[venkujkc1984]

Update underway. 

By the way what is that you are expecting/sensing that would happen in Valli and Prasad Bedroom episode? I want to understand your thoughts. 

[venkujkc1984]

7.8 వర్షం రాత్రి - వల్లీ ప్రసాద్ గదిలో 

ఆ రోజు మధ్యాహ్నం 

మధ్యాహ్నం 12 గంటలు. ప్రసాద్ ఆఫీస్ లో తన పనుల్లో బిజీగా ఉన్నాడు. అతని ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద "రంగారావు గారు" అని కనిపించగానే, ప్రసాద్ ఒక క్షణం ఆగి, లోపల ఒక విధమైన ఉత్కంఠతో కాల్ అందుకున్నాడు.

"హలో, రంగారావు గారు… నమస్తే అండీ" ప్రసాద్ గౌరవంగా అన్నాడు.

"ప్రసాద్! ఎలా ఉన్నావు?" రంగారావు గారి గొంతులో ఒక విధమైన స్నేహపూర్వకమైన ఆత్మీయత, అదే సమయంలో పెద్దరికపు గాంభీర్యం ఉంది. "ఈ రోజు పట్నం వచ్చాను ఒక పని మీద, అదీ మీ ఆఫీస్ దగ్గరే, సరే 
ఒకసారి నిన్ను చూడాలనిపించింది."

"తప్పకుండా రంగరావు గారూ. చెప్పండి నన్ను ఎక్కడ కలవమంటారో" ప్రసాద్ అడిగాడు.

"నీ ఆఫీసుకు దగ్గర్లో ఉన్న 'కృష్ణ' హోటల్ కి మధ్యాహ్నం 1 గంటకు రాగలవా?"

"తప్పకుండా సార్. నేను 1 గంటకు అక్కడ ఉంటాను," అన్నాడు.

"సరే ప్రసాద్. అప్పుడు కలుద్దాం," అంటూ రంగారావు గారు ఫోన్ పెట్టేశారు.

ప్రసాద్ ఫోన్ ని టేబుల్ మీద పెట్టి, ఒక లోతైన ఊపిరి తీసుకున్నాడు. ఆయన ఎందుకు పిలిచారు? వల్లీ గురించి ఏమైనా మాట్లాడతారా? గత కొన్ని రోజులుగా జరిగిన విషయాల గురించి ఏమైనా చెబుతారా? అతని మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు తిరుగుతున్నాయి. కానీ ఒక విధమైన ఉత్సాహం కూడా ఉంది. రంగారావు గారిలాంటి పెద్ద మనిషి తనతో ఇంత సాన్నిహిత్యంగా మాట్లాడటం అతనికి ఒక విధమైన గర్వంగా, భాగ్యంగా అనిపించింది.

మధ్యాహ్నం ఒంటిగంట. ప్రసాద్ హోటల్ లోపలికి అడుగుపెట్టగానే, రంగారావు గారు లేచి నిలబడి, చిరునవ్వుతో ప్రసాద్‌ను హత్తుకున్నారు.

"రా ప్రసాద్... కూర్చో. నువ్వు రావడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. పని మీద ఊరు వచ్చాను, కానీ నిన్ను చూడాలనిపించి పిలిచాను," అంటూ ప్రసాద్ చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని ప్రసాద్‌ను సోఫాలో కూర్చోబెట్టారు. ఇద్దరికీ భోజనం ఆర్డర్ చేశారు.

కొద్దిసేపు సాధారణ విషయాలు, రంగారావు గారి అన్నయ్య ఆరోగ్యం అక్కడి పనుల గురించి మాట్లాడుకున్న తర్వాత, రంగారావు గారు ప్రసాద్ కళ్ళలోకి లోతుగా చూశారు. అక్కడ ఒక నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.
రంగారావు "ఈ రోజు నిన్ను ఇక్కడికి పిలిచింది ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడడానికి. గత కొన్ని రోజులుగా మన మధ్య జరిగిన విషయాల గురించి... ముఖ్యంగా వల్లీతో నేను గడిపిన సమయం గురించి నా మనసులో ఉన్న మాట నీతో పంచుకోవాలనిపించింది."

ప్రసాద్ గౌరవంగా తల వంచి వింటున్నాడు.

రంగారావు గారు మెల్లగా, "నా స్థాయిలో ఉండి కూడా, నీ భార్య అందానికి మోహపడి, మన మధ్య ఉన్న పరిస్థితిని నా స్వంత కోరికల కోసం వాడుకున్నాను. నేను ఆ సరిహద్దులు దాటడం నీకు మరియు వల్లీకీ ఇబ్బంది కలిగించి ఉండొచ్చు. దీనికి నేను నా మనస్ఫూర్తిగా క్షమాపణ చెబుతున్నాను ప్రసాద్. అదే సమయంలో, నీ అంగీకారానికి, నీ సహకారానికి, నువ్వు చూపిన ఆ విశాల మనసుకు నేను ఎప్పటికీ రుణపడి ఉంటాను."

ప్రసాద్ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతను మెల్లగా తలెత్తి, "రంగారావు గారు... నేను అర్థం చేసుకోగలను. అలాగే మా ఇద్దరి తరఫునా నేను మీకు ఎంత రుణపడి ఉన్నానో మాటల్లో చెప్పలేను. మీరు మాకు చేసిన ఆ సహాయం వల్లనే మా ఇంటి మీద ఉన్న అన్ని అప్పులు పూర్తిగా తీరిపోయాయి. ఇప్పుడు మేము ఎలాంటి టెన్షన్ లేకుండా. అదంతా మీ వల్లేనండీ. మీరు మా ఇంటిని, మా జీవితాన్ని ఈ ఊబి నుండి బయటపడేశారు." అన్నాడు.
ప్రసాద్ మాటల్లో నిజాయితీతో కూడిన కృతజ్ఞత ఉంది. రంగారావు గారు అవకాశంగా భావించి వల్లీని కోరుకున్నారు, కానీ తమ జీవితంలోని భారీ భారాన్ని మోసి, వారిని అప్పుల ఊబి నుండి బయటపడేశారు అని ప్రసాద్ భావన. 

రంగారావు గారు చిరునవ్వు నవ్వి, "ప్రసాద్. నిజంగా నీకు ఒక విషయం తెలియాలి. నువ్వు ఈ భూమిపై ఉన్న అత్యంత అదృష్టవంతుడివి. వల్లీలాంటి అందమైన, అంతకంటే మంచి సంస్కారం, ఉన్న భార్య దొరకడం నిజంగా అరుదైన భాగ్యం. ఆమె అందం చూసి ఎందరో మగాళ్ళు మోహపడవచ్చు, కానీ ఆమె లోపలి మంచితనం, ఆమె కట్టుబాటు, ఆమె నీ పట్ల చూపే గౌరవం... అవి సామాన్య మగాళ్ళకు అందని ద్రాక్ష. నీవు ఎంతో అదృష్టవంతుడివి."

ఈ మాటలు విన్న ప్రసాద్ గుండె ఒక విధమైన గర్వంతో, హాయిగా నిండిపోయింది. తన భార్య గురించి ఇలా మెచ్చుకోవడం అతనికి ఎంతో ఆనందాన్ని ఇచ్చింది.

"రంగారావు గారూ... వల్లీ కూడా నాతో ఒక విషయం పంచుకుంది. మీరు కేవలం తన శరీరాన్ని మాత్రమే ఆస్వాదించలేదని, ఆమె మనసును, ఆమె భావోద్వేగాలను కూడా ఎంతో జాగ్రత్తగా, ప్రేమగా చూసుకున్నారని చెప్పింది. ఒక స్త్రీకి కావాల్సిన గౌరవం, జాగ్రత్త మీరు ఆమెకు ఇచ్చారని, తను ఎంతో సంతృప్తిగా, నిండైన మనసుతో చెప్పింది. ఆ విషయంలో నేను మీకు ఎంత రుణపడి ఉన్నానో మాటల్లో చెప్పలేను. ఆమె మనసును గాయపరచకుండా, ఆమెకు ఎంతో మర్యాద ఇచ్చినందుకు మీకు నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలండీ."

ప్రసాద్ మాటలు విన్న రంగారావు గారి కళ్ళలో ఒక విధమైన మెరుపు, అదే సమయంలో గౌరవం మెరిశాయి. 
ఆయన నెమ్మదిగా ముందుకు వంగి, ప్రసాద్ భుజం మీద తన చేయి వేసి, ప్రసాద్ కళ్ళలోకి చూస్తూ, 
"నేను ఆమెతో గడిపిన ప్రతి క్షణం ఆస్వాదించాను. కానీ ఒక విషయం నిర్మొహమాటంగా చెబుతాను... నేను ఆమె శరీరాన్ని ఆస్వాదించగలిగాను కానీ, ఆమె మనసులో నాకు చోటు దొరకలేదు. ఆమె మనసులో భర్తగా నువ్వు మాత్రమే నిండి ఉన్నావు. ఆమె మనసు పూర్తిగా నీదే ప్రసాద్." 

రంగారావు గారు మాట కొనసాగిస్తూ, 
"ప్రసాద్... నీ మాటలు నాకు చాలా ఆనందాన్ని ఇచ్చాయి. వల్లీ లాంటి వ్యక్తిని బాధపెట్టడం నా వల్ల కాదు.  కానీ, నువ్వు చెప్పినందుకు నేను ఒక విషయం స్పష్టంగా, నీ మనసులో ఎలాంటి సందేహాలు లేకుండా చెప్పాలనుకుంటున్నాను. దయచేసి దీన్ని నా మాటగా నమ్ము."

రంగారావు గారి గొంతులో ఒక దృఢమైన హామీ, ఒక బాధ్యత స్పష్టంగా వినిపించాయి. "నువ్వు, వల్లీ... మీ ఇద్దరి జీవితాల్లో, మీ దాంపత్యంలో నేను ఎప్పుడూ ఎటువంటి అడ్డంకులు సృష్టించను. మీ గౌరవానికి, మీ ఆత్మగౌరవానికి ఎటువంటి భంగం కలగనివ్వను. అది నా మాట. బెడ్రూమ్ తలుపు మూసుకున్న తర్వాత జరిగేది వేరే విషయం... అది మనం ముగ్గురం ఒప్పుకున్న ఒక రహస్య బంధం. కానీ ఆ తలుపు తెరిచి బయటకు వచ్చాక, నీ భార్య పట్ల, మీ పట్ల నాకున్న గౌరవం ఒక్క ఇంచు కూడా తగ్గదు. బయట ప్రపంచంలో, సమాజంలో ఆమె నీ భార్య. నీ భార్య అని పిలుచుకునే హక్కు, ఆ గౌరవం ఎప్పటికీ నీకు మాత్రమే ఉంటుంది. నీ గౌరవానికీ హక్కుకీ ఎలాంటి ఢోకా ఉండదు. ఈ విషయంలో నేను చాలా జాగ్రత్తగా ఉంటాను. నేను నీకు మాటిస్తున్నాను ప్రసాద్."

రంగారావు గారి ఆ మాటలు, ఆయన ఇచ్చిన హామీ ప్రసాద్ గుండెలోని అభద్రతా భావాన్ని తొలగించాయి. తన భార్యను మరొకరు అనుభవిస్తున్నారనే బాధ కంటే, తన భర్తగా తనకున్న గౌరవం, తన భార్య పట్ల తనకున్న హక్కు ఎప్పటికీ పోవని ఆయన ఇచ్చిన భరోసా ప్రసాద్‌కు ఎంతో హాయిని, ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది.

ప్రసాద్ కళ్ళలో కృతజ్ఞతతో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతను లేచి నిలబడి, రంగారావు గారి చేతులను గౌరవంగా తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
"మీ మాట నాకు ఎప్పటికీ గుర్తుంటుందండీ. మీరు నాకు ఇచ్చిన ఈ భరోసా చాలు, మరేమీ అవసరం లేదు."

రంగారావు గారు నవ్వుతూ ప్రసాద్‌ను తిరిగి కుర్చీలో కూర్చోబెట్టారు. "చాలు ప్రసాద్, ఇంకెందుకు ఈ భావోద్వేగాలు? ఒక మగాడు తన భార్యను మరొకరికి అర్పించే ధైర్యం చేయడం అంటే మామూలు విషయం కాదు.  ఇప్పుడు చెప్పు ఇంతకీ వల్లీ ఎలా ఉంది? నిజం చెప్పాలంటే, నీ ముందు ఆమె గురించి నా మనసులోని మాటలు, నా అనుభూతులు పూర్తిగా బయటపెట్టలేకపోతున్నాను."

ప్రసాద్ ముఖంలో ఒక కృతజ్ఞత కనిపించింది. అతను మెల్లగా నవ్వి, రంగారావు గారి కళ్ళలోకి చూస్తూ: "ఆమె బాగానే ఉంది సార్. చాలా సంతోషంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది."

ప్రసాద్ కాసేపు ఆలోచించాడు. అతని మనసులో ఒక ప్రశ్న తిరుగుతోంది, కానీ అడగడానికి సంకోచంగా ఉంది. కానీ రంగారావు గారి స్నేహపూర్వక వాతావరణం అతనికి ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది. అతను మెల్లగా, కాస్త సంకోచంతో: "మిమ్మల్ని ... ఒక విషయం అడగవచ్చా? ఆ రోజు రాత్రి... ఆమె మీతో ఎలా ప్రవర్తించింది? ఆమె సహకరించిందా? లేదా ఏమైనా ఇబ్బంది పడిందా? "

రంగారావు గారు ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వి:
"ప్రసాద్... వల్లీ నిజంగా ఒక అద్భుతం. ఆమె మొదట చాలా ఇబ్బందిపడింది, అది సహజం. ఆమెతో గడిపిన ప్రతి క్షణం నాకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చింది.  అలాగే తన ఆలోచనలకు విలువనిస్తూ నేను ఆమెను ప్రేమగా, మర్యాదగా చూసుకున్న తర్వాత… కొద్దిగా మామూలయింది. ఆ రాత్రి ఆమె తనవంతుగా సహకరించింది. ఆమె శరీరం, ఆమెలో దాగి ఉన్న ఆ మత్తు, ఆమె శరీరంలోని ఆ స్పందన... ఇవి నాకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. ప్రసాద్. నువ్వు ఆమెను ఎంత బాగా అర్థం చేసుకున్నావో నాకు అర్థమైంది. ఒక స్త్రీ శరీరాన్ని ఆస్వాదించాలంటే, ఆమె మనసులో భయం ఉండకూడదు. నువ్వు ఆమెకు ఇచ్చిన ఆ నమ్మకమే, ఆమెను నా ముందు మరింత లొంగుబాటుగా మార్చాయి. ఇవి మాటల్లో చెప్పలేని అనుభూతులు. నీ భార్య నిజంగా ఒక రతీదేవి లాంటిది. ఆమె అందం చూసిన వాడికి నిద్ర పట్టదు.”

ప్రసాద్ ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది, కానీ అతని కళ్ళలో ఒక విచిత్రమైన గర్వం, తృప్తి మెరిశాయి. తన భార్యను మరొక మగాడు ఇంత మర్యాదగా వర్ణించడం అతనికి ఒక విచిత్రమైన ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. 
రంగారావు గారు నెమ్మదిగా లేచి, ప్రసాద్ భుజం మీద చేయి వేశారు. ఆయన "గృహిణి అంటే ఇల్లాలు కాదు, ప్రసాద్. ఆమె మనసు. ఆ మనసు నీదే, శరీరం ఎక్కడికి వెళ్లినా, ఆమె తిరిగి నీ చేతుల్లోకే వస్తుంది. నువ్వు ఆమెను ప్రేమించు, గౌరవించు. మిగిలినది... సమయం చూసుకుంటుంది. నువ్వు నిజమైన మగాడివి ప్రసాద్."

ప్రసాద్ లేచి నిలబడి, రంగారావు గారి చేతులను గౌరవంగా తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. "మీ మాట నాకు ఎప్పటికీ గుర్తుంటుంది సార్. నేను ఆమెను మరింత ప్రేమిస్తాను, మరింత అర్థం చేసుకుంటాను."
రంగారావు గారు నవ్వుతూ, " నేను వాగ్దానం చేసినట్లు, బయట ప్రపంచంలో ఆమె నీ భార్యే. లోపల జరిగేది... మన ముగ్గురి మధ్య ఒక రహస్య గీతం మాత్రమే."

రంగారావు గారు బిల్లు కోసం వెయిటర్ కి సైగ్ చేసి, ప్రసాద్ వైపు తిరిగి: "ఇంకా ఒక చిన్న విషయం ప్రసాద్. ఈ రోజు సాయంత్రం నేను మళ్ళీ ఊరికి బయలుదేరుతున్నాను. కానీ త్వరలోనే మళ్ళీ వస్తాను. అప్పుడు మనం మళ్ళీ ఇలాగే కలుద్దాం. ఇంకా... అప్పుడు... మళ్ళీ..." ఆయన కాసేపు ఆగి, ఒక చిలిపి నవ్వుతో కొనసాగించారు, "వల్లీని అడిగినట్లు చెప్పు. ఆమె సంతోషంగా ఉండాలి."

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, "తప్పకుండా. ఆమెను మీరు అడిగినట్లు చెబుతాను."

బిల్లు వచ్చింది. రంగారావు గారు బిల్లు కట్టేసాక ఇద్దరూ లేచి, రంగారావు గారు ప్రసాద్ ని హత్తుకున్నారు. ఆ ఆలింగనంలో కేవలం ఒక రహస్య బంధం, మరియు ఒక గౌరవం ఉన్నాయి.

రంగారావు గారు ప్రసాద్ భుజం మీద చేయి వేసి, గది బయటకు నడుస్తూ అన్నారు: "ఇంటికి వెళ్ళు ప్రసాద్. ఈ రోజు మనం మాట్లాడుకున్న విషయాలు, ఈ భరోసా... అన్నీ నీతో తీసుకెళ్ళు."

ప్రసాద్ తల ఊపుతూ, "తప్పకుండా సార్. మీ మాటలు నాకు ఎప్పటికీ గుర్తుంటాయి."

హోటల్ బయటకు వచ్చారు. ఆకాశంలో మబ్బులు కదులుతున్నాయి, ఒక విధమైన ప్రశాంతత వాతావరణంలో అలుముకుంది.

రంగారావు గారు ప్రసాద్ చేతిని గట్టిగా ఒక్కసారి కుదిపి, "జాగ్రత్త ప్రసాద్. మళ్ళీ కలుద్దాం," అని చెప్పి, తన కారు వైపు నడిచారు.

ప్రసాద్ నిలబడి, రంగారావు గారు కారు ఎక్కువరకు చూశాడు. ఆయన కారు కళ్ళ మరుగున పడే వరకు అక్కడే నిలబడ్డాడు. ఆ తర్వాత అతను ఒక లోతైన ఊపిరి తీసుకున్నాడు. అతని మనసులో ఎన్నో భావాలు తిరుగుతున్నాయి - కృతజ్ఞత, గర్వం, ప్రేమ, మరియు ఒక విచిత్రమైన తృప్తి.

ప్రసాద్ మళ్ళీ ఆఫీస్ కి చేరుకొని పని చూసుకొని, బస్సు లో ఇంటికి బయలుదేరాడు. ప్రసాద్ మనసులో ఒకే ఒక కోరిక - ఇంటికి చేరుకుని, వల్లీని చూసి, ఆమెను తన కౌగిలిలోకి తీసుకోవాలి. ఈ రోజు రంగారావు గారు చెప్పిన మాటలు, ఆయన ఇచ్చిన భరోసా... అన్నీ వల్లీతో పంచుకోవాలి. మరియు ఈ రాత్రి... ఈ రాత్రి వల్లీతో... ఇలా ఆలోచిస్తూ ఇంటికి చేరుకున్నాడు.


రాత్రి - ప్రసాద్ మరియు వల్లీ మధ్య
రాత్రి 9 సమయం. బయట వర్షం ఇంకా కురుస్తూనే ఉంది. కానీ ఇప్పుడు మెల్లగా, హాయిగా. గదిలో మసక వెలుతురు, పడకగదిలోని చిన్న లైటు మాత్రమే వెలుగుతోంది. ప్రసాద్ మరియు వల్లీ ఇద్దరూ మంచం మీద పడుకున్నారు. ప్రసాద్ వల్లీని తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమె జుట్టులో మెల్లగా వేళ్ళు తిప్పుతున్నాడు. 
రోజంతా రవి  మాటల వల్ల, జరిగిన సంఘటనల వలన, వాతావరణం వల్ల, మధ్యాహం నుంచి రంగారావు గారి తలపులతో, ఆమె శరీరం లోపల వేడెక్కి ఉంది. 

వల్లీ ప్రసాద్ ఛాతీ మీద తల వాల్చి, అతని గుండె చప్పుడు వింటోంది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విధమైన ఆత్రుత, ఉత్కంఠ. మధ్యాహ్నం ప్రసాద్ చెప్పిన మాటలు - "రాత్రి పడుకునేటప్పుడు చెప్తా" - ఆమె మనసులో రోజంతా తిరుగుతూనే ఉన్నాయి. 

వల్లీ మనసులో ఒకే ఒక ప్రశ్న తిరుగుతోంది - “ఈ రోజు రంగారావు గారు ఫోన్ చేశారా? నా గురించి ఏమైనా అడిగారా?” ఆ ప్రశ్న ఆమె పెదవుల వరకు వచ్చి, ఆపై సిగ్గుతో వెనక్కి తగ్గింది. నేరుగా అడగడం ఎలా? 

ప్రసాద్ ఆమె మెడ మీద మెల్లగా ముద్దు పెడుతూ, ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడాడు, "ఈ రోజు చాలా బిజీగా గడిచిపోయింది వల్లీ. ఉదయం నుండి ఫోన్ మీద ఫోన్..."

వల్లీ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. ఆమె నటించడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ ఆమె శ్వాసలోని చిన్న మార్పు ప్రసాద్ గమనించాడు.

"అవును... మీరు ఎప్పుడూ బిజీగా ఉంటారు," అంది, కానీ ఆమె కళ్ళు అతని కళ్ళలోకి చూడలేకపోయాయి.
ప్రసాద్ ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆమె మనసులోని ఉద్వేగాన్ని అతను స్పష్టంగా చదవగలిగాడు. కానీ అతను వెంటనే ఆ విషయం ప్రస్తావించలేదు. బదులుగా, ఆమె భుజాలపై మెల్లగా వేళ్ళు తిప్పుతూ, "ఈ రోజు రంగారావు గారు ఫోన్ చేసారు..." అని అంటూ ఆపేశాడు.

వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుపోయింది. ఆమె తల ఎత్తి, అతని కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె పెదవులు కొంచెం విచ్చుకున్నాయి, కానీ మాటలు రాలేదు.

"ఏమైంది వల్లీ?" అంటూ ప్రసాద్ ఒక చిలిపి చిరునవ్వు నవ్వాడు. "రంగారావు గారు ఏమన్నారో తెలుసుకోవాలని లేదా?"

వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. "అ... అలా ఏమీ లేదండీ." అంది ఆమె తల పక్కకు తిప్పుకుంటూ. కానీ ఆమె శరీర భాష మరో కథ చెబుతోంది - ఆమె శ్వాస వేగవంతమైంది, ఆమె కళ్ళు ఒక విధమైన ఆశతో మెరుస్తున్నాయి.

ప్రసాద్ ఆమె గడ్డం పట్టుకుని, మెల్లగా తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. "అబద్ధం చెప్పకు వల్లీ. నీ కళ్ళు, నీ శ్వాస... అన్నీ వేరేగా చెప్తున్నాయి."

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. "కానీ..." "కానీ ఏమీ లేదు వల్లీ," అంటూ ప్రసాద్ ఆమె జుట్టులో వేళ్ళు పోనిస్తూ, "ఈ రోజు మధ్యాహ్నం రంగారావు గారు ప్రత్యేకంగా ఫోన్ చేశారు. 'ప్రసాద్, నీ ఆఫీసుకు దగ్గర్లో ఉన్న హోటల్ కి రా, లంచ్ చేద్దాం' అన్నారు. నేను వెళ్ళేసరికి ఆయన లేచి నిలబడి, నన్ను గట్టిగా హత్తుకున్నారు. నా చేతులు పట్టుకుని, నా కళ్ళలోకి చూస్తూ..."

ప్రసాద్ కాసేపు ఆగి, వల్లీ కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాడు.
"మొదట నన్ను పట్టుకుని క్షమాపణ అడిగారు వల్లీ. 'ప్రసాద్, నా స్థాయిలో ఉండి కూడా, నీ భార్య అందానికి మోహపడి, మన మధ్య ఉన్న పరిస్థితిని నా స్వంత కోరికల కోసం వాడుకున్నాను. దీనికి నేను నీ దగ్గర హృదయపూర్వకంగా క్షమాపణ చెబుతున్నాను' అన్నారు."

వల్లీ కళ్ళు కొంచెం పెద్దవయ్యాయి.
ప్రసాద్, "కానీ వల్లీ... ఆయన నీ గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టగానే, ఆయన కళ్ళలో ఒక విధమైన మెరుపు వచ్చింది. ఆయన మాటల్లో ఎంత ఆత్రుత ఉందో తెలుసా వల్లీ? 'ప్రసాద్, నీ భార్య నిజంగా ఒక రతీదేవి లాంటిది. ఆమె అందం చూసిన వాడికి నిద్ర పట్టదు, ఆమెని చూస్తేనే మగాడి మతి పోతుంది' అన్నారు."

ఆ పేరు, ఆ మాటలు వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె మనసులో ఆయనతో గడిపిన ఆ రాత్రి జ్ఞాపకాలు - ఆ బలమైన స్పర్శ, ఆ రతి సుఖం, ఆ మరపురాని అనుభూతి - ఒక్కసారిగా మెదిలాయి. ఆ జ్ఞాపకం ఆమెలోని కోరికను అమాంతం పెంచేసింది. ఆమె కళ్లు మూసుకుని, ప్రసాద్‌ను మరింత గట్టిగా హత్తుకుంది.

"హ్మ్మ్..." అని ఆమె మూలుగుతూ అంది. "కానీ ఇప్పుడు... నేను పూర్తిగా మీదే."

ప్రసాద్ ఆమె ములుగులోని మాటలలోని ఆ తీవ్రమైన కోరికను గమనించాడు. కానీ అతను ఆమెను మరింత రెచ్చగొట్టాలనుకున్నాడు. "వల్లీ... ఆయన నీ గురించి మాట్లాడుతుంటే, నాకు ఎంత గర్వంగా అనిపించిందో తెలుసా? 'నా భార్య ఇంత అందంగా ఉందంటే, నేను భాగ్యవంతుడిని' అనిపించింది. కానీ ఒక విషయం గమనించాను - ఆయన నీ గురించి మాట్లాడుతుంటే, ఆయన కళ్ళలో ఒక విధమైన మెరుపు ఉంది. అది నాకు అర్థమైంది వల్లీ."

వల్లీ శ్వాస ఆగిపోయినట్లయింది. ఆమె కళ్ళు తెరిచి, ప్రసాద్ కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు, కోరిక, మరియు ఒక విధమైన భయం కలిసి ఉన్నాయి.

"మీకు... మీకు కోపం రాలేదా?" అంది ఆమె వణుకుతున్న గొంతుతో.

ప్రసాద్ చిరునవ్వు నవ్వాడు. "కోపమా? నా భార్య అందాన్ని మరొకరు గుర్తించడం నాకు గర్వకారణం వల్లీ. కానీ ఒక విషయం మాత్రం నిజం - ఆయన కళ్ళలో ఆ మెరుపు చూసినప్పుడు, నాకు ఒక విచిత్రమైన ఆనందం కలిగింది. నా భార్యను మరొకరు కోరుకుంటున్నారని తెలిసినప్పుడు, నాకు నీ పట్ల మరింత కోరిక కలిగింది."

మొదట ఆమె మెడ మరియు భుజాలపై మెల్లగా ముద్దు పెడుతూ: "ఈ మెడ వంపు చూస్తేనే మగాడి మతి పోతుంది వల్లీ... కళ్ళు ఇక్కడే ఆగిపోతాయి. ఆయనకి కూడా అలాగే జరిగుంటుంది." ఆ మాటలు వినగానే వల్లీ శ్వాస కొంచెం భారీగా మారింది.

ప్రసాద్ నెమ్మదిగా ఆమె చీర అంచును పట్టుకున్నాడు. ఆ పట్టు వస్త్రం వేళ్ళ మధ్య జారుతుంటే, ఆమె శరీరం ఒక విచిత్రమైన ఉద్వేగంతో వణికింది. ప్రసాద్ మెల్లగా ఆమె చీర అంచును జారుస్తూ, ఆమె భుజాల నుండి కిందకు దించాడు. చీర నెమ్మదిగా ఆమె శరీరం నుండి విడిపోతూ, నేలపై జారింది. ఇప్పుడు ఆమె కేవలం లంగా మరియు రవికలో మాత్రమే ఉంది. 

"ఈ చీర నిన్ను కప్పి ఉంచినా, లోపల దాగి ఉన్న అందాన్ని ఎవరైనా ఊహించగలరా వల్లీ?" ప్రసాద్, ఆమె చెవికి దగ్గరగా వంగి. "రంగారావు గారు ఈ చీర అంచు చూసినప్పుడే... లోపల ఎంత నిండుదనం దాగి ఉందో ఊహించుకుని ఉంటారు. 'నీ చీర కట్టు చూస్తేనే మగాడి ఊహలు పరుగులు తీస్తాయి'”

ప్రసాద్ వేళ్ళు నెమ్మదిగా పైకి జారాయి. బ్లౌజుకు ఉన్న హుక్స్ ఒక్కొక్కటిగా తెరుచుకున్నాయి. బ్లౌజు భుజాల నుండి జారి కిందపడగానే, తీసేసిన తర్వాత, ఆమె వక్షోజాలు స్వేచ్ఛగా ముందుకు వచ్చాయి. ప్రసాద్ కళ్ళు అప్పగించుకుని చూశాడు. ఆ పరిపూర్ణమైన గుండ్రని ఆకృతి, వయసును ధిక్కరిస్తూ నిలబడిన ఆ బిగుతు, పాలనురుగులా మెరుస్తున్న ఆ చర్మం... 

అతను ఆమె వక్షోజాలను మృదువుగా నిమురుతూ, "నీ అందం చూసి ఎవరైనా ఆకర్షితులవుతారు వల్లీ. రంగారావు గారు మాత్రమే కాదు, ఈ ఊళ్లో ఎంతమంది మగాళ్ళు నీ వెనక పడి వుంటారో నేను ఉహించగలను? కానీ నా భాగ్యం ఏమిటంటే, ఈ అందమంతా నాదే."

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు నిండిపోయాయి. ఆమెకు మాటలు రాలేదు. ప్రసాద్ ఆమె చెంపలపై మెల్లగా ముద్దు పెడుతూ, "ఏడుస్తున్నావా వల్లీ? భయపడుతున్నావా?"

"లేదండీ, మీరు నన్ను ఇంతగా ప్రేమిస్తున్నారని, అర్థం చేసుకుంటున్నారని నేను ఊహించలేదు," అంది ఆమె గొంతు బొంగురుపోతూ.

ప్రసాద్ తన చేతులతో ఆమె వక్షోజాలను మెల్లగా అందుకున్నాడు. బొటనవేళ్ళతో  ఆమె చనుమొనల చుట్టూ, సున్నితంగా తిప్పడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ గులాబీ రంగు ముచ్చికలు అతని స్పర్శకు బిగుసుకుపోయాయి. "ఈ మృదుత్వం... ఈ వెచ్చదనం... ఆయన దృష్టి ఇక్కడ ఎంతసేపు ఆగి ఉండి ఉంటుందో?" ప్రసాద్ తన పెదవులతో మెల్లగా ఆమె ఎడమ వక్షోజంపై ఆగాడు. ప్రసాద్ మొదట మెల్లగా ముద్దు పెట్టాడు, ఆపై నాలుకతో ఆమె ముచ్చిక చుట్టూ మెల్లగా తిప్పుతూ, ఆ చనుమొనను  చీకడం మొదలుపెట్టాడు. 

ప్రసాద్ ఆమె చనుమొనను నాలుకతో చుట్టూ తిప్పుతూ, "ఈ చనుమొనల గులాబీ రంగు, పొంగు చూస్తే మగాడి గుండె ఆగిపోతుంది. రంగారావు గారు చిత్తయిపోయుంటారు వీటిని చూడగానే...” అన్నాడు. ప్రసాద్ మాటలకు వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా విల్లులా వంగింది. "అహ్... ఏవండీ... సున్నితంగా..." ఆమె చేతులు అతని భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. 

ప్రసాద్ ముద్దులు ఆమె ఛాతీ నుండి జారి, ఆమె పొట్టపైకి వచ్చాయి. ఆమె నాభి వద్ద ఆగి, ఆ లోతైన బొడ్డును చూస్తూ "ఈ బొడ్డు లోతు... ఆయన దృష్టి ఖచ్చితంగా ఇక్కడే ఎక్కువ సేపు ఉండి వుంటుంది.”

ప్రసాద్ తన నాలుకను ఆమె నాభి లోపలికి మెల్లగా దూర్చి, ఆ వెచ్చదనాన్ని, ఆ తీయని తడిని రుచి చూసింది. వల్లీ శ్వాస భారీగా మారింది. "అహ్... ఏవండీ... ఇంత లోతుగా... వద్దు... ఆయన ఊసెందుకు ఎత్తుతున్నారు, తట్టుకోలేకపోతున్నా... అక్కడ..." కానీ ఆమె తొడలు అసంకల్పితంగా కొంచెం వెడల్పుగా తెరుచుకున్నాయి. 

ప్రసాద్ మరింత కిందకు జారుతూ ముద్దాడుతూ, ఆమె లంగా నాడాను పట్టుకుని, ఒక్కసారిగా లాగాడు. లంగా నెమ్మదిగా కిందకు జారింది. ఇప్పుడు వల్లీ పూర్తిగా నగ్నంగా ఉంది. ఆమె తొడలు ప్రసాద్ కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమయ్యాయి. 

ఇప్పుడు ప్రసాద్ పెదవులు ఆమె తొడలపై జారాయి. ఆ మృదుత్వాన్ని ముద్దులాడుతూ, మరింత గాఢంగా: "ఈ తొడల మృదుత్వం... బలం... 'ఈ తొడల మధ్య బందీ అయిపోవాలని ఎంతమంది తపిస్తున్నారో, ఇందులో ఊపిరి ఆగేంత వరకు ఇంకిపోవాలని ఎంతమంది కోరుకుంటున్నారో’" అన్నాడు.

చివరగా, ప్రసాద్ పెదవులు ఆమె లోపలి తొడలపై మెల్లగా విహరించాయి. ప్రతి ముద్దుతో ఆమె శరీరం మరింత వణికింది. ఆ తొడల మధ్య నుండి వెలువడుతున్న ఆ స్త్రీ సువాసన, ఆ తడి ప్రసాద్ మెదడును పూర్తిగా మైకం చేసింది. ప్రసాద్ ముఖం ఆమె తొడల మధ్యకు చేరుకుంది. ఆమె స్త్రీత్వపు రహస్యం ఇప్పుడు ఆయన ముందు పూర్తిగా ఆవిష్కృతమైంది. తడితో మెరుస్తూ. 

"వల్లీ... నీ శరీరంలోని ప్రతి మడత, ప్రతి వంపు, ప్రతి రహస్యం. ఆయన ఆశ... ఆయన కోరిక... ఈ క్షణం కోసమే ఆయన ఎదురుచూశారేమో వల్లీ," ప్రసాద్ గుసగుసలాడాడు. ఆయన వెచ్చని శ్వాస ఆమె యోనిపై పడుతోంది. 
ప్రసాద్ పెదవులు మెల్లగా ఆమె యోనిపై ఆగాయి. నాలుక సున్నితంగా, లయబద్ధంగా కదులుతోంది. ఆ తీయని స్పర్శ వల్లీ శరీరంలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా ప్రసరించింది. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుని, ఆపై నెమ్మదిగా వదులైంది. "ఆహ్... ఏవండీ... అబ్బా... " ఆమె చేతులు అతని జుట్టులో పోని, తలను మరింత దగ్గరకు లాక్కుంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, కానీ ఆమె మనసు మాత్రం వేరే లోకంలో విహరిస్తోంది. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె పెదవులకు, చర్మానికి అందిన అనుభూతి మాత్రం ఒక ఆధిపత్యం, అనుభవం కలిగిన మగాడి స్పర్శలా మారింది. 

ప్రసాద్ తలెత్తి, వల్లీ కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు, ముఖంలో మైకం. 
వల్లీ కళ్ళు మూసుకుని, ప్రసాద్‌ను మరింత గట్టిగా హత్తుకుంది. 

"ఈ తడి... ఈ వెచ్చదనం... ఒక మగాడికి ఇది ఎంత మత్తుని ఇస్తుందో తెలుసా వల్లీ?" ప్రసాద్ గుసగుసలాడాడు. "రంగారావు గారు ఒకవేళ ఈ తడిని రుచి చూసి... ఈ లోతులన్నింటినీ తన నాలుకతో వెతికినట్లైతే... ఆయనకి నిజంగా స్వర్గమే దొరికినట్లు."

ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుని, ఆపై నెమ్మదిగా వదులైంది. "ఆహ్... ఏవండీ... అబ్బా... ఎప్పుడూ లేనిది ఇంత ఇదిగా... ఆయన గురించి వద్దండీ ప్లీజ్... నన్ను... నన్ను చంపేస్తున్నారు..." ఆమె చేతులు అతని జుట్టులో పోని, తలను మరింత దగ్గరకు లాక్కుంది.

ప్రసాద్ నాలుక మరింత లోతుగా, మరింత లయబద్ధంగా కదిలింది. "ఆయన లాంటి మగాడు నిన్ను ఇలా తాకినప్పుడు... నీ శరీరం ఇలాగే స్పందించిందా వల్లీ? ఆయన బలమైన చేతులు నిన్ను చుట్టుకున్నప్పుడు, ఆయన పెదవులు ఇక్కడ విహరించినప్పుడు... నీ గుండె ఇలాగే కొట్టుకుందా?"

వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది. ప్రసాద్ మాటలు ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపాన్ని మరింత స్పష్టం చేస్తున్నాయి. ఆయన గంభీరమైన స్పర్శ, ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన అనుభవం... అన్నీ ఆమె మనసులో మెదులుతున్నాయి.

ప్రసాద్ నాలుక ఇంకా లయబద్ధంగా కదులుతోంది. "ఆయన కళ్ళు ఈ తడిని చూస్తే... ఆయన చేతులు ఈ వంపులను పట్టుకుంటే... ఆయన పెదవులు ఈ రహస్యాన్ని ఆస్వాదిస్తే... నీ శరీరం ఎంత లోతుగా స్పందించుంటుందో?"

వల్లీ ఇక ఆగలేకపోయింది. ప్రసాద్ మాటలు, ఆయన నాలుక స్పర్శ, మరియు ఆమె మనసులో మెదులుతున్న రంగారావు గారి రూపం... అన్నీ కలిసి ఆమెను పూర్తిగా పిచ్చెక్కించేశాయి. ఆమె శరీరం ఒక ఉప్పెనలా విడుదలవడానికి సిద్ధమైంది.

"ఆహ్... ఏవండీ... వద్దు... ఇంకా... నేను... నేను..." 

[venkujkc1984]

వల్లీలో రేగిన కైపు: 

ప్రసాద్ యొక్క ఈ సూక్ష్మమైన మానసిక ప్రేరణ వల్లీలోని అన్ని అడ్డంకులను కరిగించేసింది. ఆమెకు ఇక ఆగలేకపోయింది. అప్పుడే వల్లీ ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది. ఆమె చేతులు ప్రసాద్ భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుని, అతనిని పైకి లాగింది. "చాలు... ఇంకా నేను..." ఆమె గొంతులో ఒక విధమైన ఆధిపత్యం, ఒక లోతైన కోరిక కలిసి ఉన్నాయి. ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా ఆమె వైపు చూశాడు. వల్లీ కళ్ళలో ఇప్పుడు సిగ్గు లేదు, కేవలం ఒక లోతైన తపన, కోరిక మాత్రమే మెరుస్తోంది. 

ఆమె అతనిని మెల్లగా నెట్టి, మంచం మీద పడుకోబెట్టింది. ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా, కానీ చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు. వల్లీ ఇప్పుడు అతని పైన చేరాడు. ఆమె జుట్టు వీడిపోయి, ఆమె ముఖం చుట్టూ పరుచుకుంది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విచిత్రమైన మెరుపు, ఒక లోతైన నిర్ణయం. ఇప్పుడు ఆధిపత్యం వల్లీ చేతుల్లోకి వచ్చింది.

ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై, మెడపై, కడుపుపై ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ కిందకు జారింది.

ఆమె పెదవులు మొదట అతని మెడపై ఆగాయి. ఆ వెచ్చని చర్మంపై ఆమె పెదవులు మెల్లగా విహరించాయి. ఆమె నాలుక ఆమె మెడ వంపులో మెల్లగా తిరుగుతూ వుంటే ప్రసాద్ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది.

"ఆహ్... వల్లీ..." అతని గొంతులో మత్తు పెరిగింది.

ఆమె పెదవులు అతని ఛాతీపైకి జారాయి. ఆ గట్టి కండరాలు, ఆ వెచ్చదనం ఆమె పెదవులకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. ఆమె నాలుక అతని ఛాతీ మధ్యలో మెల్లగా తిరుగుతూ, ఆ చర్మంపై ఒక తీయని రాపిడిని సృష్టించింది.

ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె మనసులో మెదులుతున్న రూపం మాత్రం వేరు. ఆ బలమైన శరీరం, ఆ ఆధిపత్యం... అన్నీ ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపాన్ని మరింత స్పష్టం చేస్తున్నాయి.

ఆమె పెదవులు ఇప్పుడు అతని ఛాతీ మధ్యలో మెల్లగా కదులుతున్నాయి. ఆ రెండు నిప్పిల్స్ మధ్య, ఆ గట్టి కండరాలపై, ఆమె నాలుక ఒక తీయని మార్గంలో ప్రయాణిస్తోంది. ఆమె శ్వాస అతని చర్మంపై పడుతోంది, ఆ వెచ్చదనం అతని శరీరంలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా ప్రసరిస్తోంది.

ప్రసాద్ పైనుండి ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని గమనిస్తున్నాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, కానీ ఆమె పెదవుల కదలికలు, ఆమె శ్వాస భారీతనం... అన్నీ చెబుతున్నాయి ఆమె మనసులో ఏముందో.

"ఎంత బాగుందో వల్లీ..." అతను గుసగుసలాడాడు, ఆమె జుట్టులో వేళ్ళు నిమురుతూ. "నీ పెదవుల స్పర్శలో నీ తపన నాకు అర్థమవుతోంది."

వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది, కానీ ఆమె ఆపలేదు. ఆమె పెదవులు ఇప్పుడు అతని కడుపుపైకి జారాయి. ఆ గట్టి కండరాలు, ఆ వెచ్చదనం ఆమె పెదవులకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. 

వల్లీ చేతులు అతని లుంగీ అంచును పట్టుకున్నాయి. ప్రసాద్ శ్వాస ఆగిపోయినట్లయింది. అతను ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు, ఆమె ముఖంలోని ఆ  కోరిక అతనికి కనిపిస్తోంది.

వల్లీ ఆ లుంగీని కిందకు లాగింది. ఆమె చేతులతో అతని గట్టిపడిన మగతనాన్ని బయటకు తీసింది. ఇప్పుడు అతని మగతనం నిటారుగా, గర్వంగా నిలబడి ఉంది. ఆ దృఢత్వం, ఆ పరిమాణం, ఆ వేడి... అన్నీ వల్లీ కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమయ్యాయి. ఆమె ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆమె కళ్ళు అతని మగతనంపై ఆగాయి. "ఇది... ఇది..." ఆమె గుసగుసలాడింది, ఆమె చేతివేళ్ళు మెల్లగా దాని చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి. "ఎంత బలంగా... ఎంత దృఢంగా..."

ఆమె మనసులో మాత్రం వేరే రూపం మెదులుతోంది.
ఆమె మెల్లగా వంగి, దానిపై ఒక కోరికతో కూడిన ముద్దు పెట్టింది.

ఆమె మెల్లగా వంగింది. ఆమె పెదవులు మొదట అతని మగతనం అగ్రభాగాన్ని తాకాయి. మెల్లగా, సున్నితంగా. ఆమె నాలుక ఆ వేడిని, ఆ దృఢత్వాన్ని రుచి చూసింది. ప్రసాద్ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. "ఆహ్... వల్లీ..." అతని చేతులు ఆమె జుట్టులో గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

ప్రసాద్ పైనుండి ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని గమనిస్తున్నాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, కానీ ఆమె పెదవుల కదలికలు, ఆమె శ్వాస భారీతనం... అన్నీ చెబుతున్నాయి ఆమె మనసులో ఏముందో. 
వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది, కానీ ఆమె ఆపలేదు. ఆమె మరింత లోతుగా, మరింత ఉత్సాహంగా కదలడం మొదలుపెట్టింది.

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, మరింత మత్తుగా,: "వల్లీ నీ మనసు కోరికను నా శరీరంతో తీర్చుకుకో. ఇంకా లోతుగా..."
ప్రసాద్ మాటలు ఆమెను పూర్తిగా పిచ్చెక్కించేలా చేసింది.

ప్రసాద్ మెల్లగా వంగి, వల్లీ జుట్టులో వేళ్ళు వేసి నిమురుతూ, ఒక చిలిపి, కానీ లోతైన గొంతుతో అన్నాడు:
"వల్లీ... మన పెళ్లయిన కొత్తలో నేను ఎన్నో రోజులు బ్రతిమాలుతూ బ్రతికాను కదా... నీ ఈ పెదవులతో నాకు ఆ స్పర్శ, ఆ తపన దొరకలేదు. కానీ ఇప్పుడు చూడు... ఈ పెదవులతో ఎంత మాయగా, ఎంత లోతుగా చేస్తున్నావ్. ఇవాళ ఏమైంది నా రాణి గారికి? ఏమిటి ఈ కొత్త మత్తు? ఏదైనా గుర్తొస్తోందా?"

ప్రసాద్ మాటలు విన్న వల్లీ ఒక్కసారిగా ఆగింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ఒక క్షణం పాటు నిజాయితీగా, సిగ్గుగా పైకి చూసింది.
"ఛీ... ఏమీ లేదు. ఏమీ గుర్తు రాలేదు. మీరే నా రాజు, నా ప్రపంచం" అంది మెల్లగా, కానీ ఆమె గొంతులోని వణుకు ఆమె అబద్ధాన్ని బయటపెడుతోంది. ఆమె చెంపలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి.

ప్రసాద్ ఒక మత్తెక్కించే చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆమె ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, ఆమె కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ: "అబద్ధం చెప్పకు నా రాణీ. నేను నీకు రాజును, నువ్వు నాకు రాణివి... అది నిజమే, ఎప్పటికీ నిజమే. కానీ..."

ప్రసాద్ కావాలనే కాసేపు ఆగి, ఆమె పెదవులపై మెల్లగా ముద్దు పెట్టి, మరింత మత్తుగా కొనసాగించాడు: "...మధ్యలో ఒక చక్రవర్తికి ఈ మహారాణి తన అంతఃపురంలో చోటిచ్చిందిగా? అదేమన్నా గుర్తుకు వచ్చిందేమోనని అడుగుతున్నాను..."

ఆ 'చక్రవర్తి' అనే మాట వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికింది. ఆమె కళ్ళు వెడల్పుగా తెరుచుకున్నాయి. రంగారావు గారి గంభీరమైన రూపం, ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన స్పర్శ... అన్నీ ఒకేసారి ఆమె మనసులో మెదిలాయి. భర్త తన మనసులోని అత్యంత లోతైన రహస్యాన్ని ఇంత నిర్మొహమాటంగా, ఇంత ప్రేమగా బయటపెట్టాడనే భావన ఆమెను పూర్తిగా నిస్సహాయురాలిని చేసింది.
ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి, కానీ అవి సిగ్గు వల్ల కాదు, అతిశయించిన కోరిక వల్ల. 
ప్రసాద్ ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని చూసి, మరింత రెచ్చగొట్టే స్వరంలో: "గుర్తుకు వచ్చిందా? నా రాణీ... మరి స్వాగతం పలుకు."

ఇక వల్లీకి ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. ఆమె మళ్ళీ ప్రసాద్ మగతనం వైపు వంగింది.
ఇప్పుడు ఆమె చేస్తున్నది కేవలం భర్తను కాదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె చేతులకు, పెదవులకు అందిన అనుభూతి మాత్రం పూర్తిగా మారిపోయింది. ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపం స్పష్టంగా మెదిలింది. ఆమె పెదవులు ప్రసాద్ మగతనాన్ని తాకుతున్నప్పుడు, ఆమెకు అది రంగారావు గారిదే అనిపించింది. పై నుండి ప్రసాద్ ఆమె తలను నిమురుతూ, ఆమె మనసులోని ఆ మాయా లోకానికి, ఆ రహస్య ఆరాధనకు సాక్షిగా, ప్రోత్సాహకంగా ఉండిపోయాడు.

ప్రసాద్ మాటలకి వల్లీ కోరికలు శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్నాయి, ఆమె అంతరంగం పూర్తిగా ఆ చక్రవర్తి ఆధిపత్యంలో లీనమైపోయింది.

వల్లీ తన పెదవులతో, నాలుకతో ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఆరాధిస్తూనే ఉంది. ఆ 'చక్రవర్తి' రూపం ఆమె మనసులో మెదులుతుండటంతో, ఆమె చేస్తున్న పనిలో ఒక విధమైన పారవశ్యం కనిపించింది. కొన్ని నిమిషాల పాటు ఆమె చేసిన ఆ మాయాజాలానికి ప్రసాద్ ఉలిక్కిపడ్డాడు.

"ఆహ్... వల్లీ... నేను... నేను..." అంటూ ప్రసాద్ గట్టిగా మూలిగి వల్లీ నోటిని పక్కకి తప్పించాడు.  అతని శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుని, తన వేడి ప్రవాహాన్ని ఆమె చేతిలో విడుదల చేశాడు. ఆ తర్వాత అలసటతో మంచంపై కుప్పకూలిపోయాడు. వల్లీ మెల్లగా లేచింది. ఆమె పెదవులు, చేతులు ఇంకా వణుకుతున్నాయి. ఆమె మనసులో ఒక విచిత్రమైన మైకం, ఒక లోతైన తృప్తి నిండి ఉంది. ఆమె చేతిలోని ఆ వేడి, ఆ తడి... అన్నీ ఆమెకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి.

ఆమె మెల్లగా లేచి, ఒక టవల్ తీసుకుని, ప్రసాద్ శరీరాన్ని, తన చేతులను శుభ్రపరచింది. ఆమె చేతులు అతని చర్మంపై మెల్లగా తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆమె మనసు మాత్రం ఇంకా ఆ మాయా లోకంలోనే ఉంది. ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై తల వాల్చి పడుకుంది. 

వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె శరీరం ఒక విధమైన మైకంలో, ఒక లోతైన విశ్రాంతిలో ఉంది. ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపం ఇంకా మెదులుతోంది - ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన అనుభవం, ఆయన స్పర్శ. 

సుమారు అరగంట తర్వాత...
నిద్రలో ఉన్నా ప్రసాద్ మనసులో ఆ 'చక్రవర్తి' ఆధిపత్యం, వల్లీ చేసిన ఆ సేవ గురించిన ఆలోచనలు, రంగారావు గారు చెప్పిన మాటలు... అన్నీ మళ్ళీ మెదలడంతో అతనిలోని మగతనం మళ్ళీ పూర్వవైభవంతో నిలబడింది.

అతను మెల్లగా లేచి వల్లీని కదిపాడు. "వల్లీ... లేచి నన్ను చూడు," అని గుసగుసలాడాడు.

వల్లీ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. ప్రసాద్ కళ్ళలో ఒక కొత్త రకమైన మెరుపు, ఆకలి చూసి ఆమెకు అర్థమైంది. ప్రసాద్ ఆమెను తన వైపు లాక్కుని, మళ్ళీ ముద్దుల వర్షం కురిపించడం మొదలుపెట్టాడు. మెడ, ఛాతీ, నాభి, తొడలు... ఇలా ఆమె శరీరం అంతటా తన పెదవులతో ఆరాధిస్తూ, మళ్ళీ ఆమె రహస్య ప్రదేశం వద్దకు చేరుకున్నాడు. అతని స్పర్శకు వల్లీ శరీరం మళ్ళీ వేడెక్కడం మొదలైంది. ఇప్పుడు అతను ఆమెలోకి ప్రవేశించడానికి సిద్ధమవుతున్నాడు.

అప్పుడే వల్లీ ఒక చిలిపి నవ్వుతో, ప్రసాద్ ఛాతీపై చేయి వేసి అతన్ని ఆపింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విధమైన ఎగతాళి, అదే సమయంలో లోతైన అవగాహన మెరుస్తోంది.
"ఏంటి మహా రాజు గారు... ఇవాళ మంచి మూడ్‌లో ఉన్నారు?" అంటూ నవ్వుతూ అడిగింది.

ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా, కానీ చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూశాడు.

వల్లీ మళ్ళీ కొంటెగా, అతని పెదవులపై వేలు వేస్తూ అంది, "పెళ్లయిన కొత్తలో అప్పుడప్పుడు రెండు, మూడు సార్లు చేసేవారు... కానీ ఆ తర్వాత ఒక్క సారి అయ్యాక అలసిపోయి పడుకుండి పోయేవారు. మరి ఇన్నాళ్లయ్యాకా... ఇప్పుడు మళ్ళీ ఎందుకండి ఇలా రెండో సారికి సిద్ధమవుతున్నారు? హహహ..." అంటూ మెల్లగా నవ్వింది.

ప్రసాద్ కి అర్థమైంది. 
ప్రసాద్ నవ్వుతూ, ఆమె పెదవులపై ముద్దు పెట్టి, మరింత గుసగుసలాడాడు: "మహారాణి గారికి సేవ చేయడానికి... పైనుండి ఆ 'చక్రవర్తి' ఆశీర్వాదం, ఆయన ఇచ్చిన ఆ 'ఉత్సాహం' ఉంటే... ఈ మహారాజుకి శక్తి ఎందుకు రాదు చెప్పు?"

ఈ మాటలు వినగానే వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమెకు అర్థమైంది, ఈ రాత్రి జరుగుతున్నదంతా కేవలం భార్యాభర్తల మధ్య జరుగుతున్న శృంగారం కాదు, అది ముగ్గురి మధ్య జరుగుతున్న ఒక మాయాజాలం అని. 
"అలాగే... మహారాజా... రండి ఇంకా లోతుగా..." అంటూ వల్లీ తన కాళ్ళను అతని నడుము చుట్టూ బిగుసుకుంది.

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, ఆమె కోరికను తీర్చుతూ ఆమెలోకి లోతుగా ప్రవేశించాడు. ఈ సారి ఆ కలయికలో ప్రసాద్ తన మగతనాన్ని వల్లీ లోతుల్లోకి ఒకేసారి బలంగా దూర్చాడు. ఆ లోతు, ఆ బిగుతుకు వల్లీ నోటి నుండి ఒక లోతైన, కైపైన మూలుగు వెలువడింది. "ఆహ్... ఏవండీ..." అంటూ ఆమె తన గోళ్ళతో అతని భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుంది.

ప్రసాద్ తన నడుము కదలికలను మొదలుపెట్టాడు. మొదట్లో నెమ్మదిగా, లోతుగా... ఆపై క్రమంగా వేగాన్ని పెంచుతూ, తన పూర్తి బరువును ఆమె శరీరంపై వేస్తూ ఆమెను సుఖపెట్టడం మొదలుపెట్టాడు.
థప్... థప్... థప్... అంటూ వారి శరీరాలు ఢీకొంటున్న శబ్దం.

ప్రసాద్ మెల్లగా వంగి, వల్లీ చెవిలో గుసగుసలాడాడు: "చూడు వల్లీ... ఈ 'చక్రవర్తి' శక్తి ఎలా ఉందో! నీ మహారాజుకి ఇంత ఉత్సాహం, ఇంత బలం ఎప్పుడూ ఉండేది కాదు కదా? ఈ చక్రవర్తి శక్తి ఎలా ఉందో? ఆయన ఆశీర్వాదంతో నీ రాజు ఎలా మారాడో? నీ కోసం ఈ రాజు ఎంత లోతుకు వెళ్ళగలడో చూడు... "

ఈ మాటలు వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ప్రసాద్ బరువు, అతని కదలికల్లోని ఆధిపత్యం, అతని శ్వాసలోని వేడి... అన్నీ ఆమె మనసులో రంగారావు గారి గంభీరమైన రూపంతో మిళితమయ్యాయి. ఆమెకు తెలియకుండానే, ఆమె మనసు ఆ నిషిద్ధ ఊహలోకి జారిపోయింది. తనను తాను ఆ చక్రవర్తి కౌగిలిలో, ఆయన ఆధిపత్యంలో పూర్తిగా అప్పగించేసింది.

ప్రసాద్ తనపై ఎక్కి తనను ఆధిపత్యంతో కదులుతుంటే, ఆమె మనసులో ఆ 'చక్రవర్తి' రూపం మరింత స్పష్టంగా మెదిలింది. 

ఆమె తన కాళ్ళను ప్రసాద్ నడుము చుట్టూ మరింత బిగుసుకుంది. తన గోళ్ళతో అతని వీపును గీరుతూ, భర్తను కాకుండా మనసులోని చక్రవర్తిని ఉద్దేశించి మూలిగింది: "ఆహ్... అవును... ఇంకా లోతుగా.... నన్ను పూర్తిగా ఆక్రమించండి చక్రవర్తీ... నా ప్రాణాలు తోడెయ్యండి మహారాజా..."

ప్రసాద్ కి ఆమె ఈ స్థితిని చూస్తుంటే ఒక విచిత్రమైన, అత్యున్నతమైన ఆనందం కలుగుతోంది. తన భార్య, తన మంచంపై, తన కళ్ళ ముందే మరొక మగాడి స్పర్శను ఊహించుకుని మత్తులో మునిగిపోతుంటే... అది ప్రసాద్ మగతనానికి, అతని మనసుకి ఇచ్చే ఉత్సాహం అంతా ఇంతా కాదు. తన భార్యలోని ఈ రహస్య కోరికలను తాను తీర్చగలుగుతున్నాననే భావన అతన్ని మరింత రెచ్చగొట్టింది.

"అలాగే నా మహారాణీ... నేను నిన్ను పూర్తిగా చీల్చేస్తాను. నీ లోపల నా ముద్రను శాశ్వతంగా వేస్తాను," అంటూ 
ప్రసాద్ మరింత ఆవేశంగా కదులుతున్నాడు. 

ప్రసాద్ కి ఒక విధమైన మైకం కలిగింది. తన భార్య తనను 'చక్రవర్తి' అని పిలవడం, ఆమె శరీరం మరొక మగాడి ఆధిపత్యాన్ని కోరుకుంటూ తన కింద మెలికలు తిరగడం... అతనిలోని మగతనాన్ని మరింత రెచ్చగొట్టాయి. అతను తన వేగాన్ని మరింత పెంచాడు. ప్రతిసారీ లోపలికి దూసుకుపోతూ, ఆమె గర్భాశయం తాకేంత లోతుకు చేరుకున్నాడు.

ప్రసాద్ వేగం ఇప్పుడు శిఖరాగ్రానికి చేరుకుంది. అతను వల్లీ జుట్టును పట్టుకుని, తలను మెల్లగా వెనక్కి లాగి, ఆమె మెడపై, ఆమె వక్షోజాలపై ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ, అదే సమయంలో కింద నుండి బలంగా, లయబద్ధంగా తోస్తూ ఉన్నాడు.

వల్లీ శరీరం విల్లులా వంగి, ప్రసాద్ ప్రతి తోపుడుకి అనుగుణంగా మెలికలు తిరుగుతోంది. ఆమె ముఖంలో సిగ్గు, మత్తు, మరియు ఒక విధమైన లొంగుబాటు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె చేతులు ప్రసాద్ వీపును గట్టిగా గీరుతున్నాయి, ఆ తీయని నొప్పి ప్రసాద్ లోని మగాడిని మరింత రెచ్చగొడుతోంది.

వల్లీ శరీరం ఇప్పుడు పూర్తిగా ప్రసాద్ అధీనంలోకి వచ్చేసింది. ఆమె ప్రతి కదలికకు స్పందిస్తూ, తన పిరుదులను పైకి ఎత్తి అతనికి సహకరిస్తోంది. ఇద్దరి శరీరాల నుండి చెమట చుక్కలు కారుతున్నాయి, కానీ వారి తపన మాత్రం అక్షయంగా ఉంది. 

"ఆహ్... వల్లీ... నీ ఈ మత్తు, నీ ఈ లొంగుబాటు... నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తున్నాయి. ఈ ఆనందం వేరే ఎవరికీ దొరకదు వల్లీ..." అంటూ ప్రసాద్ గర్జిస్తూ, తన వేగాన్ని మరింత పెంచాడు.

వల్లీకి ఇక మాటలు రాలేదు. కేవలం మూలుగులు, నిట్టూర్పులు మాత్రమే బయటకు వస్తున్నాయి. 
చివరికి, వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుపోయింది. ఆమె లోపలి కండరాలు ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఇనుప బంధనంలా పట్టుకున్నాయి. "ఆహ్హ్హ్... రాజా... నేను... నేను కరిగిపోతున్నాను... ఆహ్!" అంటూ ఆమె శరీరం తీవ్రమైన పారవశ్యంతో వణికిపోయింది. ఆమె నోటి నుండి ఒక దీర్ఘమైన, కైపైన మూలుగు వెలువడింది. ఆమె శరీరం మెలికలు తిరుగుతూ, ఒక ఉప్పెనలా విడుదలైంది.

వల్లీ లోపలి ఆ బిగుతు, ఆమె మూలుగులు ప్రసాద్ ఓపికను పూర్తిగా పోగొట్టాయి. అతను తన చివరి శక్తినంతా ఒకే చోట కేంద్రీకరించి, చివరిసారిగా అత్యంత లోతుగా, బలంగా ఆమెలోకి దూసుకుపోయాడు. ఆమె లోపలి కండరాలు ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఇనుప బంధనంలా బిగించాయి. ఆమెలో ఒక భారీ ఉప్పెన విడుదలైంది.
ఆమె శరీరం ఇచ్చిన ఆ తీయని బిగుతు, ఆమె మూలుగులు ప్రసాద్ నియంత్రణను పూర్తిగా కోల్పోయేలా చేశాయి. "ఆహ్... వల్లీ... నా ప్రాణమంతా నీకే..." అంటూ ప్రసాద్ ఒక చివరి, అత్యంత బలమైన తోపు తోసి, తన వేడి ప్రవాహాన్ని ఆమె లోతుల్లోకి విడుదల చేశాడు. 

"ఆహ్... వల్లీ... నా రాణీ... నీ కోసం... అన్నీ నీకే!" అతని శరీరం ఉద్వేగంతో వణికిపోతూ, ఆమెపైనే కుప్పకూలిపోయాడు. అతని శరీరం ఉద్వేగంతో వణికిపోయింది. అతనిలోని వేడి వీర్యం ధారాళంగా ఆమె లోతుల్లోకి ప్రవహించింది. ఆ మూలుగులో ఆమె పట్ల ఉన్న ప్రేమ, ఆధిపత్యం, మరియు వారి రహస్య బంధం పట్ల ఉన్న తృప్తి స్పష్టంగా వినిపించాయి.

ప్రసాద్ తన బరువు మొత్తాన్ని వల్లీ శరీరంపై వదిలేస్తూ, ఆమె ఛాతీపై తల వాల్చాడు. ఇద్దరి గుండెలు గాలి కోసం పరితపిస్తున్నట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. శరీరాలు చెమటతో తడిసిపోయి ఉన్నా, ఆ వెచ్చదనం వారికి ఎంతో హాయినిచ్చింది.

వల్లీ ప్రేమగా అతని తలను నిమురుతూ, అతని నుదుటిపై ముద్దు పెట్టింది. "మీరు నాకు ఎంతో ఇష్టం... మీరు నా ప్రాణం," అంటూ గుసగుసలాడింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక విధమైన శాంతి, లోతైన తృప్తి ఉన్నాయి. ఆమె మనసులోని చక్రవర్తి మాయాజాలం శాంతించి, ఇప్పుడు భర్త పట్ల ఉన్న ప్రేమ మరింత బలపడింది.

ఇద్దరి గుండెలూ గాలి కోసం పరితపిస్తున్నట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. శరీరాల నుండి కారుతున్న చెమట వారిద్దరినీ మరింత దగ్గర చేసింది. కొన్ని నిమిషాల పాటు ఇద్దరూ అలాగే పడుకున్నారు. ఆ మాయాజాలం, ఆ ఉద్వేగం మెల్లగా శాంతించి, ఒక లోతైన ప్రశాంతత మిగిలింది.

ప్రసాద్ మెల్లగా లేచి, వల్లీ పక్కన పడుకున్నాడు. ఆమెను తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమె నుదుటిపై, ఆమె కళ్ళపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టాడు. వల్లీ కళ్ళు మెల్లగా తెరిచి, ప్రసాద్ వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఆ మత్తు తగ్గి, ఒక లోతైన ప్రేమ, కృతజ్ఞత మెరుస్తోంది.

ప్రసాద్ ఆమె చెక్కిలిని నిమురుతూ, మెల్లగా "నీకు నేను ఎంత ఇష్టమో, నువ్వు నీ మనసు కూడా నాకు అంతే ఇష్టం వల్లీ."

ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై తల వాల్చి, అతని గుండె చప్పుడు వింటూ మెల్లగా ఉండగా  ప్రసాద్ ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. బయట వర్షం ఇంకా కురుస్తోంది. ఆ రాత్రి వారి దాంపత్య బంధం మరింత బలంగా, మరింత లోతైన అవగాహనతో కొత్త పునాదుల మీద నిలబడింది.

ఉదయం 5 గంటలు. 

ప్రసాద్ కళ్ళు తెరిచాడు. అతని పక్కనే వల్లీ నిద్రపోతోంది, తల అతని ఛాతీపై వాల్చి. రాత్రి జరిగినవన్నీ ఒక మాయా స్వప్నంలా అతనికి అనిపించింది. కానీ వల్లీ శరీరపు వెచ్చదనం, ఆమె జుట్టు నుండి వచ్చే సువాసన... అన్నీ నిజమే అని చెబుతున్నాయి.

అతను మెల్లగా లేచి, ఆమెను కదల్చకుండా జాగ్రత్తగా పక్కకు జరిగాడు. బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్ళి, ముఖం కడుక్కుని తిరిగి వచ్చేసరికి వల్లీ కూడా మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. 

ఇద్దరి కళ్ళు కలిశాయి. కానీ ఈసారి రాత్రిలా కాదు - ఇద్దరి ముఖాల్లో ఒక విధమైన సిగ్గు, ఒక చిన్న చిరునవ్వు, మరియు ఒక విచిత్రమైన సంకోచం కనిపించాయి. రాత్రి జరిగిన ఆ తీవ్రమైన అనుభవాల తర్వాత, ఉదయం ఒకరినొకరు చూసుకోవడం ఇద్దరికీ కాస్త ఇబ్బందిగానే అనిపించింది.

"ఉదయం అయిపోయింది..." వల్లీ మెల్లగా అంది, దుప్పటిని తన శరీరం చుట్టూ మరింత బిగుసుకుంటూ. ఆమె చెంపలు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి.

"అవును..." ప్రసాద్ కూడా సిగ్గుగా నవ్వాడు.

ప్రసాద్ మెల్లగా మంచం అంచున కూర్చుని, వల్లీ చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఆమె కళ్ళలోకి ప్రేమగా చూస్తూ:
"వల్లీ... నా కళ్ళలోకి చూడు. నిన్న రాత్రి జరిగినదంతా మన ప్రేమకు, మన బంధానికి మరింత బలం చేకూర్చింది. నీ మనసులో ఏమైనా సందేహాలు ఉంటే, భయం ఉంటే... అన్నీ పక్కన పెట్టు. నీవు నాదే... ఎప్పటికీ నాదే. ఈ ఒక్క విషయం మాత్రం నీ మనసులో శాశ్వతంగా దాచుకో."

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. "కానీ ఏవండీ... నిన్న రాత్రి..."

ప్రసాద్ ఆమె చేతిని మెల్లగా నిమురుతూ, "నిన్న రాత్రి జరిగినది మన మధ్య ఉన్న నమ్మకానికి, ప్రేమకు ఒక నిదర్శనం. నీ కోరికలను, నీ భావోద్వేగాలను నేను గౌరవిస్తాను. నీవు నా భార్యవి, నా జీవిత భాగస్వామి. ఈ విషయంలో ఎటువంటి మార్పు లేదు."

వల్లీ తల ఊపింది, ఆమె ముఖంలో ఇప్పుడు సిగ్గు లేదు, కేవలం ప్రేమ, నమ్మకం, మరియు ఒక తృప్తి మాత్రమే ఉంది. 

కొద్ది సేపటి తర్వాత కాఫీ కప్పులు చేతిలో పట్టుకుని ఇద్దరూ సోఫాలో కూర్చున్నారు. ఉదయం వెలుతురులో ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఆ తీయని సిగ్గు, ప్రేమ ఇంకా పూర్తిగా వీడలేదు. 

ప్రసాద్ కాఫీ తాగుతూ, నింపైన స్వరంతో అన్నాడు, “వల్లీ ఎల్లుండి రవి పుట్టినరోజు కదా. ఈ సారి వాడికి చాలా ప్రత్యేకమైన, ఒక అద్భుతమైన బహుమతి ఇవ్వాలి.” అన్నాడు.

వల్లీ కళ్ళు మెరిశాయి. ఆమె ముఖంలో ఒక చిలిపి చిరునవ్వు వికసించింది. ఆమె ప్రసాద్ చేతిని పట్టుకుని, ఉత్సాహంగా అంది, "అవును... నాకూ అదే ఆలోచన వచ్చింది. ఈసారి రవికి ఒక అద్భుతమైన బహుమతి ఇవ్వాలి."

[venkujkc1984]

Ravi's Birthday Episode Loading...

చూడాలి రవి బర్త్‌డే ఎలా జరుగుతుందో, 

రవి ఇప్పటికే అత్త నలుగు పెట్టి తలంటు పోయాలని మాట తీసుకున్నాడు. 

అలాగే తన బర్త్‌డే నాడు అత్త కట్టుకోవాలని పట్టుబట్టి మంచి చీర కుడా కొన్నాడు. 

మరి అత్తా మావయ్యల గిఫ్ట్ మామూలుదేనా లేదా ఏదైనా ప్రత్యేకమైనదా? ప్రసాద్ ఆలోచనేంటి రవికి స్పెషల్ గిఫ్ట్ ఇవ్వాలని అనడంలో. 



Refining Draft...


Share your thoughts meanwhile.

[venkujkc1984]

8. రవి పుట్టినరోజు 

8.1 ఉదయం

నా పుట్టినరోజు ఉదయం. బయట ఇంకా పూర్తి వెలుతురు రాలేదు, కానీ తెల్లవారుజామున ఒక మెల్లని కాంతి గదిలోకి వస్తోంది.

హఠాత్తుగా, గది తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం వినిపించింది.

"రవీ... రవీ... పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు!"

మావయ్య (ప్రసాద్) గొంతు. నేను కళ్ళు తెరిచాను. మావయ్య మరియు అత్త నా మంచం దగ్గర నిలబడి ఉన్నారు. అత్త ముఖం మీద ఒక చిలిపి, ముద్దుల నవ్వు ఉంది. ఆమె పసుపుపచ్చ చీరలో, జుట్టులో మల్లెపూలతో రాత్రి కలలో లాగే చాలా అందంగా కనిపిస్తోంది.

"హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ!" అత్త మృదువైన గొంతుతో అంది. ఆమె చేతిలో ఒక చిన్న ప్లేట్ ఉంది, దానిలో కుంకుమ, పసుపు, మరియు అక్షతలు ఉన్నాయి.

నేను లేచి కూర్చున్నాను, నా ముఖం మీద ఆశ్చర్యం, ఆనందం. "థాంక్ యూ మావయ్య... థాంక్ యూ అత్తా," అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

ఇద్దరూ నాకు బొట్టు పెట్టారు. నేను ఇద్దరికీ కళ్ళకు దణ్ణం పెట్టగా, ఇద్దరూ నాకు అక్షింతలు వేశారు. పసుపు పెట్టి కొత్త బట్టలు అందించారు.

మావయ్య నా భుజం మీద చేయి వేసి, "రవీ... ఈ రోజు నీ రోజు. నేను కొంచెం పని మీద బయటకు వెళ్తున్నాను. ఒక రెండు గంటల్లో రెడీ అవ్వు, నీకు ఒక సర్ప్రైజ్ ఉంది ఈ రోజు" అన్నాడు ఆయన ఒక వింతైన నవ్వుతో.

"సర్ప్రైజా, ఏంటి మావయ్యా అది?" అన్నాను నేను ఆసక్తిగా.

"చెబితే మజా ఉండదు కదా! నువ్వు రెడీ అవు, అంతే," అని మావయ్య నవ్వి, "వల్లీ, నేను వెళ్ళొస్తా, ఈ లోపు ఇక్కడ అన్నీ చూస్కో" అని అత్తతో చెప్పి, బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

మావయ్య వెళ్లిపోయిన తర్వాత, గదిలో నేను మరియు అత్త మాత్రమే మిగిలాము. ఆ ఒక్క క్షణం, గదిలో ఒక వింతైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. అత్త కళ్ళు నా కళ్ళతో కలిశాయి. ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన మెరుపు ఉంది, కానీ ఆమె త్వరగా కళ్ళు తప్పించుకుంది.

అత్త చేతిలో ప్లేట్ పక్కన సర్దుతూ "రవీ... వన్స్ అగైన్ హ్యాపీ బర్త్ డే, త్వరగా రెడీ అయ్యి కొత్త బట్టలు వేసుకుని రెడీగా ఉండు." అని చెయ్యి పట్టుకుని చెప్పింది. ఆమె గొంతులో ఒక చిన్న వణుకు ఉంది.

ఆమె చేతి వేళ్ళు చల్లగా ఉన్నాయి, కానీ నా వేళ్ళకు తగలగానే ఒక విద్యుదాఘాతం లాగా అనిపించింది. 

"అత్తా... నీకు ఒక విషయం గుర్తుందా? నువ్వు నాకు నలుగు పెడతానని మొన్న మాట ఇచ్చేవు కదా... ఇప్పుడు ఆ మాట నిలబెట్టుకోవాలి."

అత్త ముఖం ఒక్కసారిగా గులాబీ రంగులోకి మారింది. "రవీ... అది... అది పర్లేదులే... రవీ నువ్వే చేసుకో," అంది ఆమె కళ్ళు తప్పించుకుంటూ.

"ఏంటి అత్తా? నీ మాట తప్పుతావా? నా పుట్టినరోజున నువ్వు నాకు నలుగు పెడటానన్నావుగా. ఇప్పుడేమైంది." అన్నాను నేను పట్టుబడుతూ.

అత్త కొంచెం సేపు ఆలోచించింది. ఆమె ముఖంలో సంకోచం, గందరగోళం కనిపిస్తోంది. కానీ చివరికి, "కానీ... సరే... నేను కావసినవి బాత్రూం లో సర్దేసి ఉంచుతాను, నువ్వు వెళ్లి సిద్ధంగా ఉంటే, నేను వస్తాను," అంది ఆమె మెల్లగా.

నా మనసులో ఒక నవ్వు విరిసింది. "థాంక్ యూ అత్తా," అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

అత్త గది నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయింది ఆ ఏర్పాట్ల కోసం. 

నేను లేచి, ఫ్రెష్ అయి, బాత్రూమ్ వైపు వెళ్ళాను. బాత్రూమ్ తలుపు సగం తెరిచి ఉంది. లోపల నుండి వస్తున్న నీళ్ల శబ్దం, మరియు ఆ వెచ్చని గాలిలో కలిసి వస్తున్న పసుపు, చందనాల సువాసన (నలుగు పిండి) నా గుండె వేగాన్ని అమాంతం పెంచేశాయి.

నేను కేవలం ఒక తెల్లటి టవల్ మాత్రమే చుట్టుకుని, బాత్రూమ్ లోపలికి అడుగుపెట్టాను. అత్త అక్కడ ఒక చిన్న ప్లాస్టిక్ స్టూల్ మీద కూర్చుని, ఒక గిన్నెలో నలుగు పిండిని జాగ్రత్తగా, మృదువుగా కలుపుతోంది. అత్త జుట్టులో ఉన్న మల్లెపూల సువాసన, ఆ నలుగు పిండి వాసనతో కలిసి గదిని ఒక మత్తెకించే, కామోద్దీపన కలిగించే వాతావరణంలోకి మార్చేసింది.

"రా, కూర్చో," అని అత్త నా వైపు చూడకుండానే, మృదువైన గొంతుతో అన్నది. అత్త గొంతులో ఉన్న ఆ చిన్న వణుకు నాకు స్పష్టంగా వినిపించింది.

నేను అత్త ముందు ఉన్న చిన్న స్టూల్ మీద కూర్చున్నాను. బాత్రూమ్ లోని వేడి నీళ్ల ఆవిరి వల్ల గాలి ఇంకా వెచ్చగా ఉంది. 

అత్త లేచి, ఒక చిన్న బాటిల్ తీసుకుని నా వెనుకకు వచ్చింది. "మొదట తలకి షాంపూ పెడతాను, కళ్లు మూసుకో," అని అన్నది.

నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. నేను కళ్లు మూసుకున్నాను.

అత్త చేతి వేళ్లు నా జుట్టులోకి దూరాయి. ఆమె వేళ్లు నా తల మీద షాంపూను మెల్లగా, జాగ్రత్తగా రుద్దుతున్నాయి. ఆ స్పర్శలో ఉన్న మృదుత్వం, ఆ వెచ్చదనం నా చర్మం గుండా నేరుగా నా నరాలను తాకుతున్నట్లు అనిపించింది. ఆమె వేళ్లు నా జుట్టులో నుండి జారుతూ, నా మెడ వెనుక భాగంలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని తాకినప్పుడు, నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

నేను (మనసులో): "దేవుడా... అత్త చేతులు ఇంత మృదువుగా, ఇంత వెచ్చగా ఉంటాయా? ప్రతిసారీ అత్త వేళ్లు నా శరీరాన్ని తాకినప్పుడు, నాలోని నియంత్రణ సన్నగిల్లుతోంది."

షాంపూ అయ్యాక, అత్త నీళ్లు పోసి. ఆ తర్వాత ఆమె గిన్నెలో వెచ్చని, మృదువైన నలుగు పిండిని తీసుకుంది.

"ఇప్పుడు నలుగు పెడతాను," అని అన్నది.

"మొదట ముఖానికి పెడతాను, కళ్లు మూసుకో," అని అన్నది.

అత్త వేళ్లు నా ముఖం అంతా నలుగు రాశాయి. తర్వాత మీద నుండి, మెడ వెనుక భాగానికి జారినప్పుడు, నా శరీరం అంతా ఒకసారిగా వణికింది. ఆ స్పర్శలో ఉన్న మృదుత్వం, ఆ వెచ్చదనం నా చర్మం గుండా నేరుగా నా నరాలను తాకుతున్నట్లు అనిపించింది. అత్త వేళ్లు నా మెడ వెనుక భాగంలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని తాకినప్పుడు, నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. 

అత్త చేతి వేళ్లు నా భుజాల మీద నలుగు పిండిని రాయడం మొదలుపెట్టాయి. ఆమె చేతి వేళ్లు నా భుజాల వంపులను, ఆమె బొటనవేలు నా భుజాన్ని స్పృశిస్తూ, నా ఛాతీ మీద నెమ్మదిగా, వృత్తాకారంలో తిరుగుతున్నాయి. నా చర్మం మీద అత్త వేళ్లు జారిన ప్రతిసారీ, నా శరీరం లోపల ఒక అగ్ని పర్వతంలా వేడి పుడుతోంది. ఆమె చేతి వేళ్లు నా ఛాతీ మీద వృత్తాలు గీస్తున్నాయి - మొదట నెమ్మదిగా, ఆపై కొంచెం వేగంగా, ఆపై మళ్ళీ నెమ్మదిగా. ఒక లయ, ఒక సంగీతం, ఒక మౌన నృత్యం. 

నా కళ్ళు మూసుకున్నాయి. నా శరీరం అంతా ఆమె స్పర్శకు స్పందిస్తోంది. నా చర్మం మీద ఆమె వేళ్లు జారిన ప్రతి చోట, ఒక మంట రేగుతోంది, ఒక కోరిక మేల్కొంటోంది. నా శ్వాస వేగవంతమైంది, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. 

అత్త దృష్టి పూర్తిగా తన పని మీదే ఉన్నా, అత్త శ్వాస మాత్రం కొంచెం వేగంగా, భారీగా ఉంది. ఆమె శ్వాస శబ్దం నా చెవుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తోంది - ఒక లయబద్ధమైన, మత్తెక్కించే శబ్దం. ఆమె శ్వాస నా చర్మానికి తగిలినప్పుడు, నా శరీరం మరింత వణుకుతోంది.

అత్త బొటనవేలు నా ఛాతీ మధ్య భాగం గుండా నెమ్మదిగా కిందకు జారింది. ఆమె వేలు నా ఛాతీ వెంట్రుకల మీద నుండి జారుతూ, నా పొట్ట వైపు ప్రయాణిస్తోంది. ఆమె వేలి స్పర్శ నా చర్మం మీద ఒక మంటను రేపుతోంది. నా పొట్ట మీద ఆమె వేలు నెమ్మదిగా తిరుగుతోంది - వృత్తాకారంలో, లయబద్ధంగా, మత్తెక్కించేలా.

హఠాత్తుగా, ఒక చిన్న నలుగు పిండి బొట్టు నా బొడ్డు దగ్గర పడింది.

అత్త దాన్ని తుడవడానికి చేయి కిందకు జరిపింది. ఆ క్షణం, మా కళ్లు కలిశాయి.

ఆ ఒక్క క్షణం, బాత్రూమ్ లోని సమయం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. 

అత్త చేయి నా బొడ్డు మీద నూనూగు వెంట్రుకల దగ్గర ఆగిపోయింది. ఆమె వేళ్లు నా చర్మాన్ని తాకుతున్న ఆ వెచ్చదనం, ఆ స్పర్శలో ఉన్న సంకోచం నాకు స్పష్టంగా అర్థమైంది. ఆమె వేళ్లు వణుకుతున్నాయి - కొంచెం, కానీ నాకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ఆమె శ్వాస ఆగిపోయినట్లు అనిపిస్తోంది. 

నా (మనసులో): "అత్తా... నీ కళ్ళు ఏం చెబుతున్నాయి? నీ చేతి వణుకు ఏం చెబుతోంది? నీ శ్వాస ఆగిపోవడం ఏం చెబుతోంది? నువ్వు కూడా ఇదే అనుభవిస్తున్నావా? నీ శరీరం కూడా నా శరీరంలా స్పందిస్తోందా?" 

అత్త కళ్ళు కొంచెం మూసుకున్నాయి.ఆమె చేతి వేళ్లు నా బొడ్డు దగ్గర అలాగే ఉన్నాయి, కదలకుండా, స్తంభించిపోయి. 

నేను (మనసులో): "అత్త ఇప్పుడు వెనక్కి తగ్గుతుందా? లేదా ఈ హద్దును దాటుతుందా? దయచేసి ఆగిపోకు అత్తా..."

నేను మెల్లగా నా చేతిని పైకి లేపాను. నా వేళ్లు ఆమె చేతి వేళ్ళకు దగ్గరగా వచ్చాయి - తాకలేదు, కానీ చాలా దగ్గరగా. మా చేతి వేళ్ళ మధ్య ఉన్న ఖాళీలో ఒక విద్యుత్ శక్తి ప్రవహిస్తోంది. నా వేళ్ళ వేడి ఆమె వేళ్ళకు తగులుతోంది, ఆమె వేళ్ళ చల్లదనం నా వేళ్ళకు అనిపిస్తోంది. 

"అత్తా..." నా పెదవులు మెల్లగా కదిలాయి, కానీ శబ్దం రాలేదు. 

అత్త కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి. అత్త తన చేతి వేళ్ళను నా బొడ్డు మీద నుండి తీసుకుంది. కానీ ఆమె చేతి వేళ్లు నా చేతి వేళ్ళను తాకాయి - ఒక క్షణం, ఆ స్పర్శ ఒక విద్యుదాఘాతంలా నా శరీరం అంతా ప్రవహించింది.

అత్తలోని సంస్కారం, అత్తను వెనక్కి లాగింది. ఆమె ముఖం గులాబీ రంగులోకి మారింది, ఆమె శ్వాస మరింత వేగవంతమైంది. 

"రవీ..." ఆమె పెదవులు మెల్లగా కదిలాయి 

అత్త త్వరగా చేయి వెనక్కి తీసుకుని, కళ్లు కిందకు వాల్చి, "చాలు... మిగతాది నువ్వే పెట్టుకో," అని వణుకుతున్న గొంతుతో అన్నది. అత్త ముఖం గులాబీ రంగులో ఉంది. అత్త నా వైపు చూడకుండా, నీళ్ల బకెట్ నా వైపు నెట్టింది, కానీ అత్త చేయి నా చేతిని తాకినప్పుడు, అత్త వేళ్లు చల్లగా, వణుకుతూ ఉన్నాయి.

నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. "ఏంటి అత్తా? ఇవాళ నా పుట్టినరోజు కదా! పూర్తిగా నువ్వే పెట్టాలి," అన్నాను నేను పట్టుబడుతూ. "మొన్ననే కదా మాట ఇచ్చావు... ఇప్పుడు ఎందుకు వద్దంటున్నావు?" 

అత్త ముఖం గులాబీ రంగులోకి మారింది. "రవీ... నువ్వు ఇప్పుడు పెద్దవాడివి... నేను..." అంటూ ఆమె మాట మధ్యలోనే ఆపేసింది. 

"పెద్దవాడినైనా! ప్లీజ్ అత్తా... నా పుట్టినరోజు కదా. పూర్తిగా నువ్వే నాకు నలుగు పెట్టు," అన్నాను నేను ఆమె చేతిని పట్టుకుని.

"కానీ రవీ... నువ్వు ఇప్పుడు... నేను ఎలా..." అత్త మాట తడబడింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన సంకోచం, గందరగోళం కనిపిస్తోంది.

"అత్తా... ప్లీజ్... ఈ ఒక్క రోజూ..." అన్నాను నేను ఆమె కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ.

ఆమె చేతిలో ఉన్న మృదుత్వం నా వేళ్ళకు తగలగానే, ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ నా పట్టుదల ముందు, ఆమె మృదువుగా ఒప్పుకుంది. "సరే... కానీ..." అంటూ ఆమె మాట పూర్తి చేయలేదు.

అత్త మళ్ళీ గిన్నె దగ్గరకు వెళ్ళి, నలుగు పిండిని తీసుకుంది. కానీ ఆమె ముఖంలో ఇంకా సంకోచం కనిపిస్తోంది.

నేను "సరే అత్తా... నేను లేచి నిలబడతాను. అప్పుడు నీకు సులభంగా ఉంటుంది," అన్నాను.

నేను స్టూల్ నుండి లేచి, కాస్త ఎడంగా నిలబడ్డాను. నా టవల్ నడుముకు చుట్టుకుని ఉంది, కానీ నేను నా చేతులను పైకి ఎత్తి, తల మీద ఉన్న నలుగు పిండిని తుడుచుకుంటున్నాను. ఈ భంగిమ వల్ల నా టవల్ కొంచెం పక్కకు జరిగి, నా తొడలు పూర్తిగా బయటపడ్డాయి.

ఆ క్షణం, బాత్రూమ్ లోని సమయం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

నా టవల్ కొంచెం వదులుగా ఉండటం వల్ల, దాని లోపల లాగులో ఉన్న నా మగతనం యొక్క ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నా శ్వాస ఆగిపోయింది. నేను కళ్లు మూసుకున్నాను - అత్త ఏం చేస్తుందో చూడడానికి కాదు, ఆమె స్పందనను అనుభవించడానికి.

"అత్తా... నలుగు పట్టించు అత్తా," అన్నాను నేను కళ్లు మూసుకునే, నా గొంతులో ఒక మెల్లని ఆజ్ఞాపన. "అంతా రాసేయ్ నీ చేత్తో... ఎక్కడా మిగల్చకు. పైనుంచి కింద వరకు ప్రతి అంగుళాన్ని నలుగు పట్టించేయ్..." అంటూ మరింత మత్తుగా ఏదేదో వాగేస్తున్నాను.

ముందు నిశ్శబ్దం. ఆ తర్వాత, అత్త జాగ్రత్తగా లేచిన శబ్దం. ఆమె అడుగులు నా దగ్గరకు రాకుండానే ఆగిపోయాయి.

"రవీ... నువ్వు..." అత్త గొంతులో ఒక వింతైన వణుకు.

"కళ్లు మూసుకున్నాను అత్తా... నువ్వు చేయి," అన్నాను నేను.

నాకు అత్త శ్వాస మరింత దగ్గరగా వినిపించింది. ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చిందని నాకు అర్థమైంది. కానీ ఆమె నన్ను తాకడం లేదు. 

ఒక నిమిషం నిశ్శబ్దం. ఆ తర్వాత, నా ఎడమ తొడ మీద ఒక మెల్లని, వెచ్చని స్పర్శ. అత్త చేతి వేళ్లు.
ఆమె చేతి వేళ్లు నా తొడ మీద నలుగు పిండిని రాయడం మొదలుపెట్టాయి. ఆ స్పర్శ ఎంత మృదువుగా, ఎంత జాగ్రత్తగా ఉందో! అత్త చేతి వేళ్లు వణుకుతున్నాయి, కానీ ఆ వణుకులో ఒక వింతైన మత్తు కూడా ఉంది.

నా మనసులో ఒక తుఫాను రేగుతోంది. నేను కళ్లు మూసుకుని ఉన్నాను, కానీ నా శరీరం అంతా అత్త స్పర్శకు స్పందిస్తోంది. నా మగతనం ఇప్పుడు పూర్తిగా దృఢంగా మారి నా టవల్ లోపల దాని విచ్చుకున్న ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. అత్త దీన్ని చూసిందా? తెలియదు. కానీ ఆమె చేతి వేళ్లు నా తొడ మీద తిరుగుతున్నప్పుడు, నా శరీరం ఒక వింతైన వేడితో నిండిపోయింది.

"అత్తా..." అని గొంతులో మత్తుతో మూలిగాను.

అత్త చేతి వేళ్లు నా కుడి తొడ మీదకి జారాయి. ఈసారి ఆమె స్పర్శ మరింత ధైర్యంగా ఉంది. ఆమె చేతి వేళ్లు నా తొడ లోపలి భాగానికి దగ్గరగా వచ్చాయి, నా మగతనానికి చాలా దగ్గరగా.

నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. నా శరీరం అంతా ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా వణుకుతోంది.

హఠాత్తుగా, అత్త చేతి వేళ్లు ఆగిపోయాయి. ఆమె శ్వాస శబ్దం మరింత భారీగా, మరింత దగ్గరగా వినిపిస్తోంది.

నేను కళ్లు తెరవలేదు. కానీ నా మనసులో ఒక చిత్రం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది - అత్త నా ముందు నిలబడి, నా తొడలను, నా మగతనం యొక్క ఆకారాన్ని చూస్తోంది. ఆమె ముఖంలో ఏ భావం ఉందో? సిగ్గు? కోరిక? గందరగోళం? 

అత్త చేతి వేళ్లు వెంటనే నా తొడల నుండి తప్పుకున్నాయి. ఆమె వెళ్ళిపోయిన శబ్దం వినిపించింది. "చాలు... ఇప్పుడు నీవు మిగిలినది కడుక్కో," అని అత్త వణుకుతున్న గొంతుతో అన్నది.

నేను కళ్లు తెరిచాను. అత్త బాత్రూమ్ దూరపు మూలలో నిలబడి ఉంది, ఆమె ముఖం గులాబీ రంగులో, కళ్ళు కిందకు వాలి ఉన్నాయి. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి.

"హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ," అని అత్త చివరగా మృదువుగా అన్నది. ఆ మాటల్లో ఉన్న స్నేహం, మరియు దాగి ఉన్న నిషిద్ధ ఆకర్షణ నా గుండెను కదిలించాయి. ఆమె త్వరగా బాత్రూమ్ నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయింది. 

నేను అక్కడే నిలబడి ఉండిపోయాను. చాలా సమయం గడిచినట్లుంది. నా శరీరం ఇంకా వణుకుతోంది. ఆ నలుగు పిండి వాసన, అత్త చేతుల వెచ్చదనం, మరియు ఆ ఒక్క క్షణం నా మగతనం యొక్క ఆకారం ఆమె కళ్ళ ముందు కనిపించినప్పుడు జరిగిన మౌన సంభాషణ... అవి నా జీవితంలో ఎప్పటికీ మరచిపోలేని, మధురమైన జ్ఞాపకలుగా మారిపోయాయి.

ఇక స్నానం ముగించి, నేను నా బెడ్‌రూమ్‌లోకి అడుగు పెట్టాను. ఇంతలో మావయ్య తిరిగి వచినట్లున్నాడు. అత్త దగ్గరికి వెళ్లి వాళ్ళ గదిలోకి తీసుకెళ్లినట్లు అలికిడిని బట్టి తెలుస్తోంది. నేను కొత్త బట్టలు కట్టుకున్నాను. ఒక తెల్లటి షర్ట్, నీలం రంగు జీన్స్. అద్దం ముందు నిలబడి, నా జుట్టును దువ్వుకుంటున్నాను. కానీ నా మనసు మాత్రం ఎక్కడో లేదు... అత్త చేతుల స్పర్శలో, ఆ నలుగు పిండి వాసనలో, ఆ మౌన క్షణంలో ఉంది. 

అప్పుడే బయట ఒక అలికిడి వినిపించింది. మెయిన్ డోర్ తెరుచుకున్న శబ్దం. మావయ్య తిరిగి వచ్చినట్లుంది. ఆయన అడుగుల శబ్దం హాల్ గుండా వెళ్తున్నట్లు వినిపించింది. ఆపై... అత్త గది తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం. ఆపై ఇద్దరి గది తలుపు మూసుకున్న 'క్లిక్' శబ్దం.

నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. నా చేతిలో ఉన్న దువ్వెన ఆగిపోయింది.

నా (మనసులో): "మావయ్య వచ్చాడు... మరియు నేరుగా అత్త గదికి వెళ్ళాడు. ఏంటి ఇంత అర్జెంటు? మరియు తలుపు ఎందుకు మూశారు?"

నా మనసులో ఒక ప్రశ్న మెదిలింది - మావయ్య ఉదయం చెప్పిన మాటలు. "రవీ... నీకు ఒక స్పెషల్ గిఫ్ట్ ఇవ్వాలనుకున్నాను."

నా (మనసులో): "గిఫ్ట్... మావయ్య నాకు గిఫ్ట్ ఇస్తానన్నాడు. మరియు ఇప్పుడు అత్తతో మాట్లాడటానికి వెళ్ళాడు. మావయ్య అత్తతో ఈ గిఫ్ట్ గురించి మాట్లాడటానికి వెళ్ళాడా? ఏమై ఉంటుందో ఏమో. అయినా ఏదోకటిలే."

కొద్దిసేపటికి హఠాత్తుగా, గది తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం.
"రవీ… రెడీ అయ్యేవా"

మావయ్య (ప్రసాద్) లోపలికి వచ్చాడు. ఆయన చేతిలో ఒక చిన్న బౌల్ ఉంది - దానిలో సేమియా పాయసం.
"రెడీ యే మావయ్యా," అన్నాను నేను మంచం మీద కూర్చుంటూ.


మావయ్య నా పక్కన కూర్చుని, "రా... నేను నా చేతులతో నీకు పాయసం  తినిపిస్తా." అన్నాడు ఆయన నవ్వుతూ. నేను ఆశ్చర్యపోయాను. మావయ్య ఒక చెంచాలో పాయసం తీసుకుని, నా నోటి దగ్గరకు తెచ్చాడు.

"తిను రవీ," అన్నాడు. నేను నోరు తెరిచాను. మావయ్య నా నోటిలో పాయసం పెట్టాడు. అది చాలా మధురంగా ఉంది.

నేను దాన్ని మింగుతుండగా, మావయ్య నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ అన్నాడు, "ఎలా ఉంది రవీ? తీయగా ఉందా?"

"చా... చాలా బాగుంది మావయ్యా," అన్నాను నేను తడబడుతూ.

"మళ్ళీ," అన్నాడు మావయ్య. నేను మళ్ళీ తిన్నాను. 

"మరేమనుకున్నావ్ రవీ? అత్త చేసిన పాయసం కదా!" అన్నాడు మావయ్య నవ్వుతూ. “చూడు, ఈ రెండు కాజులు చూడు... ఎంత నిండుగా ఉన్నాయో. చూడు, ఎంత బాగా పాయసంలో తేలుతున్నాయో..." 

నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

నా (మనసులో): "రెండు కాజులు... నిండుగా... పాలలో తేలుతూ... మావయ్య ఏమి చెబుతున్నాడు? ఇది కేవలం పాయసం గురించా? లేక...?"

మావయ్య మరొక చెంచా పాయసం తీసుకుని నా నోటి దగ్గరకు తెచ్చాడు. "ఈ కిస్మిస్ చూడు... ఎంత చిన్నగా, ఎంత ఎర్రగా ఉందో. ముడతలు ముడతలుగా...!"
నా శ్వాస ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

నా (మనసులో): "కిస్మిస్... ఎర్రగా, ముడతలు ముడతలుగా... మెత్తబడి, తీయగా మారింది... మావయ్య మాటల్లో ఏమి దాగుంది? ఇది నిజంగా పాయసం గురించేనా?"

మావయ్య నవ్వుతూ "ఈ పాయసం చూడు... బయట గట్టిగా అనిపిస్తోంది, కానీ లోపల ఎంత మృదువుగా ఉంటుందో! నీ నాలుకకు తగిలిన వెంటనే కరిగిపోతుంది కదా? అంత మృదువుగా, అంత తీయగా!"

నా శరీరం అంతా వణికిపోయింది.

రవి (మనసులో): "బయట గట్టిగా, లోపల మృదువుగా... నాలుకకు తగిలిన వెంటనే కరిగిపోతుంది... మావయ్య ఏమి చెబుతున్నాడు? ఇది యాదృచ్ఛికమా? లేక ఏదైనా ఆటా?"

మావయ్య మాటలన్నీ నాకు తప్పుగా అర్థమవుతున్నాయా, ఏంటో నా బుద్ది.

నా నోటిలో పాయసం రుచి మారిపోయినట్లు అనిపించింది. ప్రతి ముద్దలో అత్త అందం కనిపిస్తోంది. 
మావయ్య మాటలు అమాయకంగా ఉన్నా, నా మనసులో మాత్రం వేరే అర్థం వెతుకుతున్నాయి.

మొత్తం పాయసం పెట్టేశాకా, మావయ్య బౌల్‌ను పక్కన పెట్టి, నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూశాడు. ఆయన కళ్ళలో ఒక వింతైన, రహస్యమైన మెరుపు ఉంది.

మావయ్య, "రవీ... ఈ రోజు నీ పుట్టినరోజు. నీకు ఒక స్పెషల్ గిఫ్ట్ ఇవ్వాలనుకున్నాను. నువ్వు ఎంతకాలంగా కోరుకుంటున్నావో, ఆ గిఫ్ట్. అన్నీ నాకు తెలుసు. ఈ రోజు... ఈ రోజు నేను నీకు ఆ గిఫ్ట్ ఇస్తాను. నేనే స్వయంగా నిన్ను ఆ అనుభవంలోకి తీసుకువెళ్తాను." అన్నాడు నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ.

ఆయన గొంతులో ఉన్న ఆ మత్తు, ఆ రహస్యం... నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.
"దేవుడా... మావయ్యకు తెలుసా? నా కోరిక గురించి ఆయనకు ఎలా తెలుసు? నేను అత్తాని కోరుకుంటున్నానని ఆయనకు తెలుసా? అంటే... అంటే నిజంగానే..."

"ఆయన 'నీ కోరికను తీరుస్తాను' అంటున్నాడు... అంటే..."

"అత్తా? నిజంగానే అత్తని నాకు గిఫ్ట్‌గా ఇస్తున్నాడా? మావయ్యకు తెలుసా? ఆయన అనుమతి ఇస్తున్నాడా?"

నా చేతులు వణుకుతున్నాయి. ఒక పక్క ఇవన్నీ నా పిచ్చి ఆలోచనలేనేమో, మొన్న కూడా ఇలాగే మావయ్య మాటలకు ఏదేదో ఊహించుకున్నా. ఇప్పుడేమో ఇలా అంటున్నాడు. నా శ్వాస అస్తవ్యస్తంగా మారింది. 

నా ఆలోచనలు, వాతావరణాన్ని తేలిక పరచడానికి "ఏంటి మావయ్యా ఆ గిఫ్ట్?" అన్నాను ఆత్రుతగా.

మావయ్య నవ్వాడు. "అంత ఆత్రుత దేనికి, వెయిట్ చెయ్ రవీ..." అన్నాడు.


ఆ క్షణంలో, గది తలుపు మళ్ళీ తెరుచుకుంది.

అత్త లోపలికి వచ్చింది.


ఆమె చేతిలో ఒక వెండి గ్లాసు ఉంది - దానిలో వెచ్చని పాలు. ఆమె ఇప్పుడు ఒక లేత గులాబీ రంగు చీరలో ఉంది, జుట్టులో మల్లెపూలు, ముఖం మీద ఒక చిలిపి, ముద్దుల నవ్వు. కానీ ఆమె కళ్ళు కిందకు వాలి ఉన్నాయి. ఆమె ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రబడిపోయింది.

"హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ," అంది ఆమె మదువైన గొంతుతో, కళ్ళు ఇంకా కిందకు వాల్చుకుని.
ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చి, మంచం పక్కన నిలబడింది. ఆమె చేతిలో ఉన్న పాల గ్లాసు నా వైపు చాచింది.

"తీసుకో రవీ," అంది ఆమె మెల్లగా.

నేను ఆ గ్లాసు తీసుకోబోతుండగా...

ఆ క్షణంలో, నా మనసులో ఒక తుఫాను రేగింది. 

"దేవుడా... మావయ్య 'గిఫ్ట్' అంటున్నాడు... అత్త పాలు తీసుకుని వచ్చింది... ఇది... ఇది ఏదో స్పెషల్..." 

"మావయ్య పాయసం పెట్టాడు... ఇప్పుడు అత్త పాలు తీసుకొచ్చింది... ఇది... ఇది అంతా ఏ సాంప్రదాయం..." 

"మావయ్య 'నీ కోరిక తీరుస్తాను' అన్నాడు... అంటే…” 

“అత్తా? నిజంగానే అత్తని నాకు గిఫ్ట్‌గా ఇస్తున్నాడా మావయ్య? ఈ పాలు... ఈ సిగ్గు... ఈ మౌనం... ఇవన్నీ ఒక సంకేతమా?”

“అత్త కళ్ళు ఎందుకు కిందకు వాలి ఉన్నాయి? ఆమె ముఖం ఎందుకు ఎర్రబడి ఉంది? ఆమె చేతి వేళ్ళు ఎందుకు వణుకుతున్నాయి? అత్త ఇంతలోనే కొత్త చీర ఎందుకు కట్టుకుంది. ఇది... ఇది నిజంగానే జరుగుతోందా?"

"మావయ్యకు తెలుసా? ఆయన ఈ గిఫ్ట్ గురించి ముందే ప్లాన్ చేశాడా? అందుకే ఆయన నాకు ఖీర్ పెట్టాడా? అందుకే ఆయన 'మీ ఇద్దరూ ఆస్వాదించండి' అనబోతున్నాడా?"

"ఈ పాలు తాగితే... ఏం జరుగుతుంది? అత్తా... నాకు... మాకు...?"

అత్త చేతిలో ఉన్న పాల గ్లాసు నుండి వస్తున్న ఆ వెచ్చదనం, అత్త ముఖం మీద ఉన్న ఆ సిగ్గు, మావయ్య కళ్ళలో ఉన్న ఆ రహస్య మెరుపు... అన్నీ కలిసి నా మనసులో ఒక పెద్ద ప్రశ్నను సృష్టించాయి. 

"నిజంగానే మావయ్య నాకు గిఫ్ట్‌గా ఇస్తున్నాడా?"

"లేక... ఇది కేవలం నా భావనా?"

గదిలో నిశ్శబ్దం.

కేవలం మా ముగ్గురి శ్వాసల శబ్దం.

మావయ్య నవ్వుతూ నా వైపు చూస్తున్నాడు.

అత్త ఇంకా పాల గ్లాసు ను నాకు అందించి, ఎదురుచూస్తోంది.


నా చేతిలో పాల గ్లాసు...

నా ముందు అత్త...

నా పక్కన మావయ్య...

[venkujkc1984]

Dream ?

No dreams anymore for Ravi.

[venkujkc1984]

I would like to conclude Ravi's episode in 2-3 updates until Ravi completes his vacation and returns to college all at once without breaks. 

Working on the drafts. This might take more time than anticipated because of combined post. 

Thank you.


Share your inputs meanwhile. 

[venkujkc1984]

అత్త చేతిలో పాల గ్లాసు...

నా ముందు అత్త...

నా పక్కన మావయ్య…

నేను మెల్లగా నా చేతిని చాచి, ఆ వెచ్చని పాల గ్లాసును అత్త చేతి నుండి తీసుకున్నాను. మా వేళ్ళు తాకుతున్నాయి. ఆ ఒక్క క్షణం, మా ఇద్దరి వేళ్ళ మధ్య ఒక విద్యుత్ ప్రవాహం కలిగినట్లు అనిపించింది.
సరిగ్గా అప్పుడే...

మావయ్య గొంతు వినిపించింది. "రవీ… పాలు తాగే ముందు, నీ గిఫ్ట్ గురించి నీకు చెప్పాలి."

నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. నా కళ్ళు మావయ్య వైపు తిరిగాయి.

"రవీ... నువ్వు చాలా రోజులుగా ఒక కోరిక పెట్టుకున్నావు కదా? బీచ్ రిసార్ట్ కి వెళ్ళాలని, సముద్రం చూడాలని, అక్కడ గడపాలని..."

నా శ్వాస ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది.

నేను (మనసులో): "బీచ్ రిసార్ట్? సముద్రం? ఏంటి మావయ్య మాట్లాడుతున్నాడు? నేను అత్త గురించి ఆలోచిస్తుంటే... ఆయన రిసార్ట్ గురించి మాట్లాడుతున్నాడా?"  

"అందుకే ఈ రోజు నీ పుట్టినరోజున, నీకు ఆ గిఫ్ట్ ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాను," అన్నాడు మావయ్య నవ్వుతూ. 

"నేను ఒక బీచ్ రిసార్ట్ లో రూమ్ బుక్ చేశాను. మన ముగ్గురం - నువ్వు, నేను, అత్త - ఈ రోజు అక్కడికి బయలుదేరుతున్నాం. కారు కూడా బుక్ చేశాను. డ్రైవర్ వచ్చి తీసుకువెళ్తాడు. మూడు రోజులు అక్కడే ఉంటాం. సముద్రం, ఇసుక, సూర్యాస్తమయం... అన్నీ నీ కోసం రెడీ"

నా మనసులో ఒక పెద్ద తుఫాను రేగింది.

నేను (మనసులో): "బీచ్ రిసార్ట్? మన ముగ్గురం? ఇదా గిఫ్ట్? నేను... నేను అత్త గురించి ఆలోచిస్తున్నాను… ఆమె పాలు తీసుకుని వచ్చినప్పుడు, నా మనసులో ఒక ప్రపంచమే మారిపోయింది. కానీ మావయ్య... మావయ్య రిసార్ట్ గురించి మాట్లాడుతున్నాడా? ”

"అత్త కూడా ఈ ట్రిప్ లో మనతో వస్తుంది," అన్నాడు మావయ్య నవ్వుతూ. 

"ఆమె కూడా చాలా రోజులుగా బీచ్ చూడాలని కోరుకుంటోంది. కానీ నాతో రావడానికి కుదరలేదు ఎందుకంటే 'నేను ఎప్పుడూ పనిలోనే ఉంటాను, ఆమెకు సరైన సమయం ఇవ్వలేనని' అని. అందుకే ఈ ట్రిప్ ప్లాన్ చేశాను. మన ముగ్గురం కలిసి గడుపుదాం అని." 

నా గుండె ఒక్కసారిగా బరువుగా మారింది. అది కేవలం నా భావన మాత్రమేనా? కానీ నా ముఖంలో నా నిరాశను బయటపెట్టలేను కదా. నేను "వావ్! మావయ్య! ఇది చాలా గొప్ప గిఫ్ట్! నేను చాలా కాలంగా కోరుకుంటున్నానో!" అన్నాను నేను ఉత్సాహంగా. 

అప్పుడు నాకు గుర్తు వచ్చింది, రెండేళ్ల కిందట ఒకసారి నాకు ఇలా బీచ్ ఒక రిసార్ట్ చూడాలి అని కోరిక అని. అప్పట్లో మరి అదే కోరిక. ఇప్పుడు ఈ ఇంజనీరింగ్ పుణ్యమా అని రకరకాలు కావాలనిపిస్తోంది.

అత్త నా వైపు చూసి నవ్వింది. ఆమె తలను మెల్లగా ఊపింది, ఆమె జుట్టులోని మల్లెపూలు కదిలాయి. "రవీ... మావయ్య గిఫ్ట్ బాగుందా?" అంది ఆమె మెల్లగా.

"అవును అత్తా..." అన్నాను నవ్వుతూ కానీ ఆమె కళ్ళలోకి చూడలేకపోయాను. 

అత్త సరే అని వెనుతిరిగింది. అబ్బా ఆమె వెనక్కి తిరిగినప్పుడు, ఆమె జుట్టులో ఉన్న మల్లెపూలతో అల్లిన పొడవైన జడ ఒక అందమైన లయలో ఊగింది. ఆ జడ ఆమె భుజం మీద నుండి జారి, లయబద్దంగా ఊగుతూ, ఆమె నడుము వంపుల మీద నుండి జారి, ఆమె పిరుదుల మీద ఆగింది.

నా కళ్ళు ఆ జడ మీదనే ఆగిపోయాయి.

ఆ మల్లెపూల సువాసన గదిలో వ్యాపించింది. ఆమె ప్రతి అడుగుకూ, ఆ జడ కొంచెం ఎడమ వైపుకు, కొంచెం కుడి వైపుకు ఊగుతూ, ఆమె పిరుదుల మీద నాట్యం చేస్తున్నట్లు, ఆ మల్లెపూల తెలుపు, ఆ నల్లని జడ, ఆమె గులాబీ చీర రంగు... అన్నీ కలిసి ఒక అద్భుతమైన చిత్రాన్ని సృష్టించాయి. నా కళ్ళు ఆ కదలికను అనుసరిస్తూ, ఆమె వెనుక భాగం యొక్క ప్రతి వంపును, ప్రతి కదలికను గమనిస్తున్నాయి. ఆమె తలుపు దగ్గరకు చేరుకుంది. కానీ నా కళ్ళు ఇంకా ఆ జడ మీదనే ఉన్నాయి. ఆ మల్లెపూల సువాసన గదిలో ఇంకా వ్యాపించి ఉంది, నా మనసులో ఒక తెలియని మత్తును నింపుతోంది. 

ఇంతలో మావయ్య లేచి నిలబడ్డాడు. "సరే రవీ... నువ్వు రెడీ అవ్వు. మనం బయలుదేరాలి. కారు వస్తుంది. ఈ రోజు మనం నువ్వు కోరుకున్న ప్లేస్ కి వెళ్తున్నాం, అక్కడ మూడు రోజులు గడుపుతాం." అన్నాడు నవ్వుతూ.

"థాంక్ యూ మావయ్యా" అన్నాను నేను లేచి నిలబడుతూ.

ఇంతలో కారు వచ్చి హారన్ కొట్టిన శబ్దం వినిపించింది. మావయ్య కార్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు. అత్త ఇంకా డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఉంది. పైటకి, జాకెట్ కి కలిపి ఒక పిన్ను పెట్టడానికి కాస్త అవస్థ పడుతోంది. నేను ఆమె దగ్గరకి వెళ్ళాను.

"ఆ, అయిపోయింది రవీ, ఇదిగో బయల్దేరుదాం" అంది కంగారుగా.

"ఎందుకత్తా మంచి చీర పాడు చేస్తావు ఈ పిన్నీసులు పెట్టి. ఇప్పుడు ఇది పెట్టుకోకపోతే ఏమవుతుంది?" అన్నాను నేను ఆమె పైట వైపు చూస్తూ. నా మనసులో అసలు ఉద్దేశ్యం వేరే ఉంది. పిన్ను పెట్టుకోకుండా ఉంటే, గాలికి లేదా కదలికలకి పైట కొంచెం జారి, ఆమె బిగువైన వక్షోజాల ఒంపులు కంట పడతాయేమోనని. అసలే చాలా సేపు కలిసి తిరగబోతున్నాం.

"సర్లే, నీకేం తెలుసు మా ఆడవాళ్ళ ఇబ్బందులు" అంది అత్త నవ్వుతూ, నా వైపు కొంటెగా చూస్తూ. 

“నేను ఉన్నాను కదా, నీకెందుకు." అని చొరవగా ఆమె చేతిలోంచి పిన్ను తీసుకుని పక్కన పడేశాను. అత్త నవ్వి ఊరుకుంది. ఆమె కాటుక డబ్బా తీసి కళ్ళకి పెట్టుకోసాగింది. నేను ఆమె వెనకాలే నిలబడి చూస్తున్నాను. అద్దంలో ఆమె ప్రతిబింబం నా కళ్ళ ముందు కనిపిస్తోంది. ఆమెలో ప్రతి కదలిక ఓ భంగిమలా ఉంది. జడ సరి చేసుకున్నా, కాటుక దిద్దుకున్నా, ఏం చేసినా చూడాలనిపించేలా ఉంది. నా చూపులు ఆమె నడుము వంపుల నుండి పైకి కదులుతూ, లేత గులాబీ రంగు జాకెట్ లో నిండుగా ఉన్న ఆమె ఎదపై నిలిచాయి.

"ఈ లేత గులాబీ రంగు చాలా బాగుంది అత్తా నీకు. అసలు నీకు ఏ రంగు వేసినా అందంగానే ఉంటుంది" అన్నాను.

ఆమె ముఖంలో కొంచెం గర్వం కనిపించింది. "నువ్వు కట్టుకుంటే చీరకే అందం వచ్చింది. నీ అందం ముందు ఈ రంగు కూడా చిన్నబోతోంది" అన్నాను అద్దంలో ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ.

"సర్లే, నీ పొగడ్తలకి పొంగి పోగలను. జాగ్రత్తగా ఉండాలి" అంది అత్త చిరునవ్వుతో. ఆమె ముఖంలో ఆనందం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తోంది. 

"మరీ మంచిది. కొన్ని చోట్ల కొంచెం పొంగితేనే కదా అందం, అత్తా?" అనేశాను నేను కొంటెగా నవ్వుతూ. 

ఆమె ముఖం ఒక్కసారిగా ఎర్రబడిపోయింది. నేను వెంటనే గది నుండి బయటకు వచ్చేసాను, లోలోపల నవ్వుకుంటూ. 

"పుట్టిన రోజు నాడు అబ్బాయి బాగా జోరు మీద ఉన్నాడే?" అంది వెనుక నుంచి అత్త, ఇప్పుడిప్పుడే బయటకు వస్తూ.

"నిన్ను చూస్తే ఎన్ని మాటలైనా వస్తాయి అత్తా" అనుకున్నాను లోపల.

బయట కారు దగ్గర మావయ్య డ్రైవర్ తో రూట్ గురించి మాట్లాడుతున్నాడు. 

అత్త తలుపు తాళం వేస్తూ "కారు ఎందుకు, బస్ లో వెళ్లొచ్చు కదా" అంది. 

"ఇంత బాగా తయారయ్యి నువ్వు బస్ ఎక్కితే ఇంకేమైనా వుందా?" అన్నాను నవ్వుతూ. నా మాటకి నవ్వుతూ నా మోచేతితో కొంచెం పొడిచింది. మేము ఇద్దరం వెనుక సీట్ లో కూర్చున్నాం. మావయ్య అప్పటికే ముందు డ్రైవర్ పక్కన కూర్చున్నాడు. 

కారు కదలింది. దట్టమైన చెట్ల మధ్యనుంచి రోడ్డు మీద పోతుంటే, ఏసీ చల్లదనం, బయట ప్రకృతి అందం... హాయిగా. కారులో ఏదో కబుర్లు. 

"ఇలా సముద్రం దగ్గరకి వెళ్లి చాలా సంవత్సరాలు అయింది" అంది. అత్త మొహంలో చాలా ఉత్సాహం కనిపిస్తోంది. 

"నాకు ఇలా బయట ప్రదేశాలకి వెళ్ళడం అంటే చాలా ఇష్టం."

"మరి ఎప్పుడూ చెప్పలేదేం? ఇక నుంచి చూడు" అన్నాను. "జాగ్రత్త మరి, అలవాటు చేస్తే మాన్పించడం కష్టం" అంది నవ్వుతూ.
"నువ్వు రోజూ ఇలా తయారై వస్తే, రోజూ ఎక్కడికి కావాలంటే అక్కడికి తీసుకెళతాను" అన్నాను. అత్త నవ్వింది.

కారు సీట్ లో కూర్చున్నప్పుడు నా తొడకి ఆమె తొడ తగులుతూ ఉంది. చీర కాబట్టి తగిలితే ఏదో గమ్మత్తుగా, జారుతూ, మా తొడల మధ్య ఉన్న స్పర్శ నాలో ఒక విద్యుదాఘాతాన్ని కలిగిస్తోంది.

ఎలా టైం గడిచిపోయిందో తెలియకుండా కారు రిసార్ట్ దగ్గర ఆగింది.  బయటకి దిగగానే రివ్వుమని సముద్రపు గాలి తగిలింది. చల్లగా, ఆహ్లాదంగా ఉంది.

8.2 రిసార్ట్

రిసార్ట్ లోపలికి వెళ్ళాం. రూమ్ నెంబర్ 302, మూడో అంతస్తు. మావయ్య రూమ్ కీస్ తీసుకుని, లంచ్ అరేంజ్ చేయడానికి రిసెప్షన్ దగ్గరే ఆగాడు. "మీరిద్దరూ రూమ్ లో ఫ్రెష్ అయ్యి రిలాక్స్ అవ్వండి. నేను లంచ్ బుక్ చేసి వెంటనే వస్తాను" అన్నాడు.

మాకు రూమ్ కీ ఇచ్చాడు. మేము ఇద్దరం రూమ్ లోపలికి వెళ్ళాం. అందులో హాల్  రెండు బెడ్రూమ్స్ ఉన్నాయి. హాల్ కు అనుకుని ఎదురుగా పెద్ద బాల్కనీ, అక్కడి నుండి బీచ్ నేరుగా దగ్గరగా కనిపిస్తోంది.

అత్త బాల్కనీ వైపు నడిచింది. "అబ్బా! ఎంత బావుందో చూడు" అంది ఆశ్చర్యంగా. నేను ఆమె వెనకాలే నిలబడ్డాను. సముద్రపు గాలికి ఆమె పైట రెపరెప లాడుతోంది. ఒక చేత్తో గుండెల దగ్గర పైటను పట్టుకునే ఉంది, కానీ గాలికి చీర ఆమె ఒంటికి అతుక్కుపోయి, ఆమె శరీర స్వరూపం, నడుము వంపులు స్పష్టంగా తెలియవస్తున్నాయి. ఆ సముద్రపు గాలిలో ఆమె రూపం ఇంకా బ్యూటిఫుల్ గా, మత్తుగా ఉంది.

నేను ఆ అందాన్ని అలా పరిసరాలు మర్చిపోయి ఆస్వాదిస్తుంటే, ఉన్నట్టుండి ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది. నా చూపు గమనించి సిగ్గుపడి, తల కిందకు చేసుకుని బాల్కనీ లోని చైర్ లో కూర్చుండిపోయింది. నేను ఏమీ బయట పడకుండా పక్కకి తిరిగి, సముద్రం వైపు చూస్తూ నిలబడ్డాను. కాసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె సముద్రం వైపు చూస్తూ రిలాక్స్ గా కూర్చుంది. గాలికి ఆమె ముంగురులు కదులుతూ ఉంటే, వేలుతో పక్కకి తోసుకుంటూ ఉంది. ఎంత అందం!

"ఎంత అందంగా ఉందో సముద్రం చూడు" అంది సముద్రం వైపు చూపిస్తూ.

"అవును, కానీ అంతకు మించిన అందం కూడా ఉందిలే" అన్నాను నేను మెల్లగా.

ఆమె నా వైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వింది. మళ్ళీ ఏవో కబుర్లు చెప్పుకోవడం మొదలుపెట్టాం.

దూరంగా అక్కడక్కడ జంటలు కనిపిస్తున్నాయి. అందులో ఓ జంట కూర్చుని ఉన్నారు. వాళ్ళు నిజానికి వయసులో మా ఇద్దరిలాగే ఉన్నారు. అతను ఏదో చెప్తుంటే ఆవిడ నవ్వుతోంది. అప్పుడప్పుడు ముద్దు పెట్టుకోడానికి ట్రై చేస్తున్నాడు. ఆవిడ తప్పించుకుంటూనే పెట్టించుకుంటోంది. “అత్తా అక్కడ బ్లూ షర్ట్, పింక్ సారీ జంట చూడు” అన్నాను. ఆ జంటను చూస్తూ అత్త ముఖం మరింత ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన మెరుపు మెదిలింది. 

ఇంతలో మావయ్య  రిసెప్షన్ నుండి తిరిగి వచ్చాడు. "లంచ్ ఒంటి గంటకి రెడీ అవుతుంది. కాసేపు రెస్ట్ తీసుకోండి." అన్నాడు నవ్వుతూ.

అత్త వాళ్ళ బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది. నేను బాల్కనీలో నిలబడి సముద్రం చూస్తున్నాను. కానీ నా మనసంతా లోపల ఉన్న అత్త  మీదే ఉంది.

"ఎంత బాగుందో కదా రవీ సముద్రం" అన్నాడు మావయ్య సముద్రం వైపు చూస్తూ. "అవును మావయ్యా" అన్నాను నేను. 

మావయ్య నా వైపు తిరిగి చూశాడు. "రవీ... చదువు ఎలా సాగుతోంది? థర్డ్ ఇయర్ ఎగ్జామ్స్ బాగా రాసేవా? ఈ మధ్య ఏదోలా ఉంటున్నావెందుకు?" నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

"ఏమీ లేదు మావయ్య. చదువు ఒత్తిడి" అన్నాను నేను తప్పించుకుంటూ.

“రవీ నువ్వు మంచి మార్కులతో ఇంజనీరింగ్ పాసవ్వాలి. మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకోవాలి. అదే నా కోరిక.” అన్నాడు.

ఆయన మళ్ళీ సముద్రం వైపు చూశాడు. "చూడు రవీ... ఈ సముద్రం ఎంత లోతుగా ఉందో. ఉప్పొంగుతున్న కెరటాలు మనల్ని చాలా ఆకర్షిస్తాయి. కానీ దాని అందం చూడటానికి మనం దూరంగానే నిలబడాలి. దగ్గరకు వెళ్తే... మనం మునిగిపోతాము."

మావయ్య నా వైపు తిరిగి చూశాడు. "రవీ... నేను చెప్పాలనుకుంటున్నది ఏమిటంటే… నువ్వు కుర్రవాడివి  కదా, ఒత్తిడిని జయించి, ఎలా దూసుకెళ్లాలో నువ్వు తెలుసుకోవాలి. జీవితంలో వచ్చే కొన్ని అవకాశాలను గుర్తించాలి. సరైన సమయంలో, సరైన విధంగా వాటిని అందిపుచ్చుకోవాలి. లేదంటే... అవి మన చేతుల నుండి జారిపోతాయి. నువ్వు ఇంజనీరింగ్ మీదే దృష్టి పెట్టి జాబ్ తెచ్చుకోవాలి. మరి ఈ సమయం గడిచిపోతే మళ్ళీ రాదు కదా."

"థాంక్ యూ మావయ్యా" అన్నాను నేను మెల్లగా. "నీ మాటలు నాకు అర్థమయ్యాయి." మావయ్య నవ్వాడు. "అర్థం అవ్వడమే కాదు రవీ... అమలు చేయడం కూడా ముఖ్యం, సరేనా" అన్నాడు. 
ఆయన హాల్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు. నేను బాల్కనీలోనే నిలబడి ఉన్నాను. 

కాసేపటికి అత్త బయటకు వచ్చింది. ముఖం కాస్త తడిగా, జుట్టు కొంచెం చెదిరిపోయి, పైట కొంచెం జారి ఉంది. ఆమె ముఖం మీద ఒక వింతైన మెరుపు ఉంది - రిలాక్స్ అయినట్లు, కానీ ఏదో ఆలోచిస్తున్నట్లు.

"రవీ, నువ్వు కూడా ఫ్రెష్ అవ్వు" అంది ఆమె నవ్వుతూ.

"అవును అత్తా, వెళ్తాను" అని నేను నా రూమ్ లోకి వెళ్ళాను. కానీ నా మనసులో ఒక వైపు మావయ్య మాటలు, మరొక వైపు ఆమె ముఖం, ఆమె జుట్టు చెదిరిన తీరు, ఆమె కళ్ళలోని ఆ మెరుపు - అన్నీ తిరుగుతున్నాయి.

కాసేపటికి నేను బయటకు వచ్చాను. అత్తా మావయ్యా నా కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. 

నేను వచ్చాకా అత్త “పుట్టినరోజు పెళ్ళికొడుకు చాలా సేపు తయారయ్యాడు. ఆడవాళ్లలాగా అంతసేపా” అంది. మావయ్య "సరే మొత్తానికి వచ్చాడు కదా, రండి, లంచ్ టైమ్ అయింది" అన్నాడు.

మేము ముగ్గురం డైనింగ్ ఏరియాకి వెళ్ళాం. అక్కడ ఒక మూలగా మాకు రిజర్వ్ అయిన టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాం. అది ప్రైవేట్ ప్లేస్. మావయ్య అత్తా నా ఎదురుగా కూర్చున్నారు. 

[venkujkc1984]

లంచ్ ఆర్డర్ వచ్చింది. రకరకాల వంటకాలు.

"వావ్! ఎంత బాగుందో" అన్నాను నేను ఉత్సాహంగా.
 
మావయ్య నవ్వాడు. "నీ ఇష్టమైనవన్నీ నీ ఎదురుగానే పెట్టించాను చూడు!"
 
అందరం నవ్వుకుంటూ, ఉల్లాసంగా మాట్లాడుకుంటూ భోజనం ముగించాం. ఇప్పుడు మావయ్య మళ్ళీ ఏదో ఆర్డర్ ఇచ్చాడు. కొద్దిసేపటికి మళ్ళీ టేబుల్ నిండా డిజర్ట్స్.

మావయ్య డిషెస్ వైపు చూపిస్తూ “రవీ ఇప్పుడు చూడు నీకు ఇష్టమైన డిసర్ట్స్ అన్నీ నీ ముందే ఉన్నాయి.” అని వివరించడం మొదలుపెట్టాడు. 

మావయ్య అత్త వైపు చూసి "వల్లీ, ఈ రోజు రవి పుట్టినరోజు కదా. ఇవన్నీ నువ్వే నీ చేతులతో రవికి వడ్డించు. వాడికి ఇష్టమైనవన్నీ."
నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

అత్త నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో గందరగోళం, మరియు... ఒక మౌనమైన అంగీకారం కలిసి ఉన్నాయి.

"సరే" అంది ఆమె మెల్లగా. 

మావయ్య ఫస్ట్ ఖీర్ వడ్డించు.

"ఖీర్... ఎంత తీయగా, ఎంత వెచ్చగా ఉంటుందో! ప్రతీ ముద్దలో ఒక ప్రత్యేకమైన ఆనందం" అన్నాడు మావయ్య ఖీర్ వైపు చూపిస్తూ.

అత్త తల దించుకుని "ఇదిగో ఖీర్ తిను రవీ..." అంది. 

నా (మనసులో): "ఖీర్... అత్త పెదవులు కూడా ఇలాగే ఉంటాయి. ఈ ఖీర్ లో ఉన్నది పాల రుచి కాదు... అత్త పెదవుల యొక్క తీపి." 

ఆమె ఖీర్ నా నోటిలో పెట్టింది. 
ఆమె శ్వాస నా ముఖానికి తగులుతోంది. ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి. "చాలా బాగుంది అత్తా" అన్నాను నేను.

దాని తర్వాత మావయ్య "ఇవి చూడు రవీ... గులాబ్ జామ్ లు... ఎంత బాగున్నాయో. నోరూరుతోందా. నోట్లో పెట్టగానే కరిగిపోతుంది. ఎంత తీయగా ఉంటుందో!" అన్నాడు ఆయన ఒక బౌల్ లో ఉన్న రెండు గులాబ్ జామ్ లని చూపిస్తూ.
 
నా కళ్ళు అత్త వైపు మెల్లగా జారాయి. ఆమె గుండ్రని, నిండుగా ఉన్న వక్షోజాలు నా మనసులో మెదిలాయి. 

“వల్లీ రవికి గులాబీ జాములు పెట్టవోయ్” అన్నాడు.

ఇప్పుడు అత్త గులాబ్ జామ్ గిన్నె తీసుకుని నా దగ్గరకు వచ్చింది. ఆమె చేతిలో చెంచా ఉంది.

నేను ఆ గులాబ్ జామ్ ని చూశాను - గుండ్రంగా, మృదువుగా. నా మనసులో అత్త వక్షోజాలు మెదిలాయి.

ఆమె మెల్లగా నా నోటి దగ్గరకు చెంచా తెచ్చింది. "తీస్కో రవీ" అంది ఆమె గొంతులో వణుకుతో. నేను నోరు తెరిచాను. ఆమె నా నోటిలో గులాబ్ జామ్ పెట్టింది. ఆమె వేళ్ళు నా పెదవులకు తాకాయి.

నా (మనసులో): "గులాబ్ జామ్... గుండ్రంగా, మృదువుగా, తీయగా... అత్త వక్షోజాలు కూడా ఇలాగే ఉంటాయి. గుండ్రని ఆకారం, మృదువైన స్పర్శ, తీయని ఆకర్షణ. ఈ చెంచాలో ఉన్నది గులాబ్ జామ్ కాదు... అత్త వక్షోజాల రహస్యం."

"ఇది కూడా" అంది ఆమె మెల్లగా, రెండవ గులాబ్ జామ్ కూడా నా నోటి దగ్గరకు తెచ్చి. 

తర్వాత "ఇంకా ఉంది చూడు... రసమలై... ఎంత తెల్లగా, ఎంత మెత్తగా ఉందో! పాలలో తేలుతూ ఉంటుంది. చూడగానే నోరూరిస్తుంది" అన్నాడు మావయ్య రసమలై వైపు చూపిస్తూ.


నా (మనసులో): "తెల్లగా, మెత్తగా, పాలలో తేలుతూ... ఇది నిజంగా రస్మలాయ్ గురించేనా? లేక మావయ్యకు తెలియకుండా వేరే దాని గురించి మాట్లాడుతున్నాడా?"

అత్త కొంచెం తల దించుకుని నవ్వింది. ఆమె ముఖం కాస్త ఎర్రబడినట్లు అనిపించింది. ఆమె రసమలై తీసుకువచ్చింది. 

"ఇదిగో రవీ" అంది ఆమె.

నా (మనసులో): "రసమలై... తెల్లగా, మెత్తగా, పాలలో తేలుతూ... అత్త ఎద పొంగుల రంగు కూడా ఇలాగే ఉంటుంది. లేత రంగు చీరలో, మెత్తని జాకెట్లో, ఆమె వక్షోజాలు పాలలా తేలుతూ ఉంటాయి. ఈ రసమలై లో ఉన్నది పాల రుచి కాదు... అత్త శరీరం యొక్క మృదుత్వం."

ఆమె రసమలై నా నోటిలో పెట్టింది. ఆమె వేళ్ళు నా నాలుకకు తాకాయి. నా శరీరం అంతా వణికింది.

తర్వాత "ఇది చూడు... జిలేబి... చూడు రవీ... ఎంత గుండ్రంగా, మధ్యలో ఎంత లోతైన గుంత ఉందో!  ఎంత రుచిగా ఉంటుందో!" అన్నాడు మావయ్య జిలేబి ని చూపిస్తూ.

నా కళ్ళు అత్త నాభి వైపు జారాయి. ఆమె చీర జారి, ఆమె లోతైన, అందమైన నాభి కొంచెం కనిపిస్తోంది.

ఆపై జిలేబి వచ్చింది. ఆరెంజ్-రెడ్ రంగులో, మెలికలు తిరిగి, మధ్యలో లోతైన గుంతతో. "జిలేబి తిను రవీ" అంది ఆమె.
నా కళ్ళు ఆ జిలేబి మీద ఆగిపోయాయి. ఆ మెలికలు తిరిగిన ఆకారం, మధ్యలో ఉన్న లోతైన గుంత, ఆ ఆరెంజ్-రెడ్ రంగు...

నా (మనసులో): "జిలేబి... మెలికలు తిరిగి, మధ్యలో లోతైన గుంత, ఆరెంజ్-రెడ్ రంగు... అత్త నాభి కూడా ఇలాగే ఉంటుంది. గుండ్రని ఆకారం, మెలికలు తిరిగిన లోపలి భాగం, మధ్యలో లోతైన గుంత. ఆ గుంతలోకి చూస్తే... లోతుగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. ఈ జిలేబి లో ఉన్నది తీపి రసం కాదు... అత్త నాభి యొక్క లోతు. ఆ నాభి గుంతలో నా నాలుకను దూర్చి, ఆ తీపి రసాన్ని తాగాలనిపిస్తోంది."

ఆమె జిలేబి నా నోటిలో పెట్టింది. ఆమె వేళ్ళు నా పెదవుల చుట్టూ తిరిగాయి. నా నాలుక ఆ జిలేబి మెలికలను, మధ్యలో ఉన్న గుంతను అన్వేషిస్తోంది.

అది అయ్యాకా మావయ్య “ఓహో రవీ ఇప్పుడు అన్నింటికీ మించి, ఇది చూడాలి... రసగుల్లా" అన్నాడు మావయ్య ఒక రసగుల్లా ని చూపిస్తూ. "ఎంత మృదువుగా, ఎంత రసంగా ఉందో చూడు! లోపల తీపి రసం నిండుగా ఉంటుంది. కొంచెం నొక్కగానే బయటకు వస్తుంది. ఎంత సున్నితంగా ఉంటుందో!"

నా శరీరం అంతా ఒక్కసారిగా వణికింది. రసగుల్లా - మృదువుగా, రసంగా, లోపల తీపి రసం, నొక్కగానే బయటకు వస్తుంది...

నా (మనసులో): "దేవుడా... రసగుల్లా... మృదువుగా, రసంగా, లోపల తీపి రసం నిండుగా, నొక్కగానే బయటకు వస్తుంది... మావయ్య ఇది కేవలం డిష్ గురించి మాట్లాడుతున్నాడా? లేక...  ఆమె స్త్రీత్వం గురించా?"

అత్త ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడిపోయింది. ఆమె కళ్ళు కిందకు వాలి ఉన్నాయి. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి.

ఆమె రసగుల్లా వణుకుతున్న చేతులతో నా నోటిలో పెట్టింది. ఈసారి ఆమె వేలు నా నాలుక మీద ఎక్కువ సేపు ఉంది. నా శరీరం అంతా వేడి సెగలు రేగుతున్నాయి. 

నా శరీరం అంతా వణుకుతోంది. ప్రతి డిష్ నాకు అత్త శరీరంలోని ఏదో ఒక భాగాన్ని గుర్తుకు తెచ్చింది. ఖీర్ - పెదవులు, గులాబ్ జామ్ - వక్షోజాలు, జిలేబి - నాభి, రసగుల్లా - ఆమె స్త్రీత్వం.

అప్పుడే మావయ్య ఫోన్ మోగింది. "సారీ, ఒక ముఖ్యమైన కాల్, రెండు నిమిషాల్లో వస్తాను" అని లేచి బయటకు వెళ్ళాడు.

అప్పుడు నేను "అత్తా, ఇవన్నీ చాల బాగున్నాయి అత్తా." అన్నాను నేను ఆమె వైపు చూస్తూ. ఆమె నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన సిగ్గు.

"అవును..." అంది ఆమె మెల్లగా.

ఆమె ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడింది. "రవీ..." అంది ఆమె మెల్లగా.
"రవీ... చాలా" అంది ఆమె మెల్లగా. "ఇంకా... ఇంకా తినాలని ఉందా?"

"అవును అత్తా" అన్నాను నేను. "నీ చేతులతో... ఎప్పుడూ... ఎప్పుడూ... నాకు కావాలి."

ఆమె నవ్వింది. ఒక అందమైన, మృదువైన నవ్వు. "సరే రవీ... సరే" అంది ఆమె.

అత్త నా వైపు చూసి నవ్వింది. "ఈ రోజు నువ్వు ఎంత యాక్టివ్ గా ఉన్నావో! ఎప్పుడూ ఇంతలా మాట్లాడవు కదా. ఇవాళ ఏంటి" అంది కొంటెగా.

"పుట్టినరోజు కదా అత్తా, ఒక్క రోజైనా జోష్ గా ఉండాలి కదా!" అన్నాను నవ్వుతూ. "అసలు ఈ రోజు నీతో కలిసి తిరగడం, మాట్లాడడం చూస్తుంటే... నాకు పుట్టినరోజు అన్న సంగతే మర్చిపోతున్నాను!"

అత్త ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది. "ఛీ, ఏమి మాటలు రవీ!" అంది సిగ్గుతో.

"సారీ సారీ అత్తా, నేను ఇవాళ ఎందుకో ఎక్కువగా మాట్లాడేస్తున్నా" అన్నాను నవ్వుతూ. "కానీ నిజంగా, ఈ రోజు నీ దగ్గర ఉంటే, నాకు మాటలు వచ్చేస్తున్నాయి ఎందుకో."

అత్త నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక ప్రశ్న ఉంది, కానీ అదే సమయంలో ఒక మౌనమైన అంగీకారం కూడా. అత్త నా వైపు చూసింది. "నువ్వు ఈ రోజు చాలా మారిపోయావు రవీ" అంది మెల్లగా.

"మారలేదు అత్తా. నిజం చెబుతున్నాను" అన్నాను మెల్లగా. "ఈ రోజు నా పుట్టినరోజు. నీతో ఇలా ఉండడం తప్పు కాదు కదా!"
ఆమె ముఖం ఒక్కసారిగా ఎర్రబడింది. "రవీ!" అంది తక్కువ స్వరంతో.

"నిజం అత్తా. నీ దగ్గర ఉంటే నాకు మాటలు వస్తాయి, జోష్ వస్తుంది. నీతో మాట్లాడుతుంటే సమయమే తెలియడం లేదు" అన్నాను.

"నువ్వు ఎందుకో చాలా తేడాగా ఉన్నావు ఈ రోజు. ఏమైంది సార్ కి" అంది ఆమె నవ్వుతూ.

"నీ వల్లే అత్తా..." అన్నాను.

అత్త "సరే, ఇంక మాటలు చాల్లే, ఇంకేమైనా మిగిలితే తినేయ్" అంది.

నేను నవ్వాను. "నువ్వు కూడా తినేయ్. నీకు నచ్చింది తీసుకో" అని ఒక రసమలై తీసి ఆమె ప్లేట్ లో పెట్టాను.

ఆమె చేతితో తీసుకుంటుండగా, నా వేళ్ళు ఆమె వేళ్ళకు తాకాయి. ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది, కానీ చేతిని వెనక్కి తీసుకోలేదు.
అప్పుడే మావయ్య తిరిగి వచ్చాడు. 

ఆయన ముఖంలో కాస్త ఆందోళన కనిపిస్తోంది.

"సారీ రవీ, వల్లీ... నాకు ఒక అర్జెంట్ పని వచ్చింది. ఇప్పుడే బయలుదేరాలి" అన్నాడు ఆయన. నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. 

అత్త ముఖంలో నిరాశ స్పష్టంగా కనిపించింది.
"ఏంటండీ? ఈ రోజు రవి పుట్టినరోజు కదా, సాయంత్రం వరకు ఉండకూడదా? మనం కలిసి బీచ్ లో గడుపుదాం అనుకున్నాం కదా" అంది అత్త బ్రతిమాలినట్లుగా.

"వల్లీ, చాలా అర్జెంట్. సారీ చెప్పాలి. కానీ మీరిద్దరూ మిస్ అవ్వకండి. ప్లీజ్ ఎంజాయ్ చేయండి" అన్నాడు మావయ్య. 
ఆయన నా వైపు తిరిగి, "రవీ, డిసప్పాయింట్ అవ్వకు. నువ్వు ఎంజాయ్ చేయి. అత్త నీతో ఉంటుంది. మీరిద్దరూ సాయంత్రం వరకు బీచ్ లో గడపండి. నేను రాత్రి పది అలా వస్తాను." అన్నాడు.
"సరే మావయ్య, పర్లేదు. పని చూసుకో" అన్నాను. నేను బయటకు సాధారణంగా కనిపించడానికి ప్రయత్నిస్తూ. కానీ నా లోపల ఒక పెద్ద తుఫాను రేగుతోంది.

మావయ్య వెళ్ళిపోయాడు. మేము ఇద్దరం మాత్రమే మిగిలాం.
అత్త ముఖంలో ఇంకా నిరాశ కనిపిస్తోంది. "ఎప్పుడూ ఇలాగే. పని పని అంటూ ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోతారు" అంది మెల్లగా.

"అత్తా, పర్లేదులే. మనం ఎంజాయ్ చేద్దాం" అన్నాను నేను ఆమె చేతిని మెల్లగా పట్టుకుని. ఆమె నా వైపు చూసింది. "సరే, వెళ్దాం" అంది ఆమె లేచి నిలబడుతూ.

[venkujkc1984]

బీచ్‌లో నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా, సముద్రపు గాలి ఆహ్లాదకరంగా వీస్తోంది. మేమిద్దరం పక్కపక్కనే నడుస్తున్నాము. కానీ మా మధ్య మాత్రం నిశ్శబ్దం.

అక్కడ చాలా మంది జంటలు జంటలుగా సముద్రాన్ని ఆ వాతావరణాన్నీ ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు. అలా నడుస్తుంటే కొంచెం దూరంలో ఒక జంట కనిపించింది. యువకుడు, అతని కంటే వయసులో పెద్దదైన స్త్రీ. ఆమె అతని భుజం మీద తల వాల్చి ఉంది, అతను ఆమె నడుము చుట్టూ చేయి వేసి ఉన్నాడు అప్పుడప్పుడు అతను ఆమె మెడ మీద ముద్దు పెట్టుకుంటున్నాడు, ఆమె సిగ్గుతో తప్పించుకుంటూ నవ్వుతోంది.

అత్త ఆ జంట వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఆశ్చర్యం, కానీ అదే సమయంలో ఒక వింతైన ఆసక్తి కూడా కనిపించింది.
"అదేంటి రవీ... ఆ ఆవిడ ఆ కుర్రాడితో అలా చేస్తోంది?" అంది ఆమె, ఆశ్చర్యంగా.

నేను ఆ జంట వైపు చూశాను. నా మనసులో ఒక ధైర్యం మెదిలింది. ఊరు కాని ఊరు, మావయ్య లేడు, అత్త కూడా మంచి మూడ్‌లో ఉన్నట్లు ఉంది - ఇదే  మాట్లాడటానికి సరైన సమయం. 
"ఆ... వాడి అదృష్టం అత్తా" అన్నాను నేను చిరునవ్వుతో. "ఆవిడ కత్తిలా వుంది. ఇప్పుడు ఇదే ట్రెండ్. చిన్నవాళ్ళు పెద్దవాళ్ళతో, పెద్దవాళ్ళు చిన్నవాళ్ళతో." 

అత్త నా వైపు తిరిగి చూసింది. ఆమె మోచేతితో నాను నెమ్మదిగా పొడిచింది. "ఛీ! ఏంటి రవీ, మీ వయసు వాళ్ళు ఇలాగే మాట్లాడుకుంటారా వేరే వాళ్ళని చూసి?" అంది ఆమె, కానీ ఆమె పెదవుల మీద ఒక చిరునవ్పు ఆడుతోంది. 

నేను నా నాలిక కరుచుకున్నాను. పట్టు తప్పినందుకు నాలో నేను నవ్వుకున్నాను.
"ఆ... నేను కాదు లే అత్తా. మా ఫ్రెండ్స్ అంటూ ఉంటారు. నేను బుద్ధిమంతుడిని, ఏదో అలా నోరు జారిపోయింది. క్షమించు" అన్నాను నేను నవ్వుతూ. 

అత్త కొంటెగా నవ్వింది. ఆమె నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూసింది. "నాకు తెలుసులే నువ్వు ఎంత బుద్ధిమంతుడివో, ఇవాళే అర్థమవుతోంది." అంది ఆమె. 

ఆమె గొంతులో ఒక చిలిపిదనం ఉంది. "అయినా 'ఆంటీ' అని వింటూ ఉంటాను. ఆంటీల మీద మోజు ఎందుకు ఉంటుంది కొంత మంది కుర్రాళ్ళకి? ఏమిటి వారిలో అంత ప్రత్యేకత?" 

ఆ ప్రశ్న నాకు ఒక బంగారు అవకాశంలా అనిపించింది. నేను కొంచెం ఆలోచించినట్లు నటించాను. "అయ్యో నీకేం తెలుసు అత్తా ఆంటీల గ్లామర్, పాపులారిటీ?" అన్నాను నేను నవ్వుతూ. "ఎందుకు అంటావా? ఆంటీలు చక్కగా నిండుగా ఉంటారు చూడటానికి... ప్రతి వంపులోనూ ఒక ఆర్ట్ ఉంటుంది."
ఆ మాటకి అత్త సిగ్గుపడి తలదించుకుని నవ్వింది. ఆమె తన పైట కొంచెం పక్కకి జారిన విషయం గమనించలేదు. పైట పిన్ను పెట్టుకోనందువల్ల లూస్ గా ఉంది. దాని మహత్యం అన్నమాట ఇది. అప్పుడప్పుడు సర్దుకుంటూనే ఉన్నా, ఇప్పుడు మాత్రం అటు వైపు స్థనం బయటకి తొంగి చూస్తోంది. గుండ్రటి ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

నేను ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, నా మాటలు కొనసాగించాను. అత్త తన తలను కొంచెం వాల్చింది, నా దృష్టి అంతా తన జాకెట్ లోపలికి ఉంది.

"ఆంటీలు నిండుగా ఒంపులు తిరిగి, ఎత్తు, పల్లాలతో... చాలా సెక్సీగా ఉంటారు" అన్నాను నేను, ఆ మాట కావాలనే నొక్కి చెబుతూ. అత్త నా వైపు చూసింది. "ఆహా! బాగా అబ్జర్వ్ చేసినట్టున్నావే?" అంది ఆమె. కానీ ఆమె గొంతులో ఒక మార్పు గమనించాను. 

నేను మరింత ధైర్యం తెచ్చుకున్నాను. "అవును అత్తా. ఆ అనుభవం, ఆ పరిపక్వత ఎక్కడా దాగవు. అవి వాళ్ళ నడకలో, మాటలో, చిరునవ్వులో... ప్రతీ విషయంలోనూ స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి."  నేను ఆమె కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాను. "అందుకే అత్తా, కొద్దిమంది కుర్రాళ్ళు అమ్మాయిల కంటే కూడా ఆంటీల పట్ల ఎక్కువ ఆకర్షితులవుతారు. వాళ్ళలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ ఉంటుంది, అడుగడుగునా దగ్గర అవ్వాలనిపిస్తుంది..." 
"పైగా," అన్నాను నేను మరింత ముందుకు వెళ్తూ, "ఆంటీలకి కొన్ని విషయాలు అసలు చెప్పాల్సిన అవసరమే ఉండదు. వాళ్ళే అర్థం చేసుకుంటారు. ఆ నమ్మకం, ఆ చనువు దొరకడం చాలా అరుదు. వాళ్ళు ప్రతి మాటలోనూ, ప్రతి చూపులోనూ ఒక అర్థం ఉంటుంది."

అత్త నా భుజం మీద చిన్నగా కొట్టింది. "సరేలే రవీ. ఇంక చాలు నీ లెక్చర్లు. ఆ ఆంటీల కథలు. నీ పుట్టిన రోజు కాకపోయుంటేనా నీ మాటలకి ఖచ్చితంగా దెబ్బలు పడేవి." అంది నవ్వుతూ. కానీ ఆమె నవ్వు, ఆమె కళ్ళలోని మెరుపు, ఆమె గొంతులోని తేడా - అన్నీ ఒకే సమాధానం ఇస్తున్నాయి.

సముద్రపు గాలి మరింత బలంగా వీచింది. అత్త పైట మళ్ళీ జారింది, ఈసారి మరింత ఎక్కువగా. ఆమె ఎడమ వక్షోజం పూర్తిగా బయటకు కనిపించేలా ఉంది. నేను ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, "అత్తా, నీ పైట..." అన్నాను మెల్లగా. ఆమె గభాలున పైట సర్దుకుని “రవీ, ఉదయం చెప్పాను కదా మా బాధలు నీకు అర్థం కావు అని. పిన్ పెట్టుకోనివ్వలేదు చూడు నువ్వు”

అలా తిరుగుతూ మాట్లాడుకుంటూ సాయంత్రం 5 గంటలకు సముద్రం చూస్తూ, ఇసుకలో నడిచి, మేము ఇద్దరం ఒక స్నాక్స్ కౌంటర్ దగ్గరకు వచ్చాం.  

కౌంటర్ దగ్గర కూర్చున్నాం. బీచ్ గాలి చల్లగా వీస్తోంది, సూర్యాస్తమయం వెలుతురు మా ముఖాల మీద పడుతోంది. నేను ఆర్డర్ చేశాను - "రెండు ఆలూ సమోసాలు, ఒక క్రీమ్ బన్, మరియు మిర్చి బజ్జీ."

అత్త నా వైపు చూసింది. "ఎందుకు ఇన్ని?" అంది నవ్వుతూ.
"లేదు అత్తా... సమోసా, క్రీమ్ బన్ నాకు, మిర్చి బజ్జీ నీ కోసం" అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

కొన్ని నిమిషాల్లో ఆర్డర్ వచ్చింది. నేను ప్లేట్లను అమర్చాను - రెండు సమోసాలు ఒక ప్లేట్లో పక్కపక్కనే, వాటి దిగువన ఒక క్రీమ్ బన్, మధ్యలో స్లైస్ చేసి, లోపల తెల్లని క్రీమ్ నిండుగా.

"అత్తా, చూడు" అన్నాను నేను సమోసాల వైపు చూపిస్తూ. "కుర్రాళ్ళు ఎప్పుడూ ఇలాంటి స్నాక్సే ఆర్డర్ చేస్తారు. రెండు సమోసాలు పక్కపక్కనే."

అత్త అమాయకంగా చుట్టూ చూసింది. అక్కడ కొద్దిమంది మాత్రం నేను చెప్పినట్లే సమోసాలు ఆర్డర్ చేసుకున్నారు. నా వైపు చూసి, "ఎందుకు రవీ? అవే ఎందుకు?" అంటూ ఆమె కళ్ళు సమోసాల మీద ఆగిపోయాయి.

నేను నవ్వాను. "అత్తా... రెండు పెద్ద సమోసాలు పక్కపక్కనే ఉంటే... ఎంత అందంగా ఉంటాయో చూడు. గుండ్రగా, పొగరుగా, నిండుగా నిలబడి ఉన్నాయి. హహ్హా కుర్రాళ్లకు ఇవి చాలా ఇష్టం. అర్థమైందా..."

నా మాటలలోని అర్థం అత్తకి అర్థమైంది. ఆమె ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది. "రవీ... ఏం మాట్లాడుతున్నావు?" అంది సిగ్గుతో, కానీ ఆమె కళ్ళు ఇంకా సమోసాల మీదనే ఉన్నాయి. 

నేను ఇప్పుడు చేతితో ఒక సమోసా తీసుకున్నాను. అత్త నా వైపు చూస్తోంది. నేను దానిని నెమ్మదిగా నా పెదవుల దగ్గరకు తెచ్చాను. ఆమె కళ్ళు నా పెదవుల మీద ఆగిపోయాయి.

నా పెదవులతో ఆ సమోసా శీర్షం నోట్లోకి తీసుకుని అత్త కళ్ళలోకి చూస్తూ ఒక్కసారి కొరికాను. అత్త ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది. ఆమె తన చూపును తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ ఆమె చూపు మళ్ళీ నా పెదవుల మీదకే చేరింది.

"నిజం చెబుతున్నాను అత్తా" అన్నాను. "అది సరేలే, ఇంకా ఇది చూడు... ఈ క్రీమ్ బన్. మృదువైన బన్, మధ్యలో స్లైస్ చేస్తే... లోపల తెల్లని క్రీమ్ నిండుగా. ఎంత సాఫ్ట్ గా, ఎంత తీయగా ఉంటుందో! ఇది కూడా చాలా మాకు చాలా ఇష్టం."
అత్త ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడిపోయింది. 

నేను క్రీమ్ బన్ తీసుకున్నాను. అత్త  నా వైపు చూస్తోంది, ఆమె కళ్ళు పెద్దవిగా ఉన్నాయి. నేను బన్ ని నా పెదవుల దగ్గరకు తెచ్చాను. నేను నా నాలుకతో బన్ చీలిక లోపలికి దూర్చాను. నా నాలుక తెల్లని క్రీమ్ ని తాకింది. నేను దానిని నెమ్మదిగా, నాకుతున్నాను. నా కళ్ళు ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి. నా పెదవులు క్రీమ్ తో ఉన్నాయి.

ఆమె నా ఛాతీ మీద కొట్టింది. "ఛీఛీ! రవీ! ఏం మాట్లాడుతున్నావు? ఇలాంటివి ఎక్కడ నేర్చుకున్నావు?" అంది సిగ్గుతో, కానీ ఆమె కళ్ళలో ఒక చిలిపి నవ్వు ఉంది.

"అత్తా, ఇంకా ఉంది" అన్నాను నేను మిర్చి బజ్జీ వైపు చూపిస్తూ. "ఇప్పుడు నీకు ఆర్డర్ చేసినది చూడు... ఒక పెద్ద మిర్చి బజ్జీ. పొడవుగా, మధ్యలో మిర్చి నిండుగా, బయట క్రిస్పీగా..."

అత్త కి నా భావం పూర్తిగా అర్థమైంది. ఆమె ముఖం మరింత ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్ళు మిర్చి బజ్జీ వైపు చూశాయి, ఆపై నా కళ్ళలోకి చూశాయి. ఆమె పెదవులు కొంచెం విచ్చుకున్నాయి.
"ఆపు రవీ! ఇంక మాట్లాడకు!" అంది ఆమె నవ్వుతూ, నన్ను మళ్ళీ కొట్టింది. "నాకు ఏదీ వద్దు. నేను తినను."

"అత్తా, ప్లీజ్..." అన్నాను నేను బ్రతిమాలుతూ, నా గొంతులో నిజమైన ఆర్తి ఉంది. "నీ కోసమే ఆర్డర్ చేశాను. చూడు, ఎంత పొడవుగా ఉందో, కొరుక్కు తినడానికి ఎంత బాగుందో… నీకు నోరూరటంలేదా...".

"రవీ! చాలు!" అంది ఆమె గట్టిగా, కానీ ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన మత్తు ఉంది. ఆమె కళ్ళు మళ్ళీ మిర్చి బజ్జీ వైపు చూశాయి. ఆమె చేతులు టేబుల్ మీద ఉన్నాయి, వేళ్ళు కొంచెం వణుకుతున్నాయి.
నేను నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాను. ఆమె ముఖం చూశాను - సిగ్గు, భయం, గందరగోళం, మరియు... ఒక తెలియని ఆకర్షణ. ఆమె శ్వాస వేగవంతమవుతోంది. ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూశాయి, ఆపై మళ్ళీ మిర్చి బజ్జీ వైపు చూశాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "నీ కోసమే… నా పుట్టినరోజు కదా, నా ఆర్డర్ నువ్వు తినకపోతే, నాకు బాధగా ఉంటుంది."
అత్త కొన్ని క్షణాలు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, ఆపై తెరుచుకున్నాయి. ఆమె ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుంది.

"సరే..." అంది ఆమె మెల్లగా, గొంతులో వణుకుతో. "తింటాను... కానీ నువ్వు చాలా మారిపోయావు."

ఆమె మిర్చి బజ్జీ తీసుకుంది. ఆమె వేళ్ళు దానిని తాకాయి, మెల్లగా పైకి తీసుకుంది. ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూశాయి - ఒక ప్రశ్న, ఒక భయం, ఒక ఆశ.

నేను కూడా ఆశగా ఆమె వైపు చూస్తున్నాను.
ఆమె మిర్చి బజ్జీని నెమ్మదిగా నోటి దగ్గరకు తీసుకుంది. ఆమె పెదవులు దానిని తాకాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి. ఆమె ఒక చిన్న ముక్క కొరికింది.

ఆమె పెదవులు మెల్లగా కదిలాయి. ఆమె ముఖం మీద ఒక వింతైన భావం కనిపించింది.

"ఎలా ఉంది అత్తా?" అన్నాను నేను మెల్లగా.

ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె నా వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక లోతైన మెరుపు ఉంది. "బాగుంది..." అంది. ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన మత్తు ఉంది. "కానీ... నువ్వు చాలా తుంటరి వాడివి."

నేను నవ్వాను. "నీ వల్లే అత్తా. నిన్ను చూస్తే...."

అత్త నా వైపు చూసింది. "రవీ... నువ్వు ఇవాళ చాలా మారిపోయావు. పుట్టిన రోజనా" అంది మెల్లగా.

ఆమె మళ్ళీ ఒక ముక్క తిన్నది. ఈసారి ఆమె కళ్ళు మూసుకోలేదు. ఆమె నా కళ్ళలోకి చూస్తూ తింటున్నాది.

నేను ఆమెను చూశాను - ఆమె తినే విధానం, ఆమె పెదవుల కదలిక అన్నీ నాలో ఒక మంటను రేపాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "మొత్తం తినేయ్. అంతా నీ కోసమే."

ఆమె నవ్వింది. "సరే రవీ... ఇంక చాలు సరేనా." అని తినడం పూర్తి చేసింది. 

చీకటి పడుతోంది. బీచ్ లైట్స్ వెలుగుతున్నాయి.
"ఇంక హోటల్ కి వెళ్దాం" అంది అత్త మెల్లగా.

మేము లేచి నడవడం మొదలుపెట్టాం. మేము హోటల్‌కి తిరిగి వచ్చాం.

[venkujkc1984]

Hi, 

I can understand that these episodes are not meeting expectations of some of the readers. Sorry for that and I appreciate you brought up. 

But Please understand how can I write the needed episode between Ravi and Valli without foundation being set and as this is bit sensitive too.

I am not that expert or even experienced writer to complete this in one fast track episode like Ravi came, he hugged her and she surrendered and they both had.

But I sincerely appreciate your inputs and consider. 

NOTE: Your expectations will be fulfilled in the Resort for sure.

Do share your thoughts. 

[venkujkc1984]

8.3 రవి పుట్టిన రోజు సాయంత్రం 

 

మేము స్నాక్స్ కౌంటర్ నుండి లేచి, హోటల్ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాం. చీకటి పడుతోంది, బీచ్ లైట్స్ వెలుగుతున్నాయి. మా మధ్య దూరం చాలా తక్కువగా ఉంది - మా భుజాలు తాకుతున్నాయి. అత్త నడుస్తూ ఉంటే, ఆమె ముఖం మీద ఇంకా ఆ సిగ్గు, ఆ చిలిపి నవ్వు కనిపిస్తోంది. సమోసా, మిర్చి బజ్జీ గురించి నేను చెప్పిన మాటలు ఆమె మనసులో ఇంకా తిరుగుతున్నాయని అనిపిస్తోంది.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "ఈ రోజు నీతో గడపడం, నీతో మాట్లాడడం, నీ చిరునవ్వు చూడడం... అన్నీ నాకు చాలా ప్రత్యేకంగా అనిపిస్తోంది" అన్నాను నేను ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. కానీ ఆమె నవ్వు, ఆమె కళ్ళలోని మెరుపు మాత్రం అలాగే ఉన్నాయి.

మేము హోటల్‌కి చేరుకున్నాం. లాబీ గుండా వెళ్ళి, మా రూమ్ కి వెళ్ళాం. తలుపు తెరిచాను. గదిలో ఏసీ చల్లదనం మాకు స్వాగతం పలికింది. అత్త లోపలికి వెళ్ళి, బెడ్ మీద కూర్చుంది. ఆమె ముఖం మీద ఇంకా ఆ వింతైన మెరుపు ఉంది - సిగ్గు, ఆనందం, మరియు ఒక తెలియని ఆశ కలిసి ఉన్నాయి.

నేను నా బ్యాగ్ దగ్గరకు వెళ్ళాను. ఉదయం మావయ్య తీసుకువచ్చిన బైనాక్యులర్స్ అందులో ఉన్నాయి. నేను వాటిని బయటకు తీశాను.

"అత్తా..." అన్నాను నేను బైనాక్యులర్స్ చేతిలో పట్టుకుని. "బాల్కనీలోకి రా. సముద్రం, బీచ్, ఆకాశం... అన్నీ చూద్దాం. ఈ వ్యూ చాలా బాగుంటుంది ఇప్పుడు. సముద్రం, ఇసుక, అక్కడక్కడ ఉన్న పడవలు, బీచ్ లో నడుస్తున్న జంటలు... అన్నీ క్లియర్‌గా కనిపిస్తాయి."

ఆమె కళ్ళు మెరిశాయి. "సరే అయితే" అంది ఆత్రుతగా.

"రా అత్తా, బాల్కనీలోకి వెళ్దాం" అన్నాను నేను ఆమె చేతిని మెల్లగా పట్టుకుని.

ఆమె లేచి నా వెంట బాల్కనీలోకి వచ్చింది. బాల్కనీలో రెండు చైర్స్ ఉన్నాయి. నేను ఒక చైర్‌లో కూర్చుని, బైనాక్యులర్స్ నా కళ్ళ దగ్గరకు పెట్టుకున్నాను.

"చూడు అత్తా" అన్నాను నేను బైనాక్యులర్స్ ఆమె కళ్ళ దగ్గరకు పెడుతూ. "సముద్రం ఎంత అందంగా ఉందో చూడు."

నేను బైనాక్యులర్స్ తీసి, ఆమె కళ్ళ దగ్గరకు పెట్టాను. ఆమె సముద్రం వైపు చూస్తూ "వావ్! ఎంత క్లియర్‌గా కనిపిస్తోంది!" అంది ఆశ్చర్యంగా.

(అత్త మాత్రం తన అందంపై పడుతున్న నా చూపులను గుర్తించకుండా, ఆ తీరం నుంచి కనుల ముందు సాక్షాత్కరిస్తున్న విశాలమైన సముద్రాన్ని, ఆ సీనరీని హాయిగా ఆస్వాదిస్తోంది. చల్లని గాలికి ఆమె చీర కొద్దిగా పక్కకు జరగగా, జాకెట్‌లో దాగి ఉన్న ఆమె పరువాలు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.)

(నేను మాత్రం కళ్ళకెదురుగా ఉన్న ఈ అద్భుతమైన సీనరీ ఆస్వాదిస్తున్నాను.)

అత్త: "చూడు ఆ సముద్రంలో అలలు ఎలా పొంగుతున్నాయో? ఎంత అందంగా ఉన్నాయో కదా? దగ్గరగా కనిపిస్తున్నాయి"

నేను: (ఆమె వక్షోజాల వైపు నుంచే చూపు మరల్చకుండా, కొంటెగా) "ఔనత్తా చూస్తున్నా. అచ్చం పాల పొంగుల్లాగా ఎగసి పడుతున్నాయి, ఎంత అద్భుతంగా ఉన్నాయో కదా! దగ్గరగా ఉన్నాయి."

(నా మాటల్లో రెండు అర్థాలు అత్త గుర్తించలేదు. ఆమె చిరునవ్వు నవ్వి, మళ్ళీ సముద్రం వైపు చూసింది.)

కొంచెం సేపు ఆమె చూసింది. ఆపై నాకు ఇచ్చింది. "నువ్వు చూడు రవీ" అంది.

నేను బైనాక్యులర్స్ కళ్ళ దగ్గరకు పెట్టుకున్నాను. సముద్రం, ఇసుక, పడవలు... అన్నీ క్లియర్‌గా కనిపిస్తున్నాయి. నేను బైనాక్యులర్స్ ని మెల్లగా ఎడమ వైపుకు తిప్పాను.

అప్పుడు నా కళ్ళకు ఒక దృశ్యం కనిపించింది.

హోటల్‌కి దగ్గరలో ఉన్న మరొక అపార్ట్‌మెంట్ బిల్డింగ్. అందులో ఒక ఫ్లాట్ విండో తెరిచి ఉంది. లోపల ట్యూబ్‌లైట్ వెలుగుతోంది.

నా శ్వాస ఆగిపోయింది.

ఆ గదిలో ఒక స్త్రీ కనిపించింది. ఆమె పక్కన ఒక యువకుడు. ఆ యువకుడు ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకుని, ఆమె పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టుకుంటున్నాడు.

నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. నేను ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తూనే ఉన్నాను, కదలలేక పోతున్నాను.

ఆ యువకుడు ఆమె చీరను మెల్లగా లాగడం మొదలుపెట్టాడు. ఆమె ప్రతిఘటించలేదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ఆ ముద్దులను ఆస్వాదిస్తోంది. చీర జారిపోయింది, ఆమె ఇప్పుడు కేవలం జాకెట్ మరియు లంగాలో ఉంది.

ఆ యువకుడు ఆమెను మంచం మీద పడుకోబెట్టాడు. ఆమె మీదకి చేరి, ఆమె పెదవుల మీద, మెడ మీద, ఛాతీ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.

నా (మనసులో): "ఓహ్... ఇది కలా నిజామా? ఏం జరుగుతోంది?"

నేను ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తూనే ఉన్నాను. నా శరీరం అంతా వేడెక్కిపోయింది.

ఆ యువకుడు ఇప్పుడు ఆ స్త్రీ పెదవుల మీద నుండి కిందకు దిగాడు. ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు. ఆపై ఆమె ఛాతీ మీదకి వచ్చాడు. ఆమె జాకెట్ మీద నుంచే ఆమె వక్షోజాలను రుద్దుతున్నాడు, ముద్దులు పెడుతున్నాడు.

ఆ స్త్రీ కళ్ళు మూసుకుని, మెల్లగా మూలుగుతున్నట్లు కనిపించింది. ఆమె శరీరం ఆ యువకుడి స్పర్శకు స్పందిస్తోంది.

అత్త నా వైపు చూసింది. "ఏమైంది రవీ? ఏమిటి అంత ఎక్సైటింగ్ గా చూస్తున్నావు?" అంది ఆమె ఆసక్తిగా. "అక్కడ ఏముంది? నాకు కూడా చూపించు."

ఆమె నా చేతి నుండి బైనాక్యులర్స్ లాక్కోవడానికి ప్రయత్నించింది.

నేను ఒక క్షణం ఆలోచించాను. ఈ దృశ్యం నాకు మాత్రమే కాదు, అత్తకి కూడా చూపించాలి. ఇది ఆమెకు ఒక కొత్త అనుభవం, ఒక కొత్త ప్రపంచం.

"సరే అత్తా" అన్నాను నేను మెల్లగా. "కానీ... నువ్వు మరి సిద్ధంగా ఉండాలి."

"ఏమిటి అంత సీరియసా? చూపించు" అంది ఆమె నవ్వుతూ.

నేను బైనాక్యులర్స్ ఆమె కళ్ళ దగ్గరకు పెట్టి, మెల్లగా ఆ ఫ్లాట్ వైపు తిప్పాను.

అత్త చూడటం మొదలుపెట్టింది.

మొదట ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. కానీ కొన్ని క్షణాల తర్వాత, ఆమె శ్వాస వేగం పెరగడం గమనించాను.

ఆమె చూపులో ఆ యువకుడు ఇప్పుడు ఆ స్త్రీ నాభి మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు. ఆమె జాకెట్ హుక్స్ విప్పుతున్నాడు. ఆమె వక్షోజాలను రెండు చేతులతో పిసుకుతున్నాడు. ఆ యువకుడు ఇప్పుడు ఆ స్త్రీ జాకెట్ పూర్తిగా విప్పేస్తున్నాడు. ఆమె వక్షోజాలు బయటపడ్డాయి. ఆ యువకుడు ఆమె వక్షోజాల మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు, చీకుతున్నాడు.

అత్త బైనాక్యులర్స్ ని హఠాత్తుగా కళ్ళ నుండి తీసేసింది. "ఛీఛీ! రవీ! ఏంటిది?" అంది ఆమె ముఖం ఎర్రగా చేసుకుని.

"ఏమిటి అత్తా?" అన్నాను నేను అమాయకంగా నటిస్తూ.

"అక్కడ... అక్కడ ఏం చేస్తున్నారు?" అంది ఆమె సిగ్గుతో.

"ఏం చేస్తున్నారా? నాకంటే అనుభవం లేదు, నీకు తెలుసు కదా. నన్ను అడుగుతున్నావేంటి" అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

"కానీ... ఇది... ఇది చూడటం తప్పు కదా!" అంది ఆమె.

"నేనేమీ ప్లాన్ చేసి చూస్తున్నాననుకున్నావా, నేనేదో కెరటాలు చూద్దాం అనుకున్నా అంతే. మనకి ఇలా రాసిపెట్టి ఉంది అంతే. ఇదేమీ తప్పు కాదు అత్తా. వాళ్ళు వాళ్ళ గదిలో ఉన్నారు, మనం మన గదిలో ఉన్నాం. వాళ్ళకి తెలియదు మనం చూస్తున్నామని" అన్నాను.

అత్త ఏమీ మాట్లాడలేదు. కానీ ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన మెరుపు ఉంది.

నేను మళ్ళీ బైనాక్యులర్స్ కళ్ళ దగ్గరకు పెట్టుకున్నాను.

ఆ యువకుడు ఆమె వక్షోజాల మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు, చీకుతున్నాడు.

నా శరీరం అంతా వణుకుతోంది. నా మగతనం పూర్తిగా దృఢంగా మారింది.

"రవీ... చాలు... నువ్వు అలా చూడకు" అంది అత్త నా కళ్ళ మీద చేయి వేస్తూ.

"అత్తా... నువ్వు చూడవు… నన్ను చుడనివ్వవు" అన్నాను నేను ఆమె చేతిని తీసేస్తూ.

"ఛీ! రవీ, నువ్వు నక్క తోక తొక్కినట్లున్నావ్ ఇవాళ. పుట్టినరోజు కాబట్టి సరిపోయింది. లేకపోతేనే నా విశ్వరూపం చూసేవాడివి" అంది, కానీ ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన మత్తు ఉంది.

“అత్తా నీ విశ్వరూపం చూడాలని ఆశగా ఉంది అత్తా” అని నేను మళ్ళీ చూశాను. ఆమె మోచేత్తో నన్ను పొడిచింది.

లోపల కనిపిస్తున్న దానికి నా శ్వాస ఆగిపోయింది. నా శరీరం అంతా వేడెక్కి పోయింది.

అప్పుడు, హఠాత్తుగా...

ఆ యువకుడు ఆ గది కిటికీ వైపు చూసాడు. ఆ విండో కర్టెన్ తెరిచి ఉందని గమనించాడు. ఆమె లేచి, కర్టెన్ దగ్గరకు వెళ్ళి, దాన్ని మూశాడు.

విండో మూసుకుపోయింది. దృశ్యం కనిపించడం ఆగిపోయింది.

"అయ్యో!" అన్నాను నేను నిరాశగా.

నా ఉత్తేజం ఒక్కసారిగా తగ్గిపోయింది. నేను బైనాక్యులర్స్ అత్తకి ఇచ్చాను.

"ఏమైంది రవీ? ఏమీ కనిపించడం లేదా? హహహ" అంది ఆమె బైనాక్యులర్స్ తీసుకుంటూ.

అత్త బైనాక్యులర్స్ కళ్ళ దగ్గరకు పెట్టుకుని చూసింది. "అయిందా? అబ్బాయిగారి ఉబలాటం తీరిందా" అంది 

ఆమె ఒక వింతైన చిరునవ్వుతో.

“ఇక బీచ్, కెరటాలు చాలుగానీ, వెళ్లి ఫ్రెష్ అప్ అయ్యి రా చెప్తా.” అంది బైనాక్యులర్స్ పక్కన పెడుతూ. నేను లేచి నిలబడ్డాను. "సరే అత్తా" అన్నాను. కానీ నా మనసులో ఒక ఆలోచన మెదిలింది.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "ఒక విషయం... నేను నీ కోసం ఒక మెరూన్ రంగు చీర కొన్నాను కదా. నా పుట్టినరోజు కాబట్టి... నువ్వు ఆ చీర కట్టుకుంటే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంటుంది." 

"సరే రవీ... నీ పుట్టినరోజు కదా. నువ్వు మరీ మరీ ఇష్టపడి కొన్నావు. ఆ చీర కట్టుకుంటానులే." అంది ఆమె మెల్లగా, తల దించుకుని.

"థాంక్ యూ అత్తా!" అన్నాను నేను నవ్వుతూ. "సరే... వెళ్లి ఫ్రెష్ అవ్వు" అంది ఆమె నవ్వుతూ. మేము ఇద్దరం మా మా గదులలోకి వెళ్ళాం. 

అరగంట తర్వాత - కేక్ కటింగ్ 

నేను నా గదిలో ఫ్రెష్ అయి, కొత్త బట్టలు వేసుకుని బయటకు వచ్చాను. హాల్ లో ఒక చిన్న టేబుల్ మీద పుట్టినరోజు కేక్ ఉంది - చాక్లేట్ కేక్, దాని మీద "Happy Birthday Ravi" అని రాసి ఉంది. పక్కన కొన్ని క్యాండిల్స్ వెలుగుతున్నాయి.

అప్పుడే అత్త గది తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం వినిపించింది.

నేను తిరిగి చూశాను.

నా శ్వాస ఆగిపోయింది.

అత్త మెరూన్ రంగు చీరలో కనిపించింది. మెరూన్ రంగు ఆమె తెల్లని చర్మానికి, ఆమె నల్లని జుట్టుకు, ఆమె కళ్ళలోని మెరుపుకు పర్ఫెక్ట్ కాంట్రాస్ట్ ఇస్తోంది. ఆ చీర అత్త శరీరానికి అచ్చంగా అమరి, అత్త నడుము వంపులు మరియు లోతైన నాభిని మరింత ఆకర్షణీయంగా చూపిస్తోంది. అత్త అందం చూసి నా గుండె గభాలున కొట్టుకుంది. 

ఆమె జుట్టులో మల్లెపూలు ఉన్నాయి, ఆమె ముఖంలో ఒక వింతైన మెరుపు ఉంది - సిగ్గు, కానీ అదే సమయంలో ఒక తెలియని ఆత్మవిశ్వాసం కూడా.

"అత్తా..." నా నోటి నుండి మాటలు తప్పించుకున్నాయి. "నువ్వు... నువ్వు ఈ ఈ చీరలో చాలా అందంగా ఉన్నావు."

ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది. "రవీ... థాంక్స్. కానీ ఇలాంటి మాటలు నీ ఫ్యూచర్ కోసం దాచుకో." అంది సిగ్గుతో. 

"నిజం చెబుతున్నాను అత్తా. ఈ చీర నీకు చాలా బాగా నప్పుతోంది. నీ అందం చూస్తుంటే నాకు మాటలు రావడం లేదు" అన్నాను నేను ఆమె దగ్గరకు వెళ్ళి.

"సరే... కేక్ కట్ చేద్దుగాని రా" అంది ఆమె నవ్వుతూ.

మేము కేక్ దగ్గరకు వెళ్ళాం. అత్త కేక్ కటింగ్ ముందు "కళ్ళు మూసుకుని ఒక కోరిక కోరుకో రవీ" అంది ఆమె నవ్వుతూ.

నేను కళ్ళు మూసుకున్నాను. నా మనసులో ఒకే కోరిక - "ఈ ట్రిప్ లో అత్త నాది కావాలి. ఆమె అందాన్ని నేను అందుకోవాలి."

కళ్ళు తెరిచాను. "కోరుకున్నాను" అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

"ఏమిటి కోరిక?" అంది ఆమె కొంటెగా.

"చెబితే నెరవేరదు అత్తా" అన్నాను నేను ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. "కానీ... నువ్వు నా పక్కనే ఉన్నావు కదా... నా కోరిక నెరవేరుతుందేమోలే."

ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది. "ఏం కోరికో ఏంటో. బీచ్ రిసార్ట్ అయింది కదా ఇప్పుడు ఏమైనా హిల్ స్టేషన్ కోరుకున్నావా." అంది నవ్వుతూ.

నేను నవ్వాను. "అవును అత్తా... హిల్ స్టేషన్ అంటే నాకు చాలా ఇష్టం. కంప్లీట్ హిల్ స్టేషన్ డైమండ్ ప్యాకేజీ నే కోరుకున్నా." అన్నాను ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. 

నేను కొంచెం ముందుకు వంగి, గొంతు తగ్గించి, మెల్లగా చెప్పడం మొదలుపెట్టాను: "ఎత్తైన కొండలు, మంచుతో నిండిన వాటి శిఖరాలు,  కొండల దిగువన వీసాల పీఠభూమి మధ్యలో చిన్న లోయ, అక్కడ నుంచి దిగే వాలులు, వాటి మధ్యన చుట్టూ మెత్తని, తీయని పువ్వులు వికసించిన ఒక రహస్యమైన గుహ... అందులోకి  ప్రవేశిస్తే... ఒక కొత్త ప్రపంచం కనిపించాలి... అక్కడ వెచ్చదనం, తీపి, ఆనందం... అన్నీ కలిసి ఉండాలి... దానిలోకి ఇంకా లోతుగా చేరుకుంటే... స్వర్గం కనిపించాలి...  ఇలా అన్నీ కలిసి ఉంటే అది పర్ఫెక్ట్ హిల్ స్టేషన్ అవుతుంది. అదే కోరుకున్నా"

చెప్తున్నంత సేపు నేను ఆమెను ఆపాదమస్తకం చూస్తూనే వున్నా.

"అలాంటి హిల్ స్టేషన్ నాకు చాలా ఇష్టం అత్తా... అక్కడ కొన్ని రోజులు గడపాలని ఉంది. ఆ కొండలను, ఆ శిఖరాలను అధిరోహించాలని, ఆస్వాదించాలని... ఆ లోయలో విశ్రాంతి తీసుకోవాలని, ఆ వాలుల మీద మెల్లగా జారాలని, ఇంకా ఆ గుహలోకి చొచ్చుకుని స్వర్గం అనుభవించాలని..." అన్నాను నేను ఆమె కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ.

అత్త ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడిపోయింది. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి. ఆమె కాళ్ళు దగ్గరగా చేసుకుంది.

"రవీ! నిన్ను అడిగేను చూడు నాకు బుద్ది లేదు!" అంది ఆమె నవ్వుతూ, నా భుజం మీద కొట్టింది. "ఛీ నువ్వు నీ మాటలూ, ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావో కూడా చూడకుండా?"

నేను “లేదత్తా నేను చూస్తూనే మాట్లాడుతున్నా...”

“సరే ఇంక కేక్ కట్ చేస్తావా?” అంది.

నేను కత్తి తీసుకున్నాను. "అత్తా... నీ చేతితో కేక్ కట్ చేయించవా?" అన్నాను నేను ఆమె చేతిని పట్టుకుని. 

ఇంతలో పక్కనే ఉన్న అత్త ఫోన్ రింగ్ అయింది. 

"అత్తా, మావయ్య ఫోన్ చేస్తున్నాడు" అన్నాను నేను ఫోన్ ఎత్తి, స్పీకర్ ఆన్ చేసి.

"హలో మావయ్యా!" అన్నాను ఉత్సాహంగా.

"రవీ! ఏంచేస్తున్నారు." మావయ్య గొంతు వినిపించింది.

“కేక్ కటింగ్ చేయడానికి రెడీ అయ్యావా? వల్లీ ఇందాకే చెప్పింది… ఆమెనే అన్నీ అరేంజ్ చేసిందట. కేక్ ఎలా  ఉంది? ఫ్లేవర్ బాగుందా?” అని మావయ్య అడిగాడు.

"చాలా బాగుంది మామయ్య. చాక్లెట్ కేక్... చూడటానికి అందంగా, తినడానికి తీయగా ఉంది" అన్నాను నేను అత్త వైపు చూస్తూ,

"బాగుంది! నువ్వు రెడీ గా ఉన్నావా మరి, చాక్ పట్టుకుని కేక్ కట్ చేయడానికి?" ప్రసాద్ అడిగాడు.

"అవును మావయ్యా, నేను చాక్ తో సిద్ధంగానే ఉన్నాను, కేక్ కట్ చేయడానికి" అన్నాను.

"మరి ఎందుకు ఆలస్యం? కేక్ కట్ చేయి! అత్తా పక్కనే ఉంది కదా" ప్రసాద్ నవ్వుతూ అన్నాడు. అత్త ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది. 

“అదే మావయ్యా, అత్తని అడుగుతున్నా కేక్ కటింగ్ చేయించమని” అంటూ ఆమె చేతిని నా చేతిలో పెట్టి, కత్తిని పట్టుకున్నాను. మా చేతులు కలిసి ఉన్నాయి. నా చేతి వెచ్చదనం ఆమె చేతికి తగులుతోంది.

"సరే రవీ, చూస్కోండి. నేను రాత్రి బయలుదేరేముందు మళ్ళీ కాల్ చేస్తా, ఎంజాయ్ చెయ్యి!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేశాడు.

నేను కొవ్వొత్తులు ఊది ఆర్పేశాను. మేము కలిసి కేక్ కట్ చేశాం. ఆ క్షణం, మా చేతులు కలిసి ఉన్న ఆ క్షణం, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. "హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ" అంది అత్త మెల్లగా, ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి.

అత్త చిరునవ్వుతో కేక్ ముక్క కోసి, నా నోటి దగ్గరకు తెచ్చింది. నేను కేక్ తింటూ, తెలియని వాడిలా నా నాలుకతో అత్త వేళ్లను కూడా నాకుతూ తిన్నాను. అత్త వేళ్ల వెచ్చదనం నాకు తగిలిన క్షణం, అత్త ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి, చేతిని వెనక్కి తీసుకుంది. అత్త ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రబడిపోయింది.

ఆ క్షణాన్ని వదులుకోకూడదని, నేను ముందుకు జరిగి అత్తను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. "థాంక్స్ అత్తా... నా పుట్టినరోజును ఇంత ప్రత్యేకంగా, ఇంత మెమొరబుల్‌గా మార్చినందుకు" అన్నాను.

ఆ కౌగిలిలో అత్త శరీరం నాకు అతుక్కుపోయింది. అత్త శరీరం యొక్క వెచ్చదనం, ఆ మెరూన్ చీర యొక్క మృదువైన స్పర్శ నన్ను మైమరపింపజేసింది. నేను అత్త చెవి దగ్గరకు వంగి, మెల్లగా, పదే పదే, "థాంక్ యూ అత్తా... థాంక్ యూ అత్తా..." అని చెప్పాను.

అత్త ఈ హఠాత్తు కౌగిలిని, నా మాటలను అస్సలు ఊహించలేదు. అత్త శరీరం నా చేతుల్లో ఒక్కసారిగా స్తంభించిపోయింది. కానీ అత్త నన్ను తోసివేయలేదు.

నేను ఇప్పుడు కొంచెం దూరం జరిగి, చిరునవ్వుతో: "సరే అత్తా, ఇప్పుడు నా బర్త్‌డే గిఫ్ట్ ఎక్కడ?"

అత్త కొంచెం ఆశ్చర్యంగా, కళ్లు కిందకు వాల్చి: "రవీ సారీ... నిజంగా నేను గిఫ్ట్ ఏమీ రెడీ చెయ్యలేదు. మావయ్య నీకు కావలసిన సర్ప్రైజ్ గిఫ్ట్ ఇచ్చేరుగా అనుకున్నా. కానీ నీకు ఏమి కావాలో చెప్పు, నేను ఇస్తాను."

నేను మృదువుగా: "అత్తా, ఇవాళ నా పుట్టినరోజు. వెనక్కి తగ్గే ప్రసక్తే లేదు. నేను ఏమడిగినా నువ్వు ఇవ్వాల్సిందే."

అత్త కంగారుగా, "నేను ఇవ్వగలిగితే ఇస్తాను రవీ..." అంది.

నేను అత్త కళ్లలోకి చూస్తూ, "లేదు అత్తా, ముందు ఒక మాట ఇవ్వు. నేను ఏమడిగినా, దాన్ని తప్పుగా తీసుకోకుండా, అడిగినది నాకు ఇస్తానని ప్రామిస్ చేయి," అని పట్టుబట్టాను.

అత్త మనసులో భయం, గందరగోళం ఉన్నా, నా పట్టుదల ముందు తలొగ్గి, "సరే... రవీ... ప్రామిస్. నేను ఈ పరిస్థితిలో ఇవ్వగలిగింది ఏదైనా ఇస్తాను." అని మెల్లగా అంది.

నేను అత్త కళ్లలోకి చూస్తూ, మృదువైన గొంతుతో: "నాకు కావాల్సింది ఈ మెరూన్ చీర అత్తా. ఇది నాకు ఒక మధురమైన జ్ఞాపకంగా, నా పుట్టినరోజు బహుమతిగా ఉంటుంది."

అత్త ముఖం వెంటనే వెలిగిపోయింది. ఏదో అడుగుతానని అనుకుందేమో.  సంతోషంగా, "అంతేనా, సరే రవీ! కేక్ కటింగ్ తర్వాత నేను లోపలికి వెళ్లి చీర మార్చుకుని, ఈ చీరను మడత పెట్టి పువ్వుల్లో పెట్టి నీకు బహుమతిగా ఇస్తాను" అంది.

కానీ నేను నవ్వుతూ, “అత్తా, అంత ఈజీ నా, ఒక చిన్న కండీషన్ ఉంది అత్తా.” 

“మళ్ళీ ఇంతలోనే ఏం కండీషన్లు బాబు” అంది. 

దానికి నేను “అత్తా, జాగ్రత్తగా విను, ఈ చీరను నేను స్వయంగా విప్పి తీసుకోవాలి" అన్నాను.

అత్త ఆశ్చర్యంగా, కొంచెం షాక్ అయి చూసింది. "ఏంటి రవీ అది? అదేం కుదరదు" అంది.

నేను మరింత దగ్గరకు వచ్చి, చిలిపిగా: "గుర్తుందా అత్తా? ఒకసారి నీ చీర పైట  కుర్చీకి ఇరుక్కుపోయినప్పుడు, నేను లాగుతున్నానని  నువ్వు తప్పుగా అనుకున్నావు కదా? అప్పుడు నేను నిర్దోషిని అని చెప్పినా నువ్వు వినలేదు కదా, నన్ను అన్నావు కదా. కానీ ఇప్పుడు, నా బర్త్‌డే గిఫ్ట్‌గా, ఆ తప్పుడు అర్థానికి, నిజంగానే నేను నీ చీర లాగి స్వీట్ రివెంజ్ తీర్చుకోవాలనుకుంటున్నాను. ప్లీజ్ అత్తా, ఇది నా పుట్టినరోజు కోరిక."

"వద్దు రవీ, అప్పుడేదో నేను తప్పుగా అర్థం చేసుకుని ఏదో అనేసా, సారీ కూడా చెప్పేసా. కానీ ఇవాళ నిన్ను చూస్తే మళ్ళీ నాకు డౌట్ వస్తోంది, ఆరోజు నువ్వేనా కుర్చీయా అని. కానీ నువ్వు అడిగిన నీ గిఫ్ట్ మాత్రం నీకు ఇస్తా. నేను లోపలికి వెళ్లి మార్చుకుని ఇస్తాను." అని అత్త మొదట నిరాకరించింది.

నేను పిల్లవాడిలా పట్టుబట్టాను. "ప్లీజ్ అత్తా... నువ్వు ప్రామిస్ చేశావు కదా! నేను అడిగింది ఇవ్వాల్సిందే."

"రవీ, ఇది కరెక్ట్ కాదు. నువ్వు ఏమి ఆలోచిస్తున్నావో నాకు తెలుసు. కానీ ఇది కుదరదు" అంది అత్త దృఢంగా.

"అత్తా, నేను ఏమి ఆలోచిస్తున్నానో నీకు తెలుసా? ఈ చీర నాకు చాలా ఇష్టం. ఇది నా చేతులతో విప్పాలనిపిస్తోంది. ఇది నా బర్త్‌డే కోరిక. నువ్వు ప్రామిస్ చేశావు కదా, ఇప్పుడు బ్రేక్ చేస్తావా?" అన్నాను నేను చిలిపిగా.

"రవీ, నువ్వు చాలా మారిపోయావు. అందులో ఇవాళ మరీను. ఇలాంటి మాటలు ఎలా మాట్లాడుతున్నావు?" అంది అత్త, కానీ ఆమె గొంతులో దృఢత్వం తగ్గుతోంది.

"అత్తా, నేను మారలేదు, నీ దగ్గర మాత్రమే ఇలా ఉన్నాను. నా బర్త్‌డే రోజున నా కోరిక తీర్చు." అన్నాను నేను మరింత దగ్గరకు వచ్చి. 

"ఏమి అడుగుతున్నావో నాకు తెలుసు రవీ. కానీ అలా నువ్వు కోరుకున్నట్టు  కుదరదు" అంది అత్త, కానీ ఆమె కళ్ళు ఇప్పుడు నా కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి, ఆమె శ్వాస కొంచెం వేగంగా పడుతోంది.

"అత్తా, నువ్వు ప్రామిస్ చేశావు. నేను అడిగింది ఇవ్వాల్సిందే. ఈ చీర నాకు కావాలి, నా చేతులతో విప్పాలి. ఇది నా బర్త్‌డే గిఫ్ట్. ప్లీజ్ అత్తా, నా కోరిక తీర్చు" అన్నాను నేను మృదువుగా, నా చేతిని ఆమె చేతి మీద వేసి.

అత్త నా చేతి వైపు చూసింది, ఆపై నా కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె ముఖంలో సంఘర్షణ కనిపించింది.

"రవీ... నువ్వు చాలా ముదిరిపోయావు" అంది ఆమె మెల్లగా, కానీ ఆమె గొంతులో ప్రతిఘటన లేదు.

"అత్తా, నా బర్త్‌డే కోరిక తీర్చు. ప్లీజ్" అన్నాను నేను మరింత మృదువుగా.

అత్త కొన్ని క్షణాలు ఆలోచించింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుంది. ఆపై నా కళ్ళలోకి చూసింది. 

ఏమనుకుందో ఏమో "సరే రవీ... నువ్వు కోరుకున్నట్టే. ఇలా రా" అని అత్త నన్ను నా బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకువెళ్లింది.

[venkujkc1984]

ఏమనుకుందో ఏమో "సరే రవీ... నువ్వు కోరుకున్నట్టే. ఇలా రా" అని అత్త నన్ను నా బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకువెళ్లింది.


నా గుండె ఆనందంతో, ఒక వింతైన ఉద్వేగంతో నిండిపోయింది. ప్రతి అడుగులో నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. నా చేతులు కొంచెం వణుకుతున్నాయి. ఇన్నాళ్ళుగా నా మనసులో దాచుకున్న కోరిక ఇప్పుడు నెరవేరబోతోంది.

ఆమె నా ముందు నడుస్తోంది. ఆ చీరలో ఆమె నడుము వంపులు, ఆమె జడ ఊగుతున్న తీరు, ఆమె అడుగుల లయ... అన్నీ నా కళ్ళకు ఒక విందులా ఉన్నాయి. ఆమె వెనకాల నడుస్తుంటే, ఆమె శరీరం నుండి వచ్చే మల్లెపూల వాసన నన్ను మరింత మత్తెక్కిస్తోంది.

ఆమె బెడ్రూమ్ ముందు ఆగింది. తలుపు తీసింది. లోపలికి అడుగుపెట్టబోతుండగా, ఆమె ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి నా వైపు చూసింది.

"రవీ... హ్మ్మ్" అంది.

ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన మెరుపు ఉంది - సిగ్గు, భయం, కానీ అదే సమయంలో ఒక చిలిపిదనంతో కూడిన నవ్వు. నేను ఆనందంగా ముందుకు వచ్చాను. నా చేతిని అత్త ఎడమ భుజం మీద ఉంచాను. నేను జాగ్రత్తగా అత్త పైటను పట్టుకున్నాను. ఆ పైట నా వేళ్ళ మధ్య ఉంది. నేను "ఇప్పుడు ఆమె నిజంగానే నాదే" అనుకుంటూ, ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుని, మెల్లగా పైటను లాగడం మొదలుపెట్టాను.

మొదటి అంగుళం జారింది. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. 

రెండవ అంగుళం... నా శ్వాస ఆగిపోయింది. 

మూడవ అంగుళం... నా శరీరం అంతా వణుకుతోంది.

కానీ, నేను లాగిన క్షణమే...

అత్త మెరుపు వేగంతో వెనుకకు తిరిగింది! ఆమె కళ్ళలో ఒక చిలిపి విజయం మెరుస్తోంది. ఆమె బెడ్‌రూమ్ లోపలికి అడుగుపెట్టింది, తలుపును తన వెనుక వైపుకు లాగింది.

"క్లిక్!"

తలుపు మూసుకున్న శబ్దం. కానీ...

అత్త చీర పైట ఇంకా నా చేతిలోనే ఉంది! పైట తలుపు మరియు తలుపు ఫ్రేమ్ మధ్య ఇరుక్కుపోయింది. అత్త లోపల నుండి తలుపు లాక్ చేసింది, కానీ పైట బయటకు రావడానికి సరిపడా మాత్రమే ఒక చిన్న గ్యాప్ ఉంచింది.

నా చేతిలో ఇంకా ఆ మెరూన్ పైట ఉంది. నా వేళ్ళు దానిని గట్టిగా పట్టుకుని ఉన్నాయి. కానీ అత్త లోపల లాక్ అయిపోయింది.

నేను షాక్ అయి నిలబడిపోయాను. నా చేతిలో కేవలం ఆ చీర పైట మాత్రమే మిగిలి ఉంది, కానీ అత్త తలుపు వెనుక సురక్షితంగా, చిలిపిగా నవ్వుతూ ఉంది.

"అత్తా!" అన్నాను నేను తలుపు మీద కొడుతూ. "ఏమిటి ఇది? నీ పైట నా చేతిలో ఉంది కదా! తలుపు తెరువు!"
లోపల నుండి అత్త నవ్వు వినిపించింది. ఒక చిలిపి, నవ్వు.

"రవీ... నీ బర్త్‌డే గిఫ్ట్ నీ చేతిలోనే ఉంది కదా! దాన్ని జాగ్రత్తగా ఉంచుకో" అంది ఆమె గొంతులో నవ్వుతో.

"అత్తా... ఇది చీటింగ్!" అని నేను కొంచెం నిరాశగా అన్నాను.

లోపల నుండి అత్త గట్టిగా, చిలిపిగా నవ్వింది. "నువ్వే నన్ను మోసం చేయడానికి చూశావు కదా రవీ! నేను మాత్రం నిన్ను మోసం చేయలేదు కదా! హహహా! చీర నీ దగ్గరే ఉంది కదా!!" అని అరిచింది. ఆమె నవ్వులో ఒక విజయం ఉంది, ఒక చిలిపిదనం ఉంది.

నేను తలుపు మీద చేయి వేసి నిలబడ్డాను. నా ముఖంలో నిరాశ ఉన్నా, నా పెదవుల మీద ఒక చిరునవ్వు మాత్రం చెరగలేదు. "అత్తా... నువ్వు చాలా తెలివైనదానివి" అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

ఆ తర్వాత, లోపల నుండి అత్త చీరను పెట్టికోట్ నుండి విడదీసే చిన్న శబ్దం వినిపించింది. కొన్ని క్షణాల్లో, ఆ 
మొత్తం మెరూన్ సిల్క్ చీర ఆ చిన్న గ్యాప్ గుండా జారి, నా చేతుల్లోకి వచ్చింది.

నేను ఆ చీరను గట్టిగా పట్టుకున్నాను. 

దానిలో ఇంకా అత్త శరీరం యొక్క వెచ్చదనం, మల్లెపూల సువాసన, మరియు అత్త పరిమళం నిండి ఉంది. మల్లెపూల సువాసన నా  నన్ను మత్తెక్కిస్తోంది.

నేను ఆటలో ఓడిపోయాను, కానీ అత్త చిలిపితనం, అత్త నవ్వు విని నా గుండె ప్రేమతో నిండిపోయింది.
"సరే అత్తా, నువ్వే గెలిచావు. కానీ ఈ చీర నాకు చాలా ప్రత్యేకమైన బహుమతి, ఇది నాకు నీ స్పర్శ యొక్క జ్ఞాపకం." అని నేను తలుపు గుండా మృదువుగా అన్నాను. ఆ మెరూన్ చీరను నా ఛాతీకి హత్తుకుని, దానిలో ఇంకా మిగిలి ఉన్న అత్త శరీర వెచ్చదనాన్ని, మల్లెపూల సువాసనను లోతుగా పీల్చుకున్నాను. నా కళ్ళు మూసుకున్నాను. నా మనసులో అత్త ముఖం మెదులుతోంది - ఆమె చిలిపి నవ్వు, ఆమె కళ్ళలోని మెరుపు, ఆమె శరీరం యొక్క అందం. 

లోపల నుండి అత్త గొంతు వినిపించింది, ఈసారి మృదువుగా, ప్రేమగా "హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ... ఆ చీరను జాగ్రత్తగా ఉంచుకో."

కొద్దిసేపటికి తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది. కానీ అత్త బయటకు రాలేదు. లోపల నుండి ఆమె గొంతు మళ్ళీ వినిపించింది, కానీ ఈసారి అందులో ఒక చిన్న ఆందోళన ఉంది.

"రవీ... ఒక విషయం చెప్పనా?" అంది ఆమె.

"ఏంటి అత్తా?" అన్నాను నేను చిరునవ్వుతో.

"నీ కంగారులో నీ గదిలోకి వచ్చేసాను. ఇక్కడ నాకు కట్టుకోవడానికి ఏమీ లేదు"

లోపల ఒక చిన్న నిశ్శబ్దం. ఆపై అత్త గొంతులో కొంచెం సిగ్గు, కొంచెం కలిసి వినిపించింది. "నేను ఇప్పుడు బయటకు ఎలా రావాలి?"

నేను నవ్వుతూ, "అత్తా, నువ్వే కదా నన్ను మోసం చేసింది! నీ చీరను నాకు ఇస్తానని చెప్పి, లోపల నుండి తలుపు వేసుకున్నావు. ఇప్పుడు నువ్వే బయటకు రా, నీ గదికి వెళ్ళు" అన్నాను చిలిపిగా.

"రవీ... ప్లీజ్... నాకు సిగ్గుగా ఉంది. నువ్వే ఏమైనా చీర ఇవ్వు, నేను కట్టుకుంటాను" అంది ఆమె మెల్లగా. 

"అత్తా, నీకు చీర ఇవ్వడం కష్టం. పైగా, నువ్వు నన్ను చీట్ చేశావు కూడా! దానికి నీకు పనిష్మెంట్ ఇవ్వాలి," అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

"ఏం పనిష్మెంట్?" అంది ఆమె ఆందోళనగా.

"నువ్వు స్వయంగా బయటకు రావాలి. నీ గదికి వెళ్ళాలి. అప్పుడు చెప్తాను," అన్నాను నేను మరింత చిలిపిగా.
లోపల కొన్ని క్షణాల నిశ్శబ్దం. 

ఆపై అత్త గొంతులో ఒక వింతైన మృదుత్వం వినిపించింది. "సరే రవీ... నేను వస్తున్నాను. కానీ నువ్వు ఏమీ చేయకూడదు," అంది.

"నేను ఏమీ చేయను అత్తా. కేవలం చూస్తాను," అన్నాను నేను నవ్వుతూ.
తలుపు మెల్లగా తెరుచుకుంది.

నా కళ్ళు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవయ్యాయి. 

అత్త కేవలం బ్లౌజ్ మరియు లంగాలో నిలబడి ఉంటుందని అనుకున్నాను.

కానీ ఆమె పైభాగాన్ని తెల్లటి టవల్ తో కప్పుకుంది. ఆ దృశ్యం చూడగానే నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. నా శ్వాస ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

ఆమె ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రబడిపోయింది, కళ్ళు కిందకు వాలి ఉన్నాయి. 
లంగా ఆమె నడుము చుట్టూ చుట్టుకుని, ఆమె తొడల వంపులను బయటపెడుతోంది.

"అత్తా... నువ్వు చాలా తెలివైనదానివి" అన్నాను నేను నవ్వుతూ, ఆమె వైపు ఒక అడుగు ముందుకు వేస్తూ. ఆమె నా చూపు గమనించి, ఒక చిలిపి నవ్వు నవ్వి, తన గది వైపు పరుగెత్తడం మొదలుపెట్టింది!

నేను ఆమె వెంట పరుగెత్తాను. "అత్తా! ఆగు! ఇది మరో చీటింగ్!" అన్నాను నేను నవ్వుతూ.
ఆమె మరొక గది తలుపు తెరిచి, లోపలికి పరుగెత్తింది. నేను ఆమె వెంట లోపలికి అడుగుపెట్టాను.

ఆ గదిలో ఆమె నిలబడింది. ఆమె టవల్‌ను గట్టిగా పట్టుకుని ఉంది. ఆమె శ్వాస వేగంగా పడుతోంది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడి ఉంది. ఆమె కళ్ళలో ఒక చిలిపి విజయం మెరుస్తోంది.

నేను ఆమె దగ్గరకు నెమ్మదిగా నడిచాను. నా కళ్ళు ఆమె మీదనే ఉన్నాయి. ఆమె టవల్ లో కూడా ఆమె అందం కనిపిస్తోంది. ఆమె వక్షోజాలు టవల్ కింద నుండి బయటకు వచ్చేలా ఉన్నాయి. ఆమె నడుము వంపులు టవల్ మీద నుండి కూడా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా, ఆమె దగ్గరకు చేరుకుని. "నువ్వు నన్ను మరోసారి మోసం చేశావు."

"నేనా? ఎలా?" అంది ఆమె కళ్ళు పెద్దవి చేసి, కానీ ఆమె పెదవుల మీద నవ్వు ఇంకా ఉంది.

"నువ్వు నాకు చీర ఇస్తాను అన్నావు. కానీ ఇప్పుడు టవల్ వేసుకుని నాకు దొరకకుండా పరుగెత్తావు. ఇది చీటింగ్ కాకపోతే ఏమిటి?" అన్నాను నేను నవ్వుతూ, నా చేతిని ఆమె భుజం మీద వేయబోతూ.
ఆమె నా చేతి వైపు చూసింది, ఆపై నా కళ్ళలోకి చూసింది. నేను మెల్లగా, నా పెదవులు ఆమె చెవి దగ్గరకు తీసుకువెళ్తూ. "నీ చీర లాగా, నీ టవల్ కూడా నాకు కావాలి." 

"రవీ... నువ్వు..." ఆమె గొంతు ఆగిపోయింది.
ఆమె ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గింది, నా చేతి నుండి తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. "వద్దు రవీ!”
కానీ నేను ఆమె కంటే వేగంగా ఉన్నాను. నా చేతిని ఆమె టవల్ అంచు మీద వేశాను, దాన్ని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. 

"అత్తా... నీ టవల్ నాది" అన్నాను నేను నవ్వుతూ, ఆమె వైపు లాగుతూ.

"వద్దు రవీ! వదిలెయ్!" అంది ఆమె, టవల్ ని తన వైపుకు లాగుతూ.
ఆమె ఒక వైపు లాగింది, నేను మరో వైపు లాగాను. ఆమె శరీరం ముందుకు వంగింది, ఆమె జడ ముందుకు ఊగింది.

అప్పుడు...

ఒక అకస్మాత్తు కదలికలో, ఆమె వెనక్కి తగ్గడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ నేను టవల్ ని గట్టిగా పట్టుకుని ఉన్నాను. ఆమె కదలిక వల్ల, టవల్ ఆమె భుజాల నుండి జారింది!

ఒక్క క్షణం...
టవల్ గాలిలో ఎగురుతూ, నా చేతుల్లోకి వచ్చింది.

కానీ అత్త...

ఆమె ఇప్పుడు కేవలం మెరూన్ బ్లౌజ్ మరియు లంగాలో నిలబడి ఉంది. ఆమె చేతులు ఆమె ఛాతీ మీద, ఆమె బ్లౌజ్ మీద గట్టిగా అణచిపెట్టి ఉన్నాయి. 

ఆ బ్లౌజ్ ఆమె శరీరానికి అచ్చంగా అమరి ఉంది. ఆమె చేతులు ఆమె ఛాతీని కప్పుకుని ఉన్నా, ఆమె వక్షోజాల ఆకారం, ఆమె నడుము వంపులు, ఆమె శరీరం యొక్క ప్రతి వంపు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. లంగా ఆమె నడుము చుట్టూ చుట్టుకుని, ఆమె తొడల వంపులను బయటపెడుతోంది.

"దేవుడా... ఎంత అందం! ఆమె చేతులు ఆమె ఛాతీని కప్పుకుని ఉన్నా, ఆమె శరీరం అంతా నా కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమవుతోంది. ఆ బ్లౌజ్, ఆ లంగా... వణుకుతున్న ఆమె నాభి, అన్నీ ఆమె అందాన్ని మరింత పెంచుతున్నాయి."

"రవీ...?" అంది ఆమె మెల్లగా, ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన మత్తు ఉంది.

"అత్తా" అన్నాను నేను మెల్లగా, ఆమె దగ్గరకు ఒక అడుగు వేస్తూ. "కేవలం నా కోసం అలాగే నిలబడు. నీ అందాన్ని నా కళ్ళతో ఆస్వాదించనివ్వు."

నా చేతిని ఆమె భుజం మీద వేశాను. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. 

ఆమె ఆ క్షణంలో మళ్ళీ తప్పించుకోవాలని చూసింది.
నేను వెంటనే ఆమెను పట్టుకున్నాను. ఆమె నడుమును గట్టిగా పట్టుకుని, ఆమెను నా వైపు లాగాను. ఆమె మెత్తని నడుము, బ్లౌజ్ లోపలి వక్షోజాల స్పర్శ నా శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవాహంలా పాకింది. అత్త "రవీ... ప్లీజ్ వదిలేయ్" అని తోసేయబోయింది. కానీ ఆమె నా చేతుల్లో బందీ అయిపోయింది. ఆమె సిగ్గుతో నా వైపు చూసింది. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. అత్త శరీరం నా చేతుల్లో, ఆ బ్లౌజ్ మరియు పెట్టికోట్‌లో ఆమె అందం మరింతగా కనిపిస్తోంది. ఆమె లోతైన నాభి, మెత్తని నడుము, వక్షోజాలు — అన్నీ నా కళ్ల ముందు.

ఆ క్షణం మా మధ్య ఒక వింతమైన, తీవ్రమైన ఉద్రిక్తతను సృష్టించింది. నేను ఆ అవకాశాన్ని వదులుకోకుండా, ఆమెను ఇంకా గట్టిగా కౌగిలించుకుని, చిలిపిగా "అత్తా... నువ్వు నన్ను చీటింగ్ చేశావు కదా! ఇప్పుడు నీకు ఒక చిన్న 'పనిష్‌మెంట్' ఇవ్వాలి హహహా... నేను నిన్ను వదలను..." అని అన్నాను. నేను ఆమెను ఇంకా దగ్గరగా లాగుకుని, ఆమె చెవి దగ్గరకు వంగి గుసగుసలాడాను.

ఆమె "రవీ... ప్లీజ్ వదిలేయ్" అంటున్నాది.

కానీ ఆమె శరీరం నా చేతుల్లో ఉంది. నేను ఆమె చెవి మీద, మెడ మీద నెమ్మదిగా, తాకుతూ, నా ఒక చేయి ఆమె నడుము మీద వేసాను. ఆమె శ్వాస వేగంగా "రవీ... ఇలా చేయకు..." అని అంటోంది.

నేను ఆమెను దగ్గరగా కౌగిలించుకుని, బెడ్ వైపు తీసుకెళ్తూ, "అత్తా... నువ్వు ఇప్పుడు నా పనిష్‌మెంట్ తీసుకోవాలి..." అని అన్నాను. ఆమె శరీరం నా చేతుల్లో వేడెక్కుతూ, నా వేళ్ల స్పర్శకు కొంచెం కొంచెం సడలుతూ.

ఆమె "రవీ... వదులు... ప్లీజ్..." అని అంటూ, చేతులతో నా ఛాతీ మీద కొడుతోంది, కానీ ఆమె నా కౌగిలిలో బిగుసుకుపోయి ఉంది. నేను ఆమెను బెడ్ మీద నెమ్మదిగా కూర్చోబెట్టి, ఆమె ముందు మోకాళ్లపై కూర్చున్నాను. 
నేను ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ, మృదువుగా "అత్తా... నీకు ఇచ్చే పనిష్మెంట్ ఏంటో తెలుసా... నేను నీ ఒంటి మీద నూలు పోగు లేని చోటల్లా ముద్దులు పెట్టుకుంటాను... హహహా... ఇదే నీకు సరైనది!" అని అన్నాను.

ఆమె "రవీ... ప్లీజ్ రవీ.. అలా చెయ్యకూడదు" అంది.

నేను నవ్వుతూ, "ఇప్పుడు మొదలుపెడతాను అత్తా... నీ పాదాల నుండి" అన్నాను.

నేను నెమ్మదిగా ఆమె కుడి పాదాన్ని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. ఆమె పాదం చాలా మృదువుగా, వెచ్చగా ఉంది. నా వేళ్ళు ఆమె పాదం చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి.

"అత్తా... నీ పాదాలు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో" అన్నాను నేను మెల్లగా.

నేను ఆమె పాదం మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టాను. ఆమె పాదాల మీద ఉన్న ఎర్రని గోరింటకు డిజైన్లు నా పెదవులకు తగిలాయి. అవన్నీ నాకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి.

ఆపై నా దృష్టి ఆమె మెట్టెల మీద పడింది. ఆ వెండి మెట్టెలు ఆమె వేళ్ళ మధ్య  మెరుస్తున్నాయి. నేను ఆ మెట్టెల మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టాను. అవి ఒక వింతైన అనుభూతిని ఇచ్చాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా, నా పెదవులు ఆమె మడమ మీద ఆగి. "ఈ మెట్టెలు... ఎంత అందంగా ఉన్నాయో. ఎవరు తొడిగారు నీకు?"

ఆమె సిగ్గుతో తల దించుకుంది. "మావయ్య..." అంది మెల్లగా.

నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ఈ మెట్టెల మీద నా ముద్దు... ఇది కేవలం ఆమె పాదాల మీద ముద్దు కాదు. ఇది ఆమె భర్త హక్కు మీద నా ముద్దు. ఆయన తొడిగిన ఆభరణం మీద నా స్పర్శ. 

నా గుండె మరింత వేగంగా కొట్టుకుంది. "మావయ్యా... ఆయన చేతులతో తొడిగిన మెట్టెలు ఇవి." అన్నాను నేను మెల్లగా, నా పెదవులు మళ్ళీ ఆ మెట్టెల మీద ఆగి. "ఇప్పుడు ఈ మెట్టెల మీద నా ముద్దులు..."

ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె కళ్ళు పెద్దవిగా అయ్యాయి. ఆమెకు అర్థమైంది నేను ఏమి చెబుతున్నానో.

ఆపై నా దృష్టి ఆమె పట్టెల మీద పడింది. ఆమె మడమ దగ్గర ఉన్న పట్టెల గజ్జెలు మెల్లగా మ్రోగుతున్నాయి. నేను ఆ పట్టెల మీద ముద్దు పెట్టాను. ఆ బంగారు రంగు, ఆ చిన్న  మువ్వలు, ఆమె మడమ మృదుత్వం... అన్నీ నా పెదవులకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి.

"అత్తా... నీ వెండి పట్టీలు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో" అన్నాను నేను ఆమె మడమ మీద ముద్దు పెడుతూ. "ఈ మువ్వలు నీ నడకకు తగినట్లు మ్రోగుతాయి... నాకు అవి చాలా ఇష్టం."

నేను ఆమె మడమ చుట్టూ ముద్దులు పెట్టాను. ఆమె పాదం అడుగు భాగం, ఆమె మడమ పక్క భాగాలు, ఆ పట్టీలు మువ్వలు... ప్రతి చోటా నా పెదవులు ఆగాయి.

నేను ఆమె పాదాలను మెల్లగా బెడ్ మీద పెట్టి, నిదానంగా లేచాను. నా కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద నెమ్మదిగా పైకి ప్రయాణించాయి - ఆమె లంగా మడతల నుండి, ఆమె నడుము వంపుల గుండా, ఆమె బ్లౌజ్ చీలిక వరకు.
ఆమె నా చూపును గమనించి, శ్వాస ఆపేసింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి.

నేను ఆమె భుజాల మీద చేతులు వేసి, మెల్లగా వెనక్కి నెట్టాను. 

కానీ ఆమె ఒక్కసారిగా తిరిగి, బోర్లా పడుకుంది. ఆమె వెనుక భాగం నా వైపు ఉంది.

నా శ్వాస ఆగిపోయింది.

"దేవుడా... ఈ వెనుక భాగం. ఈ వంపులు. ఈ ఆకారాలు."
ఆమె వెనుక భాగం ఒక అద్భుతమైన శిల్పం లాగా ఉంది. ఆమె మెడ కింద నుండి మొదలైన వంపు, ఆమె భుజాల వెడల్పు, ఆమె నడుము వంపు, ఆమె పిరుదుల గుండ్రని ఆకారం... అన్నీ ఒక అందమైన బొమ్మ లాగా కనిపిస్తున్నాయి.

ఆమె బ్లౌజ్ వెనుక భాగం ఆమె శరీరానికి అచ్చంగా అమరి ఉంది. బ్లౌజ్ కింద నుండి బయటకు వచ్చిన ఆమె నడుము భాగం, ఆమె లంగా పై భాగం... అన్నీ నా కళ్ళ ముందు ఒక మాయాజాలం లాగా ఆవిష్కృతమయ్యాయి.

నేను ఆమె వెనుక భాగం మీద నా చేతిని మెల్లగా వేశాను. ఆమె నడుము వంపు మీద నా చేతి వేళ్ళు జారాయి. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "నీ బ్యాక్... ఇది ఒక అద్భుతం."

నేను నెమ్మదిగా ఆమె వెనుక భాగం మీద వంగి, ఆమె మెడ కింద, బ్లౌజ్ పై భాగం మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాను. ఆమె చర్మం వెచ్చగా, మృదువుగా నా పెదవులకు తగిలింది.

నా పెదవులు ఆమె మెడ నుండి కిందకు జారాయి. ఇచ్చిన మాటకు అనుగుణంగా నూలుపోగు లేని చోటల్లా, నేను ఆమె బ్లౌజ్ కింద భాగం మీద మరలా ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె నడుము పై భాగం, ఆమె పిరుదుల పై భాగం... ప్రతి అణువు మీద నా పెదవులు ఆగాయి. ఆ ముద్దులు పెడుతున్నప్పుడు నా ఛాతీ ఆమె పిరుదులకు తగిలింది. వాటి వెచ్చదనం, మృదుత్వం... నా శరీరం అంతా వణుకు పుట్టించింది.

"ఈ పిరుదులు... ఎంత గుండ్రగా, ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో. నా ఛాతీకి తగిలిన ప్రతిసారీ నా శరీరం వణుకుతోంది."

నేను ఆమె నడుము మీద మరింత దృఢంగా ముద్దు పెట్టాను. నా చేతులు ఆమె నడుము మీద వాలాయి. ఆమె శరీరం నా స్పర్శకు మరింత వణికింది.

"రవీ..." ఆమె నోటి నుండి ఒక చిన్న మూలుగు వచ్చింది.

నేను నెమ్మదిగా లేచి, ఆమె భుజాల మీద చేతులు వేసి, ఆమెను మెల్లగా తిప్పాను.
ఆమె ఇప్పుడు వెల్లకిలా పడుకుని ఉంది. ఆమె ముఖం నా వైపు ఉంది, ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని ఉన్నాయి, ఆమె పెదవులు కొంచెం విడివడి ఉన్నాయి.

నా శ్వాస మళ్ళీ ఆగిపోయింది.

ఇప్పుడు ముందు భాగం. ఈ వక్షోజాలు, ఈ నాభి, ఈ నడుము వంపులు... అన్నీ నా కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమవుతున్నాయి.

"దేవుడా... ఈ అందం. ఈ ముందు భాగం, ఈ వెనుక భాగం... అన్నీ కలిసి ఒక అద్భుతమైన శిల్పాన్ని సృష్టిస్తున్నాయి."

నేను నా పెదవులను ఆమె నాభి అంచు మీద ఉంచాను. మొదట మెల్లగా, తర్వాత మరింత దృఢంగా.
ఆమె నాభి చుట్టూ నేను నెమ్మదిగా ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాను. ప్రతి ముద్దుతో ఆమె శరీరం వణుకుతోంది. నా పెదవులు ఆమె నాభి యొక్క మెలికలను అనుసరిస్తూ తిరుగుతున్నాయి.
ఆపై నేను నా నాలుకను ఉపయోగించాను.

నా నాలుక ఆమె నాభి లోపలికి దూరింది. మెల్లగా, జాగ్రత్తగా, ఆ లోతైన గుంతను అన్వేషిస్తూ. నా నాలుక ఆమె నాభి చుట్టూ తిరుగుతూ, లోపల రుద్దుతూ ఉంది.

"ఆహ్... రవీ..." ఆమె నోటి నుండి ఒక చిన్న, మూలుగు వచ్చింది. ఆమె చేతులు బెడ్ షీట్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

నేను ఆగలేదు. నా నాలుక మరింత లోతుగా, ఆమె నాభి లోపల తిరుగుతోంది. నా పెదవులు ఆమె నాభి చుట్టూ గట్టిగా అణిచిపెట్టి ఉన్నాయి. నా శ్వాస ఆమె పొట్ట మీద పడుతోంది, వెచ్చగా, తడిగా. 
ఆమె నాభి నుండి ఒక వింతైన తీపి రుచి నా నాలుకకు తగిలింది. ఆమె చర్మం యొక్క సహజమైన రుచి, ఆమె శరీరం యొక్క వెచ్చదనం, ఆమె పరిమళం - అన్నీ కలిసి ఒక మత్తెక్కించే అనుభూతిని ఇచ్చాయి. 

"రవీ... ప్లీజ్..." ఆమె గొంతులో ఒక వింతైన ఆర్తి ఉంది. నేను నా నాలుకను మరింత లోతుగా దూర్చాను. ఆమె నాభి లోపల ఒక చిన్న బిందువును కనుగొన్నాను. నా నాలుక ఆ బిందువు చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టింది.
ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుంది. ఆమె నోటి నుండి ఒక పెద్ద మూలుగు వచ్చింది. ఆమె కాళ్ళు ముడుచుకున్నాయి, ఆమె తొడలు దగ్గరగా చేరుకున్నాయి.

నేను ఆ బిందువు మీద నా నాలుకను ఆపాను. గట్టిగా, తీవ్రంగా రుద్దాను. ఆమె శరీరం వణుకుతూ, ఆమె శ్వాస ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. 

"ఈ నాభి... ఇది కేవలం ఒక శరీర భాగం కాదు. ఇది ఆమె ఆనంద కేంద్రం. ఈ లోతులో ఆమె రహస్యాలు దాగున్నాయి. నా నాలుక ఆ రహస్యాలను బయటపెడుతోంది, ఆమె ఆనందాన్ని రేపుతోంది."
నేను నెమ్మదిగా నా నాలుకను బయటకు తీశాను. నా పెదవులు ఆమె నాభి మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టాయి. ఆమె నాభి చుట్టూ నా లాలాజలం మెరుస్తోంది.

ఆమె శ్వాస ఇంకా వేగంగా పడుతోంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి. ఆమె ముఖం మీద ఒక వింతైన శాంతి ఉంది.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా, నా పెదవులు ఆమె నాభి మీద నుండి పైకి జారుతూ. "నీ నాభి... ఇది ఒక మాయాజాలం. ఈ లోతులో ఏదో రహస్యం దాగుంది."

ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక లోతైన మెరుపు ఉంది. "రవీ... నువ్వు… చాలు ఈ పనిష్మెంట్..." ఆమె గొంతు ఆగిపోయింది.

నాభి మీద నా ముద్దులు ఆపి, నేను నిదానంగా పైకి లేచాను. నా కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద నెమ్మదిగా పైకి ప్రయాణించాయి.

నాకు ఇప్పుడు గుండె ఆగిపోతుందేమో అన్నంత పని అయ్యింది.

ఒక్క క్షణం ఏం చెయ్యాలో తోచలేదు. ఆమె ఉన్న భంగిమలో వడ్డించిన విస్తరి లాగా ఆమె అందమంతా ముందు పెట్టేస్తే నాకు చూడడానికి రెండు కళ్ళు కూడా చాలటంలేదు. కాసేపు కదలకుండా అలానే చూస్తూ ఉండిపోయాను.

ఆమె మళ్ళీ గాఢమైన ఊపిరి తీసుకోవడం మొదలవటంతో నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.
ఆ ఊపిరికి పైకి కిందకి ఎగసి పడుతున్నాయి ఆమె వక్షోజాలు. ఆ వక్షోజాలు, ఆ పాలిండ్లు... అవి నన్ను రమ్మని పిలుస్తున్నట్లుగా, నా చేతుల్లో ఒదిగిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లుగా అనిపించాయి.

నా (మనసులో): "ఆ క్షణంలో నాకు, ఆమె ఒంటి మీద ఉన్న బ్లౌజ్, లంగా కూడా తొలగించి, ఆ అందాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించాలనే తీరని కోరిక కలిగింది. అంత సుందరమైన దృశ్యాన్ని ఈ జన్మలో చూడలేదు, చూడలేనేమో కూడా."

ఆ బ్లౌజ్ ఆమె శరీరానికి అచ్చంగా అమరి ఉంది. ఆమె వక్షోజాలు బ్లౌజ్ లోపల నుండి బయటకు వచ్చేలా ఉన్నాయి - గుండ్రని, దృఢమైన, నిండుగా ఉన్న ఆకారం. బ్లౌజ్ యొక్క చీలిక గుండా, ఆమె వక్షోజాల మధ్య ఉన్న లోతైన అగాధం నా కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమైంది.

సినిమాల్లో చూసిన దాని కన్నా వెయ్యి రెట్లు అందంగా ఉంది ఆమె అందం.

ఈ ఆలోచనలతో నాలో ఇంకా కైపెక్కిపోతోంది. ఆమె ఊపిరులకు లయబద్ధంగా కదులుతున్నాయి ఆ రెండు కొండలు. ఆమె గుండె లోపల నుంచి బయటకు వచ్చేసింది అన్నంత కొట్టుకుంటున్నాయి. లోపల బుజ్జిగాడు ఊగిపోతున్నాడు. డ్రాయర్ లో తడి మొదలయినట్లు తెలుస్తోంది నాకు.
కొండల మధ్య అగాధం లా ఉంది అక్కడ. నా కళ్ళతో ఆమె గుండెల మీద ప్రతి అంగుళాన్ని గుచ్చి గుచ్చి చూసి తాగేస్తున్నాను. అయినా తనివి తీరకుండా ఉంది. ఎలాగైనా డైరెక్ట్ గా తాకవలసిందే అని అనుకుంటున్నాను.
కళ్ళతోనే ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నాను. చూపులకే స్వర్గంలో ఉన్నట్టు ఉంది. ఒక చేతిని పేలిపోతున్నట్టు ఉన్న మగతనం మీద చెయ్యి వేసి కొద్ది కొద్దిగా సర్దుతున్నాను. మరొక చేతిని మెల్లిగా ఆమె నాభి మీద వేసి, సున్నితంగా స్పృశించాను.

ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె కళ్ళు తెరిచింది, నా కళ్ళలోకి చూసింది.

ఆమె "రవీ... చాలు... ప్లీజ్..." అంది.

ఆమె నడుము మీద నుంచి, ఆమె బ్లౌజ్ కింది భాగం వరకు ముద్దు పెట్టుకుంటూ, ఆమె మెడ వైపు వెళ్లాను.
నేను నెమ్మదిగా పైకి కదులుతూ, ఆమె నడుము మీద నుంచి, ఆమె బ్లౌజ్ కింది భాగం వరకు ముద్దు పెట్టుకుంటూ, ఆమె పొట్ట మీద ప్రయాణించాను. ప్రతి అంగుళం మీద నా పెదవులు ఆగాయి - ఆమె చర్మం వెచ్చగా, మృదువుగా నా పెదవులకు తగిలింది.

ఆపై నేను ఆమె ఛాతీ వైపు కదిలాను. ఆమె బ్లౌజ్ కింది భాగం మీద, ఆమె వక్షోజాల కింద ముద్దులు పెట్టుకున్నాను. ఆమె శ్వాస మరింత వేగవంతమైంది. నా పెదవులు ఆమె వక్షోజాల మధ్య ఉన్న లోతైన క్లీవేజ్ దగ్గరకు చేరుకున్నాయి. అక్కడ నేను నెమ్మదిగా, తీవ్రంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాను.
ఆమె శరీరం నా స్పర్శకు వణుకుతూ, ఆమె చేతులు నా జుట్టులోకి వెళ్ళాయి.

నేను ఇంకా పైకి కదిలాను. ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టుకున్నాను - ఆమె మెడ సున్నితమైన చర్మం నా పెదవులకు తగిలింది. నా నాలుక ఆమె మెడ చుట్టూ తిరుగుతూ, ఆమె చెవి వైపు ప్రయాణించింది.
ఆమె ఎడమ చెవి మీద నేను మెల్లగా ముద్దు పెట్టాను. ఆమె చెవి లోబ్ మృదువుగా, వెచ్చగా ఉంది. నా పెదవులు ఆమె చెవి చుట్టూ తిరుగుతూ, ఆమె చెవి వెనుక భాగం మీద ఆగాయి.

"ఆహ్... రవీ..." ఆమె నోటి నుండి ఒక చిన్న మూలుగు వచ్చింది.

నేను కుడి చెవి మీద కూడా అదే విధంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాను. ఆమె శరీరం మరింత వణుకుతోంది.
ఆపై నేను ఆమె ముఖం వైపు కదిలాను. ఆమె నుదుటి మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టాను. ఆమె నుదుటి చర్మం చాలా మృదువుగా ఉంది. నా పెదవులు ఆమె నుదుటి నుండి ఆమె కుడి కనుబొమ్మ వైపు జారాయి. ఆమె కనుబొమ్మ మీద, ఆమె కనురెప్పల మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టాను.

ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి. నా పెదవులు ఆమె ఎడమ కనుబొమ్మ మీద, ఆమె ఎడమ కనురెప్ప మీద కూడా ముద్దు పెట్టాయి. ఆమె కనురెప్పలు నా పెదవులకు తగిలినప్పుడు, అవి సున్నితమైన ఈకల లాగా అనిపించాయి.

నేను ఆమె చెక్కిళ్ళ వైపు కదిలాను. ఆమె ఎడమ చెక్కిలి మీద ముద్దు పెట్టాను - ఆమె చర్మం వెచ్చగా, మృదువుగా, కొంచెం తడిగా ఉంది. ఆమె సిగ్గుతో ఎర్రబడిన చెక్కిళ్ళ మీద నా పెదవులు ఆగాయి. కుడి చెక్కిలి మీద కూడా అదే విధంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాను.

నా పెదవులు ఆమె ముక్కు వైపు జారాయి. ఆమె ముక్కు చివర మీద, ఆమె ముక్కు పక్కల మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టాను.

ఆపై నేను ఆమె చుబుకం మీద ముద్దు పెట్టాను. ఆమె గడ్డం చిన్నది, గుండ్రంగా ఉంది. నా పెదవులు ఆమె గడ్డం చుట్టూ తిరుగుతూ, ఆమె గడ్డం కింద భాగం మీద ఆగాయి.

చివరగా...

నేను ఆమె పెదవుల దగ్గరకు వచ్చాను. ఆమె పెదవులు వణుకుతున్నాయి, కొంచెం విడిచి ఉన్నాయి. ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని, నా కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి. ఆ కళ్ళలో సిగ్గు ఉంది, భయం ఉంది, కానీ అదే సమయంలో ఒక లోతైన కోరిక కూడా ఉంది.

నేను నెమ్మదిగా, కానీ దృఢంగా ఆమె పెదవుల మీద నా పెదవులు ఉంచాను. మొదట మెల్లగా - ఆమె పెదవుల ఆకారాన్ని నా పెదవులతో అనుసరిస్తూ. ఆపై మరింత దృఢంగా - నా పెదవులు ఆమె పెదవులను గట్టిగా అణచిపెట్టాయి.

ఆ ముద్దు రొమాంటిక్ సౌండ్‌తో నిండి ఉంది. నా నాలుక ఆమె పెదవుల మధ్య జారింది, ఆమె నాలుకను అన్వేషించింది. 


అకస్మాత్తుగా మంచం పక్కన ఉన్న అత్త ఫోన్ రింగ్ అయింది.

[venkujkc1984]

అకస్మాత్తుగా మంచం పక్కన ఉన్న అత్త ఫోన్ రింగ్ అయింది.


ఆ క్షణంలోనే అత్త ఒక్కసారిగా నన్ను పక్కకు తోసింది. ఆమె శ్వాస వేగంగా పడుతోంది, ఆమె ముఖం ఎర్రబడి ఉంది. "రవీ... చాలు... నీ బర్త్‌డే రోజు ఇంతే సరి... ఇంకా వద్దు" అని అన్నది.

ఆమె లేచి మంచం మీద కూర్చుని పక్కన ఫోన్ అందుకుని ఎవరా అని చూసి ఫోన్ ఎత్తింది. "హలో…" అని అన్నది. ఆమె శ్వాస ఇంకా వేగంగా పడుతోంది, ఆమె ముఖం ఎర్రబడి ఉంది.

ఫోన్‌లో మావయ్య గొంతు వినిపించింది: "వల్లీ... నేను ఇప్పుడు బయల్దేరుతున్నాను. గంటలో అక్కడికి వస్తాను. అంతా ఓకే నా?"

అత్త "అవునండీ. అంతా ఓకే" అని మెల్లగా అన్నది. ఆమె కళ్లు నా వైపు చూశాయి.

నేను మళ్ళీ ఆమె ఒడిలోకి చేరి, ఆమె నడుము, నాభి మీద మళ్లీ నెమ్మదిగా ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఉన్నాను. నా పెదవులు ఆమె చర్మాన్ని తాకుతున్నాయి, నా శ్వాస ఆమె నాభి మీద పడుతోంది. ఆమె శరీరం వణుకుతూ, కానీ ఫోన్‌లో సాధారణంగా మాట్లాడుతూ ఉంది.

మావయ్య "ఫోన్ రవికి ఇవ్వు. వాడితో మాట్లాడాలి" అన్నాడు.

అత్త స్పీకర్ ఆన్ చేసి, నా వైపు చూసి "రవీ... మాట్లాడు" అని అన్నది. ఆమె కళ్ళలో ఒక ప్రశ్న ఉంది, ఒక భయం ఉంది.

నేను ఆమె నాభి మీద నా పెదవులు ఉంచి, మెల్లగా, "హలో మావయ్యా... ఎంత సేపట్లో వస్తావు?"

మావయ్య గొంతు స్పీకర్‌లో వినిపించింది: "రవీ... బర్త్‌డే ఎలా ఉంది? కేక్ కటింగ్ అయిపోయిందా? బాగా ఎంజాయ్ చేసావా?"

నేను ఆమె నాభి చుట్టూ నా నాలుకతో మెల్లగా రుద్దుతూ, ఆమె శరీరం వణుకుతున్నా, "అవును మావయ్యా... కేక్ కట్ చేయించింది ఇవాళ అత్త. చాలా బాగుంది. చాక్లెట్ కేక్. మధ్యలో చాలా లోతైన, మృదువైన ఫిల్లింగ్ చాలా బాగుంది" అంటూ అత్త నాభిని ముద్దాడుతూ  నా నాలుక ఆమె నాభి లోపలికి దూర్చాను. ఆమె శ్వాస ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. ఆమె చేతులు బెడ్ మీద గట్టిగా పట్టుకుంది.

మావయ్య నవ్వుతూ, "అలాగా... అయితే నీకు బాగా నచ్చిందా?"

నేను ఆమె నడుము మీద నా వేళ్లు మెల్లగా తిప్పుతూ, ఆమె నాభి మీద మెల్లగా ముద్దు పెట్టుకుంటున్నాను.
"చాలా బాగా గడిచింది మావయ్యా..." అని అన్నాను.

నా పెదవులు ఆమె నాభి చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి. ఆమె శ్వాస ఇప్పుడు చాలా వేగంగా పడుతోంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, ఆమె పెదవులు కొంచెం విడిచి ఉన్నాయి.

ప్రసాద్, "అలాగా... సరే నేను బయలుదేరాను ఒక గంట లో వచ్చేస్తాను సరేనా." అన్నాడు. నేను “సరే మావయ్యా, అత్తకి ఇస్తున్నా” అని ఫోన్ అత్తకి ఇచ్చేసి నేను ఆమె నాభి మీద మళ్లీ ముద్దు పెట్టుకుంటూ, నా నాలుక దాని లోపలికి దూర్చాను. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది, ఆమె నోటి నుండి ఒక చిన్న మూలుగు వచ్చింది.

అత్త ఫోన్‌ను తీసుకుని, "సరేనండీ... దగ్గరకు వచ్చాకా కాల్ చెయ్యండి" అని కాల్ ముగించింది. మావయ్య ఫోన్ కాల్ ఆమెను ఉలికిపాటుకు గురిచేసినట్లు ఉంది. 

ఆమె ఫోన్ పక్కన పెట్టి, నా వైపు చూసింది. ఆ క్షణంలోనే అత్త ఒక్కసారిగా నన్ను పక్కకు తోసి, మంచం దిగి లేచి నించుంది. "రవీ... చాలు..." అని అంది. ఆమె త్వరగా ఆమె బెడ్రూమ్ లోకి వెళ్లిపోయి తలుపు మూసేసుకుంది. 

నా (మనసులో): "నూలు పోగు లేని చోటల్లా ముద్దులు పెట్టుకుంటానన్న నా మాట నిజం చేశాను. ఆమె శరీరం అంతా నా పెదవుల స్పర్శతో వణికిపోయింది." 

నేను బెడ్ మీద పడుకుని, ఆ క్షణాలను గుర్తు చేసుకుంటూ ఉండిపోయాను. ఆమె నాభి మీద నా పెదవులు, నా నాలుక, ఆమె శరీరం వణుకు, ఆమె బ్లౌజ్ లోపలి వక్షోజాల ఆకారం, ఆమె మెడ, క్లీవేజ్ మీద నా ముద్దులు, ఆమె వణుకుతున్న పెదవుల మీద నా లోతైన ముద్దు — అన్నీ నా మనసులో తిరుగుతున్నాయి. నా శరీరం ఇంకా వేడెక్కి ఉంది, ఆమె స్పర్శ, ఆమె శరీర వెచ్చదనం, ఆమె శ్వాస — అన్నీ నా జ్ఞాపకాల్లో నిండిపోయాయి. నేను ఆ క్షణాలను దగ్గరగా ఆస్వాదిస్తూ, ఆనందంగా గుర్తు చేసుకుంటూ ఉండిపోయాను.

కొంతసేపటికి నేను హాలులోకి వచ్చాను. 
అత్త ఇప్పుడు మరొక అందమైన చీర కట్టుకుని, బాల్కనీ లో సముద్రం వైపు చూస్తూ నిలబడింది. ఆమె శరీరం సాధారణంగా కనిపిస్తోంది, కానీ ఆమె ఏమి ఆలోచిస్తోందో అర్థం చేసుకోవడం అంత కష్టమేమీ కాదు. నేను ఆమె వైపు చూస్తూ, ఆ క్షణాలు గుర్తు చేసుకుంటూ ఉండిపోయాను.

కొంతసేపటికి తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం వినిపించింది. ప్రసాద్ లోపలికి వచ్చాడు, ఆయన వెంట ఒక సర్వర్ డిన్నర్ ట్రే తీసుకువచ్చాడు.

"హాయ్ రవీ! హ్యాపీ బర్త్‌డే!" మావయ్య ఉత్సాహంగా అరిచాడు, నా దగ్గరకు వచ్చి నా భుజం మీద చేయి వేసి. 
"ఎలా ఉంది నీ బర్త్‌డే? బాగా ఎంజాయ్ చేశావా?"

"అవును మావయ్యా, చాలా బాగా గడిచింది" అన్నాను నేను నవ్వుతూ. నా కళ్ళు అత్త వైపు చూశాయి. ఆమె వెనక్కి తిరిగింది, ఆమె ముఖం మీద ఒక కృత్రిమ చిరునవ్వు.

"వల్లీ! రవికి బర్త్‌డే కేక్ కట్ చేయించావా?" ప్రసాద్ అడిగాడు, ఆమె దగ్గరకు వెళ్ళి.

"అవునండీ... చాక్లెట్ కేక్ తెప్పించాను" అంది ఆమె, ఆమె గొంతులో సాధారణ స్థితికి తిరిగి రావడానికి ప్రయత్నం.

మావయ్య: "సరే, డిన్నర్ చేద్దాం. నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది" అన్నాడు నవ్వుతూ.
మేము ముగ్గురం డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాం. అత్తా మావయ్యా నా ఎదురుగా. సర్వర్ డిషెస్ సర్వ్ చేశాడు - బిర్యానీ, కబాబ్స్, సలాడ్స్, డెజర్ట్స్.

నేను అత్త వైపు చూశాను. ఆమె తల దించుకుని, మెల్లగా తినడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె సాధారణం కంటే చాలా తక్కువ మాట్లాడుతోంది.

మావయ్య: "వల్లీ, నువ్వు కూడా తినేయ్. నువ్వు ఏమీ తినడం లేదు" అన్నాడు ఆమె వైపు చూసి.

అత్త: "తింటున్నానండీ... నాకు పెద్దగా ఆకలి లేదు" అంది మెల్లగా.

మావయ్య: "ఏమైంది?" ఆందోళనగా అడిగాడు.

వల్లీ: "లేదు... బాగానే ఉన్నాను. కేక్ ఎక్కువ తిన్నాను అందుకే" అంది ఆమె, ఆమె కళ్ళు నా వైపు ఒక క్షణం చూసి, వెంటనే తప్పించుకున్నాయి.

డిన్నర్ అంతా మావయ్య మాట్లాడుతూ ఉన్నాడు - ఆయన పని గురించి, ట్రిప్ గురించి, రవి భవిష్యత్తు గురించి. అత్త కొన్నిసార్లు "అవును", "కాదు" అని సమాధానం ఇస్తోంది, కానీ ఆమె మనసు ఎక్కడో ఉందని స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.

నేను ఆమె వైపు చూస్తూ ఉన్నాను. ఆమె చేతిలో చెంచా ఉంది, కానీ ఆమె తినడం మర్చిపోయింది. ఆమె కళ్ళు ఖాళీగా ఉన్నాయి, ఆమె ముఖం మీద ఒక వింతైన భావం ఉంది - సిగ్గు, గందరగోళం, మరియు ఒక తెలియని ఆలోచన.

"ఆమె మనసు అంతా ఈ రోజు జరిగిన క్షణాలలో తిరుగుతోంది. ఆమె నాభి మీద నా పెదవులు, ఆమె పెదవుల మీద నా ముద్దు... అన్నీ ఆమె మనసులో మెదులుతున్నాయి."

డిన్నర్ అయిపోయింది. మావయ్య లేచి, "రవీ, నేను  ఇంక పడుకుంటాను, బాగా అలసిపోయాను" అని బెడ్రూమ్ లోకి వెళ్ళాడు.

హాలులో మేము ఇద్దరమే మిగిలాం.

నేను వెళ్లి బాల్కనీ లో కూర్చున్నాను. సముద్రం చీకటిలో కనిపిస్తోంది, కెరటాల శబ్దం వినిపిస్తోంది. గాలి చల్లగా వీస్తోంది.

కొంతసేపటికి అత్త నా దగ్గరకు వచ్చింది. ఆమె నా పక్కన కూర్చుంది. కొంతసేపు నిశ్శబ్దం.
"ఒన్స్ అగైన్ హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ..." అంది ఆమె మెల్లగా. "ఈ రోజు అంతా బాగా గడిపావని అనుకుంటున్నాను."
ఆమె కళ్ళలో ఆ రోజు జరిగిన అన్ని క్షణాలు ఒక చిన్న ఆలోచనలా కనిపించాయి. ఆమె కళ్ళు సముద్రం వైపు చూస్తున్నాయి, కానీ ఆమె మనసు ఎక్కడో ఉంది.

నా గుండె ఉత్సాహంతో, కోరికతో నిండిపోయింది. నేను ఆమె వైపు తిరిగాను.
"థాంక్స్ అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "ఈ రోజు అంతా నీవల్లే అంత స్పెషల్ అయింది... థాంక్స్ ఫర్ ద డే."

నేను ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాను. ఆమె శరీరం మొదట కొంచెం బిగుసుకుంది, కానీ తర్వాత సడలింది. ఆమె చేతులు నా భుజాల మీద వాలాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా, నా పెదవులు ఆమె చెవి దగ్గరకు తీసుకువెళ్తూ. "ఈ రోజు నాకు చాలా ప్రత్యేకమైన రోజు. నీ స్పర్శ, నీ వెచ్చదనం, నీ ముద్దులు... అన్నీ నా మనసులో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతాయి."

ఆమె శరీరం వణుకుతోంది. నేను ఆమె ముఖాన్ని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. ఆమె కళ్ళు నా కళ్ళలోకి చూస్తున్నాయి. నేను నెమ్మదిగా ఆమె పెదవుల మీద నా పెదవులు ఉంచాను. ఈసారి ఆమె ప్రతిఘటించలేదు. ఆమె పెదవులు నా పెదవులను అర్థం చేసుకున్నట్లున్నాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి. నా చేతులు ఆమె మెడ చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి, ఆమెను మరింత దగ్గరకు లాక్కున్నాయి.

ఆ ముద్దు లోతైనది, తీవ్రమైనది, మత్తెక్కించేది. దాదాపు అర నిమిషం పాటు కొనసాగింది. మా పెదవులు ఒకదానితో ఒకటి కలిశాయి, ఒక లయలో కదిలాయి. మా శ్వాసలు ఒకదానితో ఒకటి కలిశాయి.
ఆమె నోటి నుండి ఒక చిన్న మూలుగు వచ్చింది, కానీ ఆమె దాన్ని అణచివేసుకుంది.

చివరికి, నేను మెల్లగా విడిచిపెట్టాను. నా పెదవులు ఆమె పెదవుల నుండి జారాయి. ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు మెరుస్తున్నాయి.

"అత్తా..." అన్నాను నేను మెల్లగా. "ఈ ముద్దు... ఇది నా బర్త్‌డే గిఫ్ట్. నీ నుండి నాకు దొరికిన అత్యంత విలువైన గిఫ్ట్."

ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. 

నేను లేచి నిలబడ్డాను. "నేను నా రూమ్ కి వెళ్తాను అత్తా. గుడ్ నైట్."

నేను నా బెడ్‌రూమ్ వైపు నడిచాను. నా గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె శరీరం, ఆమె స్పర్శ, ఆ ముద్దు — అన్నీ నా మనసులో నిండిపోయాయి.
తలుపు దగ్గర ఆగి, వెనక్కి తిరిగి చూశాను. అత్త ఇంకా అలాగే కూర్చుని ఉంది, ఆమె కళ్ళు నా వైపు చూస్తున్నాయి. 

"గుడ్ నైట్ అత్తా" అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

"గుడ్ నైట్ రవీ" అంది ఆమె మెల్లగా, ఆమె పెదవుల మీద ఒక చిన్న చిరునవ్వు.

నేను నా రూమ్ లోకి వెళ్ళి, తలుపు మూశాను.


వల్లీ దృష్టికోణం:

ఆ ముద్దు తర్వాత నేను బెడ్‌రూమ్‌కి వెళ్ళి, తలుపు వేసుకున్నాను. నా శరీరం ఇంకా వణుకుతోంది. నా పెదవుల మీద రవి పెదవుల వెచ్చదనం ఇంకా మిగిలి ఉంది. ఆయన ఇప్పటికే మంచి నిద్రలో ఉన్నారు. ఆయన ముఖం ప్రశాంతంగా ఉంది - ఎలాంటి ఆందోళన లేదు, ఎలాంటి గందరగోళం లేదు. ఆయనకు తెలియదు ఈ రోజు ఏమి జరిగిందో. 

నేను మంచం మీద పడుకున్నాను. కళ్ళు మూసుకున్నాను. కానీ నిద్ర రాలేదు.

ఈ రోజు అంతా నా మనసులో ఒక సినిమా లాగా తిరుగుతోంది. ప్రతి క్షణం స్పష్టంగా గుర్తుకు వస్తోంది. 

ఉదయం - మెరూన్ చీర
రవి నా కోసం మెరూన్ చీర కొన్నాడు. "నీకు చాలా బాగా నప్పుతుంది" అన్నాడు. నేను ఆ చీర కట్టుకున్నాను. అది నా శరీరానికి అచ్చంగా అమరింది. నా శరీర ఆకృతి  ఆ చీరలో మరింత స్పష్టంగా కనిపించింది.

"అతనికి నా అందం చూడాలని ఉందా?"

బాల్కనీ - బైనాక్యులర్స్
ఆ విండో వెనుక జరిగిన దృశ్యం చూశాను. ఆ యువకుడు ఆ స్త్రీని ఎలా ముద్దు పెట్టుకున్నాడో, ఎలా తాకాడో. నా శరీరం ఆ దృశ్యానికి స్పందించింది. నాకు సిగ్గు వేసింది, కానీ అదే సమయంలో ఒక వింతైన ఆసక్తి కూడా కలిగింది.

"నేను ఎందుకు ఆ దృశ్యాన్ని చూడాలి? రవి ఎందుకు నాకు చూపించాడు? అతనికి తెలుసా నా శరీరం ఎలా స్పందిస్తుందో?"

స్నాక్స్ కౌంటర్ - సమోసాలు, క్రీమ్ బన్, మిర్చి బజ్జీ
రవి ఆ స్నాక్స్ ని తినే విధానం... సమోసాని కొరికే విధానం, క్రీమ్ బన్ ని నాకే విధానం, మిర్చి బజ్జీ గురించి చెప్పిన మాటలు... అన్నీ డబుల్ మీనింగ్. నాకు అర్థమైంది, కానీ నేను సిగ్గుపడ్డాను.

"అతను ఇలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నాడు? నా శరీరం గురించి మాట్లాడాలని ఉందా?"

హోటల్ రూమ్ - చీర టీజింగ్
నా చీర లాగబోయాడు. నేను తెలివిగా తలుపు మూశాను. చీర మాత్రం అతను లాగేశాడు. నేను లోపల టవల్ కట్టుకున్నాను. కానీ అతను టవల్ కూడా లాగేశాడు.

"రవి నా చీర ఎందుకు లాగాడు? నా శరీరం చూడాలని ఉందా? నేను ఎందుకు పరుగెత్తాను? భయమా? లేక సిగ్గుమా?"

బెడ్ మీద - పాదాల మీద ముద్దులు
అతను నా పాదాలను పట్టుకుని, గోరింటకు మీద, మెట్టెల మీద, పట్టీల మీద ముద్దులు పెట్టుకున్నాడు. 
"మావయ్య తొడిగిన మెట్టెల మీద నా ముద్దులు" అన్నాడు. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

"రవి ఆయన గురించి ఎందుకు ప్రస్తావించాడు? నా భర్త హక్కు మీద అతని ముద్దు... ఇది తప్పు కాదా? కానీ నా శరీరం ఎందుకు వణికింది?"

నాభి మీద ముద్దులు
అతను నా నాభి మీద ముద్దులు పెట్టుకున్నాడు. నా నాలుకతో నా నాభి లోపల తిరిగాడు. నా శరీరం వణుకుతూ, మూలుగుతూ ఉంది. నా చేతులు బెడ్ షీట్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

"నా నాభి మీద రవి పెదవులు... నాలుక నా నాభి లోపల... ఇది ఏమిటి? నా శరీరం ఎందుకు ఇలా స్పందిస్తోంది?"

ముఖం మీద ముద్దులు
అతను నా మెడ మీద, చెవుల మీద, నుదుటి మీద, కనురెప్పల మీద, చెక్కిళ్ళ మీద, ముక్కు మీద, గడ్డం మీద ముద్దులు పెట్టుకున్నాడు. ప్రతి అంగుళం మీద అతని పెదవులు ఆగాయి.

"నా శరీరం అంతా అతని ముద్దులతో కప్పబడింది. నూలు పోగు లేని చోటల్లా ముద్దులు పెట్టుకుంటానన్నాడు. అతను నిజంగానే అలానే చేసాడు."

పెదవుల మీద ముద్దు
చివరికి అతను నా పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. లోతైన, తీవ్రమైన, మత్తెక్కించే ముద్దు. నా శరీరం నా చేతుల్లో వణుకుతూ ఉంది. నా చేతులు అతని మెడ చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి.

"నా పెదవుల మీద అతని పెదవులు... నేను ఎందుకు ప్రతిస్పందించాను? కానీ రవి పెదవులకు నా పెదవులు ఎందుకు స్పందించాయి?"

ఇప్పుడు - బెడ్‌రూమ్‌లో
నేను మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాను. నా శరీరం ఇంకా వేడెక్కి ఉంది. నా పెదవుల మీద రవి పెదవుల వెచ్చదనం ఇంకా మిగిలి ఉంది. నా శరీరం ఇంకా వణుకుతోంది.

నా కళ్ళలో నీళ్ళు మెరుస్తున్నాయి. కానీ అవి ఆనందం వలనా లేక బాధ వలనా? నాకు తెలియదు. నా శరీరం ఇంకా వణుకుతోంది. నా పెదవుల మీద అతని పెదవుల వెచ్చదనం ఇంకా మిగిలి ఉంది. 

నా కళ్ళు మూసుకున్నాయి. నేను నిద్రలోకి జారుకున్నాను. నా కలలలో ఈ రోజు జరిగిన సంఘటనలు తిరుగుతున్నాయి.


రవి దృష్టికోణం:

నేను నా బెడ్‌రూమ్ తలుపు మూశాను. కానీ లోపలికి వెళ్ళలేదు. తలుపు వెనుక నిలబడి, ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకున్నాను.

నా పెదవుల మీద ఇంకా అత్త పెదవుల వెచ్చదనం మిగిలి ఉంది. ఆ రుచి, ఆ స్పర్శ, ఆ ముద్దులో ఆమె చేసిన ప్రతిస్పందన... అన్నీ నా మనసులో ఒక తుఫానులా తిరుగుతున్నాయి.

ఈ రోజు ఉదయం నుండి నేను ఎంత కష్టపడ్డాను. ప్రతి మాట జాగ్రత్తగా ప్లాన్ చేశాను. ప్రతి చూపు, ప్రతి స్పర్శ, ప్రతి డబుల్ మీనింగ్ డైలాగ్... అన్నీ ఒక ఎత్తుగడ లాగా.

మెరూన్ చీర - ఆమెను అందంగా చూపించడానికి.

బైనాక్యులర్స్ సీన్ - ఆమె మనసులో ఒక బీజం నాటడానికి.

స్నాక్స్ కౌంటర్ టీజింగ్ - ఆమెకు అర్థమయ్యేలా చేయడానికి.

చీర లాగే ఆట - ఆమె శరీరాన్ని నా కళ్ళ ముందు ఆవిష్కరించడానికి.

పాదాలు, మెట్టెల మీద ముద్దులు - ఆమెకు ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని చూపించడానికి. నాభి మీద ముద్దులు - ఆమె శరీరాన్ని మేల్కొలపడానికి.

చివరి ముద్దు - ఆమె పెదవులను నా పెదవులకు అలవాటు చేయడానికి.

నేను బెడ్ మీద కూర్చున్నాను. నా శరీరం ఇంకా వేడెక్కి ఉంది. నా మగతనం ఇంకా దృఢంగా ఉంది. కానీ ఈసారి అది కేవలం కోరిక కాదు - ఇది ఒక విజయం యొక్క ఆనందం.

నేను కళ్ళు మూసుకున్నాను. ఈ రోజు జరిగిన ప్రతి క్షణం నా మనసులో స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

ఆమె మెరూన్ చీరలో కనిపించిన క్షణం... నా శ్వాస ఆగిపోయింది. ఆ చీర ఆమె శరీరానికి అచ్చంగా అమరింది. ఆమె వక్షోజాలు, నడుము వంపులు, తొడలు... అన్నీ నా కళ్ళ ముందు ఒక అద్భుతం లాగా ఆవిష్కృతమయ్యాయి.

ఆమె టవల్ లో పరుగెత్తిన క్షణం... ఆమె జడ ఊగుతూ, టవల్ గాలికి రెపరెప లాడుతూ. నేను ఆమె వెంట పరుగెత్తాను. ఆమెను పట్టుకున్నాను. టవల్ జారిపోయింది. ఆమె బ్లౌజ్ మరియు లంగాలో నిలబడి ఉంది. ఆ దృశ్యం... దేవుడా, ఆ దృశ్యం నా మనసులో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతుంది.

ఆమె పాదాల మీద ముద్దులు పెట్టుకున్న క్షణం... గోరింటకు, మెట్టెలు, పట్టీలు... ప్రతి దాని మీద నా పెదవులు ఆగాయి. "మావయ్య తొడిగిన మెట్టెల మీద నా ముద్దులు" అన్నాను. ఆమె శరీరం వణికింది. ఆమెకు అర్థమైంది నేను ఏమి చెబుతున్నానో.

ఆమె నాభి మీద నా నాలుక... ఆ లోతైన గుంత, ఆ మెలికలు, ఆ రుచి... ఆమె మూలుగుతూ ఉంది. నా నాలుక ఆ బిందువు కనుగొన్నప్పుడు ఆమె శరీరం బిగుసుకుంది. ఆ క్షణం నాకు తెలిసిపోయింది - ఆమె శరీరం నా స్పర్శకు ఎలా స్పందిస్తుందో.

ఆమె ముఖం అంతా ముద్దులు పెట్టుకున్న క్షణం... నుదురు, కనుబొమ్మలు, కనురెప్పలు, చెక్కిళ్ళు, ముక్కు, చుబుకం... ప్రతి అంగుళం మీద నా పెదవులు ఆగాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉంది. ఆమె శ్వాస వేగవంతమైంది.

చివరి ముద్దు... ఆమె పెదవుల మీద నా పెదవులు. లోతైన, తీవ్రమైన, మత్తెక్కించే ముద్దు. 
"ఈ రోజు నా జీవితంలో అత్యంత ప్రత్యేకమైన రోజు. నా పుట్టినరోజు నాకు ఒక కొత్త అర్థాన్ని ఇచ్చింది. నేను అత్తని పొందలేదు... కానీ ఆమె నాకు దగ్గరైంది. ఆమె మనసులో ఖచ్చితంగా నా ఉద్దేశ్యం ఏంటో ఒక బీజం నాటాను. ఇప్పుడు ఆ బీజం మొలకెత్తాలి, పెరగాలి."

నేను లేచి, ఆ మెరూన్ చీర తీశాను. దాన్ని నా ముఖం దగ్గరకు తీసుకువచ్చాను. అత్త సువాసన ఇంకా మిగిలి ఉంది - మల్లెపూలు, ఆమె శరీరం యొక్క సహజమైన పరిమళం.

నేను ఆ పైటను జాగ్రత్తగా నా దిండు కింద పెట్టాను.

"మామయ్య ఇప్పుడు అత్త పక్కనే పడుకుని ఉంటాడు. ఆయనకు తెలియదు ఈ రోజు ఏమి జరిగిందో."

"అత్తా రేపు ఉదయం నేను నిన్ను చూస్తాను. నీ కళ్ళలో నా ప్రతిబింబం చూస్తాను."
నేను బెడ్ మీద పడుకున్నాను. కళ్ళు మూసుకున్నాను.

"ఈ రాత్రి నా మనసులో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతుంది. ఈ రోజు జరిగిన ప్రతి క్షణం, ప్రతి ముద్దు, ప్రతి స్పర్శ, ప్రతి మూలుగు... అన్నీ నా జ్ఞాపకాల్లో నిండిపోయాయి."

"రేపు... రేపు నేను అత్తని మళ్ళీ కలుస్తాను."

నా పెదవుల మీద ఒక చిరునవ్వు విరిసింది. నా మనసులో అత్త ముఖం మెదులుతోంది - ఆమె ఎర్రబడిన ముఖం, ఆమె మూసుకున్న కళ్ళు, ఆమె వణుకుతున్న పెదవులు.

"అత్తా... నువ్వు నాదానివి అవుతావు. త్వరలోనే. నీవన్నీ నావి అవుతాయి."

నేను నిద్రలోకి జారుకున్నాను. నా కలలలో అత్త ముఖం కనిపించింది. ఆమె మెరూన్ చీరలో నవ్వుతూ, నా వైపు చేయి చాపుతూ.


DAY 1 (Resort) - COMPLETED

[venkujkc1984]

Hi Readers, 

Happy Weekend. 

Updates are in progress, may need couple of days.

With the story in current scenario and how it is progressing, 

Next is what?

But I am expecting some feedback for the narration, story and episodes.

What liked most, disliked, anything you feel outdated, or is it boring/exciting. 

How is the characterization. I am looking for your genuine feedback. 

I want to understand and learn. 

One thing I can tell from my experience with this story is, Writing a story is very difficult task than it appear. 

You can DM me as well if anything you wanted to share. 

Thanks.

[venkujkc1984]

Hi All, 

Due to work pressure I couldn't find enough time to update. 
I am also very eager to provide regular updates as much as I can. 

Hopefully this week I will resume updating.

Thanks for understanding. 

[venkujkc1984]

DAY 2: RESORT 


ఉదయం

ఉదయం ప్రసాద్ చాలా తొందరగా లేచాడు. ఫ్రెష్ అయి, స్నానం చేసి, సిద్ధమయ్యాడు. వల్లీ ఇంకా పడకగదిలోనే ఉంది. అతను బయలుదేరడానికి సిద్ధంగా ఉండగా ఆమె కళ్ళు తెరిచింది.

వల్లీ: (కొంచెం నిద్రమత్తులో) “ఇంత పొద్దున్నే రెడీ అయ్యారు? ఈరోజు ప్లాన్ ఏమిటి?”

ప్రసాద్ (ఆమె వైపు తిరిగి): “సారీ వల్లీ… నిన్న రాత్రి ఫోన్ వచ్చింది. ఆఫీసులో ఒక అర్జెంట్ పని వచ్చింది. రెండు రోజులు బయట ఉండాలి. ఈరోజే బయలుదేరాలి. ఎల్లుండి ఉదయం వస్తాను. అప్పుడు ముగ్గురం కలిసి ఇంటికి వెళ్దాం”

వల్లీ కొంచెం ఆశ్చర్యంగా చూసింది, కానీ ఏమీ అనలేదు. నిన్న రాత్రి జరిగిన అనుభవం, రవి స్పర్శ, ఆమె శరీరంలో ఇంకా మిగిలి ఉన్న ఆ మైకం... ఇప్పుడు మరో రెండు రోజులు అతడితో ఒంటరిగా... ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.  భయమా? లేక... మరేదైనానా?

ప్రసాద్: (వల్లీ ముఖం గమనిస్తూ) "ఏమైంది? కొంచెం ఏదోలా ఉన్నావు?" 

వల్లీ: (తప్పించుకుంటూ) "లేదండీ... ఏదో అలసట అంతే. బాగానే వున్నాను"

రవి గదిలో...
ప్రసాద్ రవి గదికి వచ్చాడు. రవి ఇంకా నిద్రలో ఉన్నాడు. ప్రసాద్ మెల్లగా రవి భుజం మీద చేయి వేసి లేపాడు.

ప్రసాద్: "రవీ... నేను రెండు రోజులు పని మీద బయటకు వెళ్తున్నా. ఎల్లుండి ఉదయం వస్తాను. ఇంతలో అత్తను జాగ్రత్తగా చూసుకో. ఏమైనా అవసరమైతే సహాయం చేయి."

రవి కళ్ళు తెరిచి, మామయ్య వైపు చూశాడు. అతడి ముఖంలో ఒక ఆశ – నిన్నటి అనుభవం ఇంకా వాడి మనసులో తాజాగా ఉంది. "సరే మావయ్యా... జాగ్రత్తగా వెళ్ళు." అన్నాడు.

ప్రసాద్ వెనుతిరిగి వచ్చి వల్లీ నుదుటిపై ముద్దు పెట్టి, "జాగ్రత్త వల్లీ. ఏమైనా అవసరమైతే ఫోన్ చేయి, రవికి కూడా చెప్పాను జాగ్రత్తగా చూసుకోమని." అని చెప్పి బయలుదేరాడు. 

ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి. నిన్న రాత్రి జరిగినది తప్పు అని ఆమె మనసు చెబుతోంది, కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా ఆ అనుభూతిలో మునిగి ఉంది. రెండు రోజులు... ఇంకా రెండు రోజులు రవితో ఒంటరిగా... ఈ ఆలోచనే ఆమెను ఒక ఉద్వేగంలోకి నెట్టేస్తోంది.

కొంతసేపటి తర్వాత
రవి ఫ్రెష్ అయి, హాలులోకి వచ్చాడు. వల్లీ బాల్కనీలో నిలబడి సముద్రం వైపు చూస్తోంది. ఇవాళ ఒక మరొక చక్కటి చీర కట్టుకుంది. 

రవి: "గుడ్ మార్నింగ్ అత్తా"

వల్లీ: “గుడ్ మార్నింగ్ రవీ. నిన్న పుట్టినరోజు బాగా గడిచిందా?”

రవి: (కొంచెం నవ్వి, దగ్గరకు వచ్చి)
“చాలా బాగా ఎంజాయ్ చేశాను అత్తా. నేను ఇచ్చిన ఆ మెరూన్ చీర. నువ్వు దాన్ని కట్టుకున్నప్పుడు… ఎంత అందంగా కనిపించావో. నాకు ఎంత నచ్చిందో చెప్పలేను. చీర ప్రతి అంచు, ప్రతి మడతా సూపర్...”

వల్లీ: (కళ్ళు కొంచెం తప్పించుకుని, ముఖం ఎర్రబడి)
“రవీ… చీర అంతే కదా. దానికే అంతా ఎందుకు...” అంది.

రవి: (మెల్లగా నవ్వి)
“చీర కాదు అత్తా. దాన్ని కట్టుకున్నప్పుడు కనిపించిన నువ్వు. నీ అందం, నీ కళ్ళు… అన్నీ కలిసి నన్ను మరచిపోనివ్వలేదు. నిన్న రాత్రి గదిలో ఆ చీరతో చాలా తికమక పడ్డా ఎక్కడ ముద్దాడాలో అర్థం కాక. రాత్రి ఇంక దానినే పట్టుకుని ముద్దాడుతూ పడుకున్నా.”

వల్లీ: (ముఖం కొంచెం ఎర్రబడి, గొంతు మెత్తబడి) “రవీ… అలా మాట్లాడొచ్చా. నేను నీ అత్తని కదా…”

రవి: (ఇంకొంచెం దగ్గరకు వచ్చి, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ)
“తెలుసు అత్తా. నిజం చెప్పాలంటే… నిన్నటి కేక్ కూడా చాలా రుచిగా ఉంది అత్తా. మధ్యలో ఉన్న ఆ సాఫ్ట్ భాగం… ఎంత మృదువుగా, ఎంత తీపిగా ఉందో. నాకు చాలా నచ్చింది. ఆ టేస్ట్ అబ్బా ఇంకా నా నాలుక మీదే ఉంది. నువ్వు దగ్గరుంటే చాలు అత్తా. అంతే నా కోరిక.”

వల్లీ: (గొంతు వణుకుతూ) “రవీ… ఇంక చాల్లే. ఎక్కువగా మాట్లాడకు”

రవి: (చిరునవ్వుతో) “మాటలు కాదు అత్తా. నిజం. నువ్వు అందంగా ఉన్నావని చెప్పడం తప్పా? నీ అందం చూసి నేను మెచ్చుకోకూడదా?”

వల్లీ: (తొందరగా అక్కడ నుండి తప్పించుకోవాలని) “సరేలే… నేను కాఫీ కలుపుతాను. నువ్వు ఇక్కడే ఉండు” అని చెప్పి కిచెన్ వైపు నడిచింది.

రవి వెంటనే అనుసరించాడు.

వల్లీ: (కొంచెం పక్కకు జరిగి) "రవీ... నువ్వు బాల్కనీలో వెయిట్ చెయ్యి" అంది.

రవి: (మెల్లిగా ఆమె దగ్గరకు ఒక అడుగు వేస్తూ) "నీతో పాటే ఉండాలని ఉంది అత్తా" అతడి శ్వాస ఆమె మెడ మీద పడింది. వల్లీ శ్వాస పెరిగింది.

వల్లీ: “ప్లీజ్ రవీ…” కానీ ఆమె గొంతులో నిన్నటి లాగా దృఢత్వం లేదు.

ఆమె తల కొంచెం తిప్పింది, ఆమె చెక్కిళ్లు రవి భుజానికి దాదాపు తగిలాయి. అదే అదునుగా రవి కొంచెం వంగి, ఆమె మెడ దగ్గర అతడి పెదవులను తాకించాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ఒక క్షణం. ఆపై తెరుచుకుంది.

"రవీ..." అంటూ ఆమె అటు వైపు తిరిగి మళ్ళీ హాల్ వైపు నడిచింది. రవి ఆపలేదు. రవి కూడా వెంట వెళ్ళాడు. ఆమె నడకలో ఒక వింతైన లయ ఉంది - తప్పించుకోవడం కాదు, ఆహ్వానించడం లాగా అనిపిస్తోంది రవికి. 
ఆమె డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఆగింది. 

రవి ఇప్పుడు ఆమె వెనుక నిలబడి దగ్గరగా వచ్చి ఆమె మెడ మీద మళ్ళీ పెదవులు ఆనించాడు. ఆమె శరీరం కదిలింది.
“వద్దు రవీ… ఇలా చేయకు,” అంది, కానీ కదలలేదు.

రవి ఇప్పుడు ఆమె భుజాల మీద ముద్దు పెట్టాడు. చేతి వేళ్లు ఆమె నడుము మీద  ఆనాయి. బదులుగా, ఆమె చెయ్యి అక్కడ వున్న ఛైర్ మీద ఆనింది - అతణ్ణి తోసివేయడానికి కాదు, తనను తాను నిలబెట్టుకోవడానికి.

వల్లీ: (వెనక్కి తిరిగి రవిని చూస్తూ) "నువ్వు ఇలాంటివి మానేయ్ రవీ. నేను నీకు అత్తని..." అంది. కానీ ఆమె ముఖం ఎర్రబడి ఉంది, చెమట చుక్కలు నుదుటి మీద కనిపిస్తున్నాయి. చల్లని వాతావరణంలో కూడా.

కానీ ఆమె మాటలు లెక్కచేయకుండా రవి ఆమెను ఒక్కసారిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది కానీ ప్రతిఘటించలేదు. ఆమె జడ అతడి ముఖం మీద పడింది. ఆమె జడను పక్కకు తీస్తున్నప్పుడు ఇద్దరి కళ్ళు కలిశాయి. వారిద్దరూ అలాగే నిలబడ్డారు. మాట్లాడకుండా. కదలకుండా.

రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, మెల్లగా ఆమె చెక్కిలి మీద ముద్దు పెట్టాడు. ఆమె శరీరం వణికింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి.
ఆమె శరీర పరిమళం ఒక మత్తెక్కించే సువాసనగా మారింది. రవి మరింత ముందుకు వంగి, ఆమె మరొక చెక్కిలి (బుగ్గ) మీద ముద్దు పెట్టాడు, ఆపై ఆమె చుబుకం మీద.

అతడి చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి. ఆమెను తన వైపు లాగాడు.

“రవీ…” అన్నది, కానీ చేతులు మాత్రం అతడి భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

రవి ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. ఆమె తల వెనక్కి వాలింది.

ఆమె జాకెట్టు పైభాగంలో అతడి పెదవులు తిరుగుతున్నాయి. 
"చాలు రవీ... ఇలా చేయకు" అంది ఆమె, కానీ ఆమె ముఖం అతడి పెదవుల దగ్గరగా ఉంది. 

అతడు మెల్లగా ఆమె పెదవుల మీద అతడి పెదవులు అదిమాడు.
అతడు మెల్లగా తన పెదవులను ఆమె పెదవుల మీద అదిమి ఉంచాడు. మొదట, ఆమె పెదవులు బిగుసుకుపోయాయి - ఏదో తెలియని సంకోచం, చిన్నపాటి ప్రతిఘటన ఆమెలో స్పష్టంగా కనిపించింది. కానీ, ఆ ప్రతిఘటన ఎక్కువసేపు నిలవలేదు. అతడి పెదవులలోని వెచ్చదనం, ఆ స్పర్శలోని తీవ్రత ఆమెలోని సంకోచాన్ని మంచులా కరిగించేశాయి. ఆమె మెల్లగా కళ్ళు మూసుకుంది, ఆమెలోని బిడియం అదృశ్యమైంది. ఆ మరుక్షణమే, అంతవరకు బిగుసుకున్న ఆమె పెదవులు మెల్లగా విచ్చుకున్నాయి. అతడికి స్వాగతం పలుకుతూ. అతను తన పెదవుల కదలికను నెమ్మదిగా, కానీ మరింత గాఢంగా మారుస్తూ, ఆమెలోని ప్రతి స్పందనను నిశ్శబ్దంగా ఆస్వాదిస్తున్నాడు.

ఆమె పెదవులపై అతడి ముద్దు ఒక చిన్నపాటి విద్యుదాఘాతంలా అనిపించి, ఆమెను తనలోకి మరింత దగ్గరగా లాగేలా చేసింది. కొద్దిసేపటిలోనే రవి మెల్లగా ఆమె పెదవులకు గాఢమైన ముద్దుతో వీడ్కోలు పలికి తన ముఖాన్ని కిందకు తీసుకువెళ్తున్నాడు. అతడి పెదవులు నుండి కిందకు జరుగుతూ ఆమె చుబుకం నుండిమెడ మీదుగా దిగువకు జాకెట్టు వైపు ప్రయాణిస్తున్నాయి. అతడి వేడి పెదవులు స్పర్శకు వల్లీ శరీరం పులకరిస్తోంది. ఆమె అతడి తలను పట్టుకుంది—అతణ్ణి ఆపడానికి కాదు, వేగాన్ని నియంత్రించడానికి.
రవి తన ముఖాన్ని ఆమె పైట మీద ఆనించాడు. అతడి గడ్డం ఆమె వక్షోజాల పైభాగాన్ని తాకుతూ, ఆమె భుజాల మీద మార్చి మార్చి ముద్దులు పెడుతున్నాడు. ప్రతిసారీ ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.

రవి ఆమె మెడ దిగువన అంతటా ముద్దులతో నింపేస్తున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె చేతులను పట్టుకున్నాడు. ఆమెలో చిన్నపాటి మార్పులు కలుగుతున్నాయి. రవి మెల్లగా తన పెదవులను మెడ నుండి మరింత కిందకి తీసుకువెళ్తున్నాడు. వల్లీ ఒక్క క్షణం ఆగి, రవి తలను తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుంది—ఇంకా ముందుకు వెళ్ళనివ్వకుండా.

ఆ పట్టులో బలం కంటే, 'ఇక వద్దు, ఇక్కడితో ఆపేయ్' అని చెప్పే ఒక వింతైన ఆవేదన, ఆందోళన ఉన్నాయి. ఆమె కళ్ళు రవి కళ్ళలోకి సూటిగా చూశాయి.

రవి ఆమె చేతి స్పర్శను, ఆ కళ్ళలోని మౌన భాషను ఒక్క క్షణంలోనే అర్థం చేసుకున్నాడు. అతడిలోని కోరిక ఒక ఎత్తు అయితే, ఆమె మనసులో జరుగుతున్న సంఘర్షణ అతడికి అర్థమైంది.

ఆ నిరాశ రవి కళ్ళలో కాస్త కనిపించినా, ఆమెను ఇబ్బంది పెట్టకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో, అతను తన పెదవులను మృదువుగా వెనక్కి తీసుకుని, నెమ్మదిగా తల పైకి ఎత్తాడు. ఆమె భుజాలను రెండు వైపులా మెల్లగా ముద్దాడుతూ, ఆమె వక్షోజాలను ఎంతగానో కోరుకుంటున్నానని చూపిస్తున్నాడు. 

ప్రతి ముద్దుతో అతడి కోరికను చూపిస్తున్నాడు. పెదవులు అక్కడే తిరుగుతున్నాయి. ఆపై నాలుకతో తాకుతూ మరింత అన్వేషించాలనే కోరికను సూచిస్తూ.

రవి ప్రతి ముద్దు, ఆమె వక్షోజాలను అందుకోవాలనే, అనుభవించాలనే అతడి కోరికను చూపిస్తున్నాయి.
అతడి పెదవులు ఆమె భుజంపై ఆగి, ఒక ముద్దుతో అతడి నిశ్శబ్ద భాషను వినిపిస్తున్నాయి. ఆమె వక్షోజాల దగ్గర అతడి చూపులు ఆగినప్పుడు, అది కేవలం చూపు మాత్రమే కాదు... అదొక అన్వేషణ, అదొక ఆరాటం. అతడి నాలుకతో ఆమె చర్మాన్ని స్పృశిస్తున్నప్పుడు, అతను ఆమెను ఎంతగానో అన్వేషించాలని, ఆ పరువాల అందాన్ని అనుభవించాలని తపిస్తున్నాడని ఆమెకు అర్థమవుతోంది.

వల్లీ కళ్లు మూసుకుంది, ఆ స్పర్శ నుండి తప్పించుకోలేక, అలాగని ఆ మత్తులో నుండి బయటపడలేక. "చాలు రవీ… ప్లీజ్... నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో తెలుసా నీకు?" ఆమె గొంతులో కోరిక కంటే ఎక్కువగా, ఒక రకమైన భయం, సిగ్గు కలిసి ఉన్నాయి.

రవి ఆమె చెవిలో తన వేడి శ్వాసను వదులుతూ, గొంతులో మత్తు చేర్చి , "అత్తా... ఈ క్షణం వరకు నీ అందాన్ని చూడటం నేరమైతే, ఈ రోజు నేను ఆ నేరాన్ని చేస్తూనే ఉంటాను. నీ వెచ్చదనం నాకు పిచ్చెక్కిస్తోంది…నువ్వు నాకు ఎంత దగ్గరగా ఉంటే, అంతలా నా మనసు నీ అందాల లోయలో చిక్కుకుపోతోంది."

వల్లీ “చాలు… ప్లీజ్…” ఆమె మాటలు ముగిసే లోపే అతడి పెదవులు ఆమె మెడలోని సున్నితమైన చర్మం మీద మెల్లగా కొరికాయి. ఆమె శరీరం మొత్తం వణికిపోయింది. ఆమె కళ్లు అతడిని బ్రతిమాలుతున్నాయి, కానీ శరీరం అతడిని మరింత లోపలికి లాగుతోంది. రవి ఆమె మెడ మీద పెట్టే ప్రతి ముద్దుతో, ఆమె శ్వాస మరింత వెచ్చగా మారింది. అతడి నాలుక సున్నితమైన వలయాలు గీస్తోంది. పెదవులు ఆమె చర్మం మీద అదిమి ఉన్నాయి. మరింత ముందుకు వెళ్ళడానికి అనుమతి కోసం అతడి కళ్ళు బ్రతిమాలుతున్నాయి.

అప్పుడు గట్టిగా...
టింగ్... టింగ్... టింగ్...
తలుపు బెల్ మోగింది.

వల్లీ ఒక్కసారిగా తేరుకుని, రవిని నెమ్మదిగా తోసింది. బయట ఎవరు నిలబడి ఉన్నారో తెలియదు కానీ, లోపల వారిద్దరి ప్రపంచం ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. రవి వెళ్లి తలుపు తెరిచాడు.


హోటల్ స్టాఫ్ నిలబడి ఉన్నారు.

“సార్… రూమ్ క్లీనింగ్ చేయడానికి వచ్చాం. అన్నీ సర్దుతాం. ఇంకా ఒక విషయం… హోటల్‌లో ప్రైవేట్ థియేటర్ ఉంది. ఒక గంట బుక్ చేసుకోవచ్చు, ఇప్పుడు ఖాళీ గానే ఉంది. మీరు కావాలంటే ఈ గంట అక్కడ గడిపినా మేము రూమ్ క్లీన్ చేసి పెడతాం,” అని చెప్పారు.

వల్లీ వెంటనే,

“వద్దు. అక్కర్లేదు. మేము ఇక్కడే ఉంటాం,” వల్లీ తలుపు వైపు చూస్తూ, గొంతులో కొంచెం ఆందోళనతో అంది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడే గడిపిన క్షణాల తాలూకు భయం, సంకోచం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.


రవి ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, మెల్లగా ఆమె చేయి పట్టుకుని, "ఎందుకు అత్తా? భయపడుతున్నావా? అది జస్ట్ సినిమా హాల్.



 ఒక గంట ప్రైవేట్‌గా సినిమా చూద్దాం. రూమ్ కూడా శుభ్రంగా అవుతుంది. రావచ్చు కదా,” అన్నాడు.

రవి కళ్ళలో ఉన్న ఆశ, అతడి గొంతులో ఉన్న ఆర్తి చూసి వల్లీకి ఏమీ తోచలేదు. అతడి పట్టుదల ముందు ఆమె మనసు కరుగుతోంది. వల్లీ నిట్టూర్చి, అతడి వైపు చూసింది.

“నువ్వు చాలా మొండివాడివి రవీ... అడిగినదల్లా కావాల్సిందేనా?” అంది, కానీ ఆమె గొంతులో ఇప్పుడు కాస్త మెత్తదనం ఉంది.

“నీ దగ్గర తప్ప ఎవరి దగ్గర మొండిగా ఉంటాను అత్తా? ఒక్క గంట.. రావచ్చు కదా.”

వల్లీ కాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయింది. రవి కళ్ళలోకి చూస్తూ, అతన్ని కాదనలేకపోయింది. అయిష్టంగానే, తన మనసులోని సగం ఇష్టాన్ని, సగం భయాన్ని దాచుకుని తల ఊపింది.

“సరే… నీ ఇష్టం,” అంది.

రవి స్టాఫ్‌తో థియేటర్ బుక్ చేయమని చెప్పాడు.

కొద్ది సేపట్లో ఇద్దరూ ప్రైవేట్ థియేటర్ వైపు నడిచారు.

ప్రైవేట్ థియేటర్ తలుపు మూసి లాక్ చేశాడు రవి. తిరిగి చూస్తే వల్లీ కళ్ళు అతడి కళ్ళతో కలిశాయి. ఆమె జాగ్రత్తగా అతన్ని చూస్తూ ఉంది. గొంతులో కొంత ఆందోళన కనిపించింది.

రవి కళ్ళలో ఉన్న ఆశ, అతడి గొంతులో ఉన్న ఆర్తి చూసి వల్లీకి ఏమీ తోచలేదువల్లీ: (థియేటర్ లోని చీకటిని చూస్తూ, కొంచెం గొంతు తగ్గించి) "రవి... ఇక్కడ ఎవరూ లేరు. పైగా తలుపు వేసి లాక్ చేసావు. మనసులో ఏదో తెలియని ఆందోళనగా ఉంది... ఇదంతా సరిగ్గానే ఉందా?"

రవి: (రిక్లైనర్‌లో వెనక్కి వాలి, ఆమె వైపు చూస్తూ చిరునవ్వుతో) "సరిగ్గా ఉందో లేదో తెలియదు కానీ అత్తా... ఈ క్షణం మాత్రం చాలా ప్రత్యేకంగా ఉంది. నువ్వు ఆందోళన పడకు, ఇక్కడ మనం తప్ప ఇంకెవరూ లేరు."

వల్లీ: (అతడి కళ్ళలోకి చూస్తూ, తడబడుతూ) "నువ్వు... నువ్వు చాలా మారావు రవీ. ఇప్పుడు..."

రవి: (ఆమె మాట పూర్తి చేయనివ్వకుండా, ఆమె నిలబడిన భంగిమను, ఆ చీర వంపులను గమనిస్తూ మెల్లగా) "పెరిగేకొద్దీ చూసే దృక్పథం మారుతుందేమో అత్తా! ఇప్పుడు నువ్వు ఆ కాంతిలో నిలబడి ఉన్న తీరు... ఆ భుజాల రేఖలు, ఆ చీర కట్టు... చూస్తుంటే ఏదో అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని చూస్తున్నట్టుంది. నీ వయ్యారాలు చూస్తూ కళ్ళు పక్కకు తిప్పుకోలేకపోతున్నాను."

వల్లీ సిగ్గుతో కనురెప్పలు వాల్చి, తలదించుకుని అలాగే స్థాణువులా నిలబడిపోయింది. రవి రిక్లైనర్‌లో వెనక్కి వాలి, స్థిరమైన చూపులతో ఆమెను గమనిస్తున్నాడు. ఆ చీరలో ఆమె నిలబడిన విధానంలో ఆ గదిలో పడుతున్న కాంతి నీడలలో చీర వెనుక కనిపిస్తున్న ఆమె శరీర ఆకృతి,  జంటగా ఊరిస్తున్న ఆమె వయ్యారాలు —అన్నీ అతడి చూపును ఆకర్షించాయి.

“రా అత్తా… ఇక్కడికి వచ్చి కూర్చో. కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఏదైనా సినిమా చూద్దాం,” అని తన పక్కనే ఉన్న ఖాళీ చోటును చూపించాడు.

అతడి పిలుపులోని గాఢతకు వల్లీ మనసు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. ఏదో తెలియని సంకోచంతోనే అడుగులు ముందుకు వేసి, నెమ్మదిగా వచ్చి అతడి పక్కన కూర్చుంది. అప్పుడే స్క్రీన్ నుండి వస్తున్న మసక వెలుతురు ఆమె ముఖంపై పడి, ఆమె కళ్లలోని భావాలను, సిగ్గును మరింతగా ప్రతిబింబిస్తోంది.

రవి రిమోట్ తీసుకుని, సినిమాల లిస్ట్ తెరిచాడు. కొన్ని పేర్లు చూస్తూ, ఒకదాని మీద ఆగాడు.

“ఇది చూద్దాం అత్తా…” అన్నాడు.

వల్లీ అతడి వైపు చూసింది. ఆమెకు అర్థమైపోయింది—అతను ఎలాంటి సినిమా చూద్దాం అంటున్నాడో.

“రవి… అలాంటివి వద్దు. నార్మల్ సినిమా పెట్టు,” అన్నది వెంటనే.

రవి చిరునవ్వుతో,

“ఎందుకు అత్తా? జస్ట్ ఒక సినిమా కదా. ఏమీ కాదు. నీకు నచ్చకపోతే ఆపేస్తా,” అన్నాడు.

“నాకు తెలుసు నువ్వు ఏం అనుకుంటున్నావో… వద్దు రవీ,” అన్నది వల్లీ, కళ్ళు తప్పించుకుంటూ.

రవి కొంచెం వంగి, మెల్లగా,

“ప్లీజ్ అత్తా… ఒక్కసారి. నీతో కలిసి ఒక సినిమా చూడాలని ఉంది. నీకు నచ్చకపోతే వెంటనే లేచి వెళ్ళొచ్చు. నేను ఏమీ అనను,” అని బ్రతిమాలాడు.

వల్లీ కాసేపు మౌనంగా ఉంది. ఆపై నెమ్మదిగా ఊపిరి పీల్చుకుని,

“సరే… పెట్టు. కానీ గుర్తుంచుకో—నాకు నచ్చకపోతే నేను ఎప్పుడైనా లేచి వెళ్ళిపోతాను. అప్పుడు నువ్వు ఏమీ అనకూడదు,” అంది.

రవి వెంటనే తల ఊపాడు.

“సరే అత్తా. నీ ఇష్టం. నువ్వు అన్నది ఫైనల్,” అన్నాడు.

అతను ప్లే చేశాడు. సినిమా మొదలైంది. రవి అప్పుడప్పుడు ఆమె వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు. ఆమె కళ్ళు స్క్రీన్‌పైనే ఉన్నాయి, కానీ ఆమె శరీరం కొంచెం బిగుసుకుపోయి ఉంది.

[venkujkc1984]

సినిమా మొదట్లో సాధారణంగా సాగింది. కానీ కొంతసేపటికి సన్నివేశం మారింది. హీరో హీరోయిన్ నడుము మీద వేళ్లు జార్చి, ఆమె నాభిని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. హీరోయిన్ మెల్లని మూలుగులు థియేటర్‌లో ప్రతిధ్వనించాయి.

రవి కదలకుండా కూర్చున్నాడు. అతడి ఊపిరి కొంచెం బరువైంది. స్క్రీన్‌పై కనిపించిన నడుము చూస్తూ, అతడి కళ్ళు మెల్లగా వల్లీ వైపు తిరిగాయి. ఆమె చీర అంచును గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చుంది. స్క్రీన్ కాంతి ఆమె మెడ వంపు మీద, బ్లౌజ్ అంచు మీద పడుతోంది.

తర్వాతి సన్నివేశంలో హీరో హీరోయిన్‌ను ముద్దు పెట్టుకుంటూ, ఆమె శరీరం మీద చేతులు జార్చాడు. వక్షోజాల మీద ఆగి, ఆమె శ్వాస ఎగురుతున్నట్టు చూపించారు. వల్లీ గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె చేయి పైటను సరిచేయడానికి కదిలింది.

రవి ఆ కదలికను గమనించాడు. అతడి గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ఆమె దగ్గరగా ఉండటం, స్క్రీన్‌పై జరుగుతున్నది—రెండూ కలిసి అతన్ని కదిలిస్తున్నాయి.

“అత్తా…” అని మెల్లగా పిలిచాడు. 

వల్లీ అతడి వైపు తిరిగింది. చెక్కిళ్లు ఎర్రబడ్డాయి.
“రవీ… మొదలుపెట్టకు. సిగ్గుగా ఉంది.”

రవి ఆమె దగ్గరకు కొంచెం వంగి,
“సిగ్గు కాదు అత్తా. ఇది సహజం. ఇలా చూస్తుంటే… ఊహించకుండా ఉండలేను.”

“ఏమి ఊహించడం?” అని ఆమె వణుకుతున్న గొంతుతో అడిగింది.

రవి చిరునవ్వుతో,
“నువ్వు ఆమె స్థానంలో ఉంటే ఎంత అందంగా ఉంటావో అని.”

ఆ మాటలు వల్లీని కదిలించాయి. ఆమె కళ్ళు కొంచెం పెద్దవయ్యాయి.

మరో సన్నివేశం వచ్చింది—హీరో హీరోయిన్ నాభి మీద పెదవులు ఉంచాడు. వల్లీ ఊపిరి బిగబెట్టింది. ఆమె చేతులు ఆర్మ్‌రెస్ట్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

రవి ఆమె వైపు, స్క్రీన్ వైపు మార్చి మార్చి చూస్తున్నాడు. “రవీ… నన్ను ఇలా చూడకు,” అని గుసగుసలాడింది.

“ఎలా?” అని రవి మరింత దగ్గరకు వంగి అడిగాడు.
రవి నెమ్మదిగా నవ్వాడు.

“ఆగలేను అత్తా. హీరో ఆమెను చూసే విధానం… నేను నిన్ను చూసే ప్రతిసారీ అలాగే అనిపిస్తుంది.”

వల్లీ ఊపిరి కొంచెం ఆగినట్టు అనిపించింది.

“రవీ… ఇలా మాట్లాడకు…”

“ఎందుకు?” అని రవి అడిగాడు. అతడి గొంతు మెత్తగా, కానీ స్పష్టంగా ఉంది. “ఇది నిజం. నువ్వు అందంగా ఉన్నావు అత్తా. నీ ప్రతి అందం. ఈ సినిమా నాకు గుర్తు చేస్తోంది… నేను చాలా కాలంగా నీతో చెప్పాలనుకున్న మాటలు.”

వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. రవి చూపు, అతడి దగ్గరతనం—అన్నీ ఆమెను నెమ్మదిగా కదిలిస్తున్నాయి.

రవి ఆమె మణికట్టును మెల్లగా తాకాడు. ఆమె చేయి వణికింది, వెంటనే లేచి నిలబడింది. 

“అత్తా… ఇక్కడ మనం ఇద్దరమే. ఎవరికీ తెలియదు. నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… ఒక్కసారి చూడనివ్వవా అత్తా...”
“రవి… ఆపు.” అని ఆమె అక్కడ నుండి కదులుతోంది. అతడి చూపు నుంచి తప్పించుకోలేకపోయింది.

“అత్తా… ఆగు, ప్లీజ్” అన్నాడు రవి. అతడి పిలుపులో ఒక అధికారం, ఒక దీనత్వం కలిసి ఉన్నాయి. “ఇక్కడ మనం ఇద్దరమే. తలుపు లాక్ చేశాను. నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… నేను నిన్ను ఎంతగా కోరుకుంటున్నానో… ఒక్కసారి నన్ను చూడనీ అత్తా ప్లీజ్ అత్తా.”

వల్లీ కళ్ళు తెరిచింది. అతడి కళ్ళలోని నిజాయితీని, అతడి కోరికలోని తీవ్రతను చూసింది. కొంతసేపు మౌనంగా ఉంది.
““రవీ...” ఆమె గొంతు వణికింది... “నీ చూపులతో మాటలతో నా ప్రాణాలు తోడెస్తున్నావు రవీ,” అంది మెల్లగా.

రవి ఇక ఆగలేదు. అతని కళ్ళలోని ఆరాటం సరిహద్దులు దాటింది. అతను ఏమాత్రం సంకోచించకుండా, ఆమె చేతులను తన గుప్పిట్లోకి తీసుకున్నాడు. ఆ స్పర్శలో ఒక విధమైన విద్యుదాఘాతం... అది వల్లీ శరీరాన్ని ఉలిక్కిపడేలా చేసింది. వల్లీ ప్రతిఘటించే ప్రయత్నం చేసినా,  రవి ఆమెను తన వైపు లాగాడు. ఆమె అతడి ఒళ్లో వచ్చి పడింది.


ఆమె ఊపిరి వణికింది. చేయి ఇంకా అతడి చేతిలోనే ఉంది. థియేటర్‌లో సినిమా నడుస్తూనే ఉంది, కానీ ఇద్దరి మధ్య మాత్రం వేరే ఒక ప్రపంచం మొదలైంది.

ఆమె అతడి ఒళ్లో కూర్చున్న క్షణం, రవి తన చేతులను ఆమె నడుము చుట్టూ బిగించాడు. చాలా కాలంగా దాచుకున్న దాహాన్ని తీర్చుకుంటున్నట్లు, ఆమెను తనలో లీనం చేసుకుంటున్నట్లు అతడి బలమైన చేతుల మధ్య ఆమెను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
వల్లీ ముఖం అతడి భుజం మీద దాగింది. అతడి బిగుతైన ఆలింగనంలో ఆమెకు ఊపిరి ఆడకపోయినా, అతడి శరీరం నుండి వస్తున్న వెచ్చదనం ఆమెను పూర్తిగా చుట్టుముట్టింది.

రవి ఆమె ఒత్తైన జడలో వేళ్లు జార్చుతూ, ఆమె చెవిలో తన వేడి శ్వాసను వదులుతూ: "అత్తా... నీ కోసం నా ప్రాణం ఎంతగా తహతహ పడుతోందో నీకు తెలియదు. ఈ ఒక్క క్షణం కోసం, నిన్ను ఇలా హత్తుకునే అవకాశం కోసం నేను ఎన్నాళ్లుగా ఎదురు చూస్తున్నానో..."

వల్లీ గొంతులో ఇక తిరస్కరణ లేదు, కానీ "రవి... వద్దు... ఇది కరెక్ట్ కాదు… పాపం" అంటున్నా, ఆమె చేతులు మాత్రం అతడి భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. ఆమె శరీరం అతడి ఆలింగనంలో మరింత లీనమైంది.

రవి ఆమె ముఖాన్ని మెల్లగా పైకి లేపి, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, "అత్తా... నీ అందాన్ని చూసి కూడా స్పందించకపోవడమే నిజమైన పాపం. నీతో ఉన్నప్పుడు అబద్ధం చెప్పలేను," అన్నాడు.

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆమె మెల్లగా అతడి ఛాతీలో ముఖం దాచుకుంది. థియేటర్‌లో సినిమా నడుస్తూనే ఉంది, కానీ వారిద్దరి ప్రపంచం మాత్రం ఆ బిగుతైన ఆలింగనంలోనే ఆగిపోయింది.

రవి ఆమె చెవి దగ్గరకు వంగి, మెల్లగా,
“అత్తా… నేను నిన్ను మిస్ అయ్యాను. చెప్పలేనంతగా. ఇలా చెప్పకూడదని తెలుసు. కానీ ఇది నిజం,” అన్నాడు.

వల్లీ మెల్లగా, “రవి… ఇలా మాట్లాడకు,” అన్నది. గొంతు బలహీనంగా ఉంది. ఆమె తనను తాను అడ్డుకుంటున్నట్టు కనిపించింది.

“ఇది సరైనది కాదు. నీకు తెలుసు.”
కానీ ఆమె చేయి తీయలేదు. కదలలేదు.

రవి మెల్లగా,
“తెలుసు అత్తా. కానీ నీతో, అబద్ధం చెప్పలేను,” అన్నాడు.

వల్లీ ముఖం తిప్పుకుని స్క్రీన్ వైపు చూసింది. కానీ ఏమీ కనిపించడం లేదు. ఆమె గుండె బలంగా కొట్టుకుంటోంది. అతడి ఒళ్లో ఉన్న భావన, అతడి మాటలు—అన్నీ ఆమెను నెమ్మదిగా కరిగిస్తున్నాయి. 

వల్లీ: “నువ్వు ఇంకా ఇబ్బంది పెడుతున్నావు,”

రవి: “అత్తా నువ్వు నాకు ఎంత ముఖ్యమో చెప్పాలనుకున్నాను. అంతే.”

వల్లీ ఇంకా అతడి ఒళ్లోనే ఉంది. ఆమె శరీరం ఇప్పటికే సమాధానం చెప్పేసింది.

రవి నెమ్మదిగా వల్లీ నడుము చుట్టూ చేయి వేసి, ఆమెను దగ్గరకు లాగాడు. అతడి చూపు ఆమె మెడ వంపు మీద తిరిగింది. ఆమె సువాసనను పీల్చుకున్నాడు. అతడు ఆమె వెనుక భాగాన్ని నెమ్మదిగా తాకాడు.

అతడి ఊపిరి ఆమె పెదవుల మీద పడింది. వల్లీ వణికింది. ఆమె పెదవులు తెరుచుకున్నాయి. రవి తన నాలుకను ఆమె నోట్లోకి పంపి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె వెనుక భాగం, నడుము మీద తిరుగుతున్నాయి. వల్లీ పూర్తిగా అతడి బాహువులలో ఒదిగిపోయింది. రవి ఆమె పెదవులను పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.

రవి ఆమె చీర పైట మీద చెయ్యి వేసి కిందకి లాగుతున్నాడు. ఆమె పైట కొంచెం కిందకి జారింది. వల్లీ ముద్దు నుండి విడిపోయి, ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె అతడి జుట్టును పట్టుకుని, మెత్తని గొంతుతో,
“రవీ… ?” అంది.

రవి నవ్వుతూ ఆమె చెవి దగ్గర,
“నేను ఎన్నో రాత్రులు ఇలాంటి క్షణాలను ఊహించుకున్నాను,” అన్నాడు.

అతను ఆమె భుజం మీద వేళ్లు తిప్పుతూ, మెల్లగా అడిగాడు,
“అత్తా… నిన్నటి కేక్…
ఆ మధ్యన ఉన్న సాఫ్ట్ భాగం…
ఇంకా కాస్త ఉందా?”

వల్లీ కళ్ళు తెరిచి, చిరునవ్వుతో అతన్ని చూసింది. “నిన్నే అయింది కదా రవి… నీ బర్త్‌డేనాడు బాగా తిన్నావు కదా. అది చాలు ఇప్పుడు,” అన్నది.

ఆమె మాటల్లో ఒక సూచన ఉంది. రవి అర్థం చేసుకున్నాడు.

అతడి గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
అతను ఇప్పుడు ఆమె నడుము మీద చేయి ఉంచి, బ్రతిమాలుతూ,
“ఒక్కసారి మాత్రమే అత్తా…
నిన్న చాలా రుచిగా ఉంది…
ఇంకొకసారి… ప్లీజ్…” అన్నాడు.

వల్లి కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె శ్వాస కాస్త బరువైంది. కొంతసేపు ఏమీ కదలలేదు. రవి చేయి ఆమె నడుము మీదే ఉంది, వేడి అందిస్తూ. ఆమె లోపల ఒక యుద్ధం సాగుతోంది—ఆపాలని, కానీ ఆపలేకపోతున్నట్టు.

ఇక తట్టుకోలేనట్లుగా, తన చేతిని పైకి లేపి, రవి నడుము మీద ఉన్న చేతిని పట్టుకుంది. ఆమె మృదువైన వేళ్లు అతడి వేళ్లతో కలిశాయి. అతడు చేతిని మెల్లగా, చాలా నెమ్మదిగా, తన లోతైన నాభి వైపు నడిపిస్తున్నాడు.

అతడు నడిపిస్తున్న ప్రతి అంగుళం ఆమెకు ఒక మైకాన్ని కలిగించింది. ఆమె చేతి వేడి అతడి వేళ్లకు తగులుతోంది. చివరకు అతడి వేళ్లు ఆమె నాభి లోతులో ఆగాయి.

ఆ స్పర్శకు ఆమె శరీరం మొత్తం ఒక విద్యుత్ షాక్ లాగా వణికింది. ఆమె పెదవుల మధ్య నుండి ఒక మెత్తని, దీర్ఘమైన మూలుగు వచ్చింది. వల్లీ పెదవులు తెరుచుకున్నాయి. 

మెల్లగా, దాదాపు వినిపించనంతగా,
హ్మ్మ్… ఇక్కడే…” అని గుసగుసలాడింది.

ఆ 'ఇక్కడే' అనే మాటలో ఎంతో అర్థం దాగి ఉంది. అది కేవలం తన నాభిని చూపించడం కాదు, తన శరీరంలోని రహస్యాన్ని, మరో సుఖాన్ని అతడికి అప్పగిస్తున్నట్లున్న ఒక మౌన అంగీకారం. ఆమె వేళ్లు అతడి చేతి మీదనే ఉండి, అతడి వేళ్లను ఆ నాభి అంచున మెల్లగా నిమిరాయి.

రవి ఆ నాభి లోతును, ఆ మెత్తని చర్మాన్ని మెల్లగా తడుముతూ, కళ్ళు మూసుకుని, మైకంలో మునిగిపోతూ, “సూపర్ అత్తా… నీ అందం ఎంత పర్ఫెక్ట్ గా ఉందో…” అన్నాడు.

వల్లీ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు సిగ్గు కంటే ఎక్కువగా, ఒక విచిత్రమైన ధైర్యం, ఒక లొంగుబాటు మెరుస్తోంది. ఆమె నెమ్మదిగా రిక్లైనర్ నుండి లేచి నిలబడింది. ఆమె లేచిన భంగిమలో ఆమె శరీరం మరింత అందంగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.

అతడు ఇప్పుడు ధైర్యంగా అతడి వేళ్లను ఆమె నాభిని తాకించి అరచేతిని అక్కడ అదిమి ఆమె చీర కుచ్చిళ్లను అందుకుని మెల్లగా కిందకి జరిపాడు. ఆ చర్యతో “రవీ…” ఆమె గొంతులో ఒక మైకం మాత్రమే మిగిలింది. ఆ కదలికలో ఆమె నడుము మరింత బయటపడింది. అక్కడ ఉన్న మెత్తని చర్మం, నాభి లోతు, నడుము వంపులు థియేటర్ లోని మసక వెలుగులో మరింత స్పష్టంగా, మత్తుగా కనిపిస్తున్నాయి. జాకెట్టు అంచు దిగువన మరియు చీర కుచ్చిళ్ల మధ్య ఉన్న ఆ ఖాళీ ప్రదేశం రవి కళ్ళకు ఒక విందులా మారింది. 

రవి ఇప్పుడు ఆమె కళ్ళలోకి కోరికతో చూస్తూ, ఆమె పైటను కూడా కిందికి లాగేసాడు. ఆమె పైట స్థానంలో ఆమె చేతుల నుంచి ఎద అందాలను కప్పుకుంది. ఆమె నడుము, నాభి పూర్తిగా బయటపడ్డాయి. రవి తన రెండు చేతులను ఆమె మెత్తని నడుము మీద, నాభికి ఇరువైపులా ఉంచాడు. అతడి వేళ్లు ఆమె చర్మాన్ని తాకగానే ఆమె శ్వాస ఆగినట్లైంది. రవి మెల్లగా వంగి, తన వేడి ఊపిరిని ఆమె లోతైన నాభి మీద వదిలాడు. ఆ వెచ్చని గాలి తగలగానే వల్లీ శరీరం ఒక విద్యుత్ షాక్ తగిలినట్లు తీవ్రంగా వణికింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది, తల కొద్దిగా వెనక్కి వంచింది.

"రవీ… ఏం చేస్తున్నావు రవీ... నువ్వు ఇలా నా నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి, ఊపిరి వదిలితే.. చేతులు తీసెయ్. దగ్గరకు రాకు…" ఆమె గొంతులో ఒక విచిత్రమైన మత్తు. ఆడవారి మాటలకు అర్థాలే వేరులే అనిపించింది రవికి. 

రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ ఆమెను మెల్లగా రిక్లైనర్‌లో కూర్చోబెట్టాడు. ఆమె వాలి కూర్చుంది. పైట పూర్తిగా జారి, నడుము నాభి బయటపడి ఉంది. రవి ఆమె ముందు మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు. నెమ్మదిగా ఆమె నాభి మీద పెదవులు ఉంచి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో నాభి లోపల, చుట్టూ నాకుతూ ఉన్నాడు. వల్లీ మూలుగుతోంది. అతడి చేతులు ఆమె నడుము మీదే ఉన్నాయి.

కొంతసేపు అలాగే కొనసాగించాడు. ఆపై ఒక చేయి మెల్లగా పైకి వెళ్లి, ఆమె భుజం మీద నుంచి మంగళసూత్రాన్ని వెనక్కి లాగాడు. సముద్రంలో కనబడే సూర్యోదయం లాగా, అవి ఆమె జాకెట్టు లోపల నుండి మెల్లిగా బయటకు వచ్చి ఆ తర్వాత అతడు ఆ తాడును వదిలేయడంతో స్వేచ్ఛ గా ఉరుకుతూ జాకెట్టు మీద, రెండు వక్షోజాల మధ్యలో గంభీరంగా వేలాడాయి. 

ఆ బంగారు తాళి రెండు సూత్రాలు… అతడి కళ్లకు సరిగ్గా ఆమె వక్షోజాల ఆకారాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. గుండ్రని సూత్రాలు, మధ్యన ఉన్న చిన్న బుడిపెలు... చూస్తుంటే అవి ఆమె స్తనాలు అయిపోయినట్లు, వాటి చివర్లు ఆమె చనుమొనలను తలపిస్తున్నట్లు ఉన్నాయి. ఆ దృశ్యం రవి కళ్ళలోని మత్తును రెట్టింపు చేసింది. 

రవి ఆ మంగళసూత్రాలను చూస్తూ ఆగిపోయాడు. ఆపై నెమ్మదిగా వంగి, ఆ వేలాడుతున్న మంగళసూత్రం మీద పెదవులు ఉంచాడు. ఒక్కొక్క సూత్రాన్ని ఒక్కో మణిలా భావించి ముద్దు పెట్టుకుంటూ, నాలుకతో తాకుతూ ఉన్నాడు. పూర్తి కోరికతో, పూర్తి ఆరాధనతో.
“మావయ్య కట్టిన ఈ తాళి…” అంటూ, పెదవులతో ఆ మణుల మీదే శబ్దం వచ్చేలా ఉద్రేకంగా ముద్దాడుతున్నాడు.

“అత్తా… ఈ జంట సూత్రాలు ఎంతగా పోలి ఉన్నాయో నీ వాటికి…
గుండ్రంగా… మధ్యన ఆ చిన్న బుడిపె… నేను ఇలా ముద్దాడుతుంటే… వాటినే ముద్దాడుతున్నట్టు అనిపిస్తోంది…”
అతను మళ్లీ ఒక సూత్రాన్ని పదవుల మధ్యకు తీసుకుని పీల్చుకుని, నెమ్మదిగా వదిలాడు. అలాగే మరొకటి కూడా. 

వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆ మాట ఆమెలో ఒక వింత తీవ్రతను రేపింది. ఆమె కళ్ళు తెరిచి అతన్ని చూసింది. రవి ఇంకా వాటినే ముద్దాడుతూ, కళ్ళెత్తి ఆమెను చూశాడు. అతడి చూపులో స్పష్టమైన కోరిక ఉంది—ఆ మణులు వేలాడుతున్న చోటుకు, ఆమె వక్షోజాలకు.

మళ్లీ వంగి, రెండు సూత్రాలను కలిపి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
ఆపై కళ్ళు మెల్లగా పైకి ఎత్తాడు. ఆమె నాభి నుంచి పైకి… జాకెట్టు వైపు. అతడి చూపు ఆమె వక్షోజాల మీద నిలిచిపోయింది. వాటి ఆకారం, పరిమాణం, దృఢత్వం… అన్నీ అతన్ని మంత్రముగ్ధున్ని చేశాయి. అతను మెల్లగా ముందుకు వాలాడు. దగ్గరగా… మరింత దగ్గరగా.

వల్లీ ముఖం చూశాడు. ఆమె తల ఊపుతూ,
“వద్దు రవీ… అది వద్దు,” అని మెల్లగా అన్నది.

కానీ రవి కళ్ళు ఇంకా అక్కడే ఉన్నాయి. అతడి చేతులు వణుకుతున్నాయి. పెదవులు ఆతృతగా తెరుచుకుంటున్నాయి. 

అతడు,
“అత్తా… ప్లీజ్…
ఒక్కసారి… ఒక్కసారి మాత్రమే…
కాదనకు అత్తా…
ప్లీజ్… ఒక్కసారి చేయి వేయనీ…
ప్లీజ్ అత్తా… నా కళ్ళు చూడు… నా పెదవులు చూడు. ఎంతగా కోరుకుంటున్నానో…
అవి… ఎంత అందంగా ఉన్నాయో…
ఒక్కసారి… ప్లీజ్…
నా చేతులు చూడు… ఎలా వణుకుతున్నాయో…
ప్లీజ్ అత్తా… ఒక్కసారి అత్తా…” అని బ్రతిమాలాడు.

వల్లీ అతడి కళ్ళలోకి చూసింది. అతడి చేతులు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.

“వద్దు రవీ…” అని మళ్లీ అన్నది, కానీ గొంతు బలహీనంగా ఉంది.
రవి తట్టుకోలేకపోతున్నాడు. అతడి వణుకుతున్న చేతులు మెల్లగా ముందుకు వెళ్ళాయి. అతడి కళ్ళు ఆమె వక్షోజాల మీదే నిలిచి ఉన్నాయి. శ్వాస భారీగా పడుతోంది. అతను దగ్గరగా వంగాడు. పెదవులు ఆమె ఎద వైపు కదులుతున్నాయి. ఇంకొంచెం… ఇంకొంచెం..

అప్పుడు ఒక్కసారిగా వల్లీ పక్కన ఉన్న దిండును తీసి, తన బ్లౌజ్ మీద పెట్టేసింది. రవి అనుకోని విధంగా ఆగిపోయాడు. అతడి పెదవులు, చేతులు ఆ దిండు మీద పడ్డాయి. ఒక క్షణం అతను అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు. కళ్ళు తెరిచి చూశాడు. ఆశ్చర్యం, నిరాశ, ఇంకా కొంత చిరునవ్వు కలిసి అతడి ముఖంలో కనిపించాయి.

ఆపై అతను దిండును రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. కళ్ళు మూసుకుని, ఆతృతగా రెండు వైపులా ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. మళ్లీ మళ్లీ.

వల్లీ అతడి తలను పట్టుకుని,
“వద్దు రవి… ప్లీజ్…” అని అన్నది.
రవి దిండును ఇంకా పట్టుకునే ఉన్నాడు. కళ్ళు ఎత్తి ఆమెను చూస్తూ, గొంతు వణుకుతూ మళ్లీ బ్రతిమాలాడు.

“అత్తా… ప్లీజ్…
ఒక్కసారి… ఒక్కసారి మాత్రమే…
నన్ను ఇంకా ఇలా బాధపెట్టకు. కేవలం ఒక్కసారి… నా వేళ్లతో నీ మృదుత్వాన్ని తాకనీ. నా పెదవులతో దాహం తీర్చుకోనీ. ప్లీజ్ అత్తా… నా కళ్ళు చూడు… ఎంత కాలంగా ఈ క్షణం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాయో… నీ అందాన్ని చూసి నా మనసు ఎలా తహతహ పడుతోందో… నా చేతులు చూడు అత్తా… ఎలా వణుకుతున్నాయో… నీ స్పర్శ కోసం, నీ వెచ్చదనం కోసం… కేవలం ఒక్కసారి… ప్లీజ్…”

వల్లీ తల ఊపుతూ, మరింత గట్టిగా,
“వద్దు రవీ. అది వద్దు. ఇక్కడి వరకే చాలు,” అన్నది.

రవి కొంతసేపు ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆమె ముఖంలోని గందరగోళం, భయం, ఇంకా కొంత లొంగుబాటు—అన్నీ కనిపించాయి. అతడి పెదవులు కొంచెం అదురుతున్నాయి. ఒక లోతైన నిట్టూర్పు విడిచాడు.

నెమ్మదిగా దిండును వదిలేశాడు. అది ఆమె ఒళ్లోనే పడి ఉండిపోయింది. అతడి చేతులు ఇంకా కొంచెం వణుకుతూనే ఉన్నాయి. కళ్ళలో నిరాశ స్పష్టంగా కనిపించింది, కానీ అతను ఆమె మాటను గౌరవించాడు. ఏమీ అనలేదు. ఏమీ బలవంతం చేయలేదు.

కొంతసేపు మౌనంగా ఆమెను చూశాడు. ఆపై నెమ్మదిగా మళ్లీ ఆమె నాభి దగ్గరకు వంగాడు. ఈసారి మరింత మెత్తగా, మరింత లోతుగా. పెదవులు ఆమె నాభి మీద ఉంచి, నెమ్మదిగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో మెల్లగా తాకాడు.

వల్లీ అతడి తలను పట్టుకుంది. ఆమె వేళ్లు అతడి జుట్టులో చిక్కుకున్నాయి. ఆమె మూలుగులు మళ్లీ మొదలయ్యాయి—ఈసారి మరింత లోతుగా, మరింత అసహాయంగా. రవి కళ్ళు మూసుకుని, ఆమె నాభిని ముద్దు పెట్టుకుంటూ, తనలో మిగిలిన కోరికను అక్కడే నింపుకుంటున్నాడు.

రవి ఆమె నాభి మీద ఊపిరి వదిలి, నాలుకతో నెమ్మదిగా లోపలికి పంపాడు. వల్లీ మరింత గట్టిగా మూలుగింది. ఆమె నడుము అతడి చేతుల్లో వణుకుతోంది. అతడి చేతులు ఆమె నడుము మీద తిరుగుతూ, ఆమెను మరింత దగ్గరకు లాగుతున్నాయి. వల్లీ పూర్తిగా తల వెనక్కి వాల్చి, కళ్ళు మూసుకుని, అతడి జుట్టును గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె శ్వాస అస్తవ్యస్తంగా మారింది. ప్రతిసారీ రవి నాలుక కదిలినప్పుడు ఆమె శరీరం స్పందించింది.
కొంతసేపు ఇలాగే సాగింది.

అప్పుడు స్క్రీన్ మీద క్రెడిట్స్ రావడం మొదలయ్యాయి. సినిమా అయిపోయింది. థియేటర్ లైట్లు మెల్లగా వెలిగాయి. బయట స్టాఫ్ తలుపు తట్టారు.

“సార్, టైం అయిపోయింది. వేరే బుకింగ్ ఉంది,” అని చెప్పారు.
రవి నిట్టూర్పు విడిచాడు. వల్లీ ఎర్రబడిన చెక్కిళ్లతో అతన్ని చూసింది. చిరునవ్వుతో అతడి చేయి మీద తేలికగా కొట్టి, చీరను త్వరగా సరిచేసుకుంది.

“పద… వెళ్దాం,” అని గుసగుసలాడింది. పైటను సరిచేస్తూ, తనను తాను కూర్చోబెట్టుకోవాలని ప్రయత్నించింది. కానీ ఆమె గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. వేళ్లు కొద్దిగా వణుకుతున్నాయి.
రవి ఆమెను చూస్తూ నిలబడ్డాడు. ఆ క్షణాలు అతడి మనసులో మిగిలిపోయాయి. ఇద్దరూ త్వరగా సర్దుకుని, థియేటర్ నుంచి రూమ్ కి బయలుదేరారు.

కొద్ది సేపట్లో వారు హోటల్ దగ్గరలోని ఒక నిశ్శబ్దమైన కార్నర్ రెస్టారెంట్‌లో కూర్చున్నారు. జనం తక్కువ. కిటికీ పక్కన ఒక టేబుల్. వల్లీ మెనూ చూస్తున్నట్టు చేసింది, కానీ ఆమె కళ్ళు అక్కడ లేవు. ఇంకా థియేటర్‌లో జరిగిన ప్రతి స్పర్శ, ప్రతి ముద్దు, ప్రతి మాట ఆమె మనసులో తిరుగుతున్నాయి. ఆమె చెక్కిళ్లు ఇంకా పూర్తిగా సహజ రంగులోకి రాలేదు. రవి చూపు తగిలిన ప్రతిసారీ ఆమె కళ్ళు పక్కకు తిప్పుకుంది.

రవి ఎదురుగా కూర్చుని, ఆమెను చూస్తూనే ఉన్నాడు. ఆమె నడుము వంపు, జారిన పైటను సరిచేసుకునే చేతులు, ఇంకా కొంచెం వణుకుతున్న పెదవులు—అన్నీ అతడి కోరికను మళ్లీ రగిలిస్తున్నాయి. అతను మెనూ చూడలేదు. ఆమెనే చూస్తున్నాడు.
“ఏం తింటావ్ అత్తా?” అని మెల్లగా అడిగాడు.

వల్లీ తలెత్తకుండా, “ఏదైనా… నువ్వు ఆర్డర్ చెయ్యి,” అంది.

రవి నవ్వి, “అత్తా నీకు ఏం కావాలో నీకు తెలియకపోయినా, నాకు తెలుసు నీకు ఏది ఆర్డర్ చెయ్యాలో” అని ఆర్డర్ చేశాడు.

ఆ మాటల్లో ఏదో ద్వంద్వార్థం దొర్లినట్లనిపించింది వల్లీకి. కాసేపు మౌనం నెలకొంది. వల్లీ కిటికీ బయట చూస్తూ ఉంది. రవి ఆమె చేతిలోని గ్లాసు మీద పడ్డ సూర్యకాంతిని చూస్తున్నాడు.

“అత్తా…” అని మెల్లగా పిలిచాడు.
వల్లీ కళ్ళు ఎత్తింది.
“నువ్వు ఇప్పుడు నా మీద కోపంగా ఉన్నావా?” అని అడిగాడు.

వల్లీ తల ఊపింది. “కోపం లేదు రవి… కానీ… ఇలా జరగకూడదు…” ఆమె మాటను పూర్తి చేయలేకపోయింది.

రవి నెమ్మదిగా ముందుకు వంగి,
“నాకు తెలుసు. కానీ నిన్ను చూస్తే… నా మనసు నా అదుపులో ఉండటం లేదు. నువ్వు అందంగా ఉన్నావు అత్తా. లోపల నుంచి బయట వరకు.”

వల్లీ మళ్లీ తల దించుకుంది. ఆమె చెంపలు మళ్లీ ఎర్రబడ్డాయి. మాట్లాడకుండా నీళ్లు తాగింది.

భోజనం వచ్చింది. వారు మెల్లగా తినడం మొదలుపెట్టారు. వల్లీ ఎక్కువగా మౌనంగా ఉంది. రవి అప్పుడప్పుడు ఆమెను చూస్తూ, చిరునవ్వు నవ్వుతున్నాడు. ఆమెకు అతడి చూపు భారంగా అనిపించింది—కానీ అయిష్టంగా లేదు.

వల్లీ తల వంచుకుని, సిగ్గుతో భోజనం చేస్తోంది. థియేటర్‌లో జరిగిన సంఘటనలు ఆమె మనసులో, శరీరంలో ఇంకా మెదులుతున్నాయి. ప్రతిసారీ రవి వైపు చూడాలంటేనే ఆమెకు గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. తన నడుము మీద అతడి చేతుల స్పర్శ, నాభి మీద అతడి పెదవుల వేడి... బయట ప్రపంచంలో ఎవరికీ తెలియకుండానే ఆమెను మైకంలో ముంచెత్తుతున్నాయి. ఆమె పైటను మళ్ళీ మళ్ళీ సరిచేసుకుంటూ, తన శరీరాన్ని దాచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. 

కానీ రవి పరిస్థితి వేరు. అతను తినడం మానేసి, కేవలం వల్లీని మాత్రమే చూస్తున్నాడు. అతడి కళ్ళలో తృప్తి, కోరిక, మరియు ఒక విచిత్రమైన మత్తు కలిసి ఉన్నాయి. వల్లీ తల వంచుకున్నప్పుడు ఆమె మెడ వంపు, పైట సరిచేసుకునేటప్పుడు ఆమె చేతుల కదలిక... అన్నీ అతడి చూపుకు ఆహుతయ్యాయి.
“ఏమైంది అత్తా? భోజనం నచ్చలేదా? అంత కామ్ గా ఉండిపోయావు,” అన్నాడు రవి చిరునవ్వుతో, తన గొంతులో ఒక విచిత్రమైన మత్తును దాచలేక.

వల్లీ తల ఎత్తి అతడి వైపు చూసింది. అతడి కళ్ళలోని అర్థం చేసుకోవడం ఆమెకు కష్టంగా లేదు. “ఏమీ లేదు... బాగుంది. నువ్వు తిన్నావా?” అంది సిగ్గుగా.

“నాకు ఆకలి తీరింది,” అన్నాడు రవి, తన ప్లేట్ వైపు చూడకుండానే. “కానీ... ఆ రుచి మాత్రం ఇంకా నా నోట్లోనే ఉంది. ఈ భోజనం అస్సలు ఎక్కడంలేదు.”

అంతలో రవి ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద తన ఫ్రెండ్ పేరు కనిపించింది. రవి కాల్ లిఫ్ట్ చేశాడు.
“హలో రవీ! మన  రిజల్ట్స్ ఇంకో గంటలో వస్తున్నాయి. థర్డ్ ఇయర్ క్లియర్ చేస్తావు కదా?” అని ఫ్రెండ్ ఉత్సాహంగా అడిగాడు.

ఆ మాటలు విన్నంతనే రవి ముఖంలోని మత్తు ఒక్కసారిగా తొలగిపోయింది. అతడికి ఒక క్షణం గుర్తుకు వచ్చింది. నిజమే... ఫలితాలు. తను ఈ ఏడాది చదువు కోసం పుస్తకం తిప్పలేదు ఇంచుమించుగా ఒక సంవత్సరం బట్టి... అంటే థర్డ్ ఇయర్ మొదలైన కొత్త నుండి, తన మనసు నిండా, ఆలోచనల నిండా, కలల నిండా కేవలం వల్లీ అత్త మాత్రమే ఉంది. ఆమె నడుము వంపు, ఆమె కోపం, ఆమె సిగ్గు, ఆమె ముఖం... వీటి మధ్య తను తన భవిష్యత్తును, తన చదువును పూర్తిగా మర్చిపోయాడు. తను బాగా చదవలేదని, ఫెయిల్ అవ్వడం ఖాయమని అతడికి స్పష్టంగా అర్థమైపోయింది.

“ఏం మాట్లాడవేంటి రా? ఫలితాల గురించి టెన్షన్ పడుతున్నావా?” అని ఫ్రెండ్ అడిగాడు.

రవి ఒక నిమిషం మౌనంగా ఉండి, ఆపై నిట్టూర్పు విడిచాడు. “చూద్దాం రా... ఏమైనా అవుతుంది. నాకు ఇప్పుడు అదంత ముఖ్యం కాదు,” అని చెప్పి కాల్ కట్ చేశాడు.

వల్లీ అతడి ముఖంలోని మార్పును గమనించింది. అతడి ముఖం కాస్త మాడిపోయి ఉంది. “ఏమైంది రవీ?” అని ఆందోళనగా అడిగింది. రవి తల ఊపి, “ఏమీ లేదు అత్తా. రిజల్ట్స్ వస్తున్నాయి అంతే. నాకు అంతగా ఆసక్తి లేదు,” అన్నాడు. కానీ అతడి కళ్ళలో ఒక చిన్న ఆందోళన కనిపించింది.

వారు భోజనం పూర్తి చేసి మెల్లగా హోటల్ వైపు నడిచారు. వల్లీ అతడి పక్కన నడుస్తూ, అప్పుడప్పుడు అతడి వైపు చూస్తూ ఉంది. రవి మాత్రం ఆమెను చూస్తూనే ఉన్నాడు—కోరికతో, ఇంకా కొంత మౌనమైన ఆరాటంతో.

రూమ్ దగ్గరకు వచ్చేసరికి, వారి మధ్య మళ్లీ ఆ వింతైన, భారమైన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. రవి తలుపు తెరిచి, ఆమెను లోపలికి వెళ్లమని సైగ చేశాడు. వల్లీ లోపలికి వెళ్ళింది. రవి వెనకాలే వెళ్ళాడు. తలుపు మూసేసుకున్నాడు. స్టాఫ్ రూమ్‌ను అద్దంలా శుభ్రం చేసి ఉంచారు. గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే, తిరిగి ఆ ప్రైవేట్ ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్లు ఇద్దరికీ అనిపించింది. 

[venkujkc1984]

DAY 2 RESORT


మధ్యాహ్నం

గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే, తిరిగి ఆ ప్రైవేట్ ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్లు ఇద్దరికీ అనిపించింది. ఇప్పుడు ఈ నాలుగు గోడల మధ్య వారిద్దరే. గది తలుపు మూసుకున్న 'క్లిక్' శబ్దం బయట ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా కట్ చేసింది. లోపల ఏసీ చల్లని గాలి వీస్తున్నా, వారిద్దరి మధ్య ఉన్న ఉష్ణోగ్రత మాత్రం తగ్గలేదు. థియేటర్‌లో జరిగిన ఆ మైకం, లంచ్ టేబుల్ దగ్గర జరిగిన సంభాషణలు... గదిలోని గాలిని మరింత భారీగా, వేడిగా మార్చాయి.

ఆ ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే మైకపు వాతావరణంలో ఉన్న వల్లీ, నెమ్మదిగా బాల్కనీ వైపు అడుగులు వేసింది. సముద్రపు గాలి తగిలితే తన మనసు కొంచెం తేలికపడుతుందనే ఆశతో.

హోటల్ రూం తలుపు మూసేసి ఇటు తిరిగిన రవి అక్కడికక్కడే నిలబడి, ఆమె నడకను, ఆమె నడుము వంపుల కదలికను కళ్ళు అప్పగించి చూస్తున్నాడు. ఆమె బాల్కనీ రైలింగ్ దగ్గరకు చేరి, సముద్రపు గాలుకి తన జుట్టును, పైటను సర్దుకుంటున్న దృశ్యం అతడి ఉరకలెత్తే యువ రక్తాన్ని నిలువనీయడం లేదు. అతను కూడా నెమ్మదిగా, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు ఆమె దగ్గరకు వెళ్తున్నాడు.

రవి కళ్లకు ఆ క్షణంలో వల్లీ ఒక అప్సరసలా, సాక్షాత్కరించిన దేవతలా కనిపించింది. మధ్యాహ్నపు ఎండ కాంతి, సముద్రపు గాలి... ఆమె అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి. ఆమె ఎద ఎత్తుల మీద ధగధగా మెరిసిపోతున్న మంగళసూత్రం, ఆ నల్లని పూసలు, మధ్యలో మెరిసే బంగారు తాళి... ఆమెలోని పవిత్రతను, అదే సమయంలో ఆమె శరీర సౌందర్యాన్ని ఒకేసారి చాటుతున్నాయి. ఆ తాళి, ఆమె వక్షోజాల మధ్యలో ఉన్న లోతైన లోయలో మెరుస్తూ, రవి చూపులను అక్కడే బంధించేసింది. ముక్కున ఉందా లేదన్నట్టుగా ఉన్న చిన్న బంగారు ముక్కు పుడక, గాలికి ఎగురుతున్న జుట్టు తీగలు... అద్భుతమైన లావణ్యంతో, ఎక్కడికక్కడ ఒంపులతో, పడిలేచే కెరటాల్లాటి ఎత్తు పల్లాలతో రతీదేవికే అసూయ కలిగేలాగా ఆమె మెరిసిపోతోంది.

ఆమెను ఇలా ముందు నిలబడి చూస్తుంటే, అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె నిలుచున్న భంగిమలో ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, నడుము వంపులు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ రెండు కలశాలు, వాటి మధ్య ఉన్న లోతులో మెరుస్తున్న తాళి... రవి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. థియేటర్‌లో ఆ తాళిని ముద్దాడిన తర్వాత, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన తర్వాత... ఇప్పుడు ఆమెను ఇలా చూస్తుంటే, అతడి శరీరంలో రక్తం పోటెత్తుతోంది. 

అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె జుట్టు, ఆమె ముఖం, ఆమె వక్షోజాలు, ఆమె నడుము, ఆమె జఘనం, ఆమె తొడలు - ప్రతి భాగం అతడి చూపుకు ఆహుతవుతున్నాయి. అతడి మనసులో ఒక తీవ్రమైన అలజడి, ఒక పచ్చి కోరిక రగులుకుంటోంది. ఆమె అందం అతడిని పూర్తిగా ఆవహించింది. 

అతడికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆ చేతులతో ఆమెను హత్తుకోవాలని, ఆ మెత్తని శరీరాన్ని తనలో లీనం చేసుకోవాలని, ఆ నడుము వంపులను తన పెదవులతో తడపాలని అతడి మనసు పిచ్చివాడిలా ఆర్తనాదం చేస్తోంది. థియేటర్‌లో దిండును పట్టుకుని తన కోరికను తీర్చుకోవడం కాదు, ఇప్పుడు అతడికి నిజమైన స్పర్శ కావాలి, ఆమె శ్వాస కావాలి, ఆమె మూలుగులు కావాలి. ఆమె శరీరాన్ని నిజంగానే సొంతం చేసుకోవాలనే తపన అతన్ని పూర్తిగా ఆవహిస్తోంది.

బాల్కనీ తలుపులు దాటుతూ వల్లీ హాల్ లోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె నడకలో ఒక విచిత్రమైన లయ, వయ్యారం ఉంది. ప్రతి అడుగులో ఆమె నడుము వంపులు, పిరుదుల మెత్తని ఊపులు రవి కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించాయి. 
ఆమె నెమ్మదిగా పక్కన ఉన్న టేబుల్ దగ్గరకు చేరుకుని, పైన అరలో వున్న మ్యాగజైన్ అందుకోడానికి చేతులు పైకి ఎత్తింది. ఆ ఒక్క క్షణంలో, ఆమె భుజాల మీద ఉన్న చీర పైట కాస్త కిందకు జారింది.

ఆమె నడుము వంపు, మధ్యన లోతైన నాభి, మరియు ఎద వంపుల మధ్య మెరుస్తున్న మంగళసూత్రం... ఇవన్నీ రవి కళ్ళకు ఒక అద్భుతమైన విందులా మారాయి. థియేటర్ లో ఆ తాళిని ముద్దాడుకున్న జ్ఞాపకం, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన క్షణం రవి మనసులో మెదిలి, అతని రక్తంలో మంటలు రేపాయి.
వల్లీ అతడి మౌనాన్ని గమనించింది. తలుపు దగ్గరే నిలబడి, చీర అంచును మెల్లగా సరిచేసుకుంటూ అతడి వైపు చూసింది. రవి కళ్ళలోని ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీవ్రమైన దాహం చూసి ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది. 


కానీ అక్కడి నుండి కదలలేకపోయింది.
రవికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆమె అందం చూస్తూ అలాగే స్థాణువులా నిలబడిపోయాడు. కానీ ఆ తర్వాత, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు, ఒక మత్తేభంలా నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు అడుగులు వేశాడు. ప్రతి అడుగులో వారిద్దరి మధ్య దూరం తగ్గుతూ, గదిలోని ఉష్ణోగ్రత పెరుగుతోంది.

"అత్తా..." అతని గొంతులోని మత్తు ఆ నిశ్శబ్దంలో స్పష్టంగా వినిపించింది.

వల్లీ నెమ్మదిగా తిరిగి అతని వైపు చూసింది. రవి ఇప్పటికే ఆమెకు చాలా దగ్గరగా వచ్చేశాడు. రవి చేతిని మెల్లగా ఆమె భుజాన్ని, మెడను తాకాయి. ఆ స్పర్శకు వల్లీ శరీరం ఒకసారి వణికింది. ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని, ఆ వెచ్చని స్పర్శను ఆస్వాదిస్తున్నట్లు కనిపించింది.

"ఈ రోజు నువ్వు ఇంత అందంగా ఎందుకు ఉన్నావు?" అన్నాడు రవి. అతని వేడి శ్వాస ఆమె నుదుటి మీద, పెదవుల మీద పడుతోంది.

వల్లీ మెల్లగా నవ్వింది. ఆ నవ్వులో సిగ్గు, మురిపెం కలిసి ఉన్నాయి. "ఏం లేదు రవీ... రోజూ లాగే ఉన్నాను. ఏమైంది ఇవాళ నీకు ఇలా అనిపిస్తోంది?" అంది మెల్లగా, తన చీర అంచును సరిచేసుకుంటూ.

"కాదు అత్తా... రోజూ నువ్వు అందంగానే ఉంటావు. కానీ ఈ రోజు... నువ్వు చాలా డిఫరెంట్ గా కనిపిస్తున్నావు. మాటల్లో చెప్పలేనంత అందంగా ఉన్నావు. నిజంగా... నా కళ్ళు కదలట్లేదు," అన్నాడు రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ.

వల్లీ చెక్కిళ్ళు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి. "ఛీ... ఏం మాటలు రవీ! నేను నీ కంటే వయసులో పెద్దదాన్ని కదా... నువ్వు ఇలా మాట్లాడటం తగదు," అంది సిగ్గు పడుతూ, కానీ తన కళ్ళు మాత్రం అతని కళ్ళనే చూస్తున్నాయి.

రవి చిరునవ్వుతో ఆమె చేతిని మెల్లగా తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. "కాబట్టే నీ అందానికి ఇంత మత్తు ఉంది అత్తా. పండ్లు పండినప్పుడే రుచిగా ఉంటాయి, పూలు వికసినప్పుడే సువాసన వస్తుంది. నీ వయసు, నీ అనుభవం... నీ అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి." అన్నాడు గొంతులో మత్తు నింపుకుంటూ.

రవి మాటలు వల్లీ గుండెలో ఒక మాయాజాలాన్ని సృష్టించాయి. ఆమె నోట మాట రాలేదు. కేవలం తల వంచుకుని, పెదవుల మీద చిరునవ్వును దాచుకుంది.

రవి మెల్లగా ముందడుగు వేశాడు. అతడి కళ్ళలో ఇక ఎటువంటి సంకోచం లేదు, ఎటువంటి ఆలోచన లేదు. కేవలం ఒక ఆకలి మాత్రమే... తీరని ఆకలి. రవి మరో అడుగు ముందుకు వేసి, తన చేతిని మెల్లగా ఆమె నడుము మీద ఉంచాడు. 


అంతలోనే, ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ రవి ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద ఫ్రెండ్ పేరు మెరుస్తోంది. రవికి చిరాకు వచ్చింది, కానీ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడు. "రవి! ఫలితాలు వచ్చేశాయి రా. వెంటనే చెక్ చేసుకో!" అని ఫ్రెండ్ గొంతు వినిపించింది.

రవి ఒక్కసారి ఫోన్ వైపు చూశాడు. కానీ తెర మీద మెరుస్తున్న సందేశం అతడి మొత్తం ప్రపంచాన్ని ఒక్కసారిగా కూల్చేసింది.

"3rd Year B.Tech Results - RAVI KUMAR - ALL SUBJECTS FAILED"

అతడి కళ్ల ముందు అంతా తిరుగుతోంది. నిమిషం క్రితం వరకు కోరికతో రగులుకుంటున్న అతని రక్తం... ఇప్పుడు మంచులా ఘనీభవించింది. అతని కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. గది గోడలు కదిలినట్లు అనిపించింది. అతని ఆత్మవిశ్వాసం, అతని భవిష్యత్తు, మావయ్య నమ్మకం... అన్నీ ఒక్క క్షణంలో బూడిదయ్యాయి.

చేతిలో ఉన్న ఫోన్ భారంగా మారి, జారిపోయినట్లు అనిపించింది. మాటలు లేకుండా, చేతులు వణుకుతుండగా ఫోన్‌ను మంచం మీదకు విసిరాడు. కాళ్ళు లేనివాడిలా, నిస్సత్తువగా టేబుల్ దగ్గరకు వెళ్లి కుర్చీలో కూలిపోయాడు. తల పక్కకి వాలిపోయింది. కోరికల మైకం కరిగిపోయి, స్థానంలో భవిష్యత్తు భయం ఆవహించింది.

వల్లీకి ఏమైందో అర్థం కాలేదు. ఉదయం నుంచి జరుగుతున్న ఆ మైకం, ఆ తీయని అనుభవాల ప్రకాశం ఇంకా ఆమె ముఖంలో మెరుస్తూనే ఉంది. కానీ రవి ముఖాన్ని చూడగానే, ఆ మురిపెం క్షణాల్లో తీవ్రమైన ఆందోళనగా మారింది.

"ఏమైంది రవీ? ఎందుకు ఇలా ఉన్నావు?" అంది ఆమె గొంతులో నిజమైన అక్కరతో, అతడి దగ్గరకు అడుగులు వేస్తూ.
రవి నోట నుంచి మాట రాలేదు. బెల్లం కొట్టిన రాయిలా నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోయాడు. 

వల్లీ టేబుల్ అంచున నిలబడి, తల వేలాడేసుకున్న అతడి వైపు చూస్తోంది. రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. కానీ అతని కళ్ళలో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన మార్పు కనిపించింది. అతని దృష్టి నేరుగా వల్లీ శరీరం మీద పడింది.

ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, సన్నని నడుము వంపులు, జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ మృదువైన కుదులు... మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తూ రవిని మరింత కలవరపరుస్తున్నాయి. ఒకవైపు తన భవిష్యత్తు బూడిదైపోతే, మరోవైపు తన కళ్ల ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ దేవత అతని మైకాన్ని మరింత పెంచుతోంది.

అతని మెదడులో ఒక విచిత్రమైన, విపరీతమైన ఆలోచన మెరిసింది. తాను ఎందుకు ఫెయిల్ అయ్యాడు? పుస్తకాలు తెరిచిన ప్రతిసారీ అక్షరాలకు బదులు వల్లీ శరీర వంపులే కనిపించాయి. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టలేదు, పగళ్ళు చదువు మీద ధ్యాస పెట్టలేదు. ప్రతిక్షణం తన మనసు నిండా, తన ఊహల నిండా కేవలం వల్లీ అందాలే, ఆమె స్పర్శ కోరికలే నిండిపోయాయి. తన చదువును, తన భవిష్యత్తును బలితీసుకున్న ఆరాధ్య దైవం ఈమెనే!

సాధారణంగా ఇలాంటి సమయంలో ఒక మనిషికి పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది, లేదా కోపం వస్తుంది. కానీ రవిలో మాత్రం అదే విపరీతంగా మారింది. "నా భవిష్యత్తు అంతా పాడైపోయింది... నాకు ఇక కోల్పోవడానికి ఏమీ లేదు," అన్న ఒక విచిత్రమైన, భయంకరమైన నిర్లక్ష్యం అతనిలో మేల్కొంది.

వల్లీ ఫోన్ తీసి చూసింది. ఆమె ముఖంలో ఆశ్చర్యం, షాక్, నమ్మశక్యం కాని భావం ఒకేసారి కనిపించాయి.
"రవీ... ఇది... ఇది నిజమా? అన్నీ ఫెయిల్ అయ్యావా?" అంది ఆమె గొంతులో నమ్మకం లేకుండా. 
"కానీ... నువ్వు సెకండ్ ఇయర్ వరకు టాపర్ కదా? ఇది ఎలా సాధ్యం?"
రవి తల దించుకున్నాడు.
"రవీ... ఏమైంది? చెప్పు నాకు. ఏదైనా ప్రాబ్లెమ్ ఉందా?" ఆమె రవి భుజం మీద చేయి వేసింది.

ఆమె స్పర్శకు అతడి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఈసారి అది కోరిక వల్ల కాదు - ఒక వింతైన బాధ వల్ల.
"తెలీదు అత్తా" అన్నాడు రవి మెల్లగా.

"తెలీదా? ఎందుకు రవీ? ఇలా ఎలా జరిగింది? నీకు ఇలా జరగడం నమ్మలేకపోతున్నాను." వల్లీ రవి కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగింది. "నిజంగా ఏమైంది? చెప్పు రవీ... నాకు చెప్పు."

రవి కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు. అతడి గుండెలో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది - నిజం చెప్పాలా, లేక దాచాలా? కానీ ఆమె కళ్ళలోని ఆ ఆందోళన, ఆ ప్రేమ, ఆ అక్కర... అన్నీ అతడి నోరు విప్పించాయి.

"నీ వల్ల అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన ఆవేశం, తీరని దాహం తొణకసాడాయి.

ఆమె ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గింది. "నేనా? నేను ఏం చేశాను రవీ?"

"నీ అందం వల్ల... నీ ఈ అందం వల్ల..." అన్నాడు రవి తల ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆ కన్నీళ్ల మధ్యలో అతడి చూపు ఆమె పెదవుల మీద నుండి ఆమె ఎద వంపుల మీదకు జారింది. "గత ఏడాదిగా... గత ఏడాది నుండి నేను నిన్ను తలుచుకుంటున్నాను. నీ అందం, నీ శరీరం... అన్నీ నా మనసులో నిండిపోయాయి."

"రవీ..." ఆమె గొంతులో షాక్.

రవి లేచి నిలబడ్డాడు. అతడి కళ్ళలోంచి నీళ్లు జారిపోతున్నాయి. "చదువుకునేటప్పుడు నీ ముఖమే కనిపిస్తోంది. పరీక్షలు రాసేటప్పుడు నీ శరీరమే గుర్తొస్తోంది. రాత్రి నిద్ర పట్టడం లేదు. పగలు ఏకాగ్రత లేదు. ప్రతి రాత్రి నీ గురించి ఆలోచిస్తూ... నిన్ను కోరుకుంటూ... నా చేతులతో..." రవి గొంతు ఆగిపోయింది.

"రవీ, ఆగు!" వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు, ఆందోళన, మరియు ఒక రకమైన భయం కలిసి ఉన్నాయి. "ఇలా మాట్లాడటం సరైంది కాదు. నువ్వు ఏం చెబుతున్నావో నీకు అర్థమవుతోందా?"

"నాకు బాగా తెలుసు అత్తా!" రవి గొంతు పెంచాడు. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, తీరని దాహం, పచ్చి కోరిక ఎక్కువగా వినిపిస్తున్నాయి. "కానీ ఏం చేయను? నా శరీరం నా మాట వినడం లేదు. నా మనసు నా చేతిలో లేదు. ప్రతి క్షణం నీ కోసం తపిస్తున్నాను. నీ స్పర్శ కోసం, నీ వెచ్చదనం కోసం, నిన్ను పొందాలనే ఈ పిచ్చి కోరికతో..." అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్లు జారిపోయాయి. కానీ ఆ కన్నీళ్లు అతడి కోరికను ఆర్పలేకపోయాయి, పైగా దాన్ని మరింత తీవ్రం చేశాయి.
"నిన్ను పొందే వరకు నేను ఏదీ సాధించలేను. నా చదువు, నా భవిష్యత్తు, నా జీవితం - అన్నీ నాశనం అవుతున్నాయి. ఎందుకంటే నా మనసు మొత్తం నిండుగా నీతోనే ఉంది. నాకు ఫెయిల్ అయ్యాను అనే బాధ లేదు అత్తా... కానీ నిన్ను కోల్పోతాననే భయం, నిన్ను పొందలేననే భయం నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తోంది."

వల్లీ అతడి వైపు చూస్తూ నిశ్శబ్దంగా నిలబడింది. ఆమె ముఖంలో కోపం, సిగ్గు, ఆశ్చర్యం కలిసి ఉన్నాయి. తన ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ యువకుడి తీవ్రత ఆమెను లోపలి నుండి కదిలించింది, కానీ ఆమె తన ధర్మాన్ని మర్చిపోలేదు.

"రవీ... నువ్వు ఇలా అనుకోవడం తప్పు. నేను నీకు అత్తని. నీ మావయ్య భార్యని. నీ కోరికలు తప్పు. నువ్వు వాటిని మర్చిపోవాలి. నీ చదువు మీద దృష్టి పెట్టాలి. మావయ్యని నువ్వు ఎంత ఇష్టపడతావో, ఆయన నీ మీద ఎంత నమ్మకం ఉంచారో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకో." ఆమె గొంతులో ఆజ్ఞ ఉన్నప్పటికీ, ఆ మాటలు కొంచెం వణుకుతున్నాయి. ఆమె స్వతహాగా ఈ ఆకర్షణకు బలవుతోందన్న సంగతి ఆమెకు కూడా తెలుసు.

"గుర్తు చేసుకున్నాను అత్తా! ప్రతి రోజూ, ప్రతి క్షణం గుర్తు చేసుకున్నాను!" రవి నిరాశగా, కానీ తీవ్రంగా అన్నాడు. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు, గుండెలో తుఫాను.

అప్పటివరకు కేవలం ఆలోచనల లోతుల్లో, థియేటర్ లోని మసక వెలుగులో, దిండు మీద మాత్రమే మునిగిన ఆ శృంగారభావనలు, ఇప్పుడు వాస్తవ రూపం దాల్చాలని అతడి శరీరం తిరుగుబాటు చేస్తోంది. అతడిలో రగులుతున్న ఆ అగ్నిజ్వాల, ఏదో ఒక క్షణంలో తనను తాను కోల్పోయేలా చేస్తుందని భయపడుతున్నా, ఆ కోరికను అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు. ఆ కోరిక అతడి నియంత్రణను దాటి, అతడి ప్రతీ ఆలోచనను, ప్రతీ కదలికను శాసిస్తోంది. ఇక తట్టుకోలేని స్థితికి చేరుకున్నాడు.

అద్భుతంగా, దేవతా సుందరిలా వెలిగిపోతున్న అత్తను చూసి రవి ఆగలేక పోతున్నాడు. ఆమె అందం, ఆమె వయ్యారపు పరువాలు, ఆమెలోని ప్రతి కదలిక అతడిలో కామగ్నిని మరింత రాజేస్తున్నాయి. గంట క్రితం ప్రైవేట్ థియేటర్‌లో ఆమె వక్షోజాలను చూడాలని తపించి, చివరికి ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తన కోరికను తృప్తిపరచుకోవాల్సి వచ్చిన ఆ నిరాశ... ఆ మెత్తని దిండును గట్టిగా పట్టుకుని, అది ఆమె వక్షోజాలే అన్న భ్రమతో తన దాహాన్ని తీర్చుకున్న ఆ అసంతృప్తి... ఇప్పుడు ఆమెను నిజరూపంలో, ఇంత సమీపంలో చూస్తుంటే అది లోలోపల ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగిలిపోతోంది, ఏ క్షణంలోనైనా బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ కోరికను అణుమాత్రం కూడా అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు. 

ఈ విఫలత అతనిలోని కోరికను చంపలేదు, పైగా దాన్ని మరింత పిచ్చిగా, తీవ్రంగా మార్చింది. ఇక సమాజం, ధర్మం, భవిష్యత్తు అనే భయాలకు తావు లేదు. 

తన ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దోచుకున్న ఈ అందాల రాశిని ఇప్పుడు పూర్తిగా సొంతం చేసుకోవాలనే ఆకలి అతనిలో బయలుదేరింది. అతని కళ్ళలోని నిరాశ కరిగిపోయి, స్థానంలో ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగులుకుంటున్న కామవాంఛ మిగిలింది.

వల్లీ ఏదో అర్థం కాక ప్రశ్నించేసరికి, రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. టేబుల్ అంచున ఆనుకుని కూర్చున్న అతడి కళ్ళు, ఆమె ముఖం మీద కాసేపు ఆగి, ఆపై ఆమె శరీర వంపుల మీదకు జారిపాయి. ఆ చూపులో ఇంకా ఏమీ తెలియని అమాయకత్వం లేదు, అది పూర్తిగా ఒక మగాడి ఆకలి.

ఆ ఒక్క క్షణం చూపులోనే అతడి ఊహలకు అందని ఒక అద్భుత దృశ్యం అతడి ముందు ఆవిష్కృతమైంది. జారిపోయిన చీర పైట చాటున, జాకెట్టు బిగుతును తట్టుకోలేక బయటకు వచ్చిన ఆమె ఎడమ వక్షోజం వంపు, పండిన జామపండులా నిండుగా, మృదువుగా కనిపించింది. థియేటర్‌లో ఆ రెండు అమృత కలశాలను తన చేతులతో తాకాలని తపించి, ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తనను నిరాశపరచిన ఆ క్షణం గుర్తొచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు... ఇప్పుడు ఆ కలశాలు జాకెట్టు బిగుతులో నుండి తప్పించుకుని, అతడి కళ్ళ ముందే సాక్షాత్కరిస్తున్నాయి. 

ఆ ఎత్తుల దిగువన, నడుము వంపులో చీర పడిన అద్భుతమైన మడతలు ఒక శిల్పి ప్రాణం పోసి చెక్కినట్లుగా అతడి చూపును బంధించాయి. ఆ మడతల మధ్యలో, అర్థ రూపాయి బిళ్ళంత లోతైన, ఆకర్షణీయమైన నాభి... దాని కింద సున్నితమైన పొత్తికడుపు, ఇంకా కిందకు జారిపోయిన అతడి దృష్టికి బలిసిన పిరుదులు, నిండు తొడల వంపులు కనిపించాయి. 

ఆ దృశ్యం రవి ఒళ్ళంతా పొగలు సెగలు కక్కుతున్నట్లు, ఒక అగ్నిపర్వతం బద్దలవుతున్నట్లు అనిపించింది. థియేటర్‌లో తాకలేక తపించిన ఆ వక్షోజాలను, ఇప్పుడు నిజంగానే పట్టుకుని పిసికాలని, ఆ లోతైన నాభిలో తన నాలుకను దాచాలని అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. కిందన అతడి మగతనం ఉవ్వెత్తున లేచి, పురెక్కిపోతోంది, బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ అనూహ్యమైన, అద్భుతమైన దృశ్యానికి రవి స్థాణువులా, శ్వాస ఆడనట్లుగా అలా ఉండిపోయాడు, అతడి మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. ఆ క్షణంలో, అతడిలోని వయసు, తీరని కోరికలు పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి.

ఆ దోర జాంపళ్లను పట్టుకోవాలనీ, కసిగా కొరికేయాలని, అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. ఆమె బలమైన రటి బోదెలను పట్టు పట్టి, వాటిని వెల్లువలా తెరిచి ఆ లోయ మధ్యలో దాగున్న స్వర్గపురిలోకి చేరిపోవాలని అతడి మగసిరి పిచ్చెక్కిపోతోంది. అతడిలోని ప్రతి నరం, ప్రతి అణువు ఆ స్త్రీ  సుఖాన్ని అనుభవించాలని అగ్నిలా రగిలిపోతోంది, దానిని దక్కించుకోవడానికి దేనికైనా సిద్ధంగా, ఎంతటి సాహసానికైనా వెనుకాడని విధంగా అతడి మనసు ఆవేశపడుతోంది.

"అత్తా... నన్ను ఒక్కసారి అనుగ్రహించు. నా కోరికను తీర్చు. అప్పుడు నేను మాములు అవుతాను. అప్పుడు నేను మళ్ళీ చదువుకోగలను. నా జీవితం మళ్ళీ గాడిలో పడుతుంది." అని ఆవేశంగా అన్నాడు.

"రవీ, ఇది తప్పు! ఇది పాపం!" ఆమె గట్టిగా అంది.
"పాపమా? పుణ్యమా? నాకు తెలియదు అత్తా. నాకు కావాల్సింది నువ్వు. ఈ క్షణంలో, ఈ నిమిషంలో, నువ్వు నాకు కావాలి."

నిరీక్షణ, సంకోచం అనే సంకెళ్లను తెంచుకుంటూ, ఎప్పుడో గానీ మనిషికి రాని తెగింపు ఆ క్షణంలో రవికి వచ్చేసింది. అతడి చేతులు మెరుపు వేగంతో కదిలాయి. అత్త పైటను అమాంతం లాగేశాడు. ఆ దృశ్యం అతడి కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమైనప్పుడు రవి శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. బిగుతైన జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకొచ్చిన బంగారు కలశాలు అతడికి ఎదురుగా ఉన్నాయి. అవి కేవలం వక్షోజాలు కావు, ధగధగలాడిపోతున్న, బిగి సడలని బంతులు. అతడి చేతికి ఇమడని పరువాలు అవి, ఏదో తెలియని శక్తితో నిండి ఉన్నట్లు. తనివితీరా కొరకాలని, పిసకాలని అనిపించే అద్భుత యవ్వనపు పొంగులు అవి, అతడి ప్రతీ అణువును ఆవహించాయి.

ఆ జోడు కొండల మీదుగా వేలాడుతున్న బంగారు పుస్తెల తాడు, నల్లపూసల గొలుసు... అవి ఆమె అందాన్ని మరింత పెంచుతూ, అతడి చూపులను కట్టిపడేశాయి. ఇంక ఆపుకోలేక, రవి తలను ఆ జంట శిఖరాల మధ్యకు దూర్చేశాడు. అతడి చేతులు ఆమె వీపు చుట్టూ బిగించాడు, ఒక కోరికతో కూడిన పట్టు అది. వల్లీకి ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. ఆమెను పట్టుకుని వాడు పైకి లేచాడు. ఆమె చుట్టూ వాడి చేతులు మరింత బిగుసుకుపోయాయి. అతడి ముఖం అద్భుతమైన ఆమె ఎద పొంగులని కమ్మేస్తోంది, మత్తులో మునిగిపోయినట్లు.

"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." వల్లీ గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.
"చాలు రవీ! ఇది తప్పు!" వల్లీ గట్టిగా రవి ఛాతీ మీద కొట్టింది. "ఇలా చేయకు!"
"రవీ... ప్లీజ్... ఆగు..." ఆమె గొంతు ఇప్పుడు బ్రతిమాలిడనట్లు ఉంది. "నీకు తెలియదు నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో. ఇది తప్పు."
అతడి చేతులు చకచకా ఆమె వీపును నిమిరాయి. నడుం మడతలను సున్నితంగా పిసికాయి. నడుము కిందుగా మెత్తగా వత్తుతున్నాయి. జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకు వచ్చిన ఆమె ఉరోజాల మీద ఆత్రంగా ముద్దులు కురిపించాడు. చటుక్కున ఓ చను మొనని జాకెట్ మీద నుంచే అందుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు. చకచకా అత్త అద్భుత సౌందర్యపు మకరందాన్ని జుర్రేసుకుంటున్నాడు. అతడు ఇప్పుడు ఆమె జాకెట్ హుక్స్ వైపు చేయి తీసుకువెళ్ళాడు. అప్పుడు వల్లీ వాడిని నెట్టేసి వెనుదిరిగింది.

రవి ముందుకు కదిలాడు. ఆమె తలుపు దగ్గరకు చేరుకుంది. అతడు ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.
"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." ఆమె గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.

"అత్తా... ప్లీజ్... ఒక్కసారి..." అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి పెదవులు ఆమె మెడ వంపులో, ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె భుజాల మీద తిరుగుతున్నాయి. అతడి నాలుక ఆమె మెడలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని నాకుతూ, ఆమె శ్వాసను మరింత వేగవంతం చేస్తోంది.

"రవీ! వద్దు!" ఆమె గట్టిగా నెట్టింది. కానీ అతడు వినలేదు. అతడి పెదవులతో ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె మెడ మీద, ఆమె భుజాల మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.

అతడు ఆమెను వెనుక నుండి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె భుజాల కింద నుండి దూరి, ఆమె వక్షోజాలను రెండు చేతులతో అందుకున్నాయి.
"అత్తా! ఐ వాంట్ యూ! ఐ నీడ్ యూ అత్తా! ..." అంటూ అతడు ఆమె రెండు వక్షోజాలను రెండు చేతులతో గట్టిగా నలిపేస్తున్నాడు. అతడి చేతులతో ఆమె మృదువైన వక్షోజాలను పిసుకుతున్నాడు, వాటి బరువును, వాటి మృదుత్వాన్ని అనుభవిస్తున్నాడు. అతడి బొటనవేళ్ళు ఆమె చనుమొనల మీద గుండ్రంగా తిప్పుతూ, వాటిని నెమ్మదిగా పిసుకుతున్నాడు.

అతడి గట్టిపడిన మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది. ప్రతిసారీ అతడు ఆమెను గట్టిగా హత్తుకున్నప్పుడు, అతడి మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యలో నలుగుతోంది. ఆమె శరీరం వణుకుతోంది, కానీ ఇప్పుడు ఆమె ప్రతిఘటన బలహీనపడుతోంది.

వల్లీ ఎద పొంగులు పిసుకుతుంటే జాకెట్ లోంచి ఉబ్బులు ఇంకా బయటపడి కదిలిపోతూ అతడికి పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి. అతడు ఆమె వక్షోజాలను మరింత గట్టిగా పిసుకుతున్నాడు, అతడి చేతులు వాటి మీద గుండ్రంగా తిరుగుతున్నాయి.
"అత్తా... నీ అందం చూస్తుంటే నాకు పిచ్చెక్కుతోంది... నీ సళ్ళు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో... నా చేతులకు సవాలు విసురుతున్నాయి..." అంటూ అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.

అతడు తన కుడి చేతిని ఆమె వక్షోజాల మీద నుండి మెల్లగా కిందకు జరపడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి వేళ్ళు ఆమె నడుము మీదుగా, ఆమె పొత్తికడుపు మీదుగా జారుతున్నాయి. అతడి లక్ష్యం ఆమె చీర కుచ్చిళ్ల కింద ఉన్న ఆమె స్త్రీత్వం.

"వద్దు రవీ... అక్కడకు వద్దు..." ఆమె ఒక్కసారిగా అతడి కుడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె కళ్ళలో భయం. "అది వద్దు... ప్లీజ్...వద్దు రవీ..." ఆమె గొంతు వణుకుతోంది. ఆమె అతడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, దాన్ని పైకి లాగడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా అతడి చేతుల మధ్యలో ఉంది, అతడి పెదవులతో ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు, అతడి ఎడమ చెయ్యి ఇంకా ఆమె వక్షోజాలను పిసుకుతూనే ఉంది.

"అత్తా... నీకు తెలియదు నేను ఎంత కాలంగా ఈ క్షణం కోసం ఎదురు చూస్తున్నానో... నీ అందం మొత్తం నాకు కావాలి... ప్రతి స్పర్శ… ప్రతి అనుభవం" అతడు ఆమె చెవిలో అన్నాడు, తన వేడి శ్వాస ఆమె మెడ మీద పడుతోంది.

ఆమె అతడి చేతిని వదిలిపెట్టలేదు, కానీ ఆమె ప్రతిఘటన ఇంకా బలహీనపడుతోంది. ఆమె శరీరం అతడి శరీరంతో కలిసిపోతోంది, ఆమె శ్వాస భారీగా మారుతోంది. అతడి మగతనం ఇంకా ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది, అతడి చేతులు ఆమె శరీరాన్ని అన్వేషిస్తున్నాయి.

వల్లీ మనసు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. బయట ప్రపంచం,  తన భర్త... ఇవన్నీ మెరుపులా మెదిలాయి. ఆత్మరక్షణ కోసం మనసు ఒక్కసారిగా తట్టిలేపగా, ఆమె రవిని అమాంతం దూరంగా నెట్టేసింది. ఆమె చేతిలో ఉన్న మిగిలిన శక్తినంతా కూడదీసుకుని, రవి చెంప చెళ్లుమనిపించింది. ఆ చెళ్లుమనే' అనే శబ్దం ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనించింది.

"రవీ! ఇంక చాలు!" ఆమె గొంతు ఇప్పుడు ఏమాత్రం వణుకు లేకుండా, దృఢంగా, స్పష్టంగా వినిపించింది. ఆమె అతడిని గట్టిగా తోసేసింది.

రవి ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గాడు. అతడి చెంప మీద ఆమె చేతి వేళ్ల ముద్ర ఎర్రగా మారింది. వల్లీ ముఖం ఎర్రగా ఉంది. కళ్ళలోంచి నీళ్ళు కారుతున్నాయి, ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక దృఢమైన నిర్ణయం, ఒక అగ్నిజ్వాల కనిపిస్తోంది.

"ఇది చాలు రవీ. ఇంకా ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వెయ్యకు అర్థమైందా?"

ఆమె మాటలు రవి గుండెలో బాణంలా గుచ్చుకున్నాయి. అతడి గుండె ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. అతడు ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆ కళ్ళలో కోపం ఉంది. ఆమె నిజంగానే చెబుతుందని అతడికి అర్థమైపోయింది.
కానీ ఆ భయం కంటే, ఆమెను కోల్పోతున్నాననే బాధ అతడిలో ఎక్కువైంది.

"అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో ఏమీ లేదు, కేవలం ఒక చావు దెబ్బ తిన్న మనిషి నిస్సత్తువ. "నా జీవితం నాశనం అయినా, నాకు నీ స్పర్శ దక్కకపోతే... నేను బ్రతకలేను."
అతడు నెమ్మదిగా తలుపు వైపు నడిచాడు. అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. అతడి గుండె ఒక బరువైన రాయిలా మారింది.

"రవీ..." వెనుక నుండి వల్లీ గొంతులో ఒక చిన్న వణుకు,  వినిపించింది.

కానీ రవి ఆగలేదు. అతడు తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకున్నాడు. మంచం మీద పడిపోయాడు. అతడి శరీరం అంతా వణుకుతోంది. గుండెలో ఒక పెద్ద శూన్యం. కళ్ళ నుండి నీళ్ళు ఆగడం లేదు.

"నా జీవితం అంతా నాశనం అయిపోయింది. ఆమెను కోల్పోయాను. చదువు పాడైంది. భవిష్యత్తు చీకటి. అన్నీ ఆమె వల్ల... కానీ అన్నీ ఆమె కోసమే..." అతడి మనసులో ఒకే ఆలోచన సుడిగాలిలా తిరుగుతోంది. గదిలో ఒంటరిగా ఏడుస్తున్నాడు. బయట సముద్రపు గాలి వీస్తోంది, కానీ అతడి గదిలో, అతడి మనసులో ఒక మహా విధ్వంసం జరిగిపోయింది.

మరోవైపు వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయి తలుపు వేసుకుంది. ఆమె నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లి మంచం మీద వాలిపోయింది.
ఆమె శరీరం అంతా వణుకుతోంది. ఏం జరిగిందో అర్థం చేసుకోవడానికి ఆమె మెదడు ప్రయత్నిస్తోంది. ఒక యువకుడు... తన మీద ఇంత కోరికతో, ఇంత ప్రేమతో పడి ఉన్నాడు. తాను అతన్ని తోసిపుచ్చింది, కొట్టింది.

కానీ ఆమె చేతికి ఇంకా అతడి చెంప యొక్క వేడి తగులుతూనే ఉంది. అతడి పెదవుల వేడి, అతడి చేతుల స్పర్శ ఆమె శరీరం మీద ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి. 

"నేను ఏం చేశాను? రవి నా కోసం ఇంతలా ఎందుకు తపిస్తున్నాడు... నేను అతన్ని ఇలా గాయపరిచానా?" ఆమె మనసులో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది. ఒక వైపు ధర్మం, భర్త మీద గౌరవం, మర్యాద... మరోవైపు రవి చూపించిన ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీరని దాహం, ఆమె నిస్సహాయత.

ఆమె కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. తనను తాను సమర్థించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా, లోపల మాత్రం ఏదో తెలియని శూన్యం, ఏదో తెలియని బాధ ఆమెను వేధిస్తోంది. ఆమె మంచం మీద పడుకుని, దిండులో ముఖం దాచుకుని ఏడుస్తోంది.

[venkujkc1984]

Day 2 - RESORT

సాయంత్రం ఏడు గంటలు

రవి తన గదిలో మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. కళ్ళు ఎర్రబడి, ముఖం చెమటతో తడిసి ఉంది. గదిలో నిశ్శబ్దం ఉంది, కానీ అతని మనసులో తుఫాను నడుస్తోంది. ఫెయిల్ అయిన ఫలితాలు, భవిష్యత్తు భయం, ఇంకా అత్త మీద ఉన్న అణచలేని కోరిక—అన్నీ కలిసి అతన్ని నలిపేస్తున్నాయి.

మరో గదిలో వల్లీ కూడా అదే ఆలోచనలో ఉంది. రవి అన్ని సబ్జెక్ట్స్ లో ఫెయిల్ అవ్వడం ఆమెకు జీర్ణం కాలేదు. "పాపం, వాడి భవిష్యత్తు ఏమవుతుంది? ఆయన వాడి మీద ఎంత నమ్మకం పెట్టుకున్నారు. వాడి కెరీర్ నాశనం అయితే వాడు ఎలా బతకాలి?" అని ఆమె మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు మెదులుతున్నాయి. ఆ బాధ, వాడి పట్ల ఉన్న జాలి, ఆపై ఉదయం నుంచి జరిగిన సంఘటనల మైకం కలిసి ఆమెను రవి గది వైపు అడుగులు వేయించాయి. 

తలుపు మీద మెల్లని కనకం వినిపించింది. "రవీ..." వల్లీ గొంతు.  "తలుపు తెరువు."

రవి లేచి తలుపు తెరిచాడు. అత్త నిలబడి ఉంది. ఆమె ముఖంలో ఆందోళన మరియు ఒక వింతైన గందరగోళం కనిపిస్తోంది. మధ్యాహ్నం జరిగిన సంఘటనల తర్వాత, అతని పరిస్థితి ఆమెను బాధపెడుతోంది. ఫెయిల్ అయిన ఫలితాలు అతని కెరీర్‌ను ఎలా దెబ్బతీస్తాయో ఆలోచిస్తూ ఆమెకు చాలా బాధగా ఉంది.

"రవీ... లోపలికి రానా? నువ్వు ఇలా ఉంటే నాకు బాధగా ఉంది." అంది ఆమె మెల్లగా. రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా పక్కకి జరిగాడు. వల్లీ లోపలికి వచ్చి, అతని పక్కన మంచం అంచున కూర్చుంది.

"రవీ... నువ్వు చెప్పిన మాటలు... నేను ఆలోచిస్తున్నాను. నీ ఫెయిల్యర్ కి నేను కారణం అని నువ్వు అనుకోవడం నాకు బాధగా ఉంది. కానీ... చదువు ఇలా పాడయియిపోతే, మీ మావయ్య ఎంత బాధపడతారో నీకు తెలుసా?"
రవి తల దించుకున్నాడు.

"రవీ... నీ చదువు ముఖ్యం. నీ భవిష్యత్తు ముఖ్యం. నువ్వు ఇలా ఫెయిల్ అవ్వడం నాకు కూడా ఇష్టం లేదు. కానీ... నేను ఏం చేయగలను? నేను నీకు అత్తని. నీ మావయ్య భార్యని."

ఆమె కాసేపు ఆగి, మళ్లీ మెల్లిగా “ఏమి చెప్పాలో తెలియటం లేదు. రవీ నీ వయసు అలాంటిదే రవీ. త్వరలో మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకో, అలాగే మంచి అమ్మాయిని చూసుకో, మరుక్షణం ఆ అమ్మాయినిచ్చి పెళ్లి చేసేస్తాం. నా మీది పిచ్చి మటు మాయమైపోతుంది.” అంది.

రవి మెల్లగా తల ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. కళ్ళలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి.
“లేదు అత్తా! నిజంగానే నువ్వు కావాలి! నువ్వే కావాలి! తప్పయినా ఒప్పయినా నువ్వు కావాలి!!” వాడిని తిరిగి మోహావేశం కమ్ముకుంది. 

వల్లీ ముఖంలో ఆందోళన, ప్రేమ కనిపించాయి. "రవీ… ముందు నువ్వు ఇలా ఆకలితో అలా ఉంటే నాకు బాధగా ఉంది. రా, కాస్త తిందువు గాని," అంది మెల్లగా. రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా తల వంచుకున్నాడు. వల్లీ అతని చేతిని పట్టుకుని డైనింగ్ వైపు తీసుకువెళ్ళింది. తన ప్రేమతో అతనికి భోజనం పెట్టింది. ఇద్దరూ కలిసి డిన్నర్ చేశారు. ఆమె చూపిన ఆదరణ రవిలోని బాధను కొంచెం తగ్గించింది. 

డిన్నర్ ముగిసిన తర్వాత కూడా రవి మనసులోని బాధ తగ్గలేదు. అతను మళ్ళీ గదిలోకి వచ్చి మంచం అంచున నిస్సత్తువగా కూర్చుని ఉన్నాడు. వల్లీకి అతని గురించి చాలా ఆందోళనగా ఉంది. వారు ఎంతో నమ్మకం పెట్టుకున్న రవి, ఇలా కుంగిపోవడం ఆమెను తట్టుకోలేకపోయింది.

మెల్లగా రవి గదిలోకి అడుగుపెట్టింది. "రవీ... ఏం ఆలోచిస్తున్నావు? డిన్నర్ అయింది కదా, ఇంకా ఇలాగే కూర్చున్నావా?" అంది ప్రేమగా.

రవి తలెత్తి చూశాడు. అతని కళ్ళలో నీళ్ళు మెదులుతున్నాయి. "అత్తా... నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. నా జీవితం అంతా చీకటిమయం అయిపోయింది," అన్నాడు గొంతు వణుకుతూ.

వల్లీ అతని పక్కన మంచం మీద కూర్చుని, అతని భుజం మీద చేయి వేసింది. "చిన్న విషయానికి ఇలా కుంగిపోకూడదు రవీ. ఫెయిల్ అయ్యావని భవిష్యత్తు ఆగిపోదు. మళ్ళీ ప్రయత్నించు. మావయ్య కూడా నీకు ఎంతో సపోర్ట్ చేస్తారు."

రవి మెల్లగా తలెత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. అతని కళ్ళలోని బాధ ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన, తీవ్రమైన కామవాంఛగా మారుతోంది. "నాకు ప్రయత్నాలు చేయాలని లేదు అత్తా... నాకు నువ్వు కావాలి. నిన్ను పొందాలి," అన్నాడు పచ్చి కోరికతో.

వల్లీ షాక్ అయ్యింది. "ఏం మాట్లాడుతున్నావు రవీ? నీ చదువు, నీ కెరీర్? ఇలాంటి పాపపు ఆలోచనలు మానుకో."

"పాపమా? పుణ్యమా? నాకు తెలియదు అత్తా!" రవి గొంతు పెంచాడు. "నా భవిష్యత్తు అంతా నీ లోనే ఉంది అత్తా. గత ఏడాదిగా పాఠాలు చదవలేదు... నీ అందమే కళ్ళనిండా. పరీక్ష రాసేటప్పుడు నీ శరీర వంపులే గుర్తొచ్చాయి. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టలేదు, పగళ్ళు చదువు మీద ధ్యాస లేదు. ప్రతి క్షణం నీ అందాలను ఊహించుకుంటూ నా చేతులతో నా కోరికలు తీర్చుకున్నాను. నిన్ను పొందే వరకు నేను ఏదీ సాధించలేను!"

వల్లీకి ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. అతని మాటల్లోని తీవ్రత, అతని కళ్ళలోని మంట ఆమెను భయపెట్టాయి, కానీ లోపల ఒక విచిత్రమైన మైకాన్ని కూడా కలిగించాయి.

రవి ఒక్కసారిగా ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆ కౌగిలింతలో అతని కన్నీళ్ళు ఆమె భుజం మీద పడ్డాయి. ఆ స్పర్శకు వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఆ సాన్నిహిత్యం, ఆమె శరీరం నుండి వచ్చే సువాసన రవిలోని మోహాన్ని, కోరికను మెల్లగా మళ్ళీ మేల్కొల్పాయి. 

ఆవేశంగా తను మెల్లగా ఆమె కాళ్ళ దగ్గరకు జారి, ఆమె ఒడిలో తన తలను వాల్చాడు. కన్నీళ్లు ఇంకా కారుతూనే ఉన్నాయి. అతను ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. వల్లీ కొంతసేపు కదలలేదు. ఆపై నెమ్మదిగా అతని జుట్టులో వేళ్లు తిప్పడం మొదలుపెట్టింది. ఆ మృదువైన స్పర్శ రవికి మరింత మైకం కలిగించింది. ఆ స్పర్శకు రవి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది.

“అత్తా… నీ చేతులు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో,” అన్నాడు మెల్లగా. “ఈ స్పర్శ నాకు కావాలి.”

“రవీ… చాలు. పడుకో,” అంది వల్లీ. కానీ ఆమె గొంతులో దృఢత్వం లేదు. వేళ్లు ఇంకా అతని జుట్టులోనే తిరుగుతున్నాయి.

రవి మెల్లగా తల పైకి లేపాడు. ఆమె ముఖం అతనికి చాలా దగ్గరగా ఉంది. ఆమె శ్వాస అతని పెదవుల మీద పడుతోంది. అతను కొంచెం ఎగబ్రాకి, ఆమె పొట్ట మీదికి ముఖం పెట్టాడు. మెత్తని ఆ కడుపు మీద తన బుగ్గను రుద్దుకున్నాడు. చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ మరింత గట్టిగా చుట్టుకున్నాయి.

పరిస్థితి గ్రహించిన వల్లీ రవి తలను మెల్లగా కిందకి పెట్టబోయింది. “వద్దు అత్తా! ఇలాగే ఉండనివ్వు! ఏమీ చెయ్యను.... పడుకుంటా నీ ఒడిలో పడుకుంటా..... ఇలాగే ఉండిపోతా ..... ” అన్నాడు. వల్లీ అప్పుడు “ఛ.ఛ! బుద్ధిగా మంచం మీద పడుకో... ఈ వయసులో అలాగే ఉంటుంది, సెటిల్ అయిపోయి పెళ్లి చేసేసుకున్నావంటే, ఇంక నీ భార్యతో అంతా నీ ఇష్టమే. అప్పుడు నేను అసలు గుర్తుకే రాను. వెధవ ఆలోచనలు మానేసి హాయిగా బజ్జో..” అంది. అంతే. వాడు ఆమెకు అభిముఖంగా పక్కకు తిరిగాడు.

తలను పవిట ఆచ్ఛాదన లేని మెత్తటి పొట్ట, పొత్తికడుపు ఉబ్బులకు అదిమిపెట్టి చేతులు ఆమె చుట్టూ చేర్చేసాడు. అతడి చర్యలు ఆమెలో కూడా చిన్న చిన్న ప్రకంపనల్ని కలిగిస్తున్నాయి. “వద్దు రవీ, ఇంత చెప్పినా వినవా, ఇలా పట్టేసుకుంటే ఎలా, వదులు రవీ, ఒళ్ళో తల పెట్టుకుని పడుకో అంతే, ఇంకేమీ చెయ్యకు” అని వాడి చేతులు విడిపించబోయింది. 

వాడు బలంగా ఆమెను పట్టుకుని, “అత్తా ప్లీజ్ నేనేమీ చెయ్యటం లేదు కదా, ప్లీజ్ నన్ను పట్టుకోని పడుకోనివ్వు” అంటూ ఆమె ప్రయత్నాన్ని విరమింపచేశాడు. వాడి ఊపిరి వేడిగా ఆమె పొట్టను కాల్చేస్తోంది. అక్కడి నుండి ఆ సెగ దావానలం లాగ వల్లీ శరీరమంతా వ్యాపిస్తోంది. ఆమె శరీరంలో కూడా చిన్న చిన్న మార్పులు వస్తున్నాయి. ఆమె అతని చేతులను విడిపించే ప్రయత్నం మళ్లీ చేయలేదు.

కొంతసేపు అలాగే ఉన్నాడు రవి. ఆపై మెల్లగా ముఖం కిందికి జార్చాడు. ఆమె నాభి దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. అతని శ్వాస ఆ నాభి మీద పడుతోంది.

“అత్తా… నీ నాభి చాలా అందంగా ఉంది,” అన్నాడు. చూపు ఆమె నడుము వైపు జారుతూ.

“రవీ…” ఆమె గొంతులో హెచ్చరిక ఉంది, కానీ బలహీనంగా.

ఆ భంగిమలో ఆమె ఎద అందాలు, బ్లౌజ్ బిగుతులో నుండి ఉబ్బుకు వచ్చిన ఆ పరువాల పొంగులు అతని కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించాయి. ఆ దృశ్యం రవిలోని నిరాశను పూర్తిగా తుడిచేసి, స్థానంలో ఒక పిచ్చి కామవాంఛను నింపింది. 

రవి లేచి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. చేయి ఆమె నడుము మీద వేశాడు. ఆమె శరీరం బిగుసుకుంది, కానీ తోసివేయలేదు.

కొంతసేపు అలాగే గడిచింది. రవి మెల్లగా తల పైకి లేపాడు. ఆమె ముఖం చాలా దగ్గరగా ఉంది. అతను ఒక చేయి ఆమె వెనుక నడుము వద్దకు తీసుకెళ్లి, మరో చేయి ఆమె భుజం మీద ఉంచాడు. మెల్లగా, చాలా నెమ్మదిగా ఆమెను వెనక్కి వాల్చడం మొదలుపెట్టాడు.

వల్లీ మొదట బిగుసుకుంది. శరీరం కాస్త గట్టిపడింది.

“రవీ… ఏమిటి? ఇలా ఎందుకు చేస్తున్నావు?” అని అడిగింది.

“ఏమీ లేదు అత్తా… కాస్త పడుకో. నీ ఒడిలో తల పెట్టుకుని ఉండటం కాస్త కష్టంగా ఉంది. నేను నీ పక్కనే ఉంటాను,” అన్నాడు మెత్తగా, గొంతు మరింత మెత్తబడి.

అతను బలవంతం చేయలేదు. కేవలం నిరంతరం, ప్రేమగా, మెల్లగా ఒత్తిడి తీసుకువస్తున్నాడు. ఆమె భుజాన్ని వెనక్కి నెడుతూ, నడుము వద్ద ఉన్న చేతితో ఆమెను సపోర్ట్ చేస్తూ, కాస్త కాస్తగా వాల్చాడు. వల్లి రెండుసార్లు కాస్త ఎదురు నిలబడినట్టు అనిపించింది. ఆమె చేయి అతని చేతిని పట్టుకుని ఆపాలని ప్రయత్నించింది.

“రవీ… వద్దు… ఇలా కాదు…” అని మెల్లగా అన్నది.

కానీ అతని చేతుల వెచ్చదనం, అతని కళ్ళలోని నిస్సహాయత, అతని మెల్లని మాటలు ఆమె ప్రతిఘటనను కరిగించాయి. మెల్లగా ఆమె వెనుక మంచం మీద అనింది. రవి ఒక చేయి ఆమె తల కింద పెట్టి, మరో చేతితో ఆమె నడుము పట్టుకుని, పూర్తిగా పడుకోబెట్టాడు. ఆమె తల దిండు మీద పడింది. చీర కొంచెం జరిగి, ఆమె నడుము, నాభి కాస్త బయటపడ్డాయి.

రవి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు. కాళ్లు మడతపెట్టి, ఆమెను తల నుంచి కాళ్ల వరకు మెల్లగా చూశాడు. జుట్టు, ముఖం, మెడ, చీర వెనుక జాకెట్టులోని వక్షోజాల ఆకారం, వయ్యారి నడుము, అతడి కోసం పక్కకు జరిగిన చీర కింద కనిపిస్తున్న నాభి, తొడల ఆకృతి—అన్నీ అతని కళ్ళలో నిండాయి. అతను కొంతసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు. కేవలం చూస్తూ ఉన్నాడు.
వల్లీ కళ్ళు తెరిచి అతడిని చూసింది.

“రవీ… నేను చెప్పేది వింటున్నావా? నీ స్టడీస్ మీద దృష్టి పెట్టాలి. ఈ సంవత్సరం ఫెయిల్ అయ్యావు. రేపటి నుంచి మళ్లీ చదవడం మొదలుపెట్టు. మంచి మార్క్స్ తెచ్చుకో. మంచి ఉద్యోగం రావాలి.” అన్నది.

రవి తల ఊపాడు.
“అలాగే అత్తా… విన్నాను. ,” అన్నాడు. కానీ అతని కళ్ళు ఆమె ముఖం మీద కాకుండా, ఆమె నడుము, నాభి వైపు జారుతున్నాయి.

వల్లీ మళ్లీ మాట్లాడసాగింది.
“నీకు ఇంకా చాలా సమయం ఉంది. కష్టపడితే ఎంతైనా సాధించవచ్చు. ఈ పిచ్చి ఆలోచనలు మానేసి, చదువు మీద దృష్టి పెట్టు. నాకు నీ మీద నమ్మకం ఉంది.”


రవి “అవును అత్తా” అన్నాడు. 

అతని కుడి చేయి మెల్లగా కదిలింది. ఆమె నడుము మీద పడింది. వేళ్లు నెమ్మదిగా నాభి చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. చుట్టూ… చుట్టూ… మెల్లగా. ఆపై అతని చూపుడు వేలు ఆ నాభి లోతులోకి మెల్లగా జారింది. లోపలి గోడలను తాకుతూ, మరింత లోతుగా వృత్తాలు గీస్తూ ఉంది.

వల్లీ మాటలు కొంచెం ఆగాయి. ఆమె శ్వాస మారింది. ఆమె తన ఎడమ చేయి రవి చేతి మీద ఉంచింది.

అతని చేతిని పట్టుకుని, మరింత లోతుకు వెళ్లకుండా ఆపాలని ప్రయత్నించింది.
“రవీ… చాలు. అది వద్దు.  ముందు నా మాట విను. నీ స్టడీస్ మీద దృష్టి పెట్టు. ఈ విషయాలు మర్చిపో. నీ కెరీర్ ముఖ్యం,” అన్నది. ఆమె చేయి అతని చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, పైకి లాగాలని ప్రయత్నించింది.

కానీ రవి చేయి కదలలేదు. అతని బలం ఎక్కువగా ఉంది. అతను ఆమె చేతిని అలాగే ఉంచుకుని, తన వేలిని ఇంకా మెల్లగా, లోతుగా కదిలించాడు. నాభి లోపల వృత్తాలు గీస్తూనే ఉన్నాడు. ఆమె చేయి అతని చేతి మీదే ఉంది, కానీ అతని కదలికను ఆపలేకపోయింది.


“వింటున్నాను అత్తా…” అన్నాడు రవి మెత్తగా. “నువ్వు చెప్పేది అంతా విన్నాను. కానీ… ఇప్పుడు నీ నాభి…”
వల్లీ మళ్లీ ప్రయత్నించింది. చేయి మరింత గట్టిగా పట్టుకుని లాగింది. కానీ రవి చేయి కదలలేదు. అతని వేలు ఇంకా ఆ లోతులోనే మెల్లగా తిరుగుతూ ఉంది. ఆమెకు చిన్న చిన్న వణుకులు మొదలయ్యాయి. ఆమె శ్వాస కాస్త బరువైంది. మాటలు మళ్లీ మొదలుపెట్టాలని ప్రయత్నించింది, కానీ గొంతు స్థిరంగా రాలేదు.

“రవీ… నువ్వు… నీ చదువు… దయచేసి…” అని అన్నది. కానీ అతని వేలు ఆగలేదు. ఆమె చేయి అతని చేతి మీదే ఉండిపోయింది—ఆపలేక, వదలలేక.

ఇప్పుడు రవి నెమ్మదిగా వంగి, పెదవులు ఆమె నాభి మీద ఉంచాడు. ఒక ముద్దు. మరొకటి. నాలుకతో మెల్లగా తాకాడు.
ఆమె శరీరం వణికింది.

“ఆహ్… రవీ…” ఒక చిన్న మూలుగు వచ్చింది.

రవి ఆగలేదు. నాలుకతో నాభి లోపలికి ప్రవేశించి, మెల్లగా తిరిగాడు.ఆమె చేతులు అతని జుట్టులోకి వెళ్లాయి. “చాలు రవీ… ప్లీజ్… నీ స్టడీస్ గురించి, కెరీర్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను… విను,” అంది వల్లీ. గొంతు వణుకుతోంది.

కానీ రవి ఆమె మాటలు వినలేదు. అతని పెదవులు ఆమె నాభి చుట్టూ మెల్లగా ముద్దులు పెడుతూ, నాలుకతో నాకుతూ, చేతులు ఆమె నడుమొంపులు సరిచేస్తూ   ముందుకు సాగాయి. 

ఇక రవిలోని మగాడు పూర్తిగా మేల్కొన్నాడు. ఆతృతగా ఆమె భుజం మీద ఉన్న పైటను లాగేసి పక్కకు  పడేసాడు. అతను ఆమె ఎత్తైన వక్షోజాల వైపు చూశాడు. జాకెట్టులో ఇమిడి ఉన్న వాటి ఆకారం, దృఢత్వం అతన్ని మరింత రగిలించాయి.

అతను ఇప్పుడు మరలా వంగి, జాకెట్టు మీదుగా ఆమె కుడి వక్షోజం మీద పెదవులు ఉంచాడు. ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో నాకాడు. మెల్లగా నొక్కాడు. మరో వైపు కూడా అదే చేశాడు. రెండు చేతులతో కూడా మెల్లగా పట్టుకుని, నొక్కుతూ, ముద్దులు కొనసాగించాడు. వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. "అబ్బ... రవీ... వద్దు..." అన్నా కానీ అతను ఆగలేదు. 


ఆమె చనుమొనలు ఆమె జాకెట్టు గుండా గట్టిపడి వాటి మొనలు తేలినట్టు అతనికి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. అది రవిలోని ఆక్రందనను మరింత పెంచింది. అతను కసిగా నాలుకతో వాటి చుట్టూ తాకుతూ, బొటన మరియు చూపుడు వేళ్లతో వాటిని సవరిస్తున్నాడు.

వల్లీ శ్వాస అస్తవ్యస్తంగా మారింది. ఆమె “రవీ… ఆపు…” అని అన్నప్పటికీ, చేతులు అతని తలను తోసివేయలేకపోతున్నాయి.

రవి ఆమె పెదవుల మీద, మెడ మీద ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ కుడి చేత్తో ఆమె నడుము వంపుల మీద తిప్పుతూ ఆమె తొడల మీద వేసాడు. ఆమె తొడలను ఆవేశంగా అదుముతున్నాడు. అతని కుడి చేతి వేళ్ళు మెల్లగా ఆమె చీర కుచ్చిళ్ల మధ్యకు జారి, లంగా మీదుగా ఆమె స్త్రీత్వాన్ని తాకాయి. 

ఆ మొదటి స్పర్శకు రవి శరీరం ఒక్కసారిగా గడగడ వణికింది.

ఇది అతనికి మొదటిసారి. 

ఏ అమ్మాయి స్త్రీత్వాన్ని తాకడం అతనికి ఇదే మొదటి అనుభవం. కానీ ఇది సాధారణమైనది కాదు. ఇది వల్లీ స్త్రీత్వం. అనుభవం ఉన్న, పరిపక్వమైన, ఏ యువకుడి తీవ్ర కోరికలైనా అలవోకగా తట్టుకుని, కావలసినంత అనుభవాన్ని పంచగలిగిన నిండుగా, మృదువుగా, వేడిగా ఉన్న వల్లీ మదన మందిరం. అతడి గుండె ఒక్కసారిగా గట్టిగా కొట్టుకుంది. చేయి కాస్త వణుకుతోంది.

కానీ కోరిక అతన్ని ఆపనివ్వలేదు. అతని వేళ్లు ఆ పరిమళం, ఆ వెచ్చదనం, ఆ మృదుత్వం అనుభవిస్తూ, ఆతృతగా కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ఎలా తాకాలో, ఏం చెయ్యాలో సరిగ్గా తెలియదు. కానీ అతను ఆగలేకపోయాడు. వేగంగా, ఆతృతగా, ఇటు అటు తిప్పుతూ, నొక్కుతూ, రుద్దుతూ అన్వేషిస్తున్నాడు. ప్రతి స్పర్శలోనూ ఒక కొత్త అనుభూతి, ఒక కొత్త కోరిక.

వల్లీ ఒక్కసారిగా తేరుకుంది. రెండు చేతులతో అతని మణికట్టును పట్టుకుని తోసింది.

“వద్దు… రవీ… అక్కడ వద్దు…” అని గట్టిగా అంది.

కానీ రవి బలం ఎక్కువగా ఉంది. అతని కోరిక ఇంకా ఎక్కువ. అతను ఆమె రెండు చేతులను ఒక చేతితో అణచి పట్టుకుని, మరో చేతితో మళ్లీ ఆమె స్త్రీత్వం మీదకు వెళ్లాడు. ఈసారి మరింత గట్టిగా, మరింత వేగంగా. నిశ్శబ్దంగా జరిగిన ఆ చిన్న పోరాటంలో అతని దృఢనిశ్చయం గెలిచింది. వల్లీ కొంతసేపు ప్రయత్నించి, ఆపై శక్తి సన్నగిల్లింది. ఆమె చేతులు నెమ్మదిగా సడలిపోయాయి.

అతడిలో ఆవేశం పెల్లుబుకుతోంది. తొలిసారి ఆడదాని స్పర్శ అతడిని నిలువనీయడం లేదు. అతని వేళ్ళు ఆమె చీర మరియు లోపల ఉన్న లంగా మీద నుండే ఆమె మదనమందిరం చుట్టూ గుండ్రంగా తిరగడం మొదలుపెట్టాయి. అతనికి అనుభవం లేదు, కానీ అతని సహజమైన స్పందనలు, అతని యవ్వనపు ఉత్సాహం అతనికి మార్గనిర్దేశం చేశాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వం అంతటా మెల్లగా, నిరంతరం కదులుతూ ఉన్నాయి. పైనుండి కిందకు, కిందనుండి పైకి, గుండ్రంగా, నిలువుగా - ప్రతి అంగుళాన్ని అన్వేషిస్తున్నాడు. ఆవేశంగా ఆమె యోని అంతటా తిప్పుతూ, రుద్దుతున్నాడు. మరింత లోతుగా రుద్దుతూ, ఆమె యోని  పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.

ఒక వైపు అతని పెదవులు, నాలుక ఆమె వక్షోజాలను జాకెట్టు పైనుంచే చీకుతుంటే, ముచ్చికలను దంతాలతో మెల్లగా కొరుకుతూ, నాలుకతో గుండ్రంగా తిప్పుతూ ఉంటే, మరో వైపు అతని కుడి చేతి వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వంలో మాయాజాలం చేస్తున్నాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె నిలువు పెదాల మీద మెల్లగా రుద్దుతూ, ఆ తడిని, ఆ వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తున్నాయి. అతని బొటనవేలు ఆమె స్త్రీత్వం మీద గుండ్రంగా తిరుగుతూ, మిగతా వేళ్ళు ఆమె యోని పెదాలను మెల్లగా అందుకుని, లోపలి మెత్తని చర్మాన్ని తాకుతున్నాయి.

అతడి లో ఆవేశం పెల్లుబుకుతోంది. తొలిసారి ఒక స్త్రీని ఇలా తాకుతున్న అనుభవం అతన్ని పూర్తిగా మైకం కలిగించింది. అతనికి తెలిసినంతగా, తెలియనంతగా, ఆతృతగా రుద్దుతున్నాడు. వేళ్లు ఇటు అటు తిరుగుతూ, నొక్కుతూ, మళ్లీ తిరుగుతూ… ఆ మృదువైన, తడిగా మారుతున్న భాగాన్ని పూర్తిగా అన్వేషిస్తున్నాడు. అతని కదలికలు అనుభవం లేనివి, కాస్త అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నా, ఆవేశంతో నిండి ఉన్నాయి.

అతని కదలికలు ఆతృతగా, వేగంగా ఉన్నాయి. అతనికి ఆ అమూల్యమైన స్థలాన్ని పూర్తిగా అన్వేషించాలని ఉంది. ప్రతి మడతను, ప్రతి వంపును, ప్రతి రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలని. అతని వేళ్ళు ఆమె యోని లోపలికి మెల్లగా జారి, ఆ లోతును, ఆ వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తున్నాయి. అతని శ్వాస భారీగా మారింది. అతని కళ్ళు మూసుకుని, ఆ స్పర్శను పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.


వల్లీ మైకంలో మునిగిపోయింది. ఆమె మనసు "వద్దు" అంటూ.

రవి అతని ఎడమ చేతితో ఆమె వక్షోజాలను గట్టిగా అదుముతూ, ముచ్చికలను చీకుతూ ఉంటే, అతని కుడి చేతి వేళ్ళు ఆమె స్త్రీత్వంలో మరింత లోతుగా, మరింత వేగంగా కదులుతున్నాయి. అతని వేళ్ళు ఆమె పూ గోడలను మెల్లగా తాకుతూ, ఆమెలోని కామ కేంద్రాన్ని కనుగొంటున్నాయి.


వల్లీ మైకంలో మునిగిపోయింది. ఆమె మనసు "వద్దు" అంటున్నా, ఆమె శరీరం "కావాలి" అంటూ ప్రతిస్పందిస్తోంది. "ఆహ్... రవీ... హ్మ్మ్... అబ్బ..." అంటూ ఆమె నోటి నుండి కోరికతో కూడిన మూలుగులు వెలువడ్డాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, తలను వెనక్కి వంచి, ఆ తీయని యాతనను అనుభవిస్తోంది. అతని చేతి వేగానికి, ఆమె శరీరం మెత్తబడి, కింద తడి మొదలైంది.  ఆమె శరీరం మెల్లగా స్పందించడం మొదలైంది. ప్రతిఘటన తగ్గింది. మూలుగులు అదుపు తప్పి బయటపడ్డాయి. తల ఇటు అటు ఊగడం మొదలైంది. కొన్ని నిమిషాల్లో ఆమె ఒక మైకం స్థితిలోకి జారుకుంది.

రవి ఆ స్థితిని గమనించాడు. రవి మెల్లగా ఆమె ఎడమ చేతిని పట్టుకుని, తన ప్యాంటు,  అండర్వేర్ కిందకి లాగి  లేచిన తన నిగిడిన మగతనం మీద ఉంచాడు. ఆమె మెత్తని, వెచ్చని అరచేతికి అతని మగతనపు కఠినత్వం, దాని నుండి వెలువడుతున్న మంటల వేడి తగలగానే వల్లీ శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. అది నిప్పులా కాలుతోంది, ఒక ఉక్కు స్తంభంలా గట్టిగా, బలంగా ఉంది. రవి ఆమె చేతిని వదలకుండా, తన చేతితో దానిని కప్పి పట్టి, మెల్లగా పైకి కిందికి కదలడం మొదలుపెట్టాడు. 

ఆమె చేతి వేళ్ళు అతని మగతనపు చర్మం మీద జారుతున్నాయి. ప్రతి కదలికలోనూ ఆమెకు అతనిలోని ఉద్రిక్తత, అతని శ్వాసల వేగం స్పష్టంగా అర్థమవుతోంది. రవి కళ్ళు మూసుకుని, తలను వెనక్కి వేసి, ఆమె చేతి కదలికలకు అనుగుణంగా మూలుగులు విడుస్తూ ఉన్నాడు. "ఆహ్... అత్తా... ఇలాగే... నీ చేతి మెత్తదనం... ఆహ్..." అంటూ అతని గొంతులోని మత్తు ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనిస్తోంది.

ఆ కొన్ని క్షణాలు వల్లీకి కాలం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. ఆమె మనసు ఇంకా మైకంలోనే ఉంది, కానీ ఆమె చేతికి తగులుతున్న ఆ వేడి స్పర్శ, ఆ గట్టితనం ఆమెలోని నరాలను మెల్లగా మేల్కొలపడం మొదలుపెట్టాయి. రవి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, లయబద్ధంగా పైకి కిందికి ఊపుతున్న కొద్దీ, ఆమె శరీరంలో ఒక విచిత్రమైన విద్యుత్ ప్రవాహం పాకింది. ఆమె వేళ్ళు అతని మగతనపు గుండు భాగం మీద జారుతున్నాయి, దాని నుండి కారుతున్న వేడి ఆమె అరచేతిని తడుముతోంది.

కానీ, ఆమె చేతికి అతని మగతనపు పూర్తి రూపం, దాని పరిమాణం, దాని నుండి కారుతున్న వేడి స్పర్శ... ఇవన్నీ కలిసి ఆమె మెదడులో ఒక భయంకరమైన మెరుపును రేకెత్తించాయి.
ఒక యువకుడి మగతనాన్ని తన చేతులతో ఊపుతున్న తనను తాను చూసుకున్నట్లయింది.  ఆమె లోపల ఉన్న అత్త, ఆమె సంస్కారం, బాధ్యతలు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి మేల్కొన్నాయి. ఏం జరుగుతోందో, ఎంత దూరం వచ్చిందో తర్వాత అతడు ఏం చెయ్యబోతున్నాడో కూడా అర్థమైంది. 


"ఛీ! వద్దు!" అంటూ ఆమె గట్టిగా అతని చేతిని విదిలించుకుని, తన చేతిని లాక్కెళ్ళింది. ఆమె కళ్ళలో మైకం పూర్తిగా తగ్గిపోయి, బదులుగా భయం, పశ్చాత్తాపం, మరియు కోపం కనిపించాయి.
ఆమె ఒక్క ఉదుటున మంచం మీద నుండి లేచి నిలబడింది. తన చీరను, పైటను సరిచేసుకుంటూ, గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటూ రవి మీదకు ఆగ్రహంగా చూసింది.


"రవీ! నీకు పిచ్చెక్కిందా? నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో నీకు అర్థమవుతోందా?" ఆమె గొంతులో కోపం కంటే, తన మీద తాను ఉన్న ఆగ్రహం, బాధ ఎక్కువగా ఉంది. "నీ చదువు, నీ కెరీర్ గురించి నీకు భయం లేదా? నీ మావయ్య నీ మీద ఎంత నమ్మకం ఉంచారో తెలియదా? ఈ ఆలోచనలతో ఎందుకు నీ జీవితం నాశనం చేసుకుంటున్నావు. నీకు మంచి ఉద్యోగం రావాలి. నా వల్ల నీ భవిష్యత్తు ఇంకా పాడైపోతుంది. దయచేసి ఇలాంటి ఆలోచనలు మానుకో!"
ఆమె మాటలు పూర్తి కాకముందే, తలుపు వైపు నడిచింది. రవి మంచం మీద అలాగే కూర్చుని, తన మగతనం ఇంకా నిగిడి ఉండగా, ఆమెను నిశ్శబ్దంగా, నిస్సహాయంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

వల్లీ తలుపు తెరిచి బయటకు వెళ్ళిపోయింది. 'క్లిక్' మని తలుపు లాక్ అయ్యింది. తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు గడియ పెట్టుకుంది. లోపలికి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చుని, గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. శరీరం ఇంకా వేడిగా, తడిగా ఉంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. రవి చేతుల వేడి, అతని పెదవుల స్పర్శ ఆమె శరీరం మీద ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి. ఆమె శరీరం నిప్పుల కొలిమిలా తయారయ్యింది. కామం ఆమెను పూర్తిగా ఆవహించింది. పడుకోవడానికి ఎంత ప్రయత్నిస్తున్నా కానీ, ఆమె శరీరం బాగా వేడెక్కిపోయి, కింద బాగా తడి చేరిపోయి, ఏమీ చెయ్యలేక, అటూ ఇటూ దొర్లుతూ, దుప్పటిని పిడికిళ్ళలో ముద్దలు ముద్దలు చేసేస్తోంది. అలా కొద్దిసేపటికి నిద్రలోకి జారుకుంది. 

మరోవైపు రవి గదిలో... తీవ్రమైన నిరాశ, ఆగని కామవాంఛతో రవి ఒంటరిగా మిగిలిపోయాడు. అతని శరీరం ఇంకా మంటలతో కాలిపోతోంది. ఆమెను పొందాలనే తపన, ఆమె తిరస్కరించిన బాధ అతనిని పిచ్చివాడిని చేస్తున్నాయి. గదిలోని గాలి ఇప్పుడు అతనికి ఊపిరి ఇవ్వడం లేదు.


రాత్రి పది గంటలు


రవికి నిద్ర కరువైంది. ఆ రోజు జరిగిన ప్రతి సంఘటన అతని మనసులో సునామీలా తిరుగుతోంది. కళ్ళు మూసుకుంటే వల్లీ రూపం, కళ్ళు తెరిస్తే ఆమె స్పర్శ—అన్నీ అతన్ని వెంటాడుతున్నాయి.
ఆమె వక్షోజాల మీద తన పెదవులు ఉంచిన క్షణం మళ్లీ గుర్తుకు వచ్చింది. బ్లౌజ్ మీదుగా వాటి నిండుదనం, గుండ్రని ఆకారం, దృఢత్వం… అతని నాలుకతో నాకినప్పుడు అవి ఎలా స్పందించాయో, చనుమొనలు ఎలా గట్టిపడ్డాయో—అన్నీ ఒక్కసారిగా కళ్ళ ముందు నిలిచాయి. వాటి పరిమాణం, వాటి మెత్తదనం అతని అరచేతుల్లో ఇంకా మిగిలే ఉన్నట్టు అనిపించింది.


ఆపై ఆమె స్త్రీత్వం మీద తన వేళ్లు పడిన మొదటి స్పర్శ. చీర, పెట్టికోటు గుండా అయినా, ఆ వెచ్చదనం, ఆ మృదుత్వం, ఆ తడి—అన్నీ అతని వేళ్లకు గుర్తున్నాయి. తొలిసారి తాకినప్పుడు అతని చేయి ఎలా వణికిందో, ఆపై ఆవేశంతో ఎలా రుద్దాడో… ఆ అనుభవం ఇంకా శరీరమంతా మిగిలి ఉంది.


ఇంకా ఒక దృశ్యం మళ్లీ మళ్లీ వస్తోంది—తాను ఆమె చేతిని పట్టుకుని తన మగతనం మీద ఉంచిన క్షణం. ఆమె మృదువైన అరచేయి అతని గట్టితనం మీద పడినప్పుడు, తాను ఆమె చేతిని పైకి కిందికి కదిలించినప్పుడు… ఆ స్పర్శ, ఆ వేడి, ఆ ఒత్తిడి. ఆమె చేయి అతని మీద కదులుతున్నప్పుడు అతను అనుభవించిన సుఖం ఇంకా కాళ్లు వణికించేస్తోంది.
శరీరంలోని ప్రతి అణువు కోరికతో ఉడికిపోతోంది. అదుపు తప్పిన అగ్నిలా రగులుతోంది.


“ఇది ఇప్పుడు జరగాలి. ఇప్పుడు కాకపోతే ఎప్పుడూ కాదు. ఇప్పుడే జరగాలి.”


ఆ ఒక్క ఆలోచన అతని మనసును పూర్తిగా ఆక్రమించింది. ఇక మంచం మీద అటూ ఇటూ దొర్లలేక, రవి మెల్లగా లేచి మంచం దిగాడు. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ప్రతి అడుగులో భయం ఉంది, కానీ దాని కంటే ఎన్నో రెట్లు ఎక్కువగా ఆవేశం ఉంది.

అత్త గది వైపు అతని అడుగులు వాటంతట అవే సాగాయి. ఎవరో కనిపించని శక్తి అతన్ని లాక్కుపోతున్నట్టు. ప్రతి అడుగులో తీరని దాహం, అప్రతిహతమైన సంకల్పం. చివరి సందేహాలు కూడా కరిగిపోయాయి. ఎంత మూల్యం చెల్లించినా సరే—ఆమెను పొందాలి. ఆమెను దక్కించుకోవాలి.


యవ్వనపు రక్తం వేగం పుంజుకుంటోంది. శరీరంలోని రక్తమంతా ఒకే చోటికి పరుగెత్తి, అతని మగతనాన్ని గట్టిగా, బరువుగా చేస్తోంది. ఎంత “వద్దు” అనుకున్నా, ఎదురుగా కనిపించిన ఆమె నిండైన ఎద పొంగులు, ఆమె స్త్రీత్వం మీద తన వేళ్లు జారిన అనుభవం, ఆమె చేయి తన మీద కదిలిన అనుభవం—అన్నీ కళ్ళ నుంచి తొలగడం లేదు.
మనసులో సుడిగుండాలు తిరుగుతున్నాయి. “ఇది తప్పేమో” అని ఒక వైపు మనసు చెబుతోంది. “ఇదే నిజం” అని మరో వైపు కోరిక బలంగా వాదిస్తోంది. యవ్వనపు వేడి రక్తం ప్రవాహంలా ఉరకలు వేస్తోంది. శరీరంలోని ప్రతి అణువు ఆమెను కోరుకుంటోంది.

చివరికి సహనం నశించింది.

“ఏదైతే అది అవుతుంది. నేను మాత్రం ఆమెను వదులుకోలేను.”

అన్ని ఆలోచనలను పక్కన పెట్టి, ఎలాగైనా ఆమెను సొంతం చేసుకోవాలని దృఢంగా నిశ్చయించుకున్నాడు. అతను తన గది తలుపు తెరిచి, చీకటిగా ఉన్న  హాల్ లోకి అడుగుపెట్టాడు.
ఎదురుగా ఆమె గది తలుపు లోపలి నుంచి లాక్ చేసుకుని ఉంది.

రవి క్షణం ఆగాడు. గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. పక్కనే ఉన్న కిటికీ వైపు చూశాడు. మెల్లగా దగ్గరకు వెళ్లి, తెరలోంచి లోపలికి తొంగి చూశాడు.

వల్లీ మంచం మీద పడుకుని ఉంది.


ఆ రాత్రి… ఇంకా మొదలు కాలేదు.