[selfread]

నిజంగా ఏదో ఒక చక్కటి పుస్తకం చదువుతున్న ఫీలింగ్ ఉంది

[Akhil2544]

ఒక గొప్ప అనుభూతి చెందాను కధ చదువుతున్నపుడు, నేను అక్కడ మూలాన ఉండి చూస్తునట్టు అనిపిస్తుంది

[appalapradeep]

Super update

[Sunnysunnysunny]

ఉదయాన్నే ఇల్లంతా ఏదో తెలియని హడావుడి ?‍♀️. ప్రతాప్, ఆరుష్ బయలుదేరబోతుండగా నేను వంటగది లోంచి బయటకు వచ్చి నిలబడ్డాను. నా మనసులో ఒక రకమైన ఆందోళన సుడిగుండం తిరుగుతోంది ?.


నేను: "వినండి! ఈరోజు మా ఫ్రెండ్స్ పార్టీ ఉంది, అందుకే నేను నేహా వాళ్ల ఇంటికి వెళ్తున్నాను. సాయంత్రం 4 గంటల కల్లా తిరిగి వచ్చేస్తాను." ?

ప్రతాప్: (చిరాగ్గా ముఖం తిప్పుకుంటూ ?) "ఈ స్నేహితులూ, పార్టీలూ అని ప్రతిసారీ వెళ్లడం అవసరమా జాన్వి?"

(నా మనసులో నేను ?: 'నీకు బయట వేరే లోకం ఉన్నప్పుడు... నేను నా స్నేహితులతో కాసేపు ప్రశాంతంగా గడపకూడదా? ఎంత పరాయిదానిలా మాట్లాడుతున్నావు నాన్నగారూ!')

ఆరుష్: "నాన్నా... పర్వాలేదు, అమ్మను వెళ్లనివ్వండి. ఎప్పుడో ఒకసారి కదా ఫ్రెండ్స్‌ని కలిసేది!" ?

ప్రతాప్: "హ్మ్మ్... ఇప్పుడు నువ్వే చెప్పుకో. సరే, నేను వెళ్తున్నాను..." ?‍♂️ (అని చెప్పి అతను తాళాలు తీసుకుని బ్యాంకుకు బయలుదేరాడు)
ప్రతాప్ వెళ్లగానే ఆరుష్ నా వైపు వచ్చి, నా కళ్లల్లోకి చూసి ఎంతో ఆప్యాయంగా అన్నాడు ❤️:

ఆరుష్: "అమ్మా! నువ్వు ఏ ఆలోచనా పెట్టుకోకుండా వెళ్లి ప్రశాంతంగా ఎంజాయ్ చేసి రా!" ✨

నేను: "హ్మ్మ్... ఆరుష్, నువ్వు కాలేజీ నుండి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు నన్ను నేహా ఆంటీ వాళ్ల ఇంటి దగ్గర నుంచి పికప్ చేసుకుంటావా?" ?️

ఆరుష్: "సరే అమ్మా! మీ పార్టీ అయిపోగానే నాకు ఫోన్ చెయ్యి ?, నేను కాలేజీ నుండి బయలుదేరి వస్తాను."

నేను: "సరేరా నాన్న."

ఆరుష్ కాలేజీకి బయలుదేరాడు ?. నేను ఇంటి పనులన్నీ చకచకా ముగించుకుని, అద్దం ముందు నిలబడి తయారయ్యాను ?. చీర సరిచేసుకుంటుంటే అద్దంలో నా రూపం నాకే ఒక వింతగా అనిపించింది...

(నా మనసులో ?: 'ఈ కళ్ల కింద నల్లటి వలయాలు, ఈ చిరునవ్వు వెనుక ఉన్న బాధ... ప్రతాప్‌కి కనిపించవా?').

సరిగ్గా అప్పుడే బయట కారు హారన్ శబ్దం వినబడింది ?. నేను బయటకు వచ్చి, ఇంటికి తాళం వేసి సీమ కారులో కూర్చున్నాను.

సీమ: (కారు నడుపుతూ నన్ను చూసి ?) "వావ్ జాన్వి! నువ్వు రోజురోజుకీ మరింత యంగ్ గా, అందంగా తయారవుతున్నావు... ఏంటి సంగతి? మాకేం చెప్పడం లేదు?"



నేను: "ఏం లేదు సీమా... నువ్వు ఊరికే నన్ను ఆటపట్టిస్తున్నావు!" ?

సీమ: "నేను జోక్ చేయడం లేదు జాన్వి, నిజంగానే!"

నేను: "సరేగానీ, మన గ్రూప్ ఆడవాళ్లందరూ వస్తున్నారా?"

సీమ: "నేను అందరికీ చెప్పాను, అందరూ వస్తున్నారులే."

కాసేపు గోదావరి తీరపు రోడ్డుపై ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటూ మేము నేహా ఇంటికి చేరుకున్నాము ?. అప్పటికే కొందరు వచ్చేశారు. మా గ్రూపులోని 8 మంది స్నేహితులూ చేరడంతో పాటలు ?, భోజనాలు ?️, కబుర్లతో పార్టీ సందడిగా మారింది ?.సందడి మధ్యలో రేష్మా అంది:

రేష్మా: "అన్నట్టు అమ్మాయిలూ, మీరందరూ ఒక విషయం గమనించారా?" ?

అందరూ: "ఏ విషయం రేష్మా?"

రేష్మా: "మన జాన్వి గురించి!"

రోషని: "అవును, ఏదో తేడాగా ఉంది!"

నేను: "ఏంటి... మీరందరూ నన్ను ఆటపట్టించడం మొదలుపెట్టారా?"



రేష్మా: "హేయ్ రోషనీ, ఏదో తేడా కాదు... చాలా మారిపోయింది! జాన్వి మేడమ్ రోజురోజుకీ చాలా యంగ్‌గా, ఎంతో అందంగా కనిపిస్తున్నారు... కదా?" ✨

అందరూ: "అవును, నిజమే! మన జాన్వి ఎప్పుడూ ముద్దుగానే ఉంటుంది."

నేను: (సిగ్గుపడుతూ ?) "మీరందరూ..."

అంజలి: "హేయ్ జాన్వి, నీకు కూడా సిగ్గు వస్తోందా ఏంటి?" ?

అందరూ నవ్వుల్లో మునిగిపోగా, నేను అంజలిని మెల్లగా పక్కకు పిలిచి నేహా వాళ్ల గార్డెన్ లోకి తీసుకెళ్లాను .

నేను: (కళ్లు చెమర్చుతూ ?) "నాకు చాలా ఆందోళనగా ఉందాంజు... నేనేం చేయాలి? నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. ఇన్ని రోజులుగా నువ్వు చెప్తున్న మాటలను ఈ వెర్రిదాన్ని నమ్మలేకపోయాను..."

అంజలి: "ఇప్పుడు మేమేం చేయగలం చెప్పు జాన్వి? నువ్వు ప్రతాప్‌తో నేరుగా మాట్లాడావా?"

నేను: "లేదు అంజు... అతను నన్ను ప్రతీసారి పట్టించుకోకుండా తప్పించుకుంటున్నాడు ?. నాకు మాట్లాడే అవకాశమే ఇవ్వడం లేదు. కొడుకు ముందు ఈ గొడవలు చేయడం నాకు ఇష్టం లేదు."

అంజలి: "హ్మ్మ్... అది నిజమే."

నేను: "నాకో సహాయం చేస్తావా అంజు?"

అంజలి: "తప్పకుండా, చెప్పు జాన్వి!"

నేను: "ప్రతాప్‌తో బ్యాంకులో తిరిగే ఆ అమ్మాయి గురించి నాకు పూర్తి సమాచారం కావాలి." ?

అంజలి: "సరే, నేను కనుక్కుంటాను. అయినా ఆ అమ్మాయి గత 3-4 రోజులుగా బ్యాంకుకు రావడం లేదు. నేను నీ స్నేహితురాలినని ఆమెకు తెలుసు, అందుకే నాతో ఎక్కువగా మాట్లాడదు.

అయినా నేను ప్రయత్నిస్తానులే. అన్నట్టు జాన్వి, నేను బ్యాంకులో చేరి నెల రోజులే అయింది, ఉద్యోగం మానేద్దామని అనుకుంటున్నాను. పిల్లలు, ఇల్లు, ఉద్యోగం అన్నీ ఒకేసారి మేనేజ్ చేయడం కష్టంగా ఉంది."



నేను: "అవును అంజు, నేను కూడా ఆరుష్ కోసమే ఆనాడు ఉద్యోగం మానేశాను." ?

అక్కడున్న మహిళలందరూ: మీరిద్దరూ మాట్లాడుకుని ఉంటే ఒక ఫోటో తీసుకోండి.

నేను: అవును అవును, వస్తున్నాను... ఇంకా అంజు, దయచేసి ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పకు.

అంజలి: జాన్వి, నువ్వు ఎలాంటి విషయాల గురించి మాట్లాడుతున్నావు? మేము చాలా పాత స్నేహితులం, ఇలాంటి విషయాలు ఎవరికీ చెప్పము.

నేను: హ్మ్మ్, పదండి...

తర్వాత మేమంతా కలిసి కొన్ని ఫోటోలు తీసుకున్నాము. పార్టీ ముగిసింది. అప్పటికి 3:30 అయింది. అందరూ వారి వారి ఇళ్లకు బయలుదేరారు.

సీమ: పద జాన్వి, మనం కూడా బయలుదేరుదాం.

నేను:  సీమ, కాలేజీ నుండి వచ్చేటప్పుడు నన్ను పికప్ చేసుకోమని ఆరుష్‌కు చెప్పాను?

సీమ: ఉమ్మ్, సరే, అయితే కలుద్దాం. బాయ్.

నేను: బాయ్.

(నేను, నేహా కాసేపు మాట్లాడుకుంటూనే ఉన్నాము. ఆరుష్ కూడా వచ్చాడు, దాంతో నేను కూడా అక్కడి నుండి బయలుదేరాను.)

నేనూ, ఆరుష్ బైక్‌పై బయలుదేరాము. రాజమండ్రి చల్లని గాలి మా ముఖాలను తాకుతోంది ?.

ఆరుష్: "అమ్మా! పార్టీ ఎలా జరిగింది? నీకు నచ్చిందా?"

నేను: "అవునురా, చాలా నచ్చింది! అందరినీ కలవడం చాలా సంతోషంగా అనిపించింది." ?

మా బైక్ ఒక ట్రాఫిక్ సిగ్నల్ దగ్గర ఆగింది ?. పక్కనే ఒక కాలేజ్ బస్సు వచ్చి ఆగింది ?. అందులో కిటికీ పక్కన కూర్చున్న ఒక అమ్మాయి తన పక్కనున్న అమ్మాయితో అంది:



"హేయ్... చూడు, ఆ జంట ఎంత ముద్దుగా, క్యూట్‌గా ఉన్నారో!" ?

ఈ మాట నా చెవిన పడగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా లయ తప్పింది ?. నేను ఆశ్చర్యంతో ఆరుష్ వైపు చూశాను. వాడి దృష్టంతా రోడ్డు మీదే ఉంది
సిగ్నల్ పడటంతో ఆరుష్ బైక్ ముందుకు తీశాడు, వాడు ఆ మాట వినలేదు. నేను మౌనంగా వాడి వెనుక కూర్చుండిపోయాను.

(నా మనసులో నేను ?: అయితే, నేను ప్రేమించిన వ్యక్తి... అతను నన్ను ప్రేమించాడు. మరి నాలో ఏ లోపం ఉండి అతను నాకు ఇలా చేశాడు? లేదా అది అసలు ప్రేమే కాదా? ఒక సంవత్సరం ప్రేమ, పెళ్లి, ఆ తర్వాత ఒక బిడ్డ... 

ఆ తర్వాత, నాకు అసలు ఏ జ్ఞాపకాలూ లేవు. నేనేం చేయాలి? అమ్మతో మాట్లాడాలా? అయ్యో వద్దు వద్దు... నేను ప్రతాప్‌తో మాట్లాడే వరకు ఎవరికీ చెప్పను. అయినా, ఇది నా కుటుంబం... ఓ దేవా, దయచేసి నాకు ఒక మార్గం చూపించు ?. నేనేం చేయాలి? నాకు ఏమీ అర్థం కాలేదు.)

"ప్రతి క్షణం, ప్రతి రోజు, ఇదంతా నా మనసులో ఉంది..."

అయినా కూడా, నేను ఎవరికీ తెలియనివ్వలేదు. అది ఏమైనప్పటికీ, అదంతా నా మనసులో, నా హృదయంలోనే ఉంది. ? వదిలేయ్...

నేను: "ఆరుష్! ఈ రోడ్డు మన ఇంటికి వెళ్లే దారి కాదే? మనం ఎక్కడికి వెళ్తున్నాంరా?" ?



ఆరుష్: "అవును అమ్మా, నాకు చిన్న పని ఉంది."

నేను: "పనా? ఎలాంటి పనిరా?"

ఆరుష్: "ఆగు అమ్మా, అక్కడికి వెళ్తే నీకే తెలుస్తుంది!" ?

సాయంత్రం వేళ ఆరుష్ నన్ను సముద్ర తీరానికి (బీచ్) తీసుకెళ్లాడు ?. బైక్ పార్క్ చేసి, నా చేయి పట్టుకుని బీచ్ వైపు నడిపించాడు.
చల్లని గాలి వీస్తోంది ?️, 

సముద్రపు అలల శబ్దం మనసుకు ఎంతో హాయినిస్తోంది ?. మేమిద్దరం చెప్పులు విప్పి ఇసుకలో నడుస్తూ, ఎవరూ లేని ఒక ప్రశాంతమైన చోట కూర్చున్నాము.



మేమిద్దరం పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాము. ఎవరూ ఏమీ మాట్లాడటం లేదు. నేను కేవలం ఈ అనుభూతిని పొందుతున్నాను. ఇప్పుడు నా మనసు కొంచెం ప్రశాంతమైంది.

సడన్‌గా ఆరుష్ నా చేతిని తన రెండు చేతుల్లోకి గట్టిగా తీసుకుని ?, నా కళ్లల్లోకి తదేకంగా చూస్తూ అడిగాడు:

ఆరుష్: "అమ్మా... నాకేమైనా చెప్పాలనుకుంటున్నావా?" ?

నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ప్రతాప్ గురించి నిజం చెప్పేద్దామని ఒక క్షణం అనుకుని, కళ్లు మూసుకున్నాను. నా కంటి నుంచి ఒక కన్నీటి చుక్క జారింది .

నేను: "ఏమీ లేదు ఆరుష్..."

ఆరుష్: "అమ్మా..."

నేను: "బాబూ ప్లీజ్... ? నేను నీకు చెప్పాను కదా, సమయం వచ్చినప్పుడు చెప్తానని!"

ఆరుష్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు ?. నా మనసులోని బాధను అర్థం చేసుకుని, వాతావరణాన్ని తేలిక చేయడానికి నవ్వుతూ అన్నాడు:



ఆరుష్: "అమ్మా, చిన్నప్పుడు నన్ను ఇక్కడికి తీసుకువచ్చేదానివి గుర్తుందా? నేను ఎంత అల్లరి చేసేవాడినో!" ?

నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ ?) "అవునురా! నువ్వు ఇక్కడికి వస్తే అసలు ఇంటికి వచ్చేవాడివి కావు. నిన్ను ఇంటికి తీసుకెళ్లడానికి నాకు ప్రాణం పోయేది! ? చాల్లే కానీ, ఆలస్యమవుతోంది, ఇంటికి వెళ్దాం పదా."

ఇంటికి వచ్చాక నేను నేను స్నానం చేసి, బట్టలు మార్చుకుని వంట పనుల్లో మునిగిపోయాను ?. రాత్రి 10 అయింది. ప్రతాప్‌కు ఫోన్ చేస్తే కట్ అయింది, సరిగ్గా అప్పుడే బయట డోర్ బెల్ మోగింది . ప్రతాప్ లోపలికి వచ్చాడు.

నేను: "ఇంత ఆలస్యమైంది?"

ప్రతాప్: "అవును, ఒక స్నేహితుడికి ఒంట్లో బాగులేకపోతే చూడటానికి వెళ్లాను." ?

మనుషులకు దూరమైపోయిన మౌనంతో ముగ్గురం కలిసి భోజనం చేస్తున్నాము.

నేను: "ఆరుష్, పరీక్షలు ఎప్పుడు మొదలవుతున్నాయిరా?" ?

ఆరుష్: "వచ్చే నెల నుంచే అమ్మా."

నేను: "సరే అయితే, పూర్తిగా చదువు మీద దృష్టి పెట్టు. ఇతర విషయాల గురించి ఆలోచించకు. ప్రతి వారం నేను నీకు టెస్ట్ పెడతాను!" ?

ఆరుష్: "అలాగే అమ్మా, నేను బాగా చదువుతున్నాను."

ప్రతాప్: "అవునురా, మంచి మార్కులు రావాలి."

ఆరుష్: "కంగారు పడకండి నాన్నా, మంచి మార్కులే వస్తాయి." ?

రాత్రి అలసట, మనసులోని ఒత్తిడి వల్ల నేను త్వరగా నిద్రపోయాను ?. ప్రతాప్ టీవీ చూడటానికి కూర్చున్నాడు, ఆరుష్ పడకగదిలోకి వెళ్ళాడు.

కలత నిద్రలో ఆ సిగ్నల్ దగ్గర అమ్మాయి అన్న మాటలే పదే పదే గుర్తొచ్చాయి. "ఆ జంట చాలా ముద్దుగా ఉన్నారు" అని అన్నది .

ఉదయం లేచేసరికి నా తల భారం అయిపోయింది, ఒళ్ళు వేడిగా కాగుతోంది ?. అయినా కష్టపడి లేచి టీ, టిఫిన్ తయారు చేశాను. ప్రతాప్, ఆరుష్ హాలులోకి వచ్చారు.

ఆరుష్: "అమ్మా, ఆలస్యమవుతోంది... టిఫిన్ త్వరగా తీసుకురా!"

నేను: "తెస్తున్నానురా బాబూ..." ? అందరూ టీ, బ్రేక్‌ఫాస్ట్ చేసేశారు.
ఆరుష్: అమ్మా, నేను వెళ్తున్నాను. బాయ్
.
ప్రతాప్: నేను కూడా వెళ్తున్నాను.

నేను: బాయ్ బేబీ.

(నా గొంతు విని, ఆరుష్ ఆగి నా దగ్గరికి వచ్చింది.)

ఆరుష్: అమ్మా... (నా కళ్లలోకి చూస్తూ)

నేను: హ్మ్మ్... (నా గొంతు బొంగురుపోవడం చూసి ఆరుష్ ఆగి, కంగారుగా నా దగ్గరకు వచ్చి నా నుదుటి మీద చేయి పెట్టాడు)

ఆరుష్: (కళ్లల్లో భయంతో ?) "అమ్మా! నీకు జ్వరం కాగుతోంది! ఎప్పటి నుంచి? మరి నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు? జ్వరం ఉంటే ఇంత పొద్దున్నే ఎందుకు లేచావు అమ్మా?"

నేను: "ఏమీ లేదురా... లేచినప్పటి నుంచి తల బరువెక్కినట్లు అనిపిస్తోంది అంతే."

ప్రతాప్: (మధ్యలో కల్పించుకుని ?) "జాన్వి, నువ్వు డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్లు. నేను డాక్టర్‌కి ఫోన్ చేసి చెప్తానులే. సరే, నాకు ఆలస్యమవుతోంది, నేను వెళ్తున్నాను." (అని బాధ్యత తీరిపోయినట్లు ప్రతాప్ వెళ్ళిపోయాడు)

నేను: "ఆరుష్, నీకు కాలేజీకి టైమ్ అవ్వడం లేదా?"

ఆరుష్: "నేను ఈరోజు కాలేజీకి వెళ్లను అమ్మా! ముందు నిన్ను క్లినిక్‌కి తీసుకెళ్తాను."క్లినిక్ కి చేరుకున్నాక, మేము వెయిటింగ్ రూమ్ లో కూర్చున్నాము.

డాక్టర్ సుమన: హే జాన్వి, వచ్చావా. నువ్వు వస్తున్నావని ప్రతాప్ ఇప్పుడే ఫోన్ చేసాడు. లోపలికి రా... ఆరుష్, ఎలా ఉన్నావు?

ఆరుష్: నేను బాగానే ఉన్నాను ఆంటీ... దయచేసి అమ్మని చూడండి. ఆమెకు జ్వరం ఉంది, కొంచెం ఎక్కువగా ఉంది.

డాక్టర్ సుమన: హ్మ్మ్... మీరు ఇక్కడే ఉండండి. నేను మిమ్మల్ని పిలుస్తాను.



ఆరుష్ నా మాట వినకుండా నన్ను డాక్టర్ సుమన క్లినిక్‌కి తీసుకెళ్లాడు. డాక్టర్ నన్ను పరీక్షించి, ఆరుష్‌ను లోపలికి పిలిచారు.

ఆరుష్: "ఆంటీ, అమ్మకి ఏమైంది?" ?

డాక్టర్ సుమన: "ఏమీ లేదు ఆరుష్, తీవ్రమైన అలసట, ఒత్తిడి వల్ల నీరసించి జ్వరం వచ్చింది. కొన్ని మందులు రాస్తున్నాను ?. జాన్వి, నీకు విశ్రాంతి చాలా అవసరం. ఏదైనా తిను, మందులు వేసుకో, ప్రశాంతంగా ఉండు. సాయంత్రానికల్లా నీకు అంతా సర్దుకుంటుంది. చింతించకు.



తర్వాత ఆరుష్ ఆమె ఫీజు కట్టాడు, మేం ఇంటికి వచ్చేశాం. వస్తూనే మందులు కూడా కొన్నాడు.

ఇంటికి చేరాక ఆరుష్ నన్ను తన పడకగదిలోకి తీసుకెళ్లాడు.!" తన పడకగదిలోకి తీసుకెళ్లి మంచం మీద పడుకోబెట్టాడు .

ఆరుష్: "ఈరోజు సాయంత్రం వరకు నువ్వు ఈ గదిలోంచి బయటకు రాకూడదు, కేవలం విశ్రాంతి తీసుకో!"

నేను: "వెర్రివాడా! మరి వంట ఎవరు చేస్తారురా?"

ఆరుష్: "నేను బయట ఆర్డర్ చేస్తాను అమ్మా."

నేను: "వద్దు వద్దు, బయటి భోజనం వద్దరా... నేను మెల్లగా వండుతానులే."

ఆరుష్: (అలకగా ?) "అమ్మా, ప్లీజ్ నీకు ఒట్టు! నేను చెప్పింది విను!"

వాడు నా మీద దుప్పటి కప్పి, తను పక్కనే కూర్చుని చదువుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. మధ్యాహ్నం భోజనం వచ్చాక నాకు తనే తినిపించి మందులు ఇచ్చాడు. మందుల మత్తులో నేను గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాను .



సాయంత్రం నా కళ్ళు తెరిచేసరికి నా తల ఆరుష్ భుజంపై ఉంది, వాడు నా పక్కనే పడుకుని ఉన్నాడు . వాడి  ముఖం మీద పడుతున్న జుట్టును వేళ్లతో పక్కకు జరిపి.అతని జుట్టులో నా చేతిని ఆడిస్తూ, కాసేపు అతని వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను.

తర్వాత, అతని బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టి, ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి వెళ్ళాను.ఇప్పుడు నాకు చాలా హాయిగా అనిపించింది.?.

(నా మనసులో నేను ?: 'ఇది మందు వల్ల వచ్చిన నయం కాదు... నా కొడుకు ఆరుష్ చూపించిన స్వచ్ఛమైన ప్రేమ ఇచ్చిన ఉపశమనం!')

లేచి ఫ్రెషప్ అయి హాలులోకి వచ్చి మొబైల్ చూస్తుంటే కాలెండర్ నోటిఫికేషన్ కనిపిచింది ?...

వచ్చే వారమే నా ముద్దుల కొడుకు ఆరుష్ పుట్టినరోజు! ???

నా మనసంతా బాధలను మర్చిపోయి ఒక కొత్త ఉత్సాహంతో, సంతోషంతో నిండిపోయింది! ?✨


(గమనిక : త్వరగా కలయిక కోసమే కధ చదువుతుంటే ప్లీజ్ దయచేసి మరొక కధని ఎంచుకోండి. కధ యొక్క అసలైన వారు తన గతాన్ని పంచుకుంటున్నారు

కచ్చితంగా ఉంటుంది అని మాత్రం చెప్పారు అది ఎవరు ? అనేది కధ చదువుతూ ఉంటే తెలుస్తుంది అని చెప్పారు . అలాగే ఇది జరిగిన అనంతరం వారు ఎవరు తెలియని ప్రదేశంకి వెళ్లిపోయారు అని చెప్పారు.)

[Mahesh12345]

ముందుగా ఒక విషయం మీరు గమనించాల్సి ఉంది ఏంటి అంటే గోదావరి తీరప్రాంతం అంటున్నారు మరి అక్కడ నాకు ఉన్న జ్ఞానం ప్రకారం ఎవరు కూడా ఇలా సీమా జాన్వీ అలాంటి పేర్లు పెట్టుకోరు అనిపిస్తుంది నాకు అలానే అక్కడ దగ్గరలో సముద్రం ఉంది అని కూడా నాకు తెలీదు 

ఇకపోతే ఆ పిక్స్ చూస్తుంటే అలానే ఆ పేర్లు ఆ సముద్రం అవన్నీ చూస్తుంటే ఈ కథ జరిగే ప్రదేశం అంత కూడా నార్త్ వైపు అనిపిస్తుందండి మన సౌత్ వైపు కాదు అని నా అభిప్రాయం 

ఇది కేవలం నా అభిప్రాయం మాత్రమే కథ నీ కించపరచాలని కథ లో లోపాలని వెదికి పట్టుకోవాలని కాదు కానీ నాకు అలా అనిపించిన అభిప్రాయం గురించి మీకు చెప్తున్నాను అంతే 

ఇకపోతే కథ గురించి మాట్లాడాలి అంటే చెప్పాను గా ఎంతో పద్ధతి గా చాలా సౌమ్యం గా అందంగా రాస్తున్నారు.

చాలా అంటే చాలా బాగుంది ప్రతిసారీ ఇదే మాట చెప్పాలి అంటే నాకు ఏదోలా ఉందండీ కానీ తప్పడం లేదు నాకు ఈ మాట తప్ప ఇంకో మాట ఎమ్ చెప్పాలో తెలియడం లేదు నాకు.

[selfread]

ముందుగా ఒక విషయం మీరు గమనించాల్సి ఉంది ఏంటి అంటే గోదావరి తీరప్రాంతం అంటున్నారు మరి అక్కడ నాకు ఉన్న జ్ఞానం ప్రకారం ఎవరు కూడా ఇలా సీమా జాన్వీ అలాంటి పేర్లు పెట్టుకోరు అనిపిస్తుంది నాకు అలానే అక్కడ దగ్గరలో సముద్రం ఉంది అని కూడా నాకు తెలీదు 

ఇకపోతే ఆ పిక్స్ చూస్తుంటే అలానే ఆ పేర్లు ఆ సముద్రం అవన్నీ చూస్తుంటే ఈ కథ జరిగే ప్రదేశం అంత కూడా నార్త్ వైపు అనిపిస్తుందండి మన సౌత్ వైపు కాదు అని నా అభిప్రాయం 

ఇది కేవలం నా అభిప్రాయం మాత్రమే కథ నీ కించపరచాలని కథ లో లోపాలని వెదికి పట్టుకోవాలని కాదు కానీ నాకు అలా అనిపించిన అభిప్రాయం గురించి మీకు చెప్తున్నాను అంతే 

ఇకపోతే కథ గురించి మాట్లాడాలి అంటే చెప్పాను గా ఎంతో పద్ధతి గా చాలా సౌమ్యం గా అందంగా రాస్తున్నారు.

చాలా అంటే చాలా బాగుంది ప్రతిసారీ ఇదే మాట చెప్పాలి అంటే నాకు ఏదోలా ఉందండీ కానీ తప్పడం లేదు నాకు ఈ మాట తప్ప ఇంకో మాట ఎమ్ చెప్పాలో తెలియడం లేదు నాకు.

Maybe names and all also owner provided i think.

[appalapradeep]

సూపర్ broo

[Sunnysunnysunny]

ముందుగా ఒక విషయం మీరు గమనించాల్సి ఉంది ఏంటి అంటే గోదావరి తీరప్రాంతం అంటున్నారు మరి అక్కడ నాకు ఉన్న జ్ఞానం ప్రకారం ఎవరు కూడా ఇలా సీమా జాన్వీ అలాంటి పేర్లు పెట్టుకోరు అనిపిస్తుంది నాకు అలానే అక్కడ దగ్గరలో సముద్రం ఉంది అని కూడా నాకు తెలీదు 

ఇకపోతే ఆ పిక్స్ చూస్తుంటే అలానే ఆ పేర్లు ఆ సముద్రం అవన్నీ చూస్తుంటే ఈ కథ జరిగే ప్రదేశం అంత కూడా నార్త్ వైపు అనిపిస్తుందండి మన సౌత్ వైపు కాదు అని నా అభిప్రాయం 

ఇది కేవలం నా అభిప్రాయం మాత్రమే కథ నీ కించపరచాలని కథ లో లోపాలని వెదికి పట్టుకోవాలని కాదు కానీ నాకు అలా అనిపించిన అభిప్రాయం గురించి మీకు చెప్తున్నాను అంతే 

ఇకపోతే కథ గురించి మాట్లాడాలి అంటే చెప్పాను గా ఎంతో పద్ధతి గా చాలా సౌమ్యం గా అందంగా రాస్తున్నారు.

చాలా అంటే చాలా బాగుంది ప్రతిసారీ ఇదే మాట చెప్పాలి అంటే నాకు ఏదోలా ఉందండీ కానీ తప్పడం లేదు నాకు ఈ మాట తప్ప ఇంకో మాట ఎమ్ చెప్పాలో తెలియడం లేదు నాకు.

నాకు మొత్తం డీటైల్స్ తెలీదు అండి. వారు నాకు ఇచ్చిన లిస్ట్ ఆఫ్ ఫ్రెండ్స్ అని కొన్ని పేర్లు ఇచ్చారు. అలాగే ఇది తన జీవితంలో జరిగిన తరువాత మన ప్రదేశానికి దూరంగా వెళ్ళి ఉంటున్నారు అని మాత్రమే చెప్పారు. అలాగే ఈరోజు రేపు వారికి సెలవు ఉండటంతొ మరి కొన్ని విషయాలు తెలియచేస్తా అని చెప్పారు. 

రాజమండ్రి పరిసర ప్రాంతాలు అని ఎందుకు చెప్పను అంటే ఇంతక ముందు వారు వెస్ట్ గోడవరిలో ఉండేవాళ్లు అని చెప్పారు..

ఎవరికి అయిన ఉండే కురియోసిటీ తో నేను ఎక్కువ తెలుసుకోవాలి అని ఒకటి , రెండుసార్లు అడిగాను కానీ కేవలం కధ గురించి అలాగే రాసి పోస్ట్ చేసిన తరువాత తన అభిప్రాయాన్ని తెలియచేస్తున్నారు. మిగిలిన కమ్యూనికేషన్ కూడా ఏమి పంచుకోరు. 

వారి ప్రైవసీ మరియు నా వ్యక్తిగత పనుల వాళ్ళ నేను అంతగా పట్టించుకోలేదు.

[hisoka]

super update sunny bro.

[Sunnysunnysunny]

హాలులో కూర్చుని నా మొబైల్ చూస్తుండగా, ఒకరి పుట్టినరోజు స్టేటస్ కంటపడింది ?. వెంటనే కాలెండర్ తేదీ చూసుకొని, వచ్చే వారమే నా ముద్దుల కొడుకు ఆరుష్ పుట్టినరోజు అని గుర్తుకొచ్చింది! నా మనసంతా ఒకేసారి ఉత్సాహంతో, సంతోషంతో నిండిపోయింది ?.

 
పుట్టినరోజుకు ఇంకా వారం రోజులు ఉందనగా... రోజులు వేగంగా గడిచిపోయాయి. 3-4 రోజులు గడిచి, ఇప్పుడు కేవలం 2-3 రోజులు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి.
 
మధ్యాహ్నం ఇంటి పనులన్నీ పూర్తి చేశాక, మా అమ్మకు ఫోన్ చేసి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను ?.
 


నేను: "అమ్మా, వచ్చే వారం ఆరుష్ పుట్టినరోజు ఉంది కదా! నువ్వు కూడా వచ్చేయ్ అమ్మా..."
 
అమ్మ: "అయ్యో జాన్వి, ఆ రోజు నాకు ఇక్కడ ముఖ్యమైన పని ఉండి బయటకు వెళ్లాల్సి ఉందే... నేను రాలేను తల్లి."
 
అమ్మ రావడం లేదని చెప్పడంతో కాస్త నిరాశ చెందాను ?. ఇంతలో ఆరుష్ కాలేజీ నుంచి వచ్చాడు. వానికి పళ్లెంలో భోజనం వడ్డించి, పక్కనే కూర్చుని మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను ?️.
 
నేను: "అయిపోయిందా రా? నేను నీకు ఇంకేమైనా వడ్డించనా?"
 
ఆరుష్: "వద్దు అమ్మా, చాలు."
 
నేను: "హ్మ్మ్... ఆరుష్, నేను కమల ఆంటీ ఇంటికి వెళ్తున్నాను. కొద్దిసేపట్లో తిరిగి వచ్చేస్తాను."
 
ఆరుష్: "సరే అమ్మా, నేను కూడా కొద్దిసేపు ప్రశాంతంగా నిద్రపోతాను." ?
 
పక్కింటి కమల దగ్గరకు వెళ్లి కబుర్లు చెప్పుకుని తిరిగి వచ్చేసరికి సాయంత్రం అయింది. ఆరుష్ ఇంకా గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు. ఇంటికి వచ్చాక, నేను కొద్దిగా ఫ్రెషప్ అయి వాడి గదికి వెళ్లాను. అప్పటికే వాడు నిద్రలేచాడు
 
నేను: "లేచావా , నిన్ను నిద్రలేపడానికే వస్తున్నాను!" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా! ఎప్పుడు వచ్చావు?"
 
నేను: "ఇప్పుడేరా. పద, ఫ్రెషప్ అయి రా, నేను కాఫీ తయారు చేస్తాను." ☕
 
మేము హాలులో కూర్చుని టీ తాగుతుండగా ప్రతాప్ కూడా హడావుడిగా వచ్చాడు ?.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్! నాకు కూడా ఒక కప్పు టీ ఉందా? ?"
 
ఆరుష్: "హే నాన్నా! ఈరోజు ఎందుకంత తొందరగా వచ్చేశారు?"
 
ప్రతాప్: "అవునురా, బ్యాంకు పని మీద బయటకు వచ్చి త్వరగా ఇంటికి వచ్చేశాను." (అని బ్యాగు పక్కన పెట్టి సోఫాలో కూర్చున్నాడు)
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాన్న కోసం ఒక కప్పు టీ పట్టుకురా."
 
నేను: "మ్మీ, తెస్తాను."
 
ఆరుష్: " నాన్నా, బ్యాంకు పని ఎలా జరుగుతోంది? అంతా బాగానే ఉందా?"
 
ప్రతాప్: "అవునురా, అంతా బాగానే ఉంది."
 
నేను: (ప్రతాప్‌కు టీ కప్పు ఇస్తూ) "ఏవండీ... మీరు ప్రియా వదినకి ఫోన్ చేసి రెండు రోజులు ముందుగానే రమ్మని చెప్పాల్సింది కదా?" ☕
 
ప్రతాప్: "నేను ఆమెకు ఫోన్ చేశాను జాన్వి, కానీ వాళ్ల అత్తగారికి ఒంట్లో బాగోలేకపోవడంతో ఆమె ఇప్పుడు రాలేనంది. అయినా నువ్వు ఒక్కసారి మాట్లాడి చూడవచ్చుగా?"
 
నేను: "సరే, నేను తర్వాత మాట్లాడతాను."
 
(ప్రతాప్ గురించి అన్నీ తెలిసినా నేను ఆయనతో ఇంత ప్రేమగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నానో అని మీరు ఆశ్చర్యపోతూ ఉండవచ్చు.
 
అసలు విషయం ఏమిటంటే, నేను నా కొడుకు ఆరుష్ ముందు ఎలాంటి గొడవ లేదా డ్రామా సృష్టించాలనుకోవడం లేదు ?. పైగా నా కొడుకు కోసం ఆ బంధాన్ని కాపాడుకోవాల్సి వస్తోంది...)
 
నేను రాత్రి భోజనం తయారు చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్లాను. అప్పుడే ఆరుష్ వంటగదిలోకి వచ్చి వెనుక నుండి నన్ను ఆప్యాయంగా కౌగిలించుకున్నాడు ?.


 
ఆరుష్: "అమ్మా..."
 
నేను: "హ్మ్మ్, చెప్పు బేబీ?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను బయటకు కాసేపు వాకింగ్ వెళ్తాను."
 
నేను: "ఆరుష్, ఈరోజు నీకు చదువుకోవాలని లేదా? మూడ్ బాగా లేదా ఏంటి?"
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, అలాంటిదేమీ లేదు. వచ్చి చదువుకుంటానులే!"
 
నేను: "హ్మ్, త్వరగా రా మరి."
 
నేను భోజనం తయారు చేసి బయటకు వచ్చినప్పుడు, ప్రతాప్ హాలులో కనిపించలేదు... (హ్మ్మ్, ఫోన్‌లో చాటింగ్ చేస్తూ బిజీగా ఉండి ఉంటాడులే ?).
 
నేను హాలులో కూర్చుని టీవీ ఆన్ చేశాను ? (నాకు టీవీ చూడటం చాలా ఇష్టం). రాత్రి 9 గంటలకల్లా ఆరుష్ కూడా వాకింగ్ ముగించుకుని వచ్చాడు.
 
డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద అందరం కలిసి భోజనం చేస్తున్నాము ? (మా ఇంట్లో మేమందరం ప్రశాంతంగా మాట్లాడేది ఈ టేబుల్ దగ్గరే).
 
నేను: "వినండి... ఆరుష్ పుట్టినరోజుకి నీకేమైనా ప్రత్యేకమైన ప్లాన్స్ ఉన్నాయా?"
 
ప్రతాప్: "అవును ఆరుష్, ఈసారి మంచిగా ప్లాన్ చేయాలి."
 
ఆరుష్: "అయ్యో నాన్నా! దీనికి అంత అవసరం ఏముంది చెప్పండి?"
 
నేను: "నువ్వు నోరు మూసుకోరా!"
 
ప్రతాప్: "ఈసారి గ్రాండ్‌గా పార్టీ ఉంటుంది. ఉన్న ఒక్కడిని సరిగ్గా చూసుకోలేనా హహహహ"
 
నేను: "ఏమైనా ఇది నీ కాలేజీ చివరి సంవత్సరం ఆరుష్, ఆ తర్వాత నీకు పార్టీ చేసుకునే అవకాశం, సమయం ఎప్పుడు వస్తుందో ఎవరికి తెలుసు?"
 
(నా మనసులో ?: 'తరువాత  ప్రతాప్ మోసం బయటపడి మా కుటుంబం ఏమవుతుందో... నా కొడుకుకి ఇలాంటి సంతోషం మళ్లీ దక్కుతుందో లేదో అని నా ఆవేదన!')
 
ఆరుష్: "సరే అమ్మా, మీకిష్టమొచ్చినట్లే చేయండి... అమ్మా, ఆ కూర ఇవ్వు."
 
అందరూ తిన్న తర్వాత, నేను వంటగది పని ముగించుకుని ఆరుష్ గదికి వెళ్లాను. వాడు టేబుల్ దగ్గర చదువుకుంటున్నాడు ?. ప్రతాప్ తన గదిలో నిద్రపోయాడు. నేను ఆరుష్ గదిలోకి వెళ్లి లోపలి నుండి తలుపు గడియ పెట్టేశాను. మంచం మీద కూర్చున్నాను.
 


నేను: "బేబీ..."
 
ఆరుష్: "అమ్మా... ఇంకా నిద్రపోలేదా నువ్వు?"
 
నేను: "ఉమ్, నాకు ఎంతకీ నిద్ర రావడం లేదురా."
 
ఆరుష్: "సరే... పర్వాలేదు అయితే పద అమ్మా."
 
నేను: "ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం? నువ్వు చదువుకోవా?"
 
ఆరుష్: "నేను తర్వాత చదువుకుని పడుకుంటానులే అమ్మా, ఎలాగూ మధ్యాహ్నం పడుకోవడం వల్ల ఇప్పుడు నిద్ర రావడం లేదు."
 
నేను: "సరే, పద! ఎక్కడికి వెళ్లాలనుకుంటున్నావు?"
 
ఆరుష్: "ఐస్ క్రీమ్ తిందాం పద అమ్మా! ?"
 
తర్వాత మేమిద్దరం రాత్రి వేళ బయటకు వెళ్లాము. దారిలో రాజమండ్రి చల్లని గాలికి నడుస్తూ, కబుర్లు చెప్పుకుంటూ, నవ్వుకుంటూ వెళ్లాము ?.
 
రేఖ ఆంటీ: (ఎదురుపడి) "ఓయ్ జాన్వి ! ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు తల్లీకొడుకులు ఈ రాత్రి వేళ?"
 


నేను: "ఏమీ లేదు రేఖా, కాసేపు అలా అలా గాలికి నడవాలనిపించింది."
 
రేఖ ఆంటీ: "ఆరుష్, భోజనం అయిపోయిందా?"
 
ఆరుష్: "హా ఆంటీ, మీరు చేశారా?"
 
రేఖ ఆంటీ: "అయిపోయింది, నేను కూడా బయట కాసేపు తిరుగుదామని వచ్చాను."
 
కాసేపు నడిచి, ఐస్ క్రీమ్ పార్లర్‌కు చేరుకుని, ఐస్ క్రీమ్ తిని ఇంటికి తిరిగి వచ్చాము ?. ఇంటికి వచ్చాక, నేను ఆరుష్ గదిలోని మంచం మీద పడుకుని త్వరగానే నిద్రపోయాను. వాడు పొద్దుపోయే వరకు చదువుకుంటూనే ఉన్నాడు.
 
మరియు ప్రతిసారీ లాగే... వాడు నన్ను తన కౌగిలిలోకి తీసుకుని పడుకున్నాడు ?. వాడి శరీర వాసన, వాడి స్పర్శ, వాడి గుండె చప్పుడు – ప్రతి చప్పుడు నా పేరు పిలుస్తున్నట్లు అనిపించింది. నా కొడుకు కౌగిలిలో నాకు కొండంత ప్రశాంతత దొరికింది ?.
 


ఉదయం నేను మేల్కొని చూసేసరికి ఆరుష్ అప్పటికే మేల్కొని ఉన్నాడు. నేను వాడి ఛాతీపై, వాడి చేతుల్లో ఉన్నాను ☺️.
 
వాడు నా జుట్టులో వేళ్లు ఆడిస్తూ నిమురుతున్నాడు. నేను కొద్దిగా పైకి లేచి వాడి ముఖం వైపు చూసి నవ్వి అడిగాను...
 
నేను: "బేబీ, ఎప్పుడు లేచావురా?"
 
ఆరుష్: "ఇప్పుడే అమ్మా."
 
నేను: "హ్మ్మ్... మరి మేల్కొన్న తర్వాత ఏం ఆలోచిస్తున్నావు?" (నేను వాడి కళ్లలోకి తదేకంగా చూస్తూ అడిగాను)
 


ఆరుష్: "అమ్మ్... ఒక వ్యక్తి ఇంత ప్రేమగా, ఇంతగా అర్థం చేసుకుంటూ, ఇంత అందంగా ఎలా ఉండగలరా అని ఆలోచిస్తూ ఆశ్చర్యపోతున్నాను అమ్మా! ?"
 
నేను: "అవునా సర్లే!" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నేను నీ గర్భంలో పుట్టడం నా పూర్వజన్మ సుకృతం, నా అదృష్టం! నువ్వు నన్ను ఎంతో ప్రేమతో పెంచి, మంచి విలువలు నేర్పించావు."
 
నేను: (కళ్లు మూసుకుని భావోద్వేగంతో) "నువ్వు ఎప్పుడూ నాతోనే ఉండాలనేది నా ఏకైక కోరికరా... నేను నీకు దూరంగా ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేను!" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను కూడా నిన్ను నా నుండి ఎప్పటికీ వేరు చేయనివ్వను! ఒక్క క్షణం కూడా దూరమవ్వను!"
 
ఇది విన్న నేను నా వేలిని ఆరుష్ పెదవులపై ఉంచి – "శ్... అలా మాట్లాడకురా" అన్నాను ?. అతను నా చెంపపై ఎంతో గాఢంగా ముద్దు పెట్టాడు ?.

 

నేను: "ఇప్పుడు లేచి, స్నానం చేసి సిద్ధమవ్వు. కాలేజీకి టైమ్ అవుతోంది."
 
అతను లేచి సిద్ధమవ్వడానికి వెళ్లాడు. నేను మా పడకగదికి తిరిగి వచ్చేసరికి ప్రతాప్ ఇంకా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు. నేను స్నానానికి వెళ్లాను.
 
నేను వచ్చేసరికి ప్రతాప్ కూడా లేచి, ఆరుష్ కూడా తయారై వచ్చేశాడు. అందరం డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద కాఫీ తాగుతున్నాము ☕.
 
నేను: "ఏవండీ... బాబు పుట్టినరోజు పార్టీ ఎప్పుడు ప్లాన్ చేద్దాం అనుకుంటున్నారు?"
 
ప్రతాప్: "ఇంకా రెండే రోజులు మిగిలి ఉన్నాయి జాన్వి – ఈరోజు, రేపు! అందుకే నేను ఈరోజు త్వరగానే ఇంటికి వచ్చేస్తాను, ఆ తర్వాత అందరం కలసి ప్లాన్ చేసుకుందాం. సరే... నేను వెళ్తున్నాను, బాయ్!"
 
ఆరుష్: "బాయ్ నాన్నా... అమ్మా, నేను కూడా వెళ్తున్నాను, బాయ్!"
 
నేను: "బాయ్ బేబీ! ?"
 
ఇంట్లో ఎల్లుండి పార్టీ ఉండటంతో నేను ఇల్లంతా శుభ్రం చేయడం మొదలుపెట్టాను ?. గోదావరి గాలికి వచ్చిన దుమ్మునంతటినీ తుడిచి, లోపల బయట ఇల్లంతా మెరిపించేశాను.
 
అప్పటికి సమయం మధ్యాహ్నం మూడు గంటలు అయింది, ఆ విషయం నేను గమనించనే లేదు! అప్పుడు డోర్ బెల్ మోగింది ?.
 
నా పరిస్థితి చూస్తే – పని చేసి చేసి చెమటతో తడిసిపోయాను, జుట్టు చెదిరిపోయింది, చీర కొంచెం మురికిగా అయింది. వెళ్లి తలుపు తెరిచాను, ఆరుష్ నిలబడి ఉన్నాడు.
 


ఆరుష్: "వావ్ అమ్మా! ఇల్లంతా మెరిపించేశావు, రూమ్ ఫ్రెషనర్ వాసన కూడా చాలా బాగుంది!" ✨
 
నేను: "అవునా."
 
ఆరుష్: "కానీ అమ్మా, నువ్వెందుకు ఒక్కదానివే ఇంత కష్టపడ్డావు? నేను వచ్చాక ఇద్దరం కలిసి చేసుకోవచ్చు కదా!"
 
నేను: "హేయ్ బేబీ, ఇందులో కష్టమేముందిరా? ఇది నేను రోజూ చేసే పనేగా! పద, నువ్వు వెళ్లి ఫ్రెషప్ అవ్వు, నేను కూడా స్నానం చేసి వస్తాను."
 
ఆరుష్ హాలులో కూర్చున్నాడు. నాకు స్నానం చేయడానికి కాస్త ఎక్కువ సమయం పట్టింది. నేను స్నానం ముగించుకుని, తడి జుట్టుతో బయటకు వచ్చినప్పుడు ఆరుష్ నా వైపే వింతగా చూస్తున్నాడు ?.
 


నేను: "హలో... మీరేం చూస్తున్నారు మిస్టర్? దెయ్యంని చూసినట్లు చూస్తున్నావు?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా... నువ్వు చాలా అంటే చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు! ఈరోజు నువ్వు బాత్రూం నుంచి బయటకు రావేమో అనుకున్నాను ?."
 
నేను: "ఆరుష్! నువ్వు చాలా అల్లరి చేస్తున్నావు! పద తిందాం, నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది... పొగిడినందుకు థ్యాంక్స్ లే!"
 
తర్వాత మేమిద్దరం కలిసి భోజనం చేశాము. ఆరుష్ చదువుకోవడానికి వెళ్లాడు, నేను అలసటతో సోఫాలో పడుకున్నాను ?.
 
సాయంత్రం డోర్ బెల్ మోగడంతో నాకు మెలకువ వచ్చింది. ఆరుష్ గదిలోంచి బయటకు వచ్చి – "అమ్మా నువ్వు పడుకో, నేను చూస్తాను" అన్నాడు. తలుపు తీస్తే ప్రతాప్ వచ్చాడు .
 
ప్రతాప్: "జాన్వి ఎక్కడరా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మ నిద్రపోతోంది నాన్నా, ఇల్లంతా శుభ్రం చేసి అలసిపోయింది."
 
ప్రతాప్: "అవును, నాకు అర్థమవుతోందిలే చూస్తే మెరిసిపోతుంది హహహహహ."
 
వాళ్లిద్దరూ హాలులో కూర్చున్నారు. ఆరుష్ నా పాదాలను తన ఒడిలో పెట్టుకుని ఎంతో ఆప్యాయంగా నొక్కుతూ ప్రతాప్‌తో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు ?❤️. కొద్దిసేపటికి నేను కళ్ళు తెరిచి చూస్తే ఆరుష్ నా కాళ్ళు ఒత్తుతూ కనిపించాడు!
 


నేను: "బేబీ... ☺️ (ప్రతాప్‌తో) ఎప్పుడు వచ్చారు?"
 
ప్రతాప్: "గంట క్రితమే జాన్వి... నాకు ఒక కప్పు టీ ఇస్తావా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా నువ్వు పడుకో, నేను టీ పెడతాను!"
 
నేను: "నువ్వు కూర్చోరా, నేను అందరి కోసం తెస్తాను."
 
టీ తీసుకువచ్చాను. ఆరుష్ టీ తాగి గదిలోకి వెళ్లాడు. మేమిద్దరం పుట్టినరోజు పార్టీ గురించి ప్లాన్ చేయడం మొదలుపెట్టాము ? (ప్రతాప్ పెన్ను, పేపరు పట్టుకుని కూర్చున్నాడు).
 
ఎవరెవరిని పిలవాలి, కేటరింగ్ మెనూ ఏంటి, కేక్ ఎంత పెద్దది కావాలి, అలంకరణ ఎలా ఉండాలి అనే విషయాలన్నీ జాబితా రాసుకున్నాము ??.
 
(నేను ప్రతాప్‌తో ఎక్కువ ప్రేమగానో, కటువుగానో మాట్లాడకుండా సాధారణంగా మాట్లాడాను. ఇది నా కొడుకు పుట్టినరోజు కాబట్టి ఈ రెండు రోజులు నా మనసులోని టెన్షన్లు, బాధలు అన్నీ మర్చిపోవాలనుకున్నాను ?)
 
ప్రతాప్: "నీ ఫ్రెండ్స్ గ్రూప్ మెంబర్స్ అందరూ వస్తున్నారు కదా?"
 
నేను: "అవును, సీమ, అంజలి అందరినీ పిలుస్తున్నాను. కొందరు బంధువులకు కూడా ఫోన్ చేయాలి."
 
ప్రతాప్: "సరే, నువ్వే ఆ పనులు చూసుకో."
 
నేను: "బ్యాంకు నుంచి ఎవరెవరు వస్తున్నారు?"
 
ప్రతాప్: "చూద్దాం... నువ్వు అంజలికి ఫోన్ చేసి చెప్పు."
 
నేను: "సరే, రేపు పక్కింటి వాళ్లకు కూడా చెప్తాను."
 
ప్రతాప్ కేటరింగ్, డెకరేషన్ వాళ్లకు ఫోన్లు చేసి ఆర్డర్లు ఇచ్చాడు. ఇదంతా పూర్తయ్యేసరికి రాత్రి 10 అయింది. భోజనాలు ముగించి అందరూ పడుకున్నారు.
 
నేను గదిలో పడుకుని నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను కానీ ఎంతకీ నిద్రపట్టలేదు. అప్పుడు నా మొబైల్‌కి మెసేజ్ టోన్ వచ్చింది ?. చూస్తే ఆరుష్ నుండి మెసేజ్!
 
ఆరుష్ (మెసేజ్): "అమ్మా..."
 
నేను (మెసేజ్): "ఏంటి బేబీ?"
 
ఆరుష్ (మెసేజ్): "నాకు ఎంతకీ నిద్రపట్టడం లేదు అమ్మా..."
 
నేను (మెసేజ్): "ఆగు, వస్తున్నాను."
 
నేను లేచి ఆరుష్ గదికి వెళ్లాను. తలుపు తెరిచే ఉంది. లోపలికి వెళ్లి తలుపు గడియ పెట్టాను ?. ఆరుష్ మంచం మీద కూర్చుని నా వైపు చూస్తున్నాడు. నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా వాడి దగ్గరకు వెళ్లాను.

[Mahesh12345]

ఆరుష్ జాన్వీ ఇద్దరు కూడ ఒకరి కౌగిలి లో ఒకరు పట్టుకొని ఉండకపోతే నిద్ర పోవడం ఇప్పుడు కష్టం గా మారింది.

బహుశా ఈ పుట్టిన రోజు కి ఏదైనా మార్పు జరుగుతుందేమో వారి ఇద్దరి జీవితాల్లో 

[Sunnysunnysunny]

నైట్ ల్యాంప్ వెలుగును ఆర్పేసి, వాడి హృదయానికి హత్తుకుని కౌగిలించుకున్నాను ?. 

ఇద్దరం 10-15 నిమిషాల పాటు ఏమీ మాట్లాడకుండా ప్రశాంతమైన మౌనంలో ఉండిపోయాము.

 
నేను: "బేబీ, నీకెందుకు నిద్ర పట్టడం లేదు? అయినా నేను మేల్కొని ఉన్నానని నీకెలా తెలిసిందిరా?"


 
ఆరుష్: "నా మనసుకు అలా అనిపించింది అంతే అమ్మా..."
 
నేను: "హ్మ్, అయితే చెప్పు... నీ పుట్టినరోజుకి నీకేం బహుమతి కావాలి?"
 
ఆరుష్: "ఉమ్మ్ అమ్మా... నాకు నువ్వే కావాలి! ?"
 
నేను: "నేను ఎప్పుడూ నీదాన్నే బేబీ..."
 
నేను వాడి ఛాతీ మీద నా వేళ్లతో మెల్లగా నిమురుతూ నా మనసులోని ఆవేదనను బయటపెట్టాను...
 
నేను: "ఆరుష్... నువ్వు ఇప్పుడు పెద్దవాడివి అయ్యావురా. కొన్నాళ్ల తర్వాత ఉద్యోగం చేస్తావు, డబ్బు సంపాదిస్తావు, పెద్ద మనిషివి అవుతావు... ఆ తర్వాత నీకు పెళ్లవుతుంది ?... అప్పుడు నీ అమ్మ మళ్లీ ఒంటరిదైపోతుందిరా!"
 


ఆరుష్: "అమ్మా! ఎందుకు అలా మాట్లాడుతున్నావు?"
 
నేను: "నిజం అదే కదా రా..."
 
ఆరుష్: "అలాంటిదేమీ జరగదు అమ్మా! నేను నిన్ను ఎప్పటికీ ఒంటరిగా వదిలిపెట్టను, ఎప్పుడూ నీతోనే ఉంటాను!"
 
నేను: "ఎప్పటి వరకు బేబీ?"
 
ఆరుష్: (కాసేపు మౌనంగా ఉండి, దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి) "నా చివరి శ్వాస వరకు అమ్మా! ?"
 
నేను ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా ఆరుష్‌ను గట్టిగా హత్తుకుని, దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి నిద్రపోయాను...
 


(రాత్రి మళ్లీ కలత నిద్రలో అదే కల వచ్చింది ? – ఆ సిగ్నల్ దగ్గర కాలేజ్ అమ్మాయి "ఆ జంట ఎంత ముద్దుగా ఉందో" అన్న దృశ్యమే పదే పదే కలల్లోకి ఎందుకు వస్తోందో నాకే అర్థం కావడం లేదు!)
 
మరుసటి రోజు ఉదయం ప్రతాప్ బ్యాంకుకు వెళ్లాడు ?.
 
నేను: "ఆరుష్, నీ కాలేజీ ఫ్రెండ్స్ అందరినీ రేపు రమ్మని చెప్పురా."
 
ఆరుష్: "సరే అమ్మా, చెప్తాను. వాళ్లు చెప్పకపోయినా వచ్చేస్తారులే! బాయ్ అమ్మా!"
 
ఆరుష్ వెళ్లాక, నేను గ్రూప్ ఫ్రెండ్స్ అందరికీ, పక్కింటి వాళ్లకు ఫోన్లు చేసి రేపటి పార్టీకి పిలిచాను. సమయం సాయంత్రం 4 అయింది. వాడు ఇంకా రాలేదు. నేను ఫోన్ చేశాను ?.
 
నేను: "ఆరుష్, ఎక్కడున్నావురా?"
 
ఆరుష్: (నవ్వుతూ) "నీ హృదయంలో అమ్మా!" ?
 
నేను: "జోక్ చేయకురా, ఎక్కడున్నావో చెప్పు? 4 గంటలవుతోంది!"
 
ఆరుష్: "వస్తున్నాను అమ్మా, 10 నిమిషాల్లో ఇంట్లో ఉంటాను."
 
ఆరుష్ ఇంటికి వచ్చాక, స్నాక్స్ తిని చదువుకోవడానికి కూర్చున్నాడు. సాయంత్రం నేను వాడి గదికి వెళ్లాను.
 
నేను: "బేబీ, నాకు రేపటి పార్టీకి కొంచెం షాపింగ్ ఉంది, నాతో వస్తావా?"
 
ఆరుష్: "సరే అమ్మా, పద వెళ్దాం!" మేమిద్దరం రాజమండ్రిలోని ఒక పెద్ద షాపింగ్ మాల్‌కి వెళ్లాము ?️.
 


నేను: "బేబీ, రేపు నేను ఏం కట్టుకోవాలి – చీరనా లేక మోడరన్ డ్రెస్సా?"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు ఎప్పుడూ చీరలే కట్టుకుంటావు కదా, రేపు నా బర్త్‌డేకి మంచి డ్రెస్ వేసుకో!"
 
నేను: "సరే అయితే, నువ్వే ఒక మంచిది సెలెక్ట్ చెయ్యి."
 
మేము ఒక బట్టల షాపుకి వెళ్లాము. ఆరుష్ అక్కడ ఉన్న సేల్స్ గర్ల్‌ని మంచి డ్రెస్ చూపించమన్నాడు ?. ఆమె చాలా డ్రెస్సులు చూపించాక, ఆరుష్ ఒక అందమైన డ్రెస్ ఎంచుకున్నాడు.
 
సేల్స్ గర్ల్: "మేడమ్, డ్రెస్సింగ్ రూమ్ పై అంతస్తులో ఉంది, ఒకసారి వేసుకుని చూడండి."
 
నేను: "హ్మ్మ్... ఆరుష్, నువ్వు ఇక్కడే ఉండు."
 
నేను డ్రెస్ చూస్తుండగా, ఆ సేల్స్ గర్ల్ ఆరుష్‌తో అంది: "సార్! మీ ఆవిడ కాస్త కన్ఫ్యూజ్ అవుతున్నట్టున్నారు!" ?
 
ఆరుష్ షాక్ అయ్యి – "ఓరి దేవుడా!" అని సరిదిద్దేలోపే నేను అక్కడికి వచ్చేశాను.
 
నేను: "ఆరుష్, ఈ డ్రెస్ బాగుంది, ఇది తీసుకుందాం."
 


నేను: (సేల్స్ గర్ల్‌ని పక్కకు పిలిచి) "దయచేసి ఒక్క నిమిషం... నాకు కొన్ని పర్సనల్ ఇన్నర్ వేర్ (లోదుస్తులు) కావాలి."
 
సేల్స్ గర్ల్: "సరే మేడమ్, పైకి వెళ్దాం."
 
ఆమె నాకు కొన్ని మోడరన్ బ్రా-ప్యాంటీలు చూపించింది.
 
నేను: "వద్దు, ఇవి కొంచెం మరీ మోడ్రెన్ గా ఉన్నాయి."
 
సేల్స్ గర్ల్: "మేడమ్, దయచేసి ఇవి తీసుకోండి! మీ వారికి ఇవి చాలా బాగా నచ్చుతాయి! కావాలంటే ఆయన్ని పిలవనా?" ?
 
నేను: (షాక్ అయి ?) "ఓహో... ఏమంటున్నారు మీరు?"
 
సేల్స్ గర్ల్: "అయ్యో క్షమించండి మేడమ్!"
 
నేను: "హ్మ్, నాకు కొన్ని మామూలువి చూపించండి."
 
నేను 4 సెట్ల మంచి బ్రా-ప్యాంటీలు కొన్నాను. ఆ అమ్మాయి ప్యాక్ చేస్తూ మళ్లీ అంది:
 


" మేడమ్, నిజంగా మీరిద్దరూ చాలా చాలా క్యూట్ కపుల్ (జంట)!" ?
 
నేను ? నా మనసులో నిట్టూర్చాను... (అందరూ మమ్మల్ని జంట అనుకోవడమేంటి దేవుడా!). ఆరుష్ బిల్లు కట్టాడు. మాల్ నుంచి బయటకు వస్తుండగా ప్రతాప్ ఫోన్ చేశాడు ?.
 
ప్రతాప్: "ఆరుష్, ఎక్కడున్నారురా?"
 
ఆరుష్: "నాన్నా, అమ్మతో మాల్‌కి వచ్చాను."
 
ప్రతాప్: "సరేరా, నేను ఈ రాత్రి పనిపై బయటకు వెళ్తున్నాను, రేపు ఉదయం నేరుగా పార్టీ సమయానికి వస్తాను."
 
ఆరుష్: సరే నాన్న, మీరు జాగ్రత్తగా ఉండండి.
 
ఆ తర్వాత మేమిద్దరం ఇంటికి వచ్చేశాం. అప్పటికే కొంచెం ఆలస్యమైంది. నేను త్వరగా వంట చేసి, మేమిద్దరం రాత్రి భోజనం చేశాం. ఆ తర్వాత పడుకున్నాం.
 
ప్రతాప్ రాత్రి ఇంటికి రాకపోవడంతో, నేను ఆరుష్ గదిలోనే వాడి పక్కన పడుకున్నాను .రేపే నా ప్రియమైన కొడుకు ఆరుష్ పుట్టినరోజు! నా మనసంతా ఎంతో సంతోషంగా, ఉత్సాహంగా ఉంది ??✨.
 
ఆ రోజు పార్టీలో ఏం జరిగిందో, ఇంకా ఒక సర్‌ప్రైజ్ కూడా ఉంది.
 
నా ఈ జీవితంలో నేను ఎంత చూశానో మీకు చెప్పలేను—ప్రేమ—ఒత్తిడి, మొదలైనవి.... ఇవన్నీ మీ అందరితో పంచుకుంటుండగా, నేను మరోసారి గతాన్ని తలచుకున్నాను... నా కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు ఆగకుండా ప్రవహిస్తున్నాయి.?
 


గత రాత్రంతా మేమిద్దరం ఒకరినొకరు కౌగిలించుకుని ఎంతో ఆప్యాయంగా చాలా సేపు మాట్లాడుకుంటూనే ఉన్నాము ?.
 
ఉదయాన్నే నేను అందరికంటే ముందే లేచి, స్నానం చేసి సిద్ధమయ్యాను. ప్రత్యేకంగా కొనుక్కున్న ఒక మంచి అందమైన చీర కట్టుకున్నాను
 
ముందుగానే తెచ్చుకున్న ఒక అందమైన పూలగుత్తిని (Bouquet) చేతిలోకి తీసుకుని ఆరుష్ గదికి వెళ్లాను ?. వాడు ఇంకా ప్రశాంతంగా నిద్రపోతూనే ఉన్నాడు.
 
నేను: "ఆరుష్ నాన్న... లేరా! ?"
 


ఆరుష్ కళ్ళు నలుపుకుంటూ కునుకు తీస్తూ లేచాడు.
 
ఆరుష్: "గుడ్ మార్నింగ్, అమ్మా..." ☀️
 
ఇప్పుడు నేను మంచం మీద వాడి పక్కనే కూర్చున్నాను. ఈరోజు, నా జీవితంలో మొదటిసారిగా, నేను గానీ ఆరుష్ గానీ ఇంతకు ముందెన్నడూ చేయాలని అనుకోని ఒక పని చేశాను —
 
నా కొడుకు రెండు బుగ్గలను నా రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని, వాడి ముఖాన్ని కొద్దిగా పైకి లేపి, మెల్లగా వాడి పెదవులపై ఒక మృదువైన, తీయని ప్రేమ ముద్దు పెట్టాను ?.
 


ఆరుష్ ఆ అనుభూతిని, ఆ ప్రేమను తన హృదయంలో లీనం చేసుకుంటున్నట్టుగా, కాసేపు కళ్ళు మూసుకునే ఉండిపోయాడు. తర్వాత అతను మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి, నా వైపు చూసి ఎంతో తీయగా నవ్వాడు .
 
ఆరుష్: "థ్యాంక్స్, అమ్మా..." ❤️
 
నేను: "పదా రా! ఇప్పుడే లేచి త్వరగా సిద్ధమవ్వు, మనం గుడికి వెళ్లాలి."
 
తర్వాత అతను త్వరగా సిద్ధమయ్యాడు, మేమిద్దరం కలిసి గుడికి బయలుదేరాము ?. గుడికి వెళ్లి దేవుడి దర్శనం చేసుకున్నాము.
 
పండిట్ జీని కలిసి, ఆయన ఆశీర్వాదం తీసుకున్న తర్వాత తిరిగి ఇంటికి బయలుదేరాము ?.
 
ఇంటికి వచ్చాక, నేను వంటగది పనుల్లో మునిగిపోయాను. ఆరుష్ ఉదయం నుండి ఫోన్ కాల్స్‌తో చాలా బిజీగా ఉన్నాడు ?. శుభాకాంక్షలు తెలుపుతూ వచ్చిన కాల్స్, ఎస్ఎంఎస్‌లు అబ్బో! ఎన్ని ఉన్నాయో!
 
నిజానికి, వాడికి శుభాకాంక్షలు చెబుతూ స్నేహితులు, బంధువుల నుండి వచ్చిన కాల్స్, మెసేజ్‌లతో నా ఫోన్ కూడా మోగుతూనే ఉంది ?. (నేను వంటగదిలో ఉన్నాను, ఆరుష్ తన గదిలో ఉన్నాడు).
 
సరిగ్గా అప్పుడే బయట డోర్‌బెల్ మోగింది ?. నేను వెళ్లి తలుపు తెరిస్తే, అక్కడ నలుగురు డెకరేషన్ చేసే పనుల వాళ్లు నిలబడి ఉన్నారు. నేను వాళ్లను లోపలికి పిలిచి ఆరుష్‌ను పిలిచాను:
 
నేను: "బేబీ!"
 


ఆరుష్ వాళ్లతో కలిసి హాలును అందంగా అలంకరిస్తుండగా, ప్రతాప్ బయటి నుంచి వచ్చాడు ?.
 
ప్రతాప్: "హే ఛాంప్! పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలురా!" ? (అని ఆరుష్‌ను ఆప్యాయంగా కౌగిలించుకున్నాడు)
 
ఆరుష్: "థ్యాంక్స్ నాన్న... నువ్వు వెళ్లి ఫ్రెషప్ అవ్వు, లేకపోతే మనం ఒక కప్పు టీ తాగుదామా?" ☕
 
ప్రతాప్: "ఇప్పుడు ఇలా టీ అంటున్నావు కదా, నేను ఎలా ఫ్రెషప్ అవ్వగలనురా?" ?
 
ఆరుష్: "వద్దు వద్దు నాన్న, ముందు నువ్వు వెళ్లి ఫ్రెషప్ అవ్వు, టీ తర్వాత తాగుదాం."
 
కొంతసేపటికి డెకరేషన్ పనివాళ్లందరూ హాలును గులాబీలు, బుడగలతో అందంగా అలంకరించి వెళ్లిపోయారు ?. 

ప్రతాప్ మళ్లీ బయటకు వెళ్లి మిగిలిన కొన్ని పార్టీ సామాన్లు తీసుకురావడానికి వెళ్లాడు.
 
ఇంట్లో మేమిద్దరం మాత్రమే ఉన్నాము.ఇంతలో ఆరుష్ తన గదిలోంచి భయంగా అరిచాడు:

[Sunnysunnysunny]

ఆరుష్: "అమ్మా... అమ్మా త్వరగా రా!" ?

 
నేను: "ఆరుష్! ఏమైందిరా?!" ?
 
నాకు ఎంతో భయం వేసి వంటగదిలోని సామాన్లు వదిలేసి, వాడి గదికి కంగారుగా పరుగెత్తాను ?‍♀️. నేను లోపలికి వెళ్లి చూస్తే, ఆరుష్ గదిలో ఎక్కడా కనిపించలేదు!
 
నేను చుట్టూ చూస్తూ పిలిచినా అక్కడ ఎవరూ లేరు. అప్పుడు అకస్మాత్తుగా ఆరుష్ తలుపు వెనుక నుండి బయటకు వచ్చాడు:
 
ఆరుష్: "హావ్వ్వ్వ్వ్వ్! ?"
 
నాకు ఎంతగా భయం వేసిందంటే ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు ?. ఆరుష్ నా ముందు నిలబడి చిన్నపిల్లాడిలా పకపకా నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.
 
నేను: "ఆరుష్ నిన్ను ! ఇదేం పిచ్చి పనులురా? నేను ఇక్కడ గుండె ఆగినంత భయపడ్డాను, నువ్వేమో నవ్వుతున్నావ్!" ?
 
నా ముఖంలోని భయం, కంగారు చూసి ఆరుష్ పూర్తిగా మౌనంగా ఉండిపోయాడు ?.
 
ఏమీ మాట్లాడకుండా, అతను వెనుక నుండి ముందుకు వచ్చి, నా నడుము మీద చేయి వేసి నన్ను పూర్తిగా తన దగ్గరికి లాక్కున్నాడు ?. మా శరీరాలు ఒకదానికొకటి తాకుతున్నాయి.
 


నేను: (దీర్ఘంగా నిట్టూర్పు విడుస్తూ) "అయ్యో... ఏం చేస్తున్నావురా బేబీ?" ?
 
ఆరుష్: (తన లోతైన కళ్లతో నా వైపు చూస్తూ) "అమ్మా, నువ్వు చాలా అంటే చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!
 
నువ్వు ఇంకా పార్టీకి సిద్ధం కూడా కాలేదు, అయినా ఇంత అందంగా కనిపిస్తున్నావు... నీ ఈ సౌందర్యం రహస్యం ఏమిటి అమ్మా?" ✨
 
నేను: "ఇప్పుడు నువ్వు కూడా అదే అంటున్నావారా?"
 
ఆరుష్: "అంటే 'కూడా' నా అమ్మా? ఇంకెవరు అన్నారు?" ?
 
నేను: "హే, మా గ్రూప్‌లోని ఫ్రెండ్స్ కూడా నన్ను చూసి ఇదే అనేవారు... వాళ్లు నన్ను ఎప్పుడూ ఆటపట్టిస్తూ ఉంటారులే!" ?
 
ఆరుష్: "లేదు అమ్మా, నిజంగా! నువ్వు కొంచెం మారావు, ఇంకా చిన్నదానిలా, యంగ్‌గా కనిపిస్తున్నావు!"
 
నేను: "చాలా మంచిది లే, థ్యాంక్స్!"
 


ఆరుష్ తన ఫోన్‌లో ఒక నెమ్మదైన, మధురమైన రొమాంటిక్ పాటను ఆన్ చేశాడు ?. అతను దూరం నుంచే నా ఒక చేతిని పైకి లేపి తన భుజం మీద వేసుకున్నాడు, నా మరో చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని, ఇంకో చేతిని నా నడుము మీద ఉంచాడు.
 
ఆరుష్: (నా చెవికి చాలా దగ్గరగా వచ్చి మృదువుగా) "అమ్మా, మనం డ్యాన్స్ చేద్దాం..." ??
 
మేమిద్దరం ఒకరి కళ్లలోకి ఒకరు చూసుకుంటూ, ఆ రొమాంటిక్ పాట బీట్‌కి అనుగుణంగా మెల్లగా ఊగాము ?. మేము డ్యాన్స్ చేస్తుండగా, నేను నెమ్మదిగా నా తలని ఆరుష్ విశాలమైన ఛాతీపై ఆనించాను ?.
 
మేమిద్దరం ఏమీ మాట్లాడటం లేదు... కేవలం ఆ ప్రేమ, ఆ సువాసన, ఆ స్పర్శ మరియు ఆ మధురమైన క్షణం...
 


మేమిద్దరం ప్రతి క్షణం దాన్ని హృదయపూర్వకంగా అనుభవిస్తున్నాము. చాలా సేపటి వరకు మేమిద్దరం ఒకరిలో ఒకరం లీనమైపోయాము ?.
 
నేను: "బేబీ... నేను వెళ్లనా? ఇంట్లో చాలా పని ఉందిరా."
 
ఆరుష్: (నా నడుము పట్టుకుని మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకుంటూ) "అమ్మా... నాకు నీ నుండి విడిపోవాలని అస్సలు అనిపించడం లేదురా!" ?
 
నేను: (నా తల ఇంకా వాడి ఛాతీపై ఆనించి) "హ్మ్మ్... నాకు తెలుసురా బాబూ." ❤️
 
తర్వాత నేను నెమ్మదిగా వాడి కౌగిలి నుంచి బయటకు వచ్చి నా ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను.
 
నెమ్మదిగా కొందరు బంధువులు, అతిథులు కూడా రావడం మొదలుపెట్టారు ?. అందరూ హాలులో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. నేను వంటగది లోంచి అప్పుడప్పుడు వాళ్ల వైపు చూస్తున్నాను.
 
ఆరుష్ తన స్నేహితుల మధ్య ఉన్నాడు కానీ వాడి కళ్లు మాత్రం ఎప్పుడూ నా మీదే ఉన్నాయి... ఎంత విచిత్రం!సాయంత్రం అవుతోంది.

అందరూ తయారవ్వడానికి గదుల్లోకి వెళ్లారు. అందరూ సిద్ధమయ్యేసరికి సమయం ఏడు గంటలు అయింది.
 
ప్రతాప్: "హేయ్ ఆరుష్! పుట్టినరోజు ఈరోజేరా, రేపు కాదు! అందరికీ ఎంత సమయం పడుతుంది సిద్ధమవ్వడానికి? అతిథులు వచ్చే సమయమైంది కదా!" ?
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు ఇంకా రెడీ అవ్వడం లేదా?"
 
నేను: "హః, వెళ్తున్నాను."
 
నేను ఆరుష్ కొనిచ్చిన ఆ అందమైన మోడరన్ డ్రెస్ వేసుకుని, అలంకరించుకుని గదిలోంచి బయటకు వచ్చాను ✨.
 
నేను హాలులోకి రాగానే నిలబడిన వాళ్లందరూ ఒక్కసారిగా తమ సంభాషణలు ఆపి, నా వైపే చూస్తూ ఉండిపోయారు ?! నేను మెల్లగా నడుచుకుంటూ వచ్చి ఆరుష్ దగ్గర నిలబడ్డాను.


 
ఆరుష్: (నన్ను ఆశ్చర్యంతో చూస్తూ) "వావ్ అమ్మా! నువ్వు చాలా... చాలా చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు!" ?
 
నేను: "థ్యాంక్స్ బేబీ! నీకు నచ్చిందా మరి?"
 
ఆరుష్: "చాలా బాగుంది అమ్మా! ఈరోజు నా పుట్టినరోజుకి స్వర్గం నుంచి ఒక దేవదూత నేరుగా కిందకి దిగివచ్చినట్లు అనిపిస్తోంది!" ?✨
 
నేను: "నిజంగానా?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా! అమ్మా, ఒక సెల్ఫీ తీసుకుందామా?" ? నేను, ఆరుష్ చాలా క్యూట్‌గా, ఒకరికొకరు దగ్గరగా నిలబడి ఒక అందమైన సెల్ఫీ తీసుకున్నాము ❤️.
 
ఇప్పుడు ఇరుగుపొరుగు వారు కూడా రావడం మొదలుపెట్టారు. నా ఫ్రెండ్స్ గ్రూప్ నుంచి ఏడుగురు మహిళలు వచ్చారు, మిగతా వారు వేరే పనుల వల్ల రాలేకపోయారు.
 
అంజలి తన ఇద్దరు చిన్న పిల్లలతో వచ్చింది ?‍?‍?. అప్పుడు నేను, ఆరుష్ వారందరితో కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టాము, అందరూ ఆరుష్‌కు ఏదో ఒక బహుమతి ఇచ్చి శుభాకాంక్షలు తెలిపారు ?.
 
సరిగ్గా అప్పుడే ప్రతాప్ పనిచేసే బ్యాంకు నుంచి కొంతమంది ఉద్యోగులు వచ్చారు. మొత్తం ఎనిమిది మంది ఉన్నారు —
 
ముగ్గురు మహిళలు, ఐదుగురు పురుషులు. ప్రతాప్ వారికి చిరునవ్వుతో స్వాగతం పలికాడు ?. వారిలో ఎవరూ నాకు తెలియదు, వారందరూ కొత్తవారే.
 
నేను అంజలిని మెల్లగా పక్కకు పిలిచి: "వీళ్లు కూడా బ్యాంకు నుంచే వచ్చారా అంజు?" అని అడిగాను.
 
"అవును జాన్వి, నువ్వు ఉద్యోగం మానేసిన తర్వాత వీళ్లందరూ కొత్తగా బ్యాంకులో చేరారు" అని ఆమె చెప్పింది.
 
ఆరుష్ కాలేజీ స్నేహితులు కూడా గుంపుగా వచ్చారు ?. అందరూ వచ్చేశారు, అందరూ ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకుంటున్నారు.
 
నేపధ్యంలో మధురమైన సంగీతం వినిపిస్తోంది ?, పిల్లలు అల్లరి చేస్తున్నారు — అంతా చాలా సందడిగా, ఒక పరిపూర్ణమైన పార్టీ వాతావరణం నెలకొంది ?.
 


అప్పుడే ఆరుష్ చివరకు బ్లాక్ షర్ట్, ప్యాంట్‌లో సిద్ధమై తన గదిలోంచి బయటకు వచ్చాడు. నేను వాడి వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను!
 
తన నల్ల చొక్కాలో ఎంత హ్యాండ్‌సమ్‌గా, అందంగా ఉన్నాడంటే దాన్ని నేను మాటల్లో వర్ణించలేను. 

నేనే కాదు, పార్టీలో ఉన్న మిగతా ఆడవాళ్లు, కాలేజీ అమ్మాయిలు కూడా వాడి వైపే ఆరాధనగా చూస్తున్నారు.
 
వాడు దూరం నుంచి నా వైపు చూస్తున్నాడు. నేను కళ్లతోనే, "నువ్వు చాలా బాగున్నావు" అని సైగ చేశాను. ఆరుష్ తన కాలేజీ స్నేహితులతో కబుర్లు చెబుతున్నాడు, కానీ నేను ఒక వింత విషయాన్ని గమనించాను:
 
ప్రతాప్ చాలా కంగారుగా కనిపిస్తున్నాడు! ? అతను పదేపదే ఇంటి ప్రధాన తలుపు వైపు చూస్తున్నాడు. నేను నన్ను నేను ఆపుకోలేక అతని దగ్గరకు వెళ్లి అడిగాను:
 
నేను: "ఏవండీ ... ఏమైంది? ఎందుకు అంత కంగారుపడుతున్నావు?"
 
ప్రతాప్: "ఏమీ లేదు, ఎందుకు?"
 
నేను: "లేదు, నువ్వు చాలా కంగారుగా ఉన్నట్లు కనిపిస్తున్నావు."
 
ప్రతాప్: (నన్ను పైనుంచి కింద వరకు చూస్తూ) "హ్మ్మ్... నువ్వు చాలా బాగున్నావు జాన్వి."
 
నేను: "అవునా, థ్యాంక్స్."
 
అని చెప్పి నేను అక్కడి నుంచి నా స్నేహితుల దగ్గరకు వచ్చి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. అప్పుడే ఒక మహిళ హాలులోకి ప్రవేశించింది ?. ఆమె చూడటానికి చాలా మోడరన్‌గా ఉంది.
 
నేను మొదట అంతగా గమనించలేదు, కానీ ఆమెను చూడగానే ప్రతాప్ ముఖం వెలిగిపోయింది! ఆ మహిళ వచ్చి బ్యాంకు ఉద్యోగులతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది,
 
ప్రతాప్ వెంటనే వెళ్లి ఆమె పక్కనే నిలబడ్డాడు. ఆమె కూడా ఈ మధ్యనే బ్యాంకులో చేరిందేమో అనుకున్నాను.
 
అప్పుడు కేక్ కట్ చేసే సమయం వచ్చింది ?. ముందు పెద్ద టేబుల్ మీద కేక్ ఉంచారు. ప్రతాప్ ఆరుష్‌కు ఒకవైపు, నేను మరోవైపు నిలబడ్డాము.
 
ముందున్న వారందరూ నిలబడి, చప్పట్లు కొడుతూ, ఫోటోలు తీసుకుంటున్నారు ?. అప్పుడు ఆరుష్ అందరినీ ఆపి, గట్టిగా అన్నాడు:
 
ఆరుష్: "అందరూ ఒక్క నిమిషం వినండి!"
 
నేను: "ఆరుష్, ఏమైంది?"
 


ఆరుష్: "మీ అందరికీ నేను ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను."
 
అందరూ ఆరుష్ వైపు చూస్తుండగా, హాలులోని వాతావరణం పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది ?.
 
ఆరుష్: "అందరికీ శుభ సాయంత్రం. ఈరోజు నా జీవితంలో అత్యంత ప్రత్యేకమైన వ్యక్తి గురించి నేను కొన్ని మాటలు చెప్పాలనుకుంటున్నాను..."
 
(నా మనసులో నేను ?: 'అయ్యో! ఇతను ఎవరి గురించి అంత సీరియస్‌గా మాట్లాడబోతున్నాడు? ఆరుష్‌కి ఏమైనా గర్ల్‌ఫ్రెండ్ ఉందా ఏంటి?')
 
ఆరుష్: "మా అమ్మ... జాన్వి! ❤️ ఈ ప్రపంచానికి ఆమె కేవలం ఒక సాధారణ తల్లి కావచ్చు, కానీ నాకు మాత్రం ఆమె నా సర్వస్వం! నా ప్రాణం!
 
ఒక తల్లి అంటే, తాను ఎంత అలసిపోయినా తన బిడ్డ ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు చూడాలని తపించే అమృతమూర్తి. ఆమె నన్ను కేవలం పెంచడమే కాకుండా,
 
ప్రతి కష్ట పరిస్థితిలోనూ బలంగా నిలబడటం నేర్పించింది. నేను బలహీనంగా, దిక్కుతోచని స్థితిలో ఉన్నప్పుడల్లా, మా అమ్మ నా కొండంత ఆసరాలా నా పక్కనే నిలబడింది.
 
ఈరోజు నాలో ఉన్న ఆత్మవిశ్వాసం, మంచి విలువలు... వీటన్నింటి వెనుక మా అమ్మ పెంపకం, ఆమె చేసిన త్యాగాలే ఉన్నాయి.
 
తల్లి ప్రేమానురాగాలను మాటల్లో చెప్పలేం, కేవలం అనుభూతి చెందగలం! ఈరోజు, మీ అందరి ముందూ నేను చెప్పాలనుకుంటున్నది ఒక్కటే..."
 
అప్పుడు ఆరుష్ నా వైపు తిరిగి, నా రెండు చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, నా కళ్లల్లోకి చూస్తూ ఎంతో భావోద్వేగంతో అన్నాడు:
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నేను ఎంత పెద్దవాడినైనా, నేను 'ఎప్పటికీ మీ చిన్న కొడుకునే!' ఐ లవ్ యు సో మచ్ అమ్మా... నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను! మరియు ఇక్కడకు వచ్చిన అందరికీ నా థాంక్స్." ?❤️
 
అందరూ ఎంతో ఉత్సాహంగా, గట్టిగా చప్పట్లు కొడుతున్నారు ??! నా కళ్ల నుండి ఆనంద బాష్పాలు ధారగా ప్రవహించాయి ?. అప్పుడు ప్రతాప్, నేను మరియు ఆరుష్ కలిసి కేక్ కట్ చేశాము.
 
మొదట ఆరుష్ నాకు కేక్ తినిపించాడు, నేను అదే కేక్ ముక్కను ఆరుష్‌కు తినిపించాను, ఆ తర్వాత వాడు దాన్ని ప్రతాప్‌కు తినిపించాడు.
 
అందరూ ఒక్కొక్కరుగా వాడికి కేక్ తినిపిస్తున్నారు ?. నేను నా స్నేహితులతో కబుర్లు చెప్పడం మొదలుపెట్టాను. అప్పుడు ఆరుష్ నా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా..."
 
నేను: "ఏంటి బాబూ?"
 
ఆరుష్: "ఒక్క నిమిషం ఇక్కడికి రా అమ్మా, నాకు చిన్న పని ఉంది."
 
అంజలి: "అన్నట్టు ఆరుష్! నీ స్పీచ్ చాలా బాగుందిరా! నువ్వు చాలా మంచి, బాధ్యత గల కొడుకువి."
 
ఆరుష్: "థాంక్స్ అంటీ!"
 
నేను: "సరే, పదరా."
 
అప్పుడు ఆరుష్ నన్ను తన కాలేజీ స్నేహితుల దగ్గరికి తీసుకెళ్లాడు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, వీళ్లు నా కాలేజీ ఫ్రెండ్స్ — కరణ్, రాహుల్, ఆదిత్య, కీర్తి , నాన్సీ, ప్రియ మరియు నిఖిల్."
 


నేను: "హాయ్ పిల్లలూ! ఎలా ఉన్నారు?"
 
అందరూ: "మేము చాలా బాగున్నాము ఆంటీ!"
 
నేను: "వీడు ఇంట్లో మీ అందరి గురించి చెబుతూనే ఉంటాడు తెలుసా?"
 
అందరూ: "అవునా ఆంటీ!"
 
నాన్సీ: "ఆంటీ, నేను మీకు ఒక విషయం చెప్పనా?"
 
నేను: "చెప్పు నాన్సీ, పర్వాలేదు."
 
నాన్సీ: "మీరు అసలు ఆరుష్ వాళ్ల అమ్మలాగే లేరు తెలుసా!"
 
నేను: "ఏమిటి? ?"
 
కీర్తి : "అరె ఆంటీ! ఆమె చెప్పేది ఏంటంటే... మీరు ఆరుష్ వాళ్ల అక్కలా ఉన్నారు అని!"
 
కరణ్: "అవును ఆంటీ! కీర్తి చెప్పింది అక్షరాలా నిజం!"
 
కీర్తి : "నిజానికి, మేము మిమ్మల్ని ఆరుష్‌తో చూసినప్పుడు, మీరు ఆరుష్ వాళ్ల అమ్మ అని తెలిసి చాలా ఆశ్చర్యపోయాము!"
 
ప్రియ: "మీరు ఇంత అందంగా ఉంటారని నాకు ఈరోజే తెలిసింది ఆంటీ! నిజానికి ఆరుష్ మీ గురించి మాతో ఎప్పుడూ గొప్పగా చెబుతుంటాడు, కానీ మిమ్మల్ని నేరుగా చూసే అవకాశం నాకు ఎప్పుడూ రాలేదు."
 
నేను: "థాంక్స్ పిల్లలూ... సరే, ఇదంతా పక్కన పెట్టండి, మీ చదువులు ఎలా సాగుతున్నాయో చెప్పండి?"
 
అందరూ: "చాలా బాగున్నాయి ఆంటీ!"
 
నేను: "బాగా చదువుకోండి. ఇప్పుడు పరీక్షలు మొదలవుతాయి కదా, కాబట్టి మీ పూర్తి దృష్టిని చదువుపైనే పెట్టండి, సరేనా?"
 
అందరూ: "సరే ఆంటీ!"
 
నేను: "మరియు ఈరోజు మీ విలువైన సమయాన్ని కేటాయించి వచ్చినందుకు మీ అందరికీ చాలా థ్యాంక్స్ ."
 
నిఖిల్: "అయ్యో ఆంటీ! మీరేం మాట్లాడుతున్నారు? థ్యాంక్స్ చెప్పడానికి ఏముంది? ఈ ఆరుష్ గాడు నన్ను పిలవకపోయినా, నేను ఎలాగూ వచ్చేవాడిని!"
 
నేను: "సరే, మీరందరూ భోజనం చేయండి... మీ అందరినీ కలవడం చాలా సంతోషంగా ఉంది. ఆరుష్, నేను వస్తున్నాను, నువ్వు వాళ్లతో ఉండు."
 
నేను అందరి దగ్గరకు వెళ్తూ, వాళ్లు భోజనం చేశారో లేదో అడిగి తెలుసుకుంటున్నాను. కొందరు భోజనాలు ముగించుకుని వెళ్తున్నారు. కానీ నేను ఒక వింత విషయాన్ని గమనించాను
 
ప్రతాప్ ఇంకా అక్కడే నిలబడి, ఆ మోడరన్ మహిళతో సరసంగా కబుర్లు చెబుతున్నాడు! సరిగ్గా అప్పుడే అంజలి వెనుక నుండి నాకు సైగ చేసి, కొంచెం పక్కకి రహస్యంగా పిలిచింది ?.
 
అంజలి: (కంగారుగా) "అయ్యో దేవుడా... జాన్వి!"
 
నేను: "ఏమైంది అంజు?"
 


అంజలి: "చూడు జాన్వి... నువ్వు ఇక్కడ ఎలాంటి గొడవ చేయకూడదనుకుంటే ముందుగానే మనసును రాయి చేసుకుని జాగ్రత్తగా ఉండు, నేను నీకు ఒక నిజం చెప్తాను..."
 
నేను: "గొడవా? ఎలాంటి గొడవ అంజు? ముందు నువ్వు విషయం ఏంటో చెప్పు!"
 
అంజలి: (ఆ మహిళ వైపు వేలితో చూపిస్తూ) "అదిగో చూడు... అక్కడ ప్రతాప్‌తో నిలబడి మాట్లాడుతున్న ఆ మహిళ ఉందే... ఆమే ఆ అమ్మాయి!" ?
 
నేను: (షాక్‌తో ఊపిరి ఆగిపోయినంత పని అయి ?) "ఏంటి?! ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ అంజు?!"
 
అంజలి: "అవును జాన్వి, నేను చెప్పింది అక్షరాలా నిజం! ఆమెను నేను ఇప్పుడే సరిగ్గా గమనించాను!"
 
నేను: (కోపంతో, బాధతో ఒళ్లు వణికిపోతూ ?) "అయ్యో దేవుడా! ప్రతాప్ ఆ అమ్మాయిని కూడా మా ఇంటికి, నా కొడుకు బర్త్‌డే పార్టీకి పిలిచాడా?!
 
అందుకే ప్రతాప్ అక్కడ ఆమెతో ఏం మాట్లాడుతున్నాడో అని చాలా సేపటి నుండి ఆలోచిస్తున్నాను! నాకు ఎంత కోపం వస్తోందంటే... వెంటనే వెళ్లి అతని చెంప పగలగొట్టాలనిపిస్తోంది!"
 
అంజలి: "శాంతించు జాన్వి! అంత కోపం తెచ్చుకోకు! ఇది సరైన సమయం కాదు, ఇక్కడ బంధువులు, బ్యాంకు వాళ్లు, ఆరుష్ ఫ్రెండ్స్ అందరూ ఉన్నారు!"
 
నేను: (కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతుండగా ?) "కానీ చూడు అంజు... ఇదంతా ప్రతాప్ చేసింది మా అబ్బాయి పుట్టినరోజున!"
 
అంజలి: "అవును జాన్వి, అతను అంత నీచంగా దిగజారుతాడని అనుకోలేదు... నువ్వు కొంచెం ఓపిక పట్టు."
 
నేను: "నువ్వు ఆగు అంజు, నేను వస్తున్నాను!"
 
అంజలి: "హే జాన్వి, విను...!"
 
అంజలి మాటలు వినకుండా, నేను నేరుగా ఆ మహిళ, బ్యాంకు వాళ్లు, ప్రతాప్ నిలబడి ఉన్న చోటికి వెళ్లాను .
 
నేను: "అందరికీ నమస్కారం! మీరందరూ భోజనం చేశారా?"
 
అందరూ: "అవును జాన్వి గారు, వంటలు చాలా బాగున్నాయి."
 
నేను: "మరి మీరు?" (ఆ మహిళ కళ్లల్లోకి సూటిగా, తీవ్రంగా చూస్తూ అడిగాను ?️)
 
ఆ మహిళ: (నా చూపులకి కొంచెం ఉలిక్కిపడి) "అ... అవును."
 
నేను ఒక విషయం గమనించాను, ఆమె మాట్లాడకుండా నాతో కంటి చూపు కలపకుండా తప్పుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. అప్పుడు నేను ప్రతాప్ వైపు తిరిగి గంభీరంగా అన్నాను:
 
నేను: "మనం కాసేపు లోపలికి వెళ్దామా? నాకు నీతో కొంచెం అత్యవసరమైన పని ఉంది."నేను ప్రతాప్ చేయి పట్టుకుని అతన్ని ఒక పడకగదిలోకి తీసుకెళ్లి, లోపలి నుండి గడియ పెట్టేశాను ?.
 
నేను: (తీవ్రమైన కోపంతో) "ఆవిడ... ఈమె కూడా మీ బ్యాంకులోనే పనిచేస్తుందా?"
 
ప్రతాప్: "ఏ ఆవిడ? ఇప్పుడు ఇక్కడ 4-5 మంది మహిళలు ఉన్నారు జాన్వి."
 
నేను: "వావ్! ఇంతసేపటి నుండి నువ్వు ఎవరితో అయితే అంత సరసంగా, నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నావో ఆవిడే!"
 
ప్రతాప్: "ఓ ఆమెనా... అవును, ఈమె కూడా బ్యాంకులోనే పనిచేస్తుంది. ఏంటి... ఏమైంది ఇప్పుడు?"
 
నేను: "ఏమీ కాలేదు! మీ ఇద్దరిని అలా చూస్తుంటే నాకు కొంచెం కూడా బాగోలేదు!"
 


ప్రతాప్: "ఏం పిచ్చి మాటలు జాన్వి! ఏం పిచ్చి మాటలు మాట్లాడుతున్నావ్ నువ్వు?"
 
నేను: "నేను మాట్లాడేది పిచ్చి మాటలు కాదు... నువ్వు విన్నది అక్షరాలా నిజం!" (నా గొంతు కోపంతో, బాధతో వణికిపోతోంది ?)
 
ప్రతాప్: "ఇప్పుడు నువ్వు నన్ను అనుమానిస్తున్నావా? విను జాన్వి, ఆమెతో నాకు అలాంటి సంబంధం ఏమీ లేదు... నీ మీద ఒట్టు!" నీ మీద ఒట్టు...
 
ఈ మాట వినగానే నా గుండె వేల ముక్కలైపోయింది ?! ప్రతాప్ ఎంత అబద్ధాలకోరో, నా ఆయుష్షు మీద అంత తేలికగా అబద్ధపు ప్రమాణం చేసేశాడు! నా మనసు అసహ్యంతో నిండిపోయింది.


 
కానీ ఇప్పుడు ఈ పార్టీని పాడుచేసి నా కొడుకు సంతోషాన్ని నాశనం చేయకూడదని నేను నిశ్చయించుకున్నాను. నేను అతన్ని నమ్మినట్లుగా నటిస్తూ వెళ్లమని చెప్పాను.
 
నేను: "నువ్వు నిజమే చెబుతున్నావు కదా?"
 
ప్రతాప్: (బలవంతంగా నన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ) "అవును జాన్వి, నిజంగా!"
 
నేను: "సరే అయితే, బయటకు వెళ్దాం పద." (ఒక నకిలీ నవ్వు నవ్వుతూ అన్నాను ?)
 
తర్వాత మేమిద్దరం గదిలోంచి బయటకు వచ్చాము. నా మనసులోని ఆందోళన, వేదన ఎవరికీ తెలియకూడదని అందరితో నవ్వుతూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. ఇప్పుడు అతిథులందరూ వెళ్తున్నారు. ఆరుష్ స్నేహితులు నన్ను కలవడానికి వచ్చారు ?.
 
స్నేహితులు: "ఆంటీ, మేము ఇక బయలుదేరతాము. పార్టీ చాలా బాగుంది, వంటలు కూడా చాలా రుచిగా ఉన్నాయి!"
 
నేను: "మీ అందరికీ చాలా థ్యాంక్స్ రా... జాగ్రత్త, ముందు అమ్మాయిలను వాళ్ల ఇళ్లలో దింపండి, ఆ తర్వాత అబ్బాయిలు మీ ఇళ్లకు వెళ్లండి, సరేనా?"
 
స్నేహితులు: "సరే ఆంటీ, మేము వెళ్తున్నాము, జాగ్రత్త!"
 
నేను: "హ్హ... మరియు మీ పరీక్షలు అయిపోయాక, మనం మళ్లీ ఇక్కడే పార్టీ చేసుకుందాం! కేవలం మనం మాత్రమే, ఇంకెవరూ ఉండరు, సరేనా?"
 
స్నేహితులు: "అది చాలా బాగుంటుంది ఆంటీ! ఆ నెపంతో, మేమందరం మళ్లీ మీ చేతి వంట తినవచ్చు!"
 
నేను: "హే పిల్లలూ, ఇది మీ ఇల్లు, మీకు ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు రావచ్చు, నేను మీ అందరి కోసం వంట చేసి తినిపిస్తాను."
 
స్నేహితులు: "సరే ఆంటీ, మేము ఇప్పుడు వెళ్తున్నాము. మిమ్మల్ని కలవడం చాలా సంతోషంగా ఉంది."

ఆ తర్వాత వాళ్లు కూడా వెళ్లారు. నేను, ఆరుష్ మాట్లాడుకుంటుండగా ప్రతాప్ మా దగ్గరికి వచ్చాడు.
 
ప్రతాప్: "నేను బ్యాంకు వాళ్లను కార్లో దింపి తిరిగి వస్తాను."
 
ఆరుష్: "నాన్నా, నువ్వు ఇంకా భోజనం చేయలేదు కదా, దయచేసి తిని ఆ తర్వాత వెళ్లు నాన్నా."
 
ప్రతాప్: "లేదురా, నేను తిరిగి వచ్చాక తింటానులే."
 
తర్వాత అతను ఆ మోడరన్ మహిళతో, బ్యాంకు వాళ్లతో కలిసి వెళ్లాడు. ఇప్పుడు నా గ్రూప్‌లోని ఫ్రెండ్స్ మాత్రమే మిగిలారు, వాళ్లు కూడా బయలుదేరుతున్నారు.
 
ఫ్రెండ్స్ గ్రూప్: "ఆరుష్, జాన్వి... మేమందరం ఇక వెళ్తున్నాం. పార్టీ నిజంగా చాలా బాగుంది."
 
నేను: "మీరందరూ కడుపునిండా తిన్నారు కదా?"
 
ఫ్రెండ్స్  గ్రూప్: "అవును జాన్వి, చాలా బాగుంది." వాళ్లందరూ ఆరుష్‌తో మాట్లాడుతుండగా, అంజలి నన్ను వాళ్లకు కొంచెం దూరంగా ఒక మూలకు తీసుకెళ్లింది ?.

[Sunnysunnysunny]

అంజలి: "ఏమైంది జాన్వి? నువ్వు చాలా టెన్షన్‌గా, కోపంగా ఉన్నావు, తర్వాత అకస్మాత్తుగా ఏం జరిగింది? మాట్లాడటానికి ప్రతాప్‌తో కలిసి బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లావు కదా, అతను ఏం చెప్పాడు?"

 
నేను: (అతను వెళ్లిన వైపు చూస్తూ, ఒక వింతైన, తీవ్రమైన బాధాకరమైన నవ్వు నవ్వి ?) "అంజు... నేను నీకు ఇప్పుడు ఏమీ చెప్పలేను..."
 
అంజలి: "కానీ ఏం జరిగిందో నాకు చెప్పవా జాన్వి?"
 
నేను: "అంతా అయిపోయింది అంజు..."
 
ఇది విని అంజలి షాక్ అయ్యి, నన్ను ఓదార్చుతూ గట్టిగా కౌగిలించుకుంది ?. అప్పుడు బయట ఉన్న ఇతర మహిళలు ఆమెను పిలవడంతో, ఆమె వెళ్లాల్సి వచ్చింది.
 
అంజలి: (నా చేయి గట్టిగా పట్టుకుని ?) "జాన్వి, ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్... ఏ తొందరపాటు తప్పు అడుగు వేయకు! ఒకవేళ నువ్వు ఏమైనా ఆవేశపడి చేస్తే చూడు, ఆరుష్ మీద ఒట్టు!
 
నేను నీకు తర్వాత ఫోన్ చేస్తాను, నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు, అర్థమైందా? కేవలం ఆరుష్ గురించి మాత్రమే ఆలోచించు, అంతా సర్దుకుంటుంది!"
 
నేను: "హ్మ్మ్..." అందరూ వెళ్లారు. ఇప్పుడు ఇంట్లో నేను, ఆరుష్ మాత్రమే ఒంటరిగా ఉన్నాము. హాలులో వస్తువులన్నీ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి. మేమిద్దరం తీవ్రమైన అలసటతో సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాము
 


మేమిద్దరం ఉదయం నుండి ఇంతవరకు భోజనం కూడా చేయలేదు...
 
అతిథులందరూ వెళ్ళిపోయారు ?. ఇప్పుడు ఇంట్లో నేను, నా కొడుకు ఆరుష్ మాత్రమే మిగిలాము. హాలులో, వంటగదిలో వస్తువులన్నీ ఎక్కడివక్కడ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి ?.
 
ఉదయం నుండి పనిచేసి తీవ్రమైన అలసటతో మేమిద్దరం సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాము ?️. ఉదయం నుండి జరిగిన హడావుడిలో మా ఇద్దరిలో ఎవరూ ఇంకా ఏమీ తినలేదు.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, పార్టీ చాలా బాగా జరిగింది కదా... అందరినీ కలవడం, కబుర్లు చెప్పుకోవడం చాలా ఆనందంగా అనిపించింది!" ?
 
నేను: "అవునురా... ఇంకా నువ్వు అందరి ముందూ నా గురించి అంత ప్రేమగా మాట్లాడతావని నేను అస్సలు ఊహించలేదురా బేబీ!" ?
 
ఆరుష్: (ఎంతో ఆప్యాయంగా నా చేతిని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుంటూ ?) "అమ్మా, ఈ ప్రపంచంలో నువ్వు తప్ప నాకు మరేదీ ముఖ్యం కాదు!" ❤️
 
నేను: (చిరునవ్వుతో వాడి మృదువైన బుగ్గలు నిమురుతూ) "నాకు తెలుసు బేబీ... ? నువ్వు వెళ్లి బట్టలు మార్చుకుని తినురా, అప్పటివరకు నేను ఈ సామానంతా సర్దేస్తాను."
 
ఆరుష్: "అయ్యో వద్దమ్మా! ఇప్పటికే చాలా అలసిపోయావు. మనం ఉదయాన్నే లేచి సర్దుకుందాం."
 
నేను: "వద్దురా, ఇంట్లో అన్నీ ఇలా చిందరవందరగా ఉంటే నాకు అసలు నిద్ర పట్టదు. నేను బట్టలు మార్చుకుని వచ్చి పనులు ముగిస్తానులే."
 
తర్వాత ఆరుష్ కూడా గదిలోకి వెళ్లి బట్టలు మార్చుకుని వచ్చాడు. మేమిద్దరం కలిసి చెల్లాచెదురుగా ఉన్న సామానంతా సర్ది, హాలును శుభ్రం చేశాము ✨.
 
పని పూర్తయ్యేసరికి అర్ధరాత్రి 12:30 అయింది ⏰. నేను త్వరగా స్నానం చేసి, వంటగదిలోకి వెళ్లి ఒకే పళ్లెంలో భోజనం వడ్డించుకుని ఆరుష్ గదికి వెళ్లాను ?️.
 
మేమిద్దరం ఒకే పళ్లెంలో కూర్చుని ఒకరికొకరం తినిపించుకున్నాము. నా తల ఎంతగా నొప్పి పెడుతోందో నాకే తెలియడం లేదు ?‍♀️...
 
ప్రతాప్ ఆ మోడరన్ మహిళతో ప్రవర్తించిన తీరు, అతని నయవంచన పదే పదే నా మనసును తొలిచేస్తూనే ఉంది ?. అయినా ఆరుష్ ముందు ఏమీ జరగనట్టు సాధారణంగా ప్రవర్తిస్తున్నాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నాన్న రావడం చాలా ఆలస్యమయ్యేలా ఉంది. నువ్వు ఇంకా నీ గదికి వెళ్లకుండా ఇక్కడే పడుకోమ్మా, చాలా అలసిపోయావు."
 
నేను: "సరే బాబూ, మనం కూడా పడుకుందాం... చాలా ఆలస్యమైంది."
 
ఆ తర్వాత మేమిద్దరం ఒకరి చేతుల్లో ఒకరం ప్రశాంతంగా నిద్రలోకి జారుకున్నాము ?. ఈ రోజుల్లో నాకు ఆరుష్ కొండంత కౌగిలిలో తప్ప ఎక్కడా నిద్ర పట్టడం లేదు.
 


రాత్రి ప్రతాప్ ఎప్పుడు వచ్చాడో నాకేమీ తెలియలేదు. తల్లీకొడుకులమైన మేమిద్దరం తెల్లవారుజాము వరకు ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాము .
 
ఆరుష్: "అమ్మా... అమ్మా, లే అమ్మా..." ?
 
నేను ఇంకా వాడి బలమైన చేతుల కౌగిలిలోనే ఉన్నాను. ఆరుష్ నా ముఖాన్ని చూస్తూ నెమ్మదిగా నిద్రలేపుతున్నాడు.
 


నేను: (కళ్ళు నలుపుకుంటూ కన్నులు తెరిచి) "గుడ్ మార్నింగ్ , బేబీ!" ☀️
 
ఆరుష్: (ఎంతో మధురంగా చిరునవ్వు చిందిస్తూ ?) " గుడ్ మార్నింగ్ అమ్మా... నీకు సరిపడా నిద్ర పట్టిందా?"
 
నేను: "అవునురా, చాలా బాగా నిద్రపోయాను."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నేను ఈరోజు కాలేజీకి వెళ్ళడం లేదు. లైబ్రరీకి వెళ్లి కొద్దిసేపు చదువుకుని తిరిగి వచ్చేస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్, సరే."
 
తర్వాత, ఎప్పటిలాగే నేను ఆరుష్ బుగ్గ మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టి స్నానానికి వెళ్లాను ?. ఆ తర్వాత ప్రతాప్ కూడా లేచాడు.
 
ఈరోజు బ్యాంక్ సెలవు కావడంతో అతను కూడా ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. అందరం కలిసి ఉదయం అల్పాహారం చేశాము.
 
నేను ఇంటి పనుల్లో నిమగ్నమయ్యాను, ప్రతాప్, ఆరుష్ హాలులో టీవీ చూస్తున్నారు ?. నా మనసులోని పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే —
 
కోపం, ఆందోళన, అసహ్యం, కంగారు... అన్నీ ఒకేసారి నా గుండెను పిండేస్తున్నాయి ?. అప్పటికి మధ్యాహ్నం ఒంటి గంట కావస్తోంది.
 
నేను: "బేబీ, భోజనం చేద్దామారా?"
 
ఆరుష్: "అవును అమ్మా, నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది! నాన్నా, పదండి భోజనానికి."
 
ముగ్గురం కలిసి భోజనం చేశాము ?. ఆ తర్వాత ఆరుష్ లైబ్రరీకి వెళ్లాడు, ప్రతాప్ కూడా "నాకు బయట కొంచెం పని ఉంది" అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు ?.
 
హాలులో ఒంటరిగా కూర్చుని, నాలో నేనే మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాను ?:
 
(నా మనసులో నేను ?: "అయ్యో దేవుడా, నేనేం చేయాలి? నా తల ఇప్పుడే పగిలిపోతున్నట్టుంది. ఎందుకింత నరకపు నొప్పిగా ఉంది? ఒక్కటే దారి... మందులు వేసుకుని కాసేపు ప్రశాంతంగా పడుకోవాలి.
 
ఒకవేళ నాకు జబ్బు చేస్తే, నా ఆరుష్ తన చదువు మీద, పరీక్షల మీద దృష్టి పెట్టలేడు... దేవుడా! నా కొడుకు పరీక్షలు పూర్తయ్యేంత వరకు వాని సంతోషానికి ఏ లోటు రాకుండా చూడు! ?")
 


నేను సోఫాలో పడుకున్నాను. వేసుకున్న మాత్ర మత్తు వల్ల ఎంత గాఢంగా నిద్రపోయానంటే, ఆరుష్ బయట నుంచి ఎప్పుడు వచ్చాడో కూడా నాకేమీ తెలియలేదు ?. సాయంత్రం నా కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి.
 
ఆరుష్ తన గదిలో టేబుల్ దగ్గర చాలా శ్రద్ధగా చదువుకుంటున్నాడు ?. నేను లేచి వాడి కోసం వేడి వేడిగా కాఫీ చేసి తీసుకువెళ్లి ఇచ్చాను ☕.
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నువ్వు తాగడం లేదా?"
 
నేను: "నువ్వు తాగురా, నేను తర్వాత తాగుతానులే."
 
అప్పుడు వాడు సగం కాఫీ తాగి, మిగిలిన కప్పును నా చేతుల్లో పెట్టాడు ☕. నేను కూడా నా కొడుకు మిగిల్చిన ఆ కాఫీని ఎంతో ఆప్యాయంగా తాగి వంటగదిలోకి వచ్చాను.
 
ఇప్పుడు ఆరుష్ ఫైనల్ పరీక్షలకు కేవలం 3 వారాలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి ?. వాడు పూర్తిగా తన చదువుపైనే దృష్టి పెట్టాడు.
 
నేను కూడా ప్రతాప్‌ను పట్టించుకోవడం పూర్తిగా మానేశాను ?. అతను ఏది చెప్పినా, మౌనంగా అవుననే చెప్పేదాన్ని.
 
ప్రతాప్‌పై నాకున్న కొద్దిపాటి గౌరవం, ప్రేమ పూర్తిగా మాయమైపోగా... నా కొడుకు ఆరుష్‌పై నాకున్న మాతృప్రేమ రోజురోజుకూ అమృతమంత గాఢమవుతూ వచ్చింది ❤️. నా కళ్లకు ఆరుష్ తప్ప మరొక ప్రపంచం కనిపించడం లేదు.
 
ఇలా 2 వారాలు ప్రశాంతంగా గడిచిపోయాయి. ప్రతాప్ ఇప్పుడు ఎక్కువగా ఇంటి బయటే ఉండటం మొదలుపెట్టాడు, నేను అతనితో అస్సలు మాట్లాడేదాన్ని కాదు.
 
అతను ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు కూడా ఫోన్ కాల్స్‌తో చాటింగ్ చేస్తూ బిజీగా ఉండేవాడు ?. తన కొడుకు ఆరుష్ చదువుల గురించి కనీసం అడిగిన పాపాన పోలేదు.
 
ఒక సాయంత్రం నా ప్రాణస్నేహితురాలు అంజలి ఫోన్ చేసింది ?. అంజలి: "హలో జాన్వి..."
 
నేను: "ఏంటి అంజు, చెప్పు?"
 
అంజలి: "ఎలా ఉన్నావు జాన్వి?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... బాగున్నాను అంజు."
 
అంజలి: "నేను బ్యాంకులో చేరి పది రోజులే అయింది కదా, ఉద్యోగం మానేస్తున్నాను. తర్వాత నెల రోజుల పాటు ఊరికి వెళ్తున్నాను. వెళ్లే ముందు నిన్ను ఒకసారి కలుద్దామని అనుకుంటున్నాను."
 
నేను: "అవునా! మరి ఎప్పుడు కలుద్దాం చెప్పు? అయినా నాకు ఇప్పుడు ఇంటి బయటకు రావాలనిపించడం లేదు అంజు, నువ్వే ఒక పని చేసి మా ఇంటికి వచ్చేయ్."
 
అంజలి: "సరే అయితే, వచ్చే వారం మీ ఇంటికి వస్తాను."
 
నేను: "హ్మ్, సరే అంజు."
 
అంజలి: "సరే, బై!"
 
నేను నా కొడుకు కోసం అంతా సర్దుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను, కానీ లోపల నా కుటుంబ జీవితం పూర్తిగా నాశనమవుతోందని నేను ఊహించలేకపోయాను...
 
ఒకరోజు ఉదయం నేను బట్టలు ఉతకడానికి పక్కకి తీశాను ?. ఆరుష్ ప్యాంట్ అయినా, ప్రతాప్ ప్యాంట్ అయినా, ఉతికే ముందు ప్రతి ప్యాకెట్ జేబును తనిఖీ చేయడం నాకున్న పాత అలవాటు (డబ్బు కోసం కాదు, ముఖ్యమైన కాగితాలు ఏమైనా నానిపోతాయేమో అని).
 
ప్రతాప్ ప్యాంట్ జేబులో చెయ్యి పెట్టగానే నా వేళ్లకు ఏదో తగిలింది... బయటకు తీసి చూస్తే రెండు కండోమ్ ప్యాకెట్లు! ?ఆ క్షణం నా ఒళ్లు మొద్దుబారిపోయింది... నా కాళ్ల కింద నేల కుంగిపోయింది!
 
నా హృదయం దిగ్భ్రాంతికి గురైంది ?! నేను ఏ అసహ్యకరమైన నిజం నుంచి పారిపోవాలనుకుంటున్నానో, అదే నగ్నసత్యం నా కళ్లముందుకు వచ్చింది.
 


నా కళ్లు ఆ ప్యాకెట్లను జాగ్రత్తగా చూశాయి... అందులో ఒక ప్యాకెట్ విప్పేసి ఖాళీగా ఉంది! అంటే... ఆ నీచమైన పని చేసింది అతనే!
 
నా చేతులు, ఒళ్లు కోపంతో, బాధతో నరనరాన వణకడం మొదలుపెట్టాయి ?. నేను చేతిలో ఉన్న బట్టలను నేల మీద విసిరేసి, పడకగదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద పడిపోయి ఎంతగానో కుమిలి కుమిలి ఏడ్చాను ??.
 
ఇంట్లో ఎవరూ లేరు. నా మనసులో తీవ్రమైన నరకం. ఇప్పుడే ఏ విషమో తాగి చచ్చిపోయి, ఈ అవమానాన్ని, ఈ బాధను శాశ్వతంగా ముగించేయాలి! అనే ఆలోచన తప్ప నా మదిలో మరేమీ మెదలడం లేదు!
 
నేను ఎంతగా ఏడ్చానంటే నా ఊపిరి ఆగిపోయినంత పనైంది ?. అప్పుడు నా కళ్లు పక్కనే ఉన్న టేబుల్ మీద ఉన్న ఆరుష్ ఫోటో మీద పడ్డాయి. తలనొప్పి, తీవ్రమైన అలసటతో కుమిలిపోతూ, ఆ ఫోటోను తీసుకుని నా గుండెలకు హత్తుకుని ఏడ్చాను.
 
అప్పటికి సమయం సాయంత్రం మూడు గంటలు అయింది. ఆరుష్ కాలేజీ నుంచి వచ్చి బయట డోర్‌బెల్ కొడుతున్నాడు .

నేను పడకగది తలుపును లోపలి నుండి గడియ పెట్టుకుని ఏడుస్తుండటంతో నాకా శబ్దం వినపడలేదు.
 
అప్పుడు ఆరుష్ నా మొబైల్‌కి ఫోన్ చేశాడు. కొన్ని రింగుల తర్వాత నేను తేరుకుని ఫోన్ ఎత్తాను. లేచి వెళ్లి తలుపు తెరిచాను.
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నేను చాలా సేపటి నుండి డోర్‌బెల్ కొడుతూనే ఉన్నాను! నిద్రపోతున్నావా ఏంటి?"
 
నేను: (కళ్లు తుడిచేసుకుంటూ) "అవును బేబీ... కొద్దిగా కునుకు పట్టింది."
 
ఆరుష్: (లోపలికి వచ్చి నా ఎర్రబడిన, అలసిన ముఖాన్ని చూసి కంగారుగా) "సరే అమ్మా, నువ్వు వెళ్లి పడుకో. నేను ఫ్రెషప్ అయి భోజనం తింటానులే."
 
తర్వాత నేను తిరిగి గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాను. నా తలనొప్పి మరింత ఎక్కువవుతోంది. భోజనం చేశాక, ఆరుష్ నా గదిలోకి వచ్చి మూలన ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుని చదువుకోవడం మొదలుపెట్టాడు ?.
 
నా కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి, కానీ ఆ కళ్ళలో నిద్ర ఎక్కడుంది? నా మనసులో తీవ్రమైన ఆలోచనల సుడిగుండం — 'ఒక మనిషి ఇంత స్వార్థంగా, నీచంగా ఎలా ఉండగలడు?
 
ఈ గత 5-10 సంవత్సరాలలో అతను భర్తగా నా శరీరాన్ని కూడా తాకలేదు... ఇప్పుడు వేరే ఆడదానితో శృంగారంలో మునిగితేలుతున్నాడు! నన్ను కేవలం ఒక సంవత్సరం ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకున్నాడు,
 
గత 5-6 సంవత్సరాలుగా ఆ ఆడదానితోనే ఉంటున్నాడు... నేను ఇంకెంత బాధను భరించాలి? నేను అతన్ని ఎంతగానో నమ్మాను, అతని అక్రమ సంబంధం గురించి తెలిసినా కూడా,
 
ఈరోజు కాకపోయినా రేపైనా మారతాడని ఆశపడ్డాను... నేను అన్నింటినీ ఓర్చుకున్నాను! కానీ ఇప్పుడు... ప్రతాప్‌తో నా సంబంధం ఇక ముగిసిపోయింది. నేను అతన్ని చచ్చే వరకు క్షమించను!' ?
 
ఇవన్నీ ఆలోచిస్తుంటే, నా మూసిన కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు ధారగా ప్రవహించడం మొదలైంది. ఆరుష్ చూడకముందే నేను వాటిని త్వరగా తుడిచేసుకున్నాను.
 
నేను కళ్ళు తెరిచి చదువుకుంటున్న ఆరుష్ వైపు చూశాను. వాడు చాలా ఏకాగ్రతతో చదువుకుంటున్నాడు. అప్పుడే ఆరుష్ వెనక్కి తిరిగి, నా ఎర్రబడిన కళ్లను చూసి కంగారుపడి అడిగాడు:
 
ఆరుష్: "అమ్మా! నీకు ఒంట్లో బాగుందా? ఏమైంది?" ?
 
నేను ఏమీ మాట్లాడలేక కేవలం తలూపాను. ఆరుష్ వెంటనే లేచి నా దగ్గరకు వచ్చాడు. మంచం మీద కూర్చుని, నా తలను మెల్లగా పైకి లేపి తన ఒడిలో పెట్టుకున్నాడు ?.


 
రోజువారీగా వాడు నా ఒడిలో తలపెట్టుకునేవాడు... కానీ ఈరోజు నా తల నా కొడుకు ఒడిలో ఉంది! అది నా హృదయానికి ఒక వర్ణించలేని ప్రశాంతతను ఇచ్చింది.
 
ఆరుష్: "ఏమైంది అమ్మా? ఏమైనా చెబుతావా నాకు?" ?
 
నేను: "ఏమీ లేదురా... నువ్వు అనవసరంగా కంగారుపడతావు."
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నిజంగా ఏమీ కాలేదా?"
 
నేను: "లేదు నాన్న, నిజంగానే ఏమీ లేదు."
 
ఆరుష్: "అయితే నీ కళ్ళు ఎందుకంత ఎర్రగా ఉన్నాయి అమ్మా?"
 
నేను: "ఉమ్మ్... నాకు కొంచెం తలనొప్పిగా ఉందంతే."
 
ఆరుష్: "సరే, మరి మందులు వేసుకున్నావా?"
 
నేను: "లేదురా..."
 
అప్పుడు ఆరుష్ లేచి వెళ్లి, తలనొప్పి మాత్ర, మంచినీళ్లు తీసుకువచ్చి ఇచ్చాడు. నేను వాటిని మౌనంగా మింగాను ?.
 
ఆరుష్: "ఇప్పుడు నువ్వు ప్రశాంతంగా కాసేపు పడుకో అమ్మా."
 
నేను: (వాడి చేయి పట్టుకుని ?) "నువ్వు కూడా నా పక్కనే పడుకో..."
 
ఆరుష్ కాదనలేకపోయాడు. వాడు నాతో పాటు మంచం మీద పడుకుని, నన్ను మెల్లగా తన ఆప్యాయమైన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
 
వాడు నా అంత దగ్గరగా ఉండటంతో నా గుండెలోని భారమంతా కరిగిపోయి, నేను ప్రశాంతంగా నిద్రపోయాను.
 
సాయంత్రం నేను మేల్కొనేసరికి భోజనం సిద్ధంగా ఉంది. అప్పటికే ప్రతాప్ కూడా ఇంటికి వచ్చేశాడు. ముగ్గురం నిశ్శబ్దంగా తిని పడుకున్నాము.
 
ఈ వారం కూడా ఇలాగే గడిచిపోయింది. రేపటి నుంచే ఆరుష్ ఫైనల్ పరీక్షలు మొదలవుతున్నాయి.
 
ఉదయం నేను వంటగదిలో టీ తయారుచేస్తూ నిలబడి ఉండగా, ఆరుష్ వెనుక నుండి వచ్చి నన్ను తన బలమైన చేతుల్లోకి తీసుకుని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు ?.
 


వాడి ఆకస్మిక స్పర్శ నా హృదయానికి ఎంతో శాంతిని, హాయిని ఇచ్చింది. వాడు నన్ను తన చేతుల్లో పట్టుకుని అక్కడే నిలబడి మెల్లగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఈరోజు, ఎందుకో తెలియదు గానీ... ఆరుష్ స్పర్శలో నాకు ఒక వింతైన, విభిన్నమైన భావన కలుగుతోంది! అది ఏమిటో నాకు సరిగ్గా అర్థం కాలేదు, కానీ ఏదో కొత్తగా ఉంది.
 
మేము మాట్లాడుకుంటుండగా, ఆరుష్ అకస్మాత్తుగా నా భుజంపై మెల్లగా కొరికాడు! ?
 


నేను: (నా ఒళ్లు ఒక్కసారిగా వణికిపోయింది ⚡! నా శరీరం మొత్తం విద్యుత్ ప్రవహించినట్లు అనిపించింది! నా శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది!) "బేబీ... ఏం చేస్తున్నావురా?!" ?
 
ఆరుష్: (నా చెవి దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా నవ్వుతూ ริม) "అమ్మా... నీ చర్మం ఎంత మెత్తగా, ఎంత సున్నితంగా ఉందో తెలుసా... నేను దాన్ని తినేయనా?"
 
నేను: (నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటూ ?) "నోరు మూయ్ దుర్మార్గుడా!..."
 
ఆరుష్: " అమ్మా... సరే, నాకు ఒక్కటి చెప్పు, అసలు నువ్వెవరు?"
 
నేను: "అమ్మా... నేను నీ అమ్మని ."
 
ఆరుష్: "అంటే... నువ్వు నాదానివేగా?"
 
నేను: "అవునురా... నేను నీదానినే."
 
ఆరుష్: (నా నడుము మీద తన పట్టును ఇంకాస్త బిగిస్తూ ?) "ఇప్పుడు నువ్వు నాదానివి కాబట్టి... నీ మీద నాకు పూర్తి హక్కులు ఉన్నాయి, కదా అమ్మా?"
 


నేను: (వాడి ఈ కొత్త ప్రేమానురాగాన్ని చూసి సిగ్గుతో కూడిన చిరునవ్వుతో ?) "అవును బేబీ ... నేను మీదానినే, నాపై మీకు పూర్తి హక్కు ఉంది, సరేనా?
 
ఇప్పుడు సంతోషంగా ఉండు! మరి ఈరోజు నీకు పరీక్షలు కదా, చదువు మానేసి నాతో సరదాగా ఆడుకుంటున్నావు!"
 
ఆరుష్: "అమ్మా, నా చదువంతా పూర్తయింది. కేవలం నీ ప్రేమ, నీ ఆశీర్వాదాల కోసమే నీ దగ్గరికి వచ్చాను."
 
నేను: "నా ప్రేమ... అది నీకు ఎప్పటికీ తగ్గదు నాన్న. ఇక ఆశీర్వాదాలంటావా, అవి ఎల్లప్పుడూ నీతోనే ఉంటాయి!"
 
అప్పుడు ఆరుష్ కిందకు వంగి నా పాదాలను తాకి నమస్కరించుకుని ?, నన్ను మరోసారి అమితమైన ప్రేమతో గట్టిగా కౌగిలించుకుని, నా బుగ్గపై గాఢంగా, చాలా సేపు ముద్దు పెట్టాడు ?.
 


ఇది ఇంతకుముందు కూడా జరిగింది, కానీ ఈరోజు ఎందుకో నా మనసులో ఒక విభిన్నమైన భావన కలుగుతోంది... అది తల్లి కొడుకుల స్వచ్ఛమైన బంధానికి ఒక కొత్త, పరిపూర్ణమైన అనురాగ పరిమళంలా అనిపిస్తోంది! ✨
 

[hisoka]

awesome update sunny bro.

[Balu999]

Nice update bro

[Mahesh12345]

ముందుగా అప్డేట్ నీ దంచి కొట్టారు పెద్ద పెద్ద అప్డేట్స్ సూపర్ ఉన్నాయి వాటితో పాటు పిక్స్ కూడా చాలా బాగున్నాయి 

ఇకపోతే ఆరుష్ కూడా జాన్వీ మీద కోరిక తో ఉన్నట్టు ఉన్నాడు అంటే పుట్టినరోజున జాన్వీ నీ చూసి తన ఫ్రెండ్స్ జాన్వీ గురించి కాలేజీ లో మాట్లాడుకుని ఉంటారు ఆ మాటలు ఆరుష్ మీద ఏమైనా ప్రభావాన్ని చూపించి ఉంటాయి అందుకే ఆరుష్ పట్టు వేరేగా ఉండి ఉంటుంది అందుకే జాన్వీ కి తెలిసిపోయి ఉంటుంది ఆ పట్టు గురించి 

ఇంకా చిన్న గా వారి మధ్య రొమాన్స్ మొదలు అవుతుంది ఐతే 

నిజానికి వారి మధ్య జరిగిన కార్యం వలన అలానే ప్రతాప్ చేసిన మోసం వలన జాన్వీ నే కావాలని ఆరుష్ నీ ఒప్పించి వేరే ప్రదేశానికి వెళ్ళి జీవిస్తూ ఉండాలి నా అంచనా ప్రకారం 

చూద్దాం మరి ఎమ్ జరుగుతుందో తర్వాత 

[puku pichi]

As usual superb narration

[sheenastevens]

Excellent story... waiting to see what happens next

[H latha]

Chala manchiga unnadi story