முன்பக்க கதவைத் தாண்டி உள் பக்கமாக ஒரு சிறிய இடம் இருக்கும். அதில் கயிற்றுக் கட்டில் போடப் பட்டிருந்தது.
அதன் ஒரு பக்க கயிறு அறுந்து தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதிகமாக கட்டில் உபயோகப் படுத்தப் படுவது இல்லை என்று புரிந்தது.
அதை ஒட்டி இடது பக்கத்தில் சமையற் கட்டு. அங்கேயும் படல் வைத்து மறைக்கப் பட்டிருந்தது.
அதற்கு அடுத்ததாக இரண்டு பக்கத்திலும் அகலமான, நீளமான திண்ணை.
அதற்கு நேராக வீட்டுக் கதவு. அதைத் திறந்தால் உள்ளே ஒரு அறையும். பக்கத்தில் சின்னதாக ஒரு பூஜை அறையும் இருக்கும்.
உள் கதவு தாளிடப் பட்டிருந்தது. ஆனால் பூட்டியிருக்கவில்லை.
சில்வர் சொம்பில் தளும்பத் தளும்ப தண்ணீரை எடுத்து வந்து நீட்டினாள் சாவித்திரி.
அவள் கை சற்று அகலமானது. விரல்கள் தடிப்பாக தெரிந்தன. அந்த விரல்கள் நீரில் நனைந்திருந்தன. இரண்டு கைகளிலும் கண்ணாடி வளையல்கள் அணிந்திருந்தாள்.
“தேங்க்ஸ்” புன்னகையுடன் வாங்கிக் கொண்டான் மனோ.
“குடுங்கணா” அவன் கையில் இருந்த பேகை கை நீட்டி வாங்கி திண்ணை மீது வைத்தாள்.
விளிம்புவரை தளும்பிய தண்ணீரை கொஞ்சமாக வெளியே சிந்தி விட்டு அண்ணாந்து குடித்தான் மனோ.
அவனையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் சாவித்ரி.
சாவித்திரி கொஞ்சம் உடம்பாக இருந்தாலும் பார்க்க அழகாக லட்சணமாக இருந்தாள். வட்ட முகம். ஈர்க்கும் கண்கள். ட்ரிம் செய்யப்படாத புருவம். சற்று பருத்த மாதிரி வீங்கிவிட்ட மூக்கு. அதில் குமிழ் மூக்குத்தி. மெலிந்த சிறிய மேலுதடு. சற்று தடித்த கீழுதடு. காதில் கம்மல். பருவத்துக்கே உரிய செழிப்பான கன்னங்கள்.
மற்ற பாகங்களில் பெண்மையின் எளிமையான கவர்ச்சி.
அவன் தண்ணீர் குடித்து வாயை துடைத்துக் கொண்டான்.
அவளே அவன் கையிலிருந்த சொம்பை வாங்கி சமயலறைக்குள் கொண்டு போய் வைத்து விட்டு வந்தாள்.
அவள் தலைவாரியிருக்கவில்லை. கூந்தலை அள்ளி முடிந்து கொண்டையாகப் போட்டிருந்தாள். நெற்றியில் குட்டியாக கறுப்பு பொட்டு ஒட்டியிருந்தாள்.
“லீவ்லதான் இருக்கியா?” அவள் முகம் பார்த்துக் கேட்டான் மனோ.
“ஆமாண்ணா” அவளின் பெரிய பற்கள் பளீரிட சிரித்தாள்.
பற்கள் பெரியதாக இருந்தாலும் அது அசிங்கமாக இல்லை. சிரிக்கும் போது அழகாகத்தான் இருந்தது.
“உக்காரு சாவித்ரி”
“பரவால்லணா. நீங்க உக்காருங்க. இருங்க” எனச் சொன்னவள் உடனே திண்ணை மீது வேகமாக ஏறினாள்.
சாத்தியிருந்த கதவைத் திறந்து உள்ளே போய் அதே வேகத்தில் சுருட்டி வைத்த பாய் ஒன்றை எடுத்து வந்து திண்ணை மீது விரித்தாள்.
“அட.. எதுக்கு சாவித்ரி இதெல்லாம் நீ செய்ற?” சங்கோஜமாக கேட்டான்.
“பரவால்லண்ணா. உங்களுக்கு செய்யறதுல எனக்கும் ஒரு சந்தோசம்” என்று சிரித்தாள்.
அவள் திண்ணை மீது குனிந்து பாயை விரித்து விட்டபோது அவளது கழுத்துக்கு கீழாக சுடிதார் நன்றாக விரிந்தது.
அந்த இடைவெளியில் உள்ளே இருந்த பந்து மாதிரியான அவளது முலைச் சதை திரட்சியாகப் பிதுங்கி வந்து நன்றாக தெரிந்தது.
சுடிக்குள் அவள் பிராவோ சிம்மீஸோ போடவில்லை என்பது அப்பட்டமாக தெரிந்தது.
அவளின் முலைக் கண்வரை பார்க்க முடிந்தது. முலையில் கருப்பாக குட்டியாக ஒட்டியிருக்கும் முலைக் காம்பைக் கூட பார்க்க முடிந்தது.
பிதுங்கிய அவளின் முலைச் சதை திரட்சியைப் பார்த்த அந்த நொடி அவனுக்குள் குப்பென்ற தாக்கம் உண்டானது.
ஒரு ஆணாக அவனால் அவள் மீது மோகம் கொள்ளாமல் இருக்கவே முடியவில்லை.
சின்னக் குழந்தையாக இருந்த காலத்திலிருந்தே அவனுக்கு அவளை நன்றாக தெரியும். பாட்டி ஊருக்கு வரும் போதெல்லாம் அவள் அவனிடம் நன்றாக நெருக்கம் காட்டிப் பேசிப் பழகுவாள்.
வாய் நிறைய அண்ணா அண்ணா என்றுதான் அழைப்பாள். அவனும் சாவிக்குட்டி என்று செல்லமாக கொஞ்சுவான்.
அவள் சிறு பெண்ணாக இருக்கும்போதே அவளை மடியில் தூக்கி வைத்து கொஞ்சியிருக்கிறான். பலமுறை அவளை வாசம் பிடித்து கன்னங்களில் முத்தம் கொடுத்திருக்கிறான்.
அவள் பெரிய பெண் ஆன பிறகு அந்த மாதிரியாக நடந்து கொண்டது இல்லை.
இப்போதோ அவள் இன்னும் பெரிய பெண்ணாக மாறியிருப்பது அவனுள் வேறு விதமான உணர்ச்சிகளை கிளறி விட்டது.
தன் முலைகளும் முலைக் காம்பும் தெரிவதைப் பற்றி அவள் துளிகூட அலட்டிக் கொள்ளவே இல்லை.
கழுத்தில் ஒரு கயிறு கட்டியிருந்தாள். அதில் டாலர் இருந்தது. அனேகமாக அது முருகனாக இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.
“உக்காருங்கண்ணா” நிமிர்ந்து சொன்னாள். சுடிதார் கழுத்தை சரி செய்து கொண்டாள்.
பாயில் உட்கார்ந்தான். வீட்டுக்குள் பேன் இருந்தது. வெளியே இல்லை. முன்பக்கம் சிமெண்ட் சீட் என்பதால் கொஞ்சம் வேக்காடாக இருந்தது.
பகல் நேர வெப்பத்துக்கு சட்டையின் மேல் பட்டனை திறந்து லேசாக மேலே தூக்கி விட்டுக் கேண்டான்.
“நீயும் உக்காரு சாவித்ரி” அவளிடம் சொன்னான்.
“இருக்கட்டும்ணா?” லேசாக வெட்கப் புன்னகை காட்டினாள்.
“ஏன் வேலை இருக்கா?”
“இல்லண்ணா. இவ்வளவு நேரமா படுத்தே கிடந்தேன். லீவ் விட்டா ஊட்ல இருக்கவே முடியறதில்ல. மச போர். அதான் உங்களை பாத்ததும் சந்தோசத்துல இங்க ஓடி வந்துட்டேன்”
“அப்படியா? சரி உக்காரு. எனக்கும் உன்னை பாத்ததுல ரொம்ப சந்தோசம். இனி ஆத்தா வரவரை நானும் தனியாத்தான் இருக்கனும். பேசிட்டிருக்கலாம்” என்று சிரித்தபடி சொன்னான்.
தயங்கி விட்டு சுடிதாரின் பின் பக்கத்தை நீவி விட்டுக் கொண்டாள்.
அப்படியும் இப்படியுமாக உடம்பை திருப்பி பார்த்து விட்டு திண்ணைக்கு கீழாக இருக்கும் வாசற்படியிலேயே உட்கார்ந்தாள்.
“அட மேலயே உக்காரு”
“பரவாலணா. இங்கதான் நல்லாருக்கு”
மனோ பேகை திறந்தான். சாப்பிட வாங்கி வந்திருந்தவைகளில் ஆப்பிள் பழத்தையும் ஆரஞ்சையும் எடுத்து அவளிடம் கொடுத்தான்.
“ம்.. சாப்பிடு”
“எதுக்குணா?”
“அட.. சாப்பிடு சாவிக் குட்டி..”
தயங்கி வாங்கிக் கொண்டாள்.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
வாழ்க வளமுடன் என்றும் 