[Lust king 66]

மை டியர் பவித்ரா அண்ணி ❤️

பவித்ரா, சூர்யா வர்றதுக்காக தன்னை ரொம்ப அழகா ரெடி பண்ணிக்கிட்டா.

ஒரு மாசத்துக்கு அப்புறம் அவனைப் பார்க்கப் போற சந்தோஷத்துல அவ மனசும், அவனோட மனசும் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது.


மீன் மாதிரியான தன்னோட பெரிய கருப்புக் கண்ணுக்கு மை வெச்சு, செதுக்கி வெச்ச மாதிரி இருந்த நெத்தியில சின்னதா சிகப்புப் பொட்டு வெச்சு அலங்காரம் பண்ணிக்கிட்டா. சூர்யாவின் வருகைக்காக வழி மேல் விழி வைத்துக் காத்திருந்தாள்.

மணி 6:30 இருக்கும். சாயங்கால வெயிலோட கடைசி வெளிச்சம் வீட்டுக் கூடத்துல பட்டுச் செவப்பா இருந்துச்சு. அப்போதான் தூரத்துல ஒரு கனமான இன்ஜின் சத்தம் கேட்டுச்சு. 

ஒரு கருப்பு கலர் யமஹா பைக் இந்த ரோடே தனக்கு சொந்தம்னு சொல்ற மாதிரி, மெதுவா, ஒரு திமிரோட வீட்டு கேட்டை நோக்கி வந்து நின்னுச்சு.
பைக்ல இருந்து இறங்கினவன் சூர்யா.
ஆறு அடி உயரம் இருப்பான். தோளெல்லாம் நல்லா விரிஞ்சு, உடம்பு ஃபுல்லா செதுக்கின கிரேக்க சிலை மாதிரி டைட்டா இருந்தது. கையில ஒரு கெட்டியான வெள்ளிக் காப்பு பளபளன்னு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

 கருப்பு சட்டை போட்டிருந்தான். மேல ரெண்டு பட்டன் திறந்திருந்ததால, அவனோட நெஞ்சு பகுதி வெயில்ல மினுமினுத்தது. ஹெல்மெட்ட கழட்டினதும், அடர்த்தியான கருப்புத் தாடி, நீளமான மீசை, ரொம்ப ஷார்ப்பான கண்ணு... அவனை ஒரு தடவை பார்த்தாலே பயமும், ஒருவித ஈர்ப்பும் ஒண்ணா வரும்.


வீட்டு முத்தத்துல நின்னுட்டு இருந்த சுரேஷ், ரஞ்சித், சுந்தரவல்லி மூணு பேரும் அவனை அப்படியே வெறியோட முறைச்சாங்க. ஏன்னா, ஒரு மாசம் முன்னாடி இதே சூர்யாதான்! இவங்க போய் கம்ப்ளைண்ட் கொடுத்து, போலீஸ்ல மாட்டி, ஜெயிலுக்கு அனுப்பி வெச்சவங்க. இப்ப அவன் திரும்பி வந்திருக்கான்னு தெரிஞ்சதும் இவங்களுக்கு வயிறெரியுது, 

சூர்யா அவங்களை ஒரு செகண்ட் பார்த்தான்.
அந்த ஒரு பார்வையில நெருப்பு தெரிஞ்சுது. கண்ணாலயே சுட்டுப் பொசுக்கிற மாதிரி.

அதுக்கப்புறம் அவங்களை சுத்தமா கண்டுக்காம, நிமிர்ந்த தோளோட நடக்க ஆரம்பிச்சான். அவன் வெக்கிற ஒவ்வொரு அடியும் தரையில ஆழமா இறங்குச்சு. அவன் நடைல ஒரு கெத்து தெரிஞ்சுது. 'இனிமே இந்த வீட்ட யார் ஆளப்போறாங்க'னு அந்த நடை சொல்லாம சொல்லுச்சு.


ஒரு மாசம் தாத்தா வீட்ல இருந்து திரும்பி வந்த சூர்யாவை, முத்தத்துல நின்னுட்டு இருந்த எல்லாரும் பார்த்தாங்க. வேதாச்சலம் அப்பா, சினேகா, பவித்ராவோட பொண்ணு சௌமியா, தோட்டத்துக்காரன் முத்து... எல்லாருமே அவனை ரொம்ப பாசமா வரவேத்தாங்க.
“வா கண்ணா... எப்டிடா இருக்க?”
“அடடே... எவ்ளோ நாளாச்சு பாத்து!”

ஆனா, சுந்தரவல்லியும் ரஞ்சித்தும் கண்ணு சிமிட்டாம வெறுப்போட முறைச்சுகிட்டே நின்னாங்க. சூர்யா அதையெல்லாம் கண்டுக்கவே இல்ல. அவன் கண்ணு ஒரே ஒரு ஆளை மட்டும்தான் தேடிச்சு...
சுந்தரவல்லி ஒரு ரஞ்சித்தும் படபடவென்று வீட்டுக்குள் நுழைந்து போயிட்டாங்க.

கடைசியில அவ உள்ள இருந்து கையில ஆரத்தி தட்டோட வந்தா.

இந்த 21ம் நூற்றாண்டிலும் பாரம்பரியமான புடவை உடுத்தி இருந்தால்,



சிவப்பு பட்டுப் புடவை. கருப்பு ஜாக்கெட். இடுப்புல கொஞ்சம் லூசா கட்டியிருந்ததால, அவ இடுப்போட வளைவு சூப்பரா தெரிஞ்சுது. புடவை முந்தானை ரொம்ப மெலிசா இருந்ததால, அவ உடம்போட ஒவ்வொரு வளைவும் நல்லா தெரிஞ்சுது. 

மஞ்சள் குங்குமம் பொட்டு வச்சு, லேசான சிகப்பு லிப்ஸ்டிக், காதுல தொங்குற ஜிமிக்கி... அவ ஒரு ஓவியம். உயிருள்ள ஓவியம்.

அழகாக செதுக்கப்பட்ட நடமாடும் சிற்பம் போல இருந்தாள் .மீண்டும் மீண்டும் கேட்க தூண்டும் அவளின் தேனமுது குரலை கேட்க அவன் காதுகள் துடித்தன.

அவன் நடந்து வர்றப்போ அவளோட இடுப்பு ஒரு ரிதம்ல ஆடுச்சு.

சூர்யாவோட கண்ணு அவளை அப்படியே முழுசா விழுங்குச்சு.

நேத்து ராத்திரி ஃபோன்ல அவகிட்ட கெஞ்சினது ஞாபகம் வந்துச்சு,

“அண்ணி... ஒரே ஒரு தடவை... உன் தொப்புள மட்டும் காட்டு... ப்ளீஸ்...”
“சீ... போடா கேடுகெட்டவனே... இல்லைன்னு சொன்னா இல்லைதான்...”
அவளோட கோபமான வார்த்தைகள் காதுகளில் எதிரொலித்தது.


ஆனா இன்னைக்கு நேரம் வேற மாதிரி இருந்துச்சு.

பவித்ரா ஆரத்தி எடுத்து சுத்தி காட்ட ஆரம்பிச்சா. தட்டை ரெண்டு கையாலயும் மேல தூக்கினப்போ, வலது பக்கம் லேசா திரும்பினா. அப்போ காத்து அடிக்க, அவ புடவை முந்தானை டக்குனு பறந்து விலகிச்சு. நெய்யில் ஊறிய பலகாரத்தைப் போன்ற அவளின் மாசு மரவற்ற தொப்புள் சூர்யாவின் கண்களுக்கு ஒரு நொடி தெரிந்தது.


பவித்ரா பதறிப்போய் உடனே முந்தானையை இழுத்து மறைச்சுகிட்டா.
நல்ல வேலை இது ஒரு செகண்ட்ல நடந்ததால் யாரும் இதை பார்க்கவில்லை.

பவித்ரா பதட்டத்தோட தன்னை சாதாரணமா காட்டிக்க முயற்சி பண்ணா.

அப்போ வேதாச்சலம் சொன்னார் "பவித்ரா என்னமா நின்னுட்டு இருக்க அவனுக்கு ஆரத்தி சுத்தமா" என்றார்


சூர்யாவும் பவித்ராவும் சூர்யாவுக்கு அருகில் வந்து அவனுக்கு ஆரத்தி சுத்த ஆரம்பிச்சா.

தனக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு ஒரு செகண்ட்ல கை கழுவி போயிருச்சுன்னு சூர்யா சோகத்தோட மூஞ்ச வெச்சுட்டு இருந்தான்.

 ஆனா சூர்யாவோட அதிர்ஷ்டம் அன்னைக்கு வேற லெவல்ல இருந்துச்சு.

மறுபடியும் ஆரத்தி சுத்தும்போது, அவ கைகளை மேல தூக்கினதால புடவை இன்னும் கொஞ்சம் மேல ஏறி... மறுபடியும் தொப்புள் தரிசனம்!


அல்வா மாதிரி இருக்கிற, அந்த ஆழமான, வட்டமான, செவப்பான சூர்யாவுக்கு மிகவும் பிடித்த அந்த அல்வா தொப்புள்...
சூர்யாவோட கண்ணு முன்னாடி அப்படியே தெரிஞ்சுது.
ஒரு செகண்ட் அவன் மூச்சே நின்ன மாதிரி ஆகிடுச்சு.

இந்த தடவை சூர்யா நிறுத்தி நிதானமா போதும் போதும் என்ற அளவுக்கு ரசிச்சான். 

சூர்யாவோட உதட்டுல ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு.
பவித்ரா அதைப் பாத்துட்டா.
கோபமா முறைச்சா.
சூர்யா மறுபடியும் சிரிச்சான்.


அதுக்கப்புறம் எல்லாரும் அவனை உள்ள கூட்டிட்டு போய் டைனிங் டேபிள்ல உக்கார வெச்சாங்க. இவ்ளோ நாளா கிச்சன்ல உக்காந்து சாப்பிட்டவன், இன்னைக்கு டேபிள்ல உக்காந்து சாப்பிடறான்.
சூர்யாவுக்கு ரொம்பப் பிடிச்ச பிரியாணியை பவித்ரா ஆசையா செஞ்சு பரிமாறினா. 


கூடவே சில ஸ்வீட் வகைகளும் (இனிப்புகளும்) இருந்தது.
நிறைய நாள் கழிச்சு, தன்னோட ஆசைக் காதலியோட இதய ராணியின் கையால செஞ்ச சாப்பாட்டை சூர்யா ரொம்ப ரசிச்சுச் சாப்பிட்டான்.

 சுந்தரவல்லி ஒரு மூலையில நின்னு, கண்ணாலயே வன்மத்தோட பாத்துகிட்டே இருந்தா.

சூர்யா அதையெல்லாம் கண்டுக்கவே இல்ல. அவன் உரிமையோட அந்த சாப்பாட்டை மெதுவா ரசிச்சு ருசிச்சு சாப்பிட்டுகிட்டு இருந்தான்.


அவன் கண்ணு நடுவுல ஒரு தடவை பவித்ராவை தொட்டுட்டு போச்சு.
அவ வெட்கப்பட்டு தலை குனிஞ்சா. அவளுக்கு பின்னாடி சோபால உக்காந்துட்டு இருந்த சுரேஷையும் பார்த்தான்.

அப்போ சுரேஷ் கண்ணுல பயமும் வெறுப்பும் கலந்திருந்தது. ஆனா சூர்யாவோட கண்ணுல ஒரு கொலைவெறி மட்டும் தெரிஞ்சுது. சுரேஷ் டக்குனு தன் பார்வையை கீழ இறக்கிக்கிட்டான்.

சுரேஷுக்குப் பக்கத்துல சினேகாவும் உட்கார்ந்து இருந்தா. பார்த்தா ரொம்பவும் சோகமா, கவலையா இருந்தா.


சுரேஷையும் சினேகாவையும் ஒண்ணாப் பார்த்த சூர்யா, முதல்ல சினேகாவை சமாதானப்படுத்தி, அவளைத் தன் பக்கம் கொண்டுவர (அவளோட பிரச்சினையைத் தீர்க்க) முடிவு பண்ணான்.

இனிமே இந்த வீடு அமைதியா இருக்கப் போறதில்லை.
ஒரு புயல் திரும்பி வந்துடுச்சு.

[Lust king 66]

இரவு மணி 11:30 இருக்கும். வீடு முழுவதும் நிசப்தமா இருந்தது. பகல் முழுதும் இருந்த கலகலப்பு அடங்கி, எல்லாரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்துல இருந்தாங்க.


ஆனா பவித்ரா மட்டும் தூங்காம, கிச்சன்ல பாத்திரங்களை அடுக்கி வெச்சுட்டு, மிச்சம் மீதி இருந்த வேலைகளைப் பார்த்துட்டு இருந்தா. அவளுக்கு மனசுல ஒரு இனம் புரியாத பயம் கலந்த படபடப்பு ஓடிக்கிட்டே இருந்துச்சு. சாயங்காலம் சூர்யா பார்த்த அந்தப் பார்வை அவ உடம்புல இன்னும் நெருப்பா எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

வேலையை முடிச்சுட்டு, டர்னிங் டேபிள்ல இருந்த ஜக்குல தண்ணி குடிச்சுட்டுத் திரும்பினா.

வீடு இருட்டாக இருக்கிறது. பவித்ரா ஹாலில் நிற்கிறாள். திடீரென்று பின்னால் இருந்து சூர்யாவின் இரும்புப் பிடி அவளைச் சுற்றுகிறது.





 அவன் அவளைத் தப்பவிடாமல் அப்படியே தள்ளி சென்று சுவரோடு சேர்த்து அழுத்துகிறான்.




"ஆ..."ன்னு பவித்ரா கத்த வாயெடுக்க, சூர்யாவோட அகலமான உள்ளங்கை அவ வாயைப் பொத்துச்சு.

"ஷ்ஷ்ஷ்... கத்தாத அண்ணி... நான் தான் சூர்யா..." அவனோட குரல் கரகரப்பா, போதையில பேசுறவன் மாதிரி இருந்துச்சு.

சூர்யாவோட இரும்பு மாதிரி இறுகின உடம்பு, பவித்ராவோட பூ போன்ற மென்மையான உடம்போட அழுந்திக் கிடந்தது. அவனோட மூச்சுக்காத்து அவ கழுத்துல சுடுதண்ணி ஊத்துன மாதிரி பட்டுச்சு.

"விடுடா... கைய எடு..." பவித்ரா அவனோட கையை விலக்கத் திமிறினா. அவளோட செழிப்பான உடம்பு அவ பிடியில நெளிஞ்சுது.

"முடியாது அண்ணி... ஒரு மாசமா இந்த உடம்புக்காகத்தான் தவம் கிடந்தேன். சாயங்காலம் ஆரத்தியில உன் தொப்புளக் காட்டுனப்பவே என் பொறுமை போச்சு... இப்ப என் கைக்குள்ள சிக்கியிருக்க... சும்மா விடுவேனா?"


சூர்யா அவ இடுப்புல கையை விட்டு, சேலைக்கு மேலேயே அவளோட அந்த வழுவழுப்பான இடுப்பு மடிப்பை அழுத்திப் பிசைஞ்சான். அவளோட இடுப்புச் சதையின் சூடு அவன் நரம்புகளை முறுக்கேத்த, அவன் இன்னும் வெறியாகி அவ கழுத்துப் பள்ளத்துல மூக்கைப் புதைச்சு, அந்த வேர்வையும் சந்தனமும் கலந்த வாசனையை ஆழமா இழுத்தான்.

"ம்ம்ம்... என்ன வாசனை... மனுஷன பைத்தியம் ஆக்குற..."

அவன் தன்னோட விறைப்பான உடம்பால அவள செவத்தோட சேர்த்து அமுக்கினான்.



"விடுடா சூர்யா... யாராவது பார்த்திடப் போறாங்க!" என்று அவள் கோபத்துடன் திமிறுகிறாள்.

ஆனால் சூர்யா கேட்பதாக இல்லை. "யாரும் வரமாட்டாங்க அண்ணி... இன்னைக்கு இந்த உடம்பு எனக்கு வேணும்," என்று கர்ஜித்துக்கொண்டே, 

அவளது செப்பு உதடுகளைத் தனது வாயால் கவ்விக்கொள்கிறான். சூர்யாவின் எச்சில் கலந்த அந்த முரட்டு முத்தம் பவித்ராவின் மூச்சடைக்க வைக்கிறது.

 அவன் நாக்கை உள்ளே விட்டு அவளது வாய்க்குள் கபடி ஆடுகிறான்.


அவள் தலையை ஆட்டித் தப்பிக்க முயல முயல, அவன் அவளது இடுப்புச் சொருகலை ஆக்ரோஷமாக உருவுகிறான். சேலை நழுவித் தரையில் விழ, பவித்ரா வெறும் ஜாக்கெட் மற்றும் உள் பாவாடையுடன் நிற்கிறாள். 

அந்தத் திரண்ட உடம்பின் வனப்பைப் பார்த்த சூர்யாவின் கண்கள் சிவக்கின்றன.

அவன் தனது இரண்டு கைகளாலும் அவளது செழுமையான சாத்துக்குடி முலைகளை ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்து அமுக்கிப் பிசைகிறான். 

"அப்பா... என்ன கனம்டி உனக்கு... அமுக்க அமுக்க !" என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டே, அவளது முலை மேடுகளைத் தன் முகத்தால் தேய்க்கிறான்.

அவனது கடினமான விரல்கள் ஜாக்கெட் கொக்கியைத் தேடி ஓடுகின்றன. 

"வேண்டாம்டா... ப்ளீஸ்... அத்துமீறாதே!" என்று அவள் கெஞ்சினாலும், அவன் விடாமல் முதல் கொக்கியைக் கழற்றுகிறான். 

அந்தப் பழுத்த பழங்கள் ஜாக்கெட்டை விட்டு வெளியே எட்டிப் பார்க்கத் துடிக்கின்றன. அவனது தடித்த தண்டு அவளது தொப்புளில் இடித்து உரசுவதை பவித்ரா உணர்கிறாள்.

அவன் அவளது கழுத்திலும் அக்குளிலும் தனது நாக்கால் 'சரட்டு சரட்டு' என்று நக்கி எடுக்கிறான்.

 பவித்ராவின் நரம்புகள் விறைக்க, அவளையும் மீறி ஒரு சுக முனகல் வெளிவருகிறது. 

அவன் என்ன நினைக்கிறான்னு புரிஞ்சதும் பவித்ராவுக்குக் கோவம் தலைக்கு ஏறுச்சு.

தன்னோட முழு பலத்தையும் திரட்டி, சூர்யாவோட நெஞ்சில கை வெச்சு ஓங்கி ஒரு தள்ளு தள்ளினா.

 பவித்ரா ஆக்ரோஷமாக அவனைத் தள்ளிவிடுகிறாள்.


எதிர்பாராத இந்தத் தாக்குதல்ல சூர்யா நிலைகுலைஞ்சு நாலு அடி தள்ளிப் போய் நின்னான்.


பவித்ரா மூச்சு வாங்க, தலைமுடி கலைஞ்சு, கண்கள்ல தீப்பொறி பறக்க அவனை முறைச்சுப் பார்த்தா.


"சீ... நாயே! என்னடா நெனச்சுட்டு இருக்க உன் மனசுல?" பவித்ரா வெளுத்து வாங்க ஆரம்பிச்சா.


"அண்ணின்னு கூட பாக்காம, இப்படியாடா நடந்துகுவ? ராத்திரி நேரத்துல திருட்டுப் பூனை மாதிரி வந்து இடுப்பைக் கிள்ளுற... நீ எல்லாம் ?"

சூர்யா அவளை சமாதானப்படுத்த கிட்ட வந்தான். "அண்ணி... கோவப்படாத... என் காதலைப் புரிஞ்சுக்கோ..."


"காதலாவது கத்திரிக்காயாவது! நிறுத்துடா!" பவித்ரா கையைக் காட்டி எச்சரிச்சா.

"இது காதல் இல்லடா... காம வெறி! பொம்பள உடம்பைப் பார்த்தா நாக்கைத் தொங்கப் போடுற கேவலமான புத்தி இது! நான் உனக்கு அண்ணிடா... அம்மா மாதிரி! அந்த உறவுக்குன்னு ஒரு மரியாதை இருக்கு... அதை நீ காலடியில போட்டு மிதிச்சுட்ட!"

"பவித்ரா..."


"வாயை மூடுடா! என் பேரைச் சொல்லிக் கூப்பிடாத! உன் அண்ணன், அதாவது என் புருஷன், என்னை மதிக்கலன்னாலும், நான் இன்னும் என் கழுத்துல கிடக்கிற தாலிக்கு பயந்து வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன். நீ என்னடான்னா, உரிமையா வந்து உரசுற?"

அவ குரல் உடைஞ்சு, ஆனா வைராக்கியமா ஒலிச்சுது.


"இனிமே என் மேல கை வைக்கணும்னு நினைச்ச... அப்புறம் நான் என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது. தொலைச்சுடுவேன் உன்னை! மரியாதையா உன் ரூமுக்கு போயிடு. இல்லன்னா இப்பவே எல்லாரையும் எழுப்பி, உன் மானத்தை வாங்கிடுவேன்... போடா "

பவித்ரா உக்கிரமா நின்னா. அவளோட அந்தத் திட்டுலயும், கோவத்துலயும் சூர்யா கொஞ்சம் ஆடிப்போயிட்டான். அவளோட எதிர்ப்பு இவ்வளவு கடுமையா இருக்கும்னு அவன் எதிர்பார்க்கல.


சூர்யா அவளை ஒரு நிமிஷம் உத்துப்பார்த்தான். அவளோட அந்தத் திமிர் அவனுக்கு இன்னும் பிடிச்சிருந்தாலும், இப்போதைக்கு இங்க நிக்கிறது ஆபத்துன்னு புரிஞ்சுக்கிட்டான்.

"சரி... போறேன்... ஆனா ஞாபகம் வெச்சுக்கோ பவித்ரா... என்னைக்காவது ஒரு நாள் நீயே என் கிட்ட வருவ..." அப்படின்னு சவால் விட்டுட்டு, சூர்யா விறுவிறுன்னு இருட்டுல மறைஞ்சு போனான்.

பவித்ரா அங்கேயே செவத்துல சாய்ஞ்சு நின்னு, படபடக்குற நெஞ்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டு கண்ணை மூடினா. அவளோட கண்டிப்பு அவன விரட்டிடுச்சு, ஆனா அவன் தொட்ட இடமெல்லாம் இன்னும் அனலா கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்தது.

[Lust king 66]

சில காரணங்களால் இந்த கதை இத்தோடு முடித்து வைக்கப்படுகிறது.