[Vimala Dayalan]

கதையை எழுத உங்கள் கடின உழைப்புக்கு பாராட்டுக்கள்.

மிக்க நன்றி!
ஆனால், பலரும் இந்த கதையை படித்திருந்தாலும் கமென்ட் ஏதும் போடாமல் தவிர்க்கிறார்களே?

[rathibala]

மிக்க நன்றி!
ஆனால், பலரும் இந்த கதையை படித்திருந்தாலும் கமென்ட் ஏதும் போடாமல் தவிர்க்கிறார்களே?

நீங்கள் தொடர்ந்து எழுதுங்கள். போக போக வாசகர்கள் கண்டிப்பாக ஆதரவு தருவார்கள். நன்றி..!

[Manmadhaa]

Welcome :)

1. காமம் உடல் சார்ந்தது அல்ல...

உண்மை அது மனதின் உணர்வால் ஏற்படக்கூடிய மாயாஜாலம்...

2. எத்தனையோ பெண்மணிகள் உச்சகட்டம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் மரித்துப் போய் இருக்கிறார்கள்....

நிதர்சனமான உண்மை...

3. ஒரு இடத்தில் தவறென்று சொல்லப்படும் சொலவடை இன்னொரு இடத்தில் சரியென்று இருக்கிறது.....அதைப்போலவே காமத்தின் விதிகள்....

சரியான வரலாறு....காமத்தின் கலாச்சார விதிகள் வரலாறு முழுக்க மாறியபடியே இருக்கிறது....நாட்டுக்கு நாடு...இடத்துக்கு இடம்...இந்த மாற்றத்திற்குரிய கட்டுப்பாடுகள் உண்மையானது அல்ல....சுயநலத்தின் பால் அதுவும் பல ஆண்களின் சுயநல நோக்கிற்காக அவர்களுக்கு தகுந்தபடி மாற்றிக்கொள்வது....இது நியாயமோ தர்மமோ அல்ல...


கதையின் ஆரம்பத்தில் கற்பு பற்றி குறிப்பிடுகிறீ்ர்கள்....கற்பு என்ற மாயை என்று குறிப்பிட்டிருந்தால் இன்னும் சரியாக இருந்திருக்கும்...


இதுவரை நீங்கள் சொல்லியிருந்த விசயங்களை படிக்கும்போது...இப்படிப்பட்ட குடும்பங்களும் உறவினர்களும் இந்தக் காலத்திலும் இருக்கிறார்களா என்று வியப்பாக இருக்கிறது....கோபமும் வருகிறது.....நிகழ்வுகள் நடந்த காலகட்டத்தை நீங்கள் குறிப்பிடாததால் அதை கணிக்க முடியவில்லை.....


காமத்தை ஒரு பெண்ணின் பார்வையிலும் அதில் அவளுடைய உணர்வுகளையும் அறிந்து கொள்வது அத்தியாவசியம்...சுவாரஸ்யம் கூட....


தற்போதைய காலகட்டத்தில் பெண்கள் எதற்கும் தயங்கவோ பயப்படவோ வேண்டியதில்லை...சட்டமும் பெருவாரியாக மாறியிருக்கும் சமூக மாற்றமும் பெண்களுக்கு சாதகமாக இப்போது இருக்கிறது....அதற்கு காரணம் அவர்கள் தங்களுக்காக தாங்களே உருவாக்கிக் கொண்ட பொருளாதார சுதந்திரம்....தொடர்ந்து எழுதுங்கள்.....வாழ்த்துக்கள்....

[Vimala Dayalan]

Chapter - 5 

அப்போது அங்கே கூட இருந்த அந்தப் பண்ணை ஆட்கள் பார்த்த பார்வையும், அந்த பெரிய வீட்டில் இருந்த குடும்பத்தினர்களின் ஏளனப் பேச்சும், இனி நம்மை இந்த வீட்டில் இந்த ஊரில் ஒரு நாளும் நிம்மதியாக இருக்க விடாது என தெரிந்து போனது.

ஒன்று  நான் அவர்களுக்கு அடங்கி போக வேண்டும். அல்லது நான் ஊரைவிட்டு ஓட வேண்டும். அதுதான் அவர்களது நோக்கம் அதற்கு நாம் இரையாக விடக்கூடாது என நினைத்தாலும்,  இனிமேல் இந்த மாதிரி புருஷனோடு சேர்ந்து  வாழ்வதில் அர்த்தமே இல்லை எனக்கு தோன்றியது .

இந்த வீட்டில் தானே இருக்கக் கூடாது?  நான் உடனே எனது பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டு பக்கத்து தெருவில் இருந்த ஒரு கோயில் வீட்டில் உட்கார. அந்த தர்மகர்த்தா அந்த வீட்டின் ஒரு அறையை ஒதுக்கி கொடுத்தார் .

"அந்த குடும்பம் இங்க சொத்து பத்து காடு கழனி கடைங்க உள்ள குடும்பம். ஆனா  வீட்டாளுங்க சரியில்ல., என்ன பண்றது?. கொஞ்ச நாளைக்கு வேணா, இங்க தங்கிக்கம்மா., ஆனா சொல்றேன்னு தப்ப  நினைச்சிக்காதம்மா,. நீ சென்னை போற வழியை பாரும்மா"

'இல்ல குழந்தை பொறக்காம நான் இந்த ஊரை விட்டு போறதா இல்ல"

 நான் ஏண் சொல்கிறேன்  என்பது அந்த வயசாளிக்கு புரிந்தது. சாவி கொடுத்தார்.

அதற்குக் கூட அந்த தர்மகர்த்தாவிடம் எனது கணவரும் கணவனின் அண்ணன்களும் சண்டையிட்டார்கள் . அவரும் கூட ,இதுக்கப்புறம் ஏம்மா,  இங்க இருக்க?  ஒன்னு   நீ   டவுனுக்கு போயிடு இல்லன்னா சென்னைக்கு போயிடு., அவங்க வாய்ல டெய்லி நிக்காத.,  உங்க அப்பா அம்மா வந்து அழைச்சிட்டு போக சொல்லும்மா" என்றார்

"  இல்லங்கைய்யா . இப்ப நான் போயிட்டேன் அப்படின்னா எனக்கு பொறந்தது அந்த முனியனுக்குனு சொல்லிடுவாங்க""

"..................."

 "நான் இங்கே இருந்து குழந்தை பெத்துட்டு அதுக்கப்புறம் தான் போவேன்... " என்று நான் வீம்பாக அதே ஊரில் இருக்கவே , கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அந்த ஊரார் என்னை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தார்கள் .

' இதுதான் சாக்குனு அவ ஒன்னும் ஊர விட்டு போயிடலையே. இங்கே இருந்து தான் பரிசுத்தமானவ அப்படின்னு காட்டுறதுக்கு இருக்காளே' அப்பந்னா அவ மேல ஒரு தப்பும் இல்லையே. அதுவும் இல்லாம அந்த முனியன் ஒரு அப்பாவி. அவனை இத்தனை வருஷமா நம்ப பார்த்துட்டு இருக்கோம்.  இப்படி ஒரு தப்பை அவன் செய்வானா?' என்றெல்லாம் மக்கள் பேச ஆரம்பித்தார்கள்.

எனக்கு ஏழு மாதம் ஆக, நான் பார்த்து வந்த  டவுன் வேலையை நான் விட,. அப்பாவும், அம்மாவும் கூட வந்து இருந்தார்கள்.

 எல்லோரும் எதிர்பார்த்த அந்த பிரசவம் வந்தது. உள்ளூர் ஹாஸ்பிடலிலே அழகான பெண் குழந்தை பிறந்தது.  குழந்தை எனது கணவரின் அம்மா, இறந்து போன மாமியாரின் ஜாடையாக  இருப்பதாக ஊரார்  சொல்ல  வந்து பாருங்க ஒரு நிம்மதி.

அன்று முழுக்க அழுகையை துடைத்து கொண்டே இருந்தேன். போதும் அழுதது. இனி எதற்கும் அழக்கூடாது  என்றும் தெளிந்தேன்.

என் மீது சுமத்தப்பட்ட அந்த வீண்பழி  அன்றோடு தொலைந்தது . மொத்த ஊராரும் ஒன்றுகூடி அந்த பெரிய வீட்டை திட்டி கரித்துக் கொட்டினார்கள்.

 ஆனால், நான் அதற்குப் பிறகு அந்த ஊரில் இருக்க தேவையில்லை தான். ஆனால் இன்னும் கொஞ்ச காலம் இருந்து குழந்தைக்கு  பால் மணம் மாறினால் பயணம் செய்ய ஈஸி' என்பதால் இன்னும் ஆறுமாதகாலம் அங்கேயே இருந்தேன் .

இந்த இடைபட்ட ஒரு ஆண்டில் ஒருமுறை கூட அவனின் அண்ணந்களும் அவர்களுக்கு வாய்த்த இல்லத்தரசி சிகாமணிகளும் கூட பக்கத்து தெருவில் இருக்கும் என்னையும் என குழந்தையும்  வந்து பார்க்கவே இல்லை. அவர்கள் பார்க்காவிட்டால் போயிற்று,  நான் எவன் கூட படுத்து புள்ளை பெற்றோனோ அந்த நாயே கூட வரவில்லை.

நான் டவுனில் ஒரு சூப்பர் மார்கெட்டில் வேலைக்கு போய் கொஞ்ச நாள் சம்பாதித்தேன். அங்கிருந்தபடியே கல்லூரி படிப்பை தபாலில் தொடர்ந்தேண். கடைசி ஒரு  ஆண்டு தேர்வு  எழுதினால் டிகிரி கிடைக்கும்.

கடைசி தேர்வு எழுதுகிற சமயத்தில் நான் எனது குழந்தை எடுத்துக் கொண்டு நான் கிளம்பி விட்டேன் .

அதுவரை என்னை வந்து பார்க்காத அந்த நாய் பஸ் ஸ்டாண்டில் வந்து வந்து எனது காலைப் பிடித்து அழுதது. எனது கணவர் அழுத போதும் அவனை எட்டி உதைத்து விட்டு வந்தேன். அதன்பின் நடந்தேல்லாம் இந்த விமலாவின் போராட்ட வரலாறு.

 இதெல்லாம் நடந்து 20 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது 

 எப்பவோ நடந்து முடிந்து போன எனது வாழ்க்கையின் கருப்பு பக்கமான அந்த ஓராண்டு இல்லற வாழ்க்கையை  இப்போது, அதுவும் இன்று ஏன் நினைவு கூற வேண்டும்? அவசியம்  இருக்கிறது.

இந்த கதையை இப்போது  நான் சொல்ல வேண்டும்? உங்களிடம்  இதை நான் சொல்லி என்ன ஆகப்போகிறது?.  நான் பரிசுத்தமானவள் என்பதை உங்களிடம் நிரூபிக்கவா?

 விமலா ராணி,. விமலா  தயாளன் ஆகி., சே  இந்த விமலா தயாளன்  பெயரைப் பாருங்கள்.

இந்த 20 ஆண்டுகளாக எப்போது சொன்னாலும் நான் எனது கணவரின் பெயரை சொல்லாமல் சொன்னதில்லை.

கணவனை தான் அப்போதே ஒதுக்கி விட்டு வந்து விட்டேன். பஸ் ஸ்டாண்டில்  எல்லாரும் பார்க்க எட்டி உதைத்து விட்டு வந்தேன். ஆனால் அவனது பெயரை சுமந்து கொண்டு தான் இருக்கிறேன். 

இந்த விமலா  தயாளன் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்த பேர் சொல்ல விரும்பாத ஊரில் இருந்து கிளம்பி,  சென்னைக்கு வந்து சொந்தம் பந்தம் எதையும் தேடி பார்க்காமல்  ஒரு வுமன் ஹாஸ்டலில் தங்கி சொந்தமாக வேலை தேடிக்கொண்டு  மேற்கொண்டு படிக்கவும் ஆரம்பித்தேன். 

கையில் குழந்தையை வைத்துக் கொண்டே நான் சகல கஷ்டங்களையும் பட்டேன். மகள் ப்ரீத்தியை கிரஷ்ஷில், பால்வாடி  ஸ்கூலில் சேர்த்து அவளை பார்க்க ஆளை நியமித்து..

அப்ப்பப்பா.  நான் பிறந்த இதே சென்னையில் ரொம்பவும் கஷ்டப்பட்டேன்.  இளநிலை டிகிரி முடித்தேன் .அதற்குப் பிறகு பி.ஜி அதற்கு பிறகு ஸ்பெஷலிஸ்ட் டாப் கோர்ஸ் .

இது மட்டும் இல்லாமல் குழந்தையை கூட்டிக்கொண்டு நியூசிலாந்து வரை சென்றேன்.  அங்கும் ஒரு உயர் படிப்பை படித்தேன் . திரும்ப இங்கே வந்து  ஆண்டிற்கு ஒரு நிறுவனம் என பல நிறுவனங்களைத் தாண்டி இன்று நீங்கள் எல்லாம் வியக்கிற ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் ஒட்டுமொத்த கன்ட்ரி  ஹெட்டாக நியமிக்கப்பட்டு இருக்கிறேன்.  

இன்று எனக்கு கீழே இந்தியாவில் மட்டும், 19 கிளைகள்,  500 பேர் பணிபுரிகிறார்கள்.

அந்த  கார்ப்பரேட் நிறுவனத்தின் இந்திய வர்த்தகம் முழுதும் நான் தான் பார்த்துக் கொள்கிறேன். 

கல்விதான் என்னை உயர்த்தியது.  நான் கொண்ட வைரக்கியம்தான் என்னை இந்த அளவிற்கு கொண்டு வந்தது .

எனது கல்வி ஸ்டேட்டஸ் கூடவே எனது மகளும் வளர்ந்தாள்.

இன்று முன்னணி பில்டரின் மிகப்பெரிய 5 ஸ்டார் நட்சத்திர அப்பார்ட்மெண்டை சொந்தமாக வாங்கி  நாங்கள் வசிக்கிறோம்.  நாங்கள் என்றால் நானும் எனது மகளும்.

 அதெல்லாம் போகட்டும் .

இதென்ன விமலா ராணியின் வீர வரலாறா? இலை சுய தம்பட்டமா? எதற்கு 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்த கதையை நான் சொல்கிறேன் . இப்போது செழித்தோங்கி நிற்கும் எனது செல்வ நிலையை பறை சாற்றுகிறேண். வீண் பெருமைக்கா? இல்லை, உங்கள் யாருக்காவது மோட்டிவேஷன் கிளாஸ் எடுக்க போகிறேனா? எதுவும் இல்லை.

இந்த விமலா  தயாளன் என்பது யார்? என்பதையும் எத்தனை வைராக்கியமானவள்? என்பதையும் நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

கணவன் சரியில்லை என்ற உடனே இன்னொரு ஆணை தேடுவது இன்னொரு துணையை தேடுவது, வறுமைக்கும்  தினவெடுக்கும் இளமைக்கும் இரையாகிப் போவது என்கிற ஒரு தவறை நான் எப்போதுமே செய்யவில்லை .   நான் சராசரியும் இல்லை.

எனது இத்தனை ஆண்டுகால பயணத்தில் நான் எப்படி முன்னேற வேண்டும்? எனது மகளை எப்படி வளர்க்க வேண்டும்? என்று நினைத்தேனே தவிர, எனது இளமையின் பசியை எப்படி தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என ஒருபோதும்  நினைத்ததே இல்லை.

வெளி நாடுகளில் விமான பயணங்களில்   நான் சக ஆண்களுடன் பயணம் செய்திருக்கிறேண். பார்ட்டி, கான்ப்ரண்ஸ், பஃபே , எல்லாம் உண்டு. ஆனாலும் எவனும் என் நுனி விரலையும் தொட்டதில்லை. தொட விட்டதில்லை.

நான் கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் செய்திருந்தால் நான் இப்பொழுது பெற்றிருக்கும் உன்னதமான நிலையை இன்னும்  கூட பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நான் பெற்றிருக்க முடியும் .

ஆனால் நான் அதை ஒருபோதும் செய்யவில்லை. 

எனக்கு கணவன் கூட இருக்கிறானா ? இல்லையோ அவன் கட்டிய தாலிக்கு நான் ஒழுக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்று தான் இத்தனை ஆண்டு காலமாக இருந்தேன் வாழ்ந்தேன். வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

ஆனால் ஆனால் .,....

ஆனால்., இந்த ஒரு வார காலமாக எனக்கு நடந்த பிரச்சனைகளும் எனது கற்புக்கு நேரடியாக விடப்பட்ட சவால்களும் என்னால் முறியடிக்கவில்லை .

அழுகையாக இருக்கிறது.  அவமானமாக இருக்கிறது.

போயும் போயும் இந்த வயதில் எனக்கு தோற்றுப் போய் விடுவேனோ என்கிற பயம்  என் நெஞ்சை அடைக்கிறது. உடல் உஷ்ணமாகிறது. காரணம் எனது மகள் ப்ரீத்தி.

அவளது வருங்கால கணவன் , அவளது காதலன் ஷாம். 

அட இது வழக்கமான கில்மா கதை' என நினைத்து விடாதீர்கள் . ஒரு இல்லத்தரசி தனது இல்லற ஒழுக்கத்தை வைராக்கியமாக கடைபிடித்து வரும் சூழ்நிலையில் அவளுக்கு எதிராக தொடுக்கப்பட்ட சவால்களை அவள் முறியடித்தாளா ? இல்லையா அவலது பக்கம் என்ன நியாயம்? என்ன அநியாயம்? அவள் எப்படியெல்லாம் வஞ்சிக்கப்பட்டாள்  என்பதை குறைந்தபட்ச உணர்வோடு  இந்த கதையை   அல்லது  எனது இந்த வாழ்க்கையை நீங்கள் விமர்சிக்கலாம். 

யோசித்துப் பாருங்கள்.  கணவன் இல்லாத ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில் அதுவும் கை குழந்தைடன் இருக்கும் ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில் எத்தனை ஆண்கள் பல்லை இளித்துக் கொண்டு வருவார்கள் ?

அவர்களுக்கெல்லாம் என மடியில், என் படுக்கையில்  இடம் கொடுத்தேனா? 'தோழி, நண்பி, உடன்பிறவா சகோதரி என பசப்பு வார்த்தைகளை பேசிக்கொண்டு மார்புகளைப் பார்த்துக் கொண்டே பேசுவார்கள்.

' நீ உம்ம்.. சொல்லு நான் ராணி மாதிரி வைத்துக் கொள்கிறேன் '  என சொல்பவர்கள் எத்தனை பேர் ?

இந்த பசப்பு வார்த்தைகள் என்னிடம் யாரும் சொல்லி இருக்க மாட்டார்களா? சாதாரண பெண்களுக்கே அத்தனை ஆபர் வரும்போது ஒரு சினிமா நடிகையை விட மிஞ்சிய அழகும்,  இளமை பூரிப்பிலும் இருக்கின்ற எனக்கு எத்தனை ஆபர்கள் வந்திருக்கும்?

 அதை எல்லாம் மீறி கட்டுகோப்பாக வாழ்ந்து தானே நான் நினைத்த உயரத்தை இலக்கை அடைந்திருக்கிறேன் 

அப்படிப்பட்ட பரிசுத்தமானவளை எவனோ ஒரு சின்ன பையன் வந்து அசைத்து விட முடியுமா ? என்ன?

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[budbed]

மிக்க நன்றி!
ஆனால், பலரும் இந்த கதையை படித்திருந்தாலும் கமென்ட் ஏதும் போடாமல் தவிர்க்கிறார்களே?

கதை பிடிக்கிறது இல்லை என்பதை தாண்டி, கதையின் ஒவ்வொரு பதிவையும் முழுவதுமாக முடித்து பதிவேற்றம் செய்வதற்கு ஏராளமான உழைப்பு தேவை படுகிறது. 

எந்த பலனும் இல்லாமல் வெறும் வாசகர்களின் கருத்துக்களை மட்டுமே உந்துசக்தியாக நினைத்து இங்கு எழுதும் உங்களுக்கும், எல்லா எழுத்தாளர்களின் உழைப்புக்காகவும் தான் இந்த பாராட்டுக்கள்.

தொடர்ந்து எழுதி எங்களை சந்தோஷப்படுத்துங்கள்.

[Vimala Dayalan]

இந்த தளத்தின் ஜாம்பாவான் எழுத்தாளர்களாக அறியப்படுகிற ரதிபாலா, மன்மதன் போன்றோர்கள் பாராட்டி ஊக்கம் அளித்திருப்பதற்கு நன்றிகள்!

[Vimala Dayalan]

CHAPTER 6

அந்த ஷாம் என்னும் இளைஞனை எனது மகளுக்கு எப்படி தெரியும்?' என தெரியவில்லை. 20 வயது பெண் ப்ரீத்தி. காலேஜ் பைனல் இயர், பைனல் செமஸ்டரை முடிக்க போகிறாள். இவன் அவுட் ஆப் காலேஜ். எப்படியோ என் மகள் அவனை பார்த்து விட்டான். அவனும் பார்த்து விட்டான் பழக்கம் காதலாகி விட்டது.
இரண்டு பேருக்கும் செம்மையான லவ்'வாகிவிட்டது. எனது மகள் அழகி தான். ஆனால், என் அளவுக்கு இல்லை என்பது எனக்கு தெரியும்.
ஆனால் ஷாமுக்கு அவள் தேவதையாக தெரிந்திருக்கிறாள்.
திடீரென ஒரு நாள்
" மம்மி நான் இன்று ஒரு ஆளை நாம் வீட்டிற்கு கூட்டி வருவேன் உங்களுக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ்' என்றார்கள். எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை ஒருவேளை எனது கணவரை தான் இவளை அழைத்து வருகிறாளா ? அந்த ஆளு ஆளு இவளை எங்காவது பார்த்து தொலைத்து விட்டானா? என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்க சாயந்திரம் அந்த ஷாமை அழைத்து வந்தாள்.
ஜீன்ஸிலும் நீல கலர் பணியிலும் இருந்த அவன் பார்க்க அழகாக இருந்தான். அவளுக்கு டென்னிஸ் கோச் அவன். கோச்சிங்க் அவனது ஹாப்பி மட்டும் தான். அவன் குடும்ப பிசினஸ் பல இருந்தன.
எனது மகளை விட எட்டு வயது வித்தியாசம். ஆனால் முகத்தில் முகம் இளமையாக வசீகரமாக இருந்தது. இப்படியா திடுதிப்பென ஒரு லவ்வரை கூட்டி வந்து அம்மாவிடம் அறிமுகப்படுத்துவாள்?. இந்த ப்ரீத்திக்கு அறிவே கிடையாது எனக்கு கோபமாக வந்தது. ஆத்திரத்தில் பல் கடித்தபடி இருந்தேன்.
அவனும் ரொம்ப கேஷுவலாக கைகுலுக்கி 'ஹலோ ஆன்ட்டி' என்றான். கொஞ்ச நேரத்தில் அவன பற்றி எல்லா விவரங்களையும் சொன்னான். ஒரே பையன். ஒரே பொண்ணாம்.
"எல்டர் சிஸ்டர் மேரிட்' என்றான்
அவனது அப்பா ஹோம் தியேட்டர், அக்வாஸ்டிக் பிசினஸ் செய்கிறார். பிராண்ட் பெயரை சொல்ல ஷாக் ஆகிவிட்டேன். அது பிரபலமான ஹோம் தியேட்டர் பிராண்ட். 10 லட்சம் கொடுத்தால் ரூமையே ஒரு மினி தியேட்டர் போல மாற்றிக் கொடுத்து விடுவார்கள். இவன் அதையும் பார்த்து கொள்கிறான். கூடவே ரெடிமேட் டிரஸ்., காஸ்மெடிக்ஸ் ஐடம்ஸ், சேல்ஸ் ஷாப் மட்டும் சென்னையில் இவனுக்கு 11 கடைகள் இருக்கின்றன. வாவ் பெரிய இடம்தான்.
அவன் என்ன படித்திருக்கிறான் என்ன வேலை செய்கிறான்? என்ன வருமானம்? எல்லாம் சொன்னான்.
" ஆன்ட்டி எனக்கு பிரீத்தியை கல்யாணம் பண்ணி கொடுங்க. நான் அவளை பத்திரமாக பார்த்துக்குவேன். பிலீவ் மீ ஆன்டி "
'.................."
'அவளை மட்டுமல்ல , உங்களையும் பத்திரமாக பார்த்துக் குவேன் " நான் முறைக்க.,
' இது என் வீடு என் குடும்பம். ஐ வில் டேக் கேர்.. ஆப் யூ' என்றெல்லாம் டயலாக் பேசினான்.
நான் ப்ரீத்தியை மட்டும் தனியாக கூப்பிட்டு ' இதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது. கண்டிப்பா மேரேஜ் பண்னுக்குவான்னா., முதல்ல., அவங்க வீட்டில் வந்து பெண் பார்க்கச் சொல்லு."
"அம்மா பேமிலி பிசினஸே மாசம் பல லட்சம் தேறும். இவரு தனியா பிஸினஸ் பண்றார். எல்லா பெரிய மால்லயும் இவனுக்கு ரெடிமேட் ஷாப் , காஸ்மடிக்ஸ் ஷாப் இருக்கு. இவன்கிட்டயே 25 பேர் வேலை செய்றாங்க. வசதி விடுங்க குட் ஆட்டியூட், பிகேவியர் இருக்கு. ரொம்ப சாப்ட் கை.. ப்ளீஸ் மம்மி" என்றாள்.
"இவ்ளோ பிசியா இருக்கான்.. இதுல டென்னிஸ் வேறயா?'
'டென்னீஸ் இல்ல., பேட்மின்டன்"
"'எதுவோ ஒன்னு.. பேட்மின்டன் எப்படி?"
'அது மார்னிங்க் சிக்ஸ் டூ எய்ட் மம்மி"
ப்ரீத்தி ஆறு மாதமாக பேட்மின்டன் கோச்சிங்க் போய் வருகிறாள். அங்கு போகதான் இவளுக்கு பழக்கமாயிருக்கிறது போல. இடம் வசதியான இடம்தான் .வீட்டிற்கு ஒரே பையன் . பையன் நல்லவன் தான். ஆனால் இது ஆம்பளைங்க இல்லாத வீடு.
இப்படி கல்யாணத்திற்கு முன்பே ஒரு பெண்ணை அவளது வீட்டில் வந்து பார்ப்பது சரியாக இருக்குமா?
ஒரு நாள் இந்த விஷயம் அவர்களது வீட்டில் தெரிந்து கொண்டால் என்ன சொல்வார்கள்?
அம்மாவும் மகளும் பையனை வலை போட்டு பிடித்து விட்டாளுங்க என சொல்ல மாட்டார்களா? நான் எவ்வளவு எடுத்துச் சொன்னாலும் இந்த ப்ரீத்தி கேட்டு தொலையவே இல்லை .
அவனும் "ஆன்ட்டி. இதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காதீங்க., உங்களுக்கு ஓகே வா?. உங்களுக்கு புடிச்சிருக்கா.,? அதை சொல்லுங்க'
'..................."
"இப்ப அவுட் ஆஃப் கண்ட்ரி. ஹி இஸ் இன் ஜெர்மனி. அவர் இன்டியா வந்த உடனே நாங்க பேமிலியா வந்து பொண்ணு கேட்க வரோம். ஓகேவா? அதுவும் இல்லாம ப்ரீத்தி இப்ப காலேஜ் பைனல் இயர், பைனல் செமஸ்டர்ல இருக்கா. அது முடிஞ்சப்பறம் மேரேஜ் பிக்ஸ் பண்ணிக்கலாமே"
'....................."
" நான் உங்களை ஏன் பார்க்க வந்தேன் அப்படின்னா ? முதல்ல நீங்க எனக்கு ஓகே சொல்லணும் . நீங்க தான் எனக்கு முக்கியம்" என்றான்.
எனக்கு என்ன சொல்வது என்ன தெரியவில்லை . கலகலப்பாய் பேசி காபி குடித்து விட்டு போனான். ரொம்ப ஸ்டல், மேன்லி லுக்., பேச்சு நடையெல்லாம் ஒரு பாலிவுட் நடிகன் போல தான் தெரிந்தான்.
எனக்கும். பையன் நல்லவனா இருந்தா, சரி பிரீத்தியை கட்டி வைத்து விடலாம்' என தான் தோன்றியது.
தொடர்ந்து இரண்டு மூன்று நாட்கள் வந்து வீட்டிற்குள் மகளை கொண்டு வந்து விட்டுவிட்டுப் போனான்.
அதோடு இரவு வரை பேசிக் கொண்டிருந்தான். அதுதான் எனக்கு நெருடலாக இருந்தது. அவன் வந்தாலே நான் உள் ரூமில் போய் லாக் செய்து கொண்டிருக்க வேண்டியதாக இருந்தது.
அவன் அப்படி அடிக்கடி எங்கள் அப்பார்ட்மெண்டில் வருவது எனக்கே ஒரு மாதிரியாக இருந்தது .
அப்படி நான் சொன்னேன் என்பதற்காக, அவன் மேலே வராமல், அப்பார்ட்மெண்டில் பார்க்கிங்கிலேயே வைத்து அவளை இறக்கி விட்டு போனான்.
ஒருமுறை அவன் அப்படி இறக்கிவிட்டுப் போகும் போது நான் ஜன்னலில் எட்டிப் பார்க்க, அவன் எனது மகளை இடுப்பில் கை போட்டு வளைத்து பிடித்து தன்னோடு அணைத்து அரை இருட்டில், அவளது உதடுகளை கடித்து முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தான்.
எனக்கு குப்பென வியர்த்தது.
இந்த வெட்கங் கெட்ட பெண்ணும் அவனுக்கு வாய் திறந்து உதடுகளை காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த காலத்து பொண்ணுங்கள் ஒரு வரைமுறை இல்லாமல், எப்படி அலையறதுகள்? நான் உள்ளுக்குள் திட்டினேன்.
'ஹுக் இப்படி ஒரு முத்தக்காட்சி நான் முதன்முறையாக இப்போதுதான் நேரில் பார்க்கிறேன். பார்த்ததுமே நான் திடுக்கிட்டேன் .
லிப்டில் ஏறி மேலே வாய் துடைத்துக் கொண்டு மேலே வந்த வீட்டுக்குள் நுழைந்த பெண்ணை பார்த்து எனக்கு கோபமாக இருந்தது. இந்த அசிங்கத்தை எல்லாம் வெளியில் செய்கிறார்கள் என கோபமாக இருந்தது.
நான் பார்த்தேன் சரி. வேறு யாரவது அபார்ட்மென்டில் பார்த்தால்?
என் உடம்பு தட தடவென ஆகிப் போனது.
இந்த ப்ரீத்தி நாயை என்ன சொல்லி திருத்த ? இதில் எல்லாமா நான் தலையிட முடியும்?

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[chellaporukki]

Ponna okkurathukku munnadi aripeduthu poyi irukka ava ammavathan first oppan pola

[Vimala Dayalan]

Ponna okkurathukku munnadi aripeduthu poyi irukka ava ammavathan first oppan pola

கதை ஓட்டத்தை நீங்கள் நன்கு படித்து புரிந்த கொள்ளவில்லை என நினைக்கிறேன்

[veeravaibhav]

As if preeti is born to another woman she is thinking to even scold. Diastrous

[Vimala Dayalan]

CHAPTER 7

சரி! இனிமேல் மகளை அவன் வெளியில் விட்டு விட்டு வர வேண்டாம் வீட்டுக்குள்ளே வந்து விட்டுப் போகட்டும்' என நான் சொன்னேன். வேற என்ன சொல்ல.? போற மானம் வீட்டில போவட்டுமே?
அதிலிருந்து அவன் ரொம்ப சாவகாசமாக வீட்டுக்கு வருவதும் சோபாவில் உட்கார்ந்து கொள்வதும் அவள் அருகிலேயே நெருங்கி உட்கார்ந்து கொள்வதும்., நான் இருக்கும் போதே அவன் அவளின் கையை எடுத்து அவன் பிசைந்து கொண்டிருப்பதும் எனக்கு பார்க்க ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. அவளும் கிளீவேஜ்ஜை அவனுக்கு காட்ட தான் செய்தாள்.
நானும் அவளிடம் சொல்லதான் செய்தேன்,.
"ஏய்ய் நான் சொல்றது தப்பா நினைச்சுக்காத ப்ரீத்தி. மேரேஜ்க்கு முன்னாடி ஒரு பையனை நம்ம வீட்டுக்குள்ள கூப்பிடுறது தப்பு. அதுவும் நீங்க இவ்ளோ குளோசா நான் இருக்கும் போதே இப்படி இருக்கறது ரொம்ப.தப்பு.. அவன் தான் ஆம்பளை புள்ளை.. ஆனா உனக்கு வெக்கமே இல்லியாடி'
'அம்மா'
' நாளை பின்ன எதாச்சும் தப்பா ஆயிடுச்சுனா, நம்மளை எல்லாருமே குறை சொல்ல ஆரம்பிச்சிடுவாங்க., இது மாதிரி நான் நிறைய விஷயத்துல பட்டுட்டேன். சொன்னா கேளு ப்ரீத்தி,. அவனை அவங்க பேரண்ட்சோட வந்து பொண்னு கேக்க சொல்லு., இல்லன்னா., .அவன் இங்க வராமா இருக்கறது பெட்டர்"
'அம்மா அவன் ரொம்ப நல்லவன்மா"
'அவன் நல்லவனா? கெட்டவனா? ஆராய்ச்சில்லாம் வேணாம்."
" மம்மி., அவன் நல்லவனா இருக்குறதால தான், நம்ம வீட்ல வந்து என் கிட்ட உட்காந்து பேசிட்டிருக்கான்"
'...................'
'கெட்டவனா இருந்தா, என்னை லாட்ஜ் புக் பண்ணிட்டு ,. அங்க வாடி இங்க வாடி என்று கூப்பிட்டு இருப்பான் இல்ல?"
'...................ஏய்ய்'
" நான் தெரியாம தான் கேட்கிறேன் நானு காலேஜுக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு கோவளத்தில, இல்லன்னா மகா[பலிபுரத்துல ரூம் போட்டு '
"ஏய்ய்ய்'
"அவன் கூட ஒண்ணா இருந்தா உங்களுக்கு என்ன தெரியவா போகுது? சொல்லுங்க " என ப்ரீத்தி சொல்ல உடனே நான் பளிரென அவளை அடித்தேன் .
அவளை நான் அடித்தாலும் அவள் சொன்னதில் நியாயம் இருக்கத்தான் செய்தது.
ஷாம் அழகன். வசீகரமானவன். எந்த பெண்னுக்கு அவனை பார்த்தால் பிடிக்கும். சுலபமாய் தட்டி தூக்கி விடுவான். பெரும் பணக்காரன்;. ஒரு பெண்ணை எப்படி மயக்க வேண்டும்? என்ற வித்தை தெரிந்தவன் . ஒரு பேச்சில் ஒன்பது பிக்கப் பாய்ன்டு வைத்து பேசுவான்.
அவன் நினைத்திருந்தால் எனது மகளை எங்கு வேண்டுமானாலும் கூப்பிட்டு போய் அவள் அவன் இஷ்டத்திற்கு அனுபவித்து அவளை சீரழித்திருக்க முடியும். இவளும் ரெடியாக தான் இருக்கிறாள்.
ஆனால், அதை அவன் செய்யாமல் அவளை வீட்டில் வந்து விட்டுப் போகிறான். மொட்டை மாடியில் பால்கனியில் தான் நின்று பேசுகிறான். கண்டிப்பாக அவன் இவளை ஏமாற்ற மாட்டான்.
எனது கணவன் தயாளன போல இவன் தன் துணை மீது அக்கறை இல்லாதவனாக கண்டிப்பாக இருக்க மாட்டான்.
இவனை தாராளமாக நம்பலாம் என்று நான் நினைத்தேன். அவனை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வீட்டுக்குள் வர வைத்தேன் .
முதலெல்லாம் முகம் கொடுத்து அவனிடம் பேச மாட்டேன். ஆனால் அவன் மீது நம்பிக்கை கொண்டு அவளிடம் சினேகமாக பேச ஆரம்பித்தேன். அவனது அப்பா எப்போது வருவார்? எப்போது பிரித்தியை பெண் கேட்க அவனது குடும்பம் வரும்? என்றெல்லாம் கேட்டேன்.
அவனும் என்னிடம் ஓயாமல் கதையளப்பான். என் ஒர்க் என்னவெல்லாம் கேட்பான். சினிமா, பாலிடிக்ஸ் , லிட்ரேச்சர் எல்லாம் ஓபனாக பேசுவான்.
ப்ரீத்திக்கு பாலிடிக்ஸ் தெரியல, லிட்ரேச்சர் தெரியல என குறைபட்டு கொள்வான்.
இரவு பத்து மணி ஆகும் போது தான் வீட்டிற்கு கிளம்புவான். சில நேரம் டைனிங்கில் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டும் போவான். என்னால் தடுக்க முடியவில்லை.
அவ்வளவு பெரிய வீட்டு பணக்கார பையன் நம் வீட்டில் இவ்வளவு நேரம் இருக்கிறானே என்றெல்லாம் எனக்கு தோன்றும்.
அவன் அத்துடன் நிற்கவில்லை. அவன் அதற்குப் பிறகு ஒவ்வொரு நாளும் எதாவது கிப்ட் கொண்டு வந்து எனக்கும் எனது மகளுக்கும் கொடுக்க ஆரம்பித்தான்.
லிப்ஸ்டிக், சென்ட், பெங்கால்ஸ், கிளிப் என ஆரம்பித்து பெண்களை சுலபமாய் ஈர்க்கும் காஸ்மெட்டிக் ஐட்டத்தில் துவங்கி அவன் ரெடிமேட் டிரஸ்ஸும் பிர்சண்ட் செய்தான்.
அவன் பல லேட்டஸ்ட் ட்ரெண்டிங் உடைகளை கொண்டு வந்து எனக்கும் ப்ரீத்திக்கும் கொடுத்தான். எல்லாம் காஸ்ட்லி. டென் தவ்சன்ட் அபோவ்.. அதை எல்லாம் நான் அணிந்து கொண்டு எனது அலுவலகத்திற்கு போனால் மொத்த பேரும் அதிர்ச்சியில் திக்கு முக்காடுவார்கள்.
ஆனால், நான் எவ்வளவு மறுத்தாலும் அவன் இப்படி வாரி வழங்குவதை நிறுத்தவே இல்லை. இந்த ஒன்றிற்காகவே எனது மகளை இவனுக்கு கட்டிக் கொடுக்கலாம் என நான் நினைத்தேன் . காலை பிடித்து அளவெடுத்து கொண்டு செப்பல்ஸ் வாங்கி வரும் அளவுக்கு அவன் காஷுவலாக இருந்தான்.
இன்று வந்தால் என்ன கொண்டு வருவானோ? என ஏங்க ஆரம்பிக்கும் அளவுக்கு நான் கிஃப்ட் மோகத்திற்கு ஆளானேன். என்னால் அதெல்லாம் வாங்க முடியும் தான். ஆனால் இலவசத்துக்கு என ஒரு கவர்ச்சி இருக்கதானே செய்யும்? அவனை காஸ்மடிக்ஸ், செப்பல். ஷூஸ் அதிலேயே நிறுத்தி இருக்காமல் எங்களுக்கு உடைகள் வாங்கி தரவும் அலவ் செய்தது தவறாகி விட்டது.
ஆம். அப்படி அவனை அனுமதித்து தான் தவறாகி போய்விட்டது. ஏனென்றால், அவனது கிப்ட் பட்டியலில் கவுன், புடவை, பெட்டிகோட், சுரிய்தார், நைட்டீஸ், என போய் கொன்டே அடுத்ததாக இருந்தது ப்ரீத்திக்கு பிரா, ஜட்டி .
அவள் சைசுக்கு ஆறு பிராக்கள் ஜட்டிகளை பார்த்த உடனே நான் அவளிடம் சத்தம் போட்டேன் .
"இட்ஸ் எனாஃப் பிரீத்தி! வெரி ராங், கல்யாணத்திற்கு முன்னாடி ஒரு பையனிடம் இது எல்லாம் கிப்டாக வாங்குறியே உனக்கு அறிவு இல்லையா?" என்றெல்லாம் திட்டி தீர்த்தேன் .
ஆனால், அந்த ஷாம் நாய் அதற்கு மறுநாள் எனக்கு ஒரு கிப்ட் கொடுத்தான். பாக்சை திறந்தால் , அதிலும் ஆறு டிசைனர் பிராக்கள். மேட்சிங்காக பேண்டிஸ்கள்.
ஆனால் ஆனால் அது அனைத்தும் எனக்கு.
பார்த்தவுடனே எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
நான் மகளை திடுக்கிட்டு பார்க்க மகள் சிரித்தாள்
' இப்ப என்ன சொல்றே?" என்பது போல சிரித்தாள் .அவன் போன பிறகு நான் அவளை மறுபடியும் திட்டினேன் .
"என்னடி அவன் கொஞ்சம் கூட மரியாதை இல்லாம ஒரு மாமியாருக்கு போய் பிரா, ஜட்டிலாம் வாங்கி தரான். மோசமான பையண்டி" என்றேன்.
"அம்மா அதை ஏம்மா அப்படி நினைக்கிற? உனக்கும் இன்னோர்ஸ் தேவைப்படும் இல்ல?
"ஏய்ய்'
' அவன் தான் சொன்னான் .உனக்கு மட்டும் வாங்கி தரேன்.. உங்க அம்மாவுக்கு வாங்கி தரட்டா? வாங்கி தந்தா தப்பா நினைச்சுப்பாங்களா?" ன்னு கேட்டான்.
"ஏய்ய்ய் பைத்தியக்காரி. இப்படியா அவன் கிட்ட கேப்பே?"
"அவன் கேட்டான். சரி எங்க அம்மாவுக்கு இன்னர்ஸ் வாங்கி கொடு" ன்னு கேட்டேன். அவனும் எடுத்து வந்து கொடுத்தான் இதை போய் தப்பா நினைக்கிறியேம்மா"
" சரிடி! என் சைஸ் எப்படி அவனுக்கு தெரியும்"
" நான் தான் சொன்னேன் " ஐயோ அந்த பெண்ணை என்ன செய்வது ? என தெரியவில்லை . இதை யாராவது கேட்டா என்ன நினைப்பார்கள்?
போயும் போயும் ஒரு மருமகனாக வரப்போகிற ஆளிடம் போய் பிரா, ஜட்டியை காம்ப்ளிமென்ட் ஆக வாங்கின பொம்பளை என்று நினைக்க மாட்டார்களா?
இது தப்பில்லையா?

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[Vimala Dayalan]

CHAPTER 8

மகள் தூங்கிப் பிறகு அந்த பிரா ஜட்டிகளை எடுத்து கட்டில் விரித்து பார்த்தேன். ரொம்ப சாப்ட்.
எல்லாமே வெளிநாட்டு பிராம் ஜட்டிகள். சத்தியமா எனக்கு இவ்ளோ காசு கொடுத்து காஸ்ட்லி வாங்க மனசே வராது. இதை அணிந்தால் அணிந்திருக்கிறோம் என்ற உணர்வே இல்லாத மெத்து மெத்து என்ற பொருட்கள் பேண்டீஸ் நடுவே எனது பெண்மை வெடிப்பு படுகிற அந்த இடத்தில் மெத்து மெத்தென துணிகள் இருக்கும்.
அது அணிந்து நடப்பதே ஒரு சுகம் என்பது போல மிகவும் ரசனை மிக்க பேஷன் டிரஸ் கலைஞர்கள் தான் அதை தயாரித்திருக்கிறார்கள்.
அதிலும் ஒரு பேண்ட்டீஸ் நான்கு விதமாக தனி தனியே பிரிந்து கிடந்தது. அசெம்பிள் செய்ய வேண்டும் போல.
அதாவது பெண்மை மேல் வைத்து அதை ஒட்ட வேண்டும் போல. அதை இந்த நாய் இப்படி எல்லாம் வேண்டுமென்றுதான் வாங்கி இருக்கிறானா? என தெரியவில்லை .
பிரஸ்ட் கப் பாதி மட்டும் மூடுவது போல ஒரு பிரா. முன்பக்கமும் பின் பக்கமும் லேஸ் கயிறுகள். நிப்பிள் வரும் இடத்தில் தனி குஷன். ரொம்ப ஒவர்தான். ஜட்டி, பிரா ரெண்டையும் அணிந்து பார்த்தேன்.
ஒரு பேன்டிஸ் தடித்த நூல் புடங்களின் இடையில் போய் புதைந்து விட்டது. ரென்டு புட்டங்களும் தனி தனியே தெரிய,. இதுக்கு பேன்டீஸே போடவேணாமே? என நினைத்தேன். ஆனால் முன்பக்கம் தங்க முறம் முழுதையும் கவர் செய்திருந்தது.
உள் தொடையை இடிக்கவில்லை. கடிக்க வில்லை. எப்படி தான் அளவெடுத்து செய்தார்களோ தெரிய வில்லை. முறம் முழுக்க மூடி இருந்தது. நடக்கும் போதே துள்ளலாக இருந்தது.
அப்புறம் இந்த பிட்டு பட ஹீரோயின்கள் அணிவது போல நிறைய ஒட்டைகள் போட்ட பேன்டிஸ்,. ரொம்ப கொழுப்புதான். அப்புறம் எம்ப்ராய்டரி ஒய்ட் பேன்டீஸ்.
எனக்கு அவனை பார்க்கவே கூச்சமாக இருந்தது.
நம்ம மாமியா இதெல்லாம் போட்டு தானே இப்ப நம்ம முன்னாடி நிக்கறான்னு நினச்சா? சே...
அதனாலேயே அதற்குப் பிறகு அவன் வரும்போது நான் அவனிடம் முகம் கொடுத்து பேசவில்லை. உர்ரென இருந்தேன். அவனது முகத்தை ஏறிட்டு பார்க்கவும் விரும்பவில்லை. பிளான் பண்ணி செய்கிறான் என அவனை பார்க்கும்போதே எனக்கு ஒரு பக்கம் ஆத்திரமும் இன்னொரு பக்கம் கூச்சமாக இருந்தது .
மகள் கூட வந்து கேட்டாள்.
' ஏம்மா ஷாம் கூட பேச மாட்ற உங்களுக்கு இன்னர்ஸ் வாங்கி கொடுத்த கோவமா?" என்றாள்.
நான் பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை. இப்படி ஒரு இக்கட்டான தர்ம சங்கடம் எனக்கு? இது உலகத்தில் எந்த அத்தை காரிக்காவாது வந்திருக்கிறதா?' என தெரியவில்லை '
இவனை எப்படி கத்திரிக்க வேண்டும்? என நான் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது ப்ரீத்தி ஒரு மடத்தனமாக வேலை செய்தாள்.
'ஒர்க் பிரம் ஹோமே' செய்து கொண்டிருந்த நான்., அன்று பார்த்து ஆபீஸ்க்கு போனேண். நாலு ஹவர் ரென்டு மீட்டிங்க் நடத்தி விட்டு, வீட்டுக்கு வரும்போது 'அந்த' இடத்தில் கச கசவென இருந்தது.
பீரியட்? விரல்விட்டு,. கணக்கு போட்டு பார்த்தேன். டூ டேஸ் முன்னாடியே அவசர குடுக்கை போல.,
வீட்டுக்கு வந்து பாத்ரூமில் பேட் இருக்கிறதா என பார்த்தால் இல்லை. ப்ரீத்தி பாத்ரூமில் நாப்கின் இருந்தது,. ஆனால் அது என் சைஸ் இல்லை. அதை வைத்து விட்டால் நடக்க முடியாது.
என்ன செய்வது? ஆபத்துக்கு பாவமில்லை.
அதை பேன்டீஸ்குள் வைத்து கொண்டேன். ப்ரீத்திக்கு போன் செய்தேன்.
"ஏய்ய் எங்க இருக்கே? பேட் வாங்கிட்டு வரேயா?'
" காலி ஆகிடுச்சா... ஸ்டாக் காலி ஆகற வரைக்கும் என்ன பண்ணறீங்க.. லாஸ்ட் மந்தே பாக்கலியா?'
"ஏய்ய் லெசன் எடுக்காத.. இல்லன்னா விடு நானே போய் வாங்கிக்கறேன். மேல வந்துட்டேன்னு பாக்கறேன்"
" சரி சரி நான் வாங்கி வரேன். வைங்க"
போனை வைத்த பிறகு தான் எனகு உறைத்தது. ஒருவேளை இந்த மடச்சீ ஷாமை வைத்து கொண்டு எனக்கு பேட் வாங்கினால்? ச்ச்சே.. அவ்வளவு இங்கிதம் தெரியாதவளா என மகள்? நான் தைரியமாக இருக்க.,
மணி 8 ஆக. மாலை 4 மணிக்கு உள்ளே வைத்த பேடை, மாற்றும் டைம் ஆக., மகள் பேட் கொண்டு வருவாளா ? இல்லை அடுத்த பேடையும் அவளுதையே வைத்து கொள்ளலாமா? நான் யோசிக்க.,
'ட்டாய்ய்ய்ங்க்ங்க்' டோரை திறக்க ப்ரித்தி தான்.
நல்ல வேளை ., ஷாம் கூட இல்லை. கடவுளே நன்றி.,
அவள் உள்ளே வந்ததும்,. நாப்கின் எங்கேடி? எனக் கேட்க,.
"சாரிம்மா"
"மறந்து தொலைச்சிட்டியா?'
"ஆமாம்மா., இங்க வந்தப்பறம் தான்., ஞாபகம் வந்தது"
"சரியான லூசுடி நீ., சரி நீ இரு நான் மெடிக்கல்ஸ் போறேன்'
" இல்ல இல்ல ., நான் ஷாமை அனுப்பி இருக்கேண். அவன் வாங்கிட்டு வரான்"
"என்னது?'
'ஏம்மா"
" நீ லூசாடி..?'
"அம்மா., நான் வேணாமுன்னு தான் சொன்ணேன்.. அவன் தான் பைக்கை எடுத்துட்டு கிளம்பிட்டான்"
"நீ ஒரு வெட்டி தண்டம்டி"
"சாரிம்மா .'
" மறந்து தான் போயிட்டியே. அப்படியே விட வேன்டியது தானே? அவன்கிட்டவா சொல்வே? ஒரு ஆம்பளைகிட்ட? எதுவும் உன்னை கட்டிக்க போறவங்கிட்ட? "
"விடும்மா. அதெல்லாம் அவன் தப்பா நினைக்க மாட்டான்"
'ச்சி.. நீ என்னை பத்தி நினைச்சி பாத்தியா?'
"ஏம்மா"
"போடி என் மூஞ்சில முழிக்காத"
நான் உள்ளே போய் ரூமில் படுத்து விட்டேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல காலிங்க் பெல் சத்தம் . ஷாம் தான். நான் வெளியே போகவில்லை. காலிங்க் பெல் விடாமல் அடிக்க
இவ என்ன தான் பண்றா? கதவை திறக்காம.,? நான் கோபத்துடன் ஹாலுக்கு வந்தால், அவள் ஹாலில் இல்லை. அவளது ரூமில் இருந்தாள்.
ஓடிப்போய் டோரை பயதுடனே திறக்க சாம் அவனது டிரேட் மார்க் அசட்டு புன்னகையுடன். கையில் நாப்கின் பேக்.., ஓபனாக பேர் தெரியும்படி.
அந்த மெடிக்கல்காரனுக்கும் அறிவில்லை. இவனுக்கும் அறிவில்லை.
"ஆண்டி.. ஹிஹி"
"......................"
"உங்க பிராண்ட் இல்லையாம்., "
'.........................'
"ஆனா இந்த பிரான்ட் அதை விட நல்லா இருக்குமாம்"
'........................"
"ஸ்முத்தி..அண்ட் எக்ஸ்பென்ஷன்"
'அய்யோ கொடுங்களேன்." நான் பிடுங்கி கொண்டே ரூமுக்கு போனேன். வெளியவே வரவில்லை.
ப்ரீத்தியிடம் பேசிவிட்டு, அரை மணி நேரம் கழித்து தான் அவன் வெளியே போனான்.
அவன் போனப்பறம் தான் ஹாலுக்கு வந்தேன். ஒப்புக்கு டி வி பார்த்தேன். ப்ரீத்தியிடம் கூட பேசவில்லை.
அன்று எனக்கென்னவோ நான் ரொம்ப அவமானமாக உணர்ந்தேன். ரொம்ப சிறுமைப்பட்டு போணேன்.
இரவு தூங்கப்போக . போன்.
எனக்கா? இல்லை ப்ரீதிக்கு? வெளியில் அடித்தது.
இந்த தடிமாட்டுக்கு இந்த வேளையில் யார் போன்...? வேறு யார்? அவன் தான். கொண்டையை போட்டுக் கொண்டு நான் ஹாலுக்கு வர போன் ரிங்க் நிண்று போனது.
கொஞ்ச நேரத்தில் மீண்டும் போன்.
"ஹலோ'
"மை ஸ்வீட் ஹார்ட்..ப்ச்ச்ச்ச்"
"ஹலோ'
"வென் யூ வில் கிவ் யுவர் கோல்டன் பிளேட் பேபி' அய்யோ என்ன இவன் இவ்ளோ அசிங்கமா பேசறான்.?. என்னை, ப்ரீத்தி என நினைத்து? ஆங்க்..
" ஹலோ.."
"பேபி.. பெட்டுக்கு வந்துட்டியா? என்ன டிரஸ்?" அவன் அடுத்து என்ன கேப்ப்பான்? எதை ஆரம்பிப்பான்? என தெரிந்து நான் பதறி
"ஹலோ... ஷாம் நான் ப்ரீத்தி மம்மி"
மறுமுனை மௌனமானது. பதட்டமானது
".. நீ... நீங்களா?'' அவன் பயந்து போனான்,
"ஓகே.. ஓகே ப்ரீத்தி எங்கே?'
" ஷீ இஸ் இன் ஹர் ரூம்"
"சாரி ஆன்டி.. சாரி..." அவன் போனை வைத்து விட்டேன். நான் போனையே வெறித்து பார்த்தேண். படவா என் பொண்ணுகிட்ட என்ன டிரஸ்? என்ன கலர்னா கேக்கறே? நான் திட்டி முடிப்பதற்குள் மீண்டும் போன். அவனே..
"ஹலோ"
"சாரி ஆன்டி.. நீங்க தூங்கலியா?
'உனக்கு என்ன வேணும்?"
" நோ.. நோ..அந்த நாப்கின் உங்களுக்கு ஓகே இல்லை?"
கடவுளே!
"இத கேக்கதான் போன் பண்ணியா?'
" இல்ல ஆன்டி கடைக்காரன் கிட்ட சொல்லிட்டு தான் வந்தேன். பேட் செட் ஆகலன்னா மாத்தி கொடுக்கனும்னு"
'......................"
"உங்களுக்கு பர்பெக்ட் ஃபிட் தாணே?.. இல்லன்னா?'
'இல்லன்னா?"
" இல்லண்னா சொல்லுங்க.. மாத்தி தந்துடறேன்" அவன் குடித்திருந்தான் போல
"ஓ.. எப்ப?"
"இப்பவே.."
"உங்களுக்கே இது ஓவரா இல்ல?'
"நாட் மீ"
"போனை வைங்க?' பேச்சு வளக்காமல் போனை வைத்தேன்.
பேன்டீஸ்ம் நாப்கின், பேட் , சைஸ் என்றெல்லாம் அவன் துணிச்சலாக பேசியது எனக்கு மனசுக்குள் பெரிய கலவரத்தை உண்டு பண்ணியது.

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[rkasso]

so hot going

[raasug]

அருமை ! அருமை ! அழகான கதை !

நடுவே நிறுத்தாமல் ஒரே மூச்சில் எட்டு அத்தியாயங்களையும் வாசித்தேன் !

அவ்வளவு சுவாரஸ்யமான கதை ! காட்சிகள் தத்ரூபமாக வந்திருக்கிறது !

கதையின் நடை காட்சிகளை கண் முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது !

கதாசிரியரின் அபாரமான அறிமுகம்  கதையை மேலும் மெருகூட்டுகிறது !

இந்த அருமையான கதையை படைத்த கதாசிரியர் "விமலா தயாளன்" அவர்களை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும் !

தொடர்ந்து அடுத்தடுத்த  பாகங்களை எழுதுங்க !

[Kamalesh Nathan]

Ivalukku thannoda alagu mela garbam. Thanakku kedaikathathu preetiki kedaikuthu engira gandu.

[Vimala Dayalan]

அருமை ! அருமை ! அழகான கதை !

நடுவே நிறுத்தாமல் ஒரே மூச்சில் எட்டு அத்தியாயங்களையும் வாசித்தேன் !

அவ்வளவு சுவாரஸ்யமான கதை ! காட்சிகள் தத்ரூபமாக வந்திருக்கிறது !

கதையின் நடை காட்சிகளை கண் முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது !

கதாசிரியரின் அபாரமான அறிமுகம்  கதையை மேலும் மெருகூட்டுகிறது !

இந்த அருமையான கதையை படைத்த கதாசிரியர் "விமலா தயாளன்" அவர்களை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும் !

தொடர்ந்து அடுத்தடுத்த  பாகங்களை எழுதுங்க !

 மனமுவந்து  பாராட்டியதற்கு மிக்க நன்றிகள்!