[Raj0003]

Story chala anty chala baghudhi super update

[Sunnysunnysunny]

తరువాత ఆరుష్ టిఫిన్ తిని కాలేజీకి వెళ్ళిపోయాడు, కొద్దిసేపటి తర్వాత ప్రతాప్ కూడా తన బ్యాంకు పనిమీద బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. నేను నా నిత్యకృత్యాలైన ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను.


 
కానీ ఈరోజు నా మనసులో ఒక విచిత్రమైన విషయం గమనించాను — ఈరోజు నా మనసులోకి ప్రతాప్ గురించిన ఒక్క ఆలోచన కూడా రావడం లేదు!
 
ఈ ఉదయం వంటగదిలో నా కొడుకు ఆరుష్ నన్ను వెనుక నుంచి కౌగిలించుకుని, నా భుజంపై కొరికిన ఆ చిలిపి స్పర్శే పదే పదే నా మనసులో మెదులుతోంది ?. ? ?
 
నేను ప్రశాంతంగా పడకగదిలోకి వెళ్లి, పెద్ద అద్దం ముందు నిలబడి నా డ్రెస్ కొద్దిగా పక్కకు జరిపి భుజం వైపు చూసుకున్నాను. నిజంగానే... అక్కడ ఆరుష్ పళ్ల ముద్ర చాలా తేలికగా, ఎర్రగా పడి ఉండటం కనిపించింది!
 
అది చూడగానే నా ముఖంలో సిగ్గుతో కూడిన ఒక తీయని చిరునవ్వు మెరిసింది... (ఓరి దేవుడా! ఈ అబ్బాయి ఏమేం అల్లరి చేస్తాడో! ?). ? ?
 
ఎందుకో తెలియదు గానీ, నా మనసును నేను ఆపుకోలేకపోయాను. అద్దం ముందు నిలబడి, నెమ్మదిగా నా వేళ్లతో ఆ కొరికిన గుర్తు మీద నిమురుతూ, ఆ స్పర్శను మళ్లీ లీనం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఆ మధురమైన అనుభూతిని మళ్లీ పొందుతుండగా... అకస్మాత్తుగా నా మొబైల్ రింగ్ అయింది!
 
నా ప్రాణస్నేహితురాలు అంజలి ఫోన్ చేయడంతో నాకు ఒక్కసారిగా బాహ్యప్రపంచంలోకి స్పృహ వచ్చింది. నేను వెంటనే చీర కొంగు సరిచేసుకుంటూ ఫోన్ ఎత్తాను ?.


 
నేను: " అంజు, చెప్పు?"
 
అంజలి: "జాన్వి, ఒక చిన్న సమస్య వచ్చింది. మా చిన్న కొడుకు ఆరోగ్యం కొంచెం క్షీణించింది, అందుకే నేను ఈరోజు మీ ఇంటికి రాలేను."
 
నేను: "ఓహో, పర్వాలేదు అంజు! మనం ఇంకోసారి కలుద్దాంలే, ముందు నువ్వు నీ కొడుకుని జాగ్రత్తగా చూసుకో."
 
అంజలి: "సరేనే."
 
నేను: "అన్నట్టు, నువ్వు ఇప్పుడు బ్యాంకుకి వెళ్లడం లేదు కదా?"
 
అంజలి: "లేదు జాన్వి, నేను ఇప్పుడు ఇంట్లోనే ఉన్నాను. రెండు రోజుల్లో మేము ఊరికి బయలుదేరుతున్నాము."
 
నేను: "సరే, అయితే జాగ్రత్తగా ఉండు, పిల్లలను చూసుకో... నా గురించి అస్సలు చింతించకు."
 
అంజలి: "హ్మ్మ్... అన్నట్టు, నీ గురించి నిరంతరం చింతించే ఆ వ్యక్తి ఉన్నాడుగా..."
 
నేను: (అంజలి ప్రతాప్ గురించి మాట్లాడుతోందేమో అని భ్రమపడి ?) "ఆ వ్యక్తి నా గురించి చింతిస్తాడా? నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా అంజు?"
 
అంజలి: "హేయ్ స్వీటీ! నేను ఆ ప్రతాప్ గురించి మాట్లాడటం లేదురా... నా ముద్దుల ఆరుష్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను!"
 
నేను: (నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనయింది, చెంపలు సిగ్గుతో ఎర్రబడగా ☺️) "ఓ... నాకు ప్రతాప్ గుర్తొచ్చాడులే..."
 
అంజలి: "ఈ ప్రపంచంలో నిన్ను తన ప్రాణంగా భావించేది ఆరుష్ ఒక్కడే జాన్వి! నువ్వు కూడా అతన్నే నీ ప్రాణంగా భావిస్తున్నావు.
 
మీ ఇద్దరిదీ ఎంత గాఢమైన, అమూల్యమైన ప్రేమ... అలాంటప్పుడు మీకు ఇంకెవరో ఎందుకు కావాలి, కదా?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... అవును అంజు, మా అబ్బాయి అలాంటివాడే."
 
అంజలి: "సరే అయితే, నేను మా వాడిని చూసుకుంటాను. ఆరుష్‌కి నా గురించి చెప్పు ... బై!"
 
నేను: "బై అంజు!"
 
ఇంటి పనులన్నీ ముగించుకుని, నేను మధ్యాహ్నం భోజనానికి కూర్చున్నాను . ఎందుకో తెలియదు గానీ, అన్నం తింటున్నప్పుడు కూడా నా మనసంతా ఆరుష్ ఆలోచనలతోనే నిండిపోతోంది.
 
పైగా అంజలి చెప్పిన మాటలు నా మదిలో పదే పదే మారుమోగుతున్నాయి — "మీ ఇద్దరిదీ ఎంత గాఢమైన, అమూల్యమైన ప్రేమ... అలాంటప్పుడు మీ మధ్యకి ఇంకెవరో ఎందుకు కావాలి?"
 
ఈరోజు నాకేమవుతోంది? నా మనసుకి పిచ్చి పడుతుందేమో! భోజనం ముగించి, హాలులో టీవీ చూడటానికి కూర్చున్నాను . ఈరోజు పరీక్ష ఉండటంతో ఆరుష్ త్వరగానే ఇంటికి వచ్చేశాడు.
 
ఆరుష్ రాగానే నేను సోఫాలోంచి లేచి వాడి దగ్గరకు వెళ్లాను ?‍♀️.
 
నేను: "ఆరుష్! పేపర్ ఎలా వచ్చిందిరా? అన్నీ సరిగ్గా రాశావా? అన్ని ప్రశ్నలకి సమాధానాలు రాశావా? ఏమైనా కష్టంగా వచ్చిందా ఏంటి?"
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ ?) "అమ్మా! ఆగు, ఆగు! ముందు నన్ను మాట్లాడనివ్వు!"
 
నేను: "హ్మ్, మాట్లాడు."
 
ఆరుష్: "పేపర్ చాలా బాగా వచ్చింది అమ్మా, అన్ని ప్రశ్నలకూ చక్కగా సమాధానాలు రాశాను, ఏ సమస్యా రాలేదు!"
 
నేను: "హమ్మయ్య... పద, నువ్వు వెళ్లి స్నానం చేసి రా, నేను భోజనం వడ్డిస్తాను."
 
ఆరుష్: "నువ్వు తిన్నావా అమ్మా?"
 
నేను: "అవునురా, కొద్దిసేపటి క్రితమే తిన్నాను."
 
ఆరుష్: "సరే అయితే, నేను స్నానం చేసి వస్తాను."
 
అతను స్నానం చేసి వచ్చి డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని తింటున్నాడు, నేను వాడి పక్కనే కూర్చున్నాను. నా దృష్టి పదేపదే నా భుజం వైపే వెళ్తోంది.
 
ఆరుష్ ఉదయం ఏ చోటనైతే కొరికాడో, అక్కడ నేను నెమ్మదిగా నా వేలు కదిలిస్తూ నిమురుతున్నాను. ఆరుష్ తింటూ నా ప్రవర్తనను గమనించాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏమైంది? నీ భుజం మీద ఎర్రగా ఏదో కనిపిస్తోంది?" ?
 
నేను: (వాడి వైపు తదేకంగా కొంటెగా చూస్తూ ?) "అరెరే... ఇదంతా నీ వల్లేరా కోతి !"
 
ఆరుష్: "నేనేం చేశాను అమ్మా?"
 
నేను: "ఏంటి... మర్చిపోయావా? ఈ ఉదయం వంటగదిలో నువ్వు ఏం చేశావో!"
 
ఆరుష్: (వాడి కళ్లల్లో ఒక చిలిపి రొమాంటిక్ మెరుపు మెరిసింది ?️✨) "సరే... నాకు చూపించు!"
 
నేను ఆరుష్‌కి కొంచెం దగ్గరగా జరిగి, నా చీర కొంగును, డ్రెస్‌ను భుజాల నుండి కొద్దిగా కిందకి లాగాను... ఆ పళ్ల ముద్ర ఎర్రగా స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
 
నేను: "చూశావా?"
 
అకస్మాత్తుగా, ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, ఆరుష్ మెల్లగా కిందకి వంగి, నా నగ్నమైన తెల్లటి భుజం మీద, ఆ కొరికిన గుర్తు మీద తన వెచ్చని పెదాలను ఉంచి, గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు! ??
 


నేను: (ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గుతూ, వేగంగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ?) నువ్వు...మళ్లీ మొదలుపెట్టావా ?!
 
ఆరుష్: (నా కళ్లల్లోకి తదేకంగా చూస్తూ, మృదువుగా అన్నాడు) "చూడు అమ్మా... ఇప్పుడు నీకు ఆ నొప్పి తగ్గిపోతుంది..."
 
నేను: "హ్మ్... నువ్వొక పెద్ద దుర్మార్గుడివి...దొంగ మాటలు ?"
 
ఆరుష్ నవ్వుతూ తినడం పూర్తి చేశాడు, నేను ప్లేట్లు తీసుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లాను. నా గుండె వేగంగా దడదడలాడుతోంది ?. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను వచ్చి హాలులోని సోఫాలో కూర్చున్నాను, ఆరుష్ కూడా అక్కడే ఉన్నాడు.
 
నేను కూర్చోగానే ఆరుష్ వెంటనే వచ్చి తన తలను నా ఒడిలో పెట్టుకుని పడుకున్నాడు . ఎప్పటిలాగే, నేను వాడి మెత్తటి జుట్టులో నా వేళ్లను పోనిస్తూ నిమురుతున్నాను.


 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఇంకో 20-25 రోజుల్లో నా పరీక్షలన్నీ అయిపోతాయి... ఆ తర్వాత నేనేం చేయాలి అమ్మా?"
 
నేను: "మరి నీ మనసులో ఏం ఆలోచించావురా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు ఇప్పటికే కాలేజీ క్యాంపస్ నుంచి చాలా పెద్ద ఉద్యోగ అవకాశాలు వస్తున్నాయి... జీతం
బాగుంది, కంపెనీలు కూడా చాలా పెద్దవి."
 
నేను: "అవునురా, నాకు అన్నీ తెలుసు. నేను కాలేజీలో ఉన్నప్పుడు నాకు కూడా చాలా అవకాశాలు వచ్చాయి, కానీ ఏది నా మనసుకు సరైనదనిపిస్తే దాన్నే ఎంచుకున్నాను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నా గురించి నీ కోరిక ఏమిటి?"
 
నేను: "నాకు ఒకే ఒక్క కోరిక..నువ్వు ఏ పని చేసినా అందులో విజయం సాధించి ఒక గొప్ప వ్యక్తివి కావాలి!"
 
ఆరుష్: (నా చేతిని పట్టుకుని ఎంతో ఆప్యాయంగా తన చెంపపై ఉంచుకుంటూ ?️) "అమ్మా, నేను సొంతంగా ఒక బిజినెస్ ప్రారంభించాలనుకుంటున్నాను."
 
నేను: " చాలా బాగుందిరా! కానీ ఏ వ్యాపారం చేయాలనుకుంటున్నావు?"
 
ఆరుష్: (కళ్లల్లో గాఢమైన భావంతో నా వైపు చూస్తూ ?️) "అమ్మా, దాని గురించి నీకు తర్వాత చెప్తాను... ప్రస్తుతం చదువుల నుంచి సమయం కుదిరినప్పుడల్లా దాని కోసమే రీసెర్చ్ చేస్తున్నాను."
 
నేను: "ఉమ్... పర్వాలేదు బంగారం."
 
మేమిద్దరం హాలులో ఒకరికొకరం చాలా దగ్గరగా ఉన్నాము. ఆరుష్ నా ఒడిలో తల పెట్టుకుని నా వైపు చూస్తున్నాడు, నేను వాడి జుట్టు నిమురుతున్నాను...
 
మా మధ్య నెమ్మదిగా పెరుగుతున్న ఈ కొత్త ప్రేమానుబంధం ఇప్పుడు ఒక కొత్త మలుపు తీసుకుంటోంది...

నేను సోఫాలో కూర్చుని ఆరుష్ జుట్టులో నా వేళ్లను నిమురుతున్నాను.
 
అతను నా ఒడిలో తల పెట్టుకుని చాలా ప్రశాంతంగా పడుకున్నాడు. మేమిద్దరం అతని కొత్త వ్యాపార ప్రణాళికల గురించి మాట్లాడుకుంటున్నాము.
 
నేను: "ఆరుష్, నీ మీద నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉందీ, నువ్వు జీవితంలో తప్పకుండా విజయం సాధిస్తావు... కానీ నాకు ఒక నిజం చెప్పు, నువ్వు పెద్దవాడివి అయ్యాక నీ అమ్మని మర్చిపోతావా ఏంటి? ?"
 


ఆరుష్: (నా చేతిని పట్టుకుని తన మృదువైన పెదవులకు ఆనిస్తూ ?) " ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ అమ్మా! నువ్వు లేకుండా ఈ ప్రపంచంలో నేను లేను... శూన్యం!"
 
నేను: "సరేలే... మరి నీకు పెళ్లయ్యాక?"
 
ఆరుష్: (ఒక్కసారిగా గంభీరంగా మారి నా కళ్లల్లోకి చూస్తూ ?️) "నాకు పెళ్లే వద్దు అమ్మా! నేను ఎప్పటికీ నీతోనే, నీ పక్కనే ఉండాలనుకుంటున్నాను!"
 
నేను: (నా గుండె నెమ్మదిగా దడదడలాడింది ?) "అలాగేనా... నా మీద నీకు ఇంత ప్రేమా?"
 
ఆరుష్: (ఒక చిలిపి నవ్వు నవ్వుతూ ?) "పొద్దునే చూశారుగా మేడమ్!"
 
నేను: "సరే సర్ !"
 
ఆ క్షణంలో నాకేమైందో నాకే తెలియదు... నేను నా తలను వంచి ఆరుష్ పెదవులపై నా మృదువైన పెదవులను ఉంచాను ?. కళ్లు మూసుకుని, వాడి పెదవులపై ఒక చిన్న, ఎంతో మధురమైన చిన్న ముద్దు పెట్టాను.


 
నేను కళ్లు తెరిచేసరికి, ఆరుష్ నా ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి నా కళ్లల్లోకి తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నాడు, నేను వాడి కళ్ల లోతుల్లో మునిగిపోతున్నాను .
 
అప్పుడు నేను ☺️ వాడికి ఒక తీయటి చిరునవ్వు ఇచ్చి, లేవమని సైగ చేశాను. మేమిద్దరం చాలా సేపటి వరకు అలాగే ముచ్చటించుకుంటూ ఉన్నాము.
 
కొద్దిసేపటి తర్వాత, నేను లేచి నా ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను, కానీ నా ముఖంపై నుండి ఆ సిగ్గుతో కూడిన చిరునవ్వు మాత్రం చెరగలేదు ?.
 
వంటగదిలో పనిచేస్తుండగా, నేను నాతో నేనే మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాను — "అమ్మో! ఈ అబ్బాయి... నాపై ఎలాంటి మాయ చేస్తున్నాడో కదా!"
 
ఆరుష్ చదువుకోవడానికి తన గదిలోకి వెళ్లాడు. అప్పటికే సాయంత్రం కావడంతో, నేను వాడి కోసం వేడి వేడిగా కాఫీ చేసి తీసుకువెళ్లాను ☕. మేమిద్దరం వాడి గదిలో కూర్చుని కాఫీ తాగాము.
 
నేను మీకు ఒక విషయం స్పష్టంగా చెప్పాలి — నా మనసులో ఇకపై ప్రతాప్ గురించిన ఎలాంటి ఆందోళన గానీ, ఆలోచన గానీ లేదు!
 
ఈ ప్రపంచంలో నాకు నా కొడుకు ఆరుష్ తప్ప మరేమీ కనిపించడం లేదు, ఇప్పుడు వాడి విషయంలో నాకు ఏదీ తప్పు అనిపించడం లేదు. నా ఆరుష్‌తో నేను ఏమి చేయాలనుకున్నా... అతను కేవలం నా వాడు! ❤️
 
రాత్రి ఎనిమిది గంటలయింది. నేను వంటగదిలో వంట చేస్తుండగా బయట డోర్‌బెల్ మోగింది . నేను వెళ్లి తలుపు తెరిచాను, ప్రతాప్ నా ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నాడు.
 
నేను అతనికి ఒక చిన్న నకిలీ చిరునవ్వు ఇచ్చి ఏమీ మాట్లాడకుండా తిరిగి వంటగదిలోకి వెళ్లాను. 

ప్రతాప్ స్నానం చేసి హాలులో కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాడు. సరిగ్గా అప్పుడే ఆరుష్ కూడా తన గదిలోంచి బయటకు వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "నాన్నా, ఎప్పుడు వచ్చారు?"
 
ప్రతాప్: "కొద్దిసేపటి క్రితమేరా."
 
ప్రతాప్: "నీ పేపర్ ఎలా వచ్చింది?"
 
ఆరుష్: "బాగానే వచ్చింది నాన్న."
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నాకు కొంచెం టీ ఇవ్వు."
 
నేను వంటగదిలోంచి టీ తీసుకువచ్చి అతనికి ఇచ్చి, ఆరుష్ పక్కన సోఫాలో కూర్చున్నాను.
 
మేమందరం టీవీ చూస్తుండగా, అకస్మాత్తుగా సోఫాలో ఉన్న నా చేతిని ఆరుష్ ప్రతాప్‌కు తెలియకుండా రహస్యంగా పట్టుకున్నాడు! ?
 


అతను నా చేతిని తన రెండు చేతులతో పట్టుకుని నా వేళ్లతో మెల్లగా ఆడుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. 

నేను మెల్లగా వాడి వైపు చూసి తీయగా నవ్వి సిగ్గుపడ్డాను ☺️. వాడి రహస్య స్పర్శ నా ఒంట్లో ఒక వింతైన రొమాంటిక్ వణుకు పుట్టిస్తోంది ?.
 
నేను: "ఏవండీ... నేను ఒకటి చెప్పాలి..."
 
ప్రతాప్: "హ్మ్, చెప్పు జాన్వి."
 
నేను: "ఆరుష్ పరీక్షలు అయిపోయాక, అతన్ని కొన్ని రోజుల పాటు మా అమ్మ వాళ్ల ఇంటికి తీసుకెళ్దామని అనుకుంటున్నాను."
 
ఇది విన్న ప్రతాప్ ముఖంలో హఠాత్తుగా ఒక తీపి చిరునవ్వు వచ్చింది ? (నేను ఇంట్లో ఉండకూడదని, తను స్వేచ్ఛగా ఆ ఆడదానితో తిరగొచ్చని అతను కోరుకుంటున్నట్టుగా).
 
మరోవైపు, ఆరుష్ ఉలిక్కిపడి నా వైపు తదేకంగా చూడటం మొదలుపెట్టాడు ?.
 
ప్రతాప్: "ఉమ్మ్... మంచిది, సరే. ఎన్ని రోజులు వెళ్తారు?"
 
నేను: "ఇంకా ఏమీ డేట్లు ఫిక్స్ కాలేదు, తర్వాత చెబుతానులే."
 
ఆ తర్వాత మేమందరం డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద భోజనానికి వెళ్లాము. భోజనం చేశాక, ప్రతాప్ ఫోన్‌లో మాట్లాడుకుంటూ ఎప్పటిలాగే టెర్రస్‌పైకి వెళ్లాడు, నేను వంటగదిలో గిన్నెలు కడగడం మొదలుపెట్టాను.
 
సరిగ్గా అప్పుడే, ఆరుష్ మెల్లగా నా వెనుకకు వచ్చి, వెనుక నుండి నన్ను తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా ఆప్యాయంగా కౌగిలించుకున్నాడు ?.


 
ఆరుష్: (నా భుజంపై తన పెదవులు ఉంచి మృదువుగా ?) "అమ్మా... నన్ను అడగకుండానే నేను నీతో పాటు అమ్మమ్మ వాళ్ల ఇంటికి వస్తున్నానని నాన్నకి ఎందుకు చెప్పావు?"
 
నేను: (వెనక్కి తిరిగి, ఇంకా వాడి కౌగిలిలోనే ఉంటూ ?) "ఎందుకంటే నువ్వు నన్ను ఒంటరిగా వెళ్లనివ్వవురా... పైగా నేను... నేను నువ్వు లేకుండా ఒక్క రోజు కూడా ఉండలేనురా బేబీ! ❤️"
 


ఆరుష్: (నన్ను భయపెడుతున్నట్లు కొంటెగా) "ఒంటరిగా వెళ్తే నేను ఊరుకోను, నేనూ వస్తాను!"
 
నేను: "సరేనా? అయితే మనమిద్దరం కలిసే వెళ్దాంలే."
 
నేను: "సరే... ఉమ్మ్మ్మ్మ్..."
 
అతను అకస్మాత్తుగా నా చెంప మీద గాఢంగా ముద్దుపెట్టి ?, వెళ్తూ వెళ్తూ నా చెవి తమ్మిని తన నోట్లోకి తీసుకుని పెదవులతో మెల్లగా కొరికాడు! నా ఒళ్లంతా ఒక వింతైన రొమాంటిక్ మైకంతో వణికిపోయింది ?.
 


నేను: "ఆరుష్...! ?" (నేను ఏదైనా అరిచేలోపే, అతను నవ్వి అక్కడినుంచి వెళ్లాడు) "దుర్మార్గుడా!"
 
నేను: "ఎక్కడ ఉన్నావురా!"
 
నేను: "ఆరుష్...!"
 
ఆ తర్వాత నేను వంటగది పనులన్నీ పూర్తి చేసి నా గదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద పడుకున్నాను.
 
మంచం మీద పడుకుని, ఆరుష్ నెమ్మదిగా నాకు ఎంతగా దగ్గరవుతున్నాడో, ఆ స్పర్శలను ఆపడానికి నేను ఎంతమాత్రం ప్రయత్నించడం లేదని ఆలోచిస్తున్నాను. నిజానికి, నాకు ఇది చాలా అంటే చాలా బాగుంది!
 
ఇన్ని రోజులుగా నేను అనుభవిస్తున్న ఆందోళన, వేదన ఇప్పుడు పూర్తిగా మాయమయ్యాయి. ఇప్పుడు ప్రతి క్షణం నాకు ఆరుష్ లేని లోటు మాత్రమే అనిపిస్తోంది...
 
నా బేబీ, నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను! ఆ తర్వాత ఎంతో ప్రశాంతంగా గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాను .

[Sunnysunnysunny]

ఇలా 9 రోజులు వేగంగా గడిచిపోయాయి . ఇంకొన్ని రోజుల్లో ఆరుష్ పరీక్షలు అయిపోతాయన్న ఆలోచన నా మనసుకు ఎంతో సంతోషాన్నిచ్చింది.

 
కానీ మరోవైపు, ప్రతాప్ చేష్టలు మరింత ఎక్కువైపోతున్నాయి... ఫోన్లలో బిజీగా ఉండటం, వారానికి రెండు మూడు సార్లు రాత్రిళ్లు ఇంట్లోంచి బయటే ఉండటం.
 
అతను నా గురించి పట్టించుకోవడం దాదాపు మానేశాడు. కానీ ఇప్పుడు నాకు అది అసలు లెక్కే లేదు!
 
ప్రతాప్‌తో నా దూరం పెరుగుతుండగా, నా ప్రియమైన కొడుకు ఆరుష్‌తో నా సాన్నిహిత్యం రోజురోజుకీ అమృతమంత గాఢమవుతోంది ❤️.
 
ఒకరోజు ప్రతాప్ ఇంట్లోనే ఉన్నాడు, ఆరుష్ బయటకు వెళ్లాడు. నేను వంటగదిలో పని చేసుకుంటుండగా
ప్రతాప్ నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను నీతో ఒక విషయం గురించి మాట్లాడాలి."
 
నేను: (అతని వైపు చూడకుండా, నా పని నేను చేసుకుంటూనే) "హ్మ్, చెప్పు."
 
ప్రతాప్: "నీకేమైంది జాన్వి? ఆరుష్ పుట్టినరోజు నుంచి నువ్వు నాతో సరిగ్గా మాట్లాడటం లేదని గమనిస్తున్నాను."
 
నేను: "నేనేమైనా తప్పు చేశానా? లేకపోతే మీతో సరిగ్గా మాట్లాడేదాన్ని కదా."
 
ప్రతాప్: "లేదు, నీ మనసులో ఏదో జరుగుతోందని నాకు అనిపిస్తోంది, కానీ నువ్వు అది బయటకు చెప్పడం లేదు."
 
నేను: "మీకు టీ కావాలా?"
 
ప్రతాప్: "హ్మ్, కావాలి."
 
అతను టీ తాగి, తయారై కొద్దిసేపటి తర్వాత బయటకు వెళ్లాడు. అతను ఇంట్లో ఉండలేకపోయాడు; తన ప్రియురాలి దగ్గరికే వెళ్లాడు! ?
 
మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట కల్లా ఆరుష్ వచ్చేసాడు. మేమిద్దరం కలిసి కూర్చుని భోజనం చేస్తున్నాము .


 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడు కేవలం రెండు పేపర్లు మాత్రమే మిగిలాయి!"
 
నేను: "హ్మ్, మంచిది బాబూ."
 
ఆరుష్: "అయితే మనం అమ్మమ్మ వాళ్ల ఇంటికి ఎప్పుడు వెళ్తున్నాం?"
 
నేను: "నాకు తెలియదురా, ఇంకా ఏమీ ఖరారు చేయలేదు."
 
భోజనం చేశాక, మేము హాలులో ఉన్న సోఫాలో కూర్చున్నాము. ఆరుష్, ఎప్పటిలాగే, నా ఒడిలో తల పెట్టుకుని పడుకున్నాడు.
 
ఈరోజు నేను కొంచెం విచారంగా, నా జీవితం గురించి కొంచెం గందరగోళంగా ఉన్నాను. తర్వాత ఏం జరుగుతుందో నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏమైనా జరిగిందా?"
 
నేను: "లేదురా, ఏమీ జరగలేదు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏదో ఉంది. నేను చాలా సేపటి నుండి అన్నీ గమనిస్తున్నాను, నువ్వు నా నుండి ఏదో దాస్తున్నట్టున్నావు!"
 
నేను: "బాబూ, అలాంటిదేమీ లేదురా."
 
ఆరుష్: "నా మీద ఒట్టు!"
 
నేను: "నేను చెప్పలేను ... ఇప్పటికే చాలా సార్లు చెప్పను, ఒట్టు, నన్ను ఏం ఆడగకు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా! దయచేసి చెప్పు!"
 
నేను: "నిజంగానే బంగారం, నేను నీకు చెప్పాను కదా, నీ పరీక్షలు అయిపోయాక సమయం వచ్చినప్పుడు నీకు అన్నీ చెబుతాను. కాబట్టి దయచేసి, ఇప్పుడేమీ అడగకురా!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే చేస్తావు!"అతను హఠాత్తుగా కోపంగా లేచి తన పడకగదిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
 
నేను: "ఆరుష్! ఆరుష్ వినురా...!"
 
వాడు లోపలి నుండి తలుపు గడియ పెట్టుకున్నాడు ?. నేను తలుపు బయట నిలబడి చాలా సేపటి వరకు వాడిని పిలుస్తూనే ఉన్నాను, కానీ వాడు తలుపు తెరవలేదు.
 
నేను: "సరేరా... నేను నీకు అన్నీ చెబుతాను, కానీ నీ పరీక్షలు అయిపోయాక. తప్పకుండా!"
 
ఆరుష్: (లోపలి నుండి) "అమ్మా, నువ్వు నాకు ఏమీ చెప్పవని నాకు తెలుసులే."
 
నేను: "నీ మీద ఒట్టు బంగారం!"
 
ఆరుష్: "నిజంగా ?"
 
నేను: "అవును, నిజంగానే!"
 
అప్పుడు ఆరుష్ తలుపు తెరవగానే, నేను పరుగెత్తుకెళ్లి వాడిని చాలా గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను ?. వాడి శరీరం నా ఛాతీని తాకగానే, నా మనసులోని భయమంతా మాయమైపోయింది.
 


కానీ లోలోపల ఒక పెద్ద ఆందోళన ఉండేది — ఒకవేళ నా కొడుకుకి ఈ తండ్రి మోసం నిజం తెలిస్తే ఏమవుతుందో అని! మరోవైపు ప్రతాప్ తెచ్చిన నరకం...
 
'ఆరుష్‌కి బదులుగా నాకు కూతురు పుట్టి ఉంటే, ఎప్పుడో ఆమెకు పెళ్లి చేసి నేను ఆత్మహత్య చేసుకుని చనిపోయేదాన్నేమో' అనిపిస్తోంది. అలా మరొక రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి.
 
ఒకరోజు నాకు బ్యాంకులో సెలవు, కానీ ప్రతాప్ ఉదయం నుంచే బయటే తిరుగుతున్నాడు. నేను ఫోన్ చేస్తే, అతను అసలు ఎత్తడం లేదు. అతని మీద నాకు ఎంత కోపం వచ్చిందంటే ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు!
 
ఎందుకంటే ఈరోజు మేము చాలా దగ్గరి బంధువును చూడటానికి ఆసుపత్రికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. నేను చాలా సేపటి నుంచి చీర కట్టుకుని సిద్ధంగా ఎదురుచూస్తున్నాను, కానీ అతని నుండి ఏ సమాచారమూ లేదు.
 
ఉదయం గడిచి సాయంత్రమైంది, సాయంత్రం గడిచి రాత్రయింది... కానీ అతను రాలేదు. నేను సుమారు 50-60 ఫోన్ కాల్స్ చేశాను ?, కానీ ఒక్కదానికి కూడా సమాధానం లేదు.
 
రాత్రి, నేను హాలులో కోపంతో రగిలిపోతూ కూర్చున్నప్పుడు ?, డోర్‌బెల్ మోగింది. నేను కోపంగా వెళ్లి తలుపు తెరిచాను.
 
నేను: "కొంచెం అయిన సిగ్గు ఉందా నీకేమైనా మనిషి అన్నిసార్లూ ఫోన్ చేస్తుంటే కనీసం ఎత్తలేదు?!"
 
ప్రతాప్: "ఏం పిచ్చి వాగుడు జాన్వి !" (లోపలికి వస్తూ)
 
నేను: "ఉదయం నుండి ఎక్కడున్నావు? ఈరోజు మనం ఆసుపత్రికి వెళ్లాలని నీకు తెలుసు కదా!"
 
ప్రతాప్: "అవును, అయితే మనం ఆదివారం వెళ్దాంలే."
 
నేను: "ఆయన ఆసుపత్రిలో అనారోగ్యంతో చావుబతుకుల మధ్య ఉన్నారు! తర్వాత వెళ్లడానికి ఏ పెళ్లి సంబంధం చూడటానికి మనం వెళ్లడం లేదు కదా!"
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నాకు తీవ్రమైన తలనొప్పిగా ఉంది, ఇప్పుడు ఇలా అరిచి నా నొప్పిని పెంచకు!"
 
నేను: "ఈరోజు రోజంతా ఎక్కడున్నావో ఒక్క మాట చెప్పు?!"
 
ప్రతాప్: "స్నేహితుడితో ముఖ్యమైన పని ఉంది. అక్కడికి వెళ్ళాను"
 
నేను: "సరే? ఛీ అసలు ఎంత నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నావు! ఛీ... ?"
 
నేను కోపంగా అక్కడి నుండి, నేరుగా ఆరుష్ పడకగదికి వెళ్లి, లోపలి నుండి తలుపు మూసుకుని, వాడి మంచం మీద పడుకుని ఏడ్చాను ??.


 
(నాకు, ప్రతాప్‌కి మధ్య గొడవ మా పడకగదిలో జరిగింది, అందుకే అప్పటివరకు ఆరుష్‌కు దాని గురించి ఏమీ తెలియదు).
 
ఆరుష్ అక్కడ టేబుల్ దగ్గర చదువుకుంటున్నాడు. నేను అలా ఏడవడం చూసి, అతను వెంటనే లేచి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఏమైంది? ఎందుకలా ఏడుస్తున్నావు?"
 
నేను: "ఏమీ లేదురా..."
 
ఆరుష్: "అమ్మమ్మ్...! ?" (అతను కొంచెం కోపంగా, అధికార ధోరణితో మాట్లాడటంతో, నేను లేచి కూర్చున్నాను)
 
నేను అతనికి అంతా చెప్పాను — "మనం ఆసుపత్రికి వెళ్లాలిరా, కానీ మీ నాన్న రోజంతా కనిపించలేదు, అందుకే చిన్న గొడవ జరిగింది." ఇది విని, వాడు నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టాడు ?.
 


ఆరుష్: "అమ్మా, అంతేనా? నాకు చెప్పి ఉండొచ్చు కదా, నేను నీతో పాటు వచ్చేవాడిని కదా! పేపర్ ఇచ్చి వెంటనే ఇంటికి వచ్చేసాను కదా!"
 
నేను: "అవునురా, కానీ మీ నాన్న కచ్చితంగా వస్తారనుకున్నాను."
 
ఆరుష్: "నువ్వు ఆగు, నేను ఆయనతో మాట్లాడి వస్తాను."
 
అతను ప్రతాప్ దగ్గరకు వెళ్లి, అతనితో కాసేపు గంభీరంగా మాట్లాడి నా దగ్గరకు తిరిగి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాన్నకు ఏదో బ్యాంకు పని ఉందంట, నువ్వు ఈ విషయం వదిలేయ్. రేపు నేను కాలేజీ నుండి త్వరగా వచ్చేస్తాను, కాబట్టి మనమిద్దరం కలిసి ఆసుపత్రికి వెళ్దాం, సరేనా?"
 
నేను: "హ్మ్, సరే."
 
ఆరుష్: "ఇప్పుడు నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో, అస్సలు ఏడవకు. తెలుసా, నువ్వు ఇలా ఏడవడం నేను చూసి తట్టుకోలేను! ప్లీజ్ అమ్మ"
 
నేను అతని చేతుల్లో నిద్రపోయాను . మరుసటి రోజు ఉదయం, వాళ్లిద్దరూ వెళ్లాక నేను ఇంటి పనులతో బిజీ అయిపోయాను.
 
పని అంతా పూర్తి చేశాక, నేను ఆరుష్‌కు మెసేజ్ చేశాను — "కాలేజీ నుండి బయటకు రాగానే నాకు కాల్ చెయ్యి." కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను కాల్ చేశాడు .
 
ఆరుష్: " అమ్మా, చెప్పు."
 
నేను: "నువ్వు బయలుదేరావా? నేను సిద్ధమవ్వాలా?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా, నువ్వు రెడీగా ఉండు, నేను ఇంటికి రాగానే మనం వెంటనే బయలుదేరుదాం."
 
నేను: "మ్మ్, సరేరా. అన్నట్టు, ఈరోజు పేపర్ ఎలా రాశావు?"
 
ఆరుష్: "అద్భుతంగా రాశాను అమ్మా! ఈరోజు ఏ టెన్షన్ లేదు!"
 
నేను: "సరే, త్వరగా రా."
 
ఆరుష్ వచ్చేసరికి, నేను ఒక అందమైన పట్టు చీర కట్టుకుని సిద్ధంగా ఉన్నాను. అతను ఇంటికి వచ్చి నన్ను గుమ్మం దగ్గర చూడగానే, నా అందాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయాడు!
 


ఆరుష్: "వావ్ అమ్మా! నువ్వు ఎప్పటిలాగే చాలా... చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!" ?
 
నేను: "థ్యాంక్స్ బేబీ, ఇప్పుడు త్వరగా బట్టలు మార్చుకో."
 
ఆరుష్: (అతను నా దగ్గరికి వచ్చి, నా ముఖంలోకి తదేకంగా చూసి, నా పెదవులపై ఒక బంగారు ముద్దు పెట్టి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లాడు ?!)
 


నేను: (నా గుండె దడదడలాడింది ?) "ఆరుష్! నువ్వు నా చేతిలో చచ్చిపోతావురా! కోతి పనులు అన్నీ"
 
అతను తయారై వచ్చాడు, మేము బైక్‌పై బయలుదేరాము. వెళ్తున్నప్పుడు, నేను బైక్ వెనుక కూర్చుని ఇలా ఆలోచిస్తున్నాను  
 
ఆరుష్ వల్ల నేను అకస్మాత్తుగా ఇంత సంతోషంగా ఎలా మారిపోయాను? ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, ఎప్పుడో మర్చిపోయిన ఆ శృంగార భావాలు ఈరోజు నాలో మేల్కొంటున్నాయి. ?
 
నా కొడుకు ఆ చిన్న నిప్పురవ్వను నెమ్మదిగా పెద్ద మంటగా మారుస్తున్నాడు. నా మనసులో ఇంకా ఎలాంటి అసభ్యకర ఆలోచనలు లేనప్పటికీ,
 
నాలోపల మాత్రం కొన్ని విభిన్నమైన, చాలా అందమైన ప్రేమానుభూతులు కలుగుతున్నాయి... మరియు ఆరుష్ నాతో ఇలా ప్రవర్తించడాన్ని నేను నిజంగా ఆస్వాదిస్తున్నాను! ?


 
మేము బైక్‌పై వెళ్తున్నాము, నేను కొంచెం వెనక కూర్చున్నాను. మేము కొంచెం దూరం వెళ్లగానే, ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా తన ఒక చేతిని నా నడుము వెనుక పెట్టి నన్ను తన వైపుకు గట్టిగా లాక్కున్నాడు! ?
 
నేను ఏమీ అనలేకపోయాను, లోలోపల సిగ్గుతో నవ్వుతూనే ఉన్నాను ☺️. ఇప్పుడు నేను అతనికి ఎంత దగ్గరగా ఉన్నానంటే,
 
నా వక్షోజాలు రెండు పూర్తిగా అతని దృఢమైన వీపుకు తగులుతున్నాయి, మరియు అతను బైక్‌కు బ్రేకులు వేసినప్పుడల్లా... మేమిద్దరం ఒకరిలో ఒకరం చిక్కుకుపోతున్నాము! ?
 
ఈ విధంగా మేము ఆసుపత్రికి చేరుకున్నాము, బంధువును పరామర్శించి అక్కడి నుండి బయలుదేరాము. ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నప్పుడు కూడా, అతను బైక్‌పై అదే రొమాంటిక్ సరదాను కొనసాగించాడు.
 
మేము ఇంట్లోకి ప్రవేశించిన వెంటనే, నేను వెంటనే ఆరుష్ చెవి పట్టుకున్నాను ?!
 
నేను: "బైక్‌పై అల్లరి చేస్తున్నావు, కదా?"
 
ఆరుష్: "అఅఅఅ అమ్మా! నా చెవి వదిలేయ్ అమ్మా!"
 
నేను: "లేదు, నేను నిన్ను వదిలిపెట్టను! నువ్వు ఇప్పుడు చాలా అల్లరివాడివి అయ్యావు!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు వెనుక పడిపోకుండా ఉండటం కోసం నేను నిన్ను అలా పట్టుకోవాల్సి వచ్చింది!"
 
నేను: "అవునా మంచి అబ్బాయి! నువ్వు చాలా తెలివైనవాడివిలే!"
 
నేను: (కొంచెం గంభీరంగా నటిస్తూ) "ఆరుష్, నువ్వు ఇప్పుడు పెద్దవాడివి అవుతున్నావు... నేను నీకు దూరంగా ఉండాలేమో అనుకుంటున్నాను."
 
ఆరుష్: (పూర్తిగా ఆశ్చర్యపోయి ?) "ఏంటి?! అమ్మా, నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావ్? నాకు దూరంగా ఉంటావా?!"
 
నేను: "అవును, నువ్వు ఇప్పుడు ఇలాగే ప్రవర్తిస్తున్నావుగా."
 
ఇది విన్న ఆరుష్ ముఖం చిన్నబోయి, కోపంతో తన గదిలోకి పరుగెత్తాడు ?‍♂️. నేను కొంచెం ఎక్కువ మాట్లాడానని నాకు అనిపించింది.
 
నేను వెంటనే అతని వెనుకే గదిలోకి వెళ్లి, వెనుక నుండి వాడిని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను ?.
 


నేను: "బేబీ, నేను సరదాగా అన్నానురా..."
 
ఆరుష్: (నా చెయ్యి తీసేస్తూ) "లేదు, నువ్వు నిజమే చెప్పావు. నేను ఇక నీకు దూరంగానే ఉండాలి."
 
నేను: "లేదు లేదు, అలా అనకురా... నేను నిజంగా సరదాగా అన్నాను. అయినా నీకు బాధ కలిగితే, నన్ను క్షమించు బేబీ!"
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, నువ్వు చెప్పాల్సింది చెప్పేశావు."
 
ఇప్పుడు నా కళ్లల్లో నిజంగా నీళ్లు తిరిగాయి, నేను ఏడవబోయాను ?.
 
నేను: "బేబీ, బాధపడకు... నేను మళ్లీ అలా ఎప్పుడూ అనను, ఒట్టు మాట ఇస్తున్నాను!"
 
సరిగ్గా అప్పుడే ఆరుష్ హఠాత్తుగా వెనక్కి తిరిగి, నేను ఏడవడం చూసి, గట్టిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు !
 
నేను: "ఏయ్ ?! నీకు పిచ్చి పడుతోందా?"
 
ఆరుష్: " అమ్మా! నేను కూడా సరదాగా అన్నాను!"
 
నేను వెళ్లి వాడి ఛాతీ మీద మెల్లగా గుద్దాను, వాడు నన్ను తన చేతుల్లోకి గట్టిగా తీసుకున్నాడు. నేను వాడి ఛాతీకి అతుక్కుపోయాను ?.

ఆరుష్: (నా జుట్టును ముద్దుపెట్టుకుంటూ ?) "అమ్మా, నువ్వు కావాలనుకున్నా నన్ను నీ నుండి దూరం చేయలేవు, నేను కూడా ఎప్పటికీ అలా చేయలేను... మనం రెండు శరీరాలు, ఒకే ఆత్మ!"
 
నేను: (నా తలని వాడి ఛాతీ మీద పెడుతూ) "హ్మ్... అయితే మనం ఎప్పుడైనా బయటికి వెళ్తే, నువ్వు అలా చేయకు చూసేవాళ్ళు నా గురించి చెడుగా అనుకుంటారు, అర్థమైందా ఆరుష్ ?"
 
ఆరుష్: "నేను అలా చేయను, జాన్వి!"
 
నేను: (నవ్వుతూ) "దుర్మార్గుడా! అమ్మని  పేరు పెట్టి పిలుస్తావా!" నిన్ను
 
ఆరుష్ నవ్వుతూ నా చెంప మీద గాఢంగా ముద్దుపెట్టి ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి వెళ్లాడు ?.
 


ఇలా రెండు మూడు రోజులు గడిచాయి. ఆరుష్ ఇప్పుడు రోజంతా ఇంట్లోనే ఉండేవాడు. ఇంట్లో ఉండటం వల్ల మేమిద్దరం రోజురోజుకీ దగ్గరవుతున్నాం, కానీ మేము దాని గురించి పట్టించుకోలేదు.
 
పెద్దగా ఏమీ లేదు, కేవలం చిన్న చిన్న మామూలు ముద్దులు, కౌగిలింతలు, కానీ వాటిలోని అనుభూతి చాలా భిన్నంగా, మైమరపించేదిగా ఉండేది ✨.
 
ఒక రాత్రి మేమందరం భోజనం చేస్తున్నాము. ఆరుష్ వాళ్ల నాన్నతో మాట్లాడుతున్నాడు, అప్పుడు నేను ఆరుష్‌ని అడిగాను:
 
నేను: "ఆరుష్, నువ్వు ఇప్పుడు ఎన్ని రోజులు ఖాళీగా ఉంటావు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, మ్మ్... నేను సుమారు రెండు మూడు నెలలు ఖాళీగా ఉంటా అమ్మ."
 
నేను: "సరే."
 
ప్రతాప్: "జాన్వి, నేను రేపు రెండు రోజులు బ్యాంకు పని మీద ఊరు వెళ్లాలి."
 
నేను: (అతని వైపు అల్లరి కళ్లతో చూస్తూ ?) "పనికా?"
 
ప్రతాప్: "అవును, అది నిజంగా బ్యాంకు పనే. నీకు కావాలంటే, బ్యాంకుకి ఫోన్ చేసి అడగవచ్చు."
 
నేను: "నాకు అది అవసరం లేదులే."
 
ఆరుష్: "హే నాన్న, మీరు కంగారు పడకుండా వెళ్లవచ్చు. అమ్మ కేవలం సరదాగా అంది."
 
అందరూ భోజనం పూర్తి చేశారు. ప్రతాప్ లేచి తన గదిలోకి వెళ్లాడు, ఆరుష్ కూడా లేచి వెళ్లబోయాడు. నేను వెంటనే టేబుల్ కింద అతని చేయి పట్టుకుని నా దగ్గరికి లాక్కున్నాను ?.
 


నేను: " ? నేనేమైనా తమాషా చేశానా?"
 
ఆరుష్: (మాట్లాడుతూ నా దగ్గరికి వచ్చి, నా పెదవుల వైపు చూసి, నా పెదవులపై ఒక చిన్న ముద్దు పెట్టి పారిపోయాడు ?!)
 
నేను: (నా పెదవులను తాకుతూ ?) "ఆరుష్! ఆరుష్...! ఈ అబ్బాయి, ఏదో ఒక రోజు నన్ను నిజంగా చంపేస్తాడు!"
 
ఇప్పుడు నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. రేపటి నుండి ప్రతాప్ రెండు రోజుల పాటు ఇంట్లో ఉండడు...
 
మరియు నేను ఈ పోకిరి అబ్బాయితో ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంటాను... ఆ రెండు రోజుల్లో మా మధ్య ఏం జరుగుతుందో నాకే తెలియదు! ?

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[VijayPK]

Nice one

[hisoka]

awesome update sunny bro. time leka i migatha stories chadavalekapothunna idhi first undatam valla chadiva. hope mi anni stories hit avvali.

[sheenastevens]

Romance slow ga ne teesuku vellandi sunny garu...

Telusu evaro meeku share chesina katha ani but still...

Mee writing aithe excellent eppati laga

[Mahesh12345]

స్లో గా రొమాన్స్ నీ ముందుకి తీసుకువెళ్తున్నారు

నిజానికి మీరు ఇది నిజ జీవితంలో జరిగిన కథ అన్నారు మీరు కూడా అలానే రాస్తున్నారు కనీసం ఇది may be ఊహాజనితం అన్న ఫీల్ కూడా రావడం లేదు ఎక్కడ. అంత బాగుంది 

నెక్స్ట్ అప్డేట్ కోసం వెయిటింగ్ 

[Nautyking]

అదిరింది మావా అదిరిందిరో
ముదిరింది ప్రేమ ముదిరిందిరో
ఉడుకు పుట్టి ఇన్నినాళ్లు.. ఉగ్గబట్టి ఉండబట్టి
వయసు పోరు తీరాలిరో... వలపు జోరు తేలాలిరో

[Sunnysunnysunny]

ప్రతాప్ మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే వెళ్లిపోయాడు. ఆరుష్ ఇంకా గాఢ నిద్రలోనే ఉన్నాడు. నేను వంటగదిలో ఉదయపు పనుల్లో మునిగిపోయాను.

 
అప్పటికే దాదాపు ఉదయం 9 గంటలు కావస్తోంది, కానీ ఈ అబ్బాయి ఇంకా నిద్రలేవలేదు. దాంతో నేను అతన్ని లేపడానికి అతని పడకగదిలోకి వెళ్ళాను.
 
నేను: "ఆరుష్... ఆరుష్! త్వరగా లేరా, చూడు ఎంత సమయం అయిపోయిందో!"
 
ఆరుష్: (నిద్ర మత్తులో మెల్లగా) "అమ్మా... నన్ను కాసేపు నిద్రపోనివ్వమ్మా. రా, నువ్వు కూడా పడుకో..." అంటూ అతను నా చేయి పట్టుకుని నన్ను మంచం మీదికి లాగడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
నేను: "ఇప్పుడు లేస్తావా లేక దెబ్బలు తింటావా?"
 
దాంతో అతను కళ్ళు తెరిచి నా వైపు చూసి, మెల్లగా లేచి కూర్చున్నాడు.
 
ఆరుష్: "ఏంటమ్మా, ఇప్పుడు నేను కాలేజీకి వెళ్ళనవసరం లేదు కదా! నన్ను ఎందుకు ఇంత పొద్దున్నే నిద్రలేపుతున్నావు?"
 
నేను: "అయితే రోజంతా ఇలాగే నిద్రపోతావా ఏంటి? సమయం చూడు ఎంత ఆలస్యమైపోయిందో! నాకు ఇంట్లో చాలా పనులున్నాయిరా బేబీ."
 
ఆరుష్: "నాన్న వెళ్ళిపోయారా?"
 
నేను: "అవును, ఆయన ఉదయాన్నే బయలుదేరి వెళ్ళిపోయారు."
 
ఆరుష్: "సరే, నేను ఆయనకు తర్వాత ఫోన్ చేస్తానులే."
 
తర్వాత అతను లేచి స్నానానికి వెళ్ళాడు. నేను అతని గదిని శుభ్రం చేసి, అతని కోసం వేడివేడిగా కాఫీ తయారు చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్ళాను.


 
అతను స్నానం చేసి తయారై హాలులో కూర్చున్నప్పుడు కాఫీ ఇచ్చి, మిగిలిన ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను. ఆ పనులకు అసలు అంతులేనట్లు అనిపించింది.
 
పని చేసుకుంటున్నా నా మనసులో అదే ఆలోచన పదే పదే మెదులుతూనే ఉంది—'ప్రతాప్ నాకు అబద్ధం చెబుతున్నాడా? ఏదో సాకు చెప్పి ఆ అమ్మాయితో వెళ్ళిపోయాడా?'
 
బ్యాంకుకు ఫోన్ చేసి అడగడానికి కూడా నాకు మనసొప్పలేదు, జనాలు తెలిసి ఏమనుకుంటారో అని భయం! అంజలి ఉద్యోగం మానేసింది కాబట్టి ఆమెను కూడా విచారించమని అడగలేకపోయాను. 'సరే వదిలేయ్...
 
ఇప్పుడు చింతించి ప్రయోజనం ఏముంది? అంతా అయిపోయింది... ఆయనకు నచ్చినట్లు ఆయన చేసుకోనివ్వు' అని నాకు నేను నచ్చజెప్పుకున్నాను.
 
నేను వంటగది పని ముగించుకుని బయటకు వచ్చినప్పుడు, ఆరుష్ టీవీ చూస్తూ గట్టిగా నవ్వుతున్నాడు. నేను అక్కడే ఆగిపోయి అతన్నే చూస్తూ ఉండిపోయాను. అతని ముఖంలోని ఆ అమాయకత్వం, సంతోషం చూసి నా హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది.
 
కానీ మరుక్షణమే నాలో ఒక తెలియని దిగులు ఆవహించింది—(ఆరుష్‌కు ఈ నిజాలన్నీ తెలిస్తే ఏమవుతుందో? ఇక సమయం ఎక్కువ లేదు, నేను అతనికి అంతా చెప్పేయాలి.
 
అతను ఎలా ప్రవర్తిస్తాడో ఎవరికి తెలుసు? అతనికి కోపం వస్తుంది... నా మీద చాలా కోపం వస్తుంది! ఆ ఆవేశంలో అతను ఏదైనా చేయగలడు... కానీ దేవుడా,
 
నా మీద మాత్రం కోపపడకుండా చూడు, లేకపోతే నేను తట్టుకోలేక చచ్చిపోతాను!)"దేవుడా! ? ఇదంతా భరించే ధైర్యాన్ని మా ఇద్దరికీ ప్రసాదించు..." అని మనసులోనే వేడుకున్నాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా!"
 
నేను: "అహః ఆరుష్, నీకేమైనా కావాలా రా?"
 
ఆరుష్: "నువ్వే కావాలి!"
 
నేను: "ఏంటి?"
 
ఆరుష్: "అక్కడ నిలబడి ఏం చేస్తున్నావ్ అమ్మ? దేని గురించి అంతగా ఆలోచిస్తున్నావ్? ఇక్కడికి రా..."
 
నేను చిన్నగా నవ్వుతూ వెళ్లి అతని పక్కన కూర్చున్నాను. మేమిద్దరం మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము. మరికొద్ది సేపట్లో మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట కాబోతోంది.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాకు బాగా ఆకలిగా ఉందమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్, ఏమోలే... ఇప్పటివరకు ఎవరికీ ఆకలి వేయలేదు కాబోలు!"
 
తర్వాత మేమిద్దరం భోజనానికి కూర్చున్నాము. ఎప్పటిలాగే నేను అతనికి ముద్దలు తినిపించడం మొదలుపెట్టాను. తింటూ అతను మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
 


ఆరుష్: "అమ్మా, మనం సాయంత్రం సినిమాకి వెళ్దామా?"
 
నేను: "సినిమాకా?"
 
ఆరుష్: "అవును! మనం సినిమాకి వెళ్లి చాలా కాలం అయ్యిందమ్మా. నాన్న, నువ్వు, నేను చివరిసారి ఎప్పుడు వెళ్ళామో గుర్తుందా? మనం ఎంత సరదాగా గడిపామో కదా!"
 
నేను: "సరే పద వెళ్దాం, కానీ రాత్రి బయట మాత్రం తినకూడదు, సరేనా?"
 
ఆరుష్: "అలాగే! నేను టికెట్లు బుక్ చేస్తాను."
 
నేను ప్లేట్లు తీసుకుని కడగడానికి వంటగదిలోకి వెళ్ళాను. (ఈరోజు నేను ఆరుష్‌తో బయటకు వెళితే నాకు కొంచెం మనశ్శాంతి లభిస్తుంది.
 
ఎలాగూ ఆ మనిషి నన్ను ఎక్కడికీ తీసుకెళ్ళడు. ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను ఈ నాలుగు గోడలకే పరిమితమయ్యాను) అని అనుకున్నాను.
 
పనులన్నీ ముగించుకుని కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి పడుకున్నాను. ఈ మధ్య పగటిపూట నాకు బాగా నిద్ర వస్తోంది... మనసంతా తీవ్రమైన ఒత్తిడి ఉంది.
 
"మున్ముందు నా కోసం ఇంకా ఎంత ఒత్తిడి, ఆవేదన వేచి ఉన్నాయో అప్పుడు నాకు తెలియదు..."
 
సాయంత్రం కాగానే నేను నిద్రలేచి, అందంగా సిద్ధమై బయటకు వచ్చాను. ఆరుష్ అప్పటికే హాలులో తయారై నిలబడి ఉన్నాడు. 

నేను బయటకు రాగానే అతని చూపులు నా మీద నిలిచిపోయాయి, అతను కన్నులార్పకుండా నా వైపే చూస్తున్నాడు.


 
ఈరోజు నేను ఒక అందమైన డ్రెస్ వేసుకుని, తేలికపాటి మేకప్ వేసుకున్నాను. నేను అతన్ని పిలవడానికి ప్రయత్నించాను, కానీ అతను నా సౌందర్యంలోనే లీనమైపోయినట్లు కనిపిస్తున్నాడు.
 
నేను: "ఆరుష్... ఆరుష్ష్!"
 
ఆరుష్: (స్పృహలోకి వచ్చి) "ఆ... ఆ అమ్మా!"
 
నేను: "ఏంట్రా, ఎక్కడో తేలిపోతున్నావ్? వెళ్దామా మరి?"
 
ఆరుష్ లేచి నా దగ్గరికి వచ్చాడు. అతను నా నడుము మీద చేయి వేసి నన్ను తన దగ్గరికి బలంగా లాక్కున్నాడు. అతని కళ్ళలో ఒక వింతైన మెరుపు కనిపిస్తోంది.
 
ఆరుష్: "అందుకేనమ్మా నా పుట్టినరోజున నా ఫ్రెండ్స్ నిన్ను చూసి మా అమ్మవంటే నమ్మలేకపోయారు!"
 
నేను: "ఏమంటున్నావ్ రా?" (అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగాను)
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు అసలు ఒక బిడ్డకు తల్లిలా లేవు... ఒక యువతిలా కనిపిస్తున్నావు! ఈరోజు నువ్వు చాలా చాలా అందంగా ఉన్నావమ్మా."
 
నేను: "అసలు , నేను నీతో ఉన్నప్పుడల్లా అందరూ నన్ను చూసి ఇలాగే ఎందుకు మాట్లాడతారు?"
 
ఆరుష్: "నాకు తెలియదమ్మా... కానీ నువ్వు అంత అందంగా ఉంటావు. నిన్ను నాతో ఇలా చూసి, ప్రజలు నువ్వు నాదానివి అనుకుంటున్నారు!"
 
నేను: "లేకపోతే... నేను నీదాన్ని కాదా...?"
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "వెళ్దామా మరి?"
 
అతను నన్ను మరింత దగ్గరికి లాక్కుని నా నుదుటిపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టాడు. నేను మైమరిచి కళ్ళు మూసుకున్నాను. ఆ ఒక్క క్షణంలో నా హృదయానికి ఎనలేని ప్రశాంతత లభించినట్లయింది.
 


తర్వాత మేమిద్దరం సినిమాకి బయలుదేరాము. షో సమయం సాయంత్రం 5.30 నుండి 8 వరకు. మేము బైక్‌పై వెళ్తున్నాము. ఈరోజు నేను ఆరుష్‌కు చాలా ఆనుకుని, దగ్గరగా కూర్చున్నాను.
 
నా ప్రియుడితో కలిసి తిరుగుతున్న ఒక యువతిలా నా మనసుకు చాలా హాయిగా అనిపించింది. చల్లని గాలి నా జుట్టును తాకుతోంది, అతని చొక్కా సువాసన నాకు హాయినిస్తోంది.
 
థియేటర్‌కు చేరుకున్నాక ఆరుష్ బైక్ పార్క్ చేసి నా దగ్గరకు వచ్చాడు. అతను నా చేయిని తన చేతిలోకి తీసుకుని నన్ను లోపలికి తీసుకెళ్ళాడు.
 
సినిమా మొదలవడానికి ఇంకా కొంత సమయం ఉంది. అది ఏ సినిమానో, సీట్లు ఎక్కడ బుక్ చేశాడో కూడా నాకు తెలియదు.
 
నేను: "బేబీ, మన సీట్లు ఎక్కడ ఉన్నాయి?"
 
ఆరుష్: "రా, నేను చూపిస్తాను పద అమ్మ."
 
మేము థియేటర్ లోపలికి వెళ్ళాము. అతను నన్ను బాల్కనీ చివరి మూలన ఉన్న సీట్ల దగ్గరకు తీసుకెళ్ళాడు. నాకు అది బాగా నచ్చింది—అక్కడైతే మమ్మల్ని ఎవరూ వేధించరు, ఇబ్బంది పెట్టరు.
 


కొంతసేపటికి సినిమా మొదలైంది. హాల్ అంతా జనంతో నిండిపోయింది. మా పక్క సీట్లలో ఒక జంట కూర్చుని ఉంది. అదొక తీవ్రమైన రొమాంటిక్ ప్రేమకథా చిత్రం.
 
నేను: (అతని భుజానికి ఆనుకుని మెల్లగా) "ఆరుష్, ఈ సినిమా నువ్వే ఎంచుకుని బుక్ చేశావా?"
 
ఆరుష్: "అవునమ్మా, ఇది చాలా బాగుంది అంటా సినిమా, కొత్తగా రిలీజ్ అయింది."
 
సినిమాలో హీరో హీరోయిన్ల మధ్య ఆ నవరాగాలు, ప్రణయ కలహాలు, వారి సాన్నిహిత్యం, ప్రయాణాలు చూస్తుంటే నేను ఆ కథలో పూర్తిగా లీనమైపోయాను. 

నా ఊహల్లో హీరో స్థానంలో ఆరుష్, హీరోయిన్ స్థానంలో నేను కనిపిస్తున్నాము! ❤️
 
తెరపై ఒక గాఢమైన రొమాంటిక్ ముద్దు సీన్ వచ్చింది. ఆలోచించకుండానే నేను ఆరుష్ చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. ఆరుష్ మెల్లగా నా పక్కన ఉన్న జంట వైపు సైగ చేసి చూపించాడు.
 


వాళ్లిద్దరూ చీకటిలో ఒకరినొకరు కౌగిలించుకుని తీవ్రంగా ముద్దు పెట్టుకుంటున్నారు. అక్కడ వాతావరణం అంతా శృంగారభరితంగా మారిపోయింది.
 
నేను వాళ్ళ వైపు చూసి, తర్వాత ఆరుష్ కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాను. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. నేను ఒక దీర్ఘ నిట్టూర్పు విడిచి మళ్లీ సినిమా చూడటం మొదలుపెట్టాను.
 
ఇంటర్వెల్ కార్డ్ పడింది, హాల్లో లైట్లు వెలిగాయి. నా చేయి ఇంకా ఆరుష్ చేతిలోనే గట్టిగా బంధించబడి ఉంది.
 
ఆరుష్: (నా చెవి దగ్గర మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ) "అమ్మా..."
 
నేను: "ఆ... ఆ..." (సిగ్గుపడుతూ గబగబా నా చేయి వదిలించుకున్నాను)
 
ఆరుష్: "నేను వాష్‌రూమ్‌కి వెళ్లి వస్తానమ్మా, నువ్వు కూడా వస్తావా?"
 
నేను: "లేదురా, నేను బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు వెళ్లి రా."
 
ఆరుష్ వెళ్ళిన తర్వాత నేను నా డ్రెస్ సరిచేసుకుని ఫోన్ చూస్తుండగా, పక్కన కూర్చున్న ఆవిడ నన్ను పలకరించింది.
 
ఆవిడ: "ఎక్స్క్యూజ్ మీ!"
 
నేను: " ఏంటి?" (ఆమె వైపు చూస్తూ)
 
ఆవిడ: "మీరిద్దరికీ ఈ మధ్యనే కొత్తగా పెళ్ళైందా?"
 
ఆ మాట వినగానే నా కళ్ళు తేలేసాయి ?! నా గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది, శ్వాస ఆడలేదు. నేను నా కడుపున పుట్టిన కొడుకుతో వస్తే, ఈమె నన్ను అతని భార్య అనుకుంటోంది!
 
నేను: "అది... అది..." (నాకు ఏమీ అర్థం కాలేదు. నా కొడుకు అని నిజం చెప్తే, కొడుకుని తీసుకుని మూలన కూర్చుని రొమాంటిక్ సినిమా చూస్తోందని ఏమనుకుంటుందో అని భయం వేసింది)
 
అప్పుడు ఆమె భర్త అందుకుని: "ఏంటలా అడుగుతావు? వాళ్ళిద్దరినీ చూస్తే కొత్తగా పెళ్ళైన దంపతుల్లాగే ఉన్నారు. ఎలాగైతే మన ఇద్దరినీ చూస్తే ' ఆంటీ, అంకుల్ అనుకుంటారో అలా!" అని నవ్వాడు.
 
వాళ్లిద్దరూ బయటకు వెళ్తూ, ఆవిడ నా వైపు వంగి—"మీరిద్దరూ జంటగా చాలా చాలా బాగున్నారు!" అని మెచ్చుకుని వెళ్ళిపోయింది.
 
నేను ఏమీ అనలేకపోయాను, సిగ్గుతో నా ముఖం ఎర్రబడిపోయింది. అప్పుడే ఆరుష్ తిరిగి వచ్చాడు.
 
నేను: "ఆరుష్ విను... మనం ఇంటికి వెళ్ళిపోదామా?" ?
 
ఆరుష్: "ఏమైందమ్మా?"
 
నేను: "ఏమీ లేదురా... కానీ నాకు ఎందుకో ఒంట్లో బాగున్నట్లు లేదు, దయచేసి ఇంటికి పోదాం."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, సినిమా ఇంకొద్ది సేపట్లో అయిపోతుంది కదా!"
 
నేను: "ప్లీజ్ ఆరుష్..." ? (నా చేతిని అతని చేతిలో పెట్టి వేడుకున్నాను)
 
అతను కొన్ని క్షణాల పాటు నా కళ్లలోకి నిశితంగా చూశాడు. నా కళ్లలో నీళ్లు నిండిపోయి ఉన్నాయి, గుండె కొట్టుకుంటోంది. అతను వెంటనే లేచి నా చేయి పట్టుకుని బయటకు నడిపించాడు.
 
నేను తల వంచుకుని అతని వెంటే నడిచాను. బైక్‌పై కూర్చునే ముందు అతను నన్ను మళ్ళీ ఆందోళనగా చూశాడు. నేను అతని భుజంపై చేయి వేసి కూర్చున్నాను.
 
దారి పొడవునా మేమిద్దరం మౌనంగానే ఉన్నాము. కొంచెం దూరం వెళ్ళాక నేను ఆరుష్‌కు మరింత దగ్గరగా జరిగేసి కూర్చున్నాను.
 
నా తలను అతని వీపుపై పెట్టి, ఒక చేత్తో అతన్ని గట్టిగా హత్తుకుని, కళ్ళు మూసుకుని దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకున్నాను. అక్కడ ఒక ప్రశాంతత నెలకొంది.
 
ఆరుష్ నా కళ్ళలోని భావాలను, నా ప్రతి బాధను చదవగలడు, అందుకే అతను నన్ను ఎప్పుడూ దేనికీ బలవంతం చేయలేదు.
 
ఇంటికి చేరుకున్నాక నేను నేరుగా పడకగదిలోకి వెళ్ళిపోయాను. ఆరుష్ ప్రధాన తలుపు గడియ పెట్టి నా వెనకే వచ్చాడు. అతను గదిలోకి రాగానే నేను అతన్ని గట్టిగా—చాలా గట్టిగా హత్తుకున్నాను.
 


అతను కూడా నన్ను తన కౌగిట్లోకి తీసుకున్నాడు. ఆ సమయంలో గదిలో మాటలు లేవు. తర్వాత అతను నా జుట్టులో వేళ్ళు పోనిచ్చి, నా తలని కొద్దిగా వెనక్కి వంచి, నా కళ్ళలోకి ఆరాటంగా చూశాడు.
 
ఆరుష్: (మృదువుగా) "అమ్మా, నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?"
 
నేను అవునన్నట్లుగా తల ఊపాను.
 
అతను నన్ను మళ్ళీ గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. గదిలో పూర్తి నిశ్శబ్దం... గడియారం టిక్ టిక్ శబ్దం, కిటికీలోంచి వస్తున్న చల్లని గాలి తప్ప వేరే శబ్దం లేదు.
 
ఆ ప్రశాంతత నా కొడుకు చేతుల్లో మాత్రమే నాకు లభించింది. తర్వాత మేమిద్దరం భోజనం చేయడానికి వెళ్ళాము. భోజనం పూర్తి చేసేసరికి రాత్రి 10 గంటలయింది.
 
నేను అతని గదిలోకి వెళ్లి నిశ్శబ్దంగా నిలబడి అతన్నే చూస్తూ ఉండిపోయాను. కేవలం కళ్ళ సైగలతోనే భోజనం చేయమని చెప్పాను. ఈరోజు నేను చాలా నిశ్శబ్దంగా అయిపోయాను.
 
మేమిద్దరం తిన్నాము, ఆరుష్ కూడా మౌనంగానే ఉన్నాడు. భోజనం ముగిశాక నేను ప్లేట్లను వంటగదిలో సర్దేసి వచ్చాను. ఆరుష్ తన పడకగదికి వెళ్ళాడు. నేను నైట్ డ్రెస్ మార్చుకుని అతని గదికి వెళ్ళాను.
 
తలుపు గడియ పెట్టి, మెయిన్ లైట్ ఆర్పేసి, బెడ్ లైట్ వెలిగించాను. తర్వాత అతని దుప్పటిలోకి దూరి, నా తలను అతని విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించి పడుకున్నాను.
 


ఆరుష్ నా జుట్టును ప్రేమగా నిమురుతున్నాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను నా ముఖాన్ని తన వైపు తిప్పుకుని, నా కళ్ళలోకి నిలకడగా చూశాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా..."
 
నేను: "హ్మ్మ్..."
 
ఆరుష్: "ఏమైందమ్మా? ఈరోజు ఎందుకంత నిశ్శబ్దంగా ఉన్నావు?"
 
నేను: "ఏమీ లేదే..."
 
ఆరుష్: "మనం సినిమాకి వెళ్తున్నప్పుడు నువ్వు చాలా సంతోషంగా ఉన్నావు కదా!"
 
నేను: "హ్మ్మ్..."
 
ఆరుష్: "మరి ఇప్పుడు ఎందుకిలా అయిపోయావు? నన్ను సినిమా కూడా చూడనివ్వకుండా మధ్యలోనే తీసుకొచ్చేశావు?"
 
నేను: "నాకు ఏం తెలియడం లేదు..."
 
ఆరుష్: "అమ్మా..." (నన్ను తన వైపుకు మరింత లాక్కుంటూ)
 
నేను: "ఆ... ఆరుష్..."
 
ఆరుష్: "చెప్పు."
 
నేను: "ఆ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు... నువ్వు బయటకు వెళ్ళినప్పుడు, ఆ పక్కింటి జంట నాతో మాట్లాడారు."
 
ఆరుష్: "వాళ్లు దేని గురించి మాట్లాడారమ్మా?"
 
నేను: "నేను నోటితో చెప్పలేకపోతున్నానురా..."
 
మేమిద్దరం ఒకరి కళ్ళలోకి ఒకరం చూసుకుంటూ మాట్లాడుకుంటున్నాము. అతను నన్ను తన శరీరానికి మరింత దగ్గరగా లాక్కున్నాడు. 

ఇప్పుడు మా ఇద్దరి మధ్య అంగుళం దూరం కూడా లేదు, నా శ్వాస ఆగిపోతున్నంత పనైంది.
 
నేను: "ఆవిడ అంటోంది... మన ఇద్దరికీ ఈ మధ్యనే కొత్తగా పెళ్ళయ్యిందని!" ?


 
ఆరుష్: "ఏంటి??"
 
నేను: "అవునురా... ఏం చెప్పాలో నాకు తోచలేదు. చాలా కంగారు పడ్డాను."
 
ఆరుష్: "అవునా..."
 
నేను: "మనల్ని చూసిన వాళ్ళు కొత్తగా పెళ్ళైన దంపతులు అనుకుంటారని ఆమె భర్త కూడా అన్నాడు! వెళ్తూ వెళ్తూ ఆవిడ 'మీరిద్దరూ జంటగా చాలా బాగున్నారు' అని మెచ్చుకుంది..."
 
ఆ మాట వినగానే ఆరుష్ మనసులోనే నవ్వుకున్నాడు. ☺️
 
ఆరుష్: "అందుకేనా నువ్వు అంత నిశ్శబ్దంగా అయిపోయి నన్ను అక్కడి నుండి ఇంటికి తీసుకొచ్చేసింది?"
 
నేను: "అయితే ఏం చేయాలో చెప్పు ఆరుష్? నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. అసలు ఇదంతా ఏం జరుగుతోంది? మనమిద్దరం ఎక్కడికి వెళ్ళినా అందరూ మనల్ని చూసి ఇదే మాట అంటున్నారు!
 
నాకు చాలా ఇబ్బందిగా, వింతగా అనిపిస్తోంది... నువ్వు నా కడుపున పుట్టిన కొడుకువి కదా...? మరి వీళ్ళందరూ ఎందుకలా అంటున్నారు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు చాలా అందంగా ఉంటావు. రోజురోజుకి ఇంకా యవ్వనంగా కనిపిస్తున్నావు. అందరూ నిన్ను ఆ విషయమే పొగుడుతున్నారు...
 
కాకపోతే వాళ్ళు చెప్పే పద్ధతి కొంచెం భిన్నంగా ఉంది, అంతే!"
 
నేను: "అయినా అలా ఎలా ..."
 
ఆరుష్: "అయినా... వాళ్లు అన్నంత మాత్రాన మనమిద్దరం భార్యాభర్తలం అయిపోతామా ఏంటి?"
 
నేను: "ఆరుష్ ఏదేదో మాట్లాడకు... నేను నీ అమ్మని!"
 
ఆరుష్: "నాకు తెలుసమ్మా... నువ్వు మంచి అమ్మవి, అందమైన అమ్మవి, నా ముద్దుల అమ్మవి... ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమమైన వ్యక్తివి!"
 
నేను: "ఆరుష్... అంతేనా...?" ? (నాకు సిగ్గు ముంచెత్తింది)
 
అప్పుడు అతను వెలుగుతున్న ఆ బెడ్ లైట్ ని కూడా ఆర్పేసి, చీకటిలో నా దగ్గరికి వచ్చి, తన పెదాలను నా పెదవులపై ఉంచాడు. నేను పరవశంతో కళ్ళు మూసుకున్నాను.
 


అతను నెమ్మదిగా నా పెదాలను తన పెదవుల మధ్య నొక్కి, అత్యంత గాఢంగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు.
 
ఆ మధురమైన కౌగిలిలో, అతని వెచ్చని చేతుల్లో నేను ఒదిగిపోయి ప్రశాంతంగా నిద్రలోకి జారుకున్నాను...

[Sunnysunnysunny]

ఉదయం 6 గంటలకు నా కళ్ళు గబగబా తెరుచుకున్నాయి. ఆరుష్ ఇంకా నన్ను విడిచి వెళ్ళలేదు. రాత్రంతా అతని వెచ్చని కౌగిలిలో ముడుచుకుని పడుకున్నాను.
 
ఇప్పుడు కూడా నా తల అతని ఛాతీపై ఆనించి ఉంది, అతను గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు. అతని నెమ్మది శ్వాస శబ్దం వింటూ, నా హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది.


 
తర్వాత నేను నెమ్మదిగా అతని ఛాతీ మీద నుండి తల తీసి, చీర సర్దుకుని స్నానానికి వెళ్ళాను. 

స్నానం చేసి తాజాగా బయటకు వచ్చినప్పుడు, అతనితో ఉన్నప్పుడు ప్రతి ఉదయం నాకు కలిగే ప్రశాంతత లాంటిది నా హృదయంలో కొలువుదీరింది.
 
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి అల్పాహారం తయారు చేయడం మొదలుపెట్టాను.
 
"ఆరుష్... ఆరుష్!" (నేను వంటగదిలో నుంచే ప్రేమతో నిండిన చిన్న పట్టుదలతో అతన్ని లేపే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను).
 
ఈ అబ్బాయికి కాలేజీ మూసివేసినప్పటి నుండి ఉదయాన్నే లేవాలనే ఆలోచన కూడా రావడం లేదు. నిద్రలో చాలా ముద్దుగా కనిపిస్తాడు, కానీ ప్రతిరోజూ ఇదే నాటకం!
 
తర్వాత నేనే వెళ్లి అతన్ని నిద్రలేపాను. అతని బుగ్గ మీద మెల్లగా ముద్దుపెట్టి స్నానానికి పంపించాను. అప్పటికే నేను మా ఇద్దరి కోసం కాఫీ తయారు చేశాను. దాని సువాసన వంటగది అంతా నిండిపోయింది.
 
అతను స్నానం చేసి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, మేమిద్దరం అల్పాహారం చేశాము. కాఫీ తాగుతూ అతను ప్రతాప్‌కి ఫోన్ చేశాడు. నేను అతని పక్కనే కూర్చుని వింటున్నాను. అసలు ఏం జరుగుతోందోనని నా హృదయంలో కొంచెం కంగారుగా ఉంది.
 
ఆరుష్: "హలో నాన్నా, గుడ్ మార్నింగ్."
 
ప్రతాప్: "గుడ్ మార్నింగ్ రా."
 
ఆరుష్: "నాన్నా, పని ఎలా జరుగుతోంది? ఎప్పుడు వస్తున్నారు?"
 
ప్రతాప్: "రేపు మధ్యాహ్నం 12 గంటలకల్లా వస్తాను. జాన్వి ఎక్కడ?"
 
ఆరుష్: "ఇక్కడే ఉంది నాన్నా, మేమిద్దరం బ్రేక్‌ఫాస్ట్ చేస్తున్నాము. మాట్లాడతారా?"
 


(నేను ఆరుష్ వైపు చూస్తూ వద్దని తల ఊపాను, నా కళ్ళతోనే అతన్ని వద్దని ఒప్పించాను)
 
ప్రతాప్: "వద్దులే రా, నాకు ఇప్పుడు సమయం లేదు. తర్వాత మాట్లాడతాను. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు, బై."
 
ఆరుష్: "బై నాన్నా, మీరు కూడా జాగ్రత్త."
 
నేను: "మీ నాన్న ఏం చెప్పారు?"
 
ఆరుష్: "రేపు మధ్యాహ్నం 12 గంటలకల్లా వస్తానన్నారు."
 
నేను: "హ్మ్... లే, ఇక లేవరా. ఇంట్లో చాలా పని ఉంది."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ఒకసారి బయటకు వెళ్లి వస్తాను."
 
నేను: "ఎక్కడికి?" ? (నేను కొద్దిగా అనుమానంగా అడిగాను)
 
ఆరుష్: "కొద్దిసేపు మా ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్లి వస్తానమ్మా."
 
నేను: "సరే, కానీ త్వరగా రా. నాకు మళ్లీ ఫోన్ చేసే పరిస్థితి తేకు, సరేనా? లేకపోతే నేను కంగారు పడతాను."
 
ఆరుష్: "సరే, బై."
 
అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. నేను కాసేపు దూరం నుంచే అతన్నే చూస్తూ ఉండి, తర్వాత లోపలికి వచ్చాను. 

అతను లేకపోవడంతో ఇల్లంతా నిర్మానుష్యంగా అనిపించింది.
 
నా పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను – ఇల్లు శుభ్రం చేశాను, వంట కూడా చేశాను. తర్వాత మా అమ్మకు ఫోన్ చేసి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
 
కొన్ని రోజుల తర్వాత నేను, ఆరుష్ అక్కడికి వస్తున్నామని వాళ్లకు చెప్పాను. ఇది విని అమ్మ చాలా సంతోషపడింది. ఆమె సంతోషపు స్వరం విని నా హృదయం కూడా ఆనందంతో ఉప్పొంగింది.
 
అమ్మతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు నేను సమయం కూడా గమనించలేదు. అప్పటికే దాదాపు ఒంటి గంట అవుతోంది, కానీ ఆరుష్ ఇంకా రాలేదు.
 
ఫోన్‌లో మాట్లాడుతూనే పదే పదే గడియారం వైపే చూస్తున్నాను. నా గుండెలో ఆందోళన పెరుగుతోంది – వీడు ఎక్కడ ఉండిపోయాడు?
 
అప్పుడు డోర్‌బెల్ మోగింది. నేను వెళ్లి తలుపు తెరిస్తే అక్కడ ఆరుష్ ఉన్నాడు. అలసిపోయినా నవ్వుతూ కనిపించాడు.
 
నేను: "నువ్వు బయటకు వెళ్ళినప్పుడల్లా ఇంటికి ఎందుకు అంత ఆలస్యంగా వస్తావు?" (కోపంగా కానీ ప్రేమగా అన్నాను)
 
ఆరుష్: "అమ్మా, కొంచెం ఆలస్యమైంది అంతే."
 
నేను: "కొంచెం ఆలస్యమా? ఆరుష్ గారూ, బయటకు వెళ్లి నాలుగు గంటలైంది!" (నడుము మీద చేయి వేసుకుని అన్నాను)
 
ఆరుష్: "సారీ అమ్మా... పద, నాకు ఇప్పుడు చాలా ఆకలిగా ఉంది. నీ కోపపు మాటలతో నా కడుపు నిండదుగా!"
 
నేను: "నువ్వు నిజంగా నన్ను ఏదో ఒకరోజు చంపేస్తావురా" (చిన్నగా నవ్వుతూ అన్నాను).
 
ఆరుష్: "సరేలే... ఇప్పుడు వెళ్లి తిందాం పద."
 
తిన్న తర్వాత మేమిద్దరం హాలులో కూర్చున్నాం. నాకు ఇప్పుడు సంతోషంగానే ఉంది, కానీ తర్వాత ఏం జరుగుతుందో తెలియని ఏదో ఆందోళన నా గుండెల్లో మెదులుతోంది.
 
నేను: "నాన్న, సాయంత్రం నాతో పాటు మార్కెట్‌కి వస్తావా?"
 
ఆరుష్: "అలాగే, అమ్మ" (ప్రేమగా చూస్తూ అన్నాడు).
 
నేను: "సరే నువ్వు కూర్చో, నేను పక్కింటి ఆంటీ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లి వస్తాను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా త్వరగా రా, ఆలస్యం చేయకు. మళ్లీ నిన్ను పదే పదే పిలవడం నీకు ఇష్టం ఉండదు కదా!" (నవ్వుతూ అన్నాడు)
 
ఇది విని నేను ఆరుష్‌ను సరదాగా కొట్టడానికి అతని వైపు వెళ్ళాను. కానీ నా కాలు జారి కింద పడబోతుండగా అతను నన్ను పట్టుకున్నాడు. 

అతని బలమైన చేతుల్లో నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.


 
నేను: "థ్యాంక్స్ రా, లేకపోతే ఇప్పటికి నా తల పగిలిపోయేది" (రొప్పుతూ అన్నాను).
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నిన్ను అలా పడిపోనిస్తానా? నేను ఉండగా నీకు చిన్న గీత కూడా పడనివ్వను" (నా నడుము పట్టుకుని, అతని కళ్ళలో గాఢమైన ప్రేమ, రక్షణ భావంతో అన్నాడు).
 
నేను: "నేను ఇక వెళ్తాను."
 
ఆరుష్: "ఇలాగే వెళ్ళిపోతావా?"
 
నేను: "ఏమంటున్నావు?"
 
అతను నన్ను తన దగ్గరికి లాక్కుని నా పెదవులపై ముద్దు పెట్టాడు. ఆ ముద్దు ఎంత మృదువుగా, గాఢంగా ఉందంటే నా శరీరం మొత్తం వణికిపోయింది.
 


నేను: "ఆరుష్... వదులు, నేను వెళ్లి వస్తాను" (సిగ్గుపడుతూ అన్నాను).
 
తర్వాత నేను బయలుదేరి పక్కింటికి వెళ్ళాను. ఇటు ఇంట్లో టీవీ చూస్తూ ఆరుష్ నిద్రపోయాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను ఇంటికి వచ్చి చూసేసరికి ఆరుష్ ఇంకా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు.
 
అతని అమాయకపు ముఖం చూసి నా మనసు కరిగిపోయింది. అతన్ని లేపకుండా టీవీ చూస్తూ కూర్చున్నాను. సాయంత్రం అయ్యాక ఆరుష్ లేచి స్నానానికి వెళ్ళాడు.
 
నేను కూడా కొంచెం మేకప్ వేసుకుని, మంచి డ్రెస్ వేసుకుని సిద్ధమయ్యాను.ఆరుష్ కోసం కాఫీ చేశాను. కాఫీ తాగుతూ మేమిద్దరం కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకున్నాము.
 
అతని గొంతులోని ఆ ప్రేమను చూసి నన్ను నేను ఆపుకోలేకపోయాను. ఆ తర్వాత మేమిద్దరం మార్కెట్‌కి వెళ్ళాము.
 
నేను కూరగాయలు కొంటుంటే, అతను సంచి పట్టుకుని నా వెంటే నడుస్తున్నాడు. మార్కెట్‌లోని ఆ జనసమూహంలో కూడా అతని కళ్ళు నా మీదే ఉన్నాయి.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇక్కడ అందరి దగ్గరా కూరగాయలు ఒకేలా ఉన్నాయి, నీకు నచ్చిన చోట తీసుకోరాదా?"
 
నేను: "నోరు మూయ్... వాళ్లు ఎలాంటి కూరగాయలు ఇస్తున్నారో నీకేం తెలుసు?"


 
ఆ తర్వాత నేను అతన్ని అవి ఇవి అని  చాలా దూరం తిప్పాను. పాపం ఆరుష్ అలసిపోయాడు కానీ నవ్వుతూనే ఉన్నాడు. నన్ను చూడగానే అతని కళ్ళు ప్రేమతో మెరిసిపోతున్నాయి.
 
రాత్రి సమయం కావడంతో మేము ఇంటికి బయలుదేరాము. బైక్‌పై వెనుక కూర్చుని ఆలోచిస్తున్నాను... ఈరోజు మార్కెట్‌లో ఎంతమంది అందమైన అమ్మాయిలు ఉన్నా, ఆరుష్ ఒక్కరి వైపు కూడా చూడలేదు.
 
అతని దృష్టి అంతా నా మీదే ఉంది. ఈ ఆలోచన రాగానే నా ముఖంపై చిరునవ్వు విరిసింది. 

నా హృదయంలో ఒక వెచ్చని భావన వ్యాపించింది – ఇతను నా కొడుకు, నా సర్వస్వం!
 
మేము ఇంటికి చేరుకున్నాము. నేను లోపలికి వెళ్ళగా, ఆరుష్ కూరగాయల సంచితో వెనకే వచ్చాడు. 

ఆరుష్‌కి చాలా ఆకలిగా ఉండటంతో నేను త్వరగా వంట సిద్ధం చేశాను. ఇల్లంతా వంట సువాసనతో నిండిపోయింది.
 
నేను: "ఆరుష్, త్వరగా రా భోజనం చేద్దాం."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, త్వరగా పెట్టు, నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది."
 
మేమిద్దరం కలిసి భోజనం చేశాము. తింటూ ఎన్నో విషయాలు మాట్లాడుకున్నాము. నేను వంటగది పని పూర్తి చేసుకుని హాలులో కూర్చున్నాను. ఆరుష్ కూడా అక్కడే ఉన్నాడు.
 
అతను టీవీ ఆపివేసి, నా చేయి పట్టుకుని నన్ను పడకగదిలోకి తీసుకువెళ్ళాడు. నేను ఏమీ అనలేకపోయాను, అతని స్పర్శలోనే ఒక రకమైన ఆధిపత్యం ఉంది.
 
నేను: "ఆరుష్, అప్పుడే పడుకోవాలనుకుంటున్నావా? అంత నిద్ర వస్తోందా?"
 
ఆరుష్: "నాకు నిద్ర రావడం లేదమ్మా."
 
నేను: "అయితే... ఏమైనా మాట్లాడాలా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను నీతో ఒకటి మాట్లాడాలి... రా."
 
ఆరుష్ మంచం మీద కూర్చోగా, నేను అతని ముందర వాలి కూర్చున్నాను. అతను నా రెండు చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
 


అతని వేళ్లు నా చేతులపై నెమ్మదిగా కదులుతుంటే, తన ప్రేమను నాకు అనుభూతి చెందిస్తున్నట్లుగా అనిపించింది.
 
నేను: "హ్మ్మ్, చెప్పు నా బంగారం... ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా... అది..."
 
నేను: "చెప్పురా, ఏంటి?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ఎల్లప్పుడూ నీతోనే ఉండాలనుకుంటున్నాను. నువ్వు కొద్దిసేపు దూరంగా వెళ్ళినా నాకు చాలా ఒంటరిగా అనిపిస్తుంది... ఇంకా..."
 
నేను: "ఇంకా ఏంటి నాన్నా?" (అతని చేతులను ప్రేమగా నిమురుతూ అడిగాను)
 
ఆరుష్: "ఈ మధ్య నేను నిన్ను ముద్దుపెట్టుకున్నప్పుడు... నా ప్రవర్తన నీకు తప్పుగా అనిపించలేదా?"
 
నేను: "ఆరుష్, నాపై నీకున్న అమితమైన ప్రేమ అది. అందులో నాకు ఏ తప్పూ కనిపించడం లేదు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను. ఎంతగా అంటే, దాన్ని మాటల్లో వర్ణించడం నా వల్ల కావడం లేదు."
 
నేను: "నాన్నా, నాకు తెలుసు... మన బంధం ఎంత లోతైనదో నీకు తెలుసు. నేను కూడా నిన్ను ప్రాణంగా ప్రేమిస్తున్నాను, నువ్వే నా సర్వస్వం. 

నా జీవితం నీలోనే ఉంది. అయినా, నేను నీదాన్ని అయినప్పుడు నాపై నీకే పూర్తి హక్కులు ఉంటాయి కదా!"
 
ఆరుష్: "అవునమ్మా, అది నిజమే. కానీ ......"
 
నేను ఆరుష్ చెంపపై మెల్లగా ముద్దుపెట్టాను. అతను నన్ను తన దగ్గరికి లాక్కున్నాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, మనం నానమ్మ వాళ్ళ ఇంటికి ఎప్పుడు వెళ్తున్నాం?"
 
నేను: "ఉమ్, తేదీ ఇంకా అనుకోలేదు. కొన్ని రోజుల తర్వాత బయలుదేరుదాం."
 
మేము చాలా సేపు మాట్లాడుకున్నాము. నాకు నిద్ర రావడం మొదలైంది. అలసట, ప్రశాంతత రెండూ కలిసి కళ్ళు మూతపడుతున్నాయి.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నిద్ర వస్తోందా?"
 
నేను: "హ్మ్..."
 
అతను లేచి, నిటారుగా పడుకుని నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఎప్పటిలాగే, నేను ఆరుష్ ఛాతీ మీద తల పెట్టి నిద్రపోయాను. 



అతని గుండెచప్పుడు వింటూ, అతని కౌగిలిలోనే నిద్రపోవడం నాకు అలవాటైపోయింది. అదే నా అసలైన ప్రపంచం!
 
మరుసటి ఉదయం, మేమిద్దరం తయారై టీ, అల్పాహారం తీసుకున్నాము. 

ఆ తర్వాత నేను ఇంట్లో పనిలో నిమగ్నమయ్యాను, ఆరుష్ తన ల్యాప్‌టాప్‌తో కూర్చున్నాడు.
 
అప్పటికే సమయం మధ్యాహ్నం 12 గంటలు కావస్తోంది... ఈరోజు ప్రతాప్ రాబోతున్నాడు.నాలో ఏదో తెలియని ఆందోళన మొదలైంది.
 
ఏ నిమిషంలో ఏం జరుగుతుందోనని భయం. నా గుండెల్లో దడ పెరిగిపోతోంది.కొద్దిసేపటికే ప్రతాప్ వచ్చాడు. రాగానే ఆరుష్‌తో కొద్దిసేపు మాట్లాడి, స్నానానికి వెళ్ళాడు.
 
నేను అతని కోసం టీ తయారు చేయడం మొదలుపెట్టాను. భయంతో నా చేతులు కొద్దిగా వణుకుతున్నాయి.

స్నానం చేసి వచ్చిన ప్రతాప్, వచ్చి ఆరుష్ పక్కన కూర్చున్నాడు.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, ఏంటి సంగతులు? తరువాత గురించి నీ ప్లాన్స్ ఏంటి?"
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నాకు ఒక ఐడియా వచ్చింది. ప్రస్తుతం దాని మీదనే వర్క్ చేస్తున్నాను."
 
(నేను ప్రతాప్‌కు కాఫీ ఇచ్చి, ఆరుష్ పక్కన కూర్చుని, ముఖంపై చిరునవ్వు నటిస్తూ వాళ్ళ సంభాషణ వినడం మొదలుపెట్టాను)
 
ప్రతాప్: "మంచిది, నీకు ఏమైనా హెల్ప్ కావాలంటే నన్ను అడుగు."
 
ఆరుష్: "సరే నాన్నా."
 
అలా రెండు మూడు రోజులు మామూలుగానే గడిచాయి. నేను ప్రతి క్షణం ఆరుష్‌తోనే గడిపినప్పటికీ, నాలో భయం మాత్రం రోజురోజుకీ పెరుగుతోంది.
 
ఒకరోజు నేను వంటగదిలో పని చేసుకుంటున్నాను. ఆరుష్ ఏదో పని ఉండి బయటకు వెళ్ళాడు, సాయంత్రం వరకు రాడు.
 
సరిగ్గా అదే సమయానికి డోర్ బెల్ మోగింది. తలుపు తీసి చూడగా, చేతిలో ఒక కవరు పట్టుకుని ఒక వ్యక్తి నిలబడి ఉన్నాడు.
 
వ్యక్తి: "నమస్కారం మేడమ్... ఇది ప్రతాప్ గారి ఇల్లేనా?"
 
నేను: "అవును."
 
అతను ఆ కవరు నాకు ఇచ్చి వెళ్ళిపోయాడు. నేను తలుపు మూసి, ఆ కవరును ఉత్కంఠగా చూశాను. దాని మీద ఒక ప్రముఖ నగల దుకాణం పేరు ఉంది.
 
నాకు గందరగోళంగా అనిపించింది. ప్రతాప్ పేరు మీద నగల దుకాణం నుండి ఉత్తరమా? 

దేని గురించి అయి ఉంటుంది? దాన్ని చేతిలో పట్టుకుని ఆలోచిస్తుంటే నా గుండెల్లో అశాంతి, కోపం కలగలిసి వచ్చాయి.
 
ప్రతాప్ ఏమైనా కొన్నాడా? నాకోసమా... కాదు, అది ఆడవాళ్ల నగలకు సంబంధించినది. కానీ నాకు బహుమతి ఇచ్చేంత ఉదారత అతనికి లేదు.
 
గత 5-6 ఏళ్లుగా నా రూపాయి ఖర్చు చేయని వ్యక్తి, ఇప్పుడు నాకోసం నగలు కొంటాడా? తేదీ చూస్తే అది 15 రోజుల క్రితం నాటిది!
 
అంటే... అతను నా కోసం కొని ఉంటే ఎప్పుడో ఇచ్చేవాడు. కవరు తెరిచి బిల్లు చూడగానే నాకు మైండ్ బ్లాంక్ అయింది. దాని విలువ 10.5 లక్షల రూపాయలు! ?


 
నా గుండె దడదడలాడింది. కళ్ళల్లో కోపం, తీవ్రమైన బాధ సుడులు తిరిగాయి. 

ఏం చేయాలో పాలుపోక కాసేపు నిశ్చేష్టురాలినై కూర్చుండిపోయాను.
 
చేతులు వణుకుతుంటే, వెంటనే నా స్నేహితురాలు అంజలికి ఫోన్ చేశాను. నా గొంతులో వణుకును ఆపుకోలేకపోయాను.
 
అంజలి: "హలో జాన్వి."
 
నేను: "హలో అంజు, ఒకసారి విను..."
 
అంజలి: "చెప్పు జాన్వి, ఏమైంది? గొంతు అలా ఉంది...?"
 
నేను: "నువ్వు ఇంకా ఆ బ్యాంకులోనే పనిచేస్తున్నావా?"
 
అంజలి: "లేదు జాన్వి, నేను ఆ జాబ్ వదిలేసి చాలా కాలమైంది కదా! అయినా ఇప్పుడు ఏమైంది?"
 
నేను: "నీకు అక్కడ పాత ఫ్రెండ్స్ ఎవరైనా ఉన్నారా?"
 
అంజలి: "ఉన్నారు... కానీ ఎందుకంత కంగారు పడుతున్నావు?"
 
నేను: "అంజు, నాకు త్వరగా ఒక సహాయం కావాలి."
 
అంజలి: "చెప్పు, నీకేం సహాయం కావాలన్నా చేస్తాను."
 
నేను: "ఇప్పుడే మా ఇంటికి ప్రతాప్ పేరు మీద ఒక జ్యువెలరీ షాప్ బిల్లు వచ్చింది. అది 15 రోజుల క్రితంది. 10.5 లక్షల విలువైన బంగారు లాకెట్ కొన్నట్లు ఉంది."
 
అంజలి: "ఓరి దేవుడా! 10.5 లక్షలా! కానీ అతను అకస్మాత్తుగా నీపై అంత ప్రేమ ఎందుకు కురిపిస్తున్నాడు?"
 
నేను: "అంజు, అతను అది నా కోసం కొనలేదు!"
 
అంజలి: "మరెవరి కోసం?"
 
నేను: "అతను నా కోసం కొని ఉంటే ఈపాటికే ఇచ్చేవాడు. గత 5-6 ఏళ్లుగా నాకు చిన్న వస్తువు కూడా కొనివ్వని వ్యక్తి, ఇంత ఖరీదైన హారాన్ని నాకోసం కొంటాడంటే నేను నమ్మాలా?"
 
అంజలి: "నువ్వు చెప్పేది నిజమే అనిపిస్తోంది... మరి ఇప్పుడు నేనేం చేయాలి?"
 
నేను: "నువ్వు బ్యాంకులోని నీ ఫ్రెండ్‌కి ఫోన్ చేసి, ఆ రాక్షసి (ప్రతాప్ ప్రియురాలు) మెడలో ఏమైనా కొత్త బంగారు లాకెట్ ఉందో లేదో కనుక్కో!"
 
అంజలి: "అవును సరిగ్గా సరిపోయింది! నువ్వు ఆగు, నేను వెంటనే కనుక్కుంటాను."
 
నేను: "ఇంకో విషయం... మనం దీని గురించి విచారిస్తున్నామని అతనికి అనుమానం రాకూడదు, జాగ్రత్త!"
 
అంజలి కాల్ కట్ చేసింది. నేను చేతిలో బిల్లు, ఫోన్ పట్టుకుని హాలులో అటు ఇటు తిరుగుతున్నాను. నాలో క్రోధం రగిలిపోతోంది. నేను నాతో నేనే అనుకున్నాను –
 
"ఇది గాని నిజమైతే... ఆ లంజను వదలను, ప్రతాప్‌ను అస్సలు క్షమించను!"
 
కాసేపటికి అంజలి నుండి మళ్లీ కాల్ వచ్చింది.
 
నేను: "చెప్పు అంజు, త్వరగా చెప్పు! ఏం తెలిసింది?"
 
అంజలి: (బాధాకరమైన గొంతుతో) "నువ్వు అనుమానించింది నిజమే జాన్వి... ఆమె మెడలో కొత్త బంగారు లాకెట్ ఉంది. అది సరిగ్గా 15 రోజుల క్రితమే కొన్నారట!"
 
ఆ మాట వినగానే నా కాళ్ల కింద నేల కుంగిపోయినట్లయింది. చేతిలో ఫోన్ పట్టుకుని, స్పృహ తప్పుతున్న దానిలా సోఫాలో కుప్పకూలిపోయాను. 



గుండె పగిలినట్లయింది, కళ్ళలో నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి.
 
అంజలి: "జాన్వి.... జాన్వి... వింటున్నావా?"
 
నేను: "హ్మ్..."
 
అంజలి: "అంతగా ఆవేశపడకు. ఇంతకీ ఆరుష్ ఎక్కడ ఉన్నాడు?"
 
నేను: "అతను బయట ఉన్నాడు. నువ్వు ఫోన్ పెట్టేయ్, నాకు ఒక ముఖ్యమైన పని ఉంది."
 
అంజలి: "ఏంటి పని? జాన్వి... ఆవేశంలో ఏం చేయకు!"
 
ఆమె మాటలు పూర్తికాకముందే నేను కాల్ కట్ చేశాను. వెంటనే ఇంటికి తాళం వేసి బయటకు వచ్చేశాను.

రోడ్డుపై ఆటో కోసం తీవ్రంగా వెతకడం మొదలుపెట్టాను.
 
ఇటు అంజలి తీవ్రమైన భయంతో వణికిపోయింది. నా ఆవేదన, కోపం ఎలాంటిదో ఆమెకు బాగా తెలుసు. 

నేను ఏ తొందరపాటు నిర్ణయం తీసుకుంటానోనని భయపడి, వెంటనే ఆరుష్‌కి ఫోన్ చేసింది.
 
అంజలి: "హలో ఆరుష్, నువ్వు ప్రస్తుతం ఎక్కడున్నావురా?"
 
ఆరుష్: "ఆంటీ, నేను ఫ్రెండ్ ఇంటి దగ్గర ఉన్నాను, కొంచెం పని ఉండి వచ్చాను."
 
అంజలి: "అదంతా పక్కనబెట్టి, నువ్వు వెంటనే ఇంటికి చేరుకో!"
 
ఆరుష్: (కంగారుగా లేచి నిలబడి) "ఇంటికా? ఏమైంది ఆంటీ?"
 
అంజలి: "ఏమైందో అడక్కు, త్వరగా ఇంటికి వెళ్లు. నేను కూడా బయలుదేరుతున్నాను."
 
ఆరుష్: "ఆంటీ, అసలు ఏమైందో చెప్పండి ప్లీజ్!" (అతని గొంతులో తీవ్రమైన భయం, వణుకు)
 
అంజలి: "ఆరుష్, మీ అమ్మ ఆవేశంలో ఏదైనా తొందరపాటు నిర్ణయం తీసుకునేలా ఉంది, త్వరగా వెళ్లు!"
 
ఆరుష్: "ఏంటి??" ?
 
ఆరుష్ ఫోన్‌ను అక్కడే పడేసి, బైక్ వైపు పరుగెత్తాడు. బైక్ స్టార్ట్ చేసి అత్యంత వేగంగా ఇంటి వైపు దూసుకెళ్లాడు. 

అంజలి ఇల్లు చాలా దూరంలో ఉండటం వల్లే ఆమె ఆరుష్‌కి ఫోన్ చేసింది.
 
ఆరుష్ స్నేహితుడు ఏమైందో తెలియక వెనుక పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చినా, ఆరుష్ దేన్నీ పట్టించుకోలేదు. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.
 
బైక్‌ను గాలివేగంతో నడుపుతున్నాడు. అతని మనస్సులో ఒకే ఒక ప్రార్థన – "అమ్మా, నీకు ఏమీ కాకూడదు!" ఆరుష్ మనసులోనే అనుకుంటున్నాడు –
 
"అమ్మా... నువ్వు గాని నీ ప్రాణానికి ఏదైనా హాని చేసుకుంటే, నీతో పాటు నా కథను కూడా ఇక్కడితో ముగించేస్తాను!"
 
ఇక్కడ నాకు కోపం నరనరాల్లోకి పాకింది. ఇన్ని రోజులుగా అనుభవిస్తున్న నరకం, దాచుకున్న వేదన అంతా ఒకేసారి అగ్నిపర్వతంలా బద్దలైంది. 

ఇక సహించేది లేదు... ఈరోజే దీనికి ఒక ముగింపు పలకాలి!
 
ఆటోలో కూర్చుని ఉండగా నా చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను చూసి ఆవేశం ఆపుకోలేకపోయాను. 



దాన్ని ఆటో సీటుకేసి గట్టిగా కొట్టి బయటకు విసిరేసాను. నా రౌద్ర రూపాన్ని చూసి ఆటో డ్రైవర్ భయంతో వణికిపోయాడు.
 
డ్రైవర్: "మే... మేడమ్... ఏమైనా సమస్య ఉందా అండీ?"
 
నేను అతని వైపు తీవ్రమైన కోపంతో చూసి, "నువ్వు మాట్లాడకుండా త్వరగా పోనివ్వు!" అని గద్దించాను ?.

[Sunnysunnysunny]

అసలు ముందుగా, ఈ రోజు నేను ఈ దుస్థితిలో ఉండటానికి కారణమైన ఆ స్త్రీ గురించి మీకు చెబుతాను.

ఆమె పేరు శ్రావణి. ఒక పెద్ద కుటుంబానికి చెందిన అమ్మాయి. వాళ్ళ ఇంట్లో ఆరుగురు ఉంటారు:
 
·      నిర్మల: శ్రావణి తల్లి. చాలా సాధారణమైన, అమాయకత్వంతో కూడిన తెలివైన స్త్రీ. ఆమె భర్త చాలా కాలం క్రితమే చనిపోయాడు.
 
·      విక్రాంత్: శ్రావణి మామయ్య. రాజకీయాల్లో చక్రం తిప్పే ఒక పెద్ద మనిషి... నిజానికి పట్టణంలో ఒక రౌడీ/గూండా.
 
·      మమత: విక్రాంత్ భార్య. ఆమెకు ఇద్దరు కొడుకులు. వారిపై ప్రాణాలు ఇస్తుంది. అందుకే భర్త ఏ తప్పు చేసినా, తన కొడుకుల ముందు ఏమీ తెలియనట్లే నటిస్తూ సంతోషంగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.
 
·      రాకీ: విక్రాంత్ పెద్ద కొడుకు. చాలా చెడ్డ తిరుగుబోతు, గొడవలు పడే తత్వం, అమ్మాయిలను వేధించడం ఇతని నైజం. ఇంట్లో బాగా గారాబం చేసిన అబ్బాయి కావడంతో ఎక్కడ పడితే అక్కడ తన మాటే చెల్లాలనుకుంటాడు.
 
·      కబీర్: చిన్న కొడుకు. అన్న పోలికలే వచ్చాయి. ఇద్దరూ కలిసి ప్రతీ పని చేస్తారు.
 
శ్రావణి మంచి అమ్మాయే. ఆమెకు ముందే పెళ్ళయింది, కానీ పెళ్ళయిన కొద్ది రోజులకే ఆమె భర్త ఒక ప్రమాదంలో చనిపోయాడు.
 
ఆ తర్వాత ఆమె అత్తగారింటికి తిరిగి వెళ్లకుండా తన తల్లి, మామయ్య, అత్తయ్యలతో కలిసి జీవించడం మొదలుపెట్టింది. ఇంట్లో అందరూ ఆమెను చాలా ఇష్టపడతారు.
 
ఆమె మన నగరంలో ఉండదు, ఆమె ఉండే నగరం వేరు. ఇంకొక విశేషం ఏంటంటే – వాళ్ళ ఇంట్లో అందరికీ ప్రతాప్, శ్రావణిల అక్రమ సంబంధం గురించి తెలుసు. దానితో ఎవరికీ ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు!
 
ఇదంతా నాకు తర్వాత తెలిసింది, కానీ ఇప్పుడే మీకు చెబుతున్నాను. ఆ సమయంలో మాత్రం నాకు ఆ అమ్మాయి గురించి ఏమీ తెలియదు.
 
తీవ్రమైన ఆవేశం...
 
నాకు తీవ్రమైన కోపం వస్తోంది. ఇన్ని రోజులుగా నేను భరిస్తూ దాచుకున్నదంతా ఇప్పుడు అగ్నిపర్వతంలా బద్దలవుతోంది. నా గుండెలో నిప్పులు రగులుతున్నాయి, నా శ్వాస వేగంగా సాగుతోంది.
 
కోపం, దుఃఖంతో నా కళ్ళు చెమ్మగిల్లుతున్నాయి. ఇక నేను దీన్ని ఎంతమాత్రమూ భరించలేను. ఈరోజే వీటన్నింటికీ ఒక ముగింపు పలకాలి!
 
నా చేతిలో ఫోన్ ఉంది. ఆటోలో కూర్చుని ఉండగానే, తీవ్రమైన ఆవేశంతో దాన్ని ఆటో సీటుకేసి గట్టిగా కొట్టి ముక్కలు చేసి బయటకు విసిరేసాను.
 


నా రౌద్ర రూపాన్ని చూసి ఆటో డ్రైవర్ నిశ్చేష్టుడయ్యాడు, భయంతో అతని కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
 
ఆటో డ్రైవర్: "అమ్మా... మీకు ... నాకేమైనా సమస్య వస్తుందా?"
 
నేను అతని వైపు కోపంగా చూస్తూ, "నువ్వు మాట్లాడకుండా త్వరగా నడుపు!" అని గద్దించాను.
 
మరోవైపు ఆరుష్ ఇంటికి చేరుకున్నాడు. తలుపుకు డోర్ తాళం వేసి ఉంది, కానీ గడియ పెట్టలేదు. అతను అటూ ఇటూ చూసి, వెనక్కి తిరిగి తలుపును బలంగా తన్నాడు!
 
దాంతో ఆ తలుపు లోపలికి పడిపోయింది. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది, ఆందోళనతో ముఖం ఎర్రబడింది.
 
ఆరుష్ ఇంట్లోకి పరుగెత్తాడు – ముందు హాలు, తర్వాత వంటగది, పడకగదులు, బాత్రూమ్... చివరకు స్టడీ రూమ్ వరకు నన్ను పిలుస్తూ ప్రతిచోటా వెతకడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా! అమ్మా!"
 
అన్ని చోట్లా వెతికాక, అతను వెంటనే అంజలికి ఫోన్ చేశాడు.
 
అంజలి: "చెప్పు ఆరుష్, నువ్వు ఇంటికి చేరుకున్నావా?"
 
ఆరుష్: "అవును ఆంటీ, కానీ అమ్మ ఇంట్లో లేదు!"
 
అంజలి: "లేదా?... నువ్వు ప్రతిచోటా సరిగ్గా వెతికావా?"
 
ఆరుష్: "అవును ఆంటీ, అంతా వెతికాను. అమ్మ ఎక్కడా లేదు!"
 
అంజలి: "నువ్వు అక్కడే ఉండు, నేను ఇప్పుడే వస్తున్నాను!"
 
ఆరుష్ నా గురించి తీవ్రమైన ఆందోళన చెందుతున్నాడు. అతను నాకు పదే పదే ఫోన్ చేస్తున్నాడు, కానీ కాల్ ఎలా కనెక్ట్ అవుతుంది? నేను నా ఫోన్‌ను ముక్కలు చేసి పారేశాను కదా!
 
సరిగ్గా అప్పుడే అంజలి కూడా ఇంటికి చేరుకుంది.
 
అంజలి: "ఆరుష్, ఏమైంది? ఆమె ఇంకా రాలేదా?"
 
ఆరుష్: "లేదు ఆంటీ."
 
అంజలి: "నువ్వు ఆమెకు ఫోన్ చేశావా?"
 
ఆరుష్: "చాలాసార్లు ప్రయత్నించాను ఆంటీ, కానీ ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ వస్తోంది. నాకు చాలా టెన్షన్‌గా ఉంది!"
 
అంజలి: "ఏమీ కాదురా, కంగారు పడకు."
 
ఆరుష్: "ఆంటీ, అసలు అమ్మ ఎందుకు ఇలా ప్రవర్తిస్తోంది? మీకు ఎలా తెలిసింది? మీరు కూడా అమ్మలాగే నా నుండి ఏదైనా దాస్తున్నారా?"
 
అంజలి: "ఆరుష్, ఇవన్నీ మాట్లాడే సమయం ఇది కాదు... నన్ను కొంచెం ఆలోచించనివ్వు!"
అంజలి ఆలోచనలో పడింది.
 
ఈలోపు నేను నేరుగా ఆటోలో బ్యాంకు వద్దకు చేరుకున్నాను. ఆటో డ్రైవర్‌కు 500 రూపాయల నోటు ఇచ్చి లోపలికి నడవసాగాను.
 
ఆటో డ్రైవర్: "మేడమ్, దయచేసి చిల్లర తీసుకోండి!"
 
కానీ ఆ మాటలు పట్టించుకునే స్థితిలో నేను లేను. తీవ్రమైన ఆవేశంతో లోపలికి వెళ్ళిపోయాను.
 
ఆటో డ్రైవర్ మనసులోనే అనుకున్నాడు – "పాపం మేడమ్‌కి ఏదో పెద్ద ఆపద లేదా ఘోరం జరిగినట్లుంది, అందుకే అంత కోపంగా ఉన్నారు!"
 
నేను నేరుగా లోపలికి వెళ్ళాను. అక్కడ ఉన్న సెక్యూరిటీ గార్డు నన్ను గుర్తుపట్టాడు.
 


గార్డు: "జాన్వి మేడమ్! ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ఈరోజు ఇక్కడికి వచ్చారు?"
 
నేను: "అతను లోపలే ఉన్నాడా?"
 
గార్డు: "అయ్యో మేడమ్, సర్ కొద్దిసేపటి క్రితమే ఏదో పని మీద బయటకు వెళ్ళారు."
 
నేను: "హ్మ్."
 
ఆ తర్వాత నేను లోపలికి అడుగుపెట్టాను. నా కళ్ళు కోపంతో చుట్టూ వెతికాయి. అందరూ తమ పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నారు, బయట కూడా జనాలు ఉన్నారు. బ్యాంకు అంతా చాలా సందడిగా ఉంది.
 
సరిగ్గా అప్పుడే నా కళ్ళు ఆ మంత్రగత్తె (శ్రావణి) మీద పడ్డాయి! ఆమె తన పక్కన కూర్చున్న ఆవిడతో ముచ్చట్లేడుతూ నవ్వుతోంది (నా జీవితాన్ని నాశనం చేసినందుకు తనలో తనే నవ్వుకుంటున్నట్లు అనిపించింది).
 
నేను నేరుగా ఆమె వైపు నడిచాను. అంతమందిలో నా కంటికి కనిపిస్తున్న ఏకైక వ్యక్తి ఆమె మాత్రమే! నేను వెళ్లి ఆమె ముందు నిలబడిన వ్యక్తిని పక్కకు నెట్టి, ఆమె ముందు నిలబడ్డాను. నన్ను చూసేసరికి ఆమె నిశ్చేష్టురాలైంది.
 


ఆమె కుర్చీలోంచి లేచి నిలబడింది. నా కళ్ళలోని తీవ్రమైన క్రోధాన్ని ఆమె స్పష్టంగా చూడగలిగింది (నా కళ్ళు రక్తంలా ఎర్రబడ్డాయి). నన్ను చూడగానే ఆమె శ్వాస వేగవంతమైంది.
 
నేను కోపంగా ఆమె వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను.
 
చాటాక్క్క్క్...!!
 
నేను ఆమె చెంప మీద లాగి ఒక్కటి ఇచ్చాను! ఆ దెబ్బకు ఆమె పక్కకు పడిపోయింది. అందరూ నా వైపు చూడటం మొదలుపెట్టారు.
 


బ్యాంకులో ఒక్కసారిగా పూర్తి నిశ్శబ్దం నెలకొంది. కుర్చీల్లో కూర్చున్న వాళ్లు నిలబడిపోయారు. కొంతమంది స్త్రీలు ఆశ్చర్యంతో నోళ్ళు మూసుకున్నారు.
 
శ్రావణి ఏదో చెప్పబోతుంటే...
 
నేను: (ఆమె మాటను మధ్యలోనే ఆపి, కన్నీళ్లతో గట్టిగా నిలదీశాను) "నోరు మూయ్! రాత్రి 11 గంటలకు ఫోన్లు చేయడం, 'నిన్ను మిస్ అవుతున్నాను' అని సందేశాలు పంపడం,
 
అర్ధరాత్రి దొంగ సమావేశాలు జరపడం... నాకు అన్నీ తెలుసు! నేను ఎవరో నీకు తెలుసా? 15 సంవత్సరాలుగా అతని కలలను తనవిగా మార్చుకున్న స్త్రీని నేను!
 
అతని ఇంటిని నందనవనంగా తీర్చిదిద్దిన దాన్ని! అతని కొడుకును నా ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించిన దాన్ని! మరి నువ్వేంటి? వేరొకరి భర్తను లాక్కోవాలని చూస్తున్న నీచమైన దానివి!
 
నా కుటుంబాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయడానికి నీకెంత ధైర్యం? నా జీవితంలోని సంతోషాన్ని దూరం చేయడానికి చూస్తున్నావు... నిన్ను ఇకపై ఇదంతా చేయనివ్వను!"
 
జనం గుమిగూడటం మొదలుపెట్టారు. బ్యాంకు మేనేజర్ కూడా బయటకు వచ్చాడు.
 
నేను: (మేనేజర్ వైపు కన్నీళ్లతో) "మీరందరూ ఇక్కడ కూర్చుని ఈ వింత దృశ్యాన్ని చూస్తున్నారా? ఈ స్త్రీ నా సంసారాన్ని కూల్చడానికి ప్రయత్నించింది!"
 
శ్రావణి: (ఏడుస్తూ) "దయచేసి... ఇక్కడ గొడవ చేయకండి... అందరూ చూస్తున్నారు..."
 
నేను: (తీవ్రమైన బాధతో ఆమె వైపు అడుగు వేస్తూ) "అందరూ చూడాలి! అందరికీ నీ అసలు రూపం తెలియాలి!" అని అరిచాను.
 
మరోవైపు అంజలి ఆలోచించి...
 
అంజలి: "ఆరుష్, త్వరగా రా! జాన్వి బ్యాంకుకే వెళ్ళి ఉంటుంది!"
 
ఆరుష్: "మీకెలా తెలుసు ఆంటీ?"
 
అంజలి: "అన్నీ వదిలేసి త్వరగా కారు ఎక్కు!"
 
వాళ్లిద్దరూ వేగంగా బ్యాంకుకు వచ్చారు. అక్కడ పూర్తి నిశ్శబ్దం, నా ఆక్రోశం మాత్రమే వినిపిస్తోంది. ఆరుష్ లోపలికి వచ్చి నన్ను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
 
నా పరిస్థితి ఘోరంగా ఉంది – జుట్టు చెదిరిపోయి, కళ్ళ నుండి ధారగా కన్నీళ్లు కారుతున్నాయి.
 
ఆరుష్: "అమ్మా!" (గట్టిగా పిలుస్తూ పరుగెత్తుకొచ్చాడు)
 
నా వైపు వచ్చి నన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. నేను కూడా అతన్ని పట్టుకుని వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను ?.
 


అందరూ మా ఇద్దరి వైపే చూస్తున్నారు. నేను ఏడుస్తూ, నా వేలితో ఆ లగ్జరీ షాండిలియర్ (లైట్) కింద నిలబడి ఉన్న ఆమెను చూపించాను.
 
నేను: "ఆరుష్, నన్ను నాశనం చేసి, నా అందమైన ప్రపంచాన్ని ధ్వంసం చేసిన రాక్షసి ఈమేరా!"
 
ఆరుష్ ఆ స్త్రీ వైపు అత్యంత కోపంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ఇక్కడ ఏం జరుగుతుందో అతనికి పూర్తి వివరాలు తెలియకపోయినా, ఒక్క విషయం మాత్రం స్పష్టంగా అర్థమైంది – అది తన తల్లి పొందుతున్న వేదన!
 
శ్రావణి ఏడుస్తూ అక్కడి నుండి లోపలి గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది. నా గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటున్నా, నా మనసులోని భారం కొంత తగ్గినట్లయి చాలా తేలికగా అనిపించింది.
 
బ్యాంక్ హెడ్: "జాన్వి గారూ, ఇదంతా ఏంటి? బ్యాంకులో ఇంత గొడవ..."
 
అంజలి: " క్షమించండి సార్, పరిస్థితి తర్వాత వివరిస్తాను..."
 
అంజలి: "ఆరుష్, జాన్విని ఇంటికి తీసుకువెళ్ళు."
 
ఆరుష్: "అందరికీ సారీ సార్..."
 
అంజలి నన్ను పట్టుకుని కారులో కూర్చోబెట్టింది. అంజలి కారు నడుపుతుండగా, ఆరుష్ నా పక్కనే కూర్చున్నాడు. నా తల ఆరుష్ భుజం మీద ఆనించి ఉంది.
 
ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడటం లేదు. నా వెక్కి వెక్కి ఏడుపు, ఆరుష్ బరువైన శ్వాస మాత్రమే ఆ కారులో వినిపిస్తున్నాయి.
 


కానీ నాకు ఒక రహస్యం తెలియదు – నేను బ్యాంకులో ఆ శ్రావణితో గొడవపడుతున్నప్పుడు, అక్కడ నిలబడి చూస్తున్న జనంలో శ్రావణి వదిన (సోదరుడి భార్య) కూడా ఉంది!
 
ఆమె ఏదో పని మీద బ్యాంకుకు వచ్చి, జరిగినదంతా చూసి శ్రావణి అన్నయ్యకు చెప్పింది. మరోవైపు మేము అక్కడి నుండి ఇంటికి బయలుదేరగానే, శ్రావణి ప్రతాప్‌కు ఫోన్ చేసి జరిగిన రచ్చ అంతా ఏడుస్తూ చెప్పేసింది.
 
మేము ఇంటికి చేరుకున్నాము. హాలులోని సోఫాలో కూర్చున్నాము. కొంతసేపు అక్కడ శ్మశాన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. అప్పుడు ఆరుష్ లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లి రెండు గ్లాసుల నీళ్లు తెచ్చాడు.
 
ఒక గ్లాసు అంజలికి, మరొకటి నాకు ఇచ్చాడు. నేను అతని కళ్లలోకి చూస్తూ ఉండిపోయాను. అతని లోపల ఎలాంటి తుఫాను రేగుతుందో నాకు మాత్రమే తెలుసు –
 
కోపం, బాధ, ప్రేమ కలగలిసిన అపరిమితమైన ఆవేశం! నేను గ్లాసులో సగం నీళ్లు తాగి మిగిలినవి ఆరుష్‌కు ఇచ్చాను. అతను నా పక్కన కూర్చుని నేను మిగిల్చిన నీళ్లను తాగాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, ఇప్పుడు నాకు అంతా చెప్పు."
 
నేను ఏమీ మాట్లాడలేక అతని వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను.
 
అంజలి: "జాన్వి, ఇక దాచకు... ఆరుష్‌కు నిజం అంతా చెప్పేయ్."
 
నేను ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచాను. అతని చేయి నా చేతిలోకి తీసుకుని, నిజం చెప్పడం మొదలుపెట్టాను.
 
నేను: "ఆరుష్... ఈ విషయం నువ్వు చిన్న పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడు మొదలైంది. ఈరోజు నేను ఎవరితో అయితే గొడవపడ్డానో...
 
నీ మాటల్లో చెప్పాలంటే మీ నాన్నగారి ప్రియురాలు! అంటే వాళ్లిద్దరూ అక్రమ సంబంధంలో ఉన్నారు."
 
ఆరుష్: "ఏంటి??" ? (అతను ఆఘాతంతో ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడ్డాడు)
 
నేను అతని చేయి పట్టుకుని మళ్ళీ కూర్చోబెట్టాను.
 
నేను: "ఆరుష్, దయచేసి విను నాన్నా..." (నా కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కారుతుండగా) "కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం అంజలి బ్యాంకులో పనిచేస్తున్నప్పుడు ఈ విషయం నా దృష్టికి తెచ్చింది.
 
కానీ అప్పుడు నేను నమ్మలేదు. మీ నాన్నగారు అలాంటి పని ఎప్పటికీ చేయరని నా గుడ్డి నమ్మకం! కానీ ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా విషయాలు ముదరడం మొదలయ్యాయి. నాకు అనుమానం రావడం స్టార్ట్ అయింది.
 
ఆయన ఇంట్లో ఉండకపోవడం, రాత్రిపూట ఆలస్యంగా రావడం, ఫోన్ కాల్స్‌తో బిజీగా ఉండటం—ఇవన్నీ ఎక్కువైపోయాయి. పైగా మీ నాన్నగారు నాకు దూరమవ్వడం మొదలుపెట్టారు,
 
నా మీద ఏమాత్రం శ్రద్ధ లేకుండా పోయింది. ఏదో ఒకరోజు అంతా సర్దుకుంటుందని నేను మౌనంగా భరించాను. కానీ నన్ను పూర్తిగా పక్కన పెట్టేశారని గ్రహించలేకపోయాను ?.


 
నేను దీని గురించి మీ నాన్నతో మాట్లాడటానికి ప్రయత్నించినప్పుడల్లా ఆయన దాన్ని దాటవేసేవారు."
"ఆ రోజు... నీ పుట్టినరోజున కూడా ఆ ఆడది మన ఇంటికి వచ్చింది. మీ నాన్న ఆమెతోనే మునిగి తేలాడు.
 
ఆ తర్వాత నేను ఆయన్ని నిలదీస్తే, నా మీద అబద్ధపు ప్రమాణం కూడా చేశాడు! ఇక ఈ రోజు నాకు ఆఖరి ఆధారం దొరికింది..."
 
(నేను ఆ బంగారు లాకెట్టు బిల్లును ఆరుష్‌కు ఇచ్చాను. అతను దాన్ని నిశితంగా చూశాడు)
 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఆయన నీకు ఎప్పుడైనా ఇంత ఖరీదైనది ఇచ్చాడా?"
 
నేను: "లేదురా... ఈ 5-6 సంవత్సరాలలో మీ నాన్న నాకు ఒక్క చిన్న బహుమతి కూడా ఇవ్వలేదు. అలాంటిది ఇంత ఖరీదైనది ఇచ్చే ప్రసక్తే లేదు!"
 
ఆరుష్: "అయితే ఇది ఎవరికి కొన్నాడు?"
 
నేను: "ఆ ఆడదానికే కొనిచ్చాడు! ఈ రోజు ఈ బిల్లు మన ఇంటికి రాకపోయి ఉంటే నాకు ఈ నిజం తెలిసేదే కాదు. పైగా నీకు పరీక్షలు ఉన్నాయి, నిన్ను ఒత్తిడికి గురిచేయడం ఇష్టం లేక ఇన్నాళ్లూ దాచాను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఇదంతా నీలోనే దాచుకుని కుమిలిపోయావా? ? ఎవరికీ తెలియనివ్వలేదా?"
 
నేను అతన్ని గట్టిగా కౌగిలించుకుని బిగ్గరగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాను ?. అంజలి కూడా అక్కడ ఉందనే విషయాన్నే నేను మరచిపోయాను.
 


ఆరుష్: "అమ్మా, జరిగింది చాలా తప్పు! నాన్న ఇలా చేసి ఉండకూడదు. దీనికి నేను అతనితో ఖచ్చితంగా సమాధానం చెప్పిస్తాను!"
 
అలా చెబుతూనే... ఆరుష్ తీవ్రమైన ఆవేశంతో తన చేతిలో ఉన్న గాజు గ్లాసును పిడికిలితో గట్టిగా నొక్కి పగలగొట్టాడు! నేనూ, అంజలి భయంతో వణికిపోయాము ?.
 
వె వెంటనే అతని చేతి నుండి రక్తం ధారగా కారడం మొదలైంది. ఆ రక్తాన్ని చూసి నాకు స్పృహ తప్పుతున్నంత పనైంది.
 
నేను వెంటనే లేచి అతని కాళ్ళ దగ్గర కూర్చుని, నా చీర కొంగుతో అతని చేతి గాయాన్ని గట్టిగా కప్పాను.
 
అంజలి: "ఆరుష్! నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా? ఎంత కోపమైతే మాత్రం ఇలా చేస్తావా?"
 
నేను: "అంజలి, ఫస్ట్ ఎయిడ్ బాక్స్ పైన ఉంది, త్వరగా పట్టుకురా!"
 
నేను అతని వైపే చూస్తూ రక్తస్రావాన్ని ఆపడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. నా నోటివెంట మాటలు రావడం లేదు, ఆరుష్ కూడా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాడు. అతను కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తున్నాడు,
 
అతని కళ్ళలో రగిలే క్రోధం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నా బాధను చూసి అతని గుండె పగిలిపోతోందని నాకు అర్థమైంది. అంజలి ప్రథమ చికిత్స పెట్టెను తీసుకువచ్చింది.
 
నేను: "అంజు, వంటగదిలోంచి నీళ్లు తీసుకురా, రక్తాన్ని శుభ్రం చేయాలి."
 
ఆమె నీళ్లు తెచ్చింది. అంజలి, నేను కలిసి అతని చేతిని శుభ్రం చేసి కట్టు కట్టాము. ఆరుష్ ఒక్కసారి కూడా మా వైపు చూడలేదు, శూన్యంలోకి చూస్తూనే ఉన్నాడు.
 


అంజలి: "ఆరుష్, ఇటు చూడు!" ?
 
ఆరుష్: "హ్మ్."
 
అంజలి: "నీకు అంత కోపం వచ్చి నిన్ను నువ్వే గాయపరుచుకుంటే ఏం వస్తుందిరా? బాధపడేది నువ్వే... పోనీ నీ సంగతి దేవుడెరుగు, నిన్ను ఇలా చూసి జాన్వి ఎంత నరకం అనుభవిస్తుందో ఆలోచించావా?"
 
ఆరుష్: "ఆంటీ! మరి అమ్మ అనుభవించిన బాధ సంగతేంటి?? ఇన్నేళ్లుగా ఆమె ఆ నరకాన్ని మౌనంగా భరించింది! ఇది తెలిశాక కూడా నేను ముడుచుకుని కూర్చోవాలా? చెప్పండి ఆంటీ!"
 
అంజలి: "అయితే ఇప్పుడు నీకేం కావాలి?"
 
ఆరుష్: "ఆంటీ, నాన్న చేసింది అక్షరాలా తప్పు! ముందు నేను ఆయన్ని నిలదీసి సమాధానం రాబడతాను, ఆ తర్వాత ఏం చేయాలో చూస్తాను!"
 
నేను మౌనంగా వింటూ ఉండిపోయాను, మాట్లాడే శక్తి నాలో పూర్తిగా నశించింది.
 
ఆరుష్: "అమ్మా!!" (అతను ఒక్కసారిగా లేచి గట్టిగా అరిచాడు)
 
"ఇదంతా నాకు ముందే ఎందుకు చెప్పలేదు?? నువ్వు నాకు అన్నీ ముందే చెప్పి ఉంటే ఏం చేయాలో నేను ఆలోచించేవాడిని కదా!
 
అమ్మా, ఇదంతా నా దగ్గర దాచి నువ్వు కూడా పెద్ద తప్పు చేశావు... ఇన్ని సంవత్సరాలు ఈ విషయాన్ని నా దగ్గర దాచావంటే నేను జీర్ణించుకోలేకపోతున్నాను!
 
నేను అడిగినప్పుడల్లా నువ్వు విషయాన్ని ఎందుకు దాటవేశావు? చెప్పు అమ్మా! చెప్పు!!" (అతను పిచ్చివాడిలా అరిచాడు).
 
అతని ఆక్రోశానికి నేను పూర్తిగా వణికిపోయాను. నాకు చాలా భయమేసింది, గుండె మళ్ళీ వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ఏమీ మాట్లాడలేక కళ్ళవెంట నీళ్ళు కారుతుండగా ఉండిపోయాను.
 
నేను దీనంగా అంజలి వైపు చూడగా, ఆమె "నువ్వు ఆగు, నేను మాట్లాడతాను" అని సైగ చేసింది.
అంజలి ఆరుష్ దగ్గరకు వెళ్లి, అతన్ని శాంతంగా కూర్చోబెట్టి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
 


అంజలి: "ఆరుష్, దయచేసి ముందు ప్రశాంతంగా ఉండురా."
 
ఆరుష్: "ఏంటి ఆంటీ ప్రశాంతంగా ఉండేది? నాన్న ద్రోహం చేశాడు సరే... కానీ అమ్మ నా దగ్గర ఎందుకు దాచింది?"
 
అంజలి: "అవును, ఆమె నీకు చెప్పకుండా తప్పు చేసిందని నేను ఒప్పుకుంటున్నాను, కానీ..."
 
ఆరుష్: (మధ్యలోనే అడ్డుపడుతూ) "ఆమె నాతో ప్రతీ చిన్న విషయాన్ని పంచుకుంటుంది కదా! అలాంటిది ఇంత పెద్ద నిజాన్ని నా నుండి ఎలా దాచగలిగింది?
 
ఇది తెలిసి నాకు ఎంత బాధగా ఉంటుందో ఆమె ఆలోచించలేదా??" ఆరుష్ ఆవేశంలో ఏమీ వినే స్థితిలో లేడు!
 

I HOPE EVERYONE WILL RESPOND AND SUPPORT FOR ORIGINAL UNKNOWN PERSON 

[hisoka]

awesome update sunny bro.

[Mahesh12345]

ఇప్పుడు మరి ప్రతాప్ ఎలా స్పందిస్తాడో అలానే ఆరుష్ ఇంకా శ్రావణి వాళ్ళు అందరూ ఎలా స్పందిస్తారో 

అంటే ఈరోజు నిజం బయటకి వచ్చింది ఇప్పుడు తర్వాత ఏమవుతుందో చూడాలి 

[VijayPK]

Keep going nice

[manoharprasad]

superb story

[appalapradeep]

Super update

[selfread]

నిజంగా చెప్పాలంటే ఇలాంటివి మన కళ్ల ముందు రోజు చాలానే జరుగుతున్నాయి. నిజాయితీగా ఉండే ఆడవారి విషయంలో ఇలా జరిగితే ఎంత బాధగా ఉంటుందో అర్థమైనది.

[Dragon09]

It was a great update

[Balu999]

Nice update bro