Episode 7
கதவின் அழைப்பு மணி மீண்டும் ஒருமுறை இருளைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒலித்தது. அந்தச் சத்தம் அனிகாவின் காதுகளில் ஒரு மரண ஓலம்போலக் கேட்டது.
அவளது இதயம் மார்புக் கூட்டை உடைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் அளவுக்கு வேகமாகத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. சில நிமிடங்களுக்கு முன் வரை அவளது கட்டுப்பாட்டில் இருந்த அவளது அறை, இப்போது அவளுக்கே ஒரு சிறைச்சாலையாக மாறியிருந்தது.
சுமனின் இரும்புப் பிடியிலிருந்து சற்றே தளர்ந்த அந்த ஒரு நொடியில், அனிகா தனது சுயநினைவை ஓரளவுக்கு மீட்டெடுத்தாள். மூச்சு முட்டும் பயத்துடன் அவள் படுக்கையை விட்டு எழுந்தாள்.
அவளது கால்கள் தரையில் பதியும்போதே நடுக்கத்தில் தள்ளாடின. கதவுக்கு வெளியே நிற்பது யார் என்பது அவளுக்குத் தெரியும். அந்த நள்ளிரவில் அவளது தாய் மீனாவைத் தவிர வேறு யாரும் அவளைத் தேடி வரப் போவதில்லை.
அனிகா அவசரமாகத் தனது கலைந்த ஆடைகளைச் சரிசெய்ய முயன்றாள். அவளது மெல்லிய இரவு உடை (nightgown) சுமனது வன்முறையான பிடியால் ஒருபுறம் தோள்பட்டையிலிருந்து நழுவி, அவளது மார்பகத்தின் மேல்பகுதியை (cleavage) அப்பட்டமாகக் காட்டிக்கொண்டிருந்தது.
அவளது உடலெங்கும் வியர்வை முத்துக்கள் வழிந்தோடின. அவளது நெஞ்சின் ஏற்ற இறக்கங்கள் அவளது உச்சக்கட்ட பதற்றத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டின. நழுவிய உடையை நடுக்கத்தோடு நெஞ்சோடு சேர்த்துப் பிடித்துக்கொண்டு, மெதுவாகக் கதவின் தாழ்ப்பாளை விலக்கினாள்.
கதவு லேசாகத் திறந்ததும், வெளியே அவளது அம்மா மீனா நின்றுகொண்டிருந்தாள். மீனாவின் முகத்தில் தூக்கக் கலக்கமும், அதேசமயம் மகளைப் பற்றிய ஒருவித கவலையும் படர்ந்திருந்தது.
அனிகா பாதிக் கதவை மட்டுமே திறந்து, தனது உடலை முழுமையாகக் காட்டாமல், கதவின் பின்னால் தன்னை மறைத்துக்கொண்டே நின்றாள். அவளது கண்கள் பயத்தில் சுருங்கி விரிந்தன.
மீனா : என்னாச்சு அனிகா? ஏன் ஒருமாதிரி வேர்த்துப் போயிருக்க? முகம் எல்லாம் ஏன் இப்படி வெளிறிப் போயிருக்கு?
மீனாவின் குரலில் இருந்த அக்கறை, அனிகாவின் தொண்டையை அடைத்தது. உள்ளே கட்டிலில் அரைகுறை ஆடையுடன் சுமன் அமர்ந்திருக்கிறான் என்ற உண்மை அவளது மூச்சைக் குழப்பியது.
ஒருவேளை மீனா அவளை மீறி உள்ளே வந்துவிட்டால் என்ன ஆவது? அவளது மானம், அவளது ரகசியம், இந்த வீட்டின் ஒட்டுமொத்த நிம்மதியும் இந்த ஒரு நொடியில் சுக்குநூறாக உடைந்துவிடும் என்ற யதார்த்தம் அவளைப் பயமுறுத்தியது.
அனிகா தனது கண்களைத் திருப்பிக் கொண்டாள். அவளால் தனது அம்மாவின் கண்களை நேராகப் பார்க்க முடியவில்லை. அவளது உதடுகள் வறண்டு போயிருந்தன.
அனிகா : ஒ... ஒன்னுமில்லம்மா... ரொம்ப தலைவலி... அதான் தூங்கலாம்னு...
அவளது குரல் திக்கித் திணறியது. அந்தப் பொய்யைச் சொல்லும்போது அவளது குரல் நாணல் போல நடுங்கியதை அவளாலேயே மறைக்க முடியவில்லை.
மீனா தனது மகளின் இந்த வித்தியாசமான நடத்தையைக் கண்டு சற்று குழப்பமடைந்தாள். அவளது பார்வை அனிகாவின் கலைந்த தலைமுடியையும், வியர்த்த நெற்றியையும் ஸ்கேன் செய்தது.
மீனா : என்னடி சொல்ற? தலைவலியா? இரு நான் தொட்டுப் பாக்குறேன், காய்ச்சல் எதுவும் அடிக்குதான்னு...
மீனா தனது வலது கையை நீட்டி அனிகாவின் நெற்றியைத் தொட முற்பட்டாள். அந்த ஒரு வினாடி, அனிகாவுக்கு தன் உயிரே பிரிந்துவிடும் போன்ற ஒரு தவிப்பு உருவானது.
மீனா அவளைத் தொட்டால், அவளது உடல் நெருப்பாய் கொதிப்பதையும், அவளது நடுக்கத்தையும் கண்டுபிடித்துவிடுவாள். அதைவிட முக்கியமாக, கதவு இன்னும் சற்று திறந்தால் உள்ளே இருக்கும் சுமன் தெரிந்துவிடுவான்.
அனிகா சட்டென ஒரு அடி பின்வாங்கி, கதவை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாகச் சாத்திக்கொண்டாள். அவளது இந்தத் திடீர் விலகல் மீனாவை அதிர்ச்சியடையச் செய்தது.
அனிகா : வேணாம்மா! நான்... நான் மாத்திரை போட்டுட்டேன். கொஞ்ச நேரம் தூங்கினா சரியாயிடும். நீங்க போய்த் தூங்குங்கம்மா... ப்ளீஸ்.
அனிகாவின் குரலில் இருந்த அந்த அவசரம், மீனாவுக்கு ஒரு சிறிய சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் இரவு நேரம் என்பதாலும், மகளை மேற்கொண்டு தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம் என்ற தாய்மை உணர்வாலும் அவள் தன்னைச் சமாதானப்படுத்திக் கொண்டாள்.
மீனா : சரிடி... தூங்கு. காலையில பாக்கலாம்.
மீனா ஒரு பெருமூச்சு விட்டுவிட்டு, அங்கிருந்து திரும்பித் தனது அறையை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினாள். அவளது காலடிச் சத்தங்கள் மெதுவாகத் தேய்ந்து மறையும் வரை அனிகா மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு அங்கேயே சிலையாக நின்றாள்.
மீனா சென்றதை முழுமையாக உறுதி செய்ததும், அனிகா அவசரமாக அறைக்குள் வந்து கதவைச் சாத்தினாள். இரும்புத் தாழ்ப்பாளை வேகமாகவும், சத்தமில்லாமலும் இழுத்துப் பூட்டினாள்.
கதவு பூட்டப்பட்ட அந்தச் சத்தம், அறையின் நிசப்தத்தில் ஒரு பெரிய வெடிகுண்டு போல ஒலித்தது. அனிகா அப்படியே அந்த மரக் கதவில் சாய்ந்து நின்றாள்.
அவளது மார்பு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. கண்களை மூடிக்கொண்டு ஒரு நீண்ட, ஆசுவாசமான பெருமூச்சு விட்டாள். வெளியே இருந்த ஒரு பெரிய ஆபத்திலிருந்து தற்காலிகமாகத் தப்பித்துவிட்டோம் என்ற ஒரு நொடி நிம்மதி அவளுக்குக் கிடைத்தது.
ஆனால், அந்த நிம்மதி அடுத்த வினாடியே காற்றில் கரைந்து போனது. கதவில் சாய்ந்திருந்த அவளது உடல் மீண்டும் ஒருமுறை நடுங்கத் தொடங்கியது.
வெளியே இருந்த அம்மாவிடமிருந்து தப்பித்துவிட்டாள். ஆனால், உள்ளே இருக்கும் உண்மையான ஆபத்திடமிருந்து?
அந்த யதார்த்தம் அவளது மூளையில் அறைந்ததும், அவளது இதயம் மீண்டும் பயத்தில் சுருங்கியது. மெதுவாகத் தனது கண்களைத் திறந்து, அறையின் உட்புறத்தை நோக்கினாள்.
அறையின் மெல்லிய வெளிச்சத்தில், சுமன் கட்டிலின் நுனியில் அமர்ந்திருந்தான். அவனது மேல்சட்டை இன்னும் முழுமையாகப் போடப்படவில்லை. அவனது பேண்ட் சரிவர அணியப்படாமல் ஒருவித அரைகுறை நிலையிலேயே இருந்தது.
அவனது முகத்தில் சிறு துளி கூட குற்ற உணர்ச்சியோ, பயமோ இல்லை. மாறாக, அவனது கண்களில் ஒரு வக்கிரமான, அகங்காரம் கலந்த அமைதி குடிகொண்டிருந்தது.
சுமன் எதுவும் பேசவில்லை. அவன் அனிகாவையே தன் கண்களால் விழுங்குவது போலப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவனது பார்வை அனிகாவின் கலைந்த கூந்தலிலிருந்து தொடங்கி, அவளது வியர்த்த கழுத்து, தோள்பட்டை, மற்றும் அவளது கைகளால் மறைக்கப்பட்டிருந்த அவளது மார்பகப் பகுதியை நோக்கி இறங்கியது.
அந்தப் பார்வை அனிகாவின் தோலை உரிப்பது போல இருந்தது. அவளுக்குத் தன் உடலே கூசியது.
சில மணி நேரங்களுக்கு முன் வரை, இதே அறையில் அதிகாரம் அனிகாவின் கைகளில் இருந்தது. சுமனது வீடியோவை வைத்துக்கொண்டு, அவனைத் தனது கட்டுப்பாட்டில் ஒரு பொம்மையைப் போல ஆட்டிப்படைத்தாள்.
ஆனால் இப்போது? ஒட்டுமொத்த அதிகாரச் சமநிலையும் (power dynamic) முற்றிலும் தலைகீழாக மாறிவிட்டது. மிரட்டியவள், இப்போது மிரண்டு போய் ஒரு மூலையில் கதவோடு ஒட்டி நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
சுமனது முகத்தில் இருந்த அந்த வெற்றியின் மிடுக்கு அவளை மேலும் அச்சுறுத்தியது. தான் அவளை வன்கொடுமை செய்ததை அவன் ஒரு குற்றமாகவோ, தப்பாகவோ நினைக்கவில்லை. அது அவனது வெற்றியாக, அவளை அடக்கியதற்கான ஒரு அடையாளமாகவே அவன் கருதுவது அவனது உடல்மொழியில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
அனிகாவின் கைகளில் இருந்த அந்த மிரட்டல் வீடியோ, இனிமேல் எந்த வகையிலும் அவனைக் கட்டுப்படுத்தப் போவதில்லை என்ற கசப்பான உண்மையை அனிகா உணர்ந்தாள். அவன் அந்த எல்லையைத் தாண்டிவிட்டான்.
அறையில் ஒரு பயங்கரமான, மூச்சு முட்டும் அமைதி நிலவியது. சுவரின் கடிகாரம் ஓடும் 'டிக்... டிக்...' சத்தம் மட்டுமே அந்த அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒலித்தது.
சுமன் அவளிடம் இருந்து தனது பார்வையை ஒரு வினாடி கூட விலக்கவில்லை. அந்தப் பார்வையில் இருந்த வக்கிரம் அவளை ஒவ்வொரு நொடியும் சித்திரவதை செய்தது.
அனிகா தனது நடுக்கத்தை அடக்கப் போராடினாள். அவளுக்கு அழுவதா, கத்துவதா, அல்லது அப்படியே சரிந்து விழுவதா என்று தெரியவில்லை. அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அணுவும் வலியிலும் பயத்திலும் தவித்தது.
ஆனால், இந்தப் பயத்தை இப்படியே விட்டால் அவன் தன்னை முழுமையாக அழித்துவிடுவான் என்று அவளது உள்மனம் எச்சரித்தது.
தனது தொண்டையைச் சரி செய்துகொண்டு, வறண்ட உதடுகளை ஈரப்படுத்திக் கொண்டாள். அவளது நெஞ்சோடு இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்த தனது கலைந்த ஆடையை இன்னும் சற்று பலமாகப் பிடித்துக்கொண்டாள்.
சுமனை நோக்கி ஓரிரு அடிகள் மெதுவாக, நடுக்கத்துடன் எடுத்து வைத்தாள். அவளது ஒவ்வொரு அடியிலும் அவளது கால்கள் பின்வாங்கத் துடித்தன.
சுமன் அவளது அசைவுகளை எந்தப் பதற்றமும் இன்றி அமைதியாக ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவளது பயம் அவனுக்கு ஒருவித போதையைத் தருவது போல அவனது புன்னகை காட்டியது.
அனிகா அவனுக்குச் சில அடி தூரத்தில் நின்று கொண்டாள். அவளது கண்களில் கட்டை உடைத்துக்கொண்டு கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடத் தொடங்கியது.
அவளால் அதற்கு மேல் அந்த அமைதியைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவளுக்குப் பதில்கள் தேவைப்பட்டன. எப்போதுமே தனக்குப் பயந்து நடுங்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன், இன்று எப்படித் தன்னை இவ்வளவு கொடூரமான முறையில் வன்கொடுமை செய்யும் அளவுக்குத் துணிந்தான் என்ற குழப்பம் அவளைக் கொன்றது.
அவளது உதடுகள் மெதுவாகப் பிரிந்தன. தொண்டையில் அடைத்திருந்த அழுகையை முழுவதுமாக விழுங்கிவிட்டு, உடைந்த, ஆனால் அறையின் அமைதியைக் கிழிக்கும் ஒரு மெல்லிய குரலில் அவள் பேசத் தொடங்கினாள்.
அனிகா : ஏன் அண்ணா...
அவளது முதல் வார்த்தையே கண்ணீரில் நனைந்து வெளிவந்தது. சுமனது முகத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. அந்தச் சிறிய புன்னகை அப்படியே நிலைத்திருந்தது.
அனிகா : ஏன்... ஏன் இப்படி பண்ணீங்க?
அவளது குரலில் இருந்த அவநம்பிக்கையும், வலியும், வேதனையும் அந்த அறையின் சுவர்களில் பட்டு எதிரொலித்தன. தனக்கு நடந்த இந்த அநீதிக்கான காரணத்தைத் தெரிந்துகொள்ளத் துடிக்கும் ஒரு பலியாட்டின் குரல் அது.
சுமன் அவளது இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும், மெதுவாகத் தனது தலையைச் சாய்த்து அவளைப் பார்த்தான். அவனது உதடுகளில் இருந்த அந்த வக்கிரமான புன்னகை இப்போது இன்னும் சற்று விரிவடைந்தது.
அனிகாவின் உடைந்த, கண்ணீர் தோய்ந்த அந்தக் கேள்வி அறையின் நிசப்தத்தில் பட்டு எதிரொலித்தது. "ஏன் அண்ணா... ஏன் இப்படி பண்ணீங்க?" என்ற அவளது வார்த்தைகளில், தான் தோற்றுவிட்டோம் என்ற ஒப்புதலும், எதிர்பாராத இந்த கொடூரத்திற்கான காரணத்தைத் தேடும் தவிப்பும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
ஆனால், அவளது இந்தக் கண்ணீரோ, அவளது உடைந்த குரலோ சுமனைக் கொஞ்சமும் அசைக்கவில்லை. அவனது உதடுகளில் உறைந்திருந்த அந்த வக்கிரமான புன்னகை இப்போது ஒரு அகங்காரமான சிரிப்பாக மாறத் தொடங்கியது.
அவன் அவளது கேள்விக்கு எந்தப் பதிலும் சொல்லவில்லை. அந்த மௌனம் அனிகாவை மேலும் அச்சுறுத்தியது. அவனது அமைதி, ஆயிரம் வார்த்தைகளை விடக் கொடூரமாக அவளது மனதைக் கிழித்தது.
திடீரென, எந்த முன்னறிவிப்பும் இன்றி சுமன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தான். அரைகுறையாகப் போட்டிருந்த தனது பேண்ட்டை அவன் எந்தத் தயக்கமும் இன்றி முழுமையாகக் கழற்றி எறிந்தான். இப்போது அவன் அனிகாவின் முன்னே முழு நிர்வாணமாக, தனது ஆதிக்கத்தின் உச்சத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தான்.
அவனது நிர்வாணமான தோற்றத்தைக் கண்டதும் அனிகாவின் கண்கள் பயத்தில் அதிர்ந்தன. அவளது மூச்சுத் தொண்டையிலேயே சிக்கிக்கொண்டது. சில மணி நேரங்களுக்கு முன் இதே அறையில் அவனிடம் கெஞ்சிய அதே சுமனா இவன் என்ற கேள்வி அவளது மூளையைக் குடைந்தது.
அவள் ஒரு அடி பின்வாங்கிச் செல்ல நினைத்தாள். ஆனால் அவளது கால்கள் தரையோடு ஒட்டிக்கொண்டது போல உறைந்து போயிருந்தன. அவளது உடல் பயத்தில் நடுங்கியதே தவிர, அவளால் அங்கிருந்து நகர முடியவில்லை.
சுமன் அவளை நோக்கி ஓரிரு அடிகள் எடுத்து வைத்தான். அவனது நடையில் ஒரு வேட்டை மிருகத்தின் அத்தனை மிடுக்கும், இரையை முழுமையாகக் கையில் வைத்துவிட்டோம் என்ற திமிரும் தெரிந்தது.
கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில், அவனது இரும்பு போன்ற பலத்த கைகள் அனிகாவை நோக்கி நீண்டன. அவளது தோள்பட்டைகளை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு, அவளைச் சட்டெனத் தன்பக்கம் இழுத்தான்.
அந்தத் திடீர் இழுப்பில் அனிகா நிலைதடுமாறி அவனது நெஞ்சோடு மோதினாள். அவனது கைகள் அவளது முதுகை வளைத்து, அவளைத் தன்னோடு சேர்த்து இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டன. அந்தப் பிடி அவளது எலும்புகளை நொறுக்கும் அளவுக்கு மூர்க்கமாக இருந்தது.
சுமனது நிர்வாணமான, கடினமான மார்பில், அனிகாவின் மெல்லிய நைட்டிக்குள் ததும்பி நின்ற அவளது மென்மையான, பெரிய முலைகள் இரண்டும் மிகக் கொடூரமாக அழுந்தி நசுங்கின. அவனது மார்பின் சூடு அவளது உடலுக்குள் ஒரு மரண பயத்தைக் கடத்தியது.
அதே வினாடி, அவனது முழுமையாக விறைத்து நின்ற ஆண்குறி, அனிகாவின் அடிவயிற்றில், அவளது மெல்லிய நைட்டிக்கு மேலாக மிக அழுத்தமாக உரசிக் கொண்டிருந்தது. அந்த வக்கிரம் கலந்த உடல் உரசலில் அனிகாவின் ஒட்டுமொத்தப் பிரபஞ்சமும் அதிர்ந்து நின்றது.
அவளால் மூச்சு விட முடியவில்லை. அவளது முலைகள் அவனது நெஞ்சில் நசுங்கித் தேயும் ஒவ்வொரு நொடியும், அவளது கையறு நிலையை அவளுக்குத் திரும்பத் திரும்ப உணர்த்தியது. தான் எவ்வளவு பெரிய வலையில் தானாகவே வந்து சிக்கிக்கொண்டோம் என்ற உண்மை அவளது நெஞ்சை அடைத்தது.
அவளது கண்கள் கட்டை உடைத்துக்கொண்டு கண்ணீரைக் கொட்டின. சுமனது மார்பில் முகத்தைப் புதைத்தபடியே, அவளது உடல் குலுங்கி அழத் தொடங்கியது. அவளது கட்டுப்பாட்டை மீறி வார்த்தைகள் அவளது வாயிலிருந்து உடைந்தபடியே வெளிவந்தன.
அனிகா : அண்ணா... நான் சும்மா... சும்மா ஒரு ரொமான்ஸ் பண்ணலாம்னு தான் நினச்சேன்... என்னை இப்படிப் பண்ணிடுவீங்கனு நான் கனவுல கூட நினைக்கல... ஆனா நீங்க என்னை இப்படி பலவந்தமா கெடுத்துடீங்க…
அவளது குரலில் இருந்த குற்ற உணர்ச்சியும், தன் விளையாட்டு வினையாகி, தனது ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையும் இருண்டுவிட்டதே என்ற அதீத வலியும் அந்த அறையை நிரப்பின. தான் செய்த சின்னத் தவறு, தன்னை ஒரு மிருகத்திடம் முழுமையாக அடமானம் வைத்துவிட்டதே என்ற வேதனை அவளைச் சுட்டெரித்தது.
அனிகா தன் தவறை உணர்ந்து முற்றிலும் உடைந்து போய் அவனது நெஞ்சில் கதறிக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் சுமன் அவளது இந்த அழுகையை, அவளது இந்தத் தோல்வியை ஒவ்வொரு அணுவாக ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அனிகா அழுதபடியே பேசும்போது, அவளது உடல் விம்மி விம்மி அடங்கியது. அந்த விம்மலின் போது, சுமனது மார்பில் அழுந்தியிருந்த அவளது பெரிய முலைகள் இரண்டும் மேலும் கீழும் மூர்க்கமாகத் தேய்க்கப்பட்டன. அந்த உரசல் சுமனது காம வெறியை இன்னும் பன்மடங்கு அதிகரித்தது.
அவளது முலைகளின் மென்மையைத் தனது நெஞ்சில் உணர்ந்தபடியே, சுமன் தனது இரு கைகளையும் அனிகாவின் நைட்டிக்கு மேலாக அவளது பெரிய பிட்டத்தின் (buttocks) மீது வைத்தான். எந்தக் கூச்சமும் இன்றி அவளது பிட்டத்தைத் தனது அகலமான கைகளால் பிசைந்து மூர்க்கமாகக் கசக்கினான்.
அவனது அந்த வக்கிரமான ஸ்பரிசத்தில் அனிகா துடித்துப் போனாள். அவளால் அவனிடமிருந்து விலகவும் முடியவில்லை, அவனது கைகளைத் தடுக்கவும் முடியவில்லை. ஒரு உயிரற்ற பொம்மையைப் போல அவனது பிடியில் சிக்கிக் கிடந்தாள்.
சுமன் மெதுவாகத் தனது ஒரு கையை அவளது பிட்டத்திலிருந்து எடுத்து, அவளது முகத்தை நோக்கிச் சென்றான். அவளது முகத்தில் வழிந்த கண்ணீரோடு ஒட்டியிருந்த அவளது கூந்தலை விலக்கி விட்டான்.
அவளது காதருகே குனிந்த அவன், அவளது கழுத்தின் மென்மையான பகுதியில் தனது உதடுகளைப் பதித்து ஆழமாக முத்தமிட்டான். அந்த முத்தத்தில் எந்தக் காதலும் இல்லை, மாறாக அவளைத் தான் முழுமையாக அடிமைப்படுத்திவிட்டோம் என்ற மிருகத்தனமான ஆதிக்கமே மேலோங்கி இருந்தது.
அந்தச் சமயத்திலும் அவனது உதடுகளில் ஒரு வக்கிரமான புன்னகை உதிர்ந்தது. அவளைச் சமாதானம் செய்வதற்குப் பதிலாக, அவளது பயத்தை மேலும் தூண்டி அவளைச் சித்திரவதை செய்வதிலேயே அவன் இன்பம் கண்டான்.
சுமனது எச்சில் வழியும் அந்த அருவருப்பான முத்தத்தால் அனிகாவின் உடல் கூசியது. அருவருப்பில் அவளது முகம் சுருங்கியது. எப்படியாவது அவனிடமிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற தவிப்பில், அவனது நெஞ்சில் கைகளை வைத்துத் தள்ள முயன்றாள்.
ஆனால் சுமனது பிடி ஒரு இரும்புப் பிடியாக அவளது உடலை வளைத்து வைத்திருந்தது. அவளது சிறு எதிர்ப்பு கூட அவனிடம் எடுபடவில்லை. தான் ஒரு சாதாரண பலியாடு அல்ல, இனிமேல் இந்த விளையாட்டின் எஜமானன் தான் என்பதை அவளுக்கு உடலளவில் மிகக் கொடூரமாக உணர்த்தினான்.
அவளது கழுத்தில் ஆழமாக முத்தமிட்டபடியே, சுமன் தனது வலது கையைச் சற்றே கீழே இறக்கினான். அவளது மெல்லிய நைட்டியின் கழுத்துப் பகுதி வழியாகத் தனது கையை உள்ளே நுழைத்தான்.
அடுத்த வினாடி, அவனது கடினமான விரல்கள் அனிகாவின் உள்ளாடையற்ற, நிர்வாணமான வலது முலையைச் சத்தமாகப் பிடித்துப் பிசைந்தன. அவளது முலையின் சதைப்பகுதியை அவன் கசக்கிய விதத்தில் அனிகா வலியால் துடித்தாள்.
அத்துடன் நிற்காமல், அவளது முலைக் காம்பைத் தனது இரண்டு விரல்களுக்கிடையில் சிக்க வைத்து, இரக்கமின்றித் திருகினான்.
அனிகா : ஆஆஆ... வலிக்கிது... விடுங்க... ப்ளீஸ்…
அனிகாவின் அந்த முனகல் அவனது காதுகளுக்கு இசையாகக் கேட்டது. அவளது காதருகே இன்னும் நெருக்கமாகக் குனிந்த அவன், தனது கிசுகிசுப்பான, ஆனால் அதிகாரம் நிறைந்த குரலில் பேசத் தொடங்கினான்.
சுமன் : நீ நான் சுயஇன்பம் செஞ்சதை மட்டும் தானடி வீடியோ எடுத்த... அத வெச்சு என்னையே மிரட்டலாம்னு எவ்ளோ திமிரா ஆடுன…
சுமனது வார்த்தைகள் அவளது காதுகளில் ஒரு இடியைப் போல இறங்கின. அவன் என்ன சொல்ல வருகிறான் என்பதை அவளது மூளை உணரும் முன்பே, அவனது அடுத்த வார்த்தைகள் அவளது மூச்சையே முற்றிலுமாக நிறுத்தின.
சுமன் : ஆனா... இப்ப கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, நீ என் கூட முழு நிர்வாணமா கதறிட்டே செக்ஸ் பண்ணதை... நான் என் போன்ல ரெகார்ட் பண்ணிருக்கேண்டி…
இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் அனிகாவின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது ஒட்டுமொத்த ரத்தமும் உறைந்து போனது போல இருந்தது. அவளது இதயத் துடிப்பு ஒரு நொடி நின்று, பின் மூர்க்கமாகத் துடிக்கத் தொடங்கியது.
அவளது ஒரே ஆயுதமாக இருந்த அந்த வீடியோ மிரட்டல், இப்போது அவளுக்கே ஒரு எமனாக மாறித் திரும்பியிருக்கிறது. தான் வெட்டிய குழியில் தானே மிகக் கொடூரமாக விழுந்துவிட்டோம் என்ற உண்மை அவளது தலையில் ஓங்கி அடித்தது. மிரட்டியவள், இப்போது அதைவிடப் பயங்கரமான ஒரு ஆயுதத்தால் மிரட்டப்படுகிறாள்.
கதையின் மிகப்பெரிய திருப்புமுனை இதுதான். இத்தனை நேரமாக அவளிடம் மிச்சமிருந்த அந்த ஒரு துளி நம்பிக்கையும் இப்போது சுக்குநூறாக உடைந்தது. அதிகாரச் சமநிலை முற்றிலுமாக, நிரந்தரமாகச் சுமனது கைக்கு மாறிவிட்டது.
அனிகாவின் காதில் இதைச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே, சுமன் தனது விறைத்த ஆண்குறியை அவளது இரண்டு தொடைகளுக்கும் இடையில் வைத்து மிக மூர்க்கமாக அழுத்தித் தேய்த்தான். அவனது ஒவ்வொரு அசைவும், இனி நீ என் பாலியல் அடிமை என்பதை அவளுக்கு மௌனமா உணர்த்தியது.
அனிகா நம்ப முடியாமல், தன் கண்களில் நீர் அருவியாக வழிய சுமனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவளது பார்வையில் 'இது பொய்யாக இருக்கக் கூடாதா' என்ற ஒரு நப்பாசை இருந்தது.
ஆனால் சுமன் அந்த நப்பாசையையும் உடைக்கத் தயாரானான். அவளைத் தனது பிடியிலிருந்து சற்றே தளர்த்திவிட்டு, படுக்கையின் ஓரத்தில் கிடந்த தனது மொபைலை எடுத்தான். திரையைத் தொட்டு எதையோ உயிர்ப்பித்தான்.
பின்னர், அந்த மொபைல் திரையை அனிகாவின் முகத்திற்கு நேராக நீட்டினான். அதில் ஓடிக்கொண்டிருந்த காட்சியைக் கண்டதும், அனிகாவுக்கு உலகமே சுழல்வது போல இருந்தது. அவளது கால்கள் நடுக்கத்தில் தள்ளாடின.
அந்த மொபைல் திரையில், சற்று முன்பு நடந்த அந்தக் கொடூரம் மிகத் துல்லியமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அனிகா முழு நிர்வாணமாகப் படுக்கையில் கதறிக் கிடக்க, சுமன் அவளது பிறப்புறுப்பில் மூர்க்கமாகத் தனது உடலுறவைச் செலுத்தும் அந்த காட்சிகள் எந்த மறைவும் இன்றிப் பதிவாகியிருந்தன. அவளது அழுகையும், அவனது மிருகத்தனமான முனகல்களும் அந்த வீடியோவில் மிகத் தெளிவாகக் கேட்டன.
தப்பிக்கவே முடியாத ஒரு கொடூரமான வலையில் தான் நிரந்தரமாகச் சிக்கிவிட்டதை அனிகா உணர்ந்தாள். இனி அவளால் சுமனை எந்தக் காலத்திலும் மிரட்ட முடியாது. மாறாக, அவன் கேட்கும்போதெல்லாம், அவன் சொல்லும் விதத்திலெல்லாம் அவனுக்குத் தன்னை அடிபணியச் செய்வதைத் தவிர அவளுக்கு வேறு வழியே இல்லை. அவளது தோல்வி முழுமையடைந்துவிட்டது.
அறையில் ஒரு மரண அமைதி நிலவியது. அனிகாவின் சிறு விம்மல் சத்தம் மட்டுமே அந்த அமைதியைக் குலைத்துக்கொண்டிருந்தது.
அந்த நேரத்தில்தான், வீட்டின் வெளியே ஒரு கார் வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்டது. தொடர்ந்து, வீட்டின் பெரிய இரும்புக் கேட் திறக்கப்படும் சத்தம் அந்த நள்ளிரவின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒலித்தது.
வெளியே யாரோ வந்திருப்பதை உணர்ந்த சுமன், அனிகாவை அப்படியே நிர்க்கதியாக விட்டுவிட்டு, தனது கையில் இருந்த மொபைலோடு ஜன்னல் அருகே சென்றான். அவனது கவனம் இப்போது வெளியே நடப்பதன் மீது திரும்பியிருந்தது.
சுமன் தன் முழு நிர்வாணமான உடலுடன், எந்தத் தயக்கமும் இன்றி ஜன்னல் அருகே சென்று நின்றான். ஜன்னலின் திரைச்சீலையைச் சற்றே விலக்கி, வெளியே காரிலிருந்து இறங்குவது யார் என்று உற்று நோக்கினான்.
அவன் தன்னை விடுவித்ததும், அனிகாவின் தள்ளாடும் கால்களால் அவளது உடல் எடையைத் தாங்க முடியவில்லை. அவள் அப்படியே நிலைதடுமாறிப் பின்னால் இருந்த படுக்கையில் சரிந்து விழுந்தாள்.
அவள் விழுந்த வேகத்தில், அவளது மெல்லிய நைட்டி அவளது தொடை வரை முழுமையாக விலகி மேலேறியது. அவளது வெற்று உள்ளாடையற்ற, நிர்வாணமான கீழ்ப்பகுதி அறையின் மெல்லிய வெளிச்சத்தில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ஆனால் அதைச் சரிசெய்யும் மனநிலையோ, தெம்போ அவளிடம் இல்லை. அவள் அந்த வீடியோவை எண்ணிப் பயந்து நடுங்கிக் சுருண்டு கிடந்தாள்.
ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்துக்கொண்டிருந்த சுமனது கண்கள் சட்டென விரிந்தன. வெளியே காரிலிருந்து இறங்குவது வேறு யாரும் இல்லை, கோவிலுக்குப் போயிருந்த மீனாவின் மாமியார், அதாவது அனிகாவின் பாட்டி ஸ்ரீவித்யா தான் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
ஸ்ரீவித்யாவைப் பார்த்த அடுத்த வினாடியே, சுமனது கண்களில் அதுவரை அனிகாவின் மீதிருந்த வக்கிரத்தைத் தாண்டி, ஒரு புதிய, கொடூரமான காம வெறி பற்றிக்கொண்டது.
காரிலிருந்து இறங்கி வீட்டை நோக்கி நடந்து வரும் ஸ்ரீவித்யாவின் தோற்றம் சுமனது நரம்புகளை முறுக்கேற்றியது. அவளது பட்டுப் புடவையின் முந்தானை பயணக் களைப்பால் சற்றே விலகி, அவளது வலது தோள்பட்டையிலிருந்து கீழே சரிந்திருந்தது.
அவளுக்கு வயது முதிர்ந்திருந்தாலும், அவளது உடலின் கவர்ச்சி சிறிதும் தளரவில்லை. புடவை விலகியிருந்ததால், அவளது பருத்த, திமிறி நிற்கும் முலைகளின் ஆழமான பிளவு சுமனது கண்களுக்குத் துல்லியமாகத் தெரிந்தது.
அதுமட்டுமின்றி, அவளது இறுக்கமான புடவைக்குக் கீழே, அவளது சதைப்பற்றுள்ள இடுப்பு மடிப்புகளும், புடவைக்கு மேல் எட்டிப்பார்த்த அவளது ஆழமான தொப்புளும் அவளது பழுத்த அழகை அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்தின.
ஸ்ரீவித்யாவின் இந்த எதிர்பாராத, முதிர்ச்சியான கவர்ச்சியான தோற்றத்தைப் பார்த்ததுமே, சற்று முன் அடங்கியிருந்த சுமனது ஆண்குறி மீண்டும் ஒருமுறை முழுமையாக விறைத்து, துடித்துக் கொண்டு எழுந்து நின்றது. அவனது கண்கள் அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் ஜன்னல் வழியே வெறித்துப் பார்த்து ரசித்துக்கொண்டிருந்தன.
சுமன் தனது அடுத்த இலக்கைக் கண்டுபிடித்துவிட்ட ஒரு வேட்டைக்காரனைப் போல, ஸ்ரீவித்யாவின் அழகை ரகசியமாக ரசித்துக் கொண்டிருக்க, அவனுக்குப் பின்னால் படுக்கையில், தனது வாழ்க்கை இருண்டுவிட்டதை எண்ணி அனிகா அழுதுகொண்டிருந்தாள்.
1 அன்புள்ள அம்மா
2 பத்தினி விபச்சாரி ஆகிறாள்