[tweeny_fory]

It is so hot..

thanks for the comments bro.. keep reading and share your thoughts

[tweeny_fory]

Bro waiting for your update

Just read your update bro , very nice going , eager for the next part

just gave you the biggest update frens
2 chapters with with major story...
do read and shae your thoughs and suggestions

[tweeny_fory]

Climax அருமையா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். எதிர்பார்ப்புக்கு ஏத்த மாதிரி நல்ல update கொடுங்க bro.

கமெண்ட்ஸுக்கு ரொம்ப நன்றி ப்ரோ! ஆமாம், நானும் இந்த கதைக்கு எப்படி ஒரு அழகான முடிவைக் கொண்டு வருவது என்று யோசித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.. சில நல்ல யோசனைகளும் மனதில் உள்ளன. 
 
ஆனால், கிளைமாக்ஸுக்கு வருவதற்கு முன்பு இன்னும் பல அத்தியாயங்கள் வர வேண்டியிருக்கிறது! 

தொடர்ந்து படித்துவிட்டு உங்களது கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் ப்ரோ!

[tweeny_fory]

man this is hot! I just wish along with the doctor and son, the son also invited his friends, cousins, uncles, and others to use his mom!

ப்ரோ, உங்களது கற்பனைத் திறன் வேற லெவலில் இருக்கு! ? 

மகனை வைத்து இப்படி ஒரு பெரிய ஐடியாவெல்லாம் யோசிக்கிறீர்கள். 

கதையின் போக்கைப் பொறுத்து என்னவெல்லாம் நடக்கப் போகிறது என்பதைப் பொறுத்திருந்து பாருங்கள். தொடர்ந்து உங்களது கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் ப்ரோ

[tweeny_fory]

Usually i don't read incest

But start read this story its vera level

Anyway keep going

ரொம்ப நன்றி ப்ரோ! ? 

பலருக்கு இந்த வகை கதைகள் ஆரம்பத்தில் சற்று தயக்கத்தைத் தரும், ஆனால் நீங்கள் கதையின் சுவாரசியத்தைப் புரிந்து கொண்டு படிக்கத் தொடங்கியது எனக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது. 

'வேற லெவல்' என்று பாராட்டியதற்கும் மிக்க நன்றி.. தொடர்ந்து படித்து ஆதரவு தாருங்கள் ப்ரோ!

[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 26 – இறுதி சிகிச்சை – முழுமையான ஒன்றிணைவு
 
பிரியா குளியலறைக்குள் சென்றாள். கதவைப் பூட்டி, நைட்டியைக் கழற்றினாள். குளிர்ந்த தண்ணீரைத் திறந்தாள். உடல் முழுவதும் ஊற்றினாள். ஆனால் உள்ளே இன்னும் எரிச்சல் இருந்தது. காலையில் மூன்று முறை எட்ஜ் செய்ததும், மாலையில் நான்காவது முறையும் உச்சம் கிடைக்காமல் நிறுத்தப்பட்டதும் அவளைத் தவிக்க வைத்தது. புண்டை துடித்துக்கொண்டே இருந்தது. முலைக்காம்புகள் இன்னும் கடினமாக நிமிர்ந்திருந்தன. 
 
அவள் வெளியே வந்தபோது, ஈரமான பாவாடை உடலில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. தண்ணீர் துளிகள் முலைகளிலும், தொடைகளிலும் வழிந்தன. உள்ளே உடல் எரிந்தது. உச்சம் கிடைக்காத வெப்பம் அவளைச் சுட்டது. 
 
சங்கர் குளித்துவிட்டு வெளியே வந்தான். பிரியா ஆடை அணியத் தொடங்கினாள். பிரா அணியவில்லை. நேரடியாக மெரூன் நிற இறுக்கமான பிளவுஸை அணிந்தாள். முலைகள் பிளவுஸுக்குள் சுதந்திரமாக அசைந்தன. முலைக்காம்புகள் துணியில் தெரிந்தன. 

பாவாடையைக் கட்டினாள். மழிக்கப்பட்ட மென்மையான புண்டை பாவாடைக்குள் மறைந்தது. ஆனால் ஈரம் இன்னும் லேசாகத் தொடைகளில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. கிரீம் நிற பருத்தி புடவையை சுற்றினாள். பல்லுவை இறுக்கமாகக் குத்தினாள். ஆனால் உடல் இன்னும் எரிச்சலுடன் துடித்தது. 
 
--- 
 சென்னை மாலை வானம் ஆழமான ஆரஞ்சு நிறமாக மாறியிருந்தது.
மாலை நேரம். ஆட்டோவில் கிளினிக்குக்குச் சென்றார்கள். பிரியா சங்கரின் தோளில் சாய்ந்திருந்தாள். மனசு ஓடியது. பிரியாவின் கை சங்கரின் பிடியில் நடுங்கியது. அவர்கள் உள்ளே அடியெடுத்து வைத்தபோது.அவளது உடல் இன்னும் முந்தைய தீவிர அமர்வுகளின் அடையாளங்களையும் உணர்ச்சியையும் சுமந்திருந்தது.
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
*ஃபைனல் லெசன்… என்னதான் அது? இது கடைசி பாடமா? இதற்குப் பிறகு டாக்டரைப் பார்க்க முடியாதா? என் பையன் முழுசா எனக்குள்ளே வரப்போறாரா? இல்ல டாக்டர் என்னைத் தயார்படுத்துறாரா? பயமா இருக்கு… ஆனா உடல் எரிகுது… இன்று முழுக்க வரவிடல…* 
 
சங்கர் அவளது கையைப் பிடித்தான். அவளது நடுக்கத்தை உணர்ந்தான். 
 

 
கிளினிக் வாசலில் டாக்டர் ரமேஷ் அவர்களை அன்பான ஆனால் அதிகாரப்பூர்வமான புன்னகையுடன் வரவேற்றார். பின்னால் கதவைப் பூட்டினார். 
 
“பிரியா… சங்கர்… வருக. உங்கள் வீட்டு முன்னேற்ற அறிக்கைகளில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். உங்களுக்கு இடையிலான பிணைப்பு அழகான நிலையை எட்டியுள்ளது. இன்று, நாம் இறுதி மற்றும் மிக முக்கியமான படி எடுக்கிறோம் — முழுமையான ஒன்றிணைவு.” 
 
அவர் அவர்களை உள்ளறைக்கு அழைத்துச் சென்றார். பெரிய வெள்ளைத் துணி விரிக்கப்பட்டிருந்தது. ஏசி மென்மையாக முணுமுணுத்தது. கனமான, எதிர்பார்ப்பு நிறைந்த காற்றை குளிரவைத்தது. 
 
டாக்டர் சங்கரிடம் கேட்டார். “நான் சொன்ன இன்ஸ்ட்ரக்ஷன்ஸ் எல்லாம் ஃபாலோ பண்ணினீங்களா?” 
 
சங்கர் விவரித்தான். காலை மூன்று எட்ஜிங், மசாஜ், மாலை கடைசி எட்ஜிங் எல்லாம். பிரியாவின் முகம் சிவந்திருந்தது. உடல் எரிச்சலால் பளபளத்தது. உச்சம் கிடைக்காத வெப்பம் அவளைச் சுற்றியிருந்தது. டாக்டர் அதைக் கவனித்தார். 
 
“நல்லா இருக்கு. பிரியா, இப்போ இரண்டு பேரையும் ஆடை கழற்று. முதல்ல உன் மகன்.” 
 
பிரியா நடுங்கும் கைகளால் சங்கரின் சட்டையைக் கழற்றினாள்.

 பிறகு டாக்டரின் சட்டையையும் பாநியனையும் கழற்றினாள். 

சங்கரின் லுங்கியை அவிழ்த்தாள். டாக்டரின் பேண்டை இறக்கினாள். 

இருவரும் உள்ளாடையுடன் மட்டும் நின்றார்கள். பிரியா இன்னும் முழு ஆடையுடன் நின்றாள். 
 
அவள் சங்கரின் உள்ளாடையைக் கழற்றக் குனிந்தாள். 

அப்போது டாக்டர் ரமேஷ் அவளுக்குப் பின்னால் வந்து, மெதுவாக அவளது பல்லுவை இழுத்து, புடவையை அவிழ்த்தார். புடவை கீழே விழுந்தது. 

பிரியா பிளவுஸ் மற்றும் பாவாடையுடன் நின்றாள். 
 
“எக்சர்சைஸ் 1-ல இருந்து சமீபத்துல வரை செய்,” என்று டாக்டர் சொன்னார். 
 
பிரியா பிளவுஸின் கீழ் பட்டனைத் திறந்தாள். சங்கரின் சுன்னியை வாயில் எடுத்து உறிஞ்சினாள். 

பிறகு சுன்னியை பிளவுஸின் கீழ் பகுதியில், முலைகளுக்கு இடையில் வைத்து, முலைகளை அழுத்தி திட் ஃபக்கிங் செய்தாள். 

டாக்டர் மீதி பட்டன்களைத் திறந்து, அவளது முலைகளைப் பிடித்து அழுத்தினார். பிரியா தொடர்ந்து திட் ஃபக்கிங் செய்தாள். 

பிறகு மீண்டும் வாயில் எடுத்து உறிஞ்சினாள். சங்கர் அவளது வாயில் வெளியேற்றினான். பிரியா விழுங்கினாள். 
 
டாக்டர் சங்கரின் சுன்னியைப் பரிசோதித்தார். முன்தோல் நன்றாக விரிந்திருந்தது. தலை கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக வெளிப்பட்டிருந்தது. 

இன்னும் கொஞ்சம் பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது. 
 
“சிறப்பான முன்னேற்றம். நீ ரெடி. இப்போ பிரியா எவ்வளவு ரெடின்னு பார்க்கணும். அவள் உன்னைச் சப்போர்ட் பண்ணுவானான்னு.” 
 
சங்கரிடம் பிரியாவின் பாவாடையைக் கழற்றச் சொன்னார். பிரியா படுத்தாள். வெள்ளைத் துணியின் மேல் நிர்வாணமாகக் கிடந்தாள். 

இருவரும் அவளது உடலைப் பார்த்தார்கள். மழிக்கப்பட்ட மென்மையான புண்டை, வீங்கிய முலைகள், ஆயில் பளபளப்பு. 
 

டாக்டர் ஒரு டிஜிட்டல் தெர்மோமீட்டரையும், மென்மையான மருத்துவ ப்ரோப் ஒன்றையும் எடுத்தார்.   

“வெப்பமும், மென்மையும் அளக்கணும். முதல்ல தெர்மோமீட்டர். பிறகு ப்ரோப்.” 
 
அவர் தெர்மோமீட்டரை மெதுவாக அவளது புண்டைக்குள் செலுத்தி, வெப்பத்தை அளந்தார். பிறகு லூப்ரிகேட் செய்த மென்மையான ப்ரோபை உள்ளே விட்டு, சுழற்றி, மென்மையைப் பரிசோதித்தார். 
 
“நல்லா ஹாட். மென்மையா இருக்கு. ரெடி.” 

[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 26 – சப்-பார்ட்: பரிசோதனையும், ரெடி என்ற அறிவிப்பும்

 
பிரியா வெள்ளைத் துணியின் மேல் மல்லாக்கப் படுத்திருந்தாள். கால்கள் சற்று விரிந்தபடி. 

அவளது மழிக்கப்பட்ட மென்மையான புண்டை டியூப் லைட்டின் கீழ் தெளிவாகத் தெரிந்தது. 

வெளிப்புற உதடுகள் சற்று வீங்கியிருந்தன. கிளிட் லேசாக வெளியே தெரிந்தது. 

முலைகள் இருபுறமும் சாய்ந்து, முலைக்காம்புகள் இன்னும் கடினமாக நிமிர்ந்தபடி இருந்தன. 

உடல் முழுவதும் மசாஜ் ஆயிலின் பளபளப்பு இருந்தது. 

காலையிலிருந்து நான்கு முறை எட்ஜ் செய்யப்பட்டதால் அவளது உடல் மிகவும் உணர்ச்சி மிகுந்திருந்தது. 

சிறிய காற்றுபட்டாலும் நடுங்கும் நிலை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் வெள்ளை கையுறை அணிந்தார். ஒரு டிஜிட்டல் தெர்மோமீட்டர், மென்மையான நீண்ட மெடிசினல் ப்ரோப், மற்றும் ஒரு சிறிய ஐஸ் பேக் ஆகியவற்றை எடுத்தார். 

சங்கர் பக்கத்தில் நின்று, அம்மாவின் நிர்வாண உடலை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவன் சுன்னி ஏற்கனவே நிமிர்ந்திருந்தது. 
 
“முதல்ல உன் மாதவிடாய் விவரம் சொல்லு பிரியா,” என்று டாக்டர் அமைதியாகக் கேட்டார். 
 
பிரியா சற்று தயங்கினாள். முகத்தில் வெட்கம் பரவியது. “கடந்த முறை… இந்த மாதம் 8-ஆம் தேதி முடிஞ்சது டாக்டர்… வழக்கம் போல 4 நாள் இருந்தது…” 
 
டாக்டர் மனதில் கணக்கு போட்டார். “இன்று 3-ஆம் தேதி. அப்படின்னா உன் அடுத்த மாதவிடாய் சுமார் 5 அல்லது 6 நாட்களில் வர வாய்ப்பு இருக்கு. இன்று முதல் 3–4 நாட்கள் பாதுகாப்பான நேரம். ஃபைனல் ட்ரீட்மென்ட்டுக்கு ஏற்ற நாள். கரு உருவாகும் ஆபத்து குறைவு.” 
 
அவர் தெர்மோமீட்டரை எடுத்து, கொஞ்சம் லூப்ரிகேண்ட் தடவினார். “இப்போ உள்ளே வெப்பத்தை அளக்கப்போறேன். அசையாதே.” 
 
மெதுவாக தெர்மோமீட்டரை அவளது புண்டைக்குள் செலுத்தினார். பிரியா உடனே சிலிர்த்தாள். உடல் லேசாக வளைந்தது. “ஆஹ்… குளிர்சா… டாக்டர்…” 
 
“பொறு. 10 விநாடி தான்,” என்று டாக்டர் சொன்னார். தெர்மோமீட்டர் உள்ளே இருக்கும்போது பிரியாவின் தொடைகள் நடுங்கின. அவளது முலைகள் ஏறி இறங்கின. 

சில விநாடிகள் கழித்து அவர் எடுத்துப் பார்த்தார். 
 
“உள் வெப்பம் 38.2. நல்லா அதிகம். உடல் ரொம்ப ரெஸ்பான்சிவ்-ஆ இருக்கு. 

காலையில எட்ஜ் பண்ணி வரவிடாததால் வெப்பம் அதிகமாகி இருக்கு.” 
 
பிறகு மென்மையான ப்ரோபை எடுத்து, நிறைய லூப்ரிகேண்ட் தடவினார். 

“இப்போ மென்மையும் ஆழமும் பார்க்கப்போறேன். ரிலாக்ஸ்.” 
 
ப்ரோபை மெதுவாக அவளது புண்டைக்குள் செலுத்தினார். 

முதலில் தலை மட்டும். பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆழமாகத் தள்ளினார். 

பிரியாவின் இடுப்பு தானாகவே உயர்ந்தது. 

“ஆஹ்ஹ்… டாக்டர்… உள்ளே… ஆஹ்… பெருசா…” 
 
டாக்டர் ப்ரோபை முழு ஆழத்திற்குள் விட்டு, மெதுவாகச் சுழற்றினார். 

உள்சுவர்களைத் தொட்டுப்பார்த்தார். “பார் சங்கர். உள்ளே மென்மையா இருக்கு. சுவர்கள் நல்லா ரிலாக்ஸ் ஆகியிருக்கு. 

உன் சுன்னி போகும் அளவுக்கு இடம் இருக்கு. இன்னும் கொஞ்சம் தளர்ந்தா முழுசா ஏத்துக்கும்.” 
 
அவர் ப்ரோபை மெதுவாக உள்ளே வெளியே நகர்த்தினார். 

ஒவ்வொரு தள்ளலிலும் பிரியா முனகினாள். 

அவளது கைகள் துணியை இறுக்கமாகப் பிடித்தன. 

கால் விரல்கள் சுருங்கின. காலையிலிருந்து அடைக்கப்பட்ட உச்சம் மீண்டும் நெருங்கியது. 
 
“ஆஹ்… டாக்டர்… மெதுவா… ஆஹ்… உள்ளே நல்லா இருக்கு… ஆனா… வரப்போகுது…” என்று பிரியா தவித்தாள். 
 
டாக்டர் ப்ரோபை உள்ளே வைத்தபடியே, ஒரு சிறிய ஐஸ் பேக்கை எடுத்தார். 

“இப்போ கொஞ்சம் குளிர்சா தொடப்போறேன். உன் உடல் எப்படி ரியாக்ட் பண்றதுனு பார்க்கணும்.” 
 
ஐஸ் பேக்கை முதலில் அவளது உள் தொடையில் வைத்தார். பிரியா சிலிர்த்தாள். 

பிறகு மெதுவாக மேலே கொண்டு சென்று, கிளிட் அருகில் வைத்தார். 

குளிர்ந்த தொடுதல் அவளை வன்மையாக அதிரவைத்தது. 
 
“ஆஹ்ஹ்ஹ்! குளிர்சா… ஆஹ்… டாக்டர்… என்ன ஆகுது…”  
 
அவர் ஐஸ் பேக்கை மெதுவாகக் கிளிட் மீது உருட்டினார். அதே நேரத்தில் ப்ரோபை உள்ளே ஆழமாகத் தள்ளி, சுழற்றினார். 

குளிர்ச்சியும், ஆழமான அழுத்தமும் ஒன்றாகச் சேர்ந்ததும் பிரியாவின் உடல் முழுவதும் இறுகியது. 

கால்கள் நடுங்கின. 

முலைகள் வேகமாக ஏறி இறங்கின. 

முலைக்காம்புகள் இன்னும் கடினமாகின. 
 
“நிறுத்துங்க… வருது… ஆஹ்ஹ்… என்னால தாங்க முடியல…” என்று அவள் உரக்கக் கூச்சலிட்டாள். கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. 
 
டாக்டர் வேகத்தைக் கொஞ்சம் அதிகரித்தார். 

ஐஸ் பேக் கிளிட்டை அழுத்த, ப்ரோப் உள்ளே ஆழமாகச் சென்று வந்தது. 

பிரியாவின் முதுகு துணியிலிருந்து உயர்ந்தது. உடல் வளைந்தது. 

தொடைகள் டாக்டரின் கையை இறுக்கமாக அழுத்தின. 
 
திடீரென அவள் உடைந்தாள். உரத்த, உடைந்த கூச்சல் அறையை நிரப்பியது. “ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்! வர்றேன்… டாக்டர்… ஆஹ்ஹ்…”  
 
புண்டை ப்ரோபைச் சுற்றி வலுவாகச் சுருங்கியது. சாறு பீறிட்டு வெளியேறியது. உடல் முழுவதும் நடுங்கியது. 

நீண்ட நேரமாக அடைக்கப்பட்ட உச்சம் ஒரே நேரத்தில் வெடித்தது. 

அவள் துணியின் மேல் நடுங்கியபடி, கண்ணீர் வழிய, மூச்சு வாங்கியபடி கிடந்தாள். 

முலைகள் வேகமாக ஏறி இறங்கின. தொடைகள் இன்னும் விதிர்த்தபடி இருந்தன. 
 
டாக்டர் ப்ரோபையும் ஐஸ் பேக்கையும் மெதுவாக எடுத்துவிட்டார். அவளது தொடையை மென்மையாக வருடினார். 

“இப்போ பார்த்தாயா சங்கர்? உன் அம்மாவின் உடல் நல்லா ரெஸ்பான்ட் பண்றது. மென்மையா இருக்கு. வெப்பமா இருக்கு. மஸ்ஸல் கண்ட்ரோல் நல்லா இருக்கு. அவள் உச்சத்தை அடைஞ்சாலும் மீண்டும் ரெடி ஆகும் நிலையில் இருக்கு.” 
 
அவர் பிரியாவின் முகத்தைப் பார்த்தார். அவளது கண்களில் இன்னும் கண்ணீர் நின்றது. மூச்சு இன்னும் வாங்கியபடி இருந்தது. 
 
“பிரியா, நீ ரெடி. 

இன்று ஃபைனல் ட்ரீட்மென்ட் தொடங்கப்போறோம். 

முதல்ல நான் உன்னைத் தயார் பண்ணுவேன். 

உன் உடலை இன்னும் கொஞ்சம் தளர்த்துவேன். 

பிறகு உன் மகன் முழுமையாக உனக்குள்ளே சேருவான். 

இதுதான் இறுதி சிகிச்சை. புரிஞ்சதா?” 
 
பிரியா கண்களில் கண்ணீருடன் மெதுவாகத் தலையாட்டினாள். 

குரல் வரவில்லை. உடல் இன்னும் நடுங்கியபடி இருந்தது. உச்சம் வந்த பிறகும், உள்ளே ஒரு வெறுமையும், பயமும், எதிர்பார்ப்பும் கலந்திருந்தது. 
 
டாக்டர் கையுறையைக் கழற்றி, சங்கரிடம் திரும்பினார். 

“இப்போ நான் தொடங்கப்போறேன். நீ பக்கத்துல நின்னு பாரு. கத்துக்கு. உன் அம்மாவின் உடல் எப்படி ஏத்துக்கிறாள்னு கவனி.” 
 
அறை அமைதியாகியது. ஏசி-யின் மென்மையான முணுமுணுப்பு மட்டும் கேட்டது. 

பிரியாவின் நெஞ்சு ஏறி இறங்கியது. 

சங்கரின் சுன்னி முழுவதுமாக நிமிர்ந்தபடி துடித்தது. 

ஃபைனல் ட்ரீட்மென்ட் இப்போது உண்மையில் தொடங்கப்போயிற்று. 

[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 26 – டாக்டர் ரமேஷின் நுழைவு
 
பிரியா வெள்ளைத் துணியின் மேல் மல்லாக்கப் படுத்திருந்தாள். கால்கள் இன்னும் விரிவாகத் திறந்தபடி. அவளது மழிக்கப்பட்ட புண்டை, டாக்டர் முன்பு ப்ரோப் மற்றும் ஐஸ் மூலம் வலுக்கட்டாயமாகக் கொடுத்த உச்சத்தினால் இன்னும் துடித்து, பளபளத்தபடி இருந்தது. 

தெளிவான சாறு அவளது வீங்கிய வெளிப்புற உதடுகளிலிருந்து மெதுவான, பளபளப்பான துளிகளாகக் கசிந்து, சூத்தின் பிளவை வழியாக ஓடி, கீழே உள்ள துணியை நனைத்தது. 

அவளது கனமான முலைகள் ஒவ்வொரு பதட்டமான, ஆழமற்ற மூச்சுடனும் ஏறி இறங்கின. சிறிய பரிசோதனை அறையின் காற்று கனமாக இருந்தது — அவளது ஆசையின் வாசனையும், கிளினிக்கின் லேசான கிருமிநாசினி வாசனையும் கலந்திருந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளது திறந்த தொடைகளுக்கு இடையில் முழங்கால் ஊன்றினார். அவர் தன் உள்ளாடையின் எலாஸ்டிக்கில் கட்டைவிரல்களை மாட்டி, மெதுவாக இடுப்பின் மேல் இருந்து கீழே தள்ளினார். 

அவனது சுன்னி கனமான தாவலுடன் வெளியே வந்தது — மெல்லிய, நீண்ட, கிட்டத்தட்ட முழு ஒன்பது அங்குல கடினமான, நரம்புகள் புடைத்த சதை. தலை ஏற்கனவே அடர் ஊதா நிறத்தில் சிவந்திருந்தது. 

அதன் மேல் தடித்த, தெளிவான ப்ரீகம் துளி ஒன்று நடுங்கி, சொட்டப்போவது போல் இருந்தது. தண்டு சற்று மேல்நோக்கி வளைந்தபடி உயர்ந்திருந்தது. நரம்புகள் உயர்ந்த கோடுகளாகத் தெரிந்தன. சருமம் இறுக்கமாக இழுக்கப்பட்டு, மேலே உள்ள விளக்கின் கீழ் பளபளத்தது. அவனது முட்டைகள் நிரம்பியபடி, அடிப்பகுதிக்கு நெருக்கமாகத் தொங்கின. 
 
பிரியாவின் கண்கள் விரிந்தன. அவள் உடனே கால்களைச் சற்று மூடி, கைகளால் முலைகளை மறைத்தாள். முகத்தில் பயம் பரவியது. 


“டாக்டர்… இது… ஏன்? நீங்களும்… என்னை…? வேண்டாம் டாக்டர்… என் பையன் இருக்கான்… இது சரியில்ல…” அவளது குரல் நடுங்கியது. கண்ணீர் மீண்டும் வந்தது. 

டாக்டர் அமைதியாக அவளைப் பார்த்தார். கோபம் இல்லாமல், பொறுமையாகப் பேசினார். 

“பிரியா, கேள். நீ கடைசியா எப்போ உனக்குள்ளே ஆண் சுன்னியை ஏத்துக்கினே? 17 வருஷமாச்சே. 

உன் புண்டை இப்போ கிட்டத்தட்ட கன்னி மாதிரி டைட்-ஆ இருக்கு. 

பாரு உன் மகன் சுன்னியை. எவ்வளவு தடிமன். எவ்வளவு வளைவு. அவன் இப்போ நேரா உனக்குள்ளே தள்ளினா… உனக்கு பயங்கர வலிக்கும். 

கிழிஞ்சு போகும். அவனுக்கும் வலிக்கும். சிகிச்சை பாதியிலேயே நின்னு போகும்.” 

அவர் சங்கரின் சுன்னியைச் சுட்டிக்காட்டினார். 

“உன் மகன் சுன்னி தடிமனா இருக்கு. முன்தோல் இன்னும் முழுசா பின்வாங்கல. அவன் முழுசா உள்ளே போகணும்னா… 

உன் புண்டை முதல்ல நல்லா தளர்ந்து, ஈரமா, தயார் ஆகணும். அதனால்தான் நான் முதல்ல செய்யணும். 

நான் உள்ளே போய், உன் சுவர்களை மெதுவாக நீட்டி, உனக்கு உச்சம் கொடுத்து, உன் உடலை ரெடி பண்ணுவேன். 

அதுக்கப்புறம் தான் உன் மகன் வருவான். இது உன் மகன் சிகிச்சைக்காக. உனக்காகவும் தான்.” 

பிரியா அழுதுகொண்டே கேட்டாள். “ஆனா டாக்டர்… நீங்க என்னை… அது… தப்பு இல்லையா?” 

டாக்டர் மெதுவாக தலையை ஆட்டினார். “நான் இதுவரை உன் மகனுக்காக மட்டும் பண்ணல. உனக்காகவும் பண்ணினேன். 

உன் உடல் எப்படி ரியாக்ட் பண்றதுனு பார்த்தேன். உன்னை மெல்ல திறந்தேன். இப்போ இந்த கடைசி படியும் உன் மகன் முழுசா குணமாகணும்னா அவசியம். 

நீ ஒத்துக்கலனா… அவன் சுன்னி முழுசா திறக்காது. வலி நீடிக்கும். புரிஞ்சதா?” 

பிரியா நீண்ட நேரம் அமைதியாக இருந்தாள். கண்ணீர் வழிந்தது. சங்கரின் முகத்தைப் பார்த்தாள். 

அவன் பதற்றத்துடன் நின்றான். பிறகு டாக்டரைப் பார்த்தாள். 

இதுவரை அவர் செய்த எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது — எட்ஜிங், மசாஜ், பரிசோதனை, உணர்ச்சிகளைத் திறந்தது. அவளது உடல் இப்போது உயிர்ப்புடன் இருந்தது. 

மெதுவாக அவள் தலையாட்டினாள். குரல் மெல்லியதாக வெளிப்பட்டது. 

“சரி டாக்டர்… நீங்க பண்ணுங்க… என் பையனுக்காக… எனக்காகவும்…” 

டாக்டர் திருப்தியுடன் தலையாட்டினார். 

“நல்லா முடிவு. இப்போ 69 நிலைக்கு வா. நீ மேல ஏறு. 

நான் உன் புண்டையை நல்லா சுவைச்சு, ஈரமாக்குறேன். நீ என் சுன்னியை 
வாயில் எடு.” 


பிரியா நடுங்கும் கால்களுடன் எழுந்து, டாக்டர் மல்லாக்கப் படுத்ததும் அவன் மேல் ஏறினாள். அவளது புண்டை டாக்டரின் முகத்திற்கு மேல் தொங்கியது. 

அவள் முன்னால் குனிந்து, அவனது நீளமான சுன்னியை வாய்க்குள் எடுத்தாள். 

டாக்டர் உடனே அவளது புண்டையை இரு கைகளாலும் பிடித்து, நாக்கை ஆழமாக நீட்டினார். நீண்ட, பசியுடன் கூடிய ஸ்ட்ரோக்குகள். கிளிட்டை உறிங்கினார். 

மடிப்புகளுக்குள் நாக்கைத் தள்ளினார். அவளது சாற்றைச் சுவைத்தார். 
ஸ்லர்ப்… ம்ம்ம்… லிக்… ஸ்லர்ப்… 

“ஆஹ்ஹ்… டாக்டர்… உங்க நாக்கு… ஆஹ்…” பிரியா முனகியபடி, அவனது சுன்னியை ஆழமாக உறிஞ்சினாள். உமிழ்நீர் வழிந்தது. 

டாக்டர் அவளது சாற்றை ஆர்வத்துடன் குடித்தார். நாக்கு ஆழமாகச் சென்று, சுவர்களைத் தொட்டது. பிரியாவின் இடுப்பு தானாகவே அசைந்தது. 

அவளது முலைகள் டாக்டரின் வயிற்றில் அடித்தன. சங்கர் பக்கத்தில் நின்று, அம்மாவின் புண்டை டாக்டரின் வாயில் மூழ்கியதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். 

டாக்டர் தொடர்ந்து நக்கி, உறிஞ்சி, சுவைத்தார். பிரியாவின் உடல் மீண்டும் சூடாகியது. முனகல்கள் உயர்ந்தன. 69 நிலை அறையை ஈரமான ஒலிகளால் நிரப்பியது. 

அவர் நேராக அவளது புண்டைக்குச் செல்லவில்லை. அதற்குப் பதிலாக மேலே நகர்ந்து, அவளது மென்மையான வயிற்றின் மேல் சவாரி செய்தார். 

அவனது கனமான சுன்னி அவளது கனமான முலைகளுக்கு இடையிலான வெதுவெதுப்பான பள்ளத்தாக்கில் ஓய்ந்தது. அவர் அவளது கண்களுக்குள் நேராகப் பார்த்தார். குரல் அமைதியாகவும், ஆனால் முழுமையான அதிகாரத்துடனும் இருந்தது. 

“வாயைத் திற பிரியா. நான் அந்தப் பதினேழு வருட டைட் புண்டையை நீட்டுவதற்கு முன், என் சுன்னி உன் எச்சிலால் ஈரமாகட்டும். பளபளக்கட்டும். திற.”

பிரியாவின் கண்கள் ஒரு முறை சங்கரை நோக்கிச் சென்றன. அவன் சில அடி தூரத்தில் முழுவதுமாக நிர்வாணமாக நின்றிருந்தான். அவனது தடிமனான சுன்னி கடினமாக நிமிர்ந்து, ஏற்கனவே மெல்லிய, தொடர்ச்சியான ப்ரீகம் இழை ஒன்று தண்டின் வழியாகக் கீழே வழிந்தபடி இருந்தது. பிறகு அவள் வாயைத் திறந்தாள். 

 
ரமேஷ் பரந்த, ப்ரீகம் பூசிய தலையை அவளது மென்மையான உதடுகளுக்குள் வழிநடத்தினார். உப்பு சுவை உடனே அவளது நாக்கை நிரப்பியது. அவர் ஆழமாகத் தள்ளினார் — மெதுவாக ஆனால் இடைவிடாமல் — தடித்த தலை அவளது தொண்டையின் மென்மையான வாயிலைத் தொடும் வரை. 
 
“தொண்டையை ரிலாக்ஸ் பண்ணு. கொஞ்சம் மட்டும். எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் எடுத்துக்கோ.” 
 
அவர் இன்னும் ஒரு அங்குலம் முன்னால் அழுத்தினார். 

பிரியா மென்மையாக வாந்தி எடுத்தாள். 

கண்களில் உடனே நீர் வந்தது. ஆனால் அவள் பின்வாங்கவில்லை. 

அவனது சுன்னியின் தலை அவளது தொண்டையின் இறுக்கமான வளையத்தைத் தாண்டி, சுருக்கமான, ஆழமற்ற டீப் த்ரோட்டுக்குள் நுழைந்தது. 

தடித்த உமிழ்நீர் திடீரெனத் தண்டைச் சுற்றி வெள்ளமெனப் பெருகியது. அவர் அங்கே நான்கு நீண்ட விநாடிகள் நின்றார். அவளது தொண்டையின் ஈரமான, ரிதமான சுருக்கம் அவனை நிராகரிக்க முயன்று, பிறகு அடிபணிவதை உணர்ந்தார். 

பிறகு அவர் கிட்டத்தட்ட நுனி வரை வெளியே இழுத்தார். 

நீண்ட, பளபளக்கும் உமிழ்நீர் இழைகள் அவளது உதடுகளிலிருந்து அவனது சுன்னியின் பளபளக்கும் தலை வரை நீண்டன. அவர் மீண்டும் உள்ளே தள்ளினார் — இந்த முறை இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக. 

குறுகிய, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஸ்ட்ரோக்குகளுடன் அவளது வாயைப் புணர்ந்தார். ஒவ்வொரு முறையும் தலை அவளது தொண்டை வாயிலைத் தொட்டதும் அவள் வாந்தி எடுத்தாள். 

மேலும் உமிழ்நீர் பெருகி, அவனை மேலும் தடிமனாகப் பூசி, முழு ஒன்பது அங்குல தண்டும் ஈரமாக, பளபளப்பாக மின்னும் வரை. உமிழ்நீர் இழைகள் தலையிலிருந்து அவளது முலைகளின் மேல் சொட்டின. 

**டாக்டர் ரமேஷின் எண்ணங்கள்:**   


இவளது வாய் சூடாகவும், மென்மையாகவும், ஏற்கனவே என் சுன்னியை உமிழ்நீரால் மூழ்கடிக்கிறது. பெர்ஃபெக்ட். 

நான் அந்த மூடிய புண்டைக்குள் தள்ளும்போது ஒவ்வொரு அங்குலமும் இவளது சொந்த உமிழ்நீரால் பளபளக்க வேண்டும். 

இவளது கண்களில் கண்ணீர் தோன்றுவதைப் பார். தொண்டை எப்படி துடித்து, பிறகு எனக்குத் திறக்கிறது என்று பார். 

சங்கர் அவனது அம்மா ஒரு சுன்னியை வாயில் ஏற்றுக்கொள்வதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். உமிழ்நீர் இவளது தாடையில் வழிவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். 

அவன் கற்றுக்கொள்கிறான். ஒரு பெண்ணின் உடலில் ஆணுக்காகத் திறக்க வேண்டிய இடம் ஒன்றுக்கு மேற்பட்டது.
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   

அனது சுன்னி என் வாயை நிரப்புகிறது. என் தொண்டையை அழுத்துகிறது. அவனது ப்ரீகத்தின் சுத்தமான உப்பு சுவையை என் சொந்த உமிழ்நீருடன் கலந்து ருசிக்கிறேன். என் கண்களில் நீர் வழிகிறது. 

நான் வாந்தி எடுக்கிறேன். ஆனாலும் அவர் சொன்னதால் வாயைத் திறந்தே வைத்திருக்கிறேன். 

சங்கர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். என் மகன் அவனது அம்மா ஒரு டாக்டரின் சுன்னியில் மென்மையாக மூச்சுத் திணறுவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். 

வெட்கம் இருக்கிறது. ஆனால் அதற்கு அடியில் ஏதோ சூடான ஒன்று விழிக்கிறது — இது ஆரம்பம் மட்டுமே என்ற அறிவு. விரைவில் இந்த அதே ஈரமான சுன்னி பதினேழு வருட வெறுமைக்குப் பிறகு என் புண்டையை வலுக்கட்டாயமாகத் திறக்கும்.*
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:**   
அம்மாவின் உதடுகள் அவனது சுன்னியைச் சுற்றி நீண்டுள்ளன. உமிழ்நீர் அவளது தாடையில் வழிந்து, முலைகளின் மேல் சொட்டுகிறது. 

ஒவ்வொரு முறையும் அவர் ஆழமாகத் தள்ளும்போது அவள் வாந்தி எடுத்து, மேலும் உமிழ்நீர் அவனைப் பூசுகிறது. 

இப்படித்தான் ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணைத் தயார் செய்கிறான். முதலில் வாயால் ஈரமாக்கி, பிறகு அவளது புண்டைக்குள் நுழையும்போது வழி ஏற்கனவே வழுவழுப்பாக இருக்கும்படி செய்கிறான். 

நான் இதை நினைவில் வைத்துக்கொள்வேன். என் முறை வரும்போது நானும் இவளை இதேபோல் செய்ய வைப்பேன்.
 
முழு ஒன்றரை நிமிடம் அவளது வாயைப் புணர்ந்த பிறகு, அவர் ஈரமான சப்தத்துடன் வெளியே இழுத்தார். அவனது சுன்னி கடினமாக நிமிர்ந்து, முழுவதுமாக அவளது தடித்த, பளபளக்கும் உமிழ்நீர் இழைகளால் பூசப்பட்டிருந்தது. அவை தலையிலிருந்து மெதுவாகச் சொட்டி, உயர்ந்த நரம்புகளின் வழியாக ஓடின. 

அவர் மீண்டும் அவளது தொடைகளுக்கு இடையில் நகர்ந்து, உமிழ்நீர் பூசிய தலையை அவளது ஏற்கனவே சொட்டும் புண்டையில் ஒரு முறை துடைத்து, உமிழ்நீரை அவளது தெளிவான சாற்றுடன் கலந்து, நேராக அவளது கண்களுக்குள் பார்த்தார்.

[tweeny_fory]

“இப்போ உண்மையான திறப்பு தொடங்குகிறது. மூச்சு விடு பிரியா. நான் இதை அங்குல அங்குலமாக உனக்குள் செலுத்தப்போகிறேன். 

உன் புண்டை பதினேழு வருடங்களாக ஒரு ஆணையும் ஏற்கவில்லை. அது என்னை எதிர்க்கும். 

உனக்கு வலி இருக்கும். 

நீ அழுவாய். ஒவ்வொரு அங்குலமும் உள்ளே போகும்போது நீ என்ன உணர்கிறாய் என்பதை என்னிடமும் உன் மகனிடமும் சொல்ல வேண்டும். புரிந்ததா?” 
 
“ஆமா… டாக்டர்… புரிஞ்சுது…” 
 
அவர் பரந்த, உமிழ்நீர் பூசிய தலையை அவளது இறுக்கமான புண்டையில் வைத்துத் தள்ளினார். 
 
தலை மூடிய தசை வளையத்தை அழுத்தியது. பல நீண்ட விநாடிகள் அவளது உடல் அவனை முழுவதுமாக மறுத்தது. 

வாயில் இறுக்கமாகச் சுருங்கி, நுழைவைத் தடுக்க முயன்றது. 

பிறகு உமிழ்நீர் மற்றும் அவளது சொந்த சாற்றின் தடித்த பூச்சு தலையை திடீரென, ஈரமான அனுமதியுடன் உள்ளே நுழைய அனுமதித்தது. 

பிரியாவின் முதுகு துணியிலிருந்து கூர்மையாக உயர்ந்தது. 

கூர்மையான, உடைந்த கூச்சல் அவளது தொண்டையிலிருந்து கிழிந்தது. கண்களில் உடனே கண்ணீர் தோன்றி வழியத் தொடங்கியது. 
 
“ஆஹ்ஹ்—! டாக்டர்… தலை… உள்ளே இருக்கு… ரொம்ப தடிமனா… என் புண்டையின் வாயை அகலமா நீட்டுது… எரிகுது… ரொம்ப எரிகுது…!” 
 
ரமேஷ் முழுவதுமாக அசையாமல் நின்றார். தலை மட்டும் உள்ளே புதைந்திருந்தது. அவளது சுவர்கள் தடித்த கிரீடத்தைச் சுற்றி துடித்து, இழுப்பதை உணர விட்டார். 

இறுக்கமான பிடியால் ஏற்கனவே அவனது நுனியிலிருந்து ப்ரீகம் பிழியப்பட்டது. 
 
“ஒரு அங்குலம் பிரியா. தலை மட்டும். 

நீ எவ்வளவு டைட்-ஆ இருக்கிறாய் என்று உணர். 

உன் புண்டை என்னை மூடிய முஷ்டி மாதிரி பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு. 

பதினேழு வருட வெறுமை உன்னை மீண்டும் கிட்டத்தட்ட கன்னி டைட்-ஆ ஆக்கிடுச்சு. உன் மகனிடம் எப்படி இருக்குன்னு சொல்லு.” 
 
“சங்கர்… டா… அவனுடைய சுன்னியின் தலை அம்மாவின் புண்டைக்குள்ள இருக்கு… ரொம்ப அகலமா… நீட்டுறது எரிகுது… என் சுவர்கள் அதைத் தள்ளிவிட முயற்சிக்குது… ஆஹ்ஹ்…!” 
 
அவர் இரண்டாவது அங்குலத்தைத் தள்ளினார். 

தண்டு மெதுவாக உள்ளே சறுக்கியது. உமிழ்நீர் பாதையை சாத்தியமாக்கியது. ஆனாலும் அவளது உள்சுவர்கள் அவ்வளவு இறுக்கமாக இறுக்கின, 

அவனது உணர்ச்சி மிகுந்த சருமத்தில் ஒவ்வொரு தசை முகடும் இழுபடுவதை அவர் உணர்ந்தார். பிரியாவின் கைகள் துணியை முஷ்டியாகப் பிடித்து, கணுக்கால் வெளுத்தது. 

கண்ணீர் சுதந்திரமாகக் கோயில்களின் வழியாக முடியில் வழிந்தது. 

புதிய தெளிவான சாறு நுழைந்த சுன்னியைச் சுற்றிக் கசிந்து, அவனது முட்டைகளின் மேல் ஓடியது. 
 
“இரண்டு அங்குலம். இன்னும் ரொம்ப டைட். ஏற்கனவே அந்த ஈரமான சப்தத்தைக் கேள் — ஸ்க்லிக் — ஆனாலும் உன் சுவர்கள் எளிதாகத் திறக்க மறுக்குது. 

பதினேழு வருட வெறுமை ஒரு பெண்ணின் புண்டைக்கு இப்படித்தான் செய்கிறது.” 
 
“டாக்டர்… ஆஹ்ஹ்… சுவர்கள்… வலுக்கட்டாயமாப் பிரிக்கப்படுது… இப்போ ஆழமா வலிக்குது… உள்ளே ஒவ்வொரு நரமும் தேய்க்கிற மாதிரி உணர்றேன்… 

என்னிடமிருந்து சாறு கொட்டறது… என்னால நிறுத்த முடியல… சங்கர், அம்மாவின் புண்டை துணி முழுக்கக் கசிந்துட்டு இருக்கு…” 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
எரிகுது. கடவுளே, நெருப்பு மாதிரி எரிகுது. தலை ஏற்கனவே ரொம்ப அகலமா இருந்தது. 

இப்போ இன்னும் அதிகம் உள்ளே சறுக்குது. 

நீட்ட மறந்த இடங்களை நீட்டுது. என் சுவர்கள் அவனை எதிர்த்துப் போராடுது. அதே நேரத்துல அவனைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, பிடிச்சுக்கிட்டு, நுழைவைச் சுற்றி மேலும் மேலும் சாறு கக்கிட்டு இருக்கு — என் உடலே பாதையை எளிதாக்க முயற்சிக்கிற மாதிரி. 

கண்ணீர் கொட்டறது. என்னால நிறுத்த முடியல. 

வலி கூர்மையாவும், ஆழமாவும், தொடர்ச்சியாவும் இருக்கு. 

ஆனாலும் அதற்கு அடியில் ஏதோ ஒன்று விழிக்குது — ஒரு வெப்பம், ஒரு பயங்கரமான தேவை, நிரப்பப்பட்ட நினைவு… நான் இறந்துவிட்டதாக நினைத்த நினைவு. 

என் மகன் இந்த டாக்டரின் சுன்னியின் ஒவ்வொரு அங்குலமும் அவனது அம்மாவின் புண்டைக்குள் மறைவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். 

நான் வெட்கத்தால் இறந்திருக்க வேண்டும். அதற்குப் பதிலாக நான் அழுது, முனகி, ஒரு விபச்சாரி மாதிரி கசிந்துகொண்டிருக்கிறேன்.* 
 

ரமேஷ் அவளுக்கு மூன்றாவது அங்குலத்தைச் செலுத்தினார்.

 அவளது புண்டையின் இறுக்கமான பட்டு போன்ற சுவர்கள் விருப்பமின்றி மட்டுமே அடிபணிந்தன. சுவர்கள் அவ்வளவு இறுக்கமாகப் பிடித்தன, அவனது நுனியிலிருந்து தொடர்ச்சியான மெதுவான ப்ரீகம் பிழியப்பட்டு, அவளது சாற்றுடனும் ஏற்கனவே பூசியிருந்த உமிழ்நீருடனும் கலந்தது. 
 
“மூன்று அங்குலம். உன் புண்டை என் சுன்னியின் ஒவ்வொரு நரத்தையும் கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு. 

உன் சுவர்கள் துடித்து என்னைத் தள்ளிவிட முயற்சிக்கிறதை என்னால் உணர முடிது — அதே நேரத்துல என்னைப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு. 

பேசிக்கொண்டே இரு. இவ்வளவு காலத்துக்குப் பிறகு ஒரு பெண் திறக்கப்படும்போது என்ன உணர்கிறாள் என்பதை உன் மகன் கேட்கணும்.” 
 
“நான்கு… ஆஹ்ஹ்… டாக்டர்… மெதுவா… ப்ளீஸ்… நீட்டுறது ரொம்ப அதிகம்… 

என் சுவர்கள் உள்ளே இருந்து எரிகுது… உங்க சுன்னியின் ஒவ்வொரு முகடும் ஆழமா தேய்க்கிறதை உணர்றேன்… சாறு கொட்டிக்கொண்டே இருக்கு… 

சங்கர்… அம்மா எவ்வளவு ஈரமா இருக்கான்னு பார்… துணி ஏற்கனவே நனைஞ்சுடுச்சு…” 
 
அவர் ஐந்தாவது அங்குலத்தைத் தள்ளினார். 

அவனது நீளத்தில் பாதி இப்போது அவளுக்குள் புதைந்திருந்தது. அவளது வெளிப்புற உதடுகள் அவனது தண்டின் தடித்த நடுப்பகுதியைச் சுற்றி இறுக்கமாக நீண்டு, பளபளத்தன. தெளிவான திரவம் தொடர்ச்சியான ஓட்டங்களாக அவனது முட்டைகளின் மேல் வழிந்து, துணியில் விரிவடைந்த கருமையான வட்டமாகச் சேர்ந்தது. 
 
“பாதி வழி பிரியா. ஐந்து அங்குலம். நீ ஏத்துக்கிட்டு இருக்கே. 

உன் உடல் அழுதுகொண்டே திறந்துகொண்டிருக்கு. உன் சுவர்கள் என்னை எப்படிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்குன்னு உணர். சங்கரிடம் சொல்லு.” 
 
“சங்கர்… அம்மாவின் புண்டை அவனுடைய சுன்னியைச் சுற்றி பாதி திறந்திருக்கு… இன்னும் ரொம்ப வலிக்குது… ஆனா சாறு சறுக்க வைக்குது… தலை பதினேழு வருடமா தொடப்படாத இடங்களை அழுத்துறதை உணர்றேன்… ஆஹ்ஹ்…!” 
 
ஆறாவது அங்குலம்.   
ஏழாவது. 
 
பிரியாவின் கூச்சல்கள் உயர்ந்து, மேலும் உடைந்தன. ஈரமான, அழுகை கலந்த முனகல்களுடன் கலந்தன. கண்ணீர் தொடர்ந்து அவளது முகத்தில் வழிந்தது. 

ஒவ்வொரு அழுகையிலும், அவளது இடுப்பின் ஒவ்வொரு சிறிய தன்னிச்சையான அசைவிலும் அவளது கனமான முலைகள் அதிர்ந்தன. 

ஆனாலும் அந்த இடுப்பு இனி தப்பிக்க முயலவில்லை; அது சிறிய, உதவியற்ற வட்டங்களில் நடுங்கத் தொடங்கியது — அவளது உடல் நீண்ட நுழைவை ஏற்கத் தொடங்கிவிட்டது போல. 
 
“ஏழு அங்குலம். கிட்டத்தட்ட முடிஞ்சுடுச்சு. உன் புண்டை என்னை இரண்டாவது சருமம் மாதிரி சுத்திக்கிட்டு இருக்கு. உன் சுவர்களின் ஒவ்வொரு துடிப்பும் என்னைப் பால் கறக்க முயற்சிக்கிறதை என்னால் உணர முடிது. 

நீ அவ்வளவு டைட்-ஆ இருக்கே, நான் ஏற்கனவே உன் கருப்பை வாயிலில் ஆழமா ப்ரீகம் கசிஞ்சுட்டு இருக்கேன்.” 
 
அவர் கடைசி இரண்டு அங்குலத்தையும் ஒரே நீண்ட, நிலையான, இடைவிடாத தள்ளலில் செலுத்தினார். 

அவனது வயிறு அவளது மென்மையான, நடுங்கும் மேட்டின் மேல் முழுவதுமாக அழுத்தும் வரை. 

அவனது சுன்னியின் தலை அவளது கருப்பையின் மென்மையான, உணர்ச்சி மிகுந்த வாயிலை முத்தமிட்டது. 

முழு ஒன்பது அங்குலமும் வேரளவுக்குப் புதைந்தது. 

பிரியா நீண்ட, நடுங்கும் அழுகையை வெளியிட்டாள். 

அது திறந்த அழுகையாக உடைந்தது. 
 
“டாக்டர்… ஃபுல்… நீங்க முழுசா எனக்குள்ள இருக்கீங்க… ஒன்பது அங்குலம்… ஒரு நீண்ட, தடித்த கம்பு… என் புண்டைக்குள்ள முழுசா புதைஞ்சுடுச்சு… 

அது என் கருப்பையை அழுத்துறதை உணர்றேன்… வலிக்குது… என்னை அவ்வளவு முழுசா நிரப்புது, என்னால சுவாசிக்கவே முடியல… ஆஹ்ஹ்…!” 
 
ரமேஷ் தன் முழு எடையையும் அவள் மேல் இறக்கினார். மார்பு அவளது கனமான முலைகளை அழுத்திப் பரப்பியது. 

இடுப்பு அவளுடைய இடுப்புடன் இறுக்கமாகப் பூட்டப்பட்டது. அவனது சுன்னியின் ஒரு மில்லிமீட்டர் கூட வெளியே இல்லை. அவர் தள்ளவில்லை. 

அவர் வெறுமனே அவள் மேல் படுத்திருந்தார் — கனமாகவும், அசையாமலும் — பதினேழு வருடங்களுக்குப் பிறகு அவளை முழுவதுமாகத் திறந்த அந்த நீண்ட, தடித்த கம்பை அவளது உடல் பழகுவதற்கு விட்டார். 

[tweeny_fory]

**டாக்டர் ரமேஷின் எண்ணங்கள்:**   


இவள் என்னை அவ்வளவு இறுக்கமாகப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கா, இவளது இதயத்துடிப்பைக் கூட புண்டையின் சுவர்கள் வழியாக உணர முடிது. 

ஒவ்வொரு சிறிய தன்னிச்சையான பிழியலும் என்னிடமிருந்து மேலும் ப்ரீகத்தைப் பால் கறக்குது. 

அது வெதுவெதுப்பான துடிப்புகளாக இவளது கருப்பை வாயிலில் கசிவதை என்னால் உணர முடிது. 

பெர்ஃபெக்ட். இவளுக்குத் தேவையான அளவுக்கு முழு நீளத்தையும் உணர விடு. ஒரு பெண் முழுவதுமாக நிரப்பப்பட்டபோது எப்படி இருக்கிறாள் என்பதை இவளது மகன் பார்க்கட்டும் — கண்ணீர் வழிந்து, வாய் திறந்தபடி, புண்டை அகலமா நீண்டு, கருப்பையை அடைந்த சுன்னியின் அடியைச் சுற்றித் தொடர்ந்து கசிந்துகொண்டிருக்கும்.* 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
அவர் ரொம்ப ஆழமா இருக்கார். தலை என் கருப்பையின் வாயிலை நேராக அழுத்திக்கிட்டு இருக்கு. 

என் சுவர்கள் பிடிச்சு, துடிச்சு, சாறு கக்கிட்டு இருக்கு. அவனது ப்ரீகம் வெதுவெதுப்பான சிறிய துடிப்புகளாக எனக்குள் கசிஞ்சுட்டு இருக்கு. வலி இன்னும் இருக்கு — கூர்மையாவும் ஆழமாவும். 

ஆனாலும் அதற்கு அடியில் இவ்வளவு வெறுமையான வருடங்களுக்குப் பிறகு நிரப்பப்பட்ட அந்தத் தாங்க முடியாத உணர்வு இருக்கிறது. நான் அழுதுகொண்டிருக்கிறேன். என்னால நிறுத்த முடியல. 

என் மகன் அவனது அம்மா இன்னொரு ஆணின் கீழே ஒன்பது முழு அங்குலமும் உள்ளே புதைந்தபடி படுத்திருப்பதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். 

நான் வெட்கத்தால் இறந்திருக்க வேண்டும். அதற்குப் பதிலாக நான் அசையாமல் இருக்கிறேன், சுவாசிக்க முயற்சிக்கிறேன், என்னைத் திறந்த அந்த நீண்ட கம்பைப் பழக முயற்சிக்கிறேன்.
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:**   
அம்மா முழுசா நிரம்பியிருக்கா. அவனது சுன்னியின் அடி அவளது நீட்டப்பட்ட உதடுகளுக்கு எதிராக இறுக்கமாக அழுத்தியிருப்பதை என்னால் பார்க்க முடிது. 

சாறும் ஏதோ தடித்த ஒன்றும் தொடர்ச்சியான பளபளக்கும் ஓட்டங்களாக அதைச் சுற்றிக் கசிஞ்சுட்டு இருக்கு. 

அவள் அழுதுகொண்டிருக்கா. அவளது சுவர்கள் அவனை இறுக்கமாகப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கும் — அவனது சுன்னி உள்ளே துடிப்பதை என்னால் பார்க்க முடிது. உண்மையான புணர்ச்சி இப்படித்தான் தொடங்குகிறது — 

மெதுவான, வலி நிறைந்த திறப்பு, கண்ணீர், ஒரு பெண் நிரப்பப்படுவதற்குப் பழகும்போது ஒரு ஆணின் முழு எடை அவள் மேல் படுத்திருப்பது. என் முறை வரும்போது இதன் ஒவ்வொரு விநாடியையும் நான் நினைவில் வைத்துக்கொள்வேன்.
 
பிரியாவின் சுவர்கள் அவனது சுன்னியின் முழு நீளத்தையும் சுற்றித் தொடர்ச்சியான அலைகளாக துடித்து, பிழிந்துகொண்டே இருந்தன. 

புதிய சாறு அவனது ப்ரீகத்துடன் கலந்து, தடித்த அடியைச் சுற்றித் தடிமனான, பளபளக்கும் துடிப்புகளாகக் கசிந்து, அவனது முட்டைகளின் மேல் ஓடி, துணியை இன்னும் அதிகமாக நனைத்தது. 

அவள் மென்மையாக அழுதாள். வலி இன்னும் கூர்மையாக இருந்தது. ஆனாலும் முழுவதுமாக நிரப்பப்பட்ட உணர்வு மெதுவாக மாறத் தொடங்கியது. எரிச்சல் மெதுவாக ஆழமான, தொடர்ச்சியான அழுத்தமாக மென்மையாயிற்று. 
 
“டாக்டர்… ரொம்ப நீளமா… ரொம்ப தடிமனா… என் புண்டை வாயிலிருந்து கருப்பை வரை அதைப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு… 

உள்ளே துடிப்பதை உணர்றேன்… உங்க ப்ரீகம் என் கருப்பை வாயிலில் கசிஞ்சுட்டு இருக்கு… அதன் வெப்பத்தை உணர்றேன்… எனக்கு நேரம் கொடுங்க… ப்ளீஸ்… எனக்குள்ள இருக்கிற இந்தக் கம்பைப் பழக விடுங்க…” 
 
அவர் முழு இரண்டு நிமிடங்கள் முழுவதுமாக அசையாமல் இருந்தார். அவளது புண்டையின் மெதுவான, தன்னிச்சையான துடிப்புகள் மட்டுமே அவனைச் சுற்றி வேலை செய்தன. 

ஒவ்வொரு பிழியலிலும் மேலும் ப்ரீகம் கசிந்தது. அவளது சாறு தொடர்ச்சியான வெதுவெதுப்பான ஓடைகளாகக் கசிந்தது. பிறகு, மிக மெதுவாக, அவர் வெளியேறத் தொடங்கினார். 
 
அங்குல அங்குலமாக அவர் இழுத்தார். 

அவளது சுவர்கள் விருப்பமின்றி அவனை விடுவிக்கும் ஈரமான சப்தம் அமைதியான அறையை நிரப்பியது. 

தலை மட்டும் உள்ளே இருக்கும் வரை அவர் வெளியேறினார். 

அவளது புண்டை, திடீரென கிட்டத்தட்ட காலியாகி, சுருங்கி, திறந்து தெரிந்தது. 

நீட்டப்பட்ட, பளபளக்கும் சிவப்பு உள்சுவர்கள் ஒரு கணம் தெளிவாகத் தெரிந்தன. பிறகு அவை மூட முயன்றன. உமிழ்நீர், சாறு மற்றும் ப்ரீகம் கலந்த தடித்த கலவை அவளது திறந்த உதடுகளிலிருந்து அவனது சுன்னியின் பளபளக்கும் தலை வரை நீண்ட, மின்னும் இழைகளாக நீண்டது. 
 
“கீழே பார் பிரியா. என் சுன்னி உன் புண்டைக்கு என்ன செய்திருக்குன்னு பார். உதடுகள் எப்படி வீங்கி, ஈரமாகி, இன்னும் மூட முயற்சிக்குதுன்னு பார். நீ இப்போ எவ்வளவு திறந்திருக்கேன்னு பார். 

பதினேழு வருடம் மூடியிருந்த ஒரு பெண்ணுக்கு ஒரு ஆணின் சுன்னி இப்படித்தான் செய்கிறது. உன் மகன் பாத்துக்கிட்டு இருக்கான். அவனுக்குக் காட்டு.” 
 
 
பிரியா தலையை உயர்த்தி, அவர்களின் உடல்களுக்கு இடையே கீழே பார்த்தாள். 

அவளது சொந்த புண்டையின் திறந்த, ஈரமான, சிவப்பு வாயைக் கண்டாள். அது எதுவுமில்லாமல் துடித்து, மூட முயன்றது. 

கலந்த திரவத்தின் தடித்த இழைகள் இன்னும் அவளை அவனது சுன்னியின் தலையுடன் இணைத்தபடி இருந்தன. புதிய கண்ணீர் அவளது கன்னங்களில் வழிந்தது. 
 
“டாக்டர்… திறந்திருக்கு… என் புண்டை திறந்து, ஈரமாகி, வாயை ஆறவிட்டிருக்கு… நீங்க அதை அவ்வளவு அகலமா நீட்டிட்டீங்க… ஆஹ்ஹ்…” 
 
அவர் மீண்டும் உள்ளே தள்ளினார் — இரண்டு, பிறகு மூன்று அங்குலம் மட்டும் — அங்கேயே நின்றார். 

அவளது வாயிலின் இறுக்கமான வளையம் தடித்த தலைக்குப் பின்னால் தண்டைப் பிடித்தது. பிறகு அவர் கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக வெளியேறினார். 

தலை மட்டும் உள்ளே. மீண்டும் குறுகிய, ஆழமற்ற தள்ளல்களைச் செய்தார். ஒவ்வொரு அசைவிலும் மேலும் சாறு கசிய, வாயிலின் மீண்டும் மீண்டும் நீட்டப்படுவதை அவளுக்கு உணரவிட்டார். 
 
கிட்டத்தட்ட ஒரு நிமிடம் இந்தப் பகுதி தள்ளல்களுக்குப் பிறகு, அவர் இறுதியாக மீண்டும் ஒரே நீண்ட, மெதுவான தள்ளலில் முழுவதுமாக உள்ளே மூழ்கி, நீண்ட, வேண்டுமென்றே மெதுவான ஸ்ட்ரோக்குகளுடன் அவளைப் புணரத் தொடங்கினார். 
 

ஸ்க்லிக்…   

ஸ்க்லிக்…   
ஸ்க்லிக்…   
ஸ்க்லிக்… 
 
ஒவ்வொரு மெதுவான வெளியேற்றமும் அவளிடமிருந்து நீண்ட, ஒட்டும் திரவ இழைகளை இழுத்தது. ஒவ்வொரு ஆழமான, அளவிடப்பட்ட தள்ளலும் அவனது சுன்னியின் அடியைச் சுற்றி மேலும் சாற்றை ஈரமான துடிப்புகளாக வெளியேற்றியது. 

பிரியாவின் கூச்சல்கள் மெதுவாக தூய வலியிலிருந்து கலந்த ஒன்றாக மென்மையாயின — வலியும், உயரும், விருப்பமில்லாத இன்பமும். கண்ணீர் இன்னும் வழிந்தது. 

ஆனால் அவளது இடுப்பு அவனது மெதுவான தாளத்தைச் சிறிய, உதவியற்ற அசைவுகளில் சந்திக்கத் தொடங்கியது. 
 
“ஆஹ்ஹ்… டாக்டர்… 

மெதுவா… 

ஆமா… 

அப்படியே… 

நீட்டுறது இன்னும் எரிகுது 

ஆனா சறுக்குறது… 

ஆஹ்ஹ்… ஆழமா…

நீங்க வெளியே இழுத்து மீண்டும் தள்ளும்போது என் சுவர்கள் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு… சாறு துணியின் மேல் கொட்டிக்கொண்டே இருக்கு… சங்கர்… அம்மாவின் புண்டை மெதுவாகப் புணரப்படுது… இன்னும் வலிக்குது ஆனா மாறுது…”

[tweeny_fory]

**சங்கரின் எண்ணங்கள்:**   

அவனது சுன்னி அம்மாவுக்குள் உள்ளே வெளியே சறுக்கும் ஈரமான சப்தம் தொடர்ச்சியா இருக்கு. 

ஒவ்வொரு முறையும் அவர் வெளியே இழுக்கும்போது அவள் எவ்வளவு திறந்திருக்கா, சிவந்திருக்கா, ஈரமா இருக்கான்னு என்னால் பார்க்க முடிது. சாறு நிலையான ஓட்டங்களாகக் கசிஞ்சுட்டு இருக்கு. 

அவள் இன்னும் அழுதுகொண்டிருக்கா ஆனா அவளது குரலின் சப்தம் மாறுது. ஒரு பெண் வலியிலிருந்து இன்பத்துக்கு எப்படி நகர்கிறாள் என்பது இதுதான் — மெதுவாக, முகத்தில் கண்ணீருடன், ஒரு ஆண் நேரம் எடுத்துக்கொண்டு அவளது உடலைத் திறக்க வலுக்கட்டாயப்படுத்துகையில். 

என் முறை வரும்போது நானும் அப்படியே செய்வேன். அவளை அழ வைத்து, பிறகு முனக வைப்பேன். 
 
முழு ஐந்து நிமிடங்களும் ரமேஷ் வேகத்தை வேண்டுமென்றே மெதுவாகவும் ஆழமாகவும் வைத்திருந்தார். 

ஈரமான ஸ்க்லிக் சப்தங்கள் இடைவிடாமல் அறையை நிரப்பின. 

ஒவ்வொரு தள்ளலிலும் பிரியாவின் முனகல்கள் மேலும் மேலும் உயர்ந்தன. 

திடீரென அவளது முதுகு துணியிலிருந்து கூர்மையாக வளைந்தது. அவளது புண்டை வலுவான, ரிதமான, பால் கறக்கும் அலைகளாக இறுக்கியது. 

புதிய தெளிவான சாறு வெள்ளம் அவனது தண்டைச் சுற்றி வெதுவெதுப்பான ஓட்டமாகப் பீறிட்டு, அவனது முட்டைகளையும் கீழே உள்ள துணியையும் நனைத்தது. 
 
“டாக்டர்… நான் வர்றேன்… ஆஹ்ஹ்… உங்க சுன்னி மேல… 

ஐந்து நிமிட மெதுவான புணர்ச்சிக்குள்ளேயே… 

ஆஹ்ஹ்… சங்கர்… 

அம்மா வர்றா… 

சுவர்கள் அவனை அவ்வளவு இறுக்கமா பிழிஞ்சுட்டு இருக்கு… 

சாறு துடிப்புகளாக என்னிடமிருந்து கொட்டறது… 

ஆஹ்ஹ்…!” 
 
அவள் பலமாக வந்தாள். ஒரே நேரத்தில் அழுது, முனகியபடி. அவளது புண்டை அவனது சுன்னியின் முழு நீளத்தையும் வலுவான, ரிதமான சுருக்கங்களால் பால் கறந்தது. 

ரமேஷ் முழு உச்சத்திலும் தன்னை வேரளவுக்குப் புதைத்தபடி வைத்திருந்தார். தள்ளவில்லை. அவளது சுவர்கள் அவனைச் சுற்றி வேலை செய்ய விட்டார். மேலும் திரவம் கனமான, தொடர்ச்சியான துடிப்புகளாகக் கசிந்து அவனது முட்டைகளின் மேல் ஓடியது. 

[tweeny_fory]

கடைசி வலுவான நடுக்கம் மறைய, அவர் முழுவதுமாக அவளுக்குள் புதைந்தபடியே இருந்தார். 

அவளது இன்னும் துடிக்கும் புண்டையில் அவனது சுன்னி முழுவதுமாக உறைந்தபடி அவளுக்கு ஓய்வெடுக்க நேரம் கொடுத்தார். 

அவர் அவளது முடியை மென்மையாக வருடி, கன்னங்களில் வழிந்த ஈரமான கண்ணீரை முத்தமிட்டு, குறைந்த, அமைதியான குரலில் பேசினார். 

 
“மூச்சு விடு பிரியா. நான் இன்னும் உனக்குள்ள இருப்பதை உணர். 

உன் புண்டை இப்போ திறந்திருக்கு. முதல் நீட்டிப்பின் மோசமான பகுதி முடிஞ்சுடுச்சு. 

நான் ஆழமா இருக்கும்போது ஒரு கணம் ஓய்வெடு. 

உன் சுவர்கள் இன்னும் என்னைப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருப்பதை உணர். 

நீ ரெடி ஆனதும் உன்னைத் திருப்பி, இன்னும் ஆழமா எடுப்பேன்.” 
 
பிரியா அவனுக்குக் கீழே படுத்திருந்தாள். மூச்சு கனமாகவும், சீரற்றதாகவும் இருந்தது. 

முகத்தில் கண்ணீர் இன்னும் ஈரமாக இருந்தது. அவளது சுவர்கள் அவளை முழுவதுமாக நிரப்பிய தடித்த கம்பைச் சுற்றி இன்னும் பலவீனமாக துடித்துக்கொண்டிருந்தன. 

கூர்மையான வலி ஆழமான, தொடர்ச்சியான, கிட்டத்தட்ட ஆறுதலான நிரப்பாக மென்மையாயிற்று. 

சாறும் அவனது ப்ரீகமும் அவனது சுன்னியின் அடியைச் சுற்றி மெதுவான, வெதுவெதுப்பான சொட்டுகளாகக் கசிந்து, துணியை ஈரமாக வைத்திருந்தன. 
 
முழு ஒன்றரை நிமிட அமைதியான பழகுதலுக்குப் பிறகு, அவனது சுன்னி இன்னும் வேரளவுக்குப் புதைந்தபடி, ரமேஷ் மீண்டும் பேசினார். 
 
“திரும்பு. கைகளும் முழங்கால்களும். டாக்கி நிலை. இப்போ நான் பின்னால இருந்து உன்னை எடுக்கப் போறேன். இன்னும் ஆழமா போக விரும்புறேன்.” 
 
பிரியா மெதுவாக, கவனமாக நகர்ந்தாள். 

அவள் வயிற்றின் மேல் புரண்டு, பிறகு நான்கு கால்களின் மேல் தன்னைத் தூக்கும்போது, அவனது நீண்ட சுன்னியின் ஒவ்வொரு அங்குலமும் உள்ளே நகர்ந்து, இழுபடுவதை உணர்ந்தாள்.

 அவளது கனமான முலைகள் கனமாகத் தொங்கி, ஒவ்வொரு அசைவிலும் அசைந்தன. 

அவளது வட்டமான, சதைப்பற்றான சூத்து அவனை நோக்கி உயர்ந்தது. 

அவனது சுன்னி முழு நேரமும் முழுவதுமாகப் புதைந்தே இருந்தது; 

அவள் நிலையில் அமர, உள்ளேயான கோணம் மட்டுமே மாறியது. 
 
ரமேஷ் இரு கைகளாலும் அவளது மென்மையான இடுப்பை உறுதியாகப் பிடித்தார்.

 தலை மட்டும் உள்ளே இருக்கும் வரை கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக வெளியே இழுத்து, பிறகு ஒரே நீண்ட, வலுவான, தொடர்ச்சியான தள்ளலில் ஒன்பது அங்குலத்தையும் ஒரே ஸ்ட்ரோக்கில் வேரளவுக்குப் புதைத்தார். 

பிரியா கூர்மையாகக் கத்தினாள். 

புதிய கோணம் அவனது சுன்னியின் தலையை அவளது கருப்பைக்கு எதிராக இன்னும் ஆழமாக அழுத்தியது. 
 
“ஆஹ்ஹ்—! 

டாக்டர்… 

ஒரே தள்ளல்… 
ரொம்ப ஆழமா… 
என் கருப்பையைத் தாக்குது…!” 
 
அவர் உடனே வேகமாகப் புணரத் தொடங்கினார். 
 
ப்ளாப்…   
ப்ளாப்…   
ப்ளாப்…   
ப்ளாப்…   
ப்ளாப்… 
 
அவனது இடுப்பு அவளது மென்மையான சூத்தில் மோதும் ஈரமான, கனமான, தொடர்ச்சியான சப்தம் முழு அறையையும் நிரப்பியது. ஒவ்வொரு கடுமையான தள்ளலும் அவனது சுன்னியை அவளது ஆழமான பகுதிக்கு நேராகத் தள்ளி, தலை ஒவ்வொரு ஸ்ட்ரோக்கிலும் அவளது கருப்பையை முத்தமிட்டு அழுத்தியது. சாறும் முந்தைய திரவக் கலவையும் அவளது நீட்டப்பட்ட புண்டையிலிருந்து மெல்லிய, தொடர்ச்சியான தெளிப்புகளாகப் பறந்து, அவனது தொடைகளிலும் துணியிலும் விழுந்தன. 

அவளது தொங்கும் முலைகள் ஒவ்வொரு வலுவான மோதலிலும் கனமாகவும் வன்மையாகவும் அசைந்தன. ரமேஷ் இரு கைகளாலும் அவளது உடலின் கீழே சென்று, அசையும் சதையைப் பிடித்து, கடுமையாகப் பிழிந்தார். 

ஒவ்வொரு ஆழமான தள்ளலுக்கும் ஏற்ப அவளது முலைக்காம்புகளை உருட்டி, இழுத்தார். 
 
“உணர்கிறாயா பிரியா? பின்னால இருந்து நான் கடுமையாகவும் ஆழமாகவும் போக முடியும். உன் புண்டை இப்போ முழுசா திறந்திருக்கு. ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் ஏத்துக்கோ. 

உன் மகனுக்காக முனகு. ஒரு பெண் சரியாகவும் முழுமையாகவும் புணரப்படும்போது எப்படி ஒலிக்கிறாள் என்பதை அவன் கேட்கட்டும்.” 
 
பிரியாவின் முனகல்கள் தொடர்ச்சியான, உடைந்த, உயரும் கூச்சல்களாக உயர்ந்தன. ஈரமான ப்ளாப் சப்தங்களுடன் கலந்தன. 
 
“ஆஹ்… ஆஹ்… டாக்டர்… 

ஆஹ்… வேகமா… ஆமா… 

ரொம்ப ஆழமா… என் புண்டை ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் ஏத்துக்குது… 

ஒவ்வொரு தள்ளலிலும் சாறு என்னிடமிருந்து பறக்குது… 

சங்கர்… அம்மாவின் புண்டை பின்னால இருந்து கடுமையாகப் புணரப்படுது… 

ஆஹ்ஹ்… இன்னும் நீட்டுது ஆனா இப்போ ரொம்ப நல்லா இருக்கு… 

ஆஹ்ஹ்…!” 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
வலி கிட்டத்தட்ட முழுசா மறைஞ்சுடுச்சு. இப்போ ஆழமான, கடுமையான, தொடர்ச்சியான நீட்டமும், அவனது உடல் என் உடலில் மோதும் ஈரமான, அசிங்கமான சப்தமும் மட்டும் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு தள்ளலும் என் கருப்பையை நேராகத் தாக்குது. ஒவ்வொரு ஸ்ட்ரோக்கிலும் சாறு கொட்டி, தெளித்துக்கொண்டிருக்கு. நான் மீண்டும் அழுதுகொண்டிருக்கிறேன் ஆனா இந்தக் கண்ணீர் வித்தியாசமானது — தூய இன்பமும் முழுமையான சரணடைதலும் கலந்தது. என் மகன் என்னை ஒரு மிருகம் மாதிரி கைகளிலும் முழங்கால்களிலும் கடுமையான, இடைவிடாத புணர்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்வதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான். நான் ஆழமான வெட்கத்தை உணர வேண்டும். அதற்குப் பதிலாக நான் ஒவ்வொரு தள்ளலையும் சந்திக்க என் சூத்தைப் பின்னால் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறேன். அவனை ஆழமா, கடுமையா விரும்புகிறேன். அவர் இறுதியாக எனக்குள் வரும்போது என் கருப்பையை முழுசா நிரப்ப விரும்புகிறேன்.
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:**   
அம்மா கைகளிலும் முழங்கால்களிலும் இருக்கா. அவர் அவளைக் கடுமையாகவும் வேகமாகவும் புணர்றாரு. ஈரமான ப்ளாப் சப்தம் தொடர்ச்சியாவும் உரத்ததாகவும் இருக்கு. ஒவ்வொரு தள்ளலிலும் அவளது நீட்டப்பட்ட புண்டையிலிருந்து சாறு தெளிச்சுட்டு இருக்கு. அவளது முலைகள் அசைஞ்சுட்டு இருக்கு. அவர் அவற்றைப் பிடிச்சுக்கிட்டு அவளை அடிச்சுட்டு இருக்காரு. அவள் இப்போ இன்பத்தோட முனகி, அழுதுகொண்டிருக்கா. ஒரு ஆண் கவனமாக இருப்பதை நிறுத்தி வெறுமனே எடுக்கும்போது உண்மையான புணர்ச்சி எப்படி இருக்கும், எப்படி ஒலிக்கும் என்பது இதுதான். அவனது உடல் அவளது சூத்தில் மோதும் சப்தத்தை நான் நினைவில் வைத்துக்கொள்வேன். அவள் சரியாகப் புணரப்படும்போது எவ்வளவு கசிகிறாள் என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்வேன். என் முறை வரும்போது அவளை இதேபோல் ஒலிக்க வைப்பேன்.
 
முழு பத்து நிமிடங்களும் ரமேஷ் பின்னால இருந்து அவளைக் கடுமையாகவும் வேகமாகவும், வேகம் குறையாமல் புணர்ந்தார். ஈரமான ப்ளாப் சப்தங்கள் ஒவ்வொரு நிமிடமும் உரத்ததாகவும் அசிங்கமாகவும் ஆயின. பிரியாவின் கைகள் இறுதியில் தோல்வியுற்றன; அவள் முழுவதுமாக முழங்கைகளின் மேல் விழுந்தாள். கன்னம் ஈரமான துணியில் இறுக்கமாக அழுத்தப்பட்டது. 

சூத்து இன்னும் உயர்த்தப்பட்டபடி. ஒவ்வொரு வலுவான, ஆழமான ஸ்ட்ரோக்கையும் ஏற்றுக்கொண்டாள். அவளது முனகல்கள் கிட்டத்தட்ட தொடர்ச்சியாயின. அவனது சுன்னியின் தலை அவளது கருப்பையை மோதும் ஒவ்வொரு முறையும் கூர்மையான கூச்சல்களால் மட்டுமே உடைந்தன. 
 
திடீரென அவளது முழு உடலும் கடினமாக இறுகியது. அவளது புண்டை வன்மையான, ரிதமான, பால் கறக்கும் சுருக்கங்களாக இறுக்கி, அவனது சுன்னியின் முழு நீளத்தையும் பிழிந்தது. 
 
“டாக்டர்… நான் மறுபடியும் வர்றேன்… ஆஹ்ஹ்… உங்களோட… சேர்ந்து… ஆஹ்ஹ்… சங்கர்… அம்மா அவனுடைய சுன்னி மேல வர்றா… அவர் பின்னால இருந்து என்னைப் புணரும்போது… ஆஹ்ஹ்…!” 
 
அவளது இரண்டாவது உச்சத்தின் வலுவான, ரிதமான பால் கறத்தல் அதே தருணத்தில் ரமேஷை விளிம்புக்குத் தள்ளியது. அவர் முழுமையான வேர் வரை தள்ளி, விரல் அடையாளங்கள் படும் அளவுக்கு அவளது இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவனது சுன்னி உள்ளே வன்மையாகத் துடிக்க, மார்பின் ஆழத்திலிருந்து முனகினார். 
 
“ஏத்துக்கோ பிரியா… ஒவ்வொரு துளியையும்… உன் கருப்பைக்குள்ள ஆழமா…!” 
 
தடித்த, சூடான, கனமான விந்து ஜெட்கள் நேராக அவளது கருப்பைக்கு எதிராக வெடித்து, வலுவான துடிப்புகளாக அவளது கருப்பையை வெள்ளமென நிரப்பின. தடித்த துடிப்புக்குப் பிறகு தடித்த துடிப்பு. பிரியா அவனது விந்தின் திடீர் வெப்பத்தையும் அழுத்தத்தையும் அவளது ஆழமான இடத்தை நிரப்புவதை உணர்ந்து, தன் சொந்த உச்சத்தின் வலிமையால் திறந்தபடி அழுதாள். அவளது சுவர்கள் ஒவ்வொரு துளியையும் ஆழமாகப் பிழிந்து பால் கறந்தன. 
 
“டாக்டர்… ரொம்ப அதிகம்… ரொம்ப சூடா… என் கருப்பையை நிரப்புது… ஆஹ்ஹ்… அது எனக்குள்ள பம்ப் ஆகுறதை உணர்றேன்… ரொம்ப ஆழமா… ஆஹ்ஹ்…!” 
 
அவர் ஆழமாக அவளுக்குள் பூட்டப்பட்டபடி இருந்தார். சுன்னி இன்னும் துடித்து, துடித்துக்கொண்டிருந்தது. கடைசி தடித்த ஸ்பர்ட்டுகளை நேராக அவளது கருப்பைக்குள் காலி செய்தார். அவளது புண்டை தொடர்ந்து அவனை ரிதமாகப் பால் கறந்தது. விந்து அவளது சாற்றுடன் கலந்து, அவனது தண்டின் தடித்த அடியைச் சுற்றித் தடித்த வெள்ளை ஓடைகளாகக் கசியத் தொடங்கியது. அவை அவளது தொடைகளின் உட்புறத்தில் ஓடி, ஏற்கனவே நனைந்த துணியின் மேல் நிலையாகச் சொட்டின. 
 
கடைசி துடிப்பு மறைந்து, அவனது விந்தின் கடைசி பகுதி அவளுக்குள் பால் கறக்கப்பட்ட பிறகுதான் அவர் பேசினார். குரல் ஆழமான திருப்தியால் கரகரப்பாக இருந்தது. அவனது சுன்னி இன்னும் அவளது விந்து நிறைந்த புண்டைக்குள் வேரளவுக்குப் புதைந்தபடி இருந்தது. 
 
“இப்போ அவள் திறந்திருக்கா சங்கர். முழுசா நீட்டப்பட்டிருக்கா. என் விந்து அவளது கருப்பைக்குள்ள ஆழமா நிறைந்திருக்கு. அடுத்தது உன் முறை.” 



--------------------------------------------------------------------------

[tweeny_fory]

ufff ufff ufff!!!!

I can feel it bro

[tweeny_fory]

Wow so hot update

super

Super hotttttt

Excellent

Thanks for the comments frens

[tweeny_fory]

அப்பப்பா! அங்குலம் அங்கலமாக அலற வைத்துவிட்டீர்கள். அட்டகாசமான பதிவு! மூன்று முறை படித்துவிட்டேன்.

Thanks a lot bro! ? கதையை 3 டைம்ஸ் படிச்சிருக்கீங்கன்னு கேட்கும்போதே ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. 

அந்த inch by inch narration-அ நீங்க இவ்வளோ என்ஜாய் பண்ணி ரசிச்சது எனக்கு பெரிய சாட்டிஸ்ஃபாக்ஷன்! 

இதே மாதிரி அடுத்தடுத்த சாப்டர்களும் உங்களை செமயா திருப்திப்படுத்தும்.. 

Keep reading and supporting macha!"

[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 27 – சங்கரின் முதல் ஒன்றிணைவு
 
டாக்டர் ரமேஷின் கிளினிக் அறைக்குள் காற்று கனமாகவும், மூச்சு விட முடியாத அளவுக்கு அடர்த்தியாகவும் இருந்தது. செக்ஸின் மூலமான, தெளிவான வாசனை நிறைந்திருந்தது. 

வியர்வை, பிரியாவின் அதிகமான சாறுகள், மற்றும் டாக்டரின் புதிய விந்து ஆகியவை கலந்து, சுவர்கள், பரிசோதனை மேசை, மற்றும் கீழே உள்ள வெள்ளைத் துணி ஆகியவற்றில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தன. வாசனை கனமாகவும், மஸ்கியாகவும், நெருக்கமாகவும் இருந்தது — பதினேழு வருட வெறுமைக்குப் பிறகு முழுமையாகத் திறக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணின் வாசனை. 
 
பிரியா முதுகுலேறிப் படுத்திருந்தாள். அவளது கால்கள் இன்னும் விரிவாகத் திறந்தபடி இருந்தன. 

மூட முடியாத அளவுக்கு உணர்ச்சி மிகுந்தும் கனமாகவும் இருந்தன. கிட்டத்தட்ட இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக முழுமையாகப் புணரப்பட்ட ஒரு பெண்ணைப் போலவே அவள் தோன்றினாள். 

அவளது புண்டை வீங்கியும், அடர் சிவப்பாகவும், சற்று வாயை ஆறவிட்டபடியும் இருந்தது. 

வெளிப்புற உதடுகள் வீங்கி, அவளது சொந்த சாறுகளும் டாக்டரின் தடித்த வெள்ளை விந்தும் கலந்து பளபளத்தன. 

விந்து மெதுவான, கனமான ஓடைகளாகக் கசிந்து, சூத்தின் பிளவு வழியாக ஓடி, துணியில் விரிவடைந்த கருமையான பகுதிகளாக நனைத்தது. 

அவளது கனமான முலைகள் சீரற்ற மூச்சுடன் ஏறி இறங்கின. தொடைகளிலும் இடுப்பிலும் டாக்டரின் விரல்களின் மங்கலான சிவப்பு அடையாளங்கள் இருந்தன. 

முலைக்காம்புகள் இன்னும் கருமையாகவும், வீங்கியும், நிமிர்ந்தும் இருந்தன. 

வயிறு, தொடைகள், முலைகளுக்கு இடையிலான பள்ளத்தாக்கு ஆகியவற்றில் வியர்வையின் மெல்லிய பளபளப்பு இருந்தது. 

அவளது முகம் ஆழமான சிவப்பில் இருந்தது — சோர்வு, எஞ்சிய இன்பம், ஆழமான வெட்கம், மற்றும் பதட்டமான பயம் அனைத்தும் கலந்திருந்தன. கன்னங்களில் உலர்ந்த கண்ணீர் தடங்கள் தெரிந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் ஒரு கணம் அவளுக்கு அருகில் படுத்தார். ஈரமான முடியை நெற்றியில் இருந்து மெதுவாக விலக்கி,  முத்தமிட்டார். 

பிறகு உதடுகளில் — மென்மையாகவும், நீண்டதாகவும். அவருடைய கை அவளது வயிற்றின் மேல் லேசாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. 

உடலில் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருந்த நடுக்கங்களை உணர்ந்தார். பிறகு அவளது காதுக்கு அருகில் குனிந்து, அவள் மட்டும் கேட்கும்படி மெல்லிய குரலில் பேசினார். 
 
“பிரியா… கவனமா கேள். 

நான் உன்னைத் திறந்திருந்தாலும், உன் மகனின் தலை என்னுடையதை விட ரொம்ப தடிமனா இருக்கும். 

அவன் உள்ளே போனா, என்னோட இருந்ததை விட அதிக வலி இருக்கும். கிழிஞ்சுட்ட மாதிரி கூட இருக்கலாம். 

ஆனா அந்த வலியை நீ காட்டக்கூடாது. அவன் உன்னைப் பாடுபடுறதைப் பார்த்தா, தைரியம் இழந்து நின்னுடுவான். 

நீ அமைதியா தாங்கி, *அவனுடைய* வலியைக் குறைக்கணும். உன்னால முடியுமா?” 
 
பிரியாவின் கண்களில் புதிய கண்ணீர் நிறைந்தது. 

அவள் முகத்தைச் சற்று டாக்டரை நோக்கித் திருப்பி, நடுங்கும் ஆனால் உறுதியான கிசுகிசுப்பில் பதிலளித்தாள். 
 
“என் மகனுக்காக எதையும் செய்வேன் டாக்டர்… எதையும். என்னைக் கிழிச்சாலும்… நான் தாங்குவேன்.” 
 
ரமேஷ் ஒரு முறை தலையாட்டி, திருப்தியுடன் எழுந்தார். 

சில அடி தூரத்தில் நிர்வாணமாக நின்றிருந்த சங்கரை நோக்கித் திரும்பினார். 

சங்கரின் தடிமனான, வளைந்த சுன்னி ஏற்கனவே கடினமாக நிமிர்ந்து, மெல்லிய ப்ரீகம் இழை ஒன்று கசிந்தபடி இருந்தது. இளைஞனின் மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. அவனது கண்கள் தாயின் திறந்த உடலுக்கும் டாக்டரின் முகத்துக்கும் இடையே அலைபாய்ந்தன. 
 
“சங்கர்,” என்று டாக்டர் அமைதியான அதிகாரத்துடன் சொன்னார், 

“இப்போ உன் முறை. உன் அம்மாவின் புண்டை தயாராகி, என் விந்துடன் நன்றாக லூப்ரிகேட் ஆகியிருக்கு. 

இது இறுதி மற்றும் மிக முக்கியமான படி. 

நீ அவளுக்குள் முழுமையாக நுழையணும். 

உன் சொந்த அம்மாவின் புண்டையின் இயற்கையான இறுக்கமும் வெப்பமும் உன் முன்தோலின் பின்வாங்கலை முடித்து, உன்னை முழுமையாகக் குணப்படுத்தும்.” 
 
பிரியாவின் கண்கள் புதிய பீதியில் விரிந்தன. அவள் தன் மகனைப் பார்த்தாள். பிறகு டாக்டரைப் பார்த்தாள். குரல் நடுங்கியது. 
 
“டாக்டர்… இப்போ… என் பையன்… என் புண்டைக்குள்ள முழுசா… ஐயோ… என்ன சொல்றீங்க?” 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   

என் மகனின் சுன்னி எனக்குள்ள முழுசா போகப் போகுது… 

பதினேழு வருஷம் கழிச்சு என் உடல் மறுபடியும் ஒரு ஆணை ஏத்துக்கோது… 

ஆனா இது என் மகன்… நான் பெற்ற குழந்தை… நான் தனியா வளர்த்த பையன்… வலிக்கும்… டாக்டரை விட அதிகமா வலிக்கும்னு எனக்குத் தெரியும்… 

ஆனா அவன் வலிப்பட்டா நான் என் வலியைக் காட்டக்கூடாது… 

அவனுக்காக நான் பலமா இருக்கணும்… நான் அவனுக்கு அம்மா… எல்லாத்தையும் தாங்குவேன்…* 

[tweeny_fory]

சங்கர் அவளது திறந்த தொடைகளுக்கு இடையில் நகர்ந்தான். 

அவனது தடிமனான, வளைந்த சுன்னி கடினமாக நிமிர்ந்திருந்தது. 

முந்தைய அமர்வுகளிலிருந்து தலை ஏற்கனவே பாதி வெளிப்பட்டிருந்தது. 
ப்ரீகத்தால் பளபளத்தது. 

அவன் தன்னைத் தாழ்த்தி, பரந்த தலையை அவளது விந்து நனைந்த வாயில் மெதுவாகத் தேய்த்தான். 

அவளது உடலின் வெப்பம் அவனை நடுங்க வைத்தது. 

அவன் தடிமனான, வளைந்த சுன்னி கல் போல் கடினமாக இருந்தது.

டாக்டரின் விந்துவும் அவளது சாறும் கலந்த வழுவழுப்பான கலவை அவனது சுன்னியின் நுனியைப் பூசின. 

அவனது தலையின் அழுத்தத்தால் மென்மையான, வீங்கிய உதடுகள் சற்று பிரிவதை அவன் உணர்ந்தான். 

 
“மெதுவா,” என்று டாக்டர் ரமேஷ் அறிவுறுத்தினார். 

“முதலில் தலை மட்டும். அவசரப்படாதே. உன் முன்தோல் இன்னும் முழுசா திறக்கல. நிலையான அழுத்தம் கொடு. ஆனா கட்டுப்பாட்டோட இரு.” 
 
சங்கர் முன்னால் தள்ளினான். தடித்த தலை வலுவான எதிர்ப்பைச் சந்தித்தது. 

டாக்டரால் நீட்டப்பட்ட பிறகும் பிரியாவின் புண்டை இன்னும் மிகவும் இறுக்கமாக இருந்தது. 

அவன் இன்னும் அழுத்தினான். முன்தோல் மேலும் பின்வாங்க வலுக்கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதும், உணர்ச்சி மிகுந்த தலையில் கூர்மையான, எரியும் வலி வெடித்தது. 
 
“ஆஹ்ஹ்ஹ்! அம்மா… வலிக்குது… ரொம்ப டைட்-ஆ இருக்கு… என் ஹெட் எரிகுது…!” சங்கர் கத்தினான். 

முகம் வலியில் திரிந்தது. நெற்றியில் வியர்வை வழிந்தது. அவளுக்கு மேல் தன்னைத் தாங்கியபடி கைகள் நடுங்கின. 
 
பிரியா கீழே நீட்டி அவனது கையை இறுக்கமாகப் பிடித்தாள். கண்களில் ஏற்கனவே கண்ணீர் தெரிந்தது. 
 
“சங்கர்… மெதுவா… அம்மா இருக்கேன்… உன் வலி என் இதயத்தைத் துடிக்க வைக்குது… நான் தாங்குவேன்…… ப்ளீஸ்…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் நெருங்கினார். பிரியாவின் தொடைகளை இன்னும் விரிவாகப் பிடித்து, ஒரு கையால் சங்கரின் சுன்னியை வழிநடத்தி, தடித்த தலையை வாயிலில் இன்னும் உறுதியாக அழுத்தினார். 
 
“தள்ளு சங்கர். நிலையான அழுத்தம். 

மூச்சு விடு. உன் முன்தோல் மெதுவாகத் திறக்கும். 

இந்த வலி தான் குணத்தின் அடையாளம்.” 
 
அவர்களின் இணைந்த முயற்சியுடன், தடித்த தலை திடீரென ஈரமான அனுமதியுடன் உள்ளே பாப் ஆனது. 
 
பிரியாவின் முதுகு  கூர்மையாக வளைந்தது. கூர்மையான, உடைந்த கூச்சல் அவளது தொண்டையிலிருந்து கிழிந்தது. 

உள்ளே இருந்து ஒரு தடித்த, மென்மையான கம்பு அவளைக் கிழிப்பது போல் உணர்ந்தது. 

வலி ஆழமாகவும் எரிச்சலாகவும் இருந்தது — பிரசவத்தின் போது உடல் திறந்த உணர்வைப் போலவே, ஆனால் அதைவிடக் கூர்மையாகவும் குவிந்ததாகவும். அவளது சொந்த மகனின் பெரிய தலையைச் சுற்றி சுவர்கள் வலுக்கட்டாயமாகப் பிரிக்கப்பட்டன. 

கண்களின் மூலைகளிலிருந்து கண்ணீர் முடியில் வழிந்தது. 
 
“ஐயோ… என் புண்டை… உன் சுன்னி ஹெட்… முழுசா உள்ளே… ரொம்ப பெருசா… வலிக்குது… ஆனா… ம்ம்ம்ஹ்… உள்ளே இருக்கு…!” 
 
சங்கரின் கண்கள் நசுக்கும், எரியும் வலியால் நீர்மயமாகின. 

அவனது முன்தோல் இதற்கு முன் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்குப் பின்வாங்கியிருந்தது. தலை மட்டும் உள்ளே இருந்தது. 

ஆனால் அது சூடான இரும்பு வளையம் அவனைப் பிழிவது போல் உணர்ந்தது. வெப்பமும் இறுக்கமும் தாங்க முடியாதவை. 
 
அவன் அவர்களின் உடல்களுக்கு இடையே கீழே பார்த்தான் — மற்றும் உறைந்தான். 
 
நீட்டப்பட்ட முன்தோலின் ஓரத்தில் சிறிய பிரகாசமான சிவப்பு இரத்தத் துளிகள் தெரிந்தன. 
 
பீதி உடனே அவனைத் தாக்கியது. அவன் உடனே வெளியே இழுத்தான். 
 
“அம்மா… ரத்தம்… என் சுன்னில ரத்தம் இருக்கு… ஆஹ்ஹ்ஹ்… வலிக்குது…!” அவன் அழுதுவிட்டான். 

வலியிலும் பயத்திலும் குரல் உடைந்தது. உடல் நடுங்கியது. 
 
பிரியா ரத்தத்தையும் மகனின் முகத்தில் இருந்த தீவிர பயத்தையும் கண்டாள். அவள் உடனே முடிந்த அளவுக்கு எழுந்து, அவனைத் தன் அரவணைப்புக்குள் இழுத்து, அவனுடன் சேர்ந்து அழத் தொடங்கினாள். 
 
“என் பையன்… என் கண்மணி… ஐயோ… நீ வலிப்பட்டுட்டு இருக்க… அம்மா இருக்கேன்…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் பிரியாவின் கண்களைப் , கூர்மையான, தெளிவான சமிக்ஞை கொடுத்தார். 
 
பிரியா உடனே புரிந்துகொண்டாள். அவள் தன் சொந்த வலியைக் காட்டுவதை நிறுத்தினாள். 

சங்கரின் முகத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்து, ஈரமான கன்னங்களை மீண்டும் மீண்டும் முத்தமிட்டு, நடுக்கம் மட்டுமே கொண்ட வலுவான, அன்பான குரலில் பேசினாள். 
 
“அழுயாதே என் பையன்… ப்ளீஸ் அழுயாதே. 

என்னைப் பார். எனக்கு வலியை விட இன்பம் தான் அதிகம்… 

நான் உன்னை விரும்புறேன்… உன்னை சரியாக எனக்குள்ள உணர விரும்புறேன்… 

ப்ளீஸ் மறுபடியும் முயற்சி பண்ணு… 

அம்மா உனக்கு ரெடி… 

எனக்கு நீ உள்ளே வேணும்… 

ப்ளீஸ் சங்கர்… 

அம்மாவுக்காக பண்ணு…” 
 
அவள் அவனை முத்தமிட்டுக்கொண்டே இருந்தாள் — நெற்றி, கண்கள், உதடுகள் — நிர்வாண முலைகளுக்கு எதிராக இறுக்கமாக அணைத்து, முதுகை வருடி, மெல்லிய வார்த்தைகளைக் கிசுகிசுத்து, 

அவனது பீதியான மூச்சு மெதுவாக அமைந்தது வரை. அவளது சொந்தக் கண்ணீர் தொடர்ந்து விழுந்தது. ஆனால் குரலை உடைய விடவில்லை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் சங்கரின் சுன்னியைக் கவனமாகப் பரிசோதித்து, சிறிய அளவு ரத்தத்தைச் சுத்தமான துணியால் துடைத்தார். 
 
“உன் முன்தோல் இப்போ தான் முதல் முறையாக முழுசா திறந்திருக்கு,” என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார். 

“உன் தலை பெரிசா இருக்கிறது. சின்ன வயசுல சரியாக மாஸ்டர்பேட் பண்ணாததால் சிறிய கிழிசல் ஏற்பட்டிருக்கு. 

உன் நிலையில் இருக்கும் இளைஞர்களுக்கு இது சாதாரணம். ரத்தம் கொஞ்சம் தான். 

கவனமா தொடர்வோம். வலி மெதுவாகக் குறையும்.” 
 
சங்கர் கண்ணீருடன் தலையாட்டினான். இன்னும் நடுங்கினான். பிரியா அவனை நெருக்கமாகப் பிடித்திருந்தாள். அவளது சொந்தக் கண்ணீர் அமைதியாக அவனது தோளில் விழுந்தது. ஆனால் அவளது குரல் உறுதியாகவும் ஊக்கமூட்டுவதாகவும் இருந்தது. 

பிரியாவின் எண்ணங்கள்:

ஐயோ கடவுளே… என் மகன் தலை என் புண்டையைக் குத்திக்கிட்டு இருக்கு… 

இது உள்ளே போனா என்ன ஆகும்னு நினைச்சுக்கூட முடியல…

 டாக்டர் விந்து விட்ட பிறகும் கூட என் புண்டை இன்னும் வலிக்குது… 

ஆனா நான் தாங்கணும்… என் மகனுக்காகத் தாங்கணும்…


பிரியா சங்கரை இறுக்கமாக அணைத்து, அவனது முகத்திலும் கன்னத்திலும் முத்தமிட்டுக்கொண்டே மென்மையான ஆனால் உறுதியான குரலில் சொன்னாள்.

“டேய் சங்கர்… அம்மாவுக்குச் சுகமா இருக்குடா… 

என் வாழ்க்கையிலேயே இவ்வளவு பெரிய சுன்னியை நான் பார்த்ததே இல்ல… 

உன்னை விரும்புறேன் டா… நீ என்னைப் புணரணும்னு ஆசைப்படுறேன் டா… 

ப்ளீஸ் வலியைத் தாங்காதே… அம்மாவை நினை… 

எனக்கு நீ உள்ளே உணர வேணும்… ப்ளீஸ்…”

டாக்டர் ரமேஷ் சங்கருக்குப் பின்னால் நின்றுகொண்டு சிறிது புன்னகைத்தார். 

அவளைப் பார்த்து தலையாட்டி, உறுதியூட்டினார்.

சங்கர் அம்மாவை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, கண்ணீருடன் பதிலளித்தான்.

“ஆமா அம்மா… நான் தாங்குவேன்… 

நீ வாழ்க்கை முழுக்க எல்லா கஷ்டத்தையும் தாங்கி வந்திருக்க… 

நான் உனக்காகத் தாங்குவேன்… ப்ளீஸ் டாக்டர்… சொல்லுங்க… 

எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுங்க… நான் என் அம்மாவைப் புணரணும்… 

அவளுக்கு உலகத்திலேயே பெரிய இன்பத்தைக் கொடுக்கணும்… 

ப்ளீஸ் ஹெல்ப் பண்ணுங்க…”

[tweeny_fory]

சில நிமிட அமைதியான அரவணைப்புக்குப் பிறகு, டாக்டர் ரமேஷ் மீண்டும் தன் அமைதியான, உறுதியான குரலில் பேசினார். 

 
“தொடர்வோம். இந்த முறை கொஞ்சம் ஆழமா போ. 

பிரியா, அவனுக்கு ஆதரவு கொடு. 

சங்கர், மூச்சு விடு. மெதுவா தள்ளு. 

ஒரே முறையில் எல்லாத்தையும் வலுக்கட்டாயப்படுத்தாதே.” 
 
சங்கர் தலையாட்டினான். இன்னும் நடுங்கியபடி இருந்தான். 

முந்தைய வலியும் சிறிய ரத்தமும் இருந்தும் அவனது தடிமனான சுன்னி கடினமாகவே இருந்தது. 

தலை இப்போது இதற்கு முன் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு முழுமையாக வெளிப்பட்டிருந்தது. 

பளபளப்பாகவும் சற்று வீங்கியும் தெரிந்தது. 

பிரியா மீண்டும் படுத்து, கால்களைத் திறந்தாள். 

அவள் மகனின் கைகளைப் பிடித்து, தன் முலைகளின் மேல் வைத்து வழிநடத்தினாள். 

அவற்றின் மென்மையான எடையை அவன் உணரட்டும் என்பதற்காக — ஒருவித ஆறுதலாக. 
 
சங்கர் மீண்டும் அவளது தொடைகளுக்கு இடையில் நிலைநிறுத்தினான். 

உணர்ச்சி மிகுந்த தலையை அவளது வாயில் தேய்த்தான். 

அது இன்னும் டாக்டரின் விந்து, அவளது சாறு, மற்றும் லேசான ரத்தக் கலவையால் வழுவழுப்பாக இருந்தது. 

அவளது உடலின் வெப்பம் அவனை நடுங்க வைத்தது. அவன் கவனமாக முன்னால் தள்ளினான். 
 
தலை முதல் முறையை விடக் குறைந்த எதிர்ப்புடன் உள்ளே சறுக்கியது. 

ஆனால் எரியும் உணர்வு உடனே திரும்பியது. தலை மட்டும் உள்ளே புதைந்த நிலையில் நின்று, வாயால் கனமாக மூச்சு விட்டான். 
 
“அம்மா… இன்னும் எரிகுது…” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான். 
 
பிரியா அவனது கைகளையும் மார்பையும் வருடினாள். 

ஒவ்வொரு நரமும் புண்டையில் புதுப்பிக்கப்பட்ட நீட்டத்தை எதிர்த்துச் சத்தமிட்டாலும், தன் குரலை மென்மையாகவும் அன்பாகவும் வைத்திருக்க வேண்டுமென்று கட்டாயப்படுத்தினாள். 
 
“பரவாயில்ல கண்ணா… மெதுவா தள்ளு… 

அம்மா இருக்கேன்… நான் தாங்குவேன்… 

உன்னை எனக்குள்ள விரும்புறேன்…” 
 
அவன் மேலும் தள்ளினான். தடித்த தண்டின் இன்னொரு அங்குலம் அவளுக்குள் மூழ்கியது. 

பிரியாவின் சுவர்கள் அவனை இறுக்கமாகச் சுற்றி நீண்டன. அவள் கூச்சலிடாமல் இருக்க கன்னத்தின் உள்ளே கடித்தாள்.

 கண்ணீர் மீண்டும் ஊறி, கோயில்கள் வழியாக முடியில் வழிந்தது. ஆனால் அவளது கைகள் அவனது முதுகிலும் தோள்களிலும் மென்மையாக நகர்ந்துகொண்டே இருந்தன. 

தொடர்ச்சியான உடல் ஆறுதலைக் கொடுத்தன. 
 
சங்கரின் முகம் வலியும் தாங்க முடியாத உணர்ச்சியும் கலந்து திரிந்திருந்தது. 

வெப்பம், நசுக்கும் இறுக்கம், மற்றும் தன் சொந்த அம்மாவுக்குள் ஆழமாகத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறான் என்ற அறிவு அலை அலையாக அவனை மூழ்கடித்தன. 

அவளுக்கு மேல் தன்னைத் தாங்கியபடி கைகள் நடுங்கின. 

தலையிலிருந்து வியர்வை அவளது முலைகளின் மேல் சொட்டியது. 
 
“இன்னும் ஒரு சிறிய தள்ளல்,” என்று டாக்டர் ரமேஷ் அமைதியாக அறிவுறுத்தினார். 

அவனது கீழ் முதுகில் ஒரு கையை வைத்து கோணத்தை வழிநடத்தினார். 

“நிதானமா. அவளது உடல் உனக்குத் திறக்கட்டும்.” 
 
சங்கர் கீழ்ப்படிந்தான். மீண்டும் முன்னால் அழுத்தினான். 

இன்னொரு தடித்த அங்குலம் பிரியாவுக்குள் மறைந்தது. 

அவள் நீண்ட, நடுங்கும் மூச்சை வெளியிட்டாள். 

விரல்கள் அவனது தோள்களில் பதிந்தன. நீட்டம் இப்போது ஆழமாக இருந்தது. 

டாக்டரின் சுன்னி உருவாக்கியதை விட முழுமையானது. அவளது உடல் மகனின் தடிமனைச் சுற்றி மெதுவாக வலுக்கட்டாயமாகத் திறக்கப்படுவது போல் உணர்ந்தது. 
 
“அம்மா… ரொம்ப டைட்… வலிக்குது… ஆனா… வித்தியாசமா இருக்கு…” சங்கர் மூச்சுத் திணறல். 
 
“ஆமா… தொடர்ந்து போ… மெதுவா… அம்மா ஏத்துக்கலாம்…” பிரியா கிசுகிசுத்தாள். 

குரல் இறுக்கமாக இருந்தாலும் உறுதியாக இருந்தது. அவன் தோள், கழுத்து, முகத்தின் பக்கம் என எட்டிப் பிடித்த இடங்களில் முத்தமிட்டுக்கொண்டே இருந்தாள். 

தொடுதலையும் மெல்லிய வார்த்தைகளையும் பயன்படுத்தி அவன் மீண்டும் பீதி அடையாமல் பார்த்துக்கொண்டாள். 
 
அவனது நீளத்தில் கிட்டத்தட்ட பாதி உள்ளே இருக்கும் நிலையில் அவர்கள் நிறுத்தினார்கள். 

இருவரும் நடுங்கினார்கள். 

பிரியாவின் புண்டை தடித்த நுழைவைச் சுற்றி துடித்து, இறுக்கி, பழக முயன்றது. 

சங்கரின் புதிதாக வெளிப்பட்ட தலை தீவிர வெப்பத்துக்குள் துடித்தது. முன்தோலில் உள்ள சிறிய கிழிசல் இன்னும் எரிச்சலைக் கொடுத்தது. 

ஆனால் உணர்வு மாறத் தொடங்கியிருந்தது — வலியுடன் ஆழமான, அறிமுகமில்லாத அழுத்தம் கலந்தது. அது முழுவதுமாக விரும்பத்தகாததாக இல்லை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் கவனமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அவ்வப்போது பிரியாவின் கால்களைச் சற்று அகலமாக விரித்தார். 

அல்லது சங்கரின் நெற்றியில் உள்ள வியர்வையைச் சுத்தமான துணியால் துடைத்தார். 
 
“நல்லா இருக்கு,” என்று அவர் சொன்னார். “இப்போ கொஞ்சம் வெளியே இழு… ஒரு அங்குலம் மட்டும்… 

பிறகு மீண்டும் உள்ளே தள்ளு. சிறிய அசைவுகள். முன்தோல் தொடர்ந்து திறக்கட்டும்.” 
 
சங்கர் அறிவுரைப்படி செய்தான். தலை மட்டும் உள்ளே இருக்கும் வரை கவனமாகப் பின்னால் இழுத்து, பிறகு மீண்டும் முன்னால் அழுத்தினான். 

தடித்த தண்டு முன்பை விட ஆழமாகச் சறுக்கியது. பிரியாவின் மூச்சு தடைப்பட்டது. 

மென்மையான, உடைந்த ஒலி தொண்டையில் இருந்து வெளிப்பட்டது. ஆனால் உடனே அதை ஊக்கமூட்டும் வார்த்தைகளால் மூடினாள். 
 
“அப்படி தான்… என் பையன்… மறுபடியும்… அம்மா ரெடி…” 
 
அவர்கள் அந்த அசைவைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்தார்கள். கொஞ்சம் வெளியே. ஆழமாக உள்ளே. 

ஒவ்வொரு சுழற்சியும் சங்கரின் சுன்னியை இன்னும் கொஞ்சம் உள்ளே செல்ல அனுமதித்தது. அவர்களின் இணைப்பின் ஈரமான சப்தங்கள் மேலும் தெளிவாக ஒலித்தன. 

கலந்த திரவங்கள் — டாக்டரின் விந்து, பிரியாவின் ஆசை, மற்றும் லேசான ரத்தம் — அவனது தண்டைப் பூசி, மெதுவான முன்னேற்றத்தை சாத்தியமாக்கின. 
 
ஐந்தாவது கவனமான முயற்சியில், அவனது நீளத்தில் பாதிக்கு மேல் அவளுக்குள் புதைந்திருந்தது. சங்கரின் கண்கள் கண்ணீராலும் தாங்க முடியாத உணர்ச்சியாலும் கலங்கியிருந்தன. 

பிரியாவின் முகம் சிவந்தும் ஈரமாகவும் இருந்தது. ஆழமான நீட்டத்தின் வழியாக மூச்சு விட முயன்றபடி உதடுகள் பிரிந்திருந்தன. 
 
“அம்மா… நான் ஆழமா இருக்கேன்… உன்னைச் சுற்றி முழுசா உணர்றேன்…” அவன் கிசுகிசுத்தான். 

“நானும் உன்னை உணர்றேன் கண்ணா… நீ உன் அம்மாவுக்குள்ள இருக்க… தொடர்ந்து போ… மெதுவா…”

**பிரியாவின் எண்ணங்கள்**


டாக்டர்  சுன்னி நேராகவும், நீளமாகவும் இருந்தது. 

அது உள்ளே சென்றபோது ஒரு நேர்கோட்டில் என் புண்டையைத் திறந்தது. நீளம் அதிகம் இருந்ததால் அது ஆழமாகச் சென்று, கிட்டத்தட்ட என் கருப்பை வாயிலைத் தொட்டது. 

அந்த நேரான தள்ளல் என் சுவர்களை ஒரே திசையில் நீட்டியது. ஒரு தெளிவான, நேரான பாதை உருவாகியது. 

வலி இருந்தாலும், அது ஒருவித ஒழுங்கான நீட்டமாக இருந்தது.*

*ஆனா என் மகன்… சங்கர்… அவனது சுன்னி முற்றிலும் வித்தியாசமானது. 

தலை பெரியது.

 தண்டு ரொம்ப தடித்திருக்கிறது. 

அதோடு அது வளைந்தும் இருக்கிறது. 

அந்த வளைவு உள்ளே இருக்கும்போது என் உள்சுவர்களை ஒரே சீராக அழுத்தவில்லை. 

ஒரு பக்கத்தை அதிகமாகத் தள்ளி, மறுபக்கத்தை வேறு கோணத்தில் இழுக்கிறது.*

*டாக்டர் உருவாக்கிய நேரான வழி இப்போது போதாமல் போய்விட்டது. 

சங்கரின் தடிமனும் வளைவும் என் புண்டையின் உள்ளே ஒரு புதிய வடிவத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. 

சுவர்கள் ஒரு பகுதியில் அதிகமாக நீண்டு, மற்றொரு பகுதியில் வேறு மாதிரி பிதுங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. 

உள்ளேயே அழுத்தம் சமமாக இல்லை. 

ஒரு இடத்தில் கூர்மையான அழுத்தம். அதற்கு அருகில் வேறு திசையில் இழுபடும் உணர்வு.*

*என் உடல் அவனுக்கு ஏற்றாற்போல் மறுபடியும் வடிவமைக்கப்படுகிறது. 

சுவர்கள் அவனது தடிமனுக்கு இடமளிக்க முயல்கின்றன. வளைவுக்கு ஏற்பத் தங்களை மாற்றிக்கொள்கின்றன. 

ஒவ்வொரு சிறிய அசைவிலும் அந்த மாற்றம் தெரிகிறது. 

முன்பு டாக்டர் சென்ற பாதை இப்போது மாறிவிட்டது.

 என் புண்டைக்குள் ஒரு புதிய புவியியல் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது — அவனது தடிமனுக்கும் வளைவுக்கும் மட்டுமே சொந்தமான ஒரு புதிய வடிவம்.*

*இந்த உணர்வு பயமாகவும் இருக்கிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில் என் மகன் தான் இந்த மாற்றத்தை உருவாக்குகிறான் என்பது என் நெஞ்சில் ஒரு விசித்திரமான, ஆழமான உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. 

என் உடல் இனி முன்பு இருந்த மாதிரி இருக்காது. அவனது சுன்னி உள்ளே ஒரு நிரந்தரமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்திவிட்டது.*

[tweeny_fory]

டாக்டர் ரமேஷின் குரல் அமைதியாகவும் வழிகாட்டும் தன்மையுடனும் இருந்தது. 

 
“அதே மாதிரி தொடரு. சிறிய வெளியேற்றங்கள், பிறகு ஆழமான தள்ளல்கள். 

கடைசி அங்குலங்களை அவசரப்படுத்தாதே. 

உன் முழு அளவையும் ஏற்க அவளது உடலுக்கு நேரம் வேணும்.” 
 
சங்கர் தலையாட்டினான். அதே மெதுவான தாளத்தை மீண்டும் மீண்டும் செய்தான். 

ஒவ்வொரு முறையும் முன்னால் தள்ளும்போது, அவனது தடித்த, வளைந்த சுன்னியின் இன்னும் கொஞ்சம் அம்மாவின் புண்டைக்குள் மறைந்தது. 

பிரியாவின் சுவர்கள் அவனை இறுக்கமாகச் சுற்றி நீண்டு, திறக்க வலுக்கட்டாயப்படுத்தப்பட்டபோது துடித்து இறுக்கின. இருவருக்கும் வலி இன்னும் இருந்தது. 

ஆனால் அது இப்போது வேறொன்றுடன் இடத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளத் தொடங்கியிருந்தது — இதுவரை உணராத கனமான, நெருக்கமான அழுத்தம். 
 
இன்னும் சில கவனமான முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, சங்கர் தன் நீளத்தில் கிட்டத்தட்ட மூன்று கால் பகுதியை அவளுக்குள் புதைக்க முடிந்தது. இருவரும் கடுமையாக நடுங்கினார்கள். 

பிரியாவின் கைகள் அவனது முதுகைப் பிடித்தன. சங்கரின் கைகள் அவளுக்கு மேல் தன்னைத் தாங்கியபடி நடுங்கின. 

அவர்களின் முகங்கள் நெருக்கமாக இருந்தன. மூச்சு சீரற்றதாகவும் பகிரப்பட்டதாகவும் இருந்தது. 
 
“அம்மா… ரொம்ப ஆழமா… இன்னும் வலிக்குது… ஆனா நானே நிறுத்த விரும்பல…” 
 
“அப்போ நிறுத்த… இன்னும் தள்ளு… அம்மா உன்னை முழுசா ஏத்துக்கிறேன்…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் சங்கரின் இடுப்பில் உறுதியான கையை வைத்தார். 
 
“இன்னும் ஒரு மெதுவான தள்ளல். கட்டுப்பாட்டோட. சேர்ந்து மூச்சு விடுங்க.” 
 
சங்கர் நடுங்கும் மூச்சை இழுத்தான். ஒரு கணம் தாயின் கண்களுடன் பார்வையைப் பூட்டினான். 

பிறகு மீண்டும் ஒருமுறை முன்னால் அழுத்தினான். 

டாக்டர் ரமேஷ் சங்கரின் இடுப்பில் உறுதியான கையை வைத்தார். 

 
“இன்னும் ஒரு மெதுவான தள்ளல். கட்டுப்பாட்டோட. சேர்ந்து மூச்சு விடுங்க.” 
 
சங்கர் நடுங்கும் மூச்சை இழுத்தான். அவனது தடிமனான, வளைந்த சுன்னி ஏற்கனவே அம்மாவுக்குள் கிட்டத்தட்ட மூன்று கால் பகுதி புதைந்திருந்தது. 

மீதி நீளம் சாத்தியமில்லாதது போல் உணர்ந்தாலும், அவனைச் சுற்றியிருந்த வெப்பமும் இறுக்கமும் அவனை முன்னால் இழுத்தன. ஒரு கணம் பிரியாவுடன் பார்வையைப் பூட்டினான். 

அவளது முகம் சிவந்தும், கண்ணீர் தடங்களுடனும், உறுதி நிறைந்ததாகவும் இருந்தது. 
 
அவன் முன்னால் அழுத்தினான். 
 
கடைசி அங்குலங்கள் நீண்ட, நடுங்கும் தள்ளலுடன் அவளுக்குள் மூழ்கின. அவனது வயிறு அவளது மென்மையான, மழிக்கப்பட்ட மேட்டின் மேல் உறுதியாக அழுத்தியது. 

அவனது சுன்னியின் ஒவ்வொரு தடித்த அங்குலமும் இப்போது முழுவதுமாக அம்மாவின் புண்டைக்குள் உறைந்திருந்தது. தலை ஆழமாக அவளது கருப்பை வாயிலில் ஓய்ந்தது. 

அவளது சுவர்கள் அவனைச் சுற்றி இறுக்கமான, தன்னிச்சையான அலைகளாக இறுக்கி, துடித்தன. 
 
இருவரும் ஒரே நேரத்தில் கத்தினார்கள். 
 
“ஆஹ்ஹ்ஹ்… அம்மா… நான் முழுசா உள்ளே இருக்கேன்…!” 
 
“ஐயோ… சங்கர்… என் பையன்… நீ முழுசா வந்துட்ட…!” 
 
உணர்வு தாங்க முடியாததாக இருந்தது. 
 
சங்கருக்கு, அதீத இறுக்கம், புதிதாகத் திறந்த முன்தோலில் எஞ்சியிருந்த எரிச்சல், அம்மாவின் உடலின் ஈரமான கொதிக்கும் வெப்பம், மற்றும் தன்னைப் பெற்ற பெண்ணுக்குள் வேரளவுக்குப் புதைந்திருக்கிறான் என்ற உடைக்கும் அறிவு — அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் மோதின.

 அவளுக்கு மேல் தன்னைத் தாங்கியபடி கைகள் வன்மையாக நடுங்கின. கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது. 
 
பிரியாவுக்கு, நீட்டம் டாக்டருடன் உணர்ந்ததை விட ஆழமாகவும் தடிமனாகவும் இருந்தது. அவளது உடல் சொந்த மகனின் சுன்னியைச் சுற்றி வலுக்கட்டாயமாகத் திறக்கப்பட்டது போல் உணர்ந்தது. வலி கூர்மையாகவும் ஆழமாகவும் இருந்தது. 

ஆனால் அதற்கு அடியில் அவள் கற்பனை செய்திராத இருண்ட, நெருக்கமான தொடர்பின் ஓட்டம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. கண்ணீர் கோயில்கள் வழியாக முடியில் வழிந்தது. 
 
அவர்கள் முழுவதுமாக அசையாமல் இருந்தார்கள். 
 
சங்கர் வேரளவுக்குப் புதைந்தபடி, உடல் பூட்டப்பட்ட நிலையில் இருந்தான். பிரியாவின் கால்கள் அவனது இடுப்பின் இருபுறமும் நடுங்கின. இருவரும் அசையவில்லை. 

அறையில் அவர்களின் சீரற்ற மூச்சும், அவனது சுன்னியைச் சுற்றி அவளது சுவர்களின் மென்மையான, ஈரமான துடிப்பும் மட்டுமே ஒலித்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் உடனே பேசவில்லை. அவர் வெறுமனே அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அந்தத் தருணம் அமைய விட்டார். 
 
சங்கர் மெதுவாகத் தன்னைத் தாழ்த்தி, மார்பை அம்மாவின் கனமான முலைகளின் மேல் வைத்தான். முகம் அவளது கழுத்தின் பக்கத்தில் அழுத்தியது. 

பிரியாவின் கைகள் உடனே அவனைச் சுற்றி, இறுக்கமாகப் பிடித்தன. அவளது கைகள் அவனது முதுகையும் முடியையும் மெதுவான, தொடர்ச்சியான அசைவுகளில் வருடின. 
 
“அம்மா… நான் உனக்குள்ள இருக்கேன்…” என்று அவன் அவளது சருமத்தில் கிசுகிசுத்தான். குரல் உடைந்தது. “முழுசா உள்ளே… எல்லாத்தையும் உணர்றேன்…” 
 
“எனக்குத் தெரியும் கண்ணா…” பிரியா திரும்பக் கிசுகிசுத்தாள். அவளது சொந்தக் குரலும் கண்ணீரால் கனமாக இருந்தது. 

“என் மகன் எனக்குள்ள இருக்கான்… முழுசா… அம்மா உன்னை ரொம்ப ஆழமா உணர்றேன்…” 
 
அந்த அசையாமையில் அவர்கள் இணைந்தபடி இருந்தார்கள். சங்கரின் சுன்னி அவளுக்குள் கனமாகத் துடித்தது. ஒவ்வொரு சிறிய துடிப்பும் இருவருக்கும் புதிய உணர்ச்சி அலைகளை அனுப்பியது. 

பிரியாவின் புண்டை தடித்த நுழைவைச் சுற்றித் தொடர்ந்து துடித்து, பழக முயன்று, மகனின் முழு அளவையும் மெதுவாக ஏற்க முயன்றது. 
 
அந்தத் தருணத்தின் உணர்ச்சி எடை உடல் உணர்ச்சியை விடக் கனமாக அவர்கள் மேல் அழுத்தியது. பதினேழு வருட விதவை வாழ்க்கை, ஆண்டுக் கணக்கான ரகசிய ஏக்கம், முழு சிகிச்சைச் செயல்முறை, மற்றும் தாய்-மகன் முழு நுழைவின் திரும்பப் பெற முடியாத உண்மை — அனைத்தும் அந்த அமைதியில் ஒன்றுகூடின. 
 
சங்கரின் கண்ணீர் அவளது கழுத்தையும் தோளையும் நனைத்தது. பிரியாவின் கண்ணீர் அவனது முடியில் விழுந்தது. அவர்களின் உடல்கள் இணைந்தபடி, அசையாமல் இருந்தன. டாக்டரின் விந்துவும் அவர்களின் ஆசையும் கலந்த திரவங்கள் அவனது சுன்னியின் அடியைச் சுற்றி மெதுவாகக் கசிந்து துணியின் மேல் ஓடின. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் இறுதியாகக் குறைந்த, அமைதியான குரலில் பேசினார். 
 
“இப்படியே இருங்க. இப்போ அசையாதீங்க. உங்க உடல்கள் முழுமையான இணைப்புக்குப் பழகட்டும். நீங்க முழுசா இணைந்தபடி இருக்கிற நேரம் அதிகமாக அதிகமாக, மீதமுள்ள இறுக்கம் தளரும்.” 
 
சங்கர் அம்மாவின் கழுத்தில் முகத்தை வைத்தபடி தலையாட்டினான். இன்னும் கனமாக மூச்சு விட்டான். பிரியா அவனது முதுகை வருடிக்கொண்டே இருந்தாள். அவனை ஆழமாக வைத்திருக்க அவளது கால்கள் பலவீனமாக அவனது இடுப்பைச் சுற்றின. 
 
நீண்ட நேரம் இருவரும் மீண்டும் பேசவில்லை. அவர்கள் வெறுமனே ஒருவரையொருவர் பிடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். முழுவதுமாக ஒன்றிணைந்தபடி. தாங்கள் இப்போதுதான் சாதித்ததன் உண்மை அவர்களின் எலும்புகளுக்குள் படிந்தது. 

[tweeny_fory]

மெதுவான, ஆழமான தாள் தொடர்ந்தது. 

சங்கரின் தடிமனான சுன்னி அம்மாவுக்குள் நிலையாக உள்ளேயும் வெளியேயும் நகர்ந்தது. 

ஒவ்வொரு தள்ளலும் முந்தையதை விட மென்மையாக இருந்தது. அவளது உடல் மெதுவாக அவனுக்கு அடிபணிந்தது. முந்தைய கூர்மையான வலி இப்போது கனமான, வலி நிறைந்த நிரப்பாக மாறியிருந்தது. அதில் இருவருக்கும் வளர்ந்து வரும் வெப்பம் கலந்திருந்தது. 

பிரியாவின் மென்மையான முனகல்கள் சங்கரின் சீரற்ற மூச்சுடன் கலந்தன. அவர்களின் இணைப்பின் ஈரமான சப்தங்கள் அமைதியான கிளினிக் அறையை நிரப்பின. 

 
டாக்டர் ரமேஷ் நெருக்கமாக இருந்து கவனமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். 
 
“இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இந்த வேகத்தை வைத்துக்கோ,” என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார். “உணர்வு இயல்பாக உயரட்டும்.” 
 
சங்கரின் அசைவுகள் அவனது கவனமான கட்டுப்பாட்டைக் கொஞ்சம் இழக்கத் தொடங்கின. அம்மாவின் புண்டையின் இறுக்கமான, ஈரமான வெப்பம், தான் எங்கே புதைந்திருக்கிறான் என்ற அறிவு, மற்றும் மாலை முழுவதும் சேர்ந்திருந்த பதற்றம் ஆகியவை அவனை விளிம்புக்குத் தள்ளின. 

அவனது தள்ளல்கள் சற்று ஆழமாகவும் அவசரமாகவும் ஆயின. ஆனாலும் அவன் அவற்றை அளவோடு வைக்க முயன்றான். 
 
பிரியா அவனில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை உணர்ந்தாள். அவளது கால்களை அவனது இடுப்பைச் சுற்றி இன்னும் உறுதியாகச் சுற்றி, ஒவ்வொரு தள்ளலையும் ஏற்றுக்கொண்டு அவனை நெருக்கமாக இழுத்தாள். 

அவளது கைகள் நிறுத்தாமல் அவனது முதுகையும் முடியையும் வருடின. 
 
“பரவாயில்ல கண்ணா…” என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள். “அம்மா இருக்கேன்… வரட்டும்…” 
 
சங்கரின் மூச்சு கரகரப்பாக மாறியது. கைகள் நடுங்கின. சுன்னியின் அடியில் அழுத்தம் தாங்க முடியாததாக ஆனது. 
 
“அம்மா… என்னால பிடிக்க முடியல… நான்…” 
 
“எனக்குள்ள வா,” என்று பிரியா சொன்னாள். குரல் மென்மையாக இருந்தாலும் தெளிவாக இருந்தது. “அம்மாவுக்குக் கொடு…” 
 
அவனது உடல் பூட்டியது. நீண்ட, உடைந்த கூச்சல் தொண்டையில் இருந்து வெளிப்பட்டது. உச்சம் அவனை உடைத்தது. 

அவனது சுன்னி அவளுக்குள் கடுமையாகவும் ஆழமாகவும் துடித்தது. தடித்த, வலுவான விந்து ஜெட்கள் நேராக அவளது கருப்பைக்குள் பம்ப் ஆயின. 

டாக்டரின் முந்தைய விந்துடன் கலந்தன. வெளியேற்றத்தின் அலைகளின் வழியாக அவன் பலவீனமாகத் தள்ளினான். 

ஒவ்வொரு ஸ்பர்ட்டிலும் தன்னை வேரளவுக்குப் புதைத்தான். கடைசி துளி வெளியேறும் வரை. 
 
அவனது உச்சத்தின் தீவிரம் பிரியாவிடமிருந்தும் வலுவான பதிலை இழுத்தது. 

அவளது சுவர்கள் ரிதமான அலைகளாக அவனை இறுக்கமாக இறுக்கின. ஆழமான, நடுங்கும் உச்சம் அவளை உருவியது — மாலை முன்னர் அனுபவித்தவை போல் கூர்மையாக இல்லை, ஆனால் கனமாகவும் உணர்ச்சி நிறைந்ததாகவும் இருந்தது. 

அவனது உடலுக்குக் கீழே தன் உடல் நடுங்க, அவள் அவனை இறுக்கமாகப் பிடித்தாள். 
 
சங்கர் அவளது மார்பின் மேல் சரிந்தான். இன்னும் அவளுக்குள் புதைந்தபடி, நடுங்கி, கனமாக மூச்சு விட்டான். 

பிரியாவின் கைகள் உடனே அவனைச் சுற்றின. இருவரும் உச்சத்திலிருந்து இறங்கும்போது அவளது முடியையும் முதுகையும் வருடினாள். அவளது கண்களின் மூலைகளில் இருந்து கண்ணீர் அவனது முடியில் வழிந்தது. 

சங்கரின் சொந்தக் கண்ணீர் அவளது முலையின் சருமத்தை நனைத்தது. 
 
அவர்கள் நீண்ட நேரம் இணைந்தபடி இருந்தார்கள். இருவராலும் அசைய முடியவில்லை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவர்களுக்குப் பல அமைதியான நிமிடங்களைக் கொடுத்தார். 

பிறகு நெருங்கி, அமைதியான குரலில் பேசினார். 
 
“மெதுவா வெளியே இழு.” 
 
சங்கர் கவனமாக வெளியே இழுத்தான். அவனது சுன்னி ஈரமான சப்தத்துடன் அவளை விட்டு வெளியேறியது. 

அவனது விந்துவும் டாக்டரின் விந்துவும் கலந்த தடித்த கலவை தொடர்ந்து வழிந்து, சூத்தின் பிளவு வழியாக ஏற்கனவே கறைபட்ட துணியின் மேல் ஓடியது. 

அவன் குதிகால்களின் மேல் அமர்ந்தான். இன்னும் நடுங்கினான். 
 
ரமேஷ் தொழில்முறை கவனத்துடன் இருவரையும் பரிசோதித்தார். 

சங்கரின் சுன்னியை வெதுவெதுப்பான துணியால் சுத்தம் செய்தார். 

முந்தைய சிறிய ரத்தப்போக்கு முழுவதுமாக நின்றுவிட்டதையும், முன்தோல் இப்போது எளிதாகப் பின்வாங்கியபடி இருப்பதையும் கவனித்தார். 

பிறகு பிரியாவின் வீங்கிய வாயிலை மென்மையாகச் சுத்தம் செய்து, மெல்லிய அடுக்கு ஆற்றும் எண்ணெயைத் தடவினார். 
 
“முதல் முழுமையான ஒன்றிணைவு முடிஞ்சுடுச்சு,” என்று அவர் சொன்னார். 

“சிறிய கிழிசல் இருந்தது. இந்தச் சூழலில் அது எதிர்பார்க்கக்கூடியது. நீங்க ரெண்டு பேரும் நல்லா கையாண்டீங்க. 

அடுத்தடுத்த அமர்வுகளில் வலி குறையும். 

இனிமேல் வழக்கமான மெதுவான நுழைவு முன்னேற்றத்தை வலுப்படுத்தும்.” 
 
அவர் பிரியாவைச் சுத்தமான துணியால் மூடி, சங்கரை மேசைக்கு அருகில் அமர உதவினார். 

சிறிது நேரம் மூவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள். செக்ஸின் கனமான வாசனை இன்னும் அறையை நிரப்பியிருந்தது. வெளியே இரவு தொடர்ந்தது. கிளினிக்குக்குள் நடந்ததைப் பொருட்படுத்தாமல். 
 
பிரியா துணிக்கு அடியில் மகனின் கையைத் தேடினாள். சங்கர் அதை இறுக்கமாகப் பிடித்தான். அவர்களின் விரல்கள் பின்னிக் கொண்டிருந்தன. 
 
“அம்மா…” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான். 
 
“இருக்கேன் கண்ணா,” என்று அவள் மென்மையாகப் பதிலளித்தாள். 

“அம்மா இருக்கேன்.” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவர்களை இன்னும் ஒரு கணம் பார்த்தார். அவர்களைப் பார்த்து அமைதியாகச் சொன்னார். 

“இது ஆரம்பம் தான். இன்னும் பல முறை முயற்சிக்க வேண்டும்.  ஓய்வு எடு. பிறகு மீண்டும் தொடர்வோம்.”