Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[Sunnysunnysunny]

నేను: "ఉమ్మ్... నేను బాగానే ఉన్నాను అంజలి. కానీ నువ్వు చెప్పినదంతా నాకు ఇప్పుడు నిజమే అనిపిస్తోంది.
 
నేను చాలా టెన్షన్‌గా ఉన్నాను... ఈ విషయం ఇంకెవరికైనా తెలిస్తే ఏమవుతుందో అని భయంగా ఉంది!" ?
 


(అంజలి నా ప్రాణస్నేహితురాలు. నేను గర్భవతిగా ఉన్నప్పుడు ఉద్యోగం మానకముందు ప్రతాప్ పనిచేసే బ్యాంకులోనే పనిచేసేదాన్ని.
 
అప్పట్లో అంజలి, నేను చాలా క్లోజ్. ప్రతాప్ నా వెనుక చేస్తున్న మోసం గురించి అంజలి నాకు చాలాసార్లు చెప్పింది.
 
కానీ అప్పట్లో నేను ప్రతాప్‌ని బ్లైండ్‌గా నమ్మి ఆమె మాటలు పట్టించుకోలేదు. కానీ ఈరోజు ప్రతాప్ నన్ను నిజంగానే మోసం చేస్తున్నాడని నాకు పూర్తిగా నమ్మకం కుదిరింది...)
 
అంజలి: "హ్మ్మ్... నేను నీకు చాలాసార్లు చెప్పాను జాన్వి, కానీ నువ్వు అప్పుడు నన్ను నమ్మలేదు."
 
నేను: "ఇప్పుడు నేనేం చేయాలి అంజలి... నువ్వే చెప్పు? నేను ఎంత ఒత్తిడిలో ఉన్నానో నీకు ఏం చెప్పాలో కూడా నాకు అర్థం కావడం లేదు."
 
అంజలి: "నాకు తెలుసు జాన్వి, కానీ మరీ ఎక్కువగా ఒత్తిడి తీసుకోకు. నువ్వు ఇలా టెన్షన్ పడితే ఆరుష్ కనిపెట్టేస్తాడు... వాడు నిన్ను చూసి మరింత ఆందోళన చెందుతాడు."
 
నేను: "అవును అంజలి, అందుకే నేను వాడి ముందు ఏమీ బయటపడటం లేదు... ఆరుష్ కాలేజీ పరీక్షలు అయిపోనివ్వు, తర్వాత చూసుకుందాం."
 
అంజలి: "అవును, నువ్వు చెప్పింది నిజమే... సరే చెప్పు, ఇంట్లో అంతా ఎలా ఉంది?"
 
నేను: "ఏమీ లేదు, అంతా ఏదో అలా మామూలుగా ఉంది... సీమ నీకు ఫోన్ చేసిందా?"
 
అంజలి: "అవును చేసింది. మనం వచ్చే వారం కలవాలి కదా?"
 
నేను: "హ్మ్మ్... సరేకానీ ఇంట్లో అందరూ ఎలా ఉన్నారు? పిల్లలు ఎలా ఉన్నారు?"
 
అంజలి: "అంతా బాగానే ఉన్నారు జాన్వి, పిల్లలు కూడా."
 
నేను: "పిల్లల్ని, అన్నయ్యని ఎప్పుడైనా మన ఇంటికి తీసుకురా అంజలి."
 
అంజలి: "నేను తప్పకుండా వస్తాను. నేను ఆరుష్‌ను చూసి కూడా చాలా రోజులైంది, తప్పక కలుస్తాను."
 
నేను: "సరే, త్వరగా రా."
 
అంజలి: "సరే అలాగే. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు, మరీ ఎక్కువగా టెన్షన్ పడకు. అంతా సర్దుకుంటుంది... బై!"
 
నేను: "బై..."
 
ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని కాల్ కట్ చేశాను. సరిగ్గా అప్పుడే ఇంటి డోర్ బెల్ మోగింది. ఆరుష్ వచ్చే సమయమే అని వెళ్లి తలుపు తెరిచాను. ఎదురుగా నా కొడుకే నిలబడి ఉన్నాడు.
 
నేను: "నీ పని అయిపోయిందారా బాబూ?"
 
ఆరుష్: (ఇంట్లోకి వస్తూ) "హ్హ అమ్మా... అన్నట్టు నువ్వు ఏమైనా తిన్నావా ఈరోజు?"
 
నేను: "వదిలేయ్, ముందు నువ్వు వెళ్లి తిను. చాలా సేపయింది కదా."


 
వాడికి పళ్లెంలో భోజనం వడ్డించి, వాడు తినడం ముగించే వరకు వాడి పక్కనే కూర్చున్నాను.
 
ఆరుష్ భోజనం ముగించి చదువుకోవడానికి తన గదిలోకి వెళ్లాడు. నేను వంటగది సదురుకుని కాసేపు అలా హాలులో విశ్రాంతి తీసుకున్నాను.
 
సాయంత్రం అయింది. ప్రతాప్ మధ్యాహ్నానికే వస్తానన్నాడే... కానీ ఇంకా రాలేదు ?.
 
నేను లేచి, స్నానం చేసి హాలులోకి వచ్చాను. ఆరుష్ హాలులో కనిపించలేదు. వాడి గదికి వెళ్లి చూసినా అక్కడ లేడు.
 
నేను: "ఆరుష్... ఆరుష్..."
 
ఆరుష్: (వంటగదిలోంచి) "అమ్మా, నేను ఇక్కడే ఉన్నాను!"
 
నేను: "ఏం చేస్తున్నావురా లోపల?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా... మన ఇద్దరి కోసం వేడి వేడిగా కాఫీ చేస్తున్నాను!" 
 


మేమిద్దరం హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ప్రశాంతంగా కాఫీ తాగాము. అప్పుడు డోర్ బెల్ మోగింది. వెళ్లి తలుపు తీస్తే బయట ప్రతాప్ ఉన్నాడు.
 
నేను: "ఎక్కడికి వెళ్లారు? మధ్యాహ్నమే వస్తానన్నారు కదా?"
 
ప్రతాప్: (లోపలికి వస్తూ) "నాకు పని ఉండిపోయింది..."
 
అని సోఫాలో కూర్చుని టీ కావాలన్నాడు. అతనికి టీ ఇచ్చి నేను పడకగదిలోకి వెళ్లాను. బట్టలు మార్చుకుని బయటకు వచ్చి వాళ్లిద్దరికీ చెప్పాను:
 
నేను: "నేను కూరగాయలు కొనడానికి మార్కెట్‌కి వెళ్తున్నాను..."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను నీతో రానా?"
 
నేను: "వద్దులేరా, పక్కింటి కమల ఆంటీ వస్తున్నారు నాతో పాటు."
 
నేను మార్కెట్‌కి వెళ్లి వచ్చాక, ప్రతాప్, ఆరుష్ హాలులో మాట్లాడుకుంటున్నారు. నేను వాళ్లకు తెలియకుండా తలుపు చాటున నిలబడి విన్నాను.
 
ఆరుష్: "నాన్న, మీరు బయట తిన్నారా లేదా?"
 
ప్రతాప్: "అవునురా తిన్నాను. ఇంతసేపు ఎవరు ఆకలితో ఉండగలరు? ఈ ఉపవాసాలను మీ అమ్మ ఎలా తట్టుకుంటుందో ఆమెకే తెలియాలి, నేను అలా ఉండలేను."
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "? మీరు చెప్పింది నిజమే నాన్న... అమ్మ చాలా బలవంతురాలు. అన్నట్టు నాన్న... ఈ మధ్య అమ్మ కొంచెం ఒత్తిడికి గురవుతోందా? దాని గురించి మీకు ఏమైనా తెలుసా?"
 
ఈ మాట వినగానే ప్రతాప్ ఒక్కసారిగా కంగారుపడి, ఆలోచనలో పడ్డాడు. (తన ప్రవర్తన గురించి జాన్వి ఏమైనా కొడుక్కి చెప్పేసిందా అని భయం).
 
ఆరుష్: "నాన్న?"
 
ప్రతాప్: "ఆ... లేదు లేదు! దాని గురించి నాకు ఏమీ తెలియదురా. దాని గురించి నువ్వేం ఆలోచించకు. ఏమైనా ఉంటే ఆమె నీకు చెబుతుంది కదా... అంత సీరియస్ ఏమీ కాదులే, నువ్వు కంగారు పడకు."
 
ఆరుష్: "సరే నాన్న, నేను చదువుకోవడానికి వెళ్తున్నాను."
 
రాత్రి మేమంతా భోజనం తయారు చేసుకుని, తిన్న తర్వాత పడుకున్నాము... (ఇదే నా జీవితం, ప్రతిరోజూ ఇలాగే గడిచిపోతోంది. నాకు ఏమైనా మనశ్శాంతి ఉంటే, అది నా కొడుకు ఆరుష్‌తో మాత్రమే.)
 
మూడు నాలుగు రోజులు ప్రశాంతంగా గడిచాయి. ఒకరోజు మధ్యాహ్నం వేళ నేను వంటగదిలో పనిచేస్తుండగా డోర్ బెల్ మోగింది. వెళ్లి చూస్తే పక్కింటి మహిళలు ఉన్నారు.
 
నేను: "ఓయ్ కమలా, రేఖా మీరు! రండి రండి లోపలికి కూర్చోండి."
 
నేను: "మీరు కూర్చోండి, నేను టీ తీసుకొస్తాను."
 
వంటగదిలోకి వెళ్లి టీ చేసి తెచ్చాను. ముగ్గురం కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నాము.
 


రేఖ: "జాన్వి, ఆరుష్ ఎక్కడా కనిపించడం లేదు?"
 
నేను: " కాలేజీకి వెళ్ళాడు. త్వరలోనే వచ్చేస్తాడులే."
 
కమల: "జాన్వి, మేము రేపు షాపింగ్‌కి వెళ్తున్నాము. నిన్ను కూడా తీసుకెళ్దామని వచ్చాము. నీకు చీరల ఎంపికలో మంచి రుచి ఉంది కదా!"
 
నేను: "అవునా... సరే నేను కూడా కొన్ని చీరలు కొనాలని అనుకుంటున్నాను. అన్నట్టు, రేపు ఏ సమయానికి బయలుదేరాలి?"
 
రేఖ: "రేపు ఇంటి పనులన్నీ పూర్తి చేసుకొని బయలుదేరుదాం."
 
నేను: "అలాగే కానివ్వండి!"
 
అప్పుడు డోర్‌బెల్ మోగింది. వెళ్లి తలుపు తెరిస్తే ఆరుష్ కాలేజీ నుంచి వచ్చాడు. వాడు లోపలికి వచ్చి మా మధ్య కూర్చున్నాడు.
 
ఆరుష్: "హేయ్ ఆంటీ! ఇన్ని రోజుల తర్వాత ఈరోజు మన ఇంటికి వచ్చారు?ఎలా ఉన్నారు?"
 
రేఖ: "బాగున్నాను బాబూ."
 
కమల: "నేను బాగున్నాను ఆరుష్. చెప్పు నువ్వు ఎలా ఉన్నావు, చదువు ఎలా సాగుతోంది?"
 
ఆరుష్: "నేను చాలా బాగున్నాను ఆంటీ, నా చదువులు కూడా బాగా సాగుతున్నాయి."
 
అప్పుడు ఆ ఇద్దరు మహిళలు ఒకరినొకరు చూసుకొని: "ఆరుష్ ఇప్పుడు రోజురోజుకూ చాలా ముద్దుగా, హ్యాండ్సమ్‌గా తయారవుతున్నాడు" అన్నారు.
 
ఆరుష్: (సిగ్గుపడుతూ) "హాహహ చాలు చాలు ఆంటీ... థ్యాంక్స్ ?!" ఇదంతా చూసి నా మనసులో చిన్నగా నవ్వుకుని సంతోషపడ్డాను.
 
ఆరుష్: "కమలా ఆంటీ, కరణ్ (కమల కొడుకు) ఎప్పుడు వస్తున్నాడు ఊరి నుంచి?"
 
కమల: "వచ్చే నెల తిరిగి వస్తాడురా."
 
ఆరుష్: "రేఖా ఆంటీ, అమృత (రేఖ కూతురు) ఎలా ఉంది?"
 
రేఖ: "ఆమె కూడా బాగుంది బాబూ."
 
ఆరుష్: "సరే అయితే, మీరు కూర్చొని మాట్లాడండి. నేను కొంచెం ఫ్రెషప్ అయి వస్తాను."
 
ఇద్దరూ: "అయ్యో బాబూ, చాలా సేపయింది. మేము ఇక బయలుదేరతాము."
 
నేను: "అయ్యో కూర్చోండి..."
 
వాళ్లు వెళ్తుంటే నేను సాగనంపడానికి తలుపు వరకు వెళ్లాను. ఆరుష్ ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి తన గదిలోకి వెళ్లాడు.
 
వాళ్లను సాగనంపి నేను తిరిగి ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్లినప్పుడు, నా కళ్ల ముందున్న దృశ్యాన్ని చూసి ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యంతో నిలబడిపోయాను ?.?. (ఆరుష్ చొక్కా లేకుండా అద్దం ముందు నిలబడి ఉన్నాడు.)
 
అతని శరీరాన్ని, ఆ స్థితిలో అతన్ని చూడగానే నాకు ఆ విషయం గుర్తొచ్చింది (ఆరుష్ చాలా ముద్దుగా ఉంటాడు). నేను అతన్నే చూస్తూ ఉండిపోయాను.
 
(చాలా కాలం తర్వాత అతని శరీరాన్ని చూశాను, అందుకే కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాను. సాధారణంగా అంతగా ఆశ్చర్యపోను.)
 


ఆరుష్ చొక్కా లేకుండా అద్దం ముందు నిలబడి తన శరీరాన్ని చూసుకుంటున్నాడు. వ్యాయామం చేసి దృఢంగా తయారైన నా కొడుకు ముద్దుల రూపం చూసి ఒక తల్లిగా నా మనసు ఎంతో గర్వంతో, ఆనందంతో నిండిపోయింది. 
 
ఆరుష్: (అద్దంలోంచి నన్ను చూసి) "అమ్మా..."
 
నేను: (తేరుకుంటూ) "అబ్బో... మా కొడుకు బాగానే బాడీ పెంచుతున్నాడే!"
 
ఆరుష్: (సిగ్గుపడుతూ) "ఎక్కడ అమ్మా... నువ్వు కూడానా!"
 
నేను: "సరేలే పద, ఫ్రెషప్ అయి భోజనం చెయ్యి."
 
ఆరుష్: "నువ్వు వెళ్ళు అమ్మా, నేను ఇప్పుడే వస్తాను."
 
వాడు భోజనం చేసి చదువుకోవడానికి వెళ్ళాడు. నేను హాలులో టీవీ ఆన్ చేశాను కానీ ప్రతాప్ ఆలోచనలు నా మనసును మళ్లీ ఒత్తిడికి గురిచేయడం మొదలుపెట్టాయి.
 
మనసు బాగులేక టీవీ ఆపేసి, ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్లి వాడి మంచం మీద పడుకున్నాను. ఆరుష్ టేబుల్ దగ్గర చదువుకుంటున్నాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏమైంది?"
 
నేను: "ఏమీ లేదురా... కొంచెం కళ్ళు మూతలు పడుతున్నాయి, అందుకే నీ గదిలో పడుకుందామని వచ్చాను."
 
ఆరుష్: "పర్వాలేదు అమ్మా, ప్రశాంతంగా పడుకో."
 
నేను ఆరుష్ మంచం మీద పడుకోగానే గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ నా దగ్గరకు వచ్చి, నా మీద దుప్పటి కప్పి, నా నుదిటి మీద చేయి పెట్టి నాకు జ్వరం ఉందో లేదో చూశాడు. 
 
ఆరుష్: (చిరునవ్వుతో) "దేవుడి దయవల్ల, అమ్మకి జ్వరం ఏమీ లేదు!" ?
 
ఆరుష్ చదువుకోవడం కొనసాగించాడు. నేను ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాను. సాయంత్రం 7 గంటలకు నా కళ్ళు తెరిచాను. వాడు ఇంకా చదువుకుంటూనే ఉన్నాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నిద్రలేచావా?"
 
నేను: (గడియారం వైపు చూస్తూ) "ఇడియట్ ! నన్ను ఎందుకు లేపలేదురా? చూడు ఎంత సమయం అయిపోయిందో!"
 
ఆరుష్: "నువ్వు అంత గాఢ నిద్రలో ఉంటే నేను నిన్ను ఎలా లేపగలను అమ్మా?"
 
నేను: "హ్మ్మ్... మీ నాన్న వచ్చారా?" (జడ సరిచేసుకుంటూ)
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, ఆయన ఇంకా రాలేదు."
 
నేను స్నానం చేసి వంటగదిలోకి వెళ్లేసరికి ప్రతాప్ ఇంటికి వచ్చాడు. స్నానం చేసి హాలులో కూర్చున్నాడు.
 
ప్రతాప్: "జాన్వి... టీ పెట్టు."
 
నేను: "తెస్తున్నాను..."
 
ఆరుష్: "నాన్న, ఎప్పుడు వచ్చారు?"
 
ప్రతాప్: "పది నిమిషాల క్రితమేరా." నేను టీ తెచ్చి ఇచ్చాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు కూడా ఒక కప్పు టీ కావాలి!"
 
నేను: "వద్దు, నీకు దొరకదు!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, కొంచెం చాలు..."
 
నేను: "వద్దని చెప్పాను కదా! ఇప్పుడు టీ తాగితే రాత్రి భోజనం సరిగ్గా తినవు. అది నాకు కుదరదు!"
 
వాళ్లిద్దరూ హాలులో కూర్చుని టీవీలో క్రికెట్ మ్యాచ్ చూడటం మొదలుపెట్టారు. క్రికెట్ అంటే వాళ్లిద్దరికీ ప్రాణం.
రాత్రి 9:30 అయింది. నేను వచ్చి ఆరుష్ పక్కన కూర్చున్నాను.
 
నేను: "బేబీ, నీకు ఆకలిగా లేదా?" 
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇది చివరి ఓవర్!"
 
ప్రతాప్: "అవును జాన్వి, ఒక్క పది నిమిషాలు."
 
నేను: "సరే, నేను డైనింగ్ టేబుల్ మీద భోజనం వడ్డిస్తాను, మీరు రండి."
 
నేను పళ్లెంలో భోజనం వడ్డించి, నా ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి కూర్చున్నాను. వాళ్లిద్దరూ వచ్చి కూర్చున్నారు.
 


ఆరుష్: "ఇదేంటి అమ్మా? నువ్వు ఇంకా తినడం లేదా?"
 
నేను: "నిన్ను ఇప్పుడు కొడతాను... ప్రశాంతంగా కూర్చో! వడ్డించి చాలా సేపటి నుండి ఉంచాను, చల్లారిపోతోంది." (అది నా ప్రేమ, అందుకే వాడు కోప్పడలేదు)
 
ప్రతాప్: "అవునురా ఆరుష్, దెబ్బలు తినడం కంటే ప్రశాంతంగా భోజనం తినడమే మంచిది!"
 
నేను: "నీకు ఇంకేమైనా వడ్డించనా ఆరుష్?"
 
ఆరుష్: "వద్దు అమ్మా, నువ్వు ఇప్పటికే నా పళ్లెంలో చాలా వేశావు."
 
నేను: "సరే, తిను... మీకు ఇంకేమైనా కావాలా?" (ప్రతాప్‌తో)
 
ప్రతాప్: "కొంచెం కూర, చపాతీ ఇవ్వు."
 
భోజనం అయ్యాక వాళ్లిద్దరూ మళ్లీ టీవీ చూస్తుంటే, నేను వంటగది సదురుకుని టెర్రస్ పైకి వెళ్లాను. చల్లని గోదావరి గాలి వీస్తోంది. ఫోన్ తీసి మా అమ్మతో మాట్లాడాను. కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ కూడా టెర్రస్ పైకి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... అమ్మా..."
 
నేను: "ఏంటి బాబూ?"
 
ఆరుష్: "ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నావా?"
 
నేను: "అవునురా, మీ అమ్మమ్మ ఫోన్ చేసింది."
 
ఆరుష్ కూడా నాతో పాటు ఇక్కడి నుండి నడవడం మొదలుపెట్టాడు. నేను ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నాను, అతను మా సంభాషణ వింటున్నాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత మేమిద్దరం మాట్లాడుకున్నాము.
 


ఆరుష్: "ఏం చెప్తోంది నానీ?"
 
నేను: "నిన్ను పళ్ళు తోముకోమని చెప్తోంది!"
 
ఆరుష్: "కాదు... ఇప్పటికిప్పుడు నేను పళ్ళు తోమాలా? ఇది కుదరదు అమ్మా!"
 
నేను: "హాహా... పదా, కిందకి వెళ్దాం, ఆలస్యమైంది." మేము కిందకి వచ్చాము.
 
ఆరుష్: "గుడ్ నైట్ నాన్న, గుడ్ నైట్ అమ్మా!"
 
నేను: "గుడ్ నైట్ బాబూ... (ప్రతాప్‌తో) నువ్వు పడుకుంటావా లేక రాత్రంతా టీవీ ముందే కూర్చుంటావా?"
 
ప్రతాప్: "నువ్వు పడుకో, మ్యాచ్ అయిపోయాక వస్తాను."
 
నేను గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాను. అది కూడా చాలా కష్టపడి, ఎంతో ఆరాటంతో. నిద్రలోకి జారుకున్న
 
మరుసటి రోజు ఉదయం ప్రతాప్ బ్యాంకుకు, ఆరుష్ కాలేజీకి వెళ్లారు. నేను ప్రతాప్‌తో మాట్లాడదామని ఎంత ప్రయత్నించినా అతను నాకు ఆ అవకాశమే ఇవ్వకుండా తప్పించుకుంటున్నాడు. నా కొడుకు ముందు ఈ గొడవలు చేయడం నాకు ఇష్టం లేదు.
 
ఇంటి పనులు ముగించుకుని, నేను పక్కింటి స్నేహితులతో కలిసి షాపింగ్‌కి వెళ్లాను. సాయంత్రం 6 గంటలకు ఇంటికి తిరిగి వచ్చాను.
 
ఆరుష్ అప్పటికే వచ్చి ఉన్నాడు. అలసటగా సోఫాలో కూర్చోగానే ఆరుష్ మంచినీళ్లు తెచ్చి ఇచ్చాడు.
 
నేను: "థ్యాంక్స్ బేబీ... చాలా అలసిపోయానురా." 
 
ఆరుష్: "ఏం షాపింగ్ చేశావు అమ్మా?"
 
నేను: "పెద్దగా ఏమీ కొనలేదురా... ఒక చీర, కొన్ని పర్సనల్ థింగ్స్."
 
ఆరుష్: "మరి నా కోసమేమీ కొనలేదా?"
 
నేను: "కొన్నానురా... రెండు షర్టులు, నీ ఫేవరెట్ పెర్ఫ్యూమ్ తెచ్చాను."
 
ఆరుష్: "థ్యాంక్స్ అమ్మా! అన్నట్టు నాన్న ఫోన్ చేశారు. ఆయన ఆలస్యంగా వస్తారంట. తలుపు గడియ పెట్టుకోమన్నారు, ఆయన దగ్గర ఇంకో తాళం చెవి ఉందంట."
 
'ఇది అతనికి రోజూ అలవాటైపోయింది' అని మనసులో అనుకున్నాను.
 
భోజనాలు ముగిశాక ఆరుష్ తన గదిలోకి వెళ్లాడు. ప్రతాప్ ఇంట్లో లేకపోవడంతో నేను ఆరుష్ గదిలోనే పడుకోవాలని వెళ్లాను.
 
నేను: "బేబీ..."
 
ఆరుష్: "హేయ్ అమ్మా! నిన్ను నా గదిలో పడుకోవడానికి పిలుద్దామని అనుకుంటున్నాను!"
 
నేను: "హ్మ్మ్... నేను పడుకోవడానికే వచ్చానులే. ఏ సబ్జెక్ట్ చదువుతున్నావు? పుస్తకం ఇటు ఇవ్వు, మా అబ్బాయి ఎంత చదివాడో చూస్తాను."
 
తర్వాత నేను ఆరుష్‌ను చాలా ప్రశ్నలు అడిగాను, అతను వాటన్నింటికీ చక్కగా సమాధానం చెప్పాడు.
 
ఆరుష్: "ఇంకేమైనా అడుగుతావా అమ్మా?"
 


నేను: "లేదు నాన్న, నాకు నిద్ర వస్తోంది. పడుకుంటాను."
 
ఆరుష్: "సరే అమ్మా, నువ్వు పడుకో. నేను కొద్దిసేపట్లో పడుకుంటాను."
 
నేను దుప్పటి కప్పుకుని పక్కకు తిరిగి పడుకున్నాను. ఆరుష్ చదువు ముగించి, లైట్ ఆర్పేసి నైట్ ల్యాంప్ వెలుగులో వచ్చి పడుకున్నాడు.
 
రాత్రి మసక వెలుగులో నా ముఖం వైపే కొద్దిసేపు చూసి, వెనుక నుండి నన్ను ఆప్యాయంగా కౌగిలించుకొని పడుకున్నాడు. 
 
అతను నన్ను కౌగిలించుకోగానే, నేను వెనక్కి తిరిగి అతన్ని కౌగిలించుకున్నాను. నాకు ఇంకా సగం నిద్రే.
 
నేను: "బేబీ... నాకు చలిగా ఉందిరా."
 
ఆరుష్: "ఏసీ తగ్గించమంటావా అమ్మా?"
 
నేను: "వద్దురా, అలాగే ఉండనివ్వు."
 
నేను వాడి భుజాల్లో సర్దుకుని పడుకున్నాను. ఆరుష్ నా తల నిమురుతున్నాడు. నా కొడుకు ఆరుష్ ఇచ్చే ఈ ఆప్యాయతే నా జీవితానికి నిండైన మనశ్శాంతి.
 
(ఆరుష్, అతనికి సంబంధించిన ప్రతిదీ నాకు మనశ్శాంతిని ఇస్తుంది. అందుకే నేను ఈ గదిలోకి వచ్చినప్పుడల్లా నా మనసు వెంటనే తేలికవుతుంది. ఎలాంటి ఒత్తిడి ఉండదు, దేని గురించీ చింత ఉండదు.) 
 
ప్రతాప్ రాత్రి ఎప్పుడు వచ్చాడో తెలియదు. కానీ రాత్రంతా నేను నా కొడుకు కొండంత ఆప్యాయత నడుమ ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాను.
 
కానీ రాత్రంతా నేను ఆరుష్ చేతుల్లోనే ఉన్నాను... ?నేను అతన్ని కదలనివ్వలేదు, అతను నన్ను కదలనివ్వలేదు.

రాత్రి అకస్మాత్తుగా నాకు అవసరం అనిపించింది కానీ నేను ఏ కదలికా చేయలేదు. కళ్ళు తెరిచి మళ్ళీ మూసుకున్నాను. నాకు కొద్దిగా తల తిరిగినట్లు అనిపించింది. నేను అక్కడే పడుకుని ఉన్నాను.


 
నా తల ఆరుష్ ఛాతీ మీద ఉంది. గదిలో నిశ్శబ్దం నెలకొని ఉంది, నేను కేవలం ఆరుష్ గుండెచప్పుడు వింటూ ఉండిపోయాను... ఆ రాత్రి అలా గడిచిపోయింది.
 
ఉదయం నిద్రలేచినప్పుడు, ఆరుష్ చేతుల్లో నన్ను నేను చూసుకొని కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించింది ?, కానీ నేను దానిని పెద్దగా పట్టించుకోకుండా లేచి, నా చీరను సరిచేసుకుని స్నానానికి వెళ్ళాను.
 
నేను: "ఆరుష్, ఈరోజు నువ్వు కాలేజీకి వెళ్ళడం లేదా?"
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా... ఈరోజు లెక్చర్లు లేవు, అందుకే ఇంట్లోనే చదువుకుంటాను." ఇంతలో నా ఫోన్ ఆరుష్ గదిలో రింగ్ అయింది.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నీకు ఫోన్ వస్తోంది!"
 
నేను: "వస్తున్నానురా..."
 
ఫోన్ ఎత్తి మాట్లాడాను. సీమ ఫోన్ చేసింది.
 


నేను: "హ్మ్మ్... చెప్పు సీమ."
 
సీమ: " జాన్వి... నేను రేపు నేహా వాళ్ల ఇంట్లో కలవాలని అనుకుంటున్నాను."
 
నేను: "ఓహ్... వాళ్ల ఇంట్లో అందరూ ఉంటారు కదా?"
 
సీమ: "లేరు జాన్వి, అక్కడ ఎవరూ లేరు. వాళ్ల ఆయన పని మీద బయటకు వెళ్లారు, పిల్లలు, అత్తగారు ఊరికి వెళ్లారు."
 
నేను: "ఓహ్ సరే అయితే... నేను చూసుకుంటానులే. ఇంట్లో పని ఉంది."
 
సీమ: "సరే జాన్వి, రేపు నేను నిన్ను పికప్ చేసుకోవడానికి వస్తాను. బై!"