[Manmadhan67]

Eagerly waiting

Waiting laiye veri erudhu......

Waiting laiye veri erudhu ufffff

நன்றி. கதையின் அடுத்த பகுதி வெளியாகி விட்டதே. இந்த பகுதி எப்படி இருந்தது என்று சின்னதாக ஒரு கமெண்ட் போடுங்களேன் நண்பர்களே. 

[Manmadhan67]

I think when pavitra comes to Ramesh house, she will open her legs to every men in the house. also to the friends of Ramesh. Till end, Ramesh will not fuck her, but father a bastard child.

கதையின் பெயர் பவித்ரா என்று வைத்திருப்பது ஒரு கிக்குக்காக மட்டுமே. ஆனால் கதையின் கதாநாயகன் ரமேஷ் தான். ஒரு சுவாரசியத்திற்காக ரமேஷின் கேரக்டர் சில இடங்களில் தடுமாறுவது போல கதை அமைக்கப்பட்டிருந்தாலும் இந்த கதையில் முக்கியமான நபர் ரமேஷ் தான். எப்படி என்று இப்போது சொல்லி விட்டால் கதை மீது சுவாரசியம் குறைந்து விடும். கதையின் போக்கில் தெரிந்துக் கொள்ளலாம். உங்கள் கருத்திற்கு மிக்க நன்றி நண்பரே. தொடர்ந்து படித்து கருத்து சொல்லி என்னை ஆதரியுங்கள்.

Excellent start and waiting to read further. Please minimize the incest part.

இம்மாதிரியான கமெண்ட்களுக்கு பதிலளிப்பதில் உள்ள சிரமம் என்னவென்றால் கதையின் பிற்பகுதிகள் எப்படி இருக்கும் என்று முன்பே சொல்ல வேண்டியது போல இருக்கும். இருந்தாலும் பதில் சொல்கிறேன். ஒரு சில பகுதிகள் இன்செஸ்ட் இருக்கும். பின் பாதை மாறி செல்லும். பின் மீண்டும் இன்செஸ்ட் இடம் பெற்றாலும் பெறலாம். ஒரு மையக் கருவை வைத்து கதையை உருவாக்கி உள்ளேன். இடையில் சுவாரசியத்திற்காக சில சம்பங்களை சேர்த்து எழுதி வருகிறேன். அதில் எது வேண்டுமானாலும் இடம் பெறலாம். எந்த வரைமுறையும் கிடையாது. ஒரே நோக்கம், காமம் மட்டுமே. உங்கள் கருத்திற்கு மிக்க நன்றி நண்பரே. தொடர்ந்து படித்து கருத்து சொல்லி என்னை ஆதரியுங்கள்.

[Manmadhan67]

அன்புள்ள நண்பர் உயர்திரு Manmadhan67 அவர்களுக்கு வணக்கம்
எக்ஸலண்ட் சாட்டிங் நண்பா
இருவரும் சாட் பண்ணிக்கொள்வதை படிக்க படிக்க தெறிக்க விட்டுடுச்சி நண்பா
ரமேஷ் க்கு வந்துச்சோ இல்லையோ எனக்கு வந்துடுச்சி நண்பா
மிக மிக மிக அற்புதமான ஆரம்பம்
போன் லேயே இந்த ஓல் ஓக்குறானே.. இன்னும் கல்யாணம் ஆயிடுச்சின்னா..
அவங்க பர்ஸ்ட் நைட் ஸீனுக்காக வெயிட்டிங் நண்பா
தொடர்ந்து எழுத வாழ்த்துக்கள் நண்பா
நன்றி

கதையை ரசித்து படித்து வரி வரியாக சொல்லி பாராட்டியதற்கு மிக்க நன்றி தலைவரே.

[Manmadhan67]

அனேகமாக ரமேஷ் அப்பா தான் மருமக புண்டை சீல உடைப்பாரு போல ரமேஷ் Um லேசுபட்டணவன் இல்ல பவி வீட்டு பொம்பளைகளை புண்டைய கிலிப்பான் பவி மாமனார் வீட்டு ஆம்பிளைக சுன்னில மாவட்டுவா நினைக்கேன் but small request dont do fast direct sex  வார்த்தைகள் மூலமா seduce பண்ணி சம்மதிக்கவச்சு ரெண்டு குடும்பமும் ஒவ்வொருதறா ஓத்து பார்த்துட்டு கடைசியா ஒண்ணா கூடி group sex பச்சா செமயா இருக்கும்

:)

Very nice, let the game start

[Manmadhan67]

Super Nanba

மிகவும் நன்றி நண்பரே

Super bro summa therikka vitturikinga..

மிகவும் நன்றி நண்பரே :)

Wow amazing bro. சந்திரன் உண்மையில் மன்மதன் தான்.its so good to see long update.Waiting for next.

மிகவும் நன்றி நண்பரே.

Super rocking update

Thank you bro. Thank you very much.

மிக பெரிய ஆப்டோ கொடுத்தற்கு மிக்க நன்றி......தயவு செய்து அமுதா டிச்சரை கவனிக்கவும்...

கதையை படித்து உங்கள் கருத்தை சொன்னதற்கு மிகவும் நன்றி நண்பரே, விரைவில் அமுதாவையும் கவனிப்பேன்.

கதைக்கு சந்திரனின் update சூப்பர் மற்ற கேரக்டர்களையும் கொண்டு அது இனசெஸ்டா இருந்தா நல்லா இருக்கும் slow seducing ga

ஏற்கெனவே சொன்ன மாதிரி இன்செஸ்ட்டும் இந்த கதையில் இருக்கும்.

Interesting start

Thank you very much.

hai nanba sema oolu scene chandran Avan athai and chithi ah potatha matu solunga plz

நன்றி நண்பா. சந்திரன் அவன் சித்தியையும் அத்தையையும் ஓத்த கதையை எழுதும் எண்ணம் இதுவரை இல்லை. நீங்களூம் இன்னும் சிலரும் கேட்டுக் கொண்டதால் ஒரு சிறு பகுதியாக எழுத துவங்கியுள்ளேன். நன்றாக வந்தால் பதிவிடுவேன்.

Atleast 2days once update vidunga bro

இரண்டு நாட்களுக்கு ஒரு அப்டேட் என்றால் கதை இரண்டே மாதத்தில் முடிந்து விடுமே ப்ரோ.

Pongalo pongal idhu paviyin pongal

:shy:

oh my god... simply mesmerized by your writing. You are awesome maaaannnnnnnnn

Thank you bro. Thank you so much. I am grateful for your support.

plz post chithi and athai episode of chandran plz bro......

சந்திரன் அவன் சித்தியையும் அத்தையையும் ஓத்த கதையை எழுதும் எண்ணம் இதுவரை இல்லை. நீங்களூம் இன்னும் சிலரும் கேட்டுக் கொண்டதால் ஒரு சிறு பகுதியாக எழுத துவங்கியுள்ளேன். நன்றாக வந்தால் பதிவிடுவேன்.

Very nice and hotttttttttt

My sincere thanks bro.

Update bro

விரைவில்

Very good

Thank you

Top hot update

Thank you 

Superbbbbbbb

Thank you so much.

Wooow woow. அருமையான கதை.. தாமதமாக படிக்க நேர்ந்தது..அருமையான கதையோட்டம்..A big applause for your efforts bro.

பாராட்டுகளுக்கு மிகவும் நன்றி நண்பரே. தொடர்ந்து வாசகர்கள் ரசனைக்கேற்ப எழுத முயற்சிக்கிறேன்.

Super update

Thank you bro. Thank you so much.

Next update?

விரைவில்

[Manmadhan67]

முதல் இரண்டு நாட்கள் பதிவுக்கு இருக்கும் வரவேற்பு பின் சுத்தமாக குறைந்து விடுகிறது. அமுதா டீச்சரின் கதையில் வாரம் ஒரு முறை சிறிய பதிவாக பதிவிட்டாலும் ஒரு பதிவுக்கும் அடுத்த பதிவுக்கும் நடுவில் வ்யூஸ் 35000 வரை ஏறும். ஆனால் அதை விட அதிகம் வரவேற்பு பெற்றாலும் நீண்ட பதிவுகள் கொடுத்தாலும் இந்த கதையின் பதிவுகள் 10, 15 நாட்கள் கடந்தாலும் வ்யூஸ் 10000 தான் வருகிறது. எழுத்தாளர்கள் கேட்டுக் கொண்டாலும் கூட வாசகர்கள் பதிவுகளுக்கு லைக்ஸ் போடுவதும் இல்லை, ரேட்டிங் கொடுப்பதும் இல்லை. கதையின் போக்கில் எந்த மாற்றமும் செய்வதாக இல்லை. பதிவை பதினைந்து நாட்களுக்கு ஒரு முறை 30 வேர்ட் பக்கங்கள் வரும் அளவுக்கு நீண்ட பதிவாக கொடுத்து வந்தேன். அதை மாற்றிக் கொண்டு பத்து நாட்களுக்கொரு முறை 15 வேர்ட் பக்கங்கள் வரும் அளவு பதிவிடலாமா என்று யோசிக்கிறேன். உங்கள் எண்ணங்களை சொல்லுங்க நண்பர்களே. எதாவது ஒரு விதத்தில் எழுத்தாளர்களை உற்சாகப்படுத்தினால் தானே எங்களுக்கும் ஒரு ஆர்வம் இருக்கும். நன்றி.

[Manmadhan67]

சரி நண்பர்களே, சந்திரனின் முன் கதை ரொம்ப நீளமாக சென்றுக் கொண்டிருப்பதால் இப்போதைக்கு சந்திரனின் இளமைக் கால இன்ப வாழ்க்கையைப் பற்றிய பகுதிக்கு ஒரு சின்ன இடைவேளை கொடுத்து விட்டு கதையில் முக்கிய இடம் பெறப் போகும் மற்ற கதாபாத்திரங்களையும், அவர்களின் வரலாறுகளையும், குணங்களையும் கொஞ்சம் பார்த்து விடலாமா?

 

 

சந்திரன் தன் அன்பு மகள் பவித்ராவின் அறை வாசலில் ஓசை எழுப்பாமல் நின்றுக் கொண்டு அவளுடைய அழகையும் இளமையையும் ஒரு தந்தையின் பாசத்துடன் ரசித்துக் கொண்டு அப்படியே தன்னுடைய இளமைக் கால இன்ப நினைவுகளிலும் மூழ்கியவராக நின்றுக் கொண்டிருந்த போது அந்த வீட்டின் இன்னொரு மூலையில் இன்னொரு அறையில் இன்னொரு நாடகம் அரங்கேற துவங்கியிருந்தது.

[Manmadhan67]

கணவன் மகளை பார்க்க சென்ற உடனே, கல்பனாவுக்கு தன் மகனின் நினைப்பு வந்தது. சந்திரன் கல்பனா தம்பதியரின் மூத்த மகன், ஒரே மகன் இளங்கோ, பவித்ராவுக்கு மூன்று வருடங்கள் முன் பிறந்தவன். சந்திரனுக்கு எப்படி தன் மகள் பவித்ராவின் மீது அளவு கடந்த பாசமோ, அதே போல் அம்மா கல்பனாவின் செல்லப் பிள்ளை இளங்கோ. அவன் என்ன கேட்டாலும் கொடுப்பாள் கல்பனா. இன்றும் அவனுக்கு நிறைய நேரங்களில் அவள் உணவை அவளே தான் ஊட்டி விடுவாள். அவனும் அம்மாவிடம் தான் ரொம்பவே நெருக்கம். டிவி பார்ப்பதென்றால் இளங்கோ தன் அம்மா மடியில் படுத்துக் கொண்டு தான் பார்ப்பான். தன் எண்ணங்களை அவளிடம் தான் எப்போதும் பகிர்ந்துக் கொள்வான். சிறு வயது முதலே அம்மாவிடம் ரொம்ப நெருக்கமாக இருப்பான். அந்த நெருக்கம் இன்றும் இருவருக்குள்ளும் தொடர்கிறது.

 

மகளை நிச்சயதார்த்ததிற்கு ரெடியாக்கும் படி சொல்லி கணவனை மகளின் அறைக்கு அனுப்பி வைத்த கல்பனாவுக்கு மகனை போய் பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் எழுந்தது. அதற்கு முதல் காரணம், இன்று நிச்சயதார்த்த பங்சனுக்கு வரும் உறவினர்களின் முன், தன் மகன் இளங்கோ கண்ணை கவர்பவனாக காட்சி தர வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தாள் கல்பனா. அவனும் கல்யாணத்திற்கு ரெடியாகி விட்டான் என்பதை ஒரு தாயாக கல்பனா பல விதங்களில் புரிந்திருந்தாள். உணர்ந்திருந்தாள்.

 

வயது 23 தான் என்றாலும், இப்போதெல்லாம் ஆண்களுக்கு பொருத்தமான பெண் கிடைப்பது மிகவும் கஷ்டமான விசயமாகி விட்டதால், இப்போதிருந்து பெண் பார்க்க துவங்கினால் தான் மகனுக்கும் உரிய வயதில் திருமணம் நடக்கும் என்று ஒரு தாயாக மகன் மீது அக்கறையோடு நினைத்தாள். அதனால் தன் மகள் பவித்ராவின் நிச்சயதார்த்ததிற்கு வரும் உறவினர்கள் இளங்கோவை பார்த்து, அதன் மூலம் தன் மகன் இளங்கோவுக்கு திருமணத்திற்கு பெண் அமைய வாய்ப்பிருக்கிறது என்று யோசித்தாள் கல்பனா. அதனால் மகனையும் குளித்து நல்ல உடை அணிந்து மாப்பிள்ளை மாதிரி ரெடியாக சொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் தான் அவளை அந்த காலை வேலையில் தன் மகனுக்கு என்று மாடியில் ஒதுக்கி கொடுத்திருந்த அறைக்கு செல்ல தூண்டியது.

 

மகள் பவித்ராவின் நிச்சயதார்த்த வேலைகள் நிறைய இருந்தாலும், அந்த வேலைகளுக்கு நடுவிலும் மகனை பார்க்க கல்பனா அவன் அறைக்கு செல்வதற்கு, இன்னொரு முக்கியமான காரணம், அவளுடைய விவஸ்தை கெட்ட கணவன் சந்திரனால் சற்று நேரம் முன் ஏற்பட்ட தர்மசங்கடமான சூழ்நிலையும் தான். ஐம்பது வயதில் அடக்கிக் கொண்டிருக்காமல் அந்த காலை வேலையில் கல்பனாவை அவர் முத்தமிட முயலும் போது எதிர்பாராத விதமாக அங்கே வந்து விட்ட மகன் இளங்கோவை கல்பனா அப்போதைக்கு கண்டுக் கொள்ளாத மாதிரி சமாளித்து அனுப்பி விட்டாலும் அவள் மனதில் அப்பாவும் அம்மாவும் இந்த வயதில் இப்படி ஒரு நிலையில் இருப்பதை கண்டு அந்த வாலிபனின் மனதில் என்ன மாதிரியான எண்ணங்கள் உண்டாகியிருக்கும், என்ன விதமான பாதிப்புகள் ஏற்பட்டிருக்கும் என்பதை அறிந்துக் கொள்ள விரும்பினாள் கல்பனா.

 

பெண்கள் எல்லாம் தறி கெட்டு திரியும் இந்த கலிகாலத்தில் இளைஞர்கள் எளிதில் கெட்டு சீரழிந்து போக கூடிய வாய்ப்புகள் அதிகம் என்பது கல்பனாவுக்கு தெரியும். பசங்க சும்மா இருந்தாலும் இந்த காலத்து பொண்ணுங்க அவனுகளை விட மாட்டாளுக, எல்லாம் தறிகெட்டு திரியுதுங்க என்று தனக்குள் அடிக்கடி சொல்லிக் கொள்வாள். வாலிபத்தின் வாசலில் இருக்கும் தன் மகன் இளங்கோ அப்படி பெண்களின் வலையில் விழுந்து தவறான பாதைகளில் போய் விடக் கூடாது என்பதில் மிகவும் அக்கறை கொண்டவள் கல்பனா. அவன் தவறான பெண்களிடம் சிக்கி விடாமல் அவனை பாதுகாப்பது தன் கடமை என்பதை கல்பனா நன்றாகவே உணர்ந்திருந்தாள். அவனை தனிமையில் அடிக்கடி இருக்க விடுவது அவன் மனதில் இந்த வயதுக்கே உரிய பருவ உணர்வுகளை அதிகரிக்க வைக்கும் என்பதால் கல்பனா எப்போதும் தன் மகனுடன் தான் அதிக நேரம் செலவிடுவாள்.

இப்போதோ கணவன் விவஸ்தை கெட்ட தனமாக அவளை முத்தமிட முயன்றதை பார்த்து விட்ட மகனின் மனதில் என்ன எண்ணங்கள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் என்று அறிய விரும்பினாள் அந்த பொறுப்பான தாய். மகனின் மனதில் எந்த விகல்பமான எண்ணமும் உண்டாகி விடக் கூடாது என்பதால் அவனை போய் பார்த்து எதாவது பேசி அவன் மனதை வேறு திசையில் திருப்புவது இத்தனை வேலைகளுக்கும் மத்தியில் முக்கியமான விசயமாக தோன்றியது கல்பனாவுக்கு. கல்பனா எப்போதும் மகனிடம் வெறும் தாய் என்ற உறவு முறையோடு மட்டும் பழகியதில்லை. அவனுக்கு ஒரு நல்ல தோழியாகவும் இருந்தாள்.

 

அவனுடைய இரண்டும் கெட்டான் வாலிப வயதில் உடலில் தோன்றும் உணர்ச்சிகளால் வழி தவறி போய் விடாமல் இருக்க அவனுக்கு உதவியாக இருக்க வேண்டியது ஒரு நல்ல தாயாக தன்னுடைய கடமை என்பதை நன்றாகவே புரிந்து வைத்திருந்த கல்பனா மகனிடம் நெருக்கமாகவும் வெளிப்படையாகவும் பேசி பழகி வந்தாள். சந்திரன் தன் மகளின் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தைப் போலவே கல்பனா தன் மகன் இளங்கோ மீது அத்தனை அன்பு வைத்திருந்தாள்.

 

இருவருக்குள்ளும் எந்த ஒளிவு மறைவும் கிடையாது. மகன் காலேஜ் சென்று படிக்க துவங்கிய பின் அடிக்கடி தன் அறை கதவை சாத்திக் கொண்டு தாழிட்டுக் கொள்வதை கண்டு என்னடா காலேஜ்லே எந்த பொண்ணையாவது கரெக்ட் பண்ணிட்டியா? அவளை நினைச்சு பெட்லே எதாவது குறும்பு பண்றியா? அடிக்கடி கதவை தாழ் போட்டுக்கிறே என்று கிண்டல் செய்வாள்.

 

அவனும் ச்சீ... போம்மா... அதெல்லாம் இல்லை என்று சொல்லிக் கொண்டே அம்மா கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு அவளை போட்டு இறுக்கிக் கொண்டு சிணுங்குவான் இளங்கோ. மகன் இல்லை என்று சொன்னாலும் அவன் உடம்பு அளவுக்கு அதிகமாக சூடாக இருப்பதை உணரும் கல்பனா, அவன் கண்டிப்பாக பூட்டிய அறைக்குள் என்னமோ பண்ணியிருக்கிறான் என்று புரிந்துக் கொள்வாள். இரண்டு குழந்தை பெற்ற அவளுக்கா தெரியாது ஆண்களின் உணர்ச்சிகள். அதனால் அவள் மகனை புரிந்துக் கொண்டாள். தன் மகன் வயசுக்கு வந்து விட்டான் என்பதை நன்றாகவே புரிந்துக் கொண்டாள். மகன் ஒரு ஆண் மகனாகி விட்டான் என்பதை புரிந்துக் கொண்டதும் ஒரு அம்மாவாக அவள் மனமும் பூரித்து மகிழ்ந்தது.

 

இது எல்லாம் தான் கல்பனா தன் மகனின் அறைக்கு செல்வதற்கு காரணங்கள், என்று கல்பனாவின் மனம் தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொண்டாலும், அதையெல்லாம் தாண்டி ஒரு மிக முக்கியமான காரணமும் இருந்தது. உண்மையை சொல்லப் போனால் அது தான் உண்மையான காரணம். அந்த காரணம் விகல்பமாக ஒன்றுமில்லை. ஒரு தாயின் பாசம் தான்.

 

பெற்றெடுத்த நாள் முதல் கல்பனாவுக்கு தன் மகன் மேல் அளவில்லாத பாசம் தான் என்றாலும் சமீப காலமாக அந்த அன்பு அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது. அவள் மனம் எப்போதும் மகனுடன் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறது. அது ஏன் என்று கல்பனாவுக்கு புரியா விட்டாலும் அதை தாய் பாசம் என்று தனக்குத் தானே பெயர் வைத்துக் கொண்டாள் அவள்.

 

இனி இந்த அம்மா மகன் பாச போராட்டத்தை கொஞ்சம் பார்ப்போமா?

மகனை எழுந்து குளித்து தயாராக சொல்வதற்காக அவன் அறைக் கதவை மெல்ல திறந்த கல்பனாவுக்கு, அங்கே மகன் இளங்கோ இருந்த நிலையைப் பார்த்து, அவன் செய்துக் கொண்டிருந்த வேலையை பார்த்து சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. இளங்கோவும் பவித்ராவை போலவே தன் அறையில் தன் படுக்கையில் குப்புற தான் படுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அவன் இடுப்பு படுக்கையில் முன்னும் பின்னும் மெதுவாக அசைந்துக் கொண்டிருந்தது. அவன் என்ன செய்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பது இரண்டு முறை குட்டிப் போட்ட பசுமாடான கல்பனாவுக்கு தெரியாதா என்ன? இருந்தாலும் ஒரு ஆணின் அதுவும் பெற்ற மகனின் அந்தரங்கமான செயலை பார்த்து விட்டதால், அவளிடம் ஒரு வித சங்கடமான மனநிலை உண்டானது. வெட்கம் வேறு ஒரு பக்கம் பிடுங்கி தின்றது.

 

ரொம்ப கெட்டு போயிட்டான் தடியன். இப்படியா கதவை தாழ் போடாமல் அதிகாலை எழுந்தவுடனே கட்டிலில் குப்புற படுத்துக் கொண்டு தேய்த்துக் கொண்டு கிடப்பான் என்று மகனின் செயலைப் பார்த்து கல்பனா அவன் மேல் கோபப்பட்டாலும், அது ஒரு செல்ல கோபம் தான் என்பது அவளுக்கே தெரியும். உண்மையில் தன் செல்ல மகன் மீது அவளுக்கு பரிதாபம் தான் உண்டானது. பாவம் வயசுப் பையன் தவிக்கிறான். சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணி வைச்சிட்டா பொண்டாட்டிக் கூட சந்தோசமா அனுபவிப்பான் என்று தான் அந்த தாய் மனம் அக்கறையுடன் யோசித்தது.

 

சில நொடிகள் மகனின் அறைக்குள் நுழையலாமா? அல்லது அவன் இருக்கும் நிலையைப் பார்த்து, சத்தம் போடாமல் திரும்பி போய் விட்டு அவன் உணர்ச்சிகள் வடிந்த பின் மீண்டும் வரலாமா? இப்போது உள்ளே நுழைந்தால் வீணாக அவனை சங்கடப்படுத்துவது போல இருக்கும் என்று யோசித்த படி தன் அன்பு மகன் படுக்கையில் குப்புறப் படுத்துக் கொண்டு தன் பின்புறங்களை மெல்ல சீராக அசைத்து அசைத்து முன் பக்க இடுப்பை படுக்கையில் தேய்த்துக் கொண்டிருப்பதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

 

பிறகு நேரமாகிக் கொண்டிருப்பதை புரிந்துக் கொண்டு, மகனை ரெடியாக சொல்வது தான் சரி, அவனிடம் என்ன தயக்கம் எனக்கு, அவன் என் மகன், வாலிப வயதை அடைந்து விட்ட மகன், அவன் வயதுக்கு என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்துக் கொண்டிருக்கிறான், இந்த வயதில் இப்படி இல்லாமலிருந்தால் தான் சிக்கலே என்று யோசித்து விட்டு ஒரு குறும்பு புன்னகையோடு மெல்ல மகனின் அறைக்குள் நுழைந்தவள், அவன் ஆட்டிக் கொண்டிருந்த பின்புறங்களின் மேல் பட்டென்று ஒரு அறை கொடுத்து விடிஞ்சு எவ்ளோ நேரம் ஆகுது. இன்னும் பெட்லே படுத்து உருண்டுட்டு இருக்கே என்று அவனை செல்லமாக திட்டினாள் கல்பனா.

 

பின்புறத்தில் விழுந்த அறையால் ஆ என்று கத்திக் கொண்டு இளங்கோ அப்படியே புரண்டு திரும்ப, அவன் பின் பக்கம் அவன் பின்புறங்களில் மீண்டும் ஒரு அறை கொடுப்பதற்காக குனிந்த கல்பனா, இளங்கோவின் உடல் திடீரென்று திரும்பியதால் தடுமாறி தன் மகன் மீது சரிந்து விழுந்தாள். மொத்தமாக தன் உடலை மகனின் உடல் மீது அப்படியே சரிய விட்டவள், எழ முயற்சிக்கும் முன், அவளுடைய அன்பு மகன் இளங்கோவின் கைகள் அவளுடைய இடுப்பை சுற்றி வளைத்தன.

 

மகன் அவளை அவன் மீதிருந்து எழ விடாமல் தடுப்பது போல இடுப்பை வளைத்து அணைத்துக் கொண்ட போது கல்பனா அவனிடமிருந்து விடுபட எந்த முயற்சியும் செய்யாமல் அவன் மேல் தன் மொத்த எடையையும் இறக்கி படர்ந்துக் கொண்டு, அவன் உடலின் இரு பக்கமும் கைகளை ஊன்றிக் கொண்டு அப்படியே தன் மகனின் முகத்தை பாசத்துடன் பார்த்தாள்.

 

குறும்புத் தனம் பொங்கும் முகத்துடன் மகனின் கன்னத்தில் செல்லமாக ஒரு அடி கொடுத்த...

 

கல்பனா    :      காலங்கார்த்தாலே என்னடா பண்ணிட்டிருக்கே தடிமாடு.

இளங்கோ  :      நீயும் அப்பாவும் செஞ்சிட்டிருந்ததை விட மோசமா ஒண்ணுமில்லை...

 

அம்மாவின் குறும்புத் தனத்திற்கு துளியும் குறையாத குறும்புடன் இளங்கோ தன் அம்மாவிற்கு பதில் சொன்னான். மகனின் பதிலால் கல்பனா இன்னும் அதிக சங்கடத்திற்கு உள்ளானாள். அவன் சற்று நேரம் முன் தானும் தன்னுடைய கணவர் சந்திரனும் தங்களுடைய அறையில் ரொமாண்டிக் மூடில் இருந்ததை தான் சொல்லிக் காட்டுகிறான் என்பதை கல்பனா புரிந்துக் கொண்டாள். இப்படி பெற்ற மகன் சங்கடமான கேள்வியை கேட்கும் அளவுக்கு விவஸ்தையில்லாமல் நடந்துக் கொண்ட தன் கணவனை மனதுக்குள் செல்லமாக திட்டிக் கொண்டு...

 

கல்பனா    :      அவரு என் ஹஸ்பண்டு. நாங்க எப்படி வேணா இருப்போம். என்ன வேணா பண்ணுவோம். உனக்கு என்னடா?

 

இளங்கோ  :      எப்படி வேணா இருங்க... என்ன வேணா பண்ணுங்க. எவ்ளோ வேணா கூட பண்ணுங்க. எனக்கென்ன? நான் எங்கேயோ போயி தொலையிறேன்.

மகனின் வார்த்தைகள் கல்பனாவை அதிர வைத்தன. வேதனையில் தள்ளின. அவன் கன்னத்தில் இந்த முறை கொஞ்சம் பலமாகவே அறைந்தாள் கல்பனா.

 

கல்பனா    :      எதுக்காக இவ்ளோ மோசமான வார்த்தைகளை பேசுறே நீ? என்ன ப்ரசனை உனக்கு?

 

இளங்கோ  :      ஒரு ப்ரசனையும் இல்லை. எல்லோரும் அவங்கவங்க ப்ரசனையை பாருங்க. நான் தான் இந்த வீட்டிலே அனாதையாகிட்டேனே.

 

கல்பனா    :      டேய்... என்ன வார்த்தை இதெல்லாம்... என்னடா செல்லம் கோபம் உனக்கு?

 

இன்னும் மகன் மேலிருந்து கீழே புரண்டு படுக்காமல் தன் உடம்பை அவன் உடம்பின் மீது கிடத்தி தன்னுடைய உடல் பாரத்தால் மகனை அழுத்திக் கொண்டே கேட்டாள் கல்பனா. தாயின் இடுப்பை வளைத்திருந்த கைகளை விலக்காமல் அவள் உடலை இன்னும் தன்னோடு இறுக்கியபடி...

இளங்கோ  :      அந்த கழுதை பவித்ராவுக்கு இப்போதான் இருபது வயசாகுது. அவளுக்கு இப்ப கல்யாணத்துக்கு என்ன அவசரம்? அவளை விட 3 வயசு பெரியவன் நானு. என்னைப் பத்தி யாருக்காவது கவலையிருக்கா?

 

கல்பனா    :      எரும... அதான் சாருக்கு கோபமா? ஆம்பிளைங்களுக்கு 23 வயசிலே கல்யாணம் பண்ண மாட்டாங்கடா. இன்னும் ரெண்டு வருசம் போகட்டும்.

 

இளங்கோ  :      அதுவரைக்கும் நான் என்ன பண்றது? என் ஃபீலிங்க்ஸ் யாருக்கும் புரியலை. யார் கிட்டே போய் சொல்றதுன்னு தெரியலை. எல்லோரும் சந்தோஷமா இருக்காங்க. நீ கூட அப்பா கூட ரொமான்ஸ் பண்ணிட்டிருக்கே இந்த வயசிலே. எனக்கு தான் யாருமில்லை.

 

கல்பனா    :      உனக்கு நான் இருக்கேண்டா.

 

இளங்கோ  :      உன்னை வைச்சுட்டு என்ன பண்றது?

 

கல்பனா    :      உனக்கு என்ன பண்ணனும்ன்னு தோணுதோ அதெல்லாம் பண்ணு.

 

இளங்கோ  :      அடப்போம்மா. நான் என்ன சொல்லிட்டிருக்கேன். நீ உளறிட்டு இருக்கே. எனக்கு இப்ப அம்மா வேணாம். பொண்டாட்டி தான் வேணும்.

 

கல்பனா    :      அம்மா வேண்டாமாடா?

 

இளங்கோ  :      ஐயோ... என் லூசு அம்மா. நான் என்ன சொல்லிட்டிருக்கேன்னு உனக்கு நிஜமாவே புரியலையா? இல்லை புரிஞ்சும் புரியாத மாதிரி நடிச்சு என்னை ஓட்டிட்டு இருக்கியா?

 

கல்பனா    :      புரியுதுடா செல்லம். அதுக்காக 23 வயசிலே கல்யாணமெல்லாம் பண்ணி வைக்க முடியாதுடா.

 

ஒரு பக்கம் மகனின் வாலிப துடிப்பை, இளமை தவிப்பை உணர்ந்து, அவனை நினைத்து பாவமாக இருந்தாலும், இன்னொரு பக்கம், கல்யாணத்திற்கு இவ்வளவு அவசரப்படுகிறானே என்று சிரிப்பாகவும் இருந்தது கல்பனாவுக்கு. சிரித்தால் மகன் இன்னும் கோபபப்டுவான் என்று சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு மகன் மீது படுத்துக் கொண்டே அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்வது போல அவன் தலை முடியை கையால் கோதி விட்ட...

 

கல்பனா தன் இடுப்புக்கு கீழே எதோ அழுந்துவதை உணர்ந்தாள். அது என்னவென்று அவளுக்கு புரிந்தது. இது ஒன்றும் முதல் முறை இல்லையே அவளும் அவள் மகனும் இப்படி நெருக்கமாக கட்டியணைத்துக் கொண்டு கொஞ்சி குலாவுவது. அப்படி தாயும் மகனும் தனிமையில் பாசத்தினால் பிணைந்து இருக்கும் போது, இதே அழுத்தத்தை, துடிப்பை கல்பனா ஏற்கெனவே பலமுறை உணர்ந்து, மகன் வளர்ந்து விட்டான், வாலிபனாகி விட்டான், ஆண் மகனாக உருவெடுத்து விட்டான் என்று புரிந்துக் கொண்டு ஒரு தாயாக மகிழ்ச்சியும் அடைந்தவள் தானே. அதனால் தன் இடுப்புக்குக் கீழே கனமாக அழுந்துவது எது என்று நொடியில் புரிந்துக் கொண்டதும் அவளை வெட்கம் சூழ்ந்துக் கொண்டது. மகன் இளமையுணர்ச்சிகளின் தாக்கத்தில் படுக்கையில் இயங்கிக் கொண்டு இருந்த போது அவன் அறைக்குள் வந்தது தவறு என்று இப்போது தான் அவள் மண்டைக்கு உரைத்தது.

[Manmadhan67]

இன்னும் அவன் மேல் இப்படியே படுத்துக் கொண்டிருந்தால் அம்மா மகன் உறவை தாண்டி நிலைமை ராசாபாசமாகலாம் என்பதை புரிந்துக் கொண்டு அவன் மேலிருந்து புரண்டு படுக்க முயல, அதை அனுமதித்த இளங்கோ, அதே சமயம் தாயின் இடுப்பை வளைத்திருந்த கைகளின் பிடியை மட்டும் விட்டு விடாமல் அப்படியே இறுக்கிக் கொண்டிருந்தவன், கல்பனா புரண்டு அருகில் படுத்த போது அவனும் அவளோடு சேர்ந்து புரண்டு அவள் மேல் ஏறி படுத்துக் கொண்டான். இப்போது கல்பனாவின் நிலைமை முன்பை விட மோசமானது. மகனின் உடல் எடை அவள் உடல் மேல் மொத்தமாக இறங்கி அவளுக்கு மூச்சு திணறலை ஏற்படுத்தியது.

 

போதாதற்கு இளங்கோவின் ஆண்மையின் துடிப்பை கல்பனா தன் இடுப்பில், இடுப்புக்கு கீழ், தொடைகளுக்கு நடுவில் உணர்ந்தாள். அதற்கும் மேல் இளங்கோ, அவளுடைய மகன், மெலிதாக இடுப்பை அசைத்து அசைத்து அவனுடைய ஆண்மையின் எழுச்சியை அவள் பெண்மையின் மேல் அழுத்தி தேய்க்கவும் தொடங்கியிருந்தான். அவன் தெரியாமல் ஒன்றும் அப்படி செய்யவில்லை. தெரிந்தே தான் செய்கிறான் என்பது கல்பனாவுக்கு பட்டவர்த்தனமாக புரிந்தாலும் அவனை தடுப்பது எப்படி என்று மட்டும் அவளுக்கு புரியவில்லை. அல்லது புரிந்தும் அவள் அதை தடுக்க விரும்பவில்லை என்பது கூட உண்மையாக இருக்கலாம்.

 

தாயும் மகனும் இப்படி வரம்பு மீறி உரசிக் கொண்டும், எல்லை மீறி கொஞ்சி குலாவிக் கொண்டும் இருப்பது பார்க்க வித்தியாசமானதாக தோன்றலாம். இப்படி எல்லாம் கூட நடக்குமா என்று சந்தேகமாக இருக்கலாம். ஆனால் தாய்க்கும் மகனுக்குமான இந்த நாடகம் இன்று நேற்று நடப்பதல்ல. இந்த நாடகம் நடக்க ஆரம்பித்து கிட்டத்தட்ட ஒரு வருடம் ஆகிறது.

 

தாய் மகன் உறவின் விளிம்பை இருவரும் கடந்து அந்த உறவுக்குள் ஒரு கள்ளத்தனம் புகுந்து இலைமறை காயாக இருவரும் எல்லை மீறுவது மெல்ல மெல்ல அவர்களுக்குள் பழக்கமானதற்கான அடிப்படை உருவானது ஒரு வருடம் முன்பு தான்.

 

அதற்கு முன்பும் கூட இளங்கோ தன் தாயிடம் நெருக்கமாக தான் இருப்பான். எப்போது அம்மாவுடன் பேசுவதென்றாலும் அவளை கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு தான் பேசுவான். அவளிடம் ரொம்ப உரசுவான். கன்னத்தில் முத்தமிடுவான். கல்பனாவும் மகனுக்கு அன்பை தடை இல்லாமல் வாரி வழங்குவாள். ஆனால் அதில் அப்போது எந்த விகல்பமும் இல்லாமல் இருந்தது. ஒரு அம்மாவும் மகனுமாக தான் அப்போதெல்லாம் இருவரும் பழகிக் கொண்டிருந்தனர்.

 

கள்ளங்கபடமில்லாத இந்த அம்மா மகன் உறவுக்குள் ஒரு புயல் நுழைந்தது. அந்த புயல் ஒரு பெண் புயல். பெயர் ஆயிஷா.

அவள் கல்பனாவின் பள்ளித் தோழி. கல்பனாவின் வயது தான். இருந்தாலும் அவள் வீட்டுக்கு வருவது குறைவு தான். பெரும்பாலும் எதாவது விஷேசங்களில் மட்டும் பார்த்து நலம் விசாரிப்பதோடு அவர்கள் நட்பு இருந்தது. அது போக கல்பனாவிற்கும் ஆயிஷாவுக்கும் வேறொரு கணக்கும் இருந்தது.

 

இந்த இடத்தில் ஆயிஷாவைப் பற்றி சொல்லி விடுவது கதையின் அடுத்த பகுதிகளை புரிந்துக் கொள்ள உதவியாக இருக்கும். நேராகவே விசயத்திற்குள் போய் விடலாம். ஆயிஷா ஒரு இன்ப பொக்கிஷம். வயது 45 என்றாலும் சும்மா தளதளவென்ற உடம்புக்கு சொந்தக்காரி. வெண்ணெயில் செய்தது போன்ற வெண்மையான உடம்பு. பருத்த மார்பகங்கள். கவர்ச்சியான முகம். திரண்ட பெரிய உதடுகள் என்று பார்க்கும் யாருக்கும் படுக்க வரியா என்று கேட்க தூண்டும் அளவுக்கு கவர்ச்சியான பெண்.

 

எப்போதாவது ஒரு நாள் கல்பனாவின் வீட்டிற்கு வந்து போய் கொண்டிருந்தவள், இளங்கோ கல்லூரி மாணவனாக மாறி ஒரு முழுமையான இளைஞனான பின், எதனாலோ அதன் பின் எதாவது ஒரு வேலையை காரணம் சொல்லிக் கொண்டு அடிக்கடி வீட்டிற்கு வர துவங்கினாள். அவள் வருகையை கல்பனா சுத்தமாக ஏற்கவில்லை. ஆனால் அதைப் பற்றி ஆயிஷா அலட்டிக் கொள்ளவுமில்லை. சில நாட்களிலேயே கல்பனா ஆயிஷா எதற்காக வருகிறாள் என்பதை கண்டுபிடித்து விட்டாள். அதை கண்டுபிடிப்பது ஒன்றும் சிரமமான விசயமுமில்லை. ஆயிஷாவின் குணம் அவளுக்கு ஏற்கெனவே தெரியும். தன் சொந்த வாழ்க்கையில் அவளால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளும் அவள் மனதில் அகலாமல் இருந்தன.

 

ஆயிஷா தன் மகன் இளங்கோவிற்கு தூண்டில் போடுகிறாள் என்பதை கல்பனா சில நாட்களிலேயே கண்டுபிடித்து விட்டாள். அவள் அதனால் மிகவும் அதிர்ச்சியடைந்தாள். அவள் அப்படி அதிர்ச்சியடைய ஒரு மிகப் பெரிய காரணம் இருந்தது. ஆயிஷா ஒரு அரிப்பெடுத்த தேவுடியாள். அவள் காமப் பசிக்கு பலர் இரையாகியிருக்கிறார்கள். அப்படியும் அவள் உடல் பசி அடங்கவில்லை. அவளுக்கு எப்போதும் புதிது புதிதாக வேண்டும். அதில்லாமல் அவளிடம் மாட்டியவர்கள் பின்னர் மீள்வது மிகவும் சிரமம். படுக்கையில் அவள் காட்டும் வித்தைகளில் அவளிடம் நிரந்தரமாக மயங்கி கிடப்பவர்களின் எண்ணிக்கை விரல் விட்டு எண்ண முடியாது. இதெல்லாம் போதாதென்று ஆயிஷா தன்னுடன் உறவு வைத்துக் கொள்பவர்களிடமிருந்து நைசாக பேசி பணம் கறப்பதிலும் வல்லவள்.

 

இப்படி ஒரு பெண்ணின் பார்வை தன் மகனின் பக்கம் பாய்கிறது என்று தெரிந்த பின் எந்த தாயால் நிம்மதியாக இருக்க முடியும். எப்படி அதை அனுமதிக்க முடியும். வீட்டுக்கு வராதே என்று ஆயிஷாவை தடுக்கும் பலம் கல்பனாவிடம் இல்லை. அதற்கு பல காரணங்கள் இருந்தன. அதனால் கல்பனா ஒரு முடிவெடுத்தாள். அது ஒரு தவறான முடிவு. தவறான முடிவு என்றும் கூட கூற முடியாது. அந்த முடிவால் அவள் வாழ்க்கை திசை மாறப் போவது அவளுக்கு அப்போது தெரியாது. ஒரு நல்ல குடும்ப தலைவியின் வாழ்க்கையில் நடைபெறக் கூடாத சம்பவங்கள் எல்லாம் அவள் முடிவால் அவள் வாழ்க்கையில்  நடைபெற போகிறது என்பது அவளுக்கு அப்போது தெரியாது.

 

ஆயிஷாவை தடுக்க முடியாது என்றான பின் கல்பனா தன் மகனிடம் பேசுவது என்று முடிவு செய்தாள். அவனை எச்சரிக்க வேண்டியது தன் கடமை என்று நினைத்தாள். ஆயிஷா தன் மகனுக்கு வலை விரிக்கிறாள் என்று தெரிந்துக் கொண்ட அன்றே கல்பனா தன் மகனிடம் பேச முடிவு செய்தாள். காரணம் ஆயிஷா வலை விரித்தால் அதில் எவனாயிருந்தாலும் கண்டிப்பாக விழுவான் என்பதை கல்பனா நன்றாக தெரிந்து வைத்திருந்தாள். அதனால் தாமதித்தால் அவள் தன் மகனை ஆயிஷாவிடம் பறி கொடுக்க வேண்டியிருக்கும் என்று ஆயிஷாவின் நோக்கம் புரிந்த அன்று இரவே தன் மகனின் அறைக்கு சென்றாள் கல்பனா, பின் விளைவுகளைப் பற்றி தெரியாமல்.

 

எப்போதும் போல் படுக்கையில் மொபைலை நோண்டிக் கொண்டு கிடந்த மகனின் அருகில் அமர்ந்த கல்பனா, அவனிடம் பேச்சு கொடுக்க துவங்கினாள்.

கல்பனா    :      என்ன இளா, எப்ப பார்த்தாலும் போன்லே தான் இருப்பியா? இப்படி போனே கதின்னு கிடந்தா கண்ணு என்னத்துக்காகும்?

 

இளங்கோ  :      ச்சூ... சும்மா இரும்மா. எப்ப பார்த்தாலும் எதாவது அட்வைஸ் பண்ணிட்டு...

 

கல்பனா    :      இப்பெல்லாம் உனக்கு அம்மாவை கண்டா உனக்கு பிடிக்கறதே இல்லை...

 

இளங்கோ  :      ஐயே... எதுக்கு இப்ப நீ சீரியல் வர அம்மா மாதிரி சீன் போட்டுட்டு இருக்கே.

 

கல்பனா    :      நானொண்ணும் சீன் போடலை. உனக்கு தான் அம்மாவை கண்டா பிடிக்கறதில்லை. வேற யாரோ சீன் போடுறவங்க பக்கம் உன் கவனம் போயிடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.

 

இளங்கோ  :      என்ன விசயம்? எதோ மூடி மறைச்சு பேசுற மாதிரி தெரியுது.

 

கல்பனா    :      ஆமாடா இளா. அம்மா ஒண்ணு சொல்றேன். தப்பா நினைக்காதே. அந்த ஆயிஷா கிட்டே கொஞ்சம் கவனமா இருடா.

 

இளங்கோ  :      எந்த ஆயிஷா?

 

கல்பனா    :      அதான் என்னை பார்க்க வரேன்னு சொல்லிட்டு இப்ப அடிக்கடி நம்ம வீட்டுக்கு வர ஆரம்பிச்சிருக்காளே, அந்த சிறுக்கி தான்.

 

இளங்கோ  :      ஓ... அவங்களா? அவங்களாலே என்னம்மா ப்ரசனை. உங்க ப்ரண்டு தானே அவங்க.

 

கல்பனா    :      ஆமா... ப்ரண்டு. நீ அவ கிட்டே எந்த பழக்கமும் வைச்சுக்கக் கூடாது.

 

இளங்கோ  :      நான் அவங்க கிட்டே பேசுறது கூட இல்லைம்மா. சும்மா வாங்க, நல்லா இருக்கீங்களா, சாப்டீங்களா இப்படி கேட்கிறதோட சரிம்மா.

 

கல்பனா    :      அப்படி தான் ஆரம்பிப்பா. அப்புறம் மெதுவா வலையை விரிப்பா.

 

இளங்கோ  :      வலையா?

 

கல்பனா    :      டேய் இளா, நான் ஓபனாவே சொல்லிடறேன். அவ ஒரு ஆம்பிளை பொறுக்கிடா. அவ பசிக்கு நிறைய பேர் தீனியாகியிருக்காங்க. இப்ப உன் பக்கம் அவ பார்வை திரும்பிருக்கு. அவ நினைச்சிட்டான்னா அதை அடையாம விட மாட்டா. நீ வயசு பையன். ஈஸியா கவுந்திடுவே. அதுக்கு தான் அப்படி எல்லாம் சொல்றேன்.

 

இளங்கோ  :      என்னம்மா நீங்க? நான் அந்த மாதிரி பையனில்லைம்மா. நீங்களே என்னை சந்தேகப்படுறீங்களா?

 

கல்பனா    :      நீ அந்த மாதிரி பையனில்லைடா. எனக்கும் அது நல்லா தெரியும். ஆனா உன் வயசு தான் உன்னை நம்ப விடாம தடுக்குது. இந்த வயசிலே பசங்க மனசும் உடம்பும் எதை தேடும்? எதுக்காக அலையும்ன்னு அம்மா எனக்கு தெரியாதாடா? அதான் ஒரு முன்னெச்சரிக்கை மாதிரி சொன்னேன். அதோட அவ உனக்கு வலை விரிக்கிறதை நான் கண்டுபிடிச்சிட்டேன். அதான் ஜாக்கிரதையா இருன்னு சொன்னேன்.

 

உண்மையில் இளங்கோவை பொருத்த வரை ஆயிஷா அவன் அம்மாவின் தோழி. அவளும் அவனுக்கு அம்மா மாதிரிதான். அதனால் அவன் ஒரு நாள் கூட ஆயிஷாவை தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்த்ததே இல்லை. கல்பனா தான் இப்போது தவறான வேலையை செய்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்பாவியான தன் மகனின் மனதில் காமத்தை விதைத்துக் கொண்டிருந்தாள் கல்பனா. அது தவறான விசயமா? இல்லை, அம்மா மகன் இருவரும் அடையப் போகும் அளவில்லா இன்பத்திற்கான அடிக்கல்லா என்பதை இனி வரும் சம்பவங்கள் தான் முடிவு செய்யப் போகின்றன.

 

அதற்கான ஆரம்பம் இப்போதே நிகழ துவங்கி விட்டது. இளங்கோவுக்கு தன் அம்மாவிடம் விளையாட ஆர்வம் உண்டானது. அவளை கிண்டல் செய்து சீண்டி விளையாடுவது இளங்கோவுக்கு எப்போதும் மிகவும் பிடிக்கும். அம்மாவை சில சமயம் சின்னப் பெண்ணை போல ட்ரீட் பண்ணி அவளுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று சொல்லி அவள் செல்லக் கோபத்தோடு சிணுங்குவதை பார்த்து ரசிப்பதும் பிறகு கோபித்துக் கொண்டு செல்லும் அம்மாவை பிடித்து சமாதானப்படுத்துவதும் அவர்கள் இருவருக்குள்ளும் அடிக்கடி நடக்கும் ஒரு விளையாட்டு தான்.

 

இளங்கோ  :      எனக்கு அந்த ஆண்ட்டி மேலே இதுவரைக்கும் எந்த ஆர்வமும் இல்லைம்மா. ஆனா இப்ப நீங்க சொன்னப்புறம் ஆண்ட்டியை பத்தி நினைக்க தோணுது. நீங்க சொன்ன மாதிரி என் வயசு என் மனசை தடுமாற வைச்சிட்டா நான் என்னம்மா பண்றது.

 

கல்பனா    :      அவ கிட்டே நெருங்காதடா. தள்ளியே இரு.

 

இளங்கோ  :      நான் நெருங்க மாட்டேம்மா. அவங்க என்னமோ வலை விரிப்பாங்கன்னு சொன்னீங்களே. அப்படின்னா என்னம்மா?

 

கல்பனா    :      உனக்கு உணர்ச்சியை தூண்டி விடுவாடா.

 

இளங்கோ  :      எப்படிம்மா?

 

கல்பனா    :      இந்த காலத்து பசங்களுக்கு பெருசா ஒண்ணும் செய்ய வேண்டியதில்லையேடா. லைட்டா காட்டினாலே மயங்கிடுவீங்க.

 

இளங்கோ  :      காட்டுறதுன்னா...

 

கல்பனா    :      போடா... ஒண்ணும் தெரியாத பாப்பா மாதிரி அம்மா கிட்டேயே எல்லாத்தையும் கேட்டுக்கிட்டு...

 

இந்த மாதிரி உறவுகளின் இயல்பான நெருக்கம் காமத்தை நோக்கி திரும்பும் போது அதற்கேற்ற நிகழ்ச்சிகளும் வரிசையாக அரங்கேறுவது கண்டிப்பாக நிகழ்ந்தே தீரும். இங்கும் அது நிகழ்ந்தது. மகனின் அருகில் அவனைப் பார்த்தவாறு ஒருக்களித்து படுத்திருந்த கல்பனாவின் புடவை முந்தானை அதுவாக மெல்ல சரிந்து கீழே இறங்க, திரை போல விலகிய முந்தானையின் உள்ளே இருந்த கல்பனாவின் பப்பாளிப் பழ மார்பகக் குன்றுகளின் சதை பிதுங்கல் மெலிதாக வெளிப்பட்டு இளங்கோவின் கண்களுக்கு விருந்தானது.

[Manmadhan67]

இது போல அம்மாவின் ஆடை விலகி இருப்பதை இளங்கோ பலமுறை கண்டிருக்கிறான். ஆனால் அப்போதெல்லாம் அவன் மனதில் எந்த ஈர்ப்பும் உண்டானதில்லை. இன்று அம்மா ஆயிஷா பற்றி பேசியதால் அவன் மனதில் எதோ ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்க, அவனால் அந்த இடத்தை விட்டு தன் கண்களை அகற்ற முடியவில்லை. பிறை நிலா வடிவில் பிதுங்கிய கல்பனாவின் முலை சதைகளை அவன் பார்த்தான். தன் ஆடை விலகி அந்தரங்க அழகு லேசாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருப்பதை அறியாத கல்பனா, அதே நிலையில் படுத்தபடி மகனிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

 

இளங்கோ  :      சரி விடுங்க... எனக்கு புரியுது... வேற என்ன டெக்னிக் எல்லாம் யூஸ் பண்ணுவாங்க?

 

இளங்கோ இதை தன் தாயின் மார்பக பிதுங்கலை பார்த்துக் கொண்டே தான் சொன்னான். அப்போதும் கல்பனா தன் ஆடை விலகியிருப்பதையோ, அன்பு மகனின் கண்கள் விலகிய ஆடைக்குள்ளிருந்து வெளிப்பட்டு தரிசனம் தந்துக் கொண்டிருந்த மார்பக பிதுங்கலை வழக்கத்துக்கு விரோதமாக நீண்ட நேரம் ஒரு வித ஆச்சரியம், ஆர்வம் மின்ன பார்த்துக் கொண்டிருப்பதையோ கவனிக்கவில்லை.

 

கல்பனா    :      முதல்லே சாதாரணமா தான் பழகுவா...

 

இளங்கோ  :      ம்...

 

கல்பனா    :      அப்புறம் மெதுவா நெருங்குவா...

 

இளங்கோ  :      அப்படின்னா?

 

கல்பனா    :      ம்... தொட்டு தொட்டு பேசுவாடா.

 

இளங்கோ  :      அதில்லென்னமா தப்பிருக்கு. நீங்க கூட தான் என்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறீங்க.

 

கல்பனா    :      டேய்... நானா உன்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறேன். நீ தான் என்னை அடிக்கடி தொட்டு தொட்டு பேசுறே. அது உனக்கு பிடிச்சிருக்குன்னு நானும் உன்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறேன்.

 

இளங்கோ  :      அப்ப உங்களுக்கு என்னை பிடிக்கலை. என்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறது உங்களுக்கு சங்கடமா இருக்கு. எனக்காக தான் அட்ஜெஸ்ட் பண்ணி வேண்டா வெறுப்பா என்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறீங்க. அப்படி தானே.

 

கல்பனா    :      ஐயோ இவன் வேற... டேய் என்னையே சந்தேகப்படுறியா? நான் ஒண்ணும் வேண்டா வெறுப்பா உன்னை தொட்டு தொட்டு பேசலைடா. உனக்கு அது பிடிக்குமா பிடிக்காதான்னு தயங்கினேன். நீ என்னை தொட்டு தொட்டு பேசினதும் உனக்கு பிடிச்சிருக்குன்னு நானும் தொட ஆரம்பிச்சேன். தொட்டு தொட்டு பேச ஆரம்பிச்சேன்.

 

கல்பனா விலகிய ஆடையை கவனிக்காமலே சரி செய்துக் கொள்ளாமலே கையை நீட்டி மகனை தொட்டாள். அவன் கன்னத்தை அன்போடு வருடி கொடுத்தாள். இளங்கோ அவள் கையை தட்டி விட்டான்.

 

இளங்கோ  :      ஒண்ணும் வேண்டாம் போங்க. தொடாதீங்க.

 

கல்பனா  மகனின் செல்லக் கோபத்தை கண்டு சிரித்தாள். 22 வயதை அடைந்தும் இன்னும் சின்னப் பையன் போல அடம் பிடித்துக் கொண்டு கோபித்துக் கொள்ளும் மகனை கண்டு அவன் மேல் பாசம் இன்னும் அதிகமானது. மகனுடைய செல்ல கோபத்தை அவள் ரசித்தாள். அவனை சீண்டி விட்டு விளையாட நினைத்தாள். அது அவளுக்கு எப்போது மிகவும் பிடிக்கும். இன்னும் சிறுவனை போல அடம் பிடிக்கும் அந்த வாலிபனை அவள் கைகள் அங்கங்கே தொட்டன.

கல்பனா    :      ஐயே... கோபத்தை பாரு. என் மகனை நான் தொடுவேன். அதை யாரும் தடுக்க முடியாது.

 

கல்பனா மகனின் இடுப்பில் கிச்சுகிச்சு மூட்டினாள். கழுத்தில் கிச்சுகிச்சு மூட்டினாள். அவள் விரல்கள் அவன் உடலில் இஷ்டம் போல விளையாடின. முதலில் அவள் கைகளை தட்டி விட்டு திரும்பி படுத்து தள்ளிப் படுத்து முரண்டு பிடித்துக் கொண்டு சிணுங்கிய இளங்கோ திடீரென்று திரும்பி அம்மாவின் உடலில் கைகளை அலைய விட்டு...

 

இளங்கோ  :      அப்ப நானும் தொடுவேன்...

 

என்று அம்மா செய்தது போலவே அவளுடைய இடுப்பு கழுத்து அக்குள் என்று கிச்சுகிச்சு மூட்டி விட்டு அவளை கூசி சிணுங்க வைத்தவன் அப்படியே அம்மா இன்னும் பிதுங்க பிதுங்க காட்டிக் கொண்டிருந்த மார்பக சதையின் பிதுங்கலையும் விரல்களால் மெலிதாக வருடினான். கூச்சத்தில் துள்ளிய கல்பனா அப்படியே இளங்கோவின் மீது துள்ளி விழுந்து அவன் மேல் சரிந்து அவனையும் சீண்டி விளையாட, இளங்கோ எத்தனையோ முறை அம்மாவுடன் இந்த மாதிரி விளையாடி அவளை கட்டிப் பிடித்து இருந்தாலும் இந்த முறை தன் மேல் விழுந்த அம்மாவின் உடம்பை அவன் கட்டிப் பிடித்த போது அவனுக்குள் எதோ ஒன்று மாற்றம் உண்டானது.

 

இதற்கு முன் எத்தனையோ விசயங்களை அம்மாவும் மகனும் பேசியிருந்தாலும், ஏன் சில சமயம் காதல் சம்பந்தமான விசயங்களை கூட பேசியிருந்தாலும், இருவரும் காமம் தொடர்பான விசயத்தை பேசியது இது தான் முதல் முறை. ரொம்பவும் டீப்பாக இல்லையென்றாலும் அவர்கள் பேச்சில் இன்று முக்கியமான விசயமாக இருந்தது செக்ஸ். அதை மறுக்க முடியாது. அப்படி பேசியதே இளங்கோவின் மனதில் எதோ ஒரு மாற்றத்தை உருவாக்கி இருந்தது. உடம்பிலும் அந்த மாற்றம் தெரிந்தது.

 

அதோடு கூட...

 

இது வரை அவன் கவனிக்காத ஒரு விசயத்தையும் இன்று அவன் உணர்ந்தான்.

 

அது...

 

அம்மாவின் உடம்பின் மென்மையும் உஷ்ணமும் அவனுக்குள் எதையோ எழுப்ப...

 

அவன் கைகள் முதல் முறையாக அம்மாவை வழக்கத்தை விட அழுத்தமாக இறுக்கமாக தழுவிக் கொண்டன. அப்போதைக்கு கல்பனாவுக்கு அந்த இறுக்கமான அணைப்பில் வித்தியாசமான உணர்ச்சிகள் எதுவும் தோன்றா விட்டாலும், இளங்கோவுக்கு முதல் முறையாக அம்மாவை இப்படி கட்டிப் பிடித்தபடியே இருக்க வேண்டும் என்று அவன் மனம், மனதோடு சேர்ந்து உடலும் ஆசைப்பட்டன.

கல்பனா    :      டேய் இளா... விளையாடினது போதும் விடு... நான் என்னமோ சொல்ல வந்தா... அதை கேட்காம இப்படி என்னை கிண்டல் பண்ணி விளையாடிட்டு இருக்கே.

 

இளங்கோ  :      இதை நீங்க சொல்லாமயே இருந்திருக்கலாம். எனக்கு இப்ப தான் ஆயிஷா ஆண்ட்டி கிட்டே பழகனும் போல தோணுது.

 

கல்பனா    :      தோணும்... தோணும்... அடி வாங்க போறே நீ...

 

இளங்கோ  :      அடிப்பீங்களா? அடிப்பீங்களா? அடிங்க பார்க்கலாம்... எங்கே அடிங்க பார்க்கலாம்...

 

மீண்டும் தாய் மகன் செல்ல விளையாட்டு ஆரம்பித்தது.

 

அன்று அம்மா மகன் விளையாட்டு முடிந்த பின் அன்போ, பாசமோ அல்லது காதலோ, காமமோ அது ஒரு இடத்தில் துவங்கி விட்டால் அவர்களுக்கிடையில் இருக்கும் உறவு முறையை மீறி அதை வளர வைக்க தேவையான சம்பவங்கள் அடுத்தடுத்து தானாகவே அரங்கேறும் என்பதற்கு அடுத்த நாள் காலை அடுத்தடுத்து நடைபெற்ற சம்பவங்கள் சாட்சியாக இருந்தன.

 

வழக்கமாக காலேஜ் லீவ் நாட்களில் எட்டு மணி வரை தூங்கும் தன் மகன் இளங்கோ அன்று அதிசயமாக அதிகாலை 5 மணிக்கே எழுந்து தன் மாடியறையை விட்டு கண்களை தேய்த்துக் கொண்டு, அம்மா காஃபி என்ற படி படிகளில் இறங்கி வந்த்தை கொஞ்சம் ஆச்சரியமாக தான் பார்த்தாள் கல்பனா.

 

சந்திரன் தன் உழைப்பில் சம்பாதித்து கட்டிய மாளிகை போல இருந்த அந்த வீட்டில் நிறைய அறைகள் இருந்தன. அதில் இளங்கோவுக்கு என்று மாடியில் கடைசியில் ஒரு வசதியான அறை ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. பெற்ற பிள்ளைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட வயது அடையும் வரை எல்லோரும் ஒரே அறையில் தான் இருந்தார்கள். அந்த அறையில் நான்கு பேரும் ஒன்றாக படுத்து உறங்குவதற்கு ஏற்ற கட்டிலையும் வாங்கி போட்டிருந்தார் சந்திரன். ஆனால் குழந்தைகள் பருவ வயதை அடைந்த பின் அவர்களுக்கு தனித்தனியாக அறைகள் கொடுத்து விடுவது தான் சரி என்று கல்பனா கூற மனைவி சொல்லை என்றும் மீறாத சந்திரன் சரி என்றார்.

 

இளங்கோ தனக்கு மாடியில் தனி அறை வேண்டும் என்ற போது சந்திரன் கீழேயே நிறைய அறைகள் இருக்கிறதே, அதில் பவித்ராவுக்கு ஒரு அறை இளங்கோவுக்கு ஒரு அறை என்று இருக்கலாமே என்று சொல்ல, இளங்கோ அப்பாவை எதிர்த்து பேச தயங்கிய போது கல்பனா தான் தலையிட்டு தன் மகன் விருப்பப்படி அவனுக்கு மாடியில் தனி அறை கொடுக்க வைத்தாள், அதுவும் ஒரு ஓரமாக கடைசியாக இருந்த அறையை. அவளுக்கு தெரியும் மகனின் வயதுக்கு இப்போது அவன் தனிமையை விரும்புவான் என்று. கல்பனா எதை யோசித்தாலும் அதில் தன் மகனின் மீது வைத்திருக்கும் பாசம் தெரியும். அந்த பாசம் அவளை தன் அன்பு மகனுக்கு எப்போதெல்லாம் என்னவெல்லாம் தேவை என்பதையும் அறிந்து வைத்திருக்கும். அதனால் அவள் மகன் இந்த வயதில் ப்ரைவசியை விரும்புவான் என்று புரிந்துக் கொண்டு மகனுக்கு பரிந்து பேசினாள்.

 

அன்று மகனுக்கு மாடியறையை தர சொல்லி சப்போர்ட் பண்ணியதன் விளைவை நேற்றிரவு அனுபவித்த கல்பனா நேற்று இரவு மகனுடன் விளையாடிக் கொண்டு அவனுடன் மனம் விட்டு பேசி, அவனை ஆயிஷாவிடம் விழுந்து விடாமல் எச்சரித்து, அந்த அக்கறையில் அவனும் அம்மாவை புரிந்துக் கொண்டு, அவளுடன் இன்னும் நெருங்கி, பாசத்தை பொழிந்ததை திரும்பவும் நினைத்துப் பார்த்து சந்தோஷப்பட்ட கல்பனா மகனிடம் ஹால்லே டிவியை போட்டு  பார்த்திட்டு இரு. நானும் இப்ப தான் எந்திருச்சேன். ஒரு அஞ்சு நிமிசம் வெய்ட் பண்ணு. காஃபி போட்டு எடுத்துட்டு வரேன் என்றாள்.

 

கல்பனா இளங்கோவுக்கு என்று ஸ்பெஷலாக அமேசானில் ஆர்டர் போட்டு வாங்கிய அவனுடைய போட்டோ பதிந்திருந்த வெண்ணிற பீங்கான் கோப்பையில் ஆவி பறக்க காஃபியை போட்டு எடுத்துக் கொண்டு வந்து ஹாலில் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்த மகன் இளங்கோவிடம் நீட்ட, சரியாக அந்த நேரத்தில் டிவியில் அந்த பாடல் ஒளிபரப்பாக துவங்கியது.

 

தொட்டு தொட்டு பேசும் சுல்தானா…

தொட்டவுடன் நெஞ்சில் தில்லானா…

 

திடுகிட்டு திடுக்கென்று திரும்பிய கல்பனா டிவியை பார்த்து விட்டு அதே நொடியில் திரும்பி தன் மகன் இளங்கோவை பார்த்தாள். அவனுமே கொஞ்சம் அதிர்ந்த மாதிரி தான் உட்கார்ந்திருந்தான்.

கல்பனா    :      டேய்... என்ன பாட்டு இது? மாத்து.

 

இளங்கோ  :      ஏம்மா... பாட்டுக்கு என்ன? நல்லா தானே இருக்கு.

 

கல்பனா    :      வேணும்ன்னு நீயே செலக்ட் பண்ணி போட்டியா?

 

இளங்கோ  :      ஆமா... சன் ம்யூசிக்காரன் என் சொந்தக்காரன். நான் சொன்னவுடனே பாட்டு போடுவான். லூசு மாதிரி பேசாதே.

 

கல்பனா    :      சரி... பாட்டை மாத்து...

 

இளங்கோ  :      அதெல்லாம் மாத்த முடியாது. இனி இதான் என் ஃபேவரைட் சாங்க்.

 

கல்பனா மகனை முறைத்து விட்டு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் அதே முறைப்பை காட்டிக் கொண்டு திரும்பியவள் மகன் கவனிக்க முடியாது என்று தெரிந்த பின் அடக்கி வைக்க முடியாமல் ஒரு வெட்க சிரிப்போடு மெல்ல சமையலறைக்கு சென்றாள்.

 

ஒரு தாய்க்கும் மகனுக்கான புரியாத உணர்வு போராட்டம் மெல்ல அவர்கள் மனங்களிலும் வாழ்விலும் துளிர்க்க துவங்கியது.

[Manmadhan67]

புரிந்தும் புரியாமலும் துவங்கிய அந்த புது வித உறவை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது, அதை எந்த அளவு அனுமதிப்பது, எத்தனை தூரம் வளர விடுவது என்று எதுவும் தெரியாமல், அம்மாவும் மகனும், பாசம் என்னும் போர்வையை போர்த்திக் கொண்டு, எதையுமே நேரடியாக பேசிக் கொள்ளாமல் வழக்கம் போல நெருங்கி பழகிக் கொண்டு, வழக்கத்துக்கு விரோதமாக மனதிலும் உடலிலும் உருவாகி வரும் உணர்வுகளை அடக்க முடியாமல், அடக்க தெரியாமல், அடக்கவும் விரும்பாமல் ஒரு வித தவிப்போடு நாட்களை கடத்தி வந்தனர்.

வாலிபத்தின் வாசலில் இருந்த இளங்கோவுக்கு, உடல் அந்த வயதுக்கு ஏற்ப முறுக்கேறி இருந்தது. அந்த வாலிபமும் அதன் வீரியமும் அவனை சும்மா இருக்க விடவில்லை. ஒரு பக்கம் தோழியின் காமப் பசிக்கு மகன் இரையாகி விடக் கூடாது என்ற தன் அம்மாவின் ஆதங்கத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டு அவளை தன்னிடம் நெருங்கி பழக வைத்து அதில் கிடைத்த புது வித உணர்வுகளை பாசமா காமமா என்று புரியாமல் அனுபவித்துக் கொண்டே இளங்கோ ஆயிஷாவின் மேல் பார்வையை செலுத்த துவங்கினான். அதுவரை ஆயிஷா வீட்டுக்கு வருவதையும், அவனிடம் நெருங்க முயல்வதையும் பெரிய விசயமாக எடுத்துக் கொள்ளாமல் இருந்தவன், அவளிடம் ஆர்வம் காட்டாமல் இருந்தவன் அதன் பின் ஆயிஷாவின் மேல் கண்களை திருப்பினான்.

 

அதிலும் அவன் அம்மாவே அறிவுரை சொல்வதாகவும், அவனை எச்சரிப்பதாகவும் நினைத்துக் கொண்டு, தன் தோழி ஒரு காம வெறி பிடித்தவள் என்று அவனுக்கு சொல்லிக் கொடுத்து விட்டதால் இளங்கோ தைரியமாகவே ஆயிஷாவின் உடம்பில் கண்களை மேய விட்டான். அவளிடம் பேசும் போது அவள் முகத்தைப் பார்க்காமல் அவள் மார்பகங்களை பார்த்து ரசித்தபடி பேசினான்.

 

அம்மாவை மாதிரியே இவளும் பாச்சியை பால் மாடு மாதிரி வளர்த்து வைச்சிருக்கா என்று மனதில் தறிகெட்டு ஓடும் எண்ணங்களோடு தாயின் தோழியின் பால் குடங்கள் போன்ற முலைக் குன்றுகளை நாக்கை சப்பிக் கொண்டு கண்களால் மேய்ந்த படியே அவளிடம் உரையாடினான். தன்னுடைய பார்வை தன் தாயின் தோழியின் உடம்பில் வரம்பு மீறி அலைபாய்வதை அவளும் கவனிக்கிறாள் என்று தெரிந்தே இளங்கோ தைரியமாக அம்மாவின் தோழியை கண்களால் கற்பழித்துக் கொண்டே அவளிடம் பழகினான்.

 

ஆயிஷா கவனிக்காமல் இருப்பாளா? அவள் எண்ணம் ஈடேறுவதை கண்டு அவள் மனம் மகிழ்ந்தது. அவளைப் பொருத்தவரை அவள் வலையில் விழும் ஆண்களிடம் பணம் கறப்பது அவளுடைய வழக்கமாக இருந்தாலும், அவளுக்கு எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமான விசயம், அவளுடைய உடல் பசி தான். காமத்தில் கிடைக்கும் சுகம் ஒரே வகைதான் என்றாலும், அவளைப் பொருத்த வரை ஒவ்வொரு ஆணிடமும் ஒவ்வொரு வித சுகம் இருக்கிறது என்பதை புரிந்து வைத்திருந்தாள். அதிலும் அடுத்தவள் கணவன், தோழியின் மகன் இப்படிப்பட்ட திருட்டு காமத்தில் திகட்டாத இன்பம் இருப்பதை நன்றாகவே புரிந்து வைத்திருந்தாள். இளங்கோ ஒன்றும் அவளுக்கு முதல் ஆள் கிடையாது. ஏற்கெனவே வேறு சில தோழிகளின் கணவன்களை மட்டுமல்ல, மகன்களையும் கூட தன் உடல் பசிக்கு தீனியாக்கிக் கொண்டவள் தான் ஆயிஷா. அதனால் அவள் இளங்கோவின் பார்வையின் பொருளை எளிதில் புரிந்துக் கொண்டாள். பட்சி சிக்கி விட்டது என்பது அவளுக்கு சீக்கிரமே புரிந்து விட்டது.

 

பருவமடைந்தது முதல் பல பேரை வலையில் வீழ்த்திய அவளுக்கு அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது தெரியாதா என்ன? இளங்கோவின் அப்பாவோ, அம்மாவோ, தங்கை பவித்ராவோ யாராவது வீட்டில் இருந்தால் ஆயிஷா இளங்கோவிடம் எந்த சில்மிஷமும் செய்ய மாட்டாள். அதே சமயம் இருவரின் கண்கள் மட்டும் யாருக்கும் தெரியாத வகையில் ரகசிய பாஷை பேசிக் கொள்ளும். கண்கள் நான்கும் கலந்து புணர்ந்து இன்பத்தில் திளைக்கும். வீட்டில் யாருமில்லாமல் இளங்கோ மட்டும் தனியாக அவளிடம் சிக்கிக் கொண்டால் ஆயிஷா காட்டும் சீன் இளங்கோவின் கைக்கு இரவில் நிறைய வேலை வைக்கும்.

 

ஆயிஷா இளங்கோவின் அம்மா கல்பனாவை போலவே நல்ல சீமைப் பசு போல தளதளவென்ற உடம்புக்கு சொந்தக்காரி. பால் கொடுக்கும் பசு மாட்டின் மடியை போல இருவருக்குமே பரந்து அகண்ட வட்ட வடிவ சதை பந்துகள் போன்ற மார்பகங்கள். அந்த பருத்த சதைக் குன்றுகள் சுடிதாரை மீறி மேலே தூக்கிக் கொண்டு நிற்பதை பார்த்தாலே யாராயிருந்தாலும் ஆயிஷாவிடம் பால் குடிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவார்கள். அவள் கையில் கிடைத்த உடனே முதல் வேலையாக அவளிடம் ஆசை தீர பால் குடித்தும் இருக்கிறார்கள். ஆயிஷாவுக்கும் ஆண்களுக்கு பாச்சி பால் கொடுப்பது ரொம்பவும் பிடிக்கும். அவள் முலைகளில் ஆண்கள் வாய் வைத்து காம்பை கவ்வி கன்று குட்டி போல சப்பி சப்பி பாலை குடிக்கும் போது முலைகளில் பரவும் சுகம் அவளுக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்.

 

அப்படி பல பேருக்கு பால் கொடுத்த பசுமாடான ஆயிஷாவின் பருத்த மார்பக குன்றுகள், சுடிதார் டாப்ஸ்க்குள் மறைந்திருக்கும் போதே அப்படி தோன்றுகிறதென்றால் ஆயிஷா குனிந்து வளைந்து சுடி டாப்ஸின் முன் பக்க பிளவின் வழியாக பிதுக்கி பிதுக்கி காட்டினால் இளங்கோ பாவம் என்ன தான் செய்வான்? அதை தான் அடிக்கடி செய்வாள் ஆயிஷா. இளங்கோவுடன் தனிமையில் பேசி பழகும் வாய்ப்பு கிடைத்தாலோ, வீட்டிலே ஆளிருந்தால் கூட அவனுடன் இருந்தால் யாரும் கவனிக்காத போதெல்லாம் அவன் கண்களுக்கு விருந்து கொடுத்தாள் ஆயிஷா. இளங்கோ நாளுக்கு நாள் அவள் மீது வெறியானான். அவளை போட வேண்டும் என்ற இச்சை அவன் வாலிப மனதில் விருட்சமாக வளர துவங்கியது.

 

இளங்கோ தன் அம்மாவுக்கு தெரியாது என்று அவனாகவே நினைத்துக் கொண்டு, அம்மாவின் தோழி ஆயிஷாவுக்கு ரூட் போட்டுக் கொண்டிருக்க, இரண்டு குட்டி போட்டவளான கல்பனா தன் மகன் தன் தோழியிடம் மெல்ல மெல்ல ஆர்வம் காட்டுவதை சீக்கிரமே கண்டு பிடித்து விட்டாள். அவளால் தன் தோழியான ஆயிஷாவை வீட்டுக்கு வர வேண்டாம் என்று தடுக்க முடியாது. அவளிடம் என் மகனை விட்டு விடு என்று எச்சரிப்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், கெஞ்சி கூட கேட்க முடியாது. அதற்கு ஒரு காரணம் இருந்தது. என்ன தான் ஆயிஷா கல்பனாவின் உயிர் தோழியாக இருந்தாலும் அவர்களுக்குள் இருந்த ஒரு பழைய கணக்கின் காரணமாக கல்பனா ஆயிஷாவிடம் அடங்கி தான் போவாள்.

 

அதே சமயம் மகனை இழந்து விடக் கூடாது என்ற ஒரு தாயாக அவள் தவித்தாள். மகன் தோழியிடம் சிக்கி விடக் கூடாது என்று நினைத்தாள். மகன் இந்த வாலிப வயதில் ஒரு பெண்ணிடம் காமத்தோடு பழகுவதும் பேசுவதும், ஏன் அவளை போட நினைப்பதும் கூட கல்பனாவுக்கு பெரிய தவறாக தெரியவில்லை. இந்த காலத்திலே மத்த பசங்க எல்லாம் இந்த வயசிலே நாலஞ்சு பொண்ணுங்களை அனுபவிச்சிடுறானுங்க. இளங்கோவும் ஆண் மகன் தானே, கிடைத்தால் அனுபவித்து விட்டு போகட்டும் என்று தான் கல்பனா நினைத்தாள். அப்படி அவன் தன் ஆண்மையை நிருபித்து விட்டால் ஒரு தாயாக என் மகனும் ஒரு முழுமையான ஆணாகி விட்டான் என்று தனக்கு பெருமை தான் என்று நினைத்தாள்.

ஆனால் தன் வாலிப வயது மகனின் முதல் அனுபவம் இந்த ஆயிஷாவுடன் மட்டும் இருக்கக் கூடாது என்று நினைத்தாள். அதற்கு காரணம் ஆயிஷாவிடம் சிக்கியவர்கள் அதன் பின் அவளிடமிருந்து விடுபடுவது முடியவே முடியாத காரியம் என்பது அவளுக்கு தெரியும் என்பதோடு அந்த தீர்க்கப்படாத பழைய கணக்கும் முக்கியமான இன்னொரு காரணம். தன்னுடைய அன்பு மகனை தன் உயிர் தோழி ஆயிஷாவிடமிருந்து காப்பாற்ற கல்பனாவுக்கு வேறு வழியே தெரியவில்லை. மகனின் வாழ்க்கையும் அவனுடைய ஒட்டு மொத்த இளமையும் ஒரு காம பிசாசிடம் வீணாகி விடக் கூடாது, எவளை வேண்டுமானாலும் அவன் அனுபவிக்கட்டும், எத்தனை பெண்களை வேண்டுமானாலும் அவன் சுவைத்து ருசிக்கட்டும், ஆனால் வயதும், வாலிபமும் தேடும் தற்காலிக சுகங்களை எந்த பெண்ணிடம் அவன் அனுபவித்தாலும்,, அதையெல்லாம் மறந்து விட்டு, கடைசியில் ஒரு நல்ல குடும்ப பெண்ணை திருமணம் செய்துக் கொண்டு குழந்தை குட்டி என்று அவன் நிம்மதியாக சந்தோஷமாக வாழ வேண்டும் என்று கல்பனாவின் தாய் மனம் தவிப்போடு யோசித்தது. ஆயிஷாவிடம் அவன் சிக்கினால் மீண்டு வரவே விட மாட்டாள் என்பது கல்பனாவுக்கு தெரியும்.

 

நாற்பதை கடந்த வயதுக்காரியான கல்பனா இரண்டு முறை குட்டி போட்ட பெண். ஆண்களின் மனநிலையும், வாலிபத்தின் தேடலும் என்னவென்று அவளுக்கு தெரியும். இந்த வயதில் இளைஞர்களை பொருத்த வரை தனிமை தான் மிகவும் ஆபத்தானது என்பதை அவள் நன்றாக அறிவாள். தன் மகன் இளங்கோ ஆயிஷாவிடம் ஆர்வம் காட்ட துவங்கியதும், இனி அவனை தனிமையில் விடக் கூடாது, அப்படி விட்டால் அவன் தனிமையில் ஆயிஷாவின் நினைப்பில் அவள் மீது ஆசையை வளர்த்துக் கொண்டு, பின்னால் அவளுக்கு அடிமையாக மாறி விடுவான் என்று யோசித்த கல்பனா, அதன் பின் தாயின் பாசத்துடன் அவள் இளங்கோவுடன் அதிக நேரம் செலவழிக்க ஆரம்பித்தாள்.

 

ஆனால் அவள் ஆயிஷாவைப் பற்றி எச்சரிக்க வாய் திறந்த போதெல்லாம் இளங்கோ அவள் மீது கோபப்பட்டு அவளுடன் பேசுவதையும் நேரம் செலவழிப்பதையும் தவிர்க்க துவங்கவே கல்பனா வேறு வழியில்லாமல் ஆயிஷாவைப் பற்றி பேசாமல், அதே சமயம் மகனை விட்டுக் கொடுக்கவும் முடியாமல் அவனுடன் நெருங்கி பழகினாலாவது அவன் கவனம் ஆயிஷாவின் பக்கம் போகாமல் இருக்கும் என்று அடிக்கடி அவன் படுக்கையறையில் அவனுடன் நெருங்கி படுத்துக் கொண்டு தன் தாய் பாசத்தால் அவனை கட்டிப் போட முயன்றாள்.

 

பெற்ற மகனின் இளமையையும் எதிர்காலத்தையும் நினைத்து கவலையில் அவள் இளங்கோவிடம் நெருங்க நெருங்க அது மெல்ல தாய் மகன் பாசம் மட்டும் தானா என்ற சந்தேகம் வரும் நிலையை தாய் மகன் இருவரும் மனதிலும் உருவாக்கியது. மனதின் ஓரத்தில் எழுந்த இந்த சந்தேகத்தை மேலும் வளர விடக் கூடாது என்று கல்பனா முடிவெடுத்தாள். அவளுக்கு அவளே இது தாய் பாசமில்லாமல் வேறு என்ன? இளங்கோ அவள் பெற்றெடுத்த மகன் தான். அவனிடம் நெருங்கி பழகுவதில் வேறு என்ன நோக்கம் இருக்க முடியும், ஒரு அம்மாவாக நான் அவன் எதிர்காலத்தை பற்றி கவலைப்பட்டு அவனை தவறான வழியில் போய் தவறான பெண்ணிடம் அவன் சிக்கி விடக் கூடாது என்று நினைக்கிறேன். அதற்காக அவன் மேல் அன்பை பொழிகிறேன். அந்த அன்பின் அவனுடன் உரசுகிறேன். இழைகிறேன். ஏன் கட்டி கூட பிடிப்பேன். என்னை யார் கேட்க முடியும். யார் இதை எல்லாம் தவறு என்று சொல்ல முடியும். அப்படி யார் சொன்னாலும் அதைப் பற்றி எனக்கு எந்த கவலையும் இல்லை. எனக்கு என் மகன் முக்கியம் என்று முடிவெடுத்தாள் கல்பனா.

 

அதே சமயம் ஆயிஷாவின் வலையில் விழுந்து விடக் கூடாது என்று அவள் தன் மகனிடம் நெருங்க நெருங்க பதிலுக்கு அவனும் அவளிடம் நெருங்க துவங்கிய போது தான் கல்பனா தடுமாற துவங்கினாள். அவள் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால், இளங்கோ மூன்று அடி எடுத்து வைக்கிறான். கல்பனா மகனை சீண்டி விளையாட அவன் மீது உரசினால் அவனோ அவளை இழுத்து வளைத்து கட்டியணைக்கிறான். கல்பனா மகனின் மீது படர்ந்து தாயன்போடு அவன் முடியை கோதி விட்டால் மகனின் கையோ அவள் இடுப்பில் ஊர்ந்து விளையாடுகிறது.

 

அவன் கை இடுப்பை வருடும் போது உடம்பில் உண்டாகும் குறுகுறுப்பில் கல்பனா நெளிந்து புரண்டு அவன் மீதிருந்து புரண்டு படுத்தால் உடனே இளங்கோ அவள் மேல் ஏறி விடுகிறான். அவளோடு சேர்ந்து அவனும் புரண்டு தாயின் உடல் மீது தன் உடலை படர விட்டு அவளை சீண்டி விளையாடுகிறான். ஆரம்பத்தில் மகனை இழந்து விடக் கூடாது என்று இளங்கோவின் எல்லா சில்மிஷங்களையும் அனுமதிக்க துவங்கிய கல்பனாவுக்கு நாளாக நாளாக இளங்கோவுடன் இருப்பது தான் சந்தோஷமான தருணங்களாக மாற துவங்கியது.

 

அவளுக்கு அது பிடிக்க ஆரம்பித்தது. அது என்ன வித உணர்வு என்று அவளுக்கு புரியவில்லை. கண்டிப்பாக ஒரு அம்மாவுக்கும் மகனுக்கும் நடுவில் வேறு மாதிரியான உணர்ச்சிகளுக்கு இடமில்லை, அதற்கு வாய்ப்புமில்லை, இது அப்படிப்பட்ட உணர்ச்சியுமில்லை, தாய் பாசத்தின் அதீத வெளிப்பாடுதான் என்று கல்பனா நம்பினாள். ஊருலே உலகத்திலே எல்லா அம்மாவும் மகனும் இப்படி தான் உரசிக்கிறாங்களா என்று அவளுடைய மனசாட்சி அவளை கேட்ட போது, எல்லோர் மாதிரியும் நான் ஏன் இருக்கனும், நான் தனிதான், மத்தவங்களை விட எனக்கு என் மகன் மேலே பாசமும் ஜாஸ்தி...

 

ஆ...

ஆ...

ஆ..

ஆசையும் ஜாஸ்தி என்று பதில் சொன்னாள்.

 

மனசாட்சி ஆசையா? என்று கேட்க...

 

கல்பனா மனசாட்சியிடம் ஆமா... ஆசை தான். பெத்த மகன் மேலே ஒரு அம்மா வைக்கிற ஆசை... என்ன ப்ரசனை உனக்கு என்று பதில் கேள்வி கேட்டாள்.

 

மனசாட்சி எதையோ யோசித்தபடி, இல்லை, நான் இதுவரைக்கும் எந்த அம்மாவும் இப்படி சொல்லி கேட்டதில்லை. மகன் மேலே அன்பு வைப்பாங்க, பாசம் காட்டுவாங்க, கேள்விப்பட்டிருக்கேன். ஆசை... ஆசை... ஆ... ஆ... ஆசைப்படுறது.... ஸாரி... நான் கேள்விப்பட்டதில்லை என்று கல்பனாவிடம் சொல்ல...

 

பதிலுக்கு கல்பனா, ஆமா இவ பெரிய அறிவாளி... போடி... தப்பு தப்பா எதையாவது யோசிச்சு, எனக்கும் தப்பு தப்பா சொல்லிக் குடுத்து என்னை குழப்பாதே... என்றாள்.

மனசாட்சி சிரித்து விட்டு, யாரு... நானா... நான் தப்பு தப்பா... நீ ஒண்ணும் தெரியாத பாப்பா... உனக்கு நான் தப்பு தப்பா சொல்லி தரேனா... என்று கேட்க...

 

ஆமா... நான் தப்பு தப்பா எதுவும் யோசிக்கலை. தப்பு தப்பா எதுவும் செய்யலை. என் மகன் மேலே பாசமா இருக்கேன். அன்பா இருக்கேன். ஆ... ஆ... ஆசையா இருக்கேன்.

 

இந்த ஆசையா இருக்கேன்னு சொல்றது தான் இடிக்குது. அதை ஏன் அடிக்கடி திரும்ப திரும்ப சொல்றே...

 

ஏன்னா... அப்படிதான். நீ மூடிட்டு போடி...

 

கல்பனா மனசாட்சியை விரட்டி விட்டு விட்டாள். இது இருந்தா ஒரே தொந்தரவு. பெத்த மகன் கிட்டே கூட அன்பா... பாசமா... அப்புறம்... அப்புறம்... அந்த... ஆசையா பழக முடியலை. எதையாவது உளறிட்டே இருக்க வேண்டியது என்று கோபித்துக் கொண்டு போய் விட்ட தன் மனசாட்சியின் மீது இன்னும் கோபப்பட்டாள். மனசாட்சி ஓடி விட்டதால் எந்த தொல்லையும் இல்லாமல் கல்பனா தன் மகனிடம் அன்பாக ஆசையாக பழக துவங்கினாள். அன்பு மகனின் சில்மிஷங்களையும் ஆசையோடு ஏற்றுக் கொள்ள துவங்கினாள். இந்த ஆசை நாளுக்கு நாள் வளர துவங்கியது.

[Manmadhan67]

தளம் வேலை செய்யவில்லை. ஹேங்க் ஆகிறது. ஸ்லோவாக லோட் ஆகிறது. சில நிமிட இடைவெளிக்கு பிறகு இன்றைய பதிவுகள் தொடரும்....

[Manmadhan67]

மகனிடம் ஆயிஷாவைப் பற்றி பேசிய இரவில் இருவருக்குள்ளும் நடந்த விசயங்களை அடுத்து அடுத்த நாள் அவன் டிவியில் தொட்டு தொட்டு பேசும் சுல்தானா பாட்டை கேட்டு விட்டு அவளை ஒரு மாதிரி பார்த்து சிரிக்க, அவன் நேற்று இருவரும் தொட்டு தொட்டு பேசுவதைப் பற்றி பேசிய பேச்சுகளை கேலி செய்து தான் அந்த பாட்டை கேட்டு விட்டு தன்னை பார்க்கிறான் என்று புரிந்துக் கொண்டு அவன் மேல் செல்லமாக கோபப்பட்ட கல்பனா அன்று மாலையே மகன் இளங்கோ அவள் அடுப்படியில் இருந்த போது மெதுவாக அவள் பின்னால் நெருங்கி வந்து தொட்டு தொட்டு பேசும் சுல்தானா என்று அவள் காதில் கிசுகிசுப்பாய் பாடிக் கொண்டே திடீரென்று அவள் இடுப்பை பிடித்து கிள்ள...

 

திரும்பிய கல்பனாவின் முகத்தில் அவனே எதிர்பார்க்காத புன்னகை. வெட்க புன்னகை.

 

போடா என்று மகனை செல்லமாக அடித்து விரட்டினாள்.

 

ஆனால் சில நிமிடங்களுக்குப் பின் ஹாலுக்கு வந்த கல்பனா அங்கே அவள் கணவன் சந்திரனும் மகன் இளங்கோவும் ஆளுக்கொரு ஷோபாவில் உட்கார்ந்து மொபைலை நோண்டிக் கொண்டிருக்க, மகனின் அருகில் வந்து அவனுக்கு காஃபி கோப்பையை கொடுக்கும் போது கல்பனா முணுமுணுப்பாக பாடினாள்.

 

நீ தொட்டால் எங்கும் பொன்னாகுமே... என் மேனி என்னாகுமோ....

கல்பனா நல்ல குரல் வளம் கொண்டவள். முறையாக கற்கா விட்டாலும் அவள் பழைய பாடல்களை பாடும் போது இனிமையாக இருக்கும். ஆனால் அவள் பாடும் போதெல்லாம் இளங்கோ அவளை வேண்டுமென்றே ஐயோ ஏம்மா இப்படி என்னை கொல்லுறே என்று கேலி பேசி கிண்டல் பண்ணுவான். ஆனால் இன்று கல்பனா இனிமையான குரலில் அந்த பாடலை பாடிய போது வழக்கத்தை விட இளங்கோவுக்கு அம்மா ரொம்ப நன்றாக பாடுகிறாள் என்று தோன்றியது. அதை விட அந்த பாடல் வரிகள் அவனுக்கு மட்டும் என்று செலக்ட் செய்து பாடுவது போல தோன்ற, அந்த பாடல் வரிகள் தனக்கு எதோ செய்தி சொல்வதாகவும் தோன்ற இளங்கோ அம்மாவை குறுகுறுவென்று பார்த்தான். அப்போ கல்பனா செய்த ஒரு செய்கை அந்த அம்மா மகனின் பாசத்தை அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்த்த அடி போட்டது.

 

தன் பாடலை மகன் கேட்டு அவன் முகம் ஆச்சரியத்தில் மலர்ந்து சந்தோஷத்தை காட்டியதை கவனித்த கல்பனா, மகன் அவளை பார்த்த அந்த அர்த்தமுள்ள பார்வைக்கு பதிலாக அவனைப் பார்த்து தன் கண்ணை சிமிட்டினாள். அம்மாவின் கண் சிமிட்டல் மகனின் உடலில் எதையோ தூண்டி விட, அம்மா கல்பனாவின் வெண்ணிற இடுப்பின் ஒற்றை மடிப்பு பளிச் என்று தெரிய, அவன் தன் அப்பா சந்திரன் என்ன செய்கிறார் என்று ஒரு நொடி அவர் பக்கம் திரும்பி பார்த்தவன், சந்திரன் இவர்களுக்கு எதிர் திசையில் இருந்த டிவியில் கவனமாக இருப்பதை பார்த்து நொடியில் முடிவெடுத்து தன் கையை நீட்டி அம்மாவின் இடுப்பை மீண்டும் ஒரு முறை கிள்ளினான்.

 

கல்பனா மகன் இடுப்பை கிள்ளியதும் செய்த முதல் வேலை தன் கணவன் சந்திரன் இதை பார்த்து விட போகிறார் என்ற பதட்டத்தில் அவர் இருந்த பக்கம் வேகமாக திரும்பி பார்த்து அவர் கவனிக்கவில்லை என்று தெரிந்ததும் நிம்மதியாகி உடனே மகன் பக்கம் திரும்பி அவனை பார்த்து முறைத்து கோபமாக இருப்பது போல காட்டிக் கொண்டவள், திரும்பி சமையலறைக்கு செல்வதற்கு ஒரு நொடி முன்னால், அவனை பார்த்து ஒரு மோகன சிரிப்பை காட்டி விட்டு எதுவும் நடக்காத மாதிரி அமைதியாக சமையலறைக்குள் சென்று விட்டாள்.

 

சமையலறைக்குள் புகுந்து சமைக்கும் வேலைகளில் கவனம் திரும்பி உடம்பின் உணர்வுகளும் மனதின் த்த்தளிப்புகளும் கொஞ்சம் மட்டுபட்ட பின் எதற்காக அந்த பாட்டை பாடினோம் என்று யோசித்தாள்.

 

மனசாட்சி  :      ஏன் உனக்கு தெரியாதா?

 

கல்பனா    :      என்ன உனக்கு தெரியாதா?

 

மனசாட்சி  :      அந்த பாட்டை எதுக்கு செலக்ட் பண்ணி பாடினேன்னு உனக்கு தெரியாதா?

 

கல்பனா    :      நான் தினமும் தான் பாடுறேன். அப்பப்ப ஒவ்வொரு பாட்டு. எது தோணுதோ அதை பாடுவேன். செலக்ட் பண்ணி எல்லாம் பாடலை. அது தானா வந்த பாட்டு. இதிலே உனக்கு என்ன ப்ரசனை?

 

மனசாட்சி  :      ஒரு ப்ரசனையும் இல்லைடியம்மா. நீ பாடு.

 

கல்பனா    :      நீ மூடு.

 

மனசாட்சி  :      இப்படியே என் வாயை அடைச்சிடு. எதிலே போய் முடிய போகுதோ...?

 

கல்பனா    :      எதிலேயும் போய் முடியாது. நீ கண்டதை சொல்லி என் மனசை கெடுக்காதே.

 

மனசாட்சி  :      ஐயோடா...

 

கல்பனா மீண்டும் மனசாட்சியை அடித்து விரட்டிய சற்று நேரத்தில் இளங்கோ சமையலறைக்குள் நுழைந்தான். கல்பனாவின் மனம் ஐயோ இவன் எதுக்கு இப்ப இங்கே வரான் என்று பதறியது.

 

மனசாட்சி  :      என்னடி ப்ரசனை உனக்கு? அவன் உன் மகன். அவன் சமையல்கட்டுக்கு வரதிலே உனக்கு என்ன ப்ராப்ளம்?

 

கல்பனா    :      சனியனே நீ இன்னும் போகலையா?

 

மனசாட்சி  :      உன்னை விட்டு எங்கேடி போவேன்? சரி சொல்லு. உனக்கு உண்மையிலேயே உன் மகன் இப்ப சமையல் கட்டுக்கு வரது பிடிக்கலையா?

 

கல்பனா    :      பிடிக்கலைன்னு நான் சொன்னனா? அவன் வந்தா கையை வைச்சிட்டு சும்மா இருக்க மாட்டான். என்ன பண்ணுவானோன்னு பயமா இருக்கு.

 

மனசாட்சி  :      அவன் என்ன பண்ணுவானோன்னு நீ பயப்படுறே? நம்பிட்டேன். பயப்படுறா ஜாதியாடி நீ? உன் மனசிலே என்ன இருக்குன்னு எனக்கு தெரியாதா?

 

என்று மனசாட்சி கிண்டலாக சிரிக்க...

 

கல்பனா    :      இப்படி சிரிக்காதே. பார்க்க கேவலமா இருக்கு. என் மனசிலே ஒரு புண்ணாக்கும் இல்லை, நீ முதல்லே இடத்தை காலி பண்ணு.

 

மனசாட்சி  :      ம்... ம்ம்ம்... எப்ப எது சொல்ல வந்தாலும் என்னை விரட்டி விட்டிரு. அப்பதானே அம்மணிக்கு வசதி. நடக்கட்டும் நடக்கட்டும்.

 

என்று சொல்லி விட்டு மனசாட்சி காற்றில் கரைந்தது. கல்பனா தன் மனசாட்சி கரைந்து போனதைப் பற்றி எந்த கவலையும் படாமல் அலட்சியம் செய்து விட்டு, சமையல் கட்டுக்குள் நுழைந்த அன்பு மகன் இளங்கோ என்ன செய்யப் போகிறானோ என்று கொஞ்சம் பதட்டத்தோடு அவனை ஓரக் கண்ணால் கண்காணித்தாள்.

 

மனம் இவனோட போக்கே சரியில்லை. நாம எதையோ நினைச்சு எதையோ சொல்லப் போயி இப்ப இவன் பண்ற வேலையெல்லாம் பார்த்தா ஆயிஷா கிட்டேயே போடான்னு சொல்லிடலாம்ங்கற அளவுக்கு போகுது. ஆனா இதையெல்லாம் இவன் புரிஞ்சு செய்றானா இல்லை புரியாம செய்றானான்னு தெரியலையே என்று கவலைப் பட்டது. மனசு இப்படி சொன்னாலும், காற்றில் கரைந்து போனது போல மாயாஜாலம் காட்டி விட்டு திடுக் என்று மீண்டும் அங்கே முளைத்த கல்பனாவின்...

 

மனசாட்சி  :      இப்ப என்ன தெரியனும் உனக்கு? அவன் எதாவது செஞ்சிடுவான்னு பயப்படுறியா? இல்லை, எதாவது செய்ய மாட்டானான்னு ஏங்குறியா?

 

கல்பனா    :      ஆமா ஏங்குறாங்க. முதல்லே உன்னை கொல்லனும். போறேன்னு சொன்னவ இங்கே என்னடி பண்ணிட்டிருக்கே?

 

மனசாட்சி  :      ஆமா மனசாட்சியை கொன்னுட்டா தான் உனக்கு ரொம்ப வசதியா இருக்கும்... நீ உண்மைலே மனசிலே எந்த விகல்பமும் இல்லாதவளா இருந்தா என்னை ஏண்டி எப்ப வந்தாலும் போ போன்னு துரத்துறே?

 

கல்பனா    :      ஏன்னா... நீ என்னை... என் மனசிலே தப்பான எதையோ விதைக்க பார்க்கிறே...

 

மனசாட்சி  :      ஹா... ஹா... ஹா... குட் ஜோக்... இல்லைன்னா இவங்க மனசிலே எதுவும் இல்லை. நீ என்னை துரத்தறதுக்கு காரணம் அதில்லைடி.

 

கல்பனா    :      வேற என்னவாம்?

 

மனசாட்சி  :      நானில்லைன்னா நீயும் உன் இஷ்டப்படி உன் மகன் கூட ஈஷிக்கலாம். உரசிக்கலாம். தேய்ச்சுக்கலாம். அவனும் உன்னை உரசுவான். இழைவான். குழைவான். தேய்ய்ய்ய்ய்ப்பான்... நீ மகனே மகனே அன்பான மகனேன்னு சீன் போட்டுட்டே அதையெல்லாம் அனுபவிச்சுக்கலாம்... அதுக்குதானடி அலையுறே...

 

கல்பனா    :      செருப்பாலே அடிப்பேன். என்ன விட்டா உன் இஷ்டத்துக்கு பேசிட்டு இருக்கே. ரொம்ப கேவலமா இருக்கு உன் சிந்தனையெல்லாம். இப்ப உன் மேலே தான் எனக்கு சந்தேகமா இருக்கு. வேணும்ன்னே என் கிட்டே எதை எதையோ பேசி, என் மனசிலே இல்லாத ஒரு விசயத்தை உருவாக்க முயற்சி பண்றியோன்னு. நீ ஒரு யோசனை மயிரும் எங்களுக்கு சொல்ல வேண்டாம். நீ ஓரமா போய் உட்காரு. என் மகன் கூட எப்படி பழகனும், எவ்ளோ நெருங்கனும்ன்னு எல்லாம் எங்களுக்கு தெரியும். நீ ஒதுங்கி உட்கார்ந்து வேடிக்கை பாரு. தாய் பாசம்ன்னா உனக்கு என்னன்னு புரிய வைக்கிறேன்.

 

மனசாட்சி  :      பார்க்க தானே போறேன்.

 

என்று சிரித்தது. கல்பனா இப்படி தன் மனசாட்சியுடன் போராடிக் கொண்டிருக்க, சமையலறைக்குள் வந்த அவளுடைய மகன் இளங்கோ முதலில் அம்மா கல்பனாவை கண்டுக் கொள்ளாமல் தண்ணீர் குடிப்பது போல பாவ்லா பண்ணி விட்டு அவள் கொஞ்சம் அசந்த நேரம் மெல்ல அவளை நெருங்கினான். ஆனால் கல்பனாவுக்கு உள்ளுணர்வு சொல்ல மகன் தன்னை நெருங்குவதை அவள் உணர்ந்து விட்டாள். என்ன செய்யப் போகிறானோ என்று நெஞ்சம் படபடத்தது. எதாவது செய்ய மாட்டானா என்று அடிமனது ஆசைப்பட்டது. மனசாட்சி அப்படி நினைப்பதெல்லாம் தப்பு என்று சொன்னது. கல்பனா தான் பெற்ற மகன் தன்னை நெருங்கும் போது ஏன் என்றுமில்லாமல் இப்படி மனசு படபடக்கிறது. உடம்பு தவிதவிக்கிறது. கால்கள் தடுமாறுகிறது என்று புரியாமல் ஒரு பேதையை போல தவித்து நின்றாள். தன் மனசாட்சியிடம் பேசிய போது இருந்த தைரியமெல்லாம் இப்போது காணாமல் போய் தன்னை நினைத்தே அவள் பயந்தாள்.

 

இளங்கோ அம்மாவின் பின்னால் அவளை உரசியும் உரசாமல் நின்றான். கல்பனாவின் இதய துடிப்பு அவளுக்கே கேட்க துவங்கியது. இளங்கோ அவள் காதருகே தன் வாயை கொண்டு வந்து, நான் தொட்டா இது பொன்னாச்சு. அதுக்கு முன்னாடியே பொன்னிறமாதானே இருக்கு என்று சொல்லி விட்டு மெல்ல அவள் இடுப்பில் கை வைத்தான். கல்பனா முச்சை இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டாள். இளங்கோ அம்மாவின் வியர்வை பூத்த இடுப்பை மெல்ல தடவி விட்டு பின் வழக்கம் போல ஒரு கிள்ளு கிள்ளினான், இடுப்பு மடிப்பின் தங்க நிற சதை பிதுங்கலை.

 

கல்பனா ஹோய் என்று வாய் விட்டு கத்தி விட்டாள். பின் சத்தம் முன்னால் ஹாலில் உட்கார்ந்திருக்கும் தன் கணவனின் காதில் விழுந்து விட்டதோ என்று அச்சத்தோடு அந்த பக்கம் எட்டி பார்த்தாள்.

 

மனசாட்சி  :      கேட்கலை... கேட்கலை... ஆனா எனக்கு கேட்டிருச்சு. சத்தம் போடாம நடத்துங்கடி...

 

கல்பனா சமையல்கட்டின் ஒரு ஓரத்தில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு கை கொட்டி சிரித்த தன் மனசாட்சியை முறைத்து பார்த்து விட்டு, தன் கணவன் சந்திரன் ரொம்ப சீரியஸாக யாருடனோ போனில் பேசிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்து திரும்பி தன் மகனின் தலையில் செல்லமாக குட்டி விட்டு, வர வர நீ ரொம்ப சேட்டை பண்றே. அம்மா கிட்டே பழகுறோம்ன்னு நினைப்புலே வைச்சுக்க என்றாள்.

 

இளங்கோவுக்கும் அதற்கு மேல் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், என்னென்னமோ செய்ய அவன் வயதும் உடம்பும் ஆசைப் பட்டாலும், அதற்கான தைரியம் வராமல், அதே சமயம் இது என்ன வகையான உறவு என்று இன்னும் அவனுக்கே தெளிவாக புரியாமல், மேற்கொண்டு அம்மாவை சீண்டாமல், அவள் கன்னத்தை மட்டும் லேசாக கிள்ளி விட்டு சமையலறையில் இருந்து வெளியில் வந்தான். அன்று காலையிலிருந்து அம்மாவுக்கும் மகனுக்கும் நடந்த அர்த்தம் புரியாத விளையாட்டுகளுக்குப் பின் ஒரு வாரம் சின்ன சின்ன சீண்டல்கள், தீண்டல்கள், கொஞ்சும் விளையாட்டுகள் தவிர இருவருக்குமிடையே பெரிதாக ஒன்றும் நடக்கவில்லை. ஆனால் அந்த சின்ன சின்ன சீண்டல்கள், தீண்டல்கள், கொஞ்சும் விளையாட்டுகள் அவர்களின் நெருக்கத்தை இன்னும் அதிகரித்திருந்தன. இளங்கோவுக்கு கொஞ்சம் தைரியம் கூடியது. கல்பனாவும் அவனை பல விதங்களில் சுதந்திரம் கொடுத்து அதை தாய் பாசம் என்று சொல்லிக் கொண்டாள்.

 

இளங்கோ தன் மொபைலின் ரிங் டோனாக தொட்டு தொட்டு பேசும் சுல்தானாவை வைக்க, அது அவனுக்கு அழைப்பு வரும் போதெல்லாம் அந்த வரிகளை திரும்ப திரும்ப பாட, இப்போது அம்மா மகன் இருவருக்குமே அந்த பாட்டு ஃபேவரைட் பாட்டாகி, பாடலை கேட்கும் போதெல்லாம், கல்பனாவுக்கு, வெட்கம், சந்தோஷம், ஆசை என்று விதவிதமான உணர்ச்சிகளை அவளுக்குள் உண்டாக்கிக் கொண்டிருக்க, இளங்கோவும் அதை கவனித்து தனக்குள் சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

[Manmadhan67]

அதே சமயம் ஆயிஷா இப்போதெல்லாம் தினமுமே ஒரு முறையாவது எதாவது காரணம் சொல்லிக் கொண்டு வீட்டுக்கு வந்து போக துவங்கினாள். இளங்கோவும் அம்மா கல்பனா முன் குனிந்த தலை நிமிராமல் ஆயிஷா பக்கமே திரும்பாமல் நல்ல பிள்ளை போல நடித்தான். ஆனால் அம்மா கவனிக்காத போது ஆயிஷாவை நன்றாக சைட் அடித்தான். ஆயிஷா அதை கண்டு பிடிக்காமல் விடுவாளா? இளங்கோவின் திருட்டுத் தனத்தை அவள் ரசித்தாள். அவளும் அவனுக்கு நன்றாக கம்பெனி கொடுத்தாள். சான்ஸ் கிடைக்கும் போது ஆயிஷாவின் மார்பக விளிம்புகளும், சில சமயங்களில் ஆயிஷாவின் ஆழமான தொப்புளும் கூட இளங்கோவின் கண்களுக்கு விருந்தாக கிடைத்தன.

 

இளங்கோ பாவம் ஆசை அதிகரித்துக் கொண்டே போனாலும் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் தவித்தான். அவன் கூப்பிட்டால் ஆயிஷா படுக்க வருவாள் என்று அவன் தெரிந்து கொண்டான். ஆனால் எப்படி அவளை அழைப்பது, எங்கே அழைத்து செல்வது என்று எதுவும் திட்டம் போட தெரியாமல் சும்மா ஆயிஷாவை பார்த்து பார்த்து கண்ணாலேயே அவளை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தான். இரவு தன்னுடைய அறையில் ஆயிஷாவை நினைத்து கையடித்தான்.

 

என்ன தான் இளங்கோ அம்மாவை ஏமாற்றி விட்டு ஆயிஷாவை சைட் அடித்தாலும் அம்மாவுக்கு தெரியாதா மகனின் வித்தைகள். கல்பனா எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொண்டு தான் இருந்தாள். ஆயிஷா தன் மகனுக்கு அவன் கண்களுக்கு அவ்வப்போது தன் மார்பக சதை பிதுங்கலையும் தொப்புள் குழியையும் விருந்தாக்குவதையும் அவள் கவனிக்கவே செய்தாள். அவளால் ஆயிஷாவை கட்டுப்படுத்த முடியாது. அதனால் அவள் தன் மகனை அடக்கி வைக்க நினைத்தாள்.

 

ஆயிஷா என்றெல்லாம் தன் மகனின் கண்களுக்கு விருந்து கொடுக்கிறாளோ அன்றெல்லாம் கல்பனா கண்டிப்பாக தன் மகனின் அறைக்கு இரவு படுக்க போகும் முன் போய் அவனுடன் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு தான் தன்னுடைய படுக்கையறைக்கு தூங்க போவாள். அப்படி அவள் மகனின் அறைக்கு செல்லும் இரவுகள் எல்லாமே அவர்கள் இருவருக்கும் அம்மா மகன் உறவின் விளிம்புக்கு வெளியே சென்று வருவது போல எதாவது நடக்கும்.

 

அதிலும் ஆயிஷாவின் முலைப் பிதுங்கலையோ, தொப்புள் கிணற்றையோ பார்த்து ஆண்மை சிலிர்த்த நிலையில் இருக்கும் இளங்கோ தன் உணர்வுகளை அடக்க முடியாத நிலையில் அம்மா கல்பனாவிடம் வரைமுறையில்லாமல் விளையாடுவது மூலம் தன் உணர்ச்சிகளை தணித்துக் கொள்ள முயற்சிப்பான். ஆனால் அவன் உணர்ச்சிகள் தணிவதற்கு பதிலாக அதிகரிப்பதை அவன் உணர்ந்தாலும் அவனால் அம்மாவை சீண்டுவதையோ அவளுடன் விளையாடுவதையோ நிறுத்த முடியவில்லை.

 

மகனின் விளையாட்டு பெரும்பாலும் வரம்பு மீறி சென்றாலும் ஆயிஷாவின் மீதிருந்த வெறுப்பும், அவளிடம் தன் மகன் சிக்கிக் கொள்ளக் கூடாது என்ற தாய் பாசமும் கல்பனாவை மகனின் சில்மிஷங்களை தடுக்க விடாமல் செய்தன. அவள் இளங்கோவை அவ்வப்போது திட்டிக் கொண்டும் குட்டிக் கொண்டும் கண்டித்தாலும் மகனின் சில்மிஷங்களை அனுமதித்துக் கொண்டுதான் இருந்தாள்.

 

நாளாக நாளாக அம்மாவும் மகனும் கட்டிப் பிடித்துக் கொள்வதும், கன்னங்களில் லேசாக முத்தமிட்டுக் கொள்வதும் சகஜமான விசயங்களாக மாறின. இளங்கோ சில சமயம் அம்மாவின் உடம்பில் சில முக்கிய பாகங்களில் தெரியாமல் கை படுவது போல கை வைத்து அனுபவிக்கவும் தொடங்கி விட்டான். கல்பனாவுக்கு தன் மகன் தெரிந்து தொடுகிறானா, தெரியாமல் தான் கை படுகிறதா என்று கண்டு பிடிக்க முடியா விட்டாலும் அவனிடம் அதைப் பற்றி கேட்கவும் முடியவில்லை. கேட்டால் கோபித்துக் கொண்டு அவளிடமிருந்து விலகி செல்வான், அல்லது எதாவது காரணம் சொல்லி விட்டு அப்புறம் இன்னும் அதிகமாக அவளை அங்கங்கே தொட துவங்குவான் என்பதால் அவளும் மகனின் கை உடம்பில் எங்கே பட்டாலும் அதை கண்டுக் கொள்ளாமல் இருக்க பழகிக் கொண்டாள்.

 

மகனுடன் தனிமையில் இருக்கும் போது கல்பனாவின் மனம் மிகவும் பலவீனமாக இருக்கும். அவனுடைய கைகளுக்கும் கண்களுக்கும் முழு சுதந்திரம் கொடுக்கும். சில சமயம் தன் ஆடைகள் விலகி அங்கங்கள் அன்பு மகன் கண்களுக்கு விருந்தாகி விட்டதை கூட அவன் ஆசை தீர அத்தனையையும் ரசித்து முடித்த பின் தான் கல்பனா உணர்வாள். அந்த அளவு அவள் மகனிடம் பழகும் போது பல விசயங்களில் அலட்சியமாக இருப்பாள்.

 

ஆனால் அவனை விட்டு விலகி வந்த பின் அவள் மனசாட்சி அவளை கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டு கொல்லும். இது கண்டிப்பா அம்மா மகன் பாசமில்லை. நீ தப்பு செய்கிறாய். இதெல்லாம் வெளி உலகத்துக்கு தெரிந்தால் எத்தனை கேவலம். இப்படி செய்யலாமா? அம்மா மகன் உறவை இப்படி கேவலப்படுத்துகிறீர்களே இரண்டு பேரும். யாருக்காவது இதெல்லாம் தெரிந்தால் எவ்வளவு அசிங்கம். எப்படியெல்லாம் பேசுவார்கள், உனக்கு அறிவில்லையா என்றெல்லாம் அவளை அவளுடைய மனசாட்சி போட்டு வதைத்து எடுக்கும்.

 

அதனால் தனியாக இருக்கும் போது ஆழ்ந்து சிந்திக்கும் கல்பனா, இளங்கோ எக்கேடோ கெட்டு போகட்டும், இந்த மூதேவி ஆயிஷாவிடம் சிக்கி விடக் கூடாது என்று எதையோ ஆரம்பித்து இது போகும் பாதையே சரியில்லையே, அம்மா மகன் உறவின் புனிதத்தையே கெடுத்து விடுவேன் போல இருக்கிறதே, ஆயிஷாவிடம் இளங்கோ போனால் தான் என்ன? அவனை ஆயிஷாவிடம் போய் விடக் கூடாது என்று இத்தனை பாடுபடுவது உண்மையில் மகன் மீதிருக்கும் அக்கறையாலா? அல்லது ஆயிஷா மீதிருக்கும் பொறாமையாலா என்று எல்லாம் யோசித்து யோசித்து இனி இளங்கோவுடன் நெருங்கி பழக கூடாது என்று முடிவெடுப்பாள்.

 

ஆனால் இளங்கோவை பார்த்த நொடியே அந்த சங்கல்பம் எல்லாம் போன இடம் தெரியாது. இப்படி மனசாட்சிக்கும் மகன் மீதுள்ள பாசத்திற்கும் இடையில் சிக்கிக் கொண்டு கல்பனா தவித்த தவிப்பெல்லாம் அந்த ஒரு நாளில் முடிவுக்கு வந்தன.

 

அன்று நடந்த சம்பவம் இளங்கோ கல்பனா ஆகிய அம்மா மகன் இருவரின் உறவும் இனி எப்படி இருக்க போகிறது என்பதை நிர்ணயித்தன.

 

அந்த சம்பவம்...

அன்று கல்லூரி விடுமுறை என்பதால் இளங்கோ காலையில் குளிக்காமல் மாலையில் குளித்து விட்டு இடுப்பில் ஒரு பெர்முடா மட்டும் போட்டுக் கொண்டு வெற்று மார்புடன் ஈரத் தலையை ஒரு துண்டால் துவட்டிக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்த போது அங்கே அம்மாவும் ஆயிஷாவும் அருகருகே அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருப்பதை கண்டான்.

 

இளங்கோ ஜிம்முக்கு போகும் பழக்கம் இல்லாதவன் என்றாலும் வீட்டிலேயே வொர்க் அவுட் பண்ணும் பழக்கம் வைத்திருந்ததால், அவனுக்கு கட்டான உடல் அமைந்திருந்தது. அதோடு மார்பு முழுவதும் கருகருவென மயிர் வளர்ந்து பெண்களின் ஆசையை தூண்டும் வண்ணம் இருக்கும். சில சமயம் கல்பனாவே மகன் வெற்று மார்புடன் இருக்கும் போது அவன் மார்பு முடிகளில் விரல் விட்டு கோதி கரடி மாதிரி வளர்ந்திருக்குடா என்று கிண்டல் பண்ணுவாள். இளங்கோ ஐயோ விடுங்கம்மா.. கூச்சமா இருக்கு என்று நெளிவான்.

 

அவன் வெற்று மார்புடன் அம்மா அவளுடைய தோழி ஆயிஷாவின் முன் வந்ததும் ஆயிஷாவின் விழிகள் இளங்கோவின் மயிரடர்ந்த மார்பை கண்டு விரிந்தன. அவள் துளியும் கூச்சமில்லாமல், தோழியை அருகில் வைத்துக் கொண்டே, தோழியின் மகனை காமப் பார்வை பார்த்தாள். ஆயிஷா வந்திருப்பாள் என்று எதிர்பார்க்காமல் வெற்று மார்புடன் ஹாலுக்கு வந்து விட்ட இளங்கோவுக்கு அங்கே ஆயிஷா இருப்பதை கண்டு மெலிதான கூச்சம் உண்டாகி, உடனே உள்ளே போக நினைத்தாலும், ஆயிஷாவின் கண்கள் அவனை பார்த்த விதத்தில் அவன் கொஞ்சம் தடுமாறி போய் விட்டான்.

 

ஆனால் ஆயிஷாவிடம் எந்த தயக்கமோ தடுமாற்றமோ இல்லை. அவள் எதைப் பற்றியும், யாரைப் பற்றியும் எந்த கவலையும் இல்லாமல் இளங்கோவை, அவன் மார்பை அப்பட்டமாக பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் கண்களின் தீட்சண்யத்தை கண்டு கொண்ட இளங்கோவுக்கு உடம்பு சிலிர்க்க, அவன் ஆயிஷாவின் விழிகளை நேருக்கு நேராக சந்தித்தான். ஆயிஷா அவனை பார்த்து குறும்பாக கண் சிமிட்டினாள். இளங்கோவின் உடம்பே ஒரு முறை நடுங்கியது. ஆயிஷாவின் முகத்தை முழுதாக கண்களுக்குள் கொண்டு வந்து அவளை பார்த்தான். ஆயிஷா உதட்டை செக்ஸியாக கடித்து அவனை காமப் பார்வை பார்க்க, இளங்கோவுக்கு பெர்முடாவுக்குள் தண்டு மளமளவென்று நீளமாக துவங்கியது.

 

இனியும் இங்கே நின்றிருந்தால் சுன்னி பெர்முடாவை தூக்கிக் கொண்டு நின்று விடும் என்று இளங்கோ அவசர அவசரமாக ஆயிஷாவுக்கு ஹாய் ஆண்ட்டி என்று ஹாய் சொல்லி விட்டு திரும்பி தன் அறைக்கு செல்ல மாடிப்படிகளில் வேக வேகமாக ஏறினான். திருப்பத்தில் ஆவலை அடக்க முடியாமல் ஒரு நொடி கீழே பார்வையை செலுத்தினான். ஆயிஷா இளங்கோவின் அம்மா கல்பனாவிடம் பேசிக் கொண்டே, இளங்கோவின் மீதிருந்து விழிகளை விலக்காமலே இருந்தாள். அவன் திரும்பி பார்த்ததும் நக்கலாக ஒரு சிரிப்பை காட்டி, மீண்டும் அவனைப் பார்த்து கண்ணடித்தாள். இளங்கோவுக்கு சுன்னி முழுசாகவே நீண்டு எழும்பிக் கொண்டு பெர்முடாவை தூக்கி நிறுத்தியது. நல்லவேளை அம்மாவால் பார்க்க முடியாது என்று மீண்டும் திரும்பி கூட பார்க்காமல் தன்னறைக்கு ஓடிப் போய் உள்ளே புகுந்துக் கொண்டான்.

 

என்னவென்றே தெரியவில்லை, இளங்கோவுக்கு உடம்பில் உணர்ச்சிகள் தறிகெட்டு ஓடிக் கொண்டிருந்தன. முதல் முறையாக தன் அம்மாவின் தோழி ஆயிஷாவை அவன் மனம் திரும்ப திரும்ப நினைத்துக் கொண்டே இருந்தது. கல்லூரியில் தன்னுடன் படிக்கும் சில பெண்களை அவன் மானசீகமாக காதலித்திருக்கிறான். சில பெண்களை அனுபவிக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டிருக்கிறான். ஒரு தேவதையின் மேல் தீராத காதலும் கொண்டிருந்தான். அது ஒரு தனிக் கதை. அவளை தவிர சில சமயம் சில இளம் பெண்களை, அவர்களின் உடம்பை நினைத்தும் சுன்னியை உருவியிருக்கிறான். ஆனால் அவன் வயதுக்கு அவனுடைய ஆசைகள் எல்லாம் அளவோடு இருந்தன. காமத்தில் இன்னும் அவன் மனம் முழுசாக ஈடுபடவில்லை. ஆனால் இன்று...

 

அவன் மனம் காமத்தினுள் முழுமையாக விழுந்து தடுமாறிக் கொண்டிருந்தது.

 

அவனுக்கு...

 

ஆயிஷாவை அவுத்து பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசையாக இருந்தது. அவளை படுக்கையில் போட்டு புரட்ட வேண்டும், அவளுடைய அம்சமான உடம்பை வெறியோடு சுவைக்க வேண்டும், புசிக்க வேண்டும், திகட்ட திகட்ட அவளை புணர வேண்டும் என்று அவன் இளமை துடிதுடித்தது.

 

ஆனால் அவன் மனசாட்சி அவனை கேவலமாக பார்த்தது.

 

மனசாட்சி  :      டேய்... அவ உன் அம்மாவோட ஃப்ரண்டுடா...

 

இளங்கோ  :      சரி... அதுக்கென்ன இப்ப...

 

மனசாட்சி  :      அவளும் உனக்கு அம்மா மாதிரி தாண்டா...

 

இளங்கோ  :      உளறாதே... இப்படியெல்லாம் யோசிச்சா நான் எந்த பொண்ணையும் அனுபவிக்க முடியாது.

 

மனசாட்சி  :      அதுக்காக அம்மாவோட ப்ரண்டையே அவுத்து பார்க்க நினைப்பியா? கேடு கெட்ட நாயே.

 

இளங்கோ  :      ஓவரா பேசாதே. சும்மா நினைச்சு தானே பார்த்தேன்.

 

மனசாட்சி  :      நினைச்சுப் பார்க்கிறதும் தப்புதாண்டா. ஒருத்தரை அவங்க சம்மதமில்லாம அப்படி நினைச்சு பார்க்கலாமா?

 

இளங்கோ  :      அவ சம்மதமெல்லாம் இருக்கு.

 

மனசாட்சி  :      ஆமா இவரு கண்டு பிடிச்சிட்டாரு.

 

இளங்கோ  :      அவ பார்த்த பார்வையை நீயும் கவனிச்சே இல்லே. யப்பா... என்ன பார்வைடா அது. ஒரே பார்வைலே சுன்னியை எழும்ப வைச்சிட்டா..

 

மனசாட்சி  :      ச்சீ நாயே... பேச்சை பாரு. அவளைப் பத்தி உன் அம்மா உன் கிட்டே சொன்னது மறந்து போச்சாடா? வீணா சிக்கி சீரழிஞ்சிடாதே.

 

இளங்கோ  :      அவுங்களுக்கென்ன? என் கஷ்டம் எனக்கு தானே தெரியும்?

 

மனசாட்சி  :      டேய் அம்மாவையா அப்படி சொல்றே. உன் கஷ்டம் அவங்களுக்கு தெரியாதாடா?

 

இளங்கோ  :      சரி தெரியும். ஆனா அதனாலே என்ன யூஸ். ஒவ்வொரு நாளும் கைலே புடிச்சு ஆட்டுற எனக்கு தானே எல்லா கஷ்டமும்.

 

மனசாட்சி  :      அதுக்காக அம்மா உனக்கு... சரி விடு... நானும் உன்னை மாதிரி அசிங்கமா பேசிட்டு இருக்கேன். நீ தப்பு பண்றே மச்சான். அம்மா மனசு கஷ்டப்படும்.

 

இளங்கோ  :      அவங்க மனசு கஷ்டப்படுது. என் மனசு மட்டும் என்ன சந்தோஷமாவா இருக்கு?

 

மனசாட்சி  :      அப்ப என்ன தான் முடிவு பண்ணிருக்கே உன் மனசுலே?

 

இளங்கோ  :      அவ கிடைச்சா கண்டிப்பா அவளை போடுவேன்.

 

மனசாட்சி  :      எவ?

 

இளங்கோ  :      ஆயிஷா.

 

மனசாட்சி  :      உன் அம்மாவோட ஃப்ரண்டையா?

 

இளங்கோ  :      சும்மா சும்மா அதையே சொல்லிக் காட்டாதே. ஆமா. அம்மாவோட ஃப்ரண்டு தான். அதுக்கென்ன இப்ப... உண்மையை சொல்லட்டுமா? அம்மாவோட ஃப்ரண்டா இருக்கிறதாலே தான் இன்னும் வெறியாகுது.

 

மனசாட்சி  :      என்னமோ பண்ணி நாசமா போ...

 

இளங்கோ  :      ஓகே. நீ மூடிட்டு கிளம்பு.

இப்படி இளங்கோ தன் மனசாட்சியுடன் போராட்டம் நடத்திக் கொண்டே அப்படியே தன்னறையில் எதுவும் செய்யாமல் நின்றிருக்க, திடீரென்று அறைக் கதவை திறந்துக் கொண்டு உள்ளே வந்த கல்பனா, அவன் சுத்தமாக எதிர்பார்க்காத வண்ணம் அவன் கன்னத்தில் பளார் என்று பலமாக அறைந்தாள். இளங்கோ அதிர்ந்து போனான். அம்மா கல்பனா அவனை எத்தனையோ முறை அடித்திருக்கிறாள். அதெல்லாமே செல்ல அடிகள் தான். இது தான் முதல் முறை இத்தனை பலமாக அடிப்பது. கன்னத்தை பிடித்துக் கொண்டு அதிர்ச்சியில் கண்களில் எட்டிப் பார்த்த கண்ணீரோடு அம்மாவை பார்த்தான் இளங்கோ. ஆனால் கல்பனாவிடம் எந்த இரக்கத்தையும் அவன் பார்வை ஏற்படுத்தவில்லை. இளங்கோவுக்கு அது உண்மையிலேயே மிகப் பெரிய அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அவனால் எதுவும் பேச முடியவில்லை. கல்பனாவுக்கும் எதுவும் சொல்ல தோன்றவில்லை. சற்று நேரம் தாயும் மகனும் அமைதியாக ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டு நின்று விட்டு பின் எதுவும் சொல்லாமல் பிரிந்தனர். கல்பனா அமைதியாக தன் மகனின் அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.

 

இளங்கோ அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளாமல் மதியம் முதல் இரவு வரை தன்னுடைய அறையிலிருந்து வெளியில் வராமலே இருந்தவன், இரவு உணவுக்குக்காக தன்னறையை விட்டு கீழே இறங்கி வந்த போது அவன் தலையில் ஒரு மங்கி குல்லாவை மாட்டிக் கொண்டு வந்தான். அதைப் பார்த்து பவித்ரா சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் வாய் விட்டு சிரித்து விட்டு என்னடா மங்கி... இப்படி மங்கி மாதிரியே மங்கி குல்லா போட்டுட்டு வந்திருக்கே. என்னாச்சு என்று கிண்டலாக கேட்க அவளை அடிக்க பாய்ந்தவனை தடுத்த சந்திரன் என்னாச்சு என்று மகனை விசாரிக்க, ஒண்ணுமில்லை, குளிருது என்றான் இளங்கோ.

 

காய்ச்சல் அடிக்குதா? டாக்டர்ட்டே போயிட்டு வந்திடலாம்டா என்று உண்மையான அக்கறையோடு சந்திரன் கேட்க, இல்லைப்பா, சும்மா என்னமோ குளிரு அடிக்கிற மாதிரி ஒரு ஃபீல். தூங்கினா சரியா போயிடும் என்றான் இளங்கோ. அவன் நெற்றியை தொட்டுப் பார்த்த சந்திரன், ஒண்ணும் இல்லையே, நார்மலா தான் இருக்கு. சரி சாப்பிட்டுட்டு போய் நல்லா தூங்கி ரெஸ்ட் எடு. நைட் முழிச்சுட்டு மொபைலை நோண்டிட்டு இருக்காதே. ஹாட் வாட்டர் மட்டும் குடி, நல்லா தூங்கு. நாளைக்கு வேணும்ன்னா காலேஜ்க்கு லீவ் சொல்லிடு என்று வரிசையாக அட்வைஸ் மழை பொழிந்து விட்டு அவர் பாட்டுக்கு சாப்பிட உட்கார்ந்து விட்டார்.

 

கல்பனா ரொம்ப குழம்பி போனாள். அடித்ததற்கு பழி வாங்க மகன் நாடகம் போடுகிறானா? இல்லை அடித்ததில் நிஜமாகவே காய்ச்சல் வந்து விட்டதா என்று புரியாமல், இப்போதிருக்கும் சூழ்நிலையில் யாரையும் எதுவும் கேட்கவும் முடியாமல், அமைதியாக எல்லோருக்கும் உணவை பரிமாறினாள். எல்லோரும் சாப்பிட்டு விட்டு அவரவர் மொபைலை நோண்டிக் கொண்டே அவரவர் அறைகளுக்குள் நுழைந்துக் கொண்டனர்.

 

கல்பனா அடுக்களை வேலைகளை எல்லாம் முடித்து எல்லாவற்றையும் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு கைகால்களை அலம்பிக் கொண்டு தன் படுக்கையறைக்குள் நுழைந்த போது மணி இரவு பத்து ஆகியிருந்தது. சந்திரன் உறக்கத்தில் விழும் நிலையில் இருந்தார். அதை பார்த்த கல்பனா நீங்க தூங்குங்க. நான் இளங்கோவுக்கு பால் கொண்டு போய் கொடுத்துட்டு அப்படியே அவன் கிட்டே கொஞ்ச நேரம் பேசிட்டிருந்துட்டு அப்புறம் வரேன். என்னாச்சுன்னு தெரியலை. திடீர்ன்னு கோமாளி மாதிரி குல்லாயை மாட்டிட்டு வரான். கேட்டா எதுவும் சொல்ல மாட்டான். பார்த்துட்டு வரேன் என்றாள்.

 

சந்திரனும், அவனை திட்டாதே. நல்லவிதமா பேசு. எப்பவும் அவனை எதாவது குற்றம் குறை சொல்றதே உனக்கு வேலையா போச்சு. காய்ச்சல் அடிக்குதான்னு பாரு. காய்ச்சல் அடிச்சா என்னை எழுப்பு. ஹாஸ்பிடல் போயிட்டு வந்திடலாம் என்று சொல்லி விட்டு திரும்பி படுத்து உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தார். கல்பனா மீண்டும் சமையல்கட்டுக்கு வந்து பாலை சுட வைத்து டேட்ஸ் சிரப் கலந்து ஒரு கப்பில் ஊற்றி எடுத்துக் கொண்டு தன் மகன் இளங்கோவை பார்க்க அவனுடைய அறைக்கு சென்றாள்.

[Manmadhan67]

கல்பனா இளங்கோவின் அறைக் கதவை திறந்து உள்ளே கையில் பால் டம்ளருடன் நுழையவும், அவன் இவளை பார்த்து விட்டு திரும்பி முதுகை காட்டிக் கொண்டு படுத்துக் கொண்டான். கல்பனாவுக்கு கொஞ்சம் சங்கடமாக போய் விட, மகன் சரியான கோபத்தில் இருக்கிறான் என்று புரிந்துக் கொண்டு, அவனை சமாதானப்படுத்த, அறைக் கதவை சாத்தி தாழிட்டாள். பால் டம்ளரை மேஜையில் வைத்தாள். கட்டிலில் மகன் அருகே சென்று அமர்ந்தாள்.

 

கல்பனா    :      இப்ப எதுக்குடா இப்படி மங்கி குல்லாவை போட்டுட்டு சீன் காட்டிட்டிருக்கே.

 

இளங்கோ  :      ...

 

கல்பனா    :      திரும்பு...

 

இளங்கோ  :      ...

 

கல்பனா    :      திரும்ப போறியா இல்லையாடா?

 

இளங்கோ  :      ...

 

கல்பனா    :      நான் போயிடுவேண்டா...

 

இளங்கோ  :      போய்க்கோ. உனக்கு தான் ஈவு இரக்கமே இல்லையே. தெரிஞ்ச விசயம் தானே.

 

கல்பனா    :      ரொம்ப பேசாதே. என்ன ப்ரசனை இப்ப. செய்யறதெல்லாம் இவரு செஞ்சிட்டு...

 

கல்பனா பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே இளங்கோ திரும்பி எழுந்து அமர்ந்து தன் தலையில் இருந்த குல்லாவை கழட்டினான். அவன் கன்னத்தை பார்த்த கல்பனா அதிர்ந்து போனாள். இளங்கோ நல்ல நிறம். வட நாட்டுக்காரன் போல இருப்பான். அவனுடைய கன்னத்தில் கல்பனாவின் ஐந்து விரல்களும் அச்சாக பதிந்து சிவந்திருப்பது பளிச் என்று தெரிந்தது. கல்பனா அவன் கன்னத்தில் விட்ட அறையின் விளைவு. கல்பனா மிகவும் ஆடிப் போனாள். இந்த அளவு பலமாக அடித்து விட்டோம் என்பதே அவளுக்கு இப்போது தான் புரிந்தது. அவள் கண்களில் மளூக் என்று கண்ணீர் கோர்த்துக் கொள்ள, என்ன சொல்வது என்றே தெரியாமல், சட்டென்று மகனின் அருகில் நெருங்கி அமர்ந்து அவன் கன்னத்தை தன் விரல்களால் வருடி விட்டு...

 

கல்பனா    :      மன்னிச்சிடுடா...

 

என்றவளின் விழிகள் கரகரவென கண்ணீரை கொட்ட, அம்மாவின் மீது அவ்வளவு நேரம் இருந்த கோபமெல்லாம் காணாமல் போனது இளங்கோவுக்கு. அவன் பதறி கல்பனாவின் அருகில் நெருங்கி, அவள் கன்னத்தில் வழிந்த கண்ணீரை தொட்டு துடைக்க, கல்பனா அப்படியே அவனை கட்டிக் கொள்ள, இளங்கோவும் அவளை அள்ளி எடுத்துக் கொண்டான். அன்பாக கட்டிக் கொண்டான். பாசமாக தழுவிக் கொண்டான். நன்றாக இறுக்கியும் கொண்டான்.

 

இளங்கோ  :      எதுக்கும்மா அப்படி அடிச்சே? என்ன கோபம் உனக்கு? இதுவரைக்கும் நீ இப்படி என்னை அடிச்சதே இல்லையேம்மா.

 

கல்பனா    :      ஸாரிடா. அந்த நேரத்திலே எனக்கு கோபத்தை அடக்கவே முடியலை.

 

அம்மாவும் மகனும் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டே பேசிக் கொண்டார்கள். இளங்கோ அம்மாவின் காதில் தொங்கிய ஜிமிக்கியை தன் உதட்டால் தீண்டியபடி அவள் காதில் தான் தன் வார்த்தைகளை மெல்ல சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். கல்பனா தன்னிடம் அடி வாங்கிய மகனின் முதுகை மெல்ல தடவிக் கொடுத்து அவனை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டே பதில் சொன்னாள். அவளும் மகனின் காதில் தான் ரகசியம் போல பேசினாள். முக்கியமான விசயம் இளங்கோ மாலையில் இருந்தது போலவே இப்போதும் சாப்பிட்டு விட்டு வந்ததும் தான் அணிந்திருந்த டி ஷர்ட்டை அவிழ்த்து ஹேங்கரில் மாட்டி விட்டு உடம்பில் ஒரு ஒற்றை பெர்முடாவை மட்டும் அணிந்துக் கொண்டு வெற்று மார்புடன் தான் இருந்தான்.

 

இளங்கோ  :      என்னம்மா கோபம் உனக்கு?

 

கல்பனா    :      அவ முன்னாடி ஏண்டா அப்படி வந்தே...?

 

இளங்கோ  :      எவ முன்னாடி?

 

கல்பனா    :      அதான் அந்த சிறுக்கி முண்டை.

 

இளங்கோ  :      புரியற மாதிரி சொல்லும்மா.

 

கல்பனா    :      அந்த ஆஆஆஆயிஷா...

 

இளங்கோ  :      ஓ அதான் கோபமா? அவங்க இருப்பாங்கன்னு எனக்கென்னம்மா தெரியும்? வீட்டுக்கு யார் வராங்க போறாங்கன்னு பார்த்துட்டு தான் நான் வெளியே வரனுமா?

 

கல்பனா    :      வெளியே வந்தா பரவாயில்லை. அப்படியா வருவாங்க?

 

இளங்கோ  :      எப்படி?

 

கல்பனா    :      ட்ரஸ் இல்லாம...

 

இளங்கோ  :      என்னம்மா உளறுறே. நான் எப்ப ட்ரஸ் இல்லாம வந்தேன். ட்ரஸ் போட்டிருந்தேனே. நான் என்ன லூசா ட்ரஸ் போடாம வர?

 

கல்பனா    :      ச்சீய்... பேச்சைப் பாரு... டேய் எரும. உன் பேச்சுத் திறமையெல்லாம் என் கிட்டே காட்டாதே. மேலே திறந்துப் போட்டுட்டு வந்து நிக்குறே.

 

இளங்கோ  :      ஓ... மேலே சர்ட் எதுவும் போடாம வந்து நின்னதை சொல்றியா? அதிலென்னம்மா இருக்கு. ஆம்பிளைங்க வீட்டுக்குள்ளே இந்த மாதிரி இருக்கிறது சகஜம் தானேம்மா.

 

கல்பனா    :      அதாண்டா எனக்கும் புரியலை. கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே இல்லை உங்களுக்கெல்லாம். இப்படி மேலே துணி இல்லாம எப்படிதான் சுத்துறீங்களோ. யாரையாவது அந்த மாதிரி பார்த்தா எங்களுக்கு எவ்வளவு சங்கடமா இருக்கும் தெரியுமா?

 

இளங்கோ  :      ஆனா எங்களுக்கெல்லாம் அந்த மாதிரி தோணாது. எந்த சங்கடமும் கிடையாது எங்களுக்கு.

 

இளங்கோ இந்த வார்த்தைகளை வெற்று மார்புடன் பெண்களின் முன் வருவதில் எங்களுக்கு எந்த சங்கடமும் இல்லை என்ற அர்த்தத்தில் தான் சொன்னான். ஆனால் அதை கல்பனா தவறாக புரிந்துக் கொண்டாள். பெண்கள் வெற்று மார்புடன் வந்தால் எங்களுக்கு சங்கடம் இல்லை என்று மகன் சொல்வதாக நினைத்து விட்டாள்.

 

கல்பனா    :      டேய்... பொறுக்கி என்ன உளறுறே? நாங்க எப்படா அந்த மாதிரி இருந்திருக்கோம்.

 

இளங்கோ  :      அட இது கூட நல்லா இருக்கே. நான் அந்த அர்த்தத்திலே சொல்லலை. ஆனா இப்ப நீ சொன்னதை கேட்டப்புறம், அது மாதிரி நடந்தா நாங்க இப்படி கோபப்பட மாட்டோம்ன்னு தான் தோணுது.

 

கல்பனா    :      ம்... ஆசைதான். நீ ரொம்ப கெட்டு போயிட்டிருக்கே. உன் மனசு கண்ட பக்கம் போகுதுன்னு நினைக்கிறேன்.

 

அம்மாவையும் மகனையும் அறியாமலே அந்த பேச்சு அந்தரங்கமான விசயங்கள் பக்கம் போய் கொண்டிருந்தது. இருவர் மனதிலும் அந்த வெற்று மார்புடன் பெண்கள் சுற்றினால் என்ற விசயம் விலக மறுத்தது. இருவரும் இன்னும் கட்டிப் பிடித்த படி தான் இருந்தனர். பேசிக் கொண்டிருந்த போதும், அமைதியாக இருந்த போதும், அந்த வெற்று மார்பு விசயம் மனதில் ஓட, இளங்கோவின் மனதில் முதலில் மேலாடை இல்லாமல் ஆயிஷா தான் வந்தாள். கற்பனையில் ஆயிஷாவை டாப்லெஸாக நினைத்துப் பார்த்ததற்கே இளங்கோவின் உடம்பு முறுக்கேற, அந்த உணர்ச்சியில் அவன் தன் அம்மாவை இன்னும் இறுக தழுவினான்.

 

கல்பனா தடுமாறி அவன் மேல் நன்றாக சரிந்தாள். அவளுடைய கனத்த மார்பகங்கள் இரண்டும் மகனின் நெஞ்சில் அழுந்தின. அந்த அழுத்தம் தந்த உணர்வில் கல்பனாவின் மனதில் அந்த எண்ணம் மின்னலாக ஓடி மறைந்தது. இவ்வளவு நேரம் மகனை இறுக்கி தழுவிக் கொண்டு, அவனுடைய இறுக்கமான அணைப்பில் அடங்கிக் கொண்டிருந்ததையே கல்பனா இப்போது தான் உணர்ந்தாள். இப்போது இளங்கோ இன்னும் கொஞ்சம் தன் அணைப்பை இறுக்கிய போது ஐயோ... திரும்பவுமா? இந்த மாதிரியெல்லாம் இடம் கொடுக்க கூடாதுன்னு நினைச்சிருந்தா, என்னென்னமோ நடந்து திரும்பவும் இப்படி கட்டிப் புடிச்சிட்டு இருக்கிற மாதிரி ஆகிடுச்சு. இப்ப இவன் வேற இறுக்குற இறுக்கிலே மொத்தமா அவளை நசுக்கிடுவான் போல இருக்கே. என்ன ஆச்சு இவனுக்கு என்று யோசித்தவள் மனதில்...

 

ஒரு வேளை இவ்வளவு நேரம் பேசிய பேச்சுகளினால், தன் மகன் தன் தோழி ஆயிஷாவை மேலாடை இல்லாமல், அவள் மார்பகங்கள் தெரிய கற்பனையில் அவளை நினைத்து ரசிக்கிறானோ என்று ஒரு எண்ணம் தோன்ற...

 

அந்த எண்ணத்தை உடைத்துக் கொண்டு அதை விட விபரீதமான ஒரு எண்ணம் கல்பனாவின் மனதில் மின்னலாய் தோன்றி மறைந்தது.

 

ஒருவேளை...

 

ஒருவேளை...

 

 

ஒருவேளை...

 

 

 

தன் மகன் இளங்கோ, தன் மனதில், இப்போது, தன்னையே, தன் தாயான என்னையே...

 

ஐயோ...

 

என்னையே மார்பில் துணியில்லாமல், மார்பகங்கள் திரண்டு நிற்கும் கோலத்தில் கற்பனை செய்து பார்த்து, ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறானோ...

 

என்று மின்னல் போல ஒரு எண்ணம் கல்பனாவின் மனதில் தோன்றி மறைய...

 

மகன் ஒரு வேளை தன்னை வெற்று மார்புடன் கற்பனை செய்து பார்க்கிறானோ என்று தோன்றிய அந்த எண்ணத்தில் கல்பனாவின் உடல் ஒரு நொடி சிலிர்க்க, மறு நொடி ச்சேச்சே.... இளங்கோ அந்த அளவுக்கெல்லாம் மோசமான பையனில்லை, அவன் கண்டிப்பாக தன்னை அப்படி நினைத்து பார்க்கவே மாட்டான், அவன் அந்த சிறுக்கி ஆயிஷாவை தான் நினைத்துக் கொண்டிருப்பான் என்று இப்படி மகனை கேவலமாக நினைத்ததற்கு தன்னை தானே திட்டிக் கொண்டாள்.

 

ஆனால் அவளையும் அறியாமல் அவளும் இளங்கோவை இன்னும் இறுக தழுவிக் கொண்டாள்.

 

மகன் அப்படி நினைக்க மாட்டான் என்று ஒரு புறம் அவள் மனம் சொன்னாலும்...

 

அவளுக்கு தெரியாது, அந்த நொடியில் அவளுக்கு வந்தது போலவே இளங்கோவுக்கும் ஒரு நொடி, ஒரே நொடி தன் அம்மா கல்பனா மேலாடை இல்லாமல் வெறும் மார்புடன் தன் முன் நின்றால் எப்படி இருக்கும் என்ற எண்ணம் வந்து மறைந்த விசயம்.

 

இது என்ன எண்ணம் என்று அம்மாவை போலவே அவனும் தன்னைத் தானே திட்டிக் கொண்டாலும் அவனும் அம்மாவை இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டு...

 

இளங்கோ  :      சரி அதுக்கேம்மா இப்படி கன்னம் வீங்கி போற அளவுக்கு அடிச்சே? நான் மட்டும் அப்படியே வந்திருந்தா அப்பா என்ன விசயம்ன்னு கேட்டிருப்பாரு. உனக்கு தான் வீண் சங்கடம்.

 

கல்பனா    :      தேங்க்ஸ்டா. புத்திசாலித்தனமா தொப்பியை போட்டு சமாளிச்சு அம்மாவை காட்டிக் குடுக்காம தப்பிக்க வைச்சிட்டே.

 

இளங்கோ  :      உங்களை சங்கடப்படுத்தக் கூடாதுன்னு தான் தொப்பியை மாட்டிட்டு வந்தேன். அந்த கழுதை பவித்ரா எப்படி சிரிச்சா பார்த்தீங்களா?

 

கல்பனா    :      விடுடா. சின்னப் பொண்ணு தானே. ஆனா எனக்கே உன்னை பார்த்து சிரிப்பு தான் வந்திச்சு.

 

இளங்கோ  :      வரும். வரும். அடி வாங்கின எனக்கு தானே வலியெல்லாம். அடிச்ச உங்களுக்கு சந்தோஷமா தான் இருக்கும்.

 

கல்பனா    :      ஐயோ... அப்படி சொல்லாதடா. நான் கோபத்திலே என்ன பண்றேன்னு தெரியாம பண்ணிட்டேன். இப்ப எவ்ளோ கஷ்டமா இருக்கு தெரியுமா?

 

சொல்லி விட்டு இருவருக்கும் இடையில் மெலிதான இடைவெளியை உருவாக்கி, மகனின் விரல் பதிந்த கன்னத்தை விரல்களால் மெல்ல வருடினாள் கல்பனா. கூடவே...

 

கல்பனா    :      என் செல்லம், எப்படி வீங்கிருச்சு. அம்மா தடவி தடவி குடுக்கிறேன். சரியா... இனி இப்படி பண்ண மாட்டேன் அம்மா...

 

என்று மகனை கொஞ்சினாள்.

 

இளங்கோ  :      சும்மா தடவினா போதுமா?

 

கல்பனா    :      வேற என்ன வேணும் என் செல்லத்துக்கு?

 

இளங்கோ  :      கிஸ் பண்ணுங்க...

 

கல்பனாவுக்கு உடலே சிலிர்த்தது. அது ஒன்றும் சொல்லக் கூடாத வார்த்தையும் இல்லை. செய்யக் கூடாத விசயமும் இல்லை. ஏற்கெனவே சில சமயங்களில் கொடுத்திருக்கிறாள். ஒரு அம்மாவுக்கும் மகனுக்கும் இதில் என்ன தயக்கம்? ஆனால் ஏனோ இன்று மகன் கிஸ் பண்ணுங்க என்று சொன்னதும் கல்பனா சிலிர்த்து போனாள். ஆனால் அதற்காக அவள் மகனை ஏமாற்றவுமில்லை. தன் உதடுகளை அவன் கன்னத்தில் இச் என்று பதித்தாள்.

 

கல்பனா    :      போதுமா?

 

இளங்கோ கண்ணை மூடி அனுபவித்தபடி...

 

இளங்கோ  :      இன்னும்...

 

கல்பனா    :      இச்...

 

இளங்கோ  :      இன்னும்...

 

கல்பனா    :      இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்...

 

திடீரென்று இளங்கோ தன் தாயை வாரி எடுத்து மார்போடு தழுவினான்.

 

இளங்கோ  :      ஸாரிம்மா. உங்களை சங்கடப்படுத்திட்டேன். இனி நான் நீங்க சொல்ற மாதிரி எல்லாம் நடந்துக்கிறேன்.

 

கல்பனா    :      சும்மா சொன்னா போதுமா?

 

இளங்கோ  :      வேற எப்படி சொல்லனும் என் செல்லக் குட்டி அம்மாவுக்கு

 

கல்பனா    :      இச்சு தா...

 

அடுத்த நொடி...

 

இளங்கோ  :      இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்... இச்...

 

கல்பனா    :      போதும்டா. கன்னமெல்லாம் எச்சி பண்ணிட்டே. இப்ப அம்மா மேலே இருந்த கோபமெல்லாம் போயிடுச்சா...?

 

இளங்கோ  :      எனக்கு உங்க மேலே எந்த கோபமும் இல்லைம்மா. ஆனா நீங்க அடிச்ச அடிலே கொஞ்சம் கலங்கி போயிட்டேன்.

 

கல்பனா    :      ஸாரிடா...

 

இளங்கோ  :      சும்மா ஸாரி சொன்னா ஆச்சா?

 

கல்பனா    :      ச்சீய்... போடா. இன்னைக்கு இது போதும்.

 

ஆயிஷாவின் முன் மகன் வெற்று மார்புடன் வந்ததும் அந்த சிறுக்கி அதை கவனித்து விட்டு இளங்கோவை விழுங்கி விடுவது போல பார்த்ததும் இவனும் அவள் பார்வைக்கு மயங்கி ங்கே என்று முழித்துக் கொண்டு அவளுக்கு காட்டிக் கொண்டு நின்றதும் அதை கவனித்த கோபத்தில் மகனை கொஞ்சம் பலமாகவே அறைந்து அது அவன் கன்னத்தில் வீக்கத்தையே உண்டாக்கி அவன் அந்த வீக்கத்தை மற்றவர்கள் கவனிக்காமல் மறைத்து தன்னுடைய மானத்தை காப்பாற்றியதும் எல்லாம் சேர்ந்து கல்பனாவை குழப்பி நிறைய தடுமாற வைத்த்தால் இன்று மகனுடன் ஆரம்பித்த விளையாட்டு இச்... இச்... வரை வளர்ந்து விட்டாலும் இது எதோ தப்பாக போகிறது என்ற எண்ணமும் அவள் மனதில் வராமல் இல்லை.

 

இதை இப்படியே வளர விட்டால் அது எங்கே போய் முடியுமோ என்ற பயமும் அவள் மனதில் இல்லாமல் இல்லை. இளங்கோவுக்கு இவள் மாதிரி கவலையோ தயக்கமோ இருப்பதாக தெரியவில்லை. அவன் கைகள் மிக சகஜமாக எல்லை மீறுகின்றன. கண்ட இடத்தில் கை வைக்கிறான். தெரியாமல் செய்கிறான் என்றும் சொல்ல முடியாது. அவன் என்ன குழந்தையா? வளர்ந்த இளைஞன். தெரிந்து செய்கிறான் என்றும் எடுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. குழந்தை முதல் பாசத்தை கொட்டி வளர்த்த மகன். அவனும் அம்மா அம்மா என்று ஒட்டிக் கொண்டே வளர்ந்தவன். அந்த பாசம் என்றும் உறுதியாக சொல்ல முடியவில்லை.

 

இதற்கு முன்பும் அவன் அம்மாவை கட்டிப் பிடிப்பான். ஆனால் இன்று அவன் போட்டு இறுக்கிய இறுக்கில் அவன் நெஞ்சில் தன் மார்பகங்கள் மொத்தமும் அழுந்தி நசுங்கி பிதுங்கியதை கல்பனா நன்றாகவே உணர்ந்திருந்தாள். தான் உணர்ந்தது போலவே தன் மகனும் உணர்ந்திருப்பான். ஆனாலும் அவன் அவளை விடவில்லை. தானும் விலகவில்லை. ஐயோ... இது என்ன வகையான உணர்வு என்றே தெரியவில்லையே என்று கல்பனா குழப்பத்திற்கு மேல் குழப்பத்தில் விழுந்தாள்.

[Manmadhan67]

அவன் கண்களில் ஒரு திருட்டுத் தனம் இருப்பதை கல்பனா கண்டு கொண்டாள். கைகள் படும் இடங்களில் அவன் அத்து மீறுவதை நன்றாகவே உணர்ந்தாள். தெரிந்து தான் செய்கிறான் என்று தான் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அதே சமயம் மகன் மீது கோபமும் வரவில்லை. இளம் வயது. இப்போது தான் வாலிபத்தினுள் அடி எடுத்து வைக்கிறான். உடலில் அந்த வேகமும் தேடலும் இருக்கும். அதை இந்த சிறுக்கி ஆயிஷா வேறு தூண்டி விட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள். பொத்தி பொத்தி வளர்த்த மகன் உணர்ச்சிகளை தணித்துக் கொள்ள என்ன செய்வது என்பது தெரியாமல் ஏதேதோ செய்கிறான். அவன் வயசு அப்படி. அதனால் எல்லாம் அவனை கோபித்துக் கொள்ள முடியாது. ஒரு தாயாக நான் தான் கூட இருந்து அவனை கெட்டு விடாமலும் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அவன் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்தி வைப்பவளாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதில் கல்பனா எப்போதும் போல் தெளிவாகவே இருந்தாள்.

 

அதே சமயம் இன்று இனிமேலும் இங்கே அவன் அறையில் இருப்பது எதாவது விபரீதமாக நடக்க துணை போன மாதிரி ஆகி விடும் என்று தோன்றியது கல்பனாவுக்கு. மகன் இளங்கோ ஆயிஷாவின் பக்கம் இன்று கொஞ்சம் ஓவராக தான் சாய்ந்தான். ஆயிஷாவின் முன் வெற்று மார்புடன் வந்து விட்டு திரும்பி மாடி ஏறும் போது அவன் முன் பக்கம் ஏற்பட்டிருந்த மாறுதலை கல்பனா கவனித்திருந்தாள். அது கண்டிப்பாக ஆயிஷாவை நினைத்து உண்டான மாறுதல் தான் என்பது கல்பனாவுக்கு தெரியும். அதற்கு பிறகு இன்று நடந்த சம்பவங்கள் கடைசியில் இச்... இச்... இச்... வரை நீண்டது ஒரு விதத்தில் கல்பனாவுக்கு மகிழ்ச்சி தான். இந்த இச் மகனை ஆயிஷாவின் நினைப்பிலிருந்து விடுவிக்கும் என்று நம்பினாள் கல்பனா.

 

இன்னும் கொஞ்ச நேரம் மகனுடன் இருக்க விருப்பம் தான் கல்பனாவுக்கு. ஆனால் அவன் இருக்கும் வேகத்தை பார்த்தால் அவன் கல்பனாவுடன் பேசிக் கொண்டிருப்பதை விட இந்த மாதிரி தீண்டல்களையும் சீண்டல்களையும் தான் அதிகம் விரும்புகிறானோ என்று தோன்றியது. அவனை அப்படி தீண்டவும் சீண்டவும் அனுமதித்தால் அவன் எது வரை போவான் என்றும் சொல்ல முடியாது. அதை விட அவன் அப்படி எதாவது எல்லை மீற முயன்றால் அதை தடுக்கும் திராணி தனக்கு, தன் மனதுக்கு, எல்லாவற்றையும் விட தன் உடலுக்கு இருக்கிறதா என்பதையும் கல்பனாவால் உறுதியாக சொல்ல முடியவில்லை. இனி இங்கே இருப்பது நல்லதல்ல என்று மட்டும் கல்பனாவுக்கு தெளிவாக புரிந்தது. அதற்கு காரணம்...

 

அவள் இடுப்பில், இடுப்பிற்கு கீழ், தொடைகளுக்கு நடுவில், அழுத்தமாக பதிந்த மகனின் எழுச்சியடைந்த ஆண்மையின் தடிப்பை கல்பனா உணர்ந்து விட்டது தான். மீண்டும் சில இச்சுகளை மகனுக்கு பரிசாக தந்து விட்டு கல்பனா அவசரமாக அவனிடமிருந்து விடுபட்டு கட்டிலை விட்டு இறங்கி நின்றுக் கொண்டு...

 

கல்பனா    :      ரொம்ப லேட்டாகிடுச்சுடா செல்லக் குட்டி, படுத்து தூங்கு. காலைலே பேசிக்கலாம்...

 

என்று மகனை பார்த்து சொன்னவளின் முகம் மாறியது. காரணம் அவன் முகம் பார்த்து பேசியவளின் கண்கள் எதேச்சையாக அவன் இடுப்பிற்கு சென்ற போது அங்கே இளங்கோவின் பெர்முடாவின் முன் பக்கம் புடைத்து நிற்பதை கல்பனா கவனித்து விட்டாள். உடனே அவள் முகம் மாறி விட்டது. பை என்று சொல்லி விட்டு வேகமாக அவன் அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.

 

வேகமாக மகனின் அறையை விட்டு வெளியில் வந்தவள், உடனே நடையை நிதானமாக்கிக் கொண்டு மாடியிலிருந்து தன் படுக்கையறைக்கு மெதுவாகவே நடந்து சென்றாள். மனதில் பலவித எண்ணங்கள். திருட்டு ராஸ்கல். அம்மா கூட பேசிட்டிருக்கும் போது எதுக்கு இப்படி தூக்கிட்டு நிக்குது என்று யோசித்தவளுக்கு கொஞ்சம் வெட்கமாக இருந்தது. யாருமில்லாத தனிமையில் கல்பனா மாடிப்படியில் இறங்கிய படியே வாயை பொத்தி சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்ட போது ஹலோ மேடம் என்ற குரல் கேட்க, கல்பனா திடுகிட்டு....

 

கல்பனா    :      யாரது?

 

மனசாட்சி  :      நான் தான்...

 

கல்பனா    :      சனியனே எதுக்கு இப்படி கண்ட நேரத்திலே வந்து பயமுறுத்துறே?

 

மனசாட்சி  :      கண்ட நேரத்திலே வந்தா தான் உன்னை கண்ட்ரோல்லே வைச்சிக்க முடியும்? கண்டதை பார்த்து கண்டதை நினைச்சு கண்டமாகிடாதேம்மா...

 

கல்பனா    :      ரைமிங்கா பேசுறியா? நான் ஒண்ணும் கண்டதை காணவுமில்லை. கண்டதை நினைக்கவுமில்லை. நீ கண்டதை உளறாம இரு. அது போதும்.

 

மனசாட்சி  :      நான் என்னத்தை கண்டேன். கண்டதெல்லாம் நீங்க.

 

கல்பனா    :      யாருடி கண்டாங்க? என்னத்தை கண்டாங்க?

 

௳னசாட்சி  :      அப்ப நீ எதையும் பார்க்கலை? பார்த்த அதை நினைக்கலை? அப்படிதானே?

 

கல்பனா    :      என்ன பார்த்தாங்க? என்ன நினைச்சாங்க? உன்னை யாருடி இப்ப கூப்பிட்டாங்க?

 

மனசாட்சி  :      இப்ப படிலே இறங்கும் போது எதை நினைச்சு நீ சிரிச்சே?

 

கல்பனா இதற்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறினாள். அவளை இப்படி அடிக்கடி மடக்கி சங்கடப்படுத்தும் மனசாட்சியை அவள் வெறுத்தாள்.

 

கல்பனா    :      நான் எதுக்கோ சிரிச்சேன், உனக்கென்ன?

 

மனசாட்சி  :      ஆனாலும் உன்னை மாதிரி ஒரு கைகாரியை நான் பார்த்ததே இல்லைடி, திருட்டு சிறுக்கி...

 

கல்பனா    :      உனக்கு நான் கொஞ்சம் ஓவரா இடம் கொடுத்துட்டேன்னு நினைக்கிறேன். கண்ட வார்த்தையெல்லாம் சொல்லி என்னை கூப்பிடுறே. என்னடி திருட்டுத் தனம் செஞ்சாங்க இப்ப?

 

மனசாட்சி  :      உன் மகன் கூட இருந்தப்ப, எதையோ பார்த்து பயங்கரமா ஷாக் ஆன மாதிரி அவசரமா வெளியே ஓடி வந்தே. இங்கே யாரும் இல்லைங்கற தைரியத்திலே அங்கே எதைப் பார்த்து பயந்தியோ, அதை நினைச்சுப் பார்த்து வெட்கப்படுறே, வாயை பொத்திட்டு சிரிக்கிறே. ஒரே கிளுகிளுப்புதான் போல... இதுக்கு பேரு தாண்டி திருட்டுத் தனம்.

 

கல்பனா    :      வெட்கப்படுறது கூட ஒரு தப்பா?

 

மனசாட்சி  :      தப்புதான் செல்லம். ஒரு பொண்ணு ஒரு ஆம்பிளைக்கிட்டே வெட்கப்பட்டா என்ன அர்த்தம்ன்னு உனக்கு தெரியாதா?

 

கல்பனா    :      என்ன அர்த்தம்? எனக்கு தெரியலைடியம்மா. நீங்களே சொல்லுங்க.

 

மனசாட்சி  :      வெட்கப்படுற பொண்ணு விருந்தாக போறான்னு அர்த்தம்...

 

கல்பனா    :      ச்சீ நாயே... உனக்கு இதை தவிர வேற நினைப்பே கிடையாதா?

 

மனசாட்சி  :      என் நினைப்பெல்லாம் இருக்கட்டும். உன் நினைப்பு தப்பு. அதை சொல்ல தான் இப்ப வந்தேன்.

 

கல்பனா    :      என்ன என் நினைப்பு தப்பு. என்ன கண்டுபிடிச்சீங்க துப்பறியும் புலி?

 

மனசாட்சி  :      இல்லை, எனக்கு உண்மை தெரியும். அதை சொல்லலாம்ன்னு நினைச்சேன்.

 

கல்பனா    :      என்ன உண்மை? எதையாவது கதை விடாதே.

 

மனசாட்சி  :      அது ஒண்ணும் உன்னை நினைச்சு தூக்கிட்டு நிக்கலை. அந்த ஆயிஷாவை நினைச்சு தான் தூக்கிட்டு நிக்குது.

 

கல்பனா    :      ச்சீ நாயே... நானொண்ணும் அதைப் பத்தி நினைச்சிட்டு வரலை. நீ கற்பனை பண்ணிட்டு உளறாதே.

 

மனசாட்சி  :      நான் உன் மனசாட்சிடியம்மா. என் கிட்டேயே பொய்யா? சரி சரி போய் அமைதியா தூங்கு. உன் மகன் ஒண்ணும் உன் அளவு கெட்டு போகலை. அவன் அந்த ஆயிஷாவை நினைச்சு தான் இப்ப தவிக்கிறான். நீ அவனை தப்பா நினைச்சு மனசை குழப்பிக்காம போய் அமைதியா தூங்கு.

 

ஒரு வழியாக படுக்கையறைக்குள் நுழைந்த கல்பனா கணவன் சந்திரன் படுக்கையில் அசந்து தூங்குவதை கண்டு நிம்மதியாகி, அவருக்கு தொல்லை தராமல் மெல்ல படுக்கையில் தன் உடலை சரித்து படுத்து போர்வையை மார்பு வரை இழுத்து மூடி போர்த்திக் கொண்டு, கண்ணை மூடி படுத்து உறங்க முயன்றாள். ஆனால் உடனே உறக்கம் பிடிக்கவில்லை. கொஞ்சம் யோசிக்க விரும்பினாள். ஆனால் தூங்காமல் விழித்திருந்தால் இந்த மனசாட்சி வேறு எதையாவது கேட்டு அவளை குழப்புமே என்று மெதுவாக தனக்குள் தன் மனசாட்சியை அழைத்துப் பார்த்தாள். பதில் இல்லை. மனசாட்சிக்கும் டயர்டாகி தூங்க போய் விட்டது போல. இனி நிம்மதியாக யோசிக்கலாம் என்று கல்பனா கண்ணை திறக்காமலே...

 

தனக்கு தானே தனக்குள் பேசிக் கொள்ள துவங்கினாள்.

 

கல்பனா    :      ஏண்டி இந்த மனசாட்சி சொன்னது உண்மையா இருக்குமா?

 

கல்பனா    :      என்ன சொல்லுச்சு உன் மனசாட்சி?

 

கல்பனா    :      அது... அது வந்து.... கருமம் அது என்னமோ அசிங்க அசிங்கமா சொல்லுச்சுடி.

 

கல்பனா    :      இருந்துட்டு போகட்டும். என்ன சொல்லுச்சுன்னு சொல்லு.

 

கல்பனா    :      அதை அப்படியே சொல்ல எனக்கு சங்கடமா இருக்குடி.

 

கல்பனா    :      ஏண்டி என் கிட்டே சொல்ல சங்கடமா? நான் நீ தாண்டி. என் கிட்டேயே உனக்கு தயக்கமா?

 

கல்பனா    :      சரி சொல்றேன். இளாவுக்கு ஆயிஷா மேலே கண்ணுன்னு சொல்லுச்சு.

 

கல்பனா    :      அது எப்படி கண்டுபிடிச்சிதாம்?

 

கல்பனா    :      அது வந்து... இளாவுக்கு முன்னாடி தூக்கிட்டு நின்னுட்டு இருந்திச்சாம். அது ஆயிஷாவை நினைச்சு தான்னு சொல்லுதுடி.

 

கல்பனா    :      அது ஆயிஷாவை நினைச்சு தான் தூக்கிட்டு நிக்குதுன்னு அதுக்கு எப்படி தெரியுமாம்?

 

கல்பனா    :      வேற யாரை நினைச்சு தூக்குமாம். இன்னைக்கு அவ தான் என்னமோ பண்ணி என் பையன் மனசை கெடுத்திருக்கா? அதான் அவனும்... கண்டிப்பா அது ஆயிஷாவை நினைச்சு தான் தூக்கிட்டு நின்னுச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.

 

கல்பனா    :      உனக்கு தெரியுமா அது ஆயிஷாவுக்காக தான் அப்படி புடைச்சிட்டு இருந்திச்சுன்னு.

 

கல்பனா    :      என்னடி கேள்வி இது? பின்னே யாரை நினைச்சு அப்படி வீங்கிட்டு நின்னுச்சாம். என்னை நினைச்சா?

 

கல்பனா    :      ஏன் இருக்க கூடாதா?

 

கல்பனா    :      ச்சீ... நாயே... நீயும் மனசாட்சி மாதிரியே விவஸ்தை இல்லாம பேசுறே.

 

கல்பனா    :      சரி நீ ரொம்ப விவஸ்தையானவ தான். நீ நினைக்கிற மாதிரியே உன் மகனோட அது ஆயிஷாவை நினைச்சு தூக்கிட்டு நிக்கட்டும். நீ அமைதியா தூங்கு.

 

கல்பனாவிடம் கல்பனா இப்படி சொல்லி விட்டு போய் விட, இப்போது தான் கல்பனாவுக்கு மனம் குழம்ப துவங்கியது. ஒரு வேளை மகனின் எழுச்சிக்கு காரணம் ஆயிஷா தானோ? நாம் தான் தேவையில்லாமல் மகனை தவறாக நினைத்து விட்டோமோ என்று யோசித்தவள், நல்லவேளை, அவனிடம் எதுவும் கேட்கவில்லை, கேட்டிருந்தால் அம்மாவை அவன் தப்பாக நினைத்திருப்பான். இப்போ அவன் ஆயிஷாவை தானே நினைக்கிறான். நினைத்து விட்டு போகட்டும் என்று மனதை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு கணவரை தொல்லை பண்ணாமல் திரும்பி ஒருக்களித்து படுத்தாள் கல்பனா.

 

கண்ணை மூடினாள். எல்லாம் ஒரு சில நிமிடங்கள் தான். அவளால் தூங்க முடியவில்லை. எதோ ஒன்று அவள் மனதை குடைய துவங்கியது. இளங்கோ ஆயிஷாவிடம் விழுந்து விட்டானா? அப்படி நடந்து விடக் கூடாது என்று தானே கல்பனா இத்தனை பாடு பட்டாள். அவள் மனதில் மகனுடன் அவ்வளவு அவசரமாக கட் பண்ணிக் கொண்டு வந்திருக்க கூடாதோ என்று ஒரு எண்ணம் உருவானது. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அவனுடன் இருந்திருக்கலாமோ என்று தோன்றியது.

 

அவன் செயல்களும் பேச்சும் சில சமயம் அம்மா மகன் உறவின் எல்லைகளை தாண்டுவது போல தெரிந்தாலும், அவனைப் பற்றி என்னை தவிர வேறு யாருக்கு தெரியும், அவன் கண்டிப்பாக தவறாக எல்லாம் நடந்துக் கொள்ள மாட்டான். வயசு கோளாறில், ஆயிஷாவால் தூண்டப்பட்ட உணர்ச்சிகளில் அறியா பிள்ளையாக அவன் செய்யும் சின்ன சின்ன விசயங்களை கூட தேவையில்லாமல் பெரிதாக்கி, தவறாக புரிந்துக் கொண்டு, அவனை விட்டு விலகுவது ஆபத்தாக முடியலாம். ஆயிஷாவுக்கு அது வாய்ப்பாக கூட அமையலாம். நான் விட்டு விட்டு வந்திருக்க கூடாது. அப்படியே இளங்கோ வயசு கோளாறில் எதாவது செய்ய முயன்றால் கூட நான் அனுமதிக்காமல் அவன் என்ன செய்து விட முடியும். தொட்டால் தொடட்டும் என்று ஒரு எல்லை வரை அனுமதித்திருக்கலாம்.

 

அதான் இச் இச் இச் என்று கன்னமெல்லாம் இரண்டு பேரும் எச்சி பண்ணியாச்சு. இன்னும் கொஞ்சம் இச்சு கொடுத்திருந்தால் தான் என்னவாம். அவனும் அதிகபட்சமாக அதற்குதான் ஆசைப் படுவான். பெற்ற மகன் தானே அவனுக்கு முத்தம் கொடுக்க கூடாதா நான், இல்லை அவன் தான் எனக்கு முத்தம் கொடுக்க கூடாதா என்று கல்பனாவின் மனம் அவளை தூங்கவே விடாமல் கண்டதையும் யோசித்துக் கொண்டிருந்தது.

 

பிள்ளை பெற்றவளான அவளுக்கு ஆண்களின் பலவீனங்கள் எல்லாம் தெரிந்த விசயம் தானே. மகனின் பெர்முடாவின் எழுச்சி ஆயிஷாவை நினைத்து ஏற்பட்டதாகவே இருக்கட்டும், இனி அவன் சும்மாவா படுப்பான். இந்த வயசில் எல்லா இளவட்ட பசங்களும் செய்யும் அந்த வேலையை செய்யாமல் அவன் தூங்க முடியாது என்பது கல்பனாவுக்கு நன்றாக தெரியும். ஒருவேலை இளங்கோ அவள் நினைப்பது மாதிரியே செய்துக் கொண்டிருந்தால் அதில் கல்பனா வருத்தப்பட ஒன்றுமில்லை. ஒவ்வொரு ஆண் மகனின் வாழ்க்கையிலும் நடக்க வேண்டிய விசயம் தான் அவன் வாழ்க்கையிலும் நடந்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று அவள் அதை ஏற்றுக் கொள்ளவே செய்தாள்.

 

ஆனால் தனக்கு மட்டுமே சொந்தமான தன்னுடைய அன்பு மகன் இன்னொருத்தியை நினைப்பதை மட்டும் அவளால் ஏற்க முடியாத விசயமாக இருந்தது. மகன் அவன் வயதுக்கு ஒரு பெண்ணை அனுபவிக்க நினைத்து அவளை சைட் அடிப்பது எப்படி ஒரு தாயிடமிருந்து அவனை பிரிக்கும் என்று லாஜிக் இல்லாமல் கல்பனா யோசித்தாலும் என்னவோ தெரியவில்லை, தன் மகன் தன் தோழியின் மீது ஆசை வைத்திருக்கிறான் என்பதையும் இந்த இரவு நேரத்தில் அவளை நினைத்து அவன் சுய இன்பம் செய்துக் கொண்டிருந்தாலும் இருப்பான் என்பதையும் கல்பனாவால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

 

இங்கே தாய் இப்படி தவித்துக் கொண்டிருக்க, அங்கே மகன் என்ன செய்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று பார்ப்போமா?

 

அம்மா திடீரென்று கத்தரித்துக் கொண்டு சென்றதும் இளங்கோவுக்கு கொஞ்சம் ஏமாற்றமாக தான் இருந்தது. ஆயிஷா அவர்கள் வாழ்க்கையில் நுழைந்த பின் அம்மாவுடன் உருவான நெருக்கம், அவனுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. ஆரம்பத்தில் ஒரு தாயின் மீது வைத்த பாசமாக தெரிந்த எல்லாமே போக போக இது அதற்கும் மேலே என்று புரிய துவங்கியது. அவன் இந்த கால இளைஞன். நெட்டில் அதிகம் உலவுபவன். இன்செஸ்ட், அதுவும் அம்மா மகன் செக்ஸ் என்பது அவன் கேள்விப் படாத விசயம் ஒன்றுமில்லை. அவன் விரும்பினாலும் விரும்பா விட்டாலும் இன்று நெட்டில் சுற்றும் இளைய சமுதாயத்திற்கு தானாகவே எல்லாமே அறிமுகமாகும் என்பது தானே உண்மை. அவனும் நெட்டில் அந்த மாதிரி அம்மா மகன் செக்ஸ் விசயங்களை கண்டிருக்கிறான்.

 

ஆனால் அவன் மனதில் ச்சீ இப்படியுமா என்று ஒரு வெறுப்பான எண்ணம் தான் இருந்தது அந்த விசயத்தின் மேல். அந்த மாதிரி விசயங்களை படிக்கவோ பார்க்கவோ அவன் ஆர்வம் காட்டியதில்லை. இப்போது அம்மாவுடன் நெருங்க ஆரம்பித்து அது நேற்றிரவு இச்சு தா வரை வளர்ந்த நிலையில் அவன் மனதின் ஓரத்தில் ஒரு வேளை இது அதுவாக இருக்குமோ என்ற எண்ணம் தோன்றியது. ச்சேச்சே அப்படி எல்லாம் இருக்காது, நான் அவ்வளவு மோசமான மனிதன் இல்லை என்று உடனே இளங்கோ தனக்கு தானே சொல்லிக் கொண்டாலும், அவன் மனசாட்சி அவனிடம்...

 

மனசாட்சி  :      ஆனா அம்மா கூட பேசி பழகி அவளை தொட்டு, அவ உடம்பை தொட்டு, அவ அழகை பார்த்து, ரசிச்சு அவ வாசத்தை முகர்ந்து அவ கூட இருக்கும் போதும், அவ போன பிறகும்....  உனக்கு ஏன் சுன்னி எழும்புது.

 

என்று பச்சையாக கேட்க...

 

இளங்கோ  :      ச்சீ... வாயை மூடு. அது எப்ப எழும்பும்ன்னு எனக்கே தெரியாது. கண்ட நேரத்திலே விவஸ்தையே இல்லாம தூக்கிட்டு நிக்கும். அதுக்கும் இதுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை...

 

என்று பதில் சொல்லி தன்னை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டான். ஆனால்...

 

ஆனால் அவனுக்கு அம்மாவுடன் இருப்பது ரொம்ப பிடித்திருந்தது. அவளை பார்ப்பது, ரசிப்பது, அவளை தொடுவது, அவளை கட்டிப் பிடிப்பது, அவளை வாசம் பிடிப்பது, அவளுக்கு இச்சு கொடுப்பது, அவளிடம் இச்சு வாங்குவது எல்லாமே இளங்கோவுக்கு தேவையாக இருந்தது. இது எல்லாமே அம்மா மகன் பாசம் மட்டுமே என்று அவன் நம்பினான். அதை வேறு தவறான எண்ணம் என்று சொல்லி அந்த சுகத்தை இன்பத்தை இழக்க அவன் தயாரில்லை. இது அம்மா மகன் அன்பு தான். இதை நான் மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிப்பேன். அதற்கு எதுவும் தடையாக இருக்க கூடாது. என் செக்ஸ் தேவைகளுக்கு ஆயிஷா இருக்கிறாள். தேவுடியா ஈஸியா மடிவா. இன்னைக்கு கண் அடிச்சாளே. அவளை கரெக்ட் பண்ணி போடலாம். அவ செக்ஸ்க்கு. அம்மா அன்புக்கு என்று முடிவு செய்தான் இளங்கோ.

 

யோசிக்க யோசிக்க இளங்கோவின் மனம் ஆயிஷாவின் பக்கமும், அம்மாவின் பக்கமும் மாறி மாறி அலை மோதியது. அலை பாய்ந்தது. அவனுடைய வயதுக்கு அவன் மனம் அம்மாவின் நெருக்கத்தில் உருவாகும் உணர்வுகளை வகைப்படுத்த முடியாமல் தடுமாறியது. அம்மாவை நினைப்பதும் அவளுடன் பழகியதை பேசியதை தொட்டதை கட்டியணைத்ததை எல்லாம் நினைத்துப் பார்ப்பது அவனுக்கு இன்பமாக இருந்தது. ஆனால் அனுபவமில்லாத அவன் சிறு வயது காரணமாக அவன் அந்த சிந்தனைகளை வளர விட பயந்தான். மனதை வேறு பக்கம் திருப்ப நினைத்தான்.

 

அவன் மனதில் ஆயிஷாவுக்கு வாட்ஸ் அப்பில் மெசெஜ் பண்ணி பார்த்தாலென்ன என்ற எண்ணம் உருவானது. அம்மா மொபைலிலிருந்து ஆயிஷா நம்பரை நேற்று தான் அவளுக்கு தெரியாமல் எடுத்து சேவ் பண்ணி வைத்திருந்தான். அந்த எண்ணம் உண்டானதும் தயங்காமல் வாட்ஸ் அப்பை ஓபன் செய்தான். ஆயிஷா ஆன் லைனில் இருக்கிறாளா என்று பார்த்தான். இருந்தாள். மணியை பார்த்தான். இரவு ஒரு மணி. ஒரு நிமிடம் மட்டும் யோசித்தான். பின் முடிவெடுத்து மெசெஜ் அனுப்பினான்.

 

இளங்கோ  :      ஹாய் ஆயிஷா

[Manmadhan67]

உடனே ரிப்ளை வந்தது. அவன் முற்றிலும் எதிர்பார்க்காத ரிப்ளை.

 

ஆயிஷா    :      என்ன சாருக்கு இப்ப தான் மெசெஜ் பண்ணவே தைரியம் வந்திருக்கோ?

 

இளங்கோ  :      ம்...

 

ஆயிஷா    :      தூங்கலையாடா?

 

இளங்கோ  :      தூக்கத்தை கெடுக்க தான் நீங்க இருக்கீங்களே.

 

ஆயிஷா    :      ம்... பரவாயில்லையே. துணிச்சலா ரிப்ளை பண்றியே. இந்த வாங்க போங்க எல்லாம் வேண்டாம். சும்மா வா போன்னே சொல்லு.

 

இளங்கோ  :      சரிடி...

 

ஆயிஷா    :      டேய்...

 

இளங்கோ  :      என்னடி?

 

ஆயிஷா    :      அடி செருப்பாலே நாயே....

 

இளங்கோ  :      இன்னைக்கு நீ கும்முன்னு இருந்தே செல்லம்.

 

ஆயிஷா    :      நீயும் தாண்டா... அந்த நெஞ்சு முடி... காடு மாதிரி... என்னையே இழுத்திடுச்சு.

 

இளங்கோ  :      ஆயிஷா...

 

ஆயிஷா    :      ம்...

 

இளங்கோ  :      ஆசையா இருக்குடி.

 

ஆயிஷா    :      அதான் நானே பார்த்தேனே. பெர்முடா கூடாரம் போட்டிருந்திச்சே.

 

இளங்கோ  :      உனக்கு ஓகேவாடி.

 

ஆயிஷா    :      ஒகே தாண்டா. என் தொழிலே அதானே. உன் அம்மா சொல்லிருப்பாளே, அவ ஒரு தேவுடியான்னு. நீ பணம் குடுத்தா நான் வர போறேன்.

 

இளங்கோ  :      தேவையில்லாம பேசாதே. உன்னை நான் அப்படி எல்லாம் நினைக்கலை. உன் அழகு எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. பணம் குடுத்து போகனும்ன்னா உன்னை விட யங்கா காலேஜ் கேர்ள்ஸே இப்ப இதெல்லாம் பண்றாங்க. அங்கே போக மாட்டனா?

 

ஆயிஷா    :      அட என் செல்லம் இவ்ளோ புத்திசாலியா? என்னையே மயக்க ட்ரை பண்றியா? என்னை தேவுடியாவா நினைக்கலைன்னா அப்புறம் எப்படிடா இவ்ளோ தைரியமா என்னை டி போட்டு மெசெஜ் பண்ணினே.

 

இளங்கோ  :      நீ என் கூட பழக ஆரம்பிச்சு எத்தனை நாளாச்சு. நீ என் மேலே கண் வைச்சதுமே அம்மா நீ ஒரு மாதிரின்னு சொல்லிட்டாங்க. ஆனா நான் உன்னை அப்ப எல்லாம் அப்ரோச் பண்ணலை. உன் அழகு என்னை தூங்க விடாம பண்ணுச்சு. நேத்து நீ என்னை பார்த்த பார்வைலே உனக்கும் என் மேலே ஆசைன்னு புரிஞ்சது. அதான் மெசெஜ் பண்ணினேன். நீயா எதையாவது நினைச்சுக்காதே.

 

ஆயிஷா    :      ஓ அப்ப சார் என்னை லவ் பண்றீங்களோ?

 

இளங்கோ  :      அப்படி தான் வைச்சிக்கோயேன்.

 

ஆயிஷா    :      உளறாதே. எனக்கு உன் அம்மா வயசு.

 

இளங்கோ  :      இருந்துட்டு போகட்டும்.

 

ஆயிஷா    :      அப்ப சார் என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்குவீங்களோ?

 

இளங்கோ  :      ...

 

ஆயிஷா    :      முடியாதில்லை. அப்புறம் எதுக்குடா வெட்டி சீனு?

 

இளங்கோ  :      சரி. உனக்கு பிடிக்கலைன்னா விட்டிரு. இனி மெசெஜ் பண்ண மாட்டேன்.

 

ஆயிஷா    :      டேய்... டேய்... ரொம்ப பிகு பண்றே.

 

இளங்கோ  :      ஆயிஷா... அம்மா கூட உன்னை தேவுடியான்னு எல்லாம் சொல்லலை. ஆனா ஆம்பிளை பொறுக்கின்னு சொன்னாங்க. நானும் உன்னை அந்த மாதிரி நினைச்செல்லாம் பழகலை. உன் உடம்பு எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. அதை நீ எனக்கு விருப்பப்பட்டு தரனும். ரெண்டு பேரும் விரும்பி அனுபவிக்கனும்ன்னு ஆசைப்பட்டேன். அவ்ளோ தான்.

 

ஆயிஷா    :      உன்னை ஓக்கனும்ன்னு டீசண்டா சொல்றே. அப்படி தானே?

 

இளங்கோ  :      ஆமாடி... நீ மட்டும் என்ன என்னை லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிக்க போற எண்ணத்திலேயா என்னை பார்த்தே? ஓக்கறதுக்கு தானேடி நீயும் அடிக்கடி எங்க வீட்டுக்கு வரே?

 

ஆயிஷா    :      ஆமாடா... அதுக்கு தான் வரேன்.

 

இளங்கோ  :      எப்படி ஓக்கலாம்?

 

ஆயிஷா    :      நான் இப்பவே ரெடி. நீ வரியா? இல்லை நான் அங்கே வரவா?

 

இங்கே மகன் தன் அம்மாவின் தோழியை ஓக்க உடன்படிக்கை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்த வேளையில் அங்கே அம்மா கல்பனாவுக்கு என்ன செய்தும் தூக்கம் வரவில்லை. ஒரு கட்டத்தில் எழுந்து போய் இளங்கோவை எழுப்பி அவனுடன் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு வரலாமா என்று கூட யோசிக்க துவங்கினாள் கல்பனா. ஆனால் அது சரி வராது, கணவன் சந்திரன் எதாவது கேட்டால் என்ன பதில் சொல்வது என்று மகனின் அறைக்கு திரும்ப போகும் எண்ணத்தை கை விட்டவள், போன் செய்து பார்க்கலாமா என்று அடுத்த யோசனைக்கு சென்றாள். இரவு நேரத்தில் போன் பேசினால் கணவன் கண்டிப்பாக என்ன விசயம் என்று கேட்கும் ஆபத்து இருப்பதோடு, கணவன் அருகில் இருக்கும் போது அன்பு மகனுடன் ஆசையாக, அன்பாக பேச முடியாது, மனம் விட்டு பேச முடியாது என்று கடைசியில் வாட்ஸ் அப்பில் மெசெஜ் பண்ணலாம் என்று முடிவு செய்தாள்.

 

இளங்கோவும் கல்பனாவும் வாட்ஸ் அப்பில் அதிகம் மெசெஜ் பண்ணிக் கொண்டதில்லை. கல்பனா தனக்கு வரும் காமெடியான வீடியோக்கள், இல்லையென்றால் எதாவது இயற்கை காட்சிகள், குட்மார்னிங் இமேஜ்களை எப்போதாவது மகனுக்கு அனுப்புவாள். அவன் அதை கண்டு கொள்ளவே மாட்டான். சில சமயம் இதெல்லாம் ஒரு மெசெஜ்ன்னு அனுப்புறியே, மக்கு அம்மா  என்று கிண்டலாக ரிப்ளை பண்ணுவான். அதனாலேயே கல்பனா அடிக்கடி மகனுக்கு மெசெஜ் அனுப்புவதில்லை. இப்போது எதாவது அனுப்பி அவனுடன் சாட் பண்ண வேண்டும் என்று ஆசையாக இருந்தது. தூங்கியிருப்பனா என்று யோசித்தவள் செக் பண்ணி பார்ப்போம் என்று மொபைலை கையிலெடுத்தாள்.

 

சந்திரன் எதிர்புறமாக திரும்பி அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருப்பதை பார்த்து விட்டு அவரை தொந்தரவு பண்ணாமல் மொபைலை கையிலெடுத்த கல்பனா நெட்டை ஆன் செய்து இளங்கோவுக்கு மெசெஜ் அனுப்ப அவன் பெயரை கொடுத்து சர்ச் பண்ணி எடுத்தாள். அவளுக்கு முதலில் கண்ணில் பட்ட விசயம் இளங்கோ ஆன் லைனில் இருந்தது தான். ஹை... என்று சந்தோஷப்பட்ட கல்பனாவின் மனசு, அடுத்த நொடியே வாடியது. சந்தேகம் வந்தது. எதற்காக இந்த நேரத்தில் ஆன் லைனில் இருக்கிறான். ஒரு வேளை ஆயிஷாவுடன் சாட் பண்ணுகிறானோ என்று தோன்ற, கல்பனாவின் மனம் சோர்ந்து போனது.

 

பின் தனக்கு தானே, எடுத்ததெற்கெல்லாம் சந்தேகப்படாதே, அவன் ஒரு வேளை தன் கல்லூரி நண்பர்களுடன் எதாவது சாட் செய்துக் கொண்டிருந்தாலும் இருப்பான். இல்லை, ஒருவேளை நெட்டை ஆஃப் பண்ணாமலே கூட தூங்கியிருக்கலாம். இதற்காக எல்லாம் அவன் உடனே ஆயிஷாவுடன் தான் சாட் பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று சந்தேகப்படுவதா? என்று சொல்லிக் கொண்டவள், அதில் சமாதானமாகாமல் அடுத்த செய்த காரியம் தன் உயிர் தோழி ஆயிஷா ஆன் லைனில் இருக்கிறாளா என்று செக் பண்ணியது தான்.

 

இருந்தாள்.

 

கல்பனாவின் மனம் மிகவும் வாடி விட்டது. மகன் எந்த வலையில், எவளிடம் சிக்கக் கூடாது என்று அவள் துடியாய் துடித்தாளோ அவளிடமே சிக்கி விட்டான் போல இருக்கிறது என்று எண்ணி மனம் கலங்கியவள், பொறுக்க முடியாமல் மகனுக்கு ஹாய் என்று மெசெஜ் அனுப்பினாள்.

 

தாயின் உள்ளம் மகனின் நிலையை எண்ணி இங்கே தவிதவிக்க, அந்த மகன் என்ன செய்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று பார்ப்போமா?

 

அங்கே ஆயிஷா இளங்கோ சாட்டிங் தொடர்ந்து நடந்துக் கொண்டிருந்தது.

 

இளங்கோ  :      ஆயிஷா... சும்மா ஒரு மணி நேரம் இரண்டு மணி நேரம் எல்லாம் எனக்கு பத்தாதுடி.

 

ஆயிஷா    :      அப்புறம்? எவ்ளோ நேரம் வேணுமாம் ஐயாவுக்கு.

 

இளங்கோ  :      ஒரு நாளே ஃபுல்லா வேணும். உன்னை அணுஅணுவா அனுபவிக்கனும்டி. உன்னை பிரிச்சு மேயனும்... திகட்ட திகட்ட ருசி பார்க்கனும்.

 

ஆயிஷா    :      அடேங்கப்பா. சின்னப் பையன்னு நினைச்சேன். இவ்ளோ வெறியா இருக்கே. சரி... எங்கேயாவது டேட்டிங் மாதிரி போலாமா? எனக்கு நிறைய இடம் தெரியும்.

 

இளங்கோ  :      அதெல்லாம் வேண்டாம்டி. அதுக்கெல்லாம் செலவு பண்ற அளவுக்கு என் கிட்டே பணம் இல்லை. அப்பா கிட்டே காலேஜ் டூர் போக காசு கேட்டாலே ஆயிரம் கேள்வி கேட்பாரு.

 

ஆயிஷா    :      லூசு... அதெல்லாம் நான் பார்த்துக்கிறேன். நீ டேட் மட்டும் சொல்லு. நானே உன்னை தள்ளிட்டு போறேன்.

 

இளங்கோ  :      இல்லை என் கிட்டே வேற ஐடியா இருக்கு.

 

ஆயிஷா    :      என்ன ஐடியா?

 

இளங்கோ  :      இந்த மந்த் எண்ட்லே ஒரு மேரேஜ் பங்சனுக்கு எல்லோரும் போகனும்ன்னு அம்மா சொல்லிட்டிருந்தா. அப்பாவோட டீலர்ஸ் வீட்டு கல்யாணம். அன்னைக்கு நான் எதாவது சொல்லி வரலைன்னு சொல்லிடறேன். நான் மட்டும் தான் வீட்டிலே இருப்பேன். நீ வா. நாம அன்னைக்கு ஒரு நாளை வாழ்க்கைலே மறக்க முடியாத நாளா மாத்தலாம்.

 

ஆயிஷா    :      ம்... சரியான ஆளுடா நீ. பயங்கரமா திட்டம் போடுறியே. இன்னும் ட்வண்டி டேஸ் காத்திருக்கனுமா? சரி... எனக்கு ஓகே. குட் நைட் செல்லம்.

 

இளங்கோ  :      ஏய்... என்னடி... ஆஃப் பண்ண போறியா?

 

ஆயிஷா    :      ம்... வேற என்ன பண்றது. எனக்கு போன்லே இப்படி வெட்டியா சாட் பண்றது எல்லாம் பிடிக்காது. ஒன்லி ஆக்சன் மட்டும் தான் பிடிக்கும்.

 

இளங்கோ  :      சரி எனக்கு எதாவது குடு.

 

ஆயிஷா    :      என்ன இப்ப நான் உம்மான்னு மெசெஜ் பண்ணனுமா?

 

இளங்கோ  :      இல்லை.

 

ஆயிஷா    :      வேற என்னடா?

 

இளங்கோ  :      என்ன ட்ரஸ் போட்டிருக்கே இப்ப?

 

ஆயிஷா    :      சும்மா பைஜாமா மாதிரி ஒரு சர்ட் அண்ட் ட்ரவுசர்...

 

இளங்கோ  :      டாப்ஸை கழட்டுடி...

 

ஆயிஷா    :      ஏண்டா?

 

இளங்கோ  :      கழட்டிட்டு எனக்கு வீடியோ கால் பண்ணு.

 

ஆயிஷா    :      டேய்... என்ன நீ இவ்ளோ அதிகாரம் பண்றே. என்னை என்ன வெப்காம் ஷோ பண்ற பொண்ணுன்னு நினைச்சிட்டியா?

 

இளங்கோ  :      நான் எதுவும் நினைக்கலை. அதான் ரெண்டு பேரும் எல்லாமே ஓபனாவே பேசியாச்சே. இனி என்னடி நடிப்பு. எனக்கு இப்ப இங்கே தடி நட்டுக்கிட்டு நிக்குது. அதுக்கு எதாவது வேணும். நீ காட்டு.

 

ஆயிஷா    :      டேய் என்னடா என்னமோ கட்டின பொண்டாட்டியை அதிகாரம் பண்ற மாதிரி பண்ணிட்டிருக்கே.

 

ஆயிஷா அப்படி மெசெஜ் அனுப்பினாலும் அடுத்த நொடி அவளிடமிருந்து வீடியோ கால் வரவே, இளங்கோ அளவில்லாத மகிழ்ச்சி அடைந்தான். ஆயிஷாவின் வீடியோ காலை அட்டெண்ட் பண்ண போனவனுக்கு ஹாய் என்று ஒரு மெசெஜ் வந்தது. யாரென்று பார்க்க, அம்மா.

 

இவ எதுக்கு இந்நேரத்திலே, அதுவும் இந்த மாதிரி இக்கட்டான நேரத்திலே மெசெஜ் பண்றா என்று யோசித்தவன், இப்போதைக்கு அம்மாவுக்கு ரிப்ளை பண்ணாமல், அவள் மெசெஜை கண்டுக் கொள்ளாமல் இருப்பது தான் சரி என்று தோன்ற, அந்த மெசெஜை தவிர்த்து விட்டு, ஆயிஷாவின் வீடியோ காலை அட்டெண்ட் பண்ணினான். அதற்குள் கல்பனாவிடமிருந்து மூன்று ஹாய் மெசெஜ்கள் வர, இளங்கோ எதையும் அவன் கண்டு கொள்ளவில்லை.

 

அவனுக்கு அவனுடைய மொபைல் ஸ்க்ரீனில் அருமையான விருந்து ஒன்று காத்துக் கொண்டிருந்தது.

 

ஆயிஷா வீடியோ காலில் மேலே வெறும் ப்ராவுடன் காட்சியளித்தாள். இளங்கோவுக்கு எப்போதும் பெண்களை ப்ராவுடன் பார்ப்பது மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால் அவன் இது வரை பெண்களை அப்படி பிட்டு படங்களில் மட்டும் தான் பார்த்திருக்கிறான். இது தான் ஒரு பெண்ணை ப்ராவுடன் பார்ப்பது. அதில்லாமல் ஆயிஷா படுக்கையில் குப்புற படுத்துக் கொண்டு அவனுக்கு வீடியோ கால் செய்திருந்ததால் அவளுடைய அபாரமான முலைகள் தாராளமாக ப்ராவுக்கு வெளியே பிதுங்கிக் கொண்டிருந்தன. பாதி முலைகள் இரண்டு பக்கமும் எக்கச்சக்கமாக பிதுங்க பிதுங்க ஒரு பெண்ணை, அதுவும் கடந்த சில நாட்களாக அவனை தினம் தினம் கையடிக்க வைத்த பெண்ணை வீடியோ காலில் பார்த்ததும் இளங்கோ எச்சிலை கூட்டி விழுங்கிக் கொண்டு கண்கள் இரண்டும் பிதுங்கி வெளியில் வந்து விடும் அளவுக்கு ஆயிஷாவின் முலைகளை பார்த்தான்.

 

வீடியோ காலில் எதிர்முனையில் இளங்கோவின் பரிதவிப்பை பார்த்த ஆயிஷாவுக்கு பூரண திருப்தி. அவளைப் பொருத்த வரை எதனாலோ ஆண்களை அலைய வைப்பதிலும், அவர்களை தனக்காக ஏங்க வைப்பதிலும் ஒரு தனி சுகம் இருந்தது. அவளையே கொஞ்சம் தடுமாற வைத்தவன் இளங்கோ. இப்போது அவன் தன் வலையில் விழுந்து தன் அழகில் மயங்கி இப்படி தடுமாறுவதை கண்டு ஆயிஷாவுக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாக இருந்தது.

 

ப்ராவின் வழியாக தெரிந்த அம்மாவின் தோழியின் அம்சமான முலைக் குன்றுகளின் பெரும் பகுதியை வாயை சப்பிக் கொண்டே பார்த்த இளங்கோ ஆயிஷாவிடம் முலைகளை முழுசாக காட்டும் படி முணுமுணுப்பாக கேட்கிறான்.       ஆனால் ஆயிஷா ப்ராவை அவிழ்க்க மறுத்து விட்டாள். அதெல்லாம் நேர்லே பார்த்துக்க என்று சொல்லி விட்டாள். எல்லாவற்றையும் காட்டி விட்டால் இளங்கோவின் ஆர்வம் குறைந்தாலும் குறைந்து விடும் என்பதால் அவனை இன்னும் கொஞ்சம் தவிக்க விட்டால் தான் அவனை எப்போதும் கைக்குள் வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்று நினைத்து ஆயிஷா அவனுக்கு தன் பால் குடங்களை காட்ட மறுத்து விட்டாள்.

 

ஆனால் ஆண்களில் வீக்னெஸை நன்றாக அறிந்த அவள் இளங்கோவுக்கு வேறு ஒரு விருந்தை படைத்தாள். ப்ராவை அவிழ்க்க மறுத்த ஆயிஷா அதற்கு பதிலாக தன் கையை உயர்த்தி தன் அக்குளை இளங்கோவுக்கு காட்ட, உண்மையில் இளங்கோ அவள் கைகயை உயர்த்தி தன் அக்குளை செல்போன் கேமிராவின் அருகில் கொண்டு வந்து காட்டிய நொடியில் ஆயிஷாவின் அடிமையாக மாற துவங்கினான். இளங்கோ இது வரை பெண்களின் அக்குளைப் பற்றியெல்லாம் நினைத்தும் பார்த்ததில்லை. அந்த இடத்திற்கு அவ்வளவு முக்கியத்துவமும் கொடுத்ததில்லை.

 

ஆனால் ஆயிஷாவின் கை உயர்ந்ததும் கண் முன் பளிச் என்று தெரிந்த வெண்ணிற பிரதேசத்தைக் கண்டு இளங்கோ தன்னையுமறியாமல் தன் வாயோரம் எச்சியை ஒழுக்கி விட்டான். ஆயிஷா தொடர்ந்து ஐந்து நிமிடம் தன் இரு பக்க அக்குளையும் அவனுக்கு காட்ட, வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக பெண்களின் அக்குள் ஒரு சொர்க்க பூமி என்பதை கண்டு கொண்டான் இளங்கோ. அவனுக்கு இது புது அனுபவம். எதனால் என்றே தெரியாமல் அவன் ஆயிஷாவின் அக்குளை பார்த்து அளவில்லாத இன்பம் அடைந்தான்.

அக்குளை பார்க்க பார்க்க அந்த பால் வண்ண சரும வெளியை விரல்களால் தீண்ட வேண்டும் என்று இச்சை முளைத்தது. தொட்டு தடவி வருடி... அப்புறம்... அப்புறம்.. அப்புறம்... இளங்கோ தயங்கி நின்ற தன் மனதை தாண்டி போக சொல்லி தூண்டி விட, அவன் மனமும்... மனதோடு சேர்ந்து உடலும்... ஆயிஷாவின் அந்த வெண்ணெய் தடவியது போன்ற, வியர்வை கசகசத்த வெண்ணிற அக்குளை நாக்கால் நக்கி நக்கி... ஹ்ஹா... ஐயோ... நினைக்கும் போதே சுன்னி வெடித்து விடும் போல துடிக்கிறதே... அக்குளை... ஆயிஷாவின் அக்குளை... அந்த வெண்ணெய் தடவிய சாண்ட்விச்சை எச்சி ஒழுக ஒழுக நக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டான் இளங்கோ. இளங்கோ மெல்ல மெல்ல ஆயிஷாவின் வலையில் விழுந்தான்.

 

அந்த முதல் வீடியோ காலில் ஆயிஷா தன் மார்பகங்களின் பிதுங்கலையும் அக்குளையும் மட்டுமே காட்டினாள் என்றாலும் இளங்கோ போன்ற அனுபவமில்லாத இளைஞனுக்கு அதுவே போதுமான விருந்தாக இருந்தது. அதிலேயே இளங்கோவுக்கு அளவில்லாத இன்பம் கிடைத்தது. அதனால் அவன் அதற்கு மேல் ஆயிஷாவை எதற்கும் வற்புறுத்தாமல் விட்டு விட்டான். வீடியோ காலை கட் பண்ணியதும் வேறு வழியே இல்லாமல் கையடித்து முடித்தான். படுத்து நன்றாக தூங்கினான்.

 

அந்த தூக்கத்தில்...

 

கனவில்...

 

ஆயிஷா வந்தாள். அவனுக்கு தன் அக்குளை காட்டினாள். இளங்கோ அவளை தாவி அணைத்து அவள் அக்குளை நக்கி எடுத்தான். ஆயிஷா அவனுக்கு அக்குளை நக்க கொடுத்துக் கொண்டே அவனை அணைத்து அவன் சுன்னியை தன் கையில் பிடித்து அதை மேலும் கீழும் ஆட்டி விட்டு அவனுக்கு சொர்க்கமென்றால் என்னவென்று புரிய வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். இரண்டு பக்க அக்குள் பிரதேசத்தையும் இளங்கோவுக்கு விருந்தாக கொடுத்தாள் ஆயிஷா. இளங்கோ அவள் அடிமை போல ஆயிஷாவின் அக்குளில் முகம் புதைத்து அதில் இருந்த வியர்வை கசகசப்பை நக்கி நக்கி சுவைத்துக் கொண்டே அவள் முலையொன்றை கையால் பிடிக்க முயன்று, கைப்பிடிக்குள் அடங்க மறுத்த அந்த பால் குடத்தை அள்ளி எடுத்து அவள் முலைப் பாலை கறக்க முயன்றபடி தன் விழிகளை மட்டும் உயர்த்தி அவள் முகம் பார்க்க...

 

அங்கே...

 

அவனுக்கு அக்குளை நக்க கொடுத்துக் கொண்டும்...

 

முலையை பிசையக் கொடுத்துக் கொண்டும்...

 

அவன் சுன்னியை பிடித்து உருவிக் கொண்டுமிருந்த பெண்...

 

ஆயிஷா அல்ல...

 

அது...

 

அவனுடைய...

 

அம்மா...

 

கல்பனா என்பதை பார்த்த இளங்கோ...

 

கனவு கலைந்து துள்ளி எழுந்தவன் தன் இடுப்பில் எதையோ வித்தியாசமாக உணர்ந்து குனிந்து பார்க்க...

 

அங்கே அவனுடைய சுன்னி தானாக தன் விந்தை சீத்த்த்.... சீத்த்த்... என்று சிதற விட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவன் சுன்னி கஞ்சியை தானாக பீய்ச்சிக் கொண்டிருந்தது.

 

இளங்கோ என்ன செய்வதென்று புரியாமல் சற்று நேரம் அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தான். கண்ட கனவை மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்க கூட அவனுக்கு தைரியம் இல்லை. அதே சமயம் அந்த கனவை இனி எப்போதும் அவன் மறக்க போவதும் இல்லை. மறக்க விரும்பவும் இல்லை. ஓரளவு மனசும் உடம்பும் ரிலாக்ஸ் ஆன பின் எழுந்த இளங்கோ படுக்கையை சுத்தம் செய்து மெத்தை விரிப்பை மாற்றி, பழையதை பாத்ரூமில் விந்து பட்ட இடத்தை மட்டும் அலசி உலர வைத்து விட்டு, தன் சுன்னியையும் கழுவிக் கொண்டு, காலை கடன்களை முடித்து விட்டு மீண்டும் படுக்கையில் வந்து அமர்ந்தான்.

 

அவனுக்கு அவனுடைய அம்மா கல்பனா இரவு மெசெஜ் அனுப்பியதை சுத்தமாக மறந்து விட்டிருந்தான். அது மட்டுமில்லாமல் அதற்கு பிறகும் கல்பனா தொடர்ந்து மகனுக்கு மெசெஜ் அனுப்பிக் கொண்டே தான் இருந்தாள். அவன் எதையும் ஓபன் பண்ணவே இல்லை. ஆயிஷாவுடன் வீடியோ காலை கட் பண்ணிய பின்பும் கூட அவன் தன் அம்மாவின் மெசெஜ்களை ஓபன் பண்ணி பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றாமல் ஆயிஷாவின் நினைப்பில் கையடித்து விட்டு தூங்கி விட்டான். இளங்கோ சுத்தமாக தன் தாயை மறந்து விட்டிருந்தான்.

 

அதாவது மறந்து விட்டதாக நினைத்துக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் கனவில் அவள் அப்படி திடீரென்று ஆயிஷாவின் இடத்தில் மாறி வந்து அவனை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குவாள் என்று அவன் நினைத்துக் கூட பார்க்கவில்லை.

[Manmadhan67]

Thank you my dear friends for 50000 views

[Manmadhan67]

ஒரு பதிவுக்கு 27 கமெண்ட்கள். மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. இந்த ஆதரவு தொடர வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். அதற்கேற்ப நானும் கதையை கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறேன். மிக்க நன்றி நண்பர்களே.

[Manmadhan67]

மிக அருமை... கதை இப்போழுது தான் ஆரம்பிக்க இருக்கிறது...தொடர்ந்து எழுதவும்... உங்கள் அழகிய தமிழ் எழுத்தில் மூலமாக

பாராட்டுகளுக்கு மிகவும் நன்றி நண்பரே. தொடர்ந்து வாசகர்கள் ரசனைக்கேற்ப எழுத முயற்சிக்கிறேன்.

super sago

Thank you bro.

Good update bro Amma Magan conversation semma Ayisha and ilango video call conversation super All the best

Thank you bro. Thank you so much.

Good flow excellent narration   ......

Thank you bro. Thanks a lot.

Again and  again you rocked ..... Readers shocked   .... .good flow, excellent naration

Thank you bro. Thank you so much.

அம்மா மகன் செல்ல விளையாட்டு அருமை நண்பா அருமை

மிகவும் நன்றி நண்பரே

Excellent update

Wow ivlo periya update vazhthukkal

Super

Nice going bro

Thank you bro. Thanks a lot.

எப்போ அம்மா புண்டைய நக்குவானு காத்துகொண்டு உள்ளோம்

:)

I read a story start to now ... My point of this slitly remeber for me (thadumariyaval author teenlover) ..but that story is no logic hardcore story , your story was completly different with that story.... Please consisder my suggestion donot add toomuch incest portion ....

எல்லாம் கலந்த கதையாக தான் எழுதியிருக்கிறேன் நண்பா. இன்செஸ்ட் முக்கிய பங்காக இருக்கும். ஆனால் திகட்டும் அளவுக்கு இருக்காது.

Amazing update friend

Many thanks for your support bro.

Awesme

Thank you 

Super excellent update friend

Thank you bro.

Super update

Thank you bro. Thank you so much.

Awesome dude

My sincere thanks bro.

Excellent

Thank you 

How did chandran miss ayesha. He is suppose to be the first person to fuck her. Very nice.

Thank you 

Nice updates

My sincere thanks bro.

Good update Will there be a elango-pavitra episode too?

Many thanks for your support bro. 

Superbb. please go on blasting

Thank you bro. Thank you so much. 

Good piece pavithrs

:)

மிகச்சிறந்த எழுத்தாளர் ஐயா... வணக்கம்... உங்கள் எழுத்து அற்புதம்

பாராட்டுகளுக்கு மிகவும் நன்றி நண்பரே.

Miga arumai, adutha padivu eppo sare

மிகவும் நன்றி நண்பரே