Misc. Erotica ❤️ తొలి ప్రేమ ❤️

[sahamira]

కనిసం టైం అన్న చెప్పు బ్రదర్ అప్డేట్ యేపుడు ఏస్తావో.....?

[Sunnysunnysunny]

హలో అందరికీ , మీ యొక్క మద్ధతు కి చాలా దన్యవాదాలు..... అలాగే ఈ కధ యొక్క రియల్ పర్సన్ నాకు ఈరోజు నైట్ మిగిలిన చాలా వరకు మొత్తం కధని పోస్ట్ చేస్తా అని చెప్పారు. 

కావునా నేను నా మిగిలిన ఆధాలను రాయడంలో నిమగ్నమై ఉన్నాను.. ఈ కధకి సంబందించిన అప్డేట్ మీరు రేపు ఆశించవచ్చు.. థాంక్స్ 

[H latha]

Santhosam

[sahamira]

[Nautyking]

ఆరుష మనసులో మాట

[Sunnysunnysunny]

సాయంత్రానికల్లా మేము ఎట్టకేలకు మా సొంత ఇంటికి చేరుకున్నాము. ?
 
నా చెయ్యి ఆరుష్ చేతిలోనే ఉంది. దారి పొడవునా, ఎక్కడా జారవిడవకుండా... సరిగ్గా ఇంటి గుమ్మానికి చేరి తలుపు తీస్తున్నప్పుడు కూడా అతను నా చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకునే ఉంది.
 
ఎక్కడ నేను అతనికి దూరమైపోతానేమోనని, లేదా నన్ను ఎవరో బలవంతంగా లాక్కుపోతారనే భయంతో ఉన్నట్లుగా! నన్ను ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత విలువైన, అమూల్యమైన వస్తువును కాపాడుకుంటున్నట్లుగా నన్ను చూసుకున్నాడు. ?✨
 
నేను ఇంటి తలుపు తెరిచి లోపలికి అడుగుపెట్టగానే... ఒక వింతైన సువాసన నన్ను పలకరించింది—అది ఎప్పటిలాగే మా ఇంటి సువాసనే. కానీ ఈ రోజు మాత్రం ఆ సువాసన కూడా నాకు ఏదో నిర్జీవంగా, ప్రాణం లేని శ్మశానంలా అనిపించింది. ఇల్లు అక్కడే ఉంది, సోఫా అలాగే ఉంది, కానీ అందులో ఏమాత్రం ప్రాణం లేదు.
 
నేను హాలులోకి అడుగుపెట్టాను. అంతా యథాతథంగా ఉంది: అదే సోఫా, అదే బల్ల, గోడ మీద వేలాడుతున్న నా, ప్రతాప్ పెళ్లి ఫోటో కూడా. కానీ ఇప్పుడు ఆ ఫోటోను చూస్తుంటే నాకు ఒక నిజమైన నకిలీలా అనిపించింది—అందులో ఉన్నది ఒక నకిలీ చిరునవ్వు, ఒక అర్థం లేని నకిలీ బంధం! ?️❌
 
ప్రతాప్ జాడ మాత్రం ఇంట్లో ఎక్కడా లేదు. ఆయన బూట్లు లేవు, టేబుల్ మీద తాళంచెవి లేదు, ఆయనకు సంబంధించిన ఏ ఒక్క వస్తువు కూడా అక్కడ కనిపించలేదు. ఆయన ఈ ఇంట్లోనే లేనట్లుగా... లేదా బహుశా ఇప్పుడు వేరొకరి ఇంట్లో, వేరొకరితో, వేరొకరి చేతుల్లో బందీ అయిపోయినట్లుగా!
 
నా గుండె బరువెక్కిపోయింది. మా అమ్మను విడిచిపెట్టి వచ్చిన బాధ, ప్రతాప్ నన్ను వదిలేసిన నిర్లక్ష్యం, వీటన్నింటికి తోడు నన్ను కంటికి రెప్పలా చూసుకుంటున్న ఆరుష్ గాఢమైన ప్రేమ... అన్నీ ఒకేసారి ఉప్పెనలా ముంచెత్తి నా మనసును పిండేసాయి. ?
 
ఆరుష్ నా చేయిని ఎంతో మృదువుగా నొక్కి, ధైర్యం చెప్పాడు:
 
ఆరుష్: "అమ్మా, దయచేసి నువ్వు ఎక్కువ ఆలోచించి అలిసిపోకు, కాస్త ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకో. ఇళ్ల పనులన్నీ నేను చూసుకుంటాను." ?
 
నేను అతని వైపు దీనంగా చూశాను. అతని ముఖంలో ప్రయాణపు అలసట స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది, కానీ అతని కళ్లలో మాత్రం నాపై ఉన్న అంతులేని ప్రేమ తప్ప మరేదీ లేదు! ఆ చూపులకు నా కళ్ళు వెంటనే చెమ్మగిల్లాయి. ?
 
నేను తలూపి నెమ్మదిగా బెడ్‌రూమ్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. నా వెనుక నుండి ఆరుష్ గొంతు వినబడింది: "సామాను సర్దుకో, బట్టలు మార్చుకో." అతను సరిగ్గా ఒక బాధ్యత గల భర్తలా... తన ఇల్లు, తన భార్యను కంటికి రెప్పలా చూసుకునే వాడులా ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
 
నేను మంచం మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాను. కానీ నాకు నిద్ర మాత్రం పట్టలేదు. నాకు మా అమ్మ జ్ఞాపకం వచ్చింది—ఆమె నా జుట్టును ప్రేమగా నిమరడం, ఆమె గొంతు నన్ను "జాను" అని ఆప్యాయంగా పిలవడం తలపుకొచ్చింది.
 
ఆ వెంటనే ప్రతాప్ జ్ఞాపకం మనసును తాకింది... కాదు, అది జ్ఞాపకం కాదు, అది నన్ను దహించివేసే ఒక పాత గాయం! ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను నా భర్త దగ్గర అణచుకుంటూ, భరిస్తూ వచ్చిన అంతులేని క్షోభ అది.
 
ఆ తర్వాత వెంటనే ఆరుష్ రూపం కళ్ళ ముందు మెదిలింది. నా ఆరుష్! నా... నా... ఛీ! వద్దు, నేను ఆ ఆలోచనలను ఆపాలనుకున్నాను. కానీ ఆరుష్ చేతుల స్పర్శ ఇంకా నా శరీరంపై అలాగే ఉండిపోయింది. నా నడుము మీద అతని వేళ్లు కదలాడిన తీరు, నా పెదవులపై అతను ఆనించిన పెదవుల వెచ్చదనం...
 
నేను దిండులో ముఖం గట్టిగా దాచుకుని నిశ్శబ్దంగా ఏడ్చాను—ఆరుష్‌కు ఆ ఏడుపు వినిపించకూడదని గొంతు నొక్కుకుని మరీ రోదించాను! ?
 
కొద్దిసేపటికి నాకు ఎప్పుడు కళ్ళు మూతపడ్డాయో, ఎప్పుడు నిద్రపోయానో నాకే తెలియదు. నేను ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచేసరికి, రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది, గడియారంలో సమయం సరిగ్గా రాత్రి 9 గంటలు అయింది! ⏰
 
నేను లేచి హాలులోకి వెళ్ళాను. ఆరుష్ అప్పటికే హాలులో సోఫాలో కూర్చుని నిశ్శబ్దంగా టీవీ చూస్తున్నాడు. కానీ నేను రాగానే, అతను ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి నా వైపు విపరీతమైన ఆందోళనతో చూశాడు.
 
నేను ఏదో తీవ్రమైన జబ్బుతో ఉన్నట్లుగా, లేదా ఒక అతి సున్నితమైన గాజు వస్తువును తాకుతున్నట్లుగా అతని కళ్లలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించింది.


ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడే లేచావా? బాగా విశ్రాంతి తీసుకున్నావా?"
 
అతని గొంతులో ఉన్న ఆ అపరిమితమైన ప్రేమను చూసి నా హృదయం ఆనందంతో, కృతజ్ఞతతో నిండిపోయింది. ఆ ఒక్క చిన్న ప్రశ్నే నాకు ఈ ప్రపంచమంతా తాటిచ్చినట్లు అనిపించింది. ?


నేను: “అవును బేబీ, నా తల కొంచెం బరువుగా, తిరిగినట్లుగా ఉంది.”
 
అంటూ నేను నా చేతిని నా తల మీద పెట్టుకున్నాను. నిజానికి నా తల అప్పుడే కాదు, ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నా ఆలోచనలతో బరువెక్కిపోయి ఉంది;
 
కానీ అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా అసలైన బరువంతా ఈరోజు నా హృదయపు లోతుల్లో నిండిపోయింది.
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా. మనం చాలా దూరం ప్రయాణం చేసి వచ్చాము, నీ శరీరం అలసిపోయింది. నువ్వు త్వరగా వెళ్లి పడుకోకూడదా?"
 
అతను వెంటనే లేచి నా దగ్గరకు వచ్చి నా చేయి ఎంతో ప్రేమగా పట్టుకున్నాడు. నన్ను ఈ లోకానికి ఒక రాణిలా చూసుకుంటున్నాడు—నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా! ?✨
 
నేను: “మరి రాత్రి భోజనం సంగతేంటి?”
 
ఆరుష్: “నేను బయట నుండి ఆర్డర్ చేశాను, త్వరలో డెలివరీ వస్తుంది.”
 
అతను నిజంగానే చాలా ఎదిగిపోయాడు అనుకున్నాను. అతను ప్రతి చిన్న విషయం గురించి ఎంతగానో ఆలోచిస్తాడు, నా ఆరోగ్యం విషయంలో నన్ను కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటాడు.
 
కానీ నిజానికి నాకు బయటి భోజనం తినడం అస్సలు ఇష్టం లేదు. వేడి వేడిగా ఇంటి భోజనం, అది కూడా నా స్వహస్తాలతో వండిన భోజనం... నా ఆరుష్‌కు తినిపించాలని నేను మనసారా కోరుకున్నాను.
 
కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయిపోయింది, ఈ రాత్రికి నేను అంత త్వరగా వంట వండలేకపోయాను.
నేను ఏమీ మాట్లాడలేక కేవలం మౌనంగా తల ఊపాను.
 
కొద్దిసేపటికి ఆన్‌లైన్ ఫుడ్ డెలివరీ వచ్చేసింది. ఆరుష్ వెంటనే ప్లేట్లు తెచ్చి, అన్నీ టేబుల్ మీద సర్ది, ఎంతో ప్రేమగా నా దగ్గరకు తీసుకువచ్చాడు.


ఆరుష్: "అమ్మా, లేచి కూర్చో. కడుపు నిండా తిను."
 
నేను కళ్ళు తెరిచి చూశాను. అతను నా ముందు పెట్టిన ప్లేట్లలో ఉన్నవన్నీ... నాకు ఇష్టమైన వంటకాలే! నేను గతంలో ఎప్పుడో ఇష్టపడి తిన్న వాటిని కూడా అతను ఇప్పటికీ గురుతుపెట్టుకున్నాడు.
 
మేమిద్దరం ఆ రాత్రి బెడ్‌రూమ్‌లో కలిసి కూర్చుని భోజనం చేశాము. నేను అప్పట్లో మనసు బాగోలేక చాలా తక్కువగా తిన్నాను; ఆరుష్ నన్ను బలవంతంగా తినిపించడానికి చాలా కష్టపడ్డాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇంకాస్త తిను ప్లీజ్. నువ్వు అసలు ఏమీ తినలేదు."
 
నేను: “బేబీ, నా గొంతు దిగడం లేదు, నాకు అస్సలు ఆకలిగా లేదు.”
 
ఆరుష్: “నీకు ఆకలిగా లేకపోయినా సరే నాకోసం తిను అమ్మా.” ?
 
దానికి నేను ఇక ఏం చెప్పగలను? అతని ఆ మాటను కాదనలేక నేను మరికొంత భోజనం బలవంతంగా తిన్నాను. ఆ తర్వాత తినిపించడం ముగించి, నేను తిరిగి మంచం మీద పడుకున్నాను. ఆరుష్ మాత్రం మిగిలిన ప్లేట్లు అన్నీ తీసుకువెళ్లి వంటగదిలో సర్ది, కిచెన్ అంతా శుభ్రం చేశాడు. ?
 
ఆ తర్వాత అతను తిరిగి బెడ్‌రూమ్‌లోకి వచ్చి నా పక్కనే వచ్చి కూర్చున్నాడు. అతను తన ల్యాప్‌టాప్ తెరిచి కాలేజీ పనిలో పడిపోయాడు. కానీ అతని ఒక చేయి మాత్రం నా జుట్టులో వేళ్ళాడే ఉంది;
 
అతను నన్ను ఎంతో నెమ్మదిగా, లాలనగా నిమురుతూనే ఉన్నాడు. నాకు అప్పటికే కడుపు నిండి నిద్ర ముంచుకొస్తోంది, కానీ అతని వేళ్ల ఆ మృదువైన స్పర్శ... నన్ను నిద్రపోనివ్వకుండా మరింత మేల్కొనేలా చేస్తోంది. ✨
 
కొద్దిసేపటికి... ఇంటి బయట ప్రధాన తలుపు గడియ తెరుచుకున్న చప్పుడు అయింది, అది ప్రతాప్ రాకను సూచించింది. ఆ చప్పుడు నా నిద్రను ఇట్టే భంగం చేసింది. కానీ నేను కావాలనే కళ్ళు తెరవకుండా అలాగే పడుకున్నాను. 'ఈ రాత్రి ఇంట్లోకి వచ్చింది ఎవరా' అని ఆలోచిస్తున్నాను.
 
ఆరుష్ వెంటనే ల్యాప్‌టాప్ పక్కన పెట్టి లేచి తలుపు తీయడానికి హాలులోకి వెళ్ళాడు.
 
ప్రతాప్: (నిరాసక్తంగా) “ఎప్పుడు వచ్చావురా?”
 
ఆయన గొంతులో ఏమాత్రం భావం లేదు. సంతోషం లేదు, బాధ లేదు, కనీసం ఆప్యాయత అసలే లేదు! ఆయన ఎవరో పూర్తిగా పరిచయం లేని అపరిచితుడితో మాట్లాడుతున్నట్లుగా ఉంది.
 
ఆరుష్: “సాయంత్రం వచ్చాము నాన్న.”
 
ప్రతాప్: “హ్మ్... సరే. మీ అమ్మమ్మగారు ఎలా ఉన్నారు?”
 
ఆరుష్: “బాగానే ఉన్నారు నాన్న.”
 
ప్రతాప్: “సరేలే. నువ్వు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకో, నేను కూడా నిద్రపోవాలి. మరి... మీ అమ్మ ఎక్కడ?”
 
ఆరుష్: “అమ్మ అప్పుడే అలసిపోయి నిద్రపోతున్నారు.”
 
ప్రతాప్: “సరే.”
 
అంతే! ఆ మాటలతో సంభాషణ ముగిసింది. ఆ గొంతులో నాపై ఎలాంటి ప్రేమ లేదు, ఎలాంటి చింత లేదు, కనీసం భార్య ఇంటికి వచ్చిందన్న శ్రద్ధ కూడా లేదు! నేను ఆయనకు ఎవరినీ కానట్లు... కనీసం ఆయన భార్యను కూడా కానట్లుగా ప్రవర్తించారు.
 
నేను నిద్రపోతున్నట్లుగా పడక మీద నటించాను, కానీ నా గుండె లోపల మాత్రం మంటలతో కాలిపోతోంది. ? ఎంతో కాలం గడిచిపోయింది, నేను ఎలా ఉన్నాను, బతికున్నానా లేదా అనేది ఆయనకు ఏ కోశానా అవసరం లేదు. అసలు నేను ఈ ఇంట్లో అంత పనికిరానిదానినా? నేను అంతలా శూన్యమైపోయానా?! ?
 
ప్రతాప్ ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా సూటిగా వెళ్లి ఆయన గదిలో పడుకున్నాడు. ఆరుష్ మాత్రం తిరిగి మా బెడ్‌రూమ్‌లోకి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. అతను వచ్చి తన ల్యాప్‌టాప్ తీసుకుని మళ్లీ పనిలో పడ్డాడు. కానీ నా మనసులో ఉన్న ఆ అశాంతి వల్ల నాకు అప్పుడు కూడా నిద్ర పట్టలేదు.
 
ప్రతాప్ పలికిన ఆ ఉదాసీనపు మాటలు, మా అమ్మ పడ్డ వేదన, ఆరుష్ నాపై చూపిస్తున్న ఈ అంతులేని ఆరాధన—అన్నీ నా మదిలో సుడిగుండలా తిరుగుతున్నాయి. నేను భరించలేక మెల్లగా కదులుతూ ఆరుష్‌కు మరింత దగ్గరగా జరిగి పడుకున్నాను. నా శరీరం అతని శరీరాన్ని తాకింది.
 
నేను: (గొంతులో చిన్న అలికిడితో) “బేబీ... దయచేసి ఇక ఆ ల్యాప్‌టాప్ పని ఆపేయ్. నాకు నిద్ర కావాలి.”
 
ఆరుష్: “సరే అమ్మా... జస్ట్ ఇంకో పది నిమిషాలు, ఇది క్లోజ్ చేస్తాను.”
 
నేను: “వద్దు, ఇప్పుడే ఆపేయ్.”
 
నా గొంతులో కొంచెం అల్లరి, కొంచెం నిస్సహాయత, మరియు లెక్కలేనంత ప్రేమ తొంగిచూశాయి.
 
ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే ల్యాప్‌టాప్‌ను మూసి పక్కన పడేశాడు. ఆ తర్వాత రెండు చేతులు చాచి నన్ను తన గుండెలకు హత్తుకుని తన బలమైన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు! ?
 
నేను అతని చేతుల్లో ఎంతో హాయిగా సర్దుకున్నాను. ఈ ప్రపంచమంతా వచ్చి అతని చేతుల్లోనే ఒదిగిపోయినట్లు నాకు అప్పుడు అనిపించింది.
 
అతని ఛాతీ ఇచ్చే వెచ్చదనం, అతని గుండె లయబద్ధంగా కొట్టుకుంటున్న చప్పుడు, అతని శ్వాస... అన్నీ నాకు అంతులేని ప్రశాంతతను ఇచ్చాయి. నేను నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీపై గట్టిగా ఆనించి పడుకున్నాను. అతని ఒక చేయి నా నడుముపై వేసి, ఎంతో నెమ్మదిగా నిమురుతున్నాడు.
 
నా కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకున్నాయి. నాకు గాఢమైన నిద్ర ముంచుకొస్తోంది, కానీ నా మనసు మాత్రం ఎందుకో ఇంకా మేల్కొనే ఉంది.


ఆరుష్: (చాలా మెల్లగా) “అమ్మా…?”
 
నేను: “హ్మ్…” (కళ్ళు మూసుకుని, నిద్ర మత్తులో గొణుగుతూ)
 
ఆరుష్: “ప్లీజ్ నన్ను క్షమించు అమ్మా.”
 
నేను ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచాను. కొంచెం పైకి తల ఎత్తి అతని కళ్లలోకి ఆశ్చర్యంగా చూశాను.
 
నేను: “దేనికి... నన్ను ఎందుకు క్షమించమని అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: “అది... మొన్న నానీ ఇంట్లో మన మధ్య జరిగిన దాని వల్ల... ఆ రాత్రి జరిగిన దానికి.”
 
నాకు ఇట్టే అర్థమైంది. అతను నానమ్మ ఇంట్లో మేము హద్దులు దాటిన ఆ గాఢమైన ముద్దుకు, ఆ స్పర్శకు నన్ను క్షమాపణ కోరుతున్నాడు.
 
తాను ఏదో చాలా పెద్ద తప్పు చేసేసానని, నన్ను ఇబ్బంది పెట్టానని అతను భావిస్తున్నాడు.కానీ ఆ తప్పులో నేను కూడా భాగస్వామిసనే నిజం నాకు బాగా తెలుసు!


నేను: “హ్మ్... నువ్వు తప్పు చేశావని ఎందుకు అనుకుంటున్నావు బేబీ ? నిజానికి నేను కూడా ఆ క్షణంలో నన్ను నేను అస్సలు ఆపుకోలేకపోయాను. నువ్వు మాత్రమే కాదు... నా వైపు నుండి కూడా అదే జరిగింది కదా! కాబట్టి దయచేసి నాకు క్షమాపణలు చెప్పకు.”
 
ఆరుష్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు, ఏమీ అనలేదు. కానీ నా నడుము మీద వేసి ఉన్న అతని చేయి మరింత బలపడింది, నన్ను మరింత గట్టిగా తన ఒంటికి బిగించుకున్నాడు.


ఆరుష్: (గౌరవంగా, ఎంతో సీరియస్‌గా) “అమ్మా, నేను నీతో కొంచెం మాట్లాడాలి.”
 
నేను మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచి పైకి జరిగి మరింత దగ్గరగా అతని ఛాతీకి అతుక్కున్నాను. నా శరీరం అతని దేహాన్ని తాకుతూ ఉంది, నా శ్వాస అతని శ్వాసతో కలిసిపోతోంది. ?
 
నేను: “చెప్పు... వింటున్నాను.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ఆరోజు నేను నీతో అలా ప్రవర్తించినప్పుడు, నువ్వు నన్ను ఎందుకు ఆపలేదు అసలు?”
 
ఆ ప్రశ్న వినగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా దడదడలాడటం మొదలుపెట్టింది! ఎంత వేగంగా కొట్టుకుంటోందంటే... ఆరుష్‌కు కూడా ఆ గుండె దడ స్పష్టంగా వినిపిస్తుందేమోననిపించింది.
 
అతను అడుగుతున్న ఆ అంతరార్థం నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది. అతను నా చెయ్యి తన చేతిలోకి తీసుకుని, నన్ను తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు.
 
అతను నన్ను అడుగుతున్నాడు—మరి నేను అతన్ని ఆ సమయంలో ఎందుకు ఆపలేకపోయాను అని?!
 
నిజమే, నేను అతన్ని ఎందుకు ఆపలేదు?
 
నేను: (తడబడుతూ) “నాకు... నిజంగా తెలియదు ఆరుష్... ఆ క్షణంలో నేను నిన్ను ఎందుకు ఆపలేకపోయానో! నీతో పాటు అలా ఆ మత్తులో ప్రవహిస్తూ ఎందుకు వెళ్లిపోయానో నాకసలు అర్థం కాలేదు.”
 
ఆరుష్: (బాధగా) “నేను చేసిన ఆ పనికి నువ్వు లోపల చాలా బాధపడి ఉంటావు కదా అమ్మా? నేనొక చెడ్డవాడిని, నీ కొడుకుగా ఉండి నీతో అలా ప్రవర్తించినందుకు నువ్వు నన్ను ద్వేషిస్తున్నావు కదా, అవునా?”
 
అతని గొంతులో అంతులేని వేదన వినిపించింది. ఎంత బాధ అంటే... వింటుంటే నా గుండె ముక్కలైపోయేంతగా! తాను తన తల్లి పట్ల ఏదో క్షమించరాని నేరం చేశానని, అందుకే నేను అతనిని ఒక చెడ్డవాడిగా భావిస్తున్నానని అతను తీవ్రంగా భయపడుతున్నాడు.
 
నేను: “లేదు బేబీ... నువ్వు ఏ జన్మలోనూ, ఎప్పటికీ చెడ్డవాడివి కావు!”
 
నేను ఆవేశంగా నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీలో పూర్తిగా దాచుకున్నాను. నా కళ్ళు ఒక్కసారిగా కన్నీళ్లతో నిండిపోయాయి. ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నా గుండెల్లో అణచుకుంటూ వచ్చిన ఆ అంతులేని బాధ, ఆ భయాలు, ఆ అంటరాని భావాలన్నీ—అన్నీ ఒక్కసారిగా ఆ కన్నీళ్ల రూపంలో బయటకు తన్నుకురావాలని చూస్తున్నాయి.
 
నేను: “నిజానికి... అసలు విషయం ఏమిటంటే...”
 
నా గొంతు ఒక్కసారిగా పూడుకుపోయింది, మాట పెగల్లేదు. ఎంత పెద్ద రహస్యం ఇది! నా అంతరాత్మను దహించే ఎంత పెద్ద క్షోభ ఇది! అసలు ఈ నిజాన్ని నేను ఆరుష్‌కు పూర్తిగా చెప్పగలనా? ఒక తల్లిగా నా బలహీనతను, నాలోని ఆ అస్తిత్వాన్ని అతని ముందు ఒప్పుకోగలనా?
 
ఆరుష్: (నా చేయి మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ) “మాట్లాడు అమ్మా... దాచకుండా చెప్పు.”
 
అతను నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని మరింత గట్టిగా పట్టుకుని నాకు నైతిక ధైర్యం ఇచ్చాడు.
 
నేను: “నిజానికి విషయం ఏంటంటే... మీ నాన్న నన్ను కనీసం ఒక భార్యలా ప్రేమించడని, నన్ను సరిగ్గా చూడడని నీకు ముందే తెలుసు కదా...”
 
నా గొంతు విపరీతంగా వణికిపోతోంది. కళ్ళ నుండి వేడి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి.
 
నేను: “అందుకే... ఇన్నేళ్లుగా ఆయన నాతో ఎప్పుడూ కామంతో కాదు కదా, కనీసం భార్య పక్కన పడుకోలేదు కూడా! అంటే... నన్ను కనీసం ఒక్కసారైనా ప్రేమగా తాకను కూడా తాకలేదురా!”
 
ఇలా చెబుతూ నేను ఇక నన్ను నేను ఆపుకోలేక ఆరుష్ ఛాతీ మీద ముఖం పెట్టుకుని వెక్కివెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను! ??
 
ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను అనుభవించిన ఒంటరితనం, నా భర్త ఇచ్చిన ఆ నిర్లక్ష్యం, నేను ఒక్కదానినే గడిపిన ఆ చీకటి రాత్రులన్నీ... అన్నీ ఆ క్షణంలో ఒక్కసారిగా నా కళ్ళ ముందు మెదిలాయి. నా శరీరం విపరీతంగా వణికిపోతోంది, గుండె చెరువైపోతోంది.
 
ఆరుష్: “హ్మ్... నాకు తెలుసు అమ్మా...” (అంటూ నా చేతిని ఎంతో ప్రేమగా నొక్కుతూనే ఉన్నాడు)
 
నేను: “నేను కూడా ఒక ఆడదాన్నే కదా ఆరుష్? నాకు భావాలు, ఆశలు ఉండవా? రాత్రిపూట నా భర్తతో మంచం మీద కొంచెం ప్రశాంతంగా, ప్రేమగా సమయం గడపాలని నాకు ఎప్పుడూ అనిపించదా? నాకేమైనా ఇంద్రియాలు, భావాలు లేవు అనుకున్నావా ఆరుష్?!”
 
నా కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు కట్టలు తెంచుకుని ధారగా కారుతున్నాయి. అప్పటికే నా మేకప్ చెడిపోయింది, నేను కట్టుకున్న చీర కూడా నా కన్నీళ్లతో తడిసిపోయింది. కానీ అవన్నీ నాకు ఇప్పుడు లెక్కే కాదు! నేను నా ఆరుష్ ముందు నా మనసులోని ఆ పచ్చి నిజాన్ని, నా ఆవేదనను పూర్తిగా కక్కేయాలి.


ఆరుష్: “నేను నిన్ను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలను అమ్మా. నేను ఇక చిన్నపిల్లడిని కాదమ్మా... ఒక భార్యగా, ఒక ఆడదానిగా నువ్వు పడుతున్న ఈ అంతులేని క్షోభ నాకు బాగా తెలుసు.”
 
అతని చేయి నా తల వెనుక జుట్టులో వేసి ఎంతో మృదువుగా నిమురుతోంది—సరిగ్గా ఒక తండ్రి లేదా భర్త తన చిన్నపిల్లలాంటి భార్యను ఓదార్చినట్లుగా!
 
నేను: “ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ భావాలన్నింటినీ, కోరికలన్నింటినీ నాలోనే కుళ్ళిపోయేలా దాచుకున్నాను. కానీ నిన్న నువ్వు నా దగ్గరకు అంతలా వచ్చినప్పుడు...
 
నన్ను అలా ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టినప్పుడు... నాలో అణచిపెట్టిన ఆ సంయమనం పూర్తిగా కరిగిపోయింది, నన్ను నేను ఇక ఆపుకోలేకపోయాను బేబీ!”
 
నా ముఖం ఇంకా అతని ఛాతీ మీదే ఉంది; నా కన్నీళ్లు అతని చొక్కాను పూర్తిగా తడిపేస్తున్నాయి. కానీ అది అతనికి ఏమాత్రం లెక్కలేదు. అతను నన్ను తన చేతుల్లో మరింత గట్టిగా, ఈ ప్రపంచానికే దొరకనట్లుగా బంధించాడు—అసలు నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా!
 
ఆరుష్: (ప్రేమగా నా గడ్డం పట్టుకుని నా ముఖాన్ని పైకి ఎత్తాడు) “అమ్మా చూడు నా వైపు...”
 
నా కళ్ళు కన్నీళ్లతో పూర్తిగా తడిసిపోయాయి, ముఖం ఎర్రబడింది, జుట్టు అంతా చెదిరిపోయింది. కానీ అతను మాత్రం నన్ను ఈ భూమ్మీద అత్యంత అందమైన, పవిత్రమైన సుందరిలా చూశాడు.
 
ఎంతో మెల్లగా, ఎంతో అపారమైన ప్రేమతో... నేను ఒక సున్నితమైన పువ్వును తాకినట్లుగా నా నుదుటిపై ఎంతో పవిత్రంగా ఒక ముద్దుపెట్టాడు. ?


నేను: “బేబీ... నిజంగా చెప్పు, నేను ఏమైనా చాలా పెద్ద తప్పు చేశానా?”
 
ఆరుష్: “లేదు... అసలు లేదు అమ్మా.”
 
నేను ఎంతో ఆత్మవిశ్వాసంతో, దృఢంగా అడిగాను.


నేను: “నువ్వు పుట్టినప్పటి నుండి... నాకు నీతోనే ఒక విడదీయరాని పవిత్ర బంధం ఉంది. నువ్వే నా మనసుకు శాంతి, నా ఈ ప్రాణం. నేను నిన్ను ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాను ఆరుష్... చాలా చాలా!”
 
నేను మరింత గట్టిగా ఏడుస్తూ అతని ఒళ్ళో ఒదిగిపోయాను. అతను నన్ను మరింత దగ్గరకు హత్తుకున్నాడు.
 
ఆరుష్: “అమ్మా... ప్లీజ్ అమ్మా, ఇక శాంతించు. ముందు నువ్వు ఏడవడం ఆపు తల్లి. లేకపోతే... నువ్వు ఏడుస్తుంటే చూసి నేను కూడా ఏడ్చేస్తాను, నీకు అది సమ్మతమేనా?”
 
నేను కన్నీళ్లతో అతని వైపు చూశాను. అతని ముఖంలో నన్ను ఓదార్చడానికి ఒక చిన్న చిరునవ్వు తొంగిచూసింది—ఆ నవ్వు కేవలం నా కోసమే, నా కన్నీళ్లు తుడవడానికే!
 
నేను: “హ్మ్ం... నా బంగారమే నువ్వు!”
 
అని నేను అతన్ని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. అది నిజ జీవితం కాకూడదని, నేను ఎప్పటికీ మేల్కొనకూడదని కోరుకునే ఒక అద్భుతమైన కలలా నాకు అనిపించింది. ✨
 
నేను: “ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత... నీ తండ్రి నన్ను పూర్తిగా తిరస్కరించాడు, నన్ను ఒక భార్యగా చంపేశాడు.”
 
ఆరుష్: (కొంచెం కోపంగా, గంభీరంగా) “అసలు ఆ వ్యక్తి కోసం నువ్వు ఇంకా అంతగా ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు అమ్మా? నేను ఆ నాన్న కంటే లక్ష రెట్లు గొప్పవాడిని కానా? నీకు ఆ వ్యక్తి కంటే నీ కొడుకైన నేను ఎక్కువ కాదా? చెప్పు అమ్మా... నాకు సమాధానం ఇవ్వు!”
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీ మీద నుండి పైకి లేపి, నేరుగా అతని కళ్లలోకి లోతుగా చూశాను.


నేను: “లేదు! నాకు ఎవరూ అవసరం లేదు. నాకు నువ్వు మాత్రమే కావాలి... ఈ ప్రపంచంలో నీకంటే గొప్పవారు, నీకంటే విలువైనవారు నాకు ఎవరూ లేరు.”
 
ఆరుష్: “అంటే... నువ్వు ఇకపై ఎప్పుడూ ఆ వ్యక్తి కోసం ఏడవవు కదా? నీకు నా మాట అర్థమవుతోందా అమ్మా?”
 
నేను మరేమీ మాట్లాడకుండా కేవలం కళ్ళు తూలి తల ఊపి... మళ్ళీ పూర్తిగా అతని చేతుల్లోకి ఒరిగిపోయాను. ఆ రాత్రి నేను అలాగే ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాను:
 
నాకు నిజంగా ఇంకెవరైనా అవసరమా? నా జీవితాంతం నేను అతనితోనే గడపగలనా? అతని ఈ చేతుల్లో, అతని ఈ అంతులేని ప్రేమలో నా జీవితాన్ని పూర్తిగా ముంచెత్తగలనా?
 
ఆరుష్ నన్ను ఎంతగానో ప్రేమిస్తున్నాడు—అసలు నిజమైన ప్రేమ అంటే ఏమిటో కూడా ప్రతాప్ కాపురంలో నేను పూర్తిగా మర్చిపోయిన రోజులను నాకు మళ్ళీ గుర్తుచేశాడు.
 
అతని ఛాతీ వెచ్చదనాన్ని నేను అనుభూతి చెందాను. అతని చేయి నా నడుముపై అలానే ఉంది, అతని శ్వాస నా జుట్టుపై తగులుతోంది. ఆ హాయిలో... నేను ఎట్టకేలకు గాఢమైన నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
 
ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత... నా భర్త పక్కన కాదు, నా కొడుకు చేతుల్లో నేను ఇంత ప్రశాంతంగా, భయాలు లేకుండా నిద్రపోవడం ఇదే మొదటిసారి! అతని గుండెచప్పుడు లయలో, అతని ప్రేమ అనే వెచ్చని దుప్పటి కప్పుకుని హాయిగా గడిపాను. ?️?

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం... నేను చాలా త్వరగా మేల్కొన్నాను. కళ్ళు తెరిచి చూస్తే—ఆరుష్ ఇంకా నా పక్కనే ప్రశాంతంగా గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు. అతని ఒక చేయి అప్పటికి కూడా నా నడుముపైనే వేసి ఉంది. అతను కలలో ఏదో అద్భుతమైన లోకం చూస్తున్నట్లుగా అతని ముఖం ఎంత ప్రశాంతంగా, కళగా ఉందో!

 
నేను నెమ్మదిగా అతని చేయిని నా ఒంటిపై నుండి తొలగించి, మెల్లగా మంచం దిగి లేచి నిలబడ్డాను. ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, నాకు నా శరీరం చాలా తాజాగా, ఎంతో చురుకుగా, సజీవంగా అనిపించింది!
 
అదంతా కేవలం ఆరుష్ వల్లే సాధ్యమైంది. అతని కౌగిలిలో గడిపిన ఆ ఒక్క రాత్రి నాకు ఒక సరికొత్త పునర్జన్మను ఇచ్చింది. ✨
 
నేను ఉత్సాహంగా ఇళ్ల పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. ఇళ్లు శుభ్రం చేయడం, అందరి కోసం వేడి వేడి టీ పెట్టడం—అన్నీ చేశాను. ఇన్ని రోజుల తర్వాత మొదటిసారిగా, ఏ పనైనా సంతోషంగా చేయాలనిపించింది.
 
కొద్దిసేపటికి, నేను వెళ్లి ఆరుష్‌ను కూడా ఎంతో ప్రేమగా నిద్రలేపాను.
 
"బేబీ, లేమ్మా. ఆలస్యం అవుతోంది."
 
అతను కళ్ళు తెరిచి నా వైపు చూశాడు. అతను చిరునవ్వు నమ్మాడు—ఆ నవ్వు ఎలా ఉందంటే, అతను కలలో చూసిన ఆ అందమైన కల నిజంగానే తన కళ్ల ముందు సాక్షాత్కరించినట్లుగా!
 
అతను త్వరగా తయారై హాలులోకి వచ్చాడు. ప్రతాప్ కూడా అప్పటికే హాలులోనే కూర్చుని ఉన్నాడు. నేను ఆరుష్‌కు ఇష్టమైన వేడి వేడి కాఫీ ఇచ్చాను. ప్రతాప్ కోసం టీని మాత్రం టేబుల్ మీద అలానే పెట్టాను;
 
నేను ఆయన వైపు కనీసం తల ఎత్తి కూడా చూడలేదు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నేను ఆయన వైపు చూడాలని ఏమాత్రం కోరుకోవడం లేదు—నన్ను దారుణంగా తిరస్కరించిన ఆ వ్యక్తి వైపు కాదు! నా భావాలను, నా ఆకలిని ఇన్ని ఏళ్లూ ఎన్నడూ అర్థం చేసుకోని ఆ మొండి వ్యక్తి వైపు కాదు! ?
 
ప్రతాప్ నిశ్శబ్దంగా టీ తాగి, నాతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా వెళ్లిపోయాడు. నేను ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా నా వంటగది పనుల్లో బిజీ అయిపోయాను. అప్పుడే ఆరుష్ నా వెనుక వంటగదిలోకి వచ్చాడు. అతను ఎవరికీ కనిపించకుండా వెనుక నుండి వచ్చి నన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు!
 
అతని శరీరం నా ఒంటికి అతుక్కుపోయింది. అతని చేయి నా నడుముపై అలానే ఉంది, అతని వేడెక్కిన శ్వాస నేరుగా నా మెడ మీద పడుతోంది. నా చేతిలో ఉన్న వంటపని ఒక్కక్షణం ఆగిపోయింది, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నాకు ఈరోజు కాలేజీలో కొంచెం ఇంపార్టెంట్ పని ఉంది. కాలేజీకి వెళ్లి రిజల్ట్స్ చూసుకొని వెంటనే వచ్చేస్తాను."
 
అది వినగానే నేను నా పని ఆపి, వెనక్కి తిరిగి ఆరుష్ కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాను:
 
నేను: "వద్దు బేబీ, నువ్వు ఈరోజు కాలేజీకి వెళ్లొద్దు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, అది చాలా ముఖ్యమైన పని. నా ఫలితాల తేదీ, మార్కులు చూసుకోవాలి. వెళ్లి త్వరగా వచ్చేస్తానుగా."
 
నేను: "వద్దు అంటున్నాను కదా. నువ్వు కాలేజీకి వెళ్తే అక్కడ చాలా సమయం తీసుకుంటావు. ఒక్క చిన్న పని చెయ్యి—నీ స్నేహితులకు ఫోన్ చేసి వాళ్ళని కనుక్కోమని చెప్పు."
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, నేను స్వయంగా వెళ్లాలి. తప్పకుండా త్వరగా వచ్చేస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్... సరే, నువ్వు ఎంత త్వరగా వస్తావో నేను చూస్తాను మరి."
 
అతను నవ్వుతూ నా పెదవులపై తన పెదవులను తేలికగా ఆనించి ఒక చిన్న ముద్దు పెట్టాడు. ?
 
నేను కళ్ళు మూసుకున్నాను—అది కేవలం ముద్దు కాదు, అంతులేని ప్రేమతో నిండిన ఒక అనుభూతి. ఆ తర్వాత అతను కాలేజీకి వెళ్ళడానికి బయలుదేరాడు.


నేను: (కోపంగా నటించి) “విను... నీకు కనుక అక్కడ ఆలస్యం అయితే, నాతో అస్సలు మాట్లాడకు సుమా!”
 
ఆరుష్ పెద్దగా నవ్వుకుంటూ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
 
నేను నా ఇంటి పనుల్లో, వంట పనుల్లో పూర్తిగా నిమగ్నమయ్యాను. కానీ నా మనసంతా మాత్రం అదే ఆలోచనలో ఉంది—ఆరుష్ గురించే! అతని మాటలు, అతని చూపులు, అతని ప్రేమ, ఆ ఉదయం ఇచ్చిన ఆ చిన్న ముద్దు...
 
నా మనసు నన్ను తానే ప్రశ్నించుకుంది: “అసలు నాకే ఇదంతా ఎందుకు జరుగుతోంది? నేను ఆరుష్‌తో ఎందుకు ఇలా ఒక భార్యలా ప్రవర్తిస్తున్నాను? ఇది అసలు తల్లి-కొడుకుల మధ్య ఉండే సాధారణ బంధమేనా?!”
 
అప్పుడే నాకు పండిట్‌జీ చెప్పిన ఆ మాట గుర్తుకొచ్చింది: "కొన్ని బంధాలు... ఈ లోకపు లెక్కలకు అందవు..." ఆరుష్‌తో నాకున్న బంధం కూడా అలాంటిదేనా? ఆ ఆలోచన నా పెదవులపై ఒక మధురమైన చిరునవ్వును పూయించింది. ?
 
పనులన్నీ హడావిడిగా ముగించి, రుచికరమైన భోజనం సిద్ధం చేశాక... ఆరుష్ ఎప్పుడు ఇంటికి వస్తాడా అని ఎదురుచూస్తూ హాలులో కూర్చున్నాను. అతను ఎప్పుడు వస్తాడు? ఎప్పుడు వచ్చి నా పక్కన కూర్చుంటాడు? నేను అతనితో కలిసి ఎప్పుడు భోజనం చేస్తాను? అని మనసంతా ఆత్రుతగా ఉంది.
 
కొద్దిసేపటికి అనుకున్నదానికంటే త్వరగానే ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చేశాడు!ఈరోజు నేను ఆలస్యంగా వస్తానేమో అనుకున్నాను, కానీ నా కోసం అతను పనులన్నీ త్వరగా ముగించుకుని వచ్చేశాడు. కేవలం నా కోసమే!
 
అతను వెళ్లి త్వరగా స్నానం చేసి ఫ్రెష్‌గా తిరిగి వచ్చాడు. ఆ తర్వాత మేమిద్దరం కలిసి ఎదురుగా కూర్చుని భోజనం చేయడం ప్రారంభించాము.
 
నేను: “ఏమైంది? నీ కాలేజీ రిసల్ట్స్ ఎప్పుడు వస్తుందట?”
 
ఆరుష్: “ఈ నెల 23వ తేదీన వస్తుందట అమ్మా.”
 
నేను: “అంటే సరిగ్గా మరో 10 రోజుల తర్వాత అన్నమాట?”
 
ఆరుష్: “హ్మ్... అవును.”
 
నేను: “నువ్వు మొదటి నుండి చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌లో ఉన్నట్లున్నావు. ఏమైంది?”
 
ఆరుష్: “లేదు అమ్మా, ఊరికే అలా కొంచెం టెన్షన్ అంతే.” (అంటూ భోజనం చేస్తున్నాడు)
 
నేను: “ఆరుష్, ఒకసారి ఇటు చూడు నా వైపు. హ్మ్... ఇప్పుడు చెప్పు అసలు ఎందుకు అంత టెన్షన్?”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఆ రిజల్ట్ గురించి నాకు లోపల కొంచెం భయంగా, టెన్షన్‌గా ఉంది.”
 
నేను: “సరే, అదన్నమాట సంగతి. చూడు బాబూ, నీ పరీక్ష ఫలితం గురించి నీకంటే ఎక్కువగా నాకు టెన్షన్‌గా ఉంది. కానీ నువ్వు బాగా చదివావు, నీకు తప్పకుండా మంచి మార్కులు వస్తాయని నాకు నమ్మకం ఉంది.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నీకు తెలుసా ఈరోజు నేను కాలేజీకి వెళ్ళినప్పుడు, నా స్నేహితులందరూ కూడా వచ్చారు. మేమందరం కలిసి బాగా మాట్లాడుకున్నాము. ఇంకా అక్కడ ఆ నాన్సీ అయితే మా రిజల్ట్ తలచుకుని భయంతో ఏడుస్తోంది.”
 
నేను: “సరేలే, అదంతా కామన్.”
 
ఆరుష్: “అసలు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియదు అమ్మా, ఫలితాలు చేతికి వచ్చే వరకు నా గొంతులో ముద్ద కూడా దిగేలా లేదు.”
 
నేను: “అవునులే, నీ టెన్షన్ చూస్తుంటే నాకు కూడా ఏదీ సరిగ్గా పట్టడం లేదు.”
 
మేము అలా మాట్లాడుకుంటూ భోజనం ముగించాము. ఆ తర్వాత ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్ ఓపెన్ చేసి టేబుల్ మీద కూర్చున్నాడు. నేను నా ఫోన్ తీసుకుని మా అమ్మతో చాలాసేపు ఫోన్లో మాట్లాడుతుండిపోయాను.
 
మాకు కాలాన్ని గమనించే తీరిక లేకుండా అలా 3-4 రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి. నేను, ఆరుష్ ఇద్దరం ఆ కాలేజీ ఫలితాల గురించే టెన్షన్‌తో గడుపుతున్నాము.
 
ఒకరోజు సాయంత్రం అయింది. నేను ఆరుష్‌కు ఇంట్లో విషయాలు చెప్పి, మా పక్కింటి రేఖాతో కలిసి స్థానిక మార్కెట్‌కు వెళ్ళాను. నేను మార్కెట్లో కూరగాయలు, ఇళ్ల సామగ్రి కొనుగోలు చేస్తున్నాను.
 
మార్కెట్లో అలా జనాల మధ్య తిరుగుతుండగా... నా వెనుక ఇద్దరు వింతగా ఉన్న మగవాళ్ళు నన్ను అనుసరిస్తున్నట్లుగా నాకు ఒక అనుమానం తట్టింది! ?
 
మేము మార్కెట్లో ఉన్నంతసేపూ ఆ వ్యక్తులు ఎక్కడ చూసినా నా చుట్టూనే తిరుగుతున్నారు. నేను ఎక్కడైనా కూరగాయల కొరకు ఆగితే, వాళ్ళు కూడా అక్కడే ఆగుతున్నారు. నేను ఏ సందులోకి వెళ్ళినా, వాళ్ళు కూడా అదే దారిలో వస్తున్నారు.ఇప్పుడు నాకు గుండెల్లో చిన్నగా భయం, అనుమానం మొదలైంది.


నేను: “రేఖా ... ఒకసారి ఆ వెనుక చూడండి, ఆ ఇద్దరు మగవాళ్ళు మనల్ని గమనిస్తూ అనుసరిస్తున్నట్లు మీకు అనిపించడం లేదా?”
 
రేఖ: (అలక్ష్యంగా చుట్టూ చూస్తూ) “ఎవరు జాన్వి ? ఎవరిని అంటున్నావు?”
 
నేను: “అదిగో ఆ పక్కన ఉన్న వాళ్ళను చూడండి.” (నేను కేవలం కళ్ళతో సైగ చేసి చూపించాను, వాళ్ళు వెంటనే అప్రమత్తమై చూపు తిప్పుకున్నారు.)
 
రేఖ: “అయ్యో జాన్వి , ఇది రద్దీగా ఉండే సంత/మార్కెట్, కాబట్టి జనాలు ఎప్పుడూ తిరుగుతూనే ఉంటారు. అయినా, ఆ వ్యక్తులు మనల్ని ఎందుకు అసలు అనుసరిస్తారు చెప్పు?”
 
నేను: “కాదు రేఖా ... ఆ వ్యక్తులను చూస్తుంటే ఎవరో నాకు ముందే తెలిసినట్లు, ఎక్కడో చూసినట్లు అనిపిస్తోంది.”
 
రేఖ: “అవునులే జాన్వి , నువ్వు ఇంత అందంగా ఉంటే ఎవరైనా నీ వైపు అలా ఆకర్షితులవుతారు కదా, దాంట్లో పెద్ద విశేషం ఏముంది.” ?
 
నేను: “మీరు కూడా నాతో జోక్ చేస్తున్నారా ? పదండి, ఇక పైకి వెళ్దాం. నేను ఇంకా కొనాలి.”
 
(నిజానికి ఆ వ్యక్తులు ఎవరో మీకు ఇపాటికే స్పష్టంగా అర్థమై ఉండాలి! కొన్ని రోజుల క్రితం మా ఇంటి బయట నేను రాత్రి పూట చూసిన అదే రాకీ భాయ్ మనుషులు వీళ్ళు! వాళ్ళు మళ్లీ నన్ను పట్టుకోవడానికి లేదా నాపై నిఘా పెట్టడానికి నా వెంటే కన్నేసి తిరుగుతున్నారు.) ?
 
నేను మార్కెట్ నుండి ఇంటికి చేరేసరికి బాగా చీకటి పడిపోయింది.
 
ఆరుష్ అప్పటికే చాలా సేపటి నుండి హాలులో కూర్చుని నా రాక కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నాడు. నేను తొందరపాటులో నా మొబైల్ ఫోన్‌ను కూడా ఇంట్లోనే మర్చిపోయి వెళ్ళాను,
 
దాంతో అతను మరింత కంగారు పడ్డాడు.నేను ఇంటి ప్రధాన తలుపు తెరిచి లోపలికి రాగానే, ఆరుష్ ఒక్కసారిగా సోఫాలో నుండి ఉలిక్కిపడి లేచాడు.


ఆరుష్: (కంగారుగా, విసుగ్గా) “అమ్మా, ఎప్పుడేళ్లవు మార్కెట్‌కి?! నీకు ఎంత ఆలస్యం అయిందో తెలుసా, నాకు టెన్షన్ వచ్చింది!”
 
నేను: “ఇప్పుడే కదా వెళ్ళివచ్చాను, మరీ అంతలా ముసలాయనలా అరిస్తే ఎలా.”
 
ఆరుష్: “సరే సరే ఏది ఏమైనా నాకు ముందు కాఫీ త్వరగా పెట్టు!”
 
నేను: “ఓహో... అందుకేనా నువ్వు ఇన్ని గంటలుగా నా రాక కోసం ఎదురుచూస్తున్నావు?”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఇక కూర్చొని కబుర్లు చెప్పకు. ముందు నాకోసం కాఫీ పట్టుకురా.”
 
నేను: “సరే, ఇప్పుడే ఇస్తానులే. నువ్వు కాసేపు కూర్చోవచ్చు కదా.”
 
నేను త్వరగా వెళ్లి అతనికి వేడి వేడి కాఫీ చేసి ఇచ్చి, రాత్రి భోజనానికి ఏర్పాట్లు చేయడం మొదలుపెట్టాను. కొద్దిసేపటికి ప్రతాప్ కూడా ఆఫీస్ నుండి ఇంటికి వచ్చాడు.
 
ఆయన వచ్చి ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా వెళ్లి స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకుని వచ్చారు. ఆ తర్వాత హాలులో వచ్చి ఆరుష్ పక్కనే సోఫాలో కూర్చున్నారు.
 
ఆయన రాగానే మళ్ళీ తన మొబైల్ ఫోన్ తీసుకుని ఆ వేరే మహిళతో చాటింగ్ చేస్తూ కబుర్లు చెప్పడంలో నిమగ్నమయ్యారు. ??


నేను: (వంటగది నుండి కొంచెం గట్టిగా పిలుస్తూ) “ఆరుష్... ఒక్క క్షణం ఇటు రావా!”
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నేను ఇక్కడే హాలులోనే ఉన్నానుగా.”
 
నేను: “చూడు బాబు, ఈ ఫ్యాన్ ఎందుకో అసలు తిరగడం లేదు, పనిచేయడం లేదు చూడు.” (నా ఒంటికి వేడిగా చెమట పట్టడంతో అలా అడిగాను)
 
ఆరుష్: “హ్మ్... చూస్తాను అమ్మా.”
 
ఆరుష్ వెంటనే లేచి వంటగదిలోకి వచ్చి ఫ్యాన్ వైరింగ్ చెక్ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. నేను అప్పుడు పొయ్యి
మీద కుక్కర్ పెట్టి వంట చేస్తూ, పక్కనే రొట్టెలు ఒత్తుతున్నాను. ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఈ ఫ్యాన్ వైరింగ్‌లో ఏదో పెద్ద సమస్య ఉన్నట్లుంది. రేపు ఉదయాన్నే ఒక ఎలక్ట్రీషియన్‌ని పిలిచి దీన్ని సరిగ్గా బాగు చేయిస్తాను లే.”
 
నేను: “హ్మ్... అలాగే.” (అని చెప్పుకుంటూ నా ముఖం మీద పడిన చెమటనుంగును కొంగుతో తుడుచుకున్నాను)
 
ఆరుష్ నా శ్రమను చూసి, బయట నుండి ఒక చేతి విసనకర్ర (Fan) తెచ్చి నా దగ్గరకు వచ్చి దానితో నాకు గాలి విసరడం మొదలుపెట్టాడు! ?
 
నేను: “ఆహ్... థాంక్స్ బేబీ , ఇప్పుడు నాకు కొంచెం గాలి తగిలి ప్రశాంతంగా ఉంది.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా?”
 
నేను: “నువ్వు నా మీద ఇన్ని చిన్న చిన్న విషయాల్లో కూడా శ్రద్ధ తీసుకుంటావు కదా... అందుకే నువ్వు నాకు బంగారం.”
 
ఆరుష్: “తప్పకుండా చూసుకుంటాను అమ్మా... ఉమ్మ్మ్!”
 
అని గొణుక్కుంటూ, అతను అకస్మాత్తుగా నా బుగ్గపై ఒక ముద్దు పెట్టి, నా చెవిని తన పెదవులతో మెల్లగా కొరికాడు! ?


నేను: (ఉలిక్కిపడి) “అవ్వ్! బేబీ, నువ్వు నిజంగా నన్ను ఒకరోజు గుండె ఆగిపోయేలా చంపేస్తావురా!” అన్నాను.
 
ఆరుష్: “నేను నిన్ను ఇప్పుడు నా చేతులతో కడుపు నిండా తినిపించాలనుకుంటున్నాను అమ్మా.” (అని నా చెవి దగ్గరకు వచ్చి రహస్యంగా ముద్దుగా అన్నాడు)
 
నేను: “అసలు ఏం చేస్తున్నావు వెధవ నువ్వు? కొంచెం కూడా బుద్ధి లేదా? మీ నాన్న సరిగ్గా బయట హాలులోనే కూర్చుని ఉన్నాడు!”
 
ఆరుష్: “అయితే ఏంటి?”
 
నేను: “అయితే ఏంటా ఆరూష్, అదేంటి అలా మాట్లాడుతున్నావు? ఒకవేళ ఆ మాట గనుక ఆయన చెవిలో పడితే ఆయన ఏమనుకుంటాడు అనుకుంటున్నావు?”
 
ఆరూష్: (కొంచెం కోపంగా, గంభీరంగా) “అమ్మా, అతను ఏమనుకున్నా అనుకోకపోయినా దానివల్ల మన జీవితంలో ఏమాత్రం తేడా రాదు! అసలు అతను మాత్రమే కాదు... ఈ ప్రపంచంలో ఇంకెవరైనా సరే ఏమనుకున్నా నాకు ఎలాంటి పరవా లేదు. నీకు ఆ విషయం అర్థం కావట్లేదా అమ్మా?”
 
నేను: “సరే బాబా, నువ్వు ఊరుకో. ఇప్పుడు వెళ్లి అక్కడ కూర్చో ,  భోజనం అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయి.”
 
ఆరుష్ అక్కడి నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయాక... నేను ఒంటరిగా వంటగదిలో నిలబడి తీవ్రంగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను...
 
అతను నిజంగానే ఇప్పుడే యవ్వనంలోకి అడుగుపెట్టాడు, అన్నీ అర్థం చేసుకునే వయసు వచ్చింది. అతనికి మంచి చెడుల విచక్షణ తెలుసని నాకు బాగా తెలుసు. అతను నన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాడని కూడా నేను నమ్ముతాను.
 
కానీ... కానీ అతను బయట ఎవరి ముందైనా ఇలాగే నాతో మాట్లాడితే, లేదా ఎవరి ఎదురుడైనా ఇలాంటి పనులు చేస్తే... అప్పుడు ఈ సమాజం, బంధువులు ఏమనుకుంటారు? నన్ను చూసి ఛీ కొడతారు!
 
లేదు, లేదు. నేను ఈ విషయంపై ఆరుష్‌తో ఖచ్చితంగా ఒకసారి స్పష్టంగా మాట్లాడాలి.
 
రాత్రి భోజన సమయం అయింది. ఇంట్లో అందరూ నిశ్శబ్దంగా ఎవరి పళ్ళెల్లో వారు భోజనం చేస్తున్నారు.
 
నేను ఆరుష్ పక్కనే కూర్చున్నాను; ప్రతాప్ మాకు ఎదురుగా కూర్చున్నారు. ఒకవేళ ఆరుష్ నాతో ఏదైనా మాట్లాడాల్సి వస్తే, అతను ఎవరికీ వినపడకుండా నాతో చాలా మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ మాట్లాడతాడు. ప్రతాప్ మాత్రం తనకు కావలసిన కూరను ఎవరి సహాయం లేకుండా చేతులతో పళ్ళెంలో వేసుకుంటున్నాడు.
 
నేను ఆరుష్ ప్లేట్‌లోకి బలవంతంగా ఎక్కువ తినిపించి, నా వైపు మాత్రం చాలా తక్కువగా వడ్డించుకుని తింటున్నాను. ఏం చేయాలి, అసలు నాకే అస్సలు ఆకలిగా అనిపించడం లేదు!
 
రాత్రి భోజనాలు అన్నీ పూర్తయ్యాక, ప్రతాప్ నిశ్శబ్దంగా లేచి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. నేను తిన్న ప్లేట్లు అన్నీ తీసుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లి కడిగాను. ఆరుష్ మాత్రం తన కాలేజీ స్నేహితులతో కలిసి రాత్రి పూట సరదాగా వాకింగ్‌కి బయటకు వెళ్ళాడు. ?‍♂️
 
నేను ఇంట్లోని పనులన్నీ పూర్తిగా ముగించుకుని నేరుగా బెడ్‌రూమ్‌లోకి వచ్చాను. మంచం మీద కూర్చుని చేతిలోకి ఒక పుస్తకం తీసుకుని పేజీలు తిప్పడం మొదలుపెట్టాను. నేను మనసంతా ఆరుష్ రాక కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను.
 
కొద్దిసేపటికి, అతను వాకింగ్ ముగించుకుని ఇంటికి వచ్చేశాడు. ప్రధాన తలుపు గడియ పెట్టేసి, నేరుగా వచ్చి నా మంచం దగ్గర నిలబడ్డాడు.
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఇంత రాత్రి నువ్వు చేతిలో పుస్తకం పట్టుకుని ఏం చదువుతున్నావు అసలు?”
 
నేను: “నీలాంటి చెడ్డ కొడుకుని తిట్టడానికి వేలకొద్దీ కొత్త మార్గాలను అన్వేషిస్తున్నాను.”
 
ఆరుష్: “నిజంగానా అమ్మా?”
 
అని నవ్వుతూ నా చేతిలోని పుస్తకాన్ని లాక్కుని పక్కన పడేశాడు.
 
నేను: “బేబీ... నేను నీతో ఈరోజు చాలా సీరియస్‌గా మాట్లాడాలి, కూర్చో.”
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) “నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే అంటావ్, సరే చెప్పు వింటున్నాను.”
 
నేను అతని కుడి చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాను.
 
నేను: “బేబీ, నేను చెప్పేది ఈసారి కొంచెం శ్రద్ధగా విను.”
 
ఆరుష్: “హ్మ్, చెప్పు అమ్మా.”
 
నేను: “చూడు... నువ్వు నాతో చేసే ఈ పనులన్నింటితో... నాకు నిజంగా ఏ సమస్యా లేదు, భయమూ లేదు. నువ్వు నన్ను మనసారా ప్రేమిస్తున్నావు, నన్ను ఒక స్త్రీగా కోరుకుంటున్నావు...
 
దానితో కూడా నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు. నిజానికి, నేను కూడా నిన్ను అంతే మొత్తంలో... లేదా నీకంటే వేల రెట్లు ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాను.”
 
ఆరుష్: “మరి ఇప్పుడెందుకు కంగారు పడుతున్నావు, ‘కానీ’ ఏమిటి అమ్మా?”
 
నేను: “అవును... కానీ అసలు సమస్య అక్కడే ఉంది బేబీ.”
 
ఆరుష్: “కానీ ఏంటి అమ్మా, తొందరగా చెప్పు?”
 
నేను: “కానీ... నాకు ఆల్రెడీ పెళ్లైంది! సమాజంలో నాకు ఒక భార్యగా గుర్తింపు ఉంది. కానీ నువ్వు...”
 
ఆరుష్ వెంటనే నా చేతి నుండి తన చెయ్యిని విపరీతమైన కోపంతో వెనక్కి లాగేసుకున్నాడు! ?
 
నేను మళ్ళీ అతని చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని బతిమలాడుతూ అన్నాను:
 
నేను: “బేబీ, నేను చెప్పేది పూర్తి అయ్యే వరకు విను. నాకు తెలుసు, ఈ విషయాలన్నింటితో—నా పాత గుర్తింపుతో, నా పెళ్లితో—నాకు నిజంగా ఏ సంబంధమూ లేదని. కానీ నేను చెప్పేదేంటంటే...
 
తెలిసిగానీ, తెలియకగానీ నేను నీతో ఇలాంటి చనువు మాటలన్నా, లేదా అందరి ముందు ఇలాంటి పిచ్చి పనులు ఏవైనా చేసినా... అప్పుడు ఈ సమాజం, నలుగురు జనాలు నా గురించి ఏమనుకుంటారు చెప్పు? నన్ను ఒక తల్లిగా కాకుండా ఒక వ్యభిచారిణిలా చూస్తారు!”
 
ఆరుష్ ఒక్క క్షణం పూర్తిగా మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అతను ఏమీ మాట్లాడకుండా కేవలం కళ్ళు పెద్దవి చేసి నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
 
నేను: “నా ఈ ప్రేమ గురించి, నీతో నాకు ఉన్న ఈ బంధం గురించి ఎవరైనా ఒక్క చెడ్డ మాట మాట్లాడినా... నేను ఆ మాటను నా జీవితంలో ఎప్పటికీ సహించలేను, ఆరుష్!” ??
 
అని చెప్పి నేను ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. ఆరుష్ వెంటనే కరిగిపోయి, నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.

ఆరుష్: “అమ్మా, నాకు నీ భయం పూర్తిగా అర్థమైంది. నువ్వు ఏమాత్రం టెన్షన్ పడకు, ఇదంతా ఎలా మేనేజ్ చేయాలో నేను చూసుకుంటాను.”
 
నేను ఆరుష్‌ను మరింత గట్టిగా హత్తుకుని వెక్కివెక్కి ఏడ్చాను.
 
నేను: “బేబీ... బేబీ... నిజంగా మనం చేస్తున్న ఇదంతా తప్పేం కాదు కదా? నాకు లోపల ఎక్కడో చాలా భయంగా ఉంది బాబు.”

[Sunnysunnysunny]

ఆరుష్: “ అమ్మా , అంతగా ఆందోళన చెంది మనసు పాడుచేసుకోకు. మనం ఒకరినొకరు స్వచ్ఛంగా ప్రేమించుకుంటున్నాము , అంతే! ఒక తల్లి కొడుకులు ఇంతగా ప్రేమించకూడదా ?
 
అవును , మన మధ్య ఉన్న ఈ ప్రేమ సామాజిక హద్దుల కంటే చాలా ఎక్కువ , చాలా గాఢమైనదని నేను నమ్ముతాను. మనం ఈ ప్రపంచంలో ఏ తప్పూ చేయలేదు కదా అమ్మ ?"
 
నేను: “ మ్... నువ్వు చెప్పేది నిజమే.”
 
నేను: “ సరే , ఇక చాలు... ఇప్పుడు నేను ప్రశాంతంగా పడుకుంటాను. లేకపోతే , నీ ఈ మాటల వల్ల ఇక్కడ నా కన్నీళ్లతో ఒక పెద్ద వరద వస్తుంది.
”
ఆరుష్: ( చిరునవ్వు నవ్వుతూ) “అమ్మా... నువ్వు అల్లరి చేయకు.”
 
అని చెప్పి మేమిద్దరం కలిసి ఆ రాత్రి నిద్రపోవడానికి సిద్ధమయ్యాము. ఆరుష్ నన్ను ఎప్పటిలాగే తన బలమైన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా తీసుకున్నాడు. నేను నా తలలను అతని విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించి ప్రశాంతంగా పడుకున్నాను.
 
నేను స్పష్టంగా అతని గుండె చప్పుడును వినగలిగాను. అతని శ్వాస నా తలపై తగులుతుంటే అనుభూతి చెందగలిగాను.
 
నా మనసులో ఇంకా ఎన్నో ప్రశ్నలు మెదులుతూనే ఉన్నాను... ఇది నిజంగా సరైనదేనా ? ఇది తప్పా ? జనాలు ఏమనుకుంటారు ? అసలు రేపు ఏం జరగబోతోంది ?
 
కానీ ఆ క్షణంలో ఒక్క విషయం మాత్రం నా గుండెకు పూర్తిగా నిశ్చయమైంది—నేను ఆరుష్ లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా బ్రతకలేను! అలాగే అతను కూడా నేను లేకుండా జీవించలేడు. ఈ ప్రపంచంలో ఈ ప్రేమ మాత్రమే నిజమైనది... ఈ బంధం అమూల్యమైనది! ??
 
ఆదివారం ఉదయం పూట నా మనసులో ఏదో తెలియని అశాంతి , గుండెలో వింత భయం నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. గతంలో మార్కెట్‌లో నన్ను వెంబడించిన ఆ ఇద్దరు అపరిచిత వ్యక్తుల జ్ఞాపకం నన్ను ఒంటరిగా బయటకు పంపనీయలేదు.
 
అందుకే నేను ఆరుష్‌ను తోడుగా ఉంచుకుని ఇంట్లోనే దేవుడికి దీపం పెట్టి , హారతి ఇచ్చి పూజ ముగించాను. ఉదయాన్నే లేచి ఇంటి పనులన్నీ , వంట పూర్తి చేశాను. ఆరుష్ , ప్రతాప్ ఇద్దరూ హాలులో సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూడటంలో నిమగ్నమై ఉన్నారు.
 
నేను చక్కగా తయారై హాలులోకి వచ్చి అడిగాను:
 
నేను: " బేబీ ?"
 
ఆరుష్: ( తలెత్తి చూస్తూ) " అమ్మా , ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు ?"
 
నేను: " అవును... నేను పార్లర్‌కి వెళ్ళాలి. నాతో పాటు వస్తావా ?"
 
ఆరుష్: ( ముఖం చిట్లించుకుంటూ) "నాకు ఫేషియల్ , మేకప్ లాంటివి ఏమీ వద్దులే అమ్మ. నేను ఏమైనా అమ్మాయిని అనుకున్నావా ?" ?
 
నేను: ( కోపంగా , పట్టుదలగా) " నువ్వు నాతో రమ్మని మాత్రమే అడుగుతున్నాను. నువ్వు అక్కడే పార్లర్‌లో ఉండాలనుకుంటే ఉండు , లేకపోతే కొద్దిసేపు బయట తిరిగొచ్చి నన్ను తీసుకెళ్ళు!"
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "వావ్... నాకు అర్థమైంది. నువ్వు ఆగు అమ్మా, ఇప్పుడే నా బట్టలు మార్చుకుని వస్తాను!" ✨
 
ప్రతాప్ అక్కడే సోఫాలో కూర్చున్నాడు. కానీ ఆయన ఏమాత్రం మాట్లాడలేదు, కేవలం టీవీ చూడటంలోనే పూర్తిగా నిమగ్నమైపోయారు. ఆయన కనీసం నా వైపు తల ఎత్తి కూడా చూడలేదు,
 
నాతో కనీసం ఒక్క మాట కూడా అనలేదు—అసలు నేను ఆ ఇంట్లో ఎవరినీ కానట్లు, ఆయనకు భార్యనూ కానట్లుగా పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశారు. ?
 
నా గుండె ఆ అవమానంతో కొంచెం బద్దలైనట్లయింది. కానీ నేను ఆయన వైపు చూడాలనే ప్రయత్నం కూడా చేయలేదు. ఆ క్షణంలో నాకు ఆనందం ఉప్పొంగగా, నేను ఆరుష్‌తో కలిసి పార్లర్‌కు బయలుదేరాను. ?
 
నేను బైక్‌పై అతని వెనుక ఎంతో దగ్గరగా కూర్చున్నాను—ఎంత దగ్గరగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని వెచ్చని వీపుకు గట్టిగా నొక్కుకుంటున్నాయి.
 
ఇది లోకరీత్యా తప్పని నాకు తెలుసు, కానీ ఆ స్పర్శను నేను ఆపలేకపోయాను. అతని దేహపు వెచ్చదనం, అతని సువాసన నన్ను పూర్తిగా లాక్కుంటున్నారు. ?
 
ఆరుష్: (డ్రైవ్ చేస్తూ) "అమ్మా, నువ్వు ఆల్రెడీ చాలా అందంగా ఉన్నావు కదా, మరి ఇప్పుడు సడన్‌గా పార్లర్‌కు వెళ్లాల్సిన అవసరం ఏముంది?"
 
నేను: "నీకు అసలు అర్థం కాదు. నేను నెలలో కనీసం ఒకటి రెండు సార్లు అక్కడికి వెళ్తాను. కానీ ఇప్పటివరకు మీ నాన్నగారి నిర్లక్ష్యం వల్ల నేను ఎప్పుడూ వెళ్లలేకపోయాను."
 
ఆరుష్: "హమ్... ఒక ఆడపిల్లలా తయారవ్వడం కోసమా!" ?
 
నేను: (అతని వీపు మీద ముద్దుగా కొడుతూ) "ఏంట్రా పిచ్చి మాటలు, ఏమీ అనకు!"
 
ఆరుష్: "అయినా అమ్మా, నువ్వు నాన్నగారి టెన్షన్ వల్ల వెళ్లలేకపోయాను అన్నావు కదా... మరి ఈరోజు అకస్మాత్తుగా వెళ్లాలని ఎందుకుపించింది?"
 
నేను: "నీ కోసమే."
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంగా) "నిజంగానా?"
 
నేను: "ఛీ పో! నేను సరదాగా అన్నానులే. ఊరికే వెళ్లాలనిపించింది అంతే."
 
కానీ అసలు నిజం... నేను కేవలం ఆరుష్ కోసమే పార్లర్‌కు వెళ్తున్నాను! అతని కళ్ళలో మరింత అందంగా కనిపించాలని, అతనికోసమే నేను మెరిసిపోవాలని ఆశపడ్డాను. కేవలం అతని కోసమే! ?
 
కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ నన్ను సాక్షి బ్యూటీ స్టూడియో దగ్గర దింపాడు.
 
నేను: "బేబీ, నేను పార్లర్ పని అయిపోగానే ఫోన్ చేస్తాను, త్వరగా రా. లేకపోతే నేను ఒంటరిగా రాలేను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, అసలు కంగారు పడకు, నేను కచ్చితంగా వస్తాను."
 
అని చెప్పి అతను వెళ్లిపోయాడు, నేను లోపలికి అడుగుపెట్టాను.
 
సాక్షి (పార్లర్ మహిళ): "హే మేడమ్! మీరు చాలా రోజుల తర్వాత మా పార్లర్‌కి వచ్చారు... ఎలా ఉన్నారు?"
 
నేను: "హలో సాక్షి. నేను బాగున్నాను. ఈరోజు కొంచెం నా గ్రూమింగ్ జాగ్రత్తగా చేద్దామని వచ్చాను."
 
సాక్షి చిరునవ్వుతో అంది:"మీరు అనుకున్నది అక్షరాలా నిజం. నేను ఒక్క విషయం చెప్పనా?"
 
నేను: "చెప్పండి సాక్షి, తప్పకుండా చెప్పండి."
 
సాక్షి: "మీరు పార్లర్‌కి వచ్చిన ప్రతిసారీ, మీరు ఇంకా చిన్నవయసు కాలేజీ అమ్మాయిలా కనిపిస్తున్నారని నాకు అనిపిస్తుంది! నిజం చెప్పాలంటే, మీ అసలు వయసు తెలియని వాళ్ళు మిమ్మల్ని చూసి కొన్ని సంవత్సరాలు చిన్నవారని తేలిగ్గా ఊహిస్తారు. మీ చర్మంపై ఆ సహజమైన మెరుపు అద్భుతంగా ఉంది."
 
నేను: (సిగ్గుపడుతూ) " సాక్షి? నన్ను అంతగా పొగడకండి."
 
సాక్షి: "నేను జోక్ చేయడం లేదు, నిజం మాట్లాడుతున్నాను. కొంతమంది క్లయింట్‌లకు ఆగ్లో రావడానికి చాలా మేకప్ అవసరం, కానీ మీ చర్మం అసలు మేకప్ లేకుండానే ఇప్పుడే తాజాగా తయారైంది."
 
నేను: "ధన్యవాదాలు సాక్షి. సరే, ఈరోజు మనం ఏమేం చేద్దాం?"
 
సాక్షి: "మనం ఈరోజు సాధారణ గ్రూమింగ్ చేద్దాం—కనుబొమ్మలు, పై పెదవి, క్లీన్-అప్, హెయిర్ ట్రిమ్ మరియు చివరగా మానిక్యూర్. సరేనా?"
 
నేను: "అవును, పర్ఫెక్ట్‌గా చేయండి."
 
సాక్షి: "మీ గడ్డం మీద కొంచెం హెయిర్ ఉంది, ట్రై చేద్దాం... అంతే... అయిపోయింది! ఎక్కువ నొప్పిగా అనిపించలేదా మేడం?"
 
నేను: "కొంచెం నొప్పిగా ఉంది, కానీ పర్వాలేదు."
 
సాక్షి: "ఎలాగూ మీ కనుబొమ్మల నాచురల్ ఆకారం చాలా బాగుంది, నేను కొద్దిగా టచ్-అప్ మాత్రమే ఇస్తాను."
 
నేను మనసులో గట్టిగా అనుకున్నాను—ఇదంతా ఆరుష్‌కు ఎలా నచ్చుతుంది ? నేను ఆల్రెడీ అందంగా ఉన్నానని ఆయన అంటారు. కానీ ఆయన నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా చూడాలి , నన్ను ఇంకా ఎక్కువగా పొగడాలి , నన్ను మరెంతో కోరుకోవాలి! ❤️‍?
 
సాక్షి: "ఇప్పుడు మీ ముఖాన్ని శుభ్రం చేద్దాం, కళ్ళు మూసుకోండి మేడం."(నా ముఖాన్ని మృదువుగా శుభ్రం చేయడం)
 
సాక్షి: "చూడండి, మీ చర్మం ఎంత మృదువుగా, పట్టులా ఉందో! మీరు రోజూ మంచి నీళ్ళు బాగా తాగుతున్నారు కదూ?"
 
నేను: "అవును, త్రాగడానికి ప్రయత్నించాను."
 
సాక్షి: "అందుకే మీకు ఇంత ఆరోగ్యకరమైన కాంతి ఉంది. మిమ్మల్ని చూస్తుంటే కాలం గడుస్తున్న కొద్దీ వయసు పెరుగుతున్నట్లు అనిపించడమే లేదు, ప్రతిసారీ మీరు తాజాగా కనిపిస్తున్నారు!" ?
 
నేను: (నవ్వుతూ) "ఈరోజు మీరు నిజంగా నా ఆత్మవిశ్వాసాన్ని చాలా పెంచేశారు సాక్షి."
 
సాక్షి నా జుట్టు చిట్లిపోయిన వాటిని మాత్రమే నీట్‌గా కత్తిరించింది. అద్దంలో చూసుకుంటే నా జుట్టు చాలా ఆరోగ్యంగా, అందంగా మారింది! చివరగా నా చేతులకు ట్రాన్స్‌పరెంట్ పాలిష్ వేసి మానిక్యూర్ పూర్తి చేసింది.


సాక్షి: "అయిపోయింది! ఈరోజు మీరు చాలా తాజాగా, ఒక యంగ్ గార్ల్లా కనిపిస్తున్నారు."
 
నేను దానికి డబ్బులు చెల్లించి, బయటకు వచ్చి ఆరుష్‌కు ఫోన్ చేశాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను నన్ను తీసుకెళ్లడానికి బైక్‌తో వచ్చాడు. నేను ఎవరికీ కనిపించకూడదని నా ముఖాన్ని ఒక స్కార్ఫ్‌తో పూర్తిగా కప్పుకున్నాను.
 
ఆరుష్: (అతని వైపు చూస్తూ) "అమ్మా, పార్లర్ నుండి వచ్చాక ముఖం ఎందుకు అలా స్కార్ఫ్‌తో కప్పుకున్నావు? అసలు ఏం మేకప్ చేశావో నాకు చూపించావా?"
 
నేను: "అయ్యో లేదు బాబూ, ఇక్కడ వద్దు. ఇప్పుడు బయట ఎండగా ఉంది, ముందు ఇంటికి వెళదాం పద."
 
నేను బైక్ మీద ఎక్కి కూర్చున్నాను, మేము ఇద్దరం కలిసి ఇంటికి బయలుదేరాము.
 
కొద్దిసేపటికి, మేము మా ఇల్లు ఉన్న కాలనీకి కొంచెం దూరంలోకి చేరుకున్నాము. సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఆరుష్ స్నేహితుడు ఒకడు తన బైక్‌పై వేగంగా అటుగా వెళ్తూ మమ్మల్ని చూసి సరదాగా అరిచాడు—
 
ఆ ఆరుష్ స్నేహితుడు: "ఏయ్ ఆరుష్! ఏంట్రా... వదిన దొరికిందా?!" ?
 
అది నా చెవిలో పడగానే, నా గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది! నేను కంగారుపడి ఆరుష్ భుజాన్ని గట్టిగా నొక్కాను. నా గుండె వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకోవడం మొదలైంది, శ్వాస ఆగిపోయింది. అతను ఎవరు ? అతనికి నేను ఎవరో తెలుసా ? అతను నిజంగా నన్ను గుర్తుపట్టాడా ?! ?
 
నేను: (వణుకుతూ) "అతను ఎవరు? నీ స్నేహితుడా? మరి నీతో అలా బరితెగించి మాటలు ఎందుకు అంటున్నాడు? 'నీ వదిన దొరికిందా' అంటాడు ఏంటి—నేను నీకు కనిపించడం లేదా?!"
 
ఆరుష్: (కపట నవ్వు నవ్వుతూ) "హా... అవును అమ్మా, అతను నా స్నేహితుడేలే. మరి అతను నిన్ను ఎలా చూడగలడు? నువ్వు కప్పుకున్నావు కదా! అయినా సరే... నువ్వేమీ బయట తిరిగే ఇతర అమ్మాయిల కంటే తక్కువ కాదు." ?
 
ఆ మాట వినేసరికి నాకు లోలోపల విపరీతమైన సిగ్గు వేసింది. అతను అలా అనడం విన్న తర్వాత నా మనసు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయింది; కానీ పైకి మాత్రం కొంచెం కోపం తెచ్చికుని నోరుమూయ్ అనేశా.
 
నేను: "అయ్యో దేవుడా! అసలు నీతో ఇలా బయటకు రావడమే నాకు పెద్ద తలనొప్పిగా, కష్టంగా ఉంది."
 
ఆరుష్: "ఎందుకలా అంటావు?"
 
నేను: "ఒకవేళ నిజంగానే తెలిస్తే ఇంకేంటి సంగతి? నా వైపు చూడు... నేను నీదాన్ని..." అని నోటి దాకా వచ్చిన మాటను ఆపేసి మౌనంగా ఉండిపోయాను. ?
 
ఆరుష్: "మరి నా...?"
 
నేను: "ఛీ, ఏమీ లేదులే. నువ్వే సరిగ్గా బైక్ నడుపు."
 
కానీ నా పెదవులపై మాత్రం ఒక అంతులేని చిరునవ్వు వెలిగింది. నాకు అప్పుడు నిజంగా కోపం రావడానికి బదులుగా, ఒక ఆడదానిగా అపరిమితమైన సిగ్గు, గుండె నిండా సంతోషం కలిగాయి.
 
ఆ అబ్బాయి నన్ను 'వదిన' అని పిలిచాడు! ఆరుష్ కూడా "నువ్వు మిగిలిన అమ్మాయిలందరి కన్నా తక్కువ కాదు" అని మెచ్చుకున్నాడు.
 
నా హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. నన్ను ఇంతగా ఎవరైనా పొగడటం నా జీవితంలో ఇదే మొదటిసారి! నన్ను 'అందంగా ఉన్నావు' అని పిలవడం కూడా నా భర్త ప్రతాప్ ఎప్పుడూ చేయలేదు; ఆయన పెళ్లయిన కొత్తలో కూడా నన్ను ఇలా ఏనాడూ అనలేదు.
 
కొద్దిసేపటికి మేము సురక్షితంగా ఇంటికి చేరుకున్నాము. ప్రతాప్ ఇప్పటికే పడకగదిలో నిద్రపోతున్నారు; బహుశా ఆయన ఆ ఆదివారం పూట బయటకు వెళ్లినట్లు లేరు.
 
నేను నేరుగా మా పడకగదిలోకి వెళ్ళాను, ఆరుష్ కూడా వెంటనే తలుపు వేసుకుని నా వెనకే లోపలికి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడు నీ ముఖం కప్పుకున్న స్కార్ఫ్ తీసి నాకు చూపించు."
 
నేను సిగ్గుపడుతూ స్కార్ఫ్ తీసి నా ముఖం, కొత్తగా కట్ చేసుకున్న జుట్టు, నా చేతులు అతనికి చూపించాను. తను... అతను ఆ రూపంలో పూర్తిగా మునిగిపోయాడు!
 
అతని కళ్ళు రెప్ప వాల్చకుండా పూర్తిగా నా పైనే నిలిచిపోయాయి. నేను ఒక సినిమా హీరోయిన్‌లా, నేనే అతని సర్వస్వమైన ప్రపంచం అన్నట్లుగా చూశాడు.


ఆరుష్: (ఉద్వేగంగా) "వావ్! అమ్మా... నువ్వు ఈరోజు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!"
 
నేను: "నిజంగా బాగుందా బేబీ?"
 
ఆరుష్: "మా కాలేజీలోని అమ్మాయిలు కూడా నీ అందం ముందు వెలవెలబోయి ఫెయిల్ అవుతారు! ఈరోజు నువ్వు ఏ పెద్ద హీరోయిన్ కన్నా చాలా రెట్లు అందంగా ఉన్నావు."
 
నేను: "హాహా... నువ్వు ఆపరా బాబు, ఇప్పుడు అంతలా నటించకు." ?
 
కానీ నా మనసులో మాత్రం అంతులేని సంతోషం నిండిపోయింది. అతను "మా కాలేజీ అమ్మాయిలు కూడా నీ ముందు ఫెయిల్ అవుతారు" అన్నాడు—అంటే అతని దృష్టిలో ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే అందమైన మహిళ నేనే! అతని దృష్టిలో నేనే అత్యంత ప్రత్యేకమైనదాన్ని.
 
అప్పుడే హఠాత్తుగా, ఆరుష్ తన బలమైన చేతిని నా సన్నని నడుము చుట్టూ వేసి నన్ను తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నా శ్వాస ఒక్కక్షణం ఆగిపోయింది, గుండె దడదడలాడటం మొదలైంది. అతను మెల్లగా నాకు మరింత దగ్గరగా జరిగినాడు; అతని వేడెక్కిన శ్వాస నా శ్వాసతో కలిసిపోయింది. అతని కళ్ళు నా కళ్ళ లోతుల్లోకి ఇంకిపోయాయి. ?
 
అతను తన పెదవులను నా పెదవులకు సమీపిస్తూ ముద్దుపెట్టడానికి ముందుకు వస్తున్న తరుణంలో...
 
నేను నా చేతి వేలును నా పెదవులపై అడ్డుగా ఉంచి, ఆపమని సైగ చేశాను. ?
 
నేను: "ఆరుష్... వద్దు, ఇక్కడ వద్దు."
 
ఆరుష్: (వినకుండా) "..."
 
నేను: "బేబీ, మీ నాన్న పక్క గదిలోనే ఉన్నారు. ఇప్పుడు ఈ సమయంలో వద్దు, ప్లీజ్ అర్థం చేసుకోకండి."
 
ఆరుష్: (నిస్సహాయంగా) "నాకు ఏమీ తెలియదు, నాన్నతో నాకు పనేంటి. నాకు ఇప్పుడే నువ్వు కావాలి అమ్మా!"
 
అతని మాటల్లో ఉన్న ఆ అపరిమితమైన నిస్సహాయత, ఆ గాఢమైన కోరిక చూసి నా గుండె కరిగిపోయింది. కానీ ప్రతాప్ ఇంట్లో ఉండగా అలా చేయడం నాకు ఇష్టం లేదు; ఎవరూ ఆ స్థితిలో మమ్మల్ని చూడకూడదని నేను కోరుకున్నాను.


నేను: "ఆ... వద్దు బేబీ. సరే అయితే, నేను రాత్రి నువ్వు కోరుకున్నట్లే అన్నీ చేస్తాను, ఖచ్చితంగా! కానీ నన్ను ఇప్పుడే వదిలేయ్."
 
ఆరుష్ నా కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాడు; నా కళ్ళలో భయం, అతనిపై ఉన్న కోరిక స్పష్టంగా కనిపించాయి. అతను పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు.
 
తర్వాత అతను నా నుదుటిపై ఎంతో ప్రేమగా ఒక ముద్దుపెట్టి బయట హాలులోకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను అద్దం ముందు నిలబడి నన్ను నేను చూసుకోవడం మొదలుపెట్టాను—
 
నా కళ్ళు, నా జుట్టు, నా ముఖం అన్నీ చాలా కొత్తగా ఉన్నాయి. కానీ నేను నన్ను చూస్తున్నప్పుడు, నాలో ఆరుష్ ప్రతిబింబం కూడా కనిపించింది! అతని కళ్ళు, అతని చిరునవ్వు, అతను నన్ను పొగిడిన మాటలు... అన్నీ నాలో పూర్తిగా స్థిరపడిపోయాయి.
 
అవును, ఇప్పుడు నేను అతన్ని ఒక కొడుకుగా కాక, నిజంగానే ఒక ప్రేమికుడిగా, భర్తగా మనసారా ప్రేమించడం మొదలుపెట్టాను. బహుశా అతను కూడా నన్ను అంతే గాఢంగా ప్రేమిస్తున్నాడేమో!
 
ఈ ప్రేమ ఇకపై కేవలం తల్లికొడుకుల బంధం పరిధిలో లేదు, అది అంతకు మించి చాలా విస్తరిస్తోంది. అతను లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా నేను భరించలేకపోయాను. 

ప్రతి క్షణం అతనితోనే ఉండాలని, నా మనసులోని భావాలన్నీ అతనితోనే పంచుకోవాలనిపించింది.
 
కొన్నిసార్లు ఈ సమాజానికి, ఈ ఇంటికి దూరంగా... ఎవరికీ తెలియని లోకానికి అతనితో కలిసి ఒంటరిగా పారిపోవాలనిపించింది! కానీ... ఇది నిజంగా సాధ్యమవుతుందా? నా గుండెను తొలిచేస్తున్న ఏకైక ప్రశ్న ఇదే.
 
ఆరుష్: (బయటి నుండి గట్టిగా పిలుస్తూ) "అమ్మా, నాకు కడుపులో చాలా ఆకలిగా ఉంది!"
 
నేను: " ఇదిగో వస్తున్నాను."
 
నేను నా ఆలోచనల నుండి తేరుకుని త్వరగా వంటగది వైపు వెళ్ళాను. ఆరుష్‌తో కలిసి మధ్యాహ్న భోజనం ముగించాను.
 
వంటగది పనులన్నీ ముగించుకుని, ఆరుష్‌తో మాట్లాడటానికి నేను హాలులోకి వచ్చాను. అప్పుడే మా అమ్మకు ఫోన్ చేసి ఆమెతో కూడా చాలాసేపు మాట్లాడాను. ఆరుష్ కాలేజీ ఫలితాలు (ఫలితాలు) రావడానికి ఇంకా రెండు మూడు రోజులు మాత్రమే సమయం ఉంది.
 
నేను: "బాబూ, ఫలితాల గురించి నువ్వు ఏం ఆలోచించావు? రిజల్ట్స్ వచ్చాక అసలు ఏం చేయబోతున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ముందు ఒక సంవత్సరం పాటు ఎక్కడైనా మంచి ఉద్యోగం చేద్దామని అనుకుంటున్నాను. ఆ తర్వాత, మంచి అనుభవం వచ్చాక నా సొంత వ్యాపారం (బిజినెస్) ప్రారంభిస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్... అవును, అది చాలా మంచి ఆలోచన. నేను కూడా అదే అనుకుంటున్నాను—ముందు ఉద్యోగం చేసి కొంచెం అనుభవం సంపాదించు, ఆ తర్వాత వ్యాపారం గురించి ఆలోచించాలి."
 
అప్పుడే ప్రతాప్ కూడా తన గది నుండి బయటకు వచ్చి మా దగ్గర కూర్చున్నారు. నేను ఆరుష్ పక్కనే సోఫాలో నిలబడి అతని చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. మేమిద్దరం చాలా విషయాలు మాట్లాడుకుంటున్నాం.
 
ఆరుష్: "అదంతా సరే, ముందు ఈ ఫలితం వచ్చాక ఏమవుతుందో చూద్దాం."
 
ప్రతాప్: (కలుగజేసుకుంటూ) "ఏంట్రా ఆరుష్, రిజల్ట్ ఎప్పుడు వస్తుంది?"
 
ఆరుష్: "ఈ నెల 23వ తేదీన నాన్న."
 
ప్రతాప్: "నాకు నీ మీద పూర్తి నమ్మకం ఉంది, నువ్వు కాలేజీలో కచ్చితంగా టాపర్ అవుతావు."
 
ఆరుష్: "ధన్యవాదాలు నాన్న."
 
ప్రతాప్: "అయితే నీకు ఏ బహుమతి కావాలి కోరుకో?"
 
అది విన్న వెంటనే, నేను ఆరుష్ చేతిని ఇంకొంచెం గట్టిగా పట్టుకున్నాను—అతనితో, " ఏం అనుకోకు , మాకు నీ దగ్గర ఏ బహుమతీ వద్దు" అని సైగ ఉంది!


ఆరుష్: "ధన్యవాదాలు నాన్న, కానీ మీరు ఇప్పటివరకు నాకోసం చేసింది చాలు, నాకు ఇంకేదీ వద్దు."
 
ఆరుష్ అలా అనడం విని ప్రతాప్ కొంచెం శాంతించారు. ఆయన ముఖం చిన్నబోయింది; బహుశా నేను ఆయన దగ్గరకు ఎందుకు రావడం లేదు,
 
ఎందుకు మౌనంగా ఉంటున్నానో ఆయనకు అప్పుడు అర్థమై ఉంటుంది. బహుశా నేను ఆయనకు ఎంత దూరమైపోయానో ఆయన ఆ క్షణంలో గ్రహించి ఉంటారు.


ప్రతాప్: "సరే బాబు. నిజానికి, నీకు ఇవ్వాల్సిన వరాలలో ఒకటి నువ్వు పుట్టిన క్షణం నుంచే ఆల్రెడీ మొదలైంది."
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంగా) "నాకు అర్థం కాలేదు నాన్న, అదేంటి?"
 
ప్రతాప్: "రేపు ఉదయం నీకే తెలుస్తుంది."
 
ఇప్పుడు, ఆ బహుమతి ఏమిటో నాకు పూర్తిగా అర్థమైంది. కానీ నేను ఆరుష్‌కు ఆ విషయం అప్పుడే చెప్పలేదు, రేపు ఉదయం చూస్తాడులే అనుకున్నాను.
 
మేము చాలా సేపు హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ గడిపాము. కానీ నేను మాత్రం ప్రతాప్ వైపు కనీసం ఒక్కసారి కూడా తల ఎత్తి చూడలేదు, ఆయనతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడనూ లేదు.
 
నాకు ఆయనపై విపరీతమైన కోపం ఉంది, ఇకముందు కూడా అలాగే ఉంటుంది! ప్రతాప్ తను చేసిన ఆ మోసాన్ని, ఆ ద్రోహాన్ని ఏనాటికీ మార్చుకోలేడు కదా?
 
ఆయన నన్ను ఇంతకుముందు మానసికంగా దారుణంగా బాధపెట్టారు, కాబట్టి ఆయన మీద నాకెప్పుడూ ఆ కోపం రగులుతూనే ఉంటుంది. ?
 
రాత్రి అయింది. నేను, ఆరుష్ పడకగదిలో ఉన్నాను. అప్పటికి గడియారంలో సమయం రాత్రి పదకొండు గంటలు దాటింది. మేమిద్దరం కలిసి ఒకే దుప్పటి కప్పుకుని మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాం.
 
గదిలో బయట రాత్రి చాలా చీకటిగా అయిపోయింది. మంచం పక్కన ఉన్న చిన్న ల్యాంప్ నుండి వచ్చే పసుపు రంగు మసక వెలుగు మాత్రమే ఆ గదిని ఎంతో మృదువుగా, రొమాంటిక్‌గా మారుస్తోంది. ?
 
మేమిద్దరం ఏమీ మాట్లాడకుండా అలాగే పడుకున్నాము. ఆరుష్ నా పక్కనే వచ్చి అతుక్కుని పడుకున్నాడు; అతని నిండు యవ్వన శరీరం నన్ను పూర్తిగా హత్తుకుంది.

[Sunnysunnysunny]

నా గుండె వేగంగా , దడదడలాడుతూ కొట్టుకుంటుంది. ఆరుష్ నా ముందు పడుకుని ఉన్నాడు , అతని కళ్లలో నేను మునుపెన్నడూ చూడని ఒక వికృతమైన ఆకలి , గాఢమైన కోరిక స్పష్టంగా కనిపించింది. ?



ఆరుష్: ( బొంగురుపోయిన గొంతుతో) “అమ్మా...”
 
అతను ఏదైనా మాట్లాడేలోపే , నన్ను తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు! అతని బలమైన చేతులు నా సన్నని నడుమును గట్టిగా చుట్టుముట్టాయి , నా శరీరం నేరుగా అతని ఛాతీకి అతుక్కుపోయింది.


నేను: “ ఆహ్హ్హ్…”
 
అతని వెచ్చని పెదవులు నా పెదవులను తాకగానే నా నోటి నుండి ఒక మృదువైన , మత్తుగా మూలుగు వెలువడింది. మొదట ఆ ముద్దు చాలా మృదువుగా , ఎంతో ఆరాధనగా ఉంది—
 
అతను దాన్ని పరీక్షిస్తున్నట్లుగా నెమ్మదిగా ప్రారంభించాడు , కానీ క్షణాల వ్యవధిలో అది కాస్తా ఒక అగ్నిలాగా మారింది! ?
 
అతను నా కింది పెదవిని తన పెదవులలోకి సున్నితంగా తీసుకుని గట్టిగా చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: “ ఉమ్మ్మ్మ్హ్... ఆహ్హ్...”
 
అని మూలుగుతూ , నా చేతిని అతని జుట్టులో వేసి ఇంకా గట్టిగా నన్ను నా వైపు లాక్కున్నాను. అతని నాలుక నా నోట్లోకి చొచ్చుకువచ్చి నా నాలుకతో ఉద్వేగంగా పోరాడటం మొదలుపెట్టింది!
 
ఆ ముద్దు ఎంత గాఢంగా , ఎంత తడిగా ఉందంటే మా ఇద్దరి శ్వాసలూ ఒకదానితో ఒకటి పూర్తిగా కలిసిపోయి ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి.
 
“ స్లర్ర్ప్... మ్మ్... హాహ్... ఉమ్మ్మ్మ్ మ్మ్మ్మ్మ్...”
 
ఆరుష్ నన్ను మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాడు , అతని చేతుల్లో ఒకటి నా వీపుపై కిందకు కదులుతోంది. నేను అతని ఛాతీకి అతుక్కుపోయి కనిపిస్తున్నాను , నిజానికి అతని శరీరం నాకు ఇంకా దగ్గరగా ఉండాలని కోరుకుంటోంది.
 
మా నోళ్ల నుండి తడి ముద్దుల ఇద్దరి శబ్దాలు లయబద్ధంగా వస్తున్నాయి – చప్పరించడం , నాలుకలు కలవడం , శ్వాసలు బయటకు రావడం! ?


నేను: ( శ్వాస తీసుకోవడానికి కొద్దిగా కదిలి) “ఆరుష్... బేబీ... ఆహ్ ఉమ్మ్మ్...”
 
అని గొంతులో గుసగుసలాడటానికి ప్రయత్నించాను , కానీ అతను వెంటనే నా పై పెదవిని మళ్ళీ నోట్లోకి తీసుకుని మరింత క్రూరంగా చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు.
 
“ స్లర్ర్ప్... మ్వా... ఆహ్... ఆహ్హ్హ్ అమ్మమ్మ...”
 
నా కాళ్ళు ఉద్వేగంతో వణికిపోతున్నాయి. అతని నాలుక నా అంతరంగాన్ని తడిమితున్నట్లుగా ఉంది ; మా నోళ్ళ నుండి , పెదవుల మూలల నుండి లాలాజలం లాంటి తడి బయటకు వస్తోంది.
 
ఆ ముద్దు ఎంత ఉద్రేకంగా , ఎంత ఉద్వేగభరితంగా ఉందంటే—మేమిద్దరం ఒకరినొకరు ఆ క్షణంలో పూర్తిగా తినేస్తామేమో అనిపించింది! ?
 
నేను నా చేతిని అతని బలమైన మెడ చుట్టూ వేసి , మరింత గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు వంగాను. అప్పుడే ఆరుష్ తన చేతిని నా రొమ్ము మీద పెట్టి ఎంతో కామంతో నెమ్మదిగా నొక్కడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: (స్వీయ నియంత్రణ కోల్పోయి) “మ్మ్మ్... అవును... ఇంకా గట్టిగా బేబీ...”
 
అని ఆలోచించకుండానే నా నోటి నుండి బయటకు వచ్చింది. ఇప్పుడు ఆరుష్ శ్వాస కూడా విపరీతంగా, చాలా వేగంగా మారింది.
 
నన్ను పైకి ఎత్తి మంచం మీదకు తోసేయాలని అతనికి ఆ సమయంలో అనిపించింది, కానీ ఆ ముద్దు తీవ్రతకు నా శరీరం మొత్తం పూర్తిగా వేడెక్కిపోయింది.
 
ఆరుష్ ఇంకేదో దూకుడుగా చేసేలోపే... నేను మనసులో భయపడి అతన్ని సున్నితంగా ఆపాను. అతను ఆ పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని కొంచెం వెనక్కి జరిగాడు;
 
ఎందుకంటే ఆ క్షణంలో నేను అంతకంటే ముందుకెళ్లాలనుకోలేదు. బహుశా ఆరుష్‌కు కూడా నా మనసులోని భయం అంతా తెలిసే ఉంటుంది, అందుకే అతను నాపై ఎప్పుడూ బలవంతం చేయలేదు.
 
నేను: “ఇప్పుడు హ్యాపీ కదా...”
 
అతను ఏమీ అనలేదు, కేవలం చిరునవ్వు నవ్వి, నా నుదుటిపై ఒక పవిత్రమైన ముద్దు పెట్టి, నన్ను తన బలమైన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా తీసుకుని ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాడు. ??
 
మరుసటి రోజు ఉదయం... ప్రతాప్ ఆఫీస్‌కి వెళ్లడానికి చాలా త్వరగా ఇంటికి వచ్చేశారు. నేను వంటగదిలో ఉండి అల్పాహారం వంట పనుల్లో ఉన్నాను; ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో హాలులో కూర్చుని ఏదో వర్క్ చేసుకుంటున్నాడు.
 
ప్రతాప్ బాత్‌రూమ్‌లో తలస్నానం చేసి ఫ్రెష్‌గా వచ్చి, చేతిలో ఒక కొత్త ఫైల్‌తో హాలులోకి ప్రవేశించారు. నా వంట భోజనం అప్పటికే సిద్ధంగా ఉండటంతో, నేను కూడా హాలులోకి బయటకు వచ్చాను.
 
ప్రతాప్: (గౌరవంగా) “ఆరుష్.”
 
అని పిలిచి, ఆరుష్‌కు ఒక ముఖ్యమైన బ్యాంక్ ఫైల్‌ను అందించారు. ఆరుష్ వెంటనే తన ల్యాప్‌టాప్ మూసి నా వైపు ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
 
నేను ‘సరే, తీసుకో’ అని తల ఊపాను. అతను ఆ ఫైల్ తీసుకుని తెరిచి చదవడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆరుష్: “నాన్నా... ఈ ఫైల్ ఏమిటి?”
 
ప్రతాప్: “నువ్వు పుట్టిన వెంటనే, నేను, జాన్వి కలిసి నీ భవిష్యత్తు కోసం బ్యాంకులో ఒక భారీ ఎఫ్‌డి (Fixed Deposit) తెరవాలని నిర్ణయించుకున్నాము.
 
అంటే—నువ్వు పుట్టినప్పటి నుండి ఈ రోజు వరకు ప్రతీయేటా అందులో జమ చేశాము. నీ చదువు, కెరీర్ పూర్తయ్యాక, నువ్వు దీన్ని నీ సొంత వ్యాపారానికి చాలా బాగా ఉపయోగించుకోవచ్చు.”
 
ఆరుష్ నమ్మలేక నా వైపే కళ్ళప్పగించి చూస్తున్నాడు. నేను అతని వైపు చూసి ఎంతో ప్రేమగా నవ్వాను.
 
ఆరుష్: “కానీ నాన్నా, నేను ఈ మొత్తాన్ని ఎలా తీసుకోవాలి? ఇది అసలు చిన్న మొత్తం కాదు కదా!”
 
నేను: “సరే బాబు, ఇదంతా నీకోసమే కదా, నువ్వే తీసుకోవాలి.”
 
ప్రతాప్: “అవును నాన్న. ఇంకా ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే—ఈరోజుతో నీ తల్లి జాన్వి తాను దాచుకున్న డబ్బులన్నీ కూడా నీ ఈ ఎఫ్‌డి ఖాతాలోనే జమ చేస్తుంది.”
 
ఆరుష్: (ఉద్వేగంగా) “అమ్మా...!”
 
అతని కళ్ళలో ఆనందంతో నీళ్ళు నిండిపోయాయి. అతని చేతులు కొద్దిగా వణుకుతున్నాయి. అతను నా వైపు చూశాడు—అసలు నేనే తన ప్రపంచం అన్నట్లుగా, నేనే తనకి సర్వస్వం ఇచ్చినట్లుగా! ?


నేను: “ఇప్పుడు ఈ పేపర్స్ అన్నీ జాగ్రత్తగా చదివి ఇక్కడ సంతకం చెయ్యి బాబు.”
 
ఆరుష్ ఆ ఫైల్స్‌లోని షరతులన్నీ శ్రద్ధగా చదివాడు. అందులో ఉన్న మొత్తం ఎఫ్‌డి విలువ సుమారు 50 నుండి 60 లక్షల రూపాయల భారీ మొత్తం ఉంది! అతను సంతకం చేసి ఆ ఫైల్‌ను ప్రతాప్‌కు తిరిగి ఇచ్చాడు.
 
ప్రతాప్: “చాలు. ఇప్పుడు ఈ మొత్తం డబ్బు వచ్చే ఒకట్రెండు వారాల్లోనే నీ స్వంత బ్యాంక్ ఖాతాలో జమ అవుతుంది.”
 
ఆరుష్: “ధన్యవాదాలు నాన్న. నీకు కూడా చాలా ధన్యవాదాలు అమ్మా... నువ్వు నా కోసం ఇంత చేసినావు.”
 
నేను: “చాలులే, ఇప్పుడు ఈ డబ్బును నీ కెరీర్ కోసం చాలా తెలివిగా ఉపయోగించుకో, సరేనా?”
 
ఆరుష్: “హ్మ్, కచ్చితంగా అమ్మా.”
 
అని చెప్పి ప్రతాప్ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయారు. నేను కాసేపు ఆరుష్‌తో మాట్లాడి భోజనం ఏర్పాట్లు చేశాను.
 
ఆ రాత్రి... నా పనులన్నీ పూర్తిగా ముగించుకుని రిలాక్స్‌గా పడకగదిలోకి వచ్చాను. ఆరుష్ అప్పటికే మంచం మీద కూర్చుని తన ల్యాప్‌టాప్‌తో ఆఫీస్ పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నాడు.
 
నేను అతని పక్కనే మంచం మీద కూర్చుని, నా చేతిలోని మొబైల్ ఫోన్‌లో సోషల్ మీడియా స్క్రోల్ చేయడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆరుష్: (ల్యాప్‌టాప్‌లో టైప్ చేస్తూ) “అమ్మా, నేను రేపు ఉదయం కొంచెం కాలేజీకి వెళ్ళాలి.”
 
నేను: (మొబైల్ స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ) “ఎందుకు బాబు మళ్ళీ కాలేజీకి?”
 
ఆరుష్: “ఏమీ లేదు, స్నేహితులు రేపు మళ్ళీ కాలేజీలో ఒకసారి కలుద్దాం అన్నారు. ఇంకా కాలేజీలో కొద్దిగా పెండింగ్ పని కూడా ఉంది.”
 
నేను: “సరే, వెళ్ళు.. కానీ ఎక్కువ టైమ్ వేస్ట్ చేయకుండా త్వరగా ఇంటికిరా.”
 
ఆరుష్: “సరే అమ్మా.”
 
నేను: “ల్యాప్‌టాప్‌లో నీ ఆఫీస్ పని అంతా అయిపోయిందా?”
 
ఆరుష్: “అవును, జస్ట్ ఇప్పుడే అయిపోయింది.”
 
నేను: “అయితే ఆ ల్యాప్‌టాప్‌ని ఇక్కడికి తీసుకురా పక్కన పెట్టు. నువ్వు కొంచెం సేపు నా మొబైల్ వాడుకో.”
 
అని చెప్పి నేను ఆరుష్ నుండి ల్యాప్‌టాప్ తీసుకుని నా వర్క్ చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ఆరుష్ మంచంపై హాయిగా పడుకుని నా మొబైల్ ఫోన్‌ను చేతిలో పట్టుకుని దాని వైపే చూస్తూ అలా ఉండిపోయాడు.
 
నేను ఒకసారి తల ఎత్తి అతని వైపు చూశాను. అతను చూడటానికి ఎంత ముద్దుగా, ఒక అమాయకపు బాలుడిలా కనిపిస్తున్నాడు!
 
అతని కళ్ళు, అతని చిరునవ్వు, ఆ మొబైల్‌పై ఇష్టంగా స్క్రోల్ చేస్తున్న అతని వేళ్లు... అన్నీ నా మనసును దోచుకున్నాయి. అతను నా కొడుకు కావచ్చు, కానీ నా ప్రతి ఆలోచనలోనూ, నా ప్రతి స్పందనలోనూ నా దృష్టి అంతా పూర్తిగా అతని మీదే నిలిచిపోయింది.
 
నేను మళ్ళీ నా ల్యాప్‌టాప్ వైపు దృష్టి పెట్టాను. కానీ నా మనసు మాత్రం దేని గురించో తీవ్రంగా ఆలోచిస్తూనే ఉంది—ఈ అద్భుతమైన, విచిత్రమైన ప్రయాణం ఎటువైపు దారితీస్తోందని! ✨
 
ఈరోజు నేను ఉదయాన్నే లేచి వంటగదిలో పనుల్లో పూర్తిగా నిమగ్నమయ్యాను. ?✨
 
ఆరుష్ కాలేజీకి వెళ్ళాలి - నేను వాడి కోసం కాఫీ, అల్పాహారం ఇంకా అన్నీ ఎంతో శ్రద్ధగా సిద్ధం చేస్తున్నాను. ప్రతాప్ కూడా సిద్ధంగా బల్ల వద్ద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
వాళ్లిద్దరికీ అన్నీ ఇచ్చేశాక, నేను మళ్ళీ నా పనిలో నిమగ్నమయ్యాను. ప్రతాప్ తన అల్పాహారం తిని ఏమీ చెప్పకుండా, కనీసం నా వైపు చూడకుండా వెళ్ళిపోయాడు. నేను అసలు ఆ ఇంట్లో లేనట్టుగా...
 
నేను కేవలం ఏదో పనిమనిషిని అన్నట్టుగా ఆయన ప్రవర్తన. కానీ ఇప్పుడు అది నాకు అనవసరం. నాకిప్పుడు ప్రతాప్ గుర్తింపు అక్కర్లేదు. ఇప్పుడు నా లోకం కేవలం ఆరుష్ మాత్రమే... నా ప్రతి ఆలోచనా కేవలం ఆరుష్ మాత్రమే! ❤️ ప్రతాప్ వెళ్ళిపోయాక, ఆరుష్ మెల్లగా నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
అతను వెనుక నుండి నన్ను ఎంతో ప్రేమగా, గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ? అతని వెచ్చని శరీరం నా శరీరాన్ని తాకింది. అతని బలమైన చేతులు నా సన్నని నడుము చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి.
 
ఆ స్పర్శకు నాలో ఏదో తెలియని కరెంటు ప్రవహించింది. నేను నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగి అతని వైపు చూశాను. అతను ఒక మంచి చొక్కా వేసుకున్నాడు,
 
 జుట్టు చక్కగా దువ్వుకుని, కొద్దిగా మత్తుగా అనిపించే పరిమళం (పెర్ఫ్యూమ్) పూసుకున్నాడు. ఎంత తాజాగా, ఎంత అందంగా ఉన్నాడో... అతన్ని అలా చూసి నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. ?
 
నేను అన్నాను, "ఆరుష్, ఎందుకంత ముస్తాబయ్యావు? నీ రెండో భార్యను కొనబోతున్నావా?" ?
 
ఈ మాట అనగానే ఆ క్షణం నాలో, ఆ గదిలో ఒక భయంకరమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. ఛ... ఛ, ఛ! నేనేం అన్నాను? రెండో భార్యా? అతనితో నేను అలా ఎలా అన్నాను? అతను నా కొడుకు కదా...
 
కానీ 'నా సొంత మొగుడు' అన్నట్టుగా ఎందుకు అన్నాను? నా మనసులో అదే మాట గింగురుమంటోంది - అతను నా మాటలకు ఏమనుకుంటున్నాడు? ఏమంటాడు?
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంతో కళ్ళు తెరుస్తూ) "ఆగు... ఏంటి? ఇప్పుడేం అన్నావు?" ?
 
నేను: (విపరీతంగా భయపడిపోతూ) "లేదు లేదు, ఏమీ లేదు. నీకు కాలేజీకి ఆలస్యం అవుతోంది కదా? బయలుదేరు."
 
ఆరుష్: (నన్ను వదలకుండా) "ఆగు, ఇప్పుడేం అన్నావు? మళ్ళీ చెప్పు అమ్మా."
 
నేను: "లేదు, నేనేమీ అనలేదు. నువ్వు త్వరగా వెళ్ళు."
 
ఆరుష్: "లేదు, నువ్వు అన్నావు..." (అతని మాటను నేను మధ్యలోనే ఆపేశాను)
 
నేను: (అతన్ని సిగ్గుతో వంటగదిలోంచి బయటకు నెడుతూ) "ఓరి దేవుడా, ఆరుష్! ఇప్పుడే వెళ్ళు ఇక్కడినుంచి!" ?
 
నా ముఖం సిగ్గుతో పూర్తిగా ఎర్రబడింది. నా గుండె చాలా వేగంగా దడదడ కొట్టుకుంటోంది, ఆ శబ్దం ఆరుష్ వింటాడేమో అనిపించింది. ఆరుష్ మాత్రం నన్ను చూసి చిలిపిగా నవ్వుతూనే ఉన్నాడు.
 
ఆరుష్: (తలుపు దగ్గరికి వస్తూ, కన్నుగీటుతూ) "ఏదైతేనేం... ఆ మాట చాలా బాగుంది!" ? అని చెప్పి ముసిముసి నవ్వులతో బయటకు పరుగెత్తాడు.
 
నేను: (వెనుక నుండి ప్రేమగా అరుస్తూ) "త్వరగా రా!"
 
నాకు పిచ్చి పట్టినట్లుంది. నేనేం మాట్లాడుతున్నాను? నాకేమీ అర్థం కావడం లేదు. అతను వెళ్ళిపోయాక, నేను మళ్ళీ ఆ మత్తులోనే ఇంటి పనుల్లో బిజీ అయిపోయాను.
 
కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ కూడా కాలేజీకి చేరుకున్నాడు.కాలేజీ లోపల... ఆరుష్ లోపలికి వెళ్లి తన స్నేహితులందరినీ కలవడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆరుష్: "హాయ్ గాయ్స్!"
 
నాన్సీ: "అరె ఆరుష్, ఎంత ఆలస్యం అయ్యింది! మేము నీ కోసం ఎంతో సేపటి నుండి ఎదురు చూస్తున్నాము."
 
ఆరుష్: "అయ్యో నాన్సీ, చెప్పకు. ఇంతసేపటికి నిఖిల్ ఎక్కడున్నాడు?"
 
నిఖిల్: (దూరం నుండి ఆపసోపాలు పడుతూ పరుగెత్తుకుంటూ వస్తూ) "క్షమించండి క్షమించండి గాయ్స్!"
 
సోనమ్: "నిఖిల్, నువ్వు ఆరుష్ కన్నా ముందు ఆలస్యంగా వచ్చావు."
 
నిఖిల్: "అరె, క్షమించండి. ఇప్పుడు మీరే ఆలస్యం చేశారు, నేనేం చేయాలి?"
 
కరణ్: "యర్ర్, ఇదంతా వదిలేయ్. ముందు ఆ సార్‌ని కలుద్దాం, ఆయన ఏమంటారో చూద్దాం."
 
ప్రియ: "ఆ తర్వాత మనం కేఫ్‌కి వెళ్దాం. అక్కడ ఒక కొత్త కేఫ్ తెరిచారు."
 
ఆరుష్: "సరే. ఇప్పుడు లోపలికి వెళ్దాం."
 
వాళ్ళందరూ కాలేజీ లోపలికి వెళ్లారు. వాళ్ళకి కొన్ని పనులు ఉన్నాయి – టీచర్‌ని కలవడం , తమ పని పూర్తి చేయడం. తర్వాత వాళ్ళు వచ్చారు మిగతా కాలేజీ స్నేహితులను కలిసి బయటకు. అప్పటికి మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట అయింది. ?
 
వాళ్ళు కేఫ్ లోపలికి వెళ్లి కూర్చున్నారు. కేఫ్‌లోని వాతావరణం బాగుంది – మృదువైన సంగీతం , చక్కని అలంకరణ... కానీ అక్కడ ఇంకో ప్రమాదకరమైన విషయం కూడా ఉంది.
 
వాళ్ళతో పాటు కేఫ్‌లో ఇంకెవరో ఉన్నారు. అతను కబీర్ – రాకీ తమ్ముడు (శ్రావణి తమ్ముడు). అతనితో పాటు ఇతర అబ్బాయిలు కూడా ఉన్నారు. వాళ్ళందరూ తాగుబోతులు మరియు రౌడీలు.
 
ప్రియ: "అబ్బాయిలూ , నేను ఆర్డర్ ఇచ్చి వస్తాను." తర్వాత అందరినీ అడిగింది , ఆమె ఆర్డర్ ఇవ్వడానికి కౌంటర్ వైపు వెళ్ళింది.
 
అక్కడ కబీర్ ఉన్నాడు. అతను ప్రియను పైనుంచి క్రింది వరకు అత్యంత అసహ్యకరమైన , కామపు కళ్ళతో చూశాడు. అతనితో వచ్చిన అబ్బాయిలు ఏదో అనుకుని అసహ్యంగా నవ్వారు.
 
ప్రియ అది గమనించింది. కానీ భయంతో పట్టించుకోనట్లు నటించింది. ఆమె ఆర్డర్ ఇవ్వడం ప్రారంభించింది. అప్పుడే కబీర్ లేచి ప్రియ దగ్గరకు వెళ్ళాడు.
 
కబీర్: "హాయ్..."
 
ప్రియ: "..." (మౌనంగా ఉండిపోయింది)
 
కబీర్: "నేను చెప్పాను... నీకు కావాలంటే , నేను నీ ఆర్డర్ తీసుకోనా ?"
 
ప్రియ: (చిరాకుగా) "ఏం పిచ్చి మాటలు!"
 
కబీర్: "వావ్! ఈ కేఫ్ ఈరోజు చాలా ఫేమస్ అయిపోయింది."
 
ప్రియ మరోసారి అతన్ని పట్టించుకోలేదు. ఆమె వెనక్కి వచ్చి తన సీట్లో కూర్చుంది. కానీ ఆమె తన స్నేహితులకు ఈ విషయం ఏమీ చెప్పలేదు. కొంతసేపటికి వారి ఆర్డర్ వచ్చింది –
 
అందరూ సరదాగా తినడం మొదలుపెట్టారు. అప్పుడు నాన్సీ వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ఆమె వెళ్ళిపోయింది. ఆమె తిరిగి వస్తుండగా , కబీర్ ఒకసారి నాన్సీ వైపు చూసి వెకిలిగా అనడం మొదలుపెట్టాడు -
 
కబీర్: "యర్రో! ఈరోజు ఇక్కడ బాంబులన్నీ పేలబోతున్నాయి! మిగిలిన మోడల్స్‌ కన్నా ఒకరే గొప్పవాళ్ళు ఇక్కడికి వచ్చారు!" ?
 
నాన్సీ ఇది విని అక్కడే ఆగిపోయింది. మరియు వారి వైపు తీవ్రమైన కోపంగా చూస్తూ -
 
నాన్సీ: "ఇప్పుడే నాతో ఏం అన్నావు ? నిన్ను ఒక్కసారి కొడితే , నీ అల్లరి అంతా అక్కడే వృధా అయిపోతుంది!"
 
ఇది విని కబీర్ కోపంగా లేచాడు. అతను నాన్సీ చేతిని బలంగా పట్టుకున్నాడు. మరియు ఆమెను బలవంతంగా తన వైపు వంచడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నాన్సీ: (భయంతో అరుస్తూ) "ఆహ్! ఆరుష్! నిఖిల్!" ?
 
ఇది చూసి , అబ్బాయిలందరూ లేచి అతని వైపు పరుగెత్తారు. కబీర్ ఇద్దరు రౌడీ కొడుకులు కూడా లేచి ముందుకు రావడం మొదలుపెట్టారు.ఆరుష్ సూటిగా వెళ్లి ఆలోచించకుండా కబీర్ ముఖం మీద బలంగా గుడ్డాడు!
 
ఫక్! ?
 
కబీర్ ముఖం దెబ్బకు ఎర్రగా అయిపోయింది. ముక్కు రక్తం కారడం మొదలైంది. నాన్సీ భయంతో విడిపించుకుంది.

[Sunnysunnysunny]

ప్రియ: "అరె, ఇప్పుడే నాతో కూడా వీడు దురుసుగా ప్రవర్తించాడు!"
 
ఆరుష్: (కబీర్ కాలర్ పట్టుకుంటూ కోపంగా) " ఏంటిరా వెధవా? ఏదైనా సరదాగా ఉండే ఆలోచన వచ్చిందా నీకు?" ?
 
నిఖిల్: "ఆరుష్, ఏం మాట్లాడుతున్నావ్? మనం ఇప్పుడే ఆ వెధవలను చితకబాదాల్సింది!"
 
కబీర్: (తన రక్తాన్ని తుడుచుకుంటూ) "ఏయ్! నువ్వు ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావో నీకు తెలుసా?"
 
కరణ్: "నువ్వెవరో మాకు అనవసరం. మీరు మా స్నేహితురాలిని ఎలా తాకారురా?"
 
ఆరుష్‌కు తీవ్రమైన కోపం వచ్చింది. మీకు తెలుసా—అతని కోపం... చాలా ప్రశంసనీయంగా, ఆవేశంగా ఉంటుంది.
 
కబీర్: (ఒక వంకర నవ్వుతో) "ఒక పని చెయ్యి. మీ అమ్మాయిలను ఇక్కడ ఒక గంట సేపు మాకు వదిలేయ్. అప్పుడు నేను మీతో ఒక్క మాట కూడా అనను. సరేనా, పిల్లలూ." ?
 
ఈ మాట విన్న ఆరుష్‌కు విపరీతమైన, కట్టలు తెంచుకునే కోపం వచ్చింది. అతని కళ్ళు నిప్పుల్లా ఎర్రబడ్డాయి. అతను తన ముందు పడి ఉన్న ఒక బరువైన ఇనుప గొలుసును—లేదా బహుశా ఏదో బరువైన వస్తువును—తీసుకుని కబీర్ తలపై సూటిగా, బలంగా కొట్టాడు.
 
ధమ్!⛓️?
 
కబీర్ స్పృహ కోల్పోయి కింద పడిపోయాడు. అతని తల నుండి రక్తం ధారగా కారడం మొదలైంది. ఈ భయానక దృశ్యం ఆ కేఫ్ దృశ్యం దద్దరిల్లేలా చేసింది. మిగిలిన జనం అంతా భయంతో పారిపోయారు. ఆ అమ్మాయిలు వణుకుతూ ఒక మూలకు వెళ్ళిపోయారు.
 
అప్పుడు అసలైన గొడవ మొదలైంది— కబీర్ మనుషులు కూడా ఆయుధాలతో ముందుకు వచ్చారు. ఆరుష్, నిఖిల్, కరణ్—అందరూ వాళ్లతో ప్రాణాలకు తెగించి కొట్లాడటం మొదలుపెట్టారు.
 
ఒకడు నిఖిల్‌ను బలంగా పక్కకు నెట్టాడు. మరొకడు కరణ్ను కింద పడగొట్టాడు. కానీ ఆరుష్‌కు రక్తం మరిగిపోతోంది, తీవ్రమైన కోపం వచ్చింది. అతను ఒకడిని పట్టుకుని గాలిలోకి విసిరేశాడు.
 
రెండో వాడిని అంత గట్టిగా గుద్దాడు, వాడు రక్తం కక్కుతూ కింద పడిపోయాడు. మూడోవాడు అతని మీదకు దూకాడు—ఆరుష్ అతన్ని కూడా దారుణంగా కింద పడగొట్టాడు.
 
ఆరుష్: (గర్వంగా, ఆవేశంగా) "నేను మీకు ఇప్పుడే చెప్తున్నాను—ఈ అమ్మాయిని ఇక్కడినుంచి వెళ్ళిపోండి. లేకపోతే, మీరు నడవడానికి కూడా పనికిరారు."
 
ఆ ఇద్దరు అబ్బాయిలు: (కోపంగా రొప్పుతూ) "ఇప్పుడు మేము నీకు నీ అమ్మను కూడా గుర్తు చేస్తాము,
 
అమ్మ... జాన్వి...ఈ మాట వినగానే ఆరుష్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు. అతని కళ్ళలో నిప్పులు మరింత రగిలాయి. నా పేరు వాళ్ళ నోట వినగానే వాడిలో ఒక రాక్షసుడు నిద్రలేచాడు.
 
అతను ముందుకు కదిలి పిచ్చివాడిలా వాళ్ళిద్దరినీ చావబాదడం మొదలుపెట్టాడు. ఒక గుడ్డు, మరో గుడ్డు, మూడోది - అతను అస్సలు ఆగడం లేదు. వాళ్ళ రక్తం ధారగా కారుతోంది.
 
అతను ఒక బళ్లను తీసుకుని వాళ్ళ మీదకు విసరబోతుండగా నాన్సీ, ప్రియా, సోనమ్ - ఆ ముగ్గురూ ఏడుస్తూ పరుగెత్తుకొచ్చి అతన్ని ఆపారు.
 
నాన్సీ: "ఆరుష్! ఆగు! ఇక చాలు వదిలేయ్!" ?
 
ప్రియా: "దయచేసి ఆగు, అతను చచ్చిపోతాడు! ఆగు!"
 
ఆరుష్ శ్వాస భారంగా, వేగంగా మారింది. అతని కళ్ళు రక్తంలా ఎర్రబడ్డాయి. కానీ వాళ్ళు బతిమాలడంతో అతను బళ్లను కింద పెట్టాడు.
 
ఆరుష్: (కబీర్ మరియు అతని మనుషులపై అరుస్తూ) "ఇకపై ఏ అమ్మాయి వైపు కన్నెత్తి చూసినా, మిమ్మల్ని ప్రాణాలతో వదలను చంపేస్తాను! అర్థమైందా, వెధవా? ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపోండి!" (గట్టిగా అరుస్తూ)
 
వాళ్ళందరూ భయంతో వణుకుతూ లేచి, స్పృహలో లేని కబీర్‌ను తమతో పాటు తీసుకుని అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోసాగారు.
 
కబీర్: (తలుపు దగ్గర నుండి వెళ్తూ) "నువ్వు చాలా పెద్ద తప్పు చేశారురా!"
 
ఆరుష్: "వెళ్ళిపోండిరా! మీలాంటి వాళ్ళను చాలా మందిని చూశాను!"
 
వాళ్ళు వెళ్ళిపోయాక, అమ్మాయిలు ఏడుస్తూ అక్కడికి వచ్చారు. నిఖిల్, కరణ్, ఆరుష్ - అందరినీ ఒక పక్కన కూర్చోబెట్టారు. వాళ్ళకు తాగడానికి నీళ్ళు ఇచ్చారు.
 
ఆ తర్వాత, ఆరుష్ కేఫ్ యజమానితో మాట్లాడి, ఎవరికీ సమస్య రాకుండా సీటీవీ ఫుటేజీని తొలగించాడు. అప్పుడు వాళ్ళు బయటకు వచ్చారు. బయటకు వచ్చాక వాళ్ళు మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
 
నాన్సీ: "వాళ్ళు ఎంత చెడ్డవాళ్ళు!"
 
ప్రియ: (ఏడుస్తూ) "ఈరోజు మీరు ఇక్కడ లేకపోతే, మాకేమై ఉండేదో నాకు భయమేస్తోంది."
 
నిఖిల్: "ఏయ్ పిచ్చిదానా! వాళ్ళు ఇలా ఏడవకూడదు!"
 
కరణ్: "అవును, చూశావా? ఆమె కూడా ఒక గ్లాసు లేదా కుర్చీ తీసుకుని వాళ్ళని కొట్టి మనకు సహాయం చేస్తుందేమో అనుకున్నాను!" వారు వాతావరణాన్ని తేలికపరచడానికి కాస్త సరదాగా జోక్స్ వేశారు.
 
కానీ ఆరుష్ మాత్రం ఎంతో ప్రశాంతంగా, తీవ్రమైన ఆలోచనలో ఉన్నాడు. అతని బట్టలు చిరిగిపోయాయి. అందరి పరిస్థితి దారుణంగా, గాయాలతో ఉంది.
 
ఆరుష్: "అబ్బాయిలూ, ఈరోజు ఏం జరిగిందో దయచేసి ఎవరికీ చెప్పకండి. కొన్ని రోజుల పాటు ఒంటరిగా ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్లకండి."
 
నిఖిల్: "ఆరుష్, నీకు భయంగా ఉందా?"
 
ఆరుష్: "హే నిఖిల్, నా గురించి భయంగా లేదురా. మీ అందరి భద్రత గురించి నాకు ఆందోళనగా ఉంది, అందుకే చెబుతున్నాను. మీరందరూ నన్ను ఆపారు, అందుకే నేను ఆగాను – లేకపోతే ఈరోజు వాళ్ళ పని పూర్తిగా పట్టేసేవాడిని."
 
నాన్సీ: (భయపడుతూ) "హే హీరో! నువ్వు ఇంతలా అగ్రేసివ్ గా చేయకూడదు, అర్థం చేసుకో? నీకు చాలా అత్యాశ, ఆవేశం పెరిగిపోయింది! నిన్ను ఆ కోపంలో చూడగానే నాకు ప్రాణం పోయినంత భయం వేసింది."
 
ప్రియ: "అవును, నాకు కూడా."
 
ఆరుష్: "సరే, మేము కేఫ్ యజమానిని సీసీటీవీ ఫుటేజ్ డిలీట్ చేయమని అడిగాము. అయినా జాగ్రత్తగా ఉండండి. ముఖ్యంగా మీరు అమ్మాయిలు."
 
అమ్మాయిలందరూ: "సరే బాబా."
 
ప్రియ: "ఈ గాయాల గురించి మీరు ఇంట్లో ఏం చెబుతారు?"
 
ఆరుష్: "కరణ్, నిఖిల్—మీరు వాళ్లకు అది ఒక చిన్న ప్రమాదం (యాక్సిడెంట్) అని చెప్పండి."
 
కరణ్: "ఆరుష్, మేము ఇంట్లో అలాగే చెబుతాములే. మా పరిస్థితి అంత దారుణంగా ఏమీ లేదు. కానీ నిన్ను చూశాక ఏం జరిగిందో ఎవరికైనా ఇట్టే అర్థమవుతుందిరా."
 
ప్రియ: "అరే, నాకు ఇప్పుడు టెన్షన్ వస్తోంది - ఆంటీ ఆరుష్‌ను ఈ రక్తంతో చూస్తే ఏమనుకుంటుంది,?"
 
నాన్సీ: "నాకు అదే అనిపిస్తోంది... ఆంటీ మనకు కూడా పెద్ద క్లాస్ పీకుతుంది." ?
 
ఆరుష్: "అరే, మీరందరూ! ఇదంతా వదిలేయండి. ఇంటికి వెళ్దాం, చాలా ఆలస్యమైంది. ఉదయం బయలుదేరే ముందు అమ్మకు త్వరగా తిరిగి వస్తానని చెప్పాను."
 
అప్పుడు ఆరుష్ ఇంటి వైపు రావడం మొదలుపెట్టాడు. కరణ్, నిఖిల్ అమ్మాయిలను జాగ్రత్తగా ఇంటి దగ్గర దింపారు.
 
నేను చాలా సేపటి నుండి ఆరుష్ రాక కోసం పిచ్చిదానిలాగా ఉన్నాను. అప్పటికి దాదాపు నాలుగు గంటలు కావస్తోంది. నేను ఇప్పటివరకు ఏమీ తినలేదు. నా మనసంతా నా ప్రాణమైన వాడి మీదే ఉంది.
 
ఆమె (ఆరుష్) వచ్చాక, ఆమెతో కలిసి ఏదైనా తిందాం అనుకుంటున్నాను. కానీ అతన్ని వదిలి ఏది తినే మూడ్‌లో నేను లేను. నేను వంద సార్లు ఫోన్ చేసినప్పుడు, అతని ఫోన్ కలవలేదు - గొడవలో అది పగిలిపోయింది. ?❌
 
కబీర్, అతని మనుషులు ప్రాణాలతో బయటపడి ఇంటికి చేరుకున్నారు. కబీర్ తల నుండి ఇంకా రక్తం ధారగా కారుతూనే ఉంది.
 
రాకీ: (కబీర్ ను చూస్తూ షాక్ తో) "ఛోటీ! ఏ... నీకేమైందిరా ఇలా అయ్యావు?"
 
కబీర్ మనుషులు: "అన్నా, కాలేజీ దగ్గర ఒక పెద్ద గొడవ జరిగింది."
 
రాకీ: "ఏంటి?! ? నా తమ్ముడి మీద చేయి ఎత్తడానికి ఏ ఎవడికి అంత ధైర్యం వచ్చిందా? వాడి పేరు చెప్పు! రేయ్, ఈ తుపాకీ ఇక్కడికి తీసుకొచ్చా - ఈరోజు వాడిని ప్రాణాలతో, శిక్షిస్తాను..." ?
 
అప్పుడు విక్రాంత్ కూడా గదిలోంచి బయటకు వచ్చాడు. అతని భార్య కూడా వచ్చింది. తన కన్నకొడుకును ఆ నెత్తురోడుతున్న స్థితిలో చూసి, ఆమె అతన్ని కౌగిలించుకుని గుండెలు బాదుకుని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. అందరికీ విషయం తెలిసిపోయింది. కబీర్ జరిగిందంతా చెప్పాడు.
 
విక్రాంత్ కోపంగా ముందుకు వచ్చాడు. అతను ఆ ఇద్దరు మనుషులను ఒక్కొక్కరిగా చెంప చెళ్లుమనిపిస్తూ తిట్టాడు.
 
విక్రాంత్: (దగ్గరికి వెళ్లి క్రూరంగా మాట్లాడుతూ) "నేను మీకు స్పష్టంగా చెప్పాను కదా - ఎలక్షన్స్ (ఎన్నికలు) అయ్యేంత వరకు మళ్ళీ ఏ గొడవలు చేస్తాను. మీరిద్దరూ ఎప్పుడో ఒకరోజు నాకే ఇలా శతృవుల్లా చేస్తున్నారు."
 
తర్వాత అతను తన మనిషిని వెంటనే డాక్టర్‌ను పిలవమని చెప్పాడు.
 
విక్రాంత్: "అసలు వాళ్ళు ఎవరు?"
 
మనిషి: "నాకు వాళ్ళ గురించి పూర్తి వివరాలు ఏమీ తెలియదు అన్నా, కానీ వాళ్ళు అదే కాలేజీలో చదువుతారని మాత్రం తెలుసు."
 
విక్రాంత్: "సరే. ముందు ఆ కుర్రాళ్ళు ఎవరో మొత్తం డీటెయిల్స్ కనుక్కొండి."
 
మనిషి: "మేము మిగిలిన వాళ్ళని చితకబాదము—అంటే, వాళ్ళు పెద్దగా కొట్టుకోలేదు. కానీ వాళ్ళలో ఒకడు ఉన్నాడు అన్న—వాడు కరుడుగట్టిన వాడిలా అన్నయ్య తల మీద ఇనుప గొలుసుతో కొట్టి, మమ్మల్ని కూడా దారుణంగా కొట్టాడు."
 
రాకీ: "ఏంటి, ఒక్కడు ఉండి అదంతా చేశాడా? వెధవల్లారా, వెళ్లి చేతులకు గాజులు, గజ్జెలు వేసుకోండిరా!"
 
మనిషి: "అన్నా, నమ్మండి వాడు పిచ్చివాడు, రాక్షసుడిలా కొట్టాడు. వాడి స్నేహితులు ఆపకపోయి ఉంటే, ఈరోజు వాడు మనల్ని అక్కడే చంపేసేవాడు."
 
విక్రాంత్: "సరే... మనం వాడిని పైకి సాగనంపాలి."
 
రాకీ: "నాన్నా, ఇప్పుడు నన్ను ఆపొద్దు! వాడు నా సొంత అన్నయ్యను కొట్టాడు—నేను వాడిని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వదలను!"
 
విక్రాంత్: "నోరుమూయ్! ఇంకొన్ని రోజులు ఆగు. ఆ తర్వాత అందరినీ నేను చూద్దాం."
 
(ఇప్పుడు అక్కడ రాకీ మనుషులు, కబీర్ మనుషులు మాత్రమే ఉంటారు. ఆ కొట్టింది ఆరుష్, వాడు నా కొడుకు అని వాళ్ళకింకా తెలియదు.)
 
విక్రాంత్: (రాకీతో) "మరి ఆ అమ్మాయి... ఏమైంది? తన పేరేంటి?"
 
రాకీ: "ఆమె పేరు జాన్వి నాన్న."
 
విక్రాంత్: "అవును, అంతే. నువ్వు నా కూతురి మీద చేయి ఎత్తావు... ఆమెను కూడా దారికి తీసుకురావాలి, ఈ ఊరులో చాలా అల్లరిగా, పొగరుగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. ఇప్పటి వరకు మాతో కన్నెత్తి చూసి మాట్లాడే ధైర్యం ఎవరికీ రాలేదు."
 
రాకీ: "నాన్నా, నేను వాళ్ళని అస్సలు వదిలిపెట్టను."
 
విక్రాంత్: "సరే, అలాగే చేద్దాం. కానీ ముందు ఎన్నికల మీద దృష్టి పెట్టండి. ఇప్పుడు ఎలాంటి గొడవలు సృష్టించకండి. ఇప్పుడు ఏది జరిగినా, ఎన్నికల పూర్తయ్యే వరకు దానిని మర్చిపోండి. ఆ తర్వాత వాళ్ళందరి సంగతి మేము చూసుకుంటాము. మీ ఇద్దరికీ అర్థమైందా?"
 
మా ఇల్లు... ?
 
నేను చాలా సేపటి నుండి ప్రాణం పోయినంత ఆందోళనతో ఆరుష్‌కు ఫోన్ చేయడానికి ప్రయత్నించాను. కానీ అది అస్సలు కలవడం లేదు. నాకు ఎవరితోనూ మాట్లాడే మూడ్ లేదు.
 
నాలో విపరీతమైన భయం, ఆందోళన చెలరేగుతున్నాయి. ఏమైంది నా పిల్లలకు? అతను ఎక్కడ ఉన్నాడు? ఎందుకింత ఆలస్యం అవుతోంది? ?
 
సరిగ్గా అప్పుడే బయట నుండి ఆరుష్ బైక్ శబ్దం వినిపించింది. నా ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లయింది. నేను పరుగెత్తుకెళ్లి తలుపు తెరవడం మొదలుపెట్టాను.
 
నేను: (తలుపు తెరుస్తూ ఆతృతగా) "ఎవరు?"
 
ఆరుష్: (బాధతో, అలసిన స్వరంతో) "అమ్మా..."
 
నేను ఆమె (ఆరుష్) వైపు జాగ్రత్తగా చూశాను. అది నా ఆరుష్. కానీ... ఆమెను ఈ విధంగా రక్తపు మడుగులో చూడటం నాకు ఇదే మొదటిసారి.
 
ఆమె బట్టలు పూర్తిగా చిరిగిపోయాయి. ఒళ్లంతా రక్తపు మరకలు ఉన్నాయి. ఆమె ముఖం దెబ్బలతో ఎర్రగా ఉంది. ఆమె చేతుల మీద పచ్చి గాయాలు ఉన్నాయి. ?
 
నేను షాక్‌తో ఆమెనే అలా శిలాలా చూస్తూ ఉండిపోయాను. నా గుండె ఎంత వేగంగా, భయంతో కొట్టుకుంటుందంటే, అది ఏ క్షణంలోనైనా ఆగిపోతుందేమో అనిపించింది. నేను వెంటనే తేరుకుని ఆమె చేతిని పట్టుకుని లోపలికి లాగాను.
 
నేను: (వణుకుతున్న గొంతుతో, గుండె పగిలేలా) "ఆరుష్... ఆరుష్! ఏమైందిరా నీకు? ఎందుకిలా ఉన్నావు? నీ బట్టలు ఇలా చినిగిపోయాయేంటి... ఇంకా నీకు ఇన్ని గాయాలయ్యాయి! ఏమైంది? నాకు ఏదైనా నిజం చెబుతావా లేదా?"
 
నా కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కట్టలు తెంచుకుని ధారగా కారసాగాయి.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ప్లీజ్ కంగారు పడకు. నాకేమీ కాలేదు, అది కేవలం ఒక చిన్న యాక్సిడెంట్..."
 
నేను: (కోపంగా, గుండెను పిండేసే నొప్పితో అరుస్తూ) "ఏమి జరగలేదా?! ఆరుష్, నీకు ఏమైనా పిచ్చి పట్టిందా? ఇంత దారుణంగా జరిగిపోయింది, రక్తం కారుతోంది, అయినా ఏమీ జరగలేదని అంటున్నావా?"
 
నేను ఏడుస్తూనే వేగంగా అతని చొక్కా గుండీలు విప్పడం మొదలుపెట్టాను. నేను అతని చొక్కా తీసి పక్కన పెట్టాను—అది పూర్తిగా చిరిగిపోయి, నెత్తుటితో తడిసిపోయింది. నేను ఆరుష్ వీపు వైపు చూసి భయంతో దిగ్భ్రాంతి చెందాను. ?
 
ఆమె వీపు, ఛాతీ – అంతటా కత్తి గాయల్లా ఎర్రటి గుర్తులు ఉన్నాయి. భయంకరమైన గాయాల గుర్తులు. దెబ్బలు తగిలిన నీలి గుర్తులు (Blood clots) కూడా స్పష్టంగా ఉన్నాయి. నా ప్రాణం విలవిలలాడిపోయింది.
 
నేను: (గుండె పగిలేలా అరుస్తూ) "నేను భయంతో ఇప్పుడే ఇక్కడే స్పృహ తప్పి కోల్పోయేలోపు – నాకు జరిగినదంతా నిజం చెప్పు!"
 
ఆరుష్: (నిశ్శబ్దంగా, ఓదార్చుతూ) "అమ్మా, ప్లీజ్ ముందు నువ్వు ఇక్కడ ప్రశాంతంగా కూర్చో."
 
నేను: (కోపంతో అరుస్తూ) "నన్ను కూర్చోబెట్టొద్దురా! ముందు నువ్వే చెప్పు – అసలు ఏం జరిగింది ఇవాళ!" (చాలా గట్టిగా అరుస్తూ)
 
ఆరుష్: "అమ్మా... కాలేజీ బయట ఒక గొడవ జరిగింది."
 
నేను: (భయపడి వణికిపోతూ) "ఏంటి? ఏం చెప్పావురా? గొడవా? ఎవరితో పెట్టుకున్నావు? అదెలా జరిగింది? ఎందుకు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, దయచేసి నేను చెప్పేది విను, కూర్చో - నేను అంతా చెబుతాను, దయచేసి."
 
నేను: (నా కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కారుతుండగా) "నన్ను కూర్చోబెట్టొద్దని చెప్పాను కదా! ముందు నువ్వే త్వరగా ఏం జరిగిందో చెప్పు!"
 
నా కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు వరదలా మారుతున్నాయి. నా ప్రాణమైన ఆరుష్‌ను ఆ నెత్తురోడుతున్న స్థితిలో చూసి నాకు ప్రాణం పోయి తిరిగినట్లు అనిపించింది. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది. నా ప్రాణానికి ప్రాణమైన ఆమెను అలా గాయాలతో చూడటం నాకు నరకంలాంటి బాధను కలిగిస్తోంది. ?
 
ఆరుష్: (బాధను దిగమింగుతూ నిట్టూర్పు విడుస్తూ) "ఈరోజు కాలేజీ పని ముగించుకుని, మేమంతా కలిసి ఒక కేఫ్‌కి వెళ్ళాము అమ్మ."
 
నేను: (ఏడుస్తూ రూత్‌తో) "మీరు అంటే ఎవరున్నారు?"
 
ఆరుష్: "నేను, నాన్సీ, నిఖిల్, ప్రియ, కరణ్, అమ్మ."
 
నేను: (చేతులు వణుకుతూ) "హ్మ్... ఆ తర్వాత ఏం జరిగింది?"
 
ఆరుష్: "ఆ తర్వాత మేము బ్రేక్‌ఫాస్ట్ చేస్తున్నాము. అక్కడ ముగ్గురు అబ్బాయిలు కూడా ఉన్నారు. వాళ్ళు కావాలనే మా అమ్మాయిలతో అసభ్యంగా, బరితెగించి ప్రవర్తించడం మొదలుపెట్టారు. వాళ్ళలో ఒకడు నాన్సీ గట్టిగా పట్టుకుని లాగాడు. అందుకే మేము వాళ్ళతో గొడవపడ్డాము."
 
నేను: (భయంతో కళ్ళు పెద్దవి చేసుకుని) "నువ్వు ఎవరినైనా కొట్టావా బాబు?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా... వాళ్ళు నా స్నేహితులను కొట్టి, మన అమ్మాయిల గురించి అసభ్యకరమైన వ్యాఖ్యలు చేయడం మొదలుపెట్టారు. అందుకే నాకు కోపం ఆపుకోలేక నేను వాళ్ళను కొద్దిగా కొట్టి తరిమేశాను."
 
నేను: (నమ్మశక్యం కాక కోపంగా) "లేదు, నువ్వు నన్ను అబద్ధాలతో మోసం చేయలేవు! నీకు ఎంత రాక్షసమైన కోపం వస్తుందో నాకు తెలుసు! ఆగు నువ్వు... నేను ఇప్పుడే ఆ అమ్మాయిలకు ఫోన్ చేసి నిజం కనుక్కుంటాను."
 
నేను వెంటనే మొబైల్ తీసుకుని మొదట నాన్సీకి ఫోన్ చేశాను - ఆమె భయంతో ఫోన్ తీయలేదు. తర్వాత ప్రియకు ఫోన్ చేశాను - ఆమె కూడా తీయలేదు. తర్వాత ప్రియకి ఫోన్ చేశాను –
 
ఆమె భయపడుతూనే ఫోన్ తీసింది. నేను ఆమెను ఫోన్‌లోనే గట్టిగా తిట్టాను. అసలు ఏం జరిగిందో అంతా నిజం చెప్పమని గట్టిగా అడిగాను. అప్పుడు సోనమ్... ఆరుష్ వాళ్ళను ఎంత దారుణంగా కొట్టాడో, ఎంత రక్తపాతం జరిగిందో అంతా చెప్పింది.
 
ఇదంతా విన్న నేను ప్రాణం పోయిన ఒక శిలా బొమ్మలా అయిపోయాను.నేను ఫోన్ కాల్ కట్ చేసి కోపంగా, బాధగా ఆరుష్ వైపు తిరిగాను.
 
ఆరుష్: (భయంగా, నిదానంగా) "అమ్మా..."
 
నేను: (నా కళ్ళ నుండి నీళ్ళు ధారగా మారుతున్నాయి, నా గొంతు వణుకుతోంది) "ఆరూష్... ఎందుకురా?" నా గొంతు పూడుకుపోయింది. "ఎందుకు... ఎందుకు... ఎందుకురా నా ప్రాణం తీస్తున్నావు—ఇలా ఎందుకు చేశావు?"
 
నేను కింద కూర్చుండిపోయి గుండెలు బాదుకుంటూ గట్టిగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. నా ఏడుపు ఎంత గట్టిగా ఉందంటే, ఆ ఇల్లంతా ప్రతిధ్వనించింది. ?
 
ఆరుష్: (నా దగ్గరికి పరుగెత్తుకొచ్చి కూర్చోండి) "అమ్మా, దయచేసి ఏడవకు, శాంతించు. ఒక్కసారి నేను చెప్పేది విను, అమ్మా, దయచేసి."
 
కానీ నేను అతనిని పట్టించుకోకుండా ఏడుస్తూనే ఉన్నాను. నా ముఖం మీద కప్పుకున్న చీర కొంగు కన్నీళ్లతో పూర్తిగా తడిసిపోయింది. నా కళ్ళు ఎర్రబడ్డాయి. నా శరీరం వణికిపోతోంది.
 
నేను: (ఏడుస్తూ, నా అంతా వెళ్లగక్కుతూ) "మీరెందుకదంతా బాధ? ఎందుకు? నా మాట ఎందుకు వినరు? ఎందుకు?"
 
ఆ తర్వాత నేను కోపంగా లేచి నిలబడ్డాను. నాలోని ప్రేయసి, తల్లి ఇద్దరూ కలిసి అతన్ని చాలా గట్టిగా తిట్టడం మొదలుపెట్టారు.
 
నేను: "కాలేజీకి వెళ్ళొద్దని పొద్దున నీకు వందసార్లు చెప్పాను కదా? వెళ్ళకు అన్నాను! అయినా నా మాట కాదని వెళ్తావా! నా మాట వినవా అసలు!"
 
ఆరుష్: (తప్పు చేసిన వాడిలా తల వంచుకుని) "నన్ను క్షమించు అమ్మా."
 
నేను: (ఆక్రోశంతో అరుస్తూ) "నువ్వు ఏమైనా వీధి గూండా అయిపోయావా? వాళ్ళు అసభ్యంగా ప్రవర్తిస్తే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఫోన్ చేయలేకపోయావా? నీ చేతులతో కొట్టాలా?"
 
ఆరుష్: "అంత సమయం నాకు లేదు అమ్మా, వాళ్ళు అమ్మాయిని లాగుతున్నారు."
 
నేను: "అవును, నువ్వు కూడా పెద్ద గూండా అవ్వాలనుకుంటున్నావు కదా? ఒకవేళ నువ్వు కొట్టిన ఆ దెబ్బలకు ఆ అబ్బాయి ఈరోజు అక్కడే చనిపోయి ఉంటే—నువ్వు జైలుకు వెళ్ళేవాడివి! ఇక నేను... నా ప్రాణమైనా నువ్వు జైలుకు వెళ్తే నేను ఎలా చచ్చిపోయేదాన్ని!" ??
 
నా మాటల్లోని తీవ్రమైన ప్రేమ, కోల్పోతానేమో అన్న భయం ఆరుష్‌ను తాకాయి.
 
ఆరుష్: (నా మాటలకు భయపడి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ) "అమ్మా, ప్లీజ్ అలా అనకు, నా పరిస్థితి నీకెందుకు అర్థం కావడం లేదా?"
 
నేను: "నీకే అంతా అర్థమవుతుంది—అవునా? చెప్పు! నీకు మాత్రమే ఈ లోకంలో అంతా అర్థమవుతుంది!"
 
ఆరుష్: (నా కాళ్లు పట్టుకుని) "అమ్మా, ప్లీజ్ నన్ను క్షమించు. దయచేసి శాంతించు."
 
నేను: (మళ్ళీ వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టి) "నేను ఎలా శాంతించగలనురా ఆరుష్! నిన్ను ఈ నెత్తుటి గాయాలతో చూసి నా ప్రాణం పోతోంది!"
 
నేను ఆమె (ఆరుష్) దగ్గరికి కోపంగా జరిగింది. ఆమె వైపు వేలు చూపిస్తూ, నా గుండెలోని భయాన్ని, బాధను గట్టిగా అరిచాను:
 
"నువ్వు చెప్పేది నేను ఏమీ వినను! ఇక నాతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకు! నీకు నచ్చింది చెయ్యడమే నీ ఉద్దేశం! నేను చచ్చినా, బతికినా నీకు నా మీద ఏమాత్రం పట్టింపు లేదురా!"
 
నా కళ్ళ నుండి నీళ్ళు ధారగా కారుతున్నాయి. నా గుండె ముక్కలవుతోంది. నా సర్వస్వమైన ఆమెను అలా నెత్తుటి గాయాలతో చూడటం. 

నా ప్రాణానికి ప్రాణమైన ఆమె శరీరం ఈ రోజు ఇలా రక్తసిక్తంగా అయిపోయింది. ఆ భయంకరమైన స్థితిలో చూశాక నేను నన్ను ఆపుకోలేక కౌగిలించుకుని ఇంకా ఎక్కువగా ఏడ్చాను.
 
నేను ఒక్క అడుగు కూడా కదలకుండా ఒకే చోట స్థాణువులా కూర్చుండిపోయాను...

[Sunnysunnysunny]

ఉదయం నుండి రాత్రి వరకూ నా చోటు నుండి కదల్లేదు. ఉదయం వడ్డించిన భోజనం బల్ల మీద అలాగే ఉంది, నేను దాన్ని కనీసం ముట్టుకోలేదు. నా తల ఎవరో సుత్తితో కొట్టుకుంటున్నట్లుగా అనిపించింది. నా తలలో భరించలేనంత విపరీతమైన నొప్పి ఉంది.

 
మధ్యమధ్యలో ఆరుష్ నాతో మాట్లాడటానికి వచ్చేవాడు. కానీ నేను ఏమీ అనకుండా మౌనంగా ఉండిపోయాను. అప్పటికి రాత్రి 9 గంటలు అయింది.
 
ప్రతాప్ కూడా ఇంకా ఆఫీస్ నుండి ఇంటికి రాలేదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ నా దగ్గరకు వచ్చాడు. అతను నా పక్కన కూర్చుని, నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
ఆరుష్: (చాలా నిశ్శబ్దంగా, బాధగా) "అమ్మా... దయచేసి నాతో ఇలా ముభావంగా కూర్చోవద్దు. నువ్వు ఇలా ఉంటే నాకు చాలా నొప్పిగా ఉంది." ?
 
నేను ఏమీ అనకుండా నెమ్మదిగా లేచి పడకగదికి వెళ్ళాను. మంచం మీద పడుకుని దుప్పటి కప్పుకున్నాను.
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత, వంటగది నుండి గిన్నెల చప్పుడు వినిపించింది. ఆరుష్ ఒక పళ్ళెం నిండా వేడి వేడి ఆహారంతో గదిలోకి వచ్చాడు. నేను కళ్ళు మూసుకుని అక్కడే పడుకుని ఉన్నాను. అతను పళ్ళెం పక్కన బల్ల మీద పెట్టి నా మంచం మీద కూర్చున్నాడు. నేను మరో వైపుకు ముఖం తిప్పుకున్నాను.
 
ఆరుష్: (కొంచెం నిస్సహాయంగా) "ఓహో... అయితే నువ్వు ఇలా ఒప్పుకోవన్నమాట."
 
అతను వెంటనే నా దుప్పటి తీసి, నన్ను పైకి ఎత్తి మంచం మీద కూర్చోబెట్టాడు. నేను అతని వైపు చూడటం లేదు, కేవలం కిందకే చూస్తున్నాను.


నేను: (చల్లని స్వరంతో, కోపంగా) "నన్ను వదిలేయ్. నువ్వు వెళ్ళు... బయట మరెక్కడైనా గొడవ జరుగుతోందేమో చూడు. అయితే అక్కడికి వెళ్లి కూడా గొడవపడి రక్తం అంటించుకుని తిరిగి రా." ?
 
ఆరుష్: (కళ్ళలో నీళ్ళు నిండిపోగా) "అమ్మా... నన్ను నిజంగా, నిజంగా క్షమించు."
 
అతను నా చేతిని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు.
 
ఆరుష్: (గొంతు వణుకుతూ) "నా మీద ఇలా ద్వేషంగా, కోపంగా ఉండకు అమ్మా. అది నన్ను చాలా బాధిస్తుంది." ?
 
అలా చెబుతూ అతను పసివాడిలా కొద్దిగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. ఇప్పుడు నేను నన్ను నేను అదుపు చేసుకోలేకపోయాను. నేను వెంటనే అతన్ని గట్టిగా కౌగిలించుకుని బిగ్గరగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాను.
 
నేను: (ఏడుస్తూ) "నీకు తెలుసు కదా బాబు? నీకు చిన్న దెబ్బ తగిలినా నా ప్రాణం విలవిలలాడిపోతుంది. మరి... మరి నువ్వెందుకు ఇలా ప్రవర్తిస్తావు? నీకేమైనా అయితే నేను ఎలా బతకాలిరా?"
 
ఆరుష్: (నా జుట్టు నిమురుతూ ఓదారుస్తూ) "అమ్మా, ఒక్కసారి దయచేసి నేను చెప్పేది విను. ఆ తర్వాత నన్ను నువ్వు ఎంత కావాలంటే అంత తిట్టుకో, కొట్టుకో."
 
నేను అతని కౌగిలి నుండి విడిపోయాను. నా కన్నీళ్లు తుడుచుకుని అతను చెప్పేది వినడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆరుష్: (భారీగా ఊపిరి పీలుస్తూ) "అమ్మా... కేఫ్‌లో జరిగింది మా తప్పు అస్సలు కాదు. ఆ వ్యక్తులు కావాలనే మా అమ్మాయిలను బరితెగించి వేధిస్తున్నారు. వాళ్ళు అసభ్యంగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు –
 
'వాళ్ళను మాతో ఒక గంట వదిలేయండి' లాంటి నీచమైన మాటలు అన్నారు."
 
నేను: (షాక్‌తో కళ్ళు పెద్దవి చేసుకుని) "ఏంటి, అంత దారుణంగా అన్నారా?!" ?
 
ఆరుష్: "అవును. వాళ్ళు మాతో కూడా అసభ్యంగా ప్రవర్తించడం, చేయి చేసుకోవడం మొదలుపెట్టారు. అందుకే వాళ్ళను కొద్దిగా కొట్టాము. కానీ వాళ్ళు కరణ్, నిఖిల్‌లను చాలా దారుణంగా కొట్టారు. అందుకే నా కోపాన్ని నేను ఆపలేకపోయాను. అందుకే నేను వాళ్ళను ఆ రేంజ్‌లో కొట్టాను."
 
నేను: (నొప్పితో) "అందుకే నిన్ను కూడా అంతలా కొట్టారా బాబు?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా... అంటే, అంత ఎక్కువగా ఏం కాదులే."
 
నేను: (కళ్ళలో నీళ్లతో) "అయినా సరే బేబీ, నువ్వు అతన్ని చాలా క్రూరంగా కొట్టావు కదా! ఒకవేళ ఆ దెబ్బలకు అతను చనిపోయి ఉంటే...అపార్థం చేసుకోకు ఆరుష్ –
 
నేను ఆ వెధవ గురించి చింతించట్లేదు, కేవలం నీ గురించి మాత్రమే చింతిస్తున్నాను. అతన్ని చంపేసి నువ్వు జైలుకు వెళ్ళి ఉంటే నా పరిస్థితి ఏంటి...?"
 
ఆరుష్: (గట్టిగా, బాధ్యతగా) "అమ్మా, ఈరోజు అతను మా ముందు మా స్నేహితులను వేధించాడు. అంటే అతను ఇంతకుముందు కూడా ఇంకెవరినో ఒకరిని ఇలాగే వేధించి ఉంటాడు. లేదా మనం వదిలేస్తే, రేపు ముందుకు వెళ్లి ఇంకో ఆడపిల్లను వేధిస్తాడు కదా అమ్మా."
 
నేను: (నిశ్శబ్దంగా అంగీకరిస్తూ) "హ్మ్..."
 
ఆరుష్: "ఒకవేళ ఈరోజు నేను అక్కడ లేకపోతే... అప్పుడు ఆ అమ్మాయిల పరిస్థితి ఏమయ్యేది అమ్మా? వాళ్ళ పరువు, ప్రాణాలు పోయేవి కదా."
 
నేను: (ఆలోచిస్తూ, అర్థం చేసుకుంటూ) "హ్మ్... అవును, నేను నీ ఆవేదన అర్థం చేసుకోగలను ఆరుష్."
 
ఆరుష్: (నవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తూ) "అంటే... ఇప్పుడు నీకు నా మీద కోపం లేదు కదా అమ్మా?"
 
నేను: (తల వంచి సిగ్గుతో) "నిజమే నాన్న... నీ మీద ఊరికే కోపం వచ్చింది... ? దయచేసి నన్ను క్షమించు, సారీ బేబీ."
 
అలా చెబుతూ, నేను అతన్ని మరోసారి గట్టిగా కౌగిలించుకుని చిన్నగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
నేను: "నేను... నేను నిన్ను ఈ రక్తపు గాయాలతో ఇలా చూడలేను బాబూ. నీకు ఏమైనా చిన్న ఆపద జరిగితే, నేను నా ప్రాణాలనైనా వదులుకుంటానురా."
 
ఆరుష్: (నా వీపు ఆప్యాయంగా తడుతూ) "నాకేమీ కాదు అమ్మా. నీ కొడుకు అంత బలహీనుడు కాదని నీకు అర్థమవుతోందా?" ?
 
ఆరుష్: (నన్ను పక్కకు నెడుతూ) "సరే అదంతా వదిలేయ్, నువ్వు ఉదయం నుండి ఏమీ తినలేదు. వండిన తిండి బల్ల మీద అలాగే ఉంది. నేను బయటకు వెళ్ళాక భోజనం చేయాల్సింది కదా అమ్మా?"
 
నేను: (తల వంచుతూ) "అది... చేయలేకపోయాను. నువ్వు వస్తావని, నీతో కలిసే తింటానని అలా ఎదురుచూస్తూ ఉండిపోయాను." ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్... సరే, ఇప్పుడు నువ్వు వెళ్లి కొంచెం ముఖం కడుక్కుని, స్నానం చేసి రా. నేను నీకోసం వేడిగా తిండి తెచ్చాను, ముందు ఏదైనా తిను."
 
నేను: "నాకు ఇప్పుడు తినాలని లేదు, నాకు ఆకలిగా లేదు బేబీ."
 
ఆరుష్: (నిజంగా ఆందోళన చెందుతూ) "నీ మీద ఒట్టు అమ్మా, అంత మొండిగా ఉండకు!"
 
నేను: "నువ్వు ప్రతిసారీ నీ మాట వినాలని నా మీదనే ఎందుకు ఒట్టు పెట్టించుకుంటావురా?"
 
ఆరుష్: "అయితే నేనేం చేయాలి అమ్మా? నేను మామూలుగా చెప్తే నువ్వు నా మాట వినవు కదా."
 
నేను: (ఆమె వైపు చూస్తూ) "నువ్వేం అంటున్నావ్... నువ్వు చెప్పే ప్రతీదీ నేను వినడం లేదా?"
 
ఆరుష్: "ఇప్పుడు మాట్లాడటం ఆపు తల్లి. వెళ్లి స్నానం చేసి రా. ఏడ్చి ఏడ్చి నీ ముఖం అంతా పాడు చేసుకున్నావు."
 
నేను: "సరేలే. నాకు స్నానం చేయాలనిపించడం లేదు, నేను ఇలాగే ఉంటాను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా!"
 
నేను: "వద్దు అని చెప్పాను కదా."
 
ఆరుష్: (చివరికి విసుక్కుంటూ) "సరే నీ ఇష్టం... స్నానం చేయకు. కానీ దయచేసి నేను తెచ్చిన భోజనం తిను." (ప్లేటు తీసుకుని మళ్ళీ నా పక్కన కూర్చున్నాడు)
 
నేను: (ఆమె వైపు చూస్తూ) "నువ్వు కూడా ఉదయం నుండి ఏమీ తినలేదు కదా?"
 
ఆరుష్: "నువ్వు తింటే నా కడుపు దానంతట అదే నిండిపోతుంది అమ్మా." ☺️
 
నేను: "చాలా తమాషాగా ఉంది... వెళ్ళు, నీకోసం వేరే ప్లేటులో భోజనం తీసుకురా."
 
అప్పుడు ఆరుష్ వెళ్లి వేరే ప్లేటులో భోజనం తీసుకువచ్చాడు.
 
అతను నా పక్కన కూర్చుని, తన సొంత చేతులతో నాకు ఎంతో ప్రేమగా తినిపించడం మొదలుపెట్టాడు. ? నేను ఒక చిన్న పాపలాగా నిశ్శబ్దంగా అతని చేతుల నుండి తినడం మొదలుపెట్టాను. మేము మంచం మీద పక్కపక్కనే కూర్చుని తింటున్నాము.
 
నేను: "బేబీ, నువ్వు కూడా తిను."
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "సరే, నేను తింటాను. నువ్వు ముందు నీ ముద్ద పూర్తి చెయ్యి."
 
నేను అతని చేతిలోంచి అన్నం తిన్నాను. మధ్యమధ్యలో అతను నాకు తాగడానికి నీళ్ళు ఇస్తూనే ఉన్నాడు. నేను అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ మంత్రముగ్ధురాలినైపోయాను. ?

ఆరుష్: (ప్రేమగా చూస్తూ) "నువ్వు... నువ్వు వయసులో చాలా పెద్దదానివి, అయినా నాతో ఉన్నప్పుడు మాత్రం ఇంకా ఒక చిన్నపిల్లలాగే ముద్దుగా ప్రవర్తిస్తావు అమ్మా." ?
 
నేను: "హ్మ్... సరే ఇక ఇది చాలు. నా కడుపు నిండిపోయింది, ఇప్పుడు నువ్వు తిను."
 
అని చెప్పి నేను వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్ళాను (నాకు మూత్రం రావడంతో). బాత్రూమ్ ఆరుష్ గదిలోనే ఉంది.
 
తర్వాత ఫ్రెషప్ అయి తిరిగి వచ్చి, మంచం మీద దుప్పటి కప్పుకుని పడుకున్నాను. ఆరుష్ అప్పటికి ఇంకా తింటూనే ఉన్నాడు. నేను మంచం మీద పడుకుని అతను తినడం చూస్తున్నాను.
 
నేను: "బేబీ, అంతా తినేయ్ వదలకు."
 
ఆరుష్: "నువ్వు సగం ఉంచావు కదా, కాబట్టి ఆ సగం కూడా నేనే తినాలి."
 
నేను: "సరే అయితే, మొత్తం తిను."
 
ఆరుష్ ఇలా నా తో కబుర్లు చెబుతూనే తన భోజనం పూర్తి చేశాడు. అతను ప్లేట్లు తీసుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లి వాటిని కడిగి శుభ్రం చేశాడు. అతను పడకగదికి తిరిగి వస్తుండగా ప్రధాన తలుపు డోర్ బెల్ మోగింది.
 
నేను లేచి వెళ్లి చూశాను—అది ప్రతాప్!

ప్రతాప్: "ఎలా ఉన్నావు? భోజనం చేశావా?"
 
ఆరుష్: "అవును నాన్న, ఇప్పటికే చేశాను. నువ్వు భోజనం చేస్తావా?"
 
ప్రతాప్: "లేదురా, నేను ఆఫీస్ పని మీద ఇప్పుడే బయట రెస్టారెంట్‌లో తిని వచ్చాను. మీ అమ్మ నిద్రపోయిందా?"
 
ఆరుష్: "అవును నాన్న, ఆమె పడుకుంది."
 
ప్రతాప్: "సరే. వెళ్ళు, నువ్వు కూడా వెళ్లి పడుకో. నేను కూడా అలిసిపోయాను, పడుకుంటాను."
 
నేను పడకగదిలో నుంచే వాళ్ల సంభాషణలన్నీ వింటున్నాను. అప్పుడు ఆరుష్ హాలులో లైట్లన్నీ ఆపేశాడు. పడకగదిలోకి వచ్చాడు. తలుపు మూసాడు. మంచం మీద నా పక్కన పడుకున్నాడు.
 
నేను: (నెమ్మదిగా గుసగుసలాడుతూ) "ఆయన వచ్చాడా?"
 
ఆరుష్: "అవును."
 
నేను: "బేబీ, దయచేసి ఒక్కసారి లేచి కూర్చో."
 
ఆరుష్: "ఎందుకు అమ్మా?"
 
నేను: "కనీసం లేచి కూర్చో బాబు."
 
ఆరుష్: (మంచం మీద లేచి కూర్చుని) "హ్మ్... చెప్పు?"
 
నేను: "నువ్వు వేసుకున్న ఈ చొక్కా తీసేయ్ ముందు."
 
ఆరుష్: (ఆశ్చర్యంగా) "ఎందుకు అమ్మా ఇప్పుడు?"
 
నేను: "నువ్వు చాలా ప్రశ్నలు అడుగుతావు బాబు. నేను చెప్పినట్టు చెయ్యి."
 
ఆరుష్ తన చొక్కా విప్పి తీసేశాడు.
 
ఆమె (ఆరుష్) నగ్న శరీరం అంతా ఎర్రటి కత్తి గాయాల గుర్తులు, వాతలు స్పష్టంగా ఉన్నాయి! రక్తం ఏమీ రావడం లేదు కానీ, చర్మం కమిలిపోయి ఎర్రగా కనిపిస్తోంది. ?
 
నేను ఎంతో భయంగా, ప్రేమగా నా వేలితో ఆ గాయాలను తాకి చూశాను.
 
నేను: (కళ్ళలో నీళ్లతో) "బేబీ... ? నీకు చాలా నొప్పిగా లేదా బాబు?"
 
ఆరుష్: (కళ్ళలో అంతులేని ప్రేమతో) "అమ్మా, నాకు నిజంగా ఏ నొప్పి అనిపించడం లేదు. నన్ను ఎవరైనా నిప్పుల్లో కాల్చినా నాకు ఇప్పుడు నొప్పి అనిపించదు. నువ్వు నాకు దూరంగా, అలిగి ఉన్నప్పుడే నా గుండెల్లో అసలైన నొప్పి వస్తుంది." ?❤️
 
నేను ఆరుష్‌ను గట్టిగా కౌగిలించుకుని గుండెలు బాదుకుంటూ కొద్దిగా ఏడ్చాను.
 
ఆరుష్: (నా వీపు తడుతూ ఓదారుస్తూ) "అమ్మా, ఇక ఆపు. ఇప్పటికి ఎంత ఏడ్చావు నువ్వు?"
 
నేను నా కన్నీళ్లు తుడుచుకున్నాను. మరియు ప్రేమతో ఆరుష్ ఛాతీపై ఉన్న ఆ ఎర్రటి గాయాల గుర్తులపై ఎంతో సున్నితంగా ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను! ?
 
ఈరోజు మొదటిసారిగా, నేను ఆరుష్‌ను అతని దుస్తులు లేకుండా విశాలమైన నగ్న ఛాతీపై ముద్దుపెట్టుకున్నాను. నేను ఆమె (ఆరుష్) పట్ల ఒక అయస్కాంతంలా చాలా ఆకర్షితురాలినయ్యాను. ఈరోజు ఏమాత్రం హద్దులు లేకుండా మనసారా ప్రేమించాలనిపించింది.
 
కానీ... అదే సమయంలో తల్లి కొడుకుల బంధం అనే సామాజిక భయం నాలో అడ్డు వచ్చింది. ?


ఆరుష్: (చిన్న చిరునవ్వుతో) "అవును అమ్మా... ఇప్పుడు అంతా సర్దుకుంటుంది, నీ స్పర్శతో నా గాయాలన్నీ మాయమైపోతాయి."
 
నేను: (సిగ్గుపడుతూ) "బేబీ, నువ్వు ? చాలా అల్లరి చేస్తున్నావు. నువ్వు ఒక పని చెయ్యి - ఇక్కడ బోర్లా పడుకో. నేను ఈ గాయాలకు కొంచెం ఆయింట్‌మెంట్ రాస్తాను, నీకు కొంచెం చల్లగా, హాయిగా అనిపిస్తుంది."
 
అప్పుడు ఆరుష్ మంచం మీద బోర్లా పడుకున్నాడు. నేను మెడికల్ బాక్స్ నుండి ఆయింట్‌మెంట్ తెచ్చాను. అతని వీపు మీద ఉన్న గాయాలకంతటికీ నా సున్నితమైన చేతులతో మెల్లగా రుద్దుతూ రాయడం మొదలుపెట్టాను.
 
తర్వాత అతను నా వైపు తిరిగి నిటారుగా పడుకున్నాడు - దాంతో నేను అతని పొట్టకి, ఛాతీకి కూడా అదే ఆయింట్‌మెంట్ రాశాను. ?
 
ఈ ఆయింట్‌మెంట్ రాస్తూ... అతని కండలు తిరిగిన శరీరం అంతా నా చేతులతో స్పృశిస్తూ, రుద్దుతున్నాను. నేను అతని ఆకారంలో, అతని యవ్వనంలో పూర్తిగా లీనమైపోయాను. అతని శరీరం చూస్తుంటే నాకు ఒక ఆడదానిగా చాలా ఆనందంగా, ఉద్వేగంగా అనిపించింది. ✨
 
సరిగ్గా అప్పుడే నా ఫోన్ రింగ్ మోగింది! ?నేను ఆ మత్తు నుండి తేరుకుని కాల్ ఎత్తాను.


ప్రియ (ఆరుష్ స్నేహితురాలు): "హలో ఆంటీ, ఆరుష్ ఉన్నాడా అండీ? అతని ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసి ఉంది."
 
నేను: (కొంచెం కోపంగా, ఆధిపత్యంతో) "అతను అప్పుడే నిద్రపోతున్నాడు ప్రియా. కానీ రేపు ఉదయం మీ అందరికీ నేను ఒక పెద్ద క్లాస్ తీసుకుంటాను. ఇప్పుడు పెట్టేయండి, మీరు కూడా వెళ్లి పడుకోండి."
కాల్ కట్ చేశాను.
 
ఆరుష్: "ఎవరి ఫోన్ అమ్మా అది?"
 
నేను: "నీ స్నేహితురాలు ప్రియా."
 
ఆరుష్: "మరి ఆమెతో ఏం చెబుతున్నావు కోపంగా?"
 
నేను: "నీతో అర్ధరాత్రి మాట్లాడాలనిపించిందట!" ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్..."
 
తర్వాత ఆరుష్ లేచి తన చొక్కా వేసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. దాంతో నేను అతన్ని ఆపి ఒప్పించాను.
 
నేను: "బేబీ, ఆ చొక్కా వేసుకోవద్దు. ఈరోజు ఇలాగే చొక్కా లేకుండా పడుకో, నీ గాయాలకు గాలి తగలాలి."
 
ఆరుష్ లైట్ ఆపేసి, మంచం మీద పడుకున్నాడు.
 
మేమిద్దరం ఒకే దుప్పటి కింద ఉన్నప్పటికీ... నేను ఆమె (ఆరుష్) కు కొంచెం దూరంగా జరిగి పడుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత, ఆరుష్ మెల్లగా నన్ను తన వైపుకు లాక్కున్నాడు.
 
ఆరుష్: (మెల్లగా చెవిలో) "నానీ ఇంట్లో అంత దగ్గరగా పడుకున్నావు, ఇక్కడికొచ్చాక ఎందుకు ఇంత దూరంగా పడుకున్నావు అమ్మా?"
 
నేను: (తల వంచి) "నీకు దెబ్బ తగిలింది కదా బాబు? అందుకే నేను పక్కనుంటే ఎక్కడ నీకు నొప్పి తగులుతుందో అని భయపడ్డాను."
 
ఆరుష్: "అదేం లేదు..." ఇది విని, ఆమె నన్ను తన ఛాతికి మరింత గట్టిగా హత్తుకుంది! ?
 
నేను రాత్రి గాఢమైన చీకటిలో మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాను. పడకగదిలో ఒక చిన్న నైట్ ల్యాంప్ (రాత్రి దీపం) నుండి వస్తున్న మృదువైన పసుపు కాంతి మాత్రమే ఉంది – అది ఆ గదిలోని ప్రతిదాన్నీ చాలా రొమాంటిక్‌గా, సన్నిహితంగా మరియు వెచ్చగా మారుస్తోంది. ?
 
ఆరుష్ నా పక్కన పడుకున్నాడు. నేను రాత్రి నిద్ర కోసం వదులుగా, బిగువుగా ఉన్న నైటీ వేసుకున్నాను, నా యవ్వనపు వక్షోజాలు ఆ వదులు నైటీలో స్పష్టంగా మెరుస్తున్నాయి.
 
ఆరుష్ నెమ్మదిగా నన్ను తన చేతుల్లోకి బంధించాడు. నేను ఆమె (ఆరుష్) బలమైన చేతుల్లోకి పూర్తిగా జారిపోయాను. నా తల అతని వెచ్చని, నగ్న వక్షోజాలపై (ఛాతీపై) హాయిగా ఆనింది. ఆమె గుండెచప్పుడు నా చెవుల్లో బిగ్గరగా, దడదడలాడుతూ వినిపిస్తోంది. ?


ఆరుష్: (నా చెవిలో మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ) "అమ్మా... నువ్వు నా గురించి ఎందుకంత ప్రాణం పోయినట్లు చింతిస్తావు?"
 
అతని వేడి శ్వాసలు నా సున్నితమైన చెంపపై పడుతున్నాయి. నేను నా చేతిని అతని నగ్న వక్షోజాలపై (ఛాతీపై) మృదువుగా కదపడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె చర్మం ఎంత వెచ్చగా, ఎంత కండలు తిరిగి బిగువుగా ఉందంటే... నా గుండె కామంతో వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది! ?
 
సరిగ్గా అప్పుడే, ఆరుష్ తన ఒక చేతిని నా నడుము మీద నుండి మెల్లగా పైకి తీసి... ఏమాత్రం జంకు లేకుండా నా వక్షోజాలలో (రొమ్ములలో) ఒకదానిపై మెల్లగా ఉంచాడు! ?
 
అతని పెద్ద, వెచ్చని అరచేయి నా వక్షస్థలాన్ని బట్టల పైనుంచే మెల్లగా నొక్కడం ప్రారంభించింది.


నేను: "ఆహ్..."
 
నా నుండి అప్రయత్నంగా, మత్తుగా ఒక మూలుగు వెలువడింది. అతని వేళ్లు నా రొమ్ములను కసిగా మర్దించడం మొదలుపెట్టాయి, నా చనుమొనలను సున్నితంగా ఆడిస్తూ అతనికి అనుకూలంగా మలుచుకుంటున్నాయి. ?
 
నేను: (నా ముఖాన్ని అతని ఛాతీలో సిగ్గుతో దాచుకుంటూ) "ఆరుష్..."
 
నా గొంతులో విపరీతమైన ఆరాటం, కోరిక స్పష్టంగా ఉన్నాయి. అతను వెంటనే నా ముఖం పైకి ఎత్తాడు. మరియు నేరుగా నా పెదవులపై తన పెదవులు ఉంచి గాఢంగా ముద్దు పెట్టాడు! ?
 
మొదట్లో ఆ ముద్దు చాలా మృదువుగా, నెమ్మదిగా సాగింది. కానీ త్వరలోనే అది విపరీతమైన ఆరాటంతో, అడవి జంతువుల దాహంతో నిండిపోయింది.
 
అతని నాలుక నా నాలుకతో పోరాడుతూ ఆడటం మొదలుపెట్టింది. అతను నా పెదవులను రక్తం వచ్చేలా చీకడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: "మ్మ్మ్హ్... ఉహ్... మమ్మ్మ్..."
 
నా మూలుగులు అతని నోటిలోనే పూర్తిగా అణచివేయబడుతున్నాయి. అతని ఒక చేయి ఇప్పుడు నా రొమ్మును మరింత గట్టిగా, కసిగా పిసుకుతోంది. మరో చేయి నా వీపుపై ఉంది –
 
నన్ను అతనికి మరింతగా అతుక్కుపోయేలా చేస్తూ బంధించింది. అతని నగ్న శరీరం నా శరీరాన్ని పూర్తిగా ఆక్రమిస్తోంది.
 
ప్రతి ముద్దుతో అతని గుండె చప్పుడు మరింత వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. మరియు... నా పూకులో (అంతరంగంలో) కూడా ఒక వింతైన తడి, చిన్న వెచ్చదనం వ్యాపించడం మొదలైంది! ?

నేను: (ముద్దు మధ్యలో గాలి కోసం ఊపిరి తీసుకుంటూ) "ఆహ్... బేబీ... దయచేసి నెమ్మదిగా..."
 
అలా చెబుతూనే నేనే అతని ఛాతీకి మరింత గట్టిగా అతుక్కుపోయాను. ఆరుష్ తన చేతిని నా డ్రెస్ (నైటీ) లోపలికి పెట్టి నా నగ్న చర్మాన్ని తాకడం మొదలుపెట్టగానే - నాకు భయం వేసి నేను అతన్ని చేతితో ఆపాను. ?
 
నేను: (వణుకుతున్న గొంతుతో, శ్వాస తీసుకుంటూ) "బేబీ... వద్దు బాబు. దయచేసి ఇప్పుడు దీనికి మించి ముందుకు వెళ్లొద్దు."
 
ఆరుష్ దానికి ఏమీ అనలేదు. నా మాటను గౌరవించి నా నుదుటిపై మెల్లగా, పవిత్రంగా ఒక ముద్దు పెట్టాడు. నన్ను తన చేతుల్లోకి సురక్షితంగా తీసుకుని ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాడు. నేను కూడా ఆ రాత్రి అతని వెచ్చని చేతుల్లోనే హాయిగా నిద్రపోయాను. ?✨

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం. నేను చాలా ఉదయాన్నే నిద్రలేచి స్నానం చేసి సిద్ధమయ్యాను. 

అన్నిటికంటే ముందు నేను దేవుడికి దీపం పెట్టి ఏకాగ్రతతో పూజ చేశాను - ఎందుకంటే ఈరోజు ఆరుష్ కాలేజీ ఫలితం (Results) వచ్చే రోజు! నాలో చాలా ఉత్కంఠగా, గుండెలో డప్పు కొడుతున్నట్లుగా అనిపించింది.
 
తర్వాత నేను ఆరుష్‌ను నిద్రలేపడానికి పడకగదికి వెళ్ళాను.
 
నేను: "ఆరుష్... ఆరుష్! లేవరా బాబు! ఇంకెంతసేపు మొద్దులా నిద్రపోతావు?"
 
ఆరుష్: (నిద్రలో విసుక్కుంటూ) "అమ్మా, ఎందుకంత తొందరగా లేపుతున్నావు? నన్ను కాసేపు నిద్రపోనివ్వు."
 
నేను: "నీకు ఈరోజు నీ రిజల్ట్స్ వస్తాయని తెలుసు కదా?"
 
ఆరుష్: (కళ్ళు నలుపుకుంటూ తేరుకుని) "అవును, తెలుసు."
 
నేను: "అయితే త్వరగా లేచి ఫ్రెష్ అవ్వు."
 
తర్వాత అతను లేచి స్నానం చేయడానికి వెళ్ళాడు. నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి ఉదయం అల్పాహారం, వేడి వేడి కాఫీ తయారు చేశాను. ఆరుష్ స్నానం చేసి వచ్చిన తర్వాత, నేను వెళ్లి హాలులో కూర్చున్నాను. అతనికి కాఫీ ఇచ్చాను.
 
ఆరుష్: "నువ్వు కూడా ఒక కప్పు టీ తాగు అమ్మా."
 
నేను: "వద్దు బాబు, నేను ఇప్పుడు ఏమీ తినను, తాగను. నీ ఫలితం నా కళ్ళతో చూసే వరకు నాకు మనశ్శాంతి ఉండదు, గొంతులోంచి నీళ్లు కూడా దిగవు."
 
ఆరుష్: "కానీ అమ్మా, ఆ ఫలితాలకు ఇంకా చాలా సమయం ఉంది. మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట (1:00 PM) తర్వాతే రిజల్ట్స్ వస్తాయి ఆన్‌లైన్‌లో."
 
నేను: "అంత ఆలస్యమా?!"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా. అప్పటిలోగా నువ్వు నీ ఇంటి పనులన్నీ పూర్తి చేసుకో. నువ్వేం చింతించకు - నేను కచ్చితంగా మంచి మార్కులతో పాస్ అవుతాను, నీకు మాట ఇస్తున్నాను."
 
ఆ తర్వాత నేను ఆరుష్‌కు కడుపునిండా అల్పాహారం వడ్డించాను. అప్పటికే ప్రతాప్ కూడా నిద్రలేచి, ఆఫీస్‌కు సిద్ధమై హాలులో కూర్చున్నాడు. నేను ఆయన కోసం కూడా బల్ల మీద ఏమీ మాట్లాడకుండా టీ, అల్పాహారం పెట్టాను.


ప్రతాప్: (ఆరుష్‌తో) "అయితే నీ ఫలితం ఎప్పుడు వస్తుందిరా?"
 
ఆరుష్: "ఒంటి గంట తర్వాత వస్తుంది నాన్న."
 
ప్రతాప్: "సరే, నేను ఆఫీస్ బ్యాంక్‌లో ఉన్నప్పుడే ఆన్‌లైన్‌లో చూస్తాను. ఎలాగైనా నువ్వు మంచి మార్కులే తెచ్చుకుంటావని నాకు నమ్మకం ఉంది."
 
ఆరుష్: "నేను నా వంతు గట్టి ప్రయత్నం చేశాను నాన్న. ఇప్పుడు ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం."
 
ప్రతాప్: "సరే, నేను త్వరగా ఏదైనా తిని ఆఫీస్‌కు వెళ్ళిపోతాను."
 
(నిన్న కాలేజీ దగ్గర ఏం జరిగిందో, గొడవ పడి ఆరుష్ గాయాలపాలు అయ్యాడన్న విషయం ప్రతాప్‌కు అస్సలు తెలియదు. ఆరుష్ గానీ, నేను గానీ ఈ విషయాన్ని ఆయనకు చెప్పలేదు.) ?
 
నేను త్వరగా నా పనులన్నీ పూర్తి చేసి ఆరుష్ పక్కనే సోఫాలో కూర్చున్నాను. ఆమె (ఆరుష్) నా ఫోన్ వాడుతోంది.
 
నేను: (గడియారం వైపు ఆతృతగా చూస్తూ) "ఓహో దేవుడా! ఇంకా మధ్యాహ్నం 12 గంటలే అయ్యిందా!"
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "అమ్మా, నువ్వు చాలా కంగారు పడుతున్నావు - అసలు ఆ ఫలితం నాది కాకుండా నువ్వే ఎగ్జామ్ రాసినట్లు, రిజల్ట్ నీదే అన్నట్టుగా ఫీల్ అవుతున్నావు!" ?
 
నేను: (కోపంగా ఆమె వైపు చూస్తూ) "నోరు మూయ్ రా! నేను ఇక్కడ ఇంత ఒత్తిడిలో, గుండె దడతో ఉంటే - నీకేమైనా నా మీద జోకులేయాలని అనిపిస్తోందా?"
 
ఆరుష్: "సరే సరే, కంగారు పడకు అమ్మా."
 
నేను: "ముందు నా ఫోన్ దయచేసి ఇక్కడికి తీసుకురా."
 
నేను నా ఫోన్ తీసుకుని టెన్షన్ తట్టుకోలేక మా అమ్మకు కాల్ చేశాను. ఆమెతో గట్టిగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆమె కూడా ఉదయం నుండి తన మనవడి ఫలితాలు ఎప్పుడు వస్తాయా అని ఎదురుచూస్తోంది. తర్వాత మేమిద్దరం కాసేపు అటూ ఇటూ కబుర్లు మాట్లాడుకున్నాము, ఆ తర్వాత నేను కాల్ కట్ చేశాను.
 
అప్పుడు సమయం దాదాపు మధ్యాహ్నం 1 గంట కావస్తోంది. ?
 
నేను, ఆరుష్ ఇద్దరం ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ ముందు కదలకుండా కూర్చున్నాము. నేను మనసులో వంద దేవుళ్ళను తలుచుకుంటూ ప్రార్థన చేసుకుంటూ ఉన్నాను.
 
ఉదయం నుండి నేను ఇంట్లో గుడి దగ్గరకు వెళ్లి, కళ్ళు మూసుకుని చేతులు జోడించి ప్రార్థిస్తున్నాను, కానీ నా గుండె ప్రతి క్షణం దడదడలాడుతూ వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.
 
"ఓ దేవుడా... నా కొడుకు పడిన ఇన్నేళ్ల కష్టమంతా ఫలించాలి. వాడు తప్పకుండా పాస్ అవ్వాలి!" ?
 
మరోవైపు, ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్ తెరిచి యూనివర్సిటీ ఫలితాల వెబ్‌సైట్‌ను రిఫ్రెష్ (Refresh) చేస్తున్నాడు. ప్రతి కొన్ని క్షణాలకు స్క్రీన్ వైపు ఆతృతగా చూస్తూ, ఆపై లోతైన శ్వాస తీసుకుంటూ... అతని ఆత్రుత అంతా అతని ముఖమే చెబుతోంది.
 
అకస్మాత్తుగా స్క్రీన్‌పై రిజల్ట్ పేజీ తెరుచుకుంది! ?️✨
 
"పాస్ – ఫస్ట్ క్లాస్ విత్ డిస్టింక్షన్." (Pass - First Class with Distinction) ??
 
ఆరుష్ కొన్ని క్షణాల పాటు స్క్రీన్ వైపే చూస్తూ పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా, శిలలా ఉండిపోయాడు. అతని కళ్ళలో ఒక్కసారిగా ఆనందభాష్పాలు నీళ్లు తిరిగాయి. ఇన్ని సంవత్సరాల అతని నిరంతర కష్టానికి... ఈరోజు అద్భుతమైన ఫలితం దక్కింది!
 
ఆరుష్: (గొంతు వణుకుతూ) "అమ్మా..."
 
నేను ఆ అద్భుతమైన ఫలితం చూసి ఆనందం పట్టలేక వెంటనే సోఫాలోంచి లేచి నిలబడ్డాను. ఆరుష్ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాడు, నా కళ్ళ నుండి ఆనంద భాష్పాలు జలపాతంలా ప్రవహించాయి. ??
 
నేను: "ఓ దేవుడా... నా బేబీ, నువ్వు సాధించావురా! నువ్వు గెలిచావు!"
 
నేను ఆరుష్ ముఖాన్ని నా రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని, ఎంతో గర్వంగా ఆమె నుదుటిపై ఒక ముద్దుపెట్టి ప్రాణం పోయేంత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?
 
నేను: "నాకు ముందే తెలుసు... నా ఆరుష్ ఈ ప్రపంచంలో ఎప్పటికీ ఓటమిని అంగీకరించడని!"
 
ఆరుష్ కూడా నా భుజంపై తల ఆనించి ఒక చిన్నపిల్లాడిలా అమాయకంగా, సంతోషంగా నవ్వాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఈ విజయం కేవలం నాది మాత్రమే కాదు! ఇందులో నీ నిరంతర ప్రార్థనలన్నీ, నీ ప్రతీ త్యాగం, నా కోసం నువ్వు ప్రతిరాత్రి నిద్రలేచిన ప్రతీ విషయం దాగిఉంది. ఈ విజయం నీదే అమ్మా!" ❤️
 
నా కళ్ళలో ఒక తల్లిగా గర్వం స్పష్టంగా కనిపించింది.
 
"ఈ రోజు నా కష్టమంతటికీ ప్రతిఫలం దక్కినట్లు అనిపిస్తోంది. నా కొడుకు చదువులో మాత్రమే గెలవలేదు... తన జీవితంలో ఎదురైన మొదటి పెద్ద యుద్ధంలో కూడా అద్భుతంగా గెలిచాడు."
 
ఆ రోజు మా ఇంట్లోకి కేవలం ఒక ఫలితం మాత్రమే రాలేదు... ఆ రోజు ఒక తల్లి కల పూర్తిగా నెరవేరబోతోంది... మరియు ఆరుష్ జీవితంలో ఒక కొత్త, అద్భుతమైన ప్రయాణం ప్రారంభమైంది! ?
 
సరిగ్గా అప్పుడే నా ఫోన్ మోగింది!? రింగ్... రింగ్...
 
అంజలి (నా బంధువు): "హలో జాన్వి! అభినందనలు! ఆరుష్ ఎగ్జామ్స్‌లో అద్భుతంగా చేశాడు. మేమంతా అతని రిజల్ట్స్ చూసి చాలా గర్వంగా ఉన్నాము."
 
ఇది విని నా ముఖంపై ఒక వెడల్పాటి చిరునవ్వు వచ్చింది.
 
నేను: "చాలా చాలా ధన్యవాదాలు అంజలి... ఇదంతా మీ అందరి ఆశీస్సులు, ప్రార్థనల ఫలితమే."
అప్పుడు వెంటనే మరో కాల్ వచ్చింది.
 
బంధువు: "హే ఆరుష్, కంగ్రాచ్యులేషన్స్! చివరికి నువ్వు సాధించావురా. నీకు ఉజ్వలమైన భవిష్యత్తు ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. దేవుడు నిన్ను ఎప్పుడూ చల్లగా దీవించుగాక!"
 
ఆరుష్: "చాలా ధన్యవాదాలు అంకుల్. మీ కాల్ నాకు చాలా సంతోషాన్నిచ్చింది."
 
ఆ తర్వాత ఒకదాని తర్వాత ఒకటి ఫోన్ కాల్స్ వరదలా రావడం మొదలయ్యాయి.
"అభినందనలు, ఆరుష్!" ?
 
"మేము నిన్ను చూసి ఎంతో గర్విస్తున్నామురా."
 
"ఎప్పటికీ ఇలాగే జీవితంలో ప్రకాశించు." ✨
 
"నీ కొత్త ప్రయాణానికి ఆల్ ది బెస్ట్."
 
"నీ ఏళ్ల కష్టానికి చివరికి అద్భుతమైన ఫలితం దక్కింది."
 
ప్రతి కాల్‌తో ఒక గర్వకారణమైన తల్లిగా నా కళ్ళు ఆనందంతో మెరిసిపోయాయి. కొంతమంది బంధువులు ఆనందంతో వీడియో కాల్‌లో కూడా మాట్లాడారు.
 
బంధువు: "వావ్ జాన్వి! మీ ఆరుష్ ఇంత తక్కువ సమయంలో చాలా బాగా ఎదిగాడు. ఈరోజు అతను నీకే కాదు, మన కుటుంబం అందరికీ గొప్ప కీర్తిని తెచ్చాడు."
 
నేను ఆరుష్ వైపు ఎంతో ప్రేమగా, ఆరాధనగా చూశాను.
 
నేను: "నాకు ఎప్పుడూ తెలుసు... నా కొడుకు ఎప్పటికైనా ఏదో ఒక గొప్ప పని కచ్చితంగా చేస్తాడని!"
 
ఆరుష్ సిగ్గుపడుతూ చిన్నగా నవ్వాడు.
 
తర్వాత ప్రతాప్ కూడా ఆఫీస్ నుండి ఆరుష్‌కు కాల్ చేశాడు, అతను కూడా ఈ రిజల్ట్స్ పట్ల చాలా సంతోషంగా ఉన్నాడు.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్! అమ్మా నువ్వు పాస్ అయ్యావని చూసి నాకు చాలా సంతోషంగా ఉందిరా."
 
ఆరుష్: "థాంక్స్ నాన్న."
 
ప్రతాప్: "విను నాన్న... సరే నేను ఈరోజు ఆఫీస్ పని వల్ల తొందరగా ఇంటికి రాలేను, పైగా రాత్రికి కూడా కొంచెం ఎక్కువ ఆలస్యం అవుతుంది.
 
అందుకే నేను సెలబ్రేషన్స్ కోసం ఒక కేక్ ముందే ఆన్‌లైన్‌లో ఆర్డర్ చేసాను. అది రాగానే డెలివరీ ఇంటికి వస్తుంది, కాబట్టి నువ్వు, మీ అమ్మగారు కలిసి దాన్ని కట్ చేసి ఆనందించండి, సరేనా?" ?
 
ఆరుష్: "కానీ నాన్న, దీని అవసరం ఏముంది ఇప్పుడు?"
 
ప్రతాప్: "పర్వాలేదులేరా నీ రిజల్ట్ కదా... నీ రోజును ఆనందించు, సరే ఉంటాను రా, బాయ్." (అప్పుడు ఆరుష్ కాల్ కట్ చేసాడు)
 
నేను: "ఏంటి బాబు, మీ నాన్నగారు ఏమంటున్నారు?"
 
ఆరుష్: "నాన్న ఒక కేక్ ఆర్డర్ చేసారట అమ్మా, అది రాగానే మనకు డెలివరీ వస్తుంది."
 
నేను: "హ్మ్మ్... సరే."
 
నేను మెల్లగా అతని దగ్గరికి నడుచుకుంటూ వెళ్లి, అతని జుట్టు ప్రేమగా నిమురుతూ అన్నాను,
 
నేను: "అభినందనలు బాబూ... నాకు నీ గురించి ఇప్పుడు ఈ ప్రపంచంలో అందరికంటే చాలా గర్వంగా ఉందిరా."
 
ఆరుష్ నవ్వుతూ నా వైపు సూటిగా చూసాడు.
 
ఆరుష్: "థాంక్యూ సో మచ్ అమ్మా... కానీ ఈ విజయం కేవలం నాది మాత్రమే కాదు."
 
నేను: (ఆశ్చర్యంగా అడిగాను) "మరి ఇది ఎవరిది బాబు?"
 
ఆమె (ఆరుష్) ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుంది. ?
 
ఆరుష్: "ఈ విజయం కేవలం నీ వల్లే వచ్చింది అమ్మా! నేను చదువుతూ అలసిపోయినప్పుడు, నువ్వే నాకు కొండంత ధైర్యం ఇచ్చేదానివి. నన్ను నేను ఎప్పుడైనా సందేహించుకున్నప్పుడు, నువ్వే నన్ను గుడ్డిగా నమ్మేదానివి. ఈ రోజు నేను ఈ గొప్ప స్థాయిలో ఉన్నానంటే... దానికి ముమ్మాటికీ కారణం నువ్వే అమ్మా!"
 
ఆ మాటలకు నా కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. ? నేను ఎంతో ప్రేమగా నా చేతిని ఆమె (ఆరుష్) బుగ్గపై ఉంచాను.
 
నేను: "తన బిడ్డకు అండగా ఉండటం ఒక తల్లిగా నా కనీస కర్తవ్యం రా. కానీ ఈ రోజు నువ్వు నీ విజయంతో నన్ను ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత సంతోషకరమైన తల్లిని చేశావు బాబు!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఇప్పుడు ఇక నా వంతు! ఇప్పుడు నువ్వు ఎవరి గురించీ కాకుండా కేవలం నీ సంతోషం గురించి మాత్రమే ఆలోచించు. నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే నవ్వుతూ, సంతోషంగా ఉండాలని నేను ప్రాణపదంగా కోరుకుంటున్నాను."
 
నా కంటి నుండి ఒక ఆనందపు కన్నీటి చుక్క జారింది. ?
 
నేను (మనసులో ఆలోచిస్తూ): "దేవుడా, నాకు ఈ జీవితంలో ఇంకేమీ వద్దు. నా కొడుకు చిరునవ్వు, వాడు ఎల్లప్పుడూ క్షేమంగా ఉండాలి నాకు అది చాలు. మరియు మా జీవితాంతం మేమిద్దరం ఇలాగే ఎప్పటికీ కలిసి ఉన్నాము!"
 
నేను అతన్ని మళ్లీ గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ఆ క్షణంలో, ఏ మాటలూ మాకు ముఖ్యం కాదు, ఏ వాగ్దానాలూ ముఖ్యం కాదు... నాలోని తల్లి గర్వం, కొడుకుగా అతని ప్రేమ అన్నీ ఆ మౌనమే చెబుతున్నాయి.
 
అప్పుడు నేను ఆరుష్ కౌగిలి నుండి కొంచెం పక్కకి జరిగి, అతని కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.


నేను: "బేబీ, ఈరోజు నీకు ఈ అద్భుతమైన రిజల్ట్‌కి ఏ బహుమతి (Gift) కావాలో అడుగు, ఇస్తాను." ?
 
ఆరుష్: "నాకు ఏమీ వద్దు అమ్మా."
 
నేను: "లేదు లేదు, అలా కుదరదు! నువ్వే నోరుతెరిచి చెప్పు, నీకు ఏది కావాలంటే అది కచ్చితంగా దొరుకుతుంది."
 
ఆరుష్: "సరే... నిజంగానా అమ్మా?"
 
నేను: "హ్మ్, అవును."
 
ఆరుష్: (చిలిపిగా నవ్వుతూ) "అయితే నాకు బహుమతిగా కావలసిందల్లా... నీ నుండి ఒక 'అవును' (YES) అనే సమాధానం మాత్రమే!"
 
నేను: (అర్థంకాక) "'అవును' అంటే దేనికి బాబు?"
 
ఆరుష్: "అలా ఎక్కువ ప్రశ్నలు అడగకు అమ్మా, ముందు 'నాకు నీ షరతుకు సమ్మతమే' అని చెప్పు చాలు, కుక్కపిల్ల!" ?
 
నేను: "అమ్మ్... (కొద్దిసేపు ఆశ్చర్యంగా ఆలోచించి) సరేలే బాబా 'సరే' అన్నాను, నా మాట అవును!"
 
ఆరుష్: "థాంక్యూ సో మచ్ అమ్మా!"
 
(ఇప్పుడు ఆరుష్ అసలు దేనికి 'సరే' అని అడిగాడో నాకు ఏమాత్రం తెలియదు, కానీ నేను గుడ్డిగా ఆమెకు 'సరే' అని చెప్పేశాను, కాబట్టి భవిష్యత్తులో దేనికో ముందు ముందు తెలుస్తుందిలే అనుకున్నాను).
 
మేము ఆ తర్వాత కాసేపు సరదాగా మాట్లాడుకున్నాము, కొద్దిసేపటికి డెలివరీ అబ్బాయి ప్రతాప్ ఆర్డర్ చేసిన కేక్ తెచ్చాడు. నేను, ఆరుష్ కలిసి ఎంతో సంతోషంగా దాన్ని కట్ చేసి, ఒకరికొకరు తినిపించుకుంటూ ఆనందించాము. ?✨
 
కేక్ తిన్న తర్వాత...


ఆరుష్: "అమ్మా... రా మనం ఈ సంతోషానికి సెలబ్రేషన్‌గా డాన్స్ చేద్దాం."
 
నేను: "ఏంటి నాన్న... నేనా, డాన్సా? నాకు రాదు బాబు."
 
కానీ ఆరుష్ నా మాట వినకుండా, తన మొబైల్‌లో ఒక అద్భుతమైన రొమాంటిక్ పాట (Romantic Song) ఆన్ చేసి... నా నడుము పట్టుకుని నన్ను ఒక్కసారిగా తన దగ్గరికి లాక్కున్నాడు! ??


నేను: (సిగ్గుపడుతూ) "అరెరే... వద్దు బేబీ వదులు, నాకు నీతో ఇలా డాన్స్ చేయడానికి చాలా సిగ్గుగా ఉంది." ?
 
ఆరుష్: (నా నడుము పట్టుకుని డాన్స్ స్టెప్స్ వేస్తూ) "అమ్మా, నాకు నిజం చెప్పు... నాతో నీకు ఎందుకంత సిగ్గుగా ఉంటుంది ఎప్పుడూ?"
 
మేము అలా ఇద్దరం ఒకరి బాహువుల్లో ఒకరం ఊగుతూ, డాన్స్ చేస్తూ మాట్లాడుకుంటున్నాము.



నేను: "అమ్మ్... నాకు తెలియదు బేబీ, నాకు ఈ ప్రపంచంలో కేవలం నీతో ఉన్నప్పుడు మాత్రమే అంతటి సిగ్గు ముంచుకొస్తుంది."
 
ఆరుష్: "హ్మ్మ్... ఇంతకుముందు రోజుల్లో నువ్వు నాతో ఎప్పుడూ ఇంత సిగ్గుగా లేవే, మరి ఇప్పుడు సడన్‌గా ఎందుకిలా ప్రవర్తిస్తున్నావు అమ్మా?"
 
నేను: (దొంగ కోపంతో) "బేబీ... అసలు నీకేమీ తెలియనట్లు, నువ్వు చాలా అమాయకుడివైనట్లు నాతో మాట్లాడుతున్నావు!"
 
ఆరుష్: "నిజంగా నాకేం తెలుసు అమ్మా?" (అంటూ తన రెండు చేతులతో నా ముఖం పైకి ఎత్తి, నా కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాడు). ?❤️
 
ఆ చూపులకు నా కళ్ళు బైర్లు కమ్మాయి, సిగ్గుతో దేహం రగిలిపోయింది!


నేను: "ఛీ వెళ్ళిపో... నేను నీకు ఏమీ చెప్పను!"
 
అని చెబుతూ, అతని స్పర్శతో నాకు చాలా విపరీతమైన సిగ్గు, ఆరాటం అనిపించడంతో... నేను అతని కౌగిలి నుండి విడిపించుకుని నేరుగా పడకగదిలోకి ఒక లేడి పిల్లలా పరుగెత్తాను! ?‍♀️?
 
నేను గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకుని, మంచం మీద ఒంటరిగా కూర్చుని సిగ్గుతో కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తున్నాను. నా గుండె విపరీతంగా, బరువెక్కినట్లుగా దడదడలాడుతోంది. ఆరుష్ ముఖం, అతని ఆ మత్తు చూపులు నా కళ్ళ ముందు స్పష్టంగా మెరుస్తున్నాయి.
 
ఆరుష్ బయట హాలులో తన స్నేహితుడితో ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నాడు. అప్పుడు నేను కొంచెం సిగ్గును తగ్గించుకుని, ఫ్రెషప్ అయి బయటకు వచ్చి వంటగది వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాను.
 
నేను: "బేబీ, కేక్ తిన్నాక నాకు అస్సలు ఆకలిగా లేదు."
 
ఆరుష్: (ఫోన్ మాట్లాడుతూనే) "అవును అమ్మా నాకు కూడా, కానీ నువ్వు ముందు ప్లేట్లు పెట్టు, నేను వస్తున్నాను."
 
ఆరుష్ ఫోన్ ముగించి వచ్చాక, మేమిద్దరం కలిసి ఎదురెదురుగా కూర్చుని రాత్రి భోజనం చేశాము. చాలా కాలం తర్వాత... ఈరోజు మా ఇంట్లో ఒక నిజమైన సంతోషం నెలకొంది!
 
ఈరోజు ఆరుష్‌తో పాటు నేను కూడా చాలా అంటే చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను. ఆ రోజు ఆనందపు క్షణాల్లో ఇట్టే గడిచిపోయింది. ?️?
 
రాత్రి సమయం... నేను వంటగదిలో మరుసటి రోజు ఉదయం కోసం డిన్నర్/పనులు వండుతుండగా, ఆరుష్ నా దగ్గరకు వచ్చి నిలబడి, నెమ్మదిగా వెనుక నుండి నన్ను కౌగిలించుకున్నాడు. అతను నా జుట్టును వెనక్కి నెట్టి, నా మెడ సువాసనలో తన ముఖాన్ని వెచ్చగా దాచుకున్నాడు. ?
 
నేను: "బేబీ, నాకు ఇక్కడ వంట పని కొంచెం ఎక్కువగా ఉంది, వదులు, నువ్వు వెళ్లి బయట సోఫాలో కూర్చో."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ఇప్పుడే కాసేపు బయటకు వెళ్ళొస్తాను."
 
నేను: "రాత్రి పూట ఎందుకు ఇప్పుడు?"
 
ఆరుష్: "నా స్నేహితుల నుండి అర్జెంట్ ఫోన్ వచ్చింది, వాళ్ళు పార్టీ చేసుకోవడానికి నన్ను బయటికి పిలుస్తున్నారు."
 
నేను: "సరే, అయితే... త్వరగా రా."
 
ఆరుష్: "అయితే నేను వెళ్తాను..." (అతను వెళ్తుండగా నాకు సడన్‌గా నిన్నటి గొడవ గుర్తొచ్చి నేను భయంతో అతన్ని చెయ్యి పట్టుకుని ఆపాను) ?
 
నేను: "సరే కానీ ఆగు! నువ్వు వెళ్లొద్దు, వాళ్ళని ఒప్పించు, నేను రాత్రికి రావడం లేదని వాళ్లకు స్పష్టంగా చెప్పు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా..." (ఆమె నన్ను తన వైపు తిప్పుకుంది)
 
నేను: "అవును బాబు, నువ్వేం ఎక్కడికీ వెళ్ళకు. ఇప్పుడు ఈ రాత్రి పూట నిన్ను బయటకు పంపించడం అంటే... మన కాళ్ళ మీద మనమే గొడ్డలితో కాల్చుకోవడం లాంటిది! నిన్న వాళ్ళతో గొడవపడ్డావు కదా!" ?
 
ఆరుష్: "నేను కేవలం వాళ్లను కలిసి కొద్దిసేపట్లో తిరిగి వచ్చేస్తాను అమ్మా."
 
నేను: "ఆరుష్ చూడు, నిన్న ఆ కేఫ్‌లో నువ్వేం భయంకరమైన పని చేశావో నీకు తెలుసు కదా? ఆ రౌడీలు నీకోసం తిరుగుతుంటారు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, కానీ నేను ఇది ప్రతిరోజూ చేయను కదా, వాళ్ళు ఎక్కడో ఉంటారులే."
 
నేను: "నాకేమీ తెలియదు ఆరుష్! చూడు, నేను ఈరోజు నీ రిజల్ట్స్ వల్ల చాలా మంచి మూడ్‌లో ఉన్నాను. బయటకు వెళ్లి గొడవపడి ఈరోజు నా సంతోషాన్ని పాడుచేయకు ప్లీజ్."
 
ఆరుష్: "చూడు అమ్మా, అతను మళ్ళీ కాల్ చేస్తున్నాడు" (నా ఫోన్‌కి తన స్నేహితుల కాల్స్ వస్తున్నాయని స్క్రీన్ చూపిస్తున్నాడు). ?
 
నేను: (కాల్ కట్ చేసి) "నేను అతనితో చట్టబద్ధంగా మాట్లాడుతాను, నువ్వు వెళ్ళడం లేదు అంతే."
 
ఆరుష్: (నిట్టూర్పుతో) "సరే వద్దులే, అలాగే కానివ్వు, నేను ఎక్కడికీ వెళ్ళను."
 
నేను: "హ్మ్, వెరీ గుడ్ దేవుడా అబ్బాయి! ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా బయటకి వెళ్లి టీవీ చూస్తూ కూర్చో, నేను నీకోసం వంట చేస్తాను." (అని చెబుతూ, నేను ప్రేమగా అతని బుగ్గ మీద ఒక ముద్దు పెట్టాను) ?
 
(ఇప్పుడు నేను ఈ ప్రపంచంలో ఏ విషయాల గురించి అస్సలు పట్టించుకోవడం లేదు! నేను అంతా మర్చిపోయాను...
 
అది పండిట్ జీ చెప్పిన భయంకరమైన విషయాలు కానీ, ఆయన చెప్పిన ఆ పాపపు బంధం కానీ, ఇప్పుడే మొదలైన నా జీవిత కష్టాలు కానీ—నేను ఈ ప్రాపంచిక విషయాలన్నీ పూర్తిగా మర్చిపోయాను.
 
నేను కేవలం నా ఆరుష్ కోసమే, నా ఆనందంలోనే బ్రతుకుతున్నాను. నాకు గతంలో ఏ ఘోరం జరిగినా లేదా భవిష్యత్తులో ఏ వినాశనం జరగబోతున్నా...
 
నేను దాని గురించి ఇప్పుడు అస్సలు చింతించట్లేదు! ఈ క్షణంలో నాకు కేవలం ఆరుష్ మాత్రమే ముఖ్యం, మిగతా ప్రపంచాన్ని మర్చిపో...) ✨
 
నేను: "ఆరుష్..." (వంటగది నుండి గట్టిగా పిలుస్తూ)
 
ఆరుష్: " అమ్మా, చెప్పు" (హాలులో టీవీ చూస్తూనే అరిచాడు)
 
నేను: "నా ఫోన్ ఛార్జింగ్ చాలా తక్కువగా ఉందిరా, తీసుకురా."
 
ఆరుష్ నా ఫోన్‌తో నా దగ్గరికి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. అతని చేతిలో నుండి నా ఫోన్ తీసుకుంటూ...


నేను: "బేబీ నువ్వు ఇందాక నా ఫోన్ ఎంతసేపు వాడావురా, కనీసం ఛార్జింగ్ కూడా పెట్టలేదా? బ్యాటరీ ఎంత తక్కువగా ఉందో చూడు, జస్ట్ 5% ఉంది!" ?
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా వాడాను, సరేలే నీ ఫోన్ వాడకం అయ్యాక నాకు ఇవ్వు, నేను వెళ్లి ఛార్జ్ పెడతాను."
 
తర్వాత అతను తిరిగి హాలులోకి బయటకు వెళ్ళాడు. నేను మా అమ్మకు మళ్లీ ఫోన్ చేసి ఆమెతో కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టాను. వంట చేస్తూనే ఫోన్ మాట్లాడుతున్నాను.
 
అమ్మ కూడా ఆరుష్ రిజల్ట్స్ రావడంతో, వాడు పాస్ అవ్వడంతో చాలా సంతోషంగా ఉంది. నేను ఆమెను ఒకసారి మా ఇంటికి రమ్మని ఆప్యాయంగా అడిగాను, కానీ ఆమె రాలేనని ఒప్పుకోలేదు.
 
"కొన్ని రోజుల తర్వాత వస్తానులేమ్మా, ఇప్పుడు నేను పనిచేసే కాలేజ్లో పిల్లలకు పరీక్షలు జరుగుతున్నాయి, నాకు సెలవులు లేవు" అని చెప్పింది. ?
 
కొంతసేపటికి నేను వంట ముగించి, ఆరుష్‌తో కలిసి రాత్రి భోజనం చేశాను. ఆ తర్వాత మేమిద్దరం బెడ్‌రూమ్‌లో కాసేపు సరదాగా మాట్లాడుకుని ఎవరికి వాళ్ళం పడుకున్నాము.
 
ఆ రోజు రాత్రి ప్రతాప్ ఆఫీస్ నుండి చాలా ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చాడు. ఆయన ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా వచ్చిన వెంటనే తన గదిలోకి వెళ్లి నిద్రపోయాడు. అప్పుడు సమయం దాదాపు అర్ధరాత్రి రెండు (2:00 AM) గంటలయింది. ?️

[annanuvvukeka]

Nice update

[Kirankumarpvchrm]

Hi Sunny Anna

Good evening.

Thank you for the best and long update anna. Chaala chaala thanks Sunny Anna.

Love you.

[Mahesh12345]

ఆనంద్ ఒక మంచి కాఫీ లాంటి సినిమా అన్నట్టు మీ స్టోరీ కూడా ఒక మంచి ఫీల్ గుడ్ స్టోరీ. చాలా బాగా రాస్తున్నారు మీరు 

సారీ అండి ఇంతకంటే మంచిగా ఇంకేం కామెంట్ పెట్టాలో తెలియడం లేదు నాకు 

[Chchandu]

Nice update

[TringDan]

Superb narration...

[Sam@hello7]

Update bro

[appalapradeep]

Super update broo

[ash.enigma]

Next level ki teesukellandi Sunny garu