[Abhiteja]

Kadha bagundhi konasaginchandi

[sahamira]

Bro please continue

[Sunnysunnysunny]

ఆరుష్ కళ్ళ రంగు పూర్తిగా మారిపోయింది. అతను తన పిడికిళ్ళు రక్తం వచ్చేలా గట్టిగా బిగించి ఒక అడుగు ముందుకు వేశాడు.

అతని ముఖంలో నేను మునుపెన్నడూ చూడని భయంకరమైన కోపం ఉంది—అది చాలా అడవి మృగం లాగా పిచ్చిగా ఉంది.

ఆరుష్: "మీ నీచమైన నాలుకతో మళ్ళీ మా అమ్మ పేరు పలికితే... మీ నాలుకలను, మీ శ్వాసను ఈ భూమి మీద లేకుండా చేస్తాను."

(అతని గొంతులో మరణంలాంటి చల్లదనం ఉంది)

ఒక క్షణం అక్కడ ఘోరమైన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. కేవలం ఆకాశంలో చినుకులు పడుతున్నాయి, పెద్ద పెద్ద మెరుపులు మెరుస్తున్నాయి.

అప్పుడు... మొదటి పిడిగుద్దు పడింది! ? గాలిలో ఒక పదునైన చప్పుడు ప్రతిధ్వనించింది, ఆ దుండగుడు గాలిలో ఎగిరి దూరంగా పడిపోయాడు. మరుక్షణమే ఆ రోడ్డంతా ఒక భయంకరమైన యుద్ధభూమిగా మారింది.

ఒక దుండగుడు ఆరుష్ పైకి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు... ఆరుష్ అతని చేతిని పట్టుకుని గాలిలోకి గిరగిరా విసిరేశాడు. రెండవవాడు వెనుక నుండి వచ్చాడు... ఆరుష్ వెనక్కి తిరిగి అతన్ని రౌండ్ కిక్‌తో బలంగా తన్నడంతో అతను రోడ్డుపై జారుతూ దూరం వెళ్ళి పడిపోయాడు.

మూడవవాడు ఒక ఇనుప రాడ్ తీసుకుని అతనిపై దాడి చేశాడు... ఆరుష్ ఆ రాడ్‌ను తన చేతులతో విరిచి అతన్ని నేలమీద పడేశాడు. అతని ప్రతి దెబ్బ ఎంత పదునుగా, ఎంత ప్రాణాంతకంగా ఉందంటే, నేను కారులోంచి బయటకు వచ్చి ఊపిరి బిగపట్టుకుని చూశాను.

నేను కేకలు వేస్తూనే ఉన్నాను...

నేను: "ఆరుష్...... జాగ్రత్తగా ఉండు!" (నా గొంతు ఆ అడవిలో ప్రతిధ్వనించింది) "

కానీ ఒక్కడు అయిదుగురు క్రూరుల ముందు ఎంతసేపు నిలబడగలడు? సరిగ్గా అప్పుడే... ఒక గూండా దొంగచాటుగా ఆరుష్ వెనుక వైపు నుండి వచ్చాడు. అతని చేతిలో ఒక లావుపాటి మేకులున్న బరువైన కర్ర ఉంది.

నేను నా సర్వశక్తితో గట్టిగా అరిచాను...

నేను: "ఆరుష్... వెనక్కి చూడు...!!" (నా గొంతు బొంగురుపోయింది, గొంతు చినిగిపోతోంది)

కానీ నా గొంతు కేక ఒక క్షణం ఆలస్యంగా వినిపించింది!! (అది ఒక వినాశకరమైన దెబ్బ) ఆ కర్ర నేరుగా ఆరుష్ తలపై వెనుక భాగంలో బలంగా తగిలింది.

నా కొడుకు తడబడ్డాడు... నేలపై రక్తపు మడుగులో పడిపోయాడు! ముగ్గురు గూండాలు వెంటనే అతనిపై పడి, అతన్ని కదలనీయకుండా గట్టిగా అదిమిపట్టారు.

ఆ క్షణంలో నా కళ్ల ముందే నా సమస్త ప్రపంచం ముక్కలైపోయింది. నా గుండె ఆగిపోయింది, నా శ్వాస నిలిచిపోయింది. నేను ఆలోచిస్తున్నాను – లేదు, ఇది జరగకూడదు, నా కొడుకు, నా ప్రాణమైన నా ప్రేమ, నా ప్రపంచం, లేదు, లేదు, లేదు!

నేను అతని వైపు పిచ్చిదానిలా పరుగెత్తడం మొదలుపెట్టాను. కానీ ఇద్దరు గూండాలు నా ముందుకు వచ్చి నన్ను అడ్డుకున్నారు.

ఒకడు నా చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. మరొకడు అత్యంత దురుద్దేశంతో, కామంతో నా వైపు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు.

నేను నా సర్వశక్తులు ఒడ్డి వాళ్ళ నుండి విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నించాను. నా శరీరం మొత్తం భయంతో వణికిపోతోంది, కళ్ళ నుండి నీళ్లు కారుతున్నాయి, నా గుండె ముక్కలైపోతోంది.

నేను: “నన్ను వదిలేయండి…! ఆరుష్…! నాన్నా…!!” (నా గొంతు బొంగురుపోతోంది, నేను గట్టిగా ఏడుస్తున్నాను)

ఆ రాత్రి నిశ్శబ్దంలో నా రోదన ప్రతిధ్వనిస్తోంది. నా కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కారుతున్నాయి... నా ప్రతి శ్వాస ఒకే ఒక్క పేరును తలుస్తోంది - "ఆరుష్...!"

నా హృదయం అరుస్తోంది - లే నాయనా, లే, లేకపోతే నేను చచ్చిపోతాను, నువ్వే నా ప్రాణం, నా సర్వస్వం!

నేను: "మీరు నన్ను కావాలంటే చంపుకోండి... కానీ దయచేసి నా కొడుకుని వదిలేయండి, మీ కాళ్ళ మీద పడతాను, వాడిని వదిలేయండి..."

(నేను ఆ గూండాల కాళ్ళ మీద పడుతున్నాను, ఏడుస్తున్నాను, వేడుకుంటున్నాను) ??

ఆ క్షణంలో నాకు ఇంతే నమ్మకం ఉండేది... నా కొడుకు గనుక మళ్ళీ లేచి నిలబడితే... ఈ రోజు ఆ గూండాలందరికీ చావు శాపం తగులుతుంది.

ముగ్గురు వ్యక్తులు ఆరుష్‌ను పట్టుకున్నారు, ఒకడు నన్ను పట్టుకున్నాడు, మరొకడు చాలా నీచమైన కళ్ళతో వాళ్ళ వైపు చూస్తూ నా వైపు వస్తున్నాడు.

నేను అరుస్తూ కేకలు వేస్తున్నాను కానీ వినిపించుకునేవాళ్ళు ఎవరూ లేరు, చుట్టూ అంతా పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

అప్పుడు అకస్మాత్తుగా ఆకాశం చిరిగిపోయినట్లు భారీ వర్షం మొదలైంది! నా బాధలో ఆకాశం కూడా ఏడుస్తున్నట్లుగా, ఆకాశం కూడా నన్ను ఆ రౌడీల నుండి కాపాడలేనట్లుగా అనిపించింది.

వావ్... ఆ గూండా నా దగ్గరికి వచ్చాడు, నేను తప్పించుకోవడానికి చాలా ప్రయత్నించాను, కానీ అతను నన్ను చాలా గట్టిగా బంధించాడు. మరొకడు నా వైపు నిలబడి నన్నే అసహ్యంగా తదేకంగా చూస్తున్నాడు.

అతని కళ్ళలో ఆ నీచత్వం, ఆ కామం, ఆ అశ్లీలత ఉన్నాయి. నేను అనుకుంటున్నాను - దేవుడా, వద్దు, ఇది జరగవద్దు, నన్ను కాపాడు, ఆరుష్, లే... లే నా ప్రేమ.

2వ వాడు: "వావ్, ఎంత మంచి సరుకురా ఇది, ఈ రోజు ఇంత వర్షంలో ఇలాంటి అందమైనదానితో చేయడం చాలా సరదాగా ఉంటుంది.

" (అతను తన మురికి చేతిని నా చీర పైకి మరింత దగ్గరగా జరిపాడు)

నేను: (అరుస్తూ) "ఓరి దుర్మార్గుడా, నన్ను చంపు, ప్రాణంతో నిన్ను వదలను, నన్ను తాకాలని చూస్తే మిమ్మల్ని ఇక్కడే చంపేస్తాను!"

(నేను నా శక్తినంతా ఉపయోగిస్తున్నాను, కానీ అతను బలశాలిగా ఉన్నాడు)

అతను ముందుకు కదిలాడు, నా చీరను బలవంతంగా లాగుతున్నాడు కానీ నేను నా చేతులతో గట్టిగా పట్టుకున్నాను, దాంతో అతను నన్ను వెంటనే అనుకున్నట్లు చేయలేకపోయాడు.

నా చీర చిరిగిపోయింది, అతను తన మురికి చేతిని నా కడుపు మీద, ఒంటి మీద జరపడం మొదలుపెట్టాడు.

నేను చాలా గట్టిగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. నా శరీరం భయంతో వణికిపోతోంది, నా కళ్ళు మూసుకుపోయాయి, నేను కేవలం ఏడుస్తున్నాను, నా ఆరుష్ పేరును తలుచుకుంటున్నాను.

నేను: "ఆరుష్... ఆరుష్ నన్ను కాపాడు, లే... లే నా ప్రాణం, నువ్వు లేవాలి." (నా గొంతు బొంగురుపోయింది, గొంతు పూడుకుపోయింది)

వాళ్ళందరూ నా స్థితి చూసి వికృతంగా నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. అప్పుడు నా శక్తినంతా కూడగట్టుకుని నేను గట్టిగా అరిచాను, దాంతో వాళ్ళందరూ నవ్వుతూనే ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దమయ్యారు.

నేను: "ఆరూష్ష్ష్ష్ష్ష్ష్ష్ష్!" (నా గొంతు ఎంత బిగ్గరగా ఉందంటే ఆ అడవి అంతా ప్రతిధ్వనించింది, నేను చచ్చిపోతున్నాను)

ఆ క్షణంలో నాకు అనిపించింది... నా కళ్ళ ముందే నా ప్రపంచం కూలిపోతోంది. ముగ్గురు మనుషులు నా ఆరుష్‌ను నేలకు అదిమిపట్టి కూర్చున్నారు.

నా కొడుకు తల నుండి రక్తపు ధార కారుతోంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుపోయాయి, నా శ్వాస దాదాపు ఆగిపోయింది.

వారిలో ఒకడు నా మణికట్టును ఎంత గట్టిగా పట్టుకున్నాడంటే, ఆ నొప్పి నా చేయి నుండి నేరుగా గుండెలోకి పాకింది. నన్ను నేను విడిపించుకోవడానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నించాను.

నా చేతులు వణికిపోతున్నాయి, నా వేళ్లు మొద్దుబారిపోయాయి, అయినా విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నించాను.

నేను అనుకున్నాను – నేను విడిపించుకుంటే, ఆరుష్‌కు దగ్గరవ్వగలను, ఆమెను కాపాడగలను, వాళ్ళను చంపగలను, కానీ ఎలాగైనా ఆమెను కాపాడగలను!

నేను: "నన్ను వదిలేయండి...! నన్ను నా కొడుకు ఆరుష్ దగ్గరికి వెళ్ళనివ్వండి..." నా గొంతు కన్నీళ్లతో పూర్తిగా పూడుకుపోయింది.

2వ దుండగుడు నెమ్మదిగా నా వైపు కదిలాడు: "ఈరోజు నీ కొడుకు ఏమీ చేయలేడులేవే. ఈరోజు తను ఎంత నిస్సహాయుడో నీ కళ్ళతో నువ్వు చూడు."

నా రక్తం గడ్డకట్టింది. నేను అనుకుంటున్నాను - లేదు, నా కొడుకు నిస్సహాయుడు కాదు, నా కొడుకు ఒక సింహం, నా కొడుకు నా రక్షకుడు, అతను పైకి లేస్తాడు, అతను ఈ రాక్షసులందరినీ నాశనం చేస్తాడు!

నేను: "వద్దు...!  దేవుడా ఇలా చేయకు... దయచేసి..." (నేను ఏడవడం మొదలుపెట్టాను, బ్రతిమాలుతున్నాను, నా పరువు కాపాడుకుంటున్నాను)

నేను ఆగకుండా ఏడుస్తూనే ఉన్నాను, కానీ నా మొర వినడానికి అక్కడ ఎవరూ లేరు. ఆ గూండాను తోసివేయడానికి నా శక్తినంతా ఉపయోగించాను, కానీ అతను నన్ను మళ్ళీ గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.

నా కళ్ళు ఆరుష్ వైపే వెళ్తూ ఉన్నాయి. అతను కనీసం కదలడం కూడా లేదు. ఆ క్షణంలో, నా నాలుక మీద ఒకే ఒక పేరు ఉంది... "ఆరుష్... కొడుకా... లే... దయచేసి లే..."

నేను ఆలోచిస్తున్నాను - నేను నా కొడుకుని కోల్పోతానా? నా ప్రేమను కోల్పోతానా? మళ్ళీ ఈ లోకంలో ఒంటరిని అవుతానా?

ఇన్నేళ్ల తర్వాత నిజమైన ప్రేమను పొందిన దాన్ని నా నుండి దూరం చేస్తారా? లేదు, లేదు, లేదు, నేను భరించలేను, అది లేకుండా నేను బ్రతకలేను.

అప్పుడు... నేను చూశాను... ఆరుష్ వేళ్లు నెమ్మదిగా కదిలాయి!

తర్వాత అతని పిడికిలి రక్తం కారేలా గట్టిగా బిగించుకుంది. అతని కళ్ళు నెమ్మదిగా తెరుచుకున్నాయి. అతని ముఖంలో భయంకరమైన బాధ ఉంది...

కానీ అతనిలోని కోపం ఆ బాధ కంటే వేల రెట్లు భయంకరంగా, రాక్షసంగా ఉంది!

అతను నెమ్మదిగా తల పైకి లేపాడు. ఒక దుష్ట నవ్వు వినిపించింది, "చూడండి... హీరోకి స్పృహ వచ్చిందిరా!"

కానీ మరుక్షణమే ఆ నవ్వుకు సరైన సమాధానం దొరికింది. ధబ్! ? అతని మీద కూర్చున్న గూండాలలో ఒకడిని ఆరుష్ తన రెండుకాళ్ళతో అంత బలంగా ఒక్క తన్ను తన్నాడు, వాడు కొన్ని అడుగుల దూరంలో ఎగిరి పడిపోయాడు!

ఇంకొకడి కడుపు మీద అతని మోచేయి ఎంత బలంగా తగిలిందంటే, వాడి భయంకరమైన అరుపు ఆ అడవి అంతా ప్రతిధ్వనించింది. 

మూడవవాడు ఏమీ తేరుకునేలోపే, ఆరుష్ వాడి ముందు ఒక మృత్యువులా నిలబడి ఉన్నాడు.

నేను నిశ్చేష్టురాలినయ్యాను, గుండె ఆగిపోయింది. కొన్ని క్షణాల క్రితం నేల మీద పడిపోయిన నా కొడుకు... ఇప్పుడు ఒక తుఫానులా వాళ్ళ మీద విరుచుకుపడ్డాడు!

అతని కళ్ళు రక్తంలా ఎర్రగా అయిపోయాయి. ప్రతి దాడిలోనూ, వాడు ఒకే ఒక మాట అంటున్నాడు—"నా తల్లిని తాకడానికి మీకెంత ధైర్యంరా, వెధవల్లారా!"

ఒక గుద్దు... రెండు తన్నులు... పదునైన దెబ్బలు... క్షణాల్లోనే, ఆ ముగ్గురు గూండాలు నేల మీద విలవిలలాడుతున్నారు.

రక్తం, నీరు, కన్నీళ్లు—అన్నీ అక్కడ ఒకటయ్యాయి. నా కొడుకు, నా ఆరుష్, వేరొకరిగా మారిపోవడాన్ని నేను చూశాను; వాడు అచ్చం ఒక మృత్యువులా మారిపోయాడు.

ఇప్పుడు ఆరుష్ చూపు, దురుద్దేశంతో నా వైపు చేయి చాచిన ఆ రెండవ వ్యక్తి మీద పడింది. వాడు భయంతో వణుకుతూ వెనక్కి తగ్గడం మొదలుపెట్టాడు.

2వ గూండా: "ద... దయచేసి వదిలేయ్... నేను తప్పు చేశాను..." (అతని గొంతు వణికింది, కన్నీళ్లతో ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు)

కానీ ఆరుష్ ఆగలేదు. అతను అతని ముందు పిచ్చివాడిలా నిలబడ్డాడు. అతని గొంతు ఎంత చల్లగా ఉందంటే నా ఆత్మ కూడా వణికిపోయింది.

ఆరుష్: "నువ్వు మా అమ్మ వైపు చాచిన ఆ నీచమైన చేతి భారాన్ని మోసే హక్కు నీకు లేదురా!"

ఆ గూండా ప్రాణభయంతో పారిపోవడానికి తిరిగాడు, కానీ ఆరుష్ అతని మణికట్టును ఇనుప పట్టుతో గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.

అతను నొప్పితో గట్టిగా అరవడం మొదలుపెట్టాడు. మిగతా గూండాలు కూడా భయపడ్డారు. ఆరుష్ అతన్ని గట్టిగా తోసి నేల మీద పడేశాడు.

ఆరుష్: (తీవ్రమైన కోపంతో గట్టిగా అరుస్తూ) "నువ్వు మా అమ్మని ఎలా తాకావురా నీచుడా!"

అలా చెబుతూ, అతను అతని చేతిని బలవంతంగా విరగ్గొట్టడానికి లాగడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ గూండా నొప్పితో అరుస్తూ, కేకలు వేస్తున్నాడు. ఎముకలు విరుగుతున్నాయి, చర్మం చిరుగుతోంది, రక్తం ఉప్పెనలా కారుతోంది. ?

ఆరుష్: "నా అమ్మని ఎలా తాకావురా, ..."

ఆరుష్ ఆ గూండా మణికట్టు నుండి, అంటే నా నుండి, తన చేతిని లాగేశాడు, దాంతో రక్తం ధారలుగా చిమ్మడం మొదలైంది. ఆ రక్తం చుట్టూ ఉన్న వర్షపు నీటిని ఎర్రగా మార్చేసింది.

అందరూ భయపడి వెనక్కి తగ్గారు, ఇది చూసి నేను అక్కడే ఒక్కసారిగా స్పృహ కోల్పోయాను! నా శరీరం నేల మీద పడిపోయింది, నా కళ్ళు పూర్తిగా మూసుకుపోయాయి. ?

ఆరుష్ ఇంకా ఆ గూండా చేతిని వదిలిపెట్టకుండా పట్టుకునే ఉన్నాడు. అతను కోపంగా ఆమె వైపు చూసి, ఆమెను విసిరేశాడు.

మిగతా నలుగురు గూండాల ముఖాలు భయంతో పాలిపోయాయి. మొదటిసారిగా, వారు ఆరుష్‌ను కాదు, స్వయంగా మృత్యువును చూశారు.

ఒక గూండా: "కె... ఇక్కడి నుండి పారిపోండిరా బాబు!" (భయంతో కేకలు వేశాడు)

నేను ఎవరి చేతిని అయితే విడిపించుకున్నానో, వారిలో ఒకడు నన్ను తనతో పాటు బలవంతంగా లాక్కొని పరుగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు. వారు జారుతూ, కింద పడుతూ, ప్రాణభయంతో చీకట్లో పరుగెడుతున్నారు.

వారి అరుపులు అడవిలో ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి, కానీ ఆరుష్ వారిని వెంబడించలేదు; వారు నా వైపు పరుగెత్తుకొచ్చారు.

ఆరుష్: (వెనుక నుండి అరుస్తూ, అతని గొంతు అడవిలో ప్రతిధ్వనించింది) - "నా జాన్విని కనీసం తాకినా, ఈ నగరం మొత్తాన్ని తగలబెడతాను, ఆ దుర్మార్గుడికి, ఎమ్మెల్యేకి, అతని కొడుకుకి చెప్పువేళ్ళి!" ?

భారీ వర్షం ఇంకా కురుస్తూనే ఉంది, రోడ్డు అంతా రక్తమయం, ప్రతిదీ వర్షపు నీటిలో కొట్టుకుపోతోంది. ఆరుష్ బట్టలు పూర్తిగా రక్తంతో తడిసిపోయాయి,

అతని తల నుండి ఇంకా రక్తం కారుతోంది, అతని కళ్ళ నుండి రక్తం కారుతోంది. నేను అక్కడ స్పృహ కోల్పోయి పడి ఉన్నాను, వర్షం నా చీరను, ముఖాన్ని పూర్తిగా తడిపేస్తోంది, కానీ నాకు అప్పుడు ఏమీ తెలియలేదు.

ఆరుష్ తన చేతిని తల మీద పెట్టుకుని, కారిన రక్తాన్ని చూసి, తర్వాత విగతజీవిలా పడి ఉన్న నన్ను చూశాడు. అతను తడబడుతూ నా దగ్గరికి వచ్చాడు.

అతను తన చిరిగిన చొక్కాలోంచి ఒక ముక్కను తీసుకుని, తన తలకు కట్టుకుని, నా దగ్గరికి వచ్చి నా పక్కన మోకాళ్లపై కూర్చున్నాడు.

అతని చేతులు విపరీతంగా వణుకుతున్నాయి, అతని కళ్ళు కన్నీళ్లతో నిండిపోయాయి, అతని శ్వాస భారంగా ఉంది.

ఆరుష్: (నా ముఖం తడుముతూ) "అమ్మా... అమ్మా, లే... దయచేసి లే..."

అతను నా ముఖం పైకెత్తి, నా జుట్టు సవరించి, చీర సరిచేసి, నన్ను తన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా ఎత్తుకున్నాడు. ఆ కుండపోత వర్షంలో, ఆ రక్తపు మడుగులో, ఆ చీకట్లో, అతను నన్ను ఎత్తుకుని కారు వైపు మోసుకెళ్లాడు.

అతని కన్నీళ్లు వర్షంలో మునిగిపోతున్నాయి, కానీ నా కొడుకు ఆ క్షణంలో చాలా బలంగా నిలబడ్డాడు. అతని శ్వాస భారంగా ఉంది, తల తిరుగుతోంది, కానీ అతను నన్ను కింద పడనీయలేదు.

అతను నన్ను కారు వెనుక సీటులో పడుకోబెట్టి, వెంటనే డ్రైవింగ్ సీట్లోకి వచ్చి కారు స్టార్ట్ చేశాడు. అతని కళ్ళు ఇంకా ఎర్రగానే ఉన్నాయి, అతని చేయి వణుకుతోంది, కానీ అతను కారును ముందుకు నడిపాడు.

అతని చూపు పదేపదే రోడ్డు మీదా, అద్దం మీదా ఉంది, నన్ను ఎత్తుకుని ఏదో ఒక సురక్షితమైన ప్రదేశానికి, తన ఇంటికి, తన ప్రపంచానికి తీసుకువెళుతున్నట్లుగా. ?✨

ఆరుష్ కారును ముందుకు నడిపాడు. వర్షం ఇంకా కురుస్తూనే ఉంది, వైపర్లు హోరున పనిచేస్తున్నాయి, కానీ అతని కళ్ళలోని కన్నీళ్లను ఆ వర్షం తుడవలేకపోయింది.

అతను అద్దంలో నన్ను చూశాడు; నేను అప్పుడు స్పృహలో లేను, అతని కళ్ళలో ఒక కొత్త భయం కనిపించింది—నా కొడుకు తన ప్రాణం కోసం కాదు, కేవలం నా ప్రాణం కోసం భయపడ్డాడు!

నేను కారు లోపల ఉన్నాను, బయట వర్షం కురుస్తోంది, కానీ అతని కళ్ళలో ఒక తుఫాను ఉంది. ఇక నేను, నేను అశాంతితో ఉన్నాను, భయంతో కాదు, అతని అంతులేని ప్రేమతో.

ఎందుకంటే ఆ క్షణంలో నేను పూర్తిగా గ్రహించాను—నా కొడుకు కేవలం నా కొడుకు మాత్రమే కాదు—అతను నా ప్రేమ, నా ప్రపంచం, మరియు ఆ ప్రపంచాన్ని కాపాడటానికి అతను ఈ లోకంతోనైనా పోరాడగలడు!

ఆరుష్......... నిన్ను నేను ఏనాటికీ విడిచిపెట్టలేను బాబు! ?

అతను నా బుగ్గలు నిమిరాడు, నా ముఖం పైకి లేపాడు, నా కళ్ళు తెరవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ నేను అప్పుడు స్పృహలో లేను. నా ముఖం చల్లారిపోయింది,

నా పెదవులు నీలి రంగులోకి మారుతున్నాయి, నా శ్వాస తేలిపోతోంది, నేను చావు బతుకుల మధ్య ఉన్నట్లుగా అనిపించింది. ఆరుష్ కళ్ళలో ఆనందపు నీళ్ళు కాదు, ప్రాణం పోయే భయం నిండిపోయాయి.

తన ప్రాణాన్ని నాకే ఇవ్వాలనుకుంటున్నాడన్నట్లుగా,

అతని తల నుండి ఇంకా రక్తం కారుతూనే ఉంది, కానీ అతనికి దానితో ఏమాత్రం సంబంధం లేదు; అతను కేవలం నా గురించే ఆందోళన చెందుతున్నాడు.

అతను అద్దంలో నన్ను చూశాడు, నా ముఖం నిర్జీవంగా ఉంది, అతని చేయి వణుకుతోంది, కానీ అతను కారును ముందుకు పోనిచ్చాడు. ?✨

ఆరుష్ ఇంటి వైపు వేగంగా డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు, వర్షం ఇంకా భారీగా కురుస్తోంది, వైపర్లు వేగంగా తిరుగుతున్నాయి, కానీ అతనికి రోడ్డు కనిపించడం లేదు, అతను కేవలం అద్దంలో నన్నే చూస్తున్నాడు.

అతని కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి, కానీ అతను ఆగలేకపోయాడు, అతను నన్ను ప్రాణాలతో ఇంటికి తీసుకువెళ్తున్నాడు, అతను నా ప్రాణాన్ని కాపాడుతున్నాడు.

మేము కొద్దిసేపటికే ఇంటికి చేరుకున్నాము, ఆరుష్ నన్ను తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుని ఇంట్లోకి తీసుకువచ్చాడు, అప్పటికి రాత్రి ఒంటి గంట అయింది, నాకు ఇంకా స్పృహ రాలేదు.

ఆరుష్ తనలో తాను కంగారుగా మాట్లాడుకుంటున్నాడు - "డాక్టర్‌ను పిలవాలా?"

(అతను మనసులో అనుకున్నాడు - వద్దు వద్దు, ఇంత రాత్రిపూట అతన్ని ఇక్కడికి పిలవడం సరికాదు, ఇప్పటికే చాలా ఉద్రిక్తత ఉంది, ఏదైనా మనమే ప్రయత్నించాలి).

అతని మనసు వేగంగా పనిచేస్తోంది, అతను తీవ్రంగా కంగారు పడుతున్నాడు, కానీ తనను తాను నియంత్రించుకుంటున్నాడు.

ఆరుష్ నన్ను పడకగదిలోకి తీసుకువచ్చాడు, నా చీర, జాకెట్ పూర్తిగా తడిసిపోయాయి, నా శరీరం చలికి వణికిపోతోంది. ఆరుష్ ఏదో ఆలోచించి నా చీర తీయడం మొదలుపెట్టాడు.

నేను మంచం మీద అలా అపస్మారక స్థితిలో పడుకుని ఉన్నాను, నాకు ఏమాత్రం తెలియడం లేదు. మొదట అతను నా చీర తీశాడు, తర్వాత నా జాకెట్, తర్వాత నా స్కర్ట్, ఇప్పుడు నేను కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలతో మాత్రమే మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాను.

నా శరీరం మొత్తం అతని ముందు ఉంది, కానీ అతని కళ్ళలో ఎలాంటి కామం లేదు, కేవలం అంతులేని ఆందోళన, కేవలం భయం మాత్రమే ఉన్నాయి. ?

ఆరుష్ ఒక క్షణం ఆగి, నన్ను పైనుంచి కింద వరకు చూడటం మొదలుపెట్టాడు. ఏదో ఆలోచించి చిన్నగా నవ్వాడు.

బహుశా నేను ఎంత నిస్సహాయురాలినో, ఎంత బలహీనురాలినో అని తలచుకున్నాడేమో. కానీ నేను అతని తల్లిని, అతని సర్వస్వమైన ప్రేమను.

తర్వాత అతను టవల్‌తో నా జుట్టు దులిపి, నా తడి శరీరాన్ని తుడిచి, మళ్ళీ నన్ను లేపడానికి ప్రయత్నించాడు. అయినా నేను మేల్కొనలేదు. ఇప్పుడు అతను చాలా కంగారుగా ఉన్నాడు,

అతని చేతులు వణుకుతున్నాయి, శ్వాస భారంగా ఉంది. తర్వాత అతను నా ఫోన్ నుండి డాక్టర్సుమతి‌కు కాల్ చేశాడు, కానీ మాకు అసలు ఏమైందో చెప్పలేదు, నేను కేవలం అపస్మారక స్థితిలో ఉన్నానని మాత్రమే చెప్పాడు.

డాక్టర్సుమతి ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరం లేదని, అతనికి గాయాలు కాకపోతే కొంత సమయంలో స్పృహ వస్తుందని, భయపడాల్సిన పనిలేదని చెప్పారు.

ఆరుష్ ఒక పెద్ద ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు, అతని తల తిరుగుతోంది, కానీ అతను తన గురించి ఏమాత్రం ఆందోళన చెందలేదు. అతను నాపై ఒక దుప్పటి కప్పాడు.

బట్టలు మార్చుకున్న తర్వాత, అతను హాలులో కూర్చున్నాడు. చాలా ఉద్రిక్తంగా, తీవ్రమైన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాడు. తన తల నుండి ఇంకా రక్తం కారుతోందని కూడా అతను గమనించలేదు.

అతని చేతులు రక్తంతో తడిసిపోయాయి, అతని చొక్కా రక్తపు మరకలతో ఉంది, కానీ అతను తన ప్రాణాల గురించి చింతించకుండా, కేవలం నా గురించే ఆలోచిస్తున్నాడు. ?

కొంతసేపటికి, నాకు నెమ్మదిగా స్పృహ రావడం మొదలైంది, నాకు తీవ్రమైన తలనొప్పి మొదలైంది, నాకు ఏమీ అర్థం కాలేదు, ఎవరో చీకటి గదిలోంచి బయటకు వస్తున్నట్లుగా అనిపించింది.

అప్పుడు నాకు పూర్తిగా స్పృహ వచ్చింది, నాకు అన్నీ గుర్తొచ్చాయి - ఆ రాత్రి, ఆ గూండాలు, ఆ కర్ర, ఆరుష్ రక్తం, నా ఏడుపు.

నేను: (భయంతో అరుస్తూ, నా గొంతు బొంగురుపోతోంది) "నేనా, నేనెలా ఇక్కడికి వచ్చాను... ఆరుష్...!"

నేను లేచి హాలు వైపు వెళ్ళాను. నా కళ్ళు తెరిచే ఉన్నాయి కానీ నాకు ఏమీ కనిపించడం లేదు, కేవలం ఆరుష్ మాత్రమే కనిపించాడు. ఆరుష్ కూడా నా వైపే వస్తున్నాడు.

నేను పడకగదిలోంచి బయటకు రాగానే, ఆరుష్‌ను చూసి నా శ్వాస మళ్ళీ ఆగిపోయింది. నేను పరుగెత్తుకెళ్లి అతన్ని కలవగానే, ఆరుష్‌ను గట్టిగా కౌగిలించుకుని, బహుశా ఇరుగుపొరుగు వాళ్ళు కూడా విని ఉంటారేమో అన్నంత గట్టిగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాను.

నా శరీరం మొత్తం వణికిపోతోంది, నా కన్నీళ్లు అతని చొక్కాను తడిపేస్తున్నాయి, నేను వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నాను. ?

నేను ఇంకా బ్రా, ప్యాంటీలోనే ఉన్నానన్న విషయం కూడా నాకు తెలియలేదు. నా శరీరం మొత్తం అతని ముందు ఉంది, కానీ నాకు ఆ తేడా ఏమీ కనిపించలేదు.

ఆరుష్ నన్ను కౌగిలించుకుని కొద్దిగా ఏడ్చాడు, అతని కన్నీళ్లు నా జుట్టు మీద పడ్డాయి. తర్వాత అతను నన్ను ఓదార్చడం మొదలుపెట్టాడు, నా బుగ్గలు పట్టుకుని నా ముఖం పైకి ఎత్తాడు.

ఆరుష్: "అమ్మా.. అమ్మా శాంతించు, శాంతించు. మనం ఇంట్లోనే ఉన్నాం, ఏమీ జరగలేదు, శాంతించు..."

నేను: (ఏడుస్తూ, నాకు ఊపిరి ఆడలేదు) "ఎవరు.. వాళ్ళు ఎవరు? మేము వాళ్ళకి ఏం హాని చేశాం? వాళ్ళు నిన్ను ఎందుకు కొట్టారు?"

(నా గొంతు పూడుకుపోయింది, కళ్ళు ఎర్రబడ్డాయి, నేను గట్టిగా ఏడుస్తూ అతన్ని అడుగుతున్నాను)

[saleem8026]

Nice sexy updates

[hisoka]

welcome back sunny bro. super update!

[PinkPiLovedthat@1987]

Writer garu inka mee dhaadi katha meeda konasaaginchandi. Story ni nirantaraayanga munduku teesukuvellandi.