[Lust king 66]

நண்பர்களை நான் ஒரு புதிய கதை எழுத போகிறேன் கதையைப் படித்துவிட்டு தங்களின் விமர்சனங்களை கூறவும்

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️❤️ 1


வேதாசலத்தின் வீடு. 
     
    விடியற்காலையின் மென்மையான காற்று, அந்த பிரம்மாண்டமான இரண்டு மாடி வீட்டின் முன்புறத் தோட்டத்தில் புல்வெளிகளை மெல்ல அசைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. வீட்டின் மரத்தாலான முன் வாசல் கதவு, பழைய பாரம்பரிய வேலைப்பாடுகளுடன், காலை வெயிலில் மின்னியது. தோட்டத்தில் செவ்வந்தி, மல்லிகை, ரோஜா செடிகள் காற்றில் ஆட, அவற்றின் மணம் வீட்டுக்குள் மெல்ல பரவியது. இந்த அமைதியான சூழலில், பவித்ரா, 32 வயது குடும்பப் பெண், தன் அன்றாட வேலைகளில் மூழ்கியிருந்தாள். 
பவித்ரா, ஒரு தமிழ்ப் பெண்ணின் பாரம்பரிய அழகை முழுமையாக உள்ளடக்கியவள். அவள் அணிந்திருந்த பச்சை நிற பட்டுப் புடவை, அவளின் மென்மையான இடையை இறுக்கமாகப் பற்றி, அவளின் உடலின் ஒவ்வொரு வளைவையும் துல்லியமாக வெளிப்படுத்தியது. புடவையின் முந்தானை, அவளின் தோளில் இருந்து மெல்ல வழுக்கி, அவளின் மாம்பழம் போன்ற முலைகளை மறைத்தாலும், அவள் நகரும்போது அவை மென்மையாக ஆடி, ஒரு இயல்பான கவர்ச்சியை உருவாக்கின. அவளின் இடை, சற்று பூசினாற்போல, மெலிதாகவும் இல்லாமல், குண்டாகவும் இல்லாமல், ஒரு சரியான வளைவுடன் மடிப்புகளுடன் இருந்தது. அவளின் தொப்புள், ஆழமான, சதை பற்றான குழி, புடவையில் மறைத்தாலும், அவள் குனியும்போது தெரியும் அந்த காட்சி, எந்த ஆணின் மனதையும் ஒரு கணம் தடுமாற வைக்கும். 

---

---

---

---

---

---

---

---

---

அவளின் குண்டிகள், கவிதை எழுத வைக்கும் வகையில், வட்டமாகவும், புடைப்பாகவும், நடக்கும்போது மெல்ல அசைந்து, ஒரு மயக்கத்தை ஏற்படுத்தும். அவளின் தொடைகள் சதைப்பற்றுடனும் இருந்தன. தொடைகளுக்கு இடையே, அவளின் மர்மப் பிரதேசம், புடவையால் மறைக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவளின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு மறைமுகமான கவர்ச்சியை வெளிப்படுத்தியது. அவளின் நீளமான கூந்தல், இடுப்பு வரை ஆட, கருப்பு நிற பின்னல் ஒரு பாம்பைப் போல அசைந்தது.
உச்சி முதல் பாதம் வரை தன்னுடலில் அழகை புதியதாக மதிக்க வைத்திருந்தால். அவளின் மூக்கில் குத்தப்பட்டிருக்கும்  மூக்குத்தி பார்ப்பவரை சுண்டிழுருக்கும்.




 கழுத்தில் தாலி மின்ன, கால் கொலுசு ஒலிக்க, அவள் நடை, ஒரு பத்தினி பெண்ணின் பண்பையும், ஒரு அழகு ராட்சசியின் கவர்ச்சியையும் ஒருசேர வெளிப்படுத்தியது. ஆனால், இந்த அழகை அவள் வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவே இல்லை; அவள் மனம், தன் குடும்பத்திலும், மகள் சௌமியாவிலும் மட்டுமே இருந்தது.

சமையலறையில், பவித்ரா இட்லி, சாம்பார், தேங்காய் சட்னி ஆகியவற்றை ஒரு தட்டில் அழகாக அடுக்கி, தன் பத்து வயது மகள் சௌமியாவுக்கு எடுத்து வைத்தாள். சௌமியா, அம்மாவின் மினி பதிப்பு போல, ஒரு குட்டி பாவாடை சட்டையில், முடியை இரண்டு பின்னலாகப் பின்னி, முகத்தில் புன்னகையுடன் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். “அம்மா, இன்னைக்கு ஸ்கூல்ல டான்ஸ் ப்ராக்டீஸ் இருக்கு. சாயங்காலம் என்னை பிக்கப் பண்ண வந்துடுங்க!” என்று சௌமியா குழைந்த குரலில் சொன்னாள். 
பவித்ரா, அவள் தலையை மெல்ல வருடி, “கண்டிப்பா, கண்ணு. நீ சாப்பிடு, டைம் ஆகுது,” என்று சிரித்தாள். அவள் முகத்தில் அன்பு ததும்பினாலும், உள்ளுக்குள் ஒரு சிறு பதற்றம் இருந்தது. இந்த வீட்டின் சூழல், எப்போதும் அவளை ஒரு இறுக்கத்தில் வைத்திருந்தது. ரஞ்சித், அவள் கணவன், வீட்டின் சர்வாதிகாரி.

 அவனுடைய குரல், எப்போதும் ஒரு கட்டளையாகவே ஒலிக்கும். 
திடீரென, வீட்டின் அமைதியை கலைத்து, ஒரு சத்தமான குரல் எழுந்தது. “என்னடி இது? இன்னும் காபி வரல, அதுக்குள்ள உன் பொண்ண ஸ்கூலுக்கு ரெடி பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டியா?” ரஞ்சித், ஹாலில் உள்ள பழைய மரத்தாலான சோபாவில் உட்கார்ந்து, கையில் ஒரு பேப்பரை வைத்து, சத்தமிட்டான். அவன் குரல், வீட்டின் சுவர்களையே அதிர வைத்தது. ரஞ்சித், 38 வயதான, தந்திரமானவன். அவன் முகத்தில் ஒரு கர்வம் எப்போதும் ஒட்டியிருக்கும். கட்சி ஆபீஸில் பெரிய பதவியில் இருந்தப்பவன், வீட்டில் ஒரு மன்னனைப் போல நடந்து கொள்வான் அவன் அணிந்திருந்த வெள்ளை வேட்டி, சட்டை, அவனுக்கு ஒரு கம்பீரத்தை அளித்தாலும், அவன் கண்களில் ஒரு வஞ்சகமான பளபளப்பு இருந்தது.
பவித்ராயின் முகத்தில் ஒரு கணம் பதற்றம் தோன்றி மறைந்தது. அவள் எதுவும் பேசாமல், சமையலறையில் இருந்து வேகமாக ஒரு வெள்ளி டம்ளரில் காபியை ஊற்றி எடுத்து வந்து ரஞ்சித்திடம் கொடுத்தாள். அவள் கைகள், மெல்ல நடுங்கின. “காபி,” என்று மெல்லச் சொல்லி, அவள் கண்களைத் தாழ்த்தினாள். ரஞ்சித், காபியை வாங்கி, அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை ஒரு பார்வை பார்த்தான். 
“என்னடி, இன்னைக்கு பச்சைப் புடவையா? யாருக்கு காட்டுற இந்த அழகெல்லாம்?” என்று அவன் கேலியாகக் கேட்டான்.

 அவன் பார்வை, பவித்ராயின் இடையில் சொருகியிருந்த முந்தானையைத் தாண்டி, அவளின் தொப்புளை ஒரு கணம் தொட்டது. 
பவித்ரா, ஒரு புன்னகையை மட்டும் முகத்தில் வரவழைத்து, “காபி குடிங்க, நேரமாச்சு,” என்று மெல்லச் சொல்லிவிட்டு, திரும்பி சமையலறைக்கு சென்றாள. அவள் நடக்கும்போது, அவளின் புடவை முந்தானை மெல்ல விலகி, அவளின் சதை பற்றான அல்வா இடுப்பயும், ஆழமான தொப்புளையும் ஒரு கணம் வெளிப்படுத்தியது. அவளின் குண்டிகள் மெல்ல அசைந்து, ஒரு கவர்ச்சியான தாளத்தை உருவாக்கின. ரஞ்சித், அதை ரசித்து பார்த்தான், ஆனால் அவன் மனதில் வேறு எண்ணங்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. 

எதிர் சோபாவில் சுந்தரவல்லி அமர்ந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அவள் அருகில் சுரேஷ் காலை ஜாக்கிங் சென்று விட்டு வந்து அமர்ந்திருந்தான்.
 சுரேஷ், ரஞ்சித்தின் தம்பி 35 வயதில், போலீஸ் ஆபீஸராக இருப்பவன். அவன் முகத்தில் ஒரு திமிர் எப்போதும் தெரியும். அவன் போலீஸ் சீருடை, அவனுக்கு ஒரு கம்பீரத்தை அளித்தாலும், அவன் கண்களில் ஒரு கெட்ட எண்ணம் மறைந்திருந்தது.

 பவித்ரா, சுரேஷுக்கும் ஒரு டம்ளர் காபி கொடுத்தாள். “அண்ணி, காபி சூப்பர்! இந்த வாசனை, உங்கள மாதிரியே இருக்கு,” என்று சுரேஷ் மெதுவாக சொல்லி, ஒரு கண்ணை சிமிட்டினான். 

அவன் குரலில் ஒரு மறைமுகமான கேலி இருந்தது. பவித்ரா, அதை பொருட்படுத்தாமல், சமையலறைக்கு திரும்பினாள்.

வெளியில், தோட்டத்தில், முத்து, தோட்டக்காரன், செடிகளுக்கு தண்ணீர் பாய்ச்சிக் கொண்டிருந்தான். 40 வயதைத் தாண்டியவன், எளிமையானவன், ஆனால் வீட்டில் நடக்கும் அத்தனையையும் அமைதியாக கவனிப்பவன்.

 அவன் அணிந்திருந்த பழைய நீல நிற லுங்கி, மண்ணால் கறை படிந்திருந்தது. அவன் பார்வை, பவித்ரா சமையலறை ஜன்னல் வழியாக வெளியே வரும்போது, ஒரு கணம் தங்கியது. அவள், ஜன்னலில் நின்று, “முத்து, இந்த ரோஜா செடிக்கு கொஞ்சம் கவனமா தண்ணி ஊத்து. நேத்து வாட்டமா இருந்துச்சு,” என்று சொன்னாள். 

அவள் குரல், மென்மையாக, ஆனால் ஒரு இயல்பான அன்புடன் இருந்தது. முத்து, “சரிங்க,” என்று பணிவாக சொல்லி, தன் வேலையைத் தொடர்ந்தான். 

ரஞ்சித், காபியை குடித்துவிட்டு, குளிக்கச் சென்றான். அவன் குளித்து முடித்து, ஒரு வெள்ளை சட்டையும், கருப்பு பேன்ட்டும் அணிந்து, சாப்பிட உட்கார்ந்தான். பவித்ரா, அவனுக்கு இட்லி, சாம்பார், சட்னி எல்லாம் பரிமாறினாள். “நான் மதியம் தான் வருவேன். சௌமியாவ ஸ்கூலுக்கு அனுப்பி வை,” என்று கத்திவிட்டு, அவன் தன் காரில் ஏறி, கட்சி ஆபீஸுக்கு பறந்தான். 

சுரேஷும், தன் போலீஸ் ஜீப்பில் திமிராக உட்கார்ந்து, “அண்ணி, சாயந்திரம் சினேகாவோட வரேன். சமைச்சு வைங்க! சிக்கன் குழம்பு வேணும்,” என்று சொல்லிவிட்டு, ஜீப்பை ஸ்டார்ட் செய்து கிளம்பினான். அவன் ஜீப், வீட்டு வாசலில் இருந்து புழுதி கிளப்பி சென்றது.

அவர்கள் சென்ற பிறகு, வீடு ஒரு ஆழமான அமைதியில் ஆழ்ந்தது. பவித்ரா, சௌமியாவை தயார் செய்தாள். சௌமியாவின் பள்ளி பையை சரி பார்த்து, அவளுக்கு ஒரு பாக்ஸில் இட்லி, கேரட் பொரியல், ஒரு ஆப்பிள் எல்லாம் வைத்து கொடுத்தாள். “பார்த்து போய்ட்டு வா, செல்லம்,” என்று சிரித்து, அவள் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள். சௌமியா, “பை, அம்மா!” என்று கையசைத்து, பள்ளி வேனில் ஏறி சென்றாள்.

இவை அனைத்தையும், ஒரு மௌனப் பார்வையாளனாக, மொட்டை மாடியில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் சூர்யா. 25 வயதில், கட்டுடல் தேகத்துடன், மாநிறத்தில் இருந்தவன். அவன் அணிந்திருந்த ஒரு கருப்பு டி-ஷர்ட், அவனின் தோள்களையும், கைகளையும் இறுக்கமாகப் பற்றி, அவனின் உடற்கட்டை வெளிப்படுத்தியது. அவன் கண்களில், ஒரு ஆழமான கோபமும், மறைந்திருக்கும் ஒரு தீர்மானமும் இருந்தது. மொட்டை மாடியில உட்கார்ந்து, வீட்டில் நடக்கும் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அவன் மனதில், கடந்த காலத்தின் காட்சிகள் மின்னல்போல வந்து மறைந்தன.

சூர்யாவின் தந்தை வேதாச்சலம், ஒரு பெரிய வியாபாரி. அவருக்கு இரண்டு திருமணங்கள் நடந்திருந்தன. முதல் மனைவி அமுதா, சூர்யாவின் தாய். அவர்களுக்கு நீண்ட நாட்கள் குழந்தை இல்லாததால், வேதாச்சலம் இரண்டாவது திருமணம் செய்து கொண்டார். அவள்தான் சுந்தரவல்லி, ரஞ்சித் மற்றும் சுரேஷின் தாய். சுந்தரவல்லி வேதாச்சலத்தின் மோகத்தைப் பயன்படுத்தி, வீட்டின் கட்டு மீறிய ஆதிக்கத்தை தன் கைவசம் ஆக்கினாள். 
ரஞ்சித் மற்றும் சுரேஷுக்கு அப்புறம் பிறந்தவன் தான் சூர்யா.
அமுதா சூர்யாவின் பிறப்பால் மகிழ்ச்சி அடைந்தால். ஆனால் அவளின் மகிழ்ச்சி நீடிக்க வில்லை.
ரஞ்சித், சுரேஷ் இருவரும், செல்லமாக வளர்க்கப்பட்டனர். அவர்களுக்கு சிறந்த பள்ளிகள், ஆடம்பரமான வாழ்க்கை, எல்லாம் கிடைத்தது. 

சூர்யாவுக்கு, அந்த வீட்டில் எப்போதும் இரண்டாம் பட்சமான நடத்தை மட்டுமே கிடைத்தது. அமுதா, சொந்த வீட்டிலேயே வேலைக்காரி போல நடத்தப்பட்டாள். சூர்யாவின் சிறு சிறு தேவைகளுக்கு கூட, சுந்தரவல்லியிடம் கையேந்த வேண்டிய நிலை. 

வேதாச்சலம், சுந்தரவல்லியின் மோகத்தில் மூழ்கி, இவற்றை கண்டும் காணாமல் இருந்தார். சுந்தரவல்லி, வேதாச்சலத்தின் 75% சொத்துக்களை தன் பெயரிலும், தன் மகன்கள் பெயரிலும் மாற்றிக் கொண்டாள். வீட்டில், சுந்தரவல்லியின் கட்டளைகளே சட்டமாக இருந்தன. 

வருடங்கள் செல்ல, ஒரு நாள், சுந்தரவல்லியின் சுயரூபம் வேதாச்சலத்துக்கு தெரியவந்தது. அவள், வேதாச்சலத்தின் வியாபாரத்தில் மோசடி செய்து, சொத்துக்களை தன் பெயருக்கு மாற்றியது தெரியவந்தது. அப்போது, ஒரு பிரச்சனையில், வேதாச்சலத்துக்கும் அமுதாவுக்கும் ஒரு விபத்து நேர்ந்தது. அந்த விபத்தில், அமுதா இறப்பின் விளிம்புக்கு சென்றாள். அப்போது, சூர்யாவை அழைத்து, அவனிடம் ஒரு சத்தியம் வாங்கினாள். “சூர்யா, இந்த வீட்டை மீண்டும் நீ ஆள வேண்டும். உன் தந்தையின் மரியாதையை மீட்டெடு. இந்த சுந்தரவல்லியின் ஆதிக்கத்தை உடை,” என்று அவள் கண்ணீருடன் கூறினாள். அமுதாவின் இறுதி வார்த்தைகள், சூர்யாவின் இதயத்தில் ஆணியாகப் பதிந்தன.

விபத்துக்குப் பின், வேதாச்சலம் வீட்டில் ஒரு செல்லாக் காசாக மாறினார். அவர், ஒரு அறையில் முடங்கி, சுந்தரவல்லியின் கட்டுப்பாட்டில் வாழ்ந்தார். 

சூர்யா காசு இல்லாத வேலைக்காரனைப் போல, அந்த வீட்டில் வளர்ந்து வந்தான். ரஞ்சித், சுரேஷ் இருவரும், அவனை எப்போதும் அவமதித்தனர். சூர்யாவின் முயற்சிகள், போலீஸ் ஆபீஸர் ஆக வேண்டும் என்ற அவன் கனவு, ரஞ்சித் மற்றும் சுரேஷின் சூழ்ச்சிகளால் தடைபட்டன.

திடீரென, சூர்யாவின் மொபைல் ஒலித்தது. அவன் கற்பனைகளில் இருந்து வெளிவந்தான். ரஞ்சித், மறுமுனையில், “சூர்யா, சுரேஷோட கல்யாணத்துக்கு தேவையான வேலைகளை பாரு. இன்னைக்கு சினேகாவோட சில பொருட்கள் வாங்கனும். மறந்துடாத!” என்று உத்தரவிட்டு, போனை வைத்துவிட்டான்.

சூர்யாவின் முகத்தில் கசப்பு தோன்றியது. அவன் விதியை எண்ணி மனம் வெதும்பினான்.
 “என் தாயின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவேன். இந்த வீட்டை மீண்டும் என் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருவேன்,” என்று அவன் மனதுக்குள் உறுதி எடுத்தான். 
அவன் தன் சபதத்தை நிறைவேற்ற திட்டங்களை வகுத்துக் கொண்டு இருந்தான் அதில் ஒரு பகுதியாக அவன் கண் முன் நின்று கொண்டிருந்தால் அவள்.

அவன் கண்கள், பவித்ராயை நோக்கி திரும்பின.
 அவள், தோட்டத்தில் முத்துவிடம் ஏதோ பேசிக் கொண்டிருந்தாள். 

அவளின் புடவை, காற்றில் ஆட, அவளின் இடையின் வளைவு, சூர்யாவின் கண்களில் பதிந்தது. 

அவள், ஒரு செவ்வந்தி பூவை மெல்ல பறித்து, அதை மோந்து பார்த்தாள். அவளின் உதடுகள், பூவைத் தொட்டபோது, ஒரு கணம், சூர்யாவின் மனம் தடுமாறியது. 

அவளின் முகத்தில், ஒரு இயல்பான அழகு, ஒரு மறைந்திருக்கும் துயரத்துடன் கலந்திருந்தது. “இந்த வீட்டின் அழகு, இந்த பவித்ரா... இவளை நம் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வர வேண்டும். இந்த வீட்டின் இருளில் இருந்து விடுவிக்க வேண்டும்,” என்று அவன் மனதுக்குள் நினைத்தான். 

ஆனால், அவன் மனதில், ஒரு மறைமுகமான ஆசையும் தோன்றியது. பவித்ராயின் அழகு, அவனை ஒரு கணம் மயக்கியது. அவளின் இடையின் வளைவு, அவளின் குண்டிகளின் அசைவு, அவளின் உதடுகளின் மென்மை... இவை எல்லாம், அவனை ஒரு கணம் திசைமாற வைத்தன. ஆனால், அவன் உடனே தன்னை கட்டுப்படுத்தி, “என் பழிவாங்கல் முதலில். பிறகு எல்லாம்,” என்று மனதை இறுக்கினான்.

வீட்டின் அமைதி, ஒரு புயலுக்கு முந்தைய அமைதியைப் போல இருந்தது. சூர்யா, மொட்டை மாடியில் இருந்து இறங்கி, தன் அடுத்த நகர்வை திட்டமிட ஆரம்பித்தான்.

[Lust king 66]

பவி அண்ணி❤️❤️❤️ ❤️ 2


சூர்யா, குளித்து முடித்து, ஈரமான தலைமுடியுடன், ஒரு கருப்பு நிற டி-ஷர்ட்டும், நீல நிற ஜீன்ஸும் அணிந்து, மாடிப்படிகளில் இறங்கி வந்தான். அவனின் கட்டுடல் தேகம், டி-ஷர்ட்டின் இறுக்கத்தில் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

போலீசாகிற அவனோட கனவு உடம்பை இரும்பாக மாற்றி வைத்திருந்தான் ஆனா அது கை நழுவி போயிருச்சு.
 அவன் மாநிற முகத்தில் கோபமும், தீர்மானமும் மின்னியது. அவன் கண்கள், வீட்டின் ஹாலை ஒரு முறை ஊடுருவிப் பார்த்தன, ஒவ்வொரு மூலையையும் ஆராய்ந்தன.

அவன் பார்வை, ஹாலில் உள்ள சோபாவில் கால் மேல் கால் போட்டு, டிவி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் சுந்தரவல்லியின் மீது பட்டது. 55 வயதைத் தாண்டியிருந்தாலும், சுந்தரவல்லியின் முகத்தில் ஒரு கர்வமும், தந்திரமும் இன்னும் மங்காமல் இருந்தன. அவளின் கழுத்தில் மின்னிய தங்கச் சங்கிலி, கைகளில் பளபளத்த வளையல்கள், அவளின் ஆதிக்கத்தை மேலும் அடிக்கோடிட்டன. 

அவள், ரிமோட்டை கையில் பிடித்து, ஒரு செய்தி சேனலை பார்த்தபடி, எப்போதாவது உதட்டில் ஒரு புன்னகையை வரவழைத்தாள். ஆனால், சூர்யாவுக்கு அவளைப் பார்க்கும்போது, உள்ளே ஒரு கொதிப்பு எழுந்தது.


 “இவள்தான்... என் அன்னை அமுதாவின் இறப்புக்கும், என் தந்தை வேதாச்சலத்தின் இந்த அவமானகரமான நிலைக்கும் காரணம்,” என்று அவன் மனம் குமுறியது. அவன் கைகள், கோபத்தில் இறுகின.

 அவன் மனதில், அமுதாவின் கண்ணீர் மின்னியது, அவளின் இறுதி வார்த்தைகள், “சூர்யா, இந்த வீட்டை மீண்டும் நீ ஆள வேண்டும்,” என்ற சத்தியம், அவனை உலுக்கியது. ஆனால், இப்போது ஒரு புழுவைப் போல மட்டுமே இந்த வீட்டில் வாழ முடிந்த இயலாமை, அவனை உள்ளுக்குள் குத்திக் காயப்படுத்தியது.

சூர்யா ஹாலுக்கு வெளியே உள்ள மரத் தாழ்வாரத்தில் நின்று, சுந்தரவல்லியை ஒரு கணம் கூர்ந்து பார்த்தான். அவன் மனதில், கடந்த காலத்தின் வலிகள் ஒரு புயலாக எழுந்தன. அமுதா, சொந்த வீட்டிலேயே வேலைக்காரியைப் போல நடத்தப்பட்டது, சுந்தரவல்லியின் கட்டளைகளுக்கு முன் அவள் தலைகுனிந்து நின்றது, வேதாச்சலம் மோகத்தில் மூழ்கி அவர் இவற்றை கண்டும் காணாமல் இருந்தது இவை எல்லாம் அவன் இதயத்தில் கத்தியாகப் பதிந்தன.

 ஆனால், இப்போது அவனால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. அவன் கண்கள், கோபத்தில் சிவந்தன, உதடுகள் இறுக மூடி, அந்த கோபத்தை உள்ளேயே அடக்கின.

அவன் எண்ணங்களை கலைத்து, சமையலறையில் இருந்து ஒரு மென்மையான குரல் எழுந்தது. 

“சூர்யா, வா, சாப்பிடு!” அது பவியின் குரல். அவள் குரலில், ஒரு இயல்பான அன்பும், அக்கறையும் கலந்திருந்தது.

 சூர்யாவின் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை தோன்றியது. இந்த வீட்டில், அவனுக்கு ஆறுதலாக, ஒரு ஒளி விளக்காக இருப்பவள் பவி மட்டுமே. அவளின் குரல், அவனின் மனதில் உள்ள புயலை ஒரு கணம் அமைதிப்படுத்தியது.

 சமையலறையில், பவி, ஒரு தட்டில் மூன்று மொறு மொறு தோசைகளை அழகாக அடுக்கி, காரச் சட்னி, புதினா சட்னி, தேங்காய் சட்னி ஆகியவற்றை தனித்தனி கிண்ணங்களில் வைத்து, சூர்யாவுக்கு பரிமாறினாள்.

 இந்த வீட்டில், சூர்யா சாப்பிடுவது எப்போதும் சமையலறையில் மட்டுமே. அமுதா இறந்த பிறகு, இது ஒரு எழுதப்படாத சட்டமாக மாறிவிட்டது. சுந்தரவல்லியின் ஆதிக்கத்தில், சூர்யாவுக்கு ஹாலில் உள்ள உணவு மேசையில் உட்கார்ந்து சாப்பிடும் உரிமை இல்லை. 
ஆனால், இந்த அவமானம், அவனை மேலும் உறுதியாக்கியது. ஒரு நாள், இந்த வீட்டை தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருவேன் என்று அவன் மனதுக்குள் உறுதி எடுத்திருந்தான்.

“குட் மார்னிங், அண்ணி!” என்று சூர்யா, ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன், சமையலறையில் உள்ள சிறிய மர மேசையில் உட்கார்ந்தான். 

“வாடா! இதான் வர நேரமா சாருக்கு? இப்பதான் பொழுது விடிஞ்சதா?” என்று பவி, கேலியாகக் கேட்டாள். 

அவள் குரலில் ஒரு இயல்பான அன்பு இருந்தது. அவள், தோசைக் கல்லில் மாவு ஊற்றி, அதை வட்டமாக பரப்பிக் கொண்டிருந்தாள். முகத்தில் சிறு வியர்வை முத்து மின்னியது, அது அவளின் அழகை இன்னும் தூக்கி நிறுத்தியது.

“நேத்து நைட்டு ஒரே தலைவலி, அண்ணி. தூக்கம் இல்லை, அதான் லேட்டாயிடுச்சு,” என்று சூர்யா, ஒரு பொய்யைச் சொன்னான். 

உண்மையில் அவன் மனதில் ஓடிய எண்ணங்கள் அமுதாவின் சத்தியம், சுந்தரவல்லியின் ஆதிக்கம், ரஞ்சித் மற்றும் சுரேஷின் சூழ்ச்சிகள் அவனை இரவு முழுவதும் தூங்க விடவில்லை.
 
“என்கிட்ட சொல்லி இருந்தா, மாத்திரை கொடுத்திருப்பேனே,” என்று பவி, அக்கறையுடன் சொன்னாள். அவள் முகத்தில், ஒரு உண்மையான கவலை தெரிந்தது. அவள், சூர்யாவை ஒரு கணம் பார்த்து, “நீ ஒரு நாள் நிம்மதியா தூங்கு, டா. இப்படி எப்பவும் கவலையோட இருக்காத,” என்று மெல்லச் சொன்னாள்.
 
“பரவால்ல, அண்ணி,” என்று சூர்யா சிரித்தான். அவன் மனதுக்கு, பவியின் இந்த அக்கறை ஒரு ஆறுதலாக இருந்தது. இந்த வீட்டில், அவனைப் பற்றி யோசிக்கும், கவலைப்படும் ஒரே ஜீவன் பவி மட்டுமே. அவளின் மீது, சூர்யாவுக்கு அளவு கடந்த பாசம் இருந்தது.

சூர்யா, தோசையை எடுத்து, காரச் சட்னியில் தொட்டு, ஒரு கவளம் வாயில் போட்டான். தோசையின் மொறு மொறுப்பும், சட்னியின் காரமும், அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தவை. அவன் கவலைகளை ஒரு கணம் மறந்து, சாப்பிடுவதில் மூழ்கினான். பவி, அவனைப் பார்த்து சிரித்தபடி, தோசைக் கல்லில் மாவு ஊற்றினாள்.

 அவள் வெள்ளி கரண்டியை எடுத்து, தோசையை மெல்லத் திருப்பினாள். அவள் கைகள், வேலை செய்யப் பழகிய உறுதியுடன் இருந்தன.

திடீரென, வெளியில் இருந்து சுந்தரவல்லியின் குரல் எழுந்தது. 

“பவி! இங்க வா!” அவள் குரல், கூர்மையாக, ஒரு உத்தரவு போல ஒலித்தது. அவள், டிவியை ம்யூட் செய்து, சோபாவில் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தாள். 


“என்ன, அத்தை?” என்று பவி, சமையலறையில் இருந்து கேட்டாள். அவள் குரலில், ஒரு சிறு பதற்றம் தொனித்தது. 

“சீக்கிரம்! அவனுக்கு சாப்பாடு போட்டு வெளியே அனுப்பு! அப்படி என்னதான் பேசுவீங்களோ!” என்று சுந்தரவல்லி, எரிந்து விழுந்தாள். அவள் குரலில், ஒரு சந்தேகமும், கோபமும் கலந்திருந்தது. அவள், சூர்யாவையும் பவியையும் ஒரு கண்ணால் கவனித்து வந்தாள், அவர்களின் உரையாடல்கள் அவளுக்கு எச்சரிக்கை மணி அடித்தது.


“ஒன்னும் இல்ல, அத்தை, சும்மாதான்,” என்று பவி, பேச்சை மாற்றி, திரும்பவும் சமையலறைக்குள் வந்தாள. முகத்தில், ஒரு மெல்லிய பதற்றம் தோன்றி மறைந்தது. ஆனால், சூர்யாவிடம், அவள் எப்போதும் போல சிரித்தாள். “இன்னொரு தோசை வேணுமா, சூர்யா?” என்று கேட்டாள்.
சூர்யா, அவள் முகத்தை ஒரு கணம் பார்த்தான். வீட்டு வேலைகள் அனைத்தும் அவள் தலையில் தான். இந்த வீட்டில், தன்னைப் போலவே, பவியும் ஒரு சிறைப்பட்ட ஜீவன் என்று அவன் மனம் சொல்லியது. அவள் முகத்தில், மறைந்திருக்கும் துயரம் , ஆனால் அவள் அதை எப்போதும் ஒரு புன்னகையால் மறைத்தாள். “போதும், அண்ணி,” என்று அவன் மெல்லச் சொன்னான். 

“என்ன போதும்? வளர புள்ள, நல்லா சாப்டா! தானே இரு, இன்னும் ரெண்டு சுடுறேன்,” என்று பவி, சிரித்தபடி, திரும்பி தோசைக் கல்லில் மாவு ஊற்றினாள்.
.
சூர்யா, ஒரு வாய் தோசை எடுத்து, அவளைப் பார்த்தான். அவள், தோசைக் கல்லில் மாவு ஊற்றி, அதை வட்டமாக பரப்பிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் இடுப்பில் சொருகியிருந்த முந்தானை, வேலை செய்யும் வேகத்தில் மெல்ல விலகியது. அவளின் வழு வழுப்பான இடுப்பு, வியர்வையில் மின்ன, சூர்யாவின் கண்களுக்கு விருந்தாகியது. ஜன்னலில் இருந்து வந்த காற்று, அவள் புடவையை மெல்ல தாலாட்ட, அது இன்னும் கொஞ்சம் விலகி, அவளின் பாதி தொப்புளை வெளிப்படுத்தியது. 

அந்த ஆழமான, அளவான, குழி போன்ற தொப்புள், பிறை நிலவைப் போல, சூர்யாவின் கண்களுக்கு தெரிந்தது. அவளின் இடையின் மடிப்பு, வியர்வையில் மின்னும் அந்த தோல்!!!
முத்து முத்தான வியர்வை துளிகள் அந்த தொப்புள் குழிக்குள் தஞ்சம் அடைந்தது.
இது தப்பு என்று அவன் மனம் சொன்னது ஆனால் அவன் வயது அதைக் கேட்க மறுத்தது.

 சூர்யா, எச்சில் விழுங்கினான். 

அவன் மனம், ஒரு கணம் தடுமாறியது. அவளின் அழகு, அவனை ஒரு மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. கண்கள், அவளின் இடையில் இருந்து மெல்ல மேலே நகர்ந்து, அவளின் முலைகளை மறைத்திருந்த முந்தானையைத் தொட்டன. அவை, புடவையின் இறுக்கத்தில், மென்மையாக ஆடி, தாளத்தை உருவாக்கின.
புடைத்து அந்த மாம்பழம் முலைகளில் சாரெடுக்க அவன் மனம் துடித்தது .

ஆனால், பவி இந்தப் பக்கம் திரும்புவதைப் பார்த்து, அவன் பார்வையை வேகமாக மாற்றிக் கொண்டான். 

“நீங்க சாப்டீங்களா, அண்ணி?” என்று அவன், பேச்சை மாற்றினான். அவன் குரலில், ஒரு சிறு தயக்கம் இருந்தது. 

“நான் சாப்பிட்டேன், டா,” என்று பவி, சிரித்தபடி சொன்னாள். அவள், தோசையை கல்லில் இருந்து எடுத்து, சூர்யாவின் தட்டில் வைத்தாள். “நீ நல்லா சாப்டு. 
சூர்யா, சாப்பிட்டு முடித்து, தட்டை கழுவி வைத்துவிட்டு, வெளியே வந்தான். சுந்தரவல்லி, அவனைப் பார்த்து, ஒரு கூர்மையான பார்வை பார்த்தாள்.

 “சூர்யா, சுரேஷ் ரொம்ப பிசியா இருக்கான். அதனால, சினேகாவ கூட்டிட்டு போய், அவளுக்கு என்னென்ன வேணுமோ வாங்கிட்டு வா,” என்று உத்தரவிட்டாள். அவள் கணக்கு புத்தகத்தை எடுத்து, அதில் ஏதோ குறிப்பு எழுதிக் கொண்டிருந்தாள். 

“இல்ல, ரஞ்சித் அண்ணன் மதியத்துக்கு மேல் ஆபீஸ் வரச் சொல்லி இருந்தாரு,” அவன் குரலில் சிறு கோபம் தொனித்தது.
 
“அவன்கிட்ட நான் சொல்லிக்கிறேன். நீ போய், நான் சொன்ன வேலைய முடி,” என்று சுந்தரவல்லி, கண்டிப்பாகச் சொன்னாள். அவள் குரலில், ஒரு மறுக்க முடியாத ஆணவம் இருந்தது. சூர்யாவை ஒரு கணம் கூர்ந்து பார்த்து, “இந்த வீட்டுல உனக்கு என்ன இடம்னு, அத நீ மறந்துடாத,” என்று மறைமுகமாக எச்சரித்தாள். 

சூர்யா, கடுப்புடன் தலையாட்டி, தன் மொபைலை எடுத்து, சினேகாவுக்கு போன் செய்தான். சினேகா, 26 வயதில் அழகான, திமிரான பெண் போலீஸ் ஆபீஸர்.

 அவள் சூர்யாவுடன் ஒரே கல்லூரியில் படித்தவள். இருவரும், கல்லூரி நாட்களில் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தனர். அவர்கள், ஒரே நேரத்தில் போலீஸ் அகாடமியில் சேர்ந்து, சண்டைப் பயிற்சி, ஆயுதப் பயிற்சி ஆகியவற்றில் ஒருவரை ஒருவர் சவால் விட்டு பயிற்சி செய்தனர்.
கல்லூரி காலங்களில் சினேகா சூர்யாவுக்கு நல்ல பிரண்டாக இருந்தால் ஆனால் திடீரென்று அந்த நட்பு காணாமல் போய்விட்டது காரணம் இல்லாமல் சினேகா அவளின் நட்பை துண்டித்து விட்டால்.
 
சூர்யாவுக்கு, போலீஸ் வேலை என்பது உயிர். “போலீஸ் வேலை கிடைச்சா, என் அடையாளத்தை மாத்திக்கலாம். இந்த வீட்டுல இருக்குற அவமானத்தை துடைச்சுடலாம்,” என்று அவன் எப்போதும் நினைப்பான். 
ஆனால், எப்படி அவனுக்கு வேலை கிடைக்காமல் போனது என்பது, இன்னும் ஒரு மர்மமாகவே இருந்தது. அவன் மனதில், ரஞ்சித் மற்றும் சுரேஷின் சூழ்ச்சிகள் மீது ஒரு சந்தேகம் இருந்தது, ஆனால் அதை நிரூபிக்க அவனிடம் ஆதாரங்கள் இல்லை.

சுரேஷுக்கு, சினேகா மீது நீண்ட நாட்களாக ஒரு கண் இருந்தது. அவன், தன் செல்வாக்கையும், பணத்தையும் பயன்படுத்தி, சினேகாவின் வீட்டில் பேசி, கல்யாணத்துக்கு சம்மதம் வாங்கிவிட்டான். சினேகாவுக்கும் சுரேஷுக்கும் 7 வயது வித்தியாசம் இருந்தாலும், பணத்துக்கு முன்னால், அது ஒரு பொருட்டாக இல்லை. சினேகாவின் வீட்டில், அவளை பேசி சம்மதிக்க வைத்துவிட்டனர். 

சூர்யாவுக்கு, இது ஆச்சரியமாக இருந்தது. “சினேகா எப்படி இந்த கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சா?” என்று அவன் மனம் கேள்வி கேட்டது. 

சினேகா‌ தைரியமான, சுதந்திரமான பெண். அவள், போலீஸ் வேலையை உயிராக நேசித்தவள். அவள், சுரேஷைப் போன்றவனுக்கு எப்படி மனைவியாக சம்மதித்தாள் என்று அவனால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. 

சூர்யா, சினேகாவுக்கு போன் செய்து, “சினேகா, மதியம் நகை கடைக்கு போகணும். சுந்தரவல்லி சொன்னாங்க,” என்று சொன்னான். 

“சரி, மதியம் ஒரு மணிக்கு வா. நான் ரெடியா இருப்பேன்,” என்று சினேகா, தன் வழக்கமான திமிரான குரலில் சொல்லி, போனை வைத்துவிட்டாள். அவள் குரலில், ஒரு சிறு எரிச்சல் இருந்தது, ஆனால் அதை சூர்யா பொருட்படுத்தவில்லை.

சூர்யா, திரும்பி, சுந்தரவல்லியை ஒரு கூர்மையான பார்வை பார்த்தான். அவன் மனதில், ஒரு தீர்மானம் உருவானது. “இந்த வீட்டை மீண்டும் என் கையில் எடுப்பேன். ஆனால், அதுக்கு முன்னால், இந்த சூழ்ச்சிகளை உடைக்கணும்,” என்று அவன் மனதுக்குள் உறுதி எடுத்தான்.

தன் வேலைகளை பார்க்க கிளம்பினான்.

[Lust king 66]

பவி அண்ணி  ❤️ 3


நகரத்தின் மதிய வெயில் ஆற்றின் கரையோரம் பரவி, தெருக்களில் ஒரு புழுதி மஞ்சள் திரையை உருவாக்கியிருந்தது. சூர்யா, தன் பழைய ஹோண்டா ஷைன் பைக்கை, சினேகாவின் வீட்டு வாசலில் மெதுவாக நிறுத்தி, இறங்கினான். 


அவன் அணிந்திருந்த கருப்பு டி-ஷர்ட், வெயிலில் வியர்வையால் சற்று ஈரமாகி, அவனின் கட்டுடல் தேகத்தை இன்னும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது. நீல ஜீன்ஸ், அவனின் உறுதியான கால்களை இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்தது.


அவன் கண்கள், சினேகாவின் வீட்டின் முன் வாசலை ஊடுருவிப் பார்த்தன. 

வீடு மாடி கட்டிடம், வெள்ளை மற்றும் பீச் நிறத்தில் பளபளத்தது. முன்புறத்தில் செவ்வந்தி, மல்லிகை செடிகள் காற்றில் மெல்ல ஆடின. வாசலில், ஒரு பழைய மரத்தாலான ஊஞ்சல், காற்றில் மெதுவாக அசைந்து, ஒரு மெல்லிய கிரீச் ஒலியை எழுப்பியது. சூர்யா, பைக் ஸ்டாண்டை போட்டு, ஹெல்மெட்டை கையில் எடுத்து, வாசலில் நின்றான். 

அவன் மனதில், சுந்தரவல்லியின் கண்டிப்பான உத்தரவுகள் “சினேகாவை கூட்டிட்டு போய், அவளுக்கு வேண்டியதை வாங்கு” ஒரு பாரமாக அழுத்தின. 

சினேகாவின் தந்தை, திரு. முருகேசன், ஒரு ஓய்வு பெற்ற அரசு அதிகாரி, வாசலில் நின்று, “வா, சூர்யா, உள்ள வா! ஒரு காபி சாப்பிடு!” என்று அன்புடன் அழைத்தார். அவர், ஒரு வெள்ளை வேட்டி, நீல சட்டையில், முகத்தில் ஒரு இயல்பான புன்னகையுடன் இருந்தார். அவரின் கண்களில், சூர்யாவைப் பற்றிய ஒரு பழைய பரிவு தெரிந்தது, கல்லூரி நாட்களில் சினேகாவின் நண்பனாக அவன் இந்த வீட்டுக்கு வந்திருந்த நினைவுகளால். 

ஆனால், சூர்யா, “இல்ல, பரவாயில்லை, அங்கிள். நேரமாச்சு,” என்று மறுத்து, ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் வாசலிலேயே நின்றான். அவன் மனதில், சினேகாவின் மீதான ஒரு சிறு பதற்றமும், ரஞ்சித்தின் ஆபீஸ் வேலைகளின் நெருக்கடியும் கலந்திருந்தன.


வீட்டின் மரத்தாலான முன் கதவு, ஒரு மெல்லிய கிரீச் ஒலியுடன் திறந்து, சினேகா வெளியே வந்தாள். எப்போதும் போலீஸ் சீருடையில், கம்பீரமான தோரணையுடன் தோன்றும் சினேகா, இன்று முற்றிலும் மாறுபட்ட தோற்றத்தில் இருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த பிங்க் நிற சுடிதார், அவளின் உடலை மென்மையாகப் பற்றி, அவளின் இயல்பான அழகை வெளிப்படுத்தியது. சுடிதாரின் மெல்லிய துணி, அவளின் வளைவுகளை அழகாக வெளிப்படுத்தி, கவர்ச்சியான தோற்றத்தை உருவாக்கியது. 


அவளின் கூரான மூக்கு, மீனைப் போன்ற பளபளப்பான கண்கள், செதுக்கி வைக்கப்பட்ட கன்னங்கள், ஆரஞ்சு சுலை போன்ற உதடுகள், சங்கு போன்ற கழுத்துஎல்லாமே ஒரு அழகு தேவதையைப் போல இருந்தன. அவளின் கண்களில், ஒரு மெல்லிய கருப்பு கோடு, அவளின் பார்வையை இன்னும் கூர்மையாக்கியது. உதடுகளில், இளஞ்சிவப்பு லிப்ஸ்டிக் . கழுத்துக்கு கீழே, சுடிதாரின் இறுக்கத்தில் புடைத்திருந்த அவளின் முலைகள் கவர்ச்சியை உருவாக்கின. அவளின் இடை, சுடிதாரின் கீழ் மறைந்திருந்தாலும், அவள் நடக்கும்போது தெரிந்த மெல்லிய வளைவு, ஒரு கலைப் படைப்பைப் போல இருந்தது. அவளின் நீளமான கூந்தல், ஒரு பின்னலாக இறுக்கமாகப் பிண்ணப்பட்டு, அவளின் இடுப்பு வரை ஆடியது. கைகளில், ஒரு மெல்லிய வெள்ளி வளையல், அவள் நகரும்போது மென்மையாக ஒலித்தது.


சூர்யா, எப்போதும் மேக்கப் இல்லாமல், கம்பீரமான போலீஸ் சீருடையில் பார்த்த சினேகாவை, இந்த புதிய தோற்றத்தில் பார்த்தவுடன், ஒரு கணம் அசைந்து விட்டான். அவன் கண்கள், அவளின் முகத்தில் இருந்து மெல்ல கீழே இறங்கி, அவளின் உடலின் வளைவுகளை ஒரு கணம் தொட்டன. அவளின் முலைகளின் இறுக்கம், சுடிதாரின் மெல்லிய துணியில் தெரிந்த மென்மையான வளைவு, அவனை மயக்கியது. 

 ஆனால், அவன் உடனே தன்னை கட்டுப்படுத்தி, “போலாமா, சினேகா?” என்று மெல்லக் கேட்டு, பைக்கில் ஏறி உட்கார்ந்தான். அவன் குரலில், ஒரு சிறு தயக்கம் இருந்தது.


“நீ உன் வண்டில வா, நான் என் வண்டில வந்துக்கிறேன்,” என்று சினேகா அலட்சியமான தொனியில் சொல்லி, தன் வெள்ளை நிற ஸ்கூட்டியை ஸ்டார்ட் செய்து, அவனுக்கு முன்னால் பறந்தாள். அவள் குரலில் திமிரும், எரிச்சலும் இருந்தன. அவள், ஸ்கூட்டியை ஒரு திறமையாக வேகத்தில் ஓட்டி, சாலையில் பறந்தாள்.

 அவன், கோபத்தை உள்ளுக்குள் அடக்கி, பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து, அவளைப் பின்தொடர்ந்தான். அவன் பைக், சாலையில் ரீங்காரத்துடன் பயணித்தது.

நகரத்தின் பரபரப்பான தெருக்களை கடந்து, அவர்கள் ஒரு பிரபலமான நகைக்கடையை அடைந்தனர். கடையின் முன்புறம், பளபளப்பான கண்ணாடி கதவுகள், தங்க நிறத்தில் மின்னும் விளம்பரப் பலகைகள், செல்வத்தின் அடையாளமாக பளிச்சிட்டன. கடையின் பெயர், “அனந்தம் ஜூவல்லர்ஸ்,” பெரிய தங்க எழுத்துக்களில், வெளியே மின்னியது. உள்ளே, ஏசியின் குளிர்ச்சி, நகைகளின் பளபளப்பு, மெல்லிய பின்னணி இசை எல்லாமே ஒரு ஆடம்பரமான சூழலை உருவாக்கியிருந்தன. 


கடையில், கல்யாணத்துக்கு தேவையான புடவைகள், நகைகள் ஆடைகள் எல்லாமே ஒரு முறைப்படுத்தப்பட்ட அழகுடன், கண்ணாடி அலமாரிகளில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. கடை ஊழியர்கள், சீருடையில், ஒரு பணிவான புன்னகையுடன் வாடிக்கையாளர்களை வரவேற்றனர்.


சினேகா, சூர்யாவை கண்டுகொள்ளாமல், நேராக கடையின் உள்ளே சென்றாள் . அவள், கடையின் நகைப் பிரிவுக்கு நேராக சென்று, ஒரு கடை ஊழியரிடம், 

“கல்யாணத்துக்கு நகைகள் பார்க்கணும். நெக்லஸ், ஆரம், கொலுசு, கம்மல் எல்லாம் லேட்டஸ்ட் டிசைன் காட்டுங்க,

” சூர்யா, அவளைப் பின்தொடர்ந்து, நகைப் பிரிவுக்கு சென்றான்.

 அவன், “சினேகா, எனக்கு ரொம்ப டைம் இல்ல. ரஞ்சித் அண்ணனோட ஆபீஸ்க்கு போகணும். சீக்கிரம் செலக்ட் பண்ணு,” .


சினேகா, அவனை கூர்மையான பார்வை பார்த்து, “உன் இஷ்டத்துக்கு நான் ஆள் இல்ல. எனக்கு எப்ப முடியுமோ, அப்பதான் நான் முடிப்பேன்,” என்று கடுமையாகச் சொன்னாள். அவள் கண்களில், எரிச்சலும வெறுப்பும் தெரிந்தன.
 அவள், சூர்யாவை ஒரு கணம் முறைத்து, திரும்பி நகைகளை பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.


சூர்யா, உள்ளுக்குள் கடுப்பானான். அவன் கைகள், கோபத்தில் இறுகின. அவன் மனதில், “இவளுக்கு என்ன ஆச்சு? என்று ஒரு கேள்வி எழுந்தது. ஆனால், அவன் முகத்தில் ஒரு அமைதியை வைத்திருந்தான்

. “சரி, நீ பாரு,” என்று மட்டும் சொல்லி, நகைப் பிரிவில் உள்ள ஒரு மெத்தையுடன் கூடிய நாற்காலியில் உட்கார்ந்தான். அவன் கண்கள், சினேகாவைப் பின்தொடர்ந்தன, 

சினேகா, பொறுமையாக, ஒவ்வொரு நகையையும் பார்த்து செலக்ட் செய்தாள். கடை ஊழியர், ஒரு மென்மையான வெல்வெட் தட்டில், தங்க நெக்லஸ்களை எடுத்து வந்து காட்டினார். சினேகா, நெக்லஸை எடுத்து, கழுத்தில் அணிந்து, கண்ணாடியில் திரும்பி பார்த்தாள். அவள், நெக்லஸை மெல்லத் தொட்டு, அதன் வேலைப்பாடுகளை உற்றுப் பார்த்தாள். அவளின் சங்கு போன்ற கழுத்து, நெக்லஸின் மினுமினுப்பில கவர்ச்சியான காட்சியை உருவாக்கியது. 


அவளின் முலைகளுக்கு இடையே, சுடிதாரின் இறுக்கத்தில் தெரிந்த ஒரு சிறிய மச்சம், சூர்யாவின் பார்வையை கவர்ந்தது. அவன், மறைமுகமாக, அவளைப் பார்த்தான், ஆனால் உடனே பார்வையை மாற்றிக் கொண்டான். 

தங்க ஆரம், கால்களுக்கு மெல்லிய தங்க கொலுசு, கம்மல்கள், இரண்டடுக்கு தோடு. ஒவ்வொரு நகையையும், அவள் கண்ணாடியில் வைத்து பார்த்து, உதடுகளில் ஒரு சிறு புன்னகையை வரவழைத்தாள். 

அவளின் அபிநயங்கள் கண்ணாடியில் திரும்பி பார்ப்பது, நகைகளை மெல்லத் தொடுவது, கைகளை உயர்த்தி நகைகளின் பளபளப்பை பார்ப்பது நாடகத்தைப் போல இருந்தன. சூர்யா, அவளைப் பார்த்தபடி, மௌனமாக உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் மனதில், அவளின் அழகு மீதான மயக்கமும், அவளின் அலட்சியத்தால் வந்த கோபமும் ஒரு சண்டையில் ஈடுபட்டன.


கடை ஊழியர், இடையில், சூர்யாவுக்கும் சினேகாவுக்கும் ஆரஞ்சு ஜூஸ் கொடுத்தனர். சினேகா, ஜூஸை ஒரு சிப்பெடுத்து, மீண்டும் நகைகளை பார்க்க ஆரம்பித்தாள். அவள், ஒரு தோடு அணிந்து, கண்ணாடியில் பார்க்கும்போது, அவளின் உதடுகள் மெல்ல அசைந்து, “இது நல்லா இருக்கு,” என்று முணுமுணுத்தாள்.

 சூர்யா, அவளைப் பார்த்து, ஒரு மெல்லிய புன்னகையை முயன்றான், ஆனால் அவள் அதை கண்டுகொள்ளவே இல்லை.


நகைப் பிரிவு முடிந்து, அவர்கள் லிஃப்டில் புடவைப் பிரிவுக்கு சென்றனர். லிஃப்டில், கூட்ட நெரிசல் இருந்தது. மக்கள், ஒருவரையொருவர் இடித்து இறுக்கமான இடத்தில் நின்றனர். அந்த நெரிசலில், தெரியாமல், சூர்யாவின் கை சினேகாவின் கையை மெல்லத் தொட்டுவிட்டது.


 சினேகா, உடனே அவனை முறைத்து, கையை வேகமாக விலக்கினாள். அவள் பார்வையில், கோபமும்,வெறுப்பும் தெரிந்தன. “என்ன பண்ற?” என்று அவள் மெல்லிய குரலில், ஆனால் கடுமையாகக் கேட்டாள். 

சூர்யாவுக்க சங்கடமாகி விட்டது. “சாரி, தெரியாம...” என்று அவன் முணுமுணுத்தான், ஆனால் சினேகா அதை கண்டுகொள்ளாமல், லிஃப்டில் இருந்து வெளியேறினாள்.


புடவைப் பிரிவில், கடை ஊழியர், விலை உயர்ந்த பட்டுப் புடவைகளை காட்டினார். ஒவ்வொரு புடவையும், ஒரு மென்மையான வெல்வெட் துணியில் மடிக்கப்பட்டு, அலமாரிகளில் அழகாக அடுக்கப்பட்டிருந்தன. சினேகா, ஒரு ஆரஞ்சு வண்ண பட்டுப் புடவையை எடுத்து, கண்ணாடியில் வைத்து பார்த்தாள். அவள், புடவையை தோளில் போட்டு, திரும்பி பார்க்கும்போது, அவளின் இடையின் ஒரு சிறு பகுதி தெரிந்தது
. 
கடையின் ஏசி இவை சூர்யாவுக்கு தலைவலி ஏற்படுத்தியது

பொறுமை இழந்த சூர்யா சீக்கிரம் வா இல்லனா, நான் போயிட்டே இருப்பேன்,” என்று கோபத்துடன் சொன்னான். அவன் குரல், சற்று உயர்ந்து, கடையில் ஒலித்தது.

சினேகா, கையில் இருந்த புடவையை அவன் மீது விசிறி அடித்து, “இதுக்கு தான் நான் வர மாட்டேன்னு சொன்னேன். எல்லாம் இந்த சுரேஷ் ஆள வந்துச்சு!” என்று கடுப்பாகக் கத்திவிட்டு, புடவையை கடை ஊழியரிடம் எறிந்து, படிக்கட்டுகளில் வேகமாக இறங்கி சென்று விட்டாள். .



கடையில் இருந்த கடை ஊழியர்கள், மற்ற வாடிக்கையாளர்கள் அனைவரும் சூர்யாவை ஒரு கணம் பார்த்தனர். அவனுக்கு, இது ஒரு பெரிய அவமானமாகி விட்டது. அவன் முகம், கோபத்தாலும், வெட்கத்தாலும் சிவந்தது. 

 அவன், உடனே கடையை விட்டு வெளியே வந்து, சினேகாவைத் தேடினான். ஆனால், அவள் ஸ்கூட்டி, கடையின் முன்புற பார்க்கிங்கில் இல்லை. அவள், ஒரு புயலைப் போல, எங்கோ பறந்து விட்டிருந்தாள்.


சூர்யா, தன் மொபைலை எடுத்து, சுரேஷுக்கு போன் செய்து, “சினேகா கோவிச்சுக்கிட்டு போயிட்டா. நான் என்ன பண்ண முடியும்? நீயே பார்த்துக்கோ,” என்று சொல்லிவிட்டு, ரஞ்சித்தின் ஆபீஸுக்கு பைக்கை ஓட்டினான். 




அவன் மனதில், சினேகாவின் அலட்சியம், அவமானம், எல்லாம் ஒரு புயலாக சுழன்றன. “இவளுக்கு என்ன ஆச்சு? ஒரு காலத்துல என் நண்பியா இருந்தவ, இப்படி நடந்துக்குறா?” என்று அவன் மனம் கேள்வி கேட்டது. 


ரஞ்சித்தின் ஆபீஸ், ஒரு மூன்று மாடி கட்டிடத்தில், நகரத்தின் மையத்தில் இருந்தது. சூர்யா, அங்கு சென்று, ரஞ்சித் சொன்ன வேலைகளை கட்சி ஆவணங்களை ஒழுங்கு செய்வது, சில ஆள்களை அழைப்பது, முக்கியமான கோப்பை தயார் செய்வது முடித்தான். ஆனால், அவன் மனம், இன்னும் சினேகாவின் நடவடிக்கைகளில் சிக்கியிருந்தது. “இவள் ஏன் இப்படி மாறினா? சுரேஷோட கல்யாணத்துக்கு எப்படி சம்மதிச்சா?” என்று அவன் மனம் கேள்விகளை எழுப்பியது. வேலைகள் முடிந்து, வீட்டுக்கு திரும்பும்போது, இரவு 10 மணி ஆகிவிட்டது. நகரத்தின் விளக்குகள், இரவின் இருளில் மின்னின, ஆனால் சூர்யாவின் மனதில் ஒரு ஆழமான இருட்டு பரவியிருந்தது.


வீட்டில், அனைவரும் அவரவர் அறைகளில் இருந்தனர். சுந்தரவல்லி, கீழ்த்தளத்தில் உள்ள ஒரு பெரிய அறையில், ஒரு பெரிய மர கட்டிலில் படுத்திருந்தாள். அவளின் அறை, தங்க நிற விளக்குகளால் ஒளிர்ந்து, செல்வத்தின் அடையாளமாக இருந்தது.

 வேதாச்சலம், ஒரு சிறிய அறையில், ஒரு செல்லாக் காசாக, ஒரு பழைய இரும்பு கட்டிலில் முடங்கியிருந்தார். அவ பழைய ரேடியோவில் மெல்லிய பாடலை கேட்டபடி, தன் கடந்த காலத்தை நினைத்து வருந்திக் கொண்டிருந்தார். 

பவி, சூர்யாவுக்காக ஒன்பது மணி வரை காத்திருந்தாள். சமையலறையில், அவள் அவனுக்கு சிக்கன் குழம்பு, சாதம், கத்தரிக்காய் பொரியல் ஆகியவற்றை ஒரு தட்டில் அழகாக அடுக்கி, மூடி வைத்திருந்தாள். 


ஆனால், ரஞ்சித், “என்னடி, இன்னும் அவனுக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கியா? போய் படு!” என்று கத்தியதும், அவள் தயங்கியபடி, அவர்களின் மாடியிலுள்ள படுக்கையறைக்கு சென்று, ரஞ்சித்துடன் படுத்தாள். பவியின் மனதில், சூர்யாவைப் பற்றிய ஒரு சிறு கவலை இருந்தது, ஆனால் ரஞ்சித்தின் கோபத்துக்கு முன், அவள் அமைதியாக இருக்க வேண்டியிருந்தது.


சூர்யா, வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோது, அமைதி அவனை வரவேற்றது. வீட்டின் தரை, அவன் காலடிகளில் மெல்ல ஒலித்தது. சமையலறையில், பவி வைத்திருந்த சாப்பாடு, தட்டில் மூடி வைக்கப்பட்டிருந்தது. தட்டின் மேல், ஒரு சிறிய காகிதத்தில், “சூர்யா, சாப்பிடு. லேட் ஆனாலும் சாப்பிடாம படுக்காத,” என்று பவியின் கையெழுத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தது. ஆனால், சூர்யாவுக்கு பசி இல்லை. அவன் மனதில், ஒரு ஆழமான வெறுமை இருந்தது.

 “தனக்கென ஒரு ஜீவன் இந்த உலகத்தில் இல்லை,” என்று அவன் மனம் வருந்தியது. எப்போதும் லேட்டாக வந்தால், அவனே எடுத்து சாப்பிடுவது வழக்கம். ஆனால், இன்று, சாப்பிடுவதற்கு கூட மனம் வரவில்லை.

அவன், தன் சிறிய அறைக்கு சென்று, ஒரு பழைய மர கட்டிலில் அப்படியே படுத்தான். அறையில் மின்விசிறி சுழன்று மெல்லிய காற்றை உருவாக்கியது. அவன் மனதில், இதுவரை பொறுத்த அவமானங்கள் சுந்தரவல்லியின் ஆதிக்கம், ரஞ்சித் மற்றும் சுரேஷின் சூழ்ச்சிகள், சினேகாவின் அலட்சியம்ஒரு புயலாக ஒன்று கூடின.

வழக்கம்போல தலைவலி வந்துவிட்டது தூக்கம் வரவில்லை வரவில்லை

இங்கு பவியின் அறையில் அவளும் தூங்கவில்லை அவளுக்கு தெரியும் காலையில் நடந்த நிகழ்வுகள் சினேகாவுடன் நடந்த நிகழ்வுகளால் சூர்யா தூங்கி இருக்க மாட்டான் என்று  அவள் எழுந்து சத்தம் வராமல்  வெளிவந்து சூரியா  இருக்கும் ரூமுக்கு அடி மீது அடிவைத்து சென்றாள்

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️ 4


நள்ளிரவின் ஆழமான அமைதி, சூர்யாவின் சிறிய அறையை முழுமையாக மூழ்கடித்திருந்தது.

மரக் கட்டில், இரவின் இருளில் ஒரு நிழலாகத் தோன்றியது, அதன் மேல் படுத்திருந்த சூர்யா மௌனமான உலகில் மூழ்கியிருந்தான்.

அறையில்மின்விசிறி, மெதுவாக  ஒலியுடன் சுழன்று  காற்றை உருவாக்கியது. சுவரில், அமுதாவின் பழைய புகைப்படம் மங்கலான மஞ்சள் விளக்கின் ஒளியில் மெல்ல மின்னியது.

அமுதாவின் கண்கள், புகைப்படத்தில் இருந்து சூர்யாவை உற்றுப் பார்ப்பது போல, அவனை ஒரு உணர்ச்சிகரமான பயணத்தில் இழுத்தன.

அவன் மனதில், சினேகாவின் அலட்சியம், சுந்தரவல்லியின் ஆதிக்கம், ரஞ்சித் மற்றும் சுரேஷின் சூழ்ச்சிகள் எல்லாம் ஒரு புயலாக சுழன்றன. அவனுக்கு, ஒரு தனிமையான உணர்வு மேலோங்கியது.

“யாரோடவாது பேசினா, கொஞ்சம் மனசு  கொஞ்சம் மாறும்?” என்று  மெல்லிய எண்ணம் அவன் மனதில் தோன்றியது.

அவன் மனதில், மதுரையில் வசிக்கும் தன் தாத்தாவின் முகம் மெதுவாக உருவானது. அமுதாவின் பெற்றோர், முத்தையாவும் சாவித்திரியும், மதுரையின்  அமைதியான புறநகரில், ஒரு எளிய நடுத்தரக் குடும்ப வாழ்க்கை வாழ்ந்தனர்.

முத்தையா, ஒரு புகழ்பெற்ற வைத்தியர், மதுரையில் உள்ள ஒரு சிறிய மருந்தகத்தில், பல ஆண்டுகளாக மக்களுக்கு சேவை செய்து வந்தார். அவரின் மருந்தகம் பழைய ஒற்றை மாடி கட்டிடத்தில், முன்புறத்தில் ஒரு மருத மரத்தின் நிழலில் அமைந்திருந்தது.

அவர், குறிப்பாக குடிசைப் பகுதிகளில் வசிக்கும் ஏழை மக்களுக்கு இலவச மருத்துவம் அளித்து, அவர்களின் மனதில் தனி இடம் பிடித்திருந்தார். அவரின் முகத்தில், எப்போதும் அமைதியான புன்னகை இருக்கும்,  அவர் கண்களில், ஒரு ஆழமான ஞானமும், அனுபவமும் மின்னும்.


சாவித்திரி, சூர்யாவின் பாட்டி,  அன்பான, எளிமையான பெண்மணி.

. சூர்யா வரும்போதெல்லாம், அவனுக்கு முறுக்கு, அதிரசம், லட்டு போன்ற பலகாரங்களை செய்து, ஒரு பெரிய தகர டப்பாவில் அடுக்கி வைப்பார். “என் பேரன் நல்லா சாப்பிடணும்,” என்று அவள் எப்போதும் சொல்வாள், அவளின் குரலில் ஆழமான பாசம் இருக்கும். சூர்யாவுக்கு, அவர்களை நினைக்கும்போது  ஆறுதலான உணர்வு எழுந்தது, அது அவனின் மனதில் ஒரு புயலாக சுழலும் எண்ணங்களை  அமைதிப்படுத்தியது.


அவன், மொபைலை எடுத்து, தாத்தாவுக்கு போன் செய்யலாமா என்று யோசித்தான். ஆனால், கடிகாரத்தைப் பார்த்தவுடன நள்ளிரவு 12:30 அவன் முடிவை மாற்றி கொண்டான். “இப்போ போன் பண்ணி தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம்,” என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டு,

மொபைலை மெத்தையில் வைத்தான். அவன், கட்டிலின் விளிம்பில் உட்கார்ந்து, தாத்தா கொடுத்து அனுப்பிய மூலிகைச் சூரணத்தை எடுத்தான்

பழைய வெள்ளி டப்பா, பல ஆண்டுகளின் பயன்பாட்டால் மங்கியிருந்தாலும், அதன் மூடியில் செதுக்கப்பட்ட மயில் வடிவம் இன்னும் அழகாக இருந்தது. டப்பாவைத் திறந்தவுடன், மூலிகைகளின் தனித்துவமான மணம் கசப்பு கலந்த ஒரு புனிதமான வாசனை அறையை நிரப்பியது.

முத்தையா, இந்த மூலிகைச் சூரணத்தை, அரிய மூலிகைகளான அசுவகந்தி, துளசி, சித்தரத்தை, வேம்பு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி, ஒரு தனித்துவமான முறையில் தயார் செய்திருந்தார். “இது உன்னோட உடம்பையும் மனசையும் உறுதியா வைக்கும், மவனே,” என்று அவர் எப்போதும் சொல்வார். அவர், சூர்யாவுக்கு இதை ஒரு கட்டளையாக விதித்திருந்தார்:

“நீ சாப்பிடுறியோ இல்லையோ, இந்த மூலிகைச் சூரணத்தை காலையில கொஞ்சம், ராத்திரி கொஞ்சம், கண்டிப்பா சாப்டே ஆகணும்.”


சூர்யா  சூரணத்தை வாயில் போட்டு, மெதுவாக மென்றான். அதன் கசப்பு, மணம், அவன் நாக்கில்  தனித்துவமான உணர்வை உருவாக்கியது. அவன், கட்டிலின் விளிம்பில், தலையைப் பிடித்தபடி, மனதில் சுழலும் எண்ணங்களுடன் அமர்ந்திருந்தான்.


அவன் மனதில், தாத்தாவின் வார்த்தைகள் எதிரொலித்தன. முத்தையா, ஒருமுறை,  அமைதியான மாலை வேளையில், மருந்தகத்தின் முற்றத்தில் உட்கார்ந்து, சூர்யாவிடம் பேசியிருந்தார். “சூர்யா, இந்த வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து, என்கூட மதுரைக்கு வா. நம்மோட சொத்து, உனக்கு உரிமையானது. இங்க இருந்து உன்னோட வாழ்க்கையை மாற்றிக்கலாம்,” என்று அவர் கெஞ்சியிருந்தார்.

அவரின் குரலில், ஒரு ஆழமான கவலை இருந்தது. ஆனால், சூர்யா, “நான் இந்த வீட்டை மீட்டெடுக்கணும், தாத்தா. அம்மாவோட சத்தியத்தை நிறைவேத்தணும்,” என்று உறுதியாகச் சொல்லியிருந்தான். அவனின் கண்களில், ஒரு தீர்மானம் எரிந்தது, ஆனால் முத்தையாவுக்கு, அது ஒரு பயத்தை உருவாக்கியது.


முத்தையாவுக்கு, சூர்யாவின் மீது அளவற்ற பாசம் இருந்தது. ஆனால், அவனது இந்த முடிவால்,  அவன் மீது சிறு கோபம் இருந்தது.

“சுந்தரவல்லி உன்னை விட மாட்டா, மவனே. அவளோட பாசம் உன்மேல இல்ல, உன்னோட பெயர்ல இருக்குற சொத்து மேல,” என்று அவர் எச்சரித்திருந்தார்.


அவர், சுந்தரவல்லியின் தந்திரங்களை நன்கு அறிந்தவர். அவள், சூர்யாவை வீட்டில் வைத்திருப்பது, அவனின் உணர்ச்சிகளைப் பயன்படுத்தி, அவனை ஒரு கைப்பாவையாக ஆக்குவதற்காக என்று முத்தையா உணர்ந்திருந்தார்

. ஆனால், சூர்யாவுக்கு, அந்த வீடு, அமுதாவின் நினைவுகளின் கோவில். அதை விட்டு வெளியேறுவது, அவனுக்கு தோல்வியை ஒப்புக்கொள்வது போல இருந்தது.


சூர்யா, ஒவ்வொரு மூன்று மாதங்களுக்கு ஒரு முறை, மதுரைக்கு சென்று, தாத்தாவையும் பாட்டியையும் பார்த்துவிட்டு, மூலிகைச் சூரணத்தை வாங்கி வருவான். அந்த பயணங்கள், அவனுக்கு ஆறுதலாக இருந்தன. ஆனால், இப்போது, இந்த நள்ளிரவில், அவன் மனதில் ஒரு தனிமை மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது.


அவன் எண்ணங்களை கலைத்து, அறையின் மரக் கதவில்  மெல்லிய தட்டல் ஒலித்தது. சூர்யா  எழுந்து சென்று கதவைத் திறந்தான். அவன், ஒரு வெள்ளை உள்பனியன்  நீல லுங்கியில் இருந்தான்.


உள்பனியன், அவனின் கட்டுடல் தேகத்தை இறுக்கமாகப் பற்றி, அவனின் தோள்களையும், மார்பையும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது. அவனின் மார்பில், மெல்லிய முடி, வியர்வையில் மின்னியது.  கைகள், உறுதியான வலிமையுடன் இருந்தது.

கதவுக்கு வெளியே, பவி நின்றிருந்தாள்.


பவி  புடவையில், இரவின் மென்மையான ஒளியில் ஒரு தேவதையைப் போல காட்சியளித்தாள். அவளின் புடவை, நாள் முழுவதும் வேலை செய்ததன் அடையாளமாக, சற்று களைந்து, அவளின் உடலை மென்மையாகப் பற்றியிருந்தது. அவளின் முந்தானை, இடுப்பில் சொருகப்பட்டு, வெண்ணை நிற இடையை மெல்ல வெளிப்படுத்தியது.

அவளின் நீளமான கூந்தல், ஒரு தளர்ந்த பின்னலாக, அவளின் இடுப்பு வரை ஆடியது.  கழுத்தில், தாலி  மின்ன கைகளில்  வெள்ளி வளையல், அவள் நகரும்போது மென்மையாக ஒலித்தது.

பவி, சூர்யாவின் உடலை ஒரு கணம் பார்த்து, உடனே தலையைத் தாழ்த்திக் கொண்டாள்.

சூர்யா, அவளின் தயக்கத்தை கவனித்தான், ஆனால் கண்டும் காணாமல், திரும்பி கட்டிலில் உட்கார்ந்தான். அவன், கைகளை மடித்து, மெத்தையில் சாய்ந்து,  மௌனத்துடன் அமர்ந்திருந்தான்.

அவனின் முகத்தில் ஆழமான கவலை இருந்தது,

பவி, மெதுவாக உள்ளே வந்து, “சாப்பிட்டியா, சூர்யா?” என்று மென்மையாகக் கேட்டாள்.

அவளின் குரலில் உண்மையான அக்கறை இருந்தது, அது அவளின் வார்த்தைகளை  ஆறுதலாக மாற்றியது.

“பசிக்கல, அண்ணி,” என்று சூர்யா, ஒரு பொய்யைச் சொன்னான். அவன் கண்கள், மூடப்பட்டிருந்தன, தலை கட்டிலின் விளிம்பில் சாய்ந்திருந்தது. அவனின் முகத்தில்,  சோர்வு தெரிந்தது, ஆனால் அவன் உதடுகள், இறுக்கமாக மூடப்பட்டிருந்தன.


“பசிக்கலன்னாலும் சாப்பிடணும், சூர்யா. எத்தனை தடவை சொல்றது?” என்று பவி, ஒரு சிறு கண்டிப்புடன் சொன்னாள்.

அவள், அவனை ஒரு கணம் பார்த்து, “தலைவலிக்குதா?” என்று கேட்டாள்.

சூர்யா, பேசாமல், மெல்ல தலையாட்டினான். அவனின் அமைதி, பவியை ஒரு கணம் தயங்க வைத்தது.


“தைலம் தடவுனியா?” என்று பவி மீண்டும் கேட்டாள்,
.
“இல்ல,” என்று சூர்யா, மீண்டும் தலையை அசைத்தான். அவனின் மௌனம், அறையை ஒரு ஆழமான அமைதியில் ஆழ்த்தியது.


பவி, ஒரு சிறு புன்னகையுடன், “ஏன், துரை? பேசினா வாயில இருக்குற முத்து கொட்டிடுமா?” என்று கேலியாகக் கேட்டாள். அவள், அவனை இயல்பாக்க முயற்சித்தாள், அவளின் குரலில்  இயல்பான அன்பு இருந்தது. ஆனால், சூர்யாவிடம் அமைதி மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது.


அறை, ஒழுக்கமாக இருந்தது. மர டேபிளில், ஒரு சிறிய புத்தக அலமாரி, சில பழைய புத்தகங்களுடன் இருந்தத , ஒரு தமிழ் இலக்கிய புத்தகம், சில ஆங்கில நாவல்கள்.

ஒரு மூலையில்,  பழைய இரும்பு பெட்டி, சூர்யாவின் சில தனிப்பட்ட பொருட்களை வைத்திருந்தது. ஜன்னல்கள், மூடப்பட்டு, அறையை  மெல்லிய இருளில் ஆழ்த்தியிருந்தன.

பவி, ஜன்னலைத் திறந்து மெல்லிய இரவு காற்றை உள்ளே அனுமதித்தாள்

காற்று, அவளின் புடவையை மெல்ல தாலாட்டியது, அவளின் இடையின் வளைவை இன்னும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது. அவளின் புடவை, வியர்வையில் மெல்ல ஈரமாகி, அவளின் உடலின் ஒவ்வொரு வளைவையும் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்தது.


பவி, தான் கொண்டு வந்திருந்த ஒரு சிறிய கண்ணாடி பாட்டிலில் இருந்த தைலத்தை எடுத்து, “வா, இதை தடவி விடுறேன்,” என்று சொல்லி, சூர்யாவின் பக்கத்தில் நின்றாள்.

அவள், தைலத்தை விரல்களில் எடுத்து, அவனின் நெற்றியில் மெதுவாகத் தேய்க்க ஆரம்பித்தாள். அவளின் விரல்கள், மென்மையாக அவனின் நெற்றியில் நகர்ந்தன. தைலத்தின் குளிர்ச்சியும், பவியின் அன்பான தொடுதலும், சூர்யாவின் மனதை இறங்கச் செய்தன. அவள், மெதுவாக அவனின் கழுத்து, தோள்கள் வரை தைலத்தை தேய்த்து,  மென்மையான மசாஜ் செய்தாள். அவளின் விரல்கள், அவனின் தோள்களில் உள்ள பதற்றத்தை மெதுவாகக் கரைத்தன.


சூர்யா, மெதுவாக கண்களைத் திறந்து, பவியைப் பார்த்தான். நாள் முழுவதும் வேலை செய்ததன் அடையாளமாக, அவளின் புடவை சற்று களைந்து, அவளின் உடலை  அழகோவியமாக வெளிப்படுத்தியது.

அவளின் புடவை, வியர்வையில் மெல்ல ஈரமாகி, அவளின் உடலின் வளைவுகளை இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்தது. அவளின் முந்தானை, இடுப்பில் சொருகப்பட்டு, அவளின் சிவந்த நிற வெண்ணெய் இடையை வெளிப்படுத்தியது.

அவளின் இடுப்பு, ஒரு சிறு மடிப்புடன், மென்மையாகவும், குழைவாகவும் இருந்தது.

தல தலவென இருந்த அவள்  வெல்வெட்ட் இடுப்பை விரலால் அழுத்தி பிடிக்க அவன் கைகள் துடித்தன

சூர்யா, கட்டிலின் விளிம்பில் உட்கார்ந்திருந்தான், பவி தரையில் நின்று, அவனுக்கு தைலத்தை தடவிக் கொண்டிருந்தாள். அவளின் வயிறு, சூர்யாவின் முகத்துக்கு எதிரே   நேர்கோட்டில் இருந்தது.

பவியின் மருதாணி இட்ட கைகள் அவன் நெற்றியில் ஊர்வலம் நடத்தின

பவியின் பெண்மை வாசனை அவளின் உடலில் இருந்து வந்த மல்லிகை மணமும், வியர்வையின் மெல்லிய வாசனையும சூர்யாவை மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது.

அவளின் முந்தானை, காற்றில் மெல்ல விலகி, அவளின்  இடையை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியது. அந்த இடுப்பு,  மடிப்புடன், மென்மையாகவும், குழைவாகவும்,  வழவழப்பாகவும் சூர்யாவின் கண்களை சுண்டி இழுத்தது.

அவன், எச்சில் விழுங்கி, அந்த இடையின் வடிவத்தை உற்றுப் பார்த்தான். அவளின் இடையின் மென்மையான தோல், இரவின் ஒளியில் மின்னியது, ஒரு பளிங்கு கல் போல.


திடீரென  மெல்லிய காற்று வீச, பவியின் புடவை மேலும் விலகி, அவளின் தொப்புளை வெளிப்படுத்தியது!!!

இதுவரை சூர்யா, பவியின் தொப்புளை இவ்வளவு அருகில், இவ்வளவு தெளிவாக பார்த்ததில்லை. அந்த தொப்புள் ஆழமான, சதைப்பற்றான குழியாக, சிவந்த நிறத்தில், அவளின் உடலுக்கு ஏற்ற வடிவில்,  கவர்ச்சியான அழகுடன் இருந்தது



அது, ஒரு பளிங்கு போல, இரவின் மெல்லிய ஒளியில் மின்னியது. அந்த தொப்புளின் வாசனை  இயல்பான, பெண்மையின் மணம் சூர்யாவை கிறங்கடித்தது. அது,  மயக்கமான மந்திரத்தைப் போல, அவனை இழுத்தது.


சூர்யாவின் உடலில்  உணர்வு தூண்டப்பட்டது. அவனின் லுங்கியில், அவனின் ஆண்மை, மெதுவாக புடைத்து,  உச்சவரம்பில் செங்குத்தாக நின்றது. அவன், உடனே பக்கத்தில் இருந்த தலையணையை எடுத்து, அதை மறைத்துக் கொண்டான்.


இந்த சந்தன தொப்புளில் நாக்கை நுழைத்து நக்கி உறிஞ்சால் எப்படி இருக்கும்!!!

அந்த எண்ணமே அவனுக்கு உணர்ச்சியை தூண்டின

அவன் மனதில்,  கலவையான உணர்ச்சிகள் பவியின் அழகு மீதான மயக்கம், அவளின் அன்பு மீதான பாசம், தன் செயல்களின் நியாயத்தைப் பற்றிய கேள்வி சுழன்றன.


காலையில் கிட்சனில் பார்த்த பிறை நிலவு தொப்புள்  இங்கு முழு நிலவாக விருந்தளித்தது
இது எதையும் அந்த தங்க தொப்புள் காரி பார்க்கவில்லை.


பவி, சற்று முன்னோக்கி குனிந்து, தைலத்தை தடவும்போது, சூர்யாவின் மூச்சுக்காற்று, மெதுவாக அவளின் தொப்புளில் பட்டது.

அவன், மெதுவாக, உதட்டை குவித்து, அந்த தொப்புள் குழியில் மெல்லிய காற்றை ஊதினான்.

பவிக்கு, ஒரு நெருடல் ஏற்பட்டது, அவளின் உடலில் ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் தோன்றியது. அவள், முதலில் அதை கவனிக்கவில்லை, ஆனால் சூர்யா, அந்த தொப்புளின் வாசனையை ஆழமாக மூச்சு வாங்கி உள்வாங்கினான். அவன், மீண்டும் ஒரு மெல்லிய காற்றை ஊதினான், இந்த முறை சற்று தைரியமாக.


பவி, தலையை கீழே தாழ்த்தி, சூர்யாவைப் பார்த்தாள். ஆனால், சூர்யா, முகத்தை சாதாரணமாக வைத்திருந்தான்,

.
பவி, தன் மனதை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு, “கவலைப்படாம தூங்கு, சூர்யா,” என்று ஆதரவாகச் சொல்லி, அவனின் தலைமுடியை மென்மையாக தடவிவிட்டு, அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.

அவளின் நடையில், அவளின் பின்புற வீணை குண்டிகள் மேலும் கீழும் அசைந்து சூர்யாவின் மோகத்தை தூண்டின

அவள், கதவை மெதுவாக மூடிவிட்டு,  அறைக்கு சென்றாள். அவளின் கால் கொலுசு, மரத்  மெல்ல ஒலித்து, இரவின் அமைதியில் கரைந்தது.


சூர்யா, கட்டிலில் சாய்ந்து, கண்களை மூடினான். அவன் மனதில், ஒரு கேள்வி எழுந்தது


“நான் செய்யுறது நியாயமா?” ஆனால், அவனின் இன்னொரு மனது, உடனே பதில் அளித்தது: “எனக்கு வேற வழி இல்ல. கள்ளம், கபடம் நிறைஞ்ச இந்த உலகத்துல, நான் மட்டும் நல்லவனா இருந்து என்ன பண்ண முடியும்? நானும் இறங்கி அடிக்கப் போறேன்.” அவன், மனதுக்குள் ஒரு திட்டத்தை வகுத்தான்.

“சுந்தரவல்லி, ரஞ்சித், சுரேஷ இவங்களுக்கு ஆள் பலம், பண பலம், அரசியல் செல்வாக்கு எல்லாம் இருக்கு. ரஞ்சித் ஒரு ஆலமரம் மாதிரி. அதை முட்டி சாய்க்க முடியாது. வெட்டி தான் சாய்க்கணும். முதல்ல, ஆணிவேர்ல இருந்து ஆரம்பிக்கணும்.”

அவன் மனதில், ஒரு தெளிவு உருவானது. “இந்த வீட்டோட ஆணிவேர் பவி. முள்ளை முள்ளால தான் எடுக்கணும்.” சூர்யா, பவியின் அன்பையும், அவளின் அழகையும் ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்த முடிவு செய்தான்.

அவன் மனதில், ஒரு குற்ற உணர்ச்சி இருந்தாலும், அவனின் இலக்கு அமுதாவின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவது, இந்த வீட்டை மீட்டெடுப்பது அதை மறைத்தது.

அவன், “பவி, உன்னோட அன்பு எனக்கு ஆறுதலா  இருக்கு. ஆனா, இந்த வீட்டை மீட்க, உன்னையும் ஒரு பகுதியா பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கு,” என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டான்.

அவன், பவியின் அன்பை, அவளின் உணர்ச்சிகளை, தந்திரமாக பயன்படுத்தி, ரஞ்சித்தின் ஆதிக்கத்தை உடைக்க முடிவு செய்தான்.


அவன், கண்களை மூடி, இரவின் அமைதியில் மூழ்கினான். அவனின் மனதில், ஒரு புதிய திட்டத்தின் விதைகள் முளைவிட ஆரம்பித்தன.


அவன் மூச்சு, மெதுவாக அமைதியடைந்தது,  அவன், அமுதாவின் புகைப்படத்தை ஒரு கணம் பார்த்து, “

அம்மா, உன்னோட சத்தியத்தை நிறைவேத்துறேன்,” என்று மனதுக்குள் உறுதி எடுத்தான்.

[Lust king 66]

படித்துவிட்டு தங்களின் கருத்துக்களை கூறவும்

[Lust king 66]

அருமையான நடை.. முக்கியமா எழுத்துப் பிழைகள் இல்லாமல்.. தொடரவும்

கண்டிப்பாக முடிந்தவரை தொடர்கிறேன்

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️ 5


நள்ளிரவின் ஆழமான இருள், பவித்ராவின் படுக்கையறையை மெல்லிய மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியிருந்தது. 


மாடியிலுள்ள அந்த பெரிய அறையில், மரக் கட்டில், மென்மையான பருத்தி படுக்கையால் மூடப்பட்டு, அமைதியான தோற்றத்தை அளித்தது. ஆனால், அந்த அமைதி, பவியின் மனதைத் தொடவில்லை. 

அவள், ரஞ்சித்தின் பக்கத்தில், உடலால் மட்டும் படுத்திருந்தாள், ஆனால் அவளின் ஆன்மா, உணர்ச்சிகரமான கடலில் அலைந்து கொண்டிருந்தது. 



 ரஞ்சித், ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தான், அவனின் மூச்சு கடினமான ஒலியாக எதிரொலித்தது. ஆனால், பவிக்கு தூக்கம் தொலைதூர கனவாகவே இருந்தது. 

அவளின் கண்கள், இரவின் இருளை ஊடுருவி, கடந்த காலத்தின் நினைவுகளில் மூழ்கின.

பவியின் குடும்பம், எளிய, நடுத்தரக் குடும்பமாக இருந்தது. அவளின் தந்தை, செல்வராஜ், அரசு பேருந்து ஓட்டுநர். அவரின் சிரிப்பு, குழந்தையின் இயல்பான மகிழ்ச்சியைப் போல இருக்கும், 
ஆனால் அவரின் கைகள், பல ஆண்டுகளின் உழைப்பால் கரடு முரடாக மாறியிருந்தன.

 பவி, சிறு வயதில், அவரின் மடியில் அமர்ந்து, அவர் சொல்லும் முல்லைப்பூவும் மயிலிறகும் கதைகளில் தொலைந்து போவாள். அவரின் குரல் இசையைப் போல, அவளின் இதயத்தை ஆறுதல்படுத்தும். 

ஆனால், அவளுக்கு பத்து வயதாகும்போது, பயங்கரமான விபத்து, அவரை அவளிடம் இருந்து பறித்து விட்டது. அந்த நாளின் நினைவு, பவியின் மனதில் கருப்பு மேகமாக, இன்னும் அழியாமல் இருந்தது.

 அவளின் தாய், கமலா, வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்மணியாக, தன் உடலை வருத்தி, பவியை படிக்க வைத்தார். கமலாவின் முகத்தில், புன்னகை இருந்தாலும், அவளின் கண்களில், மறைந்திருக்கும் வலி, பவிக்கு எப்போதும் தெரியும்.


பவி, தன் தாயின் சொல்லை தட்டியதில்லை. அவள், இயற்கையிலேயே புத்திசாலியாகவும், பேரழகியாகவும் வளர்ந்தாள். 

அவளின் முகம், மெல்லிய ஒளியைப் பிரதிபலித்தது. அவளின் கண்கள், ஆழமான கருப்பு நிறத்தில், கதையைச் சொல்வது போல மின்னின. அவளின் உதடுகள், சிவந்த நிறத்தில், சிறு புன்னகையை எப்போதும் தாங்கி நின்றன. அவளின் உடல், கவர்ச்சியான வளைவுடன், கலைப் படைப்பைப் போல இருந்தது. 

பள்ளியில், அவள் முதல் மாணவியாக, ஆசிரியர்களின் பாராட்டைப் பெற்றாள். கல்லூரியில், அவளின் திறமைகள் புதிய உயரத்தை எட்டின. அவளின் பேச்சு, இனிமையான இசையைப் போல, கேட்பவர்களை மயக்கியது.


பவிக்கு, பரதநாட்டியம் ஆன்மாவின் வெளிப்பாடாக இருந்தது. சிறு வயதில், கோவில்களில் நடக்கும் நிகழ்ச்சிகளைப் பார்த்து, அவள் அதன் மீது காதல் கொண்டாள். உள்ளூர் ஆசிரியரிடம் பயிற்சி பெற்று, அவள் அதை முறையாக கற்றுக் கொண்டாள். அவள் ஆடும்போது, அவளின் நீண்ட கைகள், மென்மையான இடை, உறுதியான கால்கள், இசையுடன் இணைந்து, மயக்கும் காட்சியை உருவாக்கின. 

அவளின் அபிநயங்கள், உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதில் தனித்துவமான ஆழத்தைக் கொண்டிருந்தன. அவள் ஆடும்போது, அவளின் கண்கள், கதையைச் சொல்ல, அவளின் இடையின் வளைவு, மெல்லிய தோல், கவர்ச்சியான அழகை உருவாக்கியது. 

பார்ப்பவர்கள், அவளின் நடனத்தில் மூழ்கி, அவளின் உலகில் தொலைந்து போவார்கள். அவள் ஆடும்போது, அவளின் இதயம், சுதந்திரமான பறவையாகப் பறந்தது.

கல்லூரியில், பவிக்கு காதல் கடிதங்கள் மழையாகப் பொழிந்தன. அழகான ஆண் நண்பர்கள், அவளின் பின்னால் அலைந்து, தங்கள் காதலை வெளிப்படுத்தினர். ஆனால், பவி, அவைகளை மெல்லிய புன்னகையுடன் ஒதுக்கி, தன் படிப்பில் மூழ்கினாள். 

அவளின் லட்சியம், கல்லூரி பேராசிரியராக ஆவது, தன் தாயின் கஷ்டங்களுக்கு முடிவு கட்டுவது. அவள், சுதந்திரமான, உறுதியான வாழ்க்கையை கனவு கண்டாள், 

ஆனால், ஒரு திருமண நிகழ்ச்சியில், ரஞ்சித்தின் கண்கள், பவியை கண்டது. அந்த நிகழ்ச்சியில், பவி, பச்சை நிற பட்டு புடவையில், மயிலைப் போல சுதந்திரமாக திரிந்து கொண்டிருந்தாள். அவளின் சிரிப்பு, மணியின் ஒலியைப் போல, இனிமையாக ஒலித்தது. 

அவளின் நடை, ஆற்றின் ஓட்டத்தைப் போல, மென்மையாகவும், கவர்ச்சியாகவும் இருந்தது. ரஞ்சித், அவளின் அழகில் மயங்கி, தன் தாய் சுந்தரவல்லியிடம், “இந்தப் பெண்ணை எனக்கு கல்யாணம் செய்து வை, அம்மா,” என்று உறுதியாகச் சொன்னான். 

அவனின் கண்களில், ஆர்வம், மின்னின.
சுந்தரவல்லி, பவியைப் பற்றி விசாரித்தாள். பவியின் குடும்பம், நடுத்தரக் குடும்பம், பெரிய சொந்தங்கள் இல்லாதது, தாயின் அரவணைப்பில் வளர்ந்தவள் என்று தெரிந்தது. 

“இவள், நம்ம வீட்டுக்கு அடங்கி வாழ்வாள்,” என்று சுந்தரவல்லி முடிவு செய்து, திருமணத்தை முன்னெடுத்தாள். 

.
பவியின் தாய், கமலா, இந்த திருமணத்துக்கு சம்மதித்தார். அவளுக்கு, தன் காலத்துக்குப் பிறகு பவியின் எதிர்காலம் பயத்தை உருவாக்கியது. ரஞ்சித்தின் குடும்பம், செல்வந்தர்கள், பவிக்கு பாதுகாப்பான வாழ்க்கையை அளிக்கும் என்று அவள் நம்பினார். 

ஆனால், பவியின் இதயம், இந்த முடிவை எதிர்த்து கத்தியது. “என் கனவுகளை, என் லட்சியத்தை, இப்படி சம்மதமில்லா திருமணத்தில் புதைச்சுட்டாங்களே,” என்று அவள் மனம் அழுதது. 

அவளின் கண்கள் கோபத்துடன் கலங்கின. ஆனால், தன் தாயின் முடிவை மறுக்க முடியாமல், அவள் திருமணத்துக்கு ஒப்புக் கொண்டாள். 

அந்த நாள், அவளின் இதயத்தில் காயமாக மாறியது.


திருமணத்துக்குப் பிறகு, பவியின் வாழ்க்கை, ஆரம்பத்தில் மெல்லிய நம்பிக்கையுடன் சென்றது. ரஞ்சித், அவளின் அழகில் மயங்கி, அவளுடன் நெருக்கமாக இருந்தான். அவர்களின் கட்டில் வாழ்க்கை, ஆர்வமான தொடக்கத்துடன், இனிமையான இசையைப் போல இருந்தது. பவி, கருவுற்று, சௌமியாவை பெற்றெடுத்தாள். சௌமியாவின் பிறப்பு, பவியின் இதயத்தில் புதிய ஒளியை ஏற்றியது. 

அவளின் சிறிய கைகள், மென்மையான முகம், அவளுக்கு புதிய மகிழ்ச்சி அளித்தன. “என் மகளுக்கு, நான் சுதந்திரமான வாழ்க்கையை கொடுப்பேன்,” என்று அவள் மனதுக்குள் உறுதி எடுத்தாள்.


ஆனால், “ஆசை அறுபது நாள், மோகம் முப்பது நாள்,” என்ற பழமொழி, பவியின் வாழ்க்கையில் உண்மையானது. ரஞ்சித்தின் மோகம், பவியிடம் இருந்து மெதுவாக விலகியது.

 அவன், மலர்களுக்கு மலர்கள் தாவும் வண்டாக மாறினான். வெவ்வேறு பெண்களுடன் உறவு வைத்து, இரவுகளை வெளியே கழித்தான்.

 பவிக்கு, இது கூர்மையான கத்தியைப் போல மனதில் குத்தியது. அவள்,  

ஒரு முறை, ரஞ்சித்திடம் நியாயம் கேட்டாள். “ஏன் இப்படி பண்றீங்க? 
உங்களுக்கு நான் என்ன குறை வச்சேன்?” 
என்று அவள், கண்ணீருடன், உடைந்த இதயத்துடன் கேட்டாள். 


ஆனால், ரஞ்சித், “உன் வேலையை மட்டும் பாரு, பவி. என்னைய கேள்வி கேக்குறியா? கொன்னுடுவேன், 

ராஸ்கல்!” 


என்று கத்தி, அவளை மிரட்டலுடன் அடக்கினான். அவனின் வார்த்தைகள், அவளின் இதயத்தில் விஷமாகப் பரவியது.


பவி, சுந்தரவல்லியிடம் புகார் செய்தாள், ஆனால் சுந்தரவல்லி, “ஆம்பளைங்க அப்படித்தான் இருப்பாங்க. நீ தான் அட்ஜஸ்ட் பண்ணி போகணும்,” என்று கல் மனதுடன் பதில் அளித்தாள். 

அந்த வார்த்தைகள், பவியின் நம்பிக்கையை உடைத்தன. அவளின் கல்லூரி பேராசிரியர் கனவு, பரதநாட்டிய அரங்கேற்ற ஆசை எல்லாம் மங்கலான நினைவாக மறைந்தன.

 அவள், தன் மகள் சௌமியாவுக்காக மட்டுமே வாழ்ந்தாள். தன் தாய், கமலாவுக்கு, இந்த விஷயங்கள் தெரிந்தால், அவள் மரண வேதனை அடைவாள் என்று, பவி தன் வலியை மறைத்து,  


 பத்தினியாக, கற்புடன், ஒழுக்கமாக வாழ்ந்து வந்தாள். அவளின் இதயம், கூண்டில் அடைபட்ட பறவையைப் போல, சுதந்திரத்துக்காக ஏங்கியது.
இந்த வீட்டில், சௌமியாவுக்கு அடுத்து, பவிக்கு சொந்தம் என்று இருந்தால், அது சூர்யா மீது மட்டுமே. 

இந்த வீட்டுக்கு வந்த நாளில் இருந்து, அவள் அவனை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவனின் கண்களில், மறைந்திருக்கும் வலி, அவளுக்கு புரிந்தது. 


ரஞ்சித், சுரேஷ், சுந்தரவல்லி ஆளாளுக்கு சூர்யாவை அவமானப்படுத்துவதும், அவனுக்கு வேலைகளை உத்தரவிடுவதும், பவியின் இதயத்தை குத்தியது.

 அவள், முடிந்தவரை, அவனுக்கு ஆறுதலாக இருக்க முயன்றாள். அவனுக்கு சாப்பாடு வைப்பது, அவனின் தலைவலிக்கு தைலம் தடவுவது இவை எல்லாம், அவளின் இயல்பான அன்பின் வெளிப்பாடுகள். 

அவள், சூர்யாவின் மௌனத்தை, அவனின் மனதில் எரியும் தீயை, உணர்ந்தாள். இவைகளை எண்ணிக் கொண்டே, பவி, மெதுவாக தூங்கிப் போனாள். அவளின் கண்கள், கண்ணீரில் ஈரமாக, ஆழமான உறக்கத்தில் மூழ்கின.


மறுநாள் காலை, பவி, அதிகாலையில், சூரிய ஒளி அறையைத் தொடும் முன்பே எழுந்தாள். அவள், எளிய நீல புடவையை அணிந்து, சமையலறையில் வேலைகளை முடித்து, சௌமியாவுக்கு காலை உணவு தயார் செய்து, அவளை பள்ளிக்கு அனுப்பி வைத்தாள். 

சௌமியா, பச்சை நிற பள்ளி சீருடையில், சிறு புன்னகையுடன், “அம்மா, நான் போய்ட்டு வரேன்,” என்று சொல்லி, பள்ளி வேனில் ஏறினாள். 


பவி, அவளை பார்த்து, ஆழமான பாசத்துடன் புன்னகைத்து, திரும்பி வீட்டு வேலைகளை கவனிக்க ஆரம்பித்தாள். அவளின் இதயம், சௌமியாவின் சிரிப்பில் கணம் இலகுவானது.



அவள், தோட்டத்தில் உள்ள செவ்வந்தி, மல்லிகை செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றி, அவைகளின் மணத்தை ஆழமாக உள்வாங்கினாள். மல்லிகைப் பூ, அவள் அதை மெதுவாக எடுத்து, தன் கூந்தலில் சூடினாள். 


சமையலறையில், மதிய உணவுக்கு தயாரிப்புகளை செய்து ஒழுங்கான வேகத்தில் வேலைகளை முடித்தாள். 


காலை 9 மணியளவில், அவள், எளிய சாப்பாட்டை சாதம், கத்தரிக்காய் குழம்பு, உருளைக்கிழங்கு பொரியல் எடுத்து, சமையலறையில் உள்ள சிறிய மர மேசையில் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டாள். 

இதற்கிடையில், சூர்யா, தன் அடுத்த கட்ட நகர்வை தொடங்க முடிவு செய்தான். அவனுக்கு தெரியும், பவி புத்திசாலி, என்று


 அவளை தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தால், ரஞ்சித் மற்றும் சுந்தரவல்லியின் ஆதிக்கத்தை உடைத்து, இந்த வீட்டின் சொத்துக்களை மீட்டுவிட முடியும் என்று அவன் உறுதியாக நம்பினான். 

அவன், பவியின் அன்பை, அவளின் உணர்ச்சிகளை, தந்திரமாக பயன்படுத்த திட்டமிட்டான். அவனின் இதயத்தில், குற்ற உணர்ச்சி இருந்தாலும்,

 அவனின் இலக்கு அமுதாவின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவது அதை மறைத்தது.


சூர்யா, சமையலறைக்கு வந்தான், வெள்ளை சட்டையும், கருப்பு பேன்ட்டும் அணிந்து,   

 பவி, அவனுக்கு தட்டில் சாதம், குழம்பு, பொரியல் பரிமாறினாள். “சாப்பிடு, சூர்யா. இன்னிக்கு கத்தரிக்காய் குழம்பு நல்லா வந்திருக்கு,” என்று அவள், மெல்லிய புன்னகையுடன் சொன்னாள். 

அவளின் குரலில், இயல்பான அன்பு இருந்தது,

பேசிக் கொண்டே, சமையலறையில் மெதுவடை செய்ய ஆரம்பித்தாள். சுந்தரவல்லி, “மெதுவடை சுடு,” என்று உத்தரவிட்டிருந்தாள், அதனால் பவி, வாணலியில் எண்ணெய் ஊற்றி, மாவை உருண்டைகளாக உருட்டி, வடைகளை சுட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.


சூர்யா, மேசையில் உட்கார்ந்து, சாப்பிடுவது போல, பவியை உச்சி முதல் பாதம் வரை ரசித்தான். அவளின் நீல புடவை, அவளின் உடலை இறுக்கமாகப் பற்றி, அவளின் வளைவுகளை தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது. 

அவள், வாணலியில் வடைகளை போட்டு எடுக்கும் போது, அவளின் இடையின் மெல்லிய வளைவு, முந்தானையின் இடைவெளியில் தெரிந்தது. அவளின் கைகள், திறமையுடன், வடைகளை திருப்பி எடுத்தன. 


அவளின் கூந்தல், தளர்ந்த பின்னலாக, அவளின் இடுப்பு வரை ஆடியது, அதில் சூடிய மல்லிகைப் பூ, மெல்லிய மணத்தை அளித்தது. சூர்யா, அவளின் ஒவ்வொரு அசைவையும், மயக்கமான பார்வையுடன் பார்த்தான்,

 அவனின் இதயம், கலவையான உணர்ச்சிகளுடன் துடித்தது.
வீட்டில், மற்றவர்கள் அனைவரும் வெளியே சென்றிருந்தனர். ரஞ்சித், கட்சி மீட்டிங்கிற்கு சென்றிருந்தான்,. சுரேஷ், சந்திப்புக்காக வெளியூர் சென்றிருந்தான். 

வேதாச்சலம், தன் சிறிய அறையில், பழைய புத்தகத்தை படித்துக் கொண்டிருந்தார், அவரின் மௌனம், தனிமையின் அடையாளமாக இருந்தது. சுந்தரவல்லி, தன் பெரிய அறையில், பழைய ரேடியோவில் கே. பி. சுந்தராம்பாளின் பாடல்களை கேட்டுக் கொண்டு, படுத்திருந்தாள். அவளின் அறையில் இருந்து வரும் மெல்லிய இசை, வீட்டின் அமைதியை மேலும் ஆழமாக்கியது.


பவி, வாணலியில் வடையை எடுக்க முயன்றபோது, தெரியாமல், சூடான எண்ணெய் இரண்டு துளிகள், அவளின் இடுப்பில், தொப்புளுக்கு பக்கத்தில் பட்டுவிட்டன. 

அவள், “ஆ!” என்று மெல்லிய, ஆனால் ஆழமான கத்தலுடன் துடித்து,, இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

 அவளின் முகத்தில், வலியின் நிழல் தோன்றியது, அவளின் கண்கள், திடீர் கண்ணீரில் கலங்கின. 

சூர்யா, உடனே எழுந்து, “என்ன ஆச்சு, அண்ணி?” என்று கேட்டான். 

அவன், அவளுக்கு அருகில் சென்று, “என்ன ஆச்சு? எண்ணெய் தெறிச்சுதா?” என்று மீண்டும் கேட்டான். 

அவனின் குரலில், உண்மையான அக்கறை இருந்தது, ஆனால் அவனின் கண்கள், மறைமுகமான ஆர்வத்துடன் அவளைப் பார்த்தன.


பவி, வலியை அடக்க முயன்று, “வடை சுட்டப்போ, எண்ணெய் தெறிச்சு என்மேல பட்டுடுச்சு,” என்று மெல்லச் சொன்னாள்..


“எங்க, அண்ணி?” என்று சூர்யா, கேட்டான், ஆனால் அவனின் மனதில், திட்டம் மெதுவாக வேலை செய்ய ஆரம்பித்தது.


பவி தயங்கினாள். அவளின் கண்கள், பதற்றத்துடன் கலங்கின, அவளின் இதயம், குழப்பத்துடன் துடித்தது. “இல்ல, பரவால்ல, நான் பாத்துக்குறேன்,” என்று அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள், 

அவளின் கைகள், இடுப்பை மெதுவாகப் பற்றி, வலியை மறைக்க முயன்றன.



சூர்யா, அவளின் கலங்கிய கண்களைப் பார்த்து, “அண்ணி, பரவால்ல. ஆபத்துக்கு பாவம் இல்ல. எங்கன்னு சொல்லுங்க,” என்று அவளை ஆறுதல்படுத்தினான். அவன் குரலில், உண்மையான அன்பு இருந்தது, 



பவி, தலையைத் தாழ்த்தி தயங்கினாள். பின்னர், மெதுவாக குனிந்து, தன் புடவையை லேசாக விலக்கி, 

“இங்க...” என்று சொல்லி, தன் இடுப்பை காட்டினாள். அவளின் வழவழப்பான, வெண்ணை இடுப்பு, சமையலறையின் ஒளியில் மின்னியது.

 அந்த இடுப்பில், தொப்புளுக்கு பக்கத்தில், இரண்டு சிறிய எண்ணெய் துளிகள் பட்டு, அந்த இடம் சிவந்து, மெல்லிய எரிச்சலை உருவாக்கியிருந்தது. 

அவளின் தொப்புள், பகுதியாக தெரிந்து, ஆழமான, கவர்ச்சியான குழியாக மின்னியது, சூர்யா, அவளின் இடுப்பை உற்றுப் பார்த்தான். அவனின் கண்கள், அந்த வழவழப்பான தோலில், சிவந்த பகுதியில், தொப்புளில் தங்கின. அவனின் இதயம் துடித்தது, அவனின் மனதில், திட்டம் மெதுவாக வளர்ந்தது. 


அவன், தன் கையை கழுவி, “அண்ணி, தண்ணி வச்சா சரியாயிடும்,” என்று சொல்லி, அருகில் இருந்த குழாயைத் திறந்து, சிறிய கிண்ணத்தில் தண்ணீர் எடுத்தான்.


பவி, அவனிடம் இருந்து கிண்ணத்தை வாங்கி, மெதுவாக, எண்ணெய் பட்ட இடத்தில் தண்ணீரைத் தடவினாள்.


 ஆனால், எரிச்சல் இன்னும் அதிகமானது. அவள், மெல்லிய வலியில் முகத்தை சுருக்கி, “இல்ல, இன்னும் எரியுது,” என்று மெதுவாகச் சொன்னாள். 

சூர்யா, யோசித்து, அவளின் தளதள இடுப்பையும், பகுதியாக தெரிந்த தொப்புளையும் பார்த்தபடி, 

“அண்ணி, எண்ணெய் பட்ட இடத்துல எச்சில் பட்டா, எரிச்சல் குறையும்,” என்று சொன்னான்.


. “இது பழைய மருத்துவ முறை. நீங்களே தடவிக்கலாம், இல்லனா... நான் உதவி பண்ணவா?” என்று அவன் மெதுவாக கேட்டான், 
அவனின் குரலில் மெல்லிய தயக்கம் இருந்தது, ஆனால் அவனின் மனதில், தந்திரமான திட்டம் முழு வேகத்தில் வேலை செய்தது.



பவி, அவனை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தாள். “என்ன சொல்ற, சூர்யா?” என்று அவள், தயக்கமான, குரலில் கேட்டாள்.

 அவளின் மனதில், புயல் எழுந்தது சூர்யாவின் மீது அவளுக்கு ஆழமான நம்பிக்கை இருந்தது, ஆனால் இந்த சூழ்நிலை, அவளின் இதயத்தில் அச்சத்தை உருவாக்கியது. 


அவளின் கண்கள், குழப்பத்துடன் கலங்கின, அவளின் இதயம், முடிவெடுக்க முடியாமல் தவித்தது.
சூர்யா, அவளின் தயக்கத்தை உணர்ந்து, “சரி, அண்ணி. நீங்க பயப்படுறீங்கன்னா, விடுங்க. ஆனா, இந்த எரிச்சல் அதிகமாச்சுன்னா, கஷ்டமா இருக்கும்,” என்று சொல்லி, மீண்டும் மேசையில் உட்கார்ந்து, சாப்பிடுவது போல நடித்தான். 


அவன், பவியின் உணர்ச்சிகளை, அவளின் அன்பை, அவளின் பலவீனங்களை, தன் இலக்கை அடைய ஆயுதமாக பயன்படுத்த முடிவு செய்தான். அவனின் இதயம், குற்ற உணர்ச்சியுடன் துடித்தாலும், :) அவனின் மனம், “முல்லைய முள்ளால தான் எடுக்கணும்,” என்று உறுதியாக இருந்தது.


பவி, தன் புடவையை மீண்டும் இறுக்கி, “இல்ல, நான் பாத்துக்குறேன்,” என்று மெதுவாகச் சொன்னாள்.

[Lust king 66]

படித்துவிட்டு  கருத்தை கூறவும்

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️ 6


சமையலறையின் புழுக்கமான வெப்பம் பவித்ராவின் உடலை மெல்லிய வியர்வை முத்துக்களால் மூடியிருந்தது அவை அவளின் வழுவழுப்பான மாநிற தோலில் ஒளிர்ந்தன.

 அவளின் நீல புடவை உடலை இறுக்கமாகப் பற்றி அவளின் மென்மையான வளைவுகளை காட்டின


 புடவையின் முந்தானை அவளின் இடுப்புக்கு மேல் சற்று விலகி வயிற்றின் மென்மையான மடிப்புகளை பளிங்கு சிலையைப் போல வெளிப்படுத்தியது. 

அவளின் கூந்தல் தளர்ந்த பின்னலாக மல்லிகைப் பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு இடுப்பு வரை ஆடி மணத்தை வெளியிட்டது. 


 கழுத்தில் தாலியின் மெல்லிய மஞ்சள் நூல் சிறிய தங்க மணியுடன் அவள் நகரும்போது மென்மையாக ஒலித்தது. 

சமையலறையில் வாணலியில் எண்ணெய் சூடாகி மெதுவடைகள் பொரியும் “ச்சி... ச்சி...” என்ற சத்தம் இயல்பான பின்னணியில் கேடடது. 

ஆனால் இந்த இயல்பு பவியின் மனதைத் தொடவில்லை. அவளின் இதயம் புயலில் சிக்கியிருந்தது பயம் தயக்கம் ஆகியவற்றின் கலவையில் துடித்தது.


சூர்யாவின் வார்த்தைகள் “எச்சில் பட்ட இடத்தில நேரடியாக வாய் வச்சு எச்சில் வைத்து விட்டா சரியாயிடும் ” அவளின் மனதில் மின்னலாகத் தாக்கியது. 

அவள் தலையைத் தாழ்த்தி மௌனமாக நின்றாள். 

அவளின் ஆழமான கருப்பு கண்கள் கலங்கிய கடலைப் போல உணர்ச்சிகளின் அலைகளில் ஆடின. 
அவளின் உதடுகள் ஸ்ட்ராபெரி நிறத்தில் மெல்லிய நடுக்கத்துடன் துடித்தன.


 “என்ன சொல்ற சூர்யா?” என்று அவள் நடுக்கமான மென்மையான குரலில் கேட்டது

 அவளின் கைகள் மேடையை இறுக்கமாகப் பற்றி ஆதரவைத் தேடின.


சூர்யா அவளின் தயக்கத்தை உணர்ந்து தன் திட்டத்தை மெதுவாக ஆனால் உறுதியாக முன்னெடுத்தான். 


அவனின் வெள்ளை சட்டை அவனின் கட்டுடல் தேகத்தை இறுக்கமாகப் பற்றி அகன்ற தோள்களையும் உறுதியான மார்பையும் வெளிப்படுத்தியது. 

அவனின் முகத்தில் அப்பாவித்தனமும் ஆனால் கண்கள் தந்திரமான மின்னலுடன் பவியை உற்றுப் பார்த்தன. 

உங்களுக்கு உதவ யாரும் இல்லை 

இது செஞ்சது உங்களுக்கு வலி குறையும்

“அண்ணி இப்போ ரஞ்சித் அண்ணனும் வீட்ல இல்ல. வேற யாரு? தோட்டக்கார முத்து? அது தப்பு. பேசாம சுந்தரவல்லி அவங்ககிட்ட கேப்போமா?” என்று அவன் விஷமமான தொனியில் கேட்டான். 

அவன் வேண்டுமென்றே இதைச் சொன்னான் பவிக்கு சுந்தரவல்லியின் மீது ஆழமான வெறுப்பு இருப்பது அவனுக்கு தெரியும். சுந்தரவல்லியின் கல் மனம் அவளின் அலட்சியமான வார்த்தைகள் “ஆம்பளைங்க அப்படித்தான் இருப்பாங்க” பவியின் இதயத்தில் பல காயங்களை விட்டிருந்தன.


“அவங்க வேண்டாம் ” என்று பவி உடனடியாக உறுதியான குரலில் சொன்னாள். அவளின் கண்களில் மறைந்திருக்கும் வலி மின்னியது.

 சுந்தரவல்லியின் பெயர் அவளின் மனதில் பழைய காயத்தை ரஞ்சித்தின் துரோகத்தை அவள் ஆதரித்தது அவளின் மிரட்டல்கள் தொட்டது
.
“அப்ப யாரு தான் எச்சில் வைப்பாங்க இதுக்கு? என்னதான் வழி?” என்று சூர்யா அப்பாவியான தொனியில் கேட்டான். 

அவன் அவளின் மனதில் குழப்பத்தை உருவாக்க விரும்பினான் அவளை ஒரு முடிவுக்கு தள்ள விரும்பினான். 

அவனின் கண்கள் அவளின் கலங்கிய முகத்தை அவளின் நடுக்கமான கைகளை ஆழமான பார்வையுடன் ஆராய்ந்தன. அவன் அவளின் பலவீனமான தருணத்தை வாய்ப்பாகப் பார்த்தான்.



பவிக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. அவளின் மனம் இருட்டு குகையில் தவித்தது ஒளியைத் தேடி அலைந்தது. அவளின் கண்களில் மெல்லிய கண்ணீர் முத்து உருவாகி கன்னத்தை மெதுவாகத் தொட்டு புடவையின் மேல் சிறு ஈரமாகப் பரவியது. 

அந்த கண்ணீர் அவளின் தயக்கத்தையும் வலியையும் வெளிப்படுத்தியது. 

“ஆபத்துக்கு பாவம் இல்ல அண்ணி ” என்று சூர்யா மெல்லிய தயக்கத்துடன் “நான் எச்சில் வைத்து விடுறேன் ” என்று சொன்னான். அவனின் குரலில் உண்மையான அக்கறை இருந்தது ஆனால் அவனின் மனதில் தந்திரமான திட்டம் முழு வேகத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தது. 

அவன் பவியின் உணர்ச்சிகளை அவளின் நம்பிக்கையை ஆயுதமாக பயன்படுத்த முடிவு செய்தான்.


பவி அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். “நீ எப்படி சூர்யா?” என்று அவள் நடுக்கமான உடைந்த குரலில் கேட்டாள். அவளின் கண்கள் பயத்துடன் கலங்கின அவளின் கைகள் மேடையை இறுக்கமாகப் பற்றி ஆதரவைத் தேடின அவளின் மூச்சு மெல்லிய நடுக்கத்துடன் வெளியேறியது.


“அண்ணி என் மனசுல எந்த கெட்ட எண்ணமும் இல்ல. உங்க மனசுல ஏதாவது இருக்கா?” என்று சூர்யா சவாலுடன் ஆழமான பார்வையுடன் கேட்டான். அவன் அவளின் உணர்ச்சிகளைத் தூண்ட விரும்பினான் அவளின் தயக்கத்தை உடைக்க விரும்பினான். அவனின் கண்கள் அவளின் கலங்கிய கண்களை அவளின் நடுக்கமான உதடுகளை ஆர்வத்துடன் பார்த்தன.


“இல்ல ” என்று பவி தலையை மெதுவாக ஆட்டி மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்

பவித்ரா கண்கள் சூர்யாவை உற்றுப் பார்த்தன அவனின் முகத்தில் நம்பிக்கையைத் தேடின.


“அப்புறம் என்ன அண்ணி?” என்று சூர்யா மென்மையான குரலில் கேட்டான்.

 அவன் அவளுக்கு நெருக்கமாக நகர்ந்து சட்டென்று அவளின் முன் முட்டி போட்டான். பவி இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. அவளின் இதயம் மின்னலாகத் துடித்தது அவளின் உடல் திடீர் பதற்றத்தில் நடுங்கியது. 
அவள் சமையலறையில் இருந்து ஓட முயற்சி செய்தால்

அவள் சுதாரிப்பதற்குள் சூர்யா அவளின் வழுவழுப்பான அல்வா போன்ற இடுப்பில் எண்ணெய் பட்ட சிவந்த இடத்தில் தன் நாக்கின் நுனியை மெதுவாகப் பதித்து மெல்லிய எச்சிலை வைத்தான். 

அவனின் மூச்சு அவளின் தோலில் சூடான காற்றாகப் பட்டது


பவி மின்சாரம் தாக்கியது போல துடித்தாள். இதற்கு முன் அவளின் வாழ்நாளில் இப்படி உணர்வு எழுந்ததில்லை.

 அவளின் உடல் புதிய தீண்டப்படாத உணர்ச்சியில் நடுங்கியது மலரின் இதழ் முதல் முறையாக தொடப்பட்டது போல. 

அவள் உடனே அவனின் தலையைத் தொட்டு அவனைத் தள்ள முயன்றாள் ஆனால் அவளின் கைகள் மெல்லிய நடுக்கத்துடன் பலவீனமாக இருந்தன. “சூர்யா... வேணாம்...” என்று அவள் உடைந்த குரலில் கெஞ்சினாள்


    ஆனால் அவளின் குரல் பலவீனமான ஒலித்தது. அவள் சமையலறை மேடையில் ஒட்டி நின்றாள் அவளின் முதுகு குளிர்ந்த மேடையைத் தொட்டு குளிர்ந்த உணர்வை உருவாக்கியது அவளின் உடலில் எரியும் சூட்டுக்கு முரணாக.



சூர்யா அவளின் கைகளை மெதுவாகப் பிடித்து “அண்ணி இது மருத்துவ முத்தம் மாதிரி மருத்துவ செயல் தான். இதுல எதுவும் தப்பான எண்ணம் இல்ல ” என்று சொல்லி அவளின் கைகளை விடுவித்து தன் இரண்டு கரங்களையும் மேடையின் இரு பக்கங்களில் வைத்து பவியை திரும்பவிடாமல் பூட்டினான். 


அவனின் கைகள் மேடையை இறுக்கமாகப் பற்றி கூண்டை உருவாக்கின பவியை அதற்குள் அடைத்தன. அவன் அவளின் சிவந்த தளதள இடுப்பில் மீண்டும் தன் நாக்கைப் பதித்து மெதுவாக நக்க ஆரம்பித்தான். 

ஆரம்பத்தில் எண்ணெய் பட்ட இடத்தில் மட்டும் மென்மையான தொடுதலுடன் நக்கியவன் பின்னர் அந்த இடத்தைச் சுற்றியுள்ள மென்மையான வழவழுப்பான தோலிலும் நக்க ஆரம்பித்தான். அவனின் நாக்கு கத்தியைப் போல மெதுவாக சுழன்றது

அவன் நக்கும் சத்தம் “சப்... சப்...” என்று சமையலறையில் மெல்லிய எதிரொலியாக வாணலியின் சத்தத்துடன் கலந்தது.

“ஸ்ஸ்ஸா “ வேண்டாம் அவள் மறுத்தால்


 அவனின் மூச்சு அவளின் இடுப்பில் சூடான காற்றாகப் பட்டு அவளின் உணர்ச்சிகளை மேலும் தூண்டியது.


பவி அவனின் நாக்கின் வீரியத்தைத் தாங்க முடியாமல் நெளிந்தாள். இடுப்பு மெல்லிய துடிப்புடன் அவனின் தொடுதலுக்கு பதிலளித்தது. அவள் தன் கைகளை மேலே தூக்கி அவனைத் தொடாமல் மேடையை இறுக்கமாகப் பற்றினாள். 

அவளின் விரல்கள் மேடையின் விளிம்பை அழுத்தின. கண்கள் மூடிக்கொண்டு உருகும் நிலையில் இருந்தாள் அவளின் உதடுகள் மெல்லிய முனகலுடன் துடித்தன.

 அவளின் உடலில் வியர்வை முத்துக்களாக சுரந்து அவளின் கழுத்து மார்பு இடுப்பு வழியாக மெதுவாக வழிந்தன புடவையில் ஈரமான புள்ளிகளை உருவாக்கின.

 அவளின் தொடைகளுக்கு நடுவே மெல்லிய பிசுபிசுப்பு உருவாகி அவளின் உடலை புதிய உணர்ச்சியில் மூழ்கடித்தது. 
பவித்ரா இடுப்பு தொப்புள் சதைகள் துடிப்புடன் இன்ப வேதனையில் நடுங்கின. அவள் தன் வயிற்றை மெதுவாக உள்நோக்கி இழுத்து நடுக்கத்துடன் நின்றாள் அவளின் உடல் இசைக் கருவியைப் போல அவனின் தொடுதலுக்கு பதிலளித்தது.


அவன் அவ்வப்போது அவளின் இடுப்பு சதைகளை பற்களால் கல்வி உறிஞ்சினான். கைகளால் பின்புறம் முதுகையும் பஞ்சு போன்ற குண்டிகளையும் லேசாக தடவிக் கொண்டு மேலிருந்து கீழாக இடம் இருந்து வளமாக அவளின் இடுப்பில் ஊர்வலம் வந்தான்.

சூர்யா இந்த வாய்ப்பை முழுமையாகப் பயன்படுத்தினான். அவன் அவளின் தொப்புளை நோக்கி மெதுவாக நகர்ந்தான்.

 அவனின் நாக்கு தொப்புளிள் பட்டும் படாமல் மெல்லிய தொடுதலுடன் அவளை சுக வேதனையில் தத்தளிக்க வைத்தது. 

“ஸ்ஸ்ஸா ஹான்” அவள் அவளையும் அறியாமல் முனங்கினால்

அவன் அவளின். தொப்புளைச் சுற்றி மெல்லிய வட்டமாக தன் நாக்கை சுழற்றினான் . அவனின் மூச்சு அவளின் தோலில் சூடான காற்றாகப் பட்டு அவளின் உணர்ச்சிகளை மேலும் உச்சத்துக்கு கொண்டு சென்றது. 

பவியின் அடிவயிற்றில் சூடு பரவி உச்சி முதல் பாதம் வரை அவளின் உடல் முழுவதும் பரவியது. 

அவளின் மூச்சு மெல்லிய முனகலாக “ஹ்ம்ம்...” என்று சமையலறையின் புழுக்கத்தில் கலந்தது. அவள் இந்த உணர்வில் தன்னையே மறந்து புதிய உலகில் மூழ்கினாள் .

திடீரென்று அவளின் பத்தினித்தனம் அவளை உசிப்பிவிட்டது

“சூர்யா... போதும்... எரிச்சல் கம்மியாச்சு...” என்று பவி மெல்லிய உடைந்த குரலில் கூறினாள். அவளின் குரல் கெஞ்சலாக ஒலித்தது. அவளின் கண்கள் பாதி திறந்து மயக்கமான பார்வையுடன் சூர்யாவைப் பார்த்தன. 


ஆனால் சூர்யா அவளின் வார்த்தைகளை கவனிக்காமல் மேலும் தொடர்ந்தான். அவன் அவளின் தொப்புளில் மெல்லிய முத்தத்தைப் பதித்து பின்னர் அவளின் இடுப்பின் மற்ற பகுதிகளில் மெதுவாக நக்கினான். 

என்ன பண்ற என்ன விடு சூர்யா “ஸ்ஸ்ஸ்ஸஸஸஸாஆஆஆ”
அவள் உருகினால்

அவனின் நாக்கு மென்மையான தொடுதலுடன் அவளின் தோலை ஆராய்ந்தது ஓவியரின் தூரிகையைப் போல. அவன் அவளின் உணர்ச்சிகளை முழுமையாக கட்டுப்படுத்த முடிவு செய்தான் இந்த தருணத்தை தன் திட்டத்தின் முதல் படியாக மாற்றினான்.


திடீரென சமையலறையின் கதவு அருகே மெல்லிய சத்தம் “கிளிங்...” கேட்டது.


 பவி மின்னலாக சுதாரித்து “சூர்யா... யாரோ வராங்க!” என்று பதறிய குரலில் கூறினாள். அவளின் கண்கள் பயத்துடன் முழுதாகத் திறந்து கதவை நோக்கின. 

அவளின் இதயம் பயத்தில் துடித்தது அவளின் உடல் திடீர் குளிரில் நடுங்கியது. சூர்யா தயங்கி பின்னர் மெதுவாக எழுந்து “அண்ணி பயப்படாதீங்க. நான் பார்க்கிறேன் ” என்று சொல்லி கதவை நோக்கி நகர்ந்தான்.


 அவன் கதவை அடைந்து பார்த்தபோது பூனை பாத்திரத்தை உரசி சத்தம் எழுப்பியிருந்தது. “ஒண்ணுமில்ல அண்ணி. பூனைதான் ” என்று அவன் அமைதியான குரலில் சொல்லி திரும்பி வந்தான். 


ஆனால் அவனின் மனதில் திருப்தியான புன்னகை மின்னியது அவன் பவியின் உணர்ச்சிகளை அவளின் பலவீனங்களை முழுமையாக புரிந்து கொண்டிருந்தான்.


பவி இன்னும் நடுக்கத்துடன் மேடையைப் பற்றி நின்றாள். அவளின் கண்கள் குற்ற உணர்ச்சியுடன் மறைந்திருக்கும் சூர்யாவைப் பார்த்தன.

 “சூர்யா... இது தப்பு...” என்று அவள் மெல்லிய உடைந்த குரலில் சொன்னாள்.

.
“அண்ணி இதுல எந்த தப்பும் இல்ல. நான் உங்களுக்கு உதவி பண்ணேன் அவ்வளவுதான் ” என்று சூர்யா அப்பாவியான புன்னகையுடன் சொன்னான்.

 மீண்டும் அவளின் முன் மண்டியிட்டான்

அதான் எரிச்சல் கம்மி ஆயிடுச்சு போதும் சூர்யா என்றால்

இல்ல அண்ணி திரும்பவும் :) எரிச்சல் வரும் அதுக்கு இன்னொரு ட்ரீட்மென்ட் பண்றேன் அப்பதான் எரிச்சல் முழுசா சரியாகும்


பவிக்கு இது எங்கு சென்று முடியும் என்று தெரியவில்லை

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️ 7


கறுப்பு கிரானைட் மேடையில் விளிம்புகளுடன் பளபளத்த வாணலியில், மெதுவடைகள் பொரியும் “ச்சி... ச்சி...” என்ற மெல்லிய சத்தம், இன்னும் பின்னணியாக ஒலித்ததது


பவித்ராவின் இதயத்தில் எழுந்த கோபத்தின் பாதிப்பு இருந்தது

அவளின் நீல பட்டு புடவை, வியர்வையில் ஈரமாகி, அவளின் மென்மையான உடலை இறுக்கமாகப் பற்றியது, 
அவளை நக்குள் பகுதிகள் வியர்வையுடன் கவர்ச்சியாக இருந்தது 

பவித்ராவில் உடம்பில் இருந்து வந்த வாசனை சமையலறையை நிறுத்தியது


 புடவையின் முந்தானை, அவளின் வேகமான, நடுக்கமான மூச்சில் சற்று விலகி, அவளின் மார்பின் மென்மையான உயர்வுகளையும், வயிற்றின் மெல்லிய மடிப்புகளையும் பகுதியாக வெளிப்படுத்தியது, 

அவளின் தோலில் வியர்வை முத்துக்கள் மின்னின. கூந்தல், மல்லிகைப் பூக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு தளர்ந்த பின்னலாக, அவளின் இடுப்பு வரை ஆடி மயக்கமான மணத்தை வெளியிட்டது,


 மல்லிகையின் வாசனை சமையலறையின் மசாலா மணத்துடன் கலந்தது.


 அவளின் கழுத்தில், தங்கத் தாலியின் மெஞ்ஞான மஞ்சள் நூல் சிறிய தங்க மணியுடன் இருந்தது 

அவளின் மாநிற தோல், வியர்வை முத்துக்களால் மின்னி அழகை வெளிப்படுத்தியது, அவளின் கழுத்து, மார்பு, இடுப்பு வழியாக மெதுவாக வழிந்து, புடவையில் ஈரமான புள்ளிகளை உருவாக்கியது. 

அவளின் ஆழமான கருப்பு கண்கள் புயல் கடலைப் போல, கோபம், பயம், குற்ற உணர்ச்சி, மற்றும் வலியால் நிரம்பியிருந்தன. அவளின் உதடுகள் நடுக்கத்துடன் துடித்தன, 


சூர்யாவின் தைரியமான, எல்லை மீற அவனின் கைகள், பவியின் வழுவழுப்பான, வெண்ணை போன்ற இடுப்பை இறுக்கமாகப் பற்றியது அவளை மின்னல் தாக்கியது போல அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கியது. 

அவனின் கரடு முரடான விரல்கள், அவளின் மென்மையான, வெல்வெட் போன்ற தோலில் ஆழமாகப் பதிந்து
அவளின் தோலில் சிறு சிவப்பு தடங்களை விட்டன,

 அவளின் இடுப்பில் அவனின் விரல்களின் அழுத்தம் மெல்லிய வலியை உருவாக்கியது.

---

 அவனின் வெள்ளை சட்டை, அவனின் கட்டுடல் தேகத்தை இறுக்கமாகப் பற்றி, அவனின் அகன்ற தோள்களையும், உறுதியான மார்பையும், அவனின் இயல்பான வெளிப்படுத்தியது, அவனின் மார்பில் சிறு வியர்வைத் துளிகள் சட்டையில் ஈரமாகின. அவனின் கருப்பு பேன்ட், அவனின் ஆண்மையின் துடிப்பை மறைக்க முடியாமல் கூடாரம் போல புடைத்து, அவனின் உணர்ச்சிகளின் தீவிரத்தை வெளிப்படுத்தியது, 


அவனின் ஆண்மை ஜட்டியில் அடங்காமல் துடித்து, பேன்டின் தையல்களை இறுக்கமாக்கியது.

. அவனின் கண்கள் வேட்டைக்காரனின் பார்வையைப் போல, பவியின் ஒவ்வொரு இயக்கத்தையும் அவளின் நடுக்கமான மூச்சு, அவளின் கலங்கிய கண்கள், அவளின் துடிக்கும் உதடுகள், அவளின் மார்பின் உயர்வு தாழ்வு துல்லியத்துடன் ஆராய்ந்தன.


 பவி, கண்களை மூடி, அவனின் முந்தைய தொடுதலில் நெளிந்து கொண்டிருந்தவள், திடீரென கண்களைத் திறந்து, அவனின் கைகளையும், அவனின் முகத்த பார்த்தாள்.

 “என்ன சூர்யா, இது? கைய எடு! எனக்கு எரிச்சல் குறைஞ்சிடுச்சு!” என்று அவள் கோபமும், பயமும், கெஞ்சலும் கலந்த குரலில் கத்தினாள்.

 அவளின் குரல், சமையலறையின் சுவர்களில் மோதி, எதிரொலித்து, 

சூர்யா, அவளின் கோபத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் புன்னகையுடன், “இல்ல, அண்ணி, இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல திருப்பி எரிச்சல் வரும். அதுக்கும் சேர்த்து மருந்து போடுறேன்,” என்று சொன்னான். 


புன்னகை தவழ்ந்து, அவனின் கண்களில் மின்னல் மின்னியது. 


அவனின் மனதில் எண்ணம் தெளிவாக இருந்தது: இது அரிய வாய்ப்பு, இப்படி தருணம் மீண்டும் கிடைக்காது. பவியின் உணர்ச்சிகரமான, பலவீனமான தருணத்தை, அவளின் உடலின் பதில்களை, தன் திட்டத்தின் முதல் படியாக மாற்ற வேண்டும் 


ரஞ்சித்தின் ஆதிக்கத்தை உடைப்பது, இந்த வீட்டின் சொத்துக்களை மீட்டெடுப்பது. அவன், பவியின் உணர்ச்சிகளை, அவளின் உடலின் துடிப்பை ஆயுதமாக பயன்படுத்த முடிவு செய்திருந்தான், அவனின் இதயம் உறுதியுடன் துடித்தது.


பவி, அவனின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு மெல்ல எச்சிலை விழுங்கினாள். அவளின் தொண்டை கனமான உணர்ச்சியால் அடைபட்டு, 



அவளின் உதடுகள் ச நடுங்கின. “போதும், சூர்யா, இதுக்கு மேல போகாத! இது தப்பு! நான் உன் மேல எவ்வளவு பாசம் வச்சிருக்கேன், அதை நீ காப்பாத்திக்க!” என்று அவள் உடைந்த, கெஞ்சலான குரலில் கூறினாள், 
அவளின் குரல் மெல்லிய அழுகையுடன் முடிந்தது.

 அவளின் கண்களில் கண்ணீர் முத்து உருவாகி, அவளின் கன்னத்தில் மெதுவாக வழிந்து, புடவையில் சிறு ஈரமாகப் பரவியது, அவளின் கன்னத்தில் ஈரமான பாதையை உருவாக்கியது


. அவள், சூர்யாவை ஆதரவாக குடும்ப உறுப்பினராக பார்த்தவள், இப்போது அவனின் செயல்களால் அச்சத்தில் குழப்பத்தில் உணர்ச்சிகரமான புயலில் நடுங்கினாள். அவளின் கைகள், கிரானைட் மேடையை இறுக்கமாகப் பற்றியது



 அவளின் விரல்கள், மேடையின் விளிம்பில் ஆழமாகப் பதிந்து, அவளின் மணிக்கட்டுகளில் மெல்லிய வலியை உருவாக்கின. 


 சுற்று முற்றும் பார்த்தான்.. வீடு அமைதியாக இருந்தது ரஞ்சித் வெளியே சென்றிருந்தான், சுந்தரவல்லி தன் அறையில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள், வேதாச்சலம் தன் பழைய புத்தகத்தில் மூழ்கியிருந்தான், சுரேஷ் வெளியூரில் இருந்தான். சமையலறையின் மூலையில் சிறிய ஜன்னல் வழியாக, காலை சூரிய ஒளி உள்ளே வந்து, பவியின் முகத்தில் பட்டு, அவளின் கண்ணீர் தடங்களை மின்ன வைத்தது, 


அவளின் மாநிற தோலில் தங்க ஒளியைப் பரப்பியது. இந்த தருணம், சூர்யாவுக்கு அவனின் திட்டத்தை முன்னெடுக்க ஏற்றதாகத் தோன்றியது.

.
பவி, அவனின் பார்வையையும், அவனின் தோரணையையும் கண்டு, தன் இடுப்பில் இருந்த அவனின் கைகளை எடுக்க முயன்றாள். 

அவளின் மென்மையான, மெல்லிய கைகள், அவனின் உறுதியான, கரடு முரடான பிடியை எதிர்த்து, அவனின் விரல்களை அழுத்தின, ஆனால் அவனின் பிடி உடும்பு பிடியைப் போல இரும்பாக இருந்தது. 



அவளின் விரல்கள், அவனின் கைகளைப் பற்றி, அவனின் உறுதியான மணிக்கட்டுகளை அழுத்தின, ஆனால் அவனின் பிடி, அவளின் மென்மையான இடுப்பில் ஆழமாகப் பதிந்து வலி உணர்வை உருவாக்கியது, 


“சூர்யா, விடு! என்னை விடு!” என்று அவள் கெஞ்சலுடன் கோபமான கத்தினாள், அவளின் குரல் உடைந்து அழுகையுடன் முடிந்தது. 


அவளின் வளையல்கள் “சலசல...” என்று ஒலித்தன.


சூர்யா முடிவுடன், தன் விரல்களால், பவியின் பாதி மறைந்திருந்த, தளதள தக்காளி போன்ற தொப்புளை, புடவையில் இருந்து முழுவதுமாக வெளியே எடுத்தான். 


அவளின் தொப்புள் ஆழமாக, கவர்ச்சியான குழியாக, வியர்வையில் மின்னி அழகை வெளிப்படுத்தியது, அவளின் வயிறு மென்மையான மடிப்புகளுடன் பளிங்கு சிலையைப் போல, சூர்யாவின் கண்களுக்கு பொக்கிஷமாகத் தோன்றியது. 


 அவளின் தொப்புள் குழியாக, வியர்வையில் ஈரமாகி, சூரிய ஒளியில் மின்னியது.


 பவி, இதை உணர்ந்து, தன் கால்களை உதைத்து, “சூர்யா, என்னை விடு! இது தப்பு!” என்று கத்தினாள், 


அவளின் கால்கள் தரையில் “தப்... தப்...” என்று உதைத்தன. அவள், அவனின் அடர்ந்த தலை முடியை இறுக்கமாகப் பிடித்து ஆட்டினாள், 


தன் கற்புக்கும், பத்தினித்தனத்துக்கும் இவனால் சோதனை வந்துவிடுமோ என்று பயந்தாள். “நீ... நீ என்ன பண்ணுற? விடு!” என்று அவள் உடைந்த, கெஞ்சலான குரலில் கூறினாள், 


அவளின் உடல் நடுங்கியது.


சூர்யா, அவளின் எதிர்ப்பை புறம் தள்ளி, தன் வேலையில் முழு கவனம் செலுத்தினான். அவன், அவளின் வழுவழுப்பான, வெல்வெட் போன்ற இடுப்பை, தன் இரண்டு கரங்களால் இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவளின் தொப்புள் அருகே தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றான். 


அவளின் தோலில் வியர்வையின் மணம் மயக்கமான, பெண்மையின் வாசனையாக, அவனை பைத்தியமாக்கியது,


 அவளின் உடலின் மணம் மல்லிகையுடன் கலந்து, அவனின் மூச்சை மயக்கியது. அவன், தன் நாக்கை மெதுவாக வெளியே நீட்டி, தொப்புள் அருகே இருந்த வியர்வை முத்துக்களை உள்நோக்கி இழுத்தான்,


 அவனின் நாக்கு அவளின் தோலில் பட்டு மெல்லிய “சப்...” என்ற சத்தத்தை உருவாக்கியது. “ம்ம்... ம்ம்...” என்று அவன் முனகினான், 

அவளின் பெண்மையின் வாசனை, அவனின் உணர்ச்சிகளை உச்சத்துக்கு கொண்டு சென்றது. அவனின் ஆண்மை, பேன்டில் புடைத்து, ஜட்டியைக் கிழித்து வெளியே வருவது போல துடித்தது எரிமலை தயாராக இருப்பது போல, 


 அவனின் மூச்சு, அவளின் தோலில் சூடாக பட்டு, அவளின் உணர்ச்சிகளை மேலும் தூண்டியது, 

அவளின் தோலில் மெல்லிய நடுக்கத்தை உருவாக்கியது.



பவி, அவனின் தொடுதலில் துடித்து நடுங்கினாள். அவளின் உடல் இன்ப வேதனையில் தத்தளித்தாலும், அவளின் மனம் ஒழுக்கத்துடன் பயத்துடன் குற்ற உணர்ச்சியுடன் போராடியது. 


சூர்யா, அவளின் இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்து, தொப்புளில் மெல்லிய முத்தம் பதித்தான், அவனின் உதடுகள் அவளின் தோலில் பட்டு “ச்...” என்ற மெல்லிய சத்தத்தை உருவாக்கின. 


அவன், மெதுவாக மேலே நகர்ந்து, அவளின் மார்பகங்களின் அடிப்பகுதியைத் தொட்டான், அவளின் புடவையின் முந்தானை சற்று விலகி, அவளின் மென்மையான, முழு மார்பின் வளைவுகளை பகுதியாக வெளிப்படுத்தியது, 


 அவன், தன் கைகளை பின்புறம் நகர்த்தி, அவளின் குண்டி சதைகளை உறுதியாக பிசைந்தது 

அவளின் சதைகள் அவனின் கைகளில் மென்மையாக அழுத்தப்பட்டு இன்ப வேதனையை உருவாக்கின. அவன், அவளை தன் முகத்துடன் இறுக்கமாக அணைத்தான், அவனின் மார்பு, அவளின் வயிற்றைத் தொட்டு சூடான, தொடர்பை உருவாக்கியது, 


அவனின் சட்டையின் வியர்வை அவளின் புடவையில் மெல்லிய ஈரத்தை உருவாக்கியது. 


பவி, இந்த உணர்ச்சிகளில் கசங்கி மெல்லிய முனகலுடன், “சூர்யா... வேணாம்...” என்று கெஞ்சினாள், 


அவளின் குரல் மெல்லிய அழுகையுடன் உடைந்தது. ஆனால், அவளின் தொடைகளுக்கு நடுவே குறுகுறுப்பு உணர்வு உருவாகி பிசுபிசுப்பு தோன்றி, அவளை புதிய, உணர்ச்சியில் மூழ்கடித்தது, அவளின் உடல் மெல்லிய நடுக்கத்துடன் பதிலளித்தது.


சூர்யா, அவளின் தொப்புளில் தன் முகத்தைத் தேய்த்து, அந்த சூட்டை, அந்த மென்மையை, அந்த வாசனையை உள்வாங்கினான், 


அவனின் கன்னங்கள் அவளின் தோலில் மெதுவாக உரச அவன் சொர்க்கத்தில் மிதப்பது போல உணர்ந்தான். 

❤️❤️❤️

அவன், நாக்கை வெளியே நீட்டி, “ச்... ச்...” என்று, தொப்புளில் பல மெல்லிய முத்தங்களைப் பதித்தான், அவனின் உதடுகள் அவளின் தோலில் மெதுவாக அழுத்தி மெல்லிய உணர்வை உருவாக்கின.

 மெதுவாக ஆரம்பித்தவன், பின்னர் வேகமெடுத்து, “சரட்டு... சரட்டு...” என்று, தொப்புளை நக்க ஆரம்பித்தான், 

“ஸ்ஸ்ஸாஸா ஆஹான் ஸ்ஸா”
அவள் உணர்ச்சியில் முனங்கினால்



அவனின் நாக்கு கலைஞனின் தூரிகையைப் போல, தொப்புளின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும், ஒவ்வொரு சதையையும் ஆராய்ந்தது.


 “ஹான்... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...” என்று பவி முனகினாள், அவனின் நக்கல் சுகத்தைத் தாங்க முடியாமல், அவன் தலை முடியை இறுக்கமாகப் பிடித்து, தன் தொப்புளுடன் அழுத்திக் கொண்டாள், 


அவளின் விரல்கள் அவனின் முடியில் ஆழமாகப் பதிந்தன. 



அவளின் இடுப்பில் தொப்புளில் அவனின் உதடுகளும், நாக்கும் மயக்கமான நடனத்தில் விளையாடின. 


இந்த சுகம், அவளுக்கு புதியது, அறியப்படாதது. ரஞ்சித், பல முறை அவளை தொப்புளில் முத்தமிட்டிருந்தாலும், அது கடமையாக, உணர்ச்சியற்றதாக, வெறும் உடல் ரீதியான செயலாக இருந்தது. 


ஆனால், சூர்யாவின் தொடுதல் மின்சார அலையைப் போல, அவளின் உச்சி முதல் பாதம் வரை அவளின் உடல் முழுவதும் பரவியது, 


அவளின் உடல் மெல்லிய நடுக்கத்துடன் பதிலளித்தது.
சூர்யா, தொப்புளை முழுவதுமாக தன் வாய்க்குள் எடுத்து, நாக்கை சுழற்றி, அதன் சதைகளை ருசித்தான், 



அவனின் வாய் அவளின் தொப்புளை முழுவதுமாக மூடி “சப்... சப்...” என்ற சத்தத்தை உருவாக்கின. 


அவன், தொப்புளை சப்பி, உறிஞ்சி, பற்களால் மெதுவாக கடித்து, மீண்டும் நாக்கால் தடவி, ஒவ்வொரு சதையையும் ஆராய்ந்தான். 



அவன், தொப்புளை பட்டென்று விடுவித்து, மீண்டும் வாய்க்குள் எடுத்து, “சலப்... சலப்...” என்று சப்பினான்,




 அவனின் உதடுகள் அவளின் தோலில் மெதுவாக உரசன அவன் பற்கள், தொப்புளின் மென்மையான சதைகளை மெதுவாக கவ்வி செல்லமான கடியை வைத்து, பின்னர் நாக்கால் தடவி, அந்த இடத்தை மென்மையாக்கினான்,


 அவளின் தோலில் மெல்லிய சிவப்பு தடத்தை விட்டான்.


 வியர்வை கலந்த அந்த சுவை, அவனின் தொண்டையில் இறங்கி, அவனை பைத்தியமாக்கியது, 


அவளின் உணர்ச்சிகளை மேலும் உச்சத்துக்கு கொண்டு சென்றது. அவன், மேலிருந்து கீழாக, இடமிருந்து வலமாக, “சலப்... சலப்...” என்று நக்கி, தொப்புளில் இருந்த அமுதத்தை உறிஞ்சினான், 



அவனின் நாக்கு அவளின் தொப்புளின் ஒவ்வொரு மூலையையும் ஆராய்ந்தது. பவி, இந்த சுகத்தில் திக்கி, 

“போதும்... போதும்... போ...து...ம்... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...” என்று திணறினாள்,


 அவளின் குரல் முனகலாக மாறியது. அவளின் பெண்மை உருகி சுக அலைகளை பரவியது,


 அவளின் தொடைகளுக்கு நடுவே பிசுபிசுப்பு தோன்றி, அவளை இன்ப வேதனையில் மூழ்கடித்தது, 




திடீரென, பவியின் கழுத்தில் தொங்கிய தங்கத் தாலி, அவளின் கண்ணில் பட்டது. அந்த தாலி, அவளின் பத்தினித்தனத்தின் அடையாளத்தை மின்னல் போல, அவளை உணர்த்தியது. 



அவளின் மனதில், ரஞ்சித்தின் முகம் அவளின் மகள் சௌமியாவின் அப்பாவி சிரிப்பு, அவளின் குடும்பத்தின் நம்பிக்கை புயலாக எழுந்தன. அவளுக்கு, நடந்து கொண்டிருக்கும் விபரீதம் உறைத்தது அவள், தன் கற்பை, தன் ஒழுக்கத்தை, இந்த உணர்ச்சிகளுக்கு இழந்து கொண்டிருக்கிறாள். 


அவளின் கோபம் எரிமலையாக வெடித்தது. “சூர்யா!” என்று அவள் கோபமான கர்ஜனையாக கத்தினாள், அவளின் குரல் சமையலறையில் எதிரொலித்து ஒலித்தது. 


தன் உடல் முழுவதும் சக்தியை ஒன்று திரட்டி, “என்னை விடு! விடு!” என்று கத்தி, அவனின் கன்னத்தில் கடுமையான அறைகளை வீசினாள், 

அவளின் கை அவனின் முகத்தில் பட்டு “பளார்!” என்ற சத்தத்தை உருவாக்கியது,     


 அருகில் இருந்த கரண்டியை மின்னல் வேகத்தில் எடுத்து, அவனின் நெற்றியில் வேகமான, அடியை வைத்தாள், கரண்டியின் உலோகம் பட்டு “டங்!” என்ற சத்தத்துடன் சிவப்பு இரத்தத் துளி வழிந்தது. 



அவளின் கால்களை உயர்த்தி, அவனின் நெஞ்சில் வைத்து உதையுடன், அவனை கீழே தள்ளினாள், 


அவளின் உதை அவனை தரையில் கிடத்தியது.


கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில், இவை நடந்து முடிந்தன. சூர்யா, சமையலறையின் தரையில் உருண்டு, வலியுடன் கிடந்தான், 


 அவனின் முகத்தில் கலவையான உணர்ச்சிகள் பவியின் உணர்ச்சிகளைத் தூண்டிய திருப்தி, அவளின் கோபத்தால் வந்த தோல்வி, மற்றும் அவனின் திட்டத்தின் அடுத்த கட்டத்தைப் பற்றிய எண்ணம் மின்னின.



 பவி, உடல் நடுங்க, கண்களில் கண்ணீருடன், “நீ... நீ என்ன பண்ணிட்ட?” என்று முனகி, சமையலறையை விட்டு, தன் படுக்கையறை நோக்கி ஓடினாள், 


அவளின் மனம் குற்ற உணர்ச்சியாலும், கோபத்தாலும் உடைந்து போயிருந்தது.


சூர்யா, தன் நெற்றியைத் தடவி, வலியில் முகம் சுளித்து, மெதுவாக எழுந்தான், அவனின் வெள்ளை சட்டை சற்று கசங்கி இருந்தது ‌அவன் மெல்லிய முனகலுடன், தன்னைத் தானே சமாதானப்படுத்தினான். 


அவன், மெதுவாக சமையலறையை விட்டு வெளியேறி, வீட்டின் முன் நின்ற பைக்கை எடுத்து, தன் நண்பன் ஆகாஷைப் பார்க்க கிளம்பினான், அவனின் பைக் தூசியை உயர்த்தி, வீட்டை விட்டு விரைந்தது.


பவி, தன் படுக்கையறையில், கட்டிலில் அமர்ந்து, கண்ணீருடன் நடுங்கினாள், அவளின் கைகள், தாலியை இறுக்கமாகப் பற்றி . “நான்... நான் எப்படி இப்படி ?” என்று அவள், தன்னைத் தானே குற்றம் சாட்டினாள், 


அவளின் மனம், சூர்யாவின் தொடுதலால் எழுந்த சுகத்தையும், அதைத் தொடர்ந்த கோபத்தையும், குற்ற உணர்ச்சியையும் புயலாக சுழற்றியது

[Lust king 66]

படித்துவிட்டு கருத்தை கூறுங்கள்

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️  8



மாலை ஆறு மணிக்கு சூர்யா ஆகாஷின் 
வீட்டிலிருந்து திரும்பி வந்தபோது, வானம் மஞ்சள் நிறத்தில் மங்கி, மெல்ல இருட்டத் தொடங்கியிருந்தது.


அவன் தலையில், பவித்ராவின் கரண்டி அடியால் வந்த காயம் இன்னும் வலித்தது.

நெற்றியில் ஒரு வீங்கிய சிவப்பு தடத்துடன், வெள்ளை பேண்டேஜ் ஒட்டப்பட்டிருந்தது, சற்று கறை படிந்து மஞ்சளாக மாறியிருந்தது.


ஆகாஷும் சூர்யாவும் போலீஸ் அகாடமியில் ஒன்றாகப் பயிற்சி பெற்றவர்கள், உயிர் நண்பர்கள். ஆகாஷ் இப்போது கிரைம் பிராஞ்சில் பணிபுரிகிறான். சூர்யாவின் எல்லா ரகசியங்களும், அவனின் கனவுகளும், தோல்விகளும் அவனுக்கு தெரியும்.


சூர்யா ஆகாஷின் வீட்டுக்கு வந்தவுடன், அவனின் நிலையைக் கண்டு அதிர்ந்து, “டேய், என்னடா இது? யாரு உன்ன இப்படி அடிச்சது?” என்று கேட்டு, உடனே ஃபர்ஸ்ட் எய்டு கிட் எடுத்து வந்தான்.


காயத்தை ஆல்கஹால் துணியால் சுத்தப்படுத்தி, மருந்து தடவி, பேண்டேஜ் போட்டு, “என்ன நடந்துச்சு, சொல்லு!” என்று வற்புறுத்தினான். ஆனால், சூர்யா முழு உண்மையைச் சொல்லவில்லை.



“சின்ன சண்டைடா, விடு,” என்று மழுப்பி, மனதை மாற்ற முயன்றான். ஆனால், அவன் மனசு அமைதியாக இல்லை.

பவித்ராவுடன் சமையலறையில் நடந்தவை, அவளின் கோபம், அவளை காயப்படுத்திய குற்ற உணர்ச்சி, எல்லாம் அவனை உள்ளுக்குள் குத்திக் காட்டின.


வீட்டுக்குள் கால் வைத்தன்
ஹாலில் எல்லோரும் இருந்தனர், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் உலகில் மூழ்கியிருந்தனர். ரஞ்சித், பழைய பீஜ் நிற சோபாவில் உட்கார்ந்து, கையில் ஒரு காகிதத்தைப் புரட்டியபடி, சுரேஷுடன் வேலை விஷயமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

அவனின் குரல் உரத்து, “இந்த டீலை முடிச்சுட்டா, நம்ம பிரச்சினை எல்லாம் தீர்ந்து போயிடும்,” என்று சொல்லி, சுரேஷின் தோளில் தட்டினான். சுரேஷ், ஒரு மஞ்சள் சட்டையில், கண்ணாடி விலக்கி, “ஆனா, ரிஸ்க் இருக்கு அண்ணா,” என்று மெதுவாக பதில் சொன்னான்.


சுந்தரவல்லி, மற்றொரு சோபாவில் காலை நீட்டி, கையில் ரிமோட்டை வைத்து கொண்டு, டிவியில் சீரியலில் மூழ்கியிருந்தாள். சீரியலின் பின்னணி இசை  கேட்டது.


குட்டி சௌமியா, ஹாலின் மூலையில், தரையில் ஒரு மெல்லிய பாய் விரித்து, புத்தகத்தை மடியில் வைத்து, வண்ண பென்சிலால் படங்களை வரைந்தபடி பாடம் செய்து கொண்டிருந்தாள்.


அவளின் சின்ன கைகள், மெதுவாக பென்சிலை நகர்த்தி, ஒரு மரத்தை வரைந்து கொண்டிருந்தன.

சினேகா, சுரேஷின் பக்கத்து சோபாவில், போலீஸ் யூனிஃபார்மில், மொபைலை நோண்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவளின் முகத்தில் ஒரு சலிப்பு தெரிந்தது, ஆனால் கண்கள் எப்போதும் எச்சரிக்கையாக இருந்தன.


சூர்யா உள்ளே நுழைந்தவுடன், எல்லோரின் பார்வையும் அவன் மீது திரும்பியது.

தலையில் பேண்டேஜ், முகத்தில் ஒரு களைப்பு, சற்று அழுக்கு படிந்த சட்டை அவனைப் பார்த்து, ஹாலில் ஒரு நொடி அமைதி நிலவியது.

சூர்யாவுக்கு உள்ளுக்குள் மனசு பதறியது. ‘பவி அண்ணி எல்லாத்தையும் சொல்லியிருந்தா? இப்போ என்ன ஆகப் போகுதோ?’ என்று மனம் திகிலடித்தது.

அவன் கண்கள், எல்லோரையும் ஒரு நொடி ஸ்கேன் செய்து, பவித்ராவைத் தேடின.


ஆனால், அவள் அங்கு இல்லை. சுந்தரவல்லி முதலில் வாயைத் திறந்தாள். “எங்கடா போயிருந்த? ஊர் சுத்திட்டு வர்றியா? பொறுக்கி மாதிரி சண்டை போட்டுட்டு, தலையில கட்டு போட்டு நிக்குறியே!” என்று கடுமையாகக் கத்தினாள்.


அவளின் குரல், ஹாலை நிரப்பி, டிவியின் சத்தத்தை மறைத்தது. சினேகாவின் கண்கள், அவனை ஒரு கூர்மையான பார்வையால் உரசின, ஒரு கேள்விக்குறியுடன் அவனை அளந்தன.

அடுத்த வாரம் சுரேஷ்கும் சினேகாவுக்கும் கல்யாணம் எல்லா வேலையும் நீ தான் பாக்கணும் ஞாபகம் இருக்கா இல்லையா சுந்தரவல்லி அத்திகரமாக கேட்டால்.

ரஞ்சித், சுரேஷ் இருவரும் பேச்சை நிறுத்தி, அவனை ஒரு நொடி பார்த்து, “என்னடா, இது புது வம்பா?” என்று ரஞ்சித் முணுமுணுத்துவிட்டு, மீண்டும் தங்கள் பேச்சுக்கு திரும்பினர்.

சௌமியா மட்டும், தன் புத்தகத்தை வைத்து  விட்டு, அவனைப் பார்த்து ஒரு சின்ன புன்னகை வீசினாள், ஆனால் அவளின் கண்களில்  கவலை மின்னியது.


சூர்யாவின் மனசு இன்னும் அமைதியாகவில்லை. பவித்ரா எங்கே என்று தெரியவில்லை.

சமையலறையை எட்டிப் பார்த்தான், அங்கு யாருமில்லை. ஹாலிலும் அவள் இல்லை. மெதுவாக சௌமியாவின் பக்கம் சென்று, மண்டியிட்டு,


“குட்டி, உங்க அம்மா எங்கடி இருக்காங்க?” என்று மெல்லக் கேட்டான். அவன் குரல், தயக்கத்துடன், சற்று நடுங்கியது.


சௌமியா, பென்சிலை கீழே வைத்து, “அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்ல, மேல ரூம்ல படுத்திருக்காங்க,” என்று சொன்னாள். அவளின் சின்ன குரலில் ஒரு கவலை தொனித்தது, அவளின் கண்கள் சற்று கலங்கின.


சூர்யாவுக்கு மனசு கனமாகிப் போனது. ‘தன்னாலதான் இப்படி ஆயிடுச்சு. நான் அப்படி பண்ணாம இருந்திருந்தா, இவளுக்கு இந்த நிலை வந்திருக்காது,’ என்று நினைத்து, குற்ற உணர்ச்சி அவனை உள்ளுக்குள் தாக்கியது.


வீட்டில் எல்லோரும் இருந்ததால், பவியின் அறைக்குப் போய் அவளைப் பார்க்க முடியவில்லை.

“சாப்பிடுறியா?” என்று யாரும் கேட்கவில்லை அவன் மெதுவாக தன் அறைக்கு நகர்ந்தான்.


கதவைத் திறந்து, உள்ளே நுழைந்தவுடன்,  சின்ன அறையின்  வாசனையும்,  பீரோவின் மணமும் அவனை வரவேற்றன. கட்டிலில் விழுந்து, தாத்தா கொடுத்த மூலிகைச் சூரணத்தை எடுத்து,

ஒரு சிட்டிகை வாயில் போட்டு, தண்ணீர் குடித்தான். சூரணத்தின் கசப்பு, அவன் மனதின் கசப்பை மேலும் தூண்டியது.
கண்களை மூடினாலும், பவித்ராவின் முகம் கண்முன் வந்து நின்றது.


அவளின் கோபமான கண்கள், அவளின் நடுக்கமான உதடுகள், அவளின் கன்னத்தில் வழிந்த கண்ணீர் எல்லாம் அவனை மன்னிக்காமல் பார்த்தன.


‘எல்லாம் உன்னாலதான், சூர்யா,’ என்று மனசு குற்றம் சாட்டியது. ‘நாளைக்கு விடிஞ்சதும், எப்படியாவது அவகிட்ட மன்னிப்பு கேட்டுடணும்,’ என்று முடிவு செய்து, குற்ற உணர்ச்சியின் பாரத்தில் தூங்கி விட்டான்.



இதற்கிடையில், பவித்ரா தன் அறையில், குளிர் காய்ச்சலில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

மர கட்டில், ஒரு மெல்லிய பருத்தி மெத்தையுடன், அவளின் நடுக்கத்தைத் தாங்கியது. அறையில்  சிறிய ஜன்னல் வழியாக  மங்கிய ஒளி உள்ளே வந்து, அவளின் மஞ்சள் நிற புடவையில் பட்டு, ஒரு மெல்லிய பிரகாசத்தை உருவாக்கியது.

டாக்டர் மாலையில் வந்து, அவளுக்கு ஒரு ஊசி போட்டு, மாத்திரைகள் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றிருந்தார்.


“ரெண்டு நாளு ரெஸ்ட் எடுங்க, காய்ச்சல் குறையும்,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளின் கையில் ஒரு மாத்திரை பாக்கெட்டை வைத்தார்.


மருந்தின் மயக்கத்தில் அவள் தூங்கினாலும், மனசு அமைதியாக இல்லை. கண்ணை மூடினாலும், சமையலறையில் நடந்தவை ஒரு கனவு போல மீண்டும் மீண்டும் ஓடின.

சூர்யாவின் கைகள் அவளின் இடுப்பை இறுக்கிப் பற்றியது, அவனின் நாக்கு அவளின் தொப்புளில் மெதுவாக நக்கியது, அவளின் உடலில் எழுந்த அந்த  சுகம், பின்னர் அவளின் கோபம், குற்ற உணர்ச்சி எல்லாம் அவளை விடாமல் துரத்தின.


அவளுக்கு ஆறுதலாக இருக்க வேண்டிய ரஞ்சித், இரவு சரக்கு அடித்துவிட்டு, சுரேஷுடன் வேலை விஷயமாகப் பேசி முடித்து, அவளைக் கவனிக்காமல், அவனின் அறையில் போய் படுத்துவிட்டான்.


ஆனால், குட்டி சௌமியா, அம்மாவின் பக்கத்தில் வந்து, அவளின் தலையை மென்மையாக நீவி, “அம்மா, பயப்படாத, நான் இருக்கேன்,” என்று சொல்லி, அவளை அணைத்தபடி படுத்துக் கொண்டாள். அந்த சின்னஞ்சிறு கைகள், பவிக்கு ஒரு சிறு ஆறுதலைத் தந்தன.


சௌமியாவின் மெல்லிய மூச்சு, அவளின் கழுத்தில் பட்டு,  அரவணைப்பாக இருந்தது.



பொழுது விடிந்தது. காலை சூரிய ஒளி, ஜன்னல் வழியாக மெதுவாக வீட்டுக்குள் நுழைந்து, ஹாலின் தரையில் ஒரு மஞ்சள் நிற பிரகாசத்தை பரப்பியது.


ஆனால், வீடு ஒரு வீடு மாதிரி இல்லை. சமையலறையில் கழுவப்படாத பாத்திரங்கள் குவிந்து கிடந்தன, தரை சுத்தம் செய்யப்படாமல் அழுக்காக இருந்தது. சுந்தரவல்லி, வழக்கம் போல, தன் மகன்களுக்கு மட்டும்  பருப்பு குழம்பும், ரசமும் சமைத்து, சாப்பிட்டுவிட்டு, “எனக்கு முதுகு வலி,” என்று சொல்லி, தன் அறையில் போய் படுத்துவிட்டாள்.



ரஞ்சித், சுரேஷ் இருவரும் வேலைக்குப் போய்விட்டனர். பவியின் உடல்நிலையைப் பற்றி கேட்க அவர்களுக்கு நேரமில்லை,  “எப்படி இருக்க?” கூட கேக்க இல்லை.

சௌமியா அன்று ஸ்கூலுக்குப் போகவில்லை. “அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்ல, கூட நான் இருக்கேன்,” என்று சொல்லி, அவளின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து, புத்தகத்தைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.


சூர்யா காலையில் எழுந்து, பவியின் அறைக்கு வெளியே நின்று, கதவின் சின்ன இடைவெளி வழியாக அவளைப் பார்த்தான்.


பவி, ஒரு மெல்லிய பருத்தி புடவையில், கட்டிலில் படுத்து கொண்டு இருந்தாள் முகத்தில்  களைப்புடன், பலவீனமாக இருந்தாள்.

அவள் இன்னும் சாப்பிடாமல் இருப்பதைப் பார்த்து, சூர்யாவுக்கு மனசு கனத்தது. ‘இவளுக்கு இப்படி ஆனதுக்கு நான்தான் காரணம்,’ என்று நினைத்து, ஒரு முடிவு செய்தான். அவனே சமையலறைக்குப் போய், ஒரு சின்ன பாத்திரத்தில் இலேசான அரிசி கஞ்சி வடித்தான்.


சற்று உப்பு, ஒரு சிட்டிகை மஞ்சள் போட்டு, மெதுவாக கிளறி, ஒரு கிண்ணத்தில் ஊற்றினான்.

சௌமியாவைக் கூப்பிட்டு, “குட்டி, இதை உங்க அம்மாக்கு கொடு. ஆனா, நான் கொடுத்தேன்னு சொல்லாத,” என்று சொன்னான்.


அவன் குரலில் மென்மையும், வருத்தமும் தொனித்தன. சௌமியா, ஒரு சின்ன புன்னகையுடன், “சரி ,” என்று சொல்லி, கிண்ணத்தை எடுத்துக் கொண்டு அம்மாவிடம் ஓடினாள்.


பவி, கஞ்சியைப் பார்த்து, ஒரு நொடி ஆச்சரியப்பட்டாள். கட்டிலில் மெதுவாக உட்கார்ந்து, “யாரு செல்லம், இதைக் செய்து கொடுத்தது?” என்று கேட்டாள். அவளின் குரல் பலவீனமாக,  ஒலித்தது.


சௌமியா, சூர்யா சொன்னபடி, “நானே தான், அம்மா,” என்று சொன்னாள், ஆனால் அவளின் கண்கள்  தயக்கத்தைக் காட்டின.

பவிக்கு உடனே புரிந்துவிட்டது இது சூர்யாவின் வேலை. அவள் மனசு குழம்பியது. ஒரு பக்கம், சமையலறையில் நடந்தவை நினைவுக்கு வந்து கோபத்தைத் தூண்டின. மறுபக்கம், இந்த கஞ்சியில் இருந்த அக்கறை, அவளை யோசிக்க வைத்தது.


ஆனால், மருந்து சாப்பிட வேண்டிய கட்டாயத்தில் கஞ்சியைக் குடித்துவிட்டு, மாத்திரைகளை எடுத்து விழுங்கி, மீண்டும் படுத்தாள்.


கஞ்சியின் சூடு, அவளின் தொண்டையில் இறங்கி, சிறு ஆறுதலைத் தந்தாலும், மனசு இன்னும் கனமாகவே இருந்தது.


அடுத்த இரண்டு நாட்கள், பவி படுக்கையில் ஓய்வெடுத்தாள். வீடு ஒரு குப்பை மேடு மாதிரி ஆனது. சமையலறையில் பாத்திரங்கள் குவிந்தன, தரையில் தூசி படிந்தது, ஹாலில் சௌமியாவின் புத்தகங்கள், பென்சில்கள் சிதறிக் கிடந்தன.


சுந்தரவல்லி, “எனக்கு உடம்பு சரியில்ல,” என்று சொல்லி, தன் வேலையை மட்டும் செய்துவிட்டு, படுத்துவிட்டாள்.


ரஞ்சித், சுரேஷ் இருவரும் தங்கள் வேலையில் மூழ்கி, பவியைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை. சௌமியா மட்டும், அம்மாவின் பக்கத்தில் இருந்து, அவளுக்கு தண்ணீர் கொடுத்து, மாத்திரைகளை நினைவூட்டி, சின்ன தேவதை மாதிரி கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சூர்யா, இந்த இரண்டு நாட்களிலும், பவியைப் பார்க்க முயற்சி செய்தான். ஒரு நாள், அவளின் அறைக்கு வெளியே நின்று, “அண்ணி, உடம்பு எப்படி இருக்கு?” என்று கேட்டான்.

ஆனால், பவி திரும்பிப் பார்க்கவே இல்லை.  மெல்ல “ஹ்ம்ம்” என்று முணுமுணுத்துவிட்டு, முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்.

அவளின் மௌனம், சூர்யாவை மேலும் குற்ற உணர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது.


மூன்றாவது நாள், பவிக்கு உடம்பு கொஞ்சம் தேறியிருந்தது. காலையில் எழுந்து, ஒரு இளநீல பருத்தி புடவையை உடுத்தி, மெதுவாக சமையலறைக்கு வந்தாள். வீட்டில் மற்றவர்கள் அவரவர் வேலைக்குப் போயிருந்தனர்.

சௌமியா, “அம்மா, நான் ஸ்கூல் போய்ட்டு வந்துடுறேன்,” என்று சொல்லி, பையை மாட்டிக் கொண்டு ஓடிவிட்டாள். பவி, சமையலறையில்,  சின்ன கத்திரிக்காய் குழம்பு சமைத்துக் கொண்டிருந்தாள். கத்திரிக்காயின் மணம், சமையலறையை நிரப்பியது.


அவளின் கைகள், இன்னும் சற்று பலவீனமாக இருந்தாலும், கத்தியை எடுத்து, வெங்காயத்தை மெதுவாக நறுக்கின. அவளின் மனசு, இன்னும் ஒரு குழப்பத்தில் இருந்தது‌சூர்யாவின் செயல், அவளின் கோபம், அவனின் அக்கறை, எல்லாம் ஒரு புயலாக சுழன்றன.


சூர்யா, காலையில் குளித்துவிட்டு,  சாம்பல் நிற டீ-ஷர்ட்டும், கருப்பு ட்ராக் பேன்ட்டும் அணிந்து, கீழே வந்தான்


சமையலறையில் சத்தம் கேட்டு திரும்பிப் பார்த்தான். பவி, முதுகைக் காட்டி, வாணலியில் எதையோ கிளறிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளின் பளிங்கு முதுகு, புடவையின் மெல்லிய தோரணையில்,  தெரிந்தது. முதுகுக்கு கீழே, வீணை போல வளைந்த இடுப்பு, தளதளவென வீங்கிய சூத்து சதைகள், அவன் கவனத்தை ஒரு நொடி சிதறடித்தன.



‘எப்பா, என்ன சூத்துடா இவளுக்கு?’ என்று மனசு தன்னை மறந்து நினைத்தது. ஆனால், அவன் உடனே தலையை உலுக்கி, அந்த எண்ணங்களைத் தள்ளி, ‘இப்போ மன்னிப்பு கேட்கணும், வேற எதுவும் இல்ல,’ என்று மனதை உறுதிப்படுத்தினான்.


அவன் சமையலறைக்குள் சென்று, “அண்ணி, சாரி. அன்னைக்கு நான் அப்படி நடந்துக்கிட்டதுக்கு ரொம்ப சாரி,” என்று மெல்லச் சொன்னான்.

அவன் குரல், உண்மையான வருத்தத்துடன், சற்று நடுங்கியது. ஆனால், பவி திரும்பவே இல்லை. வாணலியில் கத்திரிக்காயை கிளறுவதில் மூழ்கியிருந்தாள், அவனை ஒரு பொருட்டாகவே பார்க்கவில்லை.


அவளின் மௌனம், சூர்யாவுக்கு ஒரு கனமான அடியாக இருந்தது. ஆனால், அவன் விடவில்லை. மெதுவாக அவளின் கையைப் பிடித்து, “அண்ணி, ப்ளீஸ்,” என்று சொல்லி, அவளைத் திருப்பினான்.


பவியின் முகத்தைப் பார்த்தவுடன், அவன் சமையலறை தரையில் மண்டியிட்டான். “அண்ணி, நான் தப்பு பண்ணிட்டேன். உங்களுக்கு இவ்வளவு கஷ்டம் கொடுத்துட்டேன். இனி இப்படி நடக்காது, ப்ளீஸ் மன்னிச்சுடுங்க,” என்று கெஞ்சினான்.

அவன் கண்கள், உண்மையான வருத்தத்துடன், சற்று கலங்கியிருந்தன. அவன் கைகள், மெதுவாக அவளின் கையைப் பற்றியிருந்தன, ஆனால் இறுக்கமாக இல்லை,  மென்மையான கெஞ்சலாக இருந்தது.


பவி, அவன் தொட்டவுடன், ஒரு நொடி திடுக்கிட்டு, பயத்துடன் அவனைப் பார்த்தாள். ‘இந்த முறை என்ன பண்ணப் போறானோ?’ என்று மனசு திகிலடித்தது.

அவளின் கண்களில் கோபம், பயம், குழப்பம் கலந்து மின்னின. “சூர்யா, எந்திரி! இதெல்லாம் வேணாம்!” என்று குரல் நடுங்கச் சொன்னாள். அவளின் கை, அவனின் பிடியிலிருந்து விலக முயன்றது, ஆனால் அவள் உடல் இன்னும் பலவீனமாக இருந்ததால், அந்த முயற்சி மெதுவாக இருந்தது.

“நீ... நீ அன்னைக்கு பண்ணது தப்பு, சூர்யா. என்னை அப்படி நினைச்சு, இப்படி பண்ணியிருக்கக் கூடாது,” என்று சொன்னாள். அவளின் குரல், கோபத்துடன் ஆரம்பித்து, பின்னர் ஒரு வலியில் உடைந்தது.


அவளின் கண்கள் கண்ணீர் முத்துடன், அவனைப் பார்த்தன. “நான் உன்னை என் ஃப்ரெண்ட் மாதிரி நினைச்சேன். ஆனா, நீ...” என்று சொல்லி, மறுபடி மௌனமானாள்.

அவளின் மனசு, அவனை மன்னிக்க வேண்டும் என்று ஒரு பக்கம் சொன்னாலும், அவளின் ஒழுக்கம், அவளின் கற்பு, அவனை இன்னும் தள்ளி வைத்தன.


சூர்யா, அவளின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு, மனசு கனமாகி, “அண்ணி, நான் உங்களை தப்பா நினைக்கல. அன்னைக்கு... நேரம். நான் என்னை மறந்துட்டேன். ஆனா, இப்போ உண்மையா சொல்றேன், உங்களை என் அண்ணி மாதிரிதான் எப்பவும் பாக்குறேன். ப்ளீஸ், ஒரு வாய்ப்பு கொடுங்க,” என்று கெஞ்சினான்.

அவன் எழுந்து, அவளுக்கு அருகில் நின்று, “நான் இனி உங்களுக்கு எந்தக் கஷ்டமும் கொடுக்க மாட்டேன்,” என்று உறுதியாகச் சொன்னான். ஆனால், பவி இன்னும் மௌனமாகவே இருந்தாள்.



அவளின் கண்கள், அவனை ஒரு நொடி பார்த்து, பின்னர் தரையைப் பார்த்தன. “சூர்யா, போ. எனக்கு இப்போ கொஞ்ச நேரம் தனியா இருக்கணும்,” என்று மெதுவாகச் சொன்னாள். அவளின் குரல், அமைதியுடன், அவனை விலகச் சொன்னது.

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️    9



சூர்யா, பவித்ராவோட மௌனத்தால அவள தொந்தரவு பண்ணாம இருந்தான். ஆனா, உள்ளுக்குள்ள ஒரு புயல் அடிச்ச மாதிரி இருந்தது. 

மனசு ஒரு பக்கம், “பவி அண்ணி ரொம்ப நல்லவ, இத இப்படியே விடு. அவளால இந்த வலிய தாங்க முடியாது,”னு கெஞ்சியது. 

ஆனா, மூளை விடாம கத்தியது, “ரஞ்சித் மாதிரி ஒரு துரோகிக்கு, துரோகத்தாலதான் பதிலடி கொடுக்கணும்!” இந்த ரெண்டுக்கும் நடுவுல சூர்யா சிக்கி பைத்தியம் மாதிரி அல்லாடினான்.

 மனசு கனமா, உடம்பு களைப்பா, வீட்ட விட்டு வெளியே கிளம்பி போய்ட்டான். எங்க போறது, என்ன பண்ணுறதுனு தெரியல தெருவுல நடந்தான். சாலையோரம் இருக்குற மரங்களோட நிழல், அவனோட மனசு மாதிரியே மங்கலா தெரிஞ்சது. 

கையில இருந்த பைக்கை எடுத்து, நகரத்துக்கு வெளியே இருக்குற ஒரு குளத்து பக்கம் போய் உட்கார்ந்தான். குளத்து தண்ணி, மெதுவா அலையடிச்சு, அவனோட மனசு மாதிரி அமைதியில்லாம இருந்தது. ‘இத எப்படி ஹேண்டில் பண்ணுறது?’னு அவனுக்கு ஒரு வழியும் தெரியல.

அவனோட உடம்பு, மனசு, ரெண்டும் ஒரு புயல்ல சிக்கி தவிச்சது. காரணம், அவனுக்கு இந்த வயசு உணர்ச்சிகள் புதுசு.

 25 வயசு ஆனாலும், இந்த உணர்ச்சிகளை எப்படி கட்டுப்படுத்துறதுனு அவனுக்கு தெரியாது. 

இதுக்கு மேல, அவனோட தாத்தா கொடுத்த மூலிகை சூரணம், ஒரு அரிய வகை மருந்து. அது உடம்புல வளர்ச்சியை, குறிப்பா வாலிபத்தோட உணர்ச்சிகளை, ராக்கெட் மாதிரி பூஸ்ட் பண்ணுற மாதிரி இருந்தது. 

சூர்யா வீட்டுல சரியா சாப்பிட மாட்டான்னு தாத்தாவுக்கு தெரியும். அதனாலதான், “டேய், இந்த சூரணத்தை தினமும் ஒரு சிட்டிகை வாயில போட்டுக்கோ,”னு சொல்லி அனுப்பியிருந்தார். 

சூர்யா, தாத்தா மாதிரியே, இயற்கையாவே கட்டுடல் தேகத்தோட இருந்தான்.

 அகலமான தோள்கள், இறுக்கமான மார்பு, வயித்துல மசில்ஸ் எல்லாம் இயற்கையா அமைஞ்சிருந்தது. 

சிறு வயசுல இருந்து இந்த சூரணத்தை சாப்பிட்டதால, அவனோட உடல் வளர்ச்சி, குறிப்பா அவனோட ஆண்மை, சாதாரணத்தை விட கூடுதலா இருந்தது.

 அவனோட சுன்னி, இயல்பாவே ஐந்து இன்ச் இருந்தது. ஆனா, கடந்த சில மாசங்களா, அது ஒரு கட்டுப்பாடு இல்லாம ஆட்டம் போட்டது. விடியற்காலையில, கனவுல பவிய நினைச்சு எந்திரிக்கும்போது, அது எட்டு இன்ச் வரை வீங்கி துடிச்சது. 

பவிய பார்க்கும்போது, அவனோட ஜட்டி கூடாரம் போட்டு, அவன கஷ்டப்படுத்தும்.


இரவு நேரங்கள்ல, சூர்யா தன்னோட அறையில, கதவ சாத்திட்டு, பவித்ராவ நினைச்சு, சுன்னிய தடவிக்குவான்.

 அவனோட கை, மெதுவா ஜட்டிக்குள்ள போய், அந்த எட்டு இன்ச் தடிய பிடிச்சு, மேல கீழ ஆட்டும். அவன் பல பிட்டு படங்கள் பார்த்திருக்கான். நடிகைகளோட முலைகள், இடுப்பு, சூத்து எல்லாம் பார்த்திருக்கான். ஆனா, யாருக்கும் பவியோட அழகு, அந்த ஸ்ட்ரக்சர் இல்ல. 


அவளோட மாம்பழ முலைகள புடவை இறுக்கி பிடிக்கும்போது தெரியுற அந்த முலை காம்பு, வளைவான இடுப்பு, ஆழமான தொப்புள், பின்னால தூக்கி நிக்குற பூசணிக்காய் சூத்து இதெல்லாம் அவன பைத்தியமாக்கியது

பவி கிச்சன்ல வேலை செய்யும்போது, கைய தூக்கும்போது வெளிப்படுற அவளோட ஈரமான அக்குள், புடவை விலகி தெரியுற அந்த தொப்புள் இதெல்லாம் அவனுக்கு காம தரிசனம் . 

குளிச்சுட்டு, மங்களகரமா நெத்தியில சந்தனம் இட்டு, கழுத்துல தாலி மின்ன, கொலுசு கலகலக்க, மருதாணி இட்ட கைகளோட வீட்டுல நடக்கும்போது, அவனோட சுன்னி 90 டிகிரில தூக்கிக்கும்.

 அவளோட கூந்தல், இடுப்பு வரை ஆடி, மயக்குற மணத்த வீசும். அவளோட மெல்லிய குரல், சிரிக்கும்போது ஒலிக்குற அந்த சிரிப்பு எல்லாம் அவன தூங்க விடாம பண்ணும்.

அவனோட மனசு, பவியோட வளையல் இட்ட கைகள் அவனோட கருந்தடிய பிடிக்குற கற்பனையில மூழ்கியது.

 அவளோட லிப்ஸ்டிக் போட்ட சிவந்த உதடுகள், அவனோட சுன்னிய ஊம்புற காட்சிய நினைச்சு, அவன் உடம்பு துடிச்சது. 

அவளோட நாக்கு, சுன்னியோட நுனி மொட்டை மெதுவா தடவி, உதடுகளால கவ்வி சப்புறத நினைச்சு, அவன் மூச்சு வேகமாச்சு. 

அவளோட ஜிமிக்கி கம்மல் ஆட, சுன்னிய அவளோட தொண்டையில வச்சு குத்துற கற்பனை, அவன பைத்தியமாக்கியது.

 பவியோட பளிச்சுனு இருக்குற பற்கள், சிவந்த ஈர உதடுகள், அவனோட சுன்னிய கவ்வுற மாதிரி கனவு கண்டான். அந்த ஸ்ட்ராபெரி உதடுகள்ல சுன்னிய வச்சு தடவுறத நினைச்சு, கனவுல அவள ஓத்து, உணர்ச்சிய அடக்கிக்குவான். 

இப்படி, பவிய நினைச்சு ஏங்காத இரவுகள் இல்ல. அவனோட ஜட்டி, இரவு முழுக்க ஈரமா இருக்கும். ஆனா, இந்த உணர்ச்சிகள் அவன குற்ற உணர்ச்சிலயும் தள்ளியது. “நான் அண்ணிய நினைச்சு இப்படி பண்ணுறது தப்பு இல்லையா?”னு மனசு கேட்கும். ஆனா, உடம்பு மறுபடி அவன மீறி நடந்துக்கும்.


சுரேஷோட கல்யாணத்துக்கு இன்னும் ரெண்டு நாளு இருந்தது. அதுக்குள்ள பவியோட எப்படியாவது பேசணும்னு சூர்யா துடிச்சான்.

 ஆனா, பவி அவன இக்னோர் பண்ணிட்டே இருந்தா. அவ எங்க பார்த்தாலும், பவியோட முன்னாடி ஒரு பாவமான மூஞ்சிய வச்சுக்கிட்டு, “அண்ணி, ப்ளீஸ், ஒரு வார்த்தை பேசுங்க,”னு கெஞ்சினான்.

 ஆனா, பவி அவனோட இரட்டை முகத்த கண்டு பிடிச்சிருந்தா. அவனோட பார்வைகள்ல ஒரு கள்ளத்தனம் இருக்குறத புரிஞ்சுக்கிட்டா. 

ஒரு நாளு, அவன் ஒரு காகிதத்துல, “சாரி, அண்ணி, மன்னிச்சுடுங்க. இனி இப்படி நடக்காது,”னு எழுதி, சௌமியாகிட்ட கொடுத்து, “குட்டி, இத உங்க அம்மாக்கு கொடு,”னு சொன்னான். 

சௌமியா, அந்த காகிதத்த எடுத்துட்டு, பவியோட ரூமுக்கு ஓடினா. பவி அத படிச்சுட்டு, ஒரு நொடி கூட யோசிக்காம, “ச்சே ,”னு சொல்லி, காகிதத்த கிழிச்சு குப்பைல போட்டுட்டா. 

சமீப காலமா, சூர்யாவோட கள்ள பார்வைகள கவனிச்சிருந்தா. அவன் அவள பார்க்குறப்போ, கண்ணுல ஆசை மின்னுறத பார்த்திருந்தா.

 “மறுபடி இவனோட நல்லா பேசினா, மறுபடி ஏதாவது பண்ணிடுவான்,”னு பயந்தா. இப்படியே, சூர்யா ஒரு நாய் மாதிரி அவ பின்னாடி சுத்துவது, பவி “சீ, போ!”னு சொல்லி துரத்துவது, ஒரு கண்ணாமூச்சி ஆட்டமா, சுரேஷோட கல்யாணம் வரை நீடிச்சது.


கல்யாண நாளு வந்தது. சுரேஷோட கல்யாணத்துல மண்டபம் கடல் மாதிரி ஆளுங்களால நிரம்பி வழிஞ்சது.

 புது முகங்கள், பெரிய தலைகள், கட்சி ஆளுங்க, உறவினர்கள் எல்லாரும் வந்து குவிஞ்சிருந்தாங்க. மண்டபம் பிரம்மாண்டமா அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. மேடையில மஞ்சள் தோரணங்கள், மல்லிகை பூ மாலைகள், பளபளனு மின்னுற LED விளக்குகள், எல்லாம் ஒரு திருவிழா மாதிரி இருந்தது. மேடைக்கு பின்னாடி, பெரிய மலர் அலங்காரத்துள “சுரேஷ் & சினேகா”னு எழுதப்பட்டு, மின்னல் விளக்குகளால ஜொலிச்சது.

 மண்டபத்துல புரோகிதரோட மந்திர சத்தம், ஆளுங்க பேசுற சத்தம், சிரிப்பு, எல்லாம் கலந்து ஒரு களேபரமா இருந்தது. சாப்பாட்டு பந்தி பக்கத்துல, பிரியாணி, சிக்கன் குழம்பு, மட்டன் கறி, பாயாசம் மணம், மண்டபத்தையே நிரப்பியது.


சுந்தரவல்லி, எல்லாருக்கும் புது ட்ரெஸ் எடுத்து கொடுத்திருந்தா. சூர்யாவுக்கு ஒரு புது வெள்ளை சட்டையும், சந்தன கலர் பேன்ட்டும் கொடுத்திருந்தா. ஆனா, இது அவன மேல இருக்குற பாசத்தால இல்ல, கல்யாணத்துக்கு வந்தவங்க முன்னாடி, “நம்ம வீட்டு ஆளுங்க எல்லாம் நல்லா இருக்காங்க,”னு காட்டுறதுக்காக.

 சூர்யா, அந்த வெள்ளை சட்டையில, பேன்ட்டுல, அழகு பையனா தெரிஞ்சான். அவனோட கட்டுடல் தேகம், சட்டையில இறுக்கமா தெரிஞ்சது. ஆனா, அவனோட முகத்துல ஒரு கவலை, ஒரு ஏக்கம் இருந்தது.


ரஞ்சித் அவனோட கட்சித் தலைவர் வந்திருந்தார். ஒரு பெரிய அரசியல் புள்ளி, வெள்ளை வேட்டி, சட்டையில, தங்க கை வாட்ச், கண்ணுல கூலிங் கிளாஸ் போட்டு, ஒரு ராஜா மாதிரி உட்கார்ந்திருந்தார். ரஞ்சித், விழுந்து விழுந்து அவர கவனிச்சான்.

 “சார், சாப்பாடு எப்படி இருக்கு? இன்னும் கொஞ்சம் பிரியாணி எடுத்துட்டு வரவா? தண்ணீர் வேணுமா?”னு அவருக்கு முன்னாடி நெளிஞ்சு நெளிஞ்சு பேசினான். 

தேர்தல் வருது, சீட்டு வேணும்னு இப்பவே தலைவர காக்கா பிடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான். “சார், எல்லாம் நல்லபடியா முடிஞ்சிடும். நீங்க ஒரு வார்த்தை சொன்னா, நம்ம கட்சி இந்த ஏரியாவ ஸ்வீப் பண்ணிடும்,”னு சொல்லி, அவரோட தோள தொட்டு, ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சான். தலைவர், ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட, “பார்ப்போம், ரஞ்சித்,”னு சொல்லி, சாப்பாட்டுல கவனம் செலுத்தினார்.


சுரேஷும் சினேகாவும், மேடையில உட்கார்ந்து, புரோகிதர் சொன்ன மந்திரங்கள கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாங்க. சினேகா பளபளனு மின்னுற மஞ்சள் காஞ்சிபுரம் புடவையில, ராணி மாதிரி இருந்தா. அவளோட கழுத்துல தங்க நகைகள், கையில வளையல்கள், நெத்தியில குங்குமம் கல்யாண பெண்ணுக்குரிய கலையை காட்டியது. சுரேஷ், ஒரு வெள்ளை வேட்டி, சட்டையில, அவள பார்த்து, “நீ இவ்வளவு அழகா இருப்பனு நான் எதிர்பார்க்கல,”னு மெதுவா சொல்லி, ஒரு குறும்பு சிரிப்பு சிரிச்சான். 

சினேகா, ஒரு வெட்கப் புன்னகையோட, “போ, பொய் சொல்லாத,”னு சொல்லி, அவன தோள்ல கிள்ளினா.
ஆனால் சினேகாவுக்கு தெரியாது சுரேஷோட சுயரூபம் பத்தி
பவித்ரா புது அழகோட, மண்டபத்துல பம்பரமா சுழண்டு வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தா. அவ கட்டியிருந்த மெரூன் கலர் பட்டு புடவை, அவள ஒரு பேரழகியாவும், காம தேவதையாவும் காட்டியது. 

மஞ்சள் பூசிய முகத்துல, நெத்தியில குங்குமம், ஜன்னல் வைச்ச ஜாக்கெட், மருதாணி இட்ட கைகள் அந்த புடவையில தெரிஞ்ச அவளோட இடுப்பு .

 புடவை இறுக்கமா அவளோட மாம்பழ முலைகளையும், வளைவான இடுப்பையும், ஆழமான தொப்புளையும் பிடிச்சு, அவள கவர்ச்சி கனியா காட்டியது. அவளோட கூந்தல், இடுப்பு வரை ஆடி, மல்லிகை பூ மணத்த வீசியது. கையில வளையல்கள், நடக்கும்போது மெல்லிய சத்தம் எழுப்பின. கால்ல கொலுசு, அவள் நடக்கும்போது கலகலனு ஒலிச்சது. 

---

மண்டபத்துல அவள பார்த்து, ஜொள்ளு விடாத ஆண்கள் இல்ல. ஒரு பையன், அவள பார்த்து, “யாரு இவ!”னு அவனோட நண்பன்ட்ட சொன்னான். மறு பக்கம், ஒருத்தன், “இவள மாதிரி ஒரு பொண்டாட்டி கிடைச்சா, வாழ்க்கை செட்டில்!”னு சிரிச்சான்.

 பவி, இந்த பார்வைகள கவனிக்காம, வேலையில மூழ்கியிருந்தா. ஆனா, உள்ளுக்குள்ள அவளோட மனசு இன்னும் அமைதியாக இல்ல. அவளோட அம்மா கல்யாணத்துக்கு வந்திருந்ததால, தன்னோட சோகத்த மறைச்சு, முகத்துல ஒரு புன்னகைய வச்சிருந்தா. “அம்மா முன்னாடி சோகமா இருந்தா, அவ என் கஷ்டத்த கண்டு பிடிச்சுடுவா,”னு பயந்தா. அவளோட அம்மா, பருத்தி புடவையில, மேடைக்கு பக்கத்துல உட்கார்ந்து, “பவி, நீ இவ்வளவு பொறுப்பா இருக்கியே, உன்ன பார்த்து பெருமையா இருக்கு,”னு சொல்லி, அவள கண்ணு கலங்க பார்த்தா.


சூர்யா, மண்டபத்துல ஓடி ஆடி வேலை செஞ்சுட்டு இருந்தான். சாப்பாட்டு பந்தியில , தண்ணீர் கேன்கள கொண்டு வந்து வைக்குறது, மேடையில தோரணம் சரி பண்ணுறது எல்லாம் அவனே செஞ்சான். 
ஆனா, அவனோட கண்கள், அவ்வப்போது பவிய தேடின. அவளோட அழக பார்க்கும்போது, அவனோட உடம்பு மின்சாரம் பாய்ஞ்ச மாதிரி ஆச்சு.

 அவளோட இடுப்பு, தொப்புள், சூத்து எல்லாம் அவனோட கண்ண மயக்கியது. ஒரு தடவை, பவி தனியா பந்திக்கு பக்கத்துல நின்னு, ஒரு பெரிய பாத்திரத்துல பாயாசத்த கிளறிக்கிட்டு இருந்தா. 

சூர்யா, மெதுவா அவள்ட்ட போய், “அண்ணி, ப்ளீஸ், ஒரு வார்த்தை பேசுங்க. நான் உங்ககிட்ட மன்னிப்பு கேக்குறேன்,”னு கெஞ்சினான். அவனோட குரல், ஒரு உண்மையான வருத்தத்தோட இருந்தது. 


பவி, ஒரு கோபமான பார்வையோட, கிளறுறத நிறுத்தி, “சூர்யா, அன்னைக்கு ஏன் அப்படி நடந்துக்கிட்ட? சொல்லு!”னு கேட்டா. அவளோட கண்கள், கோபத்தோடயும், ஒரு வலியோடயும் அவன பார்த்தது.


சூர்யா, ஒரு நொடி தயங்கி, தலை குனிஞ்சு, “அண்ணி, நான் எதோ வயசு கோளாறுல அப்படி பண்ணிட்டேன். நீங்களே சொல்லுங்க, எனக்கு வயசு 25 ஆயிடுச்சு, ஆனா இன்னும் கல்யாணமே ஆகல. நானும் ஒரு பையன்தானே, எனக்கும் ஃபீலிங்ஸ் இருக்கும்ல? உங்கள பார்க்கும்போது, என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல,”னு சொன்னான்.
 அவனோட குரல், கலவையான வருத்தமும், வெறுப்பும், ஆசையும் கலந்து ஒலிச்சது.


பவி, அவன பார்த்து, ஒரு கணம் யோசிச்சு, “ஓ, அப்ப கல்யாணம் ஆயிடுச்சுனா, நீ சரி ஆயிடுவியா? அதுதான் காரணமா?”னு கேட்டா. அவளோட குரல், கேலியோட இருந்தது, ஆனா உள்ளுக்குள்ள அவனோட வார்த்தைகள் அவள யோசிக்க வச்சிருந்தது.


சூர்யா, “அதுவும் ஒரு காரணம், ஆனா அதுதான் முழு காரணம்னு சொல்லல. நான் உங்கள தப்பா நினைக்கல, அண்ணி. ஆனா, அன்னைக்கு என் மனசு என்ன மீறி நடந்துடுச்சு,”னு சொன்னான். 

பின், ஒரு சின்ன சிரிப்போட, “நீங்க போய் வீட்டுல எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்க சொல்லுங்க. அப்புறம் அவங்க ரியாக்ஷனை நீங்களே பாருங்க,”னு சொல்லி, கனத்த மனசோட நகர்ந்து போய்ட்டான். அவனோட முகத்துல, ஒரு வெறுப்பும், ஒரு வலியும் தெரிஞ்சது.


பவிக்கு, சூர்யாவோட ஃபீலிங்ஸ் கொஞ்சம் புரிஞ்சது. ‘இவனுக்கு வயசு கோளாறு இருக்கலாம், ஆனா இப்படி எல்லை மீறி நடந்துக்கிட்டது தப்புதான்,’னு நினைச்சா. பின்ன, ‘சரி, வீட்டுல சுந்தரவல்லி, ரஞ்சித்தோட பேசி, இவனுக்கு ஒரு கல்யாணம் செஞ்சு வச்சா, இவன் சரியாயிடுவானோ?’னு யோசிச்சா. 

ஆனா, அவளோட மனசு இன்னும் அவன மன்னிக்க தயாராக இல்ல. அவனோட கள்ள பார்வைகள், அவனோட ஆசை மின்னுற கண்கள் இதெல்லாம் அவளுக்கு பயத்தையும், கோபத்தையும் தந்தது.


கல்யாணம் முடிஞ்சு, எல்லாரும் வீட்டுக்கு வந்தாங்க. களைப்பு, எல்லாரோட முகத்துலயும் தெரிஞ்சது. சினேகாவும் சுரேஷும், முதல் ராத்திரிக்காக, அவங்க ரூமுக்கு போய்ட்டாங்க. அவங்க ரூமுக்கு வெளியே, ஒரு சின்ன மல்லிகை பூ மாலை தொங்கி மெல்லிய மணத்த வீசியது.

 வீட்டுல மத்தவங்க, சுந்தரவல்லி, சௌமியா, எல்லாரும் களைப்புல தங்கள் ரூமுக்கு போய் படுத்துட்டாங்க. சௌமியா, “அம்மா, நான் ரொம்ப டயர்டா இருக்கேன்,”னு சொல்லி, அவளோட சின்ன கட்டில்ல படுத்து, தூங்கிட்டா.

 சுந்தரவல்லி, “இந்த கல்யாணம் முடிஞ்சுருச்சு, இனி கொஞ்ச நாளு ரெஸ்ட் எடுக்கணும்,”னு முணுமுணுத்துக்கிட்டு, தன் ரூமுக்கு போய் கதவ சாத்தினா.

ரஞ்சித், கல்யாண பார்ட்டில நல்லா சரக்கு அடிச்சுட்டு, ஒரு திமிரோட ரூமுக்கு வந்தான். “இந்த தேர்தல்ல சீட்டு கன்பார்ம் ஆயிடும்! நம்ம கட்சி இந்த ஏரியாவ ஸ்வீப் பண்ணிடும்!”னு உளறிக்கிட்டு, அவனோட வெள்ளை சட்டைய கழட்டி, மூலையில போட்டான். அவனோட முகத்துல, சரக்கு போதையும், ஒரு ஆணவமும் தெரிஞ்சது. 

சரக்கு வாசனைய வீசியது. பவி, மெல்லிய பருத்தி நைட்டியில, கட்டிலோட மூலையில உட்கார்ந்து, தலை முடிய அவுத்து, சின்ன ரப்பர் பேண்ட வச்சு கட்டிக்கிட்டு இருந்தா. அவளோட முகத்துல, களைப்பும், ஒரு யோசனையும் இருந்தது. 

அவ, ரஞ்சித்தோட மெதுவா பேச்சு கொடுக்க ஆரம்பிச்சா. “ஏங்க, சூர்யாவுக்கு வயசு ஆயிடுச்சு. இவனுக்கும் ஒரு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாமா? 


 மெதுவா கேட்டா. அவளோட குரல், ஒரு அக்கறையோட, ஆனா ஒரு தயக்கத்தோட இருந்தது. அவ, ரஞ்சித் என்ன சொல்வானு பார்க்க, அவனோட முகத்த பார்த்தா.

ஆனா, ரஞ்சித், போதையில உளற ஆரம்பிச்சான். “ஹா, சூர்யாவுக்கு கல்யாணமா? அவனுக்கு என்ன தகுதி இருக்கு, பவி? அவன இந்த வீட்டுல வச்சிருக்குறதே, நம்ம பெரிய மனசு!”னு சொல்லி, சிரிப்பு சிரிச்சான். 

அவனோட கண்கள், சரக்கு போதையில மங்கியிருந்தாலும், கோபமான பார்வையும் இருந்தது.

 அவன் உன்னோட தம்பி இல்லையா?”னு கேட்டா. அவளோட குரல், ஒரு பயத்தோட நடுங்கியது. அவளோட கைகள், நைட்டியோட முனைய பிடிச்சு, இறுக்கமா சுருட்டியது. 
ரஞ்சித், மறுபடி ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சு, “நீ இன்னும் புரியாம இருக்கியா, பவி? சூர்யா... அவன்...”னு ஆரம்பிச்சு, போதையில தடுமாறி, “
உண்மைகளை உலர ஆரம்பித்தான்
அவனோட அரை குறை வார்த்தைகள், பவியோட மனசுல ஒரு பெரிய புயலை கிளப்பியிருந்தது. ‘அவ, கட்டிலோட மூலையில உட்கார்ந்து, கண்ண மூடி, ஒரு ஆழமான மூச்சு விட்டா.

 ஆனா, தூக்கம் வரல. அவளோட மனசு, சூர்யாவோட செயல், ரஞ்சித்தோட உளறல், இந்த வீட்டோட ரகசியம் எல்லாத்தையும் நினைச்சு, ஒரு குழப்பத்துல தவிச்சது.

[Lust king 66]

Keep cooking ? ???????????

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️ 10


பவித்ராவுக்கு அடுத்த நாள் காலை மனசு குழப்பகபமாக விடிஞ்சது. ஒரு பக்கம் சூர்யா மண்டியிட்டு மன்னிப்பு கேட்டது மனசை மென்மையாக்கி, அவனோட உண்மையான வருத்தத்தை நம்ப வச்சது.


 ஆனா, இன்னொரு பக்கம் சமையலறையில் அவன் செஞ்ச வேலைகள் (அவனோட கைகள் அவளோட இடுப்பை இறுக்கி பிடிச்சது, அவளோட உடம்பில் உணர்வுகள)

இன்னும் மனசுல ஒரு முள்ளு மாதிரி குத்திக்கிட்டு இருந்தது. அவளுக்கு கோபமும் பயமும் மாறி மாறி வந்தது. 


‘அவனை மன்னிக்கலாமா, வேணாமா?’னு மனசு தடுமாறினது. 


வீடு அமைதியா இருந்தது, கல்யாண ஆர்ப்பாட்டங்களோட சத்தமும் சந்தோஷமும் முடிஞ்சு, ஒரு வெறுமையை விட்டுட்டு போயிருந்தது.

 வீட்டு முன்னாடி மஞ்சள் கயிறுகளும் மாம்பழ இலைகளும் செருகப்பட்ட தோரணங்கள், வேலை ஆட்களால கலைக்கப்பட்டு, தரையில் சிதறி கிடந்தன. காற்றில் இலைகள் ஆடி, ஒரு மெலிசான சலசலப்பு சத்தத்தை உருவாக்கினது.


 சினேகாவோட உறவினர்கள், கல்யாண விருந்து முடிஞ்சதும், அவரவர் வீடுகளுக்கு கிளம்பி போய்டாங்க.


 சுரேஷ் சினேகா கூட வேலை செய்யுற போலீஸ் நண்பர்கள் எல்லாம் சேர்ந்து, கல்யாண பரிசா கேரளா ஹனிமூன் ட்ரிப் பேக்கேஜ் கொடுத்திருந்தாங்க. வீட்டில், “அவங்க ரெண்டு பேரும் எப்போ கிளம்புறாங்க?”னு மெல்லிய பேச்சு நடந்துக்கிட்டு இருந்தது. 


காலையில் சினேகா கண் விழிச்சப்போ, படுக்கையில் ஒரு கலைந்த ஓவியம் மாதிரி கிடந்தா. 

நேத்து இரவோட நினைவுகள், அவளை அலையா தழுவின. மாம்பழக் கலர் பட்டுப் புடவையில், மல்லிகைப் பூச்சரம் கூந்தலில் சொருகி, அறைக்குள்ள நுழைஞ்சப்போ, சுரேஷோட கண்கள் அவளை விழுங்குற மாதிரி பார்த்தது.

 அவனோட பார்வை, ஒரு வேட்டைக்காரன மாதிரி, அவளோட உடலை மெதுவா உரசியது, அவளுக்கு உடம்பு சூடாக்குச்சு. 


அவ மெதுவா கட்டில் வந்து உட்கார்ந்தா 

சுரேஷ், அவளோட முந்தானையை மெதுவா பிடிச்சு இழுத்தான். பட்டு புடவை, ஒரு மென்மையான சலசலப்போட, தரையில் சரிஞ்சு, மஞ்சள் குவியலா மாறிடுச்சு.

 சினேகாவோட மென்மையான மார்பு, கருப்பு ரவிக்கையில் புடைச்சு செதுக்கப்பட்ட சிலை மாதிரி தெரிஞ்சது. 

சுரேஷ், காமத்தோட அவளைப் பார்த்து, “என்னடி, இப்படி இருக்குற?”னு மெல்ல கிட்ட வந்தான்


அவனோட கைகள், ரவிக்கையோட சேர்த்து, அவளோட முலைகளை மெதுவா பிசைஞ்சது. 

அவளோட மென்மையான சதைகள், அவனோட கரடுமுரடான கைகளில் அழுந்தப்போ, சினேகா ஒரு மெல்லிய “ஸ்ஸாஆ...”னு முனகி, உடலை நெளிச்சா.

 சுரேஷ், அவளோட காம்புகளை மென்மையா திருகி, மார்பை இறுக்கமா அழுத்தினான். சினேகாவோட உடம்பு சூடாகி, மூச்சு வேகமா வந்தது.

 அவளோட மனசு, வெட்கத்துலயும் சந்தோஷத்துலயும் தவிச்சது. சுரேஷ், அவளை படுக்கையில் மெதுவா படுக்க வச்சு, மேலே படுத்து, முத்தங்களைப் பொழிஞ்சான். 


நெத்தியில ஆரம்பிச்சு, அவளோட மென்மையான கண்களை முத்தமிட்டு, மூக்கோட முனையை மெல்ல உரசி, உதடுகளில் ஒரு நீண்ட முத்தத்தை வச்சான். அவளோட உதடுகள், அவனோட உதடுகளில் அழுந்த, சினேகா ஒரு மெல்லிய முனகலோட அவனை இறுக்கினா.

---

 சுரேஷ், மெதுவா கீழே இறங்கி, அவளோட மார்புக்கு வந்து, ரவிக்கையோட கொக்கிகளை ஒவ்வொருத்தையா அவிழ்த்தான். அவளோட அக்குளில், மென்மையான தோலில் முத்தம் கொடுத்தப்போ, சினேகாவோட உடம்பு ஒரு மயிர்க்கால் உயர்ந்து, கண்கள் வெட்கத்துல சொருகி மூடிக்கிச்சு.


சுரேஷுக்கு மூடு ஏற, அவன் பிராவை மேலே தூக்கி, அவளோட சிவந்த முலைக்காம்பில் வாய் வச்சு உறிஞ்சினான். “ம்ம்... ஹான்...”னு சினேகா வெட்கத்தோட முனகினா, 

உடல் நடுங்கி அவனோட தொடுதலில் தவிச்சா. அவன், ஒரு கையால அவளோட பேன்டியை மெதுவா விலக்கி, மென்மையான தொடைகளை தடவினான். அவளோட தொடைகள், வெண்ணை மாதிரி மென்மையா, அவனோட கைகளில் அழுந்துச்சு.

 அவன், அவளோட அடிவயிற்றை மென்மையா பிசைஞ்சு, அவளோட உடம்போட சூட்டை உணர்ந்தான்.

 சினேகாவோட முலைகள், அவனோட மார்பில் அழுந்த, உடல் தவிச்சது. சுரேஷ், அவளோட காம்பை வெறியோட சப்பி, மறு முலையை நாக்கால நக்கி, காம்பை மென்மையா கடிச்சு, எச்சில்ல குளிப்பாட்டினான்.

---

 “ஹான்...ஸ்ஸ்ஸா...”னு சினேகா முனகி, உடலை இறுக்கினா.


 அவளோட பேன்டியில் ஈரம் தேங்கி, புண்டை நீர் மெல்ல வழிஞ்சது, ஒரு மென்மையான மணத்தை வீசுச்சு.


சுரேஷ், அவளோட கைகளை மெதுவா தூக்கி, அக்குள் சதைகளை நாக்கால நக்கினான். “ம்ம்ம்ஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா கிறக்கமா தவிச்சு, உடலை நெளிச்சா. 

அவன், புடவையை மேலே உயர்த்த, பாவையோட அது முழுவதுமா விலகி, உள்ளே, லைட் ப்ளூ பேன்டியில், 
அவளோட புண்டை மறைஞ்சு இருந்தது. 

அவன், அவளோட கால்களை மெதுவா விரிச்சு, பேன்டியை அவிழ்த்து, கையை உள்ளே விட்டு ஆராய்ந்தான். அவளோட பெண்மை, செழுமையா விரிஞ்சு, சிவந்த மாதுளை மாதிரி தெரிஞ்சது.

 சுரேஷ், நாக்கைப் பட்டையா வச்சு, அவளோட கூதியை மெதுவா நக்கினான். நாக்கு பட்டவுடன், தேன் பிச்சி அடிச்சு, சினேகா “ஸ்ஸாஆ... ஹான்...”னு முனகினா, இடுப்பை மெதுவா உயர்த்தி இறக்கினா.


சுரேஷ், அவளோட பருப்பை உதடுகளால இழுத்து, மென்மையா கடிச்சு, தேனை ஒரு துளி விடாம குடிச்சான். அவளோட பருப்பையும் சதைகளையும் வாய்க்குள்ள கவ்வி, இழுத்து நக்கினான். “ஆஆஆஸ்ஸாஆ... உஸ்ஸூ...”னு சினேகா கத்தி, இடுப்பை இறுக்கி, அவனை அணைச்சு தவிச்சா.


 முதல் முறையா உச்சம் அடைஞ்சவ, உடல் நடுங்கி, மூச்சு வேகமா வாங்கினா. அவளோட உடம்பு ஒரு மென்மையான அலையில் மிதந்தது.


 சுரேஷ், தன் பேன்டையும் ஜட்டியையும் அவிழ்த்து, ஆறு இன்ச் சுன்னியை வெளியே எடுத்தான். நரம்புகள் புடைச்சு, வீங்கி நின்ன அந்த சுன்னி, அவளோட கூதியில் மெதுவா மோதினான்.

 சினேகா, ஒரு மெல்லிய பயத்தோட, ஆனா ஆர்வத்தோட, அவனைப் பார்த்து, “மெதுவா...”னு முனகினா.


அப்போ, திடீர்னு வெளியே ஒரு சலசலப்பு கேட்டது. ரூமோட கதவு படபடனு தட்டப்பட்டது. சுரேஷ் திடுக்கிட்டு எழுந்து, “யாரு?”னு உரத்து கத்தினான். 


சினேகா, பதறி, புடவையை இழுத்து உடலை மறைச்சு, படுக்கையில் உட்கார்ந்தா. அவளோட மனசு வேகமா துடிச்சது, முகம் வெட்கத்துல சிவந்து போச்சு

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️ 11


சினேகா பதறிப்போயி படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, குடுகுடுன்னு பாத்ரூமுக்குள்ள ஓடினா.


 அவளோட மாம்பழக் கலர் பட்டுப் புடவை உடம்பை எடுத்து அவசரமா மறைச்சுக்கிட்டு ஓடினா 

புடவை தரையில சரசரன்னு உரசிச்சு. பாத்ரூமுக்குள்ள நுழைஞ்சவ, கண்ணாடியை ஒரு நொடி பார்த்தா உதடு சிவந்து வீங்கி, தலைமுடி கலைஞ்சு, முகத்துல ஒரு புதுப்பொண்ணு வெட்கமும், ஆனா பதற்றமும் கலந்து தெரிஞ்சது. 


அவள், வேகவேகமா குழாயைத் திறந்து, மூஞ்சி, கை, காலெல்லாம் தண்ணி விட்டு கழுவி, புடவையை இழுத்து சரி பண்ணிக்கிட்டு, மறுபடி அறைக்கு வந்தா. 


சுரேஷ், வேட்டியை பாதி கட்டிக்கிட்டு, மேல சட்டை இல்லாம, கதவை மெதுவா திறந்து, தலையை எட்டி வெளிய பார்த்தான்.


 அவனோட மார்புலயும் தோள்களிலயும் மல்லிப்பூ சிலது ஒட்டிக்கிட்டு, தலைமுடி கலைஞ்சு தோற்றத்துல இருந்தான். 

வெளிய, சூர்யா ஒரு சங்கடமான முகத்தோட நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.


சுரேஷ், அவனை முறைச்சு, “என்னடா, என்ன வேணும்?”னு கேட்டான், குரல் ஒரு எரிச்சலோட வந்தது. 


சூர்யா, சுரேஷை நேர பாக்காம, வேற எங்கேயோ பார்த்த படி, சினேகாவோட அப்பாக்கு பாத்ரூம்ல விழுந்து அடிபட்டுடுச்சு,”னு மெதுவா சொன்னான் 

சுரேஷ், கோவமா, “என்னடா உளறுற? இந்த நேரத்துல?”னு கத்தி, வேட்டியை இறுக்கி கட்டிக்கிட்டு, கதவுக்கு பக்கத்துல ஒரு அடி முன்னாடி வந்து நின்னான். 

சூர்யா, இப்போ நேருக்கு நேர் பார்த்து, “நான் உளறல. சினேகாவோட அப்பா பாத்ரூம்ல வழுக்கி விழுந்து, தலையில ரத்தம் வருது. கீழே எல்லாரும் கூடியிருக்காங்க. உன்னையும் சினேகாவையும் வரச் சொன்னாங்க,”னு தெளிவா சொன்னான். 


சுரேஷ், இன்னும் கடுப்பாகி, “அதுக்கு இப்படி நடு ராத்திரி வருவியா? வேற நேரமே இல்லையா? போடா, காலையில வர்றோம்,”னு சொல்லி, கதவை படார்னு மூடப் போனான். 

ஆனா, சூர்யா எரிச்சலோட, “இப்போ நீ வரலேன்னா உங்க அம்மா மேல வந்துடுவாங்க. எனக்கென்ன, நீ பார்த்துக்கோ,”னு சொல்லி, படபடன்னு மாடிப்படி இறங்கி கீழே போய்ட்டான்.


சுரேஷ், வேட்டியை இறுக்கி முடிச்சு, உள்ளே வந்து, பாத்ரூம் கதவுக்கு பக்கத்துல நின்னு, “சினேகா, உன் அப்பாக்கு பாத்ரூம்ல விழுந்து தலையில அடிபட்டுடுச்சாம். கீழே எல்லாரும் இருக்காங்க, நம்மளை வரச் சொல்றாங்க,”னு சொன்னான், 

குரல் ஒரு சலிப்போட வந்தது. சினேகா, “என்ன? எப்படி?”னு அதிர்ச்சியோட கேட்டுக்கிட்டே, வேகமா புடவையை இழுத்து சரி பண்ணிக்கிட்டா

அவளோட முகம் வெளிறி, கண்கள் கவலையில கலங்கி இருந்தது. சுரேஷ், கட்டிலோட மூலையில உட்கார்ந்து, “கண்டிப்பா இப்பவே கீழே போயித்தான் ஆகணுமா? காலையில பார்க்கலாமே?”னு கேட்டான், 

முகத்துல ஒரு எரிச்சல் தெரிஞ்சது. சினேகா, என்ன சொல்றதுன்னு ஒரு நொடி யோசிச்சுக்கிட்டு, 

“இல்ல, அப்பாக்கு அடிபட்டிருக்கு, இப்போ போயி பார்க்கணும்,”னு மெதுவா சொல்லி, கதவைத் திறக்கப் போனா. 



அப்போ, கீழேயிருந்து சுந்தரவல்லியோட குரல், “சுரேஷ், சினேகா, கீழே வாங்க!”னு கேட்டது, 

சுரேஷ், கடுப்போட சட்டையை எடுத்து மாட்டிக்கிட்டு, “, வா,”னு சினேகாவை பார்த்து சொன்னான். சினேகா, புடவையை இன்னொரு தடவை இழுத்து சரி பண்ணி, மெதுவா மாடிப்படி இறங்கி, சுரேஷோட பின்னாடி கீழே வந்தா.


 அவங்க ஹாலுக்கு வந்தப்போ, எல்லாரோட பார்வையும் அவங்க மேல விழுந்து, மௌனம் அங்கே நிரம்பிச்சு. சினேகாவோட புடவை கொஞ்சம் கசங்கி, தலைமுடி இன்னும் முழுசா சரி பண்ணல, உதடு சிவந்து வீங்கி, ஒரு சங்கடமான தோற்றத்துல இருந்தா.


 சூர்யா, அவளை ஒரு நொடி பார்த்து, உடனே பார்வையை மாற்றிக்கிட்டான், ஆனா அவனோட கண்கள் ஒரு வினாடி அவளோட உதட்டுல தங்குனது. 

சுரேஷ், எல்லாரையும் ஒரு முறை முறைச்சு, “என்ன ஆச்சு? ”னு கேட்டான், குரல் ஒரு எரிச்சலோட வந்தது.


சுந்தரவல்லி, ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, “உன் மாமனார் பாத்ரூம்ல வழுக்கி விழுந்துட்டாரு. தலையில அடிபட்டு, ரத்தம் வந்தது. டாக்டர் வந்து இப்போ கட்டு போட்டு, சோபால உட்கார வச்சிருக்காரு,”னு சொன்னா, 

சினேகா, இதைக் கேட்டு, உடனே ஹாலில் சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்த அப்பாவோட பக்கத்துல ஓடிப்போயி, அவர் பக்கத்துல உட்கார்ந்து, “பா, என்னாச்சு? எப்படி விழுந்தீங்க? இப்போ எப்படி இருக்கு?”னு விசாரிச்சா, 


கண்கள் கலங்கி, கைகள் அவர் கையை இறுக்கி பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது. அவர், தலையில் வெள்ளை கட்டோட, ஒரு புன்னகையோட, “ஒன்னும் இல்லமா, கொஞ்சம் வழுக்கி விழுந்துட்டேன். இப்போ பரவால, டாக்டர் பார்த்துட்டாரு,”னு மெதுவா சொன்னார். 

சுரேஷ், இதை எல்லாம் ஒரு கடுப்போட பார்த்துக்கிட்டு, ஹாலோட மூலையில நாற்காலியில உட்கார்ந்து, தரையை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான், அவனோட மனசு இன்னும் எரிச்சலோட துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது.


ஒரு அரை மணி நேரம் கழிச்சு, எல்லாரும் மெதுவா அவரவர் ரூமுக்கு கலைஞ்சு போய்ட்டாங்க. சினேகாவோட அப்பா, மெதுவா எழுந்து, “போமா, மாப்பிள்ளை வெயிட் பண்ணுறாரு. நீ இங்கே இருக்க வேணாம்,”னு சொன்னார், 


குரல் ஒரு அன்போட இருந்தது. சினேகா, உடனே, “இல்லப்பா, உங்களை விட்டுட்டு எப்படி போறது? நான் போக மாட்டேன், உங்க கூடவே இருக்கேன்,”னு சொல்லி, சோபாவில் அவர் பக்கத்துல மெதுவா உட்கார்ந்து, அவர் கையை இறுக்கி பிடிச்சுக்கிட்டு, அவரோட தோளில் தலை சாச்சு உட்கார்ந்தா. 


அவளோட மனசு, அப்பாவோட உடல்நிலையை நினைச்சு கவலையில தவிச்சது. சுரேஷ், இதை பார்த்து, ஒரு வார்த்தையும் பேசாம, கடகடன்னு மாடிப்படி ஏறி, பெட்ரூம் கதவை படார்னு அடிச்சு சாத்தினான். 



அந்த சத்தம், கீழே இருந்த சினேகாவுக்கு தெளிவா கேட்டது. அவளோட மனசு ஒரு நொடி தடுமாறினாலும், அப்பாவோட கையை இறுக்கி பிடிச்சு, “ நான் இங்கேயே இருக்கேன்,”னு மெதுவா சொன்னா, கண்கள் கவலையில நனைஞ்சு இருந்தது.


காலை விடிஞ்சப்போ, வீட்டுல ஒரு கனமான அமைதி நிரம்பியிருந்தது. காபி வாசனையும், சமையலறையில இருந்து வந்த இட்லி மணமும் வீட்டை நிரப்பினாலும், எல்லாரோட மனசும் ஒரு கவலையில இருந்தது. 

சினேகாவும் சுரேஷும் பிளான் பண்ணிருந்த கேரளா ஹனிமூன் ட்ரிப்பை கேன்சல் பண்ணிடலாமானு எல்லாரும் மெதுவா பேசிக்கிட்டாங்க.


 சுந்தரவல்லி ரஞ்சித்து கிட்ட, “இப்போ இந்த பயணம் வேணாம்னு தோணுது. மாமனார் உடம்பு சரியாகட்டும், அப்புறம் பார்க்கலாம்,”னு சொல்லிக்கிட்டு, இருந்தா. 


ஆனா, சினேகாவோட அப்பா, இதைக் கேட்டு “இதெல்லாம் ஒரு விஷயமா? இது சின்ன அடி, பரவாயில்ல. அவங்க சந்தோஷமா இருக்கட்டும், இதுக்காக ட்ரிப் கேன்சல் பண்ண வேணாம்,”னு உறுதியா சொன்னார். 

இதைக் கேட்டு, எல்லாரும் ஒரு முடிவுக்கு வந்து, ஹனிமூன் ட்ரிப்புக்கு ஏற்பாடு செய்ய ஆரம்பிச்சாங்க. ஒரு சொகுசு கார் புக் பண்ணப்பட்டு, சினேகாவும் சுரேஷும் கேரளாவுக்கு கிளம்புறதுக்கு ரெடியானாங்க.


சினேகா, ஒரு எளிமையான பச்சை புடவை கட்டிக்கிட்டு, கூந்தலை ஒரு சின்ன முடிச்சா கட்டி, ஒரு மெல்லிய தங்கச் சங்கிலியும், சின்ன மூக்குத்தியும் போட்டுக்கிட்டு, காருக்குள்ள ஏறி உட்கார்ந்தா. 

அவளோட மனசு, அப்பாவோட உடல்நிலையை நினைச்சு கவலை அலையில மிதந்துக்கிட்டு இருந்தது. 


‘பாவம், இப்போ எப்படி இருக்காரோ? டாக்டர் சரியா பார்த்துட்டாரா?’னு மனசு தவிச்சது. 

சுரேஷ் வெள்ளை சட்டையும் கருப்பு பேன்ட்டும் போட்டுக்கிட்டு, ஒரு கூலிங் கிளாஸை மாட்டிக்கிட்டு, காருக்குள்ள உட்கார்ந்தான், ஆனா அவனோட முகம் இன்னும் ஒரு கடுப்போடயே இருந்தது.


.

 சௌமியா, “சித்தி, சீக்கிரம் வந்துடுங்க! எனக்கு சாக்லேட் வாங்கிட்டு வாங்க!”னு கையை ஆட்டி குறும்பு சிரிப்போட கத்தினா. 


சுந்தரவல்லி, “நல்லா பார்த்து, பத்திரமா போய்ட்டு வாங்க,”னு சொல்லி, ஒரு அம்மாவோட அக்கறையோட சொன்னா.


 ரஞ்சித், “டேய், கேரளாவுல குடிச்சுட்டு கும்மாளம் போடாம, சரியா இரு,”னு சுரேஷை பார்த்து சிரிச்சான்.

கார், வீட்டு வாசல்ல இருந்து மெதுவா புறப்பட்டப்போ, வாசல்ல குடும்பமா எல்லாரும் நின்னு, சினேகாவையும் சுரேஷையும் வழியனுப்பி வச்சாங்க

எல்லாரும் வீட்டுக்குள்ள கலைஞ்சு போனப்போ, பவியும் சூர்யாவும் மட்டும் வாசல்ல தேங்கி நின்னாங்க.

 பவி, ஒரு வெளிர் நீல புடவைல, மெல்லிய தங்க நகைகளோட நின்னிருந்தா. அவளோட கூந்தல், மல்லிகைப் பூ சொருகி, இடுப்பு வரை ஆடி மயக்கமான மணத்தை வீசிச்சு. 

சூர்யா கருப்பு டீ-ஷர்ட்டும் நீல
 ஜீன்ஸும் போட்டுக்கிட்டு, கைகளை பாக்கெட்டுக்குள்ள வச்சு, ஒரு மௌனமான பார்வையோட பவியை பார்த்தான். 

பவியும் சூர்யாவும் ஒருத்தர் கண்ணை ஒருத்தர் மாறி மாறி பார்த்தாங்க, ஆனா ஒரு வார்த்தையும் பேசல. பவியோட கண்கள் கோபமும் குழப்பமும் கலந்த பார்வையோட, சூர்யாவை உரசி, ‘இனி இப்படி பார்க்காத,’னு எச்சரிக்குற மாதிரி இருந்தது. 


சூர்யாவோட மனசு, ‘அண்ணி இன்னும் மன்னிக்கலையா? இனி என்ன பண்ண?’னு தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தது.

 பவி, ஒரு நொடி அவனை பார்த்துட்டு, தலை குனிஞ்சு, மெதுவா வீட்டுக்குள்ள நடந்து போனா.


அந்த இளமையான இல்லத்தரசி, புடவையில முதுகு காட்டி நடக்கும்போ, அவளோட பின்புற செழுமையும், புடவையில தெரிஞ்ச திராட்சி மாதிரியான இடுப்பு வளைவும், சூர்யாவோட கண்களுக்கு ஒரு விருந்தாக இருந்தது. 


அவளோட நடைக்கு ஏத்த மாதிரி, சூத்து சதைகள் ஒரு மென்மையான தாளத்துல ஆடின,


 புடவை அவளோட மேனியை இறுக்கமா பற்றி, ஒவ்வொரு அடியிலும் அவளோட இடுப்பு மெல்ல தெரிஞ்சது


திடீர்னு, தோட்டக்காரன் முத்து, “பவித்ரா அம்மா!”னு உரத்து கூப்பிட்டான். பவி, திரும்பி பார்த்து, மெதுவா அவன் பக்கமா நடந்து வந்தா. 


அவள் நடக்கும்போ, ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்த முலைகள் மெல்ல குலுங்கி நடனம் ஆடுற மாதிரி இருந்தது, சூர்யாவோட உடம்பு ஒரு நொடி சூடாகி, தண்டு விறைக்க ஆரம்பிச்சது. 


சூர்யா, அவளை மேல இருந்து கீழ வரை பார்த்தான், ஜாக்கெட்டோட முலைகள் முட்டிக்கொண்டு, கும்மென்னு செழுமையான வடிவத்துல நின்னது. 

புடவையில தெரிஞ்ச அவளோட தொடைகளோட திரட்சி,
, அவனை மயக்கி பிரமிக்க வச்சது. 


ஆனா, சூர்யாவோட அந்த கள்ளப் பார்வையை பவி கவனிச்சுட்டா. 


அவள், ஒரு கோவமான முறைப்போட, கண்களால அவனை குத்துர மாதிரி பார்த்தா, அவளோட பார்வை, ‘இன்னொரு தடவ இப்படி பார்த்த, உன்னை விட மாட்டேன்,’னு எச்சரிக்குற மாதிரி இருந்தது.

 சூர்யா, பதறி, பார்வையை திருப்பிக்கிட்டு, “ரஞ்சித் சொன்ன வேலையை பார்க்கணும்,”னு முனகிக்கிட்டு, வேகமா தோட்டத்து பக்கம் ஓடிப்போய்ட்டான். 


பவி, ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, மெதுவா வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்சு, சமையலறைக்கு போனா. 


அவளோட மனசு, சூர்யாவோட பார்வையால இன்னும் குழம்பி, ஒரு கனமான உணர்வோட தவிச்சது. அவள், சமையலறையில கத்தியை எடுத்து, காய்கறி நறுக்க ஆரம்பிச்சா, ஆனா மனசு, ‘இவனுக்கு இன்னும் புத்தி வரலையா?’னு எரிச்சலோட துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது.

[Lust king 66]

படித்துவிட்டு கருத்துகளை கூறவும்

[Lust king 66]

பவி அண்ணி ❤️ 12


கேரளாவின் கடற்கரையோர ஹோட்டல்ல, சுரேஷும் சினேகாவும் தங்கள் ஹனிமூனை முழு மனசோட குஷியா கொண்டாடிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

 முதல் நாள், சினேகாவோட மனசு கவலை மேகத்துல சிக்கி, அப்பாவோட பாத்ரூம் விபத்தை நினைச்சு தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தது. 

கடற்கரையில, அலைகள் மணலை முத்தமிடுற அழகை பார்த்துக்கிட்டு, சுரேஷோட கையை பிடிச்சு நடந்தாலும், அவளோட கண்கள் அலைகளை விட்டு தொலைவுல எங்கேயோ மாட்டிக்கிட்டு இருந்தது. 

“பாவம், அப்பா இப்போ எப்படி இருக்காரோ? சரியாகி இருக்குமா? டாக்டர் நல்லா பார்த்தாரா?”னு மனசு அலைபாய்ஞ்சுக்கிட்டு இருந்தது.

 சுரேஷுக்கு பார்க்க ரொம்ப கடுப்பா இருந்தது. ‘இவளுக்கு

---

 இந்த ஹனிமூன்ல மனசு போசாகணுனு நினைச்சான், இப்படி அப்பாவை நினைச்சு மூடை கெடுக்குறாளே,’னு மனசு எரிச்சலோட துடிச்சது. 

ஆனாலும், வெளிய காட்டிக்காம, “என்னடி, அப்பா நல்லாருக்காருன்னு சொல்லியிருக்காரு இல்ல? நீ இப்படி மனசை போட்டு அலட்டிக்கிட்டு என்ன ஆகப் போகுது? இங்க வந்து கொஞ்சமாவது குஷியா இரு,”னு அவளை சமாதானப்படுத்துற மாதிரி பேசினான். அவளோட தோள்மேல கையை போட்டு,


 மெதுவா இறுக்கி, “வா, கடற்கரையில நடந்து, கொஞ்சம் மனசு லைட்டாகட்டும்,”னு சொல்லி, அவளை இழுத்துக்கிட்டு நடந்தான். 


சினேகா, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட, “சரி, சுரேஷ், நீ சொல்றதும் சரிதான்,”னு சொன்னாலும், மனசு இன்னும் அமைதியாகல.


மாலையில, கடற்கரை பக்கத்துல ஒரு சின்ன காபி ஷாப்ல, மர நிழல்ல உட்கார்ந்து, சினேகா அப்பாக்கு போன் பண்ணி பேசினா. “பா, இப்போ உடம்பு எப்படி இருக்கு? தலைவலி இருக்கா? டாக்டர் என்ன சொன்னாரு?”னு கவலையோட, குரல் நடுங்க கேட்டா.

 அவர், “அட, ஒன்னும் இல்லமா, நான் நல்லாருக்கேன்., மாத்திரை சாப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடுக்குறேன். நீ கவலைப்படாம, உன் புருஷனோட சந்தோஷமா இரு. இதுக்காக உன் மனசை ஏன் கஷ்டப்படுத்துற?”னு சிரிச்சுக்கிட்டே, அன்போட சொன்னார். 

அந்த வார்த்தைகள், சினேகாவோட மனசுல இருந்து ஒரு பெரிய கவலையை இறக்கி வச்சது. 

அவள், “சரிப்பா, நீங்க பத்திரமா இருங்க. அம்மாக்கு சொல்லி, உங்களை நல்லா பார்த்துக்க சொல்றேன்,”னு சொல்லி, ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டா. 

அப்புறம், போனை எடுத்து, டெல்லியில இருக்குற அவளோட 23 வயசு தங்கை ரோஷினிகிட்ட பேசினா. ரோஷினி, ஐஏஎஸ் அதிகாரியாகுறதுக்கு கோச்சிங் சென்டர்ல படிச்சுக்கிட்டு, எக்ஸாம் எழுதிக்கிட்டு இருந்தா. 


அதனால, அக்காவோட கல்யாணத்துக்கு வர முடியாம போயிடுச்சு. “அக்கா, நீ ஏன் இப்படி கவலைப்படுற? அப்பா நல்லாருக்காரு. நான் இங்க இருந்து பார்த்துக்குறேன்.

 நீயும் மாமாவும் கேரளாவுல குஷியா இருங்க. அப்பாவுக்கு ஒன்னும் ஆகாது,”னு சிரிச்சுக்கிட்டே, ஒரு தங்கையோட அக்கறையோட சொன்னா. 

சினேகா, “ரோஷு, நீ சொல்றது சரி. ஆனாலும், மனசு கொஞ்சம் பயந்து போயிடுச்சு. சரி, நீ படிப்பை பாரு. எக்ஸாம்ல நல்லா பண்ணு,”னு சொல்லி, ஒரு புன்னகையோட போனை வச்சா.

 இந்த பேச்சு, அவளோட மனசை இன்னும் லேசாக்கி, கவலை மேகத்தை கொஞ்சம் விலக்கி வச்சது.


ரெண்டாவது நாள், சுரேஷுக்கும் சினேகாவுக்கும் ஒரு சொர்க்கமா மாறிடுச்சு. 

காலையில ஓப்பன் டாப் ஜீப்ல, கேரளாவோட பச்சைப்பசேல்னு பரவிய மலைப்பகுதிகளையும், நீர் நிலைகளையும் சுத்திப் பார்க்க கிளம்பினாங்க.


 மூணாறு டீ எஸ்டேட்ஸ்ல, பச்சை தேயிலை செடிகளுக்கு நடுவுல நடந்தாங்க, குளிர்ந்த காற்று முகத்துல பட்டு, சினேகா ஒரு குழந்தை மாதிரி சிரிச்சா. 


“சுரேஷ், இங்க பாரு, இந்த இடம் படத்துல வர்ற மாதிரி இருக்கு!”னு கத்தி, அவனோட கையை இறுக்கி பிடிச்சு, தேயிலை செடிகளுக்கு நடுவுல ஓடினா. 

அப்புறம், அவங்க ஒரு நீர்வீழ்ச்சி பக்கத்துல போனாங்க, தண்ணி சலசலன்னு விழுற சத்தத்துல, ஒரு செல்ஃபி எடுத்துக்கிட்டாங்க.

 சினேகா ஒரு மஞ்சள் சுடிதார்ல, கூந்தலை குதிரைவால் முடிச்சு போட்டு, சுரேஷோட தோள்மேல சாஞ்சு, “இந்த மாதிரி இடத்துக்கு இன்னொரு தடவை வரணும்,”னு சொன்னா, கண்ணுல ஒரு சிரிப்பு மின்னுச்சு.

 சுரேஷ் வெள்ளை டீ ஷர்ட்டும் கருப்பு ஜீன்ஸும் போட்டு, கூலிங் கிளாஸ் மாட்டிக்கிட்டு, “இந்த சிரிப்பு தான் எனக்கு இப்போ வேணும்,”னு சொல்லி, அவளை இடுப்புல கை வச்சு இழுத்து, ஒரு முத்தம் கொடுத்து, மொபைல்ல ஒரு செல்ஃபி எடுத்தான். 

மதியம் குமரகம் பறவைகள் சரணாலயத்துல, படகுல உட்கார்ந்து, வெள்ளை கொக்கு, பறவைகளை பார்த்து, “இங்க வந்து ரொம்ப நாளாச்சுனு சுரேஷ் சொல்லி, சினேகாவோட கையை இறுக்கி பிடிச்சான்.


மதிய சாப்பாடு ஒரு கடற்கரை ஹோட்டல்ல, தேங்கா மர நிழல்ல ஒரு மர மேஜையில உட்கார்ந்து, கேரளா ஸ்பெஷல் சாம்பார், அப்பம், மீன் கறி, புட்டு, கடலா கறி எல்லாம் ஆர்டர் பண்ணி சாப்பிட்டாங்க. 

சினேகா, மீன் கறியை ஒரு கரண்டி எடுத்து சாப்பிட்டு, “இந்த மசாலா சூப்பரா இருக்கு, சுரேஷ், நீயும் ட்ரை பண்ணு,”னு சொல்லி, ஒரு துண்டு மீனை அவனுக்கு ஊட்டி விட்டா.

 சுரேஷ் சிரிச்சு, அவளோட கையை பிடிச்சு, ஒரு குறும்பு பார்வை பார்த்தான். ரெண்டு பேரும், சாப்பிட்டு முடிச்சு தேங்கா இளநீர் குடிச்சு, மனசு நிறைஞ்சு, கடற்கரையில கொஞ்ச நேரம் மணல்ல உட்கார்ந்து, அலைகளை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாங்க.


இரவு 11 மணி ஆனப்போ, ஹோட்டல் ரூமோட ஆடம்பர பெட்ல, சினேகா அரைகுறை துணியுடன் செதுக்கப்பட்ட சிலை மாதிரி படுத்திருந்தா. 


அறையில மெல்லிய மஞ்சள் லைட்டிங், மென்மையான ஏசி குளிர்ச்சி, கடல் அலைகளோட மெல்லிய சலசலப்பு எல்லாமே ஒரு மயக்கத்தை உருவாக்கிச்சு. 


பெட்ஷீட், அவளோட மென்மையான உடம்பை பாதி மறைச்சு, அவளோட மார்போட வளைவையும், இடுப்போட மெல்லிய அசைவையும் வெளிப்படுத்திச்சு. 


அவன், அவளோட கழுத்துல மெதுவா முத்தமிட்டு, மென்மையான தோலில் உதடுகளை உரசி, மெதுவா கீழே இறங்கி, தொப்புளை நாக்கால நக்கினான். அவளோட தொப்புள் அவனோட நாக்குக்கு இனிப்பு மாதிரி இருந்தது.

 “ஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா மெல்ல முனகி, உடம்பை நெளிச்சு, கண்ணை மூடிக்கிட்டு, அவனோட தொடுதலில் மூழ்கினா. 

சுரேஷ், அவளோட முலைகளை மெதுவா பிசைஞ்சு சிவந்த காம்பை உதடுகளால கவ்வி, மென்மையா உறிஞ்சினான்.

 “ம்ம்... ஹான்...”னு வெட்கமான முனகலோட, அவனோட தலையை இறுக்கி, மார்புல அழுத்திக்கிட்டா.


சுரேஷ், மெதுவா கீழே இறங்கி, அவளோட பேன்டியை, பெண்மையோட ஒட்டிக்கிட்டிருந்த அந்த மெல்லிய துணியை, மெதுவா இழுத்து அவிழ்த்தான். 


அவளோட கால்களை மெதுவா விரிச்சு, கொழுத்து சிவந்த புண்டையை முழுசா பார்த்து, அதோட மென்மையான வாசனையில மயங்கி, தொடைகளை முத்தமிட்டு, மென்மையா நக்கினான்.


 அவளோட தொடைகள், வெண்ணை மாதிரி மென்மையா, அவனோட உதடுகளில் அழுந்துச்சு. 

புண்டையில நாக்கு பட்டவுடனே, சினேகா, “ஹான்ஸ்ஸ்...”னு துள்ளி குதிச்சு, காலை இன்னும் விரிச்சு, “ஸ்ஸாஆ...”னு கூச்சலிட்டு, இடுப்பை உயர்த்தி இறக்கினா.

 சுரேஷ், அவளோட பருப்பை உதடுகளால இழுத்து, மென்மையா கவ்வி, உறிஞ்சி, இடமிருந்து வலமா, மேலிருந்து கீழா நக்கி, அவளை துடிக்க வச்சான். 



“ஆஆஆஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா தவிச்சு, உடம்பு நடுங்கி, அவனோட முகத்தை தன் கூதியில அழுத்தினா


அந்த புண்டைய முழுசா சப்பி நுங்கு உரிவதைப் போல சப்பினான் 


“ஹான்... ஸ்ஸாஊஸ்ஸா...”னு சுகத்துல புலம்பினா. 

சுரேஷ், தன் கூரான நாக்கை புண்டையில ஆழமா விட்டு, அவளை சொர்க்கத்துக்கு கூட்டிட்டு போனான்.

 நாக்கை இன்னும் ஆழமா நோண்டவும், “ஆஆஆஆஸாஆ...”னு சினேகா உச்சமடைஞ்சு, புண்டை தேனை கசிய விட்டா. 


அந்த தேன் மென்மையான மணத்தோட, சுரேஷோட நாக்குல வழிஞ்சது, அவன் ஒரு துளி விடாம நக்கி குடிச்சு, அவளோட புண்டையோட ஒவ்வொரு சதையையும் அணுஅணுவா ரசிச்சான்.

 சினேகா, இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி, “ஹான்... ஸ்ஸாஆ...”னு நெளிஞ்சா புண்டையில கட்டிப்பால் சுரந்துக்கிட்டே இருந்தது.


சுரேஷ், தன் ஜட்டியை கழட்டி, ஆறு இன்ச் சுன்னியை வெளிய எடுத்தான், நரம்புகள் புடைச்சு, வீங்கி நின்ன அந்த சுன்னி, ஒரு முரட்டு ஆயுதம் மாதிரி தெரிஞ்சது. 

சினேகா, அதை பார்த்து, ஒரு மெல்லிய பயத்தோட, “மெதுவா...”னு முனகி, கண்ணை மூடிக்கிட்டா. 

சுரேஷ், ஒரு ஸ்பெஷல் லிக்விட் பாட்டிலை எடுத்து, சுன்னியில தடவினான் அது நீண்ட நேரம் விறைப்பா இருக்குற மாதிரி செஞ்சான். 

அவன், அவளோட தொடைகளை இன்னும் விரிச்சு, சுன்னியை மதனநீர்ல தேய்ச்சு, பிரிஞ்சு இருந்த புண்டையில மெதுவா சொருகினான்.

 “ஆஆஆ... ஹான்...”னு சினேகா வலியில முகம் சுழிச்சு, கைகளை பெட்ஷீட்ல இறுக்கி பிடிச்சுக்கிட்டா.


 சுரேஷோட சுன்னி, கொஞ்சம் கொஞ்சமா உள்ளே போயி, பாதி சுன்னி புண்டை சீல்மேல முட்டுச்சு. 

அவன், மெதுவா அசைச்சு, திடீர்னு ஒரே குத்தா முழு சுன்னியையும் உள்ளே இறக்கினான். 


“ஹக்!” அடிவயிற்றுல ஒரு சுக வேதனையை உணர்ந்தா

 “ஆஆஆஸ்ஸாஆ...”னு அலறினா.

 சுரேஷோட சுன்னி, அவளோட புண்டை சீலை உடைச்சு, ஆழமா போய் முட்டுச்சு.
சுரேஷ், மெதுவா ஆரம்பிச்சு, கொஞ்சம் கொஞ்சமா வேகம் எடுத்து, அவளோட புண்டையில இழுத்து இழுத்து குத்தினான். 


அவனோட இடுப்பு, மின்னல் வேகத்துல இயங்க, பெட்ஷீட் கசங்கி, அறையில சலசலப்பு சத்தம் கேட்டது. 

“ஐயோ... ஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா கதறி, அவனோட குத்தலில் சொர்க்கத்துல மிதந்தா.



 சுரேஷ் அவளோட உதடுகளை கடிச்சு, சப்பிக்கிட்டே, ஆழமா குத்தி, அவ மேல படர்ந்து, முழு உடம்பையும் இறுக்கி,

 “ம்ம்... என்னடி, எப்படி இருக்குது?”னு முனகினான்.

 “ம்ம்... ஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா, சுகத்துல முனகி, அவனோட முதுகை நகத்தால இறுக்கி பிடிச்சு, உடம்பை இறுக்கினா. 

அவனோட சுன்னி, அவளோட கூதியோட ஆழத்துல துடிச்சு, இறுதி கட்டத்துக்கு வந்தது. 

“ஸ்ஸாஆ... மெதுவா...”னு சினேகா கதறினாலும், சுரேஷ் விடாம இழுத்து இழுத்து குத்தின்ன், அவனோட முரட்டு பூள், சினேகாவோட புண்டையில விந்தை பீச்சி அடிச்சது.

 அவளுக்கு அடிவயிற்றுல ஒரு சூடான திரவம் இறங்குற மாதிரி இருந்தது.

 “ஆஆஆஊஊ...”னு சினேகா கதறி, உடம்பு நடுங்கி, அவனை இறுக்கி அணைச்சு, சுகத்துல மூழ்கினா.


ரெண்டு பேரோட உடம்பும் வியர்வையால ஜொலிச்சு, மூச்சு வேகமா வாங்கிச்சு. சினேகாவோட உடம்பு, சுரேஷோட முத்தங்களாலயும் பல்தடங்களாலயும் சிவந்து, ஒரு பளபளப்போட இருந்தது.

 அவளோட மார்பு, மெதுவா ஏறி இறங்கி, ஒரு மென்மையான தாளத்துல அசைஞ்சது. ரெண்டு பேரும் கட்டிப்பிடிச்சு, அப்படியே படுத்து, கடல் அலைகளோட சத்தத்துல மூழ்கினாங்க. 

சுரேஷ், அவளோட நெத்தியில ஒரு மெல்லிய முத்தம் கொடுத்து, “என்னடி, எப்படி இருக்குதது?”னு சிரிச்சு, அவளை இறுக்கினான். 


சினேகா, ஒரு வெட்கப் புன்னகையோட, “போ, இப்படி எல்லாம் பேசாத,”னு சொல்லி, அவனோட மார்புல முகத்தை புதைச்சு குழந்தை மாதிரி சிரிச்சா.


இதே நேரம், பவித்ரா வீட்டுல எல்லாருக்கும் இரவு சாப்பாடு ரெடி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தால் அவளின் எண்ணம் சூர்யாவையே சுற்றியது

[Lust king 66]

பவி அண்ணி❤️❤️ ❤️ 13


அது ராத்திரி 10:25 மணி வீடு மௌனத்துல மூழ்கியிருந்தது. பவித்ரா, வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் முடிச்சுட்டு, தன் ரூமுக்கு வந்து, கட்டிலோட மூலையில உட்கார்ந்து, ஒரு பிளாஸ்டிக் கூடை நிறைய துணிகளை எடுத்து மடிச்சு வைச்சுக்கிட்டு இருந்தா. 

 வெளிர் பச்சை புடவைல கூந்தலில் மல்லிகைப் பூ சொருகி, இருந்தா. அவளோட மென்மையான வயிறு, புடவையோட மடிப்புக்கு நடுவுல மங்கலா தெரிஞ்சது 

 ஆனா, அவளோட மனசு, அந்த அமைதியான ரூமோட சுவர்களுக்கு நடுவுல, ஒரு புயல் மாதிரி சுழன்றுக்கிட்டு இருந்தது.


சூர்யாவோட கள்ளத்தனமான பார்வைகள், மன்னிப்பு கேட்டாலும் மாறாத பழக்கம் இதெல்லாம் அவளை உறுத்திக்கிட்டே இருந்தது.

 ‘இவனுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணு பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சா, இந்த தொந்தரவு எல்லாம் நின்னுடுமா?

 இவன் ஒழுங்கா வழிக்கு வந்துடுவான்னு மனசுல ஒரு நம்பிக்கை துளிர் விட்டது. 

அந்த யோசனையை ரஞ்சித்து கிட்ட பேசலாம்னு முடிவு பண்ணி சட்டையை மடிச்சு வைச்சுக்கிட்டே, ‘இதை எப்படி ஆரம்பிக்கிறது? ரஞ்சித் இதுக்கு ஒத்துக்குவாரா?’னு மனசு கணக்கு போட்டுக்கிட்டு இருந்தது. 

அவள் ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, கூடையை பக்கத்துல வச்சு, கைகளை மடியில வச்சு ரஞ்சித்தின் வரவை பார்த்தா.

 அவன் வெளிய குடிச்சுட்டு வந்து, படுக்கையில அரைகுறையா சாஞ்சு, மங்கலான பார்வையோட, சுவத்தை வெறிச்சு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

 அவனோட சட்டை கசங்கியிருந்தது
 மதுவோட வாடை ரூமை நிரப்பிச்சு.


பவி தயங்கி தயங்கி, “ஏங்க, ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும். சூர்யாவுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணா பார்த்து, கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாமா?

 அவனுக்கு பொறுப்பு வந்தா, ஒழுங்கா இருப்பான்னு தோணுது,”னு மெதுவா ஆரம்பிச்சா,

 குரல் ஒரு தயக்கத்தோட நடுங்குச்சு. ரஞ்சித், ஒரு மலுப்பல் சிரிப்பு சிரிச்சு, “என்ன பவி, இப்படி ஒரு யோசனை? சூர்யாவுக்கு கல்யாணமா? நான் அதை நடக்க விடவே மாட்டேன். எங்க அம்மாவும் விட மாட்டாங்க,”னு போதையில் உளற ஆரம்பிச்சான்,

 கண்கள் கேலியோட மின்னுச்சு. பவி, குழப்பத்தோட, “ஏன்? கல்யாணம் ஆனா, அவன் நல்ல வழிக்கு வந்துடுவான் இல்ல? 

இப்போ இப்படி தனியா இருக்குறதுனால தான் வம்பு சண்டைக்கு போறான் பெரியவங்கள மதிக்காமல் நடந்துக்குறான்,”னு வாதாடுற மாதிரி சொன்னா. 

ரஞ்சித், இன்னும் உரத்த சிரிப்புடன்
“நீ இன்னும் புரியாம பேசுற. அவனுக்கு கல்யாணம் ஆனா, வரப்போற பொண்ணு எங்களை கேள்வி கேட்பா. எங்க சுதந்திரத்துக்கு ஆப்பு வச்சுடுவா. அதனால, அவனுக்கு கல்யாணமே வேணாம்,”னு திமிரான குரலோட சொன்னான், 


பவி, அதிர்ச்சியோட, “என்ன சொல்றிங்க? இது உங்களுக்கே நியாயமா தெரியுதா?”னு கேட்டால் 

 ரஞ்சித் இன்னும் உளற ஆரம்பிச்சான். “அவனுக்கு போலீஸ் வேலை கிடைக்காம பண்ணது நாங்க தான். அவனுக்கு அவங்க அம்மா எழுதி வச்ச சொத்து இருக்கு, அதை புடுங்குறதுக்கு தான் அவனை இந்த வீட்டுல வச்சிருக்கோம். 

அவன் இங்க இருந்து ஓடாம இருக்கணும், ஆனா எங்களுக்கு அடங்கி, அடிமை மாதிரி இருக்கணும்,”னு சொல்லி, ஒரு வஞ்சக சிரிப்பு சிரிச்சு, படுக்கையில சரிஞ்சு, மட்டையாகி, குறட்டை விட ஆரம்பிச்சான்.

 அவனோட குறட்டை, ரூமோட சுவர்களுக்கு நடுவுல எதிரொலிச்சு, பவியோட மனசை இன்னும் கனமாக்குச்சு. 

 இதைக் கேட்டு, உடம்பு மரத்து, மனசு ஒரு கனமான பாரத்தோட கலங்குச்சி

  ‘இவனுங்க இப்படி ஒரு சூழ்ச்சி வலை விரிச்சு, சூர்யாவை சிக்க வச்சிருக்கானுங்களா? 

இது எவ்வளவு பெரிய துரோகம்?’னு மனசு அதிர்ந்து, ஒரு பயத்தோட தவிச்சது.


பவியால் இதை ஜீரணிக்க முடியாம, கைகள் நடுங்க, படுக்கையில இருந்து எழுந்து, ரூமோட கதவை பூட்டிக்கிட்டு, மெல்லிய கருப்பு ஷாலை எடுத்து தோள்பட்டையில போட்டுக்கிட்டு, வெளிய வந்தா.

 வீட்டு வாசல்ல நின்னு குளிர்ந்த ராத்திரி காற்றை முகத்துல உணர்ந்தாள். நிலவு, ஒரு மங்கலான வெளிச்சத்தை வீசிக்கிட்டு, வீட்டு முற்றத்தை ஒளிர வச்சிருந்தது. 

ஆனா, பவியோட மனசு, அந்த வெளிச்சத்துல மயங்காம, ஒரு கவலையில மூழ்கி, ‘சூர்யாவுக்கு இவனுங்க இப்படி பண்ணியிருக்கானுங்க. இதை அவனுக்கு சொல்லணுமா? சொன்னா, என்ன ஆகும்? ரஞ்சித் இதை உளறினாலும், இது உண்மையா இருக்குமா?’னு மனசு கேள்வி கேட்டுக்கிட்டு இருந்தது.

 சுந்தரவல்லியோட ஆதிக்கம், ரஞ்சித்தோட திமிரு இந்த சதிக்கு சுரேஷோட மறைமுக ஆதரவு இதுக்கு நடுவுல, அவளால ஒண்ணும் பண்ண முடியாதுன்னு ஒரு அச்சம் மனசை கவ்வுச்சு. 

தொண்டை அடைச்சு, கண்ணுல தண்ணி தேங்க, அவள் ஒரு நிமிஷம் கண்ணை மூடி, ‘இது சரியில்ல. சூர்யாவுக்கு இந்த உண்மையை சொல்லணும்,’னு முடிவு பண்ணா.


சூர்யாவை பார்க்கணும்னு ஒரு தவிப்பு மனசுல எழுந்தது. அவள், மெதுவா, புடவை தரையில உரச, சூர்யாவோட அறை நோக்கி நடந்தா. கதவை மெதுவா திறந்து பார்த்தா, அறை வெறிச்சோடி இருந்தது. 

படுக்கை கசங்கி ஒரு நீல துண்டு தரையில விழுந்து கிடந்தது. 

 ‘எங்க போயிருப்பான்? சாப்பிட்டானா இல்லையா?’னு மனசு ஒரு அக்கறையோட துடிச்சது

 பயம் அவளை ஆட்டுச்சு. அவன் ஃபோனுக்கு கால் பண்ணா, “தி நம்பர் யு ஹாவ் டயல்டு இஸ் சுவிட்ச்டு ஆஃப்”னு கம்ப்யூட்டர் குரல் பதில் சொல்லுச்சு.

 பவி, ஒரு நிமிஷம் நெத்தியை தேய்ச்சுக்கிட்டு, ‘ஒருவேளை மாடியில இருப்பானோ? கவலைனா, அவன் எப்பவும் மாடிக்கு தான் போய் உட்காருவான்,’னு யோசிச்சு, மெதுவா மாடிப்படிகளை ஏறினா. 

அவளோட புடவை, படிகளில் உரசி, சரசரன்னு சத்தம் எழுப்புச்சு. மல்லிகைப் பூ வாசனை, அவளோட நடையோட கலந்து, மாடி முழுக்க பரவுச்சு.


மாடிக்கு வந்து பார்த்தா, சூர்யா அங்க தான் ஒரு மூலையில உட்கார்ந்து, இருட்டை வெறிச்சு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

 ஒரு டீ ஷர்ட்டு, பழைய ஜீன்ஸ், தலைமுடி கலைஞ்சு, நிலவொளியில அவனோட முகம் மங்கலா தெரிஞ்சது. 

அவனோட கண்கள், ஒரு ஆழமான கவலையில மூழ்கியிருந்தது. பவி, அவனோட நிலையை பார்த்து, மனசு பிசையுற மாதிரி உணர்ந்தா. ‘இவனுக்கு இவ்வளவு துன்பம் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு, இவன் இப்படி தனியா உட்கார்ந்து தவிக்குறானே,’னு மனசு உருகி, கண்ணுல தண்ணி தேங்குச்சு.

 அவள், மெதுவா அவனுக்கு பக்கத்துல போயி, “சூர்யா, சாப்பிட்டியா?”னு ஒரு அக்கறையோட கேட்டா, குரல் மென்மையா, ஒரு பாசத்தோட ஒலிச்சது. 

சூர்யா தலை குனிஞ்சு, “இல்ல, அண்ணி,”னு மெதுவா சொன்னான், குரல் ஒரு சோர்வோட, உடைஞ்சு வந்தது.


பவிக்கு அவன் மேல ஒரு பாசம் பொங்கி வழிஞ்சது. ‘இவனை இப்படி விட முடியாது. இவனுக்கு இப்போ ஒரு ஆறுதல் வேணும்,’னு மனசு சொன்னது

முதலில் இவன் பசியை போக்குவோம்னு என்னத்தோட

 அவள் திரும்பி மாடிப்படி இறங்கி, கிச்சனுக்கு ஓடினா. சமையலறையில, ஒரு ஸ்டீல் தட்டுல, சூர்யாவுக்கு பிடிச்ச சாம்பார், மெத்து மெத்துன்னு இட்லி, தேங்கா சட்னி, ஒரு துண்டு வறுத்த கருவாடு, கொஞ்சம் கரிகுழம்பு எல்லாம் எடுத்து, ஒரு சின்ன டம்ளர்ல தண்ணி ஊத்தி எடுத்துகிட்டு மறுபடி மாடிக்கு வந்தா.

 அவளோட புடவை, அவசரத்துல இடுப்புல இருந்து கொஞ்சம் இறங்கி, அவளோட மென்மையான வயிறு, நிலவொளியில மங்கலா மின்னுச்சு.

 “சூர்யா, இந்தா, சாப்பிடு. இப்படி பசியோட இருக்கக் கூடாது,”னு தட்டை அவன் முன்னாடி நீட்டி, ஒரு அண்ணியோட கண்டிப்போட சொன்னாள்.

 ஆனா சூர்யா தட்டை ஒரு பார்வை பார்த்து, “வேணாம், அண்ணி. பசி இல்ல,”னு சொல்லி, தட்டை ஒரு பக்கமா வச்சுட்டு, மறுபடி வானத்துல தெரிஞ்ச நிலாவை, ஒரு வெறுமையான பார்வையோட பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

பவிக்கு, ஒரு நிமிஷம் கோவம் பொத்துக்கிட்டு வந்துடுச்சு. ‘இவன் இப்படி உடம்பை கெடுத்துக்கிட்டு இருக்கானே,’னு மனசு எரிச்சலோட துடிச்சது. 

அவள் திடீர்னு, “சாப்பிடு சொன்னா, சாப்பிட மாட்டியா? னு கத்தி, அவனோட கன்னத்துல ஒரு மெல்லிய அறை விட்டா. 

அந்த அறை கோவத்தோட இருந்தாலும், அதுல் அக்கறை இருந்தது. சூர்யா, ஒரு நிமிஷம் தலை குனிஞ்சு, மௌனமா இருந்து, மறுபடி நிலாவை பார்க்க ஆரம்பிச்சான், அவனோட கண்கள் ஒரு கவலையில மின்னுச்சு. 

பவி, ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, கோவத்தை அடக்கி, தட்டை எடுத்து, குழம்புல இட்லியோட பிசைஞ்சு, கையால ஒரு சின்ன உருண்டை பண்ணி, “இந்தா, வாய திற, சூர்யா. ஒரு வாய் சாப்பிடு, என் பேச்சை கேளு,”னு அவனோட வாய்க்கு பக்கத்துல கொண்டு போனா, குரல் ஒரு பாசமான கண்டிப்போட வந்தது.


சூர்யா, அவளை ஒரு நிமிஷம் பார்த்தான். அவளோட கண்கள் அக்கறையோட பாசத்தோட அவனை பார்த்தது. 

அவனோட மனசு, ‘இவளுக்கு உண்மையாவே என் மேல அக்கறை இருக்கு. இவளுக்கு நான் முக்கியமானவனா இருக்கேன்,’னு உருகி, கண்ணுல தண்ணி தேங்குச்சு. 

அவன், மெதுவா வாய திறந்து, வாங்கிக்கிட்டான். பவி பாசமான புன்னகையோட, ஒவ்வொரு உருண்டையா பிசைஞ்சு, அவனுக்கு ஊட்டி விட்டா அன்போட, அவனோட முகத்தை பார்த்துக்கிட்டே இருந்தா.

 சூர்யா, சாப்பிடும்போது, அவளை பார்த்தான். அவனுக்கு முதல் தடவையா, பவியை பார்க்கும்போ, காமம் மனசுல எட்டி பார்க்கல. மாறாக, ஒரு ஆழமான காதல், ஒரு பாசம், ஒரு நம்பிக்கை, மனசுல பொங்கி வழிஞ்சது.

 ‘இவளுக்கு என் மேல இவ்வளவு அன்பு இருக்கு. இவ இல்லேன்னா, நான் இந்த வீட்டுல எப்படி இருந்திருப்பேன்?’னு மனசு உருகி, அவனோட கண்கள் கலங்கி, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட சாப்பிட்டான்.


சாப்பிட்டு முடிச்சு, தண்ணி குடிச்சு, தட்டை ஒரு பக்கமா வச்சவ, பவி ஒரு தயக்கத்தோட, “சூர்யா, ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும். நீ கவனமா கேளு,”னு ஆரம்பிச்சா, குரல் ஒரு நடுக்கத்தோட வந்தது. 

“ரஞ்சித் இப்போ போதையில உளறினான். சுந்தரவல்லி, ரஞ்சித், சுரேஷ் இவனுங்க எல்லாரும் சேர்ந்து உனக்கு சதி பண்ணியிருக்காங்க. உன்னோட போலீஸ் வேலையை தட்டிப் பறிச்சது இவனுங்க தான். உங்க அம்மா எழுதி வச்ச சொத்தை புடுங்குறதுக்கு தான் உன்னை இந்த வீட்டுல அடிமை மாதிரி வச்சிருக்காங்க,”னு பயத்தோட, சொன்னா, கண்கள் கவலையில கலங்கியது அவனை ஆழமா பார்த்தா.

 சூர்யா, இதைக் கேட்டு, ஒரு மங்கலான புன்னகை புரிஞ்சு, “இது எல்லாமே எனக்கு தெரியும், அண்ணி,”னு சாதாரணமா சொன்னான், 

பவி, இதைக் கேட்டு, “என்ன, சூர்யா? இது தெரிஞ்சும் இந்த வீட்டுல இருக்கியா?

 உன்னோட தாத்தா, பாட்டி மதுரையில இருக்காங்க இல்ல? அங்க போயிடு. இந்த சூழ்ச்சி வலையை விட்டு வெளிய போ, ப்ளீஸ்!”னு வேகமா, ஒரு அவசரத்தோட கெஞ்சினா கைகள் அவனோட கையை இறுக்கி பிடிச்சது, கண்ணுல ஒரு பயம் தெரிஞ்சது. சூர்யா தலை ஆட்டி, “இல்ல, அண்ணி. இது என் வீடு. என் அம்மாவோட நினைவு இந்த வீட்டுல இருக்கு. இதை நான் மீட்டு எடுக்காம, எங்கயும் போக மாட்டேன்,”னு ஒரு உறுதியோட சொன்னான், 

குரல் ஒரு தீவிரத்தோட ஒலிச்சு, முகம் தீர்மானத்தை காட்டுச்சு. பவி, “சூர்யா, இவனுங்க மிருகங்கள். உன்னால இவனுங்க எதிர்த்து ஜெயிக்க முடியாது. 


இவனுங்க உன்னை விட மாட்டாங்க,”னு கவலையோட, குரல் உடைஞ்சு சொன்னா. சூர்யா ஒரு பார்வையோட, “எனக்கு தெரியும், அவனுங்க மிருகங்கள். அதனால தான், நான் இப்போ வேட்டைக்காரனா மாறப் போறேன். அவனுங்க விரிச்ச வலையை உடைச்சு, என்னோட சொத்தை மீட்டு எடுப்பேன். இது என் அம்மாவுக்கு நான் கொடுகத்த வாக்கு,”னு சொன்னான், 
கண்கள் ஒரு தீப்பொறி மாதிரி மின்னுச்சு.


பவி, இதைக் கேட்டு, என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம, ஒரு நிமிஷம் மௌனமா நின்னு, அவனோட தலையை மெதுவா தடவி, ஒரு ஆறுதலான பார்வை பார்த்தா. 

அவளோட மென்மையான கைகள், அவனோட கலைஞ்ச தலைமுடியை தடவி அன்பான அரவணைப்பு கொடுத்தது. 

சூர்யா, அவளோட கையை பிடிச்சு, மெதுவா இழுத்து, அவளை அணைச்சுக்கிட்டான். பவியோட மென்மையான உடம்பு, அவனோட அங்கங்களில் மோதி, ஒரு இறுக்கமான அணைப்பா மாறிச்சு. அவளோட புடவை, அவனோட மார்புல அழுந்தியது

ஆனா அந்த அணைப்புல காமம் இல்ல, ஒரு ஆறுதல் தேடுற மனசு, ஒரு தனிமையை உடைக்குற ஆசை மட்டுமே இருந்தது. பவி, ஒரு நிமிஷம் தயங்கினாலும், அவனை தடுக்கல.

 அவனோட தோள்பட்டையில முகத்தை வச்சு, “சூர்யா, இப்போ உனக்கு என்ன வேணும்? ஏன் இப்படி சோகமா இருக்க?”னு மெதுவா கேட்டா அக்கறையோட 

சூர்யா, “நீங்க என்கூட பேசினா போதும், அண்ணி. உங்க பேச்சு, உங்க அக்கறை இது தான் எனக்கு இப்போ ஆறுதல். இந்த வீட்டுல, நீங்க மட்டும் தான் எனக்கு ஒரு நம்பிக்கையா இருக்கீங்க,”னு சொன்னான் 

பவி, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட, “சரி, சூர்யா. இனிமே நான் உன்கூட ஒரு பிரண்டு மாதிரி பழகுறேன். உனக்கு எப்போ வேணும்னாலும் என்கிட்ட பேசலாம்.

 ஆனா, நீ இந்த சூழ்ச்சியை எதிர்த்து, உன்னை பாதுகாத்துக்கோ,”னு சொன்னா, குரல் அன்போட, ஆனா ஒரு கவலையோட வந்தது. 

சூர்யா, “நீங்க எனக்கு பிரண்டு மட்டும் இல்ல, அண்ணி. அதுக்கும் மேல. என் மனசுல நீங்க ஒரு உயிரா இருக்கீங்க,”னு சொன்னான், குரல் ஒரு ஆழமான உணர்ச்சியோட வந்தது.


பவி நிலவொளியில், அவனுக்கு முன்னாடி நின்னிருந்தா. அவளோட கழுத்துல தாலி, ஒரு மெல்லிய தங்கச் சங்கிலி மின்னி, உச்சி வகுட்டுல சிவந்த குங்குமம் புதுப்பொண்ணு மாதிரி அவளை காட்டுச்சு. 

மூக்குல குத்தியிருந்த சின்ன மூக்குத்தி, நிலவொளியில ஒரு நட்சத்திரம் மாதிரி ஜொலிச்சு அவளோட முந்திரி மூக்குக்கு ஒரு கூடுதல் அழகை கொடுத்தது.


 சூர்யாவுக்கு, அந்த மூக்கை கடிச்சு தின்ன ஆசை பொங்குச்சு. அவளோட புடவை, காற்றுல மெதுவா ஆடி, தொப்புளை நிலவொளியில வெளிப்படுத்தியது, அவளோட மென்மையான வயிறு குழைவாக அல்வா கட்டி மாறி இருந்தது

 அவளோட உடம்புல இருந்து வந்த மல்லிகை கலந்த வாசனை, அவனை “வா, வா”ன்னு அழைச்சது. 

சூர்யா, மறுபடி அவளை இறுக்கி அணைச்சான். இந்த தடவை, அந்த அணைப்பு சாதாரணமா இல்ல.
 அவனோட கைகள், பவியோட மென்மையான இடுப்பு வளைவை, முதுகுல மெல்லிய வியர்வையை தொட்டு, ஒரு ஆர்வத்தோட, ஒரு ஆசையோட தழுவுச்சு. 

அவளோட இடது உதட்டுக்கு கீழ இருந்த சின்ன மச்சம், அவனை ஒரு மயக்கத்துல இழுத்து, அவனோட உணர்ச்சிகளை தூண்டுச்சு.


பவி, ஒரு நிமிஷம் நெளிஞ்சு, “சூர்யா, விடு!”னு சொல்ல வாய திறந்தா, ஆனா அவளோட திறந்த வாயை, சூர்யா தன் வாயால மூடி, அவளோட ஆரஞ்சு சுலை மாதிரி இருந்த உதடுகளை, சொரசொரப்பான தன் உதடுகளால கவ்வி, மெதுவா உறிஞ்சி, ஆழமா சப்பினான்.

 அவனோட முத்தம் ஆசையோட, காதலோட சொர்க்கத்தின் எல்லையை தொடுற மாதிரி இருந்தது. 

பவி, கண்களை பெரிசா விரிச்சு அதிர்ச்சியோட, “என்ன பண்ற, சூர்யா?”னு கத்த முயற்சி செஞ்சு, அவனோட தோள்பட்டையை படீர்னு படீர்னு அடிச்சு, தள்ள முயற்சி செஞ்சா.

 ஆனா, அவளோட கைகள், அவனோட இறுக்கமான அணைப்புல பலவீனமாகி, அவளோட குரல், அவனோட முத்தத்துல மூழ்கி, ஒரு மெல்லிய முனகலா மாறிச்சு.