அத்தியாயம் 27
சுமன் தன் இடது காலை முன்னால் வைத்து, சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் கைகளால் தேவயானியின் புடவையை இழுத்து அவளது கால்களை மூடினான். அந்தத் கணத்தில் அவனது கைகளில் இருந்த அந்த மிருகத்தனமான வெறி மறைந்து, ஒரு விவரிக்க முடியாத பதைபதைப்பு தொற்றிக் கொண்டது.
அவன் தன் கைகளால் அவளது கலைந்த சேலையைச் சரிசெய்து, அவளது வெளியே தெரிந்த வெண்மையான உடலை முழுமையாக மறைத்துத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான். கட்டிலில் மல்லாந்து படுத்தவள், தன் மீது புடவையை மூடுவதை மென்மையாக உணர்ந்தாள்.
அவமானத்தின் உச்சத்திலோ இறுகியிருந்த அவளது கண்கள் சட்டெனத் திறந்தன. அவள் பார்த்த போது, சுமன் எந்தவிதத் தொடுகையும் இல்லாமல் அவளது அருகில் முழங்காலிட்டு அமர்ந்து அவளை அமைதியாகவும் அதே சமயம் ஒரு குற்ற உணர்ச்சியோடும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
. தேவயானி தன் புடவையைச் சரிசெய்துகொண்டே சட்டென எழுந்து உட்கார்ந்து, தன் கலங்கிய கண்களால் அவனை உற்று நோக்கினாள். அவளது முகம் வெட்கத்தாலும் பயத்தாலும் வியர்த்துக் கொட்டியிருந்தது.
தேவயானி: "நீ... நீ என்ன பண்ற? உனக்கு என் உடல் வேணும்னுதானே என்னை இங்க வரச் சொன்ன? அப்புறம் ஏன் இப்போ மூடுற?"
சுமன்: "நான் உன்னைத் தப்பா புரிஞ்சுக்கலமா... உன்னோட உடம்பை நான் இந்த மாதிரி பார்க்கணும்னு நினைக்கவே இல்ல."
தேவயானி: "அப்புறம் ஏன் என்னை உன் ரூமுக்கு வரச் சொன்ன? எதுக்காக இப்படி எல்லாம் பண்ணி என்னைச் சாவடிக்கிற?"
சுமன்: "உன்னை வரச் சொன்னது பேசத்தான்மா, ஆனா நீ இந்த மாதிரி செய்வேன்னு நான் கொஞ்சம்கூட எதிர்பார்க்கல."
தேவயானி: "அப்போ நான் செஞ்சது தப்புன்னு சொல்றியா? நீ என்னை அந்த நிலைக்குத் தள்ளினது மட்டும் நியாயமா?"
சுமன்: "நான் உன்னைத் தள்ளலமா, என் மனசுல இருக்கிற தவிப்பு என்னை உன்கிட்ட அப்படி நடந்துக்க வச்சது."
தேவயானி: "உன்னோட தவிப்புக்கு நான் பலிகடாவாகணுமா? ஒரு தாயை இப்படி நடுவழியில் நிப்பாட்ட உனக்கு எப்படி மனசு வந்துச்சு?"
சுமன்: "உன்னை நான் பலிகடாவா பார்க்கலமா, என் உயிருக்கு மேலா உன்னை நேசிக்கிறேன்."
தேவயானி: "பின்ன என்னடா? நீ என்னை அம்மான்னு நினைக்கிறியா? ஒரு மகன் தன் தாயை இந்த நிலையில பார்க்கலாமா?"
சுமன்: "தாயா பாக்குறதைத் தாண்டி உன்னை என் காதலியா, என் உலகமா பார்க்க ஆரம்பிச்சிட்டேன்மா."
தேவயானி: "நீ என்னை கேவலமாத்தானே பார்க்கிற? என் மானம் போறதை நினைச்சு உனக்குக் கொஞ்சம்கூடக் கவலை இல்லையா?"
சுமன்: "உன்னை நான் என்னைக்கும் கேவலமா நினைச்சது இல்லமா, என் ரத்தத்துல கலந்தவ நீ."
தேவயானி: "ரத்தத்துல கலந்தவனு சொல்ற வாயாலேயே இப்படி ஒரு பாவத்தைச் செய்யலாமா?"
சுமன்: "இல்லம்மா! உன்னை நான் என்னை விட அதிகமா நேசிக்கிறேன். அந்த உண்மை உனக்கு இப்போ புரியாது..."
தேவயானி: "புரி வைக்கிறதுக்கு நீ என்ன பேசுற? இது காதலா இல்ல பச்சை வெறியா?"
சுமன்: "இது காதலுக்கும் மேலான ஒரு பந்தம்மா, உன்னை விட்டு என்னால ஒரு நிமிஷம் கூட இருக்க முடியல."
தேவயானி: "காதலா? இதுக்குப் பேரு காதலா? இதுக்கு நரகம்னு பேரு! நாம பண்ற தப்புக்கு நாளைக்கு உங்கப்பாவுக்குத் தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்னு யோசிச்சியா?"
சுமன்: "அப்பாவுக்குத் தெரிஞ்சா என்னங்கிறது பத்தி எனக்குக் கவலை இல்ல... எனக்கு நீ வேணும், அவ்வளவுதான்."
தேவயானி: "உனக்குக் கவலை இல்லன்னா, என் நிலைமை என்னாகுறதுன்னு யோசிச்சியா? ராஜ் இங்க வந்தா என்னைத் தூக்கத்துலேயே கொன்னுடுவாரு!"
சுமன்: "நான் உயிரோடு இருக்கிற வரைக்கும் உன்னை யாரும் ஒன்னும் பண்ண முடியாதுமா, நம்பு என்னை."
தேவயானி: "உன்னை நம்பிதானே என் வாழ்க்கையை உன்கிட்ட இழந்துட்டு நிக்கிறேன், அதுவே பெரிய தப்புனு இப்போ புரியுது."
சுமன்: "தப்புன்னு சொல்லாதமா, நாம ரெண்டு பேரும் ஒன்னா இருக்கிறப்போ இந்த உலகமே எனக்குத் தேவையில்லை."
தேவயானி: "இந்த உலகத்துக்குப் பயந்துதான் என் நெஞ்சு நடுங்குது, ஆனா உனக்கு எந்தப் பயமும் இல்லையே!"
சுமன்: "பயந்து பயந்து வாழ்றது வாழ்க்கை இல்லமா, மனசுக்குப் பிடிச்சவங்களுக்காக வாழுறதுதான் வாழ்க்கை."
தேவயானி: "மனசுக்குப் பிடிச்சவங்கன்னா பெத்த அம்மாவையா நேசிப்பீங்க? இது உலகத்துல எங்குட்டாவது நடக்குமா?"
சுமன்: "உலகம் என்ன வேணாலும் சொல்லிட்டுப் போகட்டும், என் மனசு உன்னைத்தான் தேடுது.".
தேவயானி: "நான் உன்னை பெத்தவடா... என்னை ஏண்டா இப்படிப் படுத்துற? உனக்கு என்ன குறைச்சல் இந்த உலகத்துல?"
சுமன்: "உலகத்துல எல்லாமே இருக்கலாம்மா, ஆனா நீ இல்லன்னா எனக்கு எல்லாமே வெறுமையா இருக்கு."
தேவயானி: "நீ பேசுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என்னை இன்னும் ஆழமான குழியில தள்ளுதுடா."
சுமன்: "குழியில தள்ளலமா, உன்னை உன்னோட உண்மையான உலகத்துக்குக் கூட்டிட்டு வரேன்."
தேவயானி: "உண்மை என்னன்னா, நாம பண்றது மாபெரும் பாவம், இதுக்கு என்னைக்கும் மன்னிப்பே கிடையாது."
சுமன்: "பாவமும் புண்ணியமும் மக்கள் வச்சதுமா, என் காதலுக்கு எந்தத் தப்பையும் கிடையாது."
தேவயானி: "காதலுனு சாயம் பூசி நீ நியாயம் பேசாத, என்னால உன் பேச்சைக் கேட்டு ஏமாற முடியாது."
சுமன்: "நான் உன்னை ஏமாத்தலமா, உன்னை என் உயிர் மாதிரி பார்த்துக்குவேன், என்னை நம்பு."
தேவயானி: "நம்புவதற்கு இது ஒன்னும் சின்ன விஷயம் இல்லையே, என் மொத்தக் குடும்பமே இதால அழியப் போகுது."
சுமன்: "குடும்பம் அழியாதுமா, நான் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கிறேன், நீ அமைதியா இரு."
தேவயானி: "எப்படிடா அமைதியா இருக்க முடியும்? என் நெஞ்சுக்குள்ள தீ எரியுதுடா!"
சுமன்: "அந்தத் தீயை அணைக்கத்தான் நான் இருக்கேன்மா, என்னை விட்டு எங்கேயும் போயிடாதம்மா."
சுமன் அவளது கைகளைப் பற்றித் தன் கைகளுக்குள் வைத்து மென்மையாகத் தடவிக் கொடுத்தான். தேவயானி அவனது முகத்தைப் பார்த்தபடியே அமைதியாக நின்றாள்; அவள் உள்ளுக்குள் அவனது அந்தத் தீவிரமான காதலுக்கு அடிபணிவது அவளுக்கே ஒரு பெரும் அச்சத்தைத் தந்தது.
தேவயானி சிவந்த கண்களால் சுமனை உற்று நோக்கினாள். அவளது உடலின் ஒவ்வொரு நரம்பும் பயத்தாலும் அழுகையாலும் படபடவென்று துடித்துக் கொண்டிருந்தன.
சுமன் : "உனக்கு என் பத்தி என்னம்மா நினைப்பு? நான் வெறும் காமத்துக்காக மட்டும் தான் உன் பின்னால சுத்துறேன்னு நினைக்கிறியா?"
தேவயானி : "பின்ன என்னடா நினைக்க சொல்ற? ஒரு தாயை இந்த நிலைக்குத் தள்ளிவிட்டுட்டு நீ பேசுறதெல்லாம் நியாயமா?"
தேவயானி : "பின்ன என்னடா? நீ என்னை அம்மான்னு நினைக்கிறியா? ஒரு மகன் தன் தாயை இந்த நிலையில பார்க்கலாமா? நீ என்னை கேவலமாத்தானே பார்க்கிற?"
சுமன் : "இல்லம்மா! உன்னை நான் என்னை விட அதிகமா நேசிக்கிறேன். அந்த உண்மை உனக்கு இப்போ புரியாது..."
தேவயானி : "நேசமா? இதுக்குப் பேரு காதலா? இதுக்கு நரகம்னு பேரு! நாம பண்ற தப்புக்கு நாளைக்கு உங்கப்பாவுக்குத் தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்னு யோசிச்சியா?"
சுமன் : "அப்பா பத்தி எனக்கு இப்போ கவலை இல்லமா, உன்னோட பயம் எனக்குப் புரியுது, ஆனா என் காதலைப் புரிஞ்சுக்கோ."
தேவயானி : "காதல் கண்மூடித்தனமானதுன்னு சொல்லுவாங்க, ஆனா இது நம்மைச் சுட்டுப் பொசுக்கப் போற பெருநெருப்புடா!"
சுமன் : "நெருப்பா இருந்தா என்ன, உன்கூட சேர்ந்து அந்த நெருப்புல கூட நான் எரியத் தயார்."..
தேவயானி : "நீ பேசுறதுக்கு ரொம்ப எளிதா இருக்கு, ஆனா நாளைக்கு இந்தச் சமூகம் நம்மை என்ன சொல்லும்னு யோசிச்சியா?"
சுமன் : "சமூகம் என்ன சொன்னா எனக்கு என்ன? என் மனசுக்குச் சரி பட்டதைத்தான் நான் செய்றேன்."
தேவயானி : "மனசுக்குச் சரி பட்டதா? பெத்த தாயோட வாழ்க்கையைக் கெடுக்குறது உனக்குச் சரிபட்டுப் போச்சா?"
சுமன் : "நான் உன்னைக் கெடுக்கலமா, உன்னை என் உயிருக்கு மேலா பாதுகாப்பேன்னு சொல்றேன்."
தேவயானி : "பாதுகாக்குற லட்சணத்தைத்தான் நேத்துல இருந்து பார்க்கிறோமே... என் மானம் மொத்தமும் வீதிக்கு வந்துடுச்சு!"
சுமன் : "யாரும் உன்னை ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்கமா, நான் இருக்கிற வரைக்கும் உனக்கு எந்த இழிவும் வராது."
தேவயானி : "நீ என் பக்கத்துல இருக்கிறதே எனக்குப் பெரிய இழிவுதான்டா, அதை உன்னால ஏன் உணர முடியல?"
சுமன் : "உனக்கு நான் இழிவாத் தெரியுறேனா? அப்போ உனக்காக நான் பட்ட தவிப்பெல்லாம் பொய்யா?"
தேவயானி : "தவிப்புனா என்ன அர்த்தம்? ஒரு தாயும் மகனும் இப்படித் தவிக்கலாமா? இது இயற்கைக்கு விரோதமான பாவம்!".
சுமன் : "இயற்கை என்ன சொன்னாலும் சரி, என் நெஞ்சில் ஊடுருவிய உன் பாசம் அதுக்கும் மேலானது."
தேவயானி : "அந்தப் பாசத்தால நாம ரெண்டு பேரும் அடையப் போறது நரக வேதனை மட்டும்தான்!".
தேவயானி : "நாம பண்ற தப்புக்கு நாளைக்கு உங்கப்பாவுக்குத் தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்னு யோசிச்சியா?"
சுமன் : "அப்பாவுக்குத் தெரிஞ்சா என்னங்கிறது பத்தி எனக்குக் கவலை இல்ல... எனக்கு நீ வேணும், அவ்வளவுதான்.".
தேவயானி : "உனக்கு நான் வேணும்னு சொல்றது எளிது, ஆனா உங்கப்பா முகத்தை நான் எப்படிப் போய் பார்க்கிறது?"
சுமன் : "அப்பா உன்னை நம்புறார், அவர் என்னைக்கும் உன்னைத் தப்பா நினைக்க மாட்டார், உண்மையை மறைக்கவேண்டியதுதான்.".
தேவயானி : "உண்மையை மறைக்கிறதா? என் மனசாட்சியே என்னை ஒவ்வொரு வினாடியும் கொல்லுதே, அதுக்கு என்ன பதில்?"
சுமன் : "மனசாட்சி குற்ற உணர்ச்சியால் சாகுதுன்னா, என் அன்பு உன்னை உயிர்ப்பிக்கும்மா, என்னை நம்பு."
தேவயானி : "உன்னை நம்பி இந்த அளவுக்கு வந்ததே போதும்டா, இனிமேல் இந்தத் தப்பை என்னால தொடர முடியாது."
சுமன் : "தப்புன்னு நீ நினைக்கிறது என் உயிரோட கலந்த உண்மைமா, இதை என்னால விட்டுட முடியாது."
தேவயானி : "விட்டுட முடியாதுன்னா என்ன அர்த்தம்? என்னைக் கட்டாயப்படுத்தி என்கிட்ட இருந்து எல்லாமே வாங்குவியா?"
சுமன் : "நான் உன்னை எப்போவுமே கட்டாயப்படுத்தினது இல்லமா, உனக்கும் அதுல ஆசை இருந்ததுன்னு உனக்கே தெரியும்."
தேவயானி : "ஆமாம், நான் பலவீனமானவ, அதனாலதான் உன் வலையில வீழ்ந்தேன், அதை வச்சு நீ என்னை மிரட்டாத!"
சுமன் : "நான் உன்னை மிரட்டலமா, உன்னை என் உயிர் மாதிரி பார்த்துக்குவேன், என்கிட்ட பேசுறதுக்கு யாருமே இல்லாம நான் தவிச்சப்போ நீதான் என் கூட இருந்த."
தேவயானி : "அது தாய் புள்ளை பாசம்டா... அதை நீ தப்பா புரிஞ்சுகிட்டு என் வாழ்க்கையையே சூறையாடிட்ட!"
சுமன் : "இல்ல, இது தாய் புள்ளை பாசம் இல்ல. அதுக்கும் மேலான ஒரு பந்தம். உன்னை என்னைத் தவிர யாருமே முழுசா புரிஞ்சுக்க முடியாது."
தேவயானி : "உன்னோட இந்தப் புரிதலும் பாசமும் என்னை முழுசா பைத்தியமாக்குதுடா... இனி என்னாகப் போகுதோ!"
தேவயானி தன் தலைமுடியை இறுக்கமாகக் கோதிவிட்டு, தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு கதறி அழுதாள். அவளது அந்த அழுகை சுமனின் நெஞ்சில் ஒரு ஆழமான வலியை ஏற்படுத்தியது.
.
தேவயானி: "நான் உன்னை பெத்தவடா... என்னை ஏண்டா இப்படிப் படுத்துற? உனக்கு என்ன குறைச்சல் இந்த உலகத்துல?"
சுமன்: "எனக்கு உலகத்துல எதுவுமே தேவையில்லைமா, உன்னைத் தவிர வேற யாரும் என் மனசுல இல்ல."
தேவயானி: "இப்படிப் பேசுறதுக்கு உனக்கு எப்படிடா வாய் வருது? நான் உன் அம்மான்னு ஒரு நிமிஷம் கூடவா உனக்குத் தோணல?"
சுமன்: "அம்மாவா பாக்குறதுனாலதான்மா உன்னை என்னால பிரிந்து இருக்க முடியல, என்னோட தவிப்பு உனக்குப் புரியல."
தேவயானி: "புரிஞ்சுகொள்ள என்ன இருக்கு? இது மாபெரும் பாவம்டா, நம்ம குடும்பத்தை அழிக்கிற கொடிய நரகம்!"
சுமன்: "நரகமா இருந்தாலும் உன்கூட அந்த நெருப்புல கூட வாழ நான் தயார், என்னை நம்பு."
தேவயானி: "உன்னை நம்பி இந்த அறைக்கு வந்தது என் வாழ்க்கையோட மிகப்பெரிய தவறு, என் கைகள் இப்போ நடுங்குது பாரு!"
சுமன்: "நடுங்காதம்மா... நான் உன்னை ஒன்னும் பண்ண மாட்டேன், உன்னை என் உயிரை விட அதிகமா பாதுகாப்பேன்."
சுமன் அவளது அருகில் இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்து, அவளது தோளில் தன் கையை மென்மையாக வைக்க முயன்றான். அந்தத் தொடுதல் தேவயானியை மேலும் ஆவேசப்படுத்தியது.
தேவயானி: "என்னைத் தொடாத... தள்ளி இருடா என்கிட்ட இருந்து!"
சுமன்: "ம்மா... நீ என்னை விட்டு விலக விலக என் நெஞ்சு வெடிச்சுப் போயிடும் போல இருக்கு."
, சுமனின் தீவிரமான பார்வையின் முன் அவள் தன் எதிர்ப்பை இழந்து கொண்டிருந்தாள்.
தேவயானி: "நான் என்ன பண்ணட்டும் இப்போ? எங்க போய் முட்டிக்கொள்ளட்டும்?"
சுமன்: "எங்கேயும் போக வேண்டாம்மா, என் கூடவே இந்த அறைல இருக்கத் தொடங்கு."
தேவயானி: "நீ பேசுறதைப் பார்த்தா எனக்குப் பயமா இருக்குடா... என் கைகள் ஏன் இப்படி நடுங்குது பாரு."
சுமன்: "நடுங்காதம்மா... என் கைகளை உன்னோட கைகளுக்குள்ள வச்சுக்கிறேன், இனி உனக்கு எந்தப் பயமும் இருக்காது."
தேவயானி: "பயமில்லாம இருக்க இது ஒன்னும் சாதாரண விஷயம் இல்லையே... என் தாலி பாக்கியமும் மானமும் கேள்விக்குறியா நிக்குதே!"
சுமன்: "மானத்தைக் காப்பாற்றத்தான் நான் இருக்கேன்மா, உன்னை யாரும் இந்த உலகத்துல கைநீட்ட முடியாது."
சுமன்: "அம்மா... உங்க உடம்புக்காக மட்டும் நான் ஆசைப்படல..."
தேவயானி: "அப்புறம் வேற எதுக்காக என்னை இப்படி வளைச்சுப் போடுற? உன்னோட பார்வை என்னை என்னவோ பண்ணுது."
சுமன்: "உன்னோட ஆன்மாவும் என் ஆன்மாவும் ஒன்னா கலக்கணும், அதுதான் என்னோட ஒரே ஆசை."
தேவயானி: "இந்த ஆசை நம்ம குடும்பத்தையே மொத்தமா அழிச்சிடும்டா."
சுமன்: "குடும்பம் அழியாதுமா, எல்லாமே நம்ம கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளதான் இருக்கு, நீ என்னை நம்பு."
தேவயானி: "உன் தைரியத்தை நினைச்சா எனக்குப் பெருமையா இருக்கிறதை விட பயம்தான் அதிகமா இருக்குடா."
சுமன்: "பயத்தை தூக்கி எறிஞ்சுவிட்டு என் முகத்தைப் பார்மா, உன்னை விட்டு நான் எங்குமே போக மாட்டேன்."
தேவயானி: "என்னை விட்டுப் போகலைன்னா என்ன அர்த்தம்? நம்ம வாழ்க்கை முழுவதும் இப்படியே இருக்கப் போகுதா?"
சுமன்: "ஆமாம்மா, உன்னோட தனிமைக்கு நான்தான் மருந்து, என்னோட தவிப்புக்கு நீதான் மருந்து."
தேவயானி: "மருந்துன்னு சொல்லி நீ எனக்குக் கொடுக்கிறது நரக வேதனைடா... ஆனா அதுலேயும் ஒரு சுகம் இருக்குறதுதான் என் சாபம்!"
சுமன்: "அது சாபம் இல்லமா, நம்ம ரெண்டு பேரோட தலைவிதி இணைஞ்சிருக்குங்கிறதற்கான அடையாளம்."
தேவயானி: "தலைவிதின்னு சொல்லி நியாயம் பேசாத... என் நெஞ்சில் எரியுற நெருப்பு உனக்குப் புரியாது."
சுமன்: "புரியுதுமா, அதனாலதான் உன்னை என் நெஞ்சோட சேர்த்துப் பிடிச்சிருக்கேன், என்னை விட்டு விலகாத."
தேவயானி: "விலகணும்னுதான் என் மனசு துடிக்குது, ஆனா உன் கைகள் என்னை நகர விடலையே!"
சுமன்: "நகர விட மாட்டேன்மா, இந்த நள்ளிரவு நேரம் நமக்கு மட்டுமான உலகம், இதை எவனுக்கும் விட்டுத் தர மாட்டேன்."
தேவயானி: "உன் தீவிரமான காதலுக்கு முன்னாடி என் மொத்தக் கோபமும் கரைஞ்சு போச்சுடா... இனி என்னா வேணாலும் நடக்கட்டும்."
அறையின் சுவரில் மாட்டியிருந்த கடிகாரம் நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணி ஐம்பத்தைந்து நிமிடத்தைக் காட்டியது. சுமன் தன் கைகளை தேவயானியின் கைகளிலிருந்து நழுவ விடாமல், அவளது கண்களை நேராகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது முகத்தில் இருந்த அந்தத் தீவிரமான பாவம் தேவயானியின் மொத்தக் கோபத்தையும் அடித்துச் சென்றது. மங்கலான அறை விளக்கில் சுமன் தேவயானியின் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு தீவிரமாகப் பார்க்கிறான்
![[Image: 7571ec800d43485c2cddd9156cad8ca7-1.jpg]](https://i.ibb.co/GfMyjkX2/7571ec800d43485c2cddd9156cad8ca7-1.jpg)
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
![[Image: 14a8ab70bcc7b1e879da8cdc9d07d6c6.jpg]](https://i.ibb.co/xtpGhgnV/14a8ab70bcc7b1e879da8cdc9d07d6c6.jpg)