Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

ఆరుష్: "అమ్మా... అమ్మా త్వరగా రా!" ?

 
నేను: "ఆరుష్! ఏమైందిరా?!" ?
 
నాకు ఎంతో భయం వేసి వంటగదిలోని సామాన్లు వదిలేసి, వాడి గదికి కంగారుగా పరుగెత్తాను ?‍♀️. నేను లోపలికి వెళ్లి చూస్తే, ఆరుష్ గదిలో ఎక్కడా కనిపించలేదు!
 
నేను చుట్టూ చూస్తూ పిలిచినా అక్కడ ఎవరూ లేరు. అప్పుడు అకస్మాత్తుగా ఆరుష్ తలుపు వెనుక నుండి బయటకు వచ్చాడు:
 
ఆరుష్: "హావ్వ్వ్వ్వ్వ్! ?"
 
నాకు ఎంతగా భయం వేసిందంటే ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు ?. ఆరుష్ నా ముందు నిలబడి చిన్నపిల్లాడిలా పకపకా నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: "ఆరుష్ నిన్ను ! ఇదేం పిచ్చి పనులురా? నేను ఇక్కడ గుండె ఆగినంత భయపడ్డాను, నువ్వేమో నవ్వుతున్నావ్!" ?
 
నా ముఖంలోని భయం, కంగారు చూసి ఆరుష్ పూర్తిగా మౌనంగా ఉండిపోయాడు ?.
 
ఏమీ మాట్లాడకుండా, అతను వెనుక నుండి ముందుకు వచ్చి, నా నడుము మీద చేయి వేసి నన్ను పూర్తిగా తన దగ్గరికి లాక్కున్నాడు ?. మా శరీరాలు ఒకదానికొకటి తాకుతున్నాయి.
 


నేను: (దీర్ఘంగా నిట్టూర్పు విడుస్తూ) "అయ్యో... ఏం చేస్తున్నావురా బేబీ?" ?
 
ఆరుష్: (తన లోతైన కళ్లతో నా వైపు చూస్తూ) "అమ్మా, నువ్వు చాలా అంటే చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!
 
నువ్వు ఇంకా పార్టీకి సిద్ధం కూడా కాలేదు, అయినా ఇంత అందంగా కనిపిస్తున్నావు... నీ ఈ సౌందర్యం రహస్యం ఏమిటి అమ్మా?" ✨
 
నేను: "ఇప్పుడు నువ్వు కూడా అదే అంటున్నావారా?"
 
ఆరుష్: "అంటే 'కూడా' నా అమ్మా? ఇంకెవరు అన్నారు?" ?
 
నేను: "హే, మా గ్రూప్‌లోని ఫ్రెండ్స్ కూడా నన్ను చూసి ఇదే అనేవారు... వాళ్లు నన్ను ఎప్పుడూ ఆటపట్టిస్తూ ఉంటారులే!" ?
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, నిజంగా! నువ్వు కొంచెం మారావు, ఇంకా చిన్నదానిలా, యంగ్‌గా కనిపిస్తున్నావు!"
 
నేను: "చాలా మంచిది లే, థ్యాంక్స్!"
 


ఆరుష్ తన ఫోన్‌లో ఒక నెమ్మదైన, మధురమైన రొమాంటిక్ పాటను ఆన్ చేశాడు ?. అతను దూరం నుంచే నా ఒక చేతిని పైకి లేపి తన భుజం మీద వేసుకున్నాడు, నా మరో చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని, ఇంకో చేతిని నా నడుము మీద ఉంచాడు.
 
ఆరుష్: (నా చెవికి చాలా దగ్గరగా వచ్చి మృదువుగా) "అమ్మా, మనం డ్యాన్స్ చేద్దాం..." ??
 
మేమిద్దరం ఒకరి కళ్లలోకి ఒకరు చూసుకుంటూ, ఆ రొమాంటిక్ పాట బీట్‌కి అనుగుణంగా మెల్లగా ఊగాము ?. మేము డ్యాన్స్ చేస్తుండగా, నేను నెమ్మదిగా నా తలని ఆరుష్ విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించాను ?.
 
మేమిద్దరం ఏమీ మాట్లాడటం లేదు... కేవలం ఆ ప్రేమ, ఆ సువాసన, ఆ స్పర్శ మరియు ఆ మధురమైన క్షణం...
 


మేమిద్దరం ప్రతి క్షణం దాన్ని హృదయపూర్వకంగా అనుభవిస్తున్నాము. చాలా సేపటి వరకు మేమిద్దరం ఒకరిలో ఒకరం లీనమైపోయాము ?.
 
నేను: "బేబీ... నేను వెళ్లనా? ఇంట్లో చాలా పని ఉందిరా."
 
ఆరుష్: (నా నడుము పట్టుకుని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకుంటూ) "అమ్మా... నాకు నీ నుండి విడిపోవాలని అస్సలు అనిపించడం లేదురా!" ?
 
నేను: (నా తల ఇంకా వాడి ఛాతీపై ఆనించి) "హ్మ్మ్... నాకు తెలుసురా బాబూ." ❤️
 
తర్వాత నేను నెమ్మదిగా వాడి కౌగిలి నుంచి బయటకు వచ్చి నా ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను.
 
నెమ్మదిగా కొందరు బంధువులు, అతిథులు కూడా రావడం మొదలుపెట్టారు ?. అందరూ హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. నేను వంటగది లోంచి అప్పుడప్పుడు వాళ్ల వైపు చూస్తున్నాను.
 
ఆరుష్ తన స్నేహితుల మధ్య ఉన్నాడు కానీ వాడి కళ్లు మాత్రం ఎప్పుడూ నా మీదే ఉన్నాయి... ఎంత విచిత్రం!సాయంత్రం అవుతోంది.

అందరూ తయారవ్వడానికి గదుల్లోకి వెళ్లారు. అందరూ సిద్ధమయ్యేసరికి సమయం ఏడు గంటలు అయింది.
 
ప్రతాప్: "హేయ్ ఆరుష్! పుట్టినరోజు ఈరోజేరా, రేపు కాదు! అందరికీ ఎంత సమయం పడుతుంది సిద్ధమవ్వడానికి? అతిథులు వచ్చే సమయమైంది కదా!" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు ఇంకా రెడీ అవ్వడం లేదా?"
 
నేను: "హః, వెళ్తున్నాను."
 
నేను ఆరుష్ కొనిచ్చిన ఆ అందమైన మోడరన్ డ్రెస్ వేసుకుని, అలంకరించుకుని గదిలోంచి బయటకు వచ్చాను ✨.
 
నేను హాలులోకి రాగానే నిలబడిన వాళ్లందరూ ఒక్కసారిగా తమ సంభాషణలు ఆపి, నా వైపే చూస్తూ ఉండిపోయారు ?! నేను మెల్లగా నడుచుకుంటూ వచ్చి ఆరుష్ దగ్గర నిలబడ్డాను.


 
ఆరుష్: (నన్ను ఆశ్చర్యంతో చూస్తూ) "వావ్ అమ్మా! నువ్వు చాలా... చాలా చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!" ?
 
నేను: "థ్యాంక్స్ బేబీ! నీకు నచ్చిందా మరి?"
 
ఆరుష్: "చాలా బాగుంది అమ్మా! ఈరోజు నా పుట్టినరోజుకి స్వర్గం నుంచి ఒక దేవదూత నేరుగా కిందకి దిగివచ్చినట్లు అనిపిస్తోంది!" ?✨
 
నేను: "నిజంగానా?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా! అమ్మా, ఒక సెల్ఫీ తీసుకుందామా?" ? నేను, ఆరుష్ చాలా క్యూట్‌గా, ఒకరికొకరు దగ్గరగా నిలబడి ఒక అందమైన సెల్ఫీ తీసుకున్నాము ❤️.
 
ఇప్పుడు ఇరుగుపొరుగు వారు కూడా రావడం మొదలుపెట్టారు. నా ఫ్రెండ్స్ గ్రూప్ నుంచి ఏడుగురు మహిళలు వచ్చారు, మిగతా వారు వేరే పనుల వల్ల రాలేకపోయారు.
 
అంజలి తన ఇద్దరు చిన్న పిల్లలతో వచ్చింది ?‍?‍?. అప్పుడు నేను, ఆరుష్ వారందరితో కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టాము, అందరూ ఆరుష్‌కు ఏదో ఒక బహుమతి ఇచ్చి శుభాకాంక్షలు తెలిపారు ?.
 
సరిగ్గా అప్పుడే ప్రతాప్ పనిచేసే బ్యాంకు నుంచి కొంతమంది ఉద్యోగులు వచ్చారు. మొత్తం ఎనిమిది మంది ఉన్నారు —
 
ముగ్గురు మహిళలు, ఐదుగురు పురుషులు. ప్రతాప్ వారికి చిరునవ్వుతో స్వాగతం పలికాడు ?. వారిలో ఎవరూ నాకు తెలియదు, వారందరూ కొత్తవారే.
 
నేను అంజలిని మెల్లగా పక్కకు పిలిచి: "వీళ్లు కూడా బ్యాంకు నుంచే వచ్చారా అంజు?" అని అడిగాను.
 
"అవును జాన్వి, నువ్వు ఉద్యోగం మానేసిన తర్వాత వీళ్లందరూ కొత్తగా బ్యాంకులో చేరారు" అని ఆమె చెప్పింది.
 
ఆరుష్ కాలేజీ స్నేహితులు కూడా గుంపుగా వచ్చారు ?. అందరూ వచ్చేశారు, అందరూ ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకుంటున్నారు.
 
నేపధ్యంలో మధురమైన సంగీతం వినిపిస్తోంది ?, పిల్లలు అల్లరి చేస్తున్నారు — అంతా చాలా సందడిగా, ఒక పరిపూర్ణమైన పార్టీ వాతావరణం నెలకొంది ?.
 


అప్పుడే ఆరుష్ చివరకు బ్లాక్ షర్ట్, ప్యాంట్‌లో సిద్ధమై తన గదిలోంచి బయటకు వచ్చాడు. నేను వాడి వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను!
 
తన నల్ల చొక్కాలో ఎంత హ్యాండ్‌సమ్‌గా, అందంగా ఉన్నాడంటే దాన్ని నేను మాటల్లో వర్ణించలేను. 

నేనే కాదు, పార్టీలో ఉన్న మిగతా ఆడవాళ్లు, కాలేజీ అమ్మాయిలు కూడా వాడి వైపే ఆరాధనగా చూస్తున్నారు.
 
వాడు దూరం నుంచి నా వైపు చూస్తున్నాడు. నేను కళ్లతోనే, "నువ్వు చాలా బాగున్నావు" అని సైగ చేశాను. ఆరుష్ తన కాలేజీ స్నేహితులతో కబుర్లు చెబుతున్నాడు, కానీ నేను ఒక వింత విషయాన్ని గమనించాను:
 
ప్రతాప్ చాలా కంగారుగా కనిపిస్తున్నాడు! ? అతను పదేపదే ఇంటి ప్రధాన తలుపు వైపు చూస్తున్నాడు. నేను నన్ను నేను ఆపుకోలేక అతని దగ్గరకు వెళ్లి అడిగాను:
 
నేను: "ఏవండీ ... ఏమైంది? ఎందుకు అంత కంగారుపడుతున్నావు?"
 
ప్రతాప్: "ఏమీ లేదు, ఎందుకు?"
 
నేను: "లేదు, నువ్వు చాలా కంగారుగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నావు."
 
ప్రతాప్: (నన్ను పైనుంచి కింద వరకు చూస్తూ) "హ్మ్మ్... నువ్వు చాలా బాగున్నావు జాన్వి."
 
నేను: "అవునా, థ్యాంక్స్."
 
అని చెప్పి నేను అక్కడి నుంచి నా స్నేహితుల దగ్గరకు వచ్చి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. అప్పుడే ఒక మహిళ హాలులోకి ప్రవేశించింది ?. ఆమె చూడటానికి చాలా మోడరన్‌గా ఉంది.
 
నేను మొదట అంతగా గమనించలేదు, కానీ ఆమెను చూడగానే ప్రతాప్ ముఖం వెలిగిపోయింది! ఆ మహిళ వచ్చి బ్యాంకు ఉద్యోగులతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది,
 
ప్రతాప్ వెంటనే వెళ్లి ఆమె పక్కనే నిలబడ్డాడు. ఆమె కూడా ఈ మధ్యనే బ్యాంకులో చేరిందేమో అనుకున్నాను.
 
అప్పుడు కేక్ కట్ చేసే సమయం వచ్చింది ?. ముందు పెద్ద టేబుల్ మీద కేక్ ఉంచారు. ప్రతాప్ ఆరుష్‌కు ఒకవైపు, నేను మరోవైపు నిలబడ్డాము.
 
ముందున్న వారందరూ నిలబడి, చప్పట్లు కొడుతూ, ఫోటోలు తీసుకుంటున్నారు ?. అప్పుడు ఆరుష్ అందరినీ ఆపి, గట్టిగా అన్నాడు:
 
ఆరుష్: "అందరూ ఒక్క నిమిషం వినండి!"
 
నేను: "ఆరుష్, ఏమైంది?"
 


ఆరుష్: "మీ అందరికీ నేను ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను."
 
అందరూ ఆరుష్ వైపు చూస్తుండగా, హాలులోని వాతావరణం పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది ?.
 
ఆరుష్: "అందరికీ శుభ సాయంత్రం. ఈరోజు నా జీవితంలో అత్యంత ప్రత్యేకమైన వ్యక్తి గురించి నేను కొన్ని మాటలు చెప్పాలనుకుంటున్నాను..."
 
(నా మనసులో నేను ?: 'అయ్యో! ఇతను ఎవరి గురించి అంత సీరియస్‌గా మాట్లాడబోతున్నాడు? ఆరుష్‌కి ఏమైనా గర్ల్‌ఫ్రెండ్ ఉందా ఏంటి?')
 
ఆరుష్: "మా అమ్మ... జాన్వి! ❤️ ఈ ప్రపంచానికి ఆమె కేవలం ఒక సాధారణ తల్లి కావచ్చు, కానీ నాకు మాత్రం ఆమె నా సర్వస్వం! నా ప్రాణం!
 
ఒక తల్లి అంటే, తాను ఎంత అలసిపోయినా తన బిడ్డ ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు చూడాలని తపించే అమృతమూర్తి. ఆమె నన్ను కేవలం పెంచడమే కాకుండా,
 
ప్రతి కష్ట పరిస్థితిలోనూ బలంగా నిలబడటం నేర్పించింది. నేను బలహీనంగా, దిక్కుతోచని స్థితిలో ఉన్నప్పుడల్లా, మా అమ్మ నా కొండంత ఆసరాలా నా పక్కనే నిలబడింది.
 
ఈరోజు నాలో ఉన్న ఆత్మవిశ్వాసం, మంచి విలువలు... వీటన్నింటి వెనుక మా అమ్మ పెంపకం, ఆమె చేసిన త్యాగాలే ఉన్నాయి.
 
తల్లి ప్రేమానురాగాలను మాటల్లో చెప్పలేం, కేవలం అనుభూతి చెందగలం! ఈరోజు, మీ అందరి ముందూ నేను చెప్పాలనుకుంటున్నది ఒక్కటే..."
 
అప్పుడు ఆరుష్ నా వైపు తిరిగి, నా రెండు చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, నా కళ్లల్లోకి చూస్తూ ఎంతో భావోద్వేగంతో అన్నాడు:
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నేను ఎంత పెద్దవాడినైనా, నేను 'ఎప్పటికీ మీ చిన్న కొడుకునే!' ఐ లవ్ యు సో మచ్ అమ్మా... నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను! మరియు ఇక్కడకు వచ్చిన అందరికీ నా థాంక్స్." ?❤️
 
అందరూ ఎంతో ఉత్సాహంగా, గట్టిగా చప్పట్లు కొడుతున్నారు ??! నా కళ్ల నుండి ఆనంద బాష్పాలు ధారగా ప్రవహించాయి ?. అప్పుడు ప్రతాప్, నేను మరియు ఆరుష్ కలిసి కేక్ కట్ చేశాము.
 
మొదట ఆరుష్ నాకు కేక్ తినిపించాడు, నేను అదే కేక్ ముక్కను ఆరుష్‌కు తినిపించాను, ఆ తర్వాత వాడు దాన్ని ప్రతాప్‌కు తినిపించాడు.
 
అందరూ ఒక్కొక్కరుగా వాడికి కేక్ తినిపిస్తున్నారు ?. నేను నా స్నేహితులతో కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టాను. అప్పుడు ఆరుష్ నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా..."
 
నేను: "ఏంటి బాబూ?"
 
ఆరుష్: "ఒక్క నిమిషం ఇక్కడికి రా అమ్మా, నాకు చిన్న పని ఉంది."
 
అంజలి: "అన్నట్టు ఆరుష్! నీ స్పీచ్ చాలా బాగుందిరా! నువ్వు చాలా మంచి, బాధ్యత గల కొడుకువి."
 
ఆరుష్: "థాంక్స్ అంటీ!"
 
నేను: "సరే, పదరా."
 
అప్పుడు ఆరుష్ నన్ను తన కాలేజీ స్నేహితుల దగ్గరికి తీసుకెళ్లాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, వీళ్లు నా కాలేజీ ఫ్రెండ్స్ — కరణ్, రాహుల్, ఆదిత్య, కీర్తి , నాన్సీ, ప్రియ మరియు నిఖిల్."
 


నేను: "హాయ్ పిల్లలూ! ఎలా ఉన్నారు?"
 
అందరూ: "మేము చాలా బాగున్నాము ఆంటీ!"
 
నేను: "వీడు ఇంట్లో మీ అందరి గురించి చెబుతూనే ఉంటాడు తెలుసా?"
 
అందరూ: "అవునా ఆంటీ!"
 
నాన్సీ: "ఆంటీ, నేను మీకు ఒక విషయం చెప్పనా?"
 
నేను: "చెప్పు నాన్సీ, పర్వాలేదు."
 
నాన్సీ: "మీరు అసలు ఆరుష్ వాళ్ల అమ్మలాగే లేరు తెలుసా!"
 
నేను: "ఏమిటి? ?"
 
కీర్తి : "అరె ఆంటీ! ఆమె చెప్పేది ఏంటంటే... మీరు ఆరుష్ వాళ్ల అక్కలా ఉన్నారు అని!"
 
కరణ్: "అవును ఆంటీ! కీర్తి చెప్పింది అక్షరాలా నిజం!"
 
కీర్తి : "నిజానికి, మేము మిమ్మల్ని ఆరుష్‌తో చూసినప్పుడు, మీరు ఆరుష్ వాళ్ల అమ్మ అని తెలిసి చాలా ఆశ్చర్యపోయాము!"
 
ప్రియ: "మీరు ఇంత అందంగా ఉంటారని నాకు ఈరోజే తెలిసింది ఆంటీ! నిజానికి ఆరుష్ మీ గురించి మాతో ఎప్పుడూ గొప్పగా చెబుతుంటాడు, కానీ మిమ్మల్ని నేరుగా చూసే అవకాశం నాకు ఎప్పుడూ రాలేదు."
 
నేను: "థాంక్స్ పిల్లలూ... సరే, ఇదంతా పక్కన పెట్టండి, మీ చదువులు ఎలా సాగుతున్నాయో చెప్పండి?"
 
అందరూ: "చాలా బాగున్నాయి ఆంటీ!"
 
నేను: "బాగా చదువుకోండి. ఇప్పుడు పరీక్షలు మొదలవుతాయి కదా, కాబట్టి మీ పూర్తి దృష్టిని చదువుపైనే పెట్టండి, సరేనా?"
 
అందరూ: "సరే ఆంటీ!"
 
నేను: "మరియు ఈరోజు మీ విలువైన సమయాన్ని కేటాయించి వచ్చినందుకు మీ అందరికీ చాలా థ్యాంక్స్ ."
 
నిఖిల్: "అయ్యో ఆంటీ! మీరేం మాట్లాడుతున్నారు? థ్యాంక్స్ చెప్పడానికి ఏముంది? ఈ ఆరుష్ గాడు నన్ను పిలవకపోయినా, నేను ఎలాగూ వచ్చేవాడిని!"
 
నేను: "సరే, మీరందరూ భోజనం చేయండి... మీ అందరినీ కలవడం చాలా సంతోషంగా ఉంది. ఆరుష్, నేను వస్తున్నాను, నువ్వు వాళ్లతో ఉండు."
 
నేను అందరి దగ్గరకు వెళ్తూ, వాళ్లు భోజనం చేశారో లేదో అడిగి తెలుసుకుంటున్నాను. కొందరు భోజనాలు ముగించుకుని వెళ్తున్నారు. కానీ నేను ఒక వింత విషయాన్ని గమనించాను
 
ప్రతాప్ ఇంకా అక్కడే నిలబడి, ఆ మోడరన్ మహిళతో సరసంగా కబుర్లు చెబుతున్నాడు! సరిగ్గా అప్పుడే అంజలి వెనుక నుండి నాకు సైగ చేసి, కొంచెం పక్కకి రహస్యంగా పిలిచింది ?.
 
అంజలి: (కంగారుగా) "అయ్యో దేవుడా... జాన్వి!"
 
నేను: "ఏమైంది అంజు?"
 


అంజలి: "చూడు జాన్వి... నువ్వు ఇక్కడ ఎలాంటి గొడవ చేయకూడదనుకుంటే ముందుగానే మనసును రాయి చేసుకుని జాగ్రత్తగా ఉండు, నేను నీకు ఒక నిజం చెప్తాను..."
 
నేను: "గొడవా? ఎలాంటి గొడవ అంజు? ముందు నువ్వు విషయం ఏంటో చెప్పు!"
 
అంజలి: (ఆ మహిళ వైపు వేలితో చూపిస్తూ) "అదిగో చూడు... అక్కడ ప్రతాప్‌తో నిలబడి మాట్లాడుతున్న ఆ మహిళ ఉందే... ఆమే ఆ అమ్మాయి!" ?
 
నేను: (షాక్‌తో ఊపిరి ఆగిపోయినంత పని అయి ?) "ఏంటి?! ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ అంజు?!"
 
అంజలి: "అవును జాన్వి, నేను చెప్పింది అక్షరాలా నిజం! ఆమెను నేను ఇప్పుడే సరిగ్గా గమనించాను!"
 
నేను: (కోపంతో, బాధతో ఒళ్లు వణికిపోతూ ?) "అయ్యో దేవుడా! ప్రతాప్ ఆ అమ్మాయిని కూడా మా ఇంటికి, నా కొడుకు బర్త్‌డే పార్టీకి పిలిచాడా?!
 
అందుకే ప్రతాప్ అక్కడ ఆమెతో ఏం మాట్లాడుతున్నాడో అని చాలా సేపటి నుండి ఆలోచిస్తున్నాను! నాకు ఎంత కోపం వస్తోందంటే... వెంటనే వెళ్లి అతని చెంప పగలగొట్టాలనిపిస్తోంది!"
 
అంజలి: "శాంతించు జాన్వి! అంత కోపం తెచ్చుకోకు! ఇది సరైన సమయం కాదు, ఇక్కడ బంధువులు, బ్యాంకు వాళ్లు, ఆరుష్ ఫ్రెండ్స్ అందరూ ఉన్నారు!"
 
నేను: (కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతుండగా ?) "కానీ చూడు అంజు... ఇదంతా ప్రతాప్ చేసింది మా అబ్బాయి పుట్టినరోజున!"
 
అంజలి: "అవును జాన్వి, అతను అంత నీచంగా దిగజారుతాడని అనుకోలేదు... నువ్వు కొంచెం ఓపిక పట్టు."
 
నేను: "నువ్వు ఆగు అంజు, నేను వస్తున్నాను!"
 
అంజలి: "హే జాన్వి, విను...!"
 
అంజలి మాటలు వినకుండా, నేను నేరుగా ఆ మహిళ, బ్యాంకు వాళ్లు, ప్రతాప్ నిలబడి ఉన్న చోటికి వెళ్లాను .
 
నేను: "అందరికీ నమస్కారం! మీరందరూ భోజనం చేశారా?"
 
అందరూ: "అవును జాన్వి గారు, వంటలు చాలా బాగున్నాయి."
 
నేను: "మరి మీరు?" (ఆ మహిళ కళ్లల్లోకి సూటిగా, తీవ్రంగా చూస్తూ అడిగాను ?️)
 
ఆ మహిళ: (నా చూపులకి కొంచెం ఉలిక్కిపడి) "అ... అవును."
 
నేను ఒక విషయం గమనించాను, ఆమె మాట్లాడకుండా నాతో కంటి చూపు కలపకుండా తప్పుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. అప్పుడు నేను ప్రతాప్ వైపు తిరిగి గంభీరంగా అన్నాను:
 
నేను: "మనం కాసేపు లోపలికి వెళ్దామా? నాకు నీతో కొంచెం అత్యవసరమైన పని ఉంది."నేను ప్రతాప్ చేయి పట్టుకుని అతన్ని ఒక పడకగదిలోకి తీసుకెళ్లి, లోపలి నుండి గడియ పెట్టేశాను ?.
 
నేను: (తీవ్రమైన కోపంతో) "ఆవిడ... ఈమె కూడా మీ బ్యాంకులోనే పనిచేస్తుందా?"
 
ప్రతాప్: "ఏ ఆవిడ? ఇప్పుడు ఇక్కడ 4-5 మంది మహిళలు ఉన్నారు జాన్వి."
 
నేను: "వావ్! ఇంతసేపటి నుండి నువ్వు ఎవరితో అయితే అంత సరసంగా, నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నావో ఆవిడే!"
 
ప్రతాప్: "ఓ ఆమెనా... అవును, ఈమె కూడా బ్యాంకులోనే పనిచేస్తుంది. ఏంటి... ఏమైంది ఇప్పుడు?"
 
నేను: "ఏమీ కాలేదు! మీ ఇద్దరిని అలా చూస్తుంటే నాకు కొంచెం కూడా బాగోలేదు!"
 


ప్రతాప్: "ఏం పిచ్చి మాటలు జాన్వి! ఏం పిచ్చి మాటలు మాట్లాడుతున్నావ్ నువ్వు?"
 
నేను: "నేను మాట్లాడేది పిచ్చి మాటలు కాదు... నువ్వు విన్నది అక్షరాలా నిజం!" (నా గొంతు కోపంతో, బాధతో వణికిపోతోంది ?)
 
ప్రతాప్: "ఇప్పుడు నువ్వు నన్ను అనుమానిస్తున్నావా? విను జాన్వి, ఆమెతో నాకు అలాంటి సంబంధం ఏమీ లేదు... నీ మీద ఒట్టు!" నీ మీద ఒట్టు...
 
ఈ మాట వినగానే నా గుండె వేల ముక్కలైపోయింది ?! ప్రతాప్ ఎంత అబద్ధాలకోరో, నా ఆయుష్షు మీద అంత తేలికగా అబద్ధపు ప్రమాణం చేసేశాడు! నా మనసు అసహ్యంతో నిండిపోయింది.


 
కానీ ఇప్పుడు ఈ పార్టీని పాడుచేసి నా కొడుకు సంతోషాన్ని నాశనం చేయకూడదని నేను నిశ్చయించుకున్నాను. నేను అతన్ని నమ్మినట్లుగా నటిస్తూ వెళ్లమని చెప్పాను.
 
నేను: "నువ్వు నిజమే చెబుతున్నావు కదా?"
 
ప్రతాప్: (బలవంతంగా నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ) "అవును జాన్వి, నిజంగా!"
 
నేను: "సరే అయితే, బయటకు వెళ్దాం పద." (ఒక నకిలీ నవ్వు నవ్వుతూ అన్నాను ?)
 
తర్వాత మేమిద్దరం గదిలోంచి బయటకు వచ్చాము. నా మనసులోని ఆందోళన, వేదన ఎవరికీ తెలియకూడదని అందరితో నవ్వుతూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. ఇప్పుడు అతిథులందరూ వెళ్తున్నారు. ఆరుష్ స్నేహితులు నన్ను కలవడానికి వచ్చారు ?.
 
స్నేహితులు: "ఆంటీ, మేము ఇక బయలుదేరతాము. పార్టీ చాలా బాగుంది, వంటలు కూడా చాలా రుచిగా ఉన్నాయి!"
 
నేను: "మీ అందరికీ చాలా థ్యాంక్స్ రా... జాగ్రత్త, ముందు అమ్మాయిలను వాళ్ల ఇళ్లలో దింపండి, ఆ తర్వాత అబ్బాయిలు మీ ఇళ్లకు వెళ్లండి, సరేనా?"
 
స్నేహితులు: "సరే ఆంటీ, మేము వెళ్తున్నాము, జాగ్రత్త!"
 
నేను: "హ్హ... మరియు మీ పరీక్షలు అయిపోయాక, మనం మళ్లీ ఇక్కడే పార్టీ చేసుకుందాం! కేవలం మనం మాత్రమే, ఇంకెవరూ ఉండరు, సరేనా?"
 
స్నేహితులు: "అది చాలా బాగుంటుంది ఆంటీ! ఆ నెపంతో, మేమందరం మళ్లీ మీ చేతి వంట తినవచ్చు!"
 
నేను: "హే పిల్లలూ, ఇది మీ ఇల్లు, మీకు ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు రావచ్చు, నేను మీ అందరి కోసం వంట చేసి తినిపిస్తాను."
 
స్నేహితులు: "సరే ఆంటీ, మేము ఇప్పుడు వెళ్తున్నాము. మిమ్మల్ని కలవడం చాలా సంతోషంగా ఉంది."

ఆ తర్వాత వాళ్లు కూడా వెళ్లారు. నేను, ఆరుష్ మాట్లాడుకుంటుండగా ప్రతాప్ మా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ప్రతాప్: "నేను బ్యాంకు వాళ్లను కార్లో దింపి తిరిగి వస్తాను."
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నువ్వు ఇంకా భోజనం చేయలేదు కదా, దయచేసి తిని ఆ తర్వాత వెళ్లు నాన్నా."
 
ప్రతాప్: "లేదురా, నేను తిరిగి వచ్చాక తింటానులే."
 
తర్వాత అతను ఆ మోడరన్ మహిళతో, బ్యాంకు వాళ్లతో కలిసి వెళ్లాడు. ఇప్పుడు నా గ్రూప్‌లోని ఫ్రెండ్స్ మాత్రమే మిగిలారు, వాళ్లు కూడా బయలుదేరుతున్నారు.
 
ఫ్రెండ్స్ గ్రూప్: "ఆరుష్, జాన్వి... మేమందరం ఇక వెళ్తున్నాం. పార్టీ నిజంగా చాలా బాగుంది."
 
నేను: "మీరందరూ కడుపునిండా తిన్నారు కదా?"
 
ఫ్రెండ్స్  గ్రూప్: "అవును జాన్వి, చాలా బాగుంది." వాళ్లందరూ ఆరుష్‌తో మాట్లాడుతుండగా, అంజలి నన్ను వాళ్లకు కొంచెం దూరంగా ఒక మూలకు తీసుకెళ్లింది ?.