[tweeny_fory]

அவர் எழுந்து அறையை விட்டு வெளியேறினார். கதவைப் பின்னால் சாத்தினார். 

 
அவர் வெளியேறிய கணமே அம்மா கண்களைத் திறந்தாள். தன் எண்ணெய் பூசிய கைகளைப் பார்த்தாள். திடீரென்று எழுந்தாள். அவள் கன்னங்களில் கண்ணீர் வழியத் தொடங்கியது. அவள் அறையை விட்டு வேகமாக வெளியேறினாள். மெதுவாக அழுதபடி. 
 
நான் உடனே எழுந்து, குஞ்சுவை லுங்கியால் மறைத்துக் கொண்டேன். மனம் மிகவும் மோசமாக இருந்தது. 
 
“அம்மா…” என்று நான் கவலையுடன் அழைத்தேன். 
 
சில நிமிடங்கள் கழித்து, டாக்டர் ரமேஷ் சிகரெட் பிடித்துவிட்டு திரும்பி வந்தார். பிரியா ஜன்னல் அருகில் நின்று அழுவதைப் பார்த்தார். 
 
“பிரியா…” என்று அவர் மெதுவாக அருகில் வந்தார். அவள் தோளில் ஆறுதலாக கை வைத்தார். “ஏன் இப்படி அழுகிறீர்கள்?” 
 
“டாக்டர்… எனக்கு முடியல… நான் என் பையனுக்கு எதுவும் ஹெல்ப் பண்ணவே தெரியல… (டாக்டர்… எனக்கு முடியலை… நான் என் மகனுக்கு எதுவும் உதவவே தெரியல…) விதவையான பிறகு நான் எந்த ஆணையும் தொட்டதில்லை. என் ஹஸ்பண்ட் கூட சங்கர் பிறந்த பிறகு ரொம்ப அரிதாகத்தான்… அதுவும் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல். நான் ஒன்றும் தெரியாத பெண். இந்த வயசுல என் பையன் சுன்னியை நான் எப்படி தொடப் போறேன்? நான் ஒரு தோற்ற அம்மா…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளை மெதுவாக தன் பக்கம் திருப்பினார். தன் கட்டைவிரலால் அவள் கன்னங்களில் இருந்த கண்ணீரைத் துடைத்தார். 
 
“பிரியா, என்னை கவனமாகக் கேளுங்கள்,” என்று அவர் அமைதியான, ஆழமான குரலில் சொன்னார். “நீங்கள் பயனற்றவர் அல்ல. நீங்கள் அற்புதமான, அன்பான அம்மா. அம்மாவின் சக்திக்கு எல்லையே இல்லை. உங்கள் மகனுக்காக ஏற்கனவே எவ்வளவோ செய்திருக்கிறீர்கள். இது உங்களுக்கு புதிதாக இருப்பதால் தான். நான் ஒரு டாக்டர். இதைப் பற்றி எல்லாம் எனக்கு தெரியும். நான் உங்களுக்கு step by step கற்றுக்கொடுப்பேன். இப்போது உங்களுக்கு எதுவும் தெரிய வேண்டாம் — நான் உங்கள் கைகளை வழிநடத்துவேன். நீங்கள் என்னை முழுமையாக நம்ப வேண்டும்.” 
 
அவர் அவளது தோள்களைப் பிடித்தபடி தொடர்ந்தார்: 
 
“உங்கள் மகனுக்கு இன்னும் நீண்ட வாழ்க்கை இருக்கு. அவன் இன்னும் இளைஞன். இதை சரியாக செய்யாவிட்டால் அவன் ஒருபோதும் சாதாரண வாழ்க்கை வாழ முடியாது. ஒருபோதும் தந்தையாக முடியாது. நீங்கள் தான் அவனுக்கு ஒரே நம்பிக்கை, பிரியா. ஒரு அம்மா தன் குழந்தைக்காக எதையும் செய்ய முடியும். நான் உங்களுக்கு முழு ஆதரவு கொடுப்பேன். நான் உங்களுக்கு என்ன செய்யச் சொன்னாலும், அது விசித்திரமாகவோ அசௌகரியமாகவோ இருந்தாலும், தயக்கமின்றி செய்ய வேண்டும். அப்போதுதான் அவனை குணப்படுத்த முடியும்.” 
 
பிரியா கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் அவரைப் பார்த்தாள். அவளது முந்தானை அழுததால் சற்று ஈரமாக இருந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் உறுதியாக ஆனால் அன்புடன் சொன்னார், “உங்கள் மகனின் உயிரின் மீது சத்தியம் செய்யுங்கள் — இனி நான் கொடுக்கும் ஒவ்வொரு அறிவுரையையும் கேள்வி கேட்காமல் பின்பற்றுவேன் என்று. முடியுமா பிரியா?” 
 
அம்மா நீண்ட நேரம் மௌனமாக இருந்தாள். அவளது மனம் வெட்கம், பயம், அன்பு, மற்றும் தவிப்பால் நிரம்பியிருந்தது. இறுதியில் அவள் உறுதியுடன் முணுமுணுத்தாள்: 
 
“ஆமாம் டாக்டர்… என் பையனுக்காக எதையும் செய்வேன். நான் ப்ராமிஸ் பண்றேன். என் பையன் வாழ்க்கை எனக்கு முக்கியம்.” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அன்பான புன்னகையுடன் அவளை மென்மையாக அணைத்தார். அவள் கன்னங்களில் மீதமிருந்த கண்ணீரைத் துடைத்தார். அவளது கையை மெதுவாகப் பிடித்தார். 
 
“நல்லது. இப்போது என்னுடன் வாருங்கள் பிரியா. உள்ளே போவோம். எல்லாம் நல்லபடியாக நடக்கும். நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்.” 
 
அவர் அவளது கையைப் பிடித்தபடி அவளை அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றார். பின்னால் கதவை மெதுவாக பூட்டினார். 
 
அம்மாவின் கண்களில் இப்போது ஆழமான வெட்கமும், புதிய உறுதியும் கலந்திருந்தது. அவள் வாக்குறுதி கொடுத்துவிட்டாள் — பின்வாங்க வழியில்லை. 
  

[tweeny_fory]

### அத்தியாயம் 9: மருத்துவரின் ஆர்ப்பாட்டம் 

 
டாக்டர் ரமேஷ் கதவை மீண்டும் பூட்டிவிட்டு, அமைதியான ஆனால் அதிகாரம் நிறைந்த தோரணையுடன் எங்களைப் பார்த்தார். அறையில் காற்று இப்போது இன்னும் அடர்த்தியாக உணரப்பட்டது. 
 
“பிரியா,” என்று அவர் மெதுவாகச் சொன்னார். இனி “மேடம்” என்று அழைக்கவில்லை. டாக்டர் ரமேஷ் பிரியாவை அமைதியான அதிகாரத்துடன் பார்த்தார். “பிரியா, உன் வாக்குறுதியை நினைவில் வை. இது சங்கரின் சிகிச்சைக்கு அவசியம். ஒரு பெண்ணின் உடலை எப்படி தொட வேண்டும் என்பதை ஒரு ஆணுக்கு வலுவான ஆசையை உருவாக்க, நான் இருவருக்கும் காட்டுகிறேன். நன்றாகப் பாரு சங்கர்.” 
 
அம்மா உறைந்து நின்றாள். அவளது கண்கள் ஆழமான வெட்கத்தில் தாழ்ந்திருந்தன. “டாக்டர்… தயவுசெய்து…” என்று அவள் முணுமுணுத்தாள். ஆனால் அவளது குரலில் வலு இல்லை. 
 
ரமேஷ் அருகில் வந்தார். அவர் மெதுவாகத் தொடங்கினார். இரு கைகளையும் அவளது தோள்களில் வைத்து வட்ட வட்டமாக மசாஜ் செய்தார். அவரது கட்டைவிரல்கள் அவளது தசைகளில் லேசாக அழுத்தின. 
 
“ரிலாக்ஸ் பண்ணு பிரியா… மெதுவாக சுவாசி,” என்று அவர் முணுமுணுத்தார். 
 
அவரது கைகள் அவளது கைகளில் இறங்கி, மென்மையான, வெளிறிய சருமத்தை வருடின. பிறகு மீண்டும் மேலே கொண்டு வந்து, இரு உள்ளங்கைகளாலும் அவளது முகத்தை மெதுவாகப் பிடித்தார். அம்மாவின் சுவாசம் வேகமானது. அவளது நிறைந்த உதடுகள் சற்று பிரிந்தன. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஓ கடவுளே… அவரது கைகள் எவ்வளவு வெதுவெதுப்பாக இருக்கின்றன. இத்தனை வருடங்களாக எந்த ஆணும் என்னை இப்படி தொட்டதில்லை. இது தவறு… அவர் டாக்டர்தான், ஆனால் இருந்தாலும்… என் மகன் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். எனக்கு ரொம்ப வெட்கமாக இருக்கு, ஆனால் என் உடல் எதிர்வினை காட்டுகிறது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் முன்னால் சாய்ந்து அவளது நெற்றியில் மென்மையான, நீண்ட முத்தம் கொடுத்தார். பிறகு அவளது இடது கன்னம்… பிறகு வலது கன்னம். அம்மா தெரியும் அளவுக்கு நடுங்கினாள். அவரது தொடுதலில் அவளது உடல் நடுங்கியது. 
 
தரையில் இருந்த என் நிலையில், நான் அதிர்ச்சியில் மௌனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். என் சொந்த அம்மா — நான் பல வருடங்களாக இரகசியமாக ஆசைப்பட்ட பெண் — இப்போது எனக்கு முன்னால் வேறொரு ஆணால் தொடப்பட்டு முத்தமிடப்படுகிறாள். பொறாமை, அதிர்ச்சி, மற்றும் தீவிர உற்சாகம் — ஒரு விசித்திரமான கலவை என்னுள் பெருக்கெடுத்தது. என் குஞ்சு லுங்கிக்குள் அசையத் தொடங்கியது. 
 
ரமேஷ் ஒரு விரலால் அவளது கன்னத்தை மேலே தூக்கினார். ஒரு கணம் அவளது கண்களுக்குள் பார்த்தார். பிறகு மெதுவாக தன் உதடுகளை அவளது உதடுகளில் பதித்தார் — மென்மையான, உணர்ச்சி நிறைந்த முத்தம். அது ஆழமான பிரெஞ்ச் முத்தம் இல்லை, ஆனால் மென்மையான மற்றும் செக்ஸி. அம்மாவின் உடல் முழுவதும் இறுகியது. அவளது கைகள் இருபுறமும் இறுகின, ஆனால் அவரைத் தள்ளிவிடவில்லை. 
 
சில வினாடிகளுக்குப் பிறகு அவர் சற்று பின்வாங்கினார். அம்மாவின் மார்பு வேகமாக மேலெழுந்து தாழ்ந்தது. அவளது கனமான மார்புகள் இறுக்கமான கருப்பு பிளவுஸுக்குள் வேகமாக அசைந்தன. 
 
பிறகு அவர் அவளை இறுக்கமாக முன்புற அணைப்பில் அணைத்தார். அவரது வலுவான உடல் அவளது பழுத்த, மென்மையான உடலுடன் இறுக்கமாக அழுத்தியது. அவளது பெரிய மார்புகள் அவரது மார்பில் நசுக்கப்பட்டன. அம்மா சிறிய, தன்னிச்சையான முனகலுடன் “ஆஹ்…” என்றாள். 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
அவரது உடல் என்னுடன் எவ்வளவு இறுக்கமாக இருக்கிறது… அவரது வெப்பத்தை உணர்கிறேன். என் காம்புகள் இறுகுகின்றன. இது மிகவும் வெட்கக் கேடானது. சங்கர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்… அவன் தன் அம்மாவைப் பற்றி என்ன நினைப்பான்? 
 
கிட்டத்தட்ட ஒரு நிமிடம் முன்புற அணைப்பில் வைத்திருந்த பிறகு, டாக்டர் ரமேஷ் அவளை மெதுவாக திருப்பினார். அவளது முதுகு அவரது மார்புக்கு எதிராக அழுத்தியது. அவர் பின்னால் இருந்து இறுக்கமாக அணைத்தார். அவரது கைகள் அவளது இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்தன. 
 
இம்முறை அம்மா இன்னும் உரக்க முனகினாள் — “ஆஹ்…” 
 
அவரது கைகள் தைரியமாக நகர்ந்தன. அவர் மெதுவாக அம்மாவின் சேலை முந்தானையை முழுவதுமாக தோளில் இருந்து இழுத்து எடுத்தார். முந்தானை கீழே விழுந்து, இடுப்பில் தளர்வாகத் தொங்கியது. அவளது இறுக்கமான கருப்பு பிளவுஸ் மற்றும் ஆழமான, வியர்வை படிந்த மார்பு பிளவு இப்போது முழுமையாக வெளிப்பட்டது. அவளது மென்மையான, திறந்த இடுப்புப் பகுதியும், ஆழமான நாபியும் முழுவதும் காட்சியளித்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷின் கைகள் அவளது திறந்த இடுப்பில் சுதந்திரமாக அலைந்தன. அவரது விரல்கள் அவளது மென்மையான வயிற்றுச் சுருக்கங்களை வருடின, பிறகு அவளது ஆழமான நாபியை கிளர்ச்சியூட்டும் விதத்தில் சுற்றின. அவர் அவளது இடுப்பின் மென்மையான சதையை மெதுவாகப் பிழிந்தார். அவளை இன்னும் இறுக்கமாக தன் பக்கம் இழுத்தார். 
 
அம்மாவின் சுவாசம் மென்மையான, தவிப்பான முனகலாக மாறியது. “ம்ம்ம்… டாக்டர்…” 
 
நான் இப்போது பெருமூச்சு விட்டபடி இருந்தேன். டாக்டரின் கைகள் என் அம்மாவின் திறந்த இடுப்பையும் நாபியையும் விளையாடுவதைப் பார்ப்பது — நான் கனவு கண்டதை விட அதிகமாக — என் குஞ்சுவை வேகமாக வீங்கச் செய்தது. என் மார்பில் பொறாமை எரிந்தது. ஆனால் என் உற்சாகம் அதைவிட வலுவாக இருந்தது. என் தடிமனான உறுப்பு வினாடிக்கு வினாடி கடினமாகி, லுங்கிக்கு எதிராக அழுத்தியது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளது கழுத்தின் பக்கத்தில் மெதுவாக முத்தமிட்டார். பிறகு அவளது காது மடலில் லேசாக உறிஞ்சினார். அவரது கைகள் அவளது இடுப்பை ஆராய்ந்து கொண்டே இருந்தன. சில சமயங்களில் அவளது மார்புகளின் அடிப்பகுதிக்கு அபாயகரமான அளவுக்கு மேலே நகர்ந்தன. 
 
அவர் தன் கீழ் உடலை முன்னால் அழுத்தினார். அம்மா தன் பின்னெலின் பிளவில் அவரது கடினமான விறைப்பை சேலை வழியே தெளிவாக உணரும்படி செய்தார். 
 
“பார்த்தாயா பிரியா, நான் எவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறேன்?” என்று அவர் அவளது காதில் சூடாக முணுமுணுத்தார். எனக்கு கேட்கும் அளவுக்கு சத்தமாக. “உன் மகனிடம் இருந்தும் இதே போன்ற வலுவான எதிர்வினை வர வேண்டும்.” 
 
அம்மாவின் முகம் ரத்த சிவப்பாக இருந்தது. அவளது கண்கள் அரை மூடியிருந்தன. வெட்கம் இருந்தும் அவளது உதடுகளில் இருந்து மென்மையான முனகல்கள் தொடர்ந்து வெளிவந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் என்னை திருப்தியான புன்னகையுடன் பார்த்தார். “பார்த்தாயா சங்கர்? இதே போன்ற எதிர்வினை உன்னிடம் இருந்தும் வர வேண்டும்.” 
 
அவர் அம்மாவை மெதுவாக என் பக்கம் தள்ளினார். “இப்போது பிரியா, நீயும் சங்கருக்கு இதே போல் செய். அவனைத் தொடு. அணை. முத்தமிடு. நான் உன்னை உணர வைத்த அதே உணர்வை அவனுக்கு கொடு. இது அவன் சிகிச்சைக்கு அவசியம். தயங்காதே.” 

[tweeny_fory]

அவர் அம்மாவை மெதுவாக என் பக்கம் தள்ளினார். “இப்போது பிரியா, நீயும் சங்கருக்கு இதே போல் செய். அவனைத் தொடு. அணை. முத்தமிடு. நான் உன்னை உணர வைத்த அதே உணர்வை அவனுக்கு கொடு. இது அவன் சிகிச்சைக்கு அவசியம். தயங்காதே.” 
 
அம்மா கிட்டத்தட்ட ஒரு நிமிடம் அசையாமல் நின்றாள். அவளது முந்தானை தளர்வாகத் தொங்கியது. பிளவுஸ் வெளிப்பட்டிருந்தது. திறந்த இடுப்பு லேசான வியர்வை படலத்துடன் மின்னியது. அவளது முகம் தீவிர வெட்கத்தில் எரிந்தது. அவள் கண்ணீர் நிறைந்த, குற்ற உணர்வு கொண்ட கண்களுடன் என்னைப் பார்த்தாள். பிறகு டாக்டரைப் பார்த்தாள். 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஒரு அம்மா தன் சொந்த மகனுக்கு இப்படி எப்படி செய்ய முடியும்? இப்போதுதான் டாக்டர் என்னை கணவன் போல் தொட்டார்… இப்போது நான் சங்கரை அதே போல் தொட வேண்டுமா? என் கைகள் நடுங்குகின்றன. ஆனால் நான் வாக்குறுதி கொடுத்துவிட்டேன்… நான் செய்யாவிட்டால் என் மகனின் எதிர்காலம் அழிந்துவிடும். 
 
நடுங்கும் காலடிகளுடன் அவள் அருகில் வந்து, பாயில் எனக்கு அருகில் மண்டியிட்டாள். அவள் தயக்கத்துடன் இரு மென்மையான, வெதுவெதுப்பான உள்ளங்கைகளையும் என் நிர்வாண மார்பில் வைத்தாள். அவளது விரல்கள் என் சருமத்தைத் தொட்ட கணமே நான் வலுவாக நடுங்கினேன். அவளது தொடுதல் மென்மையாகவும், தயக்கமாகவும், ஆழமான நெருக்கமாகவும் இருந்தது. 
 
“அம்மா…” என்று நான் உணர்ச்சி நிறைந்த குரலில் முணுமுணுத்தேன். 
 
அவள் மெதுவாக தன் கைகளை என் மார்பில் நகர்த்தினாள். என் இதயத் துடிப்பை உணர்ந்தாள். அவளது விரல்கள் என் கழுத்தெலும்புகளையும் தோள்களையும் வெட்கத்துடன் வருடின. இது அவளது வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக ஒரு வளர்ந்த ஆணை இப்படி தொடுவது — அதுவும் தன் சொந்த மகனை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் மெதுவாக வழிகாட்டினார், “நல்லது பிரியா. இப்போது கொஞ்சம் முன்னால் சாயுங்கள். அவன் உங்கள் வெப்பத்தை உணரட்டும்.” 
 
அம்மா முன்னால் சாய்ந்தாள். அவளது கனமான மார்புகள் பிளவுஸ் வழியே என் கையை லேசாகத் தொட்டன. அவளது உடல் வாசனை — வியர்வை, மஞ்சள், மல்லிகை கலந்தது — என் புலன்களை நிரப்பியது. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
இது உண்மையிலேயே நடக்கிறது… அம்மா என்னைத் தொடுகிறாள். நான் பல வருடங்களாக இரகசியமாக ஆசைப்பட்ட பெண், அரை நிர்வாணமாக எனக்கு அருகில் மண்டியிட்டு, தன் கைகளை என் உடலில் வைத்திருக்கிறாள். இது கனவு போல் இருக்கிறது. என் இதயம் வெடித்துவிடும் போல் இருக்கிறது. அவளிடமிருந்து ஒரு சிறிய தொடுதலுக்குக் கூட நான் எவ்வளவு நாள் காத்திருந்தேன்… இப்போது இது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் என் வலது கையை எடுத்து அம்மாவின் திறந்த இடுப்பில் உறுதியாக வைத்தார். “உன் அம்மாவைத் தொடு சங்கர். அவளது மென்மையான சருமத்தை உணர். மெதுவாக கையை நகர்த்து. இந்த நெருக்கம் உன் சுன்னிக்கு இரத்த ஓட்டத்தை உதவும்.” 
 
என் உள்ளங்கை அவளது வெதுவெதுப்பான, அற்புதமான மென்மையான இடுப்புச் சதையில் விழுந்தது. அது சொர்க்கம் போல் இருந்தது. அவளது வயிற்றுச் சுருக்கங்களையும், ஆழமான, ஆசை தூண்டும் நாபியையும் உணர முடிந்தது. நான் மெதுவாக என் கையை அவளது இடுப்பில் நகர்த்தினேன். டாக்டர் செய்தது போல் என் விரல்கள் அவளது நாபியைச் சுற்றி வட்டங்கள் போட்டன. 
 
அம்மா மென்மையான, தன்னிச்சையான முனகலுடன் “ம்ம்ம்…” என்றாள். அவளது உடல் என் தொடுதலில் நடுங்கியது. அவள் கன்னங்கள் ரத்த சிவப்பாக மாறின. 
 
அந்த உணர்வு எனக்கு அதிகமாகிவிட்டது. டாக்டரைப் பார்த்தபோதே என் குஞ்சு எதிர்வினை காட்டத் தொடங்கியிருந்தது. இப்போது அது வேகமாக வீங்கியது. அது தடிமனாகவும், நீளமாகவும், கடினமாகவும் ஆனது. இறுக்கமான முன்தோல் பெரிய, வீங்கிய தலையின் மீது வலியுடன் இழுபட்டது. 
 
“ஆஹ்… டாக்டர்… ரொம்ப வலிக்குது…” என்று நான் முனகினேன். வலியும் அதிகப்படியான இன்பமும் கலந்தது. 
 
டாக்டர் தலையாட்டினார். “ஆமாம், இது எதிர்பார்க்கப்பட்டது. விறைப்புடன் வலி வரும். இப்போது சரியாக பாயில் படு சங்கர். உன் அம்மா சிகிச்சையை தொடரட்டும்.” 
 
நான் மல்லாக்கப் படுத்தேன். என் தடிமனான, வளைந்த சுன்னி நிமிர்ந்து துடித்தபடி நின்றது. தலை பளபளப்பாகவும், கோபமான சிவப்பாகவும் இருந்தது. 
 
டாக்டர் அம்மாவிடம் சொன்னார், “இப்போது பிரியா, கிரீமை தாராளமாக தடவு. அவன் சுன்னியை சரியாகப் பிடித்து, கீழிருந்து மேலாக நல்ல அழுத்தத்துடன் தடவு. இது மிக முக்கியம்.” 
 
அம்மா விரல்களை கிரீம் பாட்டிலுக்குள் ஆழமாக நுழைத்தாள். அவள் கை தெரியும் அளவுக்கு நடுங்கியது. அவள் முதல் முறையாக என் கடினமாக துடிக்கும் குஞ்சுவைச் சுற்றி தன் வெதுவெதுப்பான, எண்ணெய் பூசிய உள்ளங்கையை வைத்தாள். 
 
அந்த உணர்வு மின்சாரம் போல் இருந்தது. என் வாயில் இருந்து உரக்க முனகல் வெளிப்பட்டது. 
 
“ம்ம்ம்… அம்மா…” என்று நான் தன்னிச்சையாக முனகினேன். 
 
ஆனால் அவள் சற்று மேலிருந்து கீழாக நகர்த்த முயன்றபோது, இறுக்கமான முன்தோல் சரியாக பின்னுக்கு நகர மறுத்தது. கூர்மையான வலி வெடித்தது. 
 
“ஆஹ்!” என்று நான் கத்தினேன். 
 
டாக்டர் கவனமாகப் பார்த்தார். “பார்த்தாயா பிரியா, அவன் சுன்னியின் தலையைப் பார். அது மிகவும் பெரிதாகவும் வீங்கியும் இருக்கு, நாயின் முடிச்சு போல். அதனால்தான் தோல் எளிதில் இறங்க மாட்டேங்குது. வலி வருது. கீழிருந்து மேலாக மட்டும் நல்ல அழுத்தத்துடன் தடவு. அது மெதுவாக தளரும்.” 
 
அம்மா இப்போது முழு கவனத்துடன் மசாஜைத் தொடர்ந்தாள். அவளது எண்ணெய் பூசிய கை என் தடிமனான தண்டில் மேலும் கீழும் நகர்ந்தது — கீழ் முதல் மேல், கீழ் முதல் மேல். ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவளது கனமான மார்புகள் பிளவுஸுக்குள் ஆடின. என் அப்பாவியான அம்மா என் விறைத்த உறுப்பை தடவுவதைப் பார்ப்பது, இன்பத்துடன் சேர்ந்து எனக்கு அதிகமாகிவிட்டது. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மாவின் கை என் சுன்னியில் இருக்கு… என்னை தடவுகிறாள்… இதைத்தான் நான் எவ்வளவு நாள் கனவு கண்டிருந்தேன். இது மிகவும் நன்றாக இருக்கு. எனக்குள் ஏதோ உருவாகிக் கொண்டிருக்கு. என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியல… 
 
அவள் கீழ் முதல் மேல் அசைவுகளைத் தொடர்ந்தபோது, என் விறையங்களிலும் கீழ் வயிற்றிலும் ஒரு புதிய, வலுவான உணர்வு உருவாகியது. என் வாழ்க்கையில் இதற்கு முன் நான் ஒருபோதும் விந்து வெளியேற்றியதில்லை. 
 
“அம்மா… நிறுத்து… ஏதோ… சிறுநீர் வருது… தயவுசெய்து நிறுத்து… ஆஹ்!” என்று நான் பீதியுடன் கத்தினேன். என் உடல் இறுகியது. 
 
டாக்டர் உடனே உறுதியாகச் சொன்னார், “இல்லை பிரியா, நிறுத்தாதே! இன்னும் அழுத்தத்துடன் தொடரு. கீழிருந்து மேலாக உறுதியாக தடவு. இது சிறுநீர் இல்லை — இது நல்லது. தொடரு. வேகத்தை சற்று அதிகப்படுத்து.” 
 
அம்மா, மிகுந்த வெட்கத்துடன் இருந்தாலும், கீழ்ப்படிந்தாள். அவள் பிடிப்பை இறுக்கினாள். அதிக நம்பிக்கையுடன் என் தடிமனான தண்டில் எண்ணெய் பூசிய கையை மேலும் கீழும் நகர்த்தினாள் — அடிப்பகுதியில் இருந்து தலை வரை. 
 
இன்பம் தாங்க முடியாத அளவுக்கு ஆனது. என் இடுப்பு பாயில் இருந்து சற்று உயர்ந்தது. என் சுவாசம் உரக்க முனகலாக மாறியது. 
 
“அம்மா… வருது… எனக்கு தெரியல… ஆஹ்ஹ்!, அம்மா… வருது… எனக்கு தெரியல"
 
ஒரு வலுவான தசைப்பிடிப்புடன், என் சுன்னியின் நுனியில் இருந்து தடித்த வெள்ளை விந்து பீறிட்டது. என் வாழ்க்கையில் முதல் உச்சம் தீவிரமாகவும் நீண்டதாகவும் இருந்தது. ஒவ்வொரு அடியாக விந்து வெளியேறியது. அம்மாவின் கை, மணிக்கட்டு, முன்கை மீது பட்டது. அவளது திறந்த இடுப்பு மற்றும் சேலையில் கூட தெறித்தது. 
 
நான் உரக்க முனகினேன். என் உடல் முழுவதும் இன்பத்திலும் நிம்மதியிலும் நடுங்கியது. 
 
அம்மா கடைசி துளி வரை மெதுவாக என்னைப் பிடித்திருந்தாள். அவளது கண்கள் அதிர்ச்சியிலும் ஆச்சரியத்திலும் விரிந்தன. அவளது கை என் வெதுவெதுப்பான விந்தால் முழுவதும் மூடப்பட்டிருந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் ஆழமான திருப்தியுடன் புன்னகைத்தார். “மிக நல்லது பிரியா. இது முக்கியமான முதல் வெளியேற்றம். அவன் உடல் நன்றாக எதிர்வினை காட்டுகிறது.” 



----------------------------------------------------

[tweeny_fory]

### அத்தியாயம் 10: சிந்தனை நிறைந்த இரவு 

 
மணி 8:30 ஆகியிருந்தது. டாக்டர் ரமேஷ் தன் கைக்கடிகாரத்தைப் பார்த்தார். அறை முழுவதும் ஆயுர்வேத கிரீம், வியர்வை மற்றும் விந்தின் மெல்லிய வாசனை நிறைந்திருந்தது. அம்மா இன்னும் எனக்கு அருகில் மண்டியிட்டபடி இருந்தாள். அவளது கை ஒட்டியிருந்தது. முந்தானை தளர்வாக இருந்தது. அவளது முகம் வெட்கம் மற்றும் களைப்பு கலந்து சிவந்திருந்தது. 
 
“சரி, இன்றைக்கு இது போதும்,” என்று டாக்டர் அமைதியாகச் சொன்னார். “நீங்கள் இருவரும் நன்றாகச் செய்தீர்கள். பிரியா, நீ வேகமாக கற்றுக் கொள்கிறாய். சங்கரின் உடல் நன்றாக எதிர்வினை காட்டுகிறது. ஆனால் இது தொடர் பயிற்சி தேவை. நாளை முதல் தினமும் இரண்டு வேளை செய்ய வேண்டும் — ஒரு முறை காலையில், ஒரு முறை இரவு தூங்கப் போகும் முன். இன்று செய்தது போலவே சரியாக செய்யுங்கள். கிரீமை தாராளமாக தடவுங்கள். கீழிருந்து மேலாக அழுத்தத்துடன் தடவுங்கள். புரிந்ததா?” 
 
அம்மா மௌனமாக தலையாட்டினாள். அவரது கண்களை நேருக்கு நேர் சந்திக்க முடியவில்லை. 
 
“நாளை மறுநாள் மாலை 7 மணிக்கு மீண்டும் வாருங்கள். கிளினிக் காலியாக இருக்கும். முன்னேற்றத்தை ஒன்றாகப் பார்ப்போம்.” 
 
அவர் எங்களுக்கு “சிறப்பு கிரீம்” சிறிய பாக்கெட்டைக் கொடுத்து புன்னகைத்தார். “இப்போது வீட்டுக்கு போங்கள். நன்றாக ஓய்வெடுங்கள்.” 
 
**பகுதி 1: நீண்ட இரவு பயணம்** 
 
அண்ணா நகர் வீட்டுக்கு திரும்பும் ஆட்டோ பயணம் முழுவதும் மௌனமாக இருந்தது. சென்னை இரவு காற்று ஈரப்பதமாகவும் கனமாகவும் இருந்தது. அம்மா எனக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தாள். முந்தானையை இப்போது இறுக்கமாக ஊசி போட்டிருந்தாள். வழியில் போகும் விளக்குகளை வெறித்துப் பார்த்தபடி இருந்தாள். அவளது உடல் இன்னும் சற்று நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது. நான் அவளுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தேன். என் மனம் இன்று நடந்த ஒவ்வொரு கணத்தையும் மீண்டும் மீண்டும் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தது — டாக்டர் அவளை முத்தமிடுவது, அவளது திறந்த இடுப்பையும் நாபியையும் தொடுவது, பின்னால் இருந்து அழுத்துவது… பிறகு அம்மாவின் மென்மையான, எண்ணெய் பூசிய கை என் சுன்னியை தடவி நான் வெடிக்கும் வரை. 
 
முழு பயணத்திலும் எங்களில் யாரும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை. 
 
வீட்டுக்கு வந்ததும் அம்மா சேலை மாற்றாமல் நேராக சமையலறைக்குச் சென்றாள். நான் பெட்ரூமில் கட்டிலில் அமர்ந்தேன். என் குஞ்சுவில் இன்னும் மெல்லிய வலி இருந்தது. உடலில் விசித்திரமான திருப்தியும் இருந்தது. இது என் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக விந்து வெளியேற்றிய நாள். இன்பம் இன்னும் தங்கியிருந்தது. ஆனால் குற்ற உணர்வும் இருந்தது. 
 
அம்மா எளிய சாதம், சாம்பார், தயிர் கொண்டு வந்தாள். நாங்கள் ஹாலில் தரையில் அமர்ந்து மௌனமாக சாப்பிட்டோம். சீலிங் ஃபேன் சத்தமும், தொலைவில் வாகன சத்தமும் மட்டுமே கேட்டது. நான் அவளைப் பார்க்கும் ஒவ்வொரு முறையும், டாக்டர் அவளது முந்தானையை இழுத்து, திறந்த இடுப்பில் கைகளை ஓடவிட்டது, அவள் மெதுவாக முனகியது, அவளது மார்புகள் வேகமாக மேலெழுந்து தாழ்ந்தது — எல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது. 
 
“அம்மா… சாப்பிடு,” என்று நான் மெதுவாக மௌனத்தை உடைத்தேன். 
 
அவள் தலையாட்டிவிட்டு, தலைகுனிந்தபடி சாப்பிட்டாள். அவளது கண்கள் களைப்பாகவும் குழப்பமாகவும் இருந்தன. 
 
சாப்பாட்டுக்குப் பிறகு அவள் பாத்திரங்களை வேகமாக கழுவிவிட்டு பெட்ரூமுக்கு வந்தாள். எளிய நைட்டியில் மாறினாள். ஆனால் உள்ளே பெட்டிகாட் அணிந்திருந்தாள். நான் கட்டிலில் படுத்து சீலிங்கைப் பார்த்தபடி இருந்தேன். அம்மா வழக்கம் போல் தரையில் பாயை விரித்தாள். 
 
கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் இருவரும் தூங்குவது போல் பாவனை செய்தோம். மின்விசிறி சத்தமாக சுழன்றது. ஆனால் தூக்கம் வர மறுத்தது. 
 
இறுதியில் என்னால் மௌனத்தைத் தாங்க முடியவில்லை. 

[tweeny_fory]

இறுதியில் என்னால் மௌனத்தைத் தாங்க முடியவில்லை. 

 
“அம்மா…” என்று நான் அவளைப் பார்த்தபடி முணுமுணுத்தேன். 
 
அவள் உடனே பாயில் எழுந்து அமர்ந்தாள். “என்ன டா?” 
 
நான் தயங்கினேன். என் குரல் உடைந்தது. “இந்த சிகிச்சை… நான் பார்க்கவே முடியல. டாக்டர் உன்னை எப்படி தொடுறார்… முத்தமிடுறார்… உன் உடலைத் தொடுறார்… எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு. நம்ம இதை நிறுத்திக்கலாம். நானே பார்த்துக்குறேன். அறுவை சிகிச்சை எடுத்துக்குறேன். நீ இன்னும் மேல சிரமப்பட வேண்டாம்.” 
 
அம்மா தன் பெரிய, அப்பாவியான கண்களால் என்னைப் பார்த்தாள். புதிய கண்ணீர் கோத்தது. அவள் அருகில் வந்து என் கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்தாள். 
 
“சங்கர் டா… என்ன சொல்ற நீ?” அவள் மெதுவாக என் கன்னத்தில் கை வைத்தாள். “நீ எனக்கு ரொம்ப முக்கியம் டா. உன் எதிர்காலம், உன் வாழ்க்கை, உன் கல்யாணம், உன் குழந்தை… எல்லாம் எனக்கு ரொம்ப முக்கியம். டாக்டர் சொல்ற மாதிரி சிகிச்சை எடுத்துக்கலேன்னா உனக்கு வாழ்நாள் முழுக்க பிரச்சனை ஆகும்னு சொல்றார். நான் உன் அம்மா டா. உன்னைப் பெற்ற அம்மா. உனக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன். என் உடலை பயன்படுத்தினாலும், என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன். நீ என் உயிர். என் ஆத்மா. கவலைப்படாதே டா. அம்மா உனக்கு உதவுவதில் மகிழ்ச்சியா இருக்கேன். உண்மையா.” 
 
அவளது குரல் மென்மையாக ஆனால் உறுதியாக இருந்தது. அவள் என் தலையை அன்புடன் வருடினாள் — நான் சிறுவனாக இருந்தபோது செய்தது போல. 
 
“ஆனால் அம்மா… நான் பார்க்கும்போது எனக்கு கஷ்டமா இருக்கு. டாக்டர் உன்னை எப்படி அணைக்கிறார், முத்தமிடுகிறார்… என் சுன்னி வலிக்குதுன்னு தெரிஞ்சும் எனக்கு jealous-ஆ இருக்கு,” என்று நான் கண்ணீருடன் ஒப்புக்கொண்டேன். 
 
பிரியா வருத்தமான புன்னகையுடன் என்னை இறுக்கமாக அணைத்தாள். அவளது கனமான மார்புகள் என் மார்பில் அழுத்தின. “என் பையன் jealous-ஆ? முட்டாள் டா நீ. அவர் டாக்டர். சிகிச்சைக்காகத்தான் செய்கிறார். எனக்கு ஒன்றும் இல்லை. நீ மட்டும் நல்லபடியாக ஆகணும். அதுவே எனக்கு போதும்.” 
 
நாங்கள் நீண்ட நேரம் அணைப்பில் இருந்தோம். அவளது பழக்கமான வாசனை என்னைச் சூழ்ந்தது. என் குஞ்சு மீண்டும் துடித்தது. ஆனால் நான் என்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டேன். அவள்மீதான குற்ற உணர்வும் அன்பும் எனக்குள் போராடின. 
 
“தூங்கு டா,” என்று அவள் என் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள். “நாளை காலை வீட்டில் சிகிச்சை செய்வோம். அம்மா சரியாக செய்வாள். அதிகம் யோசிக்காதே.” 
 
அவள் தன் பாயில் படுத்தாள். நான் அவளது பக்கம் திரும்பி, இரவு விளக்கின் மங்கலான ஒளியில் அவளைப் பார்த்தேன். அவளது அப்பாவியான முகம், பழுத்த உடல், நிபந்தனையற்ற அன்பு — எல்லாம் என் இதயத்தை கனமாகவும் நிறைவாகவும் உணரச் செய்தது. 
 
அன்றிரவு இருவரும் தூக்கமில்லாத இரவைக் கழித்தோம். அம்மா தன் பாயில் திரும்பித் திரும்பிப் படுத்தாள். நான் கிளினிக்கில் நடந்த அத்தனையையும் மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். டாக்டர் அவளைத் தொட்ட காட்சிகள் அம்மாவின் கை என் சுன்னியில் இருந்த நினைவுடன் கலந்தது. அது குழப்பமாகவும், உற்சாகமாகவும், ஆழமான உணர்ச்சியாகவும் இருந்தது. 
 
காலை 2 மணிக்கு அம்மா மெதுவாக பிரார்த்தனை செய்வது கேட்டது. “கடவுளே… என் பையனை காப்பாத்து… என்ன வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கோ…” 
 
இறுதியில் களைப்பு வென்றது. இருவரும் அமைதியற்ற தூக்கத்தில் ஆழ்ந்தோம். 

[tweeny_fory]

**அத்தியாயம் 11 -  வீட்டில் முதல் காலை சிகிச்சை** 

 
அடுத்த நாள் காலை 7:30 மணிக்கு நான் விசித்திரமான புத்துணர்ச்சியுடனும் பதற்றத்துடனும் எழுந்தேன். பெட்ரூமின் சிறிய ஜன்னல் வழியே சூரிய ஒளி வந்து கொண்டிருந்தது. பக்கத்தில் திரும்பிப் பார்த்தேன். அம்மாவின் பாய் ஏற்கனவே மடித்து மூலையில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அவள் அறையில் இல்லை. 
 
நான் சமையலறை நோக்கி நடந்தேன். என் இதயம் சற்று வேகமாக துடித்தது. அம்மா அடுப்பருகில் நின்று இட்லி தயார் செய்து கொண்டிருந்தாள். அவள் நேற்றிரவு அணிந்த அதே மெல்லிய லைட் ப்ளூ காட்டன் நைட்டியை அணிந்திருந்தாள். காலை சூரிய ஒளி அந்தத் துணியை அரை ஒளிஊடுருவக்கூடியதாக மாற்றியிருந்தது. அவளது கனமான, ப்ரா அணியாத மார்புகள் ஒவ்வொரு சிறிய அசைவிலும் சுதந்திரமாக ஆடின. கருமையான காம்புகளின் வட்டங்கள் தெளிவாகத் தெரிந்தன. மெல்லிய துணிக்கு எதிராக அழுத்தின. 
 
ஒரு கணம் நான் அங்கேயே நின்று அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். நேற்றிரவு நடந்த அத்தனையும் மனதில் பெருக்கெடுத்தது — டாக்டரின் கைகள் அவளது இடுப்பில், அவர் உதடுகள் அவளது கழுத்தில், பிறகு அம்மாவின் மென்மையான, எண்ணெய் பூசிய கை என் சுன்னியைப் பிடித்து நான் வெடிக்கும் வரை. 
 
“குட் மார்னிங் அம்மா,” என்று நான் மெதுவாகச் சொன்னேன். 
 
அவள் திரும்பினாள். அவளது கண்களில் வெட்கமும் தாய்மை அன்பும் கலந்திருந்தது. “எழுந்துட்டியா டா? பல் துலக்கிட்டு குளிச்சுட்டு வா. சாப்பாடு ரெடியாகுது.” 
 
அவளது குரல் மென்மையாக இருந்தது. ஆனால் அதில் சிறிய தயக்கம் இருப்பதை உணர முடிந்தது. 
 
நான் பாத்ரூமுக்குச் சென்றேன். பல் துலக்கும் போது ஷார்ட்ஸை இறக்கி என் குஞ்சுவைப் பார்த்தேன். அது முழுமையாக சாதாரணமாக — மென்மையாக, தடிமனாக, தளர்வாக இருந்தது. ஆனால் நேற்றிரவின் நினைவுகள் — குறிப்பாக அம்மாவின் வெதுவெதுப்பான கை என்னைத் தடவி நான் வெடித்த காட்சி — திரும்ப வரவே அது துடித்து மெதுவாக வளரத் தொடங்கியது. இன்று காலை சிகிச்சையில் என்ன நடக்கப் போகிறது என்று பதற்றத்துடன் யோசித்தேன். அம்மா பகல் வெளிச்சத்தில் உண்மையிலேயே என்னைத் தொடுவாளா? நான் என்னை கட்டுப்படுத்த முடியுமா? 
 
வேகமாக குளித்துவிட்டு, எளிய டீ-ஷர்ட் மற்றும் லுங்கி அணிந்து, தரையில் கால்களை மடித்து அமர்ந்தேன். அம்மா ஸ்டீல் தட்டுகளைக் கொண்டு வந்து ஒவ்வொன்றாக இட்லி வைத்தாள். அவள் உணவை வைக்கவோ சாம்பார் ஊற்றவோ முன்னால் குனியும் ஒவ்வொரு முறையும் அவளது நைட்டி தளர்வாகத் தொங்கியது. அவளது பெரிய, கனமான மார்புகள் சுதந்திரமாக ஆடுவதை தடையில்லாமல் பார்க்க முடிந்தது. கருமையான காம்புகள் இறுகி தெளிவாகத் தெரிந்தன. 
 
என் முகம் சூடாகியது. என் குஞ்சு லுங்கிக்குள் மெதுவாக தடிமனாகி, சிறிய கூடாரம் போல் உயர்ந்தது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**   
(கிளினிக்கில் இருந்து புறப்படும் முன்பு டாக்டர் ரமேஷ் தனியாக கொடுத்த கண்டிப்பான அறிவுரை அவளுக்கு நினைவுக்கு வந்தது) 
 
“பிரியா, வீட்டில் சிகிச்சை நேரத்தில் ஒருபோதும் ப்ரா அணியாதே. சங்கர் உன் மார்புகளின் இயல்பான அசைவைப் பார்க்கட்டும். உன் உடலை தெளிவாகப் பார்க்கட்டும். அந்த உற்சாகம் அவன் சுன்னி முழுமையாக கடினமாக உதவும். சிகிச்சை சரியாக வேலை செய்யும்.” 
 
வெட்கப்பட்டு மறைக்கும் பதிலாக, அம்மா சிறிய, வெட்கமான புன்னகை கொடுத்தாள். அவள் எனக்கு மிக அருகில் தரையில் அமர்ந்தாள். எங்கள் தொடைகள் கிட்டத்தட்ட ஒன்றை ஒன்று தொட்டன. சாப்பிடும் போது அவளது கனமான மார்புகள் கைகளின் ஒவ்வொரு சிறிய அசைவிலும் கண்கூடாக ஆடின. நான் பார்வையைத் திருட முடியவில்லை. அவளது காம்புகள் இறுகி, மெல்லிய நைட்டியின் வழியே தெளிவாகத் தெரிந்தன. அந்தக் காட்சி மிகவும் உற்சாகமூட்டுவதாக இருந்தது. 
 
நாங்கள் கிட்டத்தட்ட மௌனமாக சாப்பிட்டோம். ஆனால் எங்களுக்கு இடையே உள்ள சூழ்நிலை முழுவதுமாக மாறியிருந்தது. புதிய வகையான பதற்றம் — கனமான, நெருக்கமான மற்றும் தடை செய்யப்பட்ட பதற்றம். 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மா இவ்வளவு அருகில் அமர்ந்திருக்கிறாள்… அவளது மார்புகளை இவ்வளவு தெளிவாகப் பார்க்கிறேன். நான் இரகசியமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்த அதே மார்புகள் இப்போது எனக்கு நேராக ஆடுகின்றன. நேற்றிரவு அவள் என்னை அங்கே தொட்டாள்… இன்று காலையும். என் இதயம் வேகமாக துடிக்கிறது. இது மிகவும் தவறாக உணர்கிறது. ஆனால் என் உடலை என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. 
 
சாப்பாடு முடிந்ததும் அம்மா அமைதியாக தட்டுகளை சேகரித்து சமையலறையை சுத்தம் செய்தாள். பாத்திரங்கள் கழுவும் சத்தம் கேட்டது. சில நிமிடங்கள் கழித்து அவள் பெட்ரூமுக்கு வந்தாள். 

[tweeny_fory]

சாப்பாடு முடிந்ததும் அம்மா அமைதியாக தட்டுகளை சேகரித்து சமையலறையை சுத்தம் செய்தாள். பாத்திரங்கள் கழுவும் சத்தம் கேட்டது. சில நிமிடங்கள் கழித்து அவள் பெட்ரூமுக்கு வந்தாள். 

 
அவள் பாயை நேர்த்தியாக விரித்திருந்தாள். கிரீம் பாட்டில் அதற்கு அருகில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. 
 
“சங்கர் டா… வா,” என்று அவள் மெதுவாக, சற்று கரகரப்பான குரலில் அழைத்தாள். “சிகிச்சை நேரம் ஆகுது.” 
 
நான் கனமான காலடிகளுடன் உள்ளே வந்தேன். என் இதயம் உரக்க துடித்தது. அம்மாவின் கண்கள் உடனே என் லுங்கியில் தெரிந்த தெளிவான கூடாரத்தை கவனித்தன. அவள் உதடுகளில் சிறிய, வெட்கமான புன்னகை தோன்றியது. 
 
“படு டா,” என்று அவள் மென்மையாகச் சொன்னாள். 
 
நான் பாயில் மல்லாக்கப் படுத்தேன். அம்மா எனக்கு அருகில் மண்டியிட்டாள். சற்று நடுங்கும் விரல்களுடன் அவள் என் லுங்கியின் ஓரத்தைப் பிடித்து மெதுவாக மேலே இழுத்தாள். அவளது மென்மையான உள்ளங்கைகள் என் தொடைகளைத் தொட்டபடி லுங்கியை முழுவதுமாக களைந்தாள். பகல் வெளிச்சத்தில் என்னை முழு நிர்வாணமாக விட்டாள். 
 
இது அம்மா என் சுன்னியை முழு ஒளியில் இவ்வளவு தெளிவாகப் பார்க்கும் முதல் முறை. அது ஏற்கனவே அரை விறைப்பில், தடிமனாகவும், சற்று வளைந்தும் இருந்தது. அவள் சில வினாடிகள் அதைப் பார்த்தாள். அவள் கன்னங்கள் ரத்த சிவப்பாக மாறின. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஐய்யோ… என் பையன் சுன்னி இவ்வளவு பெருசா, தடிமனா இருக்கிறது… பகல் வெளிச்சத்தில் முழுவதும் தெரிகிறது. நரம்புகள் எல்லாம் தெரிகின்றன. தலை ரொம்ப பெரிதா இருக்கு. இந்தப் பையனை நான் எப்படி பெற்றேன்? ரொம்ப வெட்கமா இருக்கு… ஆனால் உள்ளுக்குள் ஏதோ விசித்திரமான உணர்வு வருது. என் உடல் சூடாகுது. 
 
அவள் எனக்கு அருகில் பக்கவாட்டில் படுத்தாள். அவளது மென்மையான, கனமான மார்புகள் மெல்லிய நைட்டி வழியே என் வலது கையில் இறுக்கமாக அழுத்தின. அவளது இறுகிய காம்புகள் என் சருமத்தில் குத்துவதை உணர முடிந்தது. அவள் ஒரு கையை என் மார்பில் வைத்து மெதுவாக நகர்த்தினாள் — மார்பு, கழுத்து, தோள், வயிறு என்று. அவளது சுவாசம் வேகமாகவும் கனமாகவும் மாறியது. 
 
மெதுவாக அவளது கை கீழே இறங்கியது. அவள் என் இப்போது முழு விறைப்பில் இருந்த குஞ்சுவை மெதுவாக தன் வெதுவெதுப்பான விரல்களால் சுற்றிப் பிடித்தாள். அவள் தொட்ட கணமே என் வாயில் இருந்து உரக்க முனகல் வெளிப்பட்டது. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மாவின் கை மீண்டும் என் சுன்னியைப் பிடித்திருக்கிறது… பகல் வெளிச்சத்தில். இது கனவு போல் இருக்கிறது. அவளது மார்புகள் என்னை அழுத்துகின்றன. அவளது காம்புகள் ரொம்ப இறுக்கமாக இருக்கின்றன. இதை நான் எவ்வளவு நாள் ஆசைப்பட்டேன். ஆனால் குற்ற உணர்வு என்னைக் கொல்லுது. ஆனாலும் இன்பம் மிகவும் வலுவாக இருக்கு. 
 
அம்மா முன்பு எடுத்த கிரீமை தடவி மெதுவாக தடவத் தொடங்கினாள். அவளது பிடிப்பு மென்மையாக ஆனால் உறுதியாக இருந்தது. ஒவ்வொரு மேல் நோக்கிய ஸ்ட்ரோக்கும் என் உடல் முழுவதும் இன்ப அலைகளை அனுப்பியது. ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவளது மார்புகள் என் கையில் உரசின. அவளது காம்புகள் இன்னும் இறுகின. 
 
திடீரென்று பிடிப்பை சரி செய்யும் போது, அவளது விரல்கள் தற்செயலாக இறுக்கமான முன்தோலை சற்று கீழே இழுத்தன. 
 
“ஆஹ்ஹ்! அம்மா… வலிக்குது!” என்று நான் வலியில் கத்தினேன். என் உடல் துடித்தது. 
 
அம்மா உடனே நிறுத்தினாள். கவலையுடனும் குற்ற உணர்வுடனும் பார்த்தாள். “சாரி டா… சாரி பா… அம்மா கவனமா பண்ணணும்.” 
 
அவள் எழுந்து அமர்ந்தாள். அவளது நைட்டி மிகவும் நழுவியிருந்தது. அவளது கனமான மார்புகள் கிட்டத்தட்ட வெளியே வரும் நிலையில் இருந்தன. வடிவமும், இறுகிய காம்புகளும் பகல் வெளிச்சத்தில் தெளிவாகத் தெரிந்தன. நான் பார்வையை விலக்க முடியவில்லை. 
 
அம்மா ஆழமாக மூச்சு விட்டாள். அவளது மார்பு வேகமாக மேலெழுந்து தாழ்ந்தது. அவள் மீண்டும் கிரீம் பாட்டிலை எடுத்து தாராளமாக தடவி, என் துடிக்கும், வலிக்கும் சுன்னியை எண்ணெய் பூசிய கையால் சுற்றிப் பிடித்தாள். 
 
அவள் முழு கவனத்துடன் மசாஜைத் தொடர்ந்தாள் — மெதுவான, உறுதியான கீழ் முதல் மேல் ஸ்ட்ரோக்குகள். வலிக்கு பதிலாக இன்பம் வேகமாக வந்தது. நான் என் கையை நீட்டி அவளது காலி கையை இறுக்கமாகப் பிடித்தேன். அவள் என் விரல்களை அன்புடன் இறுக்கினாள். அதே நேரத்தில் என்னைத் தடவிக் கொண்டிருந்தாள். 
 
“அம்மா… ரொம்ப நல்லா இருக்கு…” என்று நான் முனகினேன். 
 
இன்பம் வேகமாக உயர்ந்தபோது, நான் அவளது கையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தேன். என் இடுப்பு சற்று பாயில் இருந்து உயர்ந்தது. 
 
“அம்மா… வருது… எனக்கு தெரியல… நிறுத்து… ஆஹ்ஹ்ஹ்!” என்று நான் பீதியுடன் கத்தினேன். 
 
ஆனால் அம்மா டாக்டரின் அறிவுரையை நினைவில் வைத்திருந்தாள். அவள் அதிக அழுத்தத்துடனும் சற்று வேகத்துடனும் தடவினாள். 
 
தடித்த, வலுவான வெள்ளை விந்து என் சுன்னியின் நுனியில் இருந்து பீறிட்டது. அம்மாவின் கை, மணிக்கட்டு, முன்கை மீது பலமாகப் பட்டது. சில அவளது நைட்டியிலும், திறந்த தொடையிலும் தெறித்தது. என் காலை உச்சம் தீவிரமாக இருந்தது. நான் உரக்க முனகினேன். என் உடல் முழுவதும் இன்பத்தில் நடுங்கியது. 
 
அம்மா கடைசி துளி வரை மெதுவாக என்னைப் பிடித்திருந்தாள். அவள் தன் விந்து படிந்த கையை ஆச்சரியத்துடனும் விசித்திரமான மென்மையுடனும் பார்த்தாள். பிறகு தன் நைட்டியின் ஓரத்தால் என் சுன்னியையும் தன் கையையும் கவனமாக சுத்தம் செய்தாள். 
 
“காலேஜ் போ டா. லேட் ஆகாதே,” என்று அவள் மெதுவாக, சற்று நடுங்கும் குரலில் சொன்னாள். 
 
அவள் பாத்ரூமுக்குச் சென்றாள். நான் உடை அணிந்து காலேஜுக்கு புறப்பட்டேன். என் மனம் முழுவதும் அவளாலேயே நிரம்பியிருந்தது. 
 
**பாத்ரூமுக்குள்:** 
 
பிரியா கதவைப் பூட்டி, நைட்டியைக் களைந்து முழு நிர்வாணமாக நின்றாள். அவளது காம்புகள் பாறை போல் இறுகியிருந்தன. அவளது உடல் சூடாகவும் அமைதியின்றியும் இருந்தது. சிறிய கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். 
 
அவள் தயக்கத்துடன் தன் மார்புகளைப் பிடித்து, மென்மையான காம்புகளை கிள்ளினாள். அவளது உதடுகளில் இருந்து மென்மையான முனகல் வெளிப்பட்டது. அவளது வலது கை கீழே இறங்கி, தொடைகளுக்கு இடையே சென்றது. அவள் ஆச்சரியமாக ஈரமாக இருந்தாள். 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
எனக்கு என்ன ஆகுது? என் மகனைத் தொட்டதாலேயே என் உடல் இப்படி எதிர்வினை காட்டுது. எட்டு வருட விதவை வாழ்க்கைக்குப் பிறகு மீண்டும் இன்பம் உணர்கிறேன். ஆனால் இது என் சொந்த மகன்… இது சரியா? நான் கெட்ட அம்மாவா ஆகிட்டேனா? இல்லை… நான் இதை அவன் எதிர்காலத்துக்காகத்தான் செய்கிறேன். ஆனாலும்… என் உடல் ஏன் இவ்வளவு நன்றாக இருக்கு? கடவுளே, எனக்கு வழி காட்டுங்கள்… என்னை தவறு செய்ய விடாதீர்கள். 
 
குற்ற உணர்வுடனும் குழப்பத்துடனும், அவள் நீண்ட குளிர் குளியல் எடுத்து தன் உற்சாகமான உடலை அமைதிப்படுத்தினாள். அவள் வெளியே வந்தபோது, சங்கர் ஏற்கனவே காலேஜுக்கு புறப்பட்டிருந்தான். 
 
அவள் துண்டில் சுற்றி பாயில் அமர்ந்து தனக்குத் தானே முணுமுணுத்தாள், “நான் என்ன பண்றேன்… இது சரியா? தப்பா? என் பையன் நல்லா ஆகணும்னு மட்டும் தானே…” 
 



--------------------------------------------------------

[tweeny_fory]

நண்பர்களே, கதையை அடுத்த கட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்ல முயற்சித்தேன்.

உங்கள் கருத்துகளையும் எண்ணங்களையும் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.

[tweeny_fory]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

மகிழ்ச்சி நண்பா! இன்னும் நிறைய இருக்கு... வெயிட் பண்ணுங்க

[tweeny_fory]

கதை சூப்பரா போகுது நண்பா

அம்மா எப்ப வாயால ஊம்பி மசாஜ் பண்ண போறாங்கனு பார்க்க ஆர்வமா இருக்கு

நீங்க எதை எதிர்பார்த்து காத்துட்டு இருக்கீங்களோ, அது அடுத்தடுத்த அப்டேட்ஸ்ல தரமா வரப்போகுது நண்பா! Stay tuned

[tweeny_fory]

நண்பா உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அருமையாக இருந்தது.அதிலும்சங்கர் ஆண்குறி இருக்கும் பிரச்சனை சரி செய்ய ஆஸ்பத்திரி சென்று அங்கு ரமேஷ் பரிசோதித்து இரண்டு பேரின் அறியாமை தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டு செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது. முதல் முதலாக பிரியா சங்கர் ஆண்குறி கண்டு வியந்து இருந்து க்ளினிங் வைத்து முதல் முதலாக சங்கர் உணர்ச்சி தூண்ட பிரியா மற்றும் ரமேஷ் இருவரும் இடையில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை சொல்லியது மிகவும் நேர்த்தியாக இருந்தது.


பின் வீட்டிற்கு வந்து அடுத்த நாள் காலையில் பிரியா மற்றும் சீனி சிகிச்சை அளிக்கும் போது அவளின் உடல் உணர்ச்சி தூண்டப்பட்டு இருப்பதை சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக இருந்தது.பின் குளியலறை வந்து தன் கொங்கைகள் பிசைந்து அவள் சுயஇன்பம் செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் எதார்த்தமாக தெளிவாக இருந்தது

இவ்வளவு சூப்பரான ஒரு பதிலையும், இவ்வளவு ஆர்வமா இதை நீங்க படிச்சு ரசிச்சிருக்கீங்கன்றதையும் நினைக்கும்போது, எனக்கு இன்னும் நிறைய எழுதணும்னு தோணுது நண்பா!

[tweeny_fory]

Super incest between mom and son in the name of treatment

yes thats the idea bro.. to make it more lovely and attached together

[tweeny_fory]

** அத்தியாயம் 12 - மாலை சிகிச்சை (வீட்டில்)** 

 
அந்த மாலை, காலேஜில் இருந்து சுமார் 6:30 மணிக்கு நான் திரும்பியபோது, வீட்டின் சூழ்நிலை வேறு மாதிரி இருந்தது — கனமாகவும், இன்னும் நெருக்கமாகவும். அம்மா ஏற்கனவே சமைத்து முடித்து காத்திருந்தாள். டாக்டரின் அறிவுரைப்படி மீண்டும் மெல்லிய காட்டன் நைட்டியில் மாறியிருந்தாள். 
 
நாங்கள் மௌனமாக சாப்பிட்டோம். பாத்திரங்களை சுத்தம் செய்த பிறகு, அம்மா பெட்ரூமுக்கு வந்து பாயை விரித்து, கிரீம் பாட்டிலை அருகில் வைத்தாள். 
 
“சங்கர் டா… சிகிச்சை நேரம்,” என்று அவள் மெதுவாக அழைத்தாள். 
 
நான் எதுவும் பேசாமல் பாயில் படுத்தேன். என் இதயம் வேகமாக துடித்தது. 
 
அம்மா எனக்கு அருகில் மண்டியிட்டு, என் லுங்கியை மெதுவாக களைந்தாள். என் ஏற்கனவே அரை விறைப்பில் இருந்த சுன்னி வெளிப்பட்டது. இம்முறை காலையை விட அவள் அதிக தயக்கம் காட்டவில்லை. அவள் எனக்கு அருகில் பக்கவாட்டில் படுத்து, தன் மென்மையான உடலை என்னுடன் அழுத்தினாள். அவளது கனமான மார்புகள் மெல்லிய நைட்டி வழியே என் கையில் நசுக்கப்பட்டன. 
 
அவள் உள்ளங்கையில் கிரீமை தாராளமாக தடவி, என் தடிமனாகிக் கொண்டிருந்த குஞ்சுவை தன் வெதுவெதுப்பான கையால் சுற்றிப் பிடித்தாள். அவளது ஸ்ட்ரோக்குகள் காலையை விட மென்மையாகவும், நம்பிக்கையுடனும் இருந்தன — நீண்ட, உறுதியான கீழ் முதல் மேல் அசைவுகள். 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மா மீண்டும் என்னைத் தொடுகிறாள்… தானாக. அவளது கை எவ்வளவு வெதுவெதுப்பாகவும் மென்மையாகவும் இருக்கு. ஒவ்வொரு ஸ்ட்ரோக்கும் என்னை பைத்தியமாக்குது. அவளைத் தொடணும்னு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு… 
 
டாக்டரின் முந்தைய வழிகாட்டுதலின்படி, நான் என் கையை அவளது பரந்த இடுப்பில் வைத்தேன். அவளது மென்மையான இடுப்புச் சதையை நைட்டி வழியே மெதுவாகப் பிழிந்தேன். அம்மா நடுங்கினாள். ஆனால் என்னை நிறுத்தவில்லை. நான் அவளது இடுப்பு மற்றும் இடுப்புப் பகுதியில் கையை ஓடவிட்டேன். அவளது பழுத்த வளைவுகளை உணர்ந்தேன். 
 
அம்மாவின் சுவாசம் கனமாகியது. அவள் என்னை உறுதியான ரிதத்தில் தடவிக் கொண்டிருந்தபோது அவளது உதடுகளில் இருந்து மென்மையான முனகல்கள் வெளிப்பட்டன. 
 
“அம்மா… ரொம்ப நல்லா இருக்கு…” என்று நான் முணுமுணுத்தேன். 
 
அவள் வேகத்தை சற்று அதிகப்படுத்தினாள். ஒவ்வொரு ஸ்ட்ரோக்கிலும் அவளது மார்புகள் என் கையில் உரசின. பத்து நிமிடங்களுக்குள் நான் பெருமூச்சு விட்டபடி இருந்தேன். 
 
“அம்மா… வருது… ஆஹ்!” என்று நான் முனகி வலுவாக வெடித்தேன். தடித்த விந்து அவளது கை, மணிக்கட்டு மற்றும் தொடையில் மீண்டும் பட்டது. 
 
அம்மா தன் நைட்டியால் என்னை மெதுவாக சுத்தம் செய்தாள். அவளது முகம் சிவந்திருந்தது. நாங்கள் சில நிமிடங்கள் அப்படியே அமைதியாகப் படுத்திருந்தோம். அவளது உடல் இன்னும் என்னுடன் அழுத்தியபடி இருந்தது. 
 
“அம்மா… உனக்கு தப்பா இருக்கா?” என்று நான் மெதுவாகக் கேட்டேன். 
 
அவள் அன்புடன் என் தலையை வருடினாள். “தப்பா இருக்கு டா… ஆனா உன் எதிர்காலம் நல்லா ஆகணும்னா இது வேணும்னு டாக்டர் சொல்றார். நான் உன் அம்மா. உனக்கு என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன்.” 
 
நாங்கள் சிறிது நேரம் அப்படியே இருந்தோம். பிறகு தூங்கினோம். எங்களுக்கு இடையே உணர்ச்சி பந்தம் உடல் நெருக்கத்துடன் ஆழமாகிக் கொண்டிருந்தது. 
 
அடுத்த நாளும் அதே மாதிரியான வழக்கம் தொடர்ந்தது. 
 
**காலை சேஷன்:** 
 
அம்மா இன்னும் தயாராக இருந்தாள். அவள் என்னை மெதுவாக எழுப்பினாள். மெல்லிய நைட்டியில் சாப்பாடு பரிமாறினாள். அவளது மார்புகள் சுதந்திரமாக ஆடுவதை என்னைப் பார்க்க விட்டாள். சிகிச்சையின் போது அவள் இன்னும் அதிக நம்பிக்கையுடன் என்னைத் தடவினாள். நான் தைரியமாக அவளது இடுப்பையும் இடுப்புப் பகுதியையும் வருடினேன். அவளது மென்மையான இடுப்புச் சதையை இன்னும் தைரியமாகப் பிழிந்தேன். ஒரு கட்டத்தில் அவள் என்னைத் தடவும் போது தன் மார்புகளை என் கையில் இன்னும் இறுக்கமாக அழுத்தினாள். எனக்கு மிக தீவிரமான உச்சம் ஏற்பட்டது. அவள் மெதுவாக முனகினாள். 8-9 நிமிடங்களுக்குள் நான் வலுவாக வெளியேற்றினேன். அவள் என்னை கவனமாக சுத்தம் செய்து, நெற்றியில் மென்மையான முத்தமிட்டு காலேஜுக்கு அனுப்பினாள். 
 
சிகிச்சை எங்களுக்கு இடையே விசித்திரமான ஆனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வழக்கமாக மாறியிருந்தது. குற்ற உணர்வு இன்னும் இருந்தது. ஆனால் அதனுடன் வளர்ந்து கொண்டிருந்த நெருக்கமும், தடை செய்யப்பட்ட இன்பமும் இருந்தது. 
 

[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 13: நடைமுறை பாடம் 

 
மூன்றாவது நாள் மாலை சரியாக 7 மணிக்கு அம்மாவும் நானும் கிளினிக்குக்கு வந்தோம். சென்னை மாலை போக்குவரத்து அடங்கியிருந்தது. கிளினிக் முன்பு போலவே அமைதியாகவும் காலியாகவும் இருந்தது. உள்ளே நுழைந்தபோதே என் இதயம் வேகமாக துடித்தது. டாக்டர் ரமேஷ் தன் வழக்கமான நம்பிக்கை நிறைந்த, கிட்டத்தட்ட அன்பான புன்னகையுடன் கதவைத் திறந்து, எங்களுக்குப் பின்னால் மென்மையான ஆனால் இறுதியான சத்தத்துடன் பூட்டினார். 
 
“பிரியா… சங்கர்… மீண்டும் வரவேற்கிறேன்,” என்று அவர் மென்மையான ஆனால் அதிகாரப்பூர்வமான குரலில் சொன்னார். “உள்ளே வாருங்கள். இன்று இருவரும் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? வீட்டில் சிகிச்சை எப்படி நடக்கிறது? எந்த சிரமமும் இல்லையே?” 
 
நாங்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்து உள்ளறைக்குச் சென்றோம். பழக்கமான வெள்ளைப் பாய் ஏற்கனவே தரையில் விரிக்கப்பட்டிருந்தது. சொல்லாமலேயே நான் அதில் படுத்தேன். பதற்றமும் எதிர்பார்ப்பும் கலந்த விசித்திரமான உணர்வு இருந்தது. அம்மா எனக்கு அருகில் மண்டியிட்டாள். அவளது முந்தானை இறுக்கமாக ஊசி போட்டிருந்தது. ஆனால் அவளது கைகளில் சிறிய நடுக்கமும், வெளிறிய கன்னங்களில் ஆழமான சிவப்பும் தெரிந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் எங்களுக்கு அருகில் கால்களை மடித்து அமர்ந்து, எதிர்பார்ப்புடன் பார்த்தார். 
 
“நேர்மையாகச் சொல்லுங்கள்,” என்று அவர் கேட்டார், “கடந்த இரண்டு நாட்களாக வீட்டில் சிகிச்சை எப்படி நடந்தது?” 
 
நான் கடினமாக விழுங்கிவிட்டு பேசினேன். “டாக்டர்… விறைப்பு இப்போது மிக வேகமாக வருது. குறிப்பாக அம்மா நைட்டியில் இருக்கும் காலையில். மேலும்… காலை மற்றும் இரவு இரண்டு வேளையும் நான் சரியாக வெளியேற்றுகிறேன்.” 
 
அம்மா கண்களைத் தாழ்த்தியபடி இருந்தாள். அவளது விரல்கள் முந்தானையின் ஓரத்துடன் பதற்றத்துடன் விளையாடின. நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு, அவள் மிக மெதுவான, வெட்கமான குரலில் பேசினாள். 
 
“டாக்டர்… நீங்க சொன்ன மாதிரி எல்லாம் பண்ணினேன். ப்ரா போடல… நைட்டி மட்டும் போட்டு இருந்தேன். அவன் பார்க்கும்போது அவன் சுன்னி எளிதாக விறைக்குது. இரண்டு தடவை — காலையில் ஒரு தடவை, இரவு தூங்கப் போகும் முன் ஒரு தடவை — மசாஜ் பண்ணி அவன் சுன்னியை விந்து வரைக்கும் வெளியில் எடுத்தேன்.” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் மெதுவாக தலையாட்டினார். மகிழ்ச்சியாகத் தெரிந்தார். “மிக நல்லது. இருவரும் அறிவுரைகளை நேர்மையாகப் பின்பற்றுகிறீர்கள். இது முக்கியம்.” 
 
பிறகு அவர் என்னைப் பார்த்தார். “சங்கர், உன் எல்லா உடைகளையும் களைந்துவிட்டு சௌகரியமாகப் படு.” 
 
இம்முறை முன்பைப் போல் வெட்கம் குறைவாக இருந்தது. அவர்கள் முன்னால் நிர்வாணமாக இருப்பதற்கு நான் பழகத் தொடங்கியிருந்தேன். நான் டீ-ஷர்ட்டையும் லுங்கியையும் களைந்துவிட்டு முழு நிர்வாணமாக பாயில் படுத்தேன். அறையின் பதற்றத்தால் என் சுன்னி ஏற்கனவே அரை விறைப்பில் இருந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அம்மா மசாஜ் செய்வதைப் பார்த்தார். அவள் கிட்டத்தட்ட காலியான கிரீம் பாட்டிலில் இருந்து கடைசி கிரீமை உள்ளங்கையில் தடவி, என் சுன்னியை தன் வெதுவெதுப்பான கையால் சுற்றிப் பிடித்தாள். அவளது ஸ்ட்ரோக்குகள் இப்போது மென்மையாகவும், அதிக நம்பிக்கையுடனும் இருந்தன. சில நிமிடங்களுக்குள் நான் பாறை போல் கடினமாகி மெதுவாக முனகத் தொடங்கினேன். அம்மா கீழ் முதல் மேல் அசைவுகளைத் தொடர்ந்தாள். நான் வலுவாக வெளியேற்றினேன். என் விந்து அவளது கை மற்றும் மணிக்கட்டில் பட்டது. 
 
நான் முடித்த பிறகு டாக்டர் ரமேஷ் என் சுன்னியை கவனமாகப் பரிசோதித்தார். அதைப் பிடித்து, திருப்பி, இறுக்கத்தைப் பார்த்தார். 
 
“நல்லது… தெளிவான முன்னேற்றம் தெரிகிறது. தோல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தளர்கிறது. ஆனால் இன்னும் வேகமான முன்னேற்றம் தேவை.” 
 
அம்மா தயக்கத்துடன் காலியான கிரீம் பாட்டிலை எடுத்து அவரிடம் காட்டினாள். “டாக்டர்… கிரீம் முழுவதும் முடிஞ்சுது. இன்னும் வேணுமா?” 
 
டாக்டர் பாட்டிலை வாங்கி, உயர் விலை லேபிளைப் பார்த்து ஆழமான பெருமூச்சு விட்டார். 
 
“பிரியா, இது மிகவும் சிறப்பான மற்றும் விலை உயர்ந்த ஆயுர்வேத கிரீம். உங்கள் மகனின் நிலையைப் பார்த்து பரிதாபப்பட்டதால் முதல் பாட்டிலை இலவசமாக கொடுத்தேன். ஒவ்வொரு முறையும் இலவசமாக கொடுக்க முடியாது. ஒரு முழு பாட்டில் சுமார் ₹2,800 ஆகும். முழு சிகிச்சைக்கு 30 முதல் 40 பாட்டில்கள் தேவைப்படலாம். அது ரொம்ப பணம்.” 
 
அம்மாவின் முகம் கவலையில் வெளிறியது. “டாக்டர்… எனக்கு அந்த அளவுக்கு பணம் இல்லை… என்ன பண்ணறது? என் பையன் எப்படி ஆவான்?”  
 
அவளது குரல் உடைந்தது. அவளது கண்களில் கண்ணீர் துளிர்ப்பதைப் பார்க்க முடிந்தது. அவள் முழுமையாக தவிப்பில் இருந்தாள். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் எங்களுக்கு நடுவில் அமர்ந்து, அமைதியாக ஆனால் உறுதியாகப் பேசினார். 
 
“கவலைப்படாதே பிரியா. விலை உயர்ந்த மருந்து கிடைக்காதபோது பாரம்பரிய கேரள சிகிச்சையில் பயன்படுத்தப்படும் முழுக்க இயற்கையான முறை ஒன்று இருக்கு. சிறந்த இயற்கையான லூப்ரிகண்ட் என்பது எச்சில். அது வெதுவெதுப்பாகவும், ஒட்டக்கூடியதாகவும், இயற்கையான குணப்படுத்தும் தன்மை கொண்டதாகவும் இருக்கு. நாம் சிறுவயதில் விழுந்து காயம் பட்டால் அம்மா எச்சில் தடவ மாட்டாளா? அதே குணப்படுத்தும் தன்மை இங்கும் இருக்கு. இது இலவசம், பாதுகாப்பானது, மற்றும் இறுக்கமான தோலை தளர வைக்க மிகவும் பயனுள்ளது.” 

[tweeny_fory]

அம்மா அதிர்ச்சியில் பார்த்தாள். “டாக்டர்… என் எச்சிலை… என் பையன் சுன்னியில் பயன்படுத்தணுமா?” 

 
“ஆமாம் பிரியா. இது முழுக்க இயற்கையானது. இப்போதே முயற்சி செய்.” 
 
அம்மா என் மீது சாய்ந்தாள். அவளது கனமான மார்புகள் பிளவுஸ் வழியே என் தொடையில் அழுத்தின. அவள் வாயில் நல்ல அளவு எச்சிலை சேகரித்து, என் கடினமான சுன்னியின் மீது நேராக தடித்த, வெதுவெதுப்பான எச்சில் நூலை விட்டாள். அந்த வழுக்கும், நெருக்கமான உணர்வு என்னை நடுங்கச் செய்தது. அவள் அதை தன் கையால் முழுவதும் பரப்பி மசாஜைத் தொடர்ந்தாள். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் எல்லாவற்றையும் கவனித்து தலையாட்டினார். “மிக நல்லது. முன்னேற்றம் தெளிவாகத் தெரிகிறது.” 
 
பிறகு அவர் இன்னும் தீவிரமான தொனியில் பேசினார். 
 
“இப்போது அடுத்த கட்ட புரிதலுக்கு செல்ல வேண்டும். பிரியா, சங்கர்… கவனமாகக் கேளுங்கள். இந்த சிகிச்சை ஏன் அவசியம் என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள இது மிக முக்கியம்.” 
 
அவர் தன் கட்டைவிரல் மற்றும் ஆள்காட்டி விரலை இணைத்து இறுக்கமான ஓவல் வடிவம் உருவாக்கினார். “புண்டை — யோனி — இப்படி ஒரு இறுக்கமான துளை போல் இருக்கு. சரியான உடலுறவு மற்றும் குழந்தை பெற, ஆணின் சுன்னி இந்த இறுக்கமான துளைக்குள் முழுவதுமாக நுழைய வேண்டும். சுன்னி உள்ளே செல்லும் போது, மேல் இருக்கும் இறுக்கமான தோல் இயல்பாக பின்னுக்கு நகர வேண்டும். சுன்னியின் பெரிய தலை புண்டைக்குள் ஆழமாகத் தள்ளப்படும். அந்தத் தலையில் நூற்றுக்கணக்கான மென்மையான நரம்புகளும், உணர்வு நரம்புகளும் இருக்கும். தலை முழுவதுமாக வெளியே வந்து, புண்டைக்குள் சரியாக நுழைந்தால்தான் விந்து ஆழமாக செலுத்தப்படும். அதனால் பெண் கருவுற முடியும்.” 
 
அம்மாவும் நானும் அதிர்ச்சியில் மௌனமாகக் கேட்டோம். எங்கள் முகங்கள் வெட்கத்தில் எரிந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் தொடர்ந்தார், “சங்கருக்கு இந்தப் பிரச்சனை இருப்பதால் அவன் தோல் மிகவும் இறுக்கமாக இருக்கு. தலை சரியாக வெளியே வர மாட்டேங்குது. அதனால்தான் அவன் விந்து வெளியேற்றும் போது கூட, விந்து தூரமாக பாய மாட்டேங்குது — அடைபட்ட குழாயில் இருந்து சொட்டு சொட்டாக வெளியே வரும்.” 
 
அவர் அம்மாவைப் பார்த்தார். “பிரியா, உன் கட்டைவிரல் மற்றும் ஆள்காட்டி விரலால் இப்படி ஓவல் வடிவம் உருவாக்கு.” 
 
அம்மா தயங்கியபடி அவர் சொன்னபடி செய்தாள். டாக்டர் அவளது கையை எடுத்து என் கடினமான சுன்னிக்கு மேல் கொண்டு வந்தார். அவர் அவளது கையை கீழே அழுத்த முயன்றபோது, இறுக்கமான தோல் முழுவதுமாக பின்னுக்கு நகர மறுத்தது. கூர்மையான வலி என்னுள் பாய்ந்தது. 
 
“ஆஹ்! வலிக்குது டாக்டர்!” என்று நான் கத்தினேன். 
 
“பார்த்தாயா?” என்று டாக்டர் சொன்னார். “இதுதான் சரியான பிரச்சனை. குழந்தை பிறக்க சுன்னி இப்படித்தான் உள்ளே செல்ல வேண்டும். ஆனால் இந்த இறுக்கத்தால் இப்போது அது சாத்தியமில்லை.” 
 
அம்மா குழப்பத்துடனும் ஆழமான வெட்கத்துடனும் இருந்தாள். “டாக்டர்… நான் கீழ் முதல் மேல் மசாஜ் பண்ணும்போது அவன் விந்து வெளியேற்றுறானே… அது போதாதா?” 
 
டாக்டர் பொறுமையாகப் புன்னகைத்தார். “இல்லை பிரியா. அது போதாது. உன் கணவரின் சுன்னியை நீ சரியாகப் பார்த்திருக்கிறாயா?” 
 
அம்மா மிகவும் மோசமாக உணர்ந்தாள். அவள் தலைகுனிந்தாள். அவளது குரல் கிட்டத்தட்ட கேட்காத அளவுக்கு இருந்தது. “இல்லைங்க டாக்டர்… என் புருஷன் சுன்னியை நான் பகல் வெளிச்சத்தில் பார்த்ததே இல்லை. என் பையன் சுன்னிதான் முதல் முறையா பகல் வெளிச்சத்தில் முழுவதும் பார்க்கிறேன்… இவ்வளவு நெருக்கமா observe பண்றேன்.” 
 
டாக்டர் புரிந்துகொண்டவர் போல் தலையாட்டினார். “கவலைப்படாதே. நான் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் நடைமுறையில் கற்றுக்கொடுக்கிறேன். அப்போதுதான் நீங்கள் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வீர்கள்.” 
 
அவர் திடீரென்று எழுந்து தன் பேண்ட்டைக் களைந்தார். அம்மாவின் கண்கள் அதிர்ச்சியிலும் கோபத்திலும் விரிந்தன. 

[tweeny_fory]

அவர் திடீரென்று எழுந்து தன் பேண்ட்டைக் களைந்தார். அம்மாவின் கண்கள் அதிர்ச்சியிலும் கோபத்திலும் விரிந்தன. 

 
“டாக்டர்… என்ன பண்றீங்க?!” என்று அவள் கோபத்துடன் முகத்தைத் திருப்பினாள். 
 
டாக்டர் ரமேஷின் குரல் கண்டிப்பாக மாறியது. “பிரியா, என் முறையை கேள்வி கேட்காதே. அமைதியாக இரு. நான் இந்த சிகிச்சையில் உன் ஆசான். இது உன் மகனின் எதிர்காலத்துக்காக.” 
 
அவர் தன் உள்ளாடையையும் களைந்தார். அவரது நீளமான, ஒல்லியான சுன்னி வெளியே வந்தது. ஏற்கனவே அரை விறைப்பில் இருந்தது. அது என்னை விட குறிப்பிடத்தக்க அளவு நீளமாக இருந்தது. ஆனால் தடிமன் குறைவாக இருந்தது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஐய்யோ பாவமே… டாக்டர் சுன்னியும் என் பையன் சுன்னியும்… இரண்டு பேரும் பகல் வெளிச்சத்தில் என் முன்னால். சங்கரின் சுன்னி தடிமனாகவும், பெரிதாகவும், கொஞ்சம் வளைந்தும் இருக்கு. டாக்டரின் சுன்னி நீளமாகவும், நேராகவும், ஒல்லியாகவும் இருக்கு… வேறு மாதிரி. இரண்டு சுன்னியும் எவ்வளவு வித்தியாசமா இருக்கு! ஒரு 19 வயது பையன் சுன்னி, இன்னொரு 40 வயது ஆளின் சுன்னி. வடிவம், அளவு, நிறம், எல்லாம் வித்தியாசம். நான் என்ன ஒரு அம்மா? இரண்டு பேரின் சுன்னியையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறேன்… ரொம்ப தப்பு… ஆனா என் கண்கள் போக மாட்டேங்குது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் பாயில் படுத்தார். “இருவரும் எனக்கு அருகில் உட்காருங்கள்.” 
 
அவரது சுன்னி முழுவதும் சுத்தமாக சவரம் செய்யப்பட்டிருந்தது. “இது நல்ல சுகாதாரம்,” என்று அவர் விளக்கினார். 
 
“இப்போது பிரியா, என் சுன்னியில் எச்சில் துப்பி, அதை முழு விறைப்புக்கு கொண்டு வா.” 
 
அம்மா மிகுந்த வெட்கத்துடனும் குழப்பத்துடனும் இருந்தாள். ஆனால் அவர் சொன்னபடி செய்தாள். அவள் அவரது சுன்னியில் எச்சில் துப்பி தடவத் தொடங்கினாள். மெதுவாக டாக்டர் ரமேஷின் சுன்னி நீளமாகவும் கடினமாகவும் வளர்ந்து, முழு விறைப்பில் நிமிர்ந்து நின்றது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
டாக்டர் சுன்னி எவ்வளவு நீளமாக வளர்ந்து… என் பையன் சுன்னி தடிமனாக இருந்தாலும், இது இன்னும் பெரிதாக தூக்கி நிக்குது. என்ன ஒரு காட்சி… நான் இரண்டு சுன்னியையும் பார்த்து ஒப்பிடுகிறேன். என் மனம் ரொம்ப குழப்பமாக இருக்கு. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளை மெதுவாக வழிநடத்தி, அவளது கட்டைவிரல் மற்றும் ஆள்காட்டி விரலால் இறுக்கமான ஓவல் வடிவம் உருவாக்கச் செய்தார். அம்மா தயக்கத்துடன் செய்தாள். அவள் கீழே அழுத்தியபோது, டாக்டரின் சுன்னியின் தோல் மிக மென்மையாகவும், சுலபமாகவும் பின்னுக்கு நகர்ந்தது. 
உடனே ஒரு பளபளப்பான, மின்னும், பெரிய மஷ்ரூம் வடிவ தலை வெளிப்பட்டது. அது ரோஜா நிறத்தில் இருந்து சிவப்பாக மாறியிருந்தது. சிறுநீர் துளை தெளிவாகத் தெரிந்தது. அதிலிருந்து மெல்லிய, பளபளப்பான முன் விந்து (precum) சொட்டியபடி இருந்தது. 
அம்மா அதைப் பார்த்ததும் முழுமையாக மயங்கிப் போனாள். இது அவளது கணவருக்குப் பிறகு, எட்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக ஒரு வளர்ந்த, அனுபவமுள்ள ஆணின் சுன்னியை இவ்வளவு நெருக்கமாகவும், பகல் வெளிச்சத்தில் பார்க்கும் காட்சி. 

அவளது கண்கள் விரிந்தன. டாக்டரின் சுன்னி நீளமாகவும், நேராகவும், ஒப்பீட்டளவில் ஒல்லியாகவும் இருந்தது. தலை பெரிதாகவும், மென்மையாகவும், முழுமையாக வெளிப்பட்டிருந்தது. நரம்புகள் தெளிவாகத் தெரிந்தன. முன் விந்து துளி துளியாக வழிந்து, அவளது விரல்களுக்கு இடையில் ஓடியது. 

அம்மாவின் மனம் குழம்பியது. ‘என் புருஷன் சுன்னி இப்படி இல்லையே… இது இவ்வளவு நீளமா, இவ்வளவு சுலபமா தோல் பின்னுக்கு போகுதே… என் பையன் சுன்னி தடிமனா, வளைஞ்சு இருந்தாலும், இதைப் போல சுலபமா இல்லையே…’ என்று உள்ளுக்குள் யோசித்தாள். வெட்கம், ஆச்சரியம், மற்றும் ஒரு விசித்திரமான உணர்ச்சி — எல்லாம் கலந்து அவளை மயக்கியது. 
அம்மா ரிதமான அசைவில் தொடர்ந்து தடவினாள். அவளது கண்கள் டாக்டரின் சுன்னியிலேயே பதிந்திருந்தன. முழுமையாக மயங்கிய நிலையில் இருந்தாள். 
 
கிட்டத்தட்ட 10 நிமிடங்கள் கழித்து, டாக்டர் ரமேஷ் எழுந்தார். அம்மா தொடர்ந்து தடவினாள். இறுதியில் அவர் உரக்க முனகினார். அவரது விந்து வலுவான ஜெட்களாக — ஒன்றன் பின் ஒன்றாக — 2-3 அடி தூரம் பாய்ந்து தரையில் விழுந்தது. நான்கு வலுவான, தடித்த அடிகள் வெளியேறின. 
 
அவர் கனமாக மூச்சு விட்டபடி விளக்கினார், “தூரத்தைப் பார்த்தாயா? ஆரோக்கியமான சுன்னி இப்படித்தான் விந்து வெளியேற்ற வேண்டும். விந்து தூரமாகவும் வேகமாகவும் பாய்ந்து புண்டைக்குள் ஆழமாக செல்ல வேண்டும். ஆனால் சங்கரின் விஷயத்தில், தோல் சரியாக திறக்காததால் விந்து பலவீனமாக சொட்டு சொட்டாக வருகிறது.” 
 
அம்மாவும் நானும் இப்போது வித்தியாசத்தை தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டோம். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் இறுதியாகச் சொன்னார், “நான் நடைமுறையில் காட்டி கற்றுக்கொடுக்கும் வரை நீங்கள் சரியாக கற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்கள். அதனால்தான் நான் ஆர்ப்பாட்டம் செய்ய வேண்டியிருந்தது.” 
 
அம்மா வெட்கத்துடன் தலையாட்டினாள். டாக்டரின் விந்து தரையில் இருப்பதை அதிர்ச்சியுடன் கண்களை விரித்தபடி பார்த்தாள். 



--------------------------------------------------------------------------------

[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 12: மென்மையான அடுக்கு 

 
துணைப்பகுதி 1: அம்மாவின் மார்பு 
 
அறை முழுவதும் வியர்வை, எச்சில் மற்றும் புதிய விந்தின் வாசனை அடர்த்தியாக இருந்தது. நான் இன்னும் வெள்ளைப் பாயில் நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்தேன். என் தடிமனான சுன்னி இப்போது மென்மையாகி, தொடைக்கு எதிராக சாய்ந்திருந்தது. அம்மாவின் எச்சிலும் என் விந்தும் அதில் பளபளத்தது. டாக்டர் ரமேஷ் சில அடி தூரத்தில் நின்றார். அவரும் கீழ் உடை இல்லாமல் இருந்தார். அவரது நீளமான, ஒல்லியான சுன்னி தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவரது வலுவான உச்சத்துக்குப் பிறகும் அது இன்னும் அரை-கனமாக இருந்தது. நானும் அவரும் அம்மாவுக்கு முன்னால் முழுமையாக வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்தோம். 
 
அம்மா எங்களுக்கு இடையில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது கண்கள் எங்களின் இரண்டு மென்மையான சுன்னிகளுக்கும் இடையே பதற்றத்துடன் அலைந்தன. அவள் களைப்பாகவும், வெட்கத்துடனும், ஆனால் விசித்திரமாக ஈர்க்கப்பட்ட நிலையிலும் இருந்தாள். 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
இரண்டு வளர்ந்த ஆண்களின் பிரைவேட் பாகங்கள்… என் முன்னால். சங்கரின் சுன்னி மென்மையாக இருந்தாலும் தடிமனாகவும் கனமாகவும் இருக்கு. பெரிய தலை இன்னும் பாதியளவு மூடியிருக்கு. டாக்டரின் சுன்னி நீளமாக, ஒரு களைத்த பாம்பு போல் தொங்குகிறது. ஆனாலும் இன்னும் கவர்ச்சியாக இருக்கு. எவ்வளவு வித்தியாசம்… ஒன்று என் 19 வயது சொந்த மகன், மற்றொன்று 40 வயது அந்நியன். இவற்றைப் பார்ப்பது எனக்கு அசுத்தமாக உணர்கிறது… ஆனாலும் ஒப்பிடாமல் இருக்க முடியல. நான் என்ன ஆகிட்டேன்? 
 
டாக்டர் ரமேஷ் தன் உடலை மறைக்கவே இல்லை. அவர் நம்பிக்கையுடன் நின்றார். திருமணமான பெண்ணும் அவளது மகனும் முன்னால் நிர்வாணமாக இருப்பது அவருக்கு சாதாரணமானதாகத் தெரிந்தது. 
 
“எச்சில் நல்ல லூப்ரிகேஷனுக்கு உதவும்,” என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார், “ஆனால் அடுத்த கட்ட பயிற்சிக்கு இன்னும் மென்மையான ஒன்று தேவை. புண்டையின் சுவர்கள் மிக மென்மையாகவும் வெதுவெதுப்பாகவும் இருக்கும். உங்கள் கைகள் அதைவிட கடினமானவை. எனவே சங்கரின் சுன்னியின் தலையை சரியாக பயிற்றுவிக்க மென்மையான அடுக்கு தேவை.” 
 
அம்மாவும் நானும் குழப்பத்துடன் அவரைப் பார்த்தோம். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அம்மாவுக்கு அருகில் வந்து, அவளது வலது கையை மெதுவாகப் பிடித்தார். அவர் தன் விரல்களால் அவளது உள்ளங்கையை வருடினார். 
 
“பாருங்கள் பிரியா, உங்கள் கைகள் எவ்வளவு கடினமாக இருக்கின்றன. பெண்ணுக்கு மென்மையானவை என்றாலும், சங்கரின் சுன்னியின் மென்மையான தலைக்கு இன்னும் கடினமானவை. புண்டை இதைவிட மிக மென்மையானது. அடுத்த கட்ட பயிற்சிக்கு மிக மென்மையான அடுக்கு தேவை.” 
 
அவர் சிறிது நிறுத்தி, தன் வார்த்தைகளை அவர்களுக்கு உள்வாங்க விட்டார். 
 
“அடுத்த கட்டம் — முலை மசாஜ். அதாவது மார்பு மசாஜ்.” 

[tweeny_fory]

“அடுத்த கட்டம் — முலை மசாஜ். அதாவது மார்பு மசாஜ்.” 

 
அம்மாவின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. அவள் தானாகவே முந்தானையை இறுக்கமாக மார்பில் அணைத்துக் கொண்டாள். 
 
“டாக்டர்… என்ன சொல்றீங்க? முலை மசாஜ்? ஒரு பெண் எப்படி இப்படி செய்ய முடியும்? இது ரொம்ப தப்பு… நான் ஒரு அம்மா…”  
 
அவளது குரல் வெட்கத்திலும் நம்ப முடியாததிலும் நடுங்கியது. அவள் ஒரு கணம் என்னைப் பார்த்தாள். பிறகு வேகமாக முகத்தைத் திருப்பினாள். அவள் முகம் ரத்த சிவப்பாக எரிந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் உறுதியாக ஆனால் பொறுமையாகப் பேசினார். “பிரியா, குழப்பமடையாதே. இது மருத்துவம். உன் மார்புகள் உன் உடலின் மிக மென்மையான மற்றும் வெதுவெதுப்பான பகுதி. சரியாகப் பயன்படுத்தினால், சங்கரின் சுன்னியின் தோலை வேகமாக தளர வைக்கும் சரியான மென்மையான அழுத்தத்தையும் வெப்பத்தையும் கொடுக்கும். இது அடுத்த கட்டத்துக்கு அவசியம்.” 
 
அவர் அவளுக்கு இன்னும் அருகில் வந்தார். “ஒரு சிறிய சோதனை காட்டுகிறேன். பயப்படாதே.” 
 
அவளது முழு அனுமதிக்காக காத்திருக்காமல், அவர் கையை நீட்டி அவளது சேலை முந்தானையை மெதுவாக தோளில் இருந்து இழுத்தார். அம்மா உறைந்து நின்றாள். அவளது சுவாசம் வேகமாக இருந்தது. இப்போது அவள் இறுக்கமான கருப்பு பிளவுஸ் மற்றும் சேலையுடன் மட்டும் நின்றாள். அவளது கனமான மார்புகள் மெல்லிய துணிக்கு எதிராக திணறின. அவளது காம்புகள் ஏற்கனவே முந்தைய பதற்றத்தால் இறுகி, பிளவுஸ் வழியே தெளிவாகத் தெரிந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷும் நானும் அதை உடனே கவனித்தோம். அவளது கருமையான காம்புகள் பிளவுஸில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு தெரிந்தன. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மாவின் காம்புகள் ரொம்ப இறுக்கமா இருக்கு… அவளுக்கு வெட்கமா இருந்தாலும். டாக்டர் மீண்டும் அவளது மார்புகளைத் தொடப் போகிறார். எனக்கு பொறாமையா இருக்கு, ஆனால் அவளை இப்படிப் பார்க்கும் போது எனக்கு எவ்வளவு உற்சாகம் வருது என்பதை மறுக்க முடியல. 
 
அம்மா எங்களிருவரும் தன் மார்பைப் பார்ப்பதை உணர்ந்ததும் இன்னும் அதிக வெட்கப்பட்டாள். அவள் தன் கைகளால் தன்னை மறைக்க முயன்றாள். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் கண்டிப்பான ஆனால் அமைதியான குரலில் சொன்னார், “பிரியா, கீழ்ப்படி. கொஞ்சம் அருகில் வா.” 
 
அவள் தயக்கத்துடன் முன்னால் வந்தாள். டாக்டர் அவளது பிளவுஸைப் பார்த்தார். அதில் முன்புறம் நான்கு ஹூக்குகள் இருந்தன. அவளது மார்புகள் மெல்லிய துணியால் முழுமையாக மூடப்பட்டிருந்தாலும், அவற்றின் வடிவம் தெளிவாகத் தெரிந்தது. 
 
அவர் கையை கீழ் ஹூக்குக்கு கொண்டு சென்றார். சிறிய அழுத்தத்துடன் அதைத் திறந்தார். பிளவுஸின் கீழ்ப் பகுதி சற்று திறந்தது. அவளது மென்மையான, வெளிறிய அண்டர்பூப் சதை சற்று வெளியே தெரிந்தது — அவளது கனமான, வளைந்த மார்புகளின் கீழ்ப் பகுதி இடைவெளியில் இருந்து ஆசை தூண்டும் விதத்தில் வெளியே தள்ளியது. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஓ கடவுளே… அம்மாவின் அண்டர்பூப்ஸ் தெரிகிறது… எவ்வளவு மென்மையாகவும், க்ரீமி ஆகவும் இருக்கு. திறந்த ஹூக்கில் இருந்து வெளியே தள்ளும் விதம் என்னை பைத்தியமாக்குது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் தன் விரல்களால் வெளிப்பட்ட அண்டர்பூப் சதையை மெதுவாகத் தொட்டார். அம்மா வலுவாக நடுங்கினாள். அவளது கைகளிலும் மார்பிலும் கூச்சம் பரவியது. 
 
பிறகு அவர் கீழிருந்து இரண்டாவது ஹூக்கைத் திறந்தார். இப்போது அவளது மார்புகளின் கீழ் பாதி முழுவதும் வெளிப்பட்டது — இரண்டு மார்புகளின் மென்மையான, கனமான கீழ் வளைவு தாராளமாக வெளியே வந்தது. மேல் இரண்டு ஹூக்குகள் மட்டுமே அவளது பெரிய மார்புகளை முழுவதுமாக வெளியே வராமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தன. அந்தக் காட்சி மிகவும் எரோட்டிக்காக இருந்தது. அவளது மார்புகள் இதற்கு முன்பை விட இன்னும் நிறைந்து, கனமாகத் தெரிந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் இரு கைகளையும் அவளது மார்புகளுக்கு கீழே கொண்டு வந்து, வெளிப்பட்ட கீழ் பாதியைப் பிடித்தார். அவர் மெதுவாகத் தூக்கி, பிழிந்தார். அம்மா மென்மையான, தவிப்பான முனகலுடன் “ம்ம்ம்…” என்றாள். 
 
அவர் கட்டைவிரல்களால் மென்மையான சதையை பிரித்து, அவளது மார்புகளுக்கு இடையே இடைவெளி உருவாக்கினார். பிறகு இரு கட்டைவிரல்களையும் அவளது அண்டர்பூப்ஸ் இடையே உள்ள வெதுவெதுப்பான பள்ளத்தாக்குக்குள் மெதுவாக நுழைத்து, சிறிய மேல்-கீழ் அசைவுகளைச் செய்தார். மென்மையை சோதிப்பது போல். 
 
அம்மாவின் சுவாசம் வேகமாகியது. அவளது உடல் நடுங்கியது. அவளது காம்புகள் இன்னும் இறுகி, மீதமிருந்த ஹூக்குகளுக்கு எதிராக வலுவாக அழுத்தின. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
டாக்டரின் கட்டைவிரல்கள் அம்மாவின் மார்புகளுக்கு இடையே… மென்மையான இடைவெளிக்குள் நகர்கின்றன. அம்மா முனகுகிறாள். அவளது உடல் நடுங்குகிறது. அவள் ரொம்ப தவிப்பாகவும், உற்சாகமாகவும் இருக்கிறாள். அவளை இப்படி நான் இதற்கு முன் பார்த்ததில்லை. என் சொந்த அம்மாவின் மார்புகள் எனக்கு முன்னால் விளையாடப்படுகின்றன… அவள் அவரை நிறுத்தவும் இல்லை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் பின்வாங்கி, தன் வேலையை ரசித்தார். அவர் அம்மாவை தெளிவான ஆசையுடனும் திருப்தியுடனும் பார்த்தார். 
 
**டாக்டர் ரமேஷின் எண்ணங்கள்:** 
 
எவ்வளவு அழகான, பழுத்த விதவை. அவளது மார்புகள் எவ்வளவு கனமாகவும் மென்மையாகவும் இருக்கு. நான் திட்டமிட்டிருப்பதற்கு பர்பெக்ட். அவள் படிப்படியாக உடைந்து கொண்டிருக்கிறாள். விரைவில் அவள் இன்னும் அதிகம் கேட்பாள். 
 
அவர் அம்மாவைப் பார்த்து மெதுவாகச் சொன்னார், “இப்போது பிரியா, முன்பு பயன்படுத்திய அதே இரண்டு விரல்களைப் பயன்படுத்து. உன் மார்புகளுக்கு இடையே நுழைத்து உண்மையைச் சொல் — எப்படி உணர்கிறது?” 
 
அம்மாவின் கைகள் மிகவும் நடுங்கின. அவள் மெதுவாக தன் இரண்டு விரல்களை (டாக்டரின் சுன்னியில் பயன்படுத்திய அதே விரல்கள்) கொண்டு வந்து, தயக்கத்துடன் திறந்த ஹூக்குகள் வழியே தன் மார்புகளுக்கு இடையே உள்ள வெதுவெதுப்பான, மென்மையான இடைவெளிக்குள் நுழைத்தாள். 
 
விரல்கள் உள்ளே நுழைந்த கணமே அவளது கண்கள் விரிந்தன. அந்த உணர்வு அவளை முழுமையாக ஆட்கொண்டது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஓ கடவுளே… என் சொந்த விரல்கள் என் மார்புகளுக்கு இடையே போகுது… எவ்வளவு மென்மையா இருக்கு… சூடான மாவுக்குள் நுழைவது போல். என் மார்புகள் என் விரல்களை விழுங்குது. அழுத்தம் ரொம்ப நல்லா இருக்கு… என் உடல் இன்னும் சூடாகுது. இது ரொம்ப தப்பு… ஆனால் ரொம்ப நன்றாக இருக்கு… 
 
அவள் தன்னுணர்வின்றி தன் விரல்களை மெதுவாக உள்ளே வெளியே நகர்த்தினாள். தன் சொந்த மார்புகளின் மென்மையான பள்ளத்தாக்கை விரலால் உடலுறவு கொள்வது போல். அவளது சுவாசம் கடுமையாகியது. அவளது காம்புகள் பாறை போல் இறுகின. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் திருப்தியான புன்னகையுடன் பார்த்தார். சில ஸ்ட்ரோக்குகளுக்குப் பிறகு அவர் மெதுவாக அவளை அழைத்தார், “பிரியா…” 
 
அம்மா திடீரென்று நிதானத்துக்கு வந்தாள். அவள் வேகமாக விரல்களை வெளியே எடுத்தாள். அவளது முகம் ஆழமான வெட்கத்தில் எரிந்தது. தன் மகன் மற்றும் டாக்டர் முன்னால் தானாகவே செய்து கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தாள். 
 
“உண்மையைச் சொல் பிரியா,” என்று டாக்டர் மெதுவாகக் கேட்டார். “எப்படி உணர்கிறது?” 
 
அம்மா தலைகுனிந்து, எங்களின் கண்களைச் சந்திக்க முடியாமல், வெட்கத்துடன் முணுமுணுத்தாள், “ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்கு டாக்டர்… கூச்சம் வருது…” 
 
அறையில் அவளது கனமான சுவாசம் மட்டுமே கேட்டது. அவளது வெளிப்பாட்டின் அடுத்த கட்டமும், பயிற்சியும் இப்போதுதான் தொடங்கியிருந்தது. 



--------------------------------------------------------------------------------------

[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 12 - துணைப்பகுதி 2: முலை மசாஜ் 

 
டாக்டர் ரமேஷ் அம்மாவின் முழுவதுமாக வெளிப்பட்ட கனமான மார்புகளை தெளிவான ரசனையுடன் பார்த்தார். அவளது கருமையான பழுப்பு நிற காம்புகள் ஏற்கனவே இறுகி வெளியே நீண்டிருந்தன. அவளது மனம் எதிர்த்தாலும் உடல் தன் எதிர்வினையை மறைக்க முடியவில்லை. 
 
“பிரியா,” என்று அவர் ஆழமான, கற்றுக்கொடுக்கும் குரலில் சொன்னார், “சரியான முலை மசாஜுக்கு உன் மார்புகள் மென்மையாகவும், வெதுவெதுப்பாகவும், முழுமையாக பழுத்த நிலையிலும் இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் சங்கரின் சுன்னிக்கு தேவையான சரியான மென்மையான, வெதுவெதுப்பான, வழுக்கும் அழுத்தத்தை கொடுக்க முடியும். உன் மார்புகள் 17 வருடங்களுக்கு மேலாக செயலற்ற நிலையில் இருந்தன — சங்கருக்கு பாலூட்டுவதை நிறுத்திய பிறகு. உள்ளே இருக்கும் பால் குழாய்கள், நரம்புகள், ஆயிரக்கணக்கான உணர்வு நரம்புகள் அனைத்தும் தூங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றை முழுமையாக எழுப்ப வேண்டும்.” 
 
அம்மா மர நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தாள். மேல் உடை இல்லாமல், தன் பெரிய மார்புகளை உள்ளுணர்வாக கைகளால் மறைக்க முயன்றாள். அவளது குரல் வெட்கத்திலும் அதிர்ச்சியிலும் நடுங்கியது. 
 
“டாக்டர்… இது ரொம்ப தப்பு… நான் ஒரு அம்மா… என் முலைகளை இப்படி பயன்படுத்துவாங்களா? என் பையன் முன்னாடி… தயவுசெய்து…”  
 
டாக்டர் ரமேஷ் தலையை ஆட்டினார். “இது தப்பு இல்லை பிரியா. இது அவசியமான மருத்துவ சிகிச்சை. நாற்காலியில் சௌகரியமாக உட்காரு. சங்கர், நீ உன் அம்மாவுக்கு பின்னால் நில்.” 
 
அம்மா நாற்காலியில் நிமிர்ந்து அமர்ந்தாள். அவளது சுவாசம் வேகமாக இருந்தது. நான் அறிவுறுத்தியபடி அவளுக்கு நேராக பின்னால் நின்றேன். டாக்டர் ரமேஷ் ஒரு குறைந்த ஸ்டூலை இழுத்துப் போட்டு அம்மாவுக்கு முன்னால் அமர்ந்தார். அவளது நிர்வாண மார்புகளை நேருக்கு நேர் பார்க்கும் நிலையில். இந்த ஏற்பாடு திட்டமிட்டே செய்யப்பட்டது — எனக்கு அம்மாவின் தோளுக்கு மேல் தெளிவான பார்வை கிடைத்தது. டாக்டருக்கு முன்புறம் முழு அணுகல் இருந்தது. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மா எனக்கு நேராக முன்னால் டாப்லெஸ் ஆக உட்கார்ந்திருக்கிறாள். அவளது மார்புகள் எவ்வளவு பெரிதாகவும் கனமாகவும் இருக்கு. டாக்டர் மீண்டும் அவற்றைத் தொடப் போகிறார். எனக்கு பொறாமை, கோபம், மற்றும் தீவிர உற்சாகம் — எல்லாம் ஒன்றாக வருது. என் சொந்த அம்மாவின்… 
 
டாக்டர் ரமேஷ் மெதுவாகத் தொடங்கினார். அவர் இரு உள்ளங்கைகளையும் அம்மாவின் கனமான மார்புகளுக்கு கீழே கொண்டு வந்து, அவற்றை கீழிருந்து தூக்கிப் பிடித்தார். 
 
“முதலில் அவற்றை சூடாக்க வேண்டும்,” என்று அவர் என்னிடம் விளக்கினார். “இரத்த ஓட்டத்தை அதிகரிக்க வேண்டும்.” 
 
அவர் பெரிய, மெதுவான, வட்ட வட்டமான அசைவுகளில் மசாஜ் செய்யத் தொடங்கினார். அவரது உள்ளங்கைகள் மென்மையான, இணங்கும் சதையில் அழுத்தின. முதலில் மெதுவாக பிழிந்தார். அம்மாவின் மார்புகள் அவரது கைகளில் வடிவம் மாறி, பரவி, பிறகு அழுத்தம் விலகியதும் மீண்டும் துள்ளின. அவர் இதை பல நிமிடங்கள் தொடர்ந்தார். சில சமயம் முழு மார்பையும் பிழிந்தார். சில சமயம் பக்கவாட்டுகளில் கவனம் செலுத்தினார். 
 
அம்மா தன் உதடுகளைக் கடித்தபடி அமர்ந்திருந்தாள். அவளது சுவாசம் இன்னும் வேகமாகியது. அவளது உடல் சிறிய நடுக்கங்களுடன் இருந்தது. டாக்டரின் கைகள் அவளது மார்புகளை மென்மையாக பிடித்து, தூக்கி, பிழிந்து, வெளியே விட்டபோது அவளது மார்புகள் அழகாக ஆடின. அவளது காம்புகள் இன்னும் இறுகி, சிவந்து தெரிந்தன. 
 
இந்தக் காட்சியைப் பார்த்த எனக்குள் பொறாமை எரிந்தது. ஆனால் அதே நேரத்தில் என் சுன்னி மீண்டும் தடிமனாகி, லுங்கிக்குள் உயர்ந்தது. அம்மாவின் மார்புகள் இப்படி வெளிப்படுத்தப்பட்டு, அந்நிய ஆணின் கைகளால் மசாஜ் செய்யப்படுவதைப் பார்ப்பது என்னை உள்ளுக்குள் பைத்தியமாக்கியது. 
 
அம்மாவின் சுவாசம் இன்னும் கனமாகியது. அவளது உதடுகளில் இருந்து மென்மையான, தன்னிச்சையான ஒலிகள் வெளிப்பட்டன. “ம்ம்ம்… டாக்டர்…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அழுத்தத்தை அதிகப்படுத்தினார். அவர் விரல்களை மென்மையான சதைக்குள் ஆழமாக நுழைத்து, அவளது மார்புகளை மாவை பிசைவது போல் உறுதியாகப் பிழிந்தார். அவர் அவற்றை வலுவாக ஒன்றாக அழுத்தினார். ஆழமான, இறுக்கமான மார்பு பிளவை உருவாக்கினார். பிறகு அவற்றை பரவலாகப் பிரித்தார். ஒவ்வொரு பிழியிலும் அம்மாவின் உடல் நடுங்கியது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
என் முலைகளை எவ்வளவு பலமாக பிசைகிறார்… என் சதை முழுவதும் அவரது கைகளில் விளையாடுகிறது. ரொம்ப அழுத்தமா இருக்கு… ஆனா என் உடல் வெப்பமாக எரியுது. என் பையன் பின்னால் நின்று முழுவதுமாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். நான் என்ன ஒரு அம்மா? 
 
டாக்டர் ரமேஷ் முன்னால் சாய்ந்து, அம்மாவின் இரண்டு மார்புகளிலும் தாராளமாக எச்சில் துப்பினார். தடித்த, வெதுவெதுப்பான எச்சில் அவளது காம்புகளிலும் மேல் பகுதியிலும் விழுந்தது. அவர் உள்ளங்கைகளால் அந்த எச்சிலை அவளது மார்புகள் முழுவதும் பரப்பினார். சருமம் பளபளப்பாகவும், வழுக்கக்கூடியதாகவும் மாறியது. 
 
“எச்சில் முக்கியம்,” என்று அவர் என்னிடம் விளக்கினார். “இது மசாஜை மேலும் மென்மையாக்கும் மற்றும் மேல் சருமத்தில் இரத்த ஓட்டத்தை அதிகரிக்கும்.” 
 
அவர் புதிய உற்சாகத்துடன் மசாஜைத் தொடர்ந்தார். அவர் அம்மாவின் மார்புகளை உயர்த்தி, பிறகு திடீரென்று விட்டார். அவை கனமாக ஆடின. அவர் கீழிருந்து லேசாக அறைந்தார். மார்புகள் துள்ளின. பிறகு இரண்டு மார்புகளையும் தன் வலுவான கைகளில் நசுக்கினார். அவ்வளவு இறுக்கமாகப் பிழிந்தார். அவரது விரல்களுக்கு இடையே சதை வெளியே தள்ளியது. 
 
அம்மா இன்னும் உரக்க முனகினாள். “ஆஹ்… டாக்டர்… ரொம்ப… ம்ம்ம்…” 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளது காம்புகளில் கவனம் செலுத்தினார். அவர் கட்டைவிரல் மற்றும் ஆள்காட்டி விரலால் முதலில் மெதுவாக உருட்டினார். பிறகு அதிக அழுத்தத்துடன் கிள்ளினார். அவளது காம்புகளை வெளியே இழுத்து நீட்டினார். பிறகு திடீரென்று விட்டார். அவை துள்ளி மீண்டன. அவர் விரல்களால் தொடர்ந்து தட்டினார். 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
டாக்டர் அம்மாவின் காம்புகளை இவ்வளவு பலமாக இழுக்கிறார்… அவை நீளமாகவும் கருமையாகவும் ஆகின்றன. அம்மா ரொம்ப முனகுகிறாள். அவளது மார்புகள் அவரது எச்சிலில் முழுவதும் ஈரமாக இருக்கு. நானும் அவற்றைத் தொடணும்னு ஆசையா இருக்கு… ஆனால் அதை ஆசைப்படுவதற்கே குற்ற உணர்வு வருது. 
 
பல நிமிடங்கள் தீவிரமான விளையாட்டுக்குப் பிறகு, டாக்டர் ரமேஷ் என்னைப் பார்த்தார். 

[tweeny_fory]

பல நிமிடங்கள் தீவிரமான விளையாட்டுக்குப் பிறகு, டாக்டர் ரமேஷ் என்னைப் பார்த்தார். 

 
“சங்கர், கொஞ்சம் அருகில் வா. அவளுக்கு பின்னால் நில். உன் கைகளை பின்னால் இருந்து அவளது மார்புகளில் வை. நான் உனக்கு வழிகாட்டுகிறேன்.” 
 
நான் முன்னால் வந்தேன். என் கைகள் அம்மாவைச் சுற்றி அவளது கனமான, எச்சில் ஈரமான மார்புகளைப் பின்னால் இருந்து பிடித்தன. அந்த உணர்வு மின்சாரம் போல் இருந்தது — அற்புதமாக மென்மையாகவும், வெதுவெதுப்பாகவும், கனமாகவும். டாக்டர் தன் கைகளை என் கைகளுக்கு மேல் வைத்து வழிநடத்தினார். 
 
நான்கு கைகளும் சேர்ந்து அம்மாவின் மார்புகளை மசாஜ் செய்தன — பிழிந்து, பிசைந்து, தூக்கி, அழுத்தி. டாக்டர் எனக்கு அவளது காம்புகளை உருட்டும் முறையைக் காட்டினார். நான் அவற்றின் கீழ்ப் பகுதியைப் பிழிந்தேன். அம்மாவின் முனகல்கள் தொடர்ச்சியாகவும் உரக்கவும் மாறின. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் மீண்டும் முன்னால் சாய்ந்து, அம்மாவின் இடது காம்பை தன் வாய்க்குள் எடுத்துக் கொண்டார். அவர் பசியுடன் உறிஞ்சினார். அவரது நாக்கு அந்த இறுகிய மொட்டைச் சுற்றி சுழன்றது. அதே நேரத்தில் என்னிடம், “தொடர்ந்து அவளது வலது மார்பை உறுதியாகப் பிழி,” என்று உத்தரவிட்டார். 
 
“ஆஹ்ஹ்ஹ்… சங்கர்… டாக்டர்… தயவுசெய்து…” என்று அம்மா உரக்க அலறினாள். அவளது கைகள் நாற்காலியின் ஓரங்களை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் சத்தமாக உறிஞ்சினார். அவளது காம்பை மெதுவாகக் கடித்தார். பிறகு இன்னும் பலமாகக் கடித்து, பற்களால் இழுத்தார். பிறகு மென்மையாக நக்கினார். அவர் மீண்டும் அவளது மார்பில் எச்சில் துப்பி, அதைத் தடவியபடி மற்ற காம்பை உறிஞ்சினார். அவரது கைகள் ஒரு கணம் கூட அவளது மார்புகளை விட்டு விலகவில்லை. 
 
நான் பின்னால் இருந்து அவளது வலது மார்பை தொடர்ந்து பிழிந்தேன். அவளது காம்பை கிள்ளினேன். அம்மாவின் உடல் இப்போது கட்டுப்பாடின்றி நடுங்கியது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
இரண்டு பேரும் என் முலைகளை பயன்படுத்துகிறார்கள்… டாக்டர் வாயில் வைத்து சுவைக்கிறார், கடிக்கிறார்… என் பையன் கையால் பிசைகிறான்… என் புண்டை முழுவதும் தண்ணீர் ஊறுது. நான் ஒரு அம்மா… இது தப்பு… ஆனால் இந்த இன்பத்தை தாங்க முடியல… வருது… வருது… 
 
கிட்டத்தட்ட பதினைந்து நிமிடங்கள் நான்கு கைகளாலும் மசாஜ், உறிஞ்சல், நக்கல், கடித்தல், எச்சில் துப்புதல் ஆகியவை தொடர்ந்தன. அம்மாவின் உடல் திடீரென்று வில்லு போல் இறுகியது. 
 
அவளது தொடைகள் ஒன்றை ஒன்று இறுக்கமாக அழுத்தின. அவளது முதுகு கூர்மையாக வளைந்தது. ஒரு வலுவான, உடைக்கும் உச்சம் அவளைத் தாக்கியது. 
 
“ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்… டாக்டர்… சங்கர்… வருது… ரொம்ப வருது… ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்!”  
 
அம்மா பலமாக உச்சம் அடைந்தாள். அவளது உடல் முழுவதும் வலுவாகத் துடித்தது. அவளது மார்புகள் எங்கள் கைகளில் நடுங்கி, ஆடின. அவளது காம்புகள் வீங்கி, அடர் சிவப்பாக மாறின. நீண்ட, உடைந்த, உயரமான முனகல் அவளது உதடுகளில் இருந்து வெளிப்பட்டது. இன்ப அலைகள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அவளைத் தாக்கின. அவளது கண்கள் சற்று பின்னுக்கு உருண்டன. வெட்கத்திலும், இன்பத்திலும் புதிய கண்ணீர் அவள் கன்னங்களில் வழிந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அவளது உச்சம் முழுவதுமாக அடங்கும் வரை உறிஞ்சியும், பிழிந்தும் கொண்டிருந்தார். பிறகுதான் அவர் பின்வாங்கினார். அவரது வாய் எச்சிலில் ஈரமாக இருந்தது. 
 
அம்மா அங்கே முழுமையாக களைத்து, மேல் உடை இல்லாமல், மாரத்தான் ஓடி வந்தவள் போல் கனமாக மூச்சு விட்டபடி அமர்ந்திருந்தாள். அவளது மார்புகள் சிவந்து, கைரேகைகள், கடி தழும்புகள், மற்றும் பளபளக்கும் எச்சிலால் மூடப்பட்டிருந்தன. அவள் இன்பத்தால் முழுமையாக தோற்றுப் போனவள் போல் தெரிந்தாள். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் ஆழமான திருப்தியுடன் புன்னகைத்தார். 
 
“அற்புதம். இந்த வலுவான உச்சத்தால் பிரியாவின் மார்புகள் இப்போது முழுமையாக செயல்படுத்தப்பட்டு, சரியான முலை மசாஜுக்கு தயாராகிவிட்டன. நரம்புகள் எழுந்துவிட்டன. இரத்த ஓட்டம் சரியாக இருக்கு. இனி முதல் ஒவ்வொரு சிகிச்சை சேஷனிலும் இது முக்கியமான மற்றும் தொடர் பகுதியாக இருக்கும்.” 
 
அறை முழுவதும் கனமான மௌனம் நிலவியது. அம்மாவின் கடுமையான சுவாசம் மட்டுமே அதை உடைத்தது. 
 


-------------------------------------------------------------------------------