[Sunnysunnysunny]

ఇలా 9 రోజులు వేగంగా గడిచిపోయాయి . ఇంకొన్ని రోజుల్లో ఆరుష్ పరీక్షలు అయిపోతాయన్న ఆలోచన నా మనసుకు ఎంతో సంతోషాన్నిచ్చింది.

 
కానీ మరోవైపు, ప్రతాప్ చేష్టలు మరింత ఎక్కువైపోతున్నాయి... ఫోన్లలో బిజీగా ఉండటం, వారానికి రెండు మూడు సార్లు రాత్రిళ్లు ఇంట్లోంచి బయటే ఉండటం.
 
అతను నా గురించి పట్టించుకోవడం దాదాపు మానేశాడు. కానీ ఇప్పుడు నాకు అది అసలు లెక్కే లేదు!
 
ప్రతాప్‌తో నా దూరం పెరుగుతుండగా, నా ప్రియమైన కొడుకు ఆరుష్‌తో నా సాన్నిహిత్యం రోజురోజుకీ అమృతమంత గాఢమవుతోంది ❤️.
 
ఒకరోజు ప్రతాప్ ఇంట్లోనే ఉన్నాడు, ఆరుష్ బయటకు వెళ్లాడు. నేను వంటగదిలో పని చేసుకుంటుండగా
ప్రతాప్ నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను నీతో ఒక విషయం గురించి మాట్లాడాలి."
 
నేను: (అతని వైపు చూడకుండా, నా పని నేను చేసుకుంటూనే) "హ్మ్, చెప్పు."
 
ప్రతాప్: "నీకేమైంది జాన్వి? ఆరుష్ పుట్టినరోజు నుంచి నువ్వు నాతో సరిగ్గా మాట్లాడటం లేదని గమనిస్తున్నాను."
 
నేను: "నేనేమైనా తప్పు చేశానా? లేకపోతే మీతో సరిగ్గా మాట్లాడేదాన్ని కదా."
 
ప్రతాప్: "లేదు, నీ మనసులో ఏదో జరుగుతోందని నాకు అనిపిస్తోంది, కానీ నువ్వు అది బయటకు చెప్పడం లేదు."
 
నేను: "మీకు టీ కావాలా?"
 
ప్రతాప్: "హ్మ్, కావాలి."
 
అతను టీ తాగి, తయారై కొద్దిసేపటి తర్వాత బయటకు వెళ్లాడు. అతను ఇంట్లో ఉండలేకపోయాడు; తన ప్రియురాలి దగ్గరికే వెళ్లాడు! ?
 
మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట కల్లా ఆరుష్ వచ్చేసాడు. మేమిద్దరం కలిసి కూర్చుని భోజనం చేస్తున్నాము .


 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడు కేవలం రెండు పేపర్లు మాత్రమే మిగిలాయి!"
 
నేను: "హ్మ్, మంచిది బాబూ."
 
ఆరుష్: "అయితే మనం అమ్మమ్మ వాళ్ల ఇంటికి ఎప్పుడు వెళ్తున్నాం?"
 
నేను: "నాకు తెలియదురా, ఇంకా ఏమీ ఖరారు చేయలేదు."
 
భోజనం చేశాక, మేము హాలులో ఉన్న సోఫాలో కూర్చున్నాము. ఆరుష్, ఎప్పటిలాగే, నా ఒడిలో తల పెట్టుకుని పడుకున్నాడు.
 
ఈరోజు నేను కొంచెం విచారంగా, నా జీవితం గురించి కొంచెం గందరగోళంగా ఉన్నాను. తర్వాత ఏం జరుగుతుందో నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏమైనా జరిగిందా?"
 
నేను: "లేదురా, ఏమీ జరగలేదు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏదో ఉంది. నేను చాలా సేపటి నుండి అన్నీ గమనిస్తున్నాను, నువ్వు నా నుండి ఏదో దాస్తున్నట్టున్నావు!"
 
నేను: "బాబూ, అలాంటిదేమీ లేదురా."
 
ఆరుష్: "నా మీద ఒట్టు!"
 
నేను: "నేను చెప్పలేను ... ఇప్పటికే చాలా సార్లు చెప్పను, ఒట్టు, నన్ను ఏం ఆడగకు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా! దయచేసి చెప్పు!"
 
నేను: "నిజంగానే బంగారం, నేను నీకు చెప్పాను కదా, నీ పరీక్షలు అయిపోయాక సమయం వచ్చినప్పుడు నీకు అన్నీ చెబుతాను. కాబట్టి దయచేసి, ఇప్పుడేమీ అడగకురా!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే చేస్తావు!"అతను హఠాత్తుగా కోపంగా లేచి తన పడకగదిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
 
నేను: "ఆరుష్! ఆరుష్ వినురా...!"
 
వాడు లోపలి నుండి తలుపు గడియ పెట్టుకున్నాడు ?. నేను తలుపు బయట నిలబడి చాలా సేపటి వరకు వాడిని పిలుస్తూనే ఉన్నాను, కానీ వాడు తలుపు తెరవలేదు.
 
నేను: "సరేరా... నేను నీకు అన్నీ చెబుతాను, కానీ నీ పరీక్షలు అయిపోయాక. తప్పకుండా!"
 
ఆరుష్: (లోపలి నుండి) "అమ్మా, నువ్వు నాకు ఏమీ చెప్పవని నాకు తెలుసులే."
 
నేను: "నీ మీద ఒట్టు బంగారం!"
 
ఆరుష్: "నిజంగా ?"
 
నేను: "అవును, నిజంగానే!"
 
అప్పుడు ఆరుష్ తలుపు తెరవగానే, నేను పరుగెత్తుకెళ్లి వాడిని చాలా గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను ?. వాడి శరీరం నా ఛాతీని తాకగానే, నా మనసులోని భయమంతా మాయమైపోయింది.
 


కానీ లోలోపల ఒక పెద్ద ఆందోళన ఉండేది — ఒకవేళ నా కొడుకుకి ఈ తండ్రి మోసం నిజం తెలిస్తే ఏమవుతుందో అని! మరోవైపు ప్రతాప్ తెచ్చిన నరకం...
 
'ఆరుష్‌కి బదులుగా నాకు కూతురు పుట్టి ఉంటే, ఎప్పుడో ఆమెకు పెళ్లి చేసి నేను ఆత్మహత్య చేసుకుని చనిపోయేదాన్నేమో' అనిపిస్తోంది. అలా మరొక రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి.
 
ఒకరోజు నాకు బ్యాంకులో సెలవు, కానీ ప్రతాప్ ఉదయం నుంచే బయటే తిరుగుతున్నాడు. నేను ఫోన్ చేస్తే, అతను అసలు ఎత్తడం లేదు. అతని మీద నాకు ఎంత కోపం వచ్చిందంటే ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు!
 
ఎందుకంటే ఈరోజు మేము చాలా దగ్గరి బంధువును చూడటానికి ఆసుపత్రికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. నేను చాలా సేపటి నుంచి చీర కట్టుకుని సిద్ధంగా ఎదురుచూస్తున్నాను, కానీ అతని నుండి ఏ సమాచారమూ లేదు.
 
ఉదయం గడిచి సాయంత్రమైంది, సాయంత్రం గడిచి రాత్రయింది... కానీ అతను రాలేదు. నేను సుమారు 50-60 ఫోన్ కాల్స్ చేశాను ?, కానీ ఒక్కదానికి కూడా సమాధానం లేదు.
 
రాత్రి, నేను హాలులో కోపంతో రగిలిపోతూ కూర్చున్నప్పుడు ?, డోర్‌బెల్ మోగింది. నేను కోపంగా వెళ్లి తలుపు తెరిచాను.
 
నేను: "కొంచెం అయిన సిగ్గు ఉందా నీకేమైనా మనిషి అన్నిసార్లూ ఫోన్ చేస్తుంటే కనీసం ఎత్తలేదు?!"
 
ప్రతాప్: "ఏం పిచ్చి వాగుడు జాన్వి !" (లోపలికి వస్తూ)
 
నేను: "ఉదయం నుండి ఎక్కడున్నావు? ఈరోజు మనం ఆసుపత్రికి వెళ్లాలని నీకు తెలుసు కదా!"
 
ప్రతాప్: "అవును, అయితే మనం ఆదివారం వెళ్దాంలే."
 
నేను: "ఆయన ఆసుపత్రిలో అనారోగ్యంతో చావుబతుకుల మధ్య ఉన్నారు! తర్వాత వెళ్లడానికి ఏ పెళ్లి సంబంధం చూడటానికి మనం వెళ్లడం లేదు కదా!"
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నాకు తీవ్రమైన తలనొప్పిగా ఉంది, ఇప్పుడు ఇలా అరిచి నా నొప్పిని పెంచకు!"
 
నేను: "ఈరోజు రోజంతా ఎక్కడున్నావో ఒక్క మాట చెప్పు?!"
 
ప్రతాప్: "స్నేహితుడితో ముఖ్యమైన పని ఉంది. అక్కడికి వెళ్ళాను"
 
నేను: "సరే? ఛీ అసలు ఎంత నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నావు! ఛీ... ?"
 
నేను కోపంగా అక్కడి నుండి, నేరుగా ఆరుష్ పడకగదికి వెళ్లి, లోపలి నుండి తలుపు మూసుకుని, వాడి మంచం మీద పడుకుని ఏడ్చాను ??.


 
(నాకు, ప్రతాప్‌కి మధ్య గొడవ మా పడకగదిలో జరిగింది, అందుకే అప్పటివరకు ఆరుష్‌కు దాని గురించి ఏమీ తెలియదు).
 
ఆరుష్ అక్కడ టేబుల్ దగ్గర చదువుకుంటున్నాడు. నేను అలా ఏడవడం చూసి, అతను వెంటనే లేచి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏమైంది? ఎందుకలా ఏడుస్తున్నావు?"
 
నేను: "ఏమీ లేదురా..."
 
ఆరుష్: "అమ్మమ్మ్...! ?" (అతను కొంచెం కోపంగా, అధికార ధోరణితో మాట్లాడటంతో, నేను లేచి కూర్చున్నాను)
 
నేను అతనికి అంతా చెప్పాను — "మనం ఆసుపత్రికి వెళ్లాలిరా, కానీ మీ నాన్న రోజంతా కనిపించలేదు, అందుకే చిన్న గొడవ జరిగింది." ఇది విని, వాడు నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టాడు ?.
 


ఆరుష్: "అమ్మా, అంతేనా? నాకు చెప్పి ఉండొచ్చు కదా, నేను నీతో పాటు వచ్చేవాడిని కదా! పేపర్ ఇచ్చి వెంటనే ఇంటికి వచ్చేసాను కదా!"
 
నేను: "అవునురా, కానీ మీ నాన్న కచ్చితంగా వస్తారనుకున్నాను."
 
ఆరుష్: "నువ్వు ఆగు, నేను ఆయనతో మాట్లాడి వస్తాను."
 
అతను ప్రతాప్ దగ్గరకు వెళ్లి, అతనితో కాసేపు గంభీరంగా మాట్లాడి నా దగ్గరకు తిరిగి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాన్నకు ఏదో బ్యాంకు పని ఉందంట, నువ్వు ఈ విషయం వదిలేయ్. రేపు నేను కాలేజీ నుండి త్వరగా వచ్చేస్తాను, కాబట్టి మనమిద్దరం కలిసి ఆసుపత్రికి వెళ్దాం, సరేనా?"
 
నేను: "హ్మ్, సరే."
 
ఆరుష్: "ఇప్పుడు నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో, అస్సలు ఏడవకు. తెలుసా, నువ్వు ఇలా ఏడవడం నేను చూసి తట్టుకోలేను! ప్లీజ్ అమ్మ"
 
నేను అతని చేతుల్లో నిద్రపోయాను . మరుసటి రోజు ఉదయం, వాళ్లిద్దరూ వెళ్లాక నేను ఇంటి పనులతో బిజీ అయిపోయాను.
 
పని అంతా పూర్తి చేశాక, నేను ఆరుష్‌కు మెసేజ్ చేశాను — "కాలేజీ నుండి బయటకు రాగానే నాకు కాల్ చెయ్యి." కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను కాల్ చేశాడు .
 
ఆరుష్: " అమ్మా, చెప్పు."
 
నేను: "నువ్వు బయలుదేరావా? నేను సిద్ధమవ్వాలా?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా, నువ్వు రెడీగా ఉండు, నేను ఇంటికి రాగానే మనం వెంటనే బయలుదేరుదాం."
 
నేను: "మ్మ్, సరేరా. అన్నట్టు, ఈరోజు పేపర్ ఎలా రాశావు?"
 
ఆరుష్: "అద్భుతంగా రాశాను అమ్మా! ఈరోజు ఏ టెన్షన్ లేదు!"
 
నేను: "సరే, త్వరగా రా."
 
ఆరుష్ వచ్చేసరికి, నేను ఒక అందమైన పట్టు చీర కట్టుకుని సిద్ధంగా ఉన్నాను. అతను ఇంటికి వచ్చి నన్ను గుమ్మం దగ్గర చూడగానే, నా అందాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయాడు!
 


ఆరుష్: "వావ్ అమ్మా! నువ్వు ఎప్పటిలాగే చాలా... చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!" ?
 
నేను: "థ్యాంక్స్ బేబీ, ఇప్పుడు త్వరగా బట్టలు మార్చుకో."
 
ఆరుష్: (అతను నా దగ్గరికి వచ్చి, నా ముఖంలోకి తదేకంగా చూసి, నా పెదవులపై ఒక బంగారు ముద్దు పెట్టి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లాడు ?!)
 


నేను: (నా గుండె దడదడలాడింది ?) "ఆరుష్! నువ్వు నా చేతిలో చచ్చిపోతావురా! కోతి పనులు అన్నీ"
 
అతను తయారై వచ్చాడు, మేము బైక్‌పై బయలుదేరాము. వెళ్తున్నప్పుడు, నేను బైక్ వెనుక కూర్చుని ఇలా ఆలోచిస్తున్నాను  
 
ఆరుష్ వల్ల నేను అకస్మాత్తుగా ఇంత సంతోషంగా ఎలా మారిపోయాను? ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, ఎప్పుడో మర్చిపోయిన ఆ శృంగార భావాలు ఈరోజు నాలో మేల్కొంటున్నాయి. ?
 
నా కొడుకు ఆ చిన్న నిప్పురవ్వను నెమ్మదిగా పెద్ద మంటగా మారుస్తున్నాడు. నా మనసులో ఇంకా ఎలాంటి అసభ్యకర ఆలోచనలు లేనప్పటికీ,
 
నాలోపల మాత్రం కొన్ని విభిన్నమైన, చాలా అందమైన ప్రేమానుభూతులు కలుగుతున్నాయి... మరియు ఆరుష్ నాతో ఇలా ప్రవర్తించడాన్ని నేను నిజంగా ఆస్వాదిస్తున్నాను! ?


 
మేము బైక్‌పై వెళ్తున్నాము, నేను కొంచెం వెనక కూర్చున్నాను. మేము కొంచెం దూరం వెళ్లగానే, ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా తన ఒక చేతిని నా నడుము వెనుక పెట్టి నన్ను తన వైపుకు గట్టిగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నేను ఏమీ అనలేకపోయాను, లోలోపల సిగ్గుతో నవ్వుతూనే ఉన్నాను ☺️. ఇప్పుడు నేను అతనికి ఎంత దగ్గరగా ఉన్నానంటే,
 
నా వక్షోజాలు రెండు పూర్తిగా అతని దృఢమైన వీపుకు తగులుతున్నాయి, మరియు అతను బైక్‌కు బ్రేకులు వేసినప్పుడల్లా... మేమిద్దరం ఒకరిలో ఒకరం చిక్కుకుపోతున్నాము! ?
 
ఈ విధంగా మేము ఆసుపత్రికి చేరుకున్నాము, బంధువును పరామర్శించి అక్కడి నుండి బయలుదేరాము. ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నప్పుడు కూడా, అతను బైక్‌పై అదే రొమాంటిక్ సరదాను కొనసాగించాడు.
 
మేము ఇంట్లోకి ప్రవేశించిన వెంటనే, నేను వెంటనే ఆరుష్ చెవి పట్టుకున్నాను ?!
 
నేను: "బైక్‌పై అల్లరి చేస్తున్నావు, కదా?"
 
ఆరుష్: "అఅఅఅ అమ్మా! నా చెవి వదిలేయ్ అమ్మా!"
 
నేను: "లేదు, నేను నిన్ను వదిలిపెట్టను! నువ్వు ఇప్పుడు చాలా అల్లరివాడివి అయ్యావు!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు వెనుక పడిపోకుండా ఉండటం కోసం నేను నిన్ను అలా పట్టుకోవాల్సి వచ్చింది!"
 
నేను: "అవునా మంచి అబ్బాయి! నువ్వు చాలా తెలివైనవాడివిలే!"
 
నేను: (కొంచెం గంభీరంగా నటిస్తూ) "ఆరుష్, నువ్వు ఇప్పుడు పెద్దవాడివి అవుతున్నావు... నేను నీకు దూరంగా ఉండాలేమో అనుకుంటున్నాను."
 
ఆరుష్: (పూర్తిగా ఆశ్చర్యపోయి ?) "ఏంటి?! అమ్మా, నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావ్? నాకు దూరంగా ఉంటావా?!"
 
నేను: "అవును, నువ్వు ఇప్పుడు ఇలాగే ప్రవర్తిస్తున్నావుగా."
 
ఇది విన్న ఆరుష్ ముఖం చిన్నబోయి, కోపంతో తన గదిలోకి పరుగెత్తాడు ?‍♂️. నేను కొంచెం ఎక్కువ మాట్లాడానని నాకు అనిపించింది.
 
నేను వెంటనే అతని వెనుకే గదిలోకి వెళ్లి, వెనుక నుండి వాడిని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను ?.
 


నేను: "బేబీ, నేను సరదాగా అన్నానురా..."
 
ఆరుష్: (నా చెయ్యి తీసేస్తూ) "లేదు, నువ్వు నిజమే చెప్పావు. నేను ఇక నీకు దూరంగానే ఉండాలి."
 
నేను: "లేదు లేదు, అలా అనకురా... నేను నిజంగా సరదాగా అన్నాను. అయినా నీకు బాధ కలిగితే, నన్ను క్షమించు బేబీ!"
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, నువ్వు చెప్పాల్సింది చెప్పేశావు."
 
ఇప్పుడు నా కళ్లల్లో నిజంగా నీళ్లు తిరిగాయి, నేను ఏడవబోయాను ?.
 
నేను: "బేబీ, బాధపడకు... నేను మళ్లీ అలా ఎప్పుడూ అనను, ఒట్టు మాట ఇస్తున్నాను!"
 
సరిగ్గా అప్పుడే ఆరుష్ హఠాత్తుగా వెనక్కి తిరిగి, నేను ఏడవడం చూసి, గట్టిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు !
 
నేను: "ఏయ్ ?! నీకు పిచ్చి పడుతోందా?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా! నేను కూడా సరదాగా అన్నాను!"
 
నేను వెళ్లి వాడి ఛాతీ మీద మెల్లగా గుద్దాను, వాడు నన్ను తన చేతుల్లోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు. నేను వాడి ఛాతీకి అతుక్కుపోయాను ?.

ఆరుష్: (నా జుట్టును ముద్దుపెట్టుకుంటూ ?) "అమ్మా, నువ్వు కావాలనుకున్నా నన్ను నీ నుండి దూరం చేయలేవు, నేను కూడా ఎప్పటికీ అలా చేయలేను... మనం రెండు శరీరాలు, ఒకే ఆత్మ!"
 
నేను: (నా తలని వాడి ఛాతీ మీద పెడుతూ) "హ్మ్... అయితే మనం ఎప్పుడైనా బయటికి వెళ్తే, నువ్వు అలా చేయకు చూసేవాళ్ళు నా గురించి చెడుగా అనుకుంటారు, అర్థమైందా ఆరుష్ ?"
 
ఆరుష్: "నేను అలా చేయను, జాన్వి!"
 
నేను: (నవ్వుతూ) "దుర్మార్గుడా! అమ్మని  పేరు పెట్టి పిలుస్తావా!" నిన్ను
 
ఆరుష్ నవ్వుతూ నా చెంప మీద గాఢంగా ముద్దుపెట్టి ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి వెళ్లాడు ?.
 


ఇలా రెండు మూడు రోజులు గడిచాయి. ఆరుష్ ఇప్పుడు రోజంతా ఇంట్లోనే ఉండేవాడు. ఇంట్లో ఉండటం వల్ల మేమిద్దరం రోజురోజుకీ దగ్గరవుతున్నాం, కానీ మేము దాని గురించి పట్టించుకోలేదు.
 
పెద్దగా ఏమీ లేదు, కేవలం చిన్న చిన్న మామూలు ముద్దులు, కౌగిలింతలు, కానీ వాటిలోని అనుభూతి చాలా భిన్నంగా, మైమరపించేదిగా ఉండేది ✨.
 
ఒక రాత్రి మేమందరం భోజనం చేస్తున్నాము. ఆరుష్ వాళ్ల నాన్నతో మాట్లాడుతున్నాడు, అప్పుడు నేను ఆరుష్‌ని అడిగాను:
 
నేను: "ఆరుష్, నువ్వు ఇప్పుడు ఎన్ని రోజులు ఖాళీగా ఉంటావు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, మ్మ్... నేను సుమారు రెండు మూడు నెలలు ఖాళీగా ఉంటా అమ్మ."
 
నేను: "సరే."
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను రేపు రెండు రోజులు బ్యాంకు పని మీద ఊరు వెళ్లాలి."
 
నేను: (అతని వైపు అల్లరి కళ్లతో చూస్తూ ?) "పనికా?"
 
ప్రతాప్: "అవును, అది నిజంగా బ్యాంకు పనే. నీకు కావాలంటే, బ్యాంకుకి ఫోన్ చేసి అడగవచ్చు."
 
నేను: "నాకు అది అవసరం లేదులే."
 
ఆరుష్: "హే నాన్న, మీరు కంగారు పడకుండా వెళ్లవచ్చు. అమ్మ కేవలం సరదాగా అంది."
 
అందరూ భోజనం పూర్తి చేశారు. ప్రతాప్ లేచి తన గదిలోకి వెళ్లాడు, ఆరుష్ కూడా లేచి వెళ్లబోయాడు. నేను వెంటనే టేబుల్ కింద అతని చేయి పట్టుకుని నా దగ్గరికి లాక్కున్నాను ?.
 


నేను: " ? నేనేమైనా తమాషా చేశానా?"
 
ఆరుష్: (మాట్లాడుతూ నా దగ్గరికి వచ్చి, నా పెదవుల వైపు చూసి, నా పెదవులపై ఒక చిన్న ముద్దు పెట్టి పారిపోయాడు ?!)
 
నేను: (నా పెదవులను తాకుతూ ?) "ఆరుష్! ఆరుష్...! ఈ అబ్బాయి, ఏదో ఒక రోజు నన్ను నిజంగా చంపేస్తాడు!"
 
ఇప్పుడు నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. రేపటి నుండి ప్రతాప్ రెండు రోజుల పాటు ఇంట్లో ఉండడు...
 
మరియు నేను ఈ పోకిరి అబ్బాయితో ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంటాను... ఆ రెండు రోజుల్లో మా మధ్య ఏం జరుగుతుందో నాకే తెలియదు! ?