[TringDan]

Please don't take harsh decisions just because of one insensitive reader. 

We look forward to reading your excellent work. Please don't take this story private. It is completely unfair and I truly believe that you wouldn't take it privately. 

[Sunnysunnysunny]

హలో అందరికీ, 

ముందుగా " తొలిప్రేమ " గారికి చాలా థాంక్స్. వారు కూడా ఇక్కడే పోస్ట్ చేయమని చెప్పారు. చివరగా ఐపోయాక ఆ పిడిఎఫ్ ని అందించామని. 

అలాగే నా వైపు నుండి నేను ఎక్కువ అసభ్యకరమైన వాఖ్యలు లేకుండా వారి గతాన్ని వారికి కోరుకున్న విధంగా వ్రాసిఇవ్వడానికి నా ప్రయత్నం చేస్తాను. 

రీడర్స్ కూడా నేను అలాంటి వ్యక్తిగత అసభ్యకరమైన కామెంట్స్ లేకుండా కధ యొక్క అసలైన వారిని వ్యక్తికి సపోర్ట్ చేస్తారు అని ఆశిస్తున్నాను. ఎందుకంటే వారు తన జీవితంలో జరిగిన దానిని ఎదుటి వారి అభిప్రాయంలో చూడాలి అని కోరుకుంటున్నారు.

కావున మీ మద్ధతు వారికి ఇవ్వండి చాలు. 

రేపు ఈ కధకి సంబందించిన 2 లేదా 3 పెద్ద అప్డేట్స్ కచ్చితంగా మీకు వ్రాసి ఇస్తాను . థాంక్స్

[ash.enigma]

హలో అందరికీ, 

ముందుగా " తొలిప్రేమ " గారికి చాలా థాంక్స్. వారు కూడా ఇక్కడే పోస్ట్ చేయమని చెప్పారు. చివరగా ఐపోయాక ఆ పిడిఎఫ్ ని అందించామని. 

అలాగే నా వైపు నుండి నేను ఎక్కువ అసభ్యకరమైన వాఖ్యలు లేకుండా వారి గతాన్ని వారికి కోరుకున్న విధంగా వ్రాసిఇవ్వడానికి నా ప్రయత్నం చేస్తాను. 

రీడర్స్ కూడా నేను అలాంటి వ్యక్తిగత అసభ్యకరమైన కామెంట్స్ లేకుండా కధ యొక్క అసలైన వారిని వ్యక్తికి సపోర్ట్ చేస్తారు అని ఆశిస్తున్నాను. ఎందుకంటే వారు తన జీవితంలో జరిగిన దానిని ఎదుటి వారి అభిప్రాయంలో చూడాలి అని కోరుకుంటున్నారు.

కావున మీ మద్ధతు వారికి ఇవ్వండి చాలు. 

రేపు ఈ కధకి సంబందించిన 2 లేదా 3 పెద్ద అప్డేట్స్ కచ్చితంగా మీకు వ్రాసి ఇస్తాను . థాంక్స్

shall wait Sunny bro!!
chala awesome story!! atlast updates istunnaru ante.. sooper excited!!

[TringDan]

Wonderful news, Sunny 

Can't wait to read your exciting narrative work!!!

[Sunnysunnysunny]

ఇది తెలిసి నాకు ఎంత బాధగా ఉంటుందో ఆమె ఆలోచించలేదా ??" ఆరుష్ ఆవేశంలో ఏమీ వినే స్థితిలో లేడు

అంజలి నా వైపు దీనంగా చూస్తూ , మెల్లగా అంది—
 
" ఆరుష్ , ఒక్కసారి నేను చెప్పేది వినురా. ఇప్పుడు నేను నీ తల్లి జాన్వి మీద ఒట్టు వేసి చెప్తున్నాను , నువ్వు ఒక్క మాట అడ్డంగా మాట్లాడినా నేను తట్టుకోలేను..." ?


 
ఆరుష్ నా వైపు చూశాడు. నా కళ్ళ నుండి ఇప్పటికే కన్నీళ్లు ధారగా కారుతూనే ఉన్నాయి. 

నేను వణుకుతున్న చేతులతో నా చేతి రుమాలుతో వాటిని తుడుచుకుంటున్నాను , నా శరీరమంతా భయంతో వణికిపోతోంది. ??
 
ఆరుష్: " మ్..." ?
 
అంజలి: " చూడు ఆరుష్ , జాన్వి కూడా నీ విషయంలో తప్పు చేసిందని నువ్వు అనుకుంటున్నావా ? అయితే నువ్వు అనుకున్నది నిజమే కావొచ్చు. కానీ ముందు ఒక విషయం ప్రశాంతంగా విను బాబూ! ?
 
జాన్వి అదంతా చేసింది నీ కోసమే ... నీ బంగారు భవిష్యత్తు కోసమే ! ? నీ నుండి ఈ నిజాన్ని దాచడంలో ఆమె స్వార్థం ఏమీ లేదు .            
 
ఒకవేళ ఆమె నీకు అన్నీ ముందే చెప్పి ఉంటే , నీ చదువు ఎంతలా పాడైపోయేదో ఆలోచించావా ? 

జాన్వి పడే ఆ నరకయాతనను చూసి తట్టుకోలేక నువ్వు చదువు పూర్తిగా మానేసేవాడివి!
 
ఆమె నీ చదువు గురించి , నీ భవిష్యత్తు గురించి అనుక్షణం ఆందోళన చెందింది. 

అందుకే ఈ భారన్నంతా తనలోనే దాచుకుంది! నీ పరీక్షలు అయిపోయాక అంతా చెబుతానని నాతో అంది.
 
ఒకవేళ ఆమె నీకు అన్నీ ముందే చెప్పి ఉంటే , నువ్వు మానసిక ఒత్తిడితో పరీక్షల్లో ఫెయిల్ అయ్యేవాడివి కదా! 

నువ్వు ఫెయిల్ అయిపోతే చూస్తూ తట్టుకునే శక్తి ఆమెకు ఉందా ?
 
ఆమె నీకు ఎలాంటి టెన్షన్ ఇవ్వాలనుకోలేదురా. నువ్వు ప్రయోజకుడివి కాకపోతే నాన్న లేని లోటును భరించి ఒక మగాడివి ఎలా అయ్యేవాడివి ? 

ఆమె నీకు ఒక మంచి జీవితాన్ని ఎలా ఇవ్వగలిగింది ?
 
బాబూ , నీ కోసమే ఆమె తన గుండెల్లో నిప్పులు పోసుకుని ఇన్నేళ్ళు భరించింది... నీకు ఏమీ తెలియనివ్వలేదు!" ?❤️
 
అంజలి మాటలు విన్నాక ఆరుష్ పూర్తిగా శాంతించాడు. అతని కళ్ళలోని కోపం స్థానంలో ఆవేదన , బాధ వచ్చి చేరాయి. అతను నా వైపు ఆరాటంగా చూశాడు.
 
నేను ఏడుస్తూ అతని దగ్గరికి వెళ్లి , ఒక చేత్తో చెవులు మూసుకుని క్షమించమని అడిగాను. ?
 
నా గొంతు గద్గదమైంది— "ఆరుష్... నేను కేవలం నీ క్షేమాన్నే కోరుకున్నానురా నాన్నా..." ?
 
అంజలి: " ఇప్పుడు దయచేసి ఆమె మీద కోపపడకురా ఆరుష్." ?
 
ఆరుష్: "పర్వాలేదు ఆంటీ... నేను అమ్మ మీద ఎప్పటికీ కోపపడను. కానీ నాన్న దగ్గర నుండి మాత్రం ఖచ్చితంగా సమాధానం రాబడతాను!" ? ?
 
అంజలి: "అలాగేరా, నువ్వు మీ నాన్నతో ఏది మాట్లాడాలనుకుంటే అది మాట్లాడు, నిన్ను ఎవరూ ఆపరు. కానీ జాన్వి చేసింది తప్పు అని మాత్రం అనుకోవద్దు."
 
ఆరుష్: "లేదు ఆంటీ, మా అమ్మ ఎప్పుడూ తప్పు చేయదు! ఆమె గతంలో ఎప్పుడూ తప్పు చేయలేదు, ఇకపైనా ఎప్పటికీ చేయదు!" ✨❤️
 
అది సాయంత్రం వేళ. మేం ముగ్గురం హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాం. ☕ అంజలి నా పక్కన కూర్చుని, నా చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని ఓదారుస్తోంది.
 
మధ్యమధ్యలో ఆమె నాతో మెల్లగా గుసగుసలాడుతోంది— "జాన్వి, అంతా బాగుంటుంది... ధైర్యంగా ఉండు."
 
అంజలి: "ఆరుష్, దయచేసి బయటకు వెళ్లి జాన్వి కోసం ఏదైనా తలనొప్పి మాత్ర తీసుకురారా." ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్... అమ్మా, నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?" ?
 
నేను అతని వైపు చూసి తలూపాను. నా కళ్ళు ఇంకా కన్నీళ్లతో చెమ్మగిల్లే ఉన్నాయి.
 
అంజలి: "జాన్వి, నువ్వు కొంచెం స్నానం చేసి రామ్మా. నేను అందరి కోసం వేడివేడిగా కాఫీ చేస్తాను." ☕✨నేను స్నానం చేయడానికి బాత్రూమ్‌కి వెళ్ళాను.
 
అంజలి వంటగదిలోకి వెళ్ళింది. ఈలోపు ఆరుష్ కూడా మాత్రలు తీసుకుని వచ్చేశాడు. 

మేం ముగ్గురం కాఫీ తాగడానికి కూర్చున్నాం. సరిగ్గా అప్పుడే అంజలికి ఒక ఫోన్ కాల్ వచ్చింది. ?
 
ఫోన్‌లో అంజలి: "అవును, నేను జాన్వి ఇంటికి వచ్చాను. ఆమెకు ఒంట్లో అసలు బాగోలేదు... 

నేను రాత్రి 8 గంటలకల్లా తిరిగి వచ్చేస్తానులే. పిల్లల్ని జాగ్రత్తగా చూసుకో... పర్వాలేదు, నేను చూసుకుంటాను."
 
నేను: "ఎవరి ఫోన్ అది అంజు?"
 
అంజలి: "మా ఆయన ఫోన్ చేశారే."
 
నేను: "అంజు, ఎందుకంత కంగారు పడుతున్నావు? నువ్వు నీ ఇంటికి వెళ్ళు, పర్వాలేదు." ?
 
ఆరుష్: "సరే ఆంటీ, మీరు వెళ్లాలనుకుంటే వెళ్ళండి... మేము చూసుకుంటాంలే."
 
అంజలి: "జాన్వి, నువ్వు మౌనంగా ఉండు! నేను మీ ఇద్దరికీ రాత్రి భోజనం సిద్ధం చేశాకనే ఇక్కడి నుండి వెళ్తాను." ?
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో బయట నుండి కారు వచ్చి ఆగిన శబ్దం, తలుపు గట్టిగా మూసిన చప్పుడు వినిపించింది! ?⚡
 
మేమందరం తలుపు వైపు చూశాము. వచ్చింది ప్రతాప్! అతను రగిలిపోతున్న కోపంతో లోపలికి అడుగుపెట్టాడు. ??
 
ప్రతాప్: "జాన్వి!" (అరుస్తూ తన ఆఫీస్ బ్యాగ్‌ను పక్కకు విసిరేసాడు) "నా బ్యాంకుకు వచ్చి అంత రచ్చ గొడవ చేయడానికి నీకెంత ధైర్యం?" ?
 
అతను వేగంగా నా దగ్గరకు వచ్చి, ఏమీ ఆలోచించకుండా నా ముఖం మీద సూటిగా చెంపదెబ్బ కొట్టాడు...


 
చాట్క్క్క్!! ?️?
 
ఆరుష్: "నాన్నా...!" (అతను తీవ్రమైన ఆవేశంతో గట్టిగా అరుస్తూ ఆయన వైపు దూకబోయాడు, కానీ నేను అతని చెయ్యి పట్టుకుని, ఆరుష్‌ను అడ్డుకుని ఆపాను). ?
 
ఆరుష్ నన్ను పైకి ఎత్తుకుని, తన విశాలమైన ఛాతీకి గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. ? నేను అతని కౌగిలిలో ఒదిగిపోయి వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. నా బుగ్గలు తీవ్రమైన మంటతో ఎర్రబడిపోతున్నాయి.
 


అంజలి: "ప్రతాప్! ఇదేం ప్రవర్తన?! ఆడదానిపై చేయి చేసుకుంటావా?" ??
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను నిన్ను ఒకటి అడుగుతున్నాను... నాకు సూటిగా సమాధానం చెప్పు!"
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నాకు మీ నుండి ఇప్పుడే సమాధానం కావాలి!" ⚡
 
ప్రతాప్: "ఎలాంటి సమాధానంరా?"
 
నేను: (ఏడుస్తూ) "ఓ... మీ ఆ ఆక్రమ ప్రియురాలు శ్రావణి గురించి!" ?
 
ప్రతాప్: "నాతో మాట్లాడేటప్పుడు గొంతు తగ్గించి జాగ్రత్తగా మాట్లాడు జాన్వి!" ?
 
నేను: "నాకేనా పద్ధతులు చెప్పేది? మరి నువ్వేం చేస్తున్నావు?"
 
ప్రతాప్: "అవును! నేను అదే చేస్తున్నాను, ఇకపైనా నాకిష్టమొచ్చినట్లే చేస్తాను!" ?
 
ఆరుష్: "నాన్నా, మీరేం మాట్లాడుతున్నారో అర్థమవుతోందా?"
 
ప్రతాప్: "నేను శ్రావణిను ప్రేమిస్తున్నాను! ఇకపైనా ప్రేమిస్తూనే ఉంటాను!" ??
 
నేను: (భరించలేని ఆవేదనతో ఏడుస్తూ, నా రెండు చేతులతో ఆయన ఛాతీపై గుద్దుతూ) "మీరు ఆమెను అంతగా ప్రేమిస్తే...
 
నన్ను పెళ్లి చేసుకుని నా జీవితాన్ని ఎందుకు నరకం చేశారు? నా యవ్వనాన్ని ఎందుకు నాశనం చేశారు? చెప్పండి!" ???
 
అంజలి: "జాన్వి, శాంతించు!" (నన్ను వెనక్కి లాగుతూ ఓదార్చింది).
 
ఆరుష్: "నాన్నా, మీరు చాలా పెద్ద తప్పు చేశారు. మీరు అమ్మకు ఇలాంటి ద్రోహం చేసి ఉండకూడదు!" ?
 
ప్రతాప్: (కొద్దిగా శాంతించి) "నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నానురా... కానీ నన్ను క్షమించు. దయచేసి నన్ను క్షమించు." ?
 
ఆరుష్: "లేదు నాన్నా! నేను మిమ్మల్ని క్షమించలేను, అమ్మ కూడా మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ క్షమించదు!"
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, విను... వచ్చేసారి బ్యాంకుకి వచ్చి ఇలాంటి రచ్చ చేస్తే పరిణామాలు తీవ్రంగా ఉంటాయి జాగ్రత్త!" అని హెచ్చరించి ప్రతాప్ కోపంగా బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. ?‍♂️?
 
ఆరుష్: "నాన్నా... నాన్నా!" (ఆయన్ని ఆపడానికి వెనకే పరుగెత్తాడు).
 
ఇంట్లో శ్మశాన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. ? ఆరుష్ నా దగ్గరకు వచ్చాడు. అతను నా చెంపను తన దోసిట్లోకి తీసుకుని చూశాడు. నా చెంప దెబ్బ తిని ఎర్రగా కందిపోయింది. ?
 
 (నాకు తెలుసు... ఒకవేళ ప్రతాప్ స్థానంలో వేరే ఏ మగాడైనా నన్ను ఇలా తాకి ఉంటే, ఆరుష్ వాడిని అక్కడికక్కడే ప్రాణాలతో పాతిపెట్టేవాడు!) ??️
 
అతను వేగంగా వంటగది నుండి ఐస్ క్యూబ్స్ తీసుకువచ్చాడు. ? 

అతను నా చేయి పట్టుకుని, నన్ను సోఫాలో కూర్చోబెట్టి, నా ఎర్రబడిన చెంపపై ఐస్ ముక్కతో మెల్లగా ఒత్తడం మొదలుపెట్టాడు. ? మేము కాసేపు మాటల్లేకుండా అలాగే కూర్చున్నాము.
 
నాకు ఒక అలవాటు ఉంది—నాకు తీవ్రమైన భయం లేదా గుండె పగిలేంత కంగారు అనిపించినప్పుడు, నోటివెంట మాట రాదు... 

బొమ్మలా మౌనంగా ఉండిపోతాను. ఈరోజు కూడా నా పరిస్థితి అలాగే ఉంది. ?
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత అంజలి లేచి భోజనం చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. ? ఆమె లోపలికి వెళ్ళాక నేను ఆరుష్ వైపు చూశాను. అతను గాఢమైన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడు.


 
నేను అతనికి మరింత ఆనుకుని, నా చేతిని అతని చంక కిందకి పోనిచ్చి, నా తలను అతని భుజం మీద వాల్చి ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకున్నాను. ?❤️
 
రోజంతా జరిగిన ఆ ఘోర హింస, అవమానం తర్వాత, అతని సాన్నిహిత్యంలో నాకు కొంచెం ఊరట అనిపించింది.
 
వంటగది నుండి భోజనం వండే శబ్దం మాత్రమే వినబడుతోంది. అప్పటికే రాత్రి 8 గంటలు కావస్తోంది. భోజనం సిద్ధమయ్యాక అంజలి బయటకు వచ్చింది.
 
అంజలి: "ఆరుష్, జాన్వి నిద్రపోయిందా రా?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా..."
 
నేను: "హ్మ్..." (నేను అతని భుజం మీద నుండి తల పైకెత్తి, అతని పక్కనే కూర్చున్నాను).
 
అంజలి: "జాన్వి, భోజనం సిద్ధం చేశాను. వేడిగా ఉన్నప్పుడే తినేయండి." ?

నేను: "అంజు... మా కోసం ఎందుకంత కంగారు పడతావు?" ?
 
అంజలి: "జాన్వి, ఇందులో వింతేముంది? నువ్వు నా స్థానంలో ఉన్నా ఇదే చేసేదానివి కదా?" ?
 
నేను: "థాంక్స్ అంజు..." ?
 
అంజలి: "ఇక ఆ థాంక్స్ గోల ఆపి, ఆరుష్‌తో కలిసి భోజనం చెయ్యి. నాకు ఇంట్లో ఆలస్యం అవుతోంది, నేను వెళ్తున్నాను."
 
ఆరుష్: "ఆంటీ, మిమ్మల్ని దింపనా?" ?
 
అంజలి: "వద్దు బాబూ, నేనే వెళ్తాను. ఎలాగూ కారు ఉందిగా."
 
తర్వాత ఆరుష్ అంజలిని సాగనంపడానికి బయటకు వెళ్ళాడు. కారు దగ్గర అంజలి ఆరుష్‌తో సీరియస్‌గా మాట్లాడింది.
 
అంజలి: "ఆరుష్, జాన్విని కంటికి రెప్పలా జాగ్రత్తగా చూసుకోరా. ? నువ్వు కూడా అంతగా ఆవేశపడకు. 

నీ కోపాన్ని కంట్రోల్ చేసుకో. జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది... మీ నాన్నతో గొడవపడి ప్రయోజనం లేదు.
 
ఇన్నాళ్లుగా జాన్వి నరకం అనుభవించింది, పైగా తన బాధను ఎవరికీ చెప్పుకోదు. ఇప్పుడు నువ్వే ఆమెకు సర్వస్వం... 

ఆమెను బాగా చూసుకో, ఆమెకు ప్రశాంతమైన జీవితాన్ని ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించు." ✨?️
 
ఆరుష్: "అలాగే ఆంటీ, నాకు అంతా అర్థమైంది." ?
 
అంజలి: "సరేరా, నేను వెళ్తున్నాను. బై..." ?
 
ఆరుష్ ఇంట్లోకి వచ్చాడు. నేను సోఫాలో కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చుని ఉన్నాను. అతను నా దగ్గరకు వచ్చాడు. ?‍♂️
 
ఆరుష్: "అమ్మా, పద ఏదైనా తిందాం. నువ్వు ఉదయం నుండి ఏమీ తినలేదు." ?
 
నేను: "ఆరుష్, నాకు అస్సలు ఆకలిగా లేదురా... నువ్వు తిను." ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు కూడా ఆకలిగా లేదు... కానీ నువ్వు తింటేనే నేను తింటాను." ?
 
నేను: "సరే నువ్వు తిను... ఆగు, నేనే తినిపిస్తాను, నీ చేతికి దెబ్బ తగిలింది కదా." ??
 
నేను ఒక పళ్ళెంలో అన్నం కలుపుకుని ఆరుష్‌కు తినిపించడం మొదలుపెట్టాను. ?✨
 
ఆరుష్: "వద్దు అమ్మా, ముందు నువ్వు తిను."
 
నేను: "బాబూ, దయచేసి పట్టుబట్టకురా..."
 
ఆరుష్: "సరే అయితే, తిండి పక్కన పెట్టేయ్... పద పడుకుందాం!"
 
అతన్ని అంత ఆకలితో పడుకోబెట్టడం నా వల్ల కాలేదు. నేను ఒక ముద్ద నా నోట్లో పెట్టుకుని, మరుసటి ముద్దను ఆరుష్ నోటికి అందించాను. ? 



అతను సగం ముద్ద తింటే, మిగిలిన సగం నేను తినేదాన్ని. ??
 
మేమిద్దరం డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని తింటున్నాము. మా మధ్య ఎటువంటి మాటలు లేవు, కేవలం చూపుల భాషే ఉంది. ?✨
 
భోజనం అయ్యాక నేను పళ్ళేలను వంటగదిలో పెట్టేశాను. ఆరుష్ ఇంకా టేబుల్ దగ్గరే కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
నేను ఇంట్లోని లైట్లన్నీ ఆర్పేసి, ఆరుష్ దగ్గరికి వచ్చి, అతని చేయి పట్టుకుని నా పడకగదిలోకి తీసుకువెళ్ళాను. ?✨ తలుపు గడియ పెట్టాను. ?
 
మా ఇద్దరి కోసం మంచం సర్ది, మెయిన్ లైట్స్ ఆర్పేశాను (కేవలం నైట్ లాంప్ వెలుగు మాత్రమే ఉంది). ?️
 
మంచంపై ఒకవైపు ఆరుష్, మరొకవైపు నేను... మా మధ్య కొద్దిగా ఖాళీ ఉంది. మేమిద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ పడుకున్నాము. 

అప్పటికి రాత్రి 12 గంటలైంది, కానీ కళ్ళల్లో నిద్ర ఛాయలు కూడా లేవు.
 
అప్పుడు ఆరుష్ హఠాత్తుగా మంచం మీద నుండి లేచి కిటికీ దగ్గర నిలబడ్డాడు. బయట చీకట్లోకి చూస్తూ ఏదో తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నాడు. ??
 
నేను అతన్నే ఆరాటంగా చూస్తూ ఉండిపోయాను. తర్వాత నేను కూడా మంచం దిగి, అతని వెనుకకు వెళ్లి, అతని నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి గట్టిగా హత్తుకున్నాను. ?✨


 
చల్లటి గాలులు మా ఇద్దరినీ తాకుతున్నాయి. ? నేను ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు... నా అంతరంగం ద్రోహానికి గురై ముక్కలైపోయింది! ??
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ నా వైపు తిరిగాడు. నన్ను తన కౌగిట్లోకి తీసుకుని, నా నుదుటిపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టాడు. ?✨
 
నేను: "ఆరుష్... మన బతుకులు ఎందుకిలా అయిపోయాయి?" ? (నేను మళ్ళీ వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను). ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, దయచేసి ఏడవకు..." ?
 
నేను: "మీ నాన్న నోటికొచ్చినట్లు మాట్లాడింది... నీ చెవులారా విన్నావు కదరా?"
 
ఆరుష్: "హ్మ్..."
 
నేను: "నేను ఇక ఈ నరకాన్ని భరించలేను ఆరుష్... నేను చచ్చిపోతాను!" ??? (నేను భరించలేక అతని ఛాతీపై కొడుతూ బిగ్గరగా ఏడ్చేశాను).
 
ఆరుష్: "అమ్మా... అమ్మా శాంతించు! ప్లీజ్ ప్రశాంతంగా ఉండు!" ?❤️
 


అతను నా చెంపలను తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని నన్ను శాంతపరచడం మొదలుపెట్టాడు. ?✨
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నేను ఉన్నాను కదరా! మరి నువ్వెందుకు ఇలా ప్రవర్తిస్తున్నావు?" ?
 
నేను: "నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు ఆరుష్..." ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు ఇలా అయిపోతే నాకేమవుతుందో ఆలోచించావా?" ?❤️
 
నేను: "నేను ఇక ఏదీ ఆలోచించే స్థితిలో లేను..."
 
అప్పుడు ఆరుష్ తన వేలిని నా పెదవులపై ఉంచి నన్ను మౌనంగా ఉండమన్నాడు. ?✨ నా కళ్ళ నుండి కారుతున్న కన్నీళ్లను తన చేతులతో తుడిచాడు.
 
నా ముఖం మీద పడిన జుట్టును సున్నితంగా వెనక్కి నెట్టాడు. ? నేను ప్రశాంతపడి అతని కళ్ళలోకి చూస్తున్నాను, అతను నా కళ్ళలోకి ఆరాటంగా చూస్తున్నాడు. ?❤️
 
అప్పుడు నేను కొంచెం ముందుకు జరిగి అతన్ని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ?? 

నా ముఖం సరిగ్గా అతని ముఖానికి ఎదురుగా ఉంది. అతను నాకంటే పొడవుగా ఉండటంతో నా తల కొద్దిగా పైకి లేచింది.
 
అతను తన పెదవులను నా బుగ్గలకు సున్నితంగా ఆనించి, నా కళ్ళలోకి చూడటానికి తన ముఖాన్ని తిప్పాడు.
 
అతను నన్ను ముద్దు పెట్టుకోబోతుండగా, నా ముఖాన్ని తన పెదవులకు మరింత దగ్గరగా తీసుకువచ్చాడు. ?✨దాంతో నేను అతన్ని ఒక క్షణం చూసి,
 
పరవశంతో కళ్ళు మూసుకుని, నా పెదవులను అతని పెదవులపై ఉంచాను... ఇది మా ఇద్దరి మధ్య చిగురించిన తొలి ప్రేమ ముద్దు! ??✨
 


నేను నా పెదవులు విప్పి, అతని కింది పెదవిని నా పెదవుల మధ్యకి తీసుకుని మధురంగా ముద్దుపెట్టుకుని వెనక్కి వచ్చాను. ??✨
 
అప్పటికే రాత్రి చాలా ఆలస్యమైంది. ? నేను ఆరుష్ చేయి పట్టుకుని అతన్ని మంచం మీదకు తీసుకువెళ్లాను. ?
 
నా తలను అతని విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించి, అతని కౌగిలిలో పూర్తిగా ఒదిగిపోయి నిద్రపోయాను. ?? ఇప్పుడు నా హృదయానికి ఎనలేని ప్రశాంతత లభించింది. ?️✨
 


మేమిద్దరం నిద్రపోయాము... కానీ ఆ రాత్రి కోపంతో రగిలిపోతూ ఇంకొకరు మేల్కొని ఉన్నారు! ??
 
(అది పగటిపూట బ్యాంకులో జరిగిన దృశ్యానికి కొనసాగింపు)
 
నేను బ్యాంకులో ప్రతాప్ ప్రియురాలు శ్రావణిను చెంపదెబ్బ కొట్టి గొడవపడినప్పుడు, ఇదంతా అక్కడ నిలబడి చూసిన వారిలో శ్రావణి వదిన భర్త (బావ) కూడా ఉన్నాడు! అతను ఇంటికి వెళ్లి అంతా చెప్పాడు. ?
 
శ్రావణి సోదరుడు రాకీ తీవ్రమైన క్రోధంతో రగిలిపోతున్నాడు! ??️
 
రాకీ: "ఏంటి?? నా చెల్లెలిపై చేయి చేసుకుందా? అలా చేయడానికి దానికి ఎంత ధైర్యంరా??" ⚡?
 
ఆ వ్యక్తి: " బావా... నేను ఆ స్త్రీని చూడటం ఇదే మొదటిసారి. బహుశా ఆమె ప్రతాప్ భార్య కావచ్చు!"
 
రాకీ: "ఏది ఏమైనా... నా చెల్లెలిపై చేయి చేసుకునేంత ధైర్యం దానికి వచ్చిందా?" ?
 
ఆ వ్యక్తి: "అవును బావా, చెల్లెలు అక్కడ చాలా ఏడ్చింది. బ్యాంకులో అందరూ చూస్తూనే ఉన్నారు."
 
రాకీ: "అందరి ముందూ నా చెల్లెల్ని కొడతాదా??" ??
 
రాకీ ఆవేశం పట్టలేక తన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను గోడకున్న టీవీ వైపు విసిరికొట్టాడు! టీవీ డిస్‌ప్లే పగిలిపోయింది! ?? అక్కడున్న వాళ్లందరూ భయంతో వణికిపోయారు. ?
 
ఆ వ్యక్తి: "బావా... ప్రశాంతంగా ఉండు బావా..."
 
రాకీ ముందుకు జరిగి ఆ వ్యక్తి చెంప మీద లాగి ఒక్కటి ఇచ్చాడు! ?️?
 
రాకీ: "ఒరేయ్ వెధవా! నా చెల్లెల్ని అందరి ముందు కొడితే నేను ప్రశాంతంగా ఉండాలా? మోతీ! చోటు! మీరందరూ వినండి... నాకు ఆమె జాతకం, అడ్రస్ వీలైనంత త్వరగా కావాలి! అర్థమైందా?!" (అరిచాడు).
 
రౌడీలు: "అలాగే అన్నయ్యా!"
 
రాకీ: "మా చెల్లెలు ఒకడిని ప్రేమిస్తే, వాడు మా చెల్లెల్ని ప్రేమిస్తే... మధ్యలో రావడానికి ఆ పెళ్ళానికి ఎంత పొగరు!" ??
 
మళ్ళీ ఇక్కడ ఇంట్లో... ??
 
రాత్రి నిద్రపోతున్న నాకు హఠాత్తుగా మెలకువ వచ్చింది. ఆరుష్ ఇంకా మేల్కొనే ఉన్నాడు. అతను నా జుట్టులో వేళ్ళు పోనిచ్చి నిమురుతున్నాడు. ?✨
 
నేను: " బేబీ... ఇంకా నిద్రపోలేదా ?" ??
 
ఆరుష్: " అమ్మ , నాకు నిద్ర రావడం లేదే..." ?
 
నేను: " వస్తుందిలే... కళ్ళు మూసుకో." ✨
 
అతను నా వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను. ?
 
నేను: " కళ్ళు మూసుకోమని చెప్పాను కదా..." (నేను నా చేతితో అతని కళ్ళు మూశాను). ??
 
కొంతసేపటికి అతను నిద్రపోయాడు , నేను కూడా అతని కౌగిట్లోనే నిద్రపోయాను. ??
 


ప్రతాప్ గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు—అతను ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాడు. ?‍♂️?
 
మరుసటి ఉదయం నేను నిద్రలేచి చూసేసరికి , ఆరుష్ చేతికి కట్టిన గుడ్డ ఊడిపోయి , గాయం నుండి రక్తం ఇంకా కారుతూనే ఉంది! ?
 
ఆ రక్తం మంచం దుప్పటికి కూడా అంటుకుంది . ఆరుష్ ఇంకా నిద్రపోతున్నాడు . నేను అతనిని లేపి , నా చీర కొంగుతో అతని చేతి రక్తాన్ని తుడిచాను. ??
 
నేను: " ఆరుష్ , త్వరగా తయారవ్వు... మనం క్లినిక్‌కి వెళ్దాం!" ?
 
ఆరుష్: " అమ్మా , చిన్న గాయమేలే... ఏమీ కాదు."
 
నేను: " లేచి తయారవ్వు అని చెప్పాను కదా!" ? ( అధికారంగా అన్నాను ). 

అప్పుడు అతను తయారవ్వడానికి వెళ్ళాడు. నేను కూడా స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకున్నాను. 

ఇప్పుడు ఆరుష్ చేతి గాయంతో బైక్ నడపలేడు కాబట్టి , మేము బయటకు వెళ్లి ఆటో ఎక్కాము.

[Sunnysunnysunny]

క్లినిక్‌కిచేరుకునిడాక్టర్‌నికలిశాము. ?‍⚕️డాక్టర్ గాయాన్ని శుభ్రం చేసి, నొప్పి నివారణ మందులతో పాటు గాయం మానడానికి డ్రెస్సింగ్ చేసి కట్టు కట్టారు. 
 
గాయంచాలాలోతుగాఉండటంతోప్రతి 3-4 రోజులకు ఒకసారి డ్రెస్సింగ్ కోసం రమ్మని డాక్టర్ చెప్పారు.
 
మేము అదే ఆటోలో ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము. రాబోయే మూడు నాలుగు రోజుల పాటు మమ్మల్ని ఆస్పత్రికి తీసుకెళ్లడానికి ఆ ఆటో డ్రైవర్ ఫోన్ నంబర్ తీసుకున్నాను. ?
 
ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి తిరిగి రాలేదు. నేను ఆరుష్‌కు వేడిగా కాఫీ చేసి ఇచ్చి, ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. ☕✨
 
నిన్నటి నుండి ఇంట్లో ఏ పనీ చేయకపోవడంతో ఈ రోజు చాలా పని పోగైంది. పని చేసుకుంటూనే నేను ఆరుష్‌ను గమనిస్తున్నాను. అతను హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు... ?✨
 


మున్ముందు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియదు... కానీ ఈ క్షణంలో నాకు తెలిసిన ఒకే ఒక నిజం—ఆరుష్ నా పక్కన ఉండటం, మరియు నిన్న రాత్రి మా ఇద్దరి మధ్య చిగురించిన ఆ గాఢమైన అనురాగ క్షణాలు మాత్రమే! ??✨?️
 
అతను హాలులో నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు... మున్ముందు ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియడం లేదు. నా గుండెలో భయం, ఆందోళన సుడులు తిరుగుతున్నాయి. ??
 
నేను ఇంటి పని ముగించేసరికి మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట అయింది. నేను, ఆరుష్ డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద కూర్చుని భోజనం చేస్తున్నాము.
 
నేను వాడికి ప్రేమగా ముద్దలు తినిపిస్తుండగా హఠాత్తుగా డోర్ బెల్ మోగింది. ?నేను వెళ్లి తలుపు తెరిచి చూస్తే అక్కడ ప్రతాప్ నిలబడి ఉన్నాడు!
 
అతను కొద్దిగా సిగ్గుపడుతూ, నేరం చేసినవాడిలా నా వైపు చూశాడు. నేను అతని వైపు చూడకుండా, దృష్టి మళ్ళించి లోపలికి వచ్చి మళ్ళీ ఆరుష్‌కి తినిపించడం మొదలుపెట్టాను.
 
ప్రతాప్ నేరుగా పడకగదిలోకి వెళ్లి, స్నానం చేసి బయటకు వచ్చాడు.అప్పటికే మేమిద్దరం భోజనం పూర్తి చేశాము. నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. ప్రతాప్ వచ్చి మా పక్కనే కూర్చున్నాడు.
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నేను మీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి." ⚡
 
ప్రతాప్: "నాకు తెలుసురా, కానీ నాకు ఇప్పుడు మాట్లాడే సమయం లేదు. నేను బ్యాంకుకు వెళ్ళాలి. మీ అమ్మ అక్కడ చేసిన గొడవ వల్ల నాకు పైనుంచి నోటీసు వచ్చింది!" ?
 
అప్పుడు ప్రతాప్ చూపు ఆరుష్ చేతికి ఉన్న కట్టు మీద పడింది.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, నీ చేతికి ఏమైంది? అంత తీవ్రంగా ఎలా దెబ్బ తగిలింది?"
 
ఆరుష్: "అది చిన్న గీత నాన్నా, అదంతా వదిలేయండి. మీరు మళ్ళీ ఎప్పుడు ఇంటికి వస్తారు?"
 
నేను ప్రతాప్ వైపు కోపంగా చూశాను ?. నాలో ఆక్రోశం పెరిగిపోతోంది, కళ్ళు మండిపోతున్నాయి... కానీ కష్టపడి నన్ను నేను నియంత్రించుకున్నాను.
 
ప్రతాప్: "నాకు తెలీదు, నువ్వు కూర్చో. నేను ఏదైనా తిని వెంటనే వెళ్ళిపోతాను."
 
అతను తింటానికి లోపలికి వెళ్లగానే, నేను ఆరుష్‌ను నా వైపు లాగి కోపంగా, అనుమానంగా అడిగాను—
 
నేను: "ఏం మాట్లాడాలి అతనితో?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమీ లేదు అమ్మా... ఏదో ఒకటిలే."
 
నేను: "హ్మ్... చెప్పు." ?
 
ప్రతాప్ భోజనం చేసి బ్యాంకుకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. ఆరుష్ తన తలను నా ఒడిలో పెట్టుకుని పడుకున్నాడు. ? నేను నా ఫోన్ తీసి మా అమ్మకు ఫోన్ చేశాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఎవరికి ఫోన్ చేస్తున్నావు?"
 
నేను: "మీ అమ్మమ్మకిరా."
 
ఆరుష్: "అమ్మమ్మకి ఈ విషయాలన్నీ తెలుసా?"
 
నేను: "తెలీదురా, కానీ ఇప్పుడు నీ ముందే అంతా చెప్తాను."
 
నేను మా అమ్మతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. నిన్నటి నుండి బ్యాంకులో, ఇంట్లో జరిగినదంతా ఆమెకు చెప్పాను. చెప్తూనే నా కళ్ళవెంట కన్నీళ్ళు ధారగా కార్చాను. ?
 
మా అమ్మకు చాలా కోపం వచ్చి నన్ను గట్టిగా తిట్టింది — "నీ కొడుకు మీద నీకు అదుపు తప్పిందా? వాడిని ఎందుకు అంతగా రెచ్చగొట్టావు?" అని.
 
అప్పుడు నేను ఆరుష్ ఆవేశంలో చేతిలో గ్లాసు పగలగొట్టుకున్న విషయంతో సహా ప్రతీది చెప్పాను. ఆరుష్ ప్రవర్తన గురించి విని మా అమ్మకు ఇంకా కోపం వచ్చింది. "ఒక్కసారి ఫోన్ వాడికి ఇవ్వు" అని అడిగింది.
 
నేను: "బేబీ, అమ్మమ్మ నీతో మాట్లాడాలంట." ?
 
ఆరుష్ ఫోన్ తీసుకుని మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. చేతిలో గ్లాసు పగలగొట్టుకుని రక్తం కార్చుకున్నందుకు అమ్మమ్మ అతన్ని బాగా తిట్టింది. ఆరుష్ మౌనంగా విని ఫోన్ మళ్ళీ నాకు ఇచ్చేశాడు.
 
చివరికి అమ్మ నాతో— "నువ్వు ఎక్కువ రోజులు అక్కడ ఉండకు, త్వరగా ఆరుష్‌ను తీసుకుని ఇక్కడికి వచ్చేయ్! అప్పుడు ఏం చేయాలో నేను చూసుకుంటాను" అని చెప్పింది.
 
నేను సరేనని చెప్పి కాల్ కట్ చేసి, అమ్మ చెప్పిన విషయాన్ని ఆరుష్‌కి కూడా చెప్పాను.టీవీ చూస్తూనే ఆరుష్ నా ఒడిలోనే హాయిగా నిద్రపోయాడు. ?
 


నేను కూడా అతని జుట్టును నిమురుతూ సోఫాలోనే నిద్రలోకి జారుకున్నాను. ?
 
(పగలు రాత్రి అనే తేడా లేకుండా, నేను, ఆరుష్ ఎప్పుడూ ఒకరికొకరం అతుక్కుని ఉండేవాళ్ళం. అతని నుండి ఒక్క క్షణం కూడా విడిపోవాలని నాకు అనిపించలేదు, అతనికి కూడా నన్ను వదిలి ఉండాలనిపించలేదు.)
 
సాయంత్రం వేళ మేమిద్దరం నిద్రలేచాము. నేను స్నానం చేసి, మా ఇద్దరి కోసం ఘుమఘుమలాడే కాఫీ తయారు చేశాను. ☕ 

ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో కూర్చుంటే, నేను వంటగదిలో రాత్రి వంట ముగించాను.
 
ఈరోజు మేమిద్దరం తొందరగానే భోజనం చేసి పడుకున్నాము. మానసిక ప్రశాంతత లేకపోయినా, మా శరీరాలకు విశ్రాంతి చాలా అవసరమైంది.
 
మేమిద్దరం పడకగదిలో మంచం మీద పడుకున్నాము. ఆరుష్ ఇంకా గాఢమైన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి పైకప్పు వైపు చూస్తున్నాడు. 

నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా జరిగి, అతన్ని నా కౌగిట్లోకి లాక్కున్నాను.
 
నేను: "ఏంటి బేబీ, అంతగా ఆలోచిస్తున్నావు?" (అతని కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ, అతని చెంపను మృదువుగా నిమురుతూ అడిగాను) ?
 


ఆరుష్: "అమ్మా... మీ పెళ్ళి అయి ఎన్ని సంవత్సరాలు అయిందమ్మా?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... చాలా సంవత్సరాలయ్యాయిరా. ఎందుకురా? ఈ రోజు అకస్మాత్తుగా ఇన్ని పాత విషయాలు గుర్తుచేసుకుంటున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అంటే... అప్పుడు నీకు పెద్దగా వయసు కూడా లేదు కదా అని..."
 
నేను: "అవునురా. నా చదువు పూర్తి కాగానే నాకు బ్యాంకులో ఉద్యోగం వచ్చింది. ఆ మరుసటి ఏడాదే మీ నాన్నతో పెళ్లి జరిగింది."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, మా ఊరి నుంచి నాన్నమ్మ వాళ్ళ ఊరు చాలా దూరం కదా... మరి ఇక్కడికి పనికి ఎలా వచ్చావు?"
 
నేను: "నాకు ఇక్కడ మొదటి పోస్టింగ్ వచ్చిందిరా, వెంటనే ఒప్పుకున్నాను. అంజలి కూడా నాతోనే ఉద్యోగంలో చేరింది,
 
అందుకే మేమిద్దరం కలిసి ఇక్కడికి వచ్చేశాము. ఒక చిన్న గదిని అద్దెకు తీసుకుని పని చేయడం మొదలుపెట్టాము."
 
ఆరుష్: "మరి నాన్నను ఎప్పుడు పెళ్లి చేసుకున్నావు?"
 
నేను: "నేను ఇక్కడ ఉద్యోగంలో చేరినప్పుడు మీ నాన్న సీనియర్ పొజిషన్‌లో ఉండేవారు. ఏడాదిలోనే మేమిద్దరం ప్రేమలో పడ్డాము.
 
ఆ తర్వాత ఆయన మా అమ్మతో మాట్లాడారు, అమ్మ కూడా ఒప్పుకోవడంతో మా పెళ్లి జరిగింది."
 
ఆరుష్: "అంటే ఏడాది ప్రేమ తర్వాత పెళ్ళన్నమాట?"
 
నేను: "అవును..." ?
 
ఇప్పుడు నేను ఆరుష్‌కు మరింత దగ్గరయ్యాను... దాదాపు అతని సగం శరీరం మీద వాలి పడుకున్నంత దగ్గరగా! ?❤️✨
 


నేను: "కానీ ఇదంతా ఈరోజే ఎందుకు అడుగుతున్నావు నాన్నా? చెప్పు... నేను నీ అమ్మని, నాతో ఏమైనా పంచుకోవచ్చు కదా!" ??
 
ఆరుష్: "ఊరికే అడిగానమ్మా..."
 
నేను: "ఇంకా తెలుసా... నా పెళ్ళయిన సరిగ్గా ఏడాదికే నువ్వు నా కడుపున పుట్టావు! నేను పొందిన ఆనందానికి హద్దులే లేవు.
 
నిన్ను మొదటిసారి చూడగానే నువ్వు ఎంత ఏడ్చావో తెలుసా? నా ప్రాణం పోయేంతగా ఏడ్చావు! నిన్ను చూసి ఇంట్లో అందరూ పండగ చేసుకున్నారు." ?
 
"మీ నాన్న ఆనందంతో హాస్పిటల్ అంతా స్వీట్లు పంచారు. ఇక నా సంగతి అడగకు—నిన్ను ఒక్క నిమిషం కూడా కింద పెట్టలేదు! నువ్వు ఎంతో ముద్దుగా ఉండేవాడివిరా బేబీ..." ☺️?
 
ఆరుష్: "ఇంకా చెప్పు అమ్మా..."
 
నేను: "ఆ తర్వాత నువ్వు పెరిగావు. చిన్నప్పటి నుండి నీ చదువు విషయంలో నేను ఎంతో శ్రద్ధ తీసుకున్నాను. నువ్వు ప్రతి సంవత్సరం కాలేజ్లో టాపర్‌గా నిలిచేవాడివి.
 
నిన్ను చూసి నేను ఎంతో గర్వపడేదాన్ని, ఇప్పటికీ గర్వపడుతున్నాను! చిన్నప్పటి నుండి నువ్వు నన్ను ఎప్పుడూ ఇబ్బంది పెట్టలేదు... కాకపోతే చాలా అల్లరి పనులు చేసేవాడివి!" ??
 
ఆరుష్: "అమ్మా... థ్యాంక్స్ . నన్ను ఇంత మంచి వ్యక్తిగా తీర్చిదిద్దినందుకు." ?✨
 
నేను: "బేబీ... ఈ ప్రపంచంలో నాకు నువ్వే అత్యంత ప్రియమైన వాడివి ! నేను నువ్వు లేకుండా ఒక్క క్షణం కూడా బ్రతకలేను..." ?❤️
 
ఆరుష్: (నన్ను తన బలమైన చేతుల్లోకి గట్టిగా లాక్కుని, తన గుండెలకు హత్తుకుంటూ) "అమ్మా... నేను కూడా నువ్వు లేకుండా బ్రతకలేనమ్మా! నేను నిన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను..." ❤️✨
 
అలా అంటూ అతను నా పెదవులపై తన పెదవులను ఉంచి గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు ?. 

నేను కూడా మైమరిచిపోయి అతని పెదవులను ముద్దుపెట్టుకుంటూ, మధురానుభూతితో మెల్లగా కొరికాను.
 


ఆరుష్: "ఆహ్..." ?
 
నేను: "నువ్వు నా మెడ మీద కొరికావు కదా, అందుకే ఇది!" ?✨
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నీ సువాసన నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది. నిన్ను ఇలాగే నా చేతుల్లో బంధించి రోజంతా పడుకోవాలనిపిస్తోంది..." ??
 
నేను: "నాకూ అలాగే అనిపిస్తోంది బేబీ... నువ్వే నా సర్వస్వం!" (ప్రేమగా అతని నుదుటిపై ముద్దు పెడుతూ)
 
మరికొంత సేపు అలా అనురాగపు మాటలు మాట్లాడుకున్న తర్వాత, మేమిద్దరం ఒకరినొకరు హత్తుకుని నిద్రపోయాము. ??
 
నాకు, ఆరుష్‌కు మధ్య బంధం, సాన్నిహిత్యం రోజురోజుకీ పెరుగుతోంది... కానీ నేను ప్రతాప్‌తో మాత్రం మునుపటిలా ముందుకు వెళ్లలేకపోయాను.
 
రెండు రోజులు గడిచాయి. నేను ప్రతాప్‌తో అసలు మాట్లాడలేదు. ఒకరోజు ఉదయం నిద్రలేచేసరికి ఆరుష్ మంచం మీద లేడు. నాకు గుండెల్లో భయం పట్టుకుంది!

నేను వెంటనే లేచి ఇల్లంతా అతని కోసం వెతికాను, కానీ అతను కనిపించలేదు.చివరకు నేను మేడపైకి (టెర్రస్) వెళ్ళినప్పుడు, అతను అక్కడ గాలిలో ఏదో తీవ్రంగా ఆలోచిస్తూ నిలబడి ఉన్నాడు.
 


నేను వేగంగా అతని దగ్గరికి వెళ్లి, అతని చేయి పట్టుకుని (ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా) కిందకి తీసుకువచ్చాను. ?‍♂️
 
నేను: "ఆరుష్, అసలు నీకేమైందిరా?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమీ లేదమ్మా."
 
నేను: "ఏమీ లేదంటే ఎలా? రెండు రోజులుగా నిన్నే గమనిస్తున్నాను, ఎందుకంత నిశ్శబ్దంగా అయిపోయావు? ప్రతీసారి ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? నిన్ను అలా చూస్తుంటే నా గుండె నీరైపోతోందిరా..." ??
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నిజంగా ఏమీ లేదమ్మా."
 
నేను: "బాబూ, నాకెందుకు అంత టెన్షన్ ఇస్తున్నావు? మీ నాన్న అంత తప్పు చేశాడని బాధపడుతున్నావా? దయచేసి చెప్పు, నేను నీ అమ్మని! నీ ప్రతీ బాధ నా గుండెను తొలిచేస్తోంది..." ???
 
ఆరుష్: "అమ్మా క్షమించు..." (అంటూ అతను నన్ను బలంగా తన కౌగిట్లోకి తీసుకున్నాడు) ?❤️


 
నేను: "సరే, నువ్వు వెళ్లి స్నానం చేసి... మనం క్లినిక్‌కి వెళ్ళాలి."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు ఇప్పుడు గాయం నొప్పి ఏమీ లేదు, బాగా నయం అయింది. అయినా మళ్ళీ వెళ్ళడం అవసరమా?"
 
నేను: "నీకు నొప్పి లేకపోతే నాకేంటి? నా మనసుకి నొప్పిగా ఉంది కదా! త్వరగా తయారవ్వు నాన్న." ?
 
ఆరుష్ తయారై వచ్చాడు. అప్పటికే నేను పిలిచిన ఆటో కూడా వచ్చేసింది. మేము ఆటోలో కూర్చుని బయలుదేరుతుండగా, మా ఇంటి వీధి చివర ఇద్దరు అపరిచిత వ్యక్తులు నిలబడి ఉన్నారు. ?️‍♂️
 
వాళ్ళు నన్ను, ఆరుష్‌ను తదేకంగా వింతగా చూడటం మొదలుపెట్టారు. నేను అది గమనించాను. 

తర్వాత మేము ఏమీ పట్టించుకోకుండా ఆటోలో వెళ్లిపోయాము. క్లినిక్‌కి వెళ్లి డాక్టర్‌కి చూపించాము.
 
డాక్టర్: "జాన్వి, ఆరుష్ గాయం ఇప్పుడు బాగా మానానికొచ్చింది. కాబట్టి రేపటి నుండి మీరు డ్రెస్సింగ్ కోసం రాకపోయినా పర్వాలేదు, కాకపోతే కొన్ని రోజులు వాడి చేతికి బరువు తగలకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకోండి."
 
నేను: "డాక్టర్ గారూ, గాయం పూర్తిగా తగ్గడానికి ఎన్ని రోజులు పడుతుంది?"
 
డాక్టర్: "కేవలం 4-5 రోజుల్లో సరిపోతుంది."
 
తర్వాత నేను డాక్టర్ ఫీజు చెల్లించి ఆరుష్‌తో ఇంటికి వచ్చేశాను. ఇంటికి వచ్చాక, మొదట నేను ఆరుష్ కోసం రుచికరమైన అల్పాహారం తయారు చేసి ఇచ్చి, మిగిలిన ఇంటి పనుల్లో మునిగిపోయాను.
 
మరోవైపు... శ్రావణి ఇంట్లో: ?
 
శ్రావణి (ప్రతాప్ ప్రియురాలు) ఇంట్లో అందరూ రాత్రి భోజనం చేస్తుండగా...
 
కబీర్ (చిన్న తమ్ముడు): " అన్నయ్యా! ఆ బ్యాంకులో కొట్టిన భార్య గురించి ఏమైనా సమాచారం తెలిసిందా లేదా?"
 
రాకీ: "నేను ఆల్రెడీ మన మనుషులను రంగంలోకి దించానురా, ఇన్ఫర్మేషన్ రాగానే చూసుకుందాం!"
సరిగ్గా అప్పుడే రాకీ పంపిన ఇద్దరు రౌడీలు లోపలికి వచ్చారు. ?
 
1వ రౌడీ: "అన్నయ్యా! ఆ ఆవిడ గురించి పూర్తి జాతకం తెలుసుకున్నాము."
 
రాకీ: "హ్మ్, చెప్పు!"
 
2వ రౌడీ: "వాళ్ళ ఇంట్లో ముగ్గురు ఉంటారు. ఆమె, ఆమె భర్త మరియు ఒక కొడుకు. ఆ కొడుకు ఇప్పుడే చదువు పూర్తి చేసుకున్నాడు, అందుకే రోజంతా ఇంట్లోనే ఉంటాడు."
 
1వ రౌడీ: "అవునన్నా, ఇంకా మన శ్రావణి అక్క ప్రేమికుడు ప్రతాప్ ఉన్నాడుగా... అతను ఇంట్లో ఎక్కువగా ఉండడు, క్యాంప్‌ల పేరుతో బయటే తిరుగుతాడు."
 
2వ రౌడీ: "అన్నయ్యా, కానీ ఆమె కొడుకు మాత్రం చాలా బలంగా, కండలు తిరిగినట్లు ఉన్నాడన్నా!" ?
 
కబీర్: "ఏయ్ సాల్లే! వాడు నా ముందుకు వస్తే భయంతో పిల్లిలా పారిపోతాడు!" ?⚡
 
ఇద్దరు రౌడీలు: "అన్నయ్యా! రేపు వెళ్లి ఆ కొడుకుని పట్టుకోవాలా? లేక వాడికి గట్టిగా బుద్ధి చెప్పమంటారా?"
 
విక్రాంత్ (శ్రావణి మామయ్య): "వద్దు! ఇప్పుడెవడూ తొందరపడి ఏమీ చేయకూడదు! వచ్చే నెల నుండి అసెంబ్లీ ఎన్నికలు మొదలవుతున్నాయి.
 
కాబట్టి మీరెవరూ ఎలాంటి గొడవలు చేయకూడదు, అర్థమైందా? ఏమైనా ఉంటే ఎన్నికలు ముగిశాకే చూసుకుందాం!" ?⚡
 
రాకీ: " కానీ నాన్నా..."
 
విక్రాంత్: "నేను నీకు చెప్పాను కదా!!" ? (గర్జించాడు).
 
విక్రాంత్ ఆ కుటుంబానికి పెద్ద దిక్కు, రాజకీయంలో రౌడీయిజం ఉన్న పెద్ద మనిషి. 

అందుకే ఇంట్లో అందరూ అతనికి గడగడలాడతారు. బయట సమాజంలో కూడా అతనికి రాజకీయ పలుకుబడి ఎక్కువ.
 
శ్రావణి మరియు ఆమె తల్లి భోజనం చేసి పడకగదిలో నిద్రపోతున్నారు. కాబట్టి వాళ్ళ అన్నయ్య రాకీ పన్నుతున్న కుట్రల గురించి వాళ్ళకి ఏమీ తెలియదు. అందరూ భోజనంచేసి నిద్రపోయారు. ?
 
తిరిగి మా ఇంట్లో... ?✨
 
నేను ఇంటి పనులన్నీ ముగించుకుని మధ్యాహ్న భోజనం తయారు చేస్తుండగా, ఆరుష్ నిశ్శబ్దంగా వంటగదిలోకి వచ్చి వెనుక నుండి నా నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి కౌగిలించుకున్నాడు. ??


 
నేను: "బేబీ... నీకేమైనా కావాలా?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నాకు పెళ్లి వద్దు." ?
 
నేను: "ఆరుష్! అకస్మాత్తుగా ఈ పెళ్లి ప్రస్తావన ఎక్కడి నుండి వచ్చిందిరా?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమో... ఊరికే అనిపించి చెప్తున్నాను."
 
నేను: "ఉమ్మ్... సరేలే, ఇప్పుడు అలాంటి పిచ్చి ఆలోచనలు చేయకు. ఇప్పుడే కదా నీ చదువు పూర్తయింది, పెళ్లి గురించి ఆలోచించడానికి ఇంకా చాలా టైమ్ ఉందిలే!" ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్..."
 
(అసలు ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా ఇలా ఎందుకు అన్నాడో, ఈ రెండు మూడు రోజులుగా అతని మనసులో ఏ తీవ్రమైన ఆలోచనలు సుడిగుండంలా తిరుగుతున్నాయో నేను మీకు తర్వాత చెబుతాను...)
 
ఆరుష్ ఇంకా మౌనంగానే ఉన్నాడు. ప్రతాప్ చేసిన ద్రోహం అతని మనసు నుండి ఇంకా మానలేదేమోనని నేను భావించాను. ఆ విషయం నన్ను తీవ్ర ఆందోళనకు గురిచేసింది.
 
ప్రతాప్ నాతో అన్న కఠినమైన మాటల గురించి నేను పెద్దగా ఒత్తిడికి గురికావట్లేదు – ఎందుకంటే నాకు ఆ నిర్లక్ష్యం అలవాటైపోయింది. గత ఐదు, ఆరు సంవత్సరాలుగా నా జీవితం ఇలాగే సాగుతోంది.


 
కానీ నా కొడుకు ఆరుష్ మౌనమే నన్ను బాగా కలవరపెడుతోంది! ??ఆరుష్ అక్కడి నుండి వెళ్లి హాలులో కూర్చున్నాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను అతన్ని భోజనానికి పిలిచాను.
 
ఈ రోజు కూడా అతను సరిగ్గా తినకపోవడంతో నేనే ముద్దలు చేసి బలవంతంగా తినిపించాను.అప్పటికే మధ్యాహ్నం రెండు గంటలైంది. నాకు కొంచెం పని ఉండటంతో మా పక్కింటి ఆంటీ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లాను.
 
ప్రతాప్ సాయంత్రం వేళ తొందరగానే ఇంటికి వచ్చాడు. ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో పడకగదిలో కూర్చుని ఉన్నాడు. నేను పక్కింటి నుండి రాగానే ప్రతాప్ హాలులో కూర్చుని ఉండటం చూశాను.
 
నేను అతనిని పట్టించుకోకుండా దాటుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లాను. ఆరుష్ కోసం వేడి కాఫీ చేసి అతని గదిలోకి వెళ్ళాను. ☕ 

అతను అందులో సగం తాగి నాకు ఇచ్చాడు. నేను అతను మిగిల్చిన ఆ కాఫీని తాగాను.
 
(ఆరుష్ పెదవులకు తగలడం వల్లేమో... ఆ కాఫీ నాకు ఎంతో తీయగా అనిపించింది!) ??
 
నేను: "మీ నాన్న ఎప్పుడు వచ్చారురా?"
 
ఆరుష్: "నాకు తెలీదు అమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్... రాత్రి భోజనానికి ఏం వండమంటావు?"
 
ఆరుష్: "నీకు నచ్చినదే వండు అమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్..."
 
తర్వాత నేను అక్కడి నుండి వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.
 
{మీరందరూ ఇది గమనించారా? - గత 5-6 సంవత్సరాలుగా నా జీవితం ఎంత శూన్యంగా సాగుతోందో? భర్త నుండి ప్రేమ లేదు, శారీరక బంధం లేదు, కనీసం మనశ్శాంతి కూడా లేదు!
 
అవన్నీ నేను ఎప్పుడో మరిచిపోయాను. "ప్రతి క్షణం కేవలంఒత్తిడి, వేదన, ఒంటరితనం!" సమస్యలు వాటంతట అవే నన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చేవి.
 
కానీ... ఆరుష్‌తో గడిపే ప్రతి క్షణం నాకు కొండంత ప్రశాంతతను, జీవించాలనే ఆశను ఇచ్చేది!}?✨
 
రాత్రి భోజనం చేస్తున్నాము. ప్రతాప్ కూడా డైనింగ్ టేబుల్ వద్దే ఉన్నాడు. ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడటం లేదు. నేను ఆరుష్‌కు తినిపిస్తూ, మధ్యమధ్యలో నేను కూడా తింటున్నాను.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, ఇప్పుడు నీ చేతి గాయం ఎలా ఉందిరా?"
 
ఆరుష్: "హ్మ్... పర్వాలేదు."
 
నేను: (ఆరుష్‌కు ముద్ద తినిపిస్తూ) "కొన్ని గాయాలు ఎప్పటికీ మానవు!" ?
 
ప్రతాప్ నా వైపు తీక్షణంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు, కానీ నేను అతడిని పూర్తిగా నిర్లక్ష్యం చేశాను.
 
రాత్రి భోజనం ముగిశాక, నేను వంటగది పనులన్నీ ముగించుకుని నా కొడుకు గదిలో పడుకోవడానికి వెళ్ళాను. నేను లోపలికి వెళ్లి, తలుపు గడియ పెట్టి మంచం మీద పడుకున్నాను.
 
ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
నేను: "బాబూ... ఇంకా నిద్ర పట్టడం లేదా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఒక్క పది నిమిషాల్లో వర్క్ ముగించేస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్..."
 
అప్పుడు నేను దుప్పటి కప్పుకుని పడుకున్నాను. రోజంతా పడ్డ అలసట వల్ల నాకు త్వరగానే నిద్రపట్టింది. 

ఆరుష్ తన పని ముగించుకుని ల్యాప్‌టాప్ పక్కన పెట్టి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
నేను గాఢనిద్రలో ఉన్నాను—అప్పుడు అతను నన్ను తన వైపుకు లాక్కుని, తన బలమైన కౌగిట్లోకి తీసుకుని పడుకున్నాడు. 

నేను కూడా నిద్రలోనే అతని చేతుల్లో ఒదిగిపోయి హాయిగా పడుకున్నాను.


 
అలా మరో నాలుగు రోజులు గడిచాయి. నేను జరిగిన ఘోరాన్నంతా మర్చిపోవాలని ప్రయత్నించాను, కానీ నా వల్ల కాలేదు.
 
అవే ఆలోచనలు, నేను పనిచేసే బ్యాంకులో జరిగిన ఆ భయంకరమైన దృశ్యం పదే పదే గుర్తుకొచ్చేవి. అక్కడే నా భవిష్యత్తు నాశనమైంది.
 
దానివల్ల నా కొడుకు ఆరుష్ ఎంతలా నరకం అనుభవిస్తున్నాడో—అతను ఇంకా ఆ మానసిక వేదన నుండి తేరుకోలేకపోతున్నాడు.
 
ఉదయపు లేత భానుడి కిరణాలు ఇంట్లోకి ఒక వింతైన ప్రశాంతతను తీసుకువచ్చినట్లు అనిపించింది. ఈరోజు ఆదివారం.

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[Kirankumarpvchrm]

Hi Sunny brother,
Update baavundi. Thank you brother for the continuation.

Please give romantic update brother. Wating for romance eagerly in each sentence.
Thank you brother.

Me
Kiran

[Balu999]

Nice update bro

[Mahesh12345]

ఏది ఏమైనా మీరు అప్డేట్ ఇచ్చినందుకు చాలా సంతోషం 

మరి ఇప్పుడు విక్రాంత్ మనుషులు ఎలక్షన్ అయిపోయాక ఆరుష్ మీద కి వస్తారు అప్పుడు ఏంటి పరిస్థితి పైగా వాళ్ళు రాజకీయం గా రౌడీఇసం లో కూడా బాగా పలుకుబడి ఉంది మరి ఆరుష్ వాళ్ళని ఎలా ఎదురుకుంటాడు

చూస్తుంటే సినిమా కి తక్కువ ఏం లేదు గా ఆ రేంజ్ లో ఉంది మరి తర్వాత ఏమైంది 

[manoharprasad]

Story chala baagundi

[TringDan]

Sensible update. Guess you would add the thriller elements in your own mark!!!

[Sunnysunnysunny]

ఉదయపు లేత భానుడి కిరణాలు ఇంట్లోకి ఒక వింతైన ప్రశాంతతను తీసుకువచ్చినట్లు అనిపించింది. ఈరోజు ఆదివారం.

ప్రతాప్‌కు ఆఫీస్ సెలవే, కానీ అతను ఎప్పటిలాగే ఇంటి బాధ్యతలను పట్టించుకోకుండా ఉదయాన్నే బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. ?‍♂️ఇంటి గురించి, నా గురించి అతనికి ఏమాత్రం పట్టనట్లే ప్రవర్తిస్తున్నాడు.
 
నేను కూడా అతని వైపు కనీసం చూడలేదు... ఇప్పుడు అతని గురించి ఆలోచించి నా మానసిక ప్రశాంతతను పాడుచేసుకోవాల్సిన అవసరం నాకు లేదు! ?
 
నేను అందంగా సిద్ధమవ్వాలని అనుకున్నాను. ఎప్పటిలాగే ఆదివారాల్లో నాకు గుడికి వెళ్ళాలనిపిస్తుంది. అక్కడ స్వామివారి సన్నిధిలో నాకు కొండంత మనశ్శాంతి లభిస్తుంది. ?
 
నేను స్నానం చేసి, లేత రంగులో ఉన్న సాదాసీదా దుస్తులు వేసుకున్నాను. అది చూడటానికి ఎంతో ప్రశాంతంగా, అందంగా ఉంది. ఆరుష్ ఇంకా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు.
 
నేను అతని గదికి వెళ్లి చూస్తే, అతను ఏ అమ్మానాన్నా లేని చిన్నపాటి పిల్లాడిలా హాయిగా నిద్రపోతున్నాడు. ? అతన్ని లేపాలనిపించింది కానీ, లేపలేదు...
 
పాపం ఇన్నాళ్లూ తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడిలో ఉన్నాడు, కొంచెం సేపు హాయిగా నిద్రపోనివ్వాలని అనుకున్నాను. ?✨
 
నేను గుడికి బయలుదేరాను. ఆటోలో కూర్చుని, "మున్ముందు నా జీవితంలో ఏం జరుగుతుందో దేవుడికే తెలియాలి" అని ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాను.
 
కేవలం కాలం తెచ్చే మార్పుల కోసం ఎదురుచూశాను. ఆటో గుడి ముందర ఆగడంతో నేను లోపలికి వెళ్ళాను. ??
 
గుడికి చేరుకున్నాక, పరమేశ్వరుడి దర్శనం చేసుకున్నాను. రెండు చేతులు జోడించి కళ్ళు మూసుకుని మనసారా ప్రార్థించాను — ??✨
 


"ఓ దేవా! నా కొడుకు ఆరుష్‌కి ఎలాంటి హానీ జరగనివ్వకు స్వామి. వాడు జీవితాంతం సంతోషంగా, ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. వాడు కోరుకున్నవన్నీ వాడికి దక్కాలి! నా ప్రాణం గురించి నాకు అక్కర్లేదు... నా కొడుకు ముఖంలో నవ్వు ఉంటే చాలు!" ??
 
ప్రార్థిస్తున్నప్పుడు నా కళ్ళముందు ఆరుష్ ముఖమే మెదిలింది. అతని చిరునవ్వు, అతని వెచ్చని కళ్ళు, అతని అమితమైన ప్రేమ! నాకు ఈ ప్రపంచంలో మనశ్శాంతిని ఇచ్చేది ఒక్కటే — అది అతని సాంగత్యం!
 
వాడు ఎప్పుడూ నా పక్కనే సంతోషంగా ఉండాలని దేవుడిని వేడుకున్నాను. ✨
 
తర్వాత నేను గుడి ప్రాంగణంలో ఉన్న చిన్న పిల్లల దగ్గర కూర్చున్నాను. వారితో కొంత సమయం గడిపాను. వారి అమాయకత్వాన్ని చూస్తుంటే నా మనసంతా తేలికపడింది. ??
 
కొంతమంది పిల్లలు ముద్దుముద్దుగా — "ఆంటీ, మీరు దేవతలా చాలా బాగున్నారు!" అన్నారు. నేను సిగ్గుపడుతూ నవ్వాను. తర్వాత నేను లేచి పంతులు గారిని కలవడానికి వెళ్ళాను. ?
 
పంతులు గారు: (నా వైపు ఆప్యాయంగా చూస్తూ) "దీర్ఘాయుష్మాన్ భవ! అమ్మాయీ... నువ్వు ఏదో తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడితో నలిగిపోతున్నట్లు కనిపిస్తున్నావు!"
 
నేను: "అవును పంతులు గారు... ఇంట్లో కొన్ని సమస్యలు." ?
 


పంతులు గారు: "హ్మ్... విను అమ్మ, ఇక్కడ కూర్చో. నేను నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి.
 
చూడు జాన్వి, నువ్వు బాగా చదువుకున్న ఆధునిక యువతివి కాబట్టి నేను చెప్పే దైవిక విషయాలు నమ్ముతావో లేదో నాకు తెలియదు..."
 
నేను: "లేదు పంతులు గారు, అలాంటిదేమీ లేదు. మీరేం చెప్పాలనుకుంటున్నారో చెప్పండి."
 
పంతులు గారు: (దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకుంటూ) "నిజానికి, కొన్ని రోజులుగా నీ భవిష్యత్తు గురించి నాకు ఏదో వింతైన భావన కలుగుతోంది. అందుకే నేను నీ జాతకాన్ని కూడా క్షుణ్ణంగా పరిశీలించాను!"
 
నేను: (భయంగా) "ఏమిటి పంతులు గారు... ఇంకేమైనా పెద్ద సమస్యా?" ??
 
పంతులు గారు: "హ్మ్... బహుశా ఆ గండం ఇప్పటికే మొదలైనట్టుంది!"
 
నేను: "అవును పంతులు గారు, అది నాకూ మా ఆయనకూ మధ్య వేరొక స్త్రీ వల్ల వచ్చిన గొడవ."
 
పంతులు గారు: "నేను చూసింది, నా జాతక చక్రంలో అనుభూతి చెందింది కేవలం ఆరంభం మాత్రమే అని తలచుకుంటే బాధగా ఉంది అమ్మాయీ!
 
నువ్వు మున్ముందు సమాజం నుండి, కాలం నుండి ఇంకా ఎన్నో కష్టాలను, నిందలను ఎదుర్కోవాల్సి ఉంటుంది!" ?️⚡
 
నేను: (కంగారుగా) "నా కొడుకు ఆరుష్‌కి ఏమీ కాదు కదా పంతులు గారు? వాడికి ఏ సమస్యా రాదు కదా?"
 
పంతులు గారు: "లేదమ్మాయీ, నాకు ఆరుష్ ప్రాణానికి ఎలాంటి ఆపద కనిపిచడం లేదు. కేవలం..."
 
నేను: "కేవలం? కేవలం ఏమిటి పంతులు గారు? చెప్పండి!"
 
పంతులు గారు నా వైపు నిశితంగా చూశారు. ఆయన కళ్ళలో ఏదో రహస్యం ఉంది... ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నట్టుగా ఉంది, కానీ నోటివెంట చెప్పలేక మౌనంగా ఉండిపోయారు.
 
కొంతసేపు నిశ్శబ్దం తర్వాత ఆయన నా దగ్గరికి వచ్చి, మెల్లగా అన్నారు —
 
పంతులు గారు: "నీ జీవితంలో ఒక ఊహించని కొత్త మలుపు రాబోతోందని అర్థం చేసుకో అమ్మాయీ!
 
ఇప్పటివరకు ఈ లోకం, సమాజం తప్పు అని భావించిన కొన్ని బంధాలు... నీ జీవితంలో అత్యంత సరైనవిగా, పవిత్రమైనవిగా నిరూపించబడతాయి! కానీ దాన్ని స్వీకరించడానికి నీకు కొండంత ధైర్యం ఉండాలి." ?✨
 
నేను: (ఆందోళనగా) "ఎలాంటి బంధాలు పంతులు గారు?"
 
పంతులు గారు: "అది కాలక్రమేణా నువ్వే కనుక్కోవాలి అమ్మాయీ. నేను ఇంతవరకే చెప్పగలను — నీ కొడుకుతో నీకున్న ఈ గాఢమైన బంధమే నీకు ఆఖరి వరకు అతిపెద్ద బలం!
 
ఈ లోకం ఏమన్నా, సమాజం వేళ్ళు ఎత్తి చూపినా సరే... ఆ బంధాన్ని ఎప్పుడూ తెంచుకోకు!" ?️✨
 
నేను: "ధన్యవాదాలు పంతులు గారు..." ?
 
ఆయన మాటలు విన్న తర్వాత నా గుండె వేగంగా దడదడలాడింది! ఆయనకు మా మనసుల్లోని అనురాగం గురించి తెలుసా? నాలో నివురుగప్పిన నిప్పులా ఉన్న భావాల గురించి తెలుసా?
 
నేను ఏమీ అడగలేకపోయాను. కేవలం ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి అక్కడి నుండి లేచి వచ్చేసాను.

కానీ నా మనసంతా అలజడి! "ఎలాంటి బంధం? ఆయన ఆరుష్ గురించి మాట్లాడుతున్నాడా?
 
 మా ఇద్దరి మధ్య చిగురిస్తున్న ఈ వింతైన అనురాగం గురించేనా?" నాకు ఏమీ తోచలేదు. కానీ ఆయన మాటలు నా హృదంతరాళాలను తీవ్రంగా కదిలించాయి. ??
 
తర్వాత నేను ఆటో ఎక్కి ఇంటికి బయలుదేరాను. మనసంతా కంగారుగా ఉండటంతో నా ఫోన్ తీసి ఆరుష్‌కు కాల్ చేశాను. ?
 
వరుసగా రెండు మూడు సార్లు కాల్ చేసినా అతను ఫోన్ ఎత్తలేదు. నా గుండె ఆగనంత పనైంది! 

ఏమైంది? అతను ఎక్కడున్నాడు? అని భయంతో వణికిపోతుండగా, కొద్దిసేపటికి అతని నుండి కాల్ వచ్చింది.
 
నేను: (భయంతో రగిలిపోతున్న గొంతుతో) "నువ్వెందుకు ఫోన్ తీయడం లేదురా? ఏం చేస్తున్నావు? ఫోన్ దగ్గర ఉంచుకోలేవా? నేను ఇక్కడ చచ్చేంత భయపడుతున్నానని నీకు తెలీదా??" ??
 
ఆరుష్: (మృదువుగా, శాంతంగా) "అమ్మా... ప్రశాంతంగా ఉండురా. నేను స్నానం చేయడానికి వెళ్లాను, మొబైల్ రూమ్‌లో ఛార్జింగ్‌లో ఉంది."
 
నేను: "ఛార్జింగ్ ఉంటే బాత్రూమ్‌లోకి పట్టుకెళ్లలేవా? నేను బయట ఉన్నప్పుడు ఫోన్ దూరంగా పెట్టకు అని చెప్పానా లేదా?!" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వెందుకు అంతగా కంగారు పడుతున్నావు? ఏమైంది అసలు?"
 
నేను: "ఏమీ లేదు! నేను చెప్పింది మౌనంగా విను అంతే!"
 
ఆరుష్: "సరేలేమ్మా... గుడి నుండి బయలుదేరావు కదా?"
 
నేను: "అవును, అరగంటలో ఇంటికి వస్తాను. నువ్వు ఎక్కడికీ బయటకు వెళ్ళకూడదు, అర్థమైందా?"
 
ఆరుష్: "సరేనమ్మా."
 
నా కోపం, నా ఆందోళన గురించి ఆరుష్‌కు బాగా తెలుసు. అందుకే అతను నా మాటలకు ఎప్పుడూ ఎదురు చెప్పేవాడు కాదు. అతనికి నాపై భయం కాదు... నన్ను తన ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించేవాడు! ❤️
 
నేను కోపగించుకోవడం, బాధపడటం అతనికి అస్సలు ఇష్టం ఉండదు. నా ముఖంలో చిరునవ్వు చూడటమే అతని జీవిత లక్ష్యం! అందుకే అతను నా ముందు తన కోపాన్ని ఎప్పుడూ అణచుకునేవాడు. ✨
 
కొంతసేపటికి నేను ఇంటికి చేరుకున్నాను. ఆరుష్ హాలులో సోఫాపై కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాడు.
 
నేను: "మీ నాన్నగారు ఎక్కడ?"
 
ఆరుష్: "ఆయన బయటకు వెళ్ళిపోయారుమ్మా. రాత్రి ఆలస్యంగా వస్తానని చెప్పారు."
 
నేను: "ఆయన అసలు రాకపోయినా నాకు పోయేదేమీ లేదు!" ?
 
నేను వేగంగా వంటగదిలోకి వెళ్ళాను. కాసేపటికి కాఫీ చేసి, "ఆరుష్, కాఫీ తాగు!" అని పిలిచాను. ☕ఆరుష్ వంటగదిలోకి వచ్చాడు.
 
అతను గుమ్మం దగ్గరే ఆగి, నన్ను పైనుంచి కింద వరకు కన్నులార్పకుండా చూడటం మొదలుపెట్టాడు! నేను వంటగది గట్టు వద్ద పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నాను, అతన్ని గమనించలేదు.
 
(ఆరుష్ తన మనసులో అనుకుంటున్నాడు — "వావ్! అమ్మ ఇంకా 25 ఏళ్ల నవయువతిలాగే మెరిసిపోతోంది!
 
తన అందాన్ని ఎంత బాగా కాపాడుకుంది! అందుకే బయట అందరూ నన్ను చూసి అమ్మకు తమ్ముడివా అని పొరబడతారు!") ??
 
నేను వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి, ఆరుష్ నా వైపే ఆరాటంగా చూస్తున్నాడు. అతని కళ్ళలో ఒక వింతైన మోహం, మెరుపు ఉన్నాయి... నన్ను తొలిసారి చూస్తున్న ప్రేమికుడిలా ప్రవర్తిస్తున్నాడు!
 
నేను కొంచెం సిగ్గుపడుతూ — "బేబీ, కాఫీ చల్లారిపోతుంది..." అన్నాను. ?
 


అతను నా దగ్గరికి వచ్చాడు. తన ఒక చేత్తో నా నడుము చుట్టూ చెయ్యి వేసి నన్ను గట్టిగా తన వైపు తిప్పుకుని కౌగిలించుకున్నాడు. నా శరీరం మొత్తం అతని విశాలమైన ఛాతీకి తాకేంతగా లాక్కున్నాడు!
 
మరో చేత్తో కాఫీ కప్పు తీసుకుని ఒక్క సిప్ తాగాడు. ?✨అతను కొంచెం తాగి, తర్వాత ఆ కాఫీ కప్పును నా పెదవుల దగ్గర పెట్టాడు.
 
 "నేను తాగిన చోటే నువ్వు కూడా తాగు" అని అతని కళ్ళు చెబుతున్నట్లుగా ఉంది!
 
నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా, అతన్ని చూస్తూ, అతను పెదవులు ఆనించిన సరిగ్గా అదే చోట నా పెదవులు ఆనించి కాఫీ తాగాను... ఆ కాఫీ రుచి ఎంతో మధురంగా అనిపించింది!
 
అందులో అతని శ్వాస పరిమళం కలిసినట్లుగా ఉంది! ☕? నేను కొంచెం తాగాక, అతను మళ్ళీ అదే కప్పును తీసుకుని మిగిలిన కాఫీని తాగేశాడు.
 
కప్పు పక్కన పెట్టిన వెంటనే, అతను నన్ను మళ్ళీ తన రెండు చేతుల్లోకి బలంగా తీసుకున్నాడు! ఎంతగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని ఛాతీ కింద పూర్తిగా నలిగిపోయేంతగా! నేను ఊపిరి కూడా తీసుకోలేకపోయాను.
 


కానీ నేను దానికి అభ్యంతరం చెప్పలేదు... అతని ఛాతీ వెచ్చదనం, అతని గుండెచప్పుడు, అతని పురుష పరిమళం — అన్నీ నా హృదయానికి అమితమైన ప్రశాంతతను ఇస్తున్నాయి! ?
 
నేను: (మెల్లగా అతని ఛాతీపై తల ఆనించి) "బేబీ... దయచేసి వదులు, నాకు చాలా పని ఉంది."
 
ఆరుష్: "వదలను!" ?❤️
 
నేను: "నువ్వు బయట వెళ్లి కూర్చోరా, నేను వంట ముగించి వచ్చేస్తాను."


 
అతను నా చెంపపై అత్యంత గాఢంగా ముద్దు పెట్టాడు! ?✨ ఆ క్షణాన్ని శాశ్వతంగా తన పెదవులపై బంధించాలనుకుంటున్నట్లుగా, తన పెదాలను నా చెంపపై నొక్కి ఉంచాడు.
 
అప్పుడు అతను నన్ను వదిలి హాలులోకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను అక్కడే నిలబడి రొప్పుతూ ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి ప్రయత్నించాను. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది!
 
నా చెంప మీద అతని పెదవుల వెచ్చని స్పర్శ ఇంకా నన్ను మైమరిపిస్తూనే ఉంది... "ఏం జరుగుతోంది మా మధ్య?" అని ఆలోచిస్తున్నాను, కానీ నన్ను నేను ఆపుకోలేకపోతున్నాను! ??✨
 
మరోవైపు... ప్రతాప్ - శ్రావణి కలయిక: ??
 
ప్రతాప్ బయటకు వెళ్లి శ్రావణిను కలిశాడు. ఇద్దరూ ఒక ఏకాంత పార్కులో బెంచ్ మీద కూర్చుని ఉన్నారు. చల్లని గాలి వీస్తోంది.
 
ప్రతాప్: "క్షమించు శ్రావణి, ఆ రోజు బ్యాంకులో జాన్వి వల్ల నీకు చాలా అవమానం, ఇబ్బంది కలిగాయి."
 
శ్రావణి: "హ్మ్... సరే ప్రతాప్, ఇప్పుడు దానికి మనం ఏం చేయగలం? జరగాల్సింది జరిగిపోయింది. కానీ నీకు తెలుసా... నాకు చాలా భయంగా ఉంది!"
 
ప్రతాప్: "ఎందుకు శ్రావణి? ఏమైంది?"
 
శ్రావణి: "ఆ రోజు ఆరుష్ బ్యాంకుకు వచ్చి నన్ను చూసినప్పుడు అతని కళ్ళలో రగిలిన ఆ అగ్నిజ్వాలలను చూశాను!
 
నాకు వెన్నులో వణుకు పుట్టింది ప్రతాప్. అతని ముఖంలోని ఆ క్రోధాన్ని, ఆ వేదనను నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను!" ?
 
ప్రతాప్: "నువ్వేమీ భయపడాల్సిన అవసరం లేదు శ్రావణి. ఆరుష్ చాలా మర్యాదస్తుడు, ఆడవాళ్ళతో తప్పుగా మాట్లాడడు. అతను నీకు ఎలాంటి హానీ చేయలేడు, ప్రశాంతంగా ఉండు."
 
శ్రావణి: "ప్రతాప్... మనం ఇలా రహస్యంగా ఇంకెన్ని సంవత్సరాలు బ్రతకాలి? గతంలో ఒక చేదు ప్రమాదం వల్ల మనం విడిపోయాం, కానీ విధి మనల్ని మళ్ళీ కలిపింది! ఇప్పుడు నేను నిన్ను వదులుకుని బ్రతకలేను!"
 
ప్రతాప్: (దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకుని) "శ్రావణి... ఆ రోజు జరిగిన ప్రమాదం... అది నాకు ఇప్పటికీ పీడకలలా గుర్తుంది!"
 
శ్రావణి: "నాకు కూడా. ఒకవేళ ఆ రోజు ఆ ప్రమాదం జరగకపోయి ఉంటే... మనం అసలు విడిపోయేవాళ్ళమే కాదేమో!"
 
ప్రతాప్: "కానీ విధి మనకు మళ్ళీ రెండో అవకాశం ఇచ్చింది! మనం విడిపోయాం, మళ్ళీ కలిశాం. ఇప్పుడు నేను నిన్ను వదిలిపెట్టను. నువ్వు చింతించకు శ్రావణి...
 
నేను ఒక పథకం ఆలోచించాను. త్వరలోనే మనం అధికారికంగా కలిసి జీవిస్తాం!"
 
శ్రావణి: "ఏం ఆలోచించావు ప్రతాప్? ఇంకెంత కాలం వేచి చూడాలి? మరో సంవత్సరమా?"
 
ప్రతాప్: "లేదు... ఇది మన విరహానికి ఆఖరి సంవత్సరం!" ?
 
శ్రావణి అతని వైపు చూసింది. ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు ఉందీ కానీ, ఆమె కళ్ళలో ఏదో తెలియని భయం నిండి ఉంది. ప్రతాప్ ఆమె చేయి పట్టుకుని ఓదార్చాడు.
 
(ఇంతకీ ప్రతాప్ ఏం చేయబోతున్నాడు? గతంలో వీళ్లిద్దరూ విడిపోవడానికి కారణమైన ఆ ప్రమాదం ఏంటి? వీళ్ళు మళ్ళీ ఎలా కలిశారో నేను ముందు ముందు మీకు వెల్లడిస్తాను!)
 
తిరిగి ఇంట్లో... ?✨
 
మధ్యాహ్న భోజనం చేశాక నేను, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నాము. సరిగ్గా అప్పుడే నా ఫోన్ మోగింది — అది అంజలి కాల్! ? నేను ఫోన్ ఎత్తి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆరుష్ తన తలను నా ఒడిలో పెట్టుకుని ప్రశాంతంగా పడుకున్నాడు. ?
 


నేను: "హలో అంజు..."
 
అంజలి: "హలో స్వీటీ! ఎలా ఉన్నావు?"
 
నేను: "నేను బాగున్నాను అంజు, నువ్వు ఎలా ఉన్నావు?"
 
అంజలి: "నేను బాగున్నాను. చెప్పు, ఆరుష్ చేయి గాయం ఎలా ఉంది ఇప్పుడు?"
 
నేను: (నా ఒడిలో ఉన్న ఆరుష్ జుట్టును ప్రేమగా నిమురుతూ) "హ్మ్... ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాడు అంజు. డాక్టర్ గారు ఇచ్చిన డ్రెస్సింగ్ పూర్తయింది, గాయం బాగా మాన్పుకొచ్చింది." ?
 
అంజలి: "హమ్మయ్యా! మరి ప్రతాప్ ఎక్కడ? బయటకు వెళ్ళాడా?"
 
నేను: (చల్లని గొంతుతో) "అతని గురించి మాట్లాడటం కూడా నాకు ఇష్టం లేదు అంజు. అతను ఇంట్లో ఉన్నా, బయట ఉన్నా నాకు అనవసరం."
 
అంజలి: (మౌనంగా) "హ్మ్... అర్థమైందిలే.?"
 
నేను: "నీ పిల్లల సంగతి చెప్పు?"
 
అంజలి: "వామ్మో! పిల్లల గురించి అడగనే వద్దు! రోజంతా ఇంట్లో పరుగులు తీస్తూ నన్ను పిచ్చెక్కిస్తున్నారు. దానికి తోడు వాళ్ళ నాన్న కూడా వాళ్లతో కలిసి చిన్న పిల్లాడిలా ఆడుకుంటున్నాడు!" ?
 
నేను: (చిరునవ్వుతో) "అదే కదా అసలైన అనుబంధం అంజు! పిల్లలు అల్లరి చేస్తున్నారంటే మనపై ప్రేమ చూపిస్తున్నారని అర్థం." ?
 
అంజలి: "అది సరేలే కానీ... నిజానికి నేను నిన్ను, ఆరుష్‌ను మా ఇంటికి డిన్నర్‌కు పిలవడానికే ఫోన్ చేశాను! ఆయన కూడా 'వదినను, ఆరుష్‌ను ఇంటికి పిలవవచ్చు కదా' అని అడిగారు."
 
నేను: "వద్దు అంజు... రాబోయే 4-5 రోజుల వరకు ఏ ప్లాన్ చేయకు. పరిస్థితులు నీకు తెలుసు కదా, కొంచెం సమయం గడవనివ్వు."
 
అంజలి: "సరే, అయితే 4-5 రోజుల తర్వాత ఖాయం! రద్దు చేసుకోవడం కుదరదు!"
 
నేను: "నాకు కూడా పిల్లలను చూడాలని ఉంది అంజు."
 
(అప్పుడే నా ఒడిలో ఉన్న ఆరుష్ కూడా 'వెళ్దాం' అన్నట్లు సైగ చేశాడు)
 
"చూడు, ఆరుష్ కూడా పిల్లలను కలవడానికి రెడీగా ఉన్నాడు." ?
 
అంజలి: "సరే అయితే, 4-5 రోజుల తర్వాత మన ఇంట్లోనే భోజనం. నేను మళ్ళీ కాల్ చేస్తాను, బై స్వీటీ!"
 
నేను: "బై అంజు!"
 
ఆరుష్: (నా ఒడిలోంచి తల పైకెత్తి) "అమ్మా, ఆంటీ ఏం చెప్తున్నారు?"
 
నేను: "మనల్ని భోజనానికి రమ్మంటుందిరా."
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నాకు ఇప్పుడు బయటకు ఎక్కడికీ వెళ్ళాలనిపించడం లేదమ్మా." ?
 
నేను: "నాకు తెలుసురా బేబీ, అందుకే 4-5 రోజుల తర్వాత అని చెప్పాను. అప్పటి వరకు విశ్రాంతి తీసుకో."
 
ఆరుష్: "సరేనమ్మా." ?
 
ఆరుష్ హాలులోనే పడుకోగా, నేను అతని బెడ్‌రూమ్‌కి వెళ్ళి ల్యాప్‌టాప్‌లో కొన్ని పనులు ముగించుకున్నాను.
 
నా మనసులో ఒకటే ఆలోచన — "ఆరుష్ నన్ను వదిలి బయటి ప్రపంచంలోకి వెళ్ళడానికి ఎందుకు ఇష్టపడటం లేదు? కేవలం నాతోనే, ఈ నాలుగు గోడల మధ్యే బంధీ అయిపోవాలని అనుకుంటున్నాడా?"
 
బహుశా అతని మనసులో నాపై ఉన్న అమితమైన ప్రేమే దానికి కారణం కావచ్చు! ❤️✨
 
రాత్రి అయింది. మేము కలిసి భోజనం చేశాము, మళ్ళీ ఒకరి కౌగిలిలో ఒకరం ఒదిగిపోయి పడుకున్నాము.
 
ఉదయం నుండి రాత్రి వరకు, రాత్రి నుండి ఉదయం వరకు — మేమిద్దరం ఒకరి శరీరాలకు ఒకరం అతుక్కుపోయి జీవిస్తున్నాము!


 
ఆరుష్ పురుష పరిమళానికి, అతని వెచ్చని స్పర్శకు నేను పూర్తిగా బానిసనైపోయాను! 

అతను కూడా అంతే... నేను లేకపోతే వాడు ఉండలేడు, వాడు లేకపోతే నేను శ్వాస తీసుకోలేను! ?❤️✨
 
(ఇప్పటివరకు నా మనసులో ఆరుష్ గురించి ఎలాంటి వికృత ఆలోచనలు లేవు, ఆరుష్ మనసులో కూడా కేవలం గాఢమైన అనురాగం మాత్రమే ఉంది. కానీ ఈ ప్రేమ మమ్మల్ని ఎటు తీసుకెళ్తుందో.)
 
నిద్రలో కూడా ఆరుష్ చెయ్యి నా నడుము చుట్టూ బంధించబడి ఉంది. అతని వేళ్లు నా వీపును సున్నితంగా తాకుతున్నాయి. అతని చేతుల్లోనే నా ప్రపంచం ఉంది! ?✨
 


మరుసటి రోజు ఉదయం ప్రతాప్ బ్యాంక్‌కి బయలుదేరుతున్నాడు. ఆరుష్ కొంచెం తొందరగా లేచి హాలులో కూర్చున్నాడు. నేను వంటగదిలో ఉన్నాను. అప్పుడు హాలులోంచి మాటలు వినిపించాయి —
 
ఆరుష్: "నాన్నా... ఆగండి!" ⚡
 
ప్రతాప్: "హ్మ్, చెప్పు ఆరుష్."
 
ఆరుష్: "నేను మీతో మాట్లాడాలి!"
 
ప్రతాప్: "నాకు ఇప్పుడు టైమ్ లేదురా, తర్వాత మాట్లాడదాం."
 
ప్రతాప్ వెళ్ళబోయాడు. అతని నిర్లక్ష్యం చూసి నా చేయి ఆగిపోయింది —వంటగది గుమ్మం దగ్గర నిలబడి చూస్తున్నాను. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది!
 
ఆరుష్: (తీవ్రమైన ఆవేశంతో, రగిలిపోతూ) "నాన్నా! నేను చెప్పాను కదా... నేను మీతో ఇప్పుడే మాట్లాడాలి!!" ??
 
ఆరుష్ కళ్ళు రక్తంలా ఎర్రబడ్డాయి! అతని వేళ్ళు కోపంతో వణికిపోతున్నాయి. అతను తన మొబైల్ ఫోన్‌ను చేతిలోకి తీసుకుని, ఆవేశం పట్టలేక దాన్ని టేబుల్‌పైకేసి గట్టిగా విసిరికొట్టాడు! ??
 
గాజు ముక్కలు, ఫోన్ స్పేర్ పార్ట్స్ హాల్ అంతటా చెల్లాచెదురుగా పడిపోయాయి! ఒక గాజు ముక్క వచ్చి నా కాళ్ళ దగ్గర పడింది.
 
నేను భయంతో వణికిపోతూ ఆరుష్ వైపు చూశాను. అతని కళ్ళలో కోపం, భరించలేని వేదన కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తున్నాయి!
 


నేను: (భయంతో బిగ్గరగా అరిచాను) "ఆరుష్ష్ష్ష్!!" ??
 
నేను నా రెండు చేతులను నోటికి అడ్డుపెట్టుకున్నాను. భయంతో నా గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది! ఒళ్ళంతా క్షణాల్లో చెమటలు పట్టేశాయి, శ్వాస ఆడలేదు. నేను గుమ్మం వద్దే నిశ్చేష్టురాలినై నిలబడిపోయాను.
 
ప్రతాప్: (ఆరుష్ దగ్గరికి వచ్చి, భుజం తడుతూ) "ప్రశాంతంగా ఉండు ఆరుష్. నీ కోపంలో తప్పు లేదురా.
 
నేను సాయంత్రం కొంచెం త్వరగా వస్తాను, అప్పుడు మనం కూర్చుని మాట్లాడదాం. నన్ను నిజంగా క్షమించు..."
 
ప్రతాప్ భయపడి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. ఆరుష్ ఇంకా అక్కడే నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉన్నాడు. అతని ముఖం ఎర్రబడింది, కళ్ళల్లో నీళ్లు సుడులు తిరుగుతున్నాయి.
 
నా కొడుకు బయట ప్రపంచానికి అంత కోపదారి కానీ, నా ముందు మాత్రం ఎప్పుడూ నోరు ఎత్తడు! నేను వేగంగా అతని దగ్గరికి వెళ్ళాను. అతని ముందర నిలబడి, ఆవేశం పట్టలేక చెంప మీద లాగి ఒక్కటి ఇచ్చాను!
 


చాట్క్క్క్!!
 
అవును... నేను నా ప్రాణమైన ఆరుష్‌ను చెంపదెబ్బ కొట్టాను! ? భయంతో, ఆందోళనతో నా చెయ్యి వణికిపోయింది. అతను తన చెంపను పట్టుకున్నాడు, అతని బుగ్గ ఎర్రగా కందిపోయింది.
 
ఆ మరుక్షణమే తట్టుకోలేక, నేను అతని దగ్గరికి వెళ్లి అతని ఎర్రబడిన చెంపను నా రెండు చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. కళ్ళవెంట ధారగా కన్నీళ్లు కార్చాను! ???

[Sunnysunnysunny]

ఆ మరుక్షణమే తట్టుకోలేక , నేను అతని దగ్గరికి వెళ్లి అతని ఎర్రబడిన చెంపను నా రెండు చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. కళ్ళవెంట ధారగా కన్నీళ్లు కార్చాను! ???

 
నేను: ( అతన్ని గట్టిగా హత్తుకుని ఏడుస్తూ) "ఏం పిచ్చి పని చేస్తున్నావురా ?? ఏం నిరూపించుకోవాలని ఇలా చేస్తున్నావు ??" ?
 


ఆరుష్: ( నా కౌగిలిలో ఏడుస్తూ) "అమ్మా... నాన్న చాలా పెద్ద తప్పు చేశాడు! నిన్ను దారుణంగా బాధపెట్టాడు... నీ అందమైన జీవితాన్ని నాశనం చేశాడు!" ?
 
నేను: " ఆయనకి నచ్చింది చేసుకోనివ్వు! నా జీవితం ఎలా పోయినా నాకు పర్వాలేదు! ఆ మనుషులతో నాకు ఎలాంటి సంబంధం లేదు...
 
నేను నా శేష జీవితాన్ని కేవలం నీతో , నీ ప్రేమతో మాత్రమే గడపాలనుకుంటున్నాను! అంతే! అర్థమైందా ??"
 
ఆరుష్: ( వెకిలిగా ఏడుస్తూ) "అమ్మా..."
 
నేను: " నువ్వు మళ్ళీ ఇలాంటి పిచ్చి పనులు చేస్తే... నేను నా ప్రాణాలు తీసుకుంటాను! నా వల్ల కావడం లేదు!"
 
ఆరుష్: ( భయపడి) "వద్దమ్మా! దయచేసి అలాంటి మాటలు అనకు... నువ్వు ఏడవడం ఆపు ప్లీజ్!" ?
 
నేను ఆరుష్‌ను మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. నా శరీరం వణికిపోతోంది.
 
అతను నన్ను తన చేతుల్లోకి ఎంత బలంగా తీసుకున్నాడంటే నా శ్వాస ఆగిపోతున్నంత పనైంది! కానీ అతని చేతుల్లో నాకు కొండంత ప్రశాంతత లభించింది. ❤️
 
ఆరుష్: ( మృదువుగా నా జుట్టు నిమురుతూ) "అమ్మా... నువ్వు వెళ్లి సోఫాలో కూర్చో. నేను ఈ గాజు ముక్కలను శుభ్రం చేస్తాను. నువ్వు ఏడవకు ప్లీజ్..." ?
 
నేను: ( సోఫాలో కూర్చుని కాళ్ళు ముడుచుకుంటూ) "హ్మ్..."
 


నాకు లోలోపల భయం పట్టుకుంది. గుడిలో పంతులు గారు చెప్పిన మాటలు నా గుండెల్లో మ్రోగుతున్నాయి — " నీ జీవితంలో ఒక ఊహించని కొత్త మలుపు రాబోతోంది!" ?️✨
 
ఆరుష్ గాజు ముక్కలన్నీ శుభ్రం చేసి నా దగ్గరికి వచ్చాడు. అతను నన్ను తన ఒడిలో పడుకోబెట్టుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఈలోపు వంటగదిలో పొయ్యి మీద ఉంచిన పాలు పొంగిపోయి , కాలిపోతున్న వాసన వచ్చింది!
 
ఆరుష్: " అమ్మా , వంటగదిలో పాలు పొంగిపోతున్నట్లున్నాయి... నువ్వు గ్యాస్ ఆన్ చేసి వచ్చావు."
 


నేను ఏమీ మాట్లాడలేక అతని ఒడిలోనే తలపెట్టుకుని పడుకున్నాను. ఆరుష్ నన్ను మెల్లగా లేపి , తానే వంటగదిలోకి గ్యాస్ ఆపేసి , కింద పడిన పాలను శుభ్రం చేసి వచ్చాడు.
 
తిరిగి వచ్చి నా తలలను మళ్ళీ తన ఒడిలో పెట్టుకుని కూర్చున్నాడు. నేను నిశ్శబ్దంగా పడుకుని ఉండిపోయాను. అతని వేళ్ళు నా జుట్టులో వేళ్ళు పోనిచ్చి నిమురుతున్నాయి... ?✨
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను లేచి కూర్చున్నాను.
 
నేను: " నా దెబ్బ నీకు గట్టిగా తగిలిందా ?" ?
 
ఆరుష్: " ఏమన్నావు అమ్మ ?"
 
నేను: "నీ చెంప మీద దెబ్బ... చాలా నొప్పిగా ఉందా?"
 
ఆరుష్: (చిరునవ్వుతో) "అబ్బే! అదొక చెంపదెబ్బేనా అమ్మా? ఎంతో మెత్తగా ఉంది! కావాలంటే ఇంకోటి ఇవ్వు!" ?✨
 
(నాకు తెలుసు... నేను ఎంత గట్టిగా కొట్టానో, అతని బుగ్గ ఎంత ఎర్రబడిందో! కానీ అతను నా బాధను మర్చిపోవడానికి నవ్వుతున్నాడు) ❤️
 
నేను: "నీకు ఇంకా సరదాగా ఉందారా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నన్ను క్షమించు. నేను నిన్ను ఏడిపించాలనుకోలేదు."
 
నేను: "నీ ఈ ఆవేశపు చేష్టలు ఏదో ఒకరోజు నన్ను చంపేస్తాయి... అప్పుడు నువ్వు కూర్చొని నవ్వుకోవచ్చు!"
 
ఆరుష్: (గంభీరంగా, నా పెదవులపై చెయ్యి వేసి) "అమ్మా!! ఏం మాట్లాడుతున్నావు? అలాంటి అపశకునం మాటలు అనకు ప్లీజ్! అవి నా గుండెను కోసేస్తున్నాయి!" ??
 
నేను: "మరి నీ ప్రవర్తన నా గుండెను బాధించదా?అసలు అంత కోపం ఏంటి నీకు?"
 
ఆరుష్: "క్షమించు అమ్మా... ఇకపై అలా చేయను." ?
 
నేను: "సరే, నేను వంట చేస్తాను, నువ్వు ఈ టేబుల్ సర్దు."
 
మధ్యాహ్నం వేళ మేమిద్దరం తోటలోని చెట్టు కింద కూర్చున్నాము. చల్లని గాలి వీస్తోంది. నా జుట్టు ముంగురులు ముఖం మీద పడుతుంటే నేను చెవుల వెనుకకు నెట్టుకుంటున్నాను.
 
ఆరుష్ నన్ను కన్నులార్పకుండా చూస్తున్నాడు... అతని కళ్ళలోని ఆ అపారమైన ప్రేమ అన్నీ చెబుతోంది!
 


నేను: "బేబీ, నీ మొబైల్ పాడైపోయింది కదా... రిపేర్ చేయించుకో."
 
ఆరుష్: "హ్మ్... సాయంత్రం వెళ్తానులే అమ్మా."
 
నేను: "అప్పటి వరకు నా ఫోన్ వాడుకో."
 
ఆరుష్: "సరే అమ్మా... నన్ను ఒక విషయం చెప్తావా?"
 
నేను: "హ్మ్... అడుగురా."
 
ఆరుష్: "నువ్వు ప్రతీ చిన్న విషయానికి ఎందుకంత భయపడుతున్నావు?" ?
 
నేను: (ఆలోచిస్తూ) "నాకు తెలీదు ఆరుష్... కొన్ని రోజుల క్రితం వరకు నేను ఇలా లేను. కానీ ఇప్పుడు... నా సంతోషాన్ని ఎవరో లాక్కొంటారేమోనని భయంగా ఉంది!"
 
ఆరుష్: "నాన్న చేసిన తప్పు గురించేనా నీ ఆలోచన?"
 
నేను: "ఏమో... కానీ ఒక దేవత లాంటి భార్యను వదిలేసి, ఆ రాక్షసి వెనుక పడటానికి మీ నాన్నకు ఎలా మనసొప్పందో నాకు అర్థం కావడం లేదు!" ?
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "అదే కదమ్మా! నాన్నకు నిజంగా పిచ్చి పట్టింది! ఇంత అందమైన దేవత లాంటి భార్యను వదిలేసి ఎవరైనా ఎలా ఉంటారు?" ?✨
 
నేను: "ఆరుష్! నోరు మూయ్!" ?
 
ఆరుష్: (నా కళ్ళలోకి ఆరాటంగా చూస్తూ) "నాకు గాని నీలాంటి భార్య ఉంటేనా... ఆమెను నా కనురెప్పల కింద పెట్టుకుని పూజించేవాడిని అమ్మా!" ?️❤️✨
 
నేను: (సిగ్గుతో ఎర్రబడి) "అవునా? అయితే నువ్వు వెళ్లి త్వరగా పెళ్లి చేసుకోకూడదా?" ?
 
ఆరుష్: (అల్లరిగా, నా ముఖానికి దగ్గరగా వచ్చి) "ఈ ప్రపంచంలో నీలాంటి ముక్క ఉన్న అమ్మాయి ఇంకొకటి దొరకదు కదమ్మా... నువ్వు ఒక్కదానివే ఉన్నావు!" ??
 
నేను: (నవ్వుతూ) "ఇప్పుడు నీకు బాగా పొగరు ఎక్కువైంది!" అని అతని భుజం మీద సరదాగా గుద్దాను.
 
అతను నవ్వి వెనక్కి తగ్గినా, నా చేయిని మాత్రం వదల్లేదు! అతని వేళ్ళు నా వేళ్లతో పెనవేసుకుపోయాయి. చల్లని గాలిలో మేమిద్దరం ఆ క్షణాలను ఆస్వాదించాము. ??✨
 
సాయంత్రం కాఫీ తాగి, రాత్రి భోజనం ముగించుకుని మేమిద్దరం పడుకున్నాము. ?

మంచం మీద పడుకున్న నాకు పంతులు గారు చెప్పిన మాటలు పదే పదే గుర్తుకొస్తున్నాయి —
 
"నీ జీవితంలో ఒక కొత్త మలుపు రాబోతోంది... ఇప్పటివరకు తప్పు అని భావించిన కొన్ని సంబంధాలు, నీకు అత్యంత సరైనవిగా రుజువవుతాయి!" ?✨


 
"ఆ పంతులు గారు చెప్పిన బంధం... ఆరుష్ తో ఉన్న ఈ బంధమేనా?"
 
"ఈ అనురాగం సరైనదేనా? నాకు ఏమీ తెలియడం లేదు... కానీ నాకు తెలిసిన ఒకే ఒక నగ్నసత్యం — నేను ఆరుష్‌ను వదిలి, అతని కౌగిలిని వదిలి ఈ ప్రపంచంలో ఇంకెవరితోనూ జీవించలేను!" ?❤️✨
 
ఇలా ఆలోచిస్తూనే... అతని విశాలమైన ఛాతీపై తల ఆనించి గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాను... ???️
 
రాత్రి గంటలు గడుస్తున్నాయి. ఇంట్లో అంతులేని నిశ్శబ్దం ఆవహించి ఉంది. గోడల నుంచి వస్తున్న చల్లని నీడలు, గుండెల చప్పుడు తప్ప మరేమీ వినిపించడం లేదు.
 


ఆరుష్ పిడికిలి గట్టిగా బిగించి మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. 

అతని ముఖంలో కోపం, బాధ, విపరీతమైన అశాంతి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. నేను ప్రతిరోజూ ఏడవడం అతను కళ్లారా చూశాడు.
 
నేను ప్రతిరోజూ రహస్యంగా కన్నీళ్లు తుడుచుకోవడం అతనికి తెలుసు. మరి ఈరోజు... అతని నాన్న తన ముందే అన్నీ చెప్పేశాడు — తనకి నా మీద అసలు ప్రేమే లేదని!
 
ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి రాలేదు. నాకు కొంచెం నిద్ర వస్తోంది, కానీ ఎలా నిద్రపోగలను? నా గుండెలో ఏదో వింతైన అశాంతి రగిలిపోతోంది.
 
సరిగ్గా అప్పుడే తలుపు గంట (Doorbell) మోగింది. ఎవరో తమ కోపాన్నంతా ఆ తలుపు మీద వెళ్లగక్కినట్టుగా, ఆ శబ్దం చాలా గట్టిగా, భయంకరంగా వినిపించింది.
 
ఆరుష్ వేగంగా వెళ్లి తలుపు తెరిచాడు. అక్కడ ప్రతాప్ నిలబడి ఉన్నాడు.
 
నేను కూడా భయంతో లేచి బయటకు వచ్చాను. నా గుండె దడదడలాడుతోంది. ఈరోజు అసలు ఏం జరగబోతోందో నాకు అర్థం కావడం లేదు.
 
ప్రతాప్ లోపలికి వచ్చాడు. తన బ్యాగ్‌ను పక్కన పెట్టి, కళ్ళు తెరిచాడు. అతని ముఖంలో తీవ్రమైన అలసట ఉంది, కానీ ఇంకేదో కూడా స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది — 

బహుశా నిస్సహాయత, బహుశా అపరాధ భావన, లేదా తనకే అంతుబట్టని ఇంకేదో వింత భావన.
 
ప్రతాప్ (భయపడినట్టుగా, గొంతు తగ్గించి):
 
"ఇంకా కోపంగానే ఉన్నావా?" ?
 
ఆరుష్ (కళ్ళలో నీళ్ళు సుడులు తిరుగుతుండగా, వణుకుతున్న గొంతుతో):"నాన్న... మీరు తప్పు చేశారు. మీరు అమ్మ గురించి ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు. 

మీ వల్ల ఆమె ఎంతలా బాధపడుతుందో మీకు తెలుసా? ప్రతి రాత్రి ఆమె మీ కోసం ఎదురుచూస్తుంది...
 
ప్రతిరోజూ మీరు ఈరోజు వస్తారేమో అని ఆశగా అనుకుంటుంది... కానీ మీరు రారు! ఆమె ఎంత ఏడుస్తుందో మీకు కనీసం తెలియదా నాన్నా?" ?
 
ప్రతాప్ (కళ్ళు కిందకి దించుకుంటూ, నిట్టూరుస్తూ): "హ్మ్... నాకు తెలుసు. కానీ నేను కూడా నిస్సహాయంగా ఉండిపోయాను."
 
ప్రతాప్ ఏదో నిర్ణయం తీసుకున్నట్టుగా మళ్ళీ నిటారుగా నిలబడ్డాడు.
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను ఆరుష్‌తో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి."
 
ఏం చేయాలో అడుగుతున్నట్టుగా నేను ఆరుష్ వైపు ఒక్కసారి చూశాను. అతను అంగీకారంగా తల ఊపాడు. నాకు అర్థమైంది —
 
నేను అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవాలని అతను కోరుకుంటున్నాడు. బహుశా ఈ సంభాషణ కేవలం తండ్రీకొడుకుల మధ్య మాత్రమే ఉండాలని అతను భావిస్తున్నాడేమో.
 
నేను నా పడకగదికి తిరిగి వెళ్ళాను, కానీ తలుపు పూర్తిగా మూయలేదు. అక్కడే నిలబడిపోయాను. 

వాళ్ళు ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో వినాలని నా మనసు చెబుతోంది. బహుశా అది నా హక్కేమో అనిపించింది.
 
వాళ్లిద్దరూ పక్క గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు.
 
ప్రతాప్ (కొంచెం అలసిపోయి, మృదువుగా): "ఆరుష్... మనం మాట్లాడొచ్చా? నువ్వు చాలా బాధగా, కోపంగా ఉన్నావని నాకు తెలుసు. కానీ ఒక్కసారి నా మాట విను."
 
ఆరుష్ (గొంతులో బాధ, కోపం రెండూ పగిలిపోతుండగా, కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతూ):
 
"నాన్న... మీకు నిజంగా సిగ్గు లేదా? మీరు అమ్మతో ఎన్నో సంవత్సరాలు గడిపారు... ఎన్నో ఏళ్లుగా ఆమె మీ ప్రతీ కోరికను తీర్చడానికి సిద్ధంగా ఉంది.
 
మీకు జబ్బు చేసినప్పుడు, అమ్మ మిమ్మల్ని పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా కంటికి రెప్పలా చూసుకుంది. మరి ఈ రోజు మీరు ఆమెను ప్రేమించట్లేదని ఎలా అంటారు?
 
నా గుండె పగిలిపోతోంది నాన్నా! మా నాన్న ఇంత స్వార్థపరుడు అని తలచుకుంటే నా గుండె వెయ్యి ముక్కలవుతోంది!" ?
 
ప్రతాప్ కాసేపు మౌనంగా విన్నాడు. అతని ముఖంలో ఎలాంటి భావమూ లేదు — తన భావోద్వేగాలను బలవంతంగా అణచుకున్నట్లుగా ఉంది.
 
ప్రతాప్ (మృదువైన, కానీ దృఢమైన స్వరంతో): "ప్రేమ అనేది బలవంతంగా వచ్చేది కాదు. 

నాకు శ్రావణి తో ఉన్న అనుభూతి, ఇప్పుడు జాన్వితో లేదు. బహుశా ఒకప్పుడు ఉండి ఉండొచ్చు, కానీ ఇప్పుడు లేదు.
 
నేను జాన్వికి ఇల్లు, డబ్బు, గౌరవం — ఆమెకు అర్హమైనవన్నీ ఇస్తాను. కానీ నా మనసు... నా మనసు ఇప్పుడు శ్రావణి తో ఉంది. నేను అబద్ధం చెప్పి నటించలేను."
 
ఆ మాటలు వినగానే ఆరుష్ ముఖం కోపంతో మరింత ఎర్రబడింది. అతని కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కారుతున్నాయి, కానీ ఆ కళ్ళలో ఒక ప్రమాదకరమైన కోపం కనిపిస్తోంది. ?
 
ఆరుష్ (గొంతు పూడుకుపోయినట్లుగా, బిగ్గరగా అరుస్తూ): "హృదయమా? నీ హృదయం ఆ బయటి వ్యక్తితో ఉందా? మరి అమ్మ? నీ కోసం తన జీవితాన్ని త్యాగం చేసిన మా అమ్మ, జాన్వి...
 
ఆమెకు మాత్రమే నువ్వు మిగిలావా? అమ్మ ఎంత ఒంటరిగా భావిస్తుందో నీకు తెలుసా? ఆమె ఎంత అందంగా... ఎంత ముద్దుగా ఉంటుందో...
 
అయినా నువ్వు ఆమెను వదిలేసి మరో ఆడదాని వెంట పడ్డావు! నన్ను చూసినప్పుడు కూడా నీకు సిగ్గు అనిపించలేదా?
 
నేను అమ్మను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను నాన్నా... ఎంతగా అంటే, మీరు చెప్పే ప్రతి మాట ఆమె హృదయాన్ని వెయ్యి ముక్కలుగా పగలగొడుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తోంది!" ?
 
అక్కడే ఉన్న ఆరుషి చేతులు వణికిపోయాయి. ఆమె తన ముఖాన్ని చేతుల్లో దాచుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె శరీరం మొత్తం కోపం, బాధతో వణికిపోతోంది.
 
ప్రతాప్ (శాంతంగానే ఉన్నా, కళ్ళలో అపరాధభావం మరియు బాధ మెరుస్తుండగా):"ఆరుష్, అర్థం చేసుకో. జీవితం కొన్నిసార్లు ఇలాంటి మలుపులు తీసుకుంటుంది... ఏది ఒప్పో, ఏది తప్పో మనకే అర్థం కాదు.
 
నేను నిన్ను, మీ అమ్మను బాధపెట్టానని నాకు తెలుసు. కానీ నేను అబద్ధం చెప్పి మీ అమ్మతో ఉండాలా? తనను నిజంగా ప్రేమించని వాడితో ఆమె సంతోషంగా ఉండగలదా?"
 
ఆరుష్ (ఏడుస్తూ, కేకలు వేస్తూ): "అర్థం చేసుకోవాలా? నేనేం అర్థం చేసుకోవాలి నాన్నా? మీరు అమ్మకు ద్రోహం చేశారన్నా? ఆమె ఏమీ కానట్టుగా ఆమె హృదయాన్ని ముక్కలు చేశారా?
 
నేను ప్రతిరోజూ అమ్మ కన్నీళ్లు తుడుస్తాను! ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు తీసుకురావడానికి ప్రయత్నిస్తాను! ఇక మీరేమో... మీరు కనీసం ఆమె వైపు చూడరు కూడా!" ?
 
ఆరుష్ ముందుకు అడుగు వేశాడు, అతని కళ్ళలో నిప్పులు రగులుతున్నాయి.
 
ఆరుష్: "వినండి నాన్న — నేను అమ్మని మీలాంటి నాన్న దగ్గర ఎప్పటికీ వదిలిపెట్టను... నేను ఏమి చేయాల్సి వచ్చినా సరే! మీరు అమ్మని బాధపెడితే, నేను మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ క్షమించను... ఎప్పటికీ! ?"
 
అతని గొంతు పూడుకుపోయింది. అతను ఏడుస్తున్నాడు, కానీ కోపంతో వణికిపోతున్నాడు. ?
 
ప్రతాప్ (దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని):"...పర్వాలేదు. నీ నిర్ణయం నువ్వు తీసుకో. నేను నా నిర్ణయం ఇప్పటికే తీసుకున్నాను."
 
ప్రతాప్ (గొంతులో తీవ్రమైన అలసటతో):"వచ్చే ఏడాది నాకు బదిలీ (Transfer) అవుతోంది."
 
ఆరుష్ (ఆశ్చర్యంతో): "ఏంటి? అయితే అమ్మకి, నాకు ఏమవుతుంది నాన్నా?" ?
 
ప్రతాప్: "నాకు ఇంకా కచ్చితంగా తెలియదు. జరగవచ్చు, జరగకపోవచ్చు. మరీ ఎక్కువగా ఆందోళన పడకు. నేను ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు, నీకు ఎలాంటి ఇబ్బంది ఉండదు."
 
ఇప్పుడు ఆరుష్ కొంచెం శాంతించాడు. అతని కోపాగ్ని కాస్త చల్లారింది, కానీ అతని కళ్ళలో ఒక కొత్త ప్రశ్న మెరిసింది. అతను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు —
 
నాన్న మన కోసం ఎంతో చేశాడు. ఇప్పుడు ఆయన జీవితం ఆయన్ని బ్రతకనిద్దాం. నేను అమ్మని చూసుకుంటాను.
 
ఆరుష్ (నిదానంగా): "నాన్న... ఏ గొడవల్లోనూ చిక్కుకోకండి. ఇది మీ సొంత జీవితం."
 
ప్రతాప్ (ఆశ్చర్యంగా, ఊరటగా):"నన్ను అర్థం చేసుకున్నందుకు థాంక్స్... కానీ జాన్వి..."
 
ఆరుష్ (గట్టి స్వరంతో): "నేను ఉన్నాను నాన్నా... అమ్మని చూసుకోవడానికి."
 
ప్రతాప్ (చిన్నగా, కష్టమైన నవ్వుతో):"హ్మ్. ఏమైనా, నువ్వు పుట్టినప్పటి నుండి, ఆమెకు నాకంటే నువ్వే ఎక్కువ కావాలి."
 
ఆరుష్: "అవును, అది నిజమే." ?
 
వాళ్లిద్దరూ బయటకు వచ్చారు. నేను హాలులో అటూ ఇటూ తిరుగుతూ, ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాను. నా మనసు పూర్తిగా ఖాళీ అయిపోయింది.
 
ఎవరో నా భావాలన్నింటినీ, నా జ్ఞాపకాలను, నా ప్రేమను — అన్నీ ఒక్క దెబ్బతో లాగేసుకున్నట్లు ఉంది.

ప్రతాప్ వచ్చి, తన బ్యాగ్ తీసుకుని పడకగదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.
 
ఆరుష్ తన గదిలోకి వెళ్ళాడు. నేను అతని వెనుకే వెళ్ళాను. అతను కిటికీ దగ్గర నిలబడి ఉన్నాడు, బహుశా నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడేమో.
 
చల్లని రాత్రి గాలి అతని జుట్టును కదిలిస్తోంది, అతని ముఖంలో అలసట, బాధ స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
 
నేను (నెమ్మదిగా, వణుకుతున్న స్వరంతో): "ఆరుష్... ఏమైంది? మీ నాన్న ఏం చెప్పారు?"
 
ఆరుష్ (వెనక్కి తిరిగి, చెమ్మగిల్లిన కళ్ళతో చూస్తూ): "అమ్మా... నాకు పని ఉంది. నేను మళ్ళీ వస్తాను."
 
అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. అతన్ని ఆపాలనిపించింది, కానీ నేను చేయి ఎత్తలేకపోయాను. ఇంత రాత్రిపూట ఎక్కడికి వెళ్తున్నాడు? నాకు చాలా ఆందోళనగా ఉంది. నేనేం చేయాలి?
 
నేను నా పడకగదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చున్నాను. నా చేతులు వణుకుతున్నాయి, కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు ధారగా కారుతున్నాయి. 

నా శ్వాస భారంగా మారింది. ముఖాన్ని చేతుల్లో దాచుకుని బిగ్గరగా ఏడ్చాను. ?
 
జాన్వి (తనలో తాను ఏడుస్తూ): "ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను అతని కోసం అన్నీ చేశాను. ఇంటిని చూసుకున్నాను, అతని సంతోషాన్ని నా సంతోషంగా భావించాను.
 
అతనికి జబ్బు చేసినప్పుడు రాత్రంతా  మేల్కొని చూసుకున్నాను. మరి ఈ రోజు... నన్ను ఇక ప్రేమించడం లేదని చెప్తున్నాడా? నా ప్రేమ, నా జ్ఞాపకాలన్నీ అబద్ధమా?
 
నేను కేవలం ఒక బాధ్యతనా? ఆ  శ్రావణి నా నుండి అన్నీ లాగేసుకుంది... నా ప్రేమను, నా ఇంటిని, నా గుర్తింపును!" ? నేను లేచి అద్దం ముందు నిలబడి కన్నీళ్లు తుడుచుకున్నాను.
 

"నా వైపు చూడు... నేను ఇంతగా ఏమైపోయాను ప్రతాప్? నేను ఎంత అందంగా ఉండేదాన్ని... కానీ నువ్వు ఇంకెవరిలోనైనా ప్రేమ కోసం వెతుకుతున్నావా?"
 
అప్పుడే నా కన్నీళ్ల మధ్యలో నా కొడుకు ఆరుష్ గుర్తొచ్చాడు. 'నేను అమ్మను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను' అని వాడు అన్న మాటలు నా హృదయాన్ని తాకాయి. 

మొదటిసారిగా ఎవరో నిజంగా నా గురించి పట్టించుకుంటున్నారని అనిపించింది.
 


జాన్వి అంతరంగం:
 
"ప్రతాప్ అంతా నాశనం చేశాడు... కానీ నా కొడుకు ఆరుష్ చాలా ఎదిగాడు. ఎంత రక్షణగా ఉంటున్నాడో! ఈ రోజు అతన్ని కౌగిలించుకోవడం నాకు ఎన్నో ఏళ్లుగా లేని ప్రశాంతతను ఇచ్చింది.
 
నా వయసు, జీవితం అన్నీ మర్చిపోయి అతనితో ఉండాలనిపిస్తోంది. ఇది తప్పు... చాలా తప్పు! కానీ అతని పక్కన ముడుచుకుని పడుకోవాలనిపిస్తుంటే నాకు ఎంత హాయిగా, రొమాంటిక్‌గా ఉందో...
 
నేనేం చేస్తున్నాను? నేను అతని తల్లిని! ఇది సరికాదు... కానీ అతను లేకుండా నేను ఒంటరిగా ఎలా ఉండగలను?" ??
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చాడు. కేవలం కళ్ళు మూసుకుని పడుకున్నాడు, ఏమీ మాట్లాడలేదు. 

నేను నిరాశతో హాలులోకి వచ్చి సోఫాలో కూర్చుని ఏకధాటిగా ఏడుస్తూనే ఉన్నాను.


 
రాత్రి ఒంటి గంటన్నర అయింది. తల విపరీతంగా నొప్పి పెడుతుంటే, లేచి మూడు నాలుగు నొప్పి నివారణ మాత్రలు వేసుకుని సోఫాలోనే పడుకున్నాను. మాత్రల ప్రభావంతో నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
 
అటు ఆరుష్ గదిలో... అతనికి నిద్ర పట్టడం లేదు.
 
ఆరుష్ (తనలో తాను): "నాన్న చేసింది చాలా పెద్ద తప్పు. కానీ నేను పెద్దవాడినయ్యాను, నా కాళ్ళ మీద నేను నిలబడగలను. 

కానీ అమ్మ? అమ్మకి ఏమవుతుంది? నాన్న లేకపోతే అమ్మ ఒంటరిగా మిగిలిపోతుంది.


 
లేదు... నేను ఉన్నాను! అమ్మను ఒంటరిగా ఉండనివ్వను. నేను పెళ్లి కూడా చేసుకోను. నా భార్య మా అమ్మను సరిగ్గా చూస్తుందో లేదో తెలియదు. అమ్మ స్థానాన్ని ఎవరూ భర్తీ చేయలేరు.
 
అమ్మ నా కోసం ఎంతో చేసింది. ఇప్పుడు ఆమెను సంతోషపెట్టడం నా బాధ్యత. నేను అమ్మను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను... ఒక కొడుకు ప్రేమించేదానికంటే ఎక్కువగా!" ❤️✨
 
తెల్లవారుజామున 3 గంటలకు ఆరుష్ బయటకు వచ్చాడు. సోఫాలో చిన్న పాపలా ముడుచుకుని నిద్రపోతున్న నన్ను చూశాడు. 

దగ్గరకు వచ్చి నా ముఖం మీది జుట్టును పక్కకు జరిపి, నా నుదుటిపై మృదువుగా ముద్దు పెట్టాడు.
 
ఆరుష్ (గుసగుసగా): "అమ్మా... నువ్వు చాలా ముద్దుగా ఉన్నావు... ఒక చిన్న పాపలా. ?"
 
అతను నన్ను ప్రేమగా, వెచ్చగా తన చేతుల్లోకి ఎత్తుకున్నాడు. నా తల అతని విశాలమైన ఛాతీకి ఆనుకుంది. 

అతను నన్ను తన పడకగదిలోకి తీసుకెళ్లి మంచం మీద పడుకోబెట్టాడు. నా పక్కనే కూర్చుని నన్ను మోహంగా, ఆరాధనగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ?
 
ఉదయం 9 గంటలకు నేను కళ్ళు తెరిచాను. నేను ఆరుష్ చేతుల్లో ఉన్నాను! అతని బలమైన చేయి నా నడుముపై బిగుతుగా ఉంది, నా తల అతని వేడి ఛాతీ మీద ఆనుకుని ఉంది.
 
నేను (మనసులో వింత అనుభూతితో): "నేను ఇక్కడెలా ఉన్నాను? ఈ అబ్బాయే నన్ను ఇక్కడికి తెచ్చి ఉంటాడు. నేను లేకపోతే ఒక్క రోజు కూడా నిద్రపోలేడు ఈ అల్లరి పిల్లాడు ..." ?
 


ప్రతాప్ అప్పటికే బ్యాంకుకు వెళ్ళిపోయాడని అర్థమైంది. నేను మళ్ళీ ఆరుష్ బాహుబంధంలోకి జారుకుని, అతన్ని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను.
 
(ఈసారి ఆరుష్‌తో ఇలా ఉదయం పూట ఒంటికి ఒళ్లు తగులుతూ గడపడం నాకు చాలా రొమాంటిక్‌గా, కొంచెం సెక్సీగా అనిపించింది!) ?
 

[Mahesh12345]

బాగుంది చాలా బాగా రాస్తున్నారు మీరు 

ప్రతాప్ నిస్సహాయంగా ఉండటం అటు శ్రావణి నీ కావాలి అనుకోవడం ఇటు జాన్వీ కి అన్యాయం చెయ్యడం చివరికి శ్రావణి నీ కావాలి అని నిర్ణయం తీసుకోవడం అలానే ఇటు జాన్వీ కూడా ప్రతాప్ నీ వదిలేసి పూర్తిగా ఆరుష్ మీద ప్రేమ నీ చూపించడం 

ఇంకా ఆరుష్ కూడా జాన్వీ గురించి ఆలోచించడం చాలా అంటే చాలా బాగుంది 

నిజానికి చాలా బాగా రాస్తున్నారు కూడా మీరు అంతేకాకుండా ఇంకా చెప్పుకోవాల్సింది మీరు ఒకేసారి పెద్ద పెద్ద అప్డేట్స్ ఇవ్వడం అది కూడా పిక్స్ తో ఇవ్వడం నెక్స్ట్ లెవెల్ 

Waiting for next update 

[Sunnysunnysunny]

నా ముఖం అతని మెడసందులో ఉంచి, అతని ఒంటి వెచ్చదనాన్ని ఆస్వాదిస్తూ పడుకున్నాను. మధ్యాహ్నం 12 గంటలకు ఆరుష్ నిద్రలేచాడు.
 
ఆరుష్ (నిద్రమత్తులో గొణుగుతూ): "అమ్మా... అమ్మా..."
 
నేను (కిక్కెక్కించే నవ్వుతో): "నన్ను నిద్రపోనివ్వు బేబీ..." ?
 
ఆరుష్ (నవ్వుతూ): "అమ్మా... సమయం చూడు, 12 గంటలైంది."
 
నేను: "అమ్మో... ఇంత త్వరగా 12 అయిపోయిందా? నేను ఉదయం 9 గంటలకే లేచాను కానీ మళ్ళీ నిద్రపోయాను."
 
ఆరుష్: "హమ్... రాత్రంతా మేల్కొని ఉంటే ఇలాగే జరుగుతుంది."
 
నేను: "చెప్పకు... నువ్వు కూడా మేల్కొనే ఉన్నావు కదా?" ఇద్దరం ఒకరినొకరు పెనవేసుకుని కౌగిలించుకున్నాము.
 


ఆరుష్ (నా కళ్లలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ): "అమ్మా... నీకు ఒక్క విషయం చెప్పనా? నీ శరీరం నుండి వచ్చే ఈ మత్తు సువాసన నన్ను పిచ్చెక్కిస్తోంది. ?"
 
నేను (గుండె కొట్టుకునే వేగం పెరుగుతుండగా): "హ్మ్... నా శరీరం నుండి వచ్చే ఈ సువాసన నిన్ను అంతలా పిచ్చెక్కిస్తోందా?" ??
 
ఆరుష్ (కళ్లలో వింత మెరుపుతో): "అవును అమ్మ... నేను నీకు దూరంగా ఉన్నప్పుడల్లా, నాకు ఇంకా నీ ఒంటి సువాసన వస్తూనే ఉంటుంది. నువ్వు నాలోనే నిండిపోయినట్టుగా ఉంది. ?"
 
నేను (సిగ్గుతో ఎర్రబడి అతని ఛాతీ మీద చిన్నగా గుద్దుతూ): "నువ్వేలా రాకుండా ఉంటావు? నువ్వు పగలూ రాత్రి నాతోనే అతుక్కుంటావు. మరి నువ్వు కూడా వస్తావు?"
 
ఆరుష్ (సరసంగా): "అవును, నేను అతుక్కుంటాను. నువ్వు నా దానివైతే, నేను ఎలాగైనా నీతోనే అతుక్కుంటాను!" ?
 
అంతలోనే అతను నన్ను పైకి లాగి నా ముక్కును ముద్దుగా నాకాడు!
 


నేను (ఆశ్చర్యంతో కులాసాగా): "అవ్వ్వ్వ్... బేబీ, ఏం చేస్తున్నావ్?" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు చాలా ముద్దుగా ఉన్నావు... నిన్ను ప్రేమతో తినాలనిపిస్తోంది..."
 
నేను (నవ్వుతూ): "అయ్యో... తినేయ్! పద, ఇప్పుడు వదిలేయ్, నేను స్నానానికి వెళ్ళాలి." ?

నేను అక్కడి నుండి లేచి నా పడకగదికి వెళ్ళాను. కానీ ఆగి అద్దంలో చూసుకున్నాను. చాలా కాలం తర్వాత నా ముఖం వెలిగిపోయింది. 

ఆరుష్ చెప్పిన ఒక్క మాట నన్ను నవ్వించింది, సంతోషపెట్టింది.  నేను బట్టలు వేసుకున్నాను. కొద్దిగా మేకప్ చేసుకున్నాను. 

వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.  నేను వంటగదిలో ఏదో తయారు చేస్తున్నాను. సింగీతం వినిపిస్తోంది. నా మనసు తేలికపడింది.





ఆరుష్ కూడా సిద్ధమై హాలులోకి వచ్చాడు. అతను కాఫీ అడుగుతున్నాడు.
 
సాయంత్రం 3 గంటలకు భోజనం ముగిశాక, ఒక దృఢమైన నిర్ణయానికి వచ్చాను —

 ఇక ప్రతాప్ గురించి ఏడవకూడదు, ఆరుష్‌తో సంతోషంగా ఉండకూడదు!
 
నేను: "ఆరుష్ బంగారం... నేను నా సామాన్లను నీ గదిలోకి మారుస్తున్నాను. ఇప్పుడు నేను ఆ ప్రతాప్‌తో ఉండలేను."
 
ఆరుష్ (సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోతూ): "ఏ సమస్యా లేదు అమ్మా! నువ్వు నాతో ఉండాలని మాత్రమే కోరుకుంటున్నాను. ఎల్లప్పుడూ!" ?
 


అంతలోనే డోర్ బెల్ మోగింది. నేను ఆర్డర్ చేసిన కొత్త బెడ్‌షీట్లు, దిండ్లు, కర్టెన్లు, పుస్తకాల అర కొరియర్ వచ్చాయి.
 
నేను, ఆరుష్ కలిసి గదిని మొత్తం అందంగా అలంకరించాము. పాతవి తీసేసి కొత్తవి పెట్టాము. చిన్న మొక్కలు కూడా పెట్టాను.
 
ఆరుష్ (గదిని చూస్తూ సంబరంగా): "అమ్మా... ఇది అద్భుతంగా ఉంది! చాలా అందంగా ఉంది!"
 
నేను: "నీకు నచ్చిందా?"
 
ఆరుష్ (నా కళ్లలోకి చూస్తూ): "నాకు నువ్వంటేనే ఇష్టం... ఈ గది ముఖ్యం కాదు." ?
 


పుస్తకాల అరలో నా దగ్గరున్న పుస్తకాలన్నీ సర్దాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఇన్ని పుస్తకాలా?"
 
నేను: "రాత్రి నిద్ర పట్టనప్పుడు చదువుతాను..."
 


తర్వాత నేను ఆరుష్‌తో పర్సనల్ వస్తువుల గురించి అల్లరిగా చెప్పి, నా అందమైన చీరలు, డ్రెస్సులు, పైగా నా ప్రైవేట్ ఇన్నర్ వేర్స్ (ప్యాంటీలు, బ్రాలు),
 
రాత్రి వేసుకునే నైటీలు, మేకప్ సామాన్లు అన్నీ ఆరుష్ గదిలో అల్మారాలోనే అతనికి కనిపించేలా సర్దేశాను. నా పని పూర్తయ్యేసరికి రాత్రి 8 గంటలైంది. ప్రతాప్ ఇంకా ఇంటికి రాలేదు.
 


నేను నిలబడి ఆ గది చుట్టూ చూశాను. ఇప్పుడు ఈ గది నాది... మరియు ఆరుష్‌ది! ఒక కొత్త ఆరంభం, ఒక కొత్త ప్రశాంతత, ఊహించని కిక్కు!
 
కానీ నా మనసులో గుసగుసల తుఫాను రగులుతూనే ఉంది — ఇది సరైనదేనా ? 

నా సొంత కొడుకుతో ఒకే గదిలో కలిసి జీవిస్తూ నేను సంతోషంగా ఉండగలనా ? ఇదేనా ప్రేమ... ఇదేనా బంధం...
 
ఇది తప్పు కాదా ? మరి ఆరుష్ మనసులో ఏం జరుగుతోంది ? అతను నన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాడు... 



కానీ అది కేవలం తల్లిపై ఉన్న ప్రేమ , లేదా ఒక స్త్రీపై కలిగే ఆకర్షణా ? ??✨
 
మరుసటి రోజు తెల్లవారింది. నేను ఉదయాన్నే త్వరగా నిద్రలేచి అందరి కోసం టీ, టిఫిన్ తయారు చేశాను.
 
ఆరుష్, ప్రతాప్ సిద్ధమై డైనింగ్ టేబల్ వద్ద కూర్చున్నప్పుడు నేను వంటగదిలో మిగిలిన పని చూసుకుంటున్నాను. నేను ఆరుష్‌ను కూడా పిలిచాను.
 
నేను: "బాబూ, ఒక్క క్షణం విను..."
 
ఆరుష్: "అహః, వస్తున్నాను అమ్మ."
 
ఆరుష్ లోపలికి వచ్చి, వెనుక నుండి నన్ను రెండు చేతులతో గట్టిగా కౌగిలించుకుని నిలబడ్డాడు. ? 

అతని వెచ్చని శరీరం స్పర్శ తగలగానే నా గుండెలో ఒక చిన్న సంతోషం, తెలియని హాయి, వెచ్చదనం కలిగాయి.
 
నేను వెనక్కి తిరిగి అతన్ని మెల్లగా పక్కకు జరిపి...
 
నేను: "ఈ రాత్రి మనం అంజలి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళాలి, గుర్తుందా?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మ."
 
నేను: "అయితే మీ నాన్నకు చెప్పు."
 
ఆరుష్: "హ్మ్."
 
ఆరుష్ బయటకు వెళ్లాడు. ఇద్దరూ టిఫిన్ చేస్తున్నారు.
 
ఆరుష్: "నాన్నా, ఈ రాత్రి మేము అంజలి ఆంటీ ఇంటికి వెళ్తున్నాం. ఆమె మనల్ని భోజనానికి పిలిచింది."
 
ప్రతాప్ (నిరక్ష్యంగా): "హ్మ్."
 
ఆరుష్: "అమ్మ నీకు భోజనం తయారు చేస్తుంది, మనం రావడానికి ఆలస్యం కావచ్చు."
 
ప్రతాప్: "వద్దు, భోజనం తయారు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నేను బయటకు వెళ్లి తింటాను."
 
కున్ష్: "చర్య."
 
ప్రతాప్ తన టిఫిన్ ముగించి ఆఫీసుకి వెళ్ళిపోయాడు. ఆరుష్ అయినప్పటికి టీ, స్నాక్స్ తింటూనే ఉన్నాడు.
 
ప్రతాప్ వెళ్ళిపోయిన వెంటనే, నేను బయటకు వచ్చి ఆరుష్ పక్కన ఒరుసుకుని కూర్చున్నాను, 

అతని చేతిలో ఉన్న టీ కప్పును తీసుకుని తాగడం మొదలుపెట్టాను (అతను అప్పటికే అందులో సగం తాగేశాడు). ☕?
 
నేను: "నాన్నతో నువ్వేం చెప్పావు?ఏం అన్నారు?"
 
ఆరుష్: "భోజనం వండాల్సిన అవసరం లేదు, ఆయన బయట తిని వస్తా అన్నారు."
 
నేను (అతని ప్లేట్‌లోని స్నాక్స్ తింటూ): "అవును, ఇప్పుడు అతనికి బయట వాతావరణం ఇంకా ఎక్కువ నచ్చుతోంది. ?"


 
తర్వాత మేము టీ, టిఫిన్ తీసుకున్నాము. ఆరుష్ బయటకు వెళ్ళగా, నేను ఇంటి పనులు మొదలుపెట్టాను. పని పూర్తి చేశాక, నేను మా అమ్మతో ఫోన్‌లో మాట్లాడాను.
 
మా అమ్మ నా గురించి చాలా ఆందోళన చెందింది. ఆమె గొంతులోని కంగారు నాకు స్పష్టంగా వినిపించింది. కానీ నేను అన్నీ మర్చిపోవాలనుకున్నాను.
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ వచ్చాడు. మేము కలిసి భోజనం చేసి, ఆ తర్వాత టీవీ చూడటానికి కూర్చున్నాము.
 
నేను: "బేబీ, అంజలి పిల్లలకి ఏం కొనాలి?"
 
ఆరుష్: "నేను మాల్ కి వెళ్లి ఏదైనా కొంటాను."
 
నేను: "మరి ఆంటీకి?"
 
ఆరుష్: "నేను ఏదో ఒకటి కొంటాను."
 
నేను: "హ్మ్... నువ్వు కూర్చో, నేను కాసేపు పడుకుంటాను. నాకు తలనొప్పిగా ఉంది."
 
ఆరుష్: "నువ్వు మందులు వేసుకుంటావా?"
 
నేను: "వద్దు బేబీ, నేను మళ్ళీ మళ్ళీ వేసుకోలేను. నేను కాసేపు పడుకుంటాను, నాకు ఏమీ కాదు."
 
తర్వాత నేను మా పడకగదికి వచ్చి పడుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆరుష్ పిల్లల కోసం బహుమతులు కొనడానికి మాల్ కి బయటకు వెళ్ళాడు.
 
అతను తిరిగి వచ్చేసరికి చాలా ఆలస్యమైంది, అంజలి నాకు ఫోన్ పదే పదే చేస్తూనే ఉంది.
 
నేను స్నానం చేసి వచ్చాను, కానీ డ్రెస్ వేసుకోలేదు. ఏది వేసుకోవాలో నాకు అర్థం కాలేదు. ఆరుష్ వచ్చాక అడుగుదామని అనుకున్నాను.
 
" ఈ అబ్బాయి , బయటకు వెళ్ళినప్పుడల్లా ఎందుకంత ఇంత సమయం తీసుకుంటాడో! ? " అని నాలో నేనే అనుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
 
డోర్ బెల్ మోగింది. నేను వెళ్లి చూశాను - అది ఆరుష్.
 
నేను: "ఎందుకంత ఆలస్యం? అంజలి ఎన్నోసార్లు కాల్ చేసిందో తెలుసా!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, బహుమతులు సేకరించడానికి సమయం పట్టింది. ఇప్పుడు పద... ప్లీజ్ ! ఒక్క నిమిషం, ఇంకా సిద్ధం కాలేదా?" ?
 
నేను: "నీ కోసమే ఎదురు చూస్తున్నాను. ఏ డ్రెస్ వేసుకోవాలో నాకు అర్థం కాలేదు. చెప్పు, ఏది వేసుకోవాలో."
 
అప్పుడు నేను అతనికి చాలా డ్రెస్సులు చూపించాను. అతను ఒకటి ఎంచుకున్నాడు.
 
ఆరుష్ (మంచం మీద కూర్చుంటూ చూస్తూ): "అయినా అమ్మా... నువ్వు ఏ డ్రెస్ వేసుకున్నా, ఏ చీర వేసుకున్నా అద్భుతంగా ఉంటావు. అన్నీ నీకు చాలా బాగుంటాయి. ?"
 
నేను: "ఇప్పుడు ఇక్కడ కూర్చుంటావా? నేను డ్రెస్ మార్చుకుని బయటకు వెళ్ళాలి, జరుగు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, పర్వాలేదు. నేను నీ బిడ్డను కదా."
 
నేను: " మూయ్ ! ఇప్పుడు నువ్వు నా చిన్న బిడ్డవి కాదు, పెద్దయ్యావు, అర్థమవుతోందా? పెళ్లికి సరిపోయేంత పెద్దయ్యావు."
 
ఆరుష్: "అయినా..."
 
నేను: "ఆరుష్, ఇప్పుడు వెళ్ళు. మనకు ఆలస్యం అవుతోంది."
 
అప్పుడు అతను బయటకు వెళ్ళాడు. నేను డ్రెస్ మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టాను. నేను డ్రెస్‌కు సరిపోయే బ్రా-ప్యాంటీ కూడా వేసుకున్నాను.
 
కానీ ఈ డ్రెస్ వెనుక వైపు వదులుగా ఉండటంతో నేను దాన్ని వెనుక నుండి కట్టుకోలేకపోయాను. నేను అతన్ని పిలిచాను.
 
నేను: "బేబీ, ఒక్క క్షణం విను..."
 
ఆరుష్ లోపలికి వచ్చాడు. నేను అద్దం ముందు నిలబడి ఉన్నాను, అతను నా వెనుక నిలబడ్డాడు. అతని చూపులు అద్దంలో నన్నే చూస్తున్నాయి.
 
నేను: "బేబీ, దయచేసి ఈ వదులుగా ఉన్నది కట్టు."
 
ఆరుష్ (ఆగిపోతూ , బొంగురపోయిన గొంతుతో): "అమ్మా, నీ వీపు..." ?✨
 


నేను (కళ్ళు మూసుకుంటూ): "త్వరగా రా ఆరుష్..."
 
ఆరుష్ నా వీపు మీద చెయ్యి కడుపుతూ నా బ్రా డ్రస్ వేయడం మొదలుపెట్టాడు. నాకు ఇప్పుడు ఏదో వింతగా అనిపిస్తోంది.
 
నా ఒంట్లో ఏదో కరెంట్ ప్రవహించినట్లుంది. ఉన్నట్టుండి ఆరుష్ నా బ్రా జిడ్ లాగి వదిలాడు — “చటక్” అనే శబ్దం వచ్చింది! ?
 

నేను: "ఆహ్... ఆరుష్ ఏం చేస్తున్నావ్!"
 
అతను నన్ను తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. అతని కళ్ళలో లోతైన మోహం ఉంది. నేను కూడా అతని కళ్ళలో లీనమైపోయాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు..."
 
అతను నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు రాగానే, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. 

[Sunnysunnysunny]

అతను నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు రాగానే , నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. నేను కొంచెం వెనక్కి జరిగి , కళ్ళు కిందకి దించి అన్నాను:
 
నేను: " ఆరుష్ , పద. ఆలస్యమవుతోంది." ?
 
నేను అతనితో ఏమీ అనలేదు , మేము అతని బైక్‌పై బయలుదేరాము. దారిలో ఆరుష్ ఏమీ మాట్లాడలేదు. నేను అతన్ని ముద్దు పెట్టుకోకుండా ఆపినందుకు అతను కోపంగా ఉన్నాడని నాకు అనిపించింది.

 

నేను: " బేబీ , నీకు కోపంగా ఉందా ?"
 
ఆరుష్: " లేదు."
 
నేను: " మరి మనం ఇంటి నుండి బయలుదేరినప్పటి నుండి నాతో ఎందుకు మాట్లాడటం లేదు ?"
 
ఆరుష్: " ఏమీ లేదు అమ్మ , ఊరికే అలా. నేను మీ మీద ఎందుకు కోపపడతాను ?"
 
నేను (సరసంగా): " కోపపడినా , చితకబాదుతాను , అర్థమైందా ? ? "
 
ఆ తర్వాత కొంతసేపటికి మేము అంజలి ఇంటికి చేరుకున్నాము. ఆమె చాలా సేపటి నుండి మా కోసం ఎదురుచూస్తోంది. మేము లోపలికి వచ్చాము.
 
అంజలి నన్ను కౌగిలించుకుని మమ్మల్ని ఆహ్వానించింది. పిల్లలు నన్ను చూసి "ఆంటీ ఆంటీ" అని అరుస్తూ నా దగ్గరికి వచ్చారు.
 
పిల్లలు ఆరుష్‌ను చూసి - "ఆంటీ , ఈయన మామయ్యా ?" అని అడిగారు. నేను ఆరుష్ వైపు చూసి నవ్వాను. అంజలి ముందుకు వచ్చి , ఈయన వాళ్ళ కొడుకు అని వివరించింది.
 
అంజలి భర్త: " మరి ఆరుష్ , ఎలా ఉన్నావు ? వదినగారూ , ఎలా ఉన్నారు ?"
 
ఆరుష్: " నేను బాగున్నాను మామయ్యా. చెప్పండి , మనం చాలా కాలం తర్వాత కలుస్తున్నాం."
 
అప్పుడు మేమందరం కూర్చుని మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము. ఆరుష్ పిల్లలతో ఉంటూ , వారికి తన బహుమతులు చూపిస్తున్నాడు. పిల్లలు చాలా సంతోషంగా ఉన్నారు.
 



నేను: " మీరు ఆరుష్ పుట్టినరోజుకు రాలేదా ?"
 
అంజలి భర్త: " అవును , ఆ రోజు నాకు మీటింగ్ ఉండటం వల్ల రాలేకపోయాను.. మరి ఆరుష్ తండ్రి ఎలా ఉన్నారు ?"
 
నేను: " సరే అన్నయ్య అతనికి సమయం దొరకడం లేదు."
 
కాసేపు మాట్లాడుకున్న తర్వాత , మేము రాత్రి భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాము. భోజనాలు ముగిశాక , ఆరుష్ మరియు అంజలి భర్త హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
 
అంజలి తన పడకగదికి తీసుకువెళ్ళిన చీరలను నాకు చూపించింది. మేము ఆ చీరలను చూస్తూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము.
 


అంజలి: " జాన్వి , అంతా బాగుంది కదూ ?"
 
నేను: " పర్వాలేదు. ఎందుకు అడిగావు ?"
 
అంజలి: " నీ కళ్ళు అంత లోతుగా , కొంచెం ఎర్రగా కూడా అయ్యాయి."
 
నేను (ఏడుస్తూ): " మ్... ఇప్పుడు ఇంట్లో ఏం జరుగుతుందో నీకు తెలిసిపోయింది కదా. దానికి తోడు , ఆరుష్ ఈ టెన్షన్‌ను మరింత పెంచాడు. మొన్న , వాడు వాళ్ళ నాన్నతో మాట్లాడాల్సి ఉంది.
 
ప్రతాప్‌కు ఆలస్యం అవుత ఆయన పూర్తిగా బయలుదేరబోతుండగా , ఈ అబ్బాయి ఆవేశంలో తన ఫోన్‌ను గాజు టేబుల్ మీద విసిరి పగలగొట్టాడు.
 
ఇప్పుడు చెప్పు అంజూ , ఆ గాజు ముక్కలు వాడికి తగిలి ఉంటే నేనేం చేయాలి ? వాడి చేతి గాయం అప్పుడే మానింది , అప్పుడే ఇలా ప్రవర్తించడం మొదలుపెట్టాడు... వీటన్నిటి వల్ల ఎప్పుడో ఒకరోజు నేను చనిపోతానేమో అనిపిస్తోంది. ? "
 


అంజలి (ఓదారుస్తూ): " హేయ్ స్వీటీ , ఇలా ఏడవకు. నీకు ఆరుష్ అంటే ఎంత ఇష్టమో మాకు తెలుసు , నువ్వు అతని గురించి ఆందోళన చెందుతున్నావు.
 
జరగాల్సింది జరిగిపోయింది , ఇప్పుడు నువ్వు టెన్షన్ పడితే అంతా సర్దుకుంటుందా ?"
 
నేను: " నాకేమీ తెలియదు అంజూ... ? ఇప్పుడు నీకు ఈ అబ్బాయి గురించి అర్థమైంది కదా ."
 
అంజలి: " మ్... చింతించకు , నేను చూసుకుంటాను. ఇంకా ఇలాంటి విషయాలకి ఏడవడం ఆపు. చూడు నువ్వు ఎంత బలహీనంగా అయిపోయావో! నీకు ఉన్నది ఒక్క ఆరుష్ మాత్రమే , నువ్వు అతని అండతోనే బ్రతకాలి."
 
తర్వాత అంజలి బయటకు వెళ్లి పిల్లలను గదిలోకి పంపి , ఆరుష్‌తో మాట్లాడింది.
 
అంజలి: " ఆరుష్ , నేను నీతో ఒక్క విషయం గురించి మాట్లాడాలి. కోపం తెచ్చుకో వద్దని చెప్పాను కదా , మరి ఫోన్ ఎందుకు పగలగొట్టావు ? ఒకవేళ ఆ గాజు పెంకులు నీకు తగిలి ఉంటే మీ అమ్మ పరిస్థితి ఏంటి ?"
 
అంజలి భర్త: " ఇది సరికాదు ఆరుష్. ఇంత కోపం మంచిది కాదు."
 


ఆరుష్: " అంకుల్ , కానీ నేనేం చేయాలి ? అమ్మ బాధ పడటం నేను చూడలేను , అందుకే నాకు కోపం వస్తుంది.
 
అంజలి: " నీకు కోపం వచ్చి నిన్ను నువ్వే బాధించుకుంటే , అది జాన్వికి ఇంకా ఎక్కువ బాధ కలిగిస్తుంది. మీ నాన్న గురించి నీకు తెలుసు కదా.
 
ఇప్పుడు జాన్వికి నువ్వు తప్ప ఇంకెవరూ లేరు. ఆమెకు నీ మద్దతు కావాలి."
 
ఆరుష్ (కళ్ళు తురుచుకుంటూ): " నాకు అర్థమైంది ఆంటీ. నేను ఇక కోపం తెచ్చుకోను. అమ్మని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను. ? "
 
అంజలి భర్త (నవ్వుతూ): " నాకు కూడా కోపం రాదు ఆరుష్ , ఒకవేళ వచ్చినా , నా ముందు ఉన్నది ఒక పెద్ద రాక్షసి , అందుకే నేనే భయపడతాను!"
 
అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. నేను కూడా బయటకు వచ్చాను. అప్పటికి రాత్రి సమయం పది గంటలు దాటింది.
 
నేను: " అంజలి విను , మేము ఇప్పుడు బయలుదేరాలి. చాలా ఆలస్యమైంది."
 
అంజలి: " సరే , అలాగే. జాగ్రత్తగా వెళ్లండి."
 
మేము బయటకు వచ్చాము. ఆరుష్ బైక్ స్టార్ట్ చేశాడు , నేను వెనుక కూర్చున్నాను. కొద్ది దూరం వెళ్లాక , నేను వెనుక నుండి ఆరుష్‌ను గట్టిగా కౌగిలించుకుని , నా తలలను అతని వీపుపై ఆనించి కళ్ళు మూసుకున్నాను. ?
 
దారిలో ఆరుష్ ఐస్ క్రీమ్ పార్సెల్ తీసుకున్నాడు. మేము ఇంటికి చేరేసరికి రాత్రి 11 గంటలు అయింది. ప్రతాప్ ఇంకా రాలేదు. నేను ఐస్ క్రీమ్‌ను ఫ్రిజ్‌లో పెట్టి , బట్టలు మార్చుకోవడానికి పడకగదిలోకి వెళ్ళాను.
 
నేను మంచం మీద కూర్చుని ఉండగా , ఆరుష్ లోపలికి వచ్చి నా ముందే బట్టలు మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ?
 
చొక్కా , ప్యాంటు విప్పేసి... కేవలం లోదుస్తులతో అద్దం ముందు నిలబడ్డాడు. అప్పుడు నా వైపు తిరిగాడు.
 


ఆరుష్: " అమ్మా , దయచేసి అల్మారాలోంచి ఆ బట్టలు నాకు ఇవ్వు."
 
కానీ నేను అతని రూపంలో లీనమైపోయాను. అతని దృఢమైన శరీరం , సిక్స్ ప్యాక్స్ , వెడల్పైన ఛాతీ చూస్తూ ఉండిపోయాను. ?
 
ఆరుష్ (గట్టిగా): " అమ్మా...! అమ్మా..... అమ్మామ్మ్!"
 
నేను (సిగ్గుపడుతూ కళ్ళు దించుకుని): " హ్హ... బేబీ , ఏమన్నావా ?"
 
ఆరుష్ బట్టలు తీసుకుని వేసుకున్నాడు. నేను ఇబ్బందిగా భావించి వంటగదిలోకి వెళ్లి ఫ్రెషప్ అయి నీళ్లు తాగాను. ఆ తర్వాత లైట్లు ఆపేసి పడకగదిలోకి వెళ్లాను.
 
ఆరుష్ మంచం మీద నిలబడి ఉన్నాడు. నేను కుర్చీలో కూర్చుని ఐస్ క్రీమ్ తింటూ మాట్లాడాను.
 


ఆరుష్: " అమ్మా , రేపు మనం క్లినిక్‌కి వెళ్దాం. నిన్ను ఒక్కసారి చెకప్ద్దాం , నువ్వు నీరసంగా ఉన్నావు."
 
నేను: " మ్ , చూద్దాంలే... నేను ఇప్పుడు పడుకుంటాను. సమయం దాదాపు 12 అవుతోంది."
 
నేను తాగిన సగం నీళ్లను ఆరుష్‌కు ఇచ్చాను. అతను నా కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూనే ఆ నీళ్లు తాగాడు. ఆ తర్వాత మేమిద్దరం మంచం మీద పడుకున్నాము.

నేను అతని దగ్గరికి వెళ్లాలనుకున్నాను, కానీ ఈరోజు నాకు కొంచెం సిగ్గుగా అనిపించింది 

(ఎక్కువ కాదు, కొద్దిగా మాత్రమే – అతను బట్టలు మార్చుకోవడం చూశాను). నేను అమ్మ దగ్గరికి వెళితే, ఉదయం నేను బాధపడినట్లే బాధపడుతుందేమో అని ఆరుష్ అనుకుంటున్నాడు. 

చాలా సేపటి తర్వాత, మేమిద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకున్నాము. నేను ఆరుష్‌ను చూశాను, పడకగదిలో పూ ర్తిగా చీకటిగా ఉంది. 

మొదట ఇద్దరం కాస్త దూరంగా పడుకున్నాము. కానీ ఉన్నట్టుండి ఆరుష్ నన్ను తన వైపు గట్టిగా లాక్కున్నాడు!
 


మేమిద్దరం ఒకరి చేతుల్లో ఒకరం ఒదిగిపోయాము. ఎంత దగ్గరంటే , ఒకరి గుండె చప్పుడు ఒకరం వినగలిగేంతగా! 

అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖం మీద పడుతోంది. నా శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవహించినట్లుంది.
 
నేను (మెల్లగా): " నీకెందుకు నిద్ర పట్టడం లేదు ?"
 
ఆరుష్: " మరి నీకు కూడా నిద్ర పట్టడం లేదు కదా అమ్మ ?"
 
నేను: " ఇలా దూరంగా ఉంటే నాకెలా నిద్ర పడుతుంది బేబీ ?"
 
ఆరుష్: " నాకూ అంతే... నువ్వు లేకపోతే నా నిద్రకు అర్థం లేదు."
 
నేను నెమ్మదిగా నా వేలిని అతని పెదవులపై కదిలించాను.
 
నేను: " బేబీ , ఉదయం నిన్ను ముద్దు పెట్టుకోలేదని కోపంగా ఉన్నావా ?"
 
ఆరుష్: " లేదు అమ్మ , నువ్వు బాధపడకూడదని ఆగాను."
 
ఆ మాటలకు నా మనసు కరిగిపోయింది. నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా వెళ్లి , నా పెదాలను అతని వెచ్చని పెదాలపై ఉంచాను. ?
 
మేమిద్దరం చాలా గాఢమైన , మధురమైన సుదీర్ఘమైన ముద్దులో మునిగిపోయాము. ? అతని వేడి పెదాల వెచ్చదనం నా లోపలికి లోతుగా చేరుతోంది .
 


ఆరుష్ తన పెదవులు విప్పి , నా కింది పెదవిని తన పెదవుల్లోకి తీసుకుని గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. 

అతని చేతులు నా వీపు మీద కదులుతూ నన్ను తన వైపు మరింత గట్టిగా లాక్కుంటున్నాయి.
 
నా వేళ్ళను అతని జుట్టులో పోనిచ్చి అతన్ని నా వైపు లాక్కున్నాను. ఊపిరి పీల్చుకోవడానికి విడిపోయినప్పుడు , అతని కళ్ళలో ప్రేమ , కోరిక కలగలిసి కనిపించాయి.
 
నా తలలను అతని ఛాతీ మీద పెట్టి పడుకున్నాను. అతని గుండె చప్పుడు వింటూ , అతని ఒంటి వెచ్చదనాన్ని ఆస్వాదించాను.
 


నేను (మత్తుగా): " ఇప్పుడు నువ్వు సంతోషంగా ఉన్నావా బేబీ ?"
 
ఆరుష్ (ప్రేమగా): " చాలా అమ్మా..." అంటూ అతను నా నుదుటిపై ముద్దు పెట్టాడు. నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో దాచుకున్నాను.
 
బయటి ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోయి , ఆ కారుచీకటి పడకగదిలో ఒకరి బాహుబంధంలో ఒకరం ఒదిగిపోయి గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాం... ??

[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు ఉదయం నేను కొంచెం ఆలస్యంగా నిద్రలేచాను. రాత్రి ప్రతాప్ ఎప్పుడు వచ్చాడో నాకు తెలియదు. 

నేను తయారై వంటగదిలోకి వెళ్ళాను. ఆ తర్వాత ఆరుష్‌ను నిద్రలేపి అతనికి టీ , టిఫిన్ ఇచ్చాను.

 
ప్రతాప్ కూడా నిద్రలేచాడు. అతను కూడా టీ , టిఫిన్ తీసుకుని బ్యాంకుకు బయలుదేరాడు. ఇప్పుడు అతను ఇంట్లో ఎక్కువగా మాట్లాడటం లేదు.
 
అతనికి , నాకు మధ్య సంబంధం కేవలం నామమాత్రంగా మారిపోయింది , ఆ విషయం నా హృదయాన్ని లోపల నుండి ముక్కలు చేస్తూనే ఉంది. ? ఇలా రెండు మూడు రోజులు గడిచాయి.
 
నా తలనొప్పి మాత్రం అస్సలు తగ్గడం లేదు. అది మధ్యలో ఆగి మళ్ళీ తీవ్రంగా మొదలయ్యేది. కొన్నిసార్లు ఆ నొప్పి ఎంత దారుణంగా ఉంటే నా కళ్ళ ముందు చీకట్లు కమ్మేసేవి.
 
నేను ఆరుష్ ఆందోళనను పెంచకూడదనుకున్నందున ఈ విషయం అతనికి చెప్పలేదు. కానీ ఒకరోజు నా పరిస్థితి లోపల నుండి మరింత దిగజారుతోందని ఆరుష్ గమనించాడు.
 
అతని ముఖం ఆందోళన , ప్రేమతో నిండిపోయింది. అతను వెంటనే నా వద్దకు వచ్చి , " పదా అమ్మ , డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్దాం" అని నన్ను బలవంతంగా క్లినిక్‌కు తీసుకువెళ్ళాడు.
 
మేము క్లినిక్‌కు చేరుకుని డాక్టర్‌ను కలవడానికి లోపలికి వెళ్ళాము.
 
డాక్టర్ : " జాన్వి , ఏమైంది ?"
 
ఆరుష్ (కంగారుగా): " ఆంటీ , అమ్మ చాలా నీరసంగా మారింది. ఆమెకు తలనొప్పి కూడా ఉందంట. ఒకసారి ఆమెకు పూర్తి శరీర పరీక్ష ( పూర్తి బాడీ చెకప్) చేయించుకోండి."


 
డాక్టర్: " రా జాన్వి , లోపలికి రా. ఆరుష్ , నువ్వు బయట కూర్చో."
 
డాక్టర్ నన్ను లోపలికి తీసుకెళ్లి పరీక్షించడం మొదలుపెట్టారు.
 
డాక్టర్ సుమన: " జాన్వి , ఎందుకంత నీరసపడ్డావు ? హ్మ్... దేని గురించి ఎక్కువగా టెన్షన్ పడుతున్నావా ? ఒకవేళ పడుతుంటే , మాకు ముందుగా చెప్పు , దానికి తగ్గట్టుగా మేము చికిత్స చేస్తాము."
 
నేను: " నిజానికి , నేను చాలా ఒత్తిడిలో ఉన్నాను డాక్టర్ , కానీ ఆ కారణం ఏంటో బయటకు చెప్పలేను."
 
డాక్టర్ సుమన: " సరే , నేను అర్థం చేసుకోగలను. నీకు తలనొప్పి ఉందో లేదో చెప్పు ?"
 
నేను: " అవును , చాలా ఉంది."
 
డాక్టర్ సుమన: " ఎప్పటి నుండి ? అంటే , ఎన్ని రోజులుగా ఉంది ?"
 
నేను: " ఇదివరకు కూడా వచ్చేది , కానీ అంత ఎక్కువగా కాదు. గత 10-12 రోజులుగా ఇది చాలా ఎక్కువవుతోంది. మందులు వేసుకుంటే కొన్ని క్షణాల పాటు తగ్గినట్లు అనిపిస్తుంది , ఆ తర్వాత మళ్ళీ మొదలవుతోంది."
 
డాక్టర్ సుమన: " మ్..."
 
ఆ తర్వాత డాక్టర్ సుమన నన్ను తనిఖీ చేసి , ఆరుష్‌ను లోపలికి పిలిచారు. మేము ఆసుపత్రికి వచ్చినప్పటి నుండి , ఆరుష్ ఒక్క క్షణం కూడా కుదురుగా కూర్చోలేదు.
 
నన్ను , ఆ తర్వాత డాక్టర్ క్యాబిన్ తలుపును చూస్తూనే ఉన్నాడు. అతని ముఖంలో స్పష్టంగా కనిపించింది – నా ఉనికిని చూసి అతను లోపల చాలా కంగారుగా ఉన్నాడు.
 
డాక్టర్ సుమన ఫైల్ చూసి , మా ఇద్దరి వైపు చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు.
 
డాక్టర్ సుమన: " జాన్వి , ఆరుష్... అన్నిటికన్నా ముందు మీరిద్దరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. ఇప్పుడే ఆందోళన పడాల్సిన పనిలేదు."
 
ఇది విని ఆరుష్ ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు , కానీ అతని కళ్ళలో ఇంకా ఆందోళన ఏర్పడింది.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ , అమ్మకి చాలా రోజులుగా నొప్పిగా ఉంది. రాత్రిపూట కూడా చాలాసార్లు నిద్రలేస్తోంది. నిజంగా అంతా బాగానే ఉందా ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " అందుకే మేము కొన్ని పరీక్షలు చేయించుకోవాలనుకుంటున్నాము , అప్పుడు మాకు పూర్తి నిర్ధారణ అవుతుంది."
 
నేను ఆరుష్ చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాను.
 
నేను: " బేబీ , అంతగా ఆందోళన పడకు."
 
కానీ అతను నా మాట విననట్లే ఉన్నాడు. నా నొప్పి చూసి అతని కళ్ళలో గాఢమైన ప్రేమ , ఆందోళన కనిపించాయి.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ , ఏ పరీక్షలు చేయించుకోవాలి ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " రక్త పరీక్షలు మరియు బ్రెయిన్ ఎంఆర్ఐ (బ్రెయిన్ MRI). రిపోర్టులు రావడానికి సుమారు రెండు రోజులు పడుతుంది.
 
ఆ తర్వాత నొప్పికి అసలు కారణం ఏమిటో , ఏ మందులు ఇవ్వాలో మేము కచ్చితంగా చెప్పగలుగుతాము."
 
' ఎంఆర్ఐ ' పేరు వినగానే ఆరుష్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అతను నెమ్మదిగా , భయంతో అడిగాడు.
 
ఆరుష్: " ఆంటీ... ఎన్ఆర్ఐ అంటే ఏదో సీరియస్ విషయం కదా ?"
 
అతను ఎంత భయపడాడో నాకు అర్థమైంది.
 
డాక్టర్ సుమన: " కాదు ఆరుష్ , అది అస్సలు అలాంటిది కాదు. కొన్నిసార్లు అంతా సాధారణంగా ఖచ్చితంగా ఉండాలంటే మాత్రమే ఎన్ఆర్ఐ చేయిస్తాము."
 
ఆరుష్ నా వైపు చూశాడు. అతని కళ్ళలో భయం ఉంది , కానీ దాన్ని దాచడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
ఆరుష్ (చిరాగ్గా): " అమ్మా , నొప్పి ఇంత పెరిగిందని నాకు ముందుగా ఎందుకు చెప్పలేదు ?"
 
నేను (చిరునవ్వుతో): " ఎందుకంటే అది దానంతట అదే తగ్గిపోతుందని అనుకున్నాను బేబీ."
 
ఆరుష్: " ఒంటరిగా ఎదుర్కోవద్దు. నేను నీతో ఉన్నాను కదా!"
 
అతని మాటలు విని నా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతని ప్రేమ నా హృదయపు లోతులను తాకింది. ?
 
డాక్టర్ సుమన: " ప్రస్తుతానికి మీకు నొప్పి నుండి ఉపశమనం కలిగించే కొన్ని మందులు ఇస్తున్నాను. రెండు రోజుల తర్వాత రిపోర్టులు వస్తాయి.
 
అన్నీ సాధారణంగానే వచ్చే అవకాశం ఉంది , అప్పుడు మనం ఒత్తిడి మరియు మైగ్రేన్‌కు మాత్రమే చికిత్స చేయవలసి ఉంటుంది."
 
ఆరుష్: " ఒకవేళ రిపోర్టులలో ఇంకేమైనా తేలితే ?"
 
డాక్టర్ సుమన: " అప్పుడు దానికి అనుగుణంగా మరిన్ని పరీక్షలు , చికిత్స చేస్తాం. కానీ ప్రస్తుతానికి చెడుగా ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. అంతా బాగానే ఉంటుంది."
 
క్యాబిన్ నుండి బయటకు వెళ్తున్నప్పుడు , నేను అకస్మాత్తుగా కింద పడిపోతానేమో అన్నంత భయంతో ఆరుష్ నా చేయి పట్టుకుని నన్నే చూస్తూ ఉన్నాడు.
 
ఆరుష్: " అమ్మా , ఇకపై నువ్వు ఒంటరిగా ఎక్కడికీ వెళ్లవు."
 
నేను (నవ్వుతూ): " సరే సార్ ?"
 
ఆరుష్: " అవును , కనీసం రిపోర్టులు వచ్చేంత వరకు!"
 
అతని నవ్వు వెనుక దాగి ఉన్న భయం నాకు స్పష్టంగా కనిపించింది. దారిలో ఆరుష్ మందులన్నీ తీసుకున్నాడు. ఇంటికి చేరుకునేసరికి సాయంత్రం 4 గంటలైంది. ఉదయం ఇద్దరం ఏమీ తినలేదు.
 
నేను: " బేబీ , నీకు ఆకలిగా లేదా ?"
 
ఆరుష్: " అవును , కొంచెం ఆకలిగా ఉంది , కానీ తినాలనిపించడం లేదు."
 
నేను: " ఎందుకలా ?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా , నీ గురించి నాకు చాలా ఆందోళనగా ఉంది."
 
నేను: " హేయ్ బేబీ , అంతగా ఆందోళన పడకు సరేనా. నేను బాగానే ఉన్నాను. డాక్టర్ గారు ఊరికే భయపెట్టారు అంతే."
 
ఆరుష్: " అమ్మా... వదిలేయ్ , నీకు అర్థం కాదు. నువ్వు వెళ్లి భోజనం వడ్డించు , నేను స్నానం చేసి వస్తాను."
 
అతను వెళ్ళిపోయాక , నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి ప్లేట్లు సర్దుతూ ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను – “ బేబీ , నేను తప్ప నిన్ను ఇంకెవరు అర్థం చేసుకోగలరు ☺️ ” .
 
భోజనం చేశాక , నేను పడకగదిలోకి వెళ్లి మందులు వేసుకుని పడుకున్నాను. మందుల వల్ల నాకు త్వరగా నిద్రపట్టింది. ఆరుష్ టీవీ చూస్తుండగా మా అమ్మ ఫోన్ చేసింది.
 
ఆరుష్ ఫోన్ ఎత్తి మాట్లాడాడు. నా పరిస్థితి గురించి అమ్మకు వివరించి ఆమెను ఓదార్చాడు. నేను నిద్రలేచేసరికి రాత్రి 8 గంటలు అయింది.
 
నేను (నాలో నేను): " ఇంత త్వరగా 8 గంటలయిపోయిందా ? రాత్రి భోజనం కూడా వండలేదు. ఈ అబ్బాయి నన్ను నిద్రలేపనే లేడు!"
 
నేను బయటకు వచ్చి "ఆరుష్... ఆరుష్!" అని పిలిచాను.
 
ఆరుష్: " అమ్మా... నిద్రలేచావా ?"
 
నేను: " నన్నెందుకు నిద్రలేపలేదు ? చూడు ఎంత సమయం గడిచిపోయిందో , ఇప్పుడు వంట ఎప్పుడు చేయాలి ?"
 
ఆరుష్: " నేను బయట ఆర్డర్ చేయమంటారా ?"
 
నేను: " అంత సమయం ఏం కాలేదు , నేనే చేస్తాను."
 
ఆరుష్: " మ్ , ఎలాగూ నాకు అంతగా ఆకలిగా లేదు. నాన్న ఇప్పుడే వచ్చాడు , గదిలో ఫ్రెషప్ అవుతున్నాడు."
 
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి వంట చేయడం మొదలుపెట్టాను. ప్రతాప్ ఫ్రెషప్ అయి ఫోన్‌లో మాట్లాడటానికి టెర్రస్‌పైకి వెళ్ళాడు ? .
 
కొద్దిసేపటికి ఆరుష్ నా దగ్గరికి వచ్చి , వంటగది దగ్గర నిలబడి నా వైపే తదేకంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: " ఏమైనా కావాలా బేబీ ?"
 
అతను ఏమీ అనకుండా నా వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. నేను అతని వైపు చూడబోతుండగా నా వేలు పొరపాటున వేడిగా ఉన్న కుక్కర్‌కు తగిలింది!
 
నేను: " ఆఁఁ... ఆహ్హ్హ్!" ?
 
ఆరుష్ కంగారుగా పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. "ఏమైంది అమ్మ ?" అంటూ ఏమాత్రం సంకోచించకుండా నా కాలిపోయిన వేలును తన నోట్లో పెట్టుకుని మెల్లగా చప్పరిస్తూ చల్లార్చడం మొదలుపెట్టాడు!
 
నా వేలు అతని నోట్లోకి వెళ్ళగానే నా నొప్పి మాయమైపోయింది. అతని పెదవుల , నాలుక వెచ్చదనానికి , ప్రేమానురాగానికి నా హృదయాంతరాలు కరిగిపోయాయి. ?
 
నేను (మత్తుగా): " బేబీ..."
 
ఆరుష్: " అమ్మా! చూసి జాగ్రత్తగా వండలేవా ? ఎక్కడైనా కాలిందా ?"
 
నేను: " లేదు బాబూ..."
 
ఆరుష్ (నా వేలి మీద నోటితో ఊదుతూ): " అంతా సిద్ధంగా ఉందా ?"
 
నేను: " కొంచెం మిగిలింది."
 
ఆరుష్: " సరే , నువ్వు పక్కకు రా , నేను చేస్తాను."
 
నేను (ఆశ్చర్యంతో): " ? అఅఅ... నువ్వు చేస్తావా ? నీకు వంట వచ్చా ?"
 
ఆరుష్: " నాకు రాదంటావా ? నువ్వు చెప్పు చాలు , నేను చేస్తాను."


 
తర్వాత అతను ఫ్రిజ్ నుంచి ఒక ఐస్ క్యూబ్ తీసుకుని నా వేలికి పెట్టుకోమని ఇచ్చాడు. నేను పక్కన నిలబడి ఎలా చెబుతుంటే , అతను ఎంతో ప్రేమగా వంట చేశాడు.
 
నేను నా వేలిని ఐస్ తో పాటు అతని స్పర్శను తలుచుకుంటూ నిలబడ్డాను. వంట పూర్తయ్యాక , ఆరుష్ మెట్లపైకి వెళ్లి...
 
ఆరుష్: " నాన్న , మీరు భోజనానికి వస్తున్నారా ?"
 
ప్రతాప్: " నువ్వు చెయ్యి , నేను తర్వాత చేస్తాను."
 
మేమిద్దరం కూర్చుని తిన్నాము. ఆరుష్ "భోజనం ఎలా ఉంది అమ్మ ?" అని అడిగితే , " చాలా బాగుంది బేబీ" అని మెచ్చుకున్నాను. భోజనం ముగిశాక ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్ళాడు.
 
నేను పనులన్నీ ముగించుకుని పడకగదికి వెళ్లేసరికి ఆరుష్ మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాడు. నేను అద్దం ముందు నైట్ క్రీమ్ రాసుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆరుష్: " అమ్మా , ఇక్కడికి రా..."
 
నేను: " హ్మ్ ఆగు , క్రీమ్ రాసుకుంటున్నాను."
 


నేను క్రీమ్ రాసి , లైట్ ఆపేసి , అతని పక్కన పడుకున్నాను. మేము కొంచెం దూరంగా పడుకున్నాము. బహుశా ఆరుష్‌కు అది నచ్చలేదేమో...
 
తను వెంటనే తన బలమైన చేతిని నా నడుము మీద వేసి , నన్ను తన వైపుకు గట్టిగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నేను: " ఆహ్... ఆరుష్ నువ్వేం చేస్తున్నావ్ ?"
 


ఆరుష్ (నా చెవి దగ్గరగా వచ్చి): " నేను నీకు దగ్గరవుతున్నాను. నీకు దూరంగా ఉండలేను మేడమ్!"
 
నేను (అతని ఛాతీపై చిన్నగా గుద్దుతూ): " ఆరుష్ , నువ్వు చాలా అల్లరివాడివి అయ్యావు!"
 
నేను నా తలలను ఆరుష్ విశాలమైన ఛాతీపై పెట్టి , మా ఇద్దరినీ దుప్పటితో కప్పేశాను. అతను నన్ను తన బహుబంధంలోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు...
 


ఎంత గట్టిగా అంటే నా వక్షోజాలు అతని దృఢమైన ఛాతీకి గట్టిగా నొక్కుకున్నాయి!
 
నేను: " ఆరుష్..."
 
ఆరుష్: " మ్..."
 
గదిలో ప్రశాంతమైన నిశ్శబ్దం. నేను ఆరుష్‌తో ఉన్నప్పుడల్లా నాకు ప్రపంచంతో సంబంధం ఉండదు. అతనే నా ప్రేమ... నా నిజమైన ప్రేమ!
 


నేను: " ఆరుష్ , తర్వాత ఏం చేద్దామనుకున్నావు ?"
 
ఆరుష్: " ఇంకా ఏమీ ఆలోచించలేదు అమ్మ. ముందు నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్దాం , ఆ తర్వాత చూద్దాం."
 
నేను: " మ్ , మనం రెండు రోజుల తర్వాత బయలుదేరుదాం , నీకు సరేనా ?"
 
ఆరుష్: " అవును , అలాగే."
 
నేను అతనికి మరింత దగ్గరగా జరిగి , అతని శరీరంపై వాలిపోయి పడుకున్నాను. ఆరుష్ నన్ను మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
 
నేను: " ఆహ్!"
 
ఆరుష్: " ఏమైంది అమ్మ ?"
 
నేను: " బేబీ , నేను నీ అంత బలంగా లేను. నెమ్మదిగా నొక్కు , అంత గట్టిగా కాకుండా..."
 
ఆరుష్: " నీ చర్మం పట్టులా చాలా మృదువుగా ఉంది అమ్మ , అందుకే నిన్ను అలా గట్టిగా అతుక్కుపోవాలనిపిస్తోంది!"
 
నేను (కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా): " ఆరుష్ , ఈ గడిచిన కొన్నేళ్లుగా నేను చాలా భరించాను... నీకు ఏమీ చెప్పలేక , లోపల ఊపిరాడకుండా బతకడం మొదలుపెట్టాను..." ?
 
ఆరుష్ తన చేతులతో నా ముఖాన్ని పైకి లేపి , తన బొటనవేళ్లతో నా కన్నీళ్లను తుడుస్తూ , నా ముఖాన్ని తన వైపుకు తిప్పుకున్నాడు. అతని కళ్లలో గాఢమైన బాధ , ప్రేమ కలగలిసి కనిపించాయి.
 
ఆరుష్ (నా పెదవులకు ఆనుకుని గుసగుసగా): " అమ్మా... నువ్వు ఒంటరిగా ఇదంతా భరించవని నాకు తెలియదు. నేను నీ కొడుకును కదా... నీ బాధ నాది కాదా ?"
 
అతను నా కన్నీళ్లను తుడిచి , నా నుదుటిపై మృదువుగా ముద్దుపెట్టాడు. నేను అతని ఛాతీని ఇంకా గట్టిగా హత్తుకున్నాను. అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖంపై పడుతోంది.
 
నేను: " బేబీ... నువ్వే నా ఏకైక ఆధారం. ప్రతాప్... ఎప్పుడో వెళ్లిపోయారు. నువ్వు నా దగ్గర ఉన్నప్పుడు మాత్రమే నేను బ్రతికి ఉన్నాననే భావన కలుగుతుంది."
 
ఆరుష్ నన్ను మరింత ప్రేమగా కౌగిలించుకున్నాడు. నా శరీరం మొత్తం అతని చుట్టూ చుట్టుకుంది. 

నా వక్షోజాలు అతని ఛాతీకి నొక్కుకోగా , అతని ఒక కాలు నెమ్మదిగా నా కాళ్ళ మధ్యకు వచ్చింది.
 


ఆరుష్ (నా చెవిలో ముద్దు పెడుతూ): " అమ్మా , ఈ రోజు నుండి నువ్వు దేన్నీ ఒంటరిగా భరించాల్సిన అవసరం లేదు. ఏ బాధైనా , ఏ కోరికైనా నాకు చెప్పు... నిన్ను మహారాణిలా చూసుకుంటాను."
 
అతను నా ముఖాన్ని పైకి లేపి , నా కళ్ళలోకి తీక్షణంగా చూస్తూ , నా పెదవులపై మృదువైన , గాఢమైన ముద్దు పెట్టాడు. ?
 


పెదవుల కలయికలో ఒక వింతైన మైకం ఆవహించింది . నేను కళ్ళు మూసుకుని నా పెదవులతో అతని మధురమైన ముద్దుకు స్పందించాను .
 
ముద్దు విడిచాక , ఆరుష్ నన్ను ఒక చిన్న పాపలా తన చేతుల్లోకి ఎత్తుకుని తన శరీరం మీద పడుకోబెట్టుకున్నాడు. ఇప్పుడు నేను అతని ఛాతీ మీద పడుకుని ఉన్నాను.
 
ఆరుష్ (నా జుట్టు నిమురుతూ): " అమ్మా , నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు... కానీ ఇప్పుడు ఎవరి కోసమో బలంగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. కేవలం నా అమ్మగా ఉండు... నా జాన్విగా!"
 
నేను నా ముఖాన్ని అతని మెడలో దాచుకున్నాను. అతని చేయి నెమ్మదిగా నా వీపు మీద , నడుము మీద తిరుగుతూ మసాజ్ చేస్తోంది.
 
నేను (మెల్లగా): " ఆరుష్... ఇదంతా... సరేనంటావా ?"
 
ఆరుష్ (నా చెవిలో నాలుకతో తాకుతూ): " ఏది మన ఇద్దరికీ శాంతిని , ప్రేమను ఇస్తుందో... అది ఎప్పటికీ తప్పు కాదు అమ్మ. నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను... చాలా చాలా!"
 
అతను మళ్ళీ నా ముఖాన్ని పైకి ఎత్తి , ఈసారి నా పెదవులను తన పెదవుల్లోకి తీసుకుని అత్యంత గాఢంగా , రొమాంటిక్‌గా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. ??


 
అతని నాలుక నా నోట్లోకి ప్రవేశించి నా నాలుకను సున్నితంగా తాకింది . నా శరీరంలో విద్యుత్ తరంగాలు ప్రవహించినట్లయింది . ఆ మధురమైన ముద్దులో మేమిద్దరం పూర్తిగా కరిగిపోయాము .
 


ఇలా ఒకటి రెండు రోజులు గడిచాయి. ప్రతి ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి , ఆరుష్ నన్ను తన కౌగిలిలో గట్టిగా హత్తుకుని నిద్రపోతూ ఉండేవాడు.
 
రాత్రంతా అతని వెచ్చని శ్వాస నా ముఖం మీద పడుతూ ఉండేది. అతని చేతుల్లో నాకు దొరికిన ప్రశాంతత నా ఒత్తిడిని , తలనొప్పిని మాయం చేసింది.

[Chchandu]

Super super updates.. please continue.. good night

[H latha]

, super super sir