[Thimmappa]

నా పేరు రాహుల్. వయసు 23. ఇంజనీరింగ్ పూర్తి చేసి ఇప్పుడు ఇంట్లోనే ఉన్నాను. జాబ్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నాను.
మా ఇంట్లో ముగ్గురం ఉంటాం.
అన్నయ్య – విక్రం (30 ఏళ్లు)
వదిన – స్వాతి (27 ఏళ్లు)
నేను.
అన్నయ్య సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలో రాత్రి షిఫ్ట్‌లో పని చేస్తాడు. ఉదయం 7కి ఇంటికి వచ్చి నిద్రపోతాడు. సాయంత్రం 5కి లేస్తాడు. అందుకని పగలంతా ఇంట్లో నేను, వదిన ఇద్దరం మాత్రమే ఉంటాం.
స్వాతి వదినని చూస్తే మొదట్లో సాధారణంగానే అనిపించేది. కానీ కొన్ని రోజుల నుంచి ఏదో మార్పు వచ్చింది.
ఆమె ఎప్పుడూ చక్కగా దుస్తులు వేసుకుంటుంది. ఇంట్లో ఉన్నా కూడా చీర కాకుండా సాధారణ పంజాబీ లేదా నైటీ వేసుకుంటుంది. ఆమె నవ్వు చాలా మృదువుగా ఉంటుంది. మాట్లాడితే గొంతు కూడా మెత్తగా ఉంటుంది.
ఆ రోజు ఉదయం.
అన్నయ్య నిద్రపోతున్నాడు. నేను హాలులో ల్యాప్‌టాప్ తెరిచి ఉద్యోగాల కోసం చూస్తున్నాను. వదిన వంటగది నుంచి టీ తీసుకొని వచ్చింది.
“రాహుల్… నీకు కూడా టీ పోసాను. తాగు” అని నా ముందు కప్పు పెట్టింది.
నేను చూశాను. ఆమె లైట్ బ్లూ కలర్ లూజ్ టాప్, బ్లాక్ లెగ్గింగ్స్ వేసుకుంది. జుట్టు వదులుగా ఉంది. ముఖం మీద ఏమీ లేకపోయినా సహజంగా అందంగా కనిపిస్తోంది.
“థాంక్స్ వదిన” అన్నాను.
ఆమె నా పక్కనే సోఫా మీద కూర్చుంది. కొంచెం దగ్గరగా.
“ఏం చూస్తున్నావ్? జాబ్ రాలేదా ఇంకా?” అని అడిగింది.
“లేదు వదిన. కొన్ని కంపెనీలకు అప్లై చేశాను. రెస్పాన్స్ రావాలి.”
ఆమె నా వైపు చూస్తూ నవ్వింది.
“నువ్వు చాలా తెలివైనవాడివి. తొందరలో వస్తుంది. నమ్ము.”
ఆమె మాటల్లో ఒక రకమైన ఆప్యాయత ఉంది. నేను కూడా చూశాను. మా కళ్లు కొన్ని సెకన్లు కలిశాయి. ఆమె మెల్లగా కళ్లు తగ్గించుకుంది.
అప్పుడు ఆమె లేచి వెళ్తూ అన్నది:
“ఇవాళ నువ్వు ఇంట్లోనే ఉన్నావు కదా… మధ్యాహ్నం నాతో కలిసి లంచ్ తిను. ఒంటరిగా తినడం బోరు.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె వెళ్లిన తర్వాత కూడా నా మనసు ఆమె మీదే ఉంది. ఆమె నవ్వు, ఆమె మాటలు, ఆమె దగ్గరగా కూర్చున్నప్పుడు వచ్చిన సువాసన… అన్నీ గుర్తుకు వస్తున్నాయి.
అప్పటి వరకు నేను వదినని కేవలం “వదిన”గానే చూసేవాడిని.
కానీ ఆ రోజు నుంచి ఏదో మార్పు మొదలైంది.

[Thimmappa]

మధ్యాహ్నం 1 గంటలు.
నేను గది నుంచి బయటకు వచ్చాను. వంటగది నుంచి మసాలా వాసన వస్తోంది. వదిన వంట చేస్తూ ఉంది.
“రాహుల్… రా, లంచ్ రెడీ అయింది” అని పిలిచింది.
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లాను. ఆమె ఇంకా స్టవ్ దగ్గరే ఉంది. వెనక నుంచి చూస్తే ఆమె జుట్టు సడగా కట్టుకుంది. మెడ మీద చెమట చుక్కలు కనిపిస్తున్నాయి. టాప్ వెనక వైపు కొంచెం తడిసి ఉంది.
“ఏం చేశావ్ వదిన?” అని అడిగాను.
“నీకు ఇష్టమైన చికెన్ ఫ్రై, రైస్, రసం. కూర కూడా ఉంది. కూర్చో” అని చెప్పి ప్లేట్ పెట్టింది.
నేను టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాను. ఆమె కూడా నా ఎదురుగా కూర్చుంది. ఇద్దరం కలిసి తినడం ఇదే మొదటిసారి అనిపించింది. సాధారణంగా అన్నయ్య ఉన్నప్పుడు ముగ్గురం కలిసి తింటాం. ఇప్పుడు ఇద్దరం మాత్రమే.
కొంతసేపు మౌనం.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా అడిగింది.
“రాహుల్… నీకు ఏమైనా ప్రాబ్లం ఉందా? చాలా రోజుల నుంచి నువ్వు ఎక్కువగా గదిలోనే ఉంటున్నావ్.”
నేను తల ఊపాను.
“ఏమీ లేదు వదిన. జాబ్ గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటాను.”
ఆమె నా వైపు చూస్తూ నవ్వింది.
“జాబ్ వస్తుంది. నువ్వు ఒత్తిడి పెట్టుకోకు. ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు కనీసం సేద తీర్చుకో. నాతో మాట్లాడు. ఒంటరిగా ఉండొద్దు.”
ఆమె మాటల్లో ఒక రకమైన ఆప్యాయత ఉంది. నేను కూడా చూశాను. ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తున్నాయి. కొన్ని సెకన్లు అలాగే ఉండిపోయాం.
తర్వాత ఆమె కళ్లు తగ్గించుకొని మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టింది.
లంచ్ అయిన తర్వాత నేను ప్లేట్లు తీసుకెళ్లి కడుక్కోవాలని లేచాను. వదిన అడ్డుపడింది.
“వదిలేయ్. నేను చేస్తాను.”
“లేదు వదిన, నేను చేస్తాను” అని నేను పట్టుబట్టాను.
ఇద్దరం కలిసి సింక్ దగ్గర నిలబడ్డాం. ఆమె నా పక్కనే ఉంది. చేతులు కడుక్కుంటూ ఉన్నప్పుడు మా చేతులు ఒకసారి తగిలాయి. ఆమె మెల్లగా నవ్వి “సారీ” అన్నది.
నేను కూడా నవ్వాను. కానీ లోపల ఏదో అనిపించింది.
తర్వాత ఆమె సోఫా మీద కూర్చొని టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టింది. నేను కూడా అక్కడే కూర్చున్నాను. కొంచెం దూరంగా.
సినిమా నడుస్తోంది. ఆమె అప్పుడప్పుడు నా వైపు చూస్తూ ఉంది. నేను కూడా చూస్తే ఆమె నవ్వి మళ్లీ టీవీ వైపు చూసేది.
సాయంత్రం 4:30కి అన్నయ్య లేచే టైం అయింది.
వదిన లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. వెళ్తూ నా వైపు తిరిగి చూసి అన్నది:
“రాహుల్… నువ్వు ఇలా ఇంట్లో ఉంటే బాగుంటుంది. నాకు ఒంటరిగా ఉండటం ఇష్టం లేదు.”
ఆ మాట చెప్పి వెళ్లిపోయింది.
నేను అక్కడే కూర్చొని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను.
ఆమె నాతో ఎందుకు ఇంతగా మాట్లాడుతోంది?
ఎందుకు అలా చూస్తోంది?
ఎందుకు నా సమీపంలో ఉండాలని అనుకుంటోంది?
ఏదో మొదలైంది అనిపించింది.
కానీ ఇంకా అర్థం కాలేదు.

[Thimmappa]

అన్నయ్య లేచి బాత్రూంకి వెళ్లాడు. వదిన వంటగదిలో టీ చేస్తోంది. నేను హాలులోనే ఉన్నాను.
కొద్దిసేపటికి వదిన టీ తీసుకొని వచ్చింది. అన్నయ్యకి ఒక కప్పు, నాకు ఒక కప్పు.
“రాహుల్… నీది” అని ఇచ్చింది.
ఆమె ఇప్పుడు మారి ఉంది. మధ్యాహ్నం వేసుకున్న లైట్ బ్లూ టాప్ బదులు లైట్ పింక్ కలర్ లూజ్ టాప్ వేసుకుంది. జుట్టు తడిగా ఉంది. స్నానం చేసి వచ్చినట్టు ఉంది. టాప్ కొంచెం తడిసి, శరీరానికి అతుక్కుని ఉంది.
నేను తీసుకుంటూ ఆమె చేతిని తాకాను. ఆమె చేయి చల్లగా ఉంది.
అన్నయ్య బయటకు వచ్చి టీ తాగుతూ టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టాడు. వదిన అతని పక్కన కూర్చుంది. నేను కొంచెం దూరంగా ఉన్నాను.
కొంతసేపు తర్వాత అన్నయ్య ఫోన్ చూస్తూ అన్నాడు:
“స్వాతి, నేను ఇవాళ కాస్త లేట్‌గా వెళ్తాను. 8:30కి బయలుదేరాలి. నువ్వు రాత్రి ఫుడ్ స్టార్ట్ చేయ్.”
వదిన తల ఊపింది.
అన్నయ్య గదిలోకి వెళ్లి సిద్ధం కావడం మొదలుపెట్టాడు. వదిన నా వైపు చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నువ్వు ఇవాళ రాత్రి ఏం చేస్తావ్? బయటికి వెళ్తావా?”
“లేదు వదిన. ఇంట్లోనే ఉంటాను.”
ఆమె నవ్వింది.
“అయితే నాతో కలిసి డిన్నర్ తిను. ఒంటరిగా తినడం నాకు ఇష్టం లేదు.”
ఆ మాట చెప్పి లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది.
నేను అక్కడే కూర్చొని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను. ఆమె ఎప్పుడూ “నాతో కలిసి తిను” అని అడగడం లేదు. ఇప్పుడు రెండు సార్లు అడిగింది.
కొద్దిసేపటికి అన్నయ్య బయలుదేరాడు.
“రాత్రికి లేట్‌గా వస్తా. లాక్ వేసుకో” అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.
ఇంట్లో మళ్లీ ఇద్దరం మాత్రమే.
వదిన వంట చేస్తూ ఉంది. నేను హాలు నుంచి ఆమెను చూస్తున్నాను. ఆమె టాప్ వెనక వైపు కొంచెం ఎగిరి, నడుము కనిపిస్తోంది. జుట్టు వీపు మీద పడి ఉంది.
అప్పుడు ఆమె తిరిగి చూసింది. నేను చూస్తున్నానని తెలిసింది. కానీ ఏమీ అనలేదు. కేవలం నవ్వి మళ్లీ వంట వైపు చూసింది.
నా గుండె కొంచెం వేగంగా కొట్టుకుంది.

[Thimmappa]

వీలైతే దయచేసి మాకు మరికొన్ని పెద్ద అప్‌డేట్‌లు ఇవ్వండి.

ఓకే బ్రో

[Thimmappa]

రాత్రి 8:45.
అన్నయ్య వెళ్లి దాదాపు ఒక గంట అయింది. వదిన వంట పూర్తి చేసి టేబుల్ మీద ప్లేట్లు పెట్టింది.
“రాహుల్… రా, డిన్నర్” అని పిలిచింది.
నేను వెళ్లి కూర్చున్నాను. ఆమె నా ఎదురుగా కాకుండా, నా పక్కనే కూర్చుంది. టేబుల్ చిన్నది కాబట్టి మా మోకాళ్లు దాదాపు తగిలేలా ఉన్నాయి.
తింటూ ఉండగా ఆమె మెల్లగా అడిగింది.
“రాహుల్… నీకు ఇలా ఇంట్లో ఉండటం బోరుగా అనిపించడం లేదా?”
“కొంచెం అనిపిస్తుంది వదిన. కానీ నువ్వు ఉంటే అంతగా అనిపించదు.”
ఆ మాట చెప్పగానే ఆమె చెయ్యి ఆపేసింది. నా వైపు చూసింది. కళ్లలో ఏదో మార్పు కనిపించింది.
“నేను ఉంటేనా?” అని మెల్లగా అడిగింది.
నేను తల ఊపాను. మాట్లాడలేకపోయాను.
కొన్ని సెకన్లు మౌనం.
తర్వాత ఆమె నవ్వి మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టింది. కానీ ఆమె మోకాలి నుంచి నా మోకాలికి తగిలిన స్పర్శ ఇంకా అలాగే ఉంది. ఆమె తీసేసుకోలేదు.
డిన్నర్ అయిన తర్వాత నేను ప్లేట్లు తీసుకెళ్లి కడుక్కోవాలని లేచాను. వదిన కూడా లేచి వచ్చింది.
“నేను చేస్తాను” అని చెప్పింది.
“లేదు, నేను చేస్తాను వదిన.”
ఇద్దరం మళ్లీ సింక్ దగ్గర నిలబడ్డాం. ఈసారి ఆమె నా పక్కనే చాలా దగ్గరగా ఉంది. ఆమె చేయి నీళ్లు కడుగుతూ ఉండగా, నా చేతికి తగిలింది. ఈసారి ఆమె “సారీ” అనలేదు. కేవలం చూసి నవ్వింది.
ప్లేట్లు కడిగిన తర్వాత హాలులోకి వచ్చాం. ఆమె సోఫా మీద కూర్చుంది. నేను కూడా కూర్చున్నాను. ఈసారి ఆమె మరీ దగ్గరగా కూర్చుంది. మా భుజాలు దాదాపు తగిలేలా.
టీవీ ఆన్ చేసింది. కానీ ఇద్దరం టీవీ చూడటం లేదు. అప్పుడప్పుడు ఒకరినొకరు చూసుకుంటున్నాం.
కొంతసేపు తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నీ అన్నయ్య రాత్రంతా బయట ఉంటాడు కదా. నాకు ఒంటరిగా ఉండటం చాలా కష్టం అనిపిస్తుంది. నువ్వు ఉంటే… బాగుంటుంది.”
ఆ మాట చెప్పి ఆమె నా వైపు చూసింది. ఈసారి కళ్లు తప్పించుకోలేదు.
నేను కూడా చూశాను.
గొంతు మెల్లగా వచ్చింది.
“నేను ఉన్నాను వదిన.”
ఆమె నవ్వింది. కానీ ఆ నవ్వులో ఏదో వేరే భావం ఉంది.

[Thimmappa]

మంచి అప్‌డేట్‌లు అండీ.. కథనం బావుండీ మాటలు బాగునై

థాంక్స్ బ్రో

[Thimmappa]

వదినతోఅంటే! అదో విధమయిన ఎంజాయ్మెంట్, ఈమె లేకపోయినా!! కానీ, ఇక్కడ మాత్రం నేను ఏదో-ఏదో ఆశిస్తున్నాను!! మీ ఆశ నెరవేరాలి

మీ ఆశ నెరవేరాలి

[Thimmappa]

"రేయ్ రాహుల్ పిచ్చి ఆలోచనలు పెట్టుకోకు, వదిన ఒంటరితనం ఫీల్ అవుతోంది, కాస్త అప్పుడప్పుడు కంపనీ ఇవ్వు, నువ్వు నీ ఉద్యోగవేట పై శ్రద్ధ పెట్టు", ఏదో సరదాకి...

కథ బావుంది, "తడిసిన నైటీ" నైటీ తడిస్తే ఏమౌతుందో...మీరు కొనసాగించండి బ్రో

సంతోషం మీకు నచ్చిందంటే కథ

[Thimmappa]

టీవీ ఇంకా నడుస్తోంది. కానీ ఇద్దరం కూడా దాన్ని చూడటం లేదు. సోఫా మీద మా దూరం మరింత తగ్గింది. ఆమె భుజం నా భుజానికి తగిలి ఉంది.
కొంతసేపు మౌనం తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నీకు ఏమైనా అనిపిస్తుందా? నేను ఇలా దగ్గరగా కూర్చుంటే…”
నేను తల తిప్పి చూశాను. ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తున్నాయి.
“ఏమీ అనిపించడం లేదు వదిన. బాగానే ఉంది.”
ఆమె నవ్వింది. ఈసారి నవ్వు కొంచెం సిగ్గుగా ఉంది.
“నాకు కూడా బాగానే అనిపిస్తోంది” అని చెప్పి, తన తలను నా భుజం మీద పెట్టుకుంది.
నా శరీరం ఒక్కసారిగా గడ్డకట్టినట్టు అయింది. ఆమె జుట్టు నా మెడ మీద పడి ఉంది. ఆమె నుంచి వచ్చే సువాసన నా ముక్కులోకి వచ్చింది. ఆమె ఊపిరి నా భుజం మీద తగులుతోంది.
కొన్ని నిమిషాలు అలాగే ఉన్నాం. ఎవరూ మాట్లాడలేదు.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా తల ఎత్తి నా వైపు చూసింది. మా ముఖాలు చాలా దగ్గరగా ఉన్నాయి. ఆమె కళ్లు నా పెదాల వైపు కొంచెం కదిలాయి… తర్వాత మళ్లీ కళ్లలోకి చూసింది.
నేను ఊపిరి ఆపుకున్నాను.
ఆమె మెల్లగా నవ్వి, తన తలను మళ్లీ నా భుజం మీద పెట్టుకుంది.
“క్షమించు… నేను ఎక్కువ అయిపోయానేమో” అని మెల్లగా అన్నది.
“పర్వాలేదు వదిన” అన్నాను. నా గొంతు కొంచెం మారిపోయింది.
మళ్లీ మౌనం.
కొంతసేపు తర్వాత ఆమె లేచి నిలబడింది.
“నేను పడుకుంటాను రాహుల్. నువ్వు కూడా పడుకో. ఆలస్యం అయింది.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె కొన్ని అడుగులు వెళ్లి, తిరిగి చూసింది.
“గుడ్ నైట్…” అని చెప్పింది.
“గుడ్ నైట్ వదిన.”
ఆమె గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. తలుపు మూసేసింది. కానీ పూర్తిగా మూయలేదు. కొంచెం తెరిచి ఉంచింది.
నేను సోఫా మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను. ఆమె తల నా భుజం మీద పెట్టుకున్న స్పర్శ ఇంకా అలాగే అనిపిస్తోంది. ఆమె ఊపిరి, ఆమె సువాసన… అన్నీ గుర్తుకు వస్తున్నాయి.
ఆ రాత్రి నాకు నిద్ర పట్టలేదు.ఉదయం 7:30.
అన్నయ్య ఇంకా రాలేదు. నేను లేచి బయటకు వచ్చాను. వదిన ఇప్పటికే లేచి ఉంది. వంటగదిలో టీ చేస్తోంది.
నేను వెళ్లి నిలబడ్డాను. ఆమె నన్ను చూసి నవ్వింది.
“గుడ్ మార్నింగ్… నిద్ర పట్టిందా నీకు?”
నేను తల ఊపాను.
“పూర్తిగా పట్టలేదు వదిన.”
ఆమె నవ్వి టీ ఇచ్చింది.
“నాకు కూడా అంతగా పట్టలేదు.”
ఆమె ఇప్పుడు లైట్ పర్పుల్ కలర్ నైటీ వేసుకుంది. సన్నని బట్ట. భుజాలు కొంచెం బయటకు కనిపిస్తున్నాయి. జుట్టు వదులుగా ఉంది.
మేము హాలులో కూర్చుని టీ తాగసాగాం. ఈసారి ఆమె మరీ దగ్గరగా కూర్చుంది. మా చేతులు అప్పుడప్పుడు తగులుతున్నాయి.
కొంతసేపు మౌనం తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నిన్న రాత్రి నేను నీ భుజం మీద తల పెట్టుకున్నప్పుడు… నీకు బాగా అనిపించిందా? లేక ఇబ్బందిగా అనిపించిందా?”
నేను ఆమె వైపు చూశాను.
“ఇబ్బంది కాదు వదిన. బాగానే అనిపించింది.”
ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తూ ఉన్నాయి.
“నాకు కూడా… చాలా బాగా అనిపించింది.”
ఆ మాట చెప్పిన తర్వాత ఆమె కళ్లు కొంచెం తగ్గించుకుంది. సిగ్గుగా నవ్వింది.
అప్పుడు బయట తలుపు శబ్దం వినిపించింది. అన్నయ్య వచ్చేశాడు.
వదిన త్వరగా లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా లేచి నా గదిలోకి వెళ్లాను.
కానీ ఆమె మాటలు నా చెవుల్లో మార్మోగుతూనే ఉన్నాయి.
“నాకు కూడా… చాలా బాగా అనిపించింది.”

[Thimmappa]

మధ్యాహ్నం.
అన్నయ్య నిద్రపోతున్నాడు. వదిన మళ్లీ నన్ను లంచ్‌కి పిలిచింది. ఈసారి టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నప్పుడు ఆమె ఉద్దేశపూర్వకంగానే నా పక్కన కూర్చుంది. మా తొడలు తగిలి ఉన్నాయి. ఆమె తీసేసుకోలేదు.
తింటూ ఉండగా ఆమె నా చేయి మీద తన చేయి పెట్టింది. మెల్లగా నొక్కింది.
“రాహుల్… నువ్వు ఇలా ఉండు. నాకు నువ్వు ఉండటం చాలా ఇష్టం.”
నేను ఆమె చేయిని చూశాను. ఆమె చూపు నా చూపులో కలిసింది.
ఆ స్పర్శ చాలా సేపు ఉంది.సాయంత్రం 6:00.
అన్నయ్య లేచి టీ తాగి, మళ్లీ గదిలోకి వెళ్లి ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నాడు. వదిన నన్ను చూసి సైగ చేసింది. హాలు వైపు రమ్మని.
నేను వెళ్లి కూర్చున్నాను. ఆమె కూడా నా పక్కనే కూర్చుంది. ఈసారి దూరం దాదాపు లేదు. మా తొడలు పూర్తిగా తగిలి ఉన్నాయి.
కొంతసేపు మౌనంగా ఉన్నాం.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… నిన్న రాత్రి నుంచి నా మనసు ఏదో వింతగా ఉంది. నీ భుజం మీద తల పెట్టుకున్నప్పుడు… నాకు చాలా ప్రశాంతంగా అనిపించింది. చాలా కాలం తర్వాత అలా అనిపించింది.”
నేను ఆమె వైపు చూశాను.
“నాకు కూడా అలానే అనిపించింది వదిన.”
ఆమె నా చేయి మీద తన చేయి పెట్టింది. ఈసారి పట్టుకుంది. వేళ్లు కలిపింది.
“నువ్వు నన్ను ఇలా దగ్గరగా ఉండనిస్తున్నావ్… కానీ లోపల ఏమనుకుంటున్నావ్?” అని అడిగింది.
నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.
“నేను… నీ దగ్గరగా ఉండటం ఇష్టం వదిన. చాలా ఇష్టం.”
ఆమె కళ్లు నా కళ్లలోకి చూస్తూ ఉన్నాయి. ఆమె వేళ్లు నా చేతి మీద మెల్లగా కదులుతున్నాయి.
అప్పుడు అన్నయ్య గది నుంచి బయటకు వచ్చాడు.
వదిన త్వరగా చేయి తీసేసుకుంది. నేను కూడా కొంచెం దూరంగా జరిగాను.
అన్నయ్య టీవీ ఆన్ చేసి కూర్చున్నాడు. వదిన లేచి వంటగదిలోకి వెళ్లింది. వెళ్తూ నా వైపు ఒకసారి చూసింది. ఆ చూపులో ఏదో చెప్పలేని భావం ఉంది.

[Thimmappa]

చాలా బాగా రాస్తున్నారు ఈ రోజే చదివాను మీ స్టోరీ చాలా న్యాచురల్ గా ఉంది కీప్ కంటిన్యూ కానీ. నావైపు నుండి ఒక చిన్న request story update kasta peddaga evvandi enka బాగుంటది megatha sam 

ఓకే బ్రో

[Thimmappa]

రాత్రి 9:00.
అన్నయ్య బయలుదేరాడు.
ఇంట్లో మళ్లీ ఇద్దరం మాత్రమే.
వదిన డిన్నర్ పెట్టింది. ఈసారి టేబుల్ దగ్గర కాకుండా, సోఫా మీదే తినాలని చెప్పింది.
మేము సోఫా మీద కూర్చుని తిన్నాం. ఆమె నా పక్కనే, భుజం తగిలేలా.
తిన్న తర్వాత ప్లేట్లు పక్కన పెట్టాం. ఆమె నా వైపు తిరిగి కూర్చుంది.
తన చేయి మళ్లీ నా చేయి మీద పెట్టింది.
“రాహుల్… నేను ఒకటి అడగవచ్చా?”
“అడుగు వదిన.”
“నువ్వు నన్ను… కేవలం వదినగా మాత్రమే చూస్తున్నావా? లేక…”
ఆమె ప్రశ్న అక్కడే ఆగిపోయింది. ఆమె కళ్లు నా పెదాల వైపు కొంచెం కదిలాయి.
నేను దగ్గరగా వంగాను. మా ముఖాలు చాలా దగ్గరగా వచ్చాయి.
ఆమె ఊపిరి నా పెదాల మీద పడింది.
కానీ ఆమె మెల్లగా తల తిప్పుకుంది.
“క్షమించు… ఇంకా కాదు” అని మెల్లగా అన్నది.
ఆమె లేచి నిలబడింది.
“నేను పడుకుంటాను. నువ్వు కూడా పడుకో.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె గదిలోకి వెళ్తూ, తలుపు మళ్లీ కొంచెం తెరిచి ఉంచింది.
నేను సోఫా మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను.
ఆమె ప్రశ్న, ఆమె ఊపిరి, ఆమె చేయి… అన్నీ నా మనసులో తిరుగుతున్నాయి.నేను ఇంకా సోఫా మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను. నిద్ర రావడం లేదు. వదిన గది తలుపు కొంచెం తెరిచి ఉంది. లోపల నుంచి లైట్ కాస్త కనిపిస్తోంది.
కొంతసేపు తర్వాత తలుపు మెల్లగా తెరుచుకుంది. వదిన బయటకు వచ్చింది. ఆమె ఇంకా అదే నైటీలోనే ఉంది. జుట్టు విరిసి ఉంది.
నన్ను చూసి ఆశ్చర్యంగా అన్నది:
“ఇంకా నిద్రపోలేదా?”
“నిద్ర రావడం లేదు వదిన.”
ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చి సోఫా మీద కూర్చుంది. ఈసారి పూర్తిగా దగ్గరగా. మా శరీరాలు తగిలి ఉన్నాయి.
కొన్ని సెకన్లు మౌనం.
తర్వాత ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“నేను ఇప్పుడే వచ్చాను… నీ దగ్గర కూర్చోవాలని అనిపించింది.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె నా చేయి పట్టుకుంది. ఈసారి గట్టిగా. వేళ్లు కలిపింది.
“రాహుల్… నేను నిన్న ప్రశ్న అడిగాను కదా. నువ్వు సమాధానం చెప్పలేదు.”
నేను ఆమె వైపు చూశాను.
“నేను నిన్ను కేవలం వదినగా మాత్రమే చూడటం లేదు. చాలా రోజుల నుంచి…”
ఆమె కళ్లు తడిసినట్టు కనిపించాయి.
“నాకు తెలుసు” అని మెల్లగా అన్నది.
ఆమె నా భుజం మీద తల పెట్టుకుంది. ఈసారి ఎక్కువసేపు. నేను కూడా నా చేయి ఆమె నడుము చుట్టూ పెట్టాను. ఆమె శరీరం వేడిగా ఉంది. నైటీ సన్నగా ఉండటం వల్ల ఆమె చర్మం నా చేతికి అనిపించింది.
కొన్ని నిమిషాలు అలాగే ఉన్నాం.
ఆమె ఊపిరి నా మెడ మీద పడుతోంది. నా గుండె చాలా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.
తర్వాత ఆమె తల ఎత్తి నా వైపు చూసింది. మా ముఖాలు మళ్లీ చాలా దగ్గరగా వచ్చాయి.
ఆమె చేయి నా బుగ్గ మీద పెట్టింది. మెల్లగా తాకింది.
“రాహుల్…” అని మెల్లగా పిలిచింది.
నేను ఆమె పెదాల దగ్గరకు వంగాను.
కానీ ఆమె మెల్లగా నా పెదాల మీద తన వేలు పెట్టింది.
“ఇంకా కాదు… కొంచెం ఆగు” అని చెప్పింది.
కానీ ఆమె చెప్పినా, ఆమె శరీరం నా దగ్గర నుంచి దూరం కాలేదు. ఆమె నన్ను విడవలేదు.
కొంతసేపు అలాగే ఉన్నాం.
తర్వాత ఆమె నా నెత్తి మీద ముద్దు పెట్టింది. మెల్లగా.
“గుడ్ నైట్ రాహుల్… నిద్రపో” అని చెప్పి లేచింది.
ఆమె గదిలోకి వెళ్లి, తలుపు మళ్లీ కొంచెం తెరిచి ఉంచింది.
నేను అక్కడే కూర్చొని ఉన్నాను.
ఆమె వేలు నా పెదాల మీద ఉన్న స్పర్శ, ఆమె నెత్తి ముద్దు… అన్నీ నా శరీరం మీదే ఉన్నట్టు అనిపించింది.నేను ఇంకా సోఫా మీదనే ఉన్నాను. నిద్ర రావడం లేదు. మనసు పూర్తిగా అల్లకల్లోలంగా ఉంది.
అప్పుడు గది తలుపు మళ్లీ తెరుచుకుంది. వదిన బయటకు వచ్చింది. ఈసారి ఆమె కళ్లు కొంచెం ఎర్రగా ఉన్నాయి. ఏడ్చినట్టు కనిపించింది.
నా దగ్గరకు వచ్చి నిలబడింది.
“రాహుల్… నాకు నిద్ర రావడం లేదు. నీ దగ్గరే కూర్చోవాలని అనిపిస్తోంది.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె సోఫా మీద కూర్చుంది. ఈసారి నా ఒడిలోకి వచ్చి కూర్చున్నట్టు దగ్గరగా. ఆమె రెండు చేతులూ నా మెడ చుట్టూ పెట్టుకుంది. తన తలను నా ఛాతీ మీద పెట్టుకుంది.
నేను కూడా ఆమెను గట్టిగా కౌగలించుకున్నాను. ఆమె శరీరం పూర్తిగా నా శరీరానికి అతుక్కుని ఉంది. నైటీ సన్నగా ఉండటం వల్ల ఆమె సళ్ళు, నడుము, అన్నీ నాకు స్పష్టంగా అనిపించాయి.
కొన్ని నిమిషాలు అలాగే ఉన్నాం.
ఆమె గుండె నా ఛాతీ మీద కొట్టుకుంటోంది. నా గుండె కూడా అదే వేగంతో.
తర్వాత ఆమె తల ఎత్తి నా వైపు చూసింది.
మా ముఖాలు దాదాపు తగిలేలా ఉన్నాయి.
“రాహుల్… నేను ఇక ఆగలేకపోతున్నాను” అని మెల్లగా అన్నది.
నేను ఆమె బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టాను.
ఆమె కళ్లు మూసుకుంది.
మళ్లీ ఆమె నెత్తి మీద, కనుబొమ్మ మీద, చివరికి ఆమె పెదాల దగ్గరకు వచ్చాను.
ఈసారి ఆమె అడ్డుపడలేదు.
మా పెదాలు తగిలాయి.
మెల్లగా, నెమ్మదిగా.
మొదటి ముద్దు చాలా మృదువుగా ఉంది.
తర్వాత ఆమె నన్ను గట్టిగా పట్టుకుంది. ముద్దు లోతుగా మారింది. ఆమె నాలుక నా పెదాలు తాకింది. నేను కూడా స్పందించాను.
కొన్ని నిమిషాలు మేము ముద్దులు పెట్టుకున్నాం.
ఆమె నా చేతిని పట్టుకొని తన సళ్ళ మీద పెట్టింది. నైటీ పైనుంచే. నేను మెల్లగా నొక్కాను. ఆమె “ఆహ్…” అని ఊపిరి విడిచింది.
కానీ ఆమె అకస్మాత్తుగా ఆపేసింది.
నా నుంచి కొంచెం దూరంగా జరిగింది. ఊపిరి పాస్తూ ఉంది.
“రాహుల్… ఇవాళ ఇంతే. ఇంకా కాదు” అని మెల్లగా అన్నది.
కానీ ఆమె కళ్లలో కోరిక స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
ఆమె నా పెదాల మీద మరోసారి ముద్దు పెట్టి, లేచి నిలబడింది.
“రేపు… అన్నయ్య లేనప్పుడు… మళ్లీ మాట్లాడుకుందాం” అని చెప్పింది.
ఆమె గదిలోకి వెళ్లింది.
ఈసారి తలుపు పూర్తిగా మూసేసింది. కానీ లాక్ వేయలేదు.
నేను సోఫా మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను.
ఆమె పెదాల రుచి, ఆమె సళ్ళ స్పర్శ… అన్నీ నా శరీరం మీద మిగిలి ఉన్నాయి.
ఇక తదుపరి అడుగు దగ్గరలోనే ఉంది.

[Thimmappa]

ఆమె తన భర్త విషయంలో ఉన్న అంతర్గత సంఘర్షణ నుండి బయటపడలేకపోతోంది, అదే ఆమెను బావగారిని కలవకుండా అడ్డుకుంటోంది.

మరిది గారు

[Thimmappa]

మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం.
అన్నయ్య నిద్రపోతున్నాడు. ఇల్లు పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.
వదిన నా గది తలుపు తట్టింది. నేను తెరిచాను. ఆమె లోపలికి వచ్చి తలుపు మూసేసింది. లాక్ కూడా వేసింది.
ఆమె ఇప్పుడు లైట్ పింక్ నైటీ వేసుకుంది. సన్నని బట్ట. లోపల బ్రా లేదు. సళ్ళు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. నిప్పుల్స్ కూడా ఉబికి ఉన్నాయి.
ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చి నిలబడింది.
“రాహుల్… నిన్న రాత్రి నుంచి నా మనసు నిన్నే అడుగుతోంది.”
నేను ఆమెను నడుము పట్టుకున్నాను.
ఆమె నా మెడ చుట్టూ చేతులు వేసుకుంది. మా పెదాలు మళ్లీ కలిశాయి. ఈసారి ముద్దు గట్టిగా, ఆరాటంగా ఉంది. ఆమె నాలుక నా నోట్లోకి వచ్చింది. నేను కూడా స్పందించాను.
ముద్దు పెట్టుకుంటూ నేను ఆమెను మెల్లగా మంచం వైపు తీసుకెళ్లాను. ఆమె మంచం మీద కూర్చుంది. నేను ఆమె ముందు నిలబడి నైటీని పైకి లేపాను. ఆమె చేతులు పైకి ఎత్తింది. నైటీ తీసేశాను.
ఆమె పూర్తిగా నగ్నంగా నా ముందు ఉంది.
తెల్లని చర్మం, పెద్ద సళ్ళు, గుండ్రని గుద్ద, మధ్యలో నల్లని రోమాలు.
నేను ఆమె సళ్ళను రెండు చేతులతో పట్టుకొని పిసికాను. నిప్పుల్స్ నొక్కాను. ఆమె “ఆహ్… రాహుల్…” అని కళ్లు మూసుకుంది.
నేను ఒక సళ్ళను నోట్లో పెట్టుకొని చీకాను. నాలుకతో నిప్పుల్ తిప్పాను. ఆమె తల వెనక్కి వేసుకొని మూలుగుతోంది. రెండో సళ్ళను చేతితో పిసుకుతూనే ఉన్నాను.
కొంతసేపు తర్వాత ఆమె నన్ను లాగి మంచం మీద పడుకోబెట్టింది. నా టీ-షర్ట్ తీసేసింది. ప్యాంటు జిప్ తీసి, లోదుస్తులతో సహా కిందకు లాగేసింది. నా మొడ్డ గట్టిగా లేచి ఉంది.
ఆమె దాన్ని చూసి కళ్లు వెరిగించింది.
“ఇంత పెద్దదా…” అని మెల్లగా అన్నది.
ఆమె చేతితో పట్టుకొని మెల్లగా ఊపసాగింది. తర్వాత వంగి నోట్లో పెట్టుకుంది. నెమ్మదిగా లోపలికి తీసుకుంది. నాలుకతో చుట్టూ తిప్పుతూ, పైకి కిందకు కదుపుతోంది. నేను ఆమె జుట్టు పట్టుకున్నాను.
కొన్ని నిమిషాలు అలా చేసిన తర్వాత ఆమె లేచి నా మీదకు ఎక్కింది. తన పూకును నా మొడ్డ మీద రాసుకుంది. తడిగా ఉంది.
“రాహుల్… లోపల పెట్టు” అని అడిగింది.
నేను ఆమె నడుము పట్టుకొని, మొడ్డను ఆమె పూకు దగ్గరికి తీసుకెళ్లాను. మెల్లగా లోపలికి నెట్టాను. ఆమె చాలా ఇరుకుగా, వేడిగా ఉంది. పూర్తిగా లోపలికి వెళ్లేసరికి ఆమె “ఆహ్… నిండిపోయింది” అని మూలుగింది.
నేను కింద నుంచి మెల్లగా కదపసాగాను. ఆమె నా ఛాతీ మీద చేతులు పెట్టుకొని, తన గుద్దను కిందకు నెట్టుతూ సరిపోల్చుకుంది. వేగం పెరిగింది. ఆమె సళ్ళు నా ముఖం మీద ఊగుతున్నాయి. నేను వాటిని నోట్లో పెట్టుకొని చీకుతూనే ఉన్నాను.
“రాహుల్… గట్టిగా… ఇంకా గట్టిగా…” అని ఆమె అరుస్తోంది.
నేను ఆమెను కింద పడుకోబెట్టి, ఆమె కాళ్లు నా భుజాల మీద పెట్టి, లోతుగా దెంగసాగాను. ప్రతి కుదుపుకి ఆమె అరుపులు పెరుగుతున్నాయి. మంచం కదులుతోంది.
కొన్ని నిమిషాల తర్వాత ఆమె శరీరం వణుకడం మొదలుపెట్టింది.
“రాహుల్… నేను… వస్తున్నాను…” అని అరిచింది. ఆమె పూకు గట్టిగా కొరుకుతూ నీరు కార్చింది.
నేను కూడా ఇక ఆగలేకపోయాను. లోపలే ఉంచి, గట్టిగా కార్చేశాను. ఆమె మళ్లీ మూలుగుతూ నన్ను గట్టిగా కౌగలించుకుంది.
ఇద్దరం ఆమె మీదనే పడుకుని, ఊపిరి పాస్తూ ఉన్నాం.
ఆమె నా ఛాతీ మీద తల పెట్టుకొని మెల్లగా అన్నది:
“ఇది మొదలు మాత్రమే రాహుల్… ఇంకా చాలా ఉంది.”మధ్యాహ్నం 2:30.
ఇద్దరం ఇంకా మంచం మీదనే పడుకుని ఉన్నాం. ఆమె నా ఛాతీ మీద తల పెట్టుకొని, వేళ్లతో నా ఛాతీ మీద రాస్తూ ఉంది. నా మొడ్డ ఇంకా కొంచెం గట్టిగానే ఉంది. ఆమె తొడ నా మొడ్డకి తగులుతోంది.
“రాహుల్…” అని మెల్లగా పిలిచింది.
“ఏమిటి వదిన?”
“నీది ఇంకా నిలబడి ఉంది” అని నవ్వింది. చేతితో పట్టుకొని మెల్లగా ఊపసాగింది.
నేను ఆమెను తిప్పి కింద పడుకోబెట్టాను. ఆమె కాళ్లు తెరిచింది. నేను మళ్లీ ఆమె పూకు దగ్గరికి వెళ్లి, ఈసారి నోటితో మొదలుపెట్టాను. నాలుకతో పైనుంచి కింద వరకు నాకాను. ఆమె చెంపలు పట్టుకొని, నా తలను గట్టిగా నొక్కింది.
“ఆహ్… అలాగే… లోపలికి నాకు…” అని అరుస్తోంది.
నేను ఆమె పూకు లోపలికి నాలుక పెట్టి, వేగంగా కదపసాగాను. ఆమె తొడలు వణుకుతున్నాయి. కొన్ని నిమిషాల్లోనే ఆమె మళ్లీ వచ్చేసింది. నా నోటి మీద నీరు కార్చింది.
నేను పైకి లేచి, ఆమెను బోర్లా పడుకోబెట్టాను. గుద్ద పైకి ఎత్తి, మొడ్డను ఆమె పూకులో మళ్లీ లోపలికి నెట్టాను. ఈసారి వెనక నుంచి. గట్టిగా, లోతుగా.
ప్రతి కుదుపుకి ఆమె గుద్ద కదులుతోంది. నేను ఆమె నడుము పట్టుకొని, వేగం పెంచాను. ఆమె మంచం మీద ముఖం పెట్టుకొని, “రాహుల్… పగలగొట్టేస్తున్నావ్…” అని అరుస్తోంది.
నేను ఒక చేతితో ఆమె జుట్టు పట్టుకొని, మరో చేతితో సళ్ళు పిసుకుతూ దెంగసాగాను. ఆమె శరీరం మళ్లీ వణకడం మొదలుపెట్టింది. మూడోసారి వచ్చేసింది.
నేను కూడా ఇక ఆగలేక, లోపలే కార్చేశాను. ఆమె పూకు నా మొడ్డను పిండుతూ ఉంది.
ఇద్దరం మళ్లీ పక్కపక్కన పడుకున్నాం. ఊపిరి పాస్తూ ఉన్నాం.
ఆమె నా వైపు తిరిగి, నా పెదాల మీద ముద్దు పెట్టింది.
“నీ అన్నయ్య సాయంత్రం లేచే లోపు… ఇంకోసారి చేద్దాం” అని నవ్వింది.
నేను ఆమె సళ్ళు పిసుకుతూ అన్నాను:
“చేద్దాం వదిన. ఇవాళ రాత్రి కూడా అన్నయ్య లేట్‌గా వస్తాడు కదా…”
ఆమె కళ్లు మెరిశాయి.
“అవును… రాత్రంతా నీదే.”

[Thimmappa]

“అవును… రాత్రంతా నీదే.”ఆమె నా చేయి తన నడుము మీద పెట్టినప్పుడు నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. సారీలో ఆమె చాలా అందంగా ఉంది. నడుము వద్ద సారీ కొంచెం సడలంగా ఉంది. నా వేళ్లు ఆమె చర్మాన్ని తాకాయి.
నేను ఆమెను దగ్గరగా లాగుకున్నాను. ముద్దు పెట్టాను. ఆమె కూడా స్పందించింది. ముద్దు లోతుగా మారింది. ఆమె నాలుక నా నోట్లోకి వచ్చింది.
ముద్దు పెట్టుకుంటూ నేను సారీ ప్లేట్ మెల్లగా విప్పసాగాను. ఆమె చేతులు నా భుజాల మీద పెట్టుకొని నిలబడి ఉంది. సారీ మెల్లగా జారి, ఆమె ఎడమ భుజం బయటపడింది. బ్లౌజ్ కనిపించింది.
నేను సారీని పూర్తిగా విప్పి, ఆమె చేతుల నుంచి తీసేశాను. సారీ నేల మీద పడిపోయింది. ఆమె ఇప్పుడు కేవలం బ్లౌజ్, పెట్టీకోటులో నా ముందు నిలబడి ఉంది.
నేను ఆమెను మంచం వైపు తీసుకెళ్లాను. ఆమె మంచం మీద కూర్చుంది. నేను ఆమె వెనకాలికి వెళ్లి బ్లౌజ్ హుక్కులు విప్పాను. బ్లౌజ్ జారి కిందపడింది. ఆమె సళ్ళు బయటపడ్డాయి. నిప్పుల్స్ గట్టిగా ఉబికి ఉన్నాయి.
నేను ఆమెను తిప్పి, సళ్ళు రెండు చేతులతో పట్టుకొని పిసికాను. నోటితో ఒక నిప్పుల్ పీల్చాను. ఆమె తల వెనక్కి వేసుకొని “ఆహ్… రాహుల్…” అని మూలుగింది.
నేను పెట్టీకోటు కూడా కిందకు లాగేశాను. ఆమె పూర్తిగా నగ్నంగా మంచం మీద కూర్చొని ఉంది. నేను ఆమెను పడుకోబెట్టి, ఆమె కాళ్లు తెరిచి, మధ్యలో కూర్చున్నాను.
నా దుస్తులు త్వరగా తీసేశాను. మొడ్డ గట్టిగా లేచి ఉంది. ఆమె దాన్ని చూసి చేతితో పట్టుకుంది. మెల్లగా ఊపింది.
“లోపల పెట్టు…” అని మెల్లగా అడిగింది.
నేను ఆమె పూకు దగ్గరికి మొడ్డను తీసుకెళ్లి, మెల్లగా లోపలికి నెట్టాను. ఆమె చాలా తడిగా, ఇరుకుగా ఉంది. పూర్తిగా లోపలికి వెళ్లేసరికి ఆమె గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది.
నేను మెల్లగా కదపడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె నా వీపు పట్టుకొని, కాళ్లు నా నడుము చుట్టూ చుట్టుకుంది. వేగం పెరిగింది. ప్రతి కుదుపుకి ఆమె అరుపులు పెరుగుతున్నాయి.
“రాహుల్… గట్టిగా… ఇంకా లోతుగా…” అని అరుస్తోంది.
నేను ఆమె కాళ్లు పైకి ఎత్తి, లోతుగా దెంగసాగాను. ఆమె సళ్ళు ఊగుతున్నాయి. నేను వాటిని పిసుకుతూ, నొక్కుతూ ఉన్నాను.
కొన్ని నిమిషాల తర్వాత ఆమె శరీరం వణకడం మొదలుపెట్టింది.
“రాహుల్… వస్తున్నాను…” అని అరిచింది. ఆమె పూకు గట్టిగా పిండుతూ నీరు కార్చింది.
నేను కూడా ఇక ఆగలేక, లోపలే కార్చేశాను. ఆమెను గట్టిగా కౌగలించుకున్నాను.
ఇద్దరం ఒకదాని మీద ఒకరు పడుకుని, ఊపిరి పాస్తూ ఉన్నాం.
ఆమె నా ఛాతీ మీద తల పెట్టుకొని మెల్లగా అన్నది:
“ఇంకా ఆగదు… కొంచెం తర్వాత మళ్లీ…”

[Thimmappa]

ఇద్దరం ఇంకా మంచం మీదనే ఉన్నాం. ఆమె నా ఛాతీ మీద తల పెట్టుకొని మెల్లగా నా ఛాతీ మీద వేళ్లతో రాస్తూ ఉంది. గది పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.
ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇంకొసారి చేద్దాం…”
నేను ఆమెను తిప్పి ముద్దు పెట్టాను. ఆమె కూడా గట్టిగా స్పందించింది. మేము మళ్లీ కలిసిపోయాం. ఈసారి మరింత ఆరాటంగా, మరింత లోతుగా.
తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పక్కపక్కన పడుకున్నాం. ఆమె నా చేయి పట్టుకొని నిద్రపోయింది. నేను కూడా కొంతసేపు తర్వాత నిద్రలోకి జారిపోయాను.
ఉదయం 7:15.
బయట తలుపు బెల్ మోగింది.
డింగ్ డాంగ్…
నేను కళ్లు తెరిచాను. వదిన కూడా లేచింది. ఇద్దరం త్వరగా దుస్తులు వేసుకోవడం మొదలుపెట్టాం.
మళ్లీ బెల్ మోగింది.
బయట నుంచి ఒక ఆడబంతి గొంతు వినిపించింది.
“అక్కా…! స్వాతి అక్కా…! నేను మేఘన. తలుపు తెరవండి!”
వదిన ముఖం మారిపోయింది.
“మేఘనా…? నా చెల్లెలు… ఇప్పుడే?”
ఆమె త్వరగా సారీ సరిచేసుకొని బయటకు వెళ్లింది. నేను నా గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకున్నాను.
వదిన తలుపు తెరిచింది.
“మేఘనా! ఎప్పుడు వచ్చావ్? ముందుగా చెప్పలేదు కదా!”
చెల్లెలి గొంతు:
“సర్‌ప్రైజ్ అక్కా! కాలేజీ హాలిడే. డైరెక్ట్‌గా వచ్చాను. లాగేజ్ ఉంది, లోపలికి రా!”
వదిన ఆమెను లోపలికి తీసుకెళ్లింది.
“అన్నయ్య ఇంకా రాలేదు… రాహుల్ బావ గదిలోనే ఉన్నారు.”
చెల్లెలు నవ్వుతూ అన్నది:
“అయితే ఇప్పుడు కలుస్తా. నేను కొన్ని రోజులు ఉంటాను అక్కా.”
నేను గదిలో నిలబడి విన్నాను.
ఇప్పుడు ఇంట్లో మరోకత్తె ఉంది – వదిన చెల్లెలు మేఘన.
ప్రశాంతంగా సాగుతున్న రోజులకు ఒక బ్రేక్ పడింది.ఉదయం 7:40.
నేను గది నుంచి బయటకు వచ్చాను. వదిన హాలులో నిలబడి ఉంది. ఆమె పక్కన ఒక అమ్మాయి నిలబడి ఉంది – మేఘన.
వయసు దాదాపు 20-21 ఉండాలి. స్వాతి కంటే కొంచెం పొడవు. జుట్టు చిన్నగా కట్టుకుంది. జీన్స్, టాప్ వేసుకుంది. ముఖం చూస్తే స్వాతితో కొంత పోలిక ఉంది, కానీ కళ్లు మరింత చురుకుగా ఉన్నాయి.
వదిన నన్ను చూసి అన్నది:
“రాహుల్… ఇది నా చెల్లెలు మేఘన. కాలేజీ హాలిడేకి వచ్చింది.”
మేఘన నన్ను చూసి నవ్వింది.
“హాయ్ బావ… నేను మేఘన.”
నేను కూడా నవ్వి అన్నాను:
“హాయ్… స్వాగతం.”
వదిన మెల్లగా అన్నది:
“ఇవాళ నుంచి కొన్ని రోజులు ఇక్కడే ఉంటుంది. నా గదిలోనే పడుకుంటుంది.”
నేను తల ఊపాను. లోపల ఏదో భారంగా అనిపించింది.
మేఘన లాగేజ్ తీసుకొని వదిన గదిలోకి వెళ్లింది. వదిన నా వైపు చూసింది. కళ్లలో ఏదో చెప్పలేని భావం ఉంది. నేను కూడా చూశాను. ఇద్దరం ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కొద్దిసేపటికి అన్నయ్య వచ్చాడు. మేఘనను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
“ఏంటి ఇది? మేఘనా? ఎప్పుడు వచ్చావ్?”
అందరూ కలిసి కూర్చుని టీ తాగారు. మేఘన చాలా మాట్లాడుతోంది. కాలేజీ గురించి, స్నేహితుల గురించి చెప్తోంది. వదిన అప్పుడప్పుడు నా వైపు చూస్తోంది. నేను కూడా చూస్తున్నాను. కానీ ఇప్పుడు ఏమీ చేయలేం.
మధ్యాహ్నం అన్నయ్య నిద్రపోయాడు. మేఘన టీవీ చూస్తోంది. వదిన వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా వెళ్లాను.
వదిన నన్ను చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇప్పుడు కష్టం అయ్యింది. ఆమె ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు… మనం జాగ్రత్తగా ఉండాలి.”
నేను తల ఊపాను.
“ఎన్ని రోజులు ఉంటుంది?”
“చెప్పలేదు. కనీసం ఒక వారం ఉండొచ్చు.”
ఆమె నా చేయి మెల్లగా తాకి, త్వరగా తీసేసుకుంది.
“ఇప్పుడు కాదు… తర్వాత చూద్దాం” అని చెప్పి బయటకు వెళ్లిపోయింది.
నేను వంటగదిలోనే నిలబడి ఉన్నాను.
ఇప్పుడు ఇంట్లో మరో జంట కళ్లు ఉన్నాయి.
ప్రశాంతంగా సాగిన రోజులు మారిపోయాయి.

[Thimmappa]

[quote pid='6333756' dateline='1791360226']
ఆమె మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇంకొసారి చేద్దాం…”
నేను ఆమెను తిప్పి ముద్దు పెట్టాను. ఆమె కూడా గట్టిగా స్పందించింది. మేము మళ్లీ కలిసిపోయాం. ఈసారి మరింత ఆరాటంగా, మరింత లోతుగా.
తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పక్కపక్కన పడుకున్నాం. ఆమె నా చేయి పట్టుకొని నిద్రపోయింది. నేను కూడా కొంతసేపు తర్వాత నిద్రలోకి జారిపోయాను..

ఈసారి మరింత ఆరాటంగా, మరింత లోతుగా.

ఇక్కడ మధ్యలో కథ మొత్తం కనిపించట్లేదు

తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పక్కపక్కన పడుకున్నాం.
 
గమనించగలరు
[/quote]

చూసుకుంటాను బ్రో

[Thimmappa]

ఉదయం 7:40.
నేను గది నుంచి బయటకు వచ్చాను. వదిన హాలులో నిలబడి ఉంది. ఆమె పక్కన ఒక అమ్మాయి నిలబడి ఉంది – మేఘన.
వయసు దాదాపు 20-21 ఉండాలి. స్వాతి కంటే కొంచెం పొడవు. జుట్టు చిన్నగా కట్టుకుంది. జీన్స్, టాప్ వేసుకుంది. ముఖం చూస్తే స్వాతితో కొంత పోలిక ఉంది, కానీ కళ్లు మరింత చురుకుగా ఉన్నాయి.
వదిన నన్ను చూసి అన్నది:
“రాహుల్… ఇది నా చెల్లెలు మేఘన. కాలేజీ హాలిడేకి వచ్చింది.”
మేఘన నన్ను చూసి నవ్వింది.
“హాయ్ బావ… నేను మేఘన.”
నేను కూడా నవ్వి అన్నాను:
“హాయ్… స్వాగతం.”
వదిన మెల్లగా అన్నది:
“ఇవాళ నుంచి కొన్ని రోజులు ఇక్కడే ఉంటుంది. నా గదిలోనే పడుకుంటుంది.”
నేను తల ఊపాను. లోపల ఏదో భారంగా అనిపించింది.
మేఘన లాగేజ్ తీసుకొని వదిన గదిలోకి వెళ్లింది. వదిన నా వైపు చూసింది. కళ్లలో ఏదో చెప్పలేని భావం ఉంది. నేను కూడా చూశాను. ఇద్దరం ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కొద్దిసేపటికి అన్నయ్య వచ్చాడు. మేఘనను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.
“ఏంటి ఇది? మేఘనా? ఎప్పుడు వచ్చావ్?”
అందరూ కలిసి కూర్చుని టీ తాగారు. మేఘన చాలా మాట్లాడుతోంది. కాలేజీ గురించి, స్నేహితుల గురించి చెప్తోంది. వదిన అప్పుడప్పుడు నా వైపు చూస్తోంది. నేను కూడా చూస్తున్నాను. కానీ ఇప్పుడు ఏమీ చేయలేం.
మధ్యాహ్నం అన్నయ్య నిద్రపోయాడు. మేఘన టీవీ చూస్తోంది. వదిన వంటగదిలోకి వెళ్లింది. నేను కూడా వెళ్లాను.
వదిన నన్ను చూసి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఇప్పుడు కష్టం అయ్యింది. ఆమె ఇక్కడ ఉన్నంత వరకు… మనం జాగ్రత్తగా ఉండాలి.”
నేను తల ఊపాను.
“ఎన్ని రోజులు ఉంటుంది?”
“చెప్పలేదు. కనీసం ఒక వారం ఉండొచ్చు.”
ఆమె నా చేయి మెల్లగా తాకి, త్వరగా తీసేసుకుంది.
“ఇప్పుడు కాదు… తర్వాత చూద్దాం” అని చెప్పి బయటకు వెళ్లిపోయింది.
నేను వంటగదిలోనే నిలబడి ఉన్నాను.
ఇప్పుడు ఇంట్లో మరో జంట కళ్లు ఉన్నాయి.
ప్రశాంతంగా సాగిన రోజులు మారిపోయాయి.మధ్యాహ్నం 1:30.
అన్నయ్య నిద్రపోతున్నాడు. మేఘన హాలులో టీవీ చూస్తోంది. వదిన వంటగదిలో లంచ్ సిద్ధం చేస్తోంది. నేను కూడా అక్కడే వెళ్లాను. సహాయం చేస్తున్నట్టు నటించాను.
వదిన నా దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా అన్నది:
“రాహుల్… ఆమె చాలా గమనిస్తుంది. ఏమీ అనుమానం రాకుండా ఉండు.”
నేను తల ఊపాను.
ఆమె నా చేయి మెల్లగా నొక్కి, త్వరగా దూరం జరిగింది.
లంచ్ టైమ్‌లో మేము అందరం కలిసి కూర్చున్నాం. మేఘన నన్ను చూస్తూ నవ్వుతూ అడిగింది:
“బావ… మీరు ఇంకా జాబ్‌కి వెళ్లడం లేదా?”
“ఇంకా రాలేదు. వెయిట్ చేస్తున్నాను” అన్నాను.
“అయితే ఇంట్లోనే ఉంటున్నారు కదా. అక్కకి సహాయం చేస్తున్నారు బాగా” అని నవ్వింది.
వదిన కాస్త ఉలిక్కిపడి నవ్వింది.
“అవును… రాహుల్ చాలా సహాయం చేస్తాడు.”
మేఘన కళ్లు నా మీదనే ఉన్నాయి కొన్ని సెకన్లు. తర్వాత మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టింది.సాయంత్రం 5:00.
అన్నయ్య లేచి టీ తాగుతున్నాడు. మేఘన అతనితో మాట్లాడుతోంది. వదిన నన్ను చూసి సైగ చేసింది. నేను వంటగదిలోకి వెళ్లాను.
ఆమె దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా అన్నది:
“రాత్రి అన్నయ్య వెళ్లిన తర్వాత… మేఘన నా గదిలోనే ఉంటుంది. నువ్వు నీ గదిలోనే ఉండు. ఏమీ ప్రయత్నం చేయకు.”
నేను నిరాశగా తల ఊపాను.
“ఎన్ని రోజులు ఇలానే?”
ఆమె నా చేయి పట్టుకుంది. ఈసారి కాస్త ఎక్కువసేపు.
“తెలియదు… జాగ్రత్తగా ఉందాం. ఆమె ఏమైనా గమనిస్తే… ప్రమాదం.”
అప్పుడు మేఘన వంటగది దగ్గరకు వచ్చింది.
“అక్కా… టీ ఇస్తావా?”
వదిన త్వరగా చేయి తీసేసుకుంది.
“ఇస్తాను… కాసేపు ఆగు.”
మేఘన నన్ను ఒకసారి చూసి, నవ్వి వెళ్లిపోయింది.
నేను వదిన వైపు చూశాను. ఆమె కళ్లలో భయం కనిపించింది.
ఇప్పుడు ఇంట్లో ప్రతి క్షణం జాగ్రత్తగా ఉండాల్సి వచ్చింది.

[Thimmappa]

ఈసారి మరింత ఆరాటంగా, మరింత లోతుగా.

ఇక్కడ మధ్యలో కథ మొత్తం కనిపించట్లేదు

తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పక్కపక్కన పడుకున్నాం.
 
గమనించగలరు

వివరంగానే చెప్పరు కదా బ్రో "మేము మళ్లీ కలిసిపోయాం. ఈసారి మరింత ఆరాటంగా, మరింత లోతుగా.

తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పక్కపక్కన పడుకున్నాం" అని
[/quote]
కథ ఫస్ట్ టైం రాస్తున్న అందుకే కొన్ని తప్పులు ఉన్నాయి

[Thimmappa]

వివరంగానే చెప్పరు కదా బ్రో "మేము మళ్లీ కలిసిపోయాం. ఈసారి మరింత ఆరాటంగా, మరింత లోతుగా.

తర్వాత ఇద్దరం అలసిపోయి పక్కపక్కన పడుకున్నాం" అని

[/quote]

కథ ఫస్ట్ టైం రాస్తున్న బ్రో కొన్ని తప్పులు ఉంటే క్షమించండి