[Kirankumarpvchrm]

Sunu bro,update baavundi. Asalu romnamvr chepinchandi.

Thank you for the update.

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[Balu999]

Nice update bro

[Meghana1508]

This is one of best story here.

[Kirankumarpvchrm]

Hi Sunny brother,
Thank you for the update.

[H latha]

This is lovely story for the mother and son

[ash.enigma]

Sooper kick అసెంబ్లీ romantic updates. Wow you can only beat yourself Sunny bhai!!

[Anubantu]

Very realistic erotic story
Good narration
Showed the pain of women at same time live bonding between mom and son

[Tube light]

Super narration
Jaanvi koduku ni hasband laaga bavistu viraham tho ragili povaali
Koduku nu andam tho kavinchaali kotha cheera katti andaalatho muripinchaali
Koduku tho sarasaalu aadaali
Chusevaalu veelaani Mogudu pellam anukovali
Adi telisi veelidaaru siggu padali
Koduku ammani pellam anukovali
Jaanvi koduku ni srivasru ani pilavaali
Katha ki idhi just start
Ilaa katha nadipe maargam aalochistaarani korukuntu
Mee veerabhimaani manavi

[Anubantu]

Update please

[Tube light]

Waiting for update.....

[Sunnysunnysunny]

సూపర్ నేరేషన్
జాన్వి కొడుకు నీ హస్బంద్ లాగా బవిస్తు విరహం తో రగిలి పోవాలి
కొడుకు ను అందం తో కవించాలి కొత్త చీర కట్టి అందాలతో మురిపించాలి
కొడుకు తో సరసాలు
ఆడాలి చూసేవాలు
వీలని కొడుక్కి పెళ్లాం అనుకుంటూ
అడిగాడు పెళ్లాం అనుకోవాలి
జాన్వి కొడుకు నీ శ్రీవస్రు అని పిలవాలి
కథకి ఇది ఇప్పుడే
ఇలా కథ నడిపే మార్గం ఆలోచిస్తారని కోరుకుంటూ
మీ వీరభిమాని మనవి

ముందుగా మీ అభిప్రాయానికి ధన్యవాదాలు .. ఐతే ఈ కధ నేను సొంతంగా రాయడం లేదు. నాకు "తొలిప్రేమ" అనే రీడర్ నుండి కొంచెం వారి జీవితపు జ్ఞాపకాలు తెలియచేస్తున్నారు. అలాగే నాకు ఈరోజు వారు అప్‌డేట్ చేసారు. కాకపోతే నాకు నా కధలను రాయడానికి సమయం సరిపోలేదు. ఈ స్టోరీ అప్‌డేట్ మీకు రేపు పెద్ద పెద్ద అప్‌డేట్‌లతో మీ ముందు ఉంటాను. థాంక్స్..

[Meghana1508]

ముందుగా మీ అభిప్రాయానికి ధన్యవాదాలు .. ఐతే ఈ కధ నేను సొంతంగా రాయడం లేదు. నాకు "తొలిప్రేమ" అనే రీడర్ నుండి కొంచెం వారి జీవితపు జ్ఞాపకాలు తెలియచేస్తున్నారు. అలాగే నాకు ఈరోజు వారు అప్‌డేట్ చేసారు. కాకపోతే నాకు నా కధలను రాయడానికి సమయం సరిపోలేదు. ఈ స్టోరీ అప్‌డేట్ మీకు రేపు పెద్ద పెద్ద అప్‌డేట్‌లతో మీ ముందు ఉంటాను. థాంక్స్..

వెయిటింగ్ 

[Sunnysunnysunny]

ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి, ఆరుష్ తన చేతుల్లో నన్ను గట్టిగా హత్తుకుని ఎంతో ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నాడు. ? రాత్రంతా అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖంపై మెల్లగా పడుతూ ఉండేది
 
నేను కూడా ఎంతో భద్రంగా అతని విశాలమైన ఛాతీని హత్తుకుని నిద్రపోయేదాన్ని. అతని చేతుల్లో నాకు దొరికే ఆ ప్రశాంతత అంతాఇంతా కాదు!
 


నాకున్న ప్రతి ఒత్తిడి, తీవ్రమైన తలనొప్పి, ప్రతాప్ గురించిన అనవసరమైన చింతలు—అన్నీ ఇట్టే మాయమైపోయేవి. ✨
 
అతని హృదయ స్పందన నా చింతలన్నింటినీ కప్పిపుచ్చి, ఈ ప్రపంచంలో కేవలం మా మధ్య ఉన్న శుద్ధమైన ప్రేమ మాత్రమే మిగిలి ఉన్నట్లు అనిపించేది. ?
 
ఉదయం వేళల్లో అతను నన్ను సులభంగా లేవనిచ్చేవాడే కాదు. కొన్నిసార్లు నా చేయి పట్టుకుని తన వైపు లాగేవాడు... కొన్నిసార్లు నా జుట్టును ప్రేమగా నిమురుతూ,
 
"అమ్మా, ఇంకొద్దిసేపు... ఇక్కడే నా చెంతే ఉండు..."
 
అని గారంగా బతిమలాడేవాడు. అతని గొంతులో ఒక చిన్నపిల్లాడి స్వచ్ఛమైన ప్రేమ, నన్ను కోల్పోతానేమోనన్న గాఢమైన ఆప్యాయత స్పష్టంగా కనిపించేవి.
 
నేను అతని మాటలకు నవ్వి, ఎంతో ప్రేమగా అతని బుగ్గపై ఒక ముద్దుపెట్టి, నేనే స్వయంగా అతన్ని నిద్రలేపేదాన్ని. ?
 
ఆ తర్వాత మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా అల్పాహారం చేసేవాళ్ళం. అతను వంటగదిలో నాతో పాటు పక్కనే నిలబడేవాడు.
 
కొన్నిసార్లు నాకు చిన్నచిన్న సహాయాలు చేస్తూ, నేను వేడి వేడిగా టీ తయారు చేస్తుండగా అకస్మాత్తుగా వెనుక నుండి నన్ను కౌగిలించుకునేవాడు. ?
 


అతని ఆ అకస్మాత్తు స్పర్శ నా ఒంట్లో ఒక తీయని వెచ్చదనాన్ని, నూతనోత్సాహాన్ని నింపేది.
 
అయితే, ప్రతాప్ మాత్రం ఉదయాన్నే హడావిడిగా బయలుదేరి రాత్రి చాలా ఆలస్యంగా తిరిగి వచ్చేవారు. ? అతను మాతో కేవలం రెండు మూడు మాటలు మాత్రమే మాట్లాడి వెళ్లిపోయేవాడు.
 
ఆరుష్ తండ్రిని చూడగానే ఒక్కసారిగా మౌనంగా ఉండిపోయేవాడు. ? అతని కళ్ళలో స్పష్టమైన కోపం, దూరం కొట్టచ్చినట్లు కనిపించేవి;
 
అయినప్పటికీ, తండ్రిపై ఉన్న సాంప్రదాయక చిన్ననాటి గౌరవాన్ని మనసులో ఉంచుకుని అతను పైకి ఏమీ అనకుండా మౌనంగానే భరించేవాడు. ?️
 
రాత్రి కాగానే, మేమిద్దరం మళ్ళీ మా పడకగదికి వచ్చి ప్రశాంతంగా పడుకునేవాళ్ళం. ప్రతి రాత్రి అతను నన్ను తన విశాలమైన ఛాతీకి హత్తుకుని పడుకునేవాడు.
 
కొన్నిసార్లు నా తల నిమురుతూ,కొన్నిసార్లు నా కళ్ళలో దొర్లే కన్నీళ్లను తన వేళ్లతో తుడుస్తూ ఉండేవాడు ? 

(ఎందుకంటే నాలోని ఆందోళన వల్ల కొన్నిసార్లు నా కళ్ళు తెలియకుండానే నీటితో నిండిపోయేవి).
 
అతని చేతులు నా నడుముపై, మరికొన్నిసార్లు నా వీపుపై ఆప్యాయంగా తిరిగేవి.
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో లోతుగా దాచుకుని, లయబద్ధంగా కొట్టుకుంటున్న అతని గుండెచప్పుడును కళ్ళు మూసుకుని వినేదాన్ని. ?
 
ఈ చిన్న చిన్న అమూల్యమైన క్షణాలే నా జీవితానికి మళ్లీ బ్రతకడానికి ఒక కొత్త ఆశను, ధైర్యాన్ని ఇచ్చాయి.
 
ఈరోజు ఎంతో కీలకమైన డాక్టర్ అపాయింట్‌మెంట్ రోజు. ఎంతో కాలంగా ఎదురుచూస్తున్న రిపోర్టులు ఈరోజే రాబోతున్నాయి.
 
ఆరుష్ ఈరోజు చాలా తొందరగా నిద్రలేచాడు. తను త్వరగా స్నానం ముగించుకుని వచ్చి, నా కోసం స్వయంగా తానే కాఫీ చేసి ఇచ్చాడు. 

అంతేకాదు, ఆసుపత్రికి వెళ్లడానికి నా రిపోర్ట్స్ కూడా తనే స్వయంగా సర్దిపెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఈరోజు నేను ఖచ్చితంగా నీతో వస్తాను. ఏ సాకులు చెప్పొద్దు, వినను." ?
 
నేను: “బేబీ, వద్దులే నువ్వు…” (అని సముదాయించబోయాను)
 
ఆరుష్: (నా మాటను మధ్యలోనే గట్టిగా ఆపి) “లేదు అమ్మా, నీ రిపోర్టులకంటే ముఖ్యం నాకు ఏదీ లేదు. నీ ఆరోగ్యం ముఖ్యం!” ?
 
అంటూ, అతనికి బాగా నచ్చిన, ఎంతో అందంగా కనిపించే ఒక లేత గులాబీ రంగు చీరను తీసి నా చేతికిచ్చాడు. ?
 
నేను తను ఇచ్చిన చీరను కట్టుకుని, చక్కగా తయారై బయటకు వచ్చినప్పుడు... అతను నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ?✨
 
ఆరుష్: (ఎంతో మృదువుగా, ప్రేమగా) “అమ్మా... ఈరోజు నువ్వు నిజంగా చాలా చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు…” ?
 
ఆ మాట వినేసరికి నాలో సిగ్గు మొగ్గ తొడిగింది, నేను ఎంతో ఆప్యాయంగా నా చెయ్యి చాచి అతని చెంపను తాకాను. ☺️
 
అతను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే నా చేతిని తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, దాన్ని తీసుకొచ్చి తన ఛాతీపై (తన గుండెకమలం మీద) పెట్టుకున్నాడు. ??
 
మేమిద్దరం ఎలాంటి మాటలు లేకుండా, కేవలం చూపులతోనే మనసుల భావాలను పంచుకుంటూ కొన్ని క్షణాల పాటు అలాగే కదలకుండా నిలబడిపోయాము. ⏳
 
ఆ తర్వాత అతను నన్ను జాగ్రత్తగా కారులో కూర్చోబెట్టుకుని క్లినిక్‌కు బయలుదేరాడు. ?
 


మేము డాక్టర్ సుమన క్యాబిన్‌కు చేరుకున్నాక లోపలికి వెళ్లి ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలలో కూర్చున్నాము.
 
ఆరుష్ ఆ సమయంలో తన భయాన్ని దాచుకుంటూ, తనను తాను మానసికంగా ప్రోత్సహించుకుంటున్నట్లుగా ... నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ? 

రిపోర్టుల టెన్షన్‌తో నా చేయి కొద్దిగా వణుకుతుంటే, అతను అప్పుడప్పుడు మరింత గట్టిగా నొక్కుతూ ధైర్యం చెప్తున్నాడు. ?


 
అంతలో డాక్టర్ సుమన క్యాబిన్‌లోకి వచ్చి, మా ముందున్న బల్లపై మెడికల్ ఫైల్ తెరిచారు. ?
 
డాక్టర్ గారు మొదట చాలా ప్రశాంతంగా నా రక్తపోటును (Blood Pressure) నిశితంగా తనిఖీ చేశారు. ? ఆ తర్వాత, టేబుల్ మీద ఉన్న మా రిపోర్టులను ఒక్కొక్కటిగా తిరగేస్తూ పరిశీలించడం మొదలుపెట్టారు... ?
 
డాక్టర్ సుమన గారు చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు:
 
డాక్టర్ సుమన: (నవ్వుతూ) “జాన్వి గారు, ముందుగా మీరిద్దరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. పెద్ద సమస్యేమీ లేదు, భయపడాల్సిన అవసరం అసలే లేదు.” 
 
డాక్టర్ మాట వినగానే ఆరుష్ శ్వాస తేలికపడింది, గుండె మీద బరువు దిగిపోయినట్లయింది. అయినప్పటికీ, నా ఆరోగ్యం గురించిన ఆందోళన అతని కళ్లలో ఇంకా అలాగే ఉండిపోయింది. ?


డాక్టర్ సుమన: “MRI రిపోర్టు పూర్తిగా సాధారణంగా ఉంది (Normal). కణితి గానీ, ట్యూమర్ గానీ లేదా మరే ఇతర తీవ్రమైన సమస్య ఏమీ లేదు.
 
మీకు వస్తున్న తలనొప్పి కేవలం మైగ్రేన్ మరియు విపరీతమైన ఒత్తిడి వల్ల మాత్రమే వస్తోంది. అంతేకాదు, కొంచెం నీరసం కూడా ఉంది, శరీరంలో హిమోగ్లోబిన్ శాతంపూడా కొద్దిగా తక్కువగా ఉంది.
 
రోజూ ఉండే టెన్షన్, సరిగ్గా నిద్రపోకపోవడం ఇవన్నీ కలిసి ఈ సమస్యలన్నింటినీ మరింత తీవ్రతరం చేశాయి.”
 
అది విన్న వెంటనే నేను ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఆరుష్ వైపు చూశాను. ? 

నా వైపు చూసిన ఆరుష్ ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా నా వైపు వంగి, ఎంతో ప్రేమగా నా నుదుటిపై ఒక గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: (అతని గొంతులో వణుకు తగ్గకుండా, ఆందోళనగా డాక్టర్‌తో) “అయితే ఇప్పుడు మీరేం చేయమంటారు ఆంటీ? అమ్మను పూర్తిగా కోలుకోవడానికి ఏం చేయాలి?” ?
 
డాక్టర్ సుమన: "మందులు, ఐరన్ సప్లిమెంట్లు క్రమం తప్పకుండా వాడండి. అన్నింటికన్నా ముఖ్యంగా—ఎలాంటి ఒత్తిడిని దరిచేరనీయకండి, మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవాలి.
 
జాన్వి గారు, మీకు ఇప్పుడు మంచి విశ్రాంతి చాలా అవసరం. దేని గురించీ అనవసరంగా ఆందోళన పడకండి.
 
ఆరుష్, నువ్వు మీ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకో, ఏ క్షణంలోనూ ఆమెను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టకు.” ?‍⚕️?
 
డాక్టర్ ఆ మాట అనగానే, ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా తన మనసులోని మాటను గట్టిగా చెప్పాడు:
 
ఆరుష్: “ఖచ్చితంగా ఆంటీ! నేను ఆమెను నా ప్రాణాలకంటే ఎక్కువగా చూసుకుంటాను, ఇకపై ఎప్పటికీ ఆమెను ఒంటరిగా వదిలిపెట్టను.” ?️❤️
 
డాక్టర్ చెప్పినట్లుగా అన్ని రిపోర్టులు సాధారణంగా రావడంతో, మా మనసుల భారమంతా తొలగిపోయింది. మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. ?
 
దారి పొడవునా ఆరుష్ నా చేయిని తన చేతిలోకి తీసుకుని, వేళ్లతో వేళ్లు బంధించి గట్టిగా పట్టుకునే ఉన్నాడు. ? 

ఇంటికి చేరుకోగానే, నేను అలసటతో నా చెప్పులు విప్పి హాలులోని సోఫాలో కూర్చున్నాను.
 
నాకు ఒళ్లంతా చాలా నీరసంగా,బలహీనంగా అలసిపోయినట్లు అనిపించింది. 

?️ ఆరుష్ వెంటనే అప్రమత్తమై, వేగంగా వెళ్లి ఏసీ ఆన్ చేసి, నా పక్కనే సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాడు. ❄️
 


ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు కదలకుండా ఇక్కడే ప్రశాంతంగా కూర్చో, నేను నీ కోసం ఇప్పుడే మంచి నీళ్ళు తెస్తాను." ?
 
అని చెప్పి వెళ్లి, ఒక గ్లాసు నిండా చల్లని నీళ్ళు తెచ్చి నాకు ప్రేమగా అందించాడు. నీళ్లు తాగాక, అతను నా పక్కనే మరింత దగ్గరగా వచ్చి కూర్చుని, నా తలను తన భుజం మీద ఆనించుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: (ఎంతో మృదువుగా) “ఇప్పుడు అంతా బాగానే ఉందా అమ్మా? హాయిగా అనిపిస్తోందా? డాక్టర్ చెప్పినవన్నీ నేను శ్రద్ధగా పాటిస్తాను.
 
నువ్వు టైంకి మందులు వేసుకోవడం, విశ్రాంతి తీసుకోవడం మాత్రమే నీ పని. మిగతాదంతా నేను చూసుకుంటాను.” ?
 
నేను: “అవును బేబీ, నువ్వు తోడుగా ఉన్నాక నాకు ఇప్పుడేం ఆందోళనగా లేదు. కొంచెం నీరసంగా అనిపిస్తోంది అంతేలే బంగారం.” ?
 
మేమిద్దరం అలా కొంతసేపు హాలులోనే ఒకరి భుజాలపై ఒకరం ఆనుకుని ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాము. ఆరుష్ అప్పుడప్పుడు నా చేతిని తన వేళ్లతో మెల్లగా నిమురుతూ,
 
నా చెవుల వెనుకకు జారిన జుట్టును ఎంతో ప్రేమగా సవరిస్తూ ఉన్నాడు. అతని ఆ స్పర్శ, అతని సాన్నిధ్యం నాకు మాటల్లో చెప్పలేనంత హాయిని, భద్రతను ఇచ్చాయి. ✨
 
కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకున్న తర్వాత నేను సోఫాలో నుండి లేచాను.
 
నేను: “ఇక విశ్రాంతి చాలు బేబీ, లేకపోతే పనులు అలాగే ఉంటాయి. ఇప్పుడు నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి కొంచెం వంట పనులు చేయాలి.” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే అడ్డుకుంటూ) “అమ్మా, ప్లీజ్ దయచేసి నువ్వు కదలకుండా అక్కడే కూర్చో. ఈరోజు నీతో పాటు నేనుంటాను, అన్ని పనులూ నేనే చేస్తాను, నువ్వు నాకు జస్ట్ చెప్తే చాలు.” ??


 
కానీ నేను అతని మాట వినకుండా చిన్నగా నవ్వి వంటగదిలోకి వెళ్లాను. నేను వెళ్లి ముందుగా ఫ్రిజ్ నుండి కూరగాయలు బయటకు తీశాను. ఆరుష్ కూడా వెంటనే నా వెనుకే పరుగెత్తుకొచ్చాడు! ?‍♂️
 
అతను ఫ్రిజ్ నుండి పెరుగు, ఇంకా కావలసిన కొన్ని ఇతర వస్తువులు తీసి నా ముందు పెట్టాడు. 

నేను సింక్ దగ్గర నిలబడి బియ్యం కడగడం మొదలుపెట్టాను, అతను పక్కనే కదలకుండా నిలబడి నన్నే చూస్తున్నాడు
 
నేను పప్పుల డబ్బా తీసి వంట చేయడం ప్రారంభించాను. ఆ తర్వాత బంగాళదుంప కట్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. 

అది చూసి ఆరుష్ పరుగున వెళ్లి హాల్‌లోని స్టూల్ తీసుకువచ్చి నా వెనుక వేశాడు. ?


ఆరుష్: “అమ్మా, నీరసంగా ఉంది కదా... కూర్చుని చెయ్యి, ఇలా నిలబడి అస్సలు కష్టపడకు.”
 
నేను అతని ప్రేమానురాగాలను చూసి మనసులో మురిసిపోతూ, నవ్వి ఆ స్టూల్ మీద కూర్చున్నాను. ?
 
అతను నా పక్కనే నిలబడి, అప్పుడప్పుడు నాకు గ్లాసుతో మంచి నీళ్ళు తాగిస్తూ, స్టవ్ మంటను ఎక్కడ ఎక్కువైతే అక్కడ సర్దుతూ నాకు చేదోడు వాదోడుగా ఉన్నాడు.
 
నేను చపాతీ చేయడానికి పిండి కలుపుకుని, రొట్టెలు ఒత్తడం మొదలుపెట్టగానే... ఆరుష్ ఉత్సాహంగా నా ముందుకు వచ్చాడు! ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, నాకు నేర్పించు! నేను కూడా ఈరోజు నీతో పాటు చపాతీ ఒత్తుతాను చూడు.” ?
 
అని చెప్పి నా పక్కనే నిలబడి నన్ను అడిగి మరీ రొట్టెలు చేయడం నేర్చుకున్నాడు. అతను తన చేతులతో కొన్ని చేశాడు
 
కొన్ని బాగానే వచ్చాయి, కానీ కొన్ని మాత్రం కొంచెం మందంగా, సరిగ్గా రౌండ్‌గా రాలేదు! ? అది చూసి మేమిద్దరం వంటగదిలో గట్టిగా నవ్వుకున్నాము.
 
ఆరుష్‌తో కలిసి వంటగదిలో ఇలా పనులు చేసుకుంటూ గడుపుతుంటే... కాలం ఎలా పరుగెత్తిందో, గంటలు ఎలా గడిచిపోయాయో కూడా మాకు అసలు తెలియనే లేదు! ⏳?
 


వంట అంతా అయిపోయింది. వేడి వేడి భోజనం సిద్ధమైంది! నేను వండిన వంటలన్నీ అమర్చిన ప్లేట్లను డైనింగ్ టేబుల్ మీద సర్దాను.
 
ఆరుష్ మాత్రం ఆగకుండా స్వయంగా వెళ్లి ప్లేట్లు, గ్లాసులు బయటకు తీసి, వాటిలో చల్లని నీళ్ళు నింపి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. ?మేమిద్దరం టేబుల్ దగ్గర ఎదురుగా కూర్చుని భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము.
 
ఆరుష్ ఎంతో ప్రేమగా నా ప్లేట్లోకి ఒక అదనపు చపాతీ , రైస్ తెచ్చి పెడుతూ...


ఆరుష్: “అమ్మా, ఈరోజు నువ్వు బాగా ఎక్కువగా తినాలి. ఇప్పుడే డాక్టర్ చెప్పారు కదా నీకు నీరసంగా ఉందని, నువ్వు చాలా బలహీనంగా ఉన్నావు... కాబట్టి ఇవన్నీ నువ్వే తినాలి!” ?
 
నేను: (కరిగిపోతూ) “అయ్యో నా బంగారమే... అయితే నువ్వు కూడా సరిగ్గా తిను, మొండిఘటంలా ఉండకు.” అని నేను అతని ప్లేట్లోకి కూర వొంపాను. 



తింటున్నంత సేపు అతను భోజనం కంటే నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా ఎక్కువగా చూస్తూ ఉన్నాడు! అతని కళ్లలో నాపై ఉన్న ఆరాధన స్పష్టంగా కనిపించింది. ✨
 
భోజనం అంతా పూర్తయిపోయాక, నేను లేవబోతుంటే అతను నన్ను బలవంతంగా కూర్చోబెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: “అమ్మా, ఇప్పుడే కదా అనారోగ్యం నుండి కోలుకుంటున్నావు... నువ్వు అస్సలు లేవద్దు, కూర్చో ప్రశాంతంగా. ఇవన్నీ నేను చూసుకుంటాను.”
 
అని చెప్పి, తానే స్వయంగా టేబుల్ మీద ఉన్నవన్నీ శుభ్రం చేశాడు. తిన్న గిల్లెలను తీసుకెళ్లి డిష్ వాషర్ / మెషీన్‌లో పెట్టి, వంటగదిని అంతటినీ తనే శుభ్రంగా కడిగి సర్దేశాడు. ?✨
 
నేను హాలులోని సోఫాలో ప్రశాంతంగా కూర్చుని, అంకితభావంతో పనులు చేస్తున్న నా బిడ్డను కళ్లార్పకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాను.
 
అతను ఆ పని చేస్తున్నంత సేపు కూడా, పని మధ్యలో నా వైపు చూసి ఎంతో మనోహరంగా నవ్వుతూనే ఉన్నాడు. ??
 
తన పనులన్నీ పూర్తి చేసుకుని, వెంటనే నా దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి సోఫాలో నా పక్కనే అతుక్కుని కూర్చున్నాడు. తన చేతుల్లో నా చేతిని తీసుకుని ఎంతో గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: (చాలా మృదువైన గొంతుతో) “అమ్మా, ఇకపై నువ్వు ఏ విషయంలోనూ టెన్షన్ పడొద్దు, 

దేని గురించి అస్సలు ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరమే లేదు. ఎందుకంటే... నేను ఇక్కడ నీ వెంటే ఉన్నానుగా!” ?✨
 
నేను: “సరే బేబీ...” అని నెమ్మదిగా అతని భుజం మీద నా తల ఆనించుకుని పడుకున్నాను.
 
నా మనసంతా ఏదో తెలియని తేలికదనం ఆవహించింది. ఆ తర్వాత, ఆరుష్ ప్రేమగా గుర్తుచేయడంతో నేను నా మందులు వేసుకున్నాను. ?
 
అతను సోఫాలో కూర్చుని నా తలను తన ఒళ్ళో  పెట్టుకుని ఎంతో లాలనగా నిమురుతుండగా... టీవీ కూడా ఆన్‌లోనే ఉంది, 

కానీ మేమిద్దరం దానిపై అసలు శ్రద్ధ పెట్టలేదు. కేవలం ఒకరి పక్కన ఒకరం హాయిగా మాట్లాడుకుంటూ ఆ క్షణాలను ఆస్వాదించాము. ??

అలా రాత్రి సమయం అయింది. ప్రతాప్ ఎప్పటిలాగే ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చారు. ఆయన వచ్చి, ఎవరితోనూ ఎక్కువగా మాట్లాడకుండా నిశ్శబ్దంగా భోజనం చేసి వెళ్లి నిద్రపోయారు. ?
 
ప్రతాప్ పడుకున్నాక, నేను, ఆరుష్ మా పడకగదిలోకి వచ్చాము. ?️ నేను నిద్ర కోసం మంచం సర్దుతుంటే, ఆరుష్ నాకోసం మందులు తీసి ప్రేమగా నా చేతికి అందించాడు.
 
నేను ఆ మందులు వేసుకుని మంచంపై పడుకున్నాను. అతను నా పక్కనే వచ్చి పడుకుంటూ నన్ను తన ఛాతీకి హత్తుకున్నాడు.
 
అతని చేతుల్లోని ఆ వెచ్చదనానికి, మందుల ప్రభావానికి నా కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకుపోయి నాకు త్వరగా గాఢమైన నిద్ర పట్టింది. ? కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ కూడా నా చెంతే ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాడు.
 
అలా రెండు రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి. ఇప్పుడు నా ఆరోగ్యం పూర్తిగా కుదుటపడింది, నేను మునుపటిలాగే చాలా బాగున్నాను. ?
 
ఆ రోజు ఉదయం ప్రతాప్ తన పని మీద బ్యాంకుకు వెళ్ళాడు. అదే సమయంలో ఆరుష్‌కు కూడా కాలేజీలో ఏదో ముఖ్యమైన పని ఉండటంతో తను కూడా కాలేజీకి వెళ్ళాడు. ?️
 
ఇంటి పనులన్నీ పూర్తిగా ముగించుకుని, నేను హాలులో నిలబడి మా అమ్మతో ఫోన్‌లో చాలాసేపు మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. ?
 
అమ్మ ఫోన్‌లో నన్ను ఎప్పుడు వస్తున్నావు, త్వరగా మా ఊరికి వచ్చేయ్ అని ప్రేమగా అడిగింది. అప్పుడు నేను అమ్మతో, "నేను, ఆరుష్ రేపే మీ ఊరికి వస్తున్నాము" అని చెప్పాను.
 
అమ్మతో ఆ ఫోన్ కాల్ మాట్లాడుతూనే రెండు గంటలు ఇట్టే గడిచిపోయాయి! 
 


కానీ ఆరుష్ ఇంకా కాలేజీ నుండి రాలేదు. నేను చాలా సేపటి నుండి హాలులో కూర్చుని, ద్వారం వైపు చూస్తూ అతని రాక కోసం ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నాను. ?
 
ఎట్టకేలకు కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చేశాడు! ?✨ మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో సంతోషంగా భోజనం చేశాము. ?
 
భోజనం చేసే సమయంలో నేను ఆరుష్‌తో ఎంతో ఉత్సాహంగా మాట కలిపాను:
 
నేను: “బేబీ... నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. రేపు మనం కచ్చితంగా నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాలి, అమ్మ ఫోన్ చేసింది.” ??
 
నా ఆ మాట వినగానే ఆరుష్ మొహం ఒక్కసారిగా వెలిగిపోయింది, ఎంతో సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోయాడు!


ఆరుష్: (చాలా ఎగ్జైట్ అవుతూ) “నిజంగానా అమ్మా?! వావ్, చాలా మంచిది! నేను కూడా నానమ్మను చూసి చాలా రోజులైంది, రేపే వెళ్దాం పదా!” ?✨
 
రాత్రి వేళ అయింది. మేమిద్దరం కలిసి సోఫాలో కూర్చుని హాయిగా టీవీ చూస్తున్నాము. ?
 
అంతలో ప్రతాప్ కూడా ఆఫీస్ నుండి వచ్చి, త్వరగా తలస్నానం చేసి వచ్చి మా పక్కనే సోఫాలో కూర్చున్నాడు.
 
ఆయన రాగానే, ఆయనతో ఒక క్షణం కూడా కూర్చోవడం నాకు అస్సలు ఇష్టం లేకపోవడంతో... నేను మెల్లగా అక్కడి నుండి లేచి మా పడకగదిలోకి వెళ్ళిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ?‍♀️?
 
వెళ్లే ముందు ఆరుష్ వైపు చూసి కంటితో సైగ చేస్తూ మెల్లగా అన్నాను:
 


నేను: “బేబీ... నువ్వు ఇక్కడే కూర్చో, నేను కొంచెం లోపలికి వెళ్ళి వస్తాను.” 
 
ఆరుష్: (నవ్వి, కంటితోనే సరేనని అర్థం ఇస్తూ) “సరే అమ్మా, వెళ్ళు.” ?
 
అలా చెప్పి నేను నేరుగా బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లిపోయాను.
 
నేను వెళ్ళిపోగానే, హాలులో ప్రతాప్ పక్కనే ఉన్న ఆరుష్ గంభీరంగా, అదే సమయంలో చాలా పట్టుదలగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. ?️


ఆరుష్: “నాన్న... నాకు మీ కారు  కావాలి. ఒక వారం రోజుల పాటు నాకు కారు ఇవ్వండి.” ??
 
ప్రతాప్ ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయి, కళ్ళు పెద్దవి చేసి ఆరుష్ వైపు చూశాడు. ?
 
ప్రతాప్: (అమ్మో అన్నట్లుగా) “కారా? ఒక వారమా?! ఏంట్రా ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా కారు అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: (ఎలాంటి జంకు లేకుండా, ధైర్యంగా) “అవును నాన్న, రేపు నేనూ, అమ్మ కలిసి నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తున్నాము. అందుకే మేము అక్కడ ఒక వారం రోజుల పాటు ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాము.”
 
ప్రతాప్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది, కొంచెం సీరియస్‌గా అయ్యాడు. 
 
ప్రతాప్: “కానీ... నానమ్మ వాళ్ళ ఊరికి వెళ్ళడానికి అంత అకస్మాత్తుగా ఎందుకు ఏం అయిన పని ఉందా? అదీ కాక ఒక వారం రోజులా?!” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే ప్రతాప్ మాటను మధ్యలోనే ఆపుతూ, చాలా స్థిరంగా) “నాన్న, అర్థం చేసుకో... అమ్మకి మొన్నటి వరకు ఒంట్లో బాగోలేదు, ఆరోగ్యం ఇప్పుడిప్పుడే కుదుటపడుతోంది.
 
బైక్‌పై అంత సుదూర ప్రయాణం చేయడానికి ఆమెకు చాలా ఇబ్బందిగా, అలసటగా ఉంటుంది. అందుకే కారు అడుగుతున్నాను.
 
ఒకవేళ మీకు ఆఫీస్ పని మీద కారు కావాలి అనుకుంటే, నో ప్రాబ్లం, నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు... నేను ఇప్పుడే మన అమ్మ కోసం ఒక క్యాబ్ బుక్ చేస్తాను లే!” ??
 
ఆరుష్ మాటల్లోని ఆత్మవిశ్వాసం, అమ్మపై ఉన్న బాధ్యత చూసి ప్రతాప్ ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దంగాండిపోయాడు.

ప్రతాప్ తన గర్వాన్ని కొంచెం వెనక్కి తగ్గుతూ, తడబడుతూ అన్నాడు:
 
ప్రతాప్: “అదేం లేదు లేరా... అది కారు ఇవ్వడం గురించి కాదు, నేను ఊరికే అలా అడిగాను అంతే.
 
కాకపోతే... ఆమె (జాన్వి) ఈ విషయం గురించి నాతో ముందుగా ఎలాంటి మాట చెప్పలేదు కదా, అందుకే కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాను.” ?‍♂️
 
అతని మాటలను ఆరుష్ లెక్కచేయకుండా, తన తల్లిని ఎక్కడికైనా సరే రాచరికంలా చూసుకుంటానని మరోసారి నిరూపించుకున్నాడు! ?❤️
 
ప్రతాప్ ముందు నిలబడి ఆరుష్ ఎంతో గంభీరంగా, అదే సమయంలో చాలా పట్టుదలగా మాట్లాడటం కొనసాగించాడు.
 
ఆరుష్: "నాన్న... అమ్మ నీకు చెప్పినా చెప్పకపోయినా పర్వాలేదు. నేను నిన్ను ఏ విషయంలోనూ ఇంకా మీ వాళ్ళ అమ్మని బాధపెట్టాలనుకోవడం లేదు. కానీ...
 
ప్రతిసారీ అమ్మ కన్నీళ్లు కారుస్తుంటే, ఆమె పడే వేదన చూస్తుంటే, నేను కొడుకుగా తనని కాపాడలేకపోతున్నాను అన్న అసహనం నన్ను కుంగదీస్తోంది." ??
 
ప్రతాప్ ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దంగాండిపోయాడు. కొడుకు మాటల్లోని నిజాయితీని, ఆవేదనను చూసి ఆయన గర్వం కొద్దిగా వెనక్కి తగ్గింది.
 
ప్రతాప్: (నిట్టూర్పు విడిచి, మౌనంగా) "సరే... కారు తాళాలు తీసుకో." ??
 
(ఇక్కడ మీ అందరికీ ఒక సందేహం రావచ్చు—ప్రతాప్ వీరికి ఇలాంటి ఇబ్బందులు సృష్టించినప్పటికీ, ఆరుష్ ఆయనతో అంత తేలికగా, సాధారణంగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నాడు అని?!
 
ఏదేమైనా, ఆయన ఒక తండ్రి కదా! ఆరుష్ చిన్నప్పటి నుండి ఏది అడిగినా కాదనకుండా అన్నీ కొనిపెట్టాడు, మంచి జీవితాన్ని, అత్యుత్తమ చదువులను ఇచ్చాడు—వాడికి ఏ లోటూ రానీయకుండా చూసుకున్నాడు.
 
బహుశా అందుకేనేమో ఆరుష్ ప్రతాప్‌పై అంతగా తిరగబడలేదు లేదా పెద్దగా కోపగించుకోలేదు. ఆ ఇంట్లో అందరూ బాగా చదువుకున్నవారే, కాబట్టి దానికి తగ్గట్టుగానే ప్రవర్తిస్తారు.

[Sunnysunnysunny]

అవును నేను , అన్నీ నిజమే... కానీ ఆరుష్‌కు కోపం వచ్చింది ఒక్క విషయంలో! అదేంటంటే... తన తల్లి పడుతున్న ఆ కన్నీళ్లు , ఆ అంతులేని మానసిక క్షోభే ఆరుష్‌లోని కోపానికి కారణం!) ?️
 
ఆ తర్వాత గొడవ ఆరుష్ నేరుగా పడకగదిలోకి వచ్చాడు. నేను ఇప్పటికే ఒక పుస్తకం పట్టుకుని మంచం మీద కూర్చున్నాను. ?
 
అతను నా దగ్గరకు వచ్చి నా పక్కనే మంచంపై కూర్చున్నాడు.
 


ఆరుష్: ( చాలా మెల్లగా , ఆప్యాయంగా) "అమ్మా , నేను నాన్నతో మాట్లాడి ఆయన కారు కూడా తీసుకున్నా ను. రేపు మనం ఆ కారులోనే ఎంచక్కా వెళ్దాం." ?✨
 
అది వినగానే నేను నా చేతిలోని పుస్తకాన్ని టేబుల్ మీద మూసిపెట్టి , అతని వైపు సూటిగా చూశాను. ?
 
నేను: " ఆయన కారు ఎందుకు అడిగావు అసలు ?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా... నువ్వు బైక్‌పై అంత సుదూర ప్రయాణం అస్సలు చేయలేవు. నీ ఆరోగ్యం , నీ స్వభావం నీకు తెలుసు కదా ?" ?
 
నేను: ( కొంచెం మొండిగా) "నాకు దాని గురించి ఏమీ తెలియదు. నేను మాత్రం ఆ కారులో అస్సలు రాను. నువ్వు వెళ్లాలనుకుంటే నీ ఇష్టం , నువ్వు వెళ్ళాలనుకుంటే." ?
 
ఆరుష్: ( బాధగా) "కానీ అమ్మా..."
 
నేను: ( అతని మాటను మధ్యలోనే గట్టిగా ఆపేస్తూ , వెంటనే దుప్పటి కప్పుకుని పడుకుంటూ) "గుడ్ నైట్."
 
ఆరుష్: " సరే... నాన్న దగ్గర కారు వద్దు అనుకుంటే , నేను ఇప్పుడే మన కోసం ఒక క్యాబ్ బుక్ చేయాలా ?"
 
నేను: ( దుప్పటిలో నుండే గట్టిగా) "వద్దు." ( నువ్వు వెళ్ళు , నేను ఇప్పుడు రాను!) ?‍♀️
 
ఆరుష్: ( నవ్వి , విసుగ్గా) "ఓహో అమ్మా... ఇప్పుడు చెప్పు , మనం ఏం చేయాలి ? నాతో ఎలా వస్తావు మరి ?"
 
నేను: ( ఒక్కసారిగా పైకి లేచి కూర్చుంటూ , పట్టుదలగా) "బైక్‌పైనే!" ?️
 
ఆరుష్: ( నిట్టూర్చుతూ) "సరే... అలాగే , మనం బైక్‌పైనే వెళ్దాం , సరేనా! ఇక ఆగు , నాతో అసలు మాట్లాడకు."
 
నేను: " హ్మ్." ?
 
రాత్రి పడుకున్నాక , ఆరుష్ నన్ను తన చేతుల్లోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు. అతని కౌగిలిలోని ఆ వెచ్చదనంలో నా కోపమంతా ఇట్టే కరిగిపోయింది. ?
 
ఉదయాన్నే నేను నిద్రలేచి ప్రయాణానికి సిద్ధమవ్వడం మొదలుపెట్టాను. ఇంట్లో అందరూ సమానులు సర్దుతున్నారు. కానీ ఆరుష్ మాత్రం ఇంకా హాయిగా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు. ?
 
ప్రతాప్ అప్పటికే తన పని మీద బ్యాంకుకు వెళ్ళాడు (ఆరుష్ తనకు కారు పోయాడు అని చెప్పిన సంగతి తెలిసిందే).
 
సామాను సర్దడం అంతా పూర్తయిన తర్వాత , నేను ఆరుష్‌ను నిద్రలేపడానికి వాడి గదికి వెళ్ళాను.
 
నేను: " లేవరా బాబు , ఇంకా ఎంతసేపు నిద్రపోతావు ?" అని అతన్ని లేపి , త్వరగా వెళ్ళి తలస్నానం చేసి స్నానం చేయమని బాత్రూమ్‌లోకి పంపాను. ?
 
అతను స్నానం చేయడానికి వెళ్లిన తర్వాత , నేను కిచెన్‌లోకి మా ఇద్దరి కోసం కాఫీ పెట్టడం మొదలుపెట్టాను. ☕ కాఫీ కలుపుతూ నాలో నేను ఇలా అనుకున్నాను:
 
" ఈ అబ్బాయి సిద్ధమవ్వడానికి ఈరోజు ఎందుకంత సమయం తీసుకుంటున్నాడు ? అసలు లోపల ఏం చేస్తున్నాడు ? నేను వెళ్లి చూడాలి." ?
 
అనుకుంటూ నేను కాఫీ కప్పు పట్టుకుని తిరిగి ఆరుష్ గది వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. గది తలుపు కొద్దిగా తెరిచి ఉంది.
 
నేను: " ఆరుష్... ఆరుష్ ఎక్కడున్నావు ? సిద్ధమయ్యావా లేదా ? ఏంటిది ఇంకా రెడీ కాలేదు ?"
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... ఆరుష్ తలుపు వెనుక నుండి ఒక్కసారిగా మెరుపులా బయటకు వచ్చి నన్ను వెనక నుండి గట్టిగా భయపెట్టాడు! భూ........ ??
 
నేను: " ఆఆఆఆ... ఆరుష్!" ?
 


భయంతో నేను ఉలిక్కిపడి వెనక్కి పడిపోబోతుండగా... అతను మెరుపు వేగంతో తన చేతులతో నా నడుమును గట్టిగా పట్టుకుని తన వైపు లాక్కున్నాడు! ??
 
నేను కళ్ళు గట్టిగా మూసుకుని , తేరుకుని కళ్ళు తెరిచి చూశాను... అక్కడ ఆరుష్ చొక్కా ( షర్ట్) వేసుకోలేదు! అతను కేవలం వేసుకున్న ప్యాంటుతో మాత్రమే ఉన్నాడు , పైభాగం పూర్తిగా నగ్నంగా ఉంది!
 
? నా శరీరం మొత్తం అతని కండలు తిరిగిన విశాలమైన ఛాతీకి తాకుతూ ఉంది , నేను పూర్తిగా అతని చేతుల్లో బందీ అయ్యాను. ?
 
నేను సిగ్గుతో వెంటనే కళ్ళు మూసుకున్నాను. ముఖం మొత్తం ఎర్రబారిపోయింది. ?
 


నేను: ( తడబడుతూ) "ఆరుష్... డ్రెస్ ఎందుకు వేసుకోలేదు ? ఇలా ఉన్నావెందుకు ?!"
 
ఆరుష్: ( కళ్ళలోకి చూస్తూ , చిరునవ్వుతో) "నువ్వు వచ్చేసరికి ఇప్పుడే వేసుకోబోతున్నాను అమ్మ..." ?
 
నేను: ( సిగ్గును అణచుకుంటూ) "ఛీ... ముందు నన్ను వదిలేసి వెళ్లి నీ చొక్కా వేసుకో బాబూ." ?
 
అతను మాత్రం నన్ను వదలకపోగా , నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా తదేకంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. నా కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి , కానీ అతని చూపుల వేడి నాకు స్పష్టంగా తాకుతోంది. ?
 
అతను తన చేతిని నా నగ్న నడుముపై (బట్టల మధ్యలో ఉన్న సన్నని నడుము భాగంపై) వేసి మరింత గట్టిగా తనవైపు నొక్కుకున్నాడు.

 

ఆ క్షణం... నా శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవాహం మెరుపు వేగంతో ప్రవహించడం మొదలైంది! ⚡✨
 
నేను: ( ఒక చిన్న కేక పెడుతూ) "ఆహ్ ఆరుష్... కొంచెం నొప్పిగా ఉంది , వదులు..." ?
 
ఆరుష్: ( చెవిలో మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ) "అమ్మా... నీకు నిజంగా నా ముందు ఇలా సిగ్గుగా అనిపిస్తోందా ?" ?
 
నేను: ( గొంతు పెగల్చుకోలేక) "అమ్మ్... నాకు... నాకు తెలియదు..." ??
 
ఆరుష్ నన్ను మరింతగా తన చేతుల్లోకి గట్టిగా లాక్కుని ఒక గట్టి కౌగిలిలో బంధించాడు—అది కేవలం కౌగిలి కాదు , మా గుండెలు రెండూ ఒకే తాళానికి స్పందించేలా అత్యంత గాఢమైన కౌగిలి! ?
 


ఈరోజు , జీవితంలో మొదటిసారిగా... నేను ఎలాంటి పై వస్త్రం లేని నగ్నంగా ఉన్న ఆరుష్‌ను నా ఒంటికి హత్తుకుని నిద్రలేచి అలా నిలబడ్డాను.
 
నా నడుము , నా పొట్ట భాగం అతని వేడెక్కిన నగ్న శరీరానికి గట్టిగా నొక్కుకుపోయాయి. ?
 
అతని శరీర సౌందర్యపు వేడి , అతని స్పర్శ తలపులు నన్ను పూర్తిగా పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి! ?
 
నా చేతులు కూడా నా ప్రమేయం లేకుండానే దానంతట అదే కదిలి , అతని మృదువైన నగ్న వీపు మీదకు పాకడం మొదలైంది. ?✨


నేను: ( ఉద్వేగంగా , గొంతు వణుకుతుంటే) "బేబీ... నాతో ఎందుకు ఇలాంటి ఆటలు ఆడుతున్నావు ? నాకు నిజంగా చాలా భయమేసింది..." ?
 
ఆరుష్: ( నవ్వుతూ) "ముందు నాకు ఒక్క మాట చెప్పు...నేనంటే నీకు ఎందుకు అంత సిగ్గుగా ఉంది అమ్మ ?"
 
నేను: " నాకు... నిజంగా తెలియదు బేబీ..." ?
 


ఆరుష్: " సరే..." ?
 
నేను: " మ్..." ?
 
కొన్ని నిమిషాల ఆ మత్తు క్షణాల తర్వాత , నేను తేరుకుని...
 
నేను: " సరేలే... ఇక ఇప్పుడు నన్ను ఒంటరిగా వదిలేసి , నువ్వు త్వరగా వెళ్లి నీ డ్రెస్ రెడీ అవ్వు. మనం ఇప్పుడే బయలుదేరాలి." ?‍♀️✨
 
ఆరుష్: " సరే అమ్మా... నువ్వు ఒక పని చేయి , ఆ తెల్లటి డ్రెస్ ఉంది కదా , అదే వేసుకో." ?
 
నేను: " సరే , కానీ అదే వేసుకోవాలని రూల్ ఏంటి ? అదే ఎందుకు ?"
 
ఆరుష్: " ఎందుకంటే... నేను నిన్ను ఆ డ్రెస్‌లో చూడాలని కోరుకుంటున్నాను , అది నాకెంతో ఇష్టం!" ?
 
నేను: " సరే బేబీ... మ్. ఇప్పుడు నువ్వు అస్సలు టైం వేస్ట్ చేయకుండా త్వరగా రెడీ అవ్వు. నీ సామాను అంతా నేనే ఎప్పుడో సర్దేశాను.
 
అన్నీ ఒకసారి సరిచూసుకో , ఇంకా ఏమైనా మిగిలి ఉంటే ఇప్పుడే బ్యాగ్‌లో సర్దేసుకో." ?
 
ఆ తర్వాత నేను అక్కడి నుండి హడావిడిగా బయలుదేరి ఇంటి పనులన్నీ పూర్తి చేసుకున్నాను.
 
ఆరుష్‌కు వేడి వేడి కాఫీ అందించి , నేను కూడా ఆరుష్ ఇష్టపడిన ఆ తెల్లటి డ్రెస్ వేసుకుని ఎంతో అందంగా తయారయ్యాను. ✨
 
అన్నీ సిద్ధమయ్యాక , ఆరుష్ తండ్రి ప్రతాప్‌కు మేము ఊరికి బయలుదేరుతున్నాము అని ఫోన్ ద్వారా ఒక మెసేజ్ పంపాడు. ?
 
ఇక ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా... మా బైక్‌లపై , నానమ్మ ఊరికి మా అద్భుతమైన ప్రయాణాన్ని సంతోషంగా ప్రారంభించాము! ?️?️

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[Sunnysunnysunny]

మరొక 2 ఈ కధ యొక్క మెయిన్ అప్డేట్స్  నైట్ పోస్ట్ చేస్తాను. కచ్చితంగా అందరికీ నచ్చుతుంది అని అనుకుంటున్నా, ఎందుకంటే జాన్వి గారి జీవితంలో వారి మొదటి నిర్ణయం మరియు అంగీకారం, ఇంకా ఒక మధురమైన ఘట్టానికి నాంది పలికిన అప్డేట్స్ ఉండబోతున్నాయి

[Kirankumarpvchrm]

Super update sir. Roju kougili lo nidrapodamena, inka yemaina vundaa sir. Manchiga night dinner chesthunnaru, kaugili lo nidrypothunnaru. Yemaina workout vunda sir??

[Sunnysunnysunny]

ఇక ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా... మా బైక్‌లపై, నానమ్మ ఊరికి మా అద్భుతమైన ప్రయాణాన్ని సంతోషంగా ప్రారంభించాము! ?️?️
 
నా తల్లి—సావిత్రి దేవి. ?‍? ఆమె పైకి ఎంత సౌమ్యంగా, ప్రశాంతంగా కనిపిస్తారో, లోపల మాత్రం ఇనుములా అంతటి దృఢమైన మనస్తత్వం ఆమెది.
 
ఆమె కళ్ళలో ఎప్పుడూ ఒక ప్రత్యేకమైన మెరుపు ఉంటుంది, అది ఏ సాధారణ ఉపాధ్యాయుడిలోనూ అంత సులువుగా కనిపించదు.
 
నిజానికి ఆమె ఒక పాఠశాల ఉపాధ్యాయురాలు! గత 35 సంవత్సరాలుగా చదువుకుంటూనే ఉన్నారు, ఇప్పటికీ ఎంతో ఇష్టంగా చదువుతూనే ఉంటారు.
 
ఆమె ఎప్పుడూ ఒకటే అంటుంటారు –

"పిల్లలు లేని ఇల్లు ఎంత పెద్దదైనా సరే, అది నిశ్శబ్దంగా శ్మశానంలా అనిపిస్తుంది." ?✨
 
మా అమ్మ మనిషిగా చాలా సంస్కారవంతురాలు. ఉదయం సరిగ్గా 5 గంటలకు లేవడం, పూజ చేయడం, ఆపై యోగా చేయడం—ఇది ఆమె నిత్య దినచర్య. ఆమె పెద్దగా ఎక్కడికీ బయటకు వెళ్లరు,
 
కానీ ఆమె నివసించే ఆ చిన్న ఇంటిని చూడగానే ఎవరికైనా సరే ఒక అంతులేని ప్రశాంతత కలుగుతుంది. అది చిన్నదే అయినా, ఎంతో మనోహరంగా ఉంటుంది.
 
ఇంటి ముందు తోటలో ఆమె స్వయంగా చేతితో నాటిన రంగురంగుల పువ్వులు, వంటగదిలో ఆమె ప్రత్యేకమైన చేతి రుచితో చేసిన పచ్చళ్ళు... ఆ ఇళ్లలోని ప్రతి మూలలోనూ ఆమె జ్ఞాపకాలే నిండి ఉంటాయి.
 
ఇప్పుడు మేము బైక్‌పై ప్రయాణిస్తూ నానమ్మ ఇంటికి వెళ్తున్నాము. ?️ చల్లని గాలికి నా జుట్టు చెదిరిపోతోంది, ముఖంపై పడుతోంది, కానీ దాన్ని సర్దుకోవాలని కూడా నాకు అనిపించడం లేదు.
 


ఎందుకంటే ఈ రోజు ఒక అత్యంత ప్రత్యేకమైన రోజు! గత కొన్ని వారాలుగా మా జీవితాలను అలుముకున్న గాఢమైన చీకటిలోకి, ఒక చిన్న ఆశాజ్యోతి వెలుగులా ఈ ప్రయాణం కనిపిస్తోంది. ✨
 
నేను బైక్ పక్క అద్దంలో ఆరుష్ ముఖాన్ని పదే పదే గమనిస్తూ ఉన్నాను. అతని ముఖం చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది, ఎలాంటి ఆందోళన ఛాయలు లేనట్లుగా ఎంతో నిబ్బరంగా ఉన్నాడు.
 
అది చూసి నాలో తెలియని ధైర్యం వచ్చి, నేను నా చేతిని ముందుకు చాపి అతని పొట్ట మీద ఆనించి, వెనుక నుండి గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?
 
ఆరుష్ నా చేతిని ఎంతో సున్నితంగా తన చేతితో నొక్కి, వెచ్చని స్పర్శనిచ్చాడు. నేను అతని వైపు చూడగానే, అతని కళ్ళలో ఆ ప్రత్యేకమైన మెరుపు కనిపించింది—
 
ఆ గాఢమైన ప్రేమ, అపారమైన ఆప్యాయత, మరియు అంతులేని లోతు! ఆ క్షణంలో నాకు మాటలు రాక, ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాను... కేవలం మనసారా నారా నవ్వి ఊరుకున్నాను. ?
 
ఆరుష్: (మెల్లగా అడుగుతూ) “అమ్మా... ఏం ఆలోచిస్తున్నావు అంతగా?” ?
 
నేను: “అంతే బాబూ... మనసులో ఏదోలా ఉంది, మన అమ్మ ఇల్లు అలా గుర్తుకొస్తోంది అంతే.” ?
 
ఆరుష్: “నాకు కూడా అలాగే అనిపిస్తోంది అమ్మా. నానీ అంటే నాకు చాలా చాలా ప్రాణం, ఎంతో ఇష్టం. ఇక ఆమె చేతి వంట గురించైతే చెప్పనే అక్కర్లేదు... వావ్, సూపర్ ఉంటుంది!” ??
 
నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ) “నీకు ఎప్పుడూ తిండి పిచ్చే కదా బాబు.” ?
 
ఆరుష్: (ప్రేమగా చూస్తూ) “లేదు అమ్మా... నాకు తిండి పిచ్చి కాదు, నీ పిచ్చి!” ??
 
నేను అతని మాటలకు సిగ్గుపడుతూ అతని వైపు చూసి చిరునవ్వు నమ్మాను.
 
దారి పొడవునా పచ్చని పొలాలు, చిన్న చిన్న కొండలు, సుందరమైన గ్రామాలు ఒక్కొక్కటిగా వెనక్కి కనుమరుగవుతూ ఆ ప్రయాణం సాగిపోతోంది. ?⛰️
 
దారిలో వెళ్తుంటే నా మనసులో అనేక ఆలోచనలు సుడిగుండలా తిరుగుతున్నాయి. జీవితం ఎంత త్వరగా, ఎంతలా మారిపోతుంది అనిపించింది!
 
కొన్నేళ్ల క్రితం నేను కేవలం ఒక సాధారణ గృహిణిని మాత్రమే. నాకు ప్రతాప్, ఇల్లు, సంసారం అన్నీ ఉండేవి.
 
కానీ ఈ రోజు...? ఈ రోజు పరిస్థితి పూర్తిగా వేరు. నేను నా కన్నకొడుకుతో కలిసి మా అమ్మ ఇంటికి వెళ్తున్నాను. ఈ ప్రయాణంలో నా మనసుకు వింతైన, కొత్త రకమైన భావాలు కలుగుతున్నాయి.
 
ఒక తల్లికి తన కొడుకు మీద కలగకూడదన్న లోతైన భావోద్వేగాలు ఇవి. కానీ వాటన్నింటినీ కాదంటూ అవి నిజంగానే నాలో కలుగుతున్నాయి!
 
నేను నన్ను ప్రశ్నించుకున్నాను—ఇది నిజమేనా? ఒక తల్లి తన కొడుకుని ఇలాంటి కోణంలో చూడగలదా? ఇది కేవలం ప్రేమా లేక అంతకంటే ఎప్పటికీ తెగని లోతైన బంధమా? నాకు ఏమాత్రం అర్థం కావడం లేదు. ?
 
కాని ఒకే ఒక సత్యం మాత్రం నా గుండె స్పందనకు తెలుసు—నేను ఆరుష్ లేకుండా క్షణం కూడా బతకలేను, అలాగే అతను కూడా నేను లేకుండా జీవించలేడు.
 
మా మధ్య ఉన్న ఈ బంధం సామాన్యం కాదు; ఇది లోతైనది, స్వచ్ఛమైనది, నిజమైనది, అందరికంటే భిన్నమైనది మరియు ఎంతో ప్రత్యేకమైనది! ❤️‍?
 
ఆరుష్: (నా కంగారును పసిగట్టి) “అమ్మా... నువ్వు ఏదో చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌గా ఉన్నట్టున్నావు ఏంటి?”
 
నేను: “లేదు బేబీ... నేనేం కంగారు పడటం లేదు, అలా ఊరికే ఆలోచిస్తున్నాను అంతే.”
 
ఆరుష్: “మరి ఏం ఆలోచిస్తున్నావు?”
 
నేను: “జీవితం ఎంతలా మారిపోతుందో అని... కొన్నేళ్ల క్రితం మన జీవితం ఎంత ప్రశాంతంగా, వేరుగా ఉండేది!” ?
 
ఆరుష్: “మరి ఇప్పుడు?”
 
నేను: “ఇప్పుడు... ఇప్పుడు అసలు ఏది సరైనదో, ఏది తప్పో నాకే ఏమీ తెలియడం లేదు బాబు...” ?
 
ఆరుష్: (చాలా పరిణతితో, హృదయానికి హత్తుకునేలా) “అమ్మా... ఏది సరైనదనిపిస్తే అదే సరైనది! ఇతరుల సమాజ ప్రమాణాల ప్రకారం ఎప్పుడూ జీవించకు, నీ స్వంత మనసు చెప్పే ప్రమాణాల ప్రకారం జీవించు.” ✨
 
అతని ఆ మాట వినేసరికి నేను నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాను. అతని మాటల్లో ఏదో అంతులేని సత్యం, ఒక గొప్ప లోతు, నాపై ఉన్న అపారమైన ప్రేమ కనిపించాయి.
 
అతను నాతో మాట్లాడుతున్నట్లు లేదు, నేరుగా నా హృదయంతోనే మాట్లాడుతున్నట్లు అనిపించింది. ?
 
నేను మనసులో తీవ్రంగా ఆశ్చర్యపోయాను—నేను నిజంగానే నా సొంత ప్రమాణాల ప్రకారం జీవించగలనా? నాకు ఏది సరైనదనిపిస్తే అది చేయగలనా?
 
ఆరుష్‌తో ఉండటం, అతనికి ప్రతి విషయంలోనూ అండగా నిలవడం, అతన్ని నా ప్రాణంగా ప్రేమించడం—అది తప్పా?!
 
నేను మరేదీ ఆలోచించకుండా నా బరువుగా ఉన్న తలను ఆరుష్ భుజంపై మెల్లగా ఆనించాను. ? నాకు అతని శరీరం నుండి వచ్చే ఆ పరిమళం స్పష్టంగా తాకుతోంది—
 
అది నన్ను అన్ని బాధల నుండి సేదతీర్చే అదే మధురమైన సువాసన! అతని శ్వాస యొక్క మృదువైన శబ్దం, అతని దేహం ఇచ్చే వెచ్చదనం, అతని చేతి స్పర్శ—అన్నీ నాకు ఈ ప్రపంచంలో అత్యంత పరిపూర్ణంగా అనిపించాయి. ?
 
ఈ బంధం లోకపు కంటికి ఏ విధంగా కనిపిస్తుందో నాకు తెలుసు, కానీ హృదయ సంబంధమైన విషయాలు ఎప్పటికీ ఎవరికీ పూర్తిగా అర్థం కావు. హృదయం ఎప్పుడూ తన దారిని తానే సొంతంగా వెతుక్కుంటుంది!?
 
ఎట్టకేలకు ప్రయాణం ముగిసి మేము నానమ్మ ఇంటి గుమ్మానికి చేరుకున్నాము.
 
ఆరుష్: “అమ్మా… నువ్వు ఎట్టకేలకు నానమ్మ ఇంటికి వచ్చావు.” ?
 
ఆరుష్ ఎంతో ఆనందంగా నవ్వి, తన బైక్ వస్తువులు తీసుకుని నా చేయి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ?
 
ఆరుష్: “రా అమ్మా… నానీ ఎప్పటి నుంచో మనకోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది.”
 
మేము ఇంటి బయట చిన్నగా నిలబడి ఉన్నాము. నాకు ఆగలేక బయటి నుంచే గట్టిగా మా అమ్మను పిలవడం మొదలుపెట్టాను. ?️
 
నేను: “అమ్మా… అమ్మా! ఎక్కడున్నావు ఓసారి బయటికి రా!”
 
నా గొంతు వినగానే మా అమ్మ గదిలో నుండి పరుగున బయటకు వచ్చింది. ఆమెను అలా చూడగానే నా మనసు సంతోషంతో పొంగిపోయి కన్నీళ్లు నిండాయి.
 
నేను వెంటనే పరుగెత్తుకెళ్లి ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?
 
నేను: “అమ్మా… నిన్ను చూసి చాలా కాలం అయింది!”
 
అమ్మ: (నన్ను ఎంతో ఆప్యాయంగా హత్తుకుంటూ, కంగారుగా) “జాన్వి... నువ్వు ఏంటి ఇంతగా సన్నబడిపోయావు తల్లి?! నిన్ను అసలు చూస్తుంటే మొన్నటి నుంచే మర్చిపోయినట్లు నీరసంగా ఉన్నావు.
 
నువ్వు అసలు సరిగ్గా అన్నం తింటున్నావా లేదా?” ?
 
నేను: “అమ్మా… నువ్వు కూడా ఎప్పుడూ ఇదే మాట అంటావు.”
 
అమ్మ: (పక్కనే ఉన్న ఆరుష్‌ను చూసి మురిసిపోతూ) “అరే... ఇతనేనా నా హీరో… మన ఆరుష్!” ✨
 
ఆరుష్ క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఎంతో సంస్కారంగా నేరుగా అమ్మ పాదాలకు నమస్కరించాడు. ? ఆ అబ్బాయి చూపిన ఆ గౌరవం, ఆ హుందాతనం చూసి అమ్మ కళ్లలో ఆనంద బాష్పాలు తిరిగాయి.

అమ్మ: (ఆరుష్‌ను లేవనెత్తుతూ) “లే నాయనా… లే నువ్వు ఎప్పుడు ఇంత పెద్దవాడివి అయిపోయావురా?!
 
నేను చివరిసారి నిన్ను చూసినప్పుడు నువ్వు చిన్నగా ఉండేవాడివి… ఇప్పుడు చూస్తే నీ ఎదుట నిలబడాలంటే నేను పైకి తల ఎత్తి చూడాల్సి వస్తోంది!” ?❤️
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) “నానీ... మీరు మాత్రం అచ్చం అలాగే ఏ మాత్రం మారకుండా యంగ్‌గా ఉన్నారు! నాకు మీరు ఇన్ని రోజులు చాలా గుర్తొచ్చారు.”
 
నానీ: “అన్నీ దొంగ మాటలు , సరే రా… ముందు లోపలికి నడువు. మనం మాట్లాడుకోవాల్సింది చాలా ఉంది.”
 
అమ్మ ఇల్లు చిన్నదే అయినప్పటికీ, ఎంతో శుభ్రంగా, చాలా అందంగా ఉండేది. ఆ ఇంట రెండు చిన్న గదులు, ఒక వంటగది, ఒక హాలు, వెనుక వైపు చిన్న గార్డెన్ ఉన్నాయి.
 
గార్డెన్ లో ఒక పాత ఉయ్యాల ఊగుతోంది, అది చూడగానే నాకు నా చిన్ననాటి మధుర జ్ఞాపమాలన్నీ ఒక్కసారిగా గుర్తుకువచ్చాయి. ??
 
అమ్మ మమ్మల్ని ఎంతో ఆప్యాయంగా ఇంటిలోకి ఆహ్వానించింది. 

ఆమె మా ఇద్దరికీ ప్రేమగా స్నానంకి వేడి నీళ్ళు పెట్టి తరువాత, కడుపునిండా రుచికరమైన భోజనం పెట్టి, ఆ తర్వాత మమ్మల్ని పక్కన కూర్చోబెట్టుకుని కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.



అమ్మ: (రహస్యంగా ఆరుష్‌వైపు చూస్తూ) “నాన్న ఆరుష్... మీ అమ్మ మొన్నటి నుండి చాలా కంగారుగా, టెన్షన్‌లో ఉందిరా...
 
అది నా మొహానికి స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నువ్వు కొంచెం మీ అమ్మను కంటికి రెప్పలా చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకో బాబూ.” ?‍⚕️?
 
ఆరుష్: (చాలా నమ్మకంగా) “నానీ... నేను ఎప్పుడూ అమ్మ వెంటే ఉన్నానుగా! మీరు ఏమాత్రం కంగారు పడకండి.” ?
 
అమ్మ: “నాకు తెలుసు బాబూ నీ గురించి... అందుకే నేను ఇప్పుడు ఏ మాత్రం కంగారు పడటం లేదు.
 
ఎందుకంటే నిన్ను ఇలా చూస్తుంటే... నా కూతురు ఎంతో క్షేమంగా, సురక్షితంగా ఉందని నాకు మనసారా అనిపిస్తోంది.” ✨
 
అమ్మ ఆ మాట అనగానే నేను ఏమీ మాట్లాడలేక అలా నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాను. అమ్మకు అన్నీ తెలుసు—లోకంలోని ప్రతీ తల్లికి తన బిడ్డల మనసులు ఎప్పుడూ తెలిసినట్లే,
 
మా అమ్మ కూడా అన్నీ గ్రహించింది! ఆమె నన్ను వేరే ఏ ప్రశ్నలూ అడగలేదు, కేవలం నా పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుంది. ?
 
కొద్దిసేపటికి అమ్మ నన్ను పిలిచి వంటగదిలోకి తీసుకువెళ్ళింది. నేను ఆమె వెంటే నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను. ఆమె స్టవ్ వెలిగించి మా ఇద్దరి కోసం వేడి వేడిగా టీ తయారు చేస్తోంది. ?
 
అమ్మ: (టీ కలుపుతూ, సూటిగా నా కళ్లలోకి చూస్తూ) “జాన్వి... నీ కళ్ళు అన్నీ బహిరంగంగా నిజాలు చెబుతున్నాయి తల్లి.”
 
నేను: (తడబడుతూ) “ఏమిటి అమ్మా... ఏం కనిపిస్తున్నాయి నీకు?” ?
 
అమ్మ: “నువ్వు లోపల ఏదో తెగ కంగారు పడుతున్నావు కదా? అసలు ఈ ఆందోళన అంతా కేవలం ఆ ప్రతాప్ గురించేనా లేక... ఇంకేమైనా ఉందా మనసులో?” ?
 
నేను ఉలిక్కిపడి, తల దించుకుంటూ...
 
నేను: “అమ్మా… నేను అదంతా ఏమీ లేదు, ఊరికే అలా అనేశానులే.” ?
 
అమ్మ: (ప్రేమగా తల నిమురుతూ) “పర్వాలేదు తల్లి, దాచాలని చూస్కుంటే దాచలేవు. నేను నిన్ను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలను. నీ మనసుకు ఏది సంతోషాన్ని ఇస్తుందో, ఏది నచ్చుతుందో అదే చేయి.
 
ఈ జీవితం ఒక్కసారే వస్తుంది జాన్వి... దయచేసి ఎవరికోసం భయపడకుండా, సంతోషంగా ఉండటం నేర్చుకో.” ✨?
 
అమ్మ చెప్పిన ఆ అమూల్యమైన మాటలు విని నేను మాటలేకుండా మౌనంగా ఉండిపోయాను. ఆమెకు నిజంగా ఏం తెలుసు?
 
నా కన్నకొడుకు పట్ల నా మనసులో పుడుతున్న ఈ అంతులేని భావాలు ఆమెకు తెలుసా? బహుశా... పూర్తిగా తెలియకపోవచ్చు, లేదా ఆమె మాతృహృదయానికి అన్నీ అర్థమై కూడా మౌనంగా ఉండవచ్చు!
 
కానీ ఆ సమయంలో ఆమె చెప్పిన ఆ మాటలు నా కలత చెందుతున్న మనసుకు ఎంతో కొంత గొప్ప మనశ్శాంతిని ఇచ్చాయి. ?
 
ఆ రాత్రి భోజనం అంతా ముగిశాక, మేం ముగ్గురం కలిసి సరదాగా ఇళ్ల మీద ఉన్న డాబా  మీద చల్లని గాలిలో కూర్చున్నాం. ?
 
అమ్మ తన కాలేజ్ పాత రోజులు, పిల్లల అల్లరి కథలు, నా చిన్ననాటి ముద్దుల ముచ్చట్లు, మరియు ఆరుష్ కాలేజీ విశేషాలు—ఇలా ప్రతీ ఒక్కదాని గురించి ఎంతో ఉత్సాహంగా నవ్వుకుంటూ మాట్లాడుకున్నాం. ?
 
ఆరుష్: “నానీ... మీలాంటి టీచర్ ఉంటే ప్రతి విద్యార్థి జీవితం ధన్యమైపోతుంది, మీరు చాలా గ్రేట్ టీచర్ అని నాకు ఇప్పుడే అర్థమవుతోంది.”
 
అమ్మ: “ టీచర్ పని కేవలం పుస్తకంలోని పాఠాలు బోర్డు మీద చెప్పడం మాత్రమే కాదు... చదివే పిల్లలకు వాళ్ళ మెదడుకు హత్తుకునేలా అర్థమయ్యేలా చెప్పడం!
 
మరి ఆ భావాన్ని వాళ్లకి అర్థం చేయించడమే ఒక ఉపాధ్యాయురాలికి అసలైన పెద్ద బాధ్యత.” ?✨
 
నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ) “అమ్మా... నువ్వు చిన్నప్పుడు మా విషయంలో మాత్రం ఎప్పుడూ చాలా కఠినంగా, స్ట్రిక్ట్‌గా ఉండేదానివి!”
 
అమ్మ: “అది నిజమే! నువ్వు భవిష్యత్తులో ఈ సమాజంలో ఎవరిపైనా ఆధారపడకుండా ఒక సమర్థురాలైన మహిళగా ఎదగాలని నేను అలా కఠినంగా ఉండేదాన్ని.
 
మరి ఇప్పుడే చూడు… నువ్వు కూడా నీ కొడుక్కి ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనైనా సరైన దారి చూపుతూ ఎంత చక్కగా పెంచావో!” ?
 
ఆరుష్: (నా వైపు ప్రేమగా చూస్తూ) “నానీ... మా అమ్మ నన్ను ఈ ప్రపంచంలోనే అందరికంటే ఎక్కువగా, చాలా చాలా బాగా పెంచింది.” ❤️
 
అమ్మ: “నాకు తెలుసు బాబూ… అందుకే నా మనవడు ఇంత సంస్కారంగా, చక్కటి గుణంతో ఉన్నాడు.” ?
 
రాత్రి చాలా పొద్దుపోయింది, సమయం అర్ధరాత్రి దాటింది. నానీ అలసిపోయి వెళ్లి ఆమె గదిలో ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది. ?
 
ఇక నేను, ఆరుష్ ఇద్దరం కలిసి అతిథి గదిలోకి వచ్చాము. ఆ గదిలో విశ్రాంతి కోసం రెండు వేర్వేరు మంచాలు ఉన్నాయి. కానీ నేను మాత్రం వాటిని పట్టించుకోకుండా నేరుగా ఆరుష్ పక్కనే వెళ్లి కూర్చున్నాను.
 
ఆరుష్ అప్పుడే తన ల్యాప్‌టాప్ ఓపెన్ చేసి ఏదో ఆఫీస్/కాలేజీ పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నాడు. ?
 
నేను నెమ్మదిగా లేచి, అద్దం ముందు నిలబడి నా ముఖానికి నైట్ క్రీమ్ రాసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
అద్దంలో నుండి ఆరుష్ నన్నే రెప్ప వాల్చకుండా పక్క చూపులతో గమనిస్తూ ఉండటం నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నేను అతని వైపు చూసి ఒక చిన్న చిరునవ్వు విసిరాను. ?
 
గదిలో రెండు మంచాలు ఉన్నాయి కదా, అందుకే ఈరోజు రాత్రి నా కొడుకుని కొంచెం సరదాగా ఆటపట్టిద్దామని నాకు ఒక చిలిపి ఆలోచన వచ్చింది! ?
 
నేను హకైకగా నా కుర్చీ నుండి లేచి, కావాలనే అవతలి వైపు ఉన్న రెండో మంచం మీద వెళ్లి పడుకున్నాను.
 
అది చూసి ఆరుష్ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాడు! ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ నుండి కళ్ళు తిప్పి నన్నే వింతగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు. ?
 
ఆరుష్: (అమాయకంగా) “అమ్మా… నువ్వు అక్కడ ఎందుకు పడుకున్నావు? మనం అక్కడే ఆ మంచం మీద పడుకుందాం రా ఇక్కడకు.”
 
నేను: (నవ్వును అణచుకుంటూ) “నేను రాను బాబు, నేను ఇక్కడే పడుకుంటాను.”
 
ఆరుష్: “ఏంటి అమ్మా ఇది... నువ్వు అక్కడ ఒంటరిగా పడుకుంటానంటే, నేను మాత్రం ఇక్కడ ఒంటరిగా పడుకోవాలా ఏంటి?” ?
 
నేను: “అవును మరి, గదిలో రెండు మంచాలు ఉన్నాయిగా, ఎవరి మంచం మీద వాళ్ళు పడుకోవాలి.”
 
నేను నా ముఖం మరోవైపు తిప్పుకుంటూ లోలోపల గట్టిగా నవ్వుకుంటున్నాను; అతను మాత్రం ఎంత అమాయకంగా, పసివాడిలా మాట్లాడుతున్నాడో కదా! ?
 
ఆరుష్: “నువ్వు నిజంగానే నాతో పాటు ఆ మంచం మీద పడుకోవాలని అనుకోవడం లేదా అమ్మా?”
 
నేను: “అస్సలు లేదు బాబు, గుడ్ నైట్.” ?
 
అంతే! ఆరుష్ తీవ్రమైన కోపంతో, ముఖం మాడ్చుకుని తన ల్యాప్‌టాప్‌ను టబక్ మని మూసి పక్కన పెట్టేసి, గదిలోని లైట్ టకటకా ఆపేసి మంచం మీద పడుకుని ముఖం తిప్పుకున్నాడు. ?❌
 


అతను అల్లరి పిల్లాడిలా అలిగి అలా చేయడం చూసి నాకు లోలోపల నవ్వు కట్టలు తెంచుకుంది! ?
 
గదిలో కొన్ని నిమిషాలు గాఢమైన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. అంతలో హఠాత్తుగా నా మంచం దగ్గరకు ఎవరో నడుచుకుంటూ వచ్చి నిలబడినట్లు నాకు ఒక నీడలా అనిపించింది.
 
గదిలో చీకటిగా ఉన్నప్పటికీ, ఆ అడుగుల చప్పుడు బట్టి అది నా ఆరుషే అని నాకు ఇట్టే అర్థమైపోయింది!
 
అతను క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే నా ఒంటిపై ఉన్న దుప్పటిని ఒక్క లాగు లాగి పక్కన పడేశాడు! ?️⚡
 
ఆ తర్వాత నన్ను ఎవ్వరికీ దొరకనట్లుగా తన బలమైన చేతులతో ఎత్తి తన ఒడిలోకి తీసుకుని, నేరుగా తన మంచం మీదకు ఎత్తుకెళ్లి పడుకోబెట్టాడు!


 
నేను హడలిపోయి, సిగ్గుతో మెల్లగా కిచకిచలాడుతూ నవ్వడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
నేను: “హేయ్... ఏంటిది ఆరుష్! నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా, నాకు అక్కడ ఆ మంచం మీద పడుకోవడం అస్సలు ఇష్టం లేదని!” ?
 
ఆరుష్: (నన్ను విడిచిపెట్టకుండా తన విశాలమైన ఛాతీకి మరింత గట్టిగా హత్తుకుంటూ) “ఎందుకు ఇష్టం ఉండదు అమ్మా?
 
ఇవన్నీ నీ నాటకాలు, ఆపు ఇక! నువ్వు నాతో కావాలనే సరదాగా ఆడుకుంటున్నావని నాకు ముందే తెలుసు.” ??
 
అతను నన్ను తన చేతుల్లో బందీలా గట్టిగా బిగించుకున్నాడు. ఆ సమయంలో అతని శరీరం నుండి వచ్చే వెచ్చని శ్వాస నా మెడ మీద మెల్లగా పడుతూ నన్ను పరవశింపజేస్తోంది.
 


అతని ఒక బలమైన కాలు నా కాళ్ళపై ఆని ఉంది. అతని  ఛాతి మీద నా చేయి ఆనించి ఉంది, నేను స్పష్టంగా అతని గుండె చప్పుడును నా అరచేతితో అనుభూతి చెందుతున్నాను—
 
అది భయంతో కాదు, గాఢమైన ప్రేమతో వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకుంటోంది! ??


నేను: (అతని చెవిలో ఎంతో మృదువుగా, భయపడుతూ) “ఆరుష్… పక్క గదిలో నానమ్మ నిద్రపోతోంది బాబు… దయచేసి ఎలాంటి శబ్దం చేయకు, ఇక్కడ నుంచి వదిలేయ్.” ?
 
ఆరుష్: “అయితే నువ్వు కూడా నోరు మూసుకుని నిశ్శబ్దంగా ఉండాలి అంతే!” ?
 
అతను తన చేతులతో నా ముఖాన్ని తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. చీకటిలో నా పెదవులపై తన పెదవులను ఆనించి గాఢమైన ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు—


 
మొదట నా పెదవులపై, ఆ తర్వాత కిందకు జారి నా సున్నితమైన మెడపై మత్తుగా ముద్దుల వర్షం కురిపించాడు. ??
 
అతను పెట్టే ప్రతి ఒక్క గాఢమైన ముద్దుతో, అతని చేతులు నెమ్మదిగా నా వీపుపై, సన్నని నడుముపై ఇటుకలా కదులుతున్నాయి.
 
నేను వేసుకున్న నైటీ పైనుండే నా శరీరం, నా చర్మం ఒక్కసారిగా వేడెక్కిపోతోంది. ?
 


నేను కూడా నా తలను ఆపుకోలేక, అతని తల వెనుక ఉన్న ఒత్తైన జుట్టులో నా చేతులు లోతుగా పోనిస్తూ, అతని పెదవుల స్పందనకు మరింత ఆత్రంగా, గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకోవడం ప్రారంభించాను. ?✨


 
ఆరుష్: (నా మెడలో ముఖం పూర్తిగా దాచుకుంటూ, ఉద్వేగంతో గట్టిగా ఊపిరి పీలుస్తూ) “అమ్మా… నువ్వెందుకు రోజురోజుకూ ఇంత అందంగా, ఒక దేవతలా కనిపిస్తున్నావు?
 
రోజంతా నిన్నే కళ్ళార్పకుండా చూస్తూ ఉన్నా... కానీ నా మనసు నన్ను ఆపుకోలేకపోతోంది, నిన్ను తాకకుండా ఉండలేకపోతున్నాను!” ??
 
నేను సిగ్గుతో పూర్తిగా నీరసించిపోయి, నా ముఖాన్ని అతని విశాలమైన ఛాతీలో లోతుగా దాచుకున్నాను.
 
? అతని వేళ్లు నా నైటీ లోపలికి కొద్దిగా జరిగి, నా వీపుపై ఉన్న సున్నితమైన చర్మంపై నిమురుతూ కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ఆ స్పర్శకు నా శ్వాస వేగం మరింత ఎక్కువై, గుండె వేగం పెరిగింది.
 
మేమిద్దరం ఆ చీకటి గదిలో చాలా సేపటి వరకు ఒకరినొకరు విడిచిపెట్టలేనంత గట్టిగా హత్తుకుని, ఒకరి శరీరపు వెచ్చదనాన్ని మరొకరు ఆస్వాదిస్తూ అలాగే అతుక్కుపోయి పడుకుని ఉన్నాము. ?✨
 
నేను: (చిన్నగా నిట్టూర్పు విడిచి, నా తలని అతని గుండెపై ఆనిస్తూ) “బేబీ… నువ్వు కేవలం నా వాడివి… ఎప్పటికీ కేవలం నా వాడివి మాత్రమే బాబు.” ?
 
ఆరుష్: (నన్ను మరింత బిగించి కౌగిలించుకుంటూ) “అమ్మా, నువ్వు పూర్తిగా నాదానివి... ఎప్పటికీ కేవలం నాదానివే, ఇంకెవరికీ దక్కవు.” ?
 
అతను నా నుదుటి మీద, ఆ తర్వాత నా కనురెప్పలపై, ఆపై నా పెదవుల మీద మరొకసారి ఎంతో గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?


 
ఒకరి చేతుల్లో మరొకరం పూర్తిగా ఒదిగిపోయి, ఒకరి శ్వాస శబ్దాన్ని, ఒకరి గుండె చప్పుడును లయబద్ధంగా వింటూ మేమిద్దరం అలాగే గాఢమైన నిద్రలోకి జారుకున్నాము. ??
 


బయట చల్లని చలి గాలి విపరీతంగా వీస్తున్నప్పటికీ, లోపల మాత్రం మా ఇద్దరి శరీరాల వెచ్చదనం ఆ గది అంతటా ఒక మధురమైన సువాసనలా వ్యాపించింది. ✨

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం ఉదయమే నిద్రలేచాము. తలస్నానం చేసి, అందరం కలిసి హాలులో కూర్చుని వేడి వేడి టీ, టిఫిన్ తీసుకున్నాము. ☕
 
ఆ తర్వాత, నేను, అమ్మ ఇద్దరం కలిసి ఇంటి పనులను చక్కబెట్టడంలో నిమగ్నమయ్యాము. 



అయితే ఆరుష్ మాత్రం ఇళ్లంతా ఏదో వెతుకుతున్నట్లుగా ఎందుకు తిరుగుతున్నాడో నాకే మొదట్లో అసలు అర్థం కాలేదు.
 
అతను అనుకోకుండా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఉన్న అమ్మ పాత అల్మారా ఓపెన్ చేసి చూడగా...
 
అందులో నా చిన్ననాటి, అలాగే నా కాలేజీ రోజుల నాటి పాత బట్టలు—కొన్ని స్టైలిష్ జీన్స్ ప్యాంట్లు, టాప్స్, కుర్తీలు మరియు ఇతర బట్టలు కనిపించాయి! ?
 
ఆరుష్ వాటన్నింటినీ ఒక్కొక్కటిగా అల్మారాలో నుండి బయటకు తీసి మంచం మీద పరిచి, ఎంతో ఆసక్తిగా, ఆశ్చర్యంగా ఒక్కో వస్త్రాన్ని జాగ్రత్తగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు. ?✨
 
అదే సమయంలో అమ్మ వంటగది నుండి గట్టిగా అరిచింది—భోజన సమయం అయిందని, వెళ్లి ఆరుష్‌ను త్వరగా పిలవమని చెప్పింది.
 
నేను ఆరుష్ కోసం వెతుకుతూ నేరుగా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళాను. అప్పుడు ఆ అబ్బాయి ఆ పాత బట్టలన్నింటినీ బయటకు తీసి మంచం మీద గుట్టగా వేయడం నా కంట పడింది!
 
అతన్ని అలా చూసి నేను ఒక్క క్షణం మైమరచిపోయి పాత జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్లిపోయాను.


నేను: “ఆరుష్... ఏం చేస్తున్నావు ఇక్కడ? నీ సామానంతా ఎందుకు ఇలా బయటకు తీసి పడేశావు? నానీ గనుక ఇవి చూసిందంటే నన్ను తిట్టిపోస్తుంది, త్వరగా సర్దేయ్.” ?
 


ఆరుష్: (ఆ పాత జీన్స్ టాప్ చేతిలో పట్టుకుని మురిసిపోతూ) “అమ్మా... నీ ఈ పాత కాలేజీ బట్టలు ఒక్కసారి చూడు ఎంత బాగున్నాయో!”
 
నేను: “హ్మ్... నాకు తెలుసులే బాబు, అవేవో నాకు గుర్తున్నాయిలే. కానీ అమ్మ ఇన్ని సంవత్సరాలైనా వాటిని ఇప్పటికీ ఎంత భద్రంగా దాచిపెట్టిందో చూడు.”
 
ఆరుష్: “వావ్ అమ్మా! నీ కాలేజీ రోజుల్లో ఈ జీన్స్ టాప్‌లో నువ్వు అసలు ఒక మోడల్ లాగా కనిపించి ఉంటావు కదూ!” ?
 
అమ్మ: (బయటి నుంచి గట్టిగా అరుస్తూ) “అరే ఆరూష్, జాన్వి... మీ ఇద్దరు వస్తున్నారా లేదా భోజనానికి, ఎందుకు అంత ఆలస్యం చేస్తున్నార్రా అక్కడ?”
 
నేను: “అవును అమ్మఇదిగో ఇప్పుడే వస్తున్నాము.” అని ఆరుష్‌తో అన్నాను.
 
నేను: “చూడు బాబూ, ఇదంతా వదిలేయ్, ముందు వచ్చి భోజనం చెయ్యి, మనం ఈ కబుర్లు అన్నీ తర్వాత మాట్లాడుకుందాం పదా.”
 
తర్వాత మేమందరం కలిసి సరదాగా భోజనం చేశాము. భోజనం చేసేటప్పుడు కూడా ఆరుష్ నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా వింతగా చూస్తున్నాడు.
 
అతను ఏదో గట్టిగా ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి, తనలో తనే మెల్లగా నవ్వుకుంటున్నాడు. ?


అమ్మ: (ఆరుష్‌ను చూసి) “ఏరా ఆరూష్, ఏమైంది నీకు? అలా ఒంటరిగా నవ్వుకుంటున్నావు?”
 
ఆరుష్: “లేదు నానీ, ఏమీ లేదులే... అయినా, నానీ ఒక చిన్న ప్రశ్న, అడగొచ్చా?”
 
అమ్మ: “అవును అడుగు బాబూ, దాంట్లో అడగడానికి ఏముంది.”
 
ఆరుష్: (టేబుల్ మీద ఉన్న నా వైపు చూస్తూ) “నానీ... మా అమ్మ పెళ్లికి ముందు కాలేజీ రోజుల్లో కూడా ఇంతే అందంగా, అచ్చం ఇప్పుడున్నట్లే ఉండేదా?” ?✨
 
నేను: (సిగ్గుపడుతూ, కన్నెర్రజేస్తూ) “ఆరుష్... నువ్వు మరీ ఎక్కువ అల్లరి చేస్తున్నావు చూడు, ఊరుకో!” ?
 
అమ్మ: (పక్కున నవ్వుతూ) “అవునురా, నిజమే! జాన్వి చిన్నప్పటి నుంచి, కాలేజీ రోజుల్లో మా ఊళ్లోనే అందరికంటే చాలా అందంగా, కళగా ఉండేది.
 
 కానీ ఇప్పుడు చూడు... నా కూతురుని చూస్తుంటే, పెళ్ళై పిల్లవాడు ఉన్నా కూడా, ముందుకంటే ఇప్పుడు మరింత అందంగా, యంగ్‌గా కనిపిస్తోంది!” ?


 
ఆరుష్: “నేను కూడా సరిగ్గా అదే అనుకున్నాను నానీ.” ✨
 
నేను: (కోపంగా ముఖం పెట్టి) “ఇక చాలు ఆపు, ఇప్పుడు నువ్వు ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా నిశ్శబ్దంగా వెళ్లి భోజనం ముగించు బాబు.” ?
 
ఆరుష్ చిరునవ్వు నవ్వుకుంటూ భోజనం ముగించి, మళ్లీ నేరుగా అమ్మ గదిలోకి వెళ్లి ఆ బట్టల దగ్గరే నిలబడ్డాడు. నేను కూడా పనులన్నీ ముగించుకుని అక్కడికి వెళ్ళాను.
 
నేను: “చెప్పు... నా పాత బట్టలన్నీ అలా ఎందుకు పక్కన పడేశావు?”
 
ఆరుష్: “పని ఏమైనా ఉందా నీకు వాటితో?”
 
నేను: “అదేంట్రా, అలా అడుగుతున్నావు?”
 
ఆరుష్: “అవును... ఏదో ఒక ప్రత్యేకమైన పని ఉందిలే!”
 
అని చెప్పి అతను ఆ బట్టలను తీసుకుని తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. ?‍♂️
 
నేను హాలులో ఉన్న సామాను అంతా సర్దేసి, ఆ తర్వాత అమ్మ దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చుని మా భర్త ప్రతాప్ గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
 
ప్రతాప్ ప్రవర్తన, ఇంట్లో నన్ను వేధించే విధానం, అతనికి వేరే మహిళతో ఉన్న సంబంధం—ఇలా అమ్మకు ఇప్పటివరకు తెలియని విషయాలన్నీ ఒక్కొక్కటిగా విడమర్చి చెప్పాను.
 
అవన్నీ విన్న మా అమ్మకు ఒక్కసారిగా ఒళ్లు మండిపోయి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది! ??
 
నేను: (కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతుండగా) “అమ్మా… నాకు ప్రతాప్ చూస్తుంటే లోపల ఏదో తెలియని భయంగా ఉంది. నన్ను ఒకవేళ నిజంగానే విడాకులు  ఇస్తాడేమోనని ప్రతిక్షణం భయమేస్తోంది.” ?
 
అమ్మ: (బాధపడుతూ) “అయ్యో నా బంగారమ్లాంటి తల్లికి ఇలాంటి కష్టాలా... నాకు కూడా అదే ఇప్పుడు ఆందోళనగా ఉంది.”
 
నేను: “అమ్మా, నా వ్యక్తిగత జీవితం గురించి నాకు ఇప్పుడు అసలు చింత లేదు! ఎలాగూ నేను విడాకులు తీసుకున్న దానిలాగే, చావలేక బతుకుతున్న దానిలాగే నా జీవితాన్ని ఎలాగోలా గడుపుతున్నాను.
 
కానీ నాకు నా కొడుకు ఆరుష్ భవిష్యత్తు గురించే ప్రతిక్షణం భయంగా ఉంది, వాడి గురించే నాకు తీవ్రమైన చింతగా ఉంది.” ?
 
అమ్మ: “అవును తల్లి, నాకు బాగా తెలుసు... కానీ ఈ సమాజంలో జనాలు ఏమనుకుంటారు జాన్వి?”
 
నేను: “అమ్మా... నా జీవితం ఆల్రెడీ పూర్తిగా నాశనమైపోయింది!”
 
ఇలా చెబుతూ ఆపలేక నేను ఏడ్వడం మొదలుపెట్టాను. ? అమ్మ నా వీపు నిమురుతూ నన్ను చాలా సేపు ఓదార్చింది.
 
అమ్మతో కాసేపు అలా మాట్లాడి కాస్త తేరుకున్నాక, నేను నేరుగా ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్ళాను. అతను అప్పుడు తన ల్యాప్‌టాప్ ముందు కూర్చుని ఏదో ముఖ్యమైన పని చేసుకుంటున్నాడు.
 
నేను లోపలికి నడుచుకుంటూ వెళ్లగానే, అతను నా వైపు తేరిపార ఒక గంభీరమైన చూపు చూశాడు. ?
 
ఆరుష్: (కోపంగా గొంతు పెంచి) “అమ్మా… నువ్వు మళ్ళీ ఏడ్చావా కంట నీళ్లు పెట్టుకుని?!”
 
నేను: (తడబడుతూ) “లేదు నేనేం ఏడవలేదు.”
 
ఆరుష్: “అమ్మా...!” ?
 
అతనికి ఎందుకంత విపరీతమైన కోపం వచ్చిందో నాకు క్షణం అర్థం కాలేదు.
 
ఆరుష్: “నువ్వు ఏ ఒక్క క్షణం కూడా ఏడవకూడదని నీకు ఎన్నోసార్లు చెప్పాను కదా అమ్మా? మరి నా మాట అసలు నీకు ఎందుకు అర్థం కావడం లేదు?!”
 
నేను: “బేబీ వూ… అదేం లేదులే…” అని పలకబోయి, మాట మధ్యలోనే ఆగిపోయి, అలసటతో వెళ్లి మంచం మీద పడుకున్నాను. ?️
 
నేను: “ఇప్పుడు ల్యాప్‌టాప్‌లో ఏం చేస్తున్నావు?”
 
ఆరుష్: “నాకు కొంచెం అర్జెంట్ పని ఉంది అమ్మా, నువ్వు డిస్టర్బ్ అవ్వకు.”
 
నేను: “అయితే నేను కాసేపు కళ్ళు మూసుకుని పడుకోవచ్చా మరి?”
 
ఆరుష్: “హ్మ్... పడుకో.”
 
అని చెప్పడంతో నేను కాసేపు ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని విశ్రాంతి తీసుకోవడం ప్రారంభించాను. ?
 
అలా నానమ్మ ఇంట మరో రెండు మూడు రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి—రోజూ జరిగే మామూలు విషయాలే!
 
అమ్మతో ఎక్కువ సమయం గడపడం, వంటగదిలో కబుర్లు చెప్పుకోవడం, అమ్మతో కలిసి సాయంత్రం మార్కెట్‌కు వెళ్లడం లాంటివి చేశాము.
 
ఈలోగా, అమ్మ నాకు లోకరీత్యా ఏం చేయాలో, ఏ పరిస్థితులలో ఏం చేయకూడదో అన్ని విషయాలూ చాలా చక్కగా వివరిస్తూ, ప్రతాప్ చేసిన మోసం గురించి తలచుకుని ఎంతో కోప్పడింది.
 
అంతేకాదు, అమ్మ ఆరుష్‌కు కూడా ఈ కుటుంబ బాధ్యతల గురించి చాలా స్పష్టంగా వివరించి చెప్పింది.
 
ఇప్పుడు నానమ్మ ఇంట గడపాల్సిన ఆ రెండ్రోజుల గడువు కూడా పూర్తయింది, మేము మళ్లీ మా సొంత ఇంటికి తిరిగి వెళ్లడానికి సమయం ఆసన్నమైంది! ?
 
ఈ కొన్ని రోజులు ఆరుష్‌తో కలిసి గడిపిన ప్రతీ క్షణం వల్ల నాకు అతని అలవాట్లు పూర్తిగా అలవాటు పడిపోయాయి—
 
అతని ముఖ కవళికలు, అతని శరీరం నుండి వచ్చే ఆ ప్రత్యేకమైన సువాసన, అతను మాట్లాడే మాటలు, నాపై అతను చూపించే అంతులేని ప్రేమ,
 
నా ఆరోగ్య క్షీణతకు అతను పడే అణువణువునా ఆందోళన, నాపై అతను చూపే మాతృత్వపు శ్రద్ధ, ఇంకా అప్పుడప్పుడు చిన్నపిల్లాడిలా అతను చేసే సణుగుడు కూడా నాకు ఎంతో ఇష్టంగా మారిపోయాయి. ?
 
ఆరుష్ విషయంలో నా మనసులో, ఆలోచనలలో ఏదో ఒక అద్భుతమైన మార్పు వస్తోంది, కానీ అది ఏమిటో నాకు ఇంకా పూర్తిగా అర్థం కావడం లేదు.
 
కేవలం ఒక్కటే స్పష్టంగా తెలుసు—మా ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఈ విడదీయరాని ప్రేమ రోజురోజుకూ మరింత బలపడుతూ, మరింత లోతుగా వేళ్లూనుకుంటోంది! ❤️?
 
మరుసటి ఉదయం... అమ్మ పాలు తేవడానికి బయటకు వెళ్ళింది. నేను కూడా త్వరగా నిద్రలేచి, ఇంటి పనులన్నీ చక్కబెట్టుకున్నాను. ఆ తర్వాత ఆరుష్‌ను నిద్రలేపడానికి వాడి గదికి వెళ్ళాను,
 
కానీ అతను అక్కడ లేడు. అతను బహుశా బయటకు వెళ్ళి ఉంటాడేమో అనుకుని, స్నానం చేయడానికి బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్ళాను. ?
 
గత కొన్ని రోజులుగా, నా శరీరంలో ఏదో వింత మార్పు వస్తున్నట్లు, నా హార్మోన్లు మారుతున్నట్లు నాకు స్పష్టంగా అనిపిస్తోంది.
 
ఇన్ని సంవత్సరాలుగా చల్లగా, నిశ్శబ్దంగా ఉన్న నా దేహంలో... ఇప్పుడు ఒకరకమైన కొత్త చలి మొదలైంది—ఒక తీయని జలదరింపు, అంతుచిక్కని ఒక తెలియని దాహం! ?
 
స్నానం చేసే సమయంలో కూడా, నా శరీరాన్ని నేను చాలా క్షుణ్ణంగా, ఎంతో శ్రద్ధగా శుభ్రం చేసుకున్నాను. నా ఒంటిపై ఉన్న చిన్న వెంట్రుకలను కూడా శుభ్రంగా కడుక్కున్నాను.
 
ఈరోజు నా శరీరాన్ని నేను ఎందుకంతగా రుద్దుకుంటూ, ఆరాధించుకుంటున్నానో నాకే అసలు అర్థం కాలేదు.
 
నేను కళ్ళు మూసుకున్న ప్రతిసారీ, నా కళ్ళ ముందు ఆరుష్ ముఖమే స్పష్టంగా మెదిలేది. అతని కామంతో కూడిన చూపులు, అతని నగ్న శరీరం నా కళ్ళ ముందే కదలాడుతుండేవి. ?
 
స్నానం ముగించుకుని బయటకు వచ్చాను. నా శరీరం చుట్టూ కేవలం ఒక టవల్ మాత్రమే చుట్టుకుని, లోపల బ్రా-ప్యాంటీలతో ఉన్నాను.
 
అద్దం ముందు నిలబడి, చుట్టుకున్న టవల్ తీసి మంచం మీద పెట్టాను. ఇప్పుడు నేను అద్దం ముందు కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలతో మాత్రమే ఒంటరిగా నిలబడి ఉన్నాను. ?
 
నన్ను నేను అద్దంలో చూసుకుంటూ మనసులో అనుకున్నాను—"అసలు నేను నిజంగానే ఇంత అందంగా ఉన్నానా?" ?
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... గది తలుపు ఒక్కసారిగా తెరుచుకుంది!


 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు కొంచెం కాఫీ పెట్టు——"
 
అతను అప్పటికే గదిలోకి వచ్చేశాడు. కానీ అప్పటికి జరగాల్సిన అనూహ్య ఘటన జరిగిపోయింది! నేను తేరుకునే అవకాశం కూడా నాకు దొరకలేదు.
 
అతను నన్ను ఆ స్థితిలో—కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలతో ఉన్న పచ్చి నిజంతో ప్రత్యక్షంగా చూశాడు. ?
 
అతను నన్ను పైనుంచి క్రింది వరకు కళ్ళు కూడా వాల్చకుండా తదేకంగా చూస్తూనే ఉన్నాడు. అతను మాట్లాడుతున్నప్పుడు కూడా ఆశ్చర్యంతో అతని నోరు అలానే తెరుచుకుని ఉంది.
 
నా పరిస్థితి మరింత దారుణంగా, సిగ్గుతో చచ్చిపోయేలా తయారైంది. అతను నన్ను అలా విప్పారిన కళ్ళతో చూస్తూనే ఉండటంతో, నేను భయంతో దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకుంటున్నాను. నాకు అసలు ఏమీ అర్థం కాలేదు.
 
నేను వెంటనే పక్కనే ఉన్న టవల్ తీసుకుని నన్ను నేను కప్పుకోవడానికి ఆపసోపాలు పడ్డాను. ?
 
ఆరుష్: (తడబడుతూ) “అమ్మా…”
 
నేను: (కోపంగా, సిగ్గుతో) “ఆరుష్ నువ్వు అసలు… త్వరగా ఇక్కడి నుండి బయటకు వెళ్ళు!” ?
 
అతను ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా గదిలో నుండి బయటకు పరుగెత్తాడు. ?‍♂️?
 
నేను వెంటనే గది తలుపు వేసి గడియ పెట్టాను. ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, ఒంటి వణుకుతో నాతో నేనే గదిలో గొనుక్కోవడం మొదలుపెట్టాను:
 
“అతను నిజంగా నన్ను ఆ స్థితిలో చూశాడా? అవును, చూశాడు! అసలు నేను ఎంత మూర్ఖురాలిని... తలుపు గడియ పెట్టకుండా అలా అద్దం ముందు ఎందుకు నిలబడ్డాను? ఇప్పుడు వాడు నా గురించి మనసులో ఏమనుకుంటున్నాడో... ఛీ!” ?‍♀️
 
మరి ఆ పిచ్చివాడు కనీసం తలుపు తట్టి లోపలికి రాలేకపోయాడా? అంత అత్యవసరమా?! నేను అద్దం ముందు నిలబడి నాలో నేనే అరుస్తూ పిచ్చిదానిలా మాట్లాడుకుంటున్నాను.


ఆరుష్: (బయట నుండి తలుపు తుడుతూ) “అమ్మా…”
 
నేను: “నువ్వు అక్కడే బయట ఉండు, నేను బట్టలు మార్చుకుని వస్తాను.”
 
అతను బయట ఎలాంటి సమాధానం ఇవ్వలేదు. నేను త్వరతగతిన నా బట్టలు మార్చుకుని హాలులోకి బయటకు వచ్చాను. అతను ఇంకా అక్కడికక్కడే నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉన్నాడు.
 
వాడి గుండె వేగంగా, దడదడలాడుతూ కొట్టుకోవడం నాకు స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. వాడి కళ్ళు ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నాయి—
 
ఒక గాఢమైన ప్రేమ, మనసులో పుట్టిన ఒక కొత్త భావన, ఏ క్షణంలోనూ ఇక దాచలేని తీవ్రమైన ఆకర్షణ! ?
 
నేను వాడి వైపు చూడలేక తల దించుకుని, వాడి దగ్గర నుండి దూరంగా నడవడం మొదలుపెట్టాను. వెళ్తూ వెళ్తూ, కేవలం వాడికి మాత్రమే వినిపించే అతి మెల్లని స్వరంతో అన్నాను:
 
"లోపలికి వచ్చే ముందు కనీసం తలుపు తట్టి రావాలని తెలియదా? ఎందుకంత తొందర నీకు?" ?
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో మా అమ్మ కూడా అక్కడికి వచ్చింది.
 
అమ్మ: “ఆరుష్, నువ్వు ఇంకా స్నానం చేయలేదు, అలా హాలులో ఎందుకు బిత్తరపోయి నిలబడి ఉన్నావురా?”
 
ఆరుష్: (తేరుకోలేక, తనలో తనే గొణుక్కోవడం మొదలుపెట్టాడు) “ అసలు నేను ఇక్కడ ఇలా ఎందుకు నిలబడి ఉన్నాను?” ?
 
అతని మనసులో కేవలం నా అద్దం ముందున్న ప్రతిబింబం మాత్రమే తిరుగుతోంది. అతను ఆ క్షణంలో మరే ఇతర ఆలోచన చేయలేకపోయాడు.
 
అమ్మ: “ఆరుష్, నిన్ను అడుగుతున్నాను కదా, అలా ఎందుకు నిలబడి ఉన్నావు?”
 
నేను: (కలుగజేసుకుంటూ) “అమ్మా, నేను ఇంకా స్నానం చేయలేదు, అందుకే ఆరుష్‌ను ఇప్పుడే వెళ్లవద్దని, నేను స్నానం చేశాక వెళ్లమని చెప్పాను. ఆ తర్వాత నువ్వు వెళ్ళవచ్చు బాబు.”
 
నేను వాడి వైపు దొంగచాటుగా చూశాను. అతను తన కళ్ళతోనే నాతో క్లుప్తంగా చాలా మాట్లాడాడు—ఒక గాఢమైన బంధం, గుండెల్లో దాగివున్న అనంతమైన ప్రేమ! ?
 
తర్వాత ఆరుష్ స్నానం చేయడానికి లోపలికి వెళ్ళాడు. నేను, మా అమ్మ కలిసి టీ, స్నాక్స్ తిని, ఆ తర్వాత ఆరుష్ కోసం ప్రత్యేకంగా కాఫీ తయారు చేశాము. మేమందరం కలిసి ఆ అల్పాహారం తీసుకున్నాము.
 
కానీ ఇప్పుడు నేను ఆరుష్ కళ్ళలోకి నేరుగా చూసే ధైర్యం చేయలేకపోయాను. నాకు లోపల విపరీతమైన సిగ్గు వేస్తోంది. నేను వాడి కన్నతల్లిని, కానీ వాడు నన్ను ఆ ఉదయం హాలులో—కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలతో చూసేశాడు! ?
 
మేము ఇద్దరం ఇంటి పనులన్నీ ముగించుకుని హాలులో కూర్చున్నాము. ఆరుష్ కూడా అక్కడే ఉన్నాడు, కానీ చాలా నిశ్శబ్దంగా, ఏదో లోకంలో ఉన్నట్లుగా ఉన్నాడు.
 
నేను అతన్ని దొంగచాటుగా గమనిస్తూ ఉన్నాను—ఓహ్, అతను ఎంతగానో గాఢంగా ఆలోచిస్తున్నాడు, సిగ్గుతో అతని బుగ్గలు కూడా ఎర్రగా మారిపోయాయి! ?
 
ఇంతలో మా అమ్మ ఫోన్ మోగింది, ఆమె లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.


అమ్మ: (ఫోన్‌లో) “సరే అలాగే ప్రమీలా, తప్పకుండా వస్తాను... నేను వాడిని కూడా తీసుకువస్తాను లే.”
 
నేను: “అమ్మా, ఎవరి ఫోన్ అది?”
 
అమ్మ: “ఓహ్, మన ప్రమీల ఆంటీ ఫోన్ చేసింది రా. నిన్ను వెంటనే వాళ్ళ ఇంటికి రమ్మని పిలిచింది, ఆమె నిన్ను స్వయంగా కలవాలనుకుంటోంది.”
 
నేను: “సరే... అయితే ఇప్పుడు నువ్వు వెళ్తావా అమ్మా?”
 
అమ్మ: “అవును, పదా ఇద్దరం కలిసి వెళ్దాం. ఏరా ఆరుష్, నువ్వు కూడా వస్తావా మాతో?”
 
అని అమ్మ అడగ్గానే, నా మనసులో నేను వెంటనే అనుకున్నాను—“అయ్యో, ఆరుష్ కూడా వస్తానంటే ఎలా?
 
ఇప్పటికే ఉదయం జరిగిన ఘటనతో నాకు చాలా ఇబ్బందిగా, సిగ్గుగా ఉంది. మేమిద్దరం కలిసి బయటకు వెళ్తే నేను అసలు మాట్లాడలేను. ఇప్పుడు నేనేం చేయాలి దేవుడా?” ?
 
ఆరుష్: (వెంటనే బదులిస్తూ) “వద్దు నానీ, మీరిద్దరూ వెళ్ళండి. నాకు ల్యాప్‌టాప్‌లో కొన్ని ముఖ్యమైన పనులు ఉన్నాయి, నేను ఇక్కడే ఉంటాను.”
 
అతను అలా అనడంతో నా మనసుకు ప్రశాంతత దొరికింది; అమ్మ ఎందుకు ఒప్పుకుందో నాకు అప్పుడే అర్థమైంది, ఎందుకంటే నాకు అక్కడ ఒంటరిగా కాస్త సౌకర్యంగా ఉంటుందని ఆమె భావించింది. ?
 
తర్వాత నేను, అమ్మ కలిసి ఆంటీ ఇంటికి బయలుదేరి వెళ్ళాము. ఆరుష్ మాత్రం ఇంట్లోనే ఒంటరిగా ఉండిపోయాడు. ల్యాప్‌టాప్‌లో పని చేసుకుంటూ అలాగే అలసిపోయి నిద్రపోయాడు. ??
 
ఆంటీ ఇంటికి చేరుకున్నాక, మేము చాలా విషయాలు మాట్లాడుకున్నాం, కొన్ని విషయాలపై సరదాగా గొడవపడ్డాం.
 
కానీ నా మనసంతా మాత్రం ఎప్పుడూ ఆరుష్ గురించే ఆలోచిస్తోంది. మేము ప్రతాప్ గురించి తప్ప మిగతా అన్ని లౌకిక విషయాల గురించి మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము.
 
ఆరుష్‌ను కూడా ఎందుకు తీసుకురాలేదని ఆంటీ మమ్మల్ని ఆరా తీసింది. నేను వద్దని వారించినప్పటికీ, ఆంటీ మమ్మల్ని బలవంతంగా కడుపునిండా తినిపించి పంపింది.
 
మేము సాయంత్రం బాగా చీకటి పడిన తర్వాత ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. ఇంటికి వచ్చి చూస్తే ఆరుష్ హాలులో కనిపించలేదు. ?
 
అమ్మ: “ఏంటో ఈ అబ్బాయి, హాలులో కూడా లేడు... బహుశా అలసిపోయి గదిలో నిద్రపోయినట్టున్నాడు.”
 
నేను: “హ్మ్... అయితే నేను వెళ్లి చూస్తాను అమ్మా.”
 
నేను మెల్లగా నడుచుకుంటూ ఆరుష్ గదికి వెళ్ళాను. అతను మంచంపై గాఢంగా నిద్రపోవడం నా కంట పడింది. నేను వెనుదిరిగి వెళ్ళబోతుండగా...
 
ఆరుష్ నిద్ర మత్తులో గొణుగుతూ ఏదో అంటున్నట్లు వినబడింది. ఆసక్తి కొద్దీ నేను నిశ్శబ్దంగా అతని దగ్గరికి వెళ్ళి నిలబడ్డాను. ?
 
ఆరుష్: (నిద్రలో కలవరిస్తూ) “అమ్మా… నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు… నువ్వు ఈరోజు చాలా హాట్‌గా కనిపిస్తున్నావు…” ??
 
అది విన్న నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది! నా మనసులో అనుకున్నాను—? “ఏంటిది? ఆరుష్ నిద్రలో నన్ను హాట్ అంటున్నాడా?
 
కానీ నేను... ఈ ఉదయం నన్ను చూసిన స్థితిలో జరిగిన దాని గురించి అతను కలలో కలలు కంటున్నాడా? అసలు ఇదంతా ఏంటి?!” ?
 


నేను: (కొంచెం గట్టిగా) “ఆరుష్… ఆరుష్.”
 
ఆరుష్: (నిద్ర మత్తులో చిరాకుపడుతూ) “అమ్మా అమ్మా... నన్ను కొద్దిసేపు ప్రశాంతంగా నిద్రపోనివ్వు...”
 
నేను: “ఇక చాలు నిద్ర, లేవమన్నానా ఆరుష్.”
 
అని నేను గట్టిగా పిలవడంతో అతను కళ్ళు నులుముకుంటూ లేచి కూర్చున్నాడు. నేను అతన్ని ఎంతో ఆసక్తిగా పరిశీలించడం మొదలుపెట్టాను. ?
 
ఆరుష్: (తేరుకుంటూ) “అమ్మా... నువ్వు ఎప్పుడు వచ్చావు ఇంటికి?”
 
నేను: “ఇప్పుడే వచ్చాను... చెప్పు, నిద్రలో ఇందాక ఏం మాట్లాడుతున్నావు నువ్వు?” ?
 
(అప్పుడు నేను సడన్‌గా చెప్పబోయి ఆగిపోయాను—ఒకవేళ నిద్రలో వాడు ఏం మాట్లాడాడో నిజం చెబితే, వాడు సిగ్గుపడి నాకు మరింత దూరంగా ఉండటం మొదలుపెడతాడు.
 
పైగా నాకు కూడా వాడి ముందు మాట్లాడటానికి చాలా ఇబ్బందిగా ఉంటుంది. వదిలేయ్, ఆ విషయం ఇప్పుడే మర్చిపోదాం, నేను వాడికి అసలు ఆ సంగతే చెప్పను) అనుకుని మౌనంగా ఉండిపోయాను.


ఆరుష్: “అమ్మా... నువ్వు ఇందాక నా దగ్గర ఏదో మాట్లాడుతున్నావుగా, ఏంటి అది?”
 
నేను: “లేదు, లేదు, అదంతా ఏమీ లేదులే. ఇప్పుడే త్వరగా లే, ఎంతసేపు పడుకుంటావు పగటిపూట!”
 
నేను వాడిని బలవంతంగా నిద్రలేపి హాలు వైపు బయటకు నడుస్తుండగా... తలుపు గడి దగ్గరకు వచ్చి ఒకసారి వెనక్కి తిరిగి చూశాను.
 
వాడు మంచం మీద కూర్చుని ఇంకా నా వైపే రెప్ప వాల్చకుండా వింతగా చూస్తున్నాడు. ?✨
 
నేను: “ఆరుష్… నువ్వు రోజురోజుకూ చాలా అల్లరి చేస్తున్నావ్ సుమా!” ?
 
అని ముద్దుగా నవ్వుతూ నేను హాలులోకి వచ్చేశాను.
 
ఆరుష్ మనసులో: “అయ్యో పాపం ... ఇప్పుడేం తప్పు చేశానని నన్ను అంటున్నావు అమ్మా... అమ్మామ్!” అని మనసులో అనుకుంటూ వాడు వెంటనే నా వెనకాలే పడకగది నుండి నడుచుకుంటూ రావడం మొదలుపెట్టాడు. ?‍♂️
 
నేను వెళ్లి హాలులో అమ్మ దగ్గర నిలబడ్డాను. నన్ను అమ్మ దగ్గర చూసి, ఆరుష్ సిగ్గుతో హఠాత్తుగా వెనక్కి తిరిగి నేరుగా స్నానం చేయడానికి బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లిపోయాడు! ? అది చూసి నాకు మనసులో నవ్వు కట్టలు తెంచుకుంది. ?
 
రాత్రి భోజనం అంతా హాయిగా ముగిశాక, మేము అందరం నిద్రపోవడానికి సిద్ధమయ్యాము. ఆరుష్ మాత్రం నా కోసం ఎప్పటిలాగే ఎదురుచూస్తున్నట్లుగా త్వరగా తన గదిలోకి వెళ్లి మంచంపై పడుకున్నాడు.
 
కానీ నేను ఆ రాత్రి నేరుగా వాడి గదికి వెళ్ళలేదు. నేను నేరుగా మా అమ్మ గదిలోకి వెళ్ళి ఆమె పక్కన కూర్చుని కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టాను.