[Sunnysunnysunny]

అంజలి: "ఏమైంది జాన్వి? నువ్వు చాలా టెన్షన్‌గా, కోపంగా ఉన్నావు, తర్వాత అకస్మాత్తుగా ఏం జరిగింది? మాట్లాడటానికి ప్రతాప్‌తో కలిసి బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లావు కదా, అతను ఏం చెప్పాడు?"

 
నేను: (అతను వెళ్లిన వైపు చూస్తూ, ఒక వింతైన, తీవ్రమైన బాధాకరమైన నవ్వు నవ్వి ?) "అంజు... నేను నీకు ఇప్పుడు ఏమీ చెప్పలేను..."
 
అంజలి: "కానీ ఏం జరిగిందో నాకు చెప్పవా జాన్వి?"
 
నేను: "అంతా అయిపోయింది అంజు..."
 
ఇది విని అంజలి షాక్ అయ్యి, నన్ను ఓదార్చుతూ గట్టిగా కౌగిలించుకుంది ?. అప్పుడు బయట ఉన్న ఇతర మహిళలు ఆమెను పిలవడంతో, ఆమె వెళ్లాల్సి వచ్చింది.
 
అంజలి: (నా చేయి గట్టిగా పట్టుకుని ?) "జాన్వి, ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్... ఏ తొందరపాటు తప్పు అడుగు వేయకు! ఒకవేళ నువ్వు ఏమైనా ఆవేశపడి చేస్తే చూడు, ఆరుష్ మీద ఒట్టు!
 
నేను నీకు తర్వాత ఫోన్ చేస్తాను, నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు, అర్థమైందా? కేవలం ఆరుష్ గురించి మాత్రమే ఆలోచించు, అంతా సర్దుకుంటుంది!"
 
నేను: "హ్మ్మ్..." అందరూ వెళ్లారు. ఇప్పుడు ఇంట్లో నేను, ఆరుష్ మాత్రమే ఒంటరిగా ఉన్నాము. హాలులో వస్తువులన్నీ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి. మేమిద్దరం తీవ్రమైన అలసటతో సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాము
 


మేమిద్దరం ఉదయం నుండి ఇంతవరకు భోజనం కూడా చేయలేదు...
 
అతిథులందరూ వెళ్ళిపోయారు ?. ఇప్పుడు ఇంట్లో నేను, నా కొడుకు ఆరుష్ మాత్రమే మిగిలాము. హాలులో, వంటగదిలో వస్తువులన్నీ ఎక్కడివక్కడ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి ?.
 
ఉదయం నుండి పనిచేసి తీవ్రమైన అలసటతో మేమిద్దరం సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాము ?️. ఉదయం నుండి జరిగిన హడావుడిలో మా ఇద్దరిలో ఎవరూ ఇంకా ఏమీ తినలేదు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, పార్టీ చాలా బాగా జరిగింది కదా... అందరినీ కలవడం, కబుర్లు చెప్పుకోవడం చాలా ఆనందంగా అనిపించింది!" ?
 
నేను: "అవునురా... ఇంకా నువ్వు అందరి ముందూ నా గురించి అంత ప్రేమగా మాట్లాడతావని నేను అస్సలు ఊహించలేదురా బేబీ!" ?
 
ఆరుష్: (ఎంతో ఆప్యాయంగా నా చేతిని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ ?) "అమ్మా, ఈ ప్రపంచంలో నువ్వు తప్ప నాకు మరేదీ ముఖ్యం కాదు!" ❤️
 
నేను: (చిరునవ్వుతో వాడి మృదువైన బుగ్గలు నిమురుతూ) "నాకు తెలుసు బేబీ... ? నువ్వు వెళ్లి బట్టలు మార్చుకుని తినురా, అప్పటివరకు నేను ఈ సామానంతా సర్దేస్తాను."
 
ఆరుష్: "అయ్యో వద్దమ్మా! ఇప్పటికే చాలా అలసిపోయావు. మనం ఉదయాన్నే లేచి సర్దుకుందాం."
 
నేను: "వద్దురా, ఇంట్లో అన్నీ ఇలా చిందరవందరగా ఉంటే నాకు అసలు నిద్ర పట్టదు. నేను బట్టలు మార్చుకుని వచ్చి పనులు ముగిస్తానులే."
 
తర్వాత ఆరుష్ కూడా గదిలోకి వెళ్లి బట్టలు మార్చుకుని వచ్చాడు. మేమిద్దరం కలిసి చెల్లాచెదురుగా ఉన్న సామానంతా సర్ది, హాలును శుభ్రం చేశాము ✨.
 
పని పూర్తయ్యేసరికి అర్ధరాత్రి 12:30 అయింది ⏰. నేను త్వరగా స్నానం చేసి, వంటగదిలోకి వెళ్లి ఒకే పళ్లెంలో భోజనం వడ్డించుకుని ఆరుష్ గదికి వెళ్లాను ?️.
 
మేమిద్దరం ఒకే పళ్లెంలో కూర్చుని ఒకరికొకరం తినిపించుకున్నాము. నా తల ఎంతగా నొప్పి పెడుతోందో నాకే తెలియడం లేదు ?‍♀️...
 
ప్రతాప్ ఆ మోడరన్ మహిళతో ప్రవర్తించిన తీరు, అతని నయవంచన పదే పదే నా మనసును తొలిచేస్తూనే ఉంది ?. అయినా ఆరుష్ ముందు ఏమీ జరగనట్టు సాధారణంగా ప్రవర్తిస్తున్నాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాన్న రావడం చాలా ఆలస్యమయ్యేలా ఉంది. నువ్వు ఇంకా నీ గదికి వెళ్లకుండా ఇక్కడే పడుకోమ్మా, చాలా అలసిపోయావు."
 
నేను: "సరే బాబూ, మనం కూడా పడుకుందాం... చాలా ఆలస్యమైంది."
 
ఆ తర్వాత మేమిద్దరం ఒకరి చేతుల్లో ఒకరం ప్రశాంతంగా నిద్రలోకి జారుకున్నాము ?. ఈ రోజుల్లో నాకు ఆరుష్ కొండంత కౌగిలిలో తప్ప ఎక్కడా నిద్ర పట్టడం లేదు.
 


రాత్రి ప్రతాప్ ఎప్పుడు వచ్చాడో నాకేమీ తెలియలేదు. తల్లీకొడుకులమైన మేమిద్దరం తెల్లవారుజాము వరకు ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాము .
 
ఆరుష్: "అమ్మా... అమ్మా, లే అమ్మా..." ?
 
నేను ఇంకా వాడి బలమైన చేతుల కౌగిలిలోనే ఉన్నాను. ఆరుష్ నా ముఖాన్ని చూస్తూ నెమ్మదిగా నిద్రలేపుతున్నాడు.
 


నేను: (కళ్ళు నలుపుకుంటూ కన్నులు తెరిచి) "గుడ్ మార్నింగ్ , బేబీ!" ☀️
 
ఆరుష్: (ఎంతో మధురంగా చిరునవ్వు చిందిస్తూ ?) " గుడ్ మార్నింగ్ అమ్మా... నీకు సరిపడా నిద్ర పట్టిందా?"
 
నేను: "అవునురా, చాలా బాగా నిద్రపోయాను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ఈరోజు కాలేజీకి వెళ్ళడం లేదు. లైబ్రరీకి వెళ్లి కొద్దిసేపు చదువుకుని తిరిగి వచ్చేస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్, సరే."
 
తర్వాత, ఎప్పటిలాగే నేను ఆరుష్ బుగ్గ మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టి స్నానానికి వెళ్లాను ?. ఆ తర్వాత ప్రతాప్ కూడా లేచాడు.
 
ఈరోజు బ్యాంక్ సెలవు కావడంతో అతను కూడా ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. అందరం కలిసి ఉదయం అల్పాహారం చేశాము.
 
నేను ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను, ప్రతాప్, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నారు ?. నా మనసులోని పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే —
 
కోపం, ఆందోళన, అసహ్యం, కంగారు... అన్నీ ఒకేసారి నా గుండెను పిండేస్తున్నాయి ?. అప్పటికి మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట కావస్తోంది.
 
నేను: "బేబీ, భోజనం చేద్దామారా?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా, నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది! నాన్నా, పదండి భోజనానికి."
 
ముగ్గురం కలిసి భోజనం చేశాము ?. ఆ తర్వాత ఆరుష్ లైబ్రరీకి వెళ్లాడు, ప్రతాప్ కూడా "నాకు బయట కొంచెం పని ఉంది" అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు ?.
 
హాలులో ఒంటరిగా కూర్చుని, నాలో నేనే మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాను ?:
 
(నా మనసులో నేను ?: "అయ్యో దేవుడా, నేనేం చేయాలి? నా తల ఇప్పుడే పగిలిపోతున్నట్టుంది. ఎందుకింత నరకపు నొప్పిగా ఉంది? ఒక్కటే దారి... మందులు వేసుకుని కాసేపు ప్రశాంతంగా పడుకోవాలి.
 
ఒకవేళ నాకు జబ్బు చేస్తే, నా ఆరుష్ తన చదువు మీద, పరీక్షల మీద దృష్టి పెట్టలేడు... దేవుడా! నా కొడుకు పరీక్షలు పూర్తయ్యేంత వరకు వాని సంతోషానికి ఏ లోటు రాకుండా చూడు! ?")
 


నేను సోఫాలో పడుకున్నాను. వేసుకున్న మాత్ర మత్తు వల్ల ఎంత గాఢంగా నిద్రపోయానంటే, ఆరుష్ బయట నుంచి ఎప్పుడు వచ్చాడో కూడా నాకేమీ తెలియలేదు ?. సాయంత్రం నా కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి.
 
ఆరుష్ తన గదిలో టేబుల్ దగ్గర చాలా శ్రద్ధగా చదువుకుంటున్నాడు ?. నేను లేచి వాడి కోసం వేడి వేడిగా కాఫీ చేసి తీసుకువెళ్లి ఇచ్చాను ☕.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు తాగడం లేదా?"
 
నేను: "నువ్వు తాగురా, నేను తర్వాత తాగుతానులే."
 
అప్పుడు వాడు సగం కాఫీ తాగి, మిగిలిన కప్పును నా చేతుల్లో పెట్టాడు ☕. నేను కూడా నా కొడుకు మిగిల్చిన ఆ కాఫీని ఎంతో ఆప్యాయంగా తాగి వంటగదిలోకి వచ్చాను.
 
ఇప్పుడు ఆరుష్ ఫైనల్ పరీక్షలకు కేవలం 3 వారాలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి ?. వాడు పూర్తిగా తన చదువుపైనే దృష్టి పెట్టాడు.
 
నేను కూడా ప్రతాప్‌ను పట్టించుకోవడం పూర్తిగా మానేశాను ?. అతను ఏది చెప్పినా, మౌనంగా అవుననే చెప్పేదాన్ని.
 
ప్రతాప్‌పై నాకున్న కొద్దిపాటి గౌరవం, ప్రేమ పూర్తిగా మాయమైపోగా... నా కొడుకు ఆరుష్‌పై నాకున్న మాతృప్రేమ రోజురోజుకూ అమృతమంత గాఢమవుతూ వచ్చింది ❤️. నా కళ్లకు ఆరుష్ తప్ప మరొక ప్రపంచం కనిపించడం లేదు.
 
ఇలా 2 వారాలు ప్రశాంతంగా గడిచిపోయాయి. ప్రతాప్ ఇప్పుడు ఎక్కువగా ఇంటి బయటే ఉండటం మొదలుపెట్టాడు, నేను అతనితో అస్సలు మాట్లాడేదాన్ని కాదు.
 
అతను ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు కూడా ఫోన్ కాల్స్‌తో చాటింగ్ చేస్తూ బిజీగా ఉండేవాడు ?. తన కొడుకు ఆరుష్ చదువుల గురించి కనీసం అడిగిన పాపాన పోలేదు.
 
ఒక సాయంత్రం నా ప్రాణస్నేహితురాలు అంజలి ఫోన్ చేసింది ?. అంజలి: "హలో జాన్వి..."
 
నేను: "ఏంటి అంజు, చెప్పు?"
 
అంజలి: "ఎలా ఉన్నావు జాన్వి?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... బాగున్నాను అంజు."
 
అంజలి: "నేను బ్యాంకులో చేరి పది రోజులే అయింది కదా, ఉద్యోగం మానేస్తున్నాను. తర్వాత నెల రోజుల పాటు ఊరికి వెళ్తున్నాను. వెళ్లే ముందు నిన్ను ఒకసారి కలుద్దామని అనుకుంటున్నాను."
 
నేను: "అవునా! మరి ఎప్పుడు కలుద్దాం చెప్పు? అయినా నాకు ఇప్పుడు ఇంటి బయటకు రావాలనిపించడం లేదు అంజు, నువ్వే ఒక పని చేసి మా ఇంటికి వచ్చేయ్."
 
అంజలి: "సరే అయితే, వచ్చే వారం మీ ఇంటికి వస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్, సరే అంజు."
 
అంజలి: "సరే, బై!"
 
నేను నా కొడుకు కోసం అంతా సర్దుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను, కానీ లోపల నా కుటుంబ జీవితం పూర్తిగా నాశనమవుతోందని నేను ఊహించలేకపోయాను...
 
ఒకరోజు ఉదయం నేను బట్టలు ఉతకడానికి పక్కకి తీశాను ?. ఆరుష్ ప్యాంట్ అయినా, ప్రతాప్ ప్యాంట్ అయినా, ఉతికే ముందు ప్రతి ప్యాకెట్ జేబును తనిఖీ చేయడం నాకున్న పాత అలవాటు (డబ్బు కోసం కాదు, ముఖ్యమైన కాగితాలు ఏమైనా నానిపోతాయేమో అని).
 
ప్రతాప్ ప్యాంట్ జేబులో చెయ్యి పెట్టగానే నా వేళ్లకు ఏదో తగిలింది... బయటకు తీసి చూస్తే రెండు కండోమ్ ప్యాకెట్లు! ?ఆ క్షణం నా ఒళ్లు మొద్దుబారిపోయింది... నా కాళ్ల కింద నేల కుంగిపోయింది!
 
నా హృదయం దిగ్భ్రాంతికి గురైంది ?! నేను ఏ అసహ్యకరమైన నిజం నుంచి పారిపోవాలనుకుంటున్నానో, అదే నగ్నసత్యం నా కళ్లముందుకు వచ్చింది.
 


నా కళ్లు ఆ ప్యాకెట్లను జాగ్రత్తగా చూశాయి... అందులో ఒక ప్యాకెట్ విప్పేసి ఖాళీగా ఉంది! అంటే... ఆ నీచమైన పని చేసింది అతనే!
 
నా చేతులు, ఒళ్లు కోపంతో, బాధతో నరనరాన వణకడం మొదలుపెట్టాయి ?. నేను చేతిలో ఉన్న బట్టలను నేల మీద విసిరేసి, పడకగదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద పడిపోయి ఎంతగానో కుమిలి కుమిలి ఏడ్చాను ??.
 
ఇంట్లో ఎవరూ లేరు. నా మనసులో తీవ్రమైన నరకం. ఇప్పుడే ఏ విషమో తాగి చచ్చిపోయి, ఈ అవమానాన్ని, ఈ బాధను శాశ్వతంగా ముగించేయాలి! అనే ఆలోచన తప్ప నా మదిలో మరేమీ మెదలడం లేదు!
 
నేను ఎంతగా ఏడ్చానంటే నా ఊపిరి ఆగిపోయినంత పనైంది ?. అప్పుడు నా కళ్లు పక్కనే ఉన్న టేబుల్ మీద ఉన్న ఆరుష్ ఫోటో మీద పడ్డాయి. తలనొప్పి, తీవ్రమైన అలసటతో కుమిలిపోతూ, ఆ ఫోటోను తీసుకుని నా గుండెలకు హత్తుకుని ఏడ్చాను.
 
అప్పటికి సమయం సాయంత్రం మూడు గంటలు అయింది. ఆరుష్ కాలేజీ నుంచి వచ్చి బయట డోర్‌బెల్ కొడుతున్నాడు .

నేను పడకగది తలుపును లోపలి నుండి గడియ పెట్టుకుని ఏడుస్తుండటంతో నాకా శబ్దం వినపడలేదు.
 
అప్పుడు ఆరుష్ నా మొబైల్‌కి ఫోన్ చేశాడు. కొన్ని రింగుల తర్వాత నేను తేరుకుని ఫోన్ ఎత్తాను. లేచి వెళ్లి తలుపు తెరిచాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నేను చాలా సేపటి నుండి డోర్‌బెల్ కొడుతూనే ఉన్నాను! నిద్రపోతున్నావా ఏంటి?"
 
నేను: (కళ్లు తుడిచేసుకుంటూ) "అవును బేబీ... కొద్దిగా కునుకు పట్టింది."
 
ఆరుష్: (లోపలికి వచ్చి నా ఎర్రబడిన, అలసిన ముఖాన్ని చూసి కంగారుగా) "సరే అమ్మా, నువ్వు వెళ్లి పడుకో. నేను ఫ్రెషప్ అయి భోజనం తింటానులే."
 
తర్వాత నేను తిరిగి గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాను. నా తలనొప్పి మరింత ఎక్కువవుతోంది. భోజనం చేశాక, ఆరుష్ నా గదిలోకి వచ్చి మూలన ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుని చదువుకోవడం మొదలుపెట్టాడు ?.
 
నా కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి, కానీ ఆ కళ్ళలో నిద్ర ఎక్కడుంది? నా మనసులో తీవ్రమైన ఆలోచనల సుడిగుండం — 'ఒక మనిషి ఇంత స్వార్థంగా, నీచంగా ఎలా ఉండగలడు?
 
ఈ గత 5-10 సంవత్సరాలలో అతను భర్తగా నా శరీరాన్ని కూడా తాకలేదు... ఇప్పుడు వేరే ఆడదానితో శృంగారంలో మునిగితేలుతున్నాడు! నన్ను కేవలం ఒక సంవత్సరం ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్నాడు,
 
గత 5-6 సంవత్సరాలుగా ఆ ఆడదానితోనే ఉంటున్నాడు... నేను ఇంకెంత బాధను భరించాలి? నేను అతన్ని ఎంతగానో నమ్మాను, అతని అక్రమ సంబంధం గురించి తెలిసినా కూడా,
 
ఈరోజు కాకపోయినా రేపైనా మారతాడని ఆశపడ్డాను... నేను అన్నింటినీ ఓర్చుకున్నాను! కానీ ఇప్పుడు... ప్రతాప్‌తో నా సంబంధం ఇక ముగిసిపోయింది. నేను అతన్ని చచ్చే వరకు క్షమించను!' ?
 
ఇవన్నీ ఆలోచిస్తుంటే, నా మూసిన కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు ధారగా ప్రవహించడం మొదలైంది. ఆరుష్ చూడకముందే నేను వాటిని త్వరగా తుడిచేసుకున్నాను.
 
నేను కళ్ళు తెరిచి చదువుకుంటున్న ఆరుష్ వైపు చూశాను. వాడు చాలా ఏకాగ్రతతో చదువుకుంటున్నాడు. అప్పుడే ఆరుష్ వెనక్కి తిరిగి, నా ఎర్రబడిన కళ్లను చూసి కంగారుపడి అడిగాడు:
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నీకు ఒంట్లో బాగుందా? ఏమైంది?" ?
 
నేను ఏమీ మాట్లాడలేక కేవలం తలూపాను. ఆరుష్ వెంటనే లేచి నా దగ్గరకు వచ్చాడు. మంచం మీద కూర్చుని, నా తలను మెల్లగా పైకి లేపి తన ఒడిలో పెట్టుకున్నాడు ?.


 
రోజువారీగా వాడు నా ఒడిలో తలపెట్టుకునేవాడు... కానీ ఈరోజు నా తల నా కొడుకు ఒడిలో ఉంది! అది నా హృదయానికి ఒక వర్ణించలేని ప్రశాంతతను ఇచ్చింది.
 
ఆరుష్: "ఏమైంది అమ్మా? ఏమైనా చెబుతావా నాకు?" ?
 
నేను: "ఏమీ లేదురా... నువ్వు అనవసరంగా కంగారుపడతావు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నిజంగా ఏమీ కాలేదా?"
 
నేను: "లేదు నాన్న, నిజంగానే ఏమీ లేదు."
 
ఆరుష్: "అయితే నీ కళ్ళు ఎందుకంత ఎర్రగా ఉన్నాయి అమ్మా?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... నాకు కొంచెం తలనొప్పిగా ఉందంతే."
 
ఆరుష్: "సరే, మరి మందులు వేసుకున్నావా?"
 
నేను: "లేదురా..."
 
అప్పుడు ఆరుష్ లేచి వెళ్లి, తలనొప్పి మాత్ర, మంచినీళ్లు తీసుకువచ్చి ఇచ్చాడు. నేను వాటిని మౌనంగా మింగాను ?.
 
ఆరుష్: "ఇప్పుడు నువ్వు ప్రశాంతంగా కాసేపు పడుకో అమ్మా."
 
నేను: (వాడి చేయి పట్టుకుని ?) "నువ్వు కూడా నా పక్కనే పడుకో..."
 
ఆరుష్ కాదనలేకపోయాడు. వాడు నాతో పాటు మంచం మీద పడుకుని, నన్ను మెల్లగా తన ఆప్యాయమైన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
 
వాడు నా అంత దగ్గరగా ఉండటంతో నా గుండెలోని భారమంతా కరిగిపోయి, నేను ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాను.
 
సాయంత్రం నేను మేల్కొనేసరికి భోజనం సిద్ధంగా ఉంది. అప్పటికే ప్రతాప్ కూడా ఇంటికి వచ్చేశాడు. ముగ్గురం నిశ్శబ్దంగా తిని పడుకున్నాము.
 
ఈ వారం కూడా ఇలాగే గడిచిపోయింది. రేపటి నుంచే ఆరుష్ ఫైనల్ పరీక్షలు మొదలవుతున్నాయి.
 
ఉదయం నేను వంటగదిలో టీ తయారుచేస్తూ నిలబడి ఉండగా, ఆరుష్ వెనుక నుండి వచ్చి నన్ను తన బలమైన చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు ?.
 


వాడి ఆకస్మిక స్పర్శ నా హృదయానికి ఎంతో శాంతిని, హాయిని ఇచ్చింది. వాడు నన్ను తన చేతుల్లో పట్టుకుని అక్కడే నిలబడి మెల్లగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఈరోజు, ఎందుకో తెలియదు గానీ... ఆరుష్ స్పర్శలో నాకు ఒక వింతైన, విభిన్నమైన భావన కలుగుతోంది! అది ఏమిటో నాకు సరిగ్గా అర్థం కాలేదు, కానీ ఏదో కొత్తగా ఉంది.
 
మేము మాట్లాడుకుంటుండగా, ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా నా భుజంపై మెల్లగా కొరికాడు! ?
 


నేను: (నా ఒళ్లు ఒక్కసారిగా వణికిపోయింది ⚡! నా శరీరం మొత్తం విద్యుత్ ప్రవహించినట్లు అనిపించింది! నా శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది!) "బేబీ... ఏం చేస్తున్నావురా?!" ?
 
ఆరుష్: (నా చెవి దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా నవ్వుతూ ริม) "అమ్మా... నీ చర్మం ఎంత మెత్తగా, ఎంత సున్నితంగా ఉందో తెలుసా... నేను దాన్ని తినేయనా?"
 
నేను: (నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటూ ?) "నోరు మూయ్ దుర్మార్గుడా!..."
 
ఆరుష్: " అమ్మా... సరే, నాకు ఒక్కటి చెప్పు, అసలు నువ్వెవరు?"
 
నేను: "అమ్మా... నేను నీ అమ్మని ."
 
ఆరుష్: "అంటే... నువ్వు నాదానివేగా?"
 
నేను: "అవునురా... నేను నీదానినే."
 
ఆరుష్: (నా నడుము మీద తన పట్టును ఇంకాస్త బిగిస్తూ ?) "ఇప్పుడు నువ్వు నాదానివి కాబట్టి... నీ మీద నాకు పూర్తి హక్కులు ఉన్నాయి, కదా అమ్మా?"
 


నేను: (వాడి ఈ కొత్త ప్రేమానురాగాన్ని చూసి సిగ్గుతో కూడిన చిరునవ్వుతో ?) "అవును బేబీ ... నేను మీదానినే, నాపై మీకు పూర్తి హక్కు ఉంది, సరేనా?
 
ఇప్పుడు సంతోషంగా ఉండు! మరి ఈరోజు నీకు పరీక్షలు కదా, చదువు మానేసి నాతో సరదాగా ఆడుకుంటున్నావు!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నా చదువంతా పూర్తయింది. కేవలం నీ ప్రేమ, నీ ఆశీర్వాదాల కోసమే నీ దగ్గరికి వచ్చాను."
 
నేను: "నా ప్రేమ... అది నీకు ఎప్పటికీ తగ్గదు నాన్న. ఇక ఆశీర్వాదాలంటావా, అవి ఎల్లప్పుడూ నీతోనే ఉంటాయి!"
 
అప్పుడు ఆరుష్ కిందకు వంగి నా పాదాలను తాకి నమస్కరించుకుని ?, నన్ను మరోసారి అమితమైన ప్రేమతో గట్టిగా కౌగిలించుకుని, నా బుగ్గపై గాఢంగా, చాలా సేపు ముద్దు పెట్టాడు ?.
 


ఇది ఇంతకుముందు కూడా జరిగింది, కానీ ఈరోజు ఎందుకో నా మనసులో ఒక విభిన్నమైన భావన కలుగుతోంది... అది తల్లి కొడుకుల స్వచ్ఛమైన బంధానికి ఒక కొత్త, పరిపూర్ణమైన అనురాగ పరిమళంలా అనిపిస్తోంది! ✨