02-09-2026, 07:58 AM
ప్రణయ్ గారు ఈ సారి మధ్య మధ్యలో ఫోటోలు మిస్ అయ్యాయి
ఈసారి అవికూడా ఉండేలా చూడగలరు
ఈసారి అవికూడా ఉండేలా చూడగలరు
|
Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️
|
|
02-09-2026, 07:58 AM
ప్రణయ్ గారు ఈ సారి మధ్య మధ్యలో ఫోటోలు మిస్ అయ్యాయి
ఈసారి అవికూడా ఉండేలా చూడగలరు
02-09-2026, 11:22 PM
Hi Sunny Anna,
Super katha and update. Thank you anna. Please give the update with full romance bhayya
04-09-2026, 08:46 PM
Pranay garu mi next update eppudu expect cheyyochu
05-09-2026, 06:56 PM
హలో ముందుగా అందరికి చాలా థాంక్స్. మీ యొక్క ఆరాధనకి ఈ కథ యొక్క ( అపరిచిత వ్యక్తి ఒరిజినల్ స్టోరీ) రచయిత సంతోషంగా ఉన్నారు. ఇలానే బాగా సపోర్ట్ చేస్తూ ఈ కథకి మంచి రెస్పాన్స్ వస్తుంది అని ఆశిస్తున్నా.
నేను ప్రస్తుతం కుటుంబంతో కలిసి ట్రిప్ కి వచ్చాను. అందుకే గత 2,3 రోజులు నుండి అప్డేట్ ఇవ్వలేకపోయాను. వేచి ఉంచేలా చేసినందుకు మన్నించండి. రేపు సాయంత్రం నుండి రాత్రి వరకు రాగానే పెద్ద అప్డేట్స్ తో మీకు అందిస్తాను కచ్చితంగా.. థ్యాంక్యూ సో మచ్
ఇట్లు,
✿SUNNY ✿ 1. https://xossipy.com/thread-73126.html అందని జాబిలి. అమ్మ❤️❤️? 2. https://xossipy.com/thread-73637.html కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా.రక్త కదనరంగం 3. https://xossipy.com/thread-73769.html అమ్మ తో అపరిచిత బంధం
05-09-2026, 09:10 PM
సార్ మీరు క్షమాపణ అడగడం ఏంటి సార్
మీరు మాకోసం ఈ కథ రాస్తున్నారు మీ అప్డేట్ కోసం ఎన్ని రోజులైన ఎదురు చూస్తాం సార్ ఈ సారి అప్డేట్ ఇంకా అదిరిపోతుంది అని ఎదురు చూస్తూ ఉంటాం సార్
05-09-2026, 11:29 PM
We are very lucky
Because................. We have "sunny bro" Thank you Thank you Thank you so much Waiting for your valuable update
06-09-2026, 08:59 PM
సన్నీ గారు ఈ రాత్రి కి అప్డేట్ ఇస్తారా మీ అప్డేట్ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాం
07-09-2026, 08:46 AM
రాత్రి రెండు గంటల సమయం...
గాఢమైన నిద్రలో ఉన్న నేను ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి భయంతో భయంకరంగా అరిచాను: "నా ఆరుష్ను వదిలేయండి! అతన్ని ఎక్కడికి తీసుకువెళుతున్నారు? దయచేసి ఇలా చేయకండి!" ? సరిగ్గా అప్పుడే కలలో ఎవరో ఒకరు కర్ర ఎత్తారు. ఆరుష్ తలపై బలంగా కొట్టారు. ? ఆరుష్ నేల మీద పడిపోయాడు. అతని తల నుండి రక్తం... రక్తం దారగా కారుతోంది. అతను కదలడం లేదు. నేను కలలోనే అరుస్తూనే ఉన్నాను, విలవిలలాడిపోతూ ఏడుస్తూనే ఉన్నాను. ఆరుష్: (నాపై వణుకుతూ) "అమ్మా... అమ్మా!" నేను: "ఆరుష్..." నా గొంతు చిరిగేంత గట్టిగా అరిచాను. అంతలో నేను హాలులో నుండి ఒక్క ఉదుటున లేచి కూర్చున్నాను. అవును... అది ఒక కల. అంతా ఒక ఘోరమైన పీడకల! నా శ్వాస వేగంగా ఆడుతోంది. నా శరీరం మొత్తం చెమటతో తడిసిపోయింది. నేను దీర్ఘంగా, ఆపసోపాలు పడుతూ శ్వాసిస్తున్నాను. ఇదంతా అసలు ఏమి జరుగుతోంది? నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. నేను నిశ్శబ్దంగా మంచం మీద కూర్చున్నాను. నా గుండె దడదడలాడుతూ వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. నా చేతులు విపరీతంగా వణికిపోతున్నాయి. నా కళ్ళు తెరిచే ఉన్నాయి, కానీ నాకు కళ్ల ముందు ఏమీ కనిపించడం లేదు. కేవలం ఆ భయంకరమైన కల... ఆ కారిన రక్తం... నేల మీద విగతజీవిలా పడి ఉన్న నా ఆరుష్ రూపం మాత్రమే కళ్ళ ముందు కదలాడుతోంది. ఆరుష్: (నా వణుకుతున్న చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుంటూ, ఆందోళనగా) "అమ్మా, ఏమైంది? పీడకల వచ్చిందా?" అప్పుడు దూరం నుండి ప్రతాప్ గొంతు వినిపించింది: ప్రతాప్: (తలుపు దగ్గర నుండి గంభీరంగా) "ఆరుష్! ఏమైంది? జాన్వి ఎందుకు అంత గట్టిగా అరిచింది?" ఆరుష్: (వెంటనే తేరుకుని, గొంతు సవరించుకుంటూ) "ఏమీ లేదు నాన్న. అమ్మకి ఒక పీడకల వచ్చింది, అందుకే అరిచింది. మీరు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకోండి." ప్రతాప్: (కొద్దిసేపు అనుమానంగా ఆగి) "ఖచ్చితంగానా?" ఆరుష్: "అవును నాన్న, కంగారు పడకండి." ప్రతాప్ అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు. కానీ నేను మాత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా, ఉన్న చోటు నుండి కదలకుండా శిలలా కూర్చుండిపోయాను. ఆరుష్: (నా వైపు తిరిగి, ప్రేమగా తల నిమురుతూ) "అమ్మా, నువ్వు ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నావా?" నేను అతని వైపు చూశాను. అతని ముఖం, అతని అందమైన కళ్ళు... అతను బతికే ఉన్నాడు, నా ముందే క్షేమంగా ఉన్నాడు. కానీ నా మనసంతా ఇంకా ఆ భయంకరమైన కలలోనే ఉండిపోయింది. నేను: (వణుకుతున్న గొంతుతో, ఏడుపు ఆపుకుంటూ) "బాబూ... బాబూ, నువ్వు నిజంగా బాగానే ఉన్నావా? నీకు... ఎక్కడైనా దెబ్బ తగిలిందా?" ఆరుష్: (చిరునవ్వుతో ) "అమ్మా, ఏం మాట్లాడుతున్నావు అసలు? నాకేం అవుతుంది? నీకు ఏదో పీడకల వచ్చి ఉంటుంది అంతే." (అతను లేచి ప్రేమగా నాకు గ్లాసులో నీళ్ళు ఇచ్చాడు.) నేను: (నీళ్ళు తాగుతూ, వణుకుతూ) "అయ్యో దేవుడా... ఎంత భయంకరమైన కల అది! నేను నిజంగా ఇప్పుడే నీకోసం చచ్చిపోబోయాను బేబీ!" ఆరుష్: (నా వీపు నిమురుతూ) "అసలు ఎలాంటి కల వచ్చింది నీకు, అంతగా భయపడటానికి?" నేను: (కళ్ళు మూసుకుంటూ) "అడగకు ఆరుష్... నీకు తెలుసా? కొంతమంది నిన్ను బలవంతంగా ఎక్కడికో తీసుకుపోతున్నారు. నేను వాళ్ళని ఆపడానికి నా ప్రాణాలను అడ్డం పెట్టాను. కానీ వాళ్ళు అసలు ఆగలేదు. నిన్ను కొట్టి బలవంతంగా లాక్కుపోయారు. ఇంకా... ఇంకా..." ఆరుష్: "ఇంకా ఏంటి అమ్మా, చెప్పు?" నేను: (కళ్ళలో నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ) "అతను నీ తలపై కర్రతో బలంగా కొట్టాడు... నువ్వు నేల మీద రక్తపు మడుగులో పడిపోయావు!" ? "నేను చాలా... చాలా భయపడ్డాను బేబీ. నువ్వు లేకుండా నేను బతకలేను అనిపించింది." ఆరుష్: (నా చేతిని మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ) "సరేనా? ఏయ్ అమ్మా, ఇప్పుడెంతని అలా భయపడుతున్నావు? నాకేం కాదు. అది కేవలం ఒక పీడకల మాత్రమే, నిజం కాదు!" నేను: (అతని మాటను మధ్యలోనే ఆపి, భయంతో వణుకుతూ) "అయినా సరే నాకు చాలా భయంగా ఉంది... ఒకవేళ నిజంగానే నీకు ఏమైనా అయితే..." (నేను అతన్ని విడిచిపెట్టలేనట్లు మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాను.) ? ఆరుష్: (నా జుట్టు ఎంతో ఆప్యాయంగా నిమురుతూ) "నాకు అంత తేలికగా ఏమైనా అవుతుందా అమ్మా? నీ ప్రేమ అంత బలహీనమైనది కాదు." నేను: (అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ, గుండె నిండా ప్రేమతో ఏడుస్తూ) "హ్మ్, నాకు తెలుసు బేబీ. ఒకవేళ నిజంగా నీకు ఏమైనా అయితే... నేను నా ప్రాణాలను కూడా వదులుకుంటాను. ఇది నీకు ముందే చెబుతున్నాను." ఆరుష్: (నా కళ్ళ నుండి జారుతున్న కన్నీళ్లను వేళ్ళతో తుడుస్తూ) "అలాంటి పిచ్చి మాటలు అస్సలు అనకు. నాకేం కాదు, నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో రా." అప్పుడు ఆరుష్ నన్ను తన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా తీసుకుని గదిలో పడుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. నేను అతన్ని అంగుళం కూడా గ్యాప్ లేకుండా, ఒంటికి అతుక్కుపోయేలా గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. అతన్ని అస్సలు కదలనివ్వలేదు. ఆరుష్ కూడా నన్ను తన చేతుల్లో బంధంలా గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ఉదయం... మేమిద్దరం కొంచెం ఆలస్యంగా నిద్రలేచాము. ప్రతాప్ అప్పటికే తన ఆఫీస్ పనులకు సిద్ధమై వెళ్ళిపోయాడు. నేను లేచి బాత్రూమ్లోకి వెళ్ళి స్నానం చేసి, సిద్ధమయ్యాక - ముందు దేవుడికి మనసారా ప్రార్థన చేశాను. ఆ తర్వాత రోజూలాగే ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. అలా నేను కాలం గడుస్తున్నది తెలుసుకునేలోపే సరిగ్గా ఒక వారం రోజులు గడిచిపోయాయి! ఇటువైపు... విక్రాంత్ ఇంట్లో భారీ సంబరాల వాతావరణం నెలకొని ఉంది. అతను స్థానిక ఎన్నికల్లో భారీ విజయం సాధించాడు - డబ్బుల వర్షంతో అందరినీ కొన్నాడు. నాయకులందరూ, అతని పార్టీ కార్యకర్తలు, అతని రౌడీ మనుషులు - అందరూ పెద్ద ఎత్తున ఇంటికి వచ్చారు. అందరూ విపరీతంగా తాగుతున్నారు, డీజే పాటలకు నాట్యాలు చేస్తున్నారు. కానీ రాకీ, కబీర్ - అతని ఇద్దరు కొడుకులు మాత్రం వేరే తీవ్రమైన పగతో రగిలిపోతున్నారు. కబీర్: (రాకీ దగ్గరికి వెళ్తూ) "అన్నా, ఇప్పుడు మనం ఎన్నికల్లో గెలిచాం. మరి మనల్ని కొట్టిన ఆ కుర్రాడి విషయంలో ఏమైనా ఆలోచించావా? లేక ఇలాగే నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోతామా?" రాకీ: (కోపంగా పళ్ళు కొరుకుతూ) "ఇప్పటివరకు మనతో ఎవరూ అంత పొగరుగా మాట్లాడలేదు. ఇక ఆ కుర్రాడు... ఏకంగా మన తమ్ముడి మీద చేయి ఎత్తుతున్నాడు! వాన్ని ప్రాణాలతో వదలను." కబీర్: (తన మనిషిని పిలిచి అడుగుతూ) "మరి ఆ రోజు కాలేజీ దగ్గర ఉన్న ఆవిడ పేరేంటి?" మనిషి: "ఆమె పేరు జాన్వి అన్నా." కబీర్: "జాన్వి... మనం ఆమెను కూడా వదిలిపెట్టం. ఆమె అందరి ముందు మా అక్కను, మమ్ములను అవమానించింది." రాకీ: (తన రౌడీ మనుషులను పిలుస్తూ) "విను—ఈ రోజు నుండి నాకు ఆ ఇద్దరి గురించి పూర్తి సమాచారం కావాలి. వాళ్ళు ఎక్కడికి వెళ్తారు, ఏం చేస్తారు. ఇద్దరు మగవాళ్ళు ఆ అబ్బాయి వెంట, మరో ఇద్దరు ఆవిడ వెంట నీడలా పడండి. మీకు అర్థమైందా?" (ఇప్పటి వరకు, నేను, ఆరుష్ తల్లీకొడుకులమని వాళ్లకు ఇంకా అసలు తెలియనే లేదు). కబీర్: (కొంచెం కంగారుగా) "నాన్న దీనికి ఏమీ అనరు కదా అన్నయ్యా?" రాకీ: (గర్వంగా నవ్వుతూ) "ఏయ్ చిన్నోడా, కంగారు పడకు. ఇప్పుడు అంతా మనదే. నాన్న అందరినీ గెలిచాక వదిలేస్తారు. నేను నాన్నతో మాట్లాడి ఆ తర్వాత చూసుకుంటాను." ఆ తర్వాత, వాళ్ళ ఇంట్లో వేడుకలు, నాట్యం, పాటలు—అన్నీ యధావిధిగా కొనసాగాయి. (ఈ పగటి విషయాల గురించిశ్రావణికు అప్పటికీ ఏమాత్రం తెలియదు). ??మా ఇల్లు… అది రాత్రి సమయం. పనులన్నీ ముగించుకుని, నేను హాలులో సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాను. ఆరుష్ తన ల్యాప్టాప్లో ఆఫీస్ వర్క్ ఏదో చేసుకుంటున్నాడు. సరిగ్గా అప్పుడే బయట ప్రధాన తలుపు డోర్బెల్ మోగింది. నేను వెళ్లి తలుపు తెరిచి చూస్తే - అది ప్రతాప్. ఆయన వైపు కనీసం చూడకుండానే నేను అక్కడి నుండి మొహం తిప్పుకుని వచ్చేశాను. చేతిలో రిమోట్తో మళ్ళీ టీవీ చూడటం మొదలుపెట్టాను. ప్రతాప్ పడకగదిలోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చాడు. తర్వాత బయట హాలులో మాతో పాటు కూర్చున్నాడు. నేను చాలా సేపటి నుండి ప్రతాప్తో అసలు మాట్లాడలేదు, ఆయన వైపు కనీసం తల ఎత్తి చూడలేదు కూడా. కొంతసేపు మేమిద్దరం హాలులో అలా ఎవరి ఆలోచనల్లో వారు మునిగిపోయి నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోయాము. ప్రతాప్: (ఆరుష్తో) "ఆరుష్, నువ్వు ఏమైనా ముఖ్యమైన పనిలో ఉన్నావా?" ఆరుష్: (ల్యాప్టాప్లో టైప్ చేస్తూ) "ఏమీ లేదు నాన్న, చెప్పు." ప్రతాప్: "నేను రేపటి నుండి వారం రోజుల పాటు ఆఫీస్ పనికి సెలవు తీసుకోవాల్సి వస్తోంది. అది చాలా ముఖ్యం." ఆరుష్: "బయటకు—అంటే, ఎక్కడికి నాన్న?" ప్రతాప్: "గుజరాత్కు వెళ్ళాలి." ఆరుష్: "సరే నాన్న, మంచిది. నువ్వు వెళ్లి జాగ్రత్తగా పని చూసుకుని రా." నేను వాళ్ళు మాట్లాడుతుంటే మాటల్లోకి రాకుండా నిశ్శబ్దంగా వింటూ కూర్చున్నాను. ప్రతాప్: "సరే. అయితే, నీకు ఏమైనా కారు అవసరమైనా పని ఉంటే నాకు చెప్పు. కారు ఇంట్లోనే ఉంటుంది—నేను తీసుకెళ్లడం లేదు. నీకు కావాలంటే బయటకు వెళ్లడానికి వాడుకోవచ్చు." ఆరుష్: (తల ఊపుతూ) "హ్మ్, సరే నాన్న." నేను: (ఆరుష్ వైపు ప్రేమగా చూస్తూ) "బేబీ, నీకు ఆకలిగా లేదా? ప్రతిరోజూ నిన్ను తినమని వచ్చి అడగాల్సి వస్తోంది!" ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "మీరు టీవీ చూస్తున్నారు కదా అమ్మా, అందుకే నేను మిమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేయలేదు. పదండి తినడానికి." ఆ తర్వాత మేమంతా కలిసి మౌనంగా రాత్రి భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము. ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడుకోవడం లేదు, మేమంతా నిశ్శబ్దంగా తింటున్నాము. అందరూ తినడం ముగిశాక, నేను ప్లేట్లు తీసుకుని వంటగదిలోకి వెళ్ళి కడిగాను. ఆరుష్ హాలులో సోఫాలో కూర్చున్నాడు. ప్రతాప్ ఫోన్లో ఎవరితోనో మాట్లాడటానికి టెర్రస్పైకి వెళ్ళాడు. నా వంటపని ముగించుకుని హాలులోకి వచ్చాను. చూడు - ఆరుష్ ఇంకా తన ల్యాప్టాప్తోనే కూర్చుని పని చేసుకుంటున్నాడు. నేను: (కొంచెం కోపంగా, అల్లరిగా) "ఆరుష్! నీకు అసలు నిద్ర రాదా? నేను నీకు అన్నీ చెప్పాలా వచ్చి?!" ఆరుష్: "నాకు నిద్ర వస్తోంది అమ్మా." నేను: "అయితే రా, లే." ఆరుష్: (ల్యాప్టాప్ మూస్తూ) "సరే అమ్మా, పదా. కానీ ఎందుకంత కోపంగా ఉన్నావు నా మీద?" మేము ఇద్దరం పడకగదిలోకి వచ్చాము. నేను మా ఇద్దరి కోసం పడకలు సర్దాను. బెడ్రూమ్ లైట్లు అన్నీ ఆర్పేశాను. మరియు నిద్రపోవడం మొదలుపెట్టాను. నేను ఆరుష్కు కొంచెం దూరంగా పడుకున్నాను. ఆరుష్: (నెమ్మదిగా గుసగుసలాడుతూ) "అమ్మా, నీ డేట్ (Periods) వచ్చిందా?" నేను: (సిగ్గుగా తలదించుకుంటూ) "హ్మ్..." ఆరుష్: "అయితే మరి నాకెందుకు ముందుగా చెప్పలేదు?" నేను: (ముఖం మరోవైపు తిప్పుకుంటూ) "ఇప్పుడు ఏం చేయాలి బాబు - ఇదంతా నేనే నీకు చెప్పాలా? లేక 'చూడు, నాకు పీరియడ్స్ వచ్చాయి' అని నీతో ఓపెన్గా చెప్పాలా? నాకు చాలా సిగ్గుగా ఉంది." అప్పుడు అతను నన్ను ఒక్క ఉదుటున తన వైపుకు లాక్కున్నాడు. అతను నన్ను తన చేతుల్లోకి బంధించి గట్టిగా తీసుకున్నాడు. ఆరుష్: (నా జుట్టు ఎంతో ప్రేమగా నిమురుతూ) "అందుకేనా ఈరోజు ఉదయం నుంచి నా మీద అంత కోపంగా ఉన్నావు?" నేను: (సిగ్గుతో అతని ఛాతీ మీద తల ఆనిస్తూ) "నేనేం చేయగలను బేబీ? దానంతట అదే నా శరీరం అలా సర్దుకుంటుంది." ఆరుష్: (నా కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ) "అమ్మా... నువ్వు లేకుండా నేను ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేను." నేను: (చిన్న చిరునవ్వుతో) "హ్మ్... నాకు తెలుసులే. కానీ నీ కాలేజీ సెలవులు త్వరలోనే అయిపోతాయి - పైగా నన్ను ఇంతవరకు ఎక్కడికీ విహారయాత్రకు తీసుకువెళ్ళలేదు కూడా." ఆరుష్: (అల్లరిగా నవ్వుతూ) "ఇప్పుడే నన్ను నానీ వాళ్ళ ఇంటికి బైక్ మీద తీసుకువెళ్ళావు కదా అమ్మా?" నేను: (కోపంగా మొహం పెట్టి) "అవును, మేము అమ్మని కలవడానికి వెళ్ళాము. నేను మా ఇద్దరి రొమాంటిక్ ట్రిప్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను." ఆరుష్: (మరింత అల్లరిగా కన్నుగీటుతూ) "అవును, సరిగ్గా అదే - మనమిద్దరం బైక్ మీద వెళ్ళాము, కదా?" నేను: (సిగ్గుతో మునిగిపోయి అతని వీపు మీద కొడుతూ) "నువ్వు... నువ్వు చాలా చెడ్డదానివి అయిపోయావు ఆరుష్! వెళ్ళిపో, నేను నీతో అస్సలు మాట్లాడను!" (అలా చెబుతూ నేను నా ముఖాన్ని మరోవైపుకు తిప్పి అలిగినట్లు నిద్రపోవడం మొదలుపెట్టాను.) ఆరుష్: (నన్ను మళ్ళీ తన వైపు బలవంతంగా తిప్పుతూ) "హే హే - నా ప్రియమైన రాకుమారి, కోపం తెచ్చుకోకు. ఇటు చూడు నా మొహం." నేను: (చిరునవ్వును దాచుకుంటూ) "లేదు, చూడను." ఆరుష్ నన్ను తన వైపు తిప్పి, తన ఒంటి మీద పడుకోబెట్టుకున్నాడు. నేను అతని విశాలమైన ఛాతీ మీద పడుకున్నాను. ఆరుష్: "నాకు ఒక అద్భుతమైన ఆలోచన వచ్చింది. మనం ప్రతాప్ లేని ఈ సమయంలో రెండు రోజుల తర్వాత ఒక మంచి ట్రిప్కి బయలుదేరుదాం. సరేనా?" నేను: (ఆమె కళ్ళలోకి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ) "చూడు బేబీ, ఇప్పుడే హఠాత్తుగా బయటకు వెళ్లాలని అనుకోవద్దు. ఇప్పుడు బయట వర్షం పడుతోంది. నాకు అసలు బయటకు వెళ్లాలని లేదు." ఆరుష్: "నీకు వర్షం అంటే ఇష్టం లేదా అమ్మా?" నేను: (కొంచెం కరిగిపోతూ) "ఇష్టం... వర్షం అంటే చాలా ఇష్టం. కానీ..." ఆరుష్: "కానీ ఏంటి?" నేను: (తల వంచుకుంటూ) "నాకు చలి అంటే అస్సలు ఇష్టం లేదు. నేను వర్షంలో తడిచినప్పుడు - నాకు చాలా వణుకుపుట్టి చలిగా అనిపిస్తుంది. నీకు తెలుసు కదా?" ఆరుష్: (అర్థం చేసుకుంటూ) "హ్మ్... అయితే నేను ఇంకేదైనా వేరే మంచి ప్లాన్ ఆలోచిస్తాను." నేను: "హ్మ్, అలాగే." ఆరుష్: "మరియు నీ డేట్ వచ్చే వరకు ఎక్కువ పనుల గురించి అస్సలు ఒత్తిడి పడకు. నాకు చెప్పు - ఇంట్లో అన్ని పనులూ నేనే చేస్తాను. నువ్వు ప్రశాంతంగా ఉండు. నీకు అర్థమైందా?" నేను: (ఆమె వేళ్ళతో ఆటలాడుతూ) "హ్మ్... బేబీ, నా మీద నీకు ఎందుకంత పిచ్చి ప్రేమ? ప్రతాప్ కూడా నీ అంత పిచ్చివాడు కాదు. నాకు చెప్పు - అసలు ఎందుకు?" (నేను అతని ఛాతీ మీద నా వేళ్ళతో చిన్నగా గీస్తూ ఆడిస్తున్నాను.) ఆరుష్: (నా కళ్ళలోకి లోతుగా, నేరుగా చూస్తూ) "ఎందుకంటే... ఎందుకంటే నువ్వు కేవలం నా దానివి మాత్రమే, జాన్వి." ? నా గుండె ఒక్క క్షణం ఉలిక్కిపడి ఆగిపోయింది. నేను ఆమె కళ్ళలోకి అలాగే చూస్తూండిపోయాను. నేను: (వణుకుతున్న గొంతుతో, కన్నీళ్లతో) "ఏం... ఏం చెప్పావు నువ్వు?" ఆరుష్: "అదేంటంటే—నువ్వు కేవలం నా దానివి." నేను: (సిగ్గుతో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ) "లేదు, లేదు... నువ్వు చెప్పింది ఏంటంటే… ఆరుష్: "ఏంటి అమ్మా..." నేను: (నా సిగ్గును మొహంలో దాచుకుంటూ) "నువ్వు నన్ను... నన్ను జాన్వి అని పిలిచావు." ఆరుష్: (చిరునవ్వుతో) "హ్మ్, పిలిచాను." నేను: (ఆమె ఛాతీ మీద నా నోరు పెట్టి గొనుక్కుంటూ) "బేబీ... అలా అనకు. ఇప్పుడు నా పేరు పిలుస్తావా?" ఆరుష్: (మెల్లగా ముద్దుగా) "నేనా?" నేను: (సిగ్గుపడుతూ) "ఉమ్... నాకు తెలియదు." ఇప్పుడు అతను నన్ను మరింత దగ్గరకు లాగి ముద్దుపెట్టుకోవడానికి మెల్లగా నా పెదవుల వైపు కదలడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ నేను ఈసారి స్వయంగా అతన్ని ఆపాను. ? నేను: (అతని చేయి సున్నితంగా పట్టుకుని) "బేబీ... నాకు నెలసరి వచ్చింది. ఏమీ చేయకు - నాకు ఇప్పుడు చాలా నొప్పిగా ఉంటుంది." అతను నా పరిణాతిని, నా బాధను వెంటనే అర్థం చేసుకున్నాడు. నా నుదుటిపై ఎంతో పవిత్రంగా ఒక ముద్దు పెట్టాడు. నన్ను తన చేతుల్లో గట్టిగా పట్టుకుని హాయిగా నిద్రపోయాడు. ?✨ మరుసటి రోజు. ప్రతాప్ త్వరగా సిద్ధమై ఆఫీస్కు బయలుదేరాడు. నేను కొంచెం ఆలస్యంగా నిద్రలేచాను. తర్వాత బాత్రూమ్కి వెళ్లి స్నానం చేసి, నా దినచర్య పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. తర్వాత తను కూడా స్నానం చేసి, కాఫీ, అల్పాహారం తీసుకున్నాక - ఇంటి పనుల్లో నాకు కొంచెం సహాయం కూడా చేశాడు ఆరుష్. మధ్యాహ్నం భోజనం చేశాక, నాకు కడుపునొప్పి రావడంతో నేను ఒక పెయిన్ కిల్లర్ వేసుకున్నాను. కాసేపు మంచం మీద నిద్రపోయాను. సాయంత్రం లేచాను. కొంచెం ఫ్రెషప్ అయ్యాక, ఆరుషి కోసం వేడి వేడి కాఫీ చేశాను. అతనికి విషయం చెప్పి, మా పక్కింటి రేఖ ఇంటికి వెళ్లి కొసేపు కబుర్లు చెప్పి వచ్చాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత తిరిగి వచ్చి, రాత్రి భోజనం తయారుచేసి, ఆరుషితో కొంత నాణ్యమైన సమయం గడిపాను. (ఇప్పుడు నాకు నెలసరి వస్తోంది, అందుకే ఆరుష్ నాతో శారీరకంగా సరదాగా ఉండటం లేదు. నిజానికి, ఈ రోజుల్లో అతను నన్ను ఒక రాణిలా చాలా బాగా చూసుకుంటున్నాడు! ఆరుష్ నన్ను అలా నర్సింగ్ చేసినట్లు చూసుకున్నప్పుడు నాకు అతనిపై మరింత ప్రేమ కలుగుతుంది). నేను చెప్పే ప్రతీదానికీ అతను తూచా తప్పకుండా ఒప్పుకుంటాడు. అతను నన్ను ఈ ప్రపంచంలో ఎవరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తాడు. నా భర్త ప్రతాప్ నన్ను ప్రేమించిన దానికంటే ఆరుష్ నన్ను వేల రెట్లు ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాడు. మరియు ఈ సృష్టిలో నేను అతన్నే ఎక్కువగా, ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను. లేదా నిజం చెప్పాలంటే, నేను ఈ ప్రపంచంలో కేవలం అతన్నే ప్రేమిస్తున్నాను! ❤️ ఈ రోజులు మావి చాలా ప్రశాంతంగా గడుస్తున్నాయి. నా మానసిక ఒత్తిడి పూర్తిగా తగ్గిపోతోంది. నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను. ఆరుష్తోనే జీవితాంతం ఉంటూ జీవించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. అప్పుడప్పుడు నా మనసులో ఇలాంటి విచిత్రమైన ఆలోచనలు వచ్చేవి— అతన్ని ఈ సమాజానికి దూరంగా ఎక్కడికైనా చాలా దూరంగా పారిపోవాలి—చాలా దూరంగా, అక్కడ లోకంతో సంబంధం లేకుండా కేవలం నేనూ, మా స్వచ్ఛమైన ప్రేమ మాత్రమే ఉంటాము! కానీ జీవితం మనం అనుకున్నంత సులభం కాదని నాకు తెలుసు. నేను ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ కాపురంలో చాలా భరించాను. పగలు, రాత్రి తేడా లేకుండా ఒంటరిగా గదిలో కూర్చుని ఏడ్చాను. చాలా ఏడ్చాను. దేవుడు ఎవరికీ నా జీవితంలో వచ్చినటువంటి ఇంతటి విచిత్రమైన బాధను ఇవ్వకూడదు. కానీ ఇన్ని కష్టాలను, అవమానాలను తట్టుకుని ఈరోజు నేను బ్రతుకుతున్నది దేనికో తెలుసా? కేవలం..."ఆరుష్ వల్ల మాత్రమే!" ✨ కొన్నిసార్లు నేను ఒంటరిగా కూర్చుని అనుకునేదాన్ని—ఒకవేళ నాకు కూతురు ఉంటే? లేదా ఎవరైనా… మరో సాధారణ అబ్బాయి—ఆరుష్ నన్ను ప్రేమించినంతగా నన్ను ప్రేమించనివాడు పుట్టి ఉంటే? అసలు నా జీవితం ఏమయ్యేది? లేదు, అసలు లేదు. నేను ఆరుష్ తప్ప ఈ భూమ్మీద ఇంకెవరినీ కనీసం ఊహించుకోలేను. లేదు—అతని స్థానాన్ని ఈ లోకంలో ఎవరూ ఏమాత్రం భర్తీ చేయలేరు. అతనే నాకు ఈ విశ్వంలో అత్యంత విలువైన సర్వస్వం. నిజం చెప్పాలంటే... చిన్నప్పటి నుంచి ఆరుష్ నాకు అందరికంటే చాలా భిన్నంగా, ప్రత్యేకంగా కనిపించేవాడు. నేను అతని దగ్గర ఉన్నప్పుడల్లా నాకు ఒక అంతులేని ప్రశాంతత దొరికేది. అతను చిన్నవాడుగా ఉన్నప్పుడు—అప్పుడు నన్ను తనతో వచ్చి ఆడుకోమని మారాం చేసేవాడు. నేను నా ఇంటి పనులన్నీ మధ్యలోనే వదిలేసి అతనితో కూర్చుని ఆడుకునేదాన్ని. ప్రతిరోజూ అతని కాలేజ్ హోంవర్క్ నేనే దగ్గరుండి కూర్చుని పూర్తిచేయించేదాన్ని. ప్రతిరోజూ అతనికి మంచి విషయాలు, సంస్కారం నేర్పించేదాన్ని. నేను చెప్పే ప్రతీదాన్నీ అతను ఒక గురువులా ప్రశాంతంగా శ్రద్ధగా వినేవాడు. ఆ చిన్ననాటి రోజులు నాకు ఇప్పటికీ పచ్చగా గుర్తు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా చెప్పాలంటే – అతను తన కాలేజ్ ట్రిప్ కోసం రెండు రోజులు ఊరు వెళ్ళినప్పుడు నాకు కలిగిన ఆవేదన అంతాఇంతా కాదు! నాకు అప్పుడు ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉండి పిచ్చిపట్టినట్లు అనిపించేది. అతనితో మాట్లాడటానికి నేను పదే పదే ఆరుష్ కాలేజ్ టీచర్ మొబైల్కి వీడియో కాల్ చేసేదాన్ని. అతను నాకు ఆ రెండ్రోజులు చాలా చాలా గుర్తొచ్చాడు. నేను ఆ రెండ్రోజులుగా కనీసం సరిగ్గా అన్నం కూడా తినలేదు. ఇక ప్రతాప్ విషయానికొస్తే? ఆయనకు కేవలం బ్యాంకు, ఆఫీస్, ఇల్లు తప్ప వేరే జీవితమే లేదు. ఆయన మాతో ఎక్కువ సమయం గడిపేవాడు కాదు. ఆయన ఏనాడూ నా మనసులోని భావాలపై శ్రద్ధ పెట్టలేదు. కానీ నేను ఆరుష్ను నా గుండెలకు హత్తుకుని - వాడికి అన్నీ నేర్పించాను. వాడిని ఈ సమాజంలో ఒక సమర్థుడిగా తీర్చిదిద్దాను. వాడికి చిన్న జబ్బు చేసినప్పుడల్లా - వాడిని నా ఒడిలో పడుకోబెట్టుకుని రాత్రంతా కంటి మీద కునుకు లేకుండా నిద్రపుచ్చేదాన్ని. కానీ నేనెప్పుడూ నిద్రపోయేదాన్ని కాదు, కాపలా కాసేదాన్ని. ఈ రోజుకీ నేను వాడి గురించి అంతే ఆందోళన పడుతూ ఉంటాను. నేను ఏమీ చేయలేను - ఒకవేళ వాడికి ఏమైనా అయితే నేను పిచ్చిదానినైపోతాను. సరే, ఆ పాత విషయాలన్నీ కొంచెం పక్కన పెడదాం... నేను నా, ఆరుష్ల ఆ చిన్ననాటి మధుర జ్ఞాపకాలను అలా తలచుకుంటున్నాను. ప్రతాప్ ఊరు వెళ్లి వెళ్ళిపోయి సరిగ్గా రెండు రోజులైంది. అది ఒక ఉదయం పూట. నేను, ఆరుష్ కలిసి హాలులో అల్పాహారం చేస్తున్నాము. ఆరుష్: (చాలా ఉత్సాహంగా, ముఖంలో వెలుగులు విరజిమ్ముతుండగా) "అమ్మా, మనం ఈరోజు సాయంత్రం కచ్చితంగా బయటకు వెళ్ళాలి. కాబట్టి ఈరోజు నీ పనులేవీ సాయంత్రం పూట పెట్టుకుని హడావిడి చేయకు." నేను: (చేతిలో ఫోర్క్ కింద పెడుతూ ఆశ్చర్యంగా) "బయటకు వెళ్ళడమా - అసలు ఎక్కడికి?" ఆరుష్: (ఒక కొంటె నవ్వుతో) "అ... అది నేను నీకు ఇప్పుడే చెప్పలేను అమ్మా, ఇదొక సర్ప్రైజ్! నువ్వు మాత్రం సాయంత్రం సరిగ్గా 6 గంటలకు ఎంతో అందంగా సిద్ధమవ్వు చాలు." నేను: (కంగారుగా) "కానీ అసలు ఎక్కడికి వెళ్తున్నాము - కనీసం నాకు చిన్న క్లూ అయినా చెప్పు!" ఆరుష్: (తల అడ్డంగా ఊపుతూ) "అమ్మా, నేను చెప్పలేను—అసలు చెప్పను." నేను: (ఆందోళనగా బైటికి చూస్తూ) "కానీ బయట చూడు ఇప్పుడు విపరీతంగా వర్షం పడుతోంది. ఒకవేళ సాయంత్రం కూడా ఇలాగే భారీ వర్షం పడితే ఎలా?" ఆరుష్: (నన్ను ఎంతో ప్రేమగా ఓదారుస్తూ) "నువ్వు ఏమాత్రం చింతించకు అమ్మా. మన దగ్గర కారు ఉంది కదా? మనం హాయిగా అందులో వెళ్దాంలే." నేను: (కొంచెం ముందుకు వంగి అల్లరిగా) "హ్మ్... సరే. మరి మనం ఎప్పుడు తిరిగి ఇంటికి వస్తాం? రాత్రి ఆలస్యం అవుతుందా?" ఆరుష్: (ప్రేమగా చూస్తూ) "అవును. మనం త్వరలోనే అన్నీ ముగించుకుని తిరిగి వస్తాం." నేను: (ఆమె కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూ) "సరే కానీ... నన్ను మరీ నగరానికి ఎక్కడికైనా చాలా దూరం తీసుకెళ్లొద్దు సుమా." ఆరుష్: (చేతులు జోడిస్తూ సరదాగా) "సరే అమ్మా, అలాగే." మేము అల్పాహారం చేశాక, నేను నా రోజూవారీ ఇంటి పనులు చేయడం మొదలుపెట్టాను. ఈరోజు ఆకాశం అంతా నల్లటి మందపాటి మేఘాలతో కప్పబడి ఉంది. ఈరోజు సాయంత్రం కల్లా భారీ వర్షం కురుస్తుందని నాకు గట్టిగా అనిపించింది. అప్పుడే ఆకాశంలో చిన్నచిన్న చినుకులు పడటం మొదలయ్యాయి. నేను ఉతికిన బట్టలు ఎండబెట్టడానికి టెర్రస్ మీదకు వెళ్ళి ఆరేశాను. నేను: (వంటగది నుండి గట్టిగా పిలుస్తూ) "బేబీ!" ఆరుష్: (హాలు నుండి) "ఏంటి అమ్మా చెప్పు?" నేను: "బేబీ, నేను ఇప్పుడే బట్టలను టెర్రస్ మీద ఆరేశాను. వర్షం వచ్చేలా ఉంది, దయచేసి వెళ్లి వాటిని తీసుకువస్తావా? నేను ఇక్కడ వంట భోజనం తయారు చేస్తున్నాను." ఆరుష్: (వెంటనే కుర్చీలోంచి లేస్తూ) "సరే అమ్మా, నేను ఇప్పుడే వెళ్ళి తెస్తాను." ఆరుష్ బట్టలన్నీ తీసుకుని వచ్చి బెడ్రూమ్లో పెట్టి నేరుగా నా దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆరుష్: (కిటికీలోంచి బయట పడుతున్న వర్షాన్ని చూస్తూ) "అమ్మా, ఈరోజు బయట భారీ వర్షం కురిసేలా ఉంది, వాతావరణం చాలా కూల్గా ఉంది." నేను: "అవునా? అయితే ఏంటి బాబు సంగతి - మనం ఈ సాయంత్రం వెళ్ళే ప్లాన్ రద్దు చేసుకుందామా?" ఆరుష్: (వెంటనే అడ్డుకుంటూ) "వద్దు వద్దు! వర్షం పడితేనే ఇంకా రొమాంటిక్గా ఉంటుంది, మనం కచ్చితంగా వెళ్దాం!" నేను: (చిరునవ్వుతో) "నీ కోరిక ముందు నా మాట ఎక్కడ నెగ్గుతుంది, నువ్వు ఎప్పుడూ ఒప్పుకోవు." అప్పుడు నా మధ్యాహ్నం భోజనం సిద్ధమైంది. మేమిద్దరం కలిసి కూర్చుని భోజనం చేశాము. తర్వాత మిగిలిన వంటగది పని పూర్తి చేశాక - నేను ఆరుష్ దగ్గరికి వెళ్ళాను. అతను తన ల్యాప్టాప్తో హాలులో సోఫాలో కూర్చుని ఉన్నాడు. నేను: (అతని భుజంపై వేలు చిటికెస్తూ) "బేబీ, నేను సాయంత్రం వెళ్లడానికి ముందు కాసేపు మంచం మీద పడుకోవచ్చా?" ఆరుష్: (ప్రేమగా తల నిమురుతూ) "సరేలే అమ్మా, నువ్వు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకో. నేను నిన్ను సాయంత్రం రెడీ అవ్వడానికి కచ్చితంగా లేపుతాను." నేను: (తల అడ్డంగా ఊపుతూ) "సరే బేబీ." నేను: "అవును అమ్మా, నీ ఫోన్ ఎక్కడ?" అప్పుడు నేను నా మొబైల్ ఫోన్ను ఆరుష్కు ఇచ్చి పడుకోవడానికి వెళ్ళాను. ఆరుష్ అప్పుడు నా ఫోన్ తీసుకుని ఎవరికో కాల్ చేసి చాలా రహస్యంగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు…
ఇట్లు,
✿SUNNY ✿ 1. https://xossipy.com/thread-73126.html అందని జాబిలి. అమ్మ❤️❤️? 2. https://xossipy.com/thread-73637.html కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా.రక్త కదనరంగం 3. https://xossipy.com/thread-73769.html అమ్మ తో అపరిచిత బంధం
07-09-2026, 09:06 AM
ఉందిలే మంచి కాలం ముందు ముందునా
.. hoping some steamy romance to get out of the chilly weather!!
07-09-2026, 09:07 AM
ఆరుష్: (నిదానంగా, కానీ ఎంతో ఉత్సాహంగా ఫోన్లో) "అవును... అన్నీ అక్కడ సరిగ్గా సిద్ధంగా ఉంచు. నేను చెప్పిన సమయానికి కరెక్ట్గా వస్తాను. అంతా పర్ఫెక్ట్గా బాగుండాలి." ??✨ ?️?️
సాయంత్రం అయింది. ఆరుష్ నన్ను నిద్రలేపాడు, ఆ తర్వాత నేను ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి బాత్రూమ్కి వెళ్ళాను. ఆరుష్ అప్పటికి హాలులో ఫోన్లో ఎవరితోనో చాలా నెమ్మదిగా మాట్లాడుతున్నాడు. అతని గొంతు నెమ్మదిగా ఉన్నప్పటికీ, అందులో ఒక వింతైన సంతోషం, ఉత్సాహం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. వాడు ఏదో పెద్ద సర్ప్రైజ్ ప్లాన్ చేస్తున్నట్లుగా నాకు అర్థమైంది. నేను అతని వైపు చూడగానే, అతను నవ్వి నా వైపు చూసి కన్నుగీటాడు. నేను: "బేబీ." ఆరుష్: (ఫోన్ కాల్ కట్ చేసి వెంటనే నా దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వస్తూ) "ఏంటి అమ్మా?" నేను: "నేను ఈ రాత్రి బయటకు వెళ్ళేటప్పుడు ఏం వేసుకోవాలి, మోడ్రన్ డ్రెస్సా లేక సంప్రదాయమైన చీరనా? నువ్వేమీ నాకు క్లూ ఇవ్వడం లేదు. మనం ఎక్కడికో డిన్నర్కి వెళ్తున్నాం, మరి ఎందుకంత సస్పెన్స్ పెడుతున్నావు బాబు?" ఆరుష్: "ఈరోజు ఖచ్చితంగా చీర కట్టుకో అమ్మా, త్వరగా రెడీ అవ్వు. చీరలో నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే అందరికంటే చాలా అందంగా కనిపిస్తావు." ✨ నేను: "హ్మ్... సరే, నేను వెళ్లి రెడీ అవుతాను. కానీ నువ్వేంటి ఇంకా అలాగే ఉన్నావు, ఎప్పుడు రెడీ అవుతావు? నువ్వు రెడీ అవ్వడానికే ఎక్కువ సమయం తీసుకుంటావు కదా." ఆరుష్: "నేను త్వరగానే రెడీ అవుతానులే, ముందు నువ్వే వెళ్లి అన్నీ చక్కబెట్టుకో, అస్సలు కంగారు పడకు." తర్వాత నేను లోపలికి వెళ్లి గది తలుపు గడి వేసుకున్నాను. కొన్ని నెలల క్రితం ఎప్పుడో కొని, ఒక్కసారి కూడా కట్టుకోని ఒక సరికొత్త చీరను బాక్స్ నుండి బయటకు తీశాను. అది అత్యంత మృదువైన పట్టుతో చేసిన చీర, నా ఒంటికి అచ్చంగా సరిగ్గా సరిపోయింది. నేను అద్దం ముందు నిలబడి నన్ను నేను చూసుకున్నాను. ఈ రోజు ఒక అత్యంత ప్రత్యేకమైన, చిరస్మరణీయమైన రోజు అని నా అంతరాత్మకు తెలుసు. నేను తేలికపాటి మేకప్ చేసుకున్నాను, పెదవులకు కొద్దిగా లిప్స్టిక్, కళ్ళకు అందంగా కాటుక దిద్దుకున్నాను. జుట్టును ఒక పక్కకు వేసుకుని అలా వదిలేశాను. అన్నీ పర్ఫెక్ట్గా ఉండాలని నాకు మేకప్ వేసుకోవడానికి చాలా సమయం పట్టింది. ఆరుష్ చాలా సేపటి నుండి బయట హాలులో నా కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నాడని నాకు తెలుసు; కానీ ఈ రోజు ప్రతిదీ ఒక సినిమా లాగా పరిపూర్ణంగా జరగాలని నేను మనసారా కోరుకున్నాను. ?? నేను గది తలుపు తీసి బయటకు రాగానే... ఆరుష్ ఫోన్లో మాట్లాడుతుండటం ఆపేసి, రెప్ప వాల్చకుండా అలాగే నా వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు! అతను ఏదో అందమైన కల కంటున్నట్లుగా అతని కళ్ళు పూర్తిగా నాపైనే నిలిచిపోయాయి. అతను వెంటనే ఫోన్ కట్ చేసి నా దగ్గరకు నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు ఈరోజు నిజంగా అద్భుతంగా కనిపిస్తున్నావు. మాటల్లో చెప్పలేను... ఈ రోజు నువ్వు ఏ పెద్ద హీరోయిన్ కన్నా ఎంతో అందంగా ఉన్నావు." ? నేను: "థాంక్స్ బేబీ." అప్పుడు ఆరుష్ కొంచెం ముందుకు వచ్చి నా పెదవులపై ఎంతో ప్రేమగా ఒక ముద్దుపెట్టి, తను కూడా రెడీ అవ్వడానికి లోపలికి వెళ్ళాడు. ? ఆ ముద్దు చాలా తేలికగా, మనసును హత్తుకునేలా ఉంది. అతను అంతులేని ప్రేమతో నిండిపోయి ఉండటంతో నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. నేను కళ్ళు మూసుకుని ఆ ముద్దును, ఆ వెచ్చని అనుభూతిని, అతని పెదవుల మృదుత్వాన్ని, అతని శ్వాసను పూర్తిగా ఆస్వాదించాను. ఆ క్షణంలో కాలం నా కోసం అక్కడితో ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. ⏳ ఆరుష్ త్వరగా రెడీ అయి బయటకు వచ్చాడు. నేను అతని వైపే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాను—అతను కూడా నల్లటి షర్టు, నల్ల ప్యాంటులో చాలా అందంగా ఉన్నాడు. జుట్టు చక్కగా సెట్ చేసుకున్నాడు, అతను వేసుకున్న ఆ పరిమళం (Perfume) సువాసన నా వైపు గాలిలో వస్తోంది, దాంతో నా గుండె మళ్ళీ దడదడలాడటం మొదలైంది. ? నేను: "బేబీ నువ్వు చాలా హ్యాండ్సమ్గా ఉన్నావు... ఏమైంది, నువ్వేమీ మాట్లాడటం లేదు, ఈరోజు చాలా పెద్ద ప్లాన్ చేసినట్లున్నావు?" ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడు ఎక్కువ మాట్లాడటానికి అసలు సమయం లేదు. పదా, మనం వెళ్దాం! బయట చూడు వర్షం కూడా మొదలవుతోంది, నేను నీకు ఇవ్వాల్సిన ఆ సర్ప్రైజ్ ఏంటో త్వరగా చూపించాలి." నేను: "హ్మ్మ్ పదా మరి." అలా మేమిద్దరం కలిసి కారులో కూర్చుని ఆ రాత్రి బయలుదేరాము. బయట అప్పుడే చిరుజల్లు మొదలైంది, చల్లని చలి గాలి వీస్తోంది, ఆ వాతావరణం అంతా ఎంతో రొమాంటిక్గా మారింది. మా ప్రయాణం ఎటు దారితీస్తుందో నాకైతే అస్సలు తెలియదు... ??️ వర్షపు చినుకులు కారు అద్దాలను తాకుతున్నాయి. కారు లోపల మృదువైన రొమాంటిక్ సంగీతం ప్లే అవుతోంది. నేను పక్కనే కూర్చుని కేవలం ఆరుష్ వైపే చూస్తున్నాను; అతని ముఖంలోని ఆత్మవిశ్వాసం, ఆ చిరునవ్వు చూస్తుంటే తను ఏమి చేస్తున్నాడో అతనికి చాలా బాగా తెలుసన్నట్లుగా ఉంది. ? కొంతసేపటికి మా కారు నగరంలోని ఒక పెద్ద, అత్యంత విలాసవంతమైన హోటల్ బయట ఆగింది. ఆ హోటల్ ఎంత పెద్దగా, అందంగా ఉందంటే దాన్ని చూడగానే నేను నోరువెళ్లబెట్టి నివ్వెరపోయాను! ? ఆరుష్ కారు దిగి, వచ్చి నా వైపు తలుపు తీసి, నా చేయి తన చేతిలో గట్టిగా పట్టుకుని నన్ను లోపలికి తీసుకెళ్లడం మొదలుపెట్టాడు. అతని చేయి స్పర్శ నాకు కొండంత ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ఇస్తోంది. అక్కడ పెద్దగా జనం లేరు; మేము లోపలికి నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా హోటల్ మేనేజర్ సాదరంగా మా దగ్గరికి వచ్చాడు. మేనేజర్: "స్వాగతం సార్, వెల్కమ్ శ్రీమతి త్రిపాఠి! మీ కోసమే మేము ఎప్పటినుంచో ఎదురుచూస్తున్నాము, అంతా మీ ఆరుష్ సార్ చెప్పినట్లే సిద్ధంగా ఉంది." ఆయన చిరునవ్వులో వృత్తి నైపుణ్యం, మాపై గౌరవం రెండూ స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆరుష్ వైపు చూడగానే మేనేజర్ నవ్వి మమ్మల్ని ఎలివేటర్ ద్వారా నేరుగా 6వ అంతస్తుకు (6th Floor) తీసుకెళ్ళాడు. ఆరుష్ కోసమే ఆ ఫ్లోర్ మొత్తం రిజర్వ్ చేయబడింది! అక్కడ మరెవరూ లేరు. ఆ 6వ అంతస్తు హాల్ మొత్తం వేలాది పువ్వులతో అద్భుతంగా అలంకరించబడి ఉంది—ఎర్రటి గులాబీలు, తెల్లటి లిల్లీలు, ఎక్కడ చూసినా పువ్వులే, వందలాది కొవ్వొత్తుల వెలుగులే! ఒకవైపు నెమ్మదైన శృంగార గీతాన్ని ప్లే చేస్తున్నారు. ఆ హాల్ మధ్యలో ఉన్న ఒక ప్రత్యేకమైన డైనింగ్ టేబుల్ను ఎర్ర గులాబీలతో, కొవ్వొత్తులతో అత్యంత అందంగా అలంకరించారు. ఆ మసక వెలుగు, ఆ చీకటి, ఆ రొమాంటిక్ వాతావరణం... అదొక హాలీవుడ్ సినిమాలోని లవ్ సీన్లా అనిపించింది. ఇదంతా కేవలం నా కోసమే ఏర్పాటైనట్లుగా ఉంది! ✨? మేనేజర్: "మీ డేట్ను హాయిగా ఆస్వాదించండి సార్, మేడమ్." (అని చెప్పి ఆయన కిందకు వెళ్ళిపోయారు) ఆరుష్ నా చేయి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. నన్ను టేబుల్ దగ్గరకు తీసుకువెళ్లి, నా కోసం ఎంతో మర్యాదగా కుర్చీ లాగి కూర్చోబెట్టాడు. ఇదంతా జీవితంలో ఎంత తీవ్రంగా, అద్భుతంగా జరుగుతోందంటే అసలు మీకు ఎలా చెప్పాలో నాకు మాటలు రావడం లేదు. నేను ఆ హోటల్కు వచ్చినప్పటి నుండి ఆశ్చర్యంతో నా నోటి నుండి ఒక్క మాట కూడా రాలేదు. నాలోని ప్రతిదాన్ని నేను మైమరచిపోయి, ఆ క్షణాన్ని పరిపూర్ణంగా ఆస్వాదించాలనుకున్నాను. ఇప్పటివరకు నా జీవితంలో ఎవరూ నాకోసం ఇలాంటిది ఎప్పుడూ చేయలేదు; ప్రతాప్ గానీ, మరెవ్వరూ గానీ నాకు ఈ స్థాయి ప్రేమను ఇవ్వలేదు. ? టేబుల్ వద్ద నేను, ఆరుష్ మాత్రమే ఎదురుగా కూర్చున్నాము. ఆరుష్ టేబుల్ వద్ద ఉన్న చిన్న బెల్ కొట్టగానే, ఒక లేడీ వెయిటర్ వచ్చి కొద్దిగా డెజర్ట్ తీసుకువచ్చి మా టేబుల్ మీద పెట్టి వెళ్ళిపోయింది. వెళ్తూ వెళ్తూ ఆమె నా వైపు చూసి చాలా అర్థవంతంగా నవ్వింది—'నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే చాలా అదృష్టవంతురాలివి' అని తన చూపులతో చెబుతున్నట్లుగా! నేను ఆరుష్ వైపు ఆరాధనగా చూస్తున్నాను. నేను: "ఆరుష్..." ఆరుష్: "అంతా బాగానే ఉందా అమ్మా?" నేను: (ఆమె చేతిని నా చేతిలోకి తీసుకుంటూ) "బేబీ... ఇదంతా చేయాల్సిన అవసరం అసలు ఏముంది? అంటే ఇంత భారీ ఖర్చు పెట్టాల్సిన అవసరం ఏముంది?" ఆరుష్: "అమ్మా, నీ ముందు ఇవి లెక్కపెట్టి మాట్లాడటం నాకు అస్సలు ఇష్టం లేదు. మరియు ఈరోజు ఇదంతా చేయడం నాకు చాలా అవసరం. ఏమీ ఆలోచించకు, అన్నింటినీ మనసారా ఆస్వాదించు. నా జీవితంలో నువ్వే అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తివి, నీ సంతోషం కోసం నేను ఏదైనా చేయగలను." నేను: "చాలా థాంక్స్ బేబీ..." ? నా కళ్ళు ఆనందంతో నీటితో నిండిపోయాయి, కానీ నేను ఈరోజు ఏడవకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను. ఆ తర్వాత మేము కొన్ని రుచికరమైన డెజర్ట్స్ తిన్నాము—చాక్లెట్ మౌస్, స్ట్రాబెర్రీ చీజ్కేక్, అన్నీ ఎంత రుచిగా ఉన్నాయంటే నేను అసలు ఎక్కడ ఉన్నానో కూడా మర్చిపోయాను. ఆరుష్ మరోసారి టేబుల్ గంట కొట్టి, ఒక సిబ్బందికి చెప్పగానే హాల్లో ఒక మృదువైన రొమాంటిక్ పాట ప్లే అయింది. (అది ఒక మూలలో ఉంది, ఆ మసక చీకటిలో వెలుగు మా ఇద్దరిపై మాత్రమే పడుతోంది). ఆరుష్: "రా అమ్మా, మనం కొద్దిసేపు డాన్స్ చేద్దాం." నేను: "అయ్యో నేను... నేను చాలా సిగ్గుపడుతున్నాను బేబీ, ఇక్కడ మనల్ని ఎవరైనా చూస్తారేమో." ఆరుష్: "అమ్మా, లే, ఇంకెంతకాలం ఇలా సిగ్గుపడతావు? లే, ఇక్కడ మనకోసం నేను ఒక్కడినే ఉన్నాను, ఇంకెవరూ లేరు." మేమిద్దరికీ మాత్రమే వినపడేలా చాలా మెల్లగా గుసగుసలాడుకుంటున్నాము. నేను లేచి, నా చీర కుచ్చిళ్లను, జీను సరిచేసుకుంటూ... కళ్ళలో ఆనందపు నీళ్ళు నింపుకుంటూ ఆరుష్తో కలిసి నాట్యం చేయడం మొదలుపెట్టాను. బయట వర్షం చాలా జోరుగా కురుస్తోంది, ఆకాశంలో మెరుపులు మెరుస్తున్నాయి, కానీ నా కళ్ళకు మాత్రం ఆ క్షణంలో కేవలం ఆరుష్ మాత్రమే కనిపిస్తున్నాడు. అతని ఒక చేయి నా సన్నని నడుము మీద, మరో చేయి నా చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని ఉంది. మేము ఆ పాట తాళానికి తగినట్లుగా నెమ్మదిగా కదులుతున్నాము. ఆ పాట నెమ్మదిగా, ఎంతో శృంగారభరితంగా సాగుతోంది. నేను: "ఆరుష్, ఇదంతా నిజంగా నా కోసమే చేశావా, ఈ ఏర్పాట్లన్నీ?" ఆరుష్: "నీకు నిజంగా నచ్చిందా అమ్మా? నువ్వు సంతోషంగా ఉన్నావా?" నేను: "లేదు." ఆరుష్: (ఒక్కక్షణం షాకై, కంగారుగా) "లేదా?!" (అతను ఆశ్చర్యపోయాడు, అతని ముఖం కొద్దిగా చిన్నబోయింది) నేను: "అసలు నాకు ఇది ఎంత నచ్చిందో నీకు తెలియదు బేబీ! నీతో కలిసి నేను ఆ కోరుకున్న నిజమైన జీవితాన్ని గడుపుతున్నాను. పెళ్లికి ముందు నేను ఊహించుకున్న ఆ అచ్చమైన ప్రేమను నేను ఇప్పుడు అణువణువునా అనుభూతి చెందుతున్నాను. అది నీ నాన్నతో ఏనాడూ సాధ్యపడలేదు కానీ... కానీ..." (నా గొంతు పూడుకుపోయి కొద్దిగా ఏడుపొచ్చింది, ఆనందపు కన్నీళ్లు నా బుగ్గలపై జారసాగాయి) ? ఆరుష్: "ఈరోజు నువ్వు ఇక్కడ కూడా ఏడుస్తావు ఏంటి అమ్మా? ఈరోజు నువ్వు ఎలాంటి బెంగ లేకుండా పరిపూర్ణంగా సంతోషంగా ఉండాలి కదా?" నేను: "నువ్వు నా కోసం ఇంత చేస్తావు, అసలు నన్ను ఎందుకంతగా ప్రేమిస్తున్నావు బాబు? నేను నీ కన్నతళ్ళిని కదా, మరి ఇదంతా ఎందుకు?" ఆరుష్ ఒక్కసారిగా డాన్స్ చేయడం ఆపేశాడు. నేను అతని నడుము మీద వాలిపోయాను. నేను అతని చేతిని పట్టుకుని నా వైపుకు గట్టిగా లాక్కున్నాను. అతని కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూ అన్నాను—ఆ కళ్ళు చాలా లోతైనవి, వాటిలో ఒక స్వచ్ఛమైన నిజమైన ప్రేమ ఉట్టిపడుతోంది. ఆరుష్: "జాన్వి... నేను నిన్ను ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాను. నీకు ఏది అర్హమైనదో, ఆ సంతోషమంతా నీకు ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను. నువ్వు ఒక తల్లి కాకముందు ఒక స్త్రీవి, ఒక అందమైన మనిషివి! ఆ మనిషికి ప్రేమ కావాలి, నేను ఆ లోటును తీర్చడానికి ఆ ప్రేమను ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను." ❤️? నేను: "కానీ... కానీ ఆరుష్, ఇదంతా నిజంగా సాధ్యమేనా? నేను నీ కన్నతల్లిని కదా, మన మధ్య ఉన్న ఈ బంధం తల్లికొడుకుల ప్రేమ కాదు కదా.. కదా?! ఈ లోకం ఏమంటుంది, నలుగురు జనాలు మన గురించి ఏమనుకుంటారు?" (ఇలా అంటూ నేను అతని విశాలమైన ఛాతీపై ముఖం పెట్టి వెక్కివెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. నా కన్నీళ్లతో అతని నల్లటి షర్టు పూర్తిగా తడిసిపోయింది). ఆరుష్: "మనం బంధం రీత్యా తల్లికొడుకులం కావచ్చు, కానీ విధి మన కోసం వేరేదేదో గొప్పగా సిద్ధం చేసింది అమ్మా. నువ్వు కేవలం నా కోసమే ఈ భూమ్మీద పుట్టావు, నువ్వే నా ప్రాణమైన ప్రేమ, నా జీవితం. ఈ లోకం ఏమనుకున్నా సరే, నేను ఎవరినీ ఏమాత్రం పట్టించుకోను. నేను కేవలం నిన్ను మాత్రమే పట్టిస్తాను, నిన్ను మాత్రమే ప్రేమిస్తాను!" నేను: "మరి నువ్వు కూడా నా కోసమే... నువ్వు కూడా కేవలం నా కోసమే ఈ ప్రపంచానికి పుట్టావురా. నువ్వే నా ప్రేమ, నా మనసుకు శాంతి." అప్పుడు ఆరుష్ నన్ను కాసేపు పక్కకు తీసుకువెళ్లి టేబుల్ దగ్గర చప్పట్లు కొట్టాడు. అప్పుడే ఒక వెయిటర్ వచ్చి పువ్వులతో అలంకరించిన అదే సీసాని తీసుకువచ్చి బల్లపై పెట్టాడు. ఆరుష్ నన్ను మళ్లీ టేబుల్ దగ్గరకు తీసుకువచ్చాడు. ఆ పళ్ళెంలో ఒక అందమైన చిన్న పెట్టె ఉంది—అదొక వెల్వెట్ ఎర్రటి బాక్స్! దానిలో ఏదో ప్రత్యేకమైన బహుమతి ఉందని నా మనసు చెప్పింది. నేను: (ఆతృతగా అడుగుతూ) "అందులో ఏముంది బేబీ, ఇప్పుడేం సర్ప్రైజ్ ఇది?" ఆరుష్: "నువ్వు స్వయంగా ఆ బాక్స్ తెరువు అమ్మా, నీకు కచ్చితంగా నచ్చుతుంది." నేను ఆ వెల్వెట్ పెట్టెను చేతిలోకి తీసుకుని సున్నితంగా తెరిచాను. అందులో ఒక బంగారు లాకెట్టు మెరుస్తోంది! అది చాలా అందంగా ఉంది; ఒక గుండె ఆకారంలో J మరియు A అనే మా ఇద్దరి పేర్ల అక్షరాలు చెక్కబడి ఉన్నాయి. అది ఎంత చిన్నగా, అందంగా ఉందంటే జాగ్రత్తగా చూస్తేనే నాకు కనిపించింది (జాన్వి - ఆరుష్), ఒకే ఒక్క గుండెలో మా ఇద్దరి పేర్లు కలిసిపోయినట్లుగా ఉంది! అది చూసి నాకు ఒక్కక్షణం గుండె ఆగిపోయినంత సంతోషం వేసింది. నేను వెంటనే ముందుకు వెళ్లి ఆరుష్ను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను, నా కళ్ళ నుండి ఆనంద భాష్పాలు దారగా ప్రవహించాయి. ? నేను: "నా కోసం ఈ లాకెట్టు ప్రత్యేకంగా తెచ్చావా, ఇది ఈ లోకంలోనే చాలా అందంగా ఉంది! J మరియు A, మన పేర్లు, మన గుర్తింపు ఇందులో ముడిపడి ఉన్నాయి." ఆరుష్: "నిజంగా నీకు నచ్చిందా అమ్మా? దీన్ని ఎంచుకోవడానికి నేను చాలా ఆలోచించాను." నేను: "అవును, చాలా చాలా నచ్చింది. అయినా నాకు ఒక విషయం చెప్పు బాబు... ఇది చాలా ఖరీదైనది కదా, మరి దీనికి సరిపడా డబ్బు ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? నీ బ్యాంకు ఖాతా నుండి విత్ డ్రా చేశావా?" ఆరుష్: "అమ్మా, ఆ డబ్బు నీది. నేను నీ డబ్బును తీసుకుని నీకే బహుమతిగా ఇవ్వను. నువ్వు నాకు ఇచ్చిన ఆ ఎఫ్డి నుండి నేను ఒక్క రూపాయి కూడా ముట్టుకోలేదు." నేను: "అయితే మరి డబ్బు ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? నువ్వు ఇంకా కాలేజీ చదువుకుంటున్నావు, నీకు పెద్ద ఉద్యోగం కూడా లేదు కదా." ఆరుష్: "ఇదంతా నా సొంత కష్టం వల్ల సంపాదించిన డబ్బు అమ్మా. నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళాక దాని గురించి నీకు వివరంగా చెబుతాను. నేను కొన్ని ఆన్లైన్ ఫ్రీలాన్సింగ్ పనులు చేశాను, కొన్ని ప్రాజెక్టులు పూర్తి చేశాను. నా ప్రియురాలైన నీ కోసం ఏదైనా భిన్నంగా, చాలా ప్రత్యేకంగా చేయాల్సి వచ్చింది." ఆరుష్ ఆ పళ్ళెంలోంచి గులాబీ పువ్వులను పక్కకు జరిపి, దానిలోంచి చేతిలోకి ఒక చిన్న బంగారు ఉంగరం తీసుకున్నాడు. మరియు నా ముందు మోకాళ్ళ మీద కూర్చున్నాడు! అతని కళ్ళు నేరుగా నా కళ్ళలోనే నిలిచిపోయాయి; ఆ కళ్ళలో అంతులేని ప్రేమ ఉంది, ప్రాణమిచ్చే ఆశ ఉంది, మరియు బహుశా నేను ఒకవేళ ఒప్పుకోనేమోనన్న ఒక చిన్న భయం కూడా అందులో మెరిసింది. నేను: "బేబీ ఏంటిది, ఏం చేస్తున్నావ్ ఇలా... లేచి నిలబడు." ఆరుష్: (కంపిస్తున్న గొంతుతో) "నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను జాన్వి, నువ్వు లేకుండా నేను ఈ భూమ్మీద ఒక్క క్షణం కూడా బ్రతకలేను. ఇప్పుడు నువ్వు... నా గర్ల్ ఫ్రెండ్ (Girlfriend) అవుతావా? నా జీవితంలో, ప్రతి సంతోషంలో, ప్రతి దుఃఖంలో, ప్రతి మలుపులో ఎప్పుడూ నా నీడలా నాతో ఉంటావా?" నేను: "ఆరుష్ కానీ నేను నీ కన్నతల్లిని... నీ..." (నా మాటను మధ్యలోనే ఆపుతూ) ఆరుష్: "నువ్వు నాకు ఆ రోజు రిజల్ట్స్ వచ్చిన రోజు మాట ఇచ్చావు, గుర్తుందా? అంటే అవును అని అర్థం. ఫలితాలు వచ్చిన రోజు నేను నిన్ను అడిగే ఆ బహుమతి ఇస్తానని మాట ఇచ్చావు, నువ్వు నీ మాట ఎప్పటికీ తప్పలేవు జాన్వి." ఇది విని నా కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి! నేను తీవ్రమైన భావోద్వేగాల సునామీలో మునిగిపోయాను. ఆరుష్ నిజంగా నాకు ఒక ప్రేమికుడిగా ప్రపోజ్ చేస్తున్నాడా? ఇదంతా అసలు ఏం జరుగుతోంది? నేనేం చేయాలి ఇప్పుడు? నా మనసులో వేలకొద్దీ ఆలోచనలు సుడిగుండలా తిరుగుతున్నాయి. కానీ నా హృదయం మాత్రం కేవలం ఒక్కటే చెబుతోంది—అతనే నా సర్వస్వం! అప్పుడు అకస్మాత్తుగా సమస్త లోకాన్ని, ఆచారాలను మర్చిపోయి... నేను ఆరుష్ వైపు నా కుడి చేయి ముందుకు చాపి, నా కన్నీళ్లను ఆపుకుంటున్న చేతిని అతని ముఖంపై పెట్టుకుని గట్టిగా " అవును!" అని అరిచాను. ఈ ఒక్క మాట నేరుగా నా ఆత్మ లోతుల్లో నుండి బయటకు వచ్చింది. ఆరుష్ నా హృదయం లోతుల్లోంచి ఉత్సాహంగా లేచి నిలబడ్డాడు. అది ఒక చిన్న మెరిసే వజ్రం పొదిగిన సాధారణమైన, అత్యంత అందమైన బంగారు ఉంగరం. నేను ఆగకుండా ఏడుస్తూనే ఉన్నాను; ఈరోజు ఆకాశంలో కురిసిన వర్షంలాగే నా కన్నీళ్లు కూడా ఆగడం లేదు. అప్పుడు అకస్మాత్తుగా బయట ఆకాశంలో ఒక భయంకరమైన పెద్ద మెరుపు మెరిసింది. నేను ఉలిక్కిపడి ఆరుష్ను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను, నాకు ఆరు గర్జనకు కొంచెం భయంగా అనిపించింది. నా శ్వాస ఇంకా వేగంగానే ఉంది, నా గుండె దడదడలాడుతోంది. ⚡ నా మనసు ఇప్పుడు ప్రపంచంలోని వేరే ఏ విషయాల గురించి ఆలోచించడం పూర్తిగా ఆపేసింది. నాకు ఇప్పుడు ఏ లోకం గురించీ అర్థం కావడం లేదు; నేను కేవలం ఆరుష్ గురించి, అతని స్వచ్ఛమైన ప్రేమ గురించి, అతని మాటల గురించి, అతని కళ్ళ గురించి, నా చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని ఉన్న అతని చేతి స్పర్శ గురించే మాత్రమే ఆలోచిస్తున్నాను. నేను ఆరుష్ నుండి కొంచెం దూరంగా జరిగి, నా వేలికి ఉన్న ఆ అందమైన ఉంగరాన్ని చూసి ఎంతో ముద్దుగా ముద్దాడాను. ఈ ఉంగరమే ఇప్పుడు నాకు సమాజం ఇస్తున్న నా కొత్త గుర్తింపు! ఆ డైమండ్ లాకెట్టు ఇంకా డైనింగ్ టేబుల్ మీదే ఉంది, నేను ఉత్సాహంలో దాన్ని మెడలో వేసుకోవడం మర్చిపోయాను. నేను: "నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను ఆరుష్, నేను నిన్ను చాలా అంటే చాలా ప్రేమిస్తున్నాను... బహుశా నా జీవితంలో ఇంతకు ముందెన్నడూ నేను ఎవరినీ ఇంతగా ప్రేమించనంతగా!" ఆరుష్: "నేను కూడా నిన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను ప్రియతమా, నేను కూడా నిన్ను నాలానే ప్రేమిస్తున్నాను, నిన్ను నా తుదిశ్వాస వరకు ఎల్లప్పుడూ ప్రేమిస్తూనే ఉంటాను." నేను: "నేను ఈరోజు చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను ఆరుష్, ఎంత సంతోషంగా ఉన్నానంటే మాటల్లో చెప్పలేను. ఈరోజు నాకు నా నిజమైన ప్రేమ దొరికింది!" (నేను ఆ హాలులో చిన్న పిల్లలా గట్టిగా మాట్లాడుతున్నాను, నా చీర కొంగు గాలిలో ఎగురుతోంది. నేను నవ్వుతున్నాను, ఏడుస్తున్నాను, ఆనందంతో ఒక పిచ్చిదానిలా అయిపోయాను). ఆరుష్ నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ మధురంగా నవ్వుతున్నాడు. అతని కళ్ళు కేవలం నా మీదే ఉన్నాయి—అసలు నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా! నేను ఆనందంతో ఆ గదిలో గిరగిరా తిరుగుతున్నాను. ఆరుష్ మెల్లగా నా దగ్గరకు నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. నేను ఆరుష్ వైపు చూశాను. అతని కళ్ళలోకి అలానే చూస్తూ మైమరచిపోయి ఉండిపోయాను; అసలు ఇదంతా నిజమేనా లేదా నేను నిజంగా ఏదైనా కల కంటున్నానా అనిపించింది. అవును, ఇది కల కాదు పచ్చి నిజం! ఆరుష్ నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని నన్ను నేరుగా పెద్ద కిటికీ దగ్గరకు తీసుకువెళ్లి వెనుక నుండి గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. బయట భారీ వర్షం ఇంకా జోరుగా కురుస్తోంది. మేమిద్దరం కలిసి ఆ వర్షపు అందాన్ని చూడటం మొదలుపెట్టాము. వర్షపు చినుకులు కిటికీ అద్దాలను తాకుతున్నాయి, పెద్ద పెద్ద మెరుపులు మెరుస్తున్నాయి, కానీ నేను ఆరుష్ బలమైన చేతుల్లో సురక్షితంగా ఉన్నాను కాబట్టి నాకు అస్సలు భయం అనిపించలేదు. ?️ ఆరుష్ నా చేతిని సున్నితంగా తీసుకుని నా పొట్ట మీద, నడుము మీద పెట్టి మెల్లగా నిమరడం మొదలుపెట్టాడు. అతని చేయి చాలా వెచ్చగా ఉంది, నా గుండె వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకుంటోంది. ఆరుష్: "నువ్వు నిజంగా చాలా సంతోషంగా ఉన్నావా అమ్మా... జాన్వి?" నేను: "చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను... నేను నా జీవితంలో అత్యంత సంతోషకరమైన, అద్భుతమైన క్షణాన్ని ఇప్పుడు గడుపుతున్నాను. నువ్వే నా జీవితం!" ఆరుష్: "నీకు తెలుసు కదా అమ్మా... ఇదంతా ఇప్పటివరకు చాలా కష్టం, ఇంకా ముందు ముందు మనకు చాలా కష్టంగా, ప్రమాదకరంగా మారగలదు. మనం సమాజం నుండి చాలా ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది." నేను: "హ్మ్, నాకు అదంతా తెలుసు బాబు" (కొంచెం నిరాశతో), "ఈ బంధం అంత సులభం కాదని నాకు ముందే తెలుసు." ఆరుష్: "కానీ రేపు ఏదైనా పెద్ద సమస్య వస్తే, అది ఏమైనప్పటికీ నువ్వు నాకు ఇలాగే అండగా నిలబడతావు కదా?" నేను ఒక్క ఉదుటున వెనక్కి తిరిగి ఆరుష్ మెడ చుట్టూ నా రెండు చేతులు గట్టిగా వేశాను. అతని శరీరం భగభగ మంటూ వేడిగా ఉంది, అతని గుండె చప్పుడు నాకంటే చాలా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. నేను: "నేను చనిపోయే వరకు... ఈ ప్రపంచంలో సమస్య ఏమైనప్పటికీ, నేను ప్రతి క్షణం నీతోనే ఉంటాను. నీ నీడలా మారిపోతాను, నిన్ను ఈ జీవితంలో ఎప్పటికీ విడిచిపెట్టను!" నేను: "నువ్వు నన్ను ఒకవేళ ఎప్పుడైనా ఒంటరిగా వదిలిపెట్టావు అనుకో... ఒకవేళ అలాంటి ఘోరం జరిగితే, నేను బతకలేను, నా ప్రాణాలను నేనే వదులుకుంటాను. నేను నీకు ముందే చెప్పాను ఆరుష్, నేను నా భర్తతో ఒకసారి జీవితంలో మోసపోయాను, ఇప్పుడు నేను ఆ నరకాన్ని ఇంక భరించాలనుకోవడం లేదు. నేను అన్నీ మర్చిపోయి కేవలం నీతో మాత్రమే ముందుకు సాగాలనుకుంటున్నాను, నేను నిన్ను నిండు మనసుతో ప్రేమించాలనుకుంటున్నాను, కేవలం ప్రేమించాలనుకుంటున్నాను అంతే!" ఆరుష్: "ఇప్పుడు నీ జీవితంలోకి సంతోషం మాత్రమే వస్తుంది అమ్మా, ఏ సమస్య రానీయను. ఒకవేళ నీకు ఏదైనా సమస్య రావాల్సి వస్తే, అప్పుడు ముందు నేను ఆ సమస్యను నా ప్రాణమిచ్చి పరిష్కరిస్తాను. నిన్ను ఎవరి కన్నెత్తి కూడా తాకనివ్వను, ఎప్పటికీ!" నేను: "లేదు, మనకి ఈ జీవితంలో ఏ ఇబ్బందీ రాకూడదని కోరుకుందాం. మనమిద్దరం ఇలాగే ఎప్పుడూ నవ్వుతూ, ఆడుకుంటూ ఉండాలి. మన ప్రేమ రోజురోజుకూ, ప్రతి క్షణం ఇలాగే పెరుగుతూ ఉండాలి అని మాత్రమే నేను కోరుకుంటున్నాను." ఆరుష్: "అయితే ఒక నిమిషం ఆగు అమ్మా." అప్పుడు అతను టేబుల్ దగ్గరికి వెళ్లి ఆ వెండి ట్రేలో ఉన్న ఆ బంగారు లాకెట్టును తీసుకువచ్చి, నా వెనుక నుండి నా మెడలో వేయడం మొదలుపెట్టాడు. నేను నా తల మీద ఉన్న జుట్టును కుడి పక్కకు జరిపాను; అతని చెయ్యి నా సున్నితమైన మెడ మీద తగులుతోంది, అతని వేళ్లు నా జుట్టులో తారలాడుతుంటే నాకు దాదాపు కళ్ళు మూసుకుపోయి నిద్ర వచ్చేసినంత పనైంది. ? నేను: "బేబీ, ఇప్పుడు నేను నీ గర్ల్ ఫ్రెండ్ అయ్యాను కదా, మరి నన్ను ఏమని పిలుస్తావు? ఇప్పుడు నేను నీదాన్ని, కేవలం నీదాన్ని మాత్రమే." ఆరుష్: "నీకు ఏమి పిలిస్తే ఇష్టమో చెప్పు అమ్మా? నువ్వు ఏది కోరుకుంటే నేను అదే పిలుస్తాను." నేను: "నన్ను... నన్ను అలాగే 'అమ్మా' అని పిలిస్తే చాలు. నా కొడుకుని నేను దూరం చేసుకోవడం నాకు ఏమాత్రం ఇష్టం లేదు. నన్ను 'అమ్మా' అని పిలవడమే మన బంధానికి అన్నింటికంటే సరైనది. నీకు కావాలంటే మనం ఏకాంతంగా, ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు నన్ను ఏ పేరుతోనైనా పిలుచుకో... జాన్వి అని, బేబీ అని, ఏదైనా సరే!" ఆరుష్: "సరే అమ్మా." అప్పుడు ఆరుష్ నన్ను తన వైపుకు గట్టిగా తిప్పుకున్నాడు. ఇప్పుడు మా ఇద్దరి మధ్య ఏం జరగబోతోందో నా మనసుకి ముందే తెలుసు, కాబట్టి నేను అతని కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూ నా కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకున్నాను. ఆరుష్ నెమ్మదిగా నా దగ్గరకు వచ్చి, తన మృదువైన పెదాలను నా పెదాలపై ఉంచి గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు! ? మొదట్లో నా పెదవులను మాత్రమే తేలికగా తాకుతూ, ఒక సీతాకోకచిలుక రెక్కల స్పర్శలా సాగింది ఆ ముద్దు. కానీ కొద్దిసేపటికే అది మరింత గాఢంగా, కామంతో కూడిన ఆరాటంగా మారింది. అతని నాలుక నా నాలుకను తాకింది. మా నాలుకలు ఒకదానికొకటి తగిలి, మేమిద్దరం ఒకరినొకరు ఆకలితో చప్పరించుకోవడం మొదలుపెట్టాము. నా ఒక చెయ్యి అతని వెనుక జుట్టులో, అతని ఒక చెయ్యి నా సన్నని నడుము మీద గట్టిగా ఉంది. మేమిద్దరం ఆ రాత్రి ఒకరిలో ఒకరం పూర్తిగా లీనమైపోయాము. నేను: "మ్మ్మ్హ్..." అని మత్తుగా మూలుగుతూ కింద మోకాళ్ళపై వాలబోయాను. చుప్... చుప్... స్లర్ప్... మ్మ్మ్... ఆరుష్ నన్ను మరింత గట్టిగా తన ఒంటికి బిగించుకున్నాడు. అతని నాలుక నా నోటి లోపల కదులుతూ, నా నాలుకను కసిగా చప్పరిస్తోంది. నేను కూడా అతని నోటిని, అతని పెదవుల రుచిని, అతని పరిమళాన్ని, అతని దేహాన్ని విపరీతంగా చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను. ఆ తడి ముద్దుల శబ్దం ఆ నిశ్శబ్ద గదిలో ప్రతిధ్వనిస్తోంది - స్లర్ప్... చుఊ... మ్మ్మ్హ్... హా... మా ఇద్దరి శ్వాసలు ఒకరిలో ఒకరం కలిసిపోయి ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతున్నాయి. ఆరుష్: (ముద్దు మధ్యలో కొద్దిగా శ్వాస తీసుకుంటూ గుసగుసలాడుతూ) "జాన్వి... నీ పెదవులు చాలా, చాలా మృదువుగా ఉన్నాయి అమ్మా..." (అలా చెప్పి అతను మళ్ళీ నా కింది పెదవిని ఆకలిగా చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు, నా గుండె దెబ్బకు పిచ్చెక్కిపోతోంది). మేమిద్దరం ఒకరిలో ఒకరం పూర్తిగా లీనమైపోయి, లోకాన్ని అన్నీ మరిచిపోయి పిచ్చివాళ్ళలా ముద్దు పెట్టుకుంటున్నాము. నేను కేవలం నా ఆరుష్ను మాత్రమే ముద్దు పెట్టుకుంటున్నాను, అప్పుడే ఆకాశంలో మళ్ళీ ఒక పెద్ద మెరుపు మెరిసింది. నేను ఉలిక్కిపడి, తేరుకుని ఆరుష్ నుండి కొంచెం దూరంగా జరిగి ఆపసోపాలు పడుతూ ఊపిరి పీల్చుకుంటున్నాను. నా పెదవులు తడిగా, ఎర్రగా వాచిపోయాయి, నా బుగ్గలు కామంతో వేడెక్కాయి. నేను నా చేతితో పెదవులు తుడుచుకుని ఆరుష్ వైపు అమాయకంగా చూశాను; అతను కూడా నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తున్నాడు, అతని కళ్ళలో అదే అంతులేని కామం, ప్రేమ ఉన్నాయి.
ఇట్లు,
✿SUNNY ✿ 1. https://xossipy.com/thread-73126.html అందని జాబిలి. అమ్మ❤️❤️? 2. https://xossipy.com/thread-73637.html కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా.రక్త కదనరంగం 3. https://xossipy.com/thread-73769.html అమ్మ తో అపరిచిత బంధం |
|
« Next Oldest | Next Newest »
|