14-10-2024, 04:58 PM
யட்சி
Showing only the posts of KaamaArasan: 204 of 627 posts. Show all posts
14-10-2024, 05:06 PM
(13-10-2024, 09:52 AM)Its me Wrote: No no nanba.. This should not happen.. your writing softcore romantic story.. pls don't spoil it.. pls don't portrait keerthu as a whore..
ஒருவேளை அப்படி எழுத வேண்டும் என்று முன்பே யோசித்திருந்தால் பரவாயில்லை எழுதுங்கள்.. ஆனால் எங்களை போன்ற வாசகர்களின் கருத்துகளுக்காக எழுத வேண்டாமே pls.. இப்படி ஒவ்வொருவருக்காகவும் நீங்கள் எழுத ஆரம்பித்தால் முடிவில் உங்களின் கதையாகவே இருக்காது.. அதன் விளைவு கதையை தொடர்ந்து எழுதும் ஆர்வமே போய்விடும்.. அதனால் தயவு செய்து உங்களின் விருப்பத்திற்கேற்ப எழுதவும் நண்பரே..
கதை எனது கற்பனைப் படியே நகரும் நண்பரே. அதே சமயம் அடுத்தவர்கள் சொல்லும் கருத்துக்களை ஊதாசீனம் செய்ய நான் விரும்பவில்லை. அவர்களின் கருத்துக்கள் தான் என்னை எப்பொழுதும் ஊக்குவிக்கின்றன. அவர்களின் விருப்பம் போல சில சம்பவங்களை எல்லோருக்கும் பிடிக்கும் விதத்தில் எழுதவும் முனைவேன். உங்கள் அன்பிற்கு நன்றி.. ❤️
14-10-2024, 05:07 PM
14-10-2024, 05:08 PM
14-10-2024, 05:08 PM
14-10-2024, 05:11 PM
(14-10-2024, 12:00 PM)flamingopink Wrote: கதை எழுதுவது மிக கடினமான பணி
அதிலும் காம கதைகள் எழுதுவது என்பது மிகவும் சிரமமான ஒன்று
கதாபாத்திரங்ளை ஒருங்கினைத்து அவர்களின் பங்களிப்பு அவர்களின் குணாதிசிங்களை
தனிதன்மை படுத்தி காண்பித்து கதையில் அவர்களின் பங்களிப்பில் எந்தவித சுவை குறையாமல்
ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் கதாநாகனுடனோ கதநாகியுடன் வெறுமனே காமம் இல்லாமல்
காதல் காமம் பாசம் அன்பு அனைத்தையும் உணர்வுடன் கூடி மகிழ்ந்து பயணிக்குமாறு எழுதுவென்பது மிக பெறிய செயல்
வாழ்த்துகள் நண்பா
காமகதையில் காமம் பின்னிசையாக ஒரு நீரோடையாக வந்துகொண்டேயிருக்கும்
அது காமகதை வாசிப்போரின் ஆர்வத்தை குறைக்காமல் வைத்திருக்குமாறு எழுத்து இருக்கவேண்டும் என்ற
எண்ணத்தோடு எழுத்தாளரின் எழுத்தாற்றலினால் கதை பயணிக்கும்
காமம் பிரவாகம் எடுக்கும் பொழுது வாசிப்பொருக்கு பேறின்பத்தை கொடுக்கும் அதுவும் இன்செஸ்ட் வரும் பொழுது
பேரருவியாக மாறும் அத்தைகைய தன்மையுடன் இந்தகதை பயணிக்கிறது
என்வே பின்னூட்டம் எழுதுபவர்கள் கதாசிரியரை பாராட்டுங்கள்
எதிமறை கருத்ததை பதிவிடாதீர்கள்
கதாசிரியரின் விருப்பதுக்கு ஏற்றவாறு உங்கள் பின்னூட்டம் இருக்கட்டும்
100 சதவீதம் இந்த கதை காமதத்துடனும் ஆர்வத்துடனும் படிக்க தகுந்த வாறு உள்ளது
உங்கள் விருப்பதுக்கேற்றவாறு கதை பயணிக்கட்டும்
மிக சிறந்த கதை .......நன்றி நண்பா......
உங்கள் அன்பிற்கும் ஆதரவிற்கும் புரிதலுக்கும் ரொம்ப நன்றி நண்பரே..!
It made my Day.. ❤️
14-10-2024, 05:11 PM
14-10-2024, 05:15 PM
யட்சி ஒரு லட்சம் பார்வைகளை கடந்திருக்கின்றது.
மிக்க நன்றி நண்பர்களே.. ❤️❤️❤️
உங்கள் ஆதரவுடன் இன்னும் இனிமையாக தொடரும்..
நன்றி.. நன்றி.. நன்றி..
மிக்க நன்றி நண்பர்களே.. ❤️❤️❤️
உங்கள் ஆதரவுடன் இன்னும் இனிமையாக தொடரும்..
நன்றி.. நன்றி.. நன்றி..
16-10-2024, 09:25 AM
(16-10-2024, 08:35 AM)utchamdeva Wrote: தலைப்புக்கும் கதைக்கும் சம்பந்தமே இல்லை நண்பா...
காதல் கதைப்போல் எழுதிவிட்டு இன்செஸ்ட் கொண்டுவந்து காரியத்தை கெடுத்துவிட்டிங்க...
தயவு செய்து தலைப்பை மாத்துங்க...
கதை முழுவதும் இன்செஸ்ட் ஆக எழுதினால் நன்றாக இருக்கும்...
தலைப்புக்கு ஏற்ற கதை இன்னும் ஆரம்பிக்கவில்லை நண்பரே..
16-10-2024, 09:26 AM
கீர்த்தனாவின் குரல் கேட்டதும் அந்த ஓரிரு செக்கன்கள் இருவரும் நன்றாகவே பயந்து போனோம். அவள் என்று தெரிந்ததும் தான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தது.
"நீயா? வேற யாருமா இருக்குமோன்னு நா நல்லாவே பயந்துட்டேன்."
என்றாள் யாமினி.
"நீ இங்க எதுக்கு வந்த?" என்று கேட்டாள் கீர்த்தனா.
"நா தான் அவள இங்க வர சொன்னேன்" என்றேன் நான்.
"எதுக்கு?"
"அதெல்லாம் நீ எதுக்கு கேக்குற? லவ்வர்ஸ்குள்ள ஆயிரம் இருக்கும்."
"ஓஹ். நீங்க லவ்வர்ஸா? ஹாஹா" என்று சிரித்தாள் கீர்த்தனா.
"ஆமா. இதுல சிரிக்க என்ன இருக்கு?"
"யாமினி உன்னோட லவ்வ ஏத்துகிட்டளா?"
"அத அவகிட்டயே கேளு."
"சொல்லு யாமினி. நீ இவன லவ் பண்றியா?" என்று யாமினியை பார்த்து கீர்த்தனா கேட்க,
"அப்டின்னு நா சொன்னேனா?" என்று ஒரேயடியாக மறுத்தாள் யாமினி.
"அப்போ இன்னும் லவ் பண்ணலயா?'
"இல்ல."
"அப்போ எதுக்கு இந்த நேரத்துல இங்க வந்து பேசிட்டு இருக்கீங்க."
"அத உங்க அண்ணா கிட்ட கேளு. அவர் தான் வர சொன்னாரு."
"ஓஹ். இவரு வர சொன்னா நீ உடனே வந்துருவியா?"
"அப்டின்னு இல்ல. தூக்கம் வரல. சும்மா பேசிட்டு இருக்கலாமேன்னு தான்."
"ஒரு வேள நீயும் இவன லவ் பண்றியோன்னு எனக்கு தோணுது. ஆனா, உனக்கு அது புரிய மாட்டேங்குது."
"நீயும் உங்க அண்ணனுக்கு சப்போர்ட் பண்ணி பேசாத. அதெல்லாம் எதுவும் இல்ல. நா போறேன்." என்றபடி அங்கிருந்து கிளம்பினாள் யாமினி.
அவள் கிளம்பியதும் கீர்த்தனா என்னை நெருங்கி வந்து யாமினி நின்ற அதே இடத்தில் நின்றுகொண்டாள்.
"யாமினிய எதுக்கு நீ இங்க வர சொன்ன?"
நான் நடந்தவற்றைக் கூறினேன்.
"ஹ்ம்ம். என்ன சொல்றா அவ?"
"இந்த மாதிரியெல்லாம் ட்ரை பண்றத விட்டுட்டு அவளுக்கும் என் மேல லவ் வார மாதிரி ஏதாச்சும் ட்ரை பண்ண சொல்றா."
"ஹ்ம்ம். பொண்ணுங்கள லவ் பண்ண வைக்குறது ஈஸி தான். ஆனா லவ்வே பண்ண மாட்டேன்னு இருக்குறவள எப்டி லவ் பண்ண வைக்கப் போற?"
"ஹாஹா. அதுக்குத் தான் அவளுக்கு ஒரு டிரீட்மென்ட் குடுத்திருக்கேன்."
"என்ன டிரீட்மென்ட்?"
"அவள ஹக் பண்ணி கிஸ் பண்ணேன்."
"மறுபடியுமா?"
"ஆமா"
"அவ எதுவும் சொல்லலயா?"
"ஏன் சொல்லல? இவ்ளோ நேரம் லெக்ச்சர் எடுத்துட்டு தான் போறா"
"எதுக்கு மறுபடியும் அப்டி பண்ண? அவளுக்கு தான் அது பிடிக்கலன்னு நல்லாவே தெரியுதுல?"
"அவளுக்கு என் மேல ஏதாச்சும் ஒரு பீலிங்ஸ் க்ரியேட் பண்ண வேணாமா? அதனால தான் அப்டி பண்ணேன்."
"நீ பண்றது அவளுக்கு பிடிக்கலன்னா பீலிங்ஸ் க்ரியேட் ஆகாது. வெறுப்புத் தான் வரும்."
"வெறுப்பு வந்திருந்தா அவ என்ன அடிச்சிருந்திருப்பா. என் மேல எந்த ஒரு பீலிங்ஸ்ஸுமே இல்லாம இருந்தவளுக்கு இது ஒரு ஸ்டார்டிங் பாயின்ட்டா இருக்கும்ன்னு நம்புறேன்."
"எத வச்சி சொல்ற?"
"அவள நா ரொம்ப நேரமா கட்டிப்பிடிச்சி பேசின்னு இருந்தேன். பஞ்சும் நெருப்பும் சேரும் போது பத்திக்காம இருக்குமா என்ன? கொஞ்சமாச்சும் அவ என்ன உள்ளுக்குள்ள உணர்ந்திருக்க மாட்டாளா என்ன?"
"ஹ்ம்ம். நீ என்னோட அண்ணா. எனக்கே உன்ன கட்டிப்பிடிக்கும் போது ஒரு மாதிரி ஆகுது. அவளுக்கும் ஏதாச்சும் ஆகி இருக்கும்."
"ஹ்ம்ம். பாக்கலாம். தலவலி இப்ப ஓகேயா?"
"இல்லண்ணா. கண்ணெல்லாம் எரியிற மாதிரி இருக்கு. வலி இன்னும் போகல."
"சரிம்மா. நீ போய் தூங்கு. நல்லா தூங்குனா எல்லாம் சரியாய்டும்."
"ஹ்ம்ம்."
"ஹ்ம்ம். நீ போ. நாம அவள பத்தி தான் பேசுறோம்ன்னு அவ ஏதும் நெனச்சிற போறா"
"ஹ்ம்ம்."
என்றவாறு என்னைக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள். நான் அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டேன். அதன் பின்னர் அவளும் என்னை முத்தமிட்டுவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.
அவள் உள்ளே சென்றதும் நானும் உள்ளே சென்று படுத்துக் கொண்டேன்.
மனது முழுக்க யாமினியே நிறைந்திருந்தாள். அவளது வாசனைகளும், அவளது இதழ்களின் சுவையும் அவளது முலைகளின் மென்மையும் உடம்பின் கதகதப்பும் என்னை ஏதேதோ செய்து கொண்டிருந்தன. கண்களை மூடி கற்பனையில் அவளை மீண்டும் ஒரு முறை கட்டிப்பிடித்து முத்தமிட்டுக் கொண்டேன். பின்னர், காலை எழுந்தது முதல் அவளைக் கவர்வதற்காக என்னென்ன செய்யலாம் என யோசிக்க ஆரம்பித்தேன். அப்படியே தூங்கியும் போனேன்.
அடுத்த நாள் காலை எழுந்ததும் வழமை போல குளித்து முடித்து சாப்பிட்டுவிட்டு நாங்கள் எல்லோரும் ஒவ்வொரு சொந்தக்காரர்களின் வீடுகளுக்கும் செல்ல ஆரம்பித்தோம்.
யாமினி என்னைக் கொஞ்சம் கவனிக்க ஆரம்பித்தாள். அவளை கவர்வதற்காக நான் என்னென்ன செய்யப் போகிறேன் என அவளுக்குள் ஒரு ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டிருந்தது எனக்கு நன்றாகவே புரிந்தது. அதுவே எனக்கு ஒரு பிளஸ் பாயிண்ட்டாகவும் அமைந்தது.
எங்கு சென்றாலும் நான் யாமினிக்கு எதிராகவே அமர்ந்துகொண்டு யாருமே அறியாத வண்ணமாக அவளது அழகினை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் அவள் என்னைப் பார்க்கும் நேரங்களில் நான் அவளைப் பார்க்காதது போல பாவனை செய்துகொண்டேன்.
அவள் என்னைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் புயல் காற்றில் கடல் அலைகள் கொந்தளிப்பது போல எனது மனமும் கொந்தளிக்க ஆரம்பிக்கும். என்னைச் சுற்றி பட்டாம்பூச்சிகள் பறக்க ஆரம்பிக்கும். காதல் நிறைந்து கண்கள் வழியாக வழியும். விலைமதிப்பில்லாத அந்த உணர்வுகள் என்னைக் கிறங்கடித்துக் கொண்டிருந்தன.
அதே சமயம், ராகவன் யார், அவர் இப்பொழுது எங்கே இருப்பார் என்று எதுவுமே தெரியாமல் அவரை எப்படி சந்திப்பது என்றும் எனக்கு யோசனையாக இருந்தது. அன்றைய தினம் பெரியம்மா வீட்டில்த் தான் எங்களுக்கு பகல் சாப்பாட்டுக்கும் சொல்லி இருந்தனர். ஆகையால், ராகவன் பற்றி பெரியப்பாவிடமே கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளலாம் என முடிவு செய்தேன்.
பகல் சாப்பாட்டினை முடித்துவிட்டு, கையில் ஒரு சாப்பாட்டுப் பார்சலையும் தண்ணீர் போத்தலையும் எடுத்துக்கொண்டு பெரியப்பா அவரது வயலுக்குக் கிளம்பினார். என்னையும் அவருடன் வருமாறு கூறினார். நானும் இது தான் சமயம் என அவருடன் கிளம்பினேன்.
வழியில் அவராக ஏதாவது சொல்லுவார் என எதிர்பார்த்தேன். ஆனால், அவர் அது பற்றி எதுவுமே பேசாமல், பொதுவாக பேசிக்கொண்டு வண்டி ஒட்டிக்கொண்டிருந்தார். வயலை அடைந்ததும், ஒரு பனைமர நிழலில் என்னை அமரவைத்துவிட்டு அவர் வயலில் இறங்கி தூரத்தில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த ஒருவரின் அருகில் சென்று பேசிக்கொண்டிருந்தார். பின்னர், இருவரும் என்னை நோக்கி வந்தனர். பின்னர், பெரியப்பா கொண்டுவந்திருந்த சாப்பாட்டினை அவரிடம் கொடுக்க அதனை வாங்கி ஒரு ஓரத்தில் வைத்து விட்டு என்னுடன் அவர் பேச ஆரம்பித்தார். என்னைப் பற்றியும் எனது குடும்பத்தினைப் பற்றியும் மிகவும் அக்கறையாக விசாரித்தார்.
பெரியப்பாவும் அவரும் பேசும் பொழுது முதலாளியும் தொழிலாளியும் போன்று அல்லாமல்.. டேய், வாடா, போடா, மச்சான் என சகஜமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் ஏற்கனவே நண்பர்கள் என எனக்குப் புரிய ஆரம்பித்தது. வயலில் மூன்று பேர் வேலை செய்து கொண்டிருந்த போதும் பெரியப்பா எதற்காக இவருக்கு மட்டும் சாப்பாடு கொண்டு வந்தார் என்பதனையும் அவர் என்னிடம் பேசிய தோரணையையும் வைத்துப் பார்க்கும் பொழுது இவர் தான் ராகவனாக இருப்பாரோ என எனக்குள் ஒரு சந்தேகம் உருவாக ஆரம்பித்தது. நான் அவருடன் பேசிக்கொண்டு அவரை நன்றாக உற்று நோக்கினேன்.
கறுத்த திடகாத்திரமான கிராமத்துக் கட்டுடல் மேனி அவருடையது. ஆனால், அவரது முகமோ சோகை இழந்து பொலிவற்றுக் காணப்பட்டது. சிரிக்கும் பொழுது ரொம்பவே அழகாக இருந்தார். ஆனால், ஒழுங்காகப் பராமரிக்கப்படாத அரைவாசி நரைத்த சுருள் சுருள் தாடியும் மீசையும் அவரது அழகினைக் கெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனாலும், அவரைப் உற்று நோக்கும் பொழுது எனக்கு என்னையே பார்ப்பது போல ஒரு எண்ணமும் லேசாகத் தோன்றியது.
நான் மெல்ல போனை எடுத்து வயல்வெளியினை போட்டோ எடுப்பது போல அவரையும் அவருக்கே தெரியாமல் போட்டோவும் வீடியோவும் எடுத்துக்கொண்டேன்.
சிறிது நேரம் அவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு நானும் பெரியப்பாவும் கிளம்பினோம். வண்டியில் வரும் போது நான் மெல்ல பெரியப்பாவிடம் கேட்டேன்.
"அவரு யாரு பெரியப்பா? உங்க ப்ரெண்ட்டா?"
"ஹ்ம்ம். எப்டி கண்டுபிடிச்ச?"
"வாடா போடான்னு சகஜமா பேசுறீங்க. அத வச்சித்தான்."
"ஆமாப்பா. அவன் சின்ன வயசுல இருந்தே என்னோட தோஸ்து. கூட படிச்சவன்."
"ஹ்ம்ம். அவருக்கு சாப்பாடெல்லாம் நீங்க கொண்டு வந்து குடுக்குறீங்க. அவருக்கு பேமிலி இல்லையா?"
"அவன் கல்யாணம் பண்ணிக்கல தம்பி. அப்பா அம்மா யாரும் இல்ல. ஒரு அக்கா மட்டும் தான் இருக்கா. அவளும் இங்க இல்ல. பக்கத்து ஊர்ல இருக்கா. அப்பப்ப வந்து பாத்துட்டு போவா. அப்பா அம்மா சாகுற வரைக்கும் அவங்க கூடவே இருந்தான். அப்புறம் நா தான் பாவம்ன்னு அவன என்கூடவே வச்சிக்கிட்டேன். நம்ம தோட்டத்தையும் வயலையும் நல்லபடியா பாத்துக்குறான். நம்ம ப்ரெண்ட்டுங்குற வகைல நல்ல சம்பளமும் குடுத்து, மூணு நேரமும் சாப்பாடும் நானே தான் குடுக்குறேன்."
"உங்களுக்கு ரொம்பப் பெரிய மனசு பெரியப்பா."
"அதெல்லாம் ஒண்டும் இல்ல தம்பி. அவன் நம்ம ப்ரெண்டு தானே. இதுல என்ன இருக்கு?"
"இவரு ஏன் இன்னும் கல்யாணம் பண்ணிக்கல?"
"அவன் ஒரு பொண்ண லவ் பண்ணான் தம்பி. அவங்க அப்பா அம்மாக்கு இவன பிடிக்கல. அதனால அந்த பொண்ணுக்கு வேற ஒரு பையன பாத்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சிட்டாங்க. அதனால இவன் அவள மறக்க முடியாம குடிச்சிக் குடிச்சி ஊர்ல பேர கெடுத்துக்கிட்டான். இவனோட அப்பா அம்மா எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணியும் யாருமே இவனுக்கு பொண்ணு குடுக்கல. அப்புறம் இவனுக்கும் கல்யாணம் பண்ணுற வயசும் தாண்டிருச்சி."
"ஹ்ம்ம். அவரு பேரென்ன?"
"ராகவன்"
பெரியப்பா நான் யார் என்று அவரிடம் சொல்லியிருந்திருப்பார் போல. நாங்கள் அங்கிருந்து கிளம்பும் வரை அவர் என்னிடம் ரொம்பவே பாசமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது அவர் யாரென்று முழுமையாகத் தெரியாமலேயே எனக்கும் அவர் மீது ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டுத் தான் இருந்தது.
வீட்டுக்கு வந்ததும் கீர்த்தனாவை அழைத்து நடந்தவற்றைக் கூறினேன். போனில் எடுத்துக்கொண்ட போட்டோக்களையும் வீடியோக்களையும் அவளிடம் காட்டினேன்.
அவற்றைக் கூர்மையாகக் கவனித்தவள்,
"டேய் அண்ணா! என்னடா இது? அவரு கிட்டத்தட்ட உன்ன மாதிரியே இருக்காருடா." என்றாள்.
"என்னடி சொல்ற?"
"ஆமாடா. நல்லா பாரு. முக அழக தவிர மத்த மத்த எல்லாத்துலயும் ரெண்டு பேரும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரித்தான் இருக்கீங்க. அவரு நடக்குறது கூட உன்ன மாதிரித்தான் இருக்கு. எனக்கு பாத்த உடனே அப்டித்தான் தோணுது."
"நீ யாமினிய வர சொல்லு. அவகிட்ட ஒருக்கா கேட்டுப் பாக்கலாம்."
"வேணாம்ண்ணா. அவகிட்ட இதெல்லாம் காட்ட வேணாம். ஒரு வேள எனக்கு தோணுன மாதிரி அவளுக்கும் தோணுனா, நம்ம அம்மா பத்தி அவ தப்பா நெனைப்பா."
"ஹ்ம்ம். அப்போ நீ சொல்றது உண்மையா இருந்தா.....?"
"ஹ்ம்ம். நம்ம அப்பாவ கல்யாணம் பண்ண முதல்ல அவரு நம்ம அம்மாவோட லவ்வர். அதனால கல்யாணத்துக்கு முன்னமே ஏதாச்சும் நடந்திருக்கலாம். அது அம்மாக்கும் அவருக்கும் தான் தெரியும். ஒரு வேள நம்ம பெரியப்பாக்குக் கூட தெரிஞ்சிருக்கலாம்."
"இப்பதான் எனக்கு எல்லாமே புரியுது. பெரியப்பா அங்க போறதுக்கு முன்ன என்ன எதுக்கு கூப்பிடனும்? அது மட்டுமில்ல. அவரு என்கிட்ட ரொம்ப பாசமா பேசுனாரு. நாங்க வார வரைக்கும் அவரு என்கிட்ட பேசிக்கிட்டே தான் இருந்தாரு. சாப்பிடக்கூட இல்ல."
"ஹ்ம்ம். ஒரு வேள இருக்கலாம். ஆனா.. நம்ம அம்மா அப்டி பண்ணி இருப்பாங்களா?"
"நம்ம அம்மான்னு சொல்லாத. ஒரு பொண்ணா யோசிச்சிப் பாரு. அவங்க அந்த நேரத்துல காதல் மயக்கத்துல அவர் கூட தப்பு பண்ணி இருந்திருக்கலாம். லவ் பண்ற யாரு தான் இதெல்லாம் பண்ணாம இருப்பாங்க?"
"ஹ்ம்ம். கவலையா இருக்குடா"
"கவலப்படாத. இதெல்லாம் 30 வருஷங்களுக்கு முன்ன நடந்த சம்பவங்கள். இத வச்சி நாம இப்ப கவலப்பட்டு எந்த யூஸும் இல்ல. அதுமட்டுமில்ல.. அப்போ அவங்க லவ்வர்ஸ். இவரத்தான் கல்யாணம் பண்ணப்போறேன்னு நெனச்சி அம்மா அவர்கூட தப்பு பண்ணி இருந்திருக்கலாம். இல்லன்னா தோத்துப் போன தன்னோட காதலுக்கு ஒரு அடையாளமா இருக்கட்டும்ன்னு அம்மாவே விருப்பப்பட்டு கல்யாணத்துக்கு முன்ன அவர் கூட பண்ணி இருந்திருக்கலாம். இல்லன்னா கல்யாணத்துக்கு முன்ன இவரு அம்மாவ மிரட்டி ஏதாவது பண்ணி இருந்திருக்கலாம். எப்டி வேணா நடந்திருக்கலாம். யாருக்குத் தெரியும்."
"ஹ்ம்ம். இப்ப என்னண்ணா பண்றது?"
"அவங்க ரெண்டு பேரையும் கல்யாணம் பண்ணி வச்சா ஊர் உலகம் என்னையும் அவரையும் பாத்து நம்ம அம்மாவப் பத்தி தப்பா பேசவும் வாய்ப்பிருக்கு. அதனால அந்த ஐடியாவ இப்போதைக்கு கை விட்ரலாம். அப்புறம் யோசிப்போம்."
"ஹ்ம்ம்."
தொடரும்...
"நீயா? வேற யாருமா இருக்குமோன்னு நா நல்லாவே பயந்துட்டேன்."
என்றாள் யாமினி.
"நீ இங்க எதுக்கு வந்த?" என்று கேட்டாள் கீர்த்தனா.
"நா தான் அவள இங்க வர சொன்னேன்" என்றேன் நான்.
"எதுக்கு?"
"அதெல்லாம் நீ எதுக்கு கேக்குற? லவ்வர்ஸ்குள்ள ஆயிரம் இருக்கும்."
"ஓஹ். நீங்க லவ்வர்ஸா? ஹாஹா" என்று சிரித்தாள் கீர்த்தனா.
"ஆமா. இதுல சிரிக்க என்ன இருக்கு?"
"யாமினி உன்னோட லவ்வ ஏத்துகிட்டளா?"
"அத அவகிட்டயே கேளு."
"சொல்லு யாமினி. நீ இவன லவ் பண்றியா?" என்று யாமினியை பார்த்து கீர்த்தனா கேட்க,
"அப்டின்னு நா சொன்னேனா?" என்று ஒரேயடியாக மறுத்தாள் யாமினி.
"அப்போ இன்னும் லவ் பண்ணலயா?'
"இல்ல."
"அப்போ எதுக்கு இந்த நேரத்துல இங்க வந்து பேசிட்டு இருக்கீங்க."
"அத உங்க அண்ணா கிட்ட கேளு. அவர் தான் வர சொன்னாரு."
"ஓஹ். இவரு வர சொன்னா நீ உடனே வந்துருவியா?"
"அப்டின்னு இல்ல. தூக்கம் வரல. சும்மா பேசிட்டு இருக்கலாமேன்னு தான்."
"ஒரு வேள நீயும் இவன லவ் பண்றியோன்னு எனக்கு தோணுது. ஆனா, உனக்கு அது புரிய மாட்டேங்குது."
"நீயும் உங்க அண்ணனுக்கு சப்போர்ட் பண்ணி பேசாத. அதெல்லாம் எதுவும் இல்ல. நா போறேன்." என்றபடி அங்கிருந்து கிளம்பினாள் யாமினி.
அவள் கிளம்பியதும் கீர்த்தனா என்னை நெருங்கி வந்து யாமினி நின்ற அதே இடத்தில் நின்றுகொண்டாள்.
"யாமினிய எதுக்கு நீ இங்க வர சொன்ன?"
நான் நடந்தவற்றைக் கூறினேன்.
"ஹ்ம்ம். என்ன சொல்றா அவ?"
"இந்த மாதிரியெல்லாம் ட்ரை பண்றத விட்டுட்டு அவளுக்கும் என் மேல லவ் வார மாதிரி ஏதாச்சும் ட்ரை பண்ண சொல்றா."
"ஹ்ம்ம். பொண்ணுங்கள லவ் பண்ண வைக்குறது ஈஸி தான். ஆனா லவ்வே பண்ண மாட்டேன்னு இருக்குறவள எப்டி லவ் பண்ண வைக்கப் போற?"
"ஹாஹா. அதுக்குத் தான் அவளுக்கு ஒரு டிரீட்மென்ட் குடுத்திருக்கேன்."
"என்ன டிரீட்மென்ட்?"
"அவள ஹக் பண்ணி கிஸ் பண்ணேன்."
"மறுபடியுமா?"
"ஆமா"
"அவ எதுவும் சொல்லலயா?"
"ஏன் சொல்லல? இவ்ளோ நேரம் லெக்ச்சர் எடுத்துட்டு தான் போறா"
"எதுக்கு மறுபடியும் அப்டி பண்ண? அவளுக்கு தான் அது பிடிக்கலன்னு நல்லாவே தெரியுதுல?"
"அவளுக்கு என் மேல ஏதாச்சும் ஒரு பீலிங்ஸ் க்ரியேட் பண்ண வேணாமா? அதனால தான் அப்டி பண்ணேன்."
"நீ பண்றது அவளுக்கு பிடிக்கலன்னா பீலிங்ஸ் க்ரியேட் ஆகாது. வெறுப்புத் தான் வரும்."
"வெறுப்பு வந்திருந்தா அவ என்ன அடிச்சிருந்திருப்பா. என் மேல எந்த ஒரு பீலிங்ஸ்ஸுமே இல்லாம இருந்தவளுக்கு இது ஒரு ஸ்டார்டிங் பாயின்ட்டா இருக்கும்ன்னு நம்புறேன்."
"எத வச்சி சொல்ற?"
"அவள நா ரொம்ப நேரமா கட்டிப்பிடிச்சி பேசின்னு இருந்தேன். பஞ்சும் நெருப்பும் சேரும் போது பத்திக்காம இருக்குமா என்ன? கொஞ்சமாச்சும் அவ என்ன உள்ளுக்குள்ள உணர்ந்திருக்க மாட்டாளா என்ன?"
"ஹ்ம்ம். நீ என்னோட அண்ணா. எனக்கே உன்ன கட்டிப்பிடிக்கும் போது ஒரு மாதிரி ஆகுது. அவளுக்கும் ஏதாச்சும் ஆகி இருக்கும்."
"ஹ்ம்ம். பாக்கலாம். தலவலி இப்ப ஓகேயா?"
"இல்லண்ணா. கண்ணெல்லாம் எரியிற மாதிரி இருக்கு. வலி இன்னும் போகல."
"சரிம்மா. நீ போய் தூங்கு. நல்லா தூங்குனா எல்லாம் சரியாய்டும்."
"ஹ்ம்ம்."
"ஹ்ம்ம். நீ போ. நாம அவள பத்தி தான் பேசுறோம்ன்னு அவ ஏதும் நெனச்சிற போறா"
"ஹ்ம்ம்."
என்றவாறு என்னைக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள். நான் அவளது நெற்றியில் முத்தமிட்டேன். அதன் பின்னர் அவளும் என்னை முத்தமிட்டுவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.
அவள் உள்ளே சென்றதும் நானும் உள்ளே சென்று படுத்துக் கொண்டேன்.
மனது முழுக்க யாமினியே நிறைந்திருந்தாள். அவளது வாசனைகளும், அவளது இதழ்களின் சுவையும் அவளது முலைகளின் மென்மையும் உடம்பின் கதகதப்பும் என்னை ஏதேதோ செய்து கொண்டிருந்தன. கண்களை மூடி கற்பனையில் அவளை மீண்டும் ஒரு முறை கட்டிப்பிடித்து முத்தமிட்டுக் கொண்டேன். பின்னர், காலை எழுந்தது முதல் அவளைக் கவர்வதற்காக என்னென்ன செய்யலாம் என யோசிக்க ஆரம்பித்தேன். அப்படியே தூங்கியும் போனேன்.
அடுத்த நாள் காலை எழுந்ததும் வழமை போல குளித்து முடித்து சாப்பிட்டுவிட்டு நாங்கள் எல்லோரும் ஒவ்வொரு சொந்தக்காரர்களின் வீடுகளுக்கும் செல்ல ஆரம்பித்தோம்.
யாமினி என்னைக் கொஞ்சம் கவனிக்க ஆரம்பித்தாள். அவளை கவர்வதற்காக நான் என்னென்ன செய்யப் போகிறேன் என அவளுக்குள் ஒரு ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டிருந்தது எனக்கு நன்றாகவே புரிந்தது. அதுவே எனக்கு ஒரு பிளஸ் பாயிண்ட்டாகவும் அமைந்தது.
எங்கு சென்றாலும் நான் யாமினிக்கு எதிராகவே அமர்ந்துகொண்டு யாருமே அறியாத வண்ணமாக அவளது அழகினை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் அவள் என்னைப் பார்க்கும் நேரங்களில் நான் அவளைப் பார்க்காதது போல பாவனை செய்துகொண்டேன்.
அவள் என்னைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் புயல் காற்றில் கடல் அலைகள் கொந்தளிப்பது போல எனது மனமும் கொந்தளிக்க ஆரம்பிக்கும். என்னைச் சுற்றி பட்டாம்பூச்சிகள் பறக்க ஆரம்பிக்கும். காதல் நிறைந்து கண்கள் வழியாக வழியும். விலைமதிப்பில்லாத அந்த உணர்வுகள் என்னைக் கிறங்கடித்துக் கொண்டிருந்தன.
அதே சமயம், ராகவன் யார், அவர் இப்பொழுது எங்கே இருப்பார் என்று எதுவுமே தெரியாமல் அவரை எப்படி சந்திப்பது என்றும் எனக்கு யோசனையாக இருந்தது. அன்றைய தினம் பெரியம்மா வீட்டில்த் தான் எங்களுக்கு பகல் சாப்பாட்டுக்கும் சொல்லி இருந்தனர். ஆகையால், ராகவன் பற்றி பெரியப்பாவிடமே கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளலாம் என முடிவு செய்தேன்.
பகல் சாப்பாட்டினை முடித்துவிட்டு, கையில் ஒரு சாப்பாட்டுப் பார்சலையும் தண்ணீர் போத்தலையும் எடுத்துக்கொண்டு பெரியப்பா அவரது வயலுக்குக் கிளம்பினார். என்னையும் அவருடன் வருமாறு கூறினார். நானும் இது தான் சமயம் என அவருடன் கிளம்பினேன்.
வழியில் அவராக ஏதாவது சொல்லுவார் என எதிர்பார்த்தேன். ஆனால், அவர் அது பற்றி எதுவுமே பேசாமல், பொதுவாக பேசிக்கொண்டு வண்டி ஒட்டிக்கொண்டிருந்தார். வயலை அடைந்ததும், ஒரு பனைமர நிழலில் என்னை அமரவைத்துவிட்டு அவர் வயலில் இறங்கி தூரத்தில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த ஒருவரின் அருகில் சென்று பேசிக்கொண்டிருந்தார். பின்னர், இருவரும் என்னை நோக்கி வந்தனர். பின்னர், பெரியப்பா கொண்டுவந்திருந்த சாப்பாட்டினை அவரிடம் கொடுக்க அதனை வாங்கி ஒரு ஓரத்தில் வைத்து விட்டு என்னுடன் அவர் பேச ஆரம்பித்தார். என்னைப் பற்றியும் எனது குடும்பத்தினைப் பற்றியும் மிகவும் அக்கறையாக விசாரித்தார்.
பெரியப்பாவும் அவரும் பேசும் பொழுது முதலாளியும் தொழிலாளியும் போன்று அல்லாமல்.. டேய், வாடா, போடா, மச்சான் என சகஜமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் ஏற்கனவே நண்பர்கள் என எனக்குப் புரிய ஆரம்பித்தது. வயலில் மூன்று பேர் வேலை செய்து கொண்டிருந்த போதும் பெரியப்பா எதற்காக இவருக்கு மட்டும் சாப்பாடு கொண்டு வந்தார் என்பதனையும் அவர் என்னிடம் பேசிய தோரணையையும் வைத்துப் பார்க்கும் பொழுது இவர் தான் ராகவனாக இருப்பாரோ என எனக்குள் ஒரு சந்தேகம் உருவாக ஆரம்பித்தது. நான் அவருடன் பேசிக்கொண்டு அவரை நன்றாக உற்று நோக்கினேன்.
கறுத்த திடகாத்திரமான கிராமத்துக் கட்டுடல் மேனி அவருடையது. ஆனால், அவரது முகமோ சோகை இழந்து பொலிவற்றுக் காணப்பட்டது. சிரிக்கும் பொழுது ரொம்பவே அழகாக இருந்தார். ஆனால், ஒழுங்காகப் பராமரிக்கப்படாத அரைவாசி நரைத்த சுருள் சுருள் தாடியும் மீசையும் அவரது அழகினைக் கெடுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனாலும், அவரைப் உற்று நோக்கும் பொழுது எனக்கு என்னையே பார்ப்பது போல ஒரு எண்ணமும் லேசாகத் தோன்றியது.
நான் மெல்ல போனை எடுத்து வயல்வெளியினை போட்டோ எடுப்பது போல அவரையும் அவருக்கே தெரியாமல் போட்டோவும் வீடியோவும் எடுத்துக்கொண்டேன்.
சிறிது நேரம் அவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு நானும் பெரியப்பாவும் கிளம்பினோம். வண்டியில் வரும் போது நான் மெல்ல பெரியப்பாவிடம் கேட்டேன்.
"அவரு யாரு பெரியப்பா? உங்க ப்ரெண்ட்டா?"
"ஹ்ம்ம். எப்டி கண்டுபிடிச்ச?"
"வாடா போடான்னு சகஜமா பேசுறீங்க. அத வச்சித்தான்."
"ஆமாப்பா. அவன் சின்ன வயசுல இருந்தே என்னோட தோஸ்து. கூட படிச்சவன்."
"ஹ்ம்ம். அவருக்கு சாப்பாடெல்லாம் நீங்க கொண்டு வந்து குடுக்குறீங்க. அவருக்கு பேமிலி இல்லையா?"
"அவன் கல்யாணம் பண்ணிக்கல தம்பி. அப்பா அம்மா யாரும் இல்ல. ஒரு அக்கா மட்டும் தான் இருக்கா. அவளும் இங்க இல்ல. பக்கத்து ஊர்ல இருக்கா. அப்பப்ப வந்து பாத்துட்டு போவா. அப்பா அம்மா சாகுற வரைக்கும் அவங்க கூடவே இருந்தான். அப்புறம் நா தான் பாவம்ன்னு அவன என்கூடவே வச்சிக்கிட்டேன். நம்ம தோட்டத்தையும் வயலையும் நல்லபடியா பாத்துக்குறான். நம்ம ப்ரெண்ட்டுங்குற வகைல நல்ல சம்பளமும் குடுத்து, மூணு நேரமும் சாப்பாடும் நானே தான் குடுக்குறேன்."
"உங்களுக்கு ரொம்பப் பெரிய மனசு பெரியப்பா."
"அதெல்லாம் ஒண்டும் இல்ல தம்பி. அவன் நம்ம ப்ரெண்டு தானே. இதுல என்ன இருக்கு?"
"இவரு ஏன் இன்னும் கல்யாணம் பண்ணிக்கல?"
"அவன் ஒரு பொண்ண லவ் பண்ணான் தம்பி. அவங்க அப்பா அம்மாக்கு இவன பிடிக்கல. அதனால அந்த பொண்ணுக்கு வேற ஒரு பையன பாத்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சிட்டாங்க. அதனால இவன் அவள மறக்க முடியாம குடிச்சிக் குடிச்சி ஊர்ல பேர கெடுத்துக்கிட்டான். இவனோட அப்பா அம்மா எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணியும் யாருமே இவனுக்கு பொண்ணு குடுக்கல. அப்புறம் இவனுக்கும் கல்யாணம் பண்ணுற வயசும் தாண்டிருச்சி."
"ஹ்ம்ம். அவரு பேரென்ன?"
"ராகவன்"
பெரியப்பா நான் யார் என்று அவரிடம் சொல்லியிருந்திருப்பார் போல. நாங்கள் அங்கிருந்து கிளம்பும் வரை அவர் என்னிடம் ரொம்பவே பாசமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது அவர் யாரென்று முழுமையாகத் தெரியாமலேயே எனக்கும் அவர் மீது ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டுத் தான் இருந்தது.
வீட்டுக்கு வந்ததும் கீர்த்தனாவை அழைத்து நடந்தவற்றைக் கூறினேன். போனில் எடுத்துக்கொண்ட போட்டோக்களையும் வீடியோக்களையும் அவளிடம் காட்டினேன்.
அவற்றைக் கூர்மையாகக் கவனித்தவள்,
"டேய் அண்ணா! என்னடா இது? அவரு கிட்டத்தட்ட உன்ன மாதிரியே இருக்காருடா." என்றாள்.
"என்னடி சொல்ற?"
"ஆமாடா. நல்லா பாரு. முக அழக தவிர மத்த மத்த எல்லாத்துலயும் ரெண்டு பேரும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரித்தான் இருக்கீங்க. அவரு நடக்குறது கூட உன்ன மாதிரித்தான் இருக்கு. எனக்கு பாத்த உடனே அப்டித்தான் தோணுது."
"நீ யாமினிய வர சொல்லு. அவகிட்ட ஒருக்கா கேட்டுப் பாக்கலாம்."
"வேணாம்ண்ணா. அவகிட்ட இதெல்லாம் காட்ட வேணாம். ஒரு வேள எனக்கு தோணுன மாதிரி அவளுக்கும் தோணுனா, நம்ம அம்மா பத்தி அவ தப்பா நெனைப்பா."
"ஹ்ம்ம். அப்போ நீ சொல்றது உண்மையா இருந்தா.....?"
"ஹ்ம்ம். நம்ம அப்பாவ கல்யாணம் பண்ண முதல்ல அவரு நம்ம அம்மாவோட லவ்வர். அதனால கல்யாணத்துக்கு முன்னமே ஏதாச்சும் நடந்திருக்கலாம். அது அம்மாக்கும் அவருக்கும் தான் தெரியும். ஒரு வேள நம்ம பெரியப்பாக்குக் கூட தெரிஞ்சிருக்கலாம்."
"இப்பதான் எனக்கு எல்லாமே புரியுது. பெரியப்பா அங்க போறதுக்கு முன்ன என்ன எதுக்கு கூப்பிடனும்? அது மட்டுமில்ல. அவரு என்கிட்ட ரொம்ப பாசமா பேசுனாரு. நாங்க வார வரைக்கும் அவரு என்கிட்ட பேசிக்கிட்டே தான் இருந்தாரு. சாப்பிடக்கூட இல்ல."
"ஹ்ம்ம். ஒரு வேள இருக்கலாம். ஆனா.. நம்ம அம்மா அப்டி பண்ணி இருப்பாங்களா?"
"நம்ம அம்மான்னு சொல்லாத. ஒரு பொண்ணா யோசிச்சிப் பாரு. அவங்க அந்த நேரத்துல காதல் மயக்கத்துல அவர் கூட தப்பு பண்ணி இருந்திருக்கலாம். லவ் பண்ற யாரு தான் இதெல்லாம் பண்ணாம இருப்பாங்க?"
"ஹ்ம்ம். கவலையா இருக்குடா"
"கவலப்படாத. இதெல்லாம் 30 வருஷங்களுக்கு முன்ன நடந்த சம்பவங்கள். இத வச்சி நாம இப்ப கவலப்பட்டு எந்த யூஸும் இல்ல. அதுமட்டுமில்ல.. அப்போ அவங்க லவ்வர்ஸ். இவரத்தான் கல்யாணம் பண்ணப்போறேன்னு நெனச்சி அம்மா அவர்கூட தப்பு பண்ணி இருந்திருக்கலாம். இல்லன்னா தோத்துப் போன தன்னோட காதலுக்கு ஒரு அடையாளமா இருக்கட்டும்ன்னு அம்மாவே விருப்பப்பட்டு கல்யாணத்துக்கு முன்ன அவர் கூட பண்ணி இருந்திருக்கலாம். இல்லன்னா கல்யாணத்துக்கு முன்ன இவரு அம்மாவ மிரட்டி ஏதாவது பண்ணி இருந்திருக்கலாம். எப்டி வேணா நடந்திருக்கலாம். யாருக்குத் தெரியும்."
"ஹ்ம்ம். இப்ப என்னண்ணா பண்றது?"
"அவங்க ரெண்டு பேரையும் கல்யாணம் பண்ணி வச்சா ஊர் உலகம் என்னையும் அவரையும் பாத்து நம்ம அம்மாவப் பத்தி தப்பா பேசவும் வாய்ப்பிருக்கு. அதனால அந்த ஐடியாவ இப்போதைக்கு கை விட்ரலாம். அப்புறம் யோசிப்போம்."
"ஹ்ம்ம்."
தொடரும்...
18-10-2024, 01:35 AM
அன்றைய தினம் எனக்கு மிகவும் சோகமாகவே கழிந்தது. உண்மையிலேயே ராகவன் தான் எனது அப்பாவா? அந்த உண்மையை எப்படித் தெரிந்து கொள்வது? யாரிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்வது? பெரியப்பாவிடமோ அம்மாவிடமோ கேட்டாலும் கூட அவர்கள் ஒரு போதும் என்னிடம் உண்மையைச் சொல்லப் போவதில்லை. ஒருவேளை உண்மையிலேயே ராகவன் தான் எனது அப்பாவாக இருந்தால், மேற்கொண்டு நான் என்ன செய்வது? அவரை இங்கேயே இருந்து கஷ்டப்பட விடுவதா? இல்லையென்றால் என்னுடன் அழைத்துக் கொண்டு செல்வதா? போன்ற கேள்விகள் எனது மனதினில் புகுந்து ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தன. வேறு எது பற்றியும் என்னால் யோசிக்கக் கூட முடியவில்லை. யாமினியுடன் பேசுவதற்குக் கிடைத்த சந்தர்ப்பங்களைக் கூட நான் வேண்டுமென்றே தவிர்த்துக் கொண்டேன். எப்படியாவது உண்மை என்னவென்று அறியவேண்டும் என எனது மனம் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.
திடீரென மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.
எல்லோரும் இங்கே இருக்கும் போது பெரியப்பா அல்லது பெரியம்மாவிடம் இது பற்றி எதுவும் கேட்க முடியாது. ஆனால், சித்தியின் வீட்டில், சித்தப்பாவும் விக்னேஷும் வயலுக்குச் சென்றிருப்பார்கள். முன்னைய தினம் எங்களுக்காக லீவ் போட்டிருந்த லாவண்யாவும் இன்று காலேஜ் சென்றிருப்பாள். சித்தி இந்நேரம் ஸ்கூல் முடிந்து வீட்டிற்கு வந்திருப்பாள். இந்நேரம் அவள் மட்டும் தான் வீட்டில் தனியாக இருப்பாள்.. அங்கு சென்று அவளிடம் கொஞ்சம் கெஞ்சிக் கேட்டால் உண்மை என்னவென்று சொல்லி விடுவாள் என்று நினைத்துக் கொண்டு, அம்மாவிடம் சும்மா ஊரை சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு வருகிறேன் என்று கூறிவிட்டு பெரியப்பாவின் பைக்கினை எடுத்துக்கொண்டு சித்தியின் வீட்டை அடைந்தேன்.
நான் அங்கே போகும் போது சித்தி குளித்து முடித்துவிட்டு நீல நிறத்தில் ஒரு நைட்டி அணிந்தபடி அவளது ஈரக் கூந்தலினைத் துவட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது நைட்டி ஆங்காங்கே ஈரமாக இருந்தது. அதனால், அவளது கொழுத்த பின்னழகும் இளநீர் முலைகளும் நன்றாகவே எனக்குக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன. அவளது சோப் வாசனையும் ஷாம்போ வாசனையும் ஆளையே தூக்கியது. 47 வயதிலும் பருப்பமில்லாத தளதளவென செழித்த உடம்போடு உயரமாக செம்மையாக இருந்தாள். நான் எதற்காக இங்கே வந்தேன் என்பதையும் மறந்து அவளை ஒரக்கண்ணால் சைட் அடிக்க ஆரம்பித்தேன். பொதுவாக இளம் பெண்கள் மீது மட்டும் தான் எனது காமப் பார்வைகள் செல்லும். ஆனால், இவள் அதில் ஒரு விதிவிலக்கு. அவளும் ஒரு இளம் பெண் போலவே தான் எனது கண்களுக்குத் தெரிந்தாள். அவளை இங்கேயே வைத்து மேட்டர் பண்ணி விடலாமா என்று கூட எனக்குத் தோன்றியது. எனக்கு மட்டுமல்ல. எந்த ஒரு ஆடவனுக்கும் அந்த நிலையில் அதே எண்ணம் தான் தோன்றி இருக்கும்.
"என்னப்பா? நீ மட்டும் வந்திருக்க? அவங்கெல்லாம் எங்க?"
"அவங்க பெரியம்மா வீட்ல இருக்காங்க."
"ஹ்ம்ம். ஏதாச்சும் மறந்து வச்சிட்டு போய்டியா என்ன? கார் எங்க? பைக் ல வந்திருக்க?"
"கார எடுத்தா எல்லாருமே என்கூட வர ரெடியாகுவாங்க சித்தி. அதனால தான் பெரியப்பா பைக்க எடுத்துட்டு தனியா வந்தேன்."
"ஹ்ம்ம். அவங்கள விட்டுட்டு தனியா வார அளவுக்கு அப்டி என்ன விஷயம்?"
"உங்ககிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்."
"என்ன பேசணும்?"
"சொல்றேன். ஆனா நீங்க என்கிட்ட எதுவுமே மறைக்கக் கூடாது. உண்மைய மட்டும் தான் சொல்லணும்."
"ஹ்ம்ம். நா எதுக்கு பொய் சொல்லப்போறேன் உன்கிட்ட? முதல்ல உக்காரு."
"ஹ்ம்ம்."
"சொல்லு."
"வீட்ல மத்தவங்க எல்லாரும் எங்க?"
"எல்லாரும் வீட்டுக்கு வர 6 மணிக்கு மேல ஆகும் நீ சொல்லு.
"உங்களுக்கு எங்க அம்மா பத்தியும் ராகவன் அங்கிள் பத்தியும் என்னென்ன தெரியும். அதெல்லாம் ஒண்ணு விடாம எல்லாத்தையும் என்கிட்ட சொல்லுங்க."
"இதெல்லாம் உனக்கு யார் சொன்னாங்க?"
"யாரும் சொல்லல. நானா கண்டுபிடிச்சேன்."
"எப்டி?"
"சொல்றேன். பர்ஸ்ட் நீங்க நடந்த விஷயங்கள சொல்லுங்க."
"அதுல என்ன இருக்கு? உங்க அம்மாவும் ராகவனும் லவ் பண்ணாங்க. அப்புறம் உங்க தாத்தா பாட்டி அவங்க லவ்வ சேர்த்து வைக்காம உங்க அம்மாவ மிரட்டி உங்க அப்பாவ கல்யாணம் பண்ணி வச்சாங்க."
"இது எனக்கும் தெரியும்."
"அப்புறம் வேற என்ன தெரிஞ்சிக்கணும் உனக்கு?"
"நா இப்ப ராகவன பாத்துட்டு தான் வரேன். அவர பாத்தா அப்டியே என்ன பாக்குற மாதிரியே இருக்கு. அதுக்கு என்ன காரணம் ன்னு இவ்வளவு நாளும் உங்களுக்கு தெரியாம இருந்திருக்காது. தயவு செய்து உண்மைய சொல்லுங்க."
சித்தி கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்தாள். பின்னர் சில சில காரணங்களைக் கூறி என்னை பொய்யாக சமாளிக்கப் பார்த்தாள். ஆனால், நான் அவள் கூறிய கதைகளுக்கு அசைந்து கொடுக்கவில்லை. உண்மை என்னவென்று கூறுமாறு அவளை வற்புறுத்திக் கேட்டேன். இறுதியில் என்னை சமாளிக்க முடியாமல் சித்தி உண்மை என்னவென்று கூற ஆரம்பித்தாள்.
"இங்கப் பாரு. நா என்ன நடந்துதுன்னு உண்மைய சொல்லிடறேன். ஆனா நான்தான் சொன்னேன்னு எந்தக் காரணம் கொண்டும் நீ உங்க அம்மாகிட்ட சொல்லிடக் கூடாது. சரியா?"
"ஹ்ம்ம். சரி. சொல்லுங்க."
"ப்ரோமிஸ்?"
"ஹ்ம்ம். ப்ரோமிஸ்."
"ஹ்ம்ம். சொல்றேன். உங்க அம்மா ராகவன ரொம்ப லவ் பண்ணாங்க. ஆனா அவருக்கு அந்த நேரம் வேலவெட்டி எதுவுமே இருக்கல. அதுமட்டுமில்லாம அவரு வேற சாதி ஆளுங்க. அதையெல்லாம் காரணம் காட்டி உங்க தாத்தா பாட்டி கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கலன்னா தூக்குல தொங்கிருவோம்ன்னு உங்கம்மாவ மிரட்டி கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்க வச்சாங்க. உங்க அம்மா கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கிட்டாலும் கூட அவங்களால ராகவன மறக்க முடியல. அவரோட நினைவா அவரோட குழந்தைய தான் வயித்துல சுமக்கணும் ன்னு நெனச்சாங்க. கல்யாணத்துக்கு முன்ன ரெண்டு நாள் முன்னாடி என்கிட்ட ஒரு லெட்டர் எழுதித் தந்து என்ன கட்டாயப்படுத்தி அத உங்க பெரியப்பாகிட்ட குடுக்க சொன்னாங்க. நானும் கொண்டு போய் குடுத்தேன். அதுக்கப்புறம் யாருக்கும் தெரியாம கல்யாணத்துக்கு முந்தின நாள் இரவு ராகவன மீட் பண்ணி இருக்காங்க."
"அந்த லெட்டர்ல என்ன இருந்திச்சு?"
"அத நா படிக்கல. ஆனா அவர வர சொல்லித்தான் உங்கம்மா லெட்டர் எழுதி இருக்காங்கன்னு நீ கொஞ்சம் வளந்ததுக்கு அப்புறமா உன்ன பாத்து தான் நா புரிஞ்சிகிட்டேன். அப்புறம் ஒருநாள் உங்க அம்மாக்கிட்ட இது பத்தி கேட்டேன்."
"என்ன சொன்னாங்க?"
"உண்ம என்னன்னு சொன்னாங்க. அந்த நேரம் இருந்த காதல் மயக்கத்துல அப்டி பண்ணிட்டேன். இப்ப நெனச்சா ரொம்ப கில்ட்டியா இருக்குன்னு சொன்னாங்க. அப்புறம் உங்க அப்பாக்கு துரோகம் பண்ணிட்டேன்னு சொல்லி சொல்லி ரொம்பவே அழுதாங்க. நா தான் ஒரு மாதிரியா பேசி ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு அவங்கள சமாளிச்சேன். ஆனாலும், அந்தக் குற்ற உணர்வு தாங்க முடியாம ஒரு கட்டத்துல உங்க அம்மா தூக்குப் போடக்கூட போய் இருக்காங்க. ஆனா நீ குழந்தையா இருந்ததனால உன்ன விட்டுட்டு செத்துப் போக அவங்களுக்கு மனசு வரல."
"இதெல்லாம் அப்பாக்குத் தெரியுமா?"
"இல்ல. தெரியாது. எனக்கும் உங்க பெரியப்பாக்கும் மட்டும் தான் இந்த விஷயம் தெரியும். ஏதாச்சும் ப்ராப்ளம் வந்துடப் போகுதுன்னு தான் மெல்ல உங்க அப்பாகிட்ட பேசி சென்னைல ஒரு தொழில் ஆரம்பிச்சிக் குடுத்தாரு உங்க பெரியப்பா. நீங்களும் அப்டியே அங்கேயே செட்டில் ஆயிட்டிங்க. அதனால தான் உங்க அம்மா கொஞ்சம் கொஞ்சமா ஓகே ஆனாங்க. ஆனாலும், இன்னைக்கு வரைக்கும் அந்த குற்ற உணர்ச்சி உங்க அம்மா மனசுல இருந்துகிட்டே தான் இருக்கு."
"ஹ்ம்ம். எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல சித்தி. இப்ப வரைக்கும் அம்மாவ ராகவனுக்கே கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாம்ன்னு நெனச்சிட்டு இருந்தேன். ஆனா அவர பாத்ததும் அந்த எண்ணமே இல்லாம போயிடிச்சி. என்னையும் ராகவனையும் ஒண்ணா பாக்கும் போது இந்த ஊர் உலகம் அம்மாவ பத்தி தப்பா பேசும்."
"என்னப்பா சொல்ற? உண்மைலயே ராகவனுக்கும் அம்மாக்கும் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாம்ன்னு நெனச்சியா?"
"ஆமா சித்தி. நா மட்டுமில்ல. கீர்த்தனாவும் தான்."
"அவளுக்கும் தெரியுமா?"
"ஹ்ம்ம்."
"இந்த சின்ன வயசுல எப்டி உங்களுக்கு இவ்ளோ பெரிய எண்ணமெல்லாம் தோணுது?"
"இதுல என்ன இருக்கு சித்தி? அம்மா ஆசப்பட்டவர் கூட தானே சேத்து வைக்கணும்ன்னு நெனச்சோம். அது மட்டுமில்லாம அம்மாக்குன்னு ஒரு துணை இருந்தா நல்லா இருக்கும்ன்னு நெனச்சோம்."
"ஹ்ம்ம். ஆனா உங்கள மாதிரி எங்க புள்ளைங்களுக்கு தோண மாட்டேங்குதே."
"என்ன தோண மாட்டேங்குது?"
"நானும் உங்க சித்தப்பாவும் 3 வருஷமா பேசிக்கிறதில்ல."
"ஏன் சித்தி?"
"ஒரு பிரச்சன."
"என்ன பிரச்சன?"
"அவருக்கு இந்த ஊர்ல ரெண்டு பொண்ணுங்க கூட தொடர்பு இருந்திச்சு. அது எனக்கு தெரிய வந்ததும் அவர் கூட சண்ட போட்டேன். டைவர்ஸ் பண்ணலாம்ன்னு நெனச்சேன். ஆனா, விக்னேஷும் லாவண்யாவும் அதுக்கு விரும்பல. நீங்க டைவர்ஸ் பண்ணிக்கிட்டா எங்களுக்கும் தான் அவமானம்ன்னு எங்ககூட சண்ட போடுறாங்க. அதனால டைவர்ஸும் பண்ண முடியாம சேர்ந்து வாழவும் முடியாம ஒரே வீட்ல ஒண்ணா இருக்கோம்."
"என்ன சித்தி சொல்றீங்க? சித்தப்பாவா அப்டி?"
"ஹ்ம்ம். அவரே தான்."
"உங்கள விட்டுட்டு வேற பொண்ணுங்கள தேடி போற அளவுக்கு அப்டி என்ன இருக்கு அவங்ககிட்ட?"
"அவர் கண்ணுக்கு என்ன விட அவங்க அழகா தெரிஞ்சிருக்காங்க போல."
"என்ன சித்தி சொல்றீங்க? நீங்க இன்னும் இளமையா அழகா தான் இருக்கீங்க."
"அது தான் மனுஷ இயல்பு. கிளி மாதிரி பொண்டாட்டி வீட்ல இருந்தாலும் சில மனுஷ ஜென்மங்கள் சில குரங்குகள தேடித்தான் போகும்."
"எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல சித்தி. ஆனா, நீங்க அவர மன்னிச்சி ஏத்துக்கலாம்ல?"
"ஒரு தடவ மன்னிச்சேன். ஆனாலும் அவர் மறுபடியும் அதே தப்ப செஞ்சாரு. அதனால தான் இப்டி இருக்கேன்."
"உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேக்கவா?"
"கேளுப்பா."
"என்ன தப்பா நெனைக்கக் கூடாது."
"அதெல்லாம் நெனைக்க மாட்டேன். நீ கேளு."
"அவரு மறுபடியும் அங்க போற அளவுக்கு நீங்க அவருக்கு இங்க இடம் குடுக்கலயா என்ன?"
"இடம் குடுக்கலயாவா? நீ வேற? சொல்ல ஒரு மாதிரித்தான் இருக்கு. ஆனாலும் சொல்றேன். அவரு எப்ப கூப்டாலும் நா மறுத்ததே இல்ல. போதும் போதும்ங்குற அளவுக்கு நா அவருக்கு சுகம் குடுத்திருக்கேன். அப்டி இருந்தும் கூட அவரு இப்டி பண்ணா என்னால என்ன பண்ண முடியும் சொல்லு?"
"இப்ப கூட அந்த தொடர்பு இருக்கா?"
"தெரியல. அவரு என்ன பண்ணா எனக்கென்னன்னு நா வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன்."
"ஹ்ம்ம். உங்களுக்கு இன்னும் வயசு இருக்கு. பேசாம அவர டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு இன்னொருத்தர கல்யாணம் பண்ணிக்கோங்க சித்தி. நா வேணா விக்னேஷ் கிட்ட பேசுறேன்."
"வேணாம் பா. நம்ம உடம்பு சுகத்துக்காக புள்ளைங்கள எதுக்கு கஷ்டப்படுத்தணும்? எனக்கு இது பழகிரிச்சி. இப்டியே இருந்துட்டு போயிடுறேன்."
"நா ஒண்ணு சொல்லவா?"
"என்ன?"
"அம்மாவா இருந்தாலும் அவங்களுக்கும் ஆசாபாசங்கள் இருக்கும்ன்னு தான் அவங்களுக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணலாம்ன்னு முடிவு பண்ணேன். அதேதான் உங்களுக்கும். யாரும் யாருக்காகவும் நம்ம ஆசாபாசங்கள கட்டுப்படுத்திக்கிட்டு வாழ வேண்டிய அவசியம் இல்ல."
"என்ன பண்றது? உன்ன மாதிரி என்னோட புள்ளைங்க யோசிக்க மாட்டேங்குறாங்களே."
"உங்களுக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ண ஆச இருக்கா?"
"ஆச இருந்தாலும் பொண்ணுங்க அத வெளிய சொல்ல மாட்டாங்க கார்த்தி."
"நீங்க என்கிட்ட சொல்லுங்க."
"தெரிஞ்சி என்ன பண்ண போற?"
"நா விக்னேஷ், லாவண்யா கிட்ட பேசுறேன்."
"என்ன பேசப்போற? அம்மாக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ண ஆச இருக்கு. அதனால கல்யாணம் பண்ணி வைங்கன்னா? புள்ளைங்க வளந்துட்டாங்க கார்த்தி. புள்ளைங்க வளந்ததுக்கு அப்புறம் எந்த பேரண்ட்ஸுமே இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிக்க விரும்ப மாட்டாங்க. அதுலயும் வயசுக்கு வந்த ஒரு பொண்ணு வேற இருக்கா. புரிஞ்சிக்கோ."
"ஹ்ம்ம். சரி."
"இங்கப் பாரு. இது பத்தி யாருக்குமே எதுவும் தெரியாது. நீயும் யார்கிட்டயும் இதெல்லாம் சொல்லிடாத."
"ஹ்ம்ம். உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேக்கவா?"
"கேளு"
"உங்களுக்கு ஏதும் சீக்ரட் இருக்கா?"
"என்ன சீக்ரட்?"
"சீக்ரட்டா யாராச்சும் இருக்காங்களா?"
"அதெல்லாம் இல்ல. நானும் அவர் பண்ண அதே தப்ப பண்ணா.. அவர் பண்ணதுல என்ன தப்பு இருக்க போகுது?"
"இந்த மூணு வருஷத்துல சித்தப்பா கூட பேசாம விட்டதுக்கு அப்புறமா ஏதாச்சும் இருக்கான்னு தான் நா கேட்டேன்."
"அதெல்லாம் எதுவும் இல்ல. என்ன நிறைய பேர் ட்ரை பண்ணுவாங்க. ஆனா நா யாருக்கும் வளைஞ்சி குடுக்க மாட்டேன்."
"எதுக்கு சித்தி? அவங்கள்ல ஒருத்தர செலக்ட் பண்ணி யூஸ் பண்ணிக்கோங்க சித்தி."
"எதுக்கு?"
"உங்க உடம்புக்கும் பசிக்கும்ல?"
"டேய். நீ என்ன பேசுற? நா உன்கிட்ட சொன்னேனா எனக்கு பசி இருக்குன்னு?"
"பசி இருக்குன்னு சொல்லல. ஆனா பசி இல்லன்னு உங்களால சொல்ல முடியுமா?"
"முடியும்."
"எதுக்கு சும்மா பொய் சொல்லிக்கிட்டு? அவரு உங்களுக்கு உண்மையா இல்லன்னா நீங்க மட்டும் எதுக்கு உண்மையா இருக்கணும் ன்னு நெனைக்கிறீங்க?"
"அவருக்கு நா உண்மையா இருக்கணும் ன்னு நினைக்கல. புள்ளைங்க இருக்காங்களே. நா ஏதாச்சும் தப்பு பண்ணி அது யாருக்காச்சும் தெரிஞ்சி, என்னால புள்ளைங்க லைஃப் கெட எனக்கு விருப்பம் இல்ல."
"ஹ்ம்ம். குட் டிஸிஸன்."
"ஹ்ம்ம். அத விடு. டீ குடிக்கிறியா?"
"ஹ்ம்ம்."
அவள் எழுந்து கிட்சனுக்குள் சென்றாள்.
அவள் பேசிய பேச்சுக்களிலிருந்து அவள் ரொம்பவே நொந்து போய் இருக்கிறாள் என எனக்கு நன்றாகவே புரிந்தது. பிள்ளைகள், சமூகம் என எத்தனையோ பெண்கள் தமது ஆசைகளை குழி தோண்டிப் புதைத்து விடுகின்றனர். ஆசைகள் இருந்தாலும் கூட பெண்கள் அவற்றை ஓப்பனாக வெளியே சொல்ல மாட்டார்கள். ஆனாலும் அவர்களுக்குள்ளும் ஏகப்பட்ட ஆசைகள் கொட்டிக் கிடக்கும். அவற்றை ஆண்கள் தான் அறிந்து தெரிந்து நடந்து கொள்ள வேண்டும்.
நானும் அவளின் ஆசைகளை அறிந்து தெரிந்து கொண்டேன். ஆரம்பத்தில் அவள் மேல் இருந்த அந்த லேசான காமம் இப்பொழுது கிளை விட ஆரம்பித்திருந்தது. இன்னும் இரண்டு மணி நேரத்திற்கு நான் அவளை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளலாம். யாருமே வர மாட்டார்கள். என்ன செய்யலாம் என நினைத்துக் கொண்டு எழுந்து கிட்சனுக்குள் நுழைந்தேன்.
தொடரும்...
திடீரென மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.
எல்லோரும் இங்கே இருக்கும் போது பெரியப்பா அல்லது பெரியம்மாவிடம் இது பற்றி எதுவும் கேட்க முடியாது. ஆனால், சித்தியின் வீட்டில், சித்தப்பாவும் விக்னேஷும் வயலுக்குச் சென்றிருப்பார்கள். முன்னைய தினம் எங்களுக்காக லீவ் போட்டிருந்த லாவண்யாவும் இன்று காலேஜ் சென்றிருப்பாள். சித்தி இந்நேரம் ஸ்கூல் முடிந்து வீட்டிற்கு வந்திருப்பாள். இந்நேரம் அவள் மட்டும் தான் வீட்டில் தனியாக இருப்பாள்.. அங்கு சென்று அவளிடம் கொஞ்சம் கெஞ்சிக் கேட்டால் உண்மை என்னவென்று சொல்லி விடுவாள் என்று நினைத்துக் கொண்டு, அம்மாவிடம் சும்மா ஊரை சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு வருகிறேன் என்று கூறிவிட்டு பெரியப்பாவின் பைக்கினை எடுத்துக்கொண்டு சித்தியின் வீட்டை அடைந்தேன்.
நான் அங்கே போகும் போது சித்தி குளித்து முடித்துவிட்டு நீல நிறத்தில் ஒரு நைட்டி அணிந்தபடி அவளது ஈரக் கூந்தலினைத் துவட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது நைட்டி ஆங்காங்கே ஈரமாக இருந்தது. அதனால், அவளது கொழுத்த பின்னழகும் இளநீர் முலைகளும் நன்றாகவே எனக்குக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன. அவளது சோப் வாசனையும் ஷாம்போ வாசனையும் ஆளையே தூக்கியது. 47 வயதிலும் பருப்பமில்லாத தளதளவென செழித்த உடம்போடு உயரமாக செம்மையாக இருந்தாள். நான் எதற்காக இங்கே வந்தேன் என்பதையும் மறந்து அவளை ஒரக்கண்ணால் சைட் அடிக்க ஆரம்பித்தேன். பொதுவாக இளம் பெண்கள் மீது மட்டும் தான் எனது காமப் பார்வைகள் செல்லும். ஆனால், இவள் அதில் ஒரு விதிவிலக்கு. அவளும் ஒரு இளம் பெண் போலவே தான் எனது கண்களுக்குத் தெரிந்தாள். அவளை இங்கேயே வைத்து மேட்டர் பண்ணி விடலாமா என்று கூட எனக்குத் தோன்றியது. எனக்கு மட்டுமல்ல. எந்த ஒரு ஆடவனுக்கும் அந்த நிலையில் அதே எண்ணம் தான் தோன்றி இருக்கும்.
"என்னப்பா? நீ மட்டும் வந்திருக்க? அவங்கெல்லாம் எங்க?"
"அவங்க பெரியம்மா வீட்ல இருக்காங்க."
"ஹ்ம்ம். ஏதாச்சும் மறந்து வச்சிட்டு போய்டியா என்ன? கார் எங்க? பைக் ல வந்திருக்க?"
"கார எடுத்தா எல்லாருமே என்கூட வர ரெடியாகுவாங்க சித்தி. அதனால தான் பெரியப்பா பைக்க எடுத்துட்டு தனியா வந்தேன்."
"ஹ்ம்ம். அவங்கள விட்டுட்டு தனியா வார அளவுக்கு அப்டி என்ன விஷயம்?"
"உங்ககிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்."
"என்ன பேசணும்?"
"சொல்றேன். ஆனா நீங்க என்கிட்ட எதுவுமே மறைக்கக் கூடாது. உண்மைய மட்டும் தான் சொல்லணும்."
"ஹ்ம்ம். நா எதுக்கு பொய் சொல்லப்போறேன் உன்கிட்ட? முதல்ல உக்காரு."
"ஹ்ம்ம்."
"சொல்லு."
"வீட்ல மத்தவங்க எல்லாரும் எங்க?"
"எல்லாரும் வீட்டுக்கு வர 6 மணிக்கு மேல ஆகும் நீ சொல்லு.
"உங்களுக்கு எங்க அம்மா பத்தியும் ராகவன் அங்கிள் பத்தியும் என்னென்ன தெரியும். அதெல்லாம் ஒண்ணு விடாம எல்லாத்தையும் என்கிட்ட சொல்லுங்க."
"இதெல்லாம் உனக்கு யார் சொன்னாங்க?"
"யாரும் சொல்லல. நானா கண்டுபிடிச்சேன்."
"எப்டி?"
"சொல்றேன். பர்ஸ்ட் நீங்க நடந்த விஷயங்கள சொல்லுங்க."
"அதுல என்ன இருக்கு? உங்க அம்மாவும் ராகவனும் லவ் பண்ணாங்க. அப்புறம் உங்க தாத்தா பாட்டி அவங்க லவ்வ சேர்த்து வைக்காம உங்க அம்மாவ மிரட்டி உங்க அப்பாவ கல்யாணம் பண்ணி வச்சாங்க."
"இது எனக்கும் தெரியும்."
"அப்புறம் வேற என்ன தெரிஞ்சிக்கணும் உனக்கு?"
"நா இப்ப ராகவன பாத்துட்டு தான் வரேன். அவர பாத்தா அப்டியே என்ன பாக்குற மாதிரியே இருக்கு. அதுக்கு என்ன காரணம் ன்னு இவ்வளவு நாளும் உங்களுக்கு தெரியாம இருந்திருக்காது. தயவு செய்து உண்மைய சொல்லுங்க."
சித்தி கொஞ்ச நேரம் அமைதியாக இருந்தாள். பின்னர் சில சில காரணங்களைக் கூறி என்னை பொய்யாக சமாளிக்கப் பார்த்தாள். ஆனால், நான் அவள் கூறிய கதைகளுக்கு அசைந்து கொடுக்கவில்லை. உண்மை என்னவென்று கூறுமாறு அவளை வற்புறுத்திக் கேட்டேன். இறுதியில் என்னை சமாளிக்க முடியாமல் சித்தி உண்மை என்னவென்று கூற ஆரம்பித்தாள்.
"இங்கப் பாரு. நா என்ன நடந்துதுன்னு உண்மைய சொல்லிடறேன். ஆனா நான்தான் சொன்னேன்னு எந்தக் காரணம் கொண்டும் நீ உங்க அம்மாகிட்ட சொல்லிடக் கூடாது. சரியா?"
"ஹ்ம்ம். சரி. சொல்லுங்க."
"ப்ரோமிஸ்?"
"ஹ்ம்ம். ப்ரோமிஸ்."
"ஹ்ம்ம். சொல்றேன். உங்க அம்மா ராகவன ரொம்ப லவ் பண்ணாங்க. ஆனா அவருக்கு அந்த நேரம் வேலவெட்டி எதுவுமே இருக்கல. அதுமட்டுமில்லாம அவரு வேற சாதி ஆளுங்க. அதையெல்லாம் காரணம் காட்டி உங்க தாத்தா பாட்டி கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கலன்னா தூக்குல தொங்கிருவோம்ன்னு உங்கம்மாவ மிரட்டி கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்க வச்சாங்க. உங்க அம்மா கல்யாணத்துக்கு ஒத்துக்கிட்டாலும் கூட அவங்களால ராகவன மறக்க முடியல. அவரோட நினைவா அவரோட குழந்தைய தான் வயித்துல சுமக்கணும் ன்னு நெனச்சாங்க. கல்யாணத்துக்கு முன்ன ரெண்டு நாள் முன்னாடி என்கிட்ட ஒரு லெட்டர் எழுதித் தந்து என்ன கட்டாயப்படுத்தி அத உங்க பெரியப்பாகிட்ட குடுக்க சொன்னாங்க. நானும் கொண்டு போய் குடுத்தேன். அதுக்கப்புறம் யாருக்கும் தெரியாம கல்யாணத்துக்கு முந்தின நாள் இரவு ராகவன மீட் பண்ணி இருக்காங்க."
"அந்த லெட்டர்ல என்ன இருந்திச்சு?"
"அத நா படிக்கல. ஆனா அவர வர சொல்லித்தான் உங்கம்மா லெட்டர் எழுதி இருக்காங்கன்னு நீ கொஞ்சம் வளந்ததுக்கு அப்புறமா உன்ன பாத்து தான் நா புரிஞ்சிகிட்டேன். அப்புறம் ஒருநாள் உங்க அம்மாக்கிட்ட இது பத்தி கேட்டேன்."
"என்ன சொன்னாங்க?"
"உண்ம என்னன்னு சொன்னாங்க. அந்த நேரம் இருந்த காதல் மயக்கத்துல அப்டி பண்ணிட்டேன். இப்ப நெனச்சா ரொம்ப கில்ட்டியா இருக்குன்னு சொன்னாங்க. அப்புறம் உங்க அப்பாக்கு துரோகம் பண்ணிட்டேன்னு சொல்லி சொல்லி ரொம்பவே அழுதாங்க. நா தான் ஒரு மாதிரியா பேசி ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு அவங்கள சமாளிச்சேன். ஆனாலும், அந்தக் குற்ற உணர்வு தாங்க முடியாம ஒரு கட்டத்துல உங்க அம்மா தூக்குப் போடக்கூட போய் இருக்காங்க. ஆனா நீ குழந்தையா இருந்ததனால உன்ன விட்டுட்டு செத்துப் போக அவங்களுக்கு மனசு வரல."
"இதெல்லாம் அப்பாக்குத் தெரியுமா?"
"இல்ல. தெரியாது. எனக்கும் உங்க பெரியப்பாக்கும் மட்டும் தான் இந்த விஷயம் தெரியும். ஏதாச்சும் ப்ராப்ளம் வந்துடப் போகுதுன்னு தான் மெல்ல உங்க அப்பாகிட்ட பேசி சென்னைல ஒரு தொழில் ஆரம்பிச்சிக் குடுத்தாரு உங்க பெரியப்பா. நீங்களும் அப்டியே அங்கேயே செட்டில் ஆயிட்டிங்க. அதனால தான் உங்க அம்மா கொஞ்சம் கொஞ்சமா ஓகே ஆனாங்க. ஆனாலும், இன்னைக்கு வரைக்கும் அந்த குற்ற உணர்ச்சி உங்க அம்மா மனசுல இருந்துகிட்டே தான் இருக்கு."
"ஹ்ம்ம். எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல சித்தி. இப்ப வரைக்கும் அம்மாவ ராகவனுக்கே கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாம்ன்னு நெனச்சிட்டு இருந்தேன். ஆனா அவர பாத்ததும் அந்த எண்ணமே இல்லாம போயிடிச்சி. என்னையும் ராகவனையும் ஒண்ணா பாக்கும் போது இந்த ஊர் உலகம் அம்மாவ பத்தி தப்பா பேசும்."
"என்னப்பா சொல்ற? உண்மைலயே ராகவனுக்கும் அம்மாக்கும் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாம்ன்னு நெனச்சியா?"
"ஆமா சித்தி. நா மட்டுமில்ல. கீர்த்தனாவும் தான்."
"அவளுக்கும் தெரியுமா?"
"ஹ்ம்ம்."
"இந்த சின்ன வயசுல எப்டி உங்களுக்கு இவ்ளோ பெரிய எண்ணமெல்லாம் தோணுது?"
"இதுல என்ன இருக்கு சித்தி? அம்மா ஆசப்பட்டவர் கூட தானே சேத்து வைக்கணும்ன்னு நெனச்சோம். அது மட்டுமில்லாம அம்மாக்குன்னு ஒரு துணை இருந்தா நல்லா இருக்கும்ன்னு நெனச்சோம்."
"ஹ்ம்ம். ஆனா உங்கள மாதிரி எங்க புள்ளைங்களுக்கு தோண மாட்டேங்குதே."
"என்ன தோண மாட்டேங்குது?"
"நானும் உங்க சித்தப்பாவும் 3 வருஷமா பேசிக்கிறதில்ல."
"ஏன் சித்தி?"
"ஒரு பிரச்சன."
"என்ன பிரச்சன?"
"அவருக்கு இந்த ஊர்ல ரெண்டு பொண்ணுங்க கூட தொடர்பு இருந்திச்சு. அது எனக்கு தெரிய வந்ததும் அவர் கூட சண்ட போட்டேன். டைவர்ஸ் பண்ணலாம்ன்னு நெனச்சேன். ஆனா, விக்னேஷும் லாவண்யாவும் அதுக்கு விரும்பல. நீங்க டைவர்ஸ் பண்ணிக்கிட்டா எங்களுக்கும் தான் அவமானம்ன்னு எங்ககூட சண்ட போடுறாங்க. அதனால டைவர்ஸும் பண்ண முடியாம சேர்ந்து வாழவும் முடியாம ஒரே வீட்ல ஒண்ணா இருக்கோம்."
"என்ன சித்தி சொல்றீங்க? சித்தப்பாவா அப்டி?"
"ஹ்ம்ம். அவரே தான்."
"உங்கள விட்டுட்டு வேற பொண்ணுங்கள தேடி போற அளவுக்கு அப்டி என்ன இருக்கு அவங்ககிட்ட?"
"அவர் கண்ணுக்கு என்ன விட அவங்க அழகா தெரிஞ்சிருக்காங்க போல."
"என்ன சித்தி சொல்றீங்க? நீங்க இன்னும் இளமையா அழகா தான் இருக்கீங்க."
"அது தான் மனுஷ இயல்பு. கிளி மாதிரி பொண்டாட்டி வீட்ல இருந்தாலும் சில மனுஷ ஜென்மங்கள் சில குரங்குகள தேடித்தான் போகும்."
"எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல சித்தி. ஆனா, நீங்க அவர மன்னிச்சி ஏத்துக்கலாம்ல?"
"ஒரு தடவ மன்னிச்சேன். ஆனாலும் அவர் மறுபடியும் அதே தப்ப செஞ்சாரு. அதனால தான் இப்டி இருக்கேன்."
"உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேக்கவா?"
"கேளுப்பா."
"என்ன தப்பா நெனைக்கக் கூடாது."
"அதெல்லாம் நெனைக்க மாட்டேன். நீ கேளு."
"அவரு மறுபடியும் அங்க போற அளவுக்கு நீங்க அவருக்கு இங்க இடம் குடுக்கலயா என்ன?"
"இடம் குடுக்கலயாவா? நீ வேற? சொல்ல ஒரு மாதிரித்தான் இருக்கு. ஆனாலும் சொல்றேன். அவரு எப்ப கூப்டாலும் நா மறுத்ததே இல்ல. போதும் போதும்ங்குற அளவுக்கு நா அவருக்கு சுகம் குடுத்திருக்கேன். அப்டி இருந்தும் கூட அவரு இப்டி பண்ணா என்னால என்ன பண்ண முடியும் சொல்லு?"
"இப்ப கூட அந்த தொடர்பு இருக்கா?"
"தெரியல. அவரு என்ன பண்ணா எனக்கென்னன்னு நா வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன்."
"ஹ்ம்ம். உங்களுக்கு இன்னும் வயசு இருக்கு. பேசாம அவர டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு இன்னொருத்தர கல்யாணம் பண்ணிக்கோங்க சித்தி. நா வேணா விக்னேஷ் கிட்ட பேசுறேன்."
"வேணாம் பா. நம்ம உடம்பு சுகத்துக்காக புள்ளைங்கள எதுக்கு கஷ்டப்படுத்தணும்? எனக்கு இது பழகிரிச்சி. இப்டியே இருந்துட்டு போயிடுறேன்."
"நா ஒண்ணு சொல்லவா?"
"என்ன?"
"அம்மாவா இருந்தாலும் அவங்களுக்கும் ஆசாபாசங்கள் இருக்கும்ன்னு தான் அவங்களுக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணலாம்ன்னு முடிவு பண்ணேன். அதேதான் உங்களுக்கும். யாரும் யாருக்காகவும் நம்ம ஆசாபாசங்கள கட்டுப்படுத்திக்கிட்டு வாழ வேண்டிய அவசியம் இல்ல."
"என்ன பண்றது? உன்ன மாதிரி என்னோட புள்ளைங்க யோசிக்க மாட்டேங்குறாங்களே."
"உங்களுக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ண ஆச இருக்கா?"
"ஆச இருந்தாலும் பொண்ணுங்க அத வெளிய சொல்ல மாட்டாங்க கார்த்தி."
"நீங்க என்கிட்ட சொல்லுங்க."
"தெரிஞ்சி என்ன பண்ண போற?"
"நா விக்னேஷ், லாவண்யா கிட்ட பேசுறேன்."
"என்ன பேசப்போற? அம்மாக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ண ஆச இருக்கு. அதனால கல்யாணம் பண்ணி வைங்கன்னா? புள்ளைங்க வளந்துட்டாங்க கார்த்தி. புள்ளைங்க வளந்ததுக்கு அப்புறம் எந்த பேரண்ட்ஸுமே இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிக்க விரும்ப மாட்டாங்க. அதுலயும் வயசுக்கு வந்த ஒரு பொண்ணு வேற இருக்கா. புரிஞ்சிக்கோ."
"ஹ்ம்ம். சரி."
"இங்கப் பாரு. இது பத்தி யாருக்குமே எதுவும் தெரியாது. நீயும் யார்கிட்டயும் இதெல்லாம் சொல்லிடாத."
"ஹ்ம்ம். உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேக்கவா?"
"கேளு"
"உங்களுக்கு ஏதும் சீக்ரட் இருக்கா?"
"என்ன சீக்ரட்?"
"சீக்ரட்டா யாராச்சும் இருக்காங்களா?"
"அதெல்லாம் இல்ல. நானும் அவர் பண்ண அதே தப்ப பண்ணா.. அவர் பண்ணதுல என்ன தப்பு இருக்க போகுது?"
"இந்த மூணு வருஷத்துல சித்தப்பா கூட பேசாம விட்டதுக்கு அப்புறமா ஏதாச்சும் இருக்கான்னு தான் நா கேட்டேன்."
"அதெல்லாம் எதுவும் இல்ல. என்ன நிறைய பேர் ட்ரை பண்ணுவாங்க. ஆனா நா யாருக்கும் வளைஞ்சி குடுக்க மாட்டேன்."
"எதுக்கு சித்தி? அவங்கள்ல ஒருத்தர செலக்ட் பண்ணி யூஸ் பண்ணிக்கோங்க சித்தி."
"எதுக்கு?"
"உங்க உடம்புக்கும் பசிக்கும்ல?"
"டேய். நீ என்ன பேசுற? நா உன்கிட்ட சொன்னேனா எனக்கு பசி இருக்குன்னு?"
"பசி இருக்குன்னு சொல்லல. ஆனா பசி இல்லன்னு உங்களால சொல்ல முடியுமா?"
"முடியும்."
"எதுக்கு சும்மா பொய் சொல்லிக்கிட்டு? அவரு உங்களுக்கு உண்மையா இல்லன்னா நீங்க மட்டும் எதுக்கு உண்மையா இருக்கணும் ன்னு நெனைக்கிறீங்க?"
"அவருக்கு நா உண்மையா இருக்கணும் ன்னு நினைக்கல. புள்ளைங்க இருக்காங்களே. நா ஏதாச்சும் தப்பு பண்ணி அது யாருக்காச்சும் தெரிஞ்சி, என்னால புள்ளைங்க லைஃப் கெட எனக்கு விருப்பம் இல்ல."
"ஹ்ம்ம். குட் டிஸிஸன்."
"ஹ்ம்ம். அத விடு. டீ குடிக்கிறியா?"
"ஹ்ம்ம்."
அவள் எழுந்து கிட்சனுக்குள் சென்றாள்.
அவள் பேசிய பேச்சுக்களிலிருந்து அவள் ரொம்பவே நொந்து போய் இருக்கிறாள் என எனக்கு நன்றாகவே புரிந்தது. பிள்ளைகள், சமூகம் என எத்தனையோ பெண்கள் தமது ஆசைகளை குழி தோண்டிப் புதைத்து விடுகின்றனர். ஆசைகள் இருந்தாலும் கூட பெண்கள் அவற்றை ஓப்பனாக வெளியே சொல்ல மாட்டார்கள். ஆனாலும் அவர்களுக்குள்ளும் ஏகப்பட்ட ஆசைகள் கொட்டிக் கிடக்கும். அவற்றை ஆண்கள் தான் அறிந்து தெரிந்து நடந்து கொள்ள வேண்டும்.
நானும் அவளின் ஆசைகளை அறிந்து தெரிந்து கொண்டேன். ஆரம்பத்தில் அவள் மேல் இருந்த அந்த லேசான காமம் இப்பொழுது கிளை விட ஆரம்பித்திருந்தது. இன்னும் இரண்டு மணி நேரத்திற்கு நான் அவளை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளலாம். யாருமே வர மாட்டார்கள். என்ன செய்யலாம் என நினைத்துக் கொண்டு எழுந்து கிட்சனுக்குள் நுழைந்தேன்.
தொடரும்...
18-10-2024, 07:21 PM
18-10-2024, 07:22 PM
18-10-2024, 07:23 PM
18-10-2024, 07:25 PM
(18-10-2024, 09:16 AM)Its me Wrote: தெளிந்த நீரோடை போன்ற எழுத்து நடை.. பிழையில்லா தமிழில் இயல்பான வரிகளில் அமைந்த இந்த யட்சி என்ற மென் காமக்கதையை படிக்கப் படிக்க அவ்வளவு இனிமையாக இருக்கிறது..மிகப்பெரிய வரிகள் நண்பா. ரொம்ப நன்றி.. இது போன்ற வரிகள் தான் உண்மையில் இன்னும் இன்னும் எழுதத் தூண்டுகின்றன.
வெறும் காமத்தை மட்டுமே பிரதானமாகக் கொண்டு எழுதாமல் உணர்வுகளுக்கு முக்கியத்துவத்தை அளித்து எழுதுவதால் இக்கதையைப் படிக்கும்போது ஒரு நல்ல தரமான Feel Good Movie-ஐ பார்க்கும் போது உண்டாகும் தன்னிறைவு(Satisfaction) நீங்கள் பதிவிடும் ஒவ்வொரு பாகத்தை படிக்கும்போதும் உண்டாகிறது நண்பரே..
குறிப்பாக தங்கையுடனான ஊடலைப் படிக்கும்போதும் சிறிதளவுகூட நெருடல் ஏற்படாவண்ணம் எழுதியிருக்கின்றீர்கள்.. இன்செஸ்ட் விரும்பாதவர்கள் கூட நிச்சயம் அப்பகுதியை எவ்வித தயக்கமோ அருவெருப்போ இல்லாமல் படிக்கும்படி அவ்வளவு அழகாக எழுதியுள்ளீர்கள்)..உண்டாகிறது என்பதில் ஐயமில்லை..
இப்படி காதலின் வழியாக காமத்தை ரசித்து ரசித்துச் சொல்லும் நீங்கள் உண்மையில் காம அரசன்தான்..
18-10-2024, 07:27 PM
வணக்கம் நண்பர்களே!
உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால் இந்த டெலிகிராம் லிங்க் மூலமாக இணைந்து கொள்ளுங்கள்.
கதை பற்றி பேசலாம்.
t(.;,.'+WqdZeunoP4A0NDBl
Please remove the brackets
உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால் இந்த டெலிகிராம் லிங்க் மூலமாக இணைந்து கொள்ளுங்கள்.
கதை பற்றி பேசலாம்.
t(.;,.'+WqdZeunoP4A0NDBl
Please remove the brackets
19-10-2024, 10:27 AM
(19-10-2024, 03:26 AM)lifeisbeautiful.varun Wrote: நண்பா, உங்கள் தொடரை binge reading செய்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன், முதல் 4 பதிவுகளை பார்த்து மேலே உள்ள கமெண்ட் செய்தென், இப்போது இதுவரை படித்திருக்கிறேன், கொஞ்ச வாசகர்கள் அவர்களுடைய ஏமாற்றத்தை தெரிவித்திருக்கிறார்கள், நீங்கள் இந்த பதில் கூறி இருக்கிறீர்கள், இந்த பதில் கொஞ்சம் சாமர்தியமாய் பேசுவது போல் உள்ளது, நான் வெறும் காதல் கதை னு சொல்லவில்லை என்று சொல்வது நல்ல சமாளிப்பு. இது காம தலமாக இருந்தாலும், நிறைய வாசகர்கள் genre பார்த்து மட்டும் படிப்பவர்கள் உண்டு, நிறைய பேருக்கு இன்செஸ்ட் அறவே பிடிக்காது, அவர்கள் அதை படிக்கமாட்டார்கள், சிலர் இன்செஸ்ட் படிப்பார்கள் அனால் அவர்களுக்கு அம்மா மகன், அப்பா மகள் இன்செஸ்ட் பிடிக்காது, சிலபேருக்கு குடும்ப இன்செஸ்ட் பிடிக்காது. சிலருக்கு cuckhold பிடிக்காது
இன்செஸ்ட் கதை தப்பில்லை, அனால் கதையை tag செயது அதன் நோக்கத்தை தெளிவுபடுத்தியிருந்தால் இந்த ஏமாற்றத்தை தவிர்த்திருக்கலாம்.
எனக்கு இன்செஸ்ட் கதை ஓகே, அனால் இந்த அன்னான் தங்கை எபிசொட் கண்டிப்பாக வேற மாதிரி நீங்கள் யோசித்திருக்கலாமான்னு தோணுது, ஏன்னா இதில் அன்பு இல்லை, ஒரு வன்முறை, ஒரு பெண் சொன்ன என்னை தொந்தரவு பண்ணாதே என்ற ஒரு வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட்டு 5 வருடம் வனவாசம் இருந்த ஒரு கேரக்டர், தங்கை வேணாம் வேணாம் என்று சொல்லும்போது அவள் வாய்க்குள் பூளை திணிக்கும் வகையான இந்த இன்செஸ்ட், இன்செஸ்ட் கதை விரும்பியையும் கொஞ்சம் மிரள வைக்கும் வகையில் உள்ளது, இந்த சீனில் அன்னான் ஒரு ரவுடியை போல இருக்கிறது, இடமும் ரம்மியமாய் இல்லாமல், சூழ்நிலையும் சரியாக இல்லாமல், ஒரு அழுத்தத்தில் நீங்கள் அவசரமாக கொடுத்தீர்களோ என்று என்ன வைக்கிறது.
இது ஜஸ்ட் விமர்சனம், என்ன இருந்தாலும் ஒரு எழுத்தாளர் எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் அவர் நேரம் முதலீடு செயது எழுதுவதை பார்றாட்டியே ஆகவேண்டும், அந்த வகையில் உங்கள் முயற்சிக்கு வாழ்துக்கள் நன்றி, இது ஜஸ்ட் ஒரு critical விமர்சனம்
உங்கள் கருத்துக்களுக்கு நன்றி நண்பா.
நானும் இதனை ஒரு தனிக் காதல் கதையாகத் தான் எழுத நினைத்தேன். ஆனால், இது ஒரு காம வலைத்தளம். இதில் கதை படிக்க வரும் நண்பர்கள் காதல் கை கூடி கலவி உண்டாகும் வரை காத்திருக்க மாட்டார்கள். அதனைக் கருத்தில் கொண்டு தான் மேலும் பல மசாலாக்களையும் இதில் தூவ வேண்டிய நிலை எனக்கு ஏற்பட்டது. ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக அதன் பாதைகளில் பயணிக்கும்.
உங்களுக்கு இந்தக் கதையின் போக்கில் ஏற்பட்ட அதிருப்திக்கு நான் உங்களிடம் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்
19-10-2024, 10:34 AM
இது ஒரு காதல் கதை தான் என்று நான் எங்கும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லவில்லை. இதில் எல்லாமே கலந்து இருக்கும்.
நானும் இன்செஸ்ட் விரும்புவதில்லை. ஆனால் நாம் இங்கே கதை எழுதுவது எந்த லாப நோக்கத்திற்காகவும் அல்ல என்பது உங்களுக்கும் தெரியும். வாசகர்களை திருப்திப் படுத்துவது தானே நமது நோக்கம். அதனால் நானும் கலவையாக இந்தக் கதையினை எழுதலாம் என்று யோசித்திருக்கிறேன்.
நானும் இன்செஸ்ட் விரும்புவதில்லை. ஆனால் நாம் இங்கே கதை எழுதுவது எந்த லாப நோக்கத்திற்காகவும் அல்ல என்பது உங்களுக்கும் தெரியும். வாசகர்களை திருப்திப் படுத்துவது தானே நமது நோக்கம். அதனால் நானும் கலவையாக இந்தக் கதையினை எழுதலாம் என்று யோசித்திருக்கிறேன்.
20-10-2024, 01:02 AM
யார் மீதும் காமம் கொள்வது இலகுவான காரியம் தான். ஆனால் எந்த பிரச்சனைகளும் இல்லாமல் அவர்களை அடைந்துகொள்ள வேண்டும். அதில் தான் ஒரு ஆணின் வெற்றி அடங்கியுள்ளது. சித்தி மேல் தோன்றிய திடீர் ஆசையில் அவள் மீது கை வைக்கப் போய், ஒரு வேளை அது அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லையென்றால் அவள் கோபத்தில் எல்லோரிடமும் சொல்லி விடுவாள். பின்னர் அது ஒரு பெரிய பிரச்சனையாகி விடும். என்னைக் குடும்பத்தை விட்டே ஒதுக்கி வைத்து விடுவார்கள். ஆகையினால் ஆழம் அறியாமல் காலை விடாமல், அவளுடன் பேச்சுக் கொடுத்து கொஞ்சம் என் பக்கம் சாய்க்க முயற்சிக்க வேண்டும். அது வரை கொஞ்சம் அடக்கி வாசிக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டு வாயில் ஒரு சினிமா பாடலை முனுமுனுத்தபடி அவள் அருகில் சென்றேன்.
"அங்கேயே இரேன். இதோ வந்துர்றேன்."
"இல்ல சித்தி. பரவால்ல. எனக்கு உங்ககிட்ட பேச இன்னும் நிறைய இருக்கு." என்றபடி அவள் நின்ற இடத்திலிருந்து கொஞ்சம் தள்ளி கிட்சன் கட்டில் ஏறி உட்கார்ந்தேன்.
"ஹ்ம்ம். சொல்லு."
கேஸ் அடுப்பில் பாலைக் கொதிக்க வைத்துவிட்டு என்னைப் பார்த்தாள்.
"அம்மாக்கு ராகவன கல்யாணம் பண்ணிக் குடுத்தா என்ன ஆகும்ன்னு நெனைக்கிறீங்க?"
"நீ சொல்ற மாதிரி இந்த ஊர் உலகம் தப்பாத்தான் பேசும். சும்மாவே அப்டி இப்டி பேசுறவங்க உன்னையும் அவரையும் பாத்தா, அவன் மூலமாவே குழந்தையும் பெத்துக்கிட்டு அப்புறம் புருஷனையும் சாகடிச்சிட்டு இப்ப அவன் கூடவே மறுபடியும் சேர்ந்து வாழுறான்னு பேசுவாங்க."
"ஹ்ம்ம்"
"எல்லாத்துக்கும் முதல்ல உங்க அம்மா அத விரும்ப மாட்டாங்கன்னு நெனைக்கிறேன்."
"ஏன்?"
"இது நடந்து 30 வருஷம் ஆகியும் இன்னும் அவங்களுக்கு அந்த குற்ற உணர்ச்சி போகல. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் உங்க அப்பாக்கு உண்மையா இருக்க முடியலையேன்னு அவங்க அழுது புலம்புனதெல்லாம் எனக்குத் தான் தெரியும். அவரு இறந்தப்ப கூட அதையே தான் சொல்லி சொல்லி அழுதாங்க உங்க அம்மா. அப்புறம் எப்டி அவரையே கல்யாணம் பண்ணிக்க ஒத்துக்குவாங்க?"
"ஹ்ம்ம். உண்ம தான்."
"அதனால, அந்த ஐடியாவ கைவிட்டுட்டு கீர்த்தனாக்கு ஒரு நல்ல மாப்ளய பாரு. அப்புறம் நீயும் ஒரு நல்ல பொண்ணா பாத்து கல்யாணம் பண்ணிக்கோ."
"ஹ்ம்ம்."
"உங்க மாமா பொண்ணுங்கள பாத்தியா?அவங்கள்ல யாரையாச்சும் பாத்து கட்டிக்கோ. நல்லா படிச்சும் இருக்காங்க. நல்லபடியா குடும்பத்தையும் பாத்துப்பாங்க."
"அதெல்லாம் அப்புறம் பாக்கலாம் சித்தி."
"ஏன்? கிராமத்து பொண்ணுங்கள பிடிக்கலையா?"
"அப்டின்னு இல்ல."
"அப்புறம் என்ன? மாடர்னா டிரஸ் போட்டுக்கிட்டு நுனி நாக்குல இங்கிலிஷ் பேசிகிட்டு திரியிற பொண்ணுங்களத் தான் பிடிக்குமோ?"
"அப்டின்னு இல்ல சித்தி. மனசுக்கு பிடிக்கணும்ல?"
"அவங்க கூட பழகிப்பாரு. மனசுக்குப் பிடிக்கும். ஒவ்வொருத்தியும் எவ்வளவு அழகா இருக்காளுங்க."
"அழகா இருக்காங்க தான். ஆனா, உங்க அளவுக்கு இல்ல."
"நா என்ன அவ்ளோ அழகாவா இருக்கேன்?"
"ஆமா."
"சும்மா புளுகாத"
"நா உண்மைய தான் சொல்றேன். இந்த வயசுலயும் நீங்க இவ்ளோ அழகா ஸ்லிம்மா 35 வயசு பொண்ணுங்க மாதிரி இருக்கீங்க."
"ஹாஹா. இத உங்க சித்தப்பாகிட்ட போய் சொல்லு. விழுந்து விழுந்து சிரிப்பாரு."
"ஏன்?"
"அவரு அப்டி நெனச்சிருந்தா என்ன விட்டுட்டு வேற பொண்ணுங்ககிட்ட போய் இருப்பாரா?"
"அவர் டேஸ்ட் அப்டி இருந்தா யாரு என்ன பண்ண முடியும்?"
"அவர் டேஸ்ட்ட விடு. உன்னோட டேஸ்ட் ஏண்டா இவ்ளோ மட்டமா இருக்கு? போயும் போயும் என்ன அழகுன்னு சொல்ற. இன்னும் 35 வயசு பொண்ணுங்க மாதிரி இருக்கேன்னு வேற சொல்ற."
"நீங்க அப்டி இருந்தா அத தானே சொல்ல முடியும்?"
"சும்மா போடா. உனக்கு நக்கல் ஜாஸ்தி ஆய்டிச்சி."
"இது நக்கல் இல்ல சித்தி. உண்மைய தான் சொல்றேன். நம்புங்க. நீங்க மட்டும் எனக்கு சித்தியா இல்லன்னா....."
"சித்தியா இல்லன்னா?"
"நானே உங்கள கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்."
"ஹாஹா.. எதுக்குடா இவ்ளோ பொய் சொல்ற? இங்க பாரு. இன்னும் மூணு வருஷத்துல எனக்கு 50 வயசாயிடும். அப்புறம் இந்த தோல் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா சுருங்க ஆரம்பிச்சிடும். இப்பவே பாதி கிழவிடா நானு."
"ஹாஹா."
"எதுக்கு சிரிக்கிற?"
"நானே உங்கள பாத்தா 35 வயசு பொண்ணு மாதிரி இருக்குன்னு சொல்றேன். நீங்க என்னடான்னா உங்களையே கிழவின்னு சொல்றீங்க?"
"நா உண்மைய தானே சொல்றேன்."
"சரி அத விடுங்க. உண்மைலேயே உங்க நிலமைய பாத்தா எனக்கு ரொம்ப பாவமா இருக்கு சித்தி."
"பாவப்பட்டு என்ன பண்ண போற? எல்லாம் அவங்க அவங்க விதி கார்த்திக்."
"உங்களுக்கு ஏதாச்சும் என்னால முடிஞ்ச ஒரு உதவிய பண்ணலாம் ன்னு தோணுது."
"நா உன்கிட்ட எந்த உதவியும் கேக்கலையே. நீயா எதுவும் கற்பன பண்ணிக்காத."
"நீங்க தானே சொன்னீங்க. உங்க புள்ளைங்க யாரும் உங்கள புரிஞ்சிக்க மாட்டேங்குறாங்கன்னு."
"அது அவர டைவர்ஸ் பண்றதுக்கு ஒத்துக்க மாட்டேங்குறாங்கன்னு சொன்னேன். எனக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணனும்னு சொல்லல."
"அப்போ.. பொண்ணுங்களுக்கும் ஆசாபாசங்கள் இருக்கு. ஆனா அத வெளிய சொல்ல மாட்டாங்கன்னு எதுக்கு சொன்னீங்க?"
"அது... நா... பொதுவா சொன்னேன்."
"ஹ்ம்ம். பொதுவா சொல்றது ஓகே தான். ஆனா நீங்க உங்க மனசுல தோணுறத என்கிட்ட சொல்லுங்க."
"அதெல்லாம் சொல்லி என்ன ஆகப் போகுது? இந்தா இத பிடி."
கதையோடு கதையாக டீ போட்டு முடித்திருந்தாள். ஒரு கப்பை என்னிடம் நீட்டினாள்.
"சொன்னா என்ன ஆகப்போகுது?"
நான் அவளிடமிருந்து டீயை வாங்கிப் பருகியவாறு கேட்டேன்.
"நீ எனக்கு மகன் மாதிரி. உன்கிட்ட அதெல்லாம் எப்டி சொல்றது?"
"சும்மா சொல்லுங்க சித்தி."
"இங்க பாரு கார்த்தி. எல்லா பொண்ணுங்களுக்கும் இருக்குற அதே பீலிங்ஸ் எனக்கும் இருக்கத்தான் செய்யும். நானும் ஒரு பொம்பள தானே."
"ஹ்ம்ம். சோ? பீலிங்ஸ எதுக்கு அடக்கி வச்சிருக்கணும்?"
"அடக்கியெல்லாம் வச்சிருக்கலப்பா. பழகிடிச்சி. இன்னொரு கல்யாணம் அது இதெல்லாம் எனக்கு விருப்பம் இல்ல. தோளுக்கு மேல வளந்த புள்ளைங்க இருக்காங்கல்ல."
"ஹ்ம்ம். அப்போ இன்னொரு கல்யாணம் பண்ண முடியாதுன்னு சொல்றீங்க?"
"ஹ்ம்ம்."
அவள் எதற்கும் அசைந்து கொடுப்பதாக இல்லை. நான் என்ன பொருள்பட பேசுகிறேன் என அவளுக்குப் புரியவே இல்லை. அவளுக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணி வைப்பது பற்றித்தான் நான் பேசுகிறேன் என்று நினைத்துக் கொண்டுதான் அவள் என்னிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். என்னுடைய மனதில் இருக்கும் காம எண்ணங்கள் அவள் மனதிலும் இருக்கும் என்று நினைப்பது தவறு. அவளுக்கு காம உணர்வுகள் இருந்தாலும் கூட அதனை மகன் ஸ்தானத்தில் இருக்கும் என்னிடம் இருந்து எடுத்துக்கொள்ள விரும்புவாளா என்பதும் சந்தேகம் தான்.
அவளை அப்படியே கட்டி அணைத்து வலுக்கட்டாயமாக அவளது உணர்ச்சி நரம்புகளைத் தூண்டி அவளை அடைந்துகொள்ளலாம் என ஒரு கணம் யோசித்தேன். ஆனாலும், அந்த அளவுக்கு மோசமாக நடந்துகொள்ள என்னால் முடியவில்லை. நமது மனதில் காமம் தோன்றும் போதெல்லாம் பெண்களை அப்படி வலுக்கட்டாயமாக அடைந்துகொள்ள அவர்கள் விளையாட்டு பொம்மைகளா என்ன? இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பேசி அவளுக்கும் என் மீது ஒரு ஆசையினை உண்டு பண்ணிவிட்டு அவளை அடைந்துகொள்ளலாம் என யோசித்துக் கொண்டு டீயைக் குடித்து முடித்துவிட்டு கப்பை அவளிடம் நீட்டினேன்.
பின்னர் சிறிது நேரம் அவளுடன் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினேன்.
ஆசைகளும் தயக்கங்களும் பயங்களும் ஒன்று சேர்ந்து என்னை ஏதோ செய்திருந்தன. அவளது வீட்டிலிருந்து வெளியேறிய பின்னர் மனதில் பெரும் புயல் ஒன்றே அடித்து ஓய்ந்தது போல இருந்தது. என்னை அறியாமல் நீண்ட பெருமூச்சு ஒன்று எனக்குள் இருந்து வெளிப்பட்டது.
பெரியம்மா வீடு வந்தவுடன் நான் யாமினியை தேடினேன். அவளும் கீர்த்தனாவும் வருணும் சேர்ந்து வீட்டுக்குப் பின்னால் இருக்கும் இலந்தை மரத்திலிருந்து இலந்தைப் பழங்கள் பறித்துக் கொண்டிருந்தனர். வருண் அவர்களுக்கு உதவி செய்துகொண்டிருந்தான். யாமினியின் முகத்தினைப் பார்த்தவுடன் எனக்குள் லேசான குற்ற உணர்ச்சியும் வெளிப்பட ஆரம்பித்தது. சித்தி மீது நான் கொண்ட காமம் மிக மிகத் தவறானது என புரிந்து கொண்டேன். ஏன் எனது மனதில் இவ்வாறான எண்ணங்கள் எல்லாம் தோன்றுகின்றன என என்னை நினைத்து எனக்கே கொஞ்சம் அருவருப்பாகவும் இருந்தது. நல்ல வேளை நான் அவளை எதுவுமே செய்யவில்லை என எனக்கு நானே ஆறுதலும் செய்து கொண்டு அவர்களுக்குப் பக்கத்தில் சென்று யாமினி சேர்த்து வைத்திருந்த பையிலிருந்து கொஞ்சம் இலந்தைப் பழங்களை எடுத்தேன்.
"ஆஹ்.. நாங்க கஷ்டப்பட்டு பறிச்சி சேர்ந்து வச்சிருந்தா நீங்க நல்லா ஊர் சுத்திட்டு வந்து நோகாம எடுத்து சாப்பிடுவீங்களா?" என்று பொய்யான கோபத்துடன் கடிந்து கொண்டாள் யாமினி.
"ஓஹ்.. அப்டியா? சாரி. இந்தாங்க. நீங்களே வச்சி சாப்பிடுங்க. எனக்கு என்னோட தங்கச்சி இருக்கா"
என்றபடி நான் அவளிடமிருந்து எடுத்ததை அவளிடமே குடுத்துவிட்டு கீர்த்தனாவின் பையிலிருந்து எடுத்து சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். அதனைப் பார்த்ததும் யாமினி என்னைப் பார்த்து முறைத்தாள். அவளது முறைப்பு எனக்கு மிகவும் புதிதாக இருந்தது. அவளது பார்வையோ என்னைக் குத்திக் கிழித்துவிடும் அளவுக்கு ஈட்டி போல மிகவும் கூர்மையாக இருந்தது.
நானும் மரத்திலிருந்து கொஞ்சம் பறித்து எடுத்து யாமினிக்கு எதுவுமே கொடுக்காமல் கீர்த்தனாவிடம் கொடுத்தேன். அவள் மீண்டும் என்னை முறைக்க, நான் மனதினுள் சிரித்துக் கொண்டு அதையே தொடர்ந்தேன்.
அதன் பின்னர், இன்னும் சில உறவினர்களின் வீடுகளுக்கும் சென்றுவிட்டு சித்தி வீட்டிற்கு வந்து சேர இரவு 10 மணியாகிவிட்டிருந்தது.
அடுத்த நாள் காலை ஊருக்குச் செல்ல வேண்டி இருந்ததனால் நான் வீட்டிற்குள் செல்லாமல் காரை கொஞ்சம் சுத்தப் படுத்த ஆரம்பித்தேன்.
உள்ளே சென்ற யாமினி சற்று நேரத்தில் மீண்டும் திரும்பி எனதருகில் வந்தாள்.
"என்னாச்சி இன்னைக்கு? ராகவன் அங்கிள சந்திச்சங்களா?"
"ஹ்ம்ம்."
"என்ன சொன்னாரு?"
"எதுவும் சொல்லல. சும்மா பேசிட்டு இருந்தோம்."
"எப்டி இருக்காரு?"
"நல்லா இருக்காரு. பெரியப்பா வயல அவர்தான் பாத்துக்குறாரு."
"ஹ்ம்ம். அவர பாத்தா உங்களுக்கு என்ன தோணிச்சு?"
எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. இவள் எதற்காக அப்படி ஒரு கேள்வியை என்னிடம் கேட்கிறாள் என நினைத்துக் கொண்டு,
"என்ன தோணிச்சுன்னு கேட்டா என்ன சொல்ல?"
"அவர பாத்ததும் உங்களுக்கு ஏதாவது தோணி இருக்கும்ல."
"அப்டி எதுவும் தோணல. எதுக்கு கேக்குறீங்க?"
"உண்மையாவா?"
"ஹ்ம்ம்."
"சரி ஓகே."
"நீங்க என்கிட்ட ஏதும் மறைக்கிறீங்களா?"
"என்ன மறைக்கிறேன்?"
"நேத்து நைட் பெரியப்பாவும் எங்க அம்மாவும் வேற என்ன பேசிக்கிட்டாங்க? உண்மைய சொல்லுங்க."
"அவங்க என்ன பேசுகிட்டாங்கங்குற உண்மையெல்லாம் உங்ககிட்ட நா ஆல்ரெடி சொல்லிட்டேன்."
"இல்ல. நீங்க பொய் சொல்றீங்க. இப்ப எதுக்கு அப்டி கேட்டீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்."
"என்ன தெரியும்?"
"அவர பாக்கும் போது எனக்கு என்ன தோணிச்சிதுங்குற விஷயம் உங்களுக்கும் தெரியும் ன்னு எனக்குத் தெரியும்."
"என்ன தோணிச்சிது?"
நான் போனில் இருந்த ராகவனின் போட்டோக்களையும் வீடியோக்களையும் அவளிடம் காட்டினேன்.
"இப்ப சொல்லுங்க. அவங்க என்ன பேசிக்கிட்டாங்க?"
"ஹ்ம்ம். சொல்றேன். அவங்க இது பத்தி தான் பேசிக்கிட்டாங்க. ராகவன் உங்கள பாக்கணும்ன்னு பெரியப்பாகிட்ட கெஞ்சியிருக்காரு. அத பெரியப்பா உங்க அம்மாகிட்ட சொல்ல, உங்க அம்மா அத ஒத்துக்கவே இல்ல. ரொம்ப அழுதாங்க. பாவம். பண்ண தப்ப நெனச்சி ரொம்ப கில்ட்டியா பீல் பண்ணாங்க."
"சோ.. உங்களுக்கு எல்லாமே தெரிஞ்சிருந்தும் ஏன் என்கிட்ட நேத்தே சொல்லல?"
"சொல்லி உங்கள கஷ்டப்படுத்த விரும்பல."
"அப்டின்னா அவங்க லவ் பண்ண விஷயத்த கூட என்கிட்ட சொல்லாம இருந்திருக்கலாமே."
"இருந்திருக்கலாம் தான். ஆனா, அவங்க ரெண்டு பேரையும் மறுபடியும் சேர்த்து வச்சா நல்லா இருக்கும்ன்னு எனக்கு தோணிச்சு. அதனால தான் உங்ககிட்ட லவ் விஷயத்த மட்டும் சொன்னேன். உங்களுக்கும் எனக்கு தோணுன மாதிரியே தோணும்ன்னு நா நினைக்கவே இல்ல."
"ஹ்ம்ம். ஆனா அது இனிமே முடியாது."
"ஏன்?"
"அவர பாத்ததும் நா உடனே புரிஞ்சிகிட்டேன். அப்புறம் உடனே இங்க வந்து சித்தி கிட்ட நடந்த உண்மைய எல்லாம் கேட்டுத் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்."
என்றபடி நடந்ததை எல்லாம் அவளிடம் கூறினேன்.
"எனக்கே அவர பார்த்ததும் அப்டி தோணும் போது, என்னையும் ராகவனையும் ஒண்ணா பாத்தா இந்த ஊர் உலகம் எங்க அம்மா பத்தி தப்பா பேசும்."
"ஹ்ம்ம். உண்ம தான்."
"நீங்களும் இத பத்தி யார்கிட்டயும் சொல்லிடாதீங்க. ப்ளீஸ்."
"நா எதுக்கு சொல்ல போறேன்? உண்மைய சொல்லப்போனா உங்க அம்மா ரொம்ப நல்லவங்க. அவங்களயே அந்த லவ் எப்டி மாத்தி இருக்குன்னு நெனச்சி ரொம்ப வியப்பா இருக்கு."
"ஹ்ம்ம். வியந்து பாக்குற அளவுக்கு அதுல எதுவும் இல்ல. அத தான் லவ்ன்னு சொல்றது. லவ் பத்தி உங்களுக்கு எங்க தெரியப் போகுது?"
"ஆமா. எனக்கு தெரியாது தான். போதுமா?"
"சும்மாவே என்ன லவ் பண்ண மாட்டேன்னு சொல்லிட்டீங்க. இப்போ எங்க அம்மா பத்தியும் எங்க குடும்பத்த பத்தியும் கூட எல்லாமே தெரிஞ்சிகிட்டீங்க. இனிமே நீங்களே நெனச்சா கூட என் மேல உங்களுக்கு லவ் வராதுல்ல?"
"இங்க பாருங்க கார்த்திக். நா ஒண்டும் சின்ன குழந்த இல்ல. இந்த விஷயத்துல எனக்கு அவங்க ரெண்டு பேரும் வச்சிருந்த உண்மையான லவ் தான் கண்ணுக்கு தெரியிது. அவங்க பண்ணது தப்புன்னு தான் எல்லாரும் யோசிப்பாங்க. ஆனா நா யோசிக்கிறது என்ன தெரியுமா? அவங்க காதல் பிரியிற அந்த நேரத்துல அவங்களுக்கு மனசு எவ்வளவு வலிச்சிருக்கும்? எவ்வளவு அழுதிருப்பாங்க? அவங்க பண்ணதுக்கு பேரு செக்ஸ்ஸே இல்ல. அந்த இடத்துல காமம்ன்னு ஒண்ணு இருந்தே இருக்காது. முழுக்க முழுக்க காதல் தான் இருந்திருக்கும். அவ்வளவு வலிக்கும் கண்ணீருக்கும் இடையில நடந்த ஒரு சம்பவம் அது. நீங்க சாதாரணமான ஒரு பிறவியே இல்ல தெரியுமா?"
தொடரும்...
"அங்கேயே இரேன். இதோ வந்துர்றேன்."
"இல்ல சித்தி. பரவால்ல. எனக்கு உங்ககிட்ட பேச இன்னும் நிறைய இருக்கு." என்றபடி அவள் நின்ற இடத்திலிருந்து கொஞ்சம் தள்ளி கிட்சன் கட்டில் ஏறி உட்கார்ந்தேன்.
"ஹ்ம்ம். சொல்லு."
கேஸ் அடுப்பில் பாலைக் கொதிக்க வைத்துவிட்டு என்னைப் பார்த்தாள்.
"அம்மாக்கு ராகவன கல்யாணம் பண்ணிக் குடுத்தா என்ன ஆகும்ன்னு நெனைக்கிறீங்க?"
"நீ சொல்ற மாதிரி இந்த ஊர் உலகம் தப்பாத்தான் பேசும். சும்மாவே அப்டி இப்டி பேசுறவங்க உன்னையும் அவரையும் பாத்தா, அவன் மூலமாவே குழந்தையும் பெத்துக்கிட்டு அப்புறம் புருஷனையும் சாகடிச்சிட்டு இப்ப அவன் கூடவே மறுபடியும் சேர்ந்து வாழுறான்னு பேசுவாங்க."
"ஹ்ம்ம்"
"எல்லாத்துக்கும் முதல்ல உங்க அம்மா அத விரும்ப மாட்டாங்கன்னு நெனைக்கிறேன்."
"ஏன்?"
"இது நடந்து 30 வருஷம் ஆகியும் இன்னும் அவங்களுக்கு அந்த குற்ற உணர்ச்சி போகல. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் உங்க அப்பாக்கு உண்மையா இருக்க முடியலையேன்னு அவங்க அழுது புலம்புனதெல்லாம் எனக்குத் தான் தெரியும். அவரு இறந்தப்ப கூட அதையே தான் சொல்லி சொல்லி அழுதாங்க உங்க அம்மா. அப்புறம் எப்டி அவரையே கல்யாணம் பண்ணிக்க ஒத்துக்குவாங்க?"
"ஹ்ம்ம். உண்ம தான்."
"அதனால, அந்த ஐடியாவ கைவிட்டுட்டு கீர்த்தனாக்கு ஒரு நல்ல மாப்ளய பாரு. அப்புறம் நீயும் ஒரு நல்ல பொண்ணா பாத்து கல்யாணம் பண்ணிக்கோ."
"ஹ்ம்ம்."
"உங்க மாமா பொண்ணுங்கள பாத்தியா?அவங்கள்ல யாரையாச்சும் பாத்து கட்டிக்கோ. நல்லா படிச்சும் இருக்காங்க. நல்லபடியா குடும்பத்தையும் பாத்துப்பாங்க."
"அதெல்லாம் அப்புறம் பாக்கலாம் சித்தி."
"ஏன்? கிராமத்து பொண்ணுங்கள பிடிக்கலையா?"
"அப்டின்னு இல்ல."
"அப்புறம் என்ன? மாடர்னா டிரஸ் போட்டுக்கிட்டு நுனி நாக்குல இங்கிலிஷ் பேசிகிட்டு திரியிற பொண்ணுங்களத் தான் பிடிக்குமோ?"
"அப்டின்னு இல்ல சித்தி. மனசுக்கு பிடிக்கணும்ல?"
"அவங்க கூட பழகிப்பாரு. மனசுக்குப் பிடிக்கும். ஒவ்வொருத்தியும் எவ்வளவு அழகா இருக்காளுங்க."
"அழகா இருக்காங்க தான். ஆனா, உங்க அளவுக்கு இல்ல."
"நா என்ன அவ்ளோ அழகாவா இருக்கேன்?"
"ஆமா."
"சும்மா புளுகாத"
"நா உண்மைய தான் சொல்றேன். இந்த வயசுலயும் நீங்க இவ்ளோ அழகா ஸ்லிம்மா 35 வயசு பொண்ணுங்க மாதிரி இருக்கீங்க."
"ஹாஹா. இத உங்க சித்தப்பாகிட்ட போய் சொல்லு. விழுந்து விழுந்து சிரிப்பாரு."
"ஏன்?"
"அவரு அப்டி நெனச்சிருந்தா என்ன விட்டுட்டு வேற பொண்ணுங்ககிட்ட போய் இருப்பாரா?"
"அவர் டேஸ்ட் அப்டி இருந்தா யாரு என்ன பண்ண முடியும்?"
"அவர் டேஸ்ட்ட விடு. உன்னோட டேஸ்ட் ஏண்டா இவ்ளோ மட்டமா இருக்கு? போயும் போயும் என்ன அழகுன்னு சொல்ற. இன்னும் 35 வயசு பொண்ணுங்க மாதிரி இருக்கேன்னு வேற சொல்ற."
"நீங்க அப்டி இருந்தா அத தானே சொல்ல முடியும்?"
"சும்மா போடா. உனக்கு நக்கல் ஜாஸ்தி ஆய்டிச்சி."
"இது நக்கல் இல்ல சித்தி. உண்மைய தான் சொல்றேன். நம்புங்க. நீங்க மட்டும் எனக்கு சித்தியா இல்லன்னா....."
"சித்தியா இல்லன்னா?"
"நானே உங்கள கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்."
"ஹாஹா.. எதுக்குடா இவ்ளோ பொய் சொல்ற? இங்க பாரு. இன்னும் மூணு வருஷத்துல எனக்கு 50 வயசாயிடும். அப்புறம் இந்த தோல் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா சுருங்க ஆரம்பிச்சிடும். இப்பவே பாதி கிழவிடா நானு."
"ஹாஹா."
"எதுக்கு சிரிக்கிற?"
"நானே உங்கள பாத்தா 35 வயசு பொண்ணு மாதிரி இருக்குன்னு சொல்றேன். நீங்க என்னடான்னா உங்களையே கிழவின்னு சொல்றீங்க?"
"நா உண்மைய தானே சொல்றேன்."
"சரி அத விடுங்க. உண்மைலேயே உங்க நிலமைய பாத்தா எனக்கு ரொம்ப பாவமா இருக்கு சித்தி."
"பாவப்பட்டு என்ன பண்ண போற? எல்லாம் அவங்க அவங்க விதி கார்த்திக்."
"உங்களுக்கு ஏதாச்சும் என்னால முடிஞ்ச ஒரு உதவிய பண்ணலாம் ன்னு தோணுது."
"நா உன்கிட்ட எந்த உதவியும் கேக்கலையே. நீயா எதுவும் கற்பன பண்ணிக்காத."
"நீங்க தானே சொன்னீங்க. உங்க புள்ளைங்க யாரும் உங்கள புரிஞ்சிக்க மாட்டேங்குறாங்கன்னு."
"அது அவர டைவர்ஸ் பண்றதுக்கு ஒத்துக்க மாட்டேங்குறாங்கன்னு சொன்னேன். எனக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணனும்னு சொல்லல."
"அப்போ.. பொண்ணுங்களுக்கும் ஆசாபாசங்கள் இருக்கு. ஆனா அத வெளிய சொல்ல மாட்டாங்கன்னு எதுக்கு சொன்னீங்க?"
"அது... நா... பொதுவா சொன்னேன்."
"ஹ்ம்ம். பொதுவா சொல்றது ஓகே தான். ஆனா நீங்க உங்க மனசுல தோணுறத என்கிட்ட சொல்லுங்க."
"அதெல்லாம் சொல்லி என்ன ஆகப் போகுது? இந்தா இத பிடி."
கதையோடு கதையாக டீ போட்டு முடித்திருந்தாள். ஒரு கப்பை என்னிடம் நீட்டினாள்.
"சொன்னா என்ன ஆகப்போகுது?"
நான் அவளிடமிருந்து டீயை வாங்கிப் பருகியவாறு கேட்டேன்.
"நீ எனக்கு மகன் மாதிரி. உன்கிட்ட அதெல்லாம் எப்டி சொல்றது?"
"சும்மா சொல்லுங்க சித்தி."
"இங்க பாரு கார்த்தி. எல்லா பொண்ணுங்களுக்கும் இருக்குற அதே பீலிங்ஸ் எனக்கும் இருக்கத்தான் செய்யும். நானும் ஒரு பொம்பள தானே."
"ஹ்ம்ம். சோ? பீலிங்ஸ எதுக்கு அடக்கி வச்சிருக்கணும்?"
"அடக்கியெல்லாம் வச்சிருக்கலப்பா. பழகிடிச்சி. இன்னொரு கல்யாணம் அது இதெல்லாம் எனக்கு விருப்பம் இல்ல. தோளுக்கு மேல வளந்த புள்ளைங்க இருக்காங்கல்ல."
"ஹ்ம்ம். அப்போ இன்னொரு கல்யாணம் பண்ண முடியாதுன்னு சொல்றீங்க?"
"ஹ்ம்ம்."
அவள் எதற்கும் அசைந்து கொடுப்பதாக இல்லை. நான் என்ன பொருள்பட பேசுகிறேன் என அவளுக்குப் புரியவே இல்லை. அவளுக்கு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணி வைப்பது பற்றித்தான் நான் பேசுகிறேன் என்று நினைத்துக் கொண்டுதான் அவள் என்னிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். என்னுடைய மனதில் இருக்கும் காம எண்ணங்கள் அவள் மனதிலும் இருக்கும் என்று நினைப்பது தவறு. அவளுக்கு காம உணர்வுகள் இருந்தாலும் கூட அதனை மகன் ஸ்தானத்தில் இருக்கும் என்னிடம் இருந்து எடுத்துக்கொள்ள விரும்புவாளா என்பதும் சந்தேகம் தான்.
அவளை அப்படியே கட்டி அணைத்து வலுக்கட்டாயமாக அவளது உணர்ச்சி நரம்புகளைத் தூண்டி அவளை அடைந்துகொள்ளலாம் என ஒரு கணம் யோசித்தேன். ஆனாலும், அந்த அளவுக்கு மோசமாக நடந்துகொள்ள என்னால் முடியவில்லை. நமது மனதில் காமம் தோன்றும் போதெல்லாம் பெண்களை அப்படி வலுக்கட்டாயமாக அடைந்துகொள்ள அவர்கள் விளையாட்டு பொம்மைகளா என்ன? இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பேசி அவளுக்கும் என் மீது ஒரு ஆசையினை உண்டு பண்ணிவிட்டு அவளை அடைந்துகொள்ளலாம் என யோசித்துக் கொண்டு டீயைக் குடித்து முடித்துவிட்டு கப்பை அவளிடம் நீட்டினேன்.
பின்னர் சிறிது நேரம் அவளுடன் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினேன்.
ஆசைகளும் தயக்கங்களும் பயங்களும் ஒன்று சேர்ந்து என்னை ஏதோ செய்திருந்தன. அவளது வீட்டிலிருந்து வெளியேறிய பின்னர் மனதில் பெரும் புயல் ஒன்றே அடித்து ஓய்ந்தது போல இருந்தது. என்னை அறியாமல் நீண்ட பெருமூச்சு ஒன்று எனக்குள் இருந்து வெளிப்பட்டது.
பெரியம்மா வீடு வந்தவுடன் நான் யாமினியை தேடினேன். அவளும் கீர்த்தனாவும் வருணும் சேர்ந்து வீட்டுக்குப் பின்னால் இருக்கும் இலந்தை மரத்திலிருந்து இலந்தைப் பழங்கள் பறித்துக் கொண்டிருந்தனர். வருண் அவர்களுக்கு உதவி செய்துகொண்டிருந்தான். யாமினியின் முகத்தினைப் பார்த்தவுடன் எனக்குள் லேசான குற்ற உணர்ச்சியும் வெளிப்பட ஆரம்பித்தது. சித்தி மீது நான் கொண்ட காமம் மிக மிகத் தவறானது என புரிந்து கொண்டேன். ஏன் எனது மனதில் இவ்வாறான எண்ணங்கள் எல்லாம் தோன்றுகின்றன என என்னை நினைத்து எனக்கே கொஞ்சம் அருவருப்பாகவும் இருந்தது. நல்ல வேளை நான் அவளை எதுவுமே செய்யவில்லை என எனக்கு நானே ஆறுதலும் செய்து கொண்டு அவர்களுக்குப் பக்கத்தில் சென்று யாமினி சேர்த்து வைத்திருந்த பையிலிருந்து கொஞ்சம் இலந்தைப் பழங்களை எடுத்தேன்.
"ஆஹ்.. நாங்க கஷ்டப்பட்டு பறிச்சி சேர்ந்து வச்சிருந்தா நீங்க நல்லா ஊர் சுத்திட்டு வந்து நோகாம எடுத்து சாப்பிடுவீங்களா?" என்று பொய்யான கோபத்துடன் கடிந்து கொண்டாள் யாமினி.
"ஓஹ்.. அப்டியா? சாரி. இந்தாங்க. நீங்களே வச்சி சாப்பிடுங்க. எனக்கு என்னோட தங்கச்சி இருக்கா"
என்றபடி நான் அவளிடமிருந்து எடுத்ததை அவளிடமே குடுத்துவிட்டு கீர்த்தனாவின் பையிலிருந்து எடுத்து சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். அதனைப் பார்த்ததும் யாமினி என்னைப் பார்த்து முறைத்தாள். அவளது முறைப்பு எனக்கு மிகவும் புதிதாக இருந்தது. அவளது பார்வையோ என்னைக் குத்திக் கிழித்துவிடும் அளவுக்கு ஈட்டி போல மிகவும் கூர்மையாக இருந்தது.
நானும் மரத்திலிருந்து கொஞ்சம் பறித்து எடுத்து யாமினிக்கு எதுவுமே கொடுக்காமல் கீர்த்தனாவிடம் கொடுத்தேன். அவள் மீண்டும் என்னை முறைக்க, நான் மனதினுள் சிரித்துக் கொண்டு அதையே தொடர்ந்தேன்.
அதன் பின்னர், இன்னும் சில உறவினர்களின் வீடுகளுக்கும் சென்றுவிட்டு சித்தி வீட்டிற்கு வந்து சேர இரவு 10 மணியாகிவிட்டிருந்தது.
அடுத்த நாள் காலை ஊருக்குச் செல்ல வேண்டி இருந்ததனால் நான் வீட்டிற்குள் செல்லாமல் காரை கொஞ்சம் சுத்தப் படுத்த ஆரம்பித்தேன்.
உள்ளே சென்ற யாமினி சற்று நேரத்தில் மீண்டும் திரும்பி எனதருகில் வந்தாள்.
"என்னாச்சி இன்னைக்கு? ராகவன் அங்கிள சந்திச்சங்களா?"
"ஹ்ம்ம்."
"என்ன சொன்னாரு?"
"எதுவும் சொல்லல. சும்மா பேசிட்டு இருந்தோம்."
"எப்டி இருக்காரு?"
"நல்லா இருக்காரு. பெரியப்பா வயல அவர்தான் பாத்துக்குறாரு."
"ஹ்ம்ம். அவர பாத்தா உங்களுக்கு என்ன தோணிச்சு?"
எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. இவள் எதற்காக அப்படி ஒரு கேள்வியை என்னிடம் கேட்கிறாள் என நினைத்துக் கொண்டு,
"என்ன தோணிச்சுன்னு கேட்டா என்ன சொல்ல?"
"அவர பாத்ததும் உங்களுக்கு ஏதாவது தோணி இருக்கும்ல."
"அப்டி எதுவும் தோணல. எதுக்கு கேக்குறீங்க?"
"உண்மையாவா?"
"ஹ்ம்ம்."
"சரி ஓகே."
"நீங்க என்கிட்ட ஏதும் மறைக்கிறீங்களா?"
"என்ன மறைக்கிறேன்?"
"நேத்து நைட் பெரியப்பாவும் எங்க அம்மாவும் வேற என்ன பேசிக்கிட்டாங்க? உண்மைய சொல்லுங்க."
"அவங்க என்ன பேசுகிட்டாங்கங்குற உண்மையெல்லாம் உங்ககிட்ட நா ஆல்ரெடி சொல்லிட்டேன்."
"இல்ல. நீங்க பொய் சொல்றீங்க. இப்ப எதுக்கு அப்டி கேட்டீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்."
"என்ன தெரியும்?"
"அவர பாக்கும் போது எனக்கு என்ன தோணிச்சிதுங்குற விஷயம் உங்களுக்கும் தெரியும் ன்னு எனக்குத் தெரியும்."
"என்ன தோணிச்சிது?"
நான் போனில் இருந்த ராகவனின் போட்டோக்களையும் வீடியோக்களையும் அவளிடம் காட்டினேன்.
"இப்ப சொல்லுங்க. அவங்க என்ன பேசிக்கிட்டாங்க?"
"ஹ்ம்ம். சொல்றேன். அவங்க இது பத்தி தான் பேசிக்கிட்டாங்க. ராகவன் உங்கள பாக்கணும்ன்னு பெரியப்பாகிட்ட கெஞ்சியிருக்காரு. அத பெரியப்பா உங்க அம்மாகிட்ட சொல்ல, உங்க அம்மா அத ஒத்துக்கவே இல்ல. ரொம்ப அழுதாங்க. பாவம். பண்ண தப்ப நெனச்சி ரொம்ப கில்ட்டியா பீல் பண்ணாங்க."
"சோ.. உங்களுக்கு எல்லாமே தெரிஞ்சிருந்தும் ஏன் என்கிட்ட நேத்தே சொல்லல?"
"சொல்லி உங்கள கஷ்டப்படுத்த விரும்பல."
"அப்டின்னா அவங்க லவ் பண்ண விஷயத்த கூட என்கிட்ட சொல்லாம இருந்திருக்கலாமே."
"இருந்திருக்கலாம் தான். ஆனா, அவங்க ரெண்டு பேரையும் மறுபடியும் சேர்த்து வச்சா நல்லா இருக்கும்ன்னு எனக்கு தோணிச்சு. அதனால தான் உங்ககிட்ட லவ் விஷயத்த மட்டும் சொன்னேன். உங்களுக்கும் எனக்கு தோணுன மாதிரியே தோணும்ன்னு நா நினைக்கவே இல்ல."
"ஹ்ம்ம். ஆனா அது இனிமே முடியாது."
"ஏன்?"
"அவர பாத்ததும் நா உடனே புரிஞ்சிகிட்டேன். அப்புறம் உடனே இங்க வந்து சித்தி கிட்ட நடந்த உண்மைய எல்லாம் கேட்டுத் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்."
என்றபடி நடந்ததை எல்லாம் அவளிடம் கூறினேன்.
"எனக்கே அவர பார்த்ததும் அப்டி தோணும் போது, என்னையும் ராகவனையும் ஒண்ணா பாத்தா இந்த ஊர் உலகம் எங்க அம்மா பத்தி தப்பா பேசும்."
"ஹ்ம்ம். உண்ம தான்."
"நீங்களும் இத பத்தி யார்கிட்டயும் சொல்லிடாதீங்க. ப்ளீஸ்."
"நா எதுக்கு சொல்ல போறேன்? உண்மைய சொல்லப்போனா உங்க அம்மா ரொம்ப நல்லவங்க. அவங்களயே அந்த லவ் எப்டி மாத்தி இருக்குன்னு நெனச்சி ரொம்ப வியப்பா இருக்கு."
"ஹ்ம்ம். வியந்து பாக்குற அளவுக்கு அதுல எதுவும் இல்ல. அத தான் லவ்ன்னு சொல்றது. லவ் பத்தி உங்களுக்கு எங்க தெரியப் போகுது?"
"ஆமா. எனக்கு தெரியாது தான். போதுமா?"
"சும்மாவே என்ன லவ் பண்ண மாட்டேன்னு சொல்லிட்டீங்க. இப்போ எங்க அம்மா பத்தியும் எங்க குடும்பத்த பத்தியும் கூட எல்லாமே தெரிஞ்சிகிட்டீங்க. இனிமே நீங்களே நெனச்சா கூட என் மேல உங்களுக்கு லவ் வராதுல்ல?"
"இங்க பாருங்க கார்த்திக். நா ஒண்டும் சின்ன குழந்த இல்ல. இந்த விஷயத்துல எனக்கு அவங்க ரெண்டு பேரும் வச்சிருந்த உண்மையான லவ் தான் கண்ணுக்கு தெரியிது. அவங்க பண்ணது தப்புன்னு தான் எல்லாரும் யோசிப்பாங்க. ஆனா நா யோசிக்கிறது என்ன தெரியுமா? அவங்க காதல் பிரியிற அந்த நேரத்துல அவங்களுக்கு மனசு எவ்வளவு வலிச்சிருக்கும்? எவ்வளவு அழுதிருப்பாங்க? அவங்க பண்ணதுக்கு பேரு செக்ஸ்ஸே இல்ல. அந்த இடத்துல காமம்ன்னு ஒண்ணு இருந்தே இருக்காது. முழுக்க முழுக்க காதல் தான் இருந்திருக்கும். அவ்வளவு வலிக்கும் கண்ணீருக்கும் இடையில நடந்த ஒரு சம்பவம் அது. நீங்க சாதாரணமான ஒரு பிறவியே இல்ல தெரியுமா?"
தொடரும்...
20-10-2024, 10:46 AM
(19-10-2024, 07:07 PM)lifeisbeautiful.varun Wrote: நண்பா, நீங்கள் எந்த மன்னிப்பும் கேட்க தேவையில்லை, நீங்கள் என்ன காசுக்கா உங்கள் சரக்கை விற்றுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள், நீங்கள் செய்வது ஒரு சேவை, எழுதி மகிழ்விக்கிறீர்கள். உங்கள் எழுத்து திறன் அபாரம், நல்ல எழுத்தாளர் அதில் சந்தேகம் இல்லை, நான் சுட்டி காட்டுவது ஒரு சில சின்ன விஷயங்கள், அதை ஏற்பது, ஏற்காமல் இருப்பது எதுவும் தப்பில்லை, இவை கருத்துக்கள் தான்.
இன்செஸ்ட் எழுதுவது தப்பில்லை, நானும் இன்செஸ்ட் எழுத்தாளர் தான், அதே மாதிரி காதலும் இன்செஸ்ட்டும் ஒரே கதையில் இருக்கக்கூடாது என்பதும் கிடையாது, தாராளமாக இருக்கலாம், அனால் நீங்கள் கதையை ஆரம்பிக்கும் போது ஒரு tag செய்யும் option உண்டு, அதில் romance , incest அப்படி category இருக்கும் அதில் நீங்கள் incest டேக் செய்த்திருக்கலாம், நீங்கள் காதலாய் ஆரம்பிக்க non incest விரும்பிகள் ஆர்வமாய் படிக்கும்போது ஒரு மிக சிலருக்கு இது ஏமாற்றமாய் போக வாய்ப்புள்ளது. நீங்கள் நிறைய கதையில் பார்க்கமுடியும் எழுத்தாளர்கள் disclaimer போடுவார்கள், இது குடும்ப ஓல் கதை பிடிக்காதவர்கள் ஒதுங்கிவிடுங்கள் என்று.
இன்னொன்று குறிப்பிட்டு இருந்தீர்கள் நீண்ட கதையில் மசாலா (செக்ஸ்) இல்லையென்றால் வாசகர்கள் படிக்க மாட்டார்கள் என்று சொன்னீர்கள், அதில் உடன்பாடு இல்லை, சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள, என்னுடைய “இது தப்பா” கதை இது வரை 130 google docs பக்கம் அளவு பகிர்ந்துள்ளேன், 2.4 லட்சம் வியூ , average 15 லைக் per அப்டேட். ஆனா ஒன்னு தெரியுமா, இன்னும் முழு நிர்வாணம் இல்லை, முலை பிசைதல் இல்லை, உடலுறுவு இல்லை, எந்த செக்ஸ் விஷயமும் இல்லாமல் இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறது, மொத்தம் 3 கேரக்டர் மட்டும் தான், ஆதரவும் இருக்கிறது. கதையில் செக்ஸ் வேண்டுமென்றே தாமத படுத்தவேண்டும் என்று வேண்டுமென்று செய்யவில்லை, இந்த கதைக்கு பின்னாடி தான் தேவை என்பதால் தவிர்க்கிறேன், சில கதைகளில் உடனடி தேவை இருக்கும். அதனால் நீங்கள் உங்கள் பாணியை சமரசம் செய்ய தேவையில்லை, உங்களுக்கு தோன்றினால் அது கதைக்கு தேவையென்றால் வையுங்கள்,
லைக் மட்டும் கமெண்ட் தான் வேண்டும், நீங்கள் நினைத்த மாதிரி கதை இருக்க வேண்டும் என்று அவசியமில்லை என்றால், அடுத்த எபிசோடில் கார்த்திக்கும், வருணும் சேர்ந்து கார்த்தி அம்மாவை ஓப்பான் என போட்டு பாருங்கள், லைக் எகிறும், அடுத்து லாவண்யாவை பண்ணுவான் என போடுங்கள் இன்னும் எகிறும். அனால் நீங்கள் விரும்பும் கதையா என்பதையும் பார்க்கவேண்டும்,
நிறைய பேர் தங்கள் மனதில் உள்ள fantasy ஐ வெளிப்படுத்த கதையை தேர்தெடுப்பார்கள், அந்த fantasy இல் நியாயம் இருக்காது, படிக்கும் போதே தெரியும், இது ஒரு எழுத்தாளரோட விருப்பம்/பாண்டஸி வெறியை தீர்த்துக்கொள்ள எழுதப்பட்டிருக்கிறது, சில எழுத்தாளர்கள் கதை பாலன்ஸ்ட் ஆ இருக்கும், அங்க கேரக்டர் தான் நிக்கும், எழுத்தாளரோட கேரக்டர் கதையில் தெரியாது,
இந்த கதை வெறும் கேரக்டர்கள் மட்டும் தெரியுது நீங்க தெரியல, ஆனா சமீபத்திய எபிசொட் கதை போகும் போக்கு, கதையோட நாயகன் மனதளவில் நீங்களா பீல் பண்ணி கொஞ்சம் அந்த பாண்டஸி நியாயமற்ற மாதிரி போகுதோனு ஒரு சந்தேகம், ஏன்னா பல விஷயம் சொல்லலாம்
தங்கை தன்னை காதலிக்கும் வருண் கூட பரிசுத்தமா இருக்கணும், ஆனா அண்ணன் கூட தப்பா இருக்கலாம், கார்த்திக் தான் தங்கை சீலை உடைக்கும்னு கதை போகுது
அதே மாதிரி யாமினியை யாரும் bang பண்ணி இருக்கக்கூடாது, அவளையும் கார்த்திக் பண்ணனும்
கார்த்திக் அவனோட தங்கச்சி கூட பண்ணலாம், ஆனா யாமினி அவன் தம்பி கூட பண்ண கூடாது. உங்களோட பதிலும் “அப்படி அவசியம் இல்லை” னு சொல்லியிருக்கீங்க
ஒரு எழுத்தாளரோட நியாயமற்ற பாண்டஸி கதைக்குள் அழுத்தமா போகும்போது கதை கெடும் வாய்ப்பு இருக்கு. படிக்கறவங்க, ஓஹோ கதாராசிரியர் அவரோட ஆசையை /பாண்டஸியை கதையா எழுதி இருக்கார்னு தோணும்.
இன்னொன்னு நீங்க அழகா காதல் காட்சி எழுதறீங்க, ஆனா இங்க வந்த காம காட்சி, இல்லை வரும் சில ரொமான்ஸ் கொஞ்சம் வன்முறை மாதிரி இருக்கு, அண்ணன் தங்கை காட்சி, அதே மாதிரி யாமினிக்கு கொடுக்கப்படும் விருப்பமில்லாத முத்தங்கள், ஒரு BDSM பாண்டஸி தெரியுது.
ஆனா அதே நேரத்தில் யாமினி காட்சியில் அதை அழகா டயலாக்ல எதிர்த்து சமன் பண்ணி இருக்கீங்க, அங்க கதை தெரியுது, அவ கேட்கிற கேள்வி “ஒருத்தன் முத்தம் கொடுத்தா இம்ப்ரெஸ் ஆகலாம் னா, யார் கொடுத்தாலும் ஆயிடலாமே” அந்த கேள்வியில் அழகா கதை தெரியுது” அங்க அழகா கதையை நகர்த்தறீங்க, சூப்பரா இருக்கு.
நண்பா இவ்வளவு விரிவா சொன்னது உங்களை எந்த வகையிலும் குறை கூற இல்லை, இவை எல்லாம் கருத்துக்கள் மட்டும், ஒரு எழுத்தாளர் நாம எழுதறதுக்கு மக்கள் விரிவா விமர்சனம் பண்ணனும்னு எதிர்பார்ப்பாங்க, அதுக்காக எழுதினது.
ஒவ்வொரு எபிசொட் எழுத 3 மணி நேரம், அதை கற்பனை செய்ய “வாழும் வாழ்க்கை” னு இது பின்னாடி எவ்வளவு உழைப்பை நீங்க போடுவீங்கன்னு எனக்கு தெரியும், நீங்க செமயா எழுதறீங்க, உரையாடல் வகை கதை ரொம்ப அழகு, காதல் சீண்டல் காட்டிச்சிகள் அருமை, எவ்வளவோ சொல்லிட்டு போகலாம் நண்பா, தொடர்ந்து எழுதுங்கள்
உங்கள் பொன்னான நேரத்தினை ஒதுக்கி இவ்வளவு பெரிய கருத்துக்களைக் கூறுவதற்காக முதலில் உங்களுக்கு நன்றி நண்பரே..!
இந்தக் கதையை என்ன Genre இல் சேர்ப்பது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை நண்பா. அதனால் தான் Prefix எதுவும் சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை. இதில் பல வகையான மசாலாக்கள் சேர்ந்து இருக்கும். அது போகப்போக உங்களுக்கே புரியும்.
ஆரம்பத்தில் incest சேர்த்துக் கொள்ளும் எண்ணம் எனக்கு இருக்கவில்லை. Light touch மட்டும் தான் பிளான் பண்ணி இருந்தேன். போகப்போக அதனை முழுமையாக சேர்க்க வேண்டிய ஒரு நிலை. அவ்வளவு தான்.
வாசகர்கள் கேட்டாலும் என்னுடைய கதையின் போக்கிற்கு சரியாகப் பட்டால் மாத்திரமே நான் அவற்றை சேர்த்துக்கொள்ளுவேன்.
புதிதாக சேர்த்துக்கொள்ளும் கட்டங்களினால் கதையின் plot இல் எந்த மாற்றமும் ஏற்படாது.
நன்றி நண்பா..
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)