[k3vv3]

గతం లోని దుఃఖం తో తనకు తాను ముడి వేసుకున్న ఒక వ్యక్తికి, భవిష్యత్తు పై ఆశాభావం తో తనకు తాను ముడి వేసుకున్న మరో వ్యక్తికి మధ్య పడ్డ పెళ్ళి అనే ముడి వారిద్దరనీ ఎలా ముడివేసిందన్నదే ఈ కథ.

ఇక్కడ ఎటువంటి శృంగార సన్నివేశాలు ఉండవు. కేవలం భావోద్వేగాలు మాత్రమే.


6వ తారీఖు నుంచి మొదలు

[k3vv3]

ముడి- మొదటి భాగం
            - Santosh Narva

సౌష్ఠవమైన శరీరంతో నిండుగా కనిపించే అమృత , పాలిపోయి ,శుష్కించి వెంటిలేటర్ సహాయంతో తన 'మరణ శయ్య’ పై పడి వుంది .నల్లటి మెరుపుతో జలపాతాన్ని ప్రతిబింబించే ఆమె కురులేవీ లేవిప్పుడామెకు.ఈశ్వర్ రాక కై శక్తినంతా కూడగట్టుకుని,తాను ఉన్న ఐ.సి.యు డోర్ వైపే దృష్టి పెట్టింది అమృత. ఇక తన 'సమయం' ఐపొవొచ్చిందని అర్థమౌతోందామెకు. ఒక్క సారి 'చివరగా' ఈశ్వర్ ని చూడాలనిపించింది ఆమెకు. ఆమె కళ్ళ ముందు మొత్తం ఈశ్వర్ తో గడిపిన క్షణాలే తిరుగుతున్నాయి. ఈశ్వర్ తో ఇంకొన్ని అందమైన క్షణాలను పంచుకోవటం కోసం ఇంకొన్ని రోజులు తనకు మిగిలి ఉండింటే బాగుండు అనిపించిందామెకు. నాస్తికురాలైన ఆమె తన ఊహ తెలిసాక మొట్టమొదటి సారిగా దేవుడిని ప్రార్థించింది ఈశ్వర్ తన కళ్ళముందుండగా తనను 'చంపమని '! అమృత తనను కోరిన మొదటి, చివరి కోరికని దేవుడు మన్నించాడు!

పౌర్ణమి నాటి నిండు చంద్రుడి లా ఉండే 'తన ' అమృత గత ఆరు నెలలుగా ఒక్కొక్కటిగా తన 'కళలను ' కోల్పోతూ వస్తున్న వైనం అతని గుండెకు భరించలేనంత నొప్పిని కలిగిస్తూ వుంది. రోజు రోజుకీ ఆమెను చూడటానికి సైతం ధైర్యం చాలట్లేదతడికి! కానీ ఆ క్షణం అమృతని చూసిన అతడికి అర్థమయ్యింది ,తన జీవితం లో ఇకపై మిగిలేది నిరవధికమైన 'అమావాస్యే ' నని!

ఈశ్వర్ తన ఒక్కో అడుగు అమృత వైపు వేస్తున్నా, అతనికి మాత్రం అమృత కు తాను దూరంగా వెళుతున్న భావన కలుగుతోంది. తన కళ్ళల్లోని కన్నీటి యవనికలు తన కంటిపాప లో కొలువై ఉన్న అమృత ప్రతిబింబాన్ని మసకగా మారుస్తున్నాయి.

ఒంటిలోని శక్తినంతా కూడగట్టుకుని మోము పై కష్టంగా ఒక చిరునవ్వు ఉంచే ప్రయత్నాన్ని చేస్తూ వుంది అమృత.'నేనిక వెళ్తున్నా. నువ్వు జాగ్రత్త.' అని ఆమె కళ్ళు చెబుతున్నాయి, అతని మనస్సు వింటూ వుంది.
***************************************

పెళ్ళింట్లో అందరూ ఎవరి హడావిడిలో వాళ్ళున్నారు....

కొందరి మనస్సుల్లో సంతోషం, కొందరి మనస్సుల్లో అసంతృప్తి, కొందరిలో ఆత్రుత, ఇంకొందరిలో అసూయ.... అందరి ఉల్లములల్లోనూ ఏదో ఒక భావోద్వేగం, ఒక్క పెళ్ళికొడుకైన ఈశ్వర్ మనస్సులో తప్ప!

అతడి అణువణువునా నిర్లిప్తత ఆవహించింది.

పెళ్ళిలో అతనికి వినిపిస్తున్న నాదస్వరం అతని చెవుల్లో పదునైన సూదులతో ఎవరో పొడుస్తున్నట్టుగా భావన కలిగించింది.

ధర్మేచ, అర్థేచ, కామేచ, మోక్షేచ.. అన్న మంత్రాన్ని మూడుసార్లు పఠిస్తున్నంత సేపూ అతను తన యొక్క సొంత స్వరాన్నే అసహ్యించుకోసాగాడు.

తన కాళ్ళు కడగబడుతున్నప్పుడు ఆమ్లం తో దహించివేయబడుతున్నట్టుగా తోచింది అతడికి
పాణి గ్రహణ సమయం లో పెళ్ళికూతురైన చిత్ర చేతిని అతని చేతిలో పెట్టినప్పుడు, ఆమె స్పర్శ అతని అణువణూవునూ జలదరింపజేయసాగింది.

అతని తలపై చిత్ర జీలకర్ర-బెల్లం ఉంచినప్పుడు , ఆమె చేయి భస్మాసుర హస్తంగా తోచింది అతడికి.

సుమంగళి పూజ సమయం లో అతని పై వెదజల్లబడ్డ అక్షతలు అతనికి శరాల వలె గుచ్చుకుంటున్నాయి.

చిత్రకు, తనకు మధ్య ఉన్న తెర తొలగించివేయబడ్డప్పుడు , ఆమె కళ్ళల్లో కనిపించిన అతని ప్రతిబింబాన్ని చూసి తనపై తనకే జాలితో కూడిన అసహ్యం కలిగిందతడికి.

చిత్ర మెడలో మంగళ సూత్రం కడుతున్నప్పుడు , అది తన మెడకు బిగుసుకుంటున్న ఉరి తాడు వలె తోచింది ఈశ్వర్ కి.

హోమాగ్ని చుట్టూ చేస్తున్న ప్రదక్షిణలు అగమ్యమైన నిశీధిలోనికి తను చేస్తున్న ప్రయాణం లా అనిపిస్తోందతడికి. అతనికి 'ముడి పడి ' ఉన్న చిత్ర అతనికి అడుగు వేయలేనంత 'బరువు’ గా తోస్తోంది.
----------------సశేషం..------------------

[k3vv3]

ఈ కథ తరువాత భాగాలు ఒక్కొక్కటీ 5/7 రోజుల వ్యవధిలో మీ ముందుకు తేగలను.


మీ మీ అభిప్రాయాలను లైకులద్వారా గానీ రేటింగ్ ద్వారా కానీ వ్యాఖ్యానాల ద్వారా పంచుకోమని మనవి పాఠక మిత్రులకు.

[k3vv3]

కాస్త భిన్నంగా మొదలెట్టారు గారు. అయినా ఈ మద్య చావు కబుర్లు ఎక్కువగా వినడం జరుగుతోంది. మీ కథనూ మరణ శయ్య పై ఉన్న అమృతతో మొదలెట్టారు. పెళ్ళిలో జరిగే తంతులకు మీ ఉపమానాలు శంకర్ మానసిక పరిస్థిని తెలుపుతున్నాయి. క్యారక్టరైజేషన్ బావుంది...కొనసాగించండి.

ఆరంభం లోనే శంకర్ మానసిక పరిస్థితులను చెబుతే కథ ముందు ఎటువంటి మలుపులు తిరుగుతుందో అనేదానికి సూచనగా ఈ ఘట్టాన్ని ప్రారంభించడమైనది.
ధన్యవాదములు :)

[k3vv3]

వ్యాఖ్యానించిన, మెచ్చిన, చదివిన పాఠక మిత్రులందరికీ కృతజ్ఞతలు

[k3vv3]

ముడి - 2 వ భాగం
తన స్నేహితురాలు, కొన్ని విషయాల్లో తనకు 'గురువైన’ వీణ తనకు చెప్పిన ఎన్నో విషయాలు పంతొమ్మిదేళ్ళ చిత్ర మనస్సులో మెదులుతూ వున్నాయి. మనస్సులో కాస్త బెరుకు, కాస్త సిగ్గు, కాస్త ఆనందం, కాస్త ఆతురుత కలగలిసి చిత్ర యొక్క అరచేతుల్లో స్వేదము పుట్టుకొస్తోంది. పెళ్ళై నాలుగు రోజులైనా తన భర్త ఈశ్వర్ తో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు తను. ఈ రోజు సాయంత్రం తమ పెద్దలందరూ తమ తమ ఇళ్ళకు వెళ్ళ బోతున్నారు . తాను,తన భర్త ఈశ్వర్... ఇరువురు మాత్రమే ఒకే ఇంట్లో ఉండబోతున్నారు!
ఇంతలో తనకు 12 ఏళ్ళ వయసప్పటినుంచీ అన్నీ తానై ఉండిన తన మేనమామ అయిన రామచంద్రయ్య చిత్ర ను పిలిచాడు. ఆయన తనకు వీడ్కోలు చెప్పడానికే పిలుస్తున్నాడని చిత్ర ఊహించగలిగింది. చేతి లో పాతబడిన సూట్కేస్ నొకదానిని పట్టుకుని బయలుదేరటానికి సిద్దం గా ఉన్నాడు రామచంద్రయ్య.
చిత్ర ఆయనతో “మామా! అప్పుడే వోతున్నవా?” అంది.
నిజానికి చిత్ర కు తెలుసు రామచంద్రయ్య ఈ నాలుగు రోజులే కష్టంగా ఉన్నాడని. కానీ మనస్సు లో ఏదో ఒక మూల తన మామయ్య ఇంకొన్ని రోజులు తన కళ్ళెదుట ఉంటే బాగుండేది అనిపిస్తోంది చిత్ర కు.
“హా, అవ్ను బుజ్జీ. పొయ్యొస్త. గదేందో పైసల్ ఏస్తదంట సర్కార్ బ్యాంక్ అకౌంట్లల్ల. MRO office కాడికి పోయి సంతకం పెట్టిచ్కోవాలె. మస్తు పైరవీ ఉంది ఇంగా. అయ్నా నేను ఎప్పుడైనా ఊరికాడికి పోవాల్సినోడ్నే గదా! నువ్వు ఈడ జాగ్రత్త. ఈశ్వర్ తోని మంచిగ వుండు. గాయ్న ఏమన్న అన్నా గూడ నువ్వే జెర సర్దుకో. నేన్పొయ్యొస్తిగ . జాగ్రత్తనే బుజ్జీ.” ఆఖరి మాట చెప్పేటప్పుడు రామచంద్రయ్య గొంతు కాస్త గద్గరమైంది. మెల్లగా చిత్ర కళ్ళల్లో నీళ్ళు ఊరాయి. ఆయన్ని గట్టిగా కావిలించుకొని ఏడ్చింది. తడవుతున్న తన కళ్ళను తాను తుడుచుకుని , తనను కావలించుకున్న తన మేనకోడలు చిత్ర భుజాలను పట్టుకుని ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ “ గట్ల చిన్న పిల్ల లెక్క ఏడుస్తవేందే బుజ్జీ! నిన్నేం అడివిల వొదిలేస్తలేను గద! కొన్ని రోజులు పొయ్నాక పండుగకు ఊరి కాడికి రమ్మన్నా నువ్వే రావు జూడు. గిప్పుడిట్లనే ఏడుస్తవ్! తర్వాత రమ్మన్నా పనుంది, రానంటవ్ ! “ అంటూ గద్గర స్వరంతో నే ప్రయత్నపూర్వకంగా తెచ్చి పెట్టుకున్న నవ్వొకటి విసిరాడు రామచంద్రయ్య.
చిత్ర ఆయన ముఖం లోని నవ్వుకు ప్రతిగా నవ్వలేదు. కృతజ్ఞతా భావంతో , పొంగుకొస్తున్న కన్నీళ్ళ వల్ల తనకు మసకగా కనబడుతున్న రామచంద్రయ్య వైపు చూస్తూ వుంది. “ నువ్వే లేకుంటే నేనేమయిపోయేదాన్ని ?!” అని ఆమె కళ్ళు ఆయనతో చెబుతున్నాయి.
“తిక్క పిల్ల” అని చిత్ర ని దగ్గరకు తీసుకొని ఆమె నుదుటిపై వాత్సల్యం తో ముద్దాడాడు.
“పొయ్యొస్తనే బుజ్జీ!” అంటూ తన suitcase తీసుకుని గుమ్మం వైపుగా నడవబోయాడు రామచంద్రయ్య.
“కింది దాక నేన్గూడొస్త మామా.” అని తన మేనమామ వారిస్తున్నా వినకుండా ఆయన చేతిలోని suitcase ని తీసుకుని lift వైపు వడివడిగా అడుగులు వేసింది చిత్ర.
వారిరువురినీ అంతసేపూ గమనిస్తూ వున్నారు ఈశ్వర్ తల్లిదండ్రులైన సరళ, గోవింద రావులు.
“ఇలాంటి పిల్లను అనవసరంగా బాధ పెడుతున్నామా ?” చూపులతోనే తన భార్య ను అడిగాడు గోవింద రావు.
“ ఏం పరవాలేదు అంతా సర్దుకుంటుంది. “ తనూ చూపులతోనే బదులిచ్చింది సరళ.
నిజానికి 'అంతా సర్దుకుంటుందిలే ‘ అని పైకి చెబుతున్నప్పటికీ సరళ మనస్సులో మాత్రం తన కొడుకు సంసారం ఏమైపొతుందోనన్న ఆందోళన మాత్రం తిరుగుతోంది. అమృత ను మరచిపోలేకపోతున్న తన కొడుకు కు తాను వేసిన ‘ బలవంతపు బంధం’ ఎంతకాలం తెగిపోకుండా నిలుస్తుందో ఒక కనీస అంచనా కూడా ఆమెకు లేదు. పెళ్ళి చేసుకోకపోతే చస్తానని తన కొడుకు కు తను చేసిన భావోద్వేగపు బెదిరింపు బంధాన్నైతే వేయగలిగింది కానీ దాన్ని తెగకుండా చూసుకునేంత ‘బలం’ తన బెదిరింపు కి లేదని తెలుసామెకి. తను తన కొడుకు కు చేస్తున్న బలవంతపు పెళ్లి మీద ఇద్దరి జీవితాలు,రెండు కుటుంబాలు ముడిపడి ఉన్నాయని తెలిసినా, కొడుకు మీద వున్న వాత్సల్యం తనచే చిత్ర, ఈశ్వర్ లకు ముడివేసేలా చేసింది. ఒకవైపు తనను కాల్చేసే తన కొడుకు చూపులు, మరో వైపు 'నువ్వు తప్పు చేస్తున్నావ్'అని హితవు పలికే భర్త మాటలూ వెరసి సరళని బాగా గుచ్చుకుంటున్నాయి. దీనికి తోడు చిత్ర, రామచంద్రయ్యలను చూసిన ప్రతి సారీ ఆమె మనస్సులో అపరాధభావం తొణికిసలాడుతోంది.కానీ తన కొడుకు పై తనకున్న ప్రేమతోనే ఇదంతా చేశానని తనకు తాను సంజాయిషీ ఇచ్చుకుంది. ఎప్పటికైనా తన కొడుకు మారకపోడా, అమృత ని మరిచిపోయి చిత్ర ను తన జీవితం లోకి అంగీకరించకపోతాడా అని మిళుకుమిళుకు మంటున్న 'ఆశాదీపం' ఒకటి సరళ మనస్సులో ఏదో ఒక మూలన ఉంది. కానీ చిత్ర ను చూస్తే తన 'ఆశాదీపం' ములగకుండా ఉంటుందన్న నమ్మకం కలగట్లేదామెకి. అమృత తో చిత్ర ని పోల్చిన ప్రతిసారీ, ఏ విషయం లోనూ చిత్ర అమృతకు సాటి వచ్చేలా కనిపించట్లేదామెకి. తన కొడుకు మనస్సులో ఇంకా 'సజీవంగా' ఉన్న అమృత ను మరిపించి తన దారికి తెచ్చుకునేంత 'నేర్పు ' చిత్ర లో ఉన్నట్టుగా ఆమెకు కనబడట్లేదు. మీనమేషాలెంచక ఒక ప్రయత్నం చేసింది సరళ. నిజానికి గోవింద రావుకి కూడా తన కొడుకు కాపురం నిలుస్తుందన్న నమ్మకం లేదు. వాళ్ళిద్దరూ తన కొడుకు ఈశ్వర్ కాపురాన్ని కూలకుండా నిలిపే భారాన్ని వారు నిత్యం కొలిచే ఈశ్వరుడి పై ఉంచారు !
లిఫ్ట్ లో కిందికి దిగి అపార్ట్మెంట్ మెయిన్ గేట్ వద్దకు నడుస్తూ వెళ్ళారు చిత్ర, రామచంద్రయ్యలు. అపార్ట్మెంట్ మెయిన్ గేట్ దెగ్గర చిత్ర చేతిలో నుంచి తన సూట్ కేస్ తీసుకున్నాడు రామచంద్రయ్య.
" ఊరికి పొయ్నాక అత్త తోటి ఫోన్ చేపిస్తలే. ఇగ నేను పొయ్యొస్త బుజ్జీ. జాగ్రత్త. ఏమన్న గావాల్నంటే ఫోన్ జెయ్" అన్నాడు రామచంద్రయ్య.
సరేనంటూ తలూపింది చిత్ర.
" వచ్చే నెల ఎట్లా వస్త గద నేను. ఇగ పొయ్యొస్త మళ్ళ. జాగ్రత్త. పొయ్యొస్త మళ్ళ జాగ్రత్త." ఒకే మాట రెండు సార్లు చెప్పాడు రామచంద్రయ్య.
సరేనంది చిత్ర. ఆమెకు ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు. ఇంతలో అటువైపు గా రోడ్ పై వస్తున్న ఆటో ఎక్కాడు రామచంద్రయ్య.
ఎన్నో చిన్న చిన్న ఆనందాలకు దూరమైన తన మేనకోడలంటే రామచంద్రయ్యకు జాలితో కూడిన వాత్సల్యం. తన ప్రమేయం పెద్దగా లేకుండానే జరిగిన పెళ్ళి చిత్ర జీవితం లో పడ్డ కష్టాలన్నింటికీ చరమ గీతం పలకాలన్నది ఆయన ఆకాంక్ష. కానీ ఈశ్వర్ ప్రవర్తన ఆయనకు కాస్త శంక కలిగిస్తోంది. జీవితం లో ఎంతో ప్రాముఖ్యమైన పెళ్ళి అనే అంకం జరుగుతున్నా ఈశ్వర్ ముఖం లో ఏదో నిర్లిప్తత రామచంద్రయ్యకు ప్రస్పుటంగా కనిపించింది. ఈశ్వర్ నిర్లిప్తత వెనకున్న కారణం ఏమిటో ఆరాతీయాలనివున్నా, తన స్థాయీ,స్థానం గుర్తుకు వచ్చి మిన్నకున్నాడు రామచంద్రయ్య. ఒక్కసారి తన ఆటో వైపే చూస్తున్న చిత్ర ను ఆటో లోనుండి తేరిపారా చూశాడు రామచంద్రయ్య. "దీనికి ఏమీ బాధల్లేకుండా ఉండెటట్టుగ జెర నువ్వే సూస్కొవయ్యా!" అని తన మనస్సులో తాను నిత్యం కొలిచే శ్రీరామచంద్రుడి పైనే భారం వేశాడు రామచంద్రయ్య.!
****
గోడ గడియారం 4 సార్లు గంట కొట్టింది. సరళ, గోవిందరావులు ఇద్దరూ చెరో సూట్కేస్ పట్టుకుని బయలుదేరటానికి సిద్దంగా ఉన్నారు.
"అన్ని పెట్టుకుర్రా అత్తయ్యా ? ఒక్కసారి జూడండి ఏమైనా మర్చిపోయిర్రేమో." అంది చిత్ర.
" అన్ని పెట్టుకున్నాం లే."అన్నాడు గోవింద రావు.
సరళ మౌనంగా చిత్ర వైపే చూస్తూ వుంది. ఒక్క క్షణం సరళ తన భర్త గోవిందరావు వైపు చూసింది. సరళ యొక్క చూపును అర్థం చేసుకున్నాడు గోవింద రావు. చిత్రను చూస్తున్నంత సేపూ ఏదో అపరాధభావం ఆమె కళ్ళల్లో తొణికిసలాడుతూ వుంది. చిత్ర తో చాలా మాట్లాడాలని లోలోన ఉన్నా, ఎలా ప్రారంభించాలో తెలియట్లేదామెకు.
"బస్సులనే పోతున్నరా అత్తయ్యా?" అని అడిగింది చిత్ర.
"హా. అవును." ఎట్టకేలకు నోరు మెదిపింది చిత్ర.
గోవిందరావు వైపు ఒక్కసారి చూసి, తన చూపును తిరిగి చిత్ర వైపుగా తిప్పి" చూడమ్మా...."అని ఒక్క క్షణం నిట్టూర్చి, " చూడమ్మా చిత్రా, ఈశ్వర్ ని జాగ్రత్తగా చూసుకో. వాడు పైకి అలా కనబడినా , చాలా మంచి వాడు. కొంచం సహనం తో ఉండు." అంది.
ఆమె మాట్లాడుతున్నంతా సేపూ ఒక రకమైన అపరాధభావం ఆమె స్వరం లో తొణికిసలాడినట్టుగా గుర్తించింది చిత్ర. పైకి ఆమె ఒకటి మాట్లాడుతూ, లోలోన మరేదో భావిస్తున్నట్టుగా ఆమె ముఖ కవళికల ఆధారంగా గుర్తించగలిగింది చిత్ర.
చిత్ర మనస్సులో పెళ్ళైన గత నాలుగు రోజులుగా నాటబడిన సంశయపు బీజానికి సరళ స్వరం లోని అపరాధభావం నీళ్ళు పోసినట్టయ్యింది.
గోవింద రావుకి చిత్రను చూస్తే చాలా జాలి కలిగింది. తమ కూతురైన రాధ కు పెళ్ళి చేసేటప్పుడు తమకు కాబోయే అల్లుడి గూర్చి వారు పరి పరి విధాలుగా వాకబు చేసిన వైనం ఆయనకు గుర్తుకు వచ్చింది. చిత్రలో తన కూతురు రాధ కనిపించింది ఆయనకు. పెళ్ళి చేసి పంపిన చోట తన కూతురు ఇబ్బంది పడుతూ ఉంటే తానెలా విల విల లాడిపోతాడో , అలాగే చిత్ర తరఫు వాళ్ళు కూడా బాధపడతారేమోనని అనిపించింది అతడికి.ఆయన మనస్సుని ' తప్పు చేశామన్న ' బాధ కలచి వేస్తోంది.
అప్రయత్నంగా చిత్ర తలను నిమురుతూ 'వస్తామమ్మా. నువ్వు జాగ్రత్త. ఏదైనా ఇబ్బంది అయితే మాకు ఫోన్ చేయి. సరేనా?" అన్నాడు గోవింద రావు.
గోవింద రావు కళ్ళల్లో ఒక రకమైన ఆందోళన కనిపించింది చిత్రకు. చిత్ర చూపు సరళ వైపు గా మరలింది.సరళ తన భర్తను కోపం, అపరాధభావం కలగలసిన భావొద్వేగం తో చూస్తూ వుంది.
చిత్ర మదిలో ఒక మూల 'మోసపోయానా నేను?' అన్న శంక అంకురించింది. కానీ తన అనుమానాలన్నింటినీ తన ముఖం లో కనబడనీయకుండా ఉండాలని నిర్ణయించుకుంది చిత్ర. కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా తన మనస్సు లోని భావాలు ఆమె ముఖ కవళికలను మార్చసాగాయి.
సరళకు ఇంకా ఎక్కువ సేపు అక్కడ ఉండాలి అనిపించలేదు. నేల పై పెట్టబడి ఉన్న సూట్ కేస్ ని తీసుకుని, గోవింద రావు వంక చూస్తూ, "పదండి వెళ్దాం. టైం అవుతోంది." అంది కాస్త గంభీరమైన స్వరం తో.
గోవిందరావు సరళను అనుసరించాడు. పెద్ద దర్వాజా దాకా అప్రయత్నంగా వారికి తోడుగా వచ్చింది చిత్ర. గడప దాటుతున్నప్పుడు గోవింద రావు ఒక సారి చిత్ర వైపు చూశాడు.ఆయన చూపులో "జాగ్రత్త ఉండు. ధైర్యంగా ఉండు. సహనం తో ఉండు." అన్న సందేశం చిత్ర కు కనిపించింది.
తన మేనమామ కు వీడ్కోలు పలికినట్లుగా వారికి తోడుగా కింది వరకు వెళ్ళాలనిపించలేదు చిత్రకు. వారు తలుపు నుంచి కాస్త దూరం వెళ్ళగానే తలుపు మూసుకుంది చిత్ర. హాల్లో సోఫా పై కూలబడిపోయింది. కళ్ళు మూసుకుని తన ఇష్టమైన శ్రీకృష్ణుడిని తలుచుకుంది చిత్ర.
"ఏందయ్యా వీళ్ళు గిట్ల మాట్లాడుతున్నరు? నాకేం అర్థమైతలేదు అస్సల్." అని కృష్ణుడిని అడిగింది చిత్ర. చిన్నప్పటి నుంచి తనకు ఎప్పుడు ఆందోళన కలిగినా , కృష్ణుడిని తలచుకోవటం చిత్రకు అలవాటు.
'అంతా బాగానే ఉంటుందిలే.' అని తనకు తాను ధైర్యం చెప్పుకుంది చిత్ర.

[k3vv3]

ముడి- 3వ భాగం


ఆఫీస్ నుండి ఈశ్వర్ ఎప్పుడొస్తాడా అని ఎదురు చూస్తోంది చిత్ర. పెళ్ళైన మూడవ రోజు నుండే గంట కొట్టినట్టుగా తొమ్మిదింటికి తన భర్త ఆఫీస్ కి వెళ్ళటం కాస్త ఆశ్చర్యకరంగా తోచింది చిత్రకి. ఒక రకమైన గంభీరమైన వాతావరణం ఈశ్వర్ , అతని తల్లిదండ్రుల మధ్య నెలకొందని గమనించింది చిత్ర. గత నాలుగు రోజులుగా ఒక్కసారి కూడా తన భర్త నవ్వగా చూళ్ళేదు తను. చిత్ర కు మనస్సులో ఒక మూల కాస్త భయం వేస్తోంది. పైగా వెళ్ళేటప్పుడు సరళ, గోవిందరావు లు తనతో మాట్లాడిన విధానం తన మనస్సు లో ఏదో సందేహాన్ని కలిగిస్తోంది.
కానీ తన భర్త ఈశ్వర్ యొక్క సౌష్ఠవమైన దేహం, పాలుగారుతున్నట్టుగా ఉండే అతని మేని ఛాయ, ఒత్తైన అతని జుట్టు, గంభీరత తో కూడిన అతడి నడక లు గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా చిత్ర కు లోలోన సిగ్గేస్తోంది. తనకు ఎంతో ఇష్టమైన మహేష్ బాబు కు అందంలో సరితూగుతూ ..'మహేష్ బాబు లా ఉన్నాడు’ అన్న ఉపమానానికి సరిగ్గా సరిపోయే వాడిగా చిత్ర కు ఈశ్వర్ తోచాడు.
ఇంతలో 'టంగ్ టంగ్ టంగ్' అంటూ కాలింగ్ బెల్ మూడు సార్లు మోగింది.బెల్ మోగిస్తున్నది తన భర్త ఈశ్వరేనేమోనని ఊహించింది చిత్ర. వడివడిగా వెళ్ళి తలుపు తెరిచింది. తన ఎదురుగా తన భర్త ఈశ్వర్ నిల్చుని ఉన్నాడు. అతని భుజానికి ఒక బ్యాగ్ తగిలించ బడి వుంది. అతని కళ్ళు కాస్త అలసిపోయి వున్నాయి.ఈశ్వర్ ని చూడగానే చిత్ర ముఖం లో అప్రయత్నపూర్వకమైన దరహాసమొకటి చిగురించింది.ఈశ్వర్ మాత్రం తన ముఖం నిండా నిర్లిప్తతను నింపుకుని చిత్ర ఎప్పుడు తన దారికి అడ్డం జరుగుతుందా, తాను ఎప్పుడూ లోపలికి వెళ్తాడా అన్నట్టుగా ఎదురుచూస్తున్నాడు.
తన భర్త నుండి తన దరహాసానికి ప్రతిగా నవ్వు రాకపోయేసరికి కాస్త చివుక్కుమంది చిత్ర గుండెలో. ఈశ్వర్ భావోద్వేగరహితమైన ముఖం తో చిత్ర వైపు నిర్లిప్తంగా చూస్తున్నాడు.చిత్ర అతను తనని అడ్డు తప్పుకోమంటున్నాడని అర్థం చేసుకుని పక్కకు జరిగింది.వెంటనే , చిత్ర ఉనికిని పట్టించుకోనట్టుగా హాల్లోకి వచ్చాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర కు తన భర్త తో ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలనిపించింది. "అత్తయ్యా, మామయ్యా గంట ముందు పొయ్యిండే." అంది చిత్ర.
"హం" అన్నాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర కు ఈశ్వర్ తో ఇంకాస్త మాట్లాడాలి అనిపించింది.
"స్నానం జేస్తరా? వేడి నీళ్ళు పెట్టాల్నా మీకు?" అడిగింది చిత్ర, ఈశ్వర్ తన వైపు తిరిగి సమాధానం చెబుతాడేమోనన్న ఊహ తో.
"అక్కర్లేదు." అన్నాడు ఈశ్వర్ చిత్ర వంక చూడకుండానే.
చిత్రవైపు కనీసం చూడనైనా చూడకుండా తన గదిలోనికి వెళ్ళిపోయాడు ఈశ్వర్.
ఒక్క క్షణం చిత్ర కు తాను ఉన్నది పది అంతస్థుల అపార్ట్మెంట్ సముదాయం లో 503 ఫ్లాట్ అని కాక, ఎడారిలో తనను కాలుస్తున్న ఇసుక తెన్నెల మధ్య ఉన్నట్టుగా తోచింది.తనతో పాటు ఉన్నది తన భర్తేనా? లేక ఎవరో అపరిచితుడా? అన్న సందేహం ఆమెకి కలిగింది.
సరళ, గోవిందరావులు తనతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు వారి స్వరాలలో తొణికిసలాడిన అపరాధభావం చిత్ర మనస్సులో భయాన్ని రేపసాగింది.
గుండె లోతుల్లో నుండి వస్తున్న తడిని తన పంటి బిగువున బంధించి హాలు మధ్యలో 'ఒంటరిగా' నిల్చుండి పోయింది చిత్ర.
స్నానం చేసి కాటన్ టీ షర్ట్, షాట్ లల్లో బయటకు వచ్చిన ఈశ్వర్ , చిత్ర యొక్క ఉనికిని పట్టించుకోకుండా తన ఫ్లాట్ లోని వివిధ ప్రదేశాలకు తిరుగుతూవున్నాడు. చిత్ర మాత్రం అలాగే స్థాణువులా హాలు మధ్యలో నిల్చుండిపోయింది.
* * *
గత గంటన్నర నుండీ చిత్ర ఒకే ప్రదేశం లో నిలబడి ఉందని గమనించినా పట్టించుకోనట్టుగా మెలిగాడు ఈశ్వర్. ఎన్నో ఆలోచనలు చిత్ర మనస్సులో నాట్యమాడుతూ ఉన్నాయి. వాళ్ళింటి గోడ గడియారం తొమ్మిది సార్లు గంట కొట్టింది. గంట శబ్దంతో ఆలోచనల సుడుల నుండి ఇంద్రియావస్థ కు వచ్చింది చిత్ర.ఈశ్వర్ గదిలో తన ల్యాప్ టాప్ లో ఏదో పని చేసుకుంటున్నాడని గమనించింది చిత్ర.
చిత్ర ఆ గది తలుపు వైపు అడుగులు వేసి, గది గుమ్మం దగ్గర నిలబడి" తినడానికి వస్తరా? ఆలుగడ్డ కూర మీకిష్టమని అత్తయ్య చెప్పింది. చేశ్న. కారం గూడంగ ఎక్కువెయ్యలే, మీకు ఇష్టముండదని" అంది.
"నాకు ఆకలిగా లేదు. నువ్వు భోంచేయి." అన్నాడు ఈశ్వర్ పొడిగా ల్యాప్టాప్ వైపు చూస్తూనే.
"అది గాదు కొంచం తినండి. మళ్ళ రాత్రి ఆకలి గొంటరు." అంది చిత్ర.
"నాకు ఆకలిగా లేదు" అన్నాడు ఈశ్వర్ ఈసారి కూడా లాప్ టాప్ వైపు చూస్తూనే.
"కనీసం పాలైన తాగండి. రాత్రి మళ్ళ ఆకలవ్తది." అంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ చిత్ర వైపు చుర్రున ఒక చూపు చూశాడు. ఆ చూపులో చిత్ర పట్ల వికర్షనా భావం తాండవిస్తోంది. చిత్ర కు ఇంకేమీ మాట్లాడాలనిపించలేదు.
ఆకలి వేస్తున్నా తినాలనిపించలేదు చిత్ర కి. హాల్లోని సోఫాలో కూర్చుండిపోయింది.తన తల్లి చనిపోయినప్పుడు తన చుట్టూ ఎంతో మంది జనాలున్నా తనను ఆవరించిన నిశ్శబ్దపు స్థితి తనకు గుర్తుకు వచ్చింది. ఈ క్షణం కూడా అలాంటి స్థితిలోనే తానున్నట్టుగా భావించుకుంది చిత్ర. తన పంటి బిగువున ఆ బాధ ను దాచుకోవటం ఆమె వల్ల కావట్లేదు. కాపురానికి కొత్త ఇంట్లో అడుగుపెట్టబోయే ముందు ఆమె కన్న కలలు కల్లలు గానే మిగిలిపోబోతున్నాయేమోనన్న ఊహ కన్నీళ్ళలా మారి ఆమె చెంపల మీదుగా జారి పడుతూ వుంది.
***
గదిలో ఉన్న ఈశ్వర్ కి దాహం వేసింది. హాల్లో ఉన్న ఫ్రిడ్జ్ దగ్గరకు వచ్చాడు. అక్కడ అతనికి మనస్సులో ఏదో ఆలోచనతో, కళ్ళ నిండా నీళ్ళతో సోఫాలో కూర్చుని ఉన్న చిత్ర కనిపించింది.
" ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్?" అన్న మాట ఈశ్వర్ నోటి దాకా వచ్చింది. కానీ ఆ ప్రశ్న అతడికి అడగాలనిపించలేదు. ఆమె ఏడుపుకి కారణం తానేనేమోనన్న భావన కలిగింది అతడికి.
"భోంచేశావా?" అన్నాడు ఈశ్వర్ చిత్ర ముందు నిలబడి.
చిత్ర ఈశ్వర్ వైపు చూసింది.
"భోంచేశావా?" మళ్ళీ అడిగాడు ఈశ్వర్.
అడ్డంగా తలూపింది చిత్ర.
"భోంచేద్దాం పద" అన్నాడు ఈశ్వర్.
* * *
ఈశ్వర్ కి అన్నం వడ్డించింది చిత్ర.
"నువ్వు కూడా కూర్చో" అని చెప్పబోయి విరమించుకున్నాడు ఈశ్వర్.
ఈశ్వర్ అన్నం తిన్న వేగం చూస్తే అతనికి బాగా ఆకలి వేసిందని అర్థమయ్యింది చిత్రకు.ఈశ్వర్ తింటున్నంతసేపూ ఆబగా చూస్తూ ఉంది చిత్ర. చనిపోయిందనుకున్న ఆమె ఆకలి మళ్ళీ బతికి వచ్చి తన కడుపులో గోల చేయసాగింది.
ఈశ్వర్ తినటం ముగించాక తను తిన్న కంచం ఎత్తబోతుంటే చిత్ర వారిస్తూ"నేను తీస్త లెండి. మీరు పొయి చేతులు కడుక్కోండి."అంది.
"వద్దు నా ప్లేట్ నేనే తీస్తాను. నా ఎంగిలి కంచాన్ని ఇంకొకరు కడిగితే నాకస్సలు నచ్చదు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
సింక్ దెగ్గరికి వెళ్ళి తన పళ్ళాన్ని తనే శుభ్రంగా కడుక్కున్నాడు ఈశ్వర్.
" నీ పేరు చిత్ర కదా ?!" అడిగాడు ఈశ్వర్. భార్యను పేరడిగే భర్త ప్రపంచం లో అతనొక్కడే అయ్యుంటాడనిపించింది చిత్ర కు. కానీ అతని స్వరం లో తన పేరు తనకే చాలా అందంగా తోచింది.
"హా" అంటూ తలూపింది చిత్ర.
"నా పేరు ఈశ్వర్."
తెలుసన్నట్టుగా నవ్వింది చిత్ర.
"నన్ను అండి, పొండి అని పిలవకు నా పేరు ఈశ్వర్. నన్ను అలాగే పిలువు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అట్ల మంచిగనిపియ్యదు నాకు." అప్రయత్నంగా తన మనస్సులో ని మాటను చెప్పింది చిత్ర.
" నాకు అలానే ఇష్టం ఆపైన నీ ఇష్టం." అన్నాడు ఈశ్వర్ చాలా పొడిగా.
మిన్నకుండిపోయింది చిత్ర.
ఈశ్వర్ తన కాళ్ళ కు స్పోర్ట్స్ షూస్ తొడుక్కుని బయటకు వెళ్ళాడు. రాత్రి పదింటికి ఈశ్వర్ అలా బూట్లేసుకుని బయటకు వెళ్ళటం కాస్త విడ్డూరంగా అనిపించింది చిత్రకు.చిత్ర తన భోజనం కానిచ్చేసింది.తొమ్మిదింటి కల్లా పడుకునే అలవాటున్న చిత్రకి అంత రాత్రి దాకా మేలుక ఉండటం గత నాలుగు రోజులుగా ఇబ్బందిగా మారింది. నిద్ర ముంచుకొస్తున్న కళ్ళతో ఈశ్వర్ రాకకై ఎదురుచూడసాగింది చిత్ర.
కాసేపటికి ఇంటికి తిరిగొచ్చాడు ఈశ్వర్. అతని నుదుటి పై ఒకటి, రెండు చెమట బిందువులున్నాయి. తిన్నాక కాసేపు అరగటానికి వాకింగ్ చేసే అలవాటు ఈశ్వర్ కి ఉన్నట్టుగా గ్రహించింది చిత్ర.కళ్ళనిండా నిద్ర ముంచుకు రావటంతో తూలుతోంది చిత్ర. ఈశ్వర్ తో " నిద్రొస్తోంది నాకు." అని అంది.
ఈశ్వర్ చిత్ర వంక చూస్తూ "ఐతే వెళ్ళి పడుకో. దానికి నా Permission ఎందుకు?" అని అన్నాడు.
చిత్ర బెడ్ రూం లో ఉన్న మంచం పైన నడుం వాల్చింది. ఈశ్వర్ రాకకై ఎదురు చూడ సాగింది. కాసేపటికి ఈశ్వర్ గది లోనికి వచ్చాడు. చిత్ర వంక చూడకుండా ఆమె పక్కన ఉన్న చెద్దరు, మెత్త తీసుకుని హాల్లో ఉన్న సోఫా లో పడుకుండి పోయాడు.
చిత్ర కు తోందరగా నిద్ర పట్టలేదు. తన జీవిత పయనం అగమ్యం వైపేమోనని తోచింది చిత్రకు. అంత అందమైన డబుల్ బెడ్ రూం ఫ్లాట్ లో తన 'స్థానం' ఏమిటో తెలిసింది చిత్రకు.
* * *
పొద్దున ఐదింటికే నిద్ర లేచింది చిత్ర. శనివారం కావటం తో తలస్నానం చేసి, ఆరింటికల్లా చక్కగా తయారయ్యింది. పక్క రూం లో ఈశ్వర్ ట్రెడ్ మిల్ పై చమటలు వచ్చేలా పరిగెడుతున్నాడు.ప్రతి శనివారం తను నిష్టగా పూజించే వేంకటేశ్వర స్వామి పటం ఒక్కటైనా కనిపించలేదు చిత్ర కు. నిజానికి ఏ ఒక్క దేవుడి పటం కూడా లేదు ఆ ఇంట్లో. సోఫాలో కూచుని , కళ్ళు మూసుకుని గోవింద నామాలు మనస్సులో చదువుకుంది చిత్ర.చెమటలు కక్కుతున్న దేహం తో స్నానానికి వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.తన ముందు కూరగాయలను ఉంచుకుని తరుగుతూ ఉంది చిత్ర. కత్తిపీట తో కూరగాయలు తరగటం అలవాటైన ఆమెకు చాక్ తో తరగటం కాస్త ఇబ్బంది గా అనిపించింది.
స్నానం ముగించుకుని బయటకు వచ్చాడు ఈశ్వర్. తెల్లటి మేని చాయతో కండలు తిరిగిన అతడి దేహం పై నీటి బొట్లు మెరుస్తూ వున్నాయి.చొక్కా వేసుకుంటే నాజూకుగా కనిపించినా , ఈశ్వర్ రాతి లాంటి కండలు తిరిగిన దేహం కలిగి ఉన్నాడని గ్రహించింది చిత్ర మహేష్ బాబు కన్నా బావున్నాడు అన్న ఉపమానానికి సరిగ్గా సరిపోతాడు అనిపించింది.సినిమా హీరోలకు మాత్రమే ఉంటుందనుకున్న 'సిక్స్ పాక్' తన భర్త కు కూడా ఉండటం ఆశ్చర్యం కలిగించింది చిత్ర కు. తన కు లోలోన సిగ్గుగా అనిపించింది.తన స్నేహితురాలూ, కొన్ని విషయాల్లో 'గురువు ' అయిన వీణ తనకు చెప్పిన సంగతులు చిత్రకు గుర్తొచ్చాయి. ఆమె మదిలో కొంటె తలపుల తలుపులు తెరుచుకున్నాయి.
కానీ ఒక్కసారిగా నిన్న రాత్రి ఈశ్వర్ తనకు తెలియజెప్పిన ' తన స్థానం' ఆమెకు గుర్తొచ్చింది. ఈశ్వర్ వైపు నుంచి కూరగాయల వైపు తన చూపును తిప్పుకుంది. తను ఈశ్వర్ వైపు చూసినా , చూడకున్నా అతనికి పెద్దగా తేడా ఏం ఉండదని గ్రహించిందామె!
ఈశ్వర్ గదిలోంచి వెళ్ళి కాటన్ టీ షర్ట్, షార్ట్ లో బయటకు వచ్చాడు.
"ఆఫీస్ కి పోతలే?" అడిగింది చిత్ర.
"ప్చ్"
"సెలవా?" అడిగింది చిత్ర కాస్త కుతూహలం తో.
"నేను రోజూ పోనవసరం లేదు.I work from home mostly." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్ చిత్ర వైపు చూడకుండానే.
"ఓ.. టిఫిన్ ఏం చేయను?" అడిగింది చిత్ర.
"ఏదైనా పర్లేదు. కారం ఎక్కువ లేకుండా చేయి." అని ఒక్క క్షణం ఆగి" ఒక వేళ అలా చేయటం నీకు నచ్చదు అంటే నేను హోటల్ నుంచి తెప్పించుకుంటా." చాలా పొడిగా పూర్తిచేశాడు ఈశ్వర్. ఆఖరు వాక్యం అస్సలు నచ్చలేదు చిత్రకు.
"కారం లేకుండనే జేస్తలే. ఇంట్ల ఉప్మా రవ్వ ఉందా?" అడిగింది చిత్ర.
డీప్ ఫ్రిడ్జ్ లోనుంచి ప్యాక్ చేసిన కవరులో ఉన్న ఉప్మా రవ్వను డైనింగ్ టేబుల్ పై పెట్టాడు ఈశ్వర్.
అరగంట తరవాత లాప్ టాప్ ముందు పెట్టుకుని పనిచేసుకుంటున్న తన భర్త తో
"ఉప్మా అయింది. ఈడికే తేవాల్నా? డైనింగ్ టేబుల్ దేరనే ఉంచుద్నా?" అడిగింది చిత్ర.
"అక్కడికే వస్తున్నా. . Two minutes." అన్నాడు ఈశ్వర్ తనకు వచ్చిన మెయిల్స్ చదువుతూ.
* * *
ముందు రోజు రాత్రి లాగానే ఈశ్వర్ తాను తిన్న కంచాన్ని తానే కడిగి , తిరిగి తన గదిలోనికి వెళ్ళి లాప్ టాప్ ముందు కూర్చున్నాడు. చిత్రకు తను చేసిన ఉప్మా తనకే నచ్చలేదు. తన జీవితం లో అంత చప్ప తిండి తానెప్పుడూ తినుండదు. ముందు రోజు రాత్రి అప్పటి ఆలుగడ్డకూర కన్నా ఎక్కువ చప్పగా ఉంది ఉప్మా. చేసేదిలేక ఉప్మా మొత్తం లో అక్కడక్కడ ఉన్న పచ్చిమిరపకాయ ముక్కలన్నింటినీ నములుతూ ఏదోలా ఉప్మా కానిచ్చేసింది చిత్ర.
* * *
వాళ్ళ ఇంటి గోడపై ఉన్న గడియారం పది సార్లు గంట కొట్టింది. గత గంట సేపుగా ఒకే చోట సొఫాలో కూర్చుని ఉంది చిత్ర. ఆమెకు పొద్దు పోవట్లేదసలు.గోడ కి 'తగిలించి ఉన్న ' పెద్ద టీవీ పెట్టాలనిపించిందామెకు. స్విచ్ ఆన్ చేసింది. కానీ Hathaway అని మాత్రమే కనిపిస్తోంది. గదిలో లాప్టాప్ ముందు పనిచేసుకుంటున్న ఈశ్వర్ వద్దకు వెళ్ళి" టి.వి ఎట్ల పెట్టాలె. అదేందో Hathaway అని వొస్తోంది. నాకు అర్థమవ్తలేదు అస్సలు." అంది.
లాప్ టాప్ ని మూసివేసి హాల్లో డైనింగ్ టేబుల్ పైన ఉన్న రిమోట్ తీసుకుని ఆన్ చేశాడు ఈశ్వర్. రిమోట్ చిత్ర చేతిలో పెడుతూ " కొంచం సౌండ్ చిన్నగా పెట్టుకుని చూడగలవా?" అన్నాడు ఈశ్వర్.అది పైకి విజ్ణాపన లా కనిపిస్తున్నా అది ఆజ్ణ అని అర్థమయ్యింది చిత్రకు. సరేనని తలూపింది చిత్ర.
* * *
పన్నెండు చానళ్ళల్లో ఏదో ఒకటి ఎంచుకోవటం అలవాటైన చిత్రకు 1250 చానళ్ళల్లో ఏ చానల్ చూడాలో నిర్ణయించుకోవటం చాలా కష్టంగా తోచింది.రిమోట్ ని ఆయుధంగా చేసుకుని గంటసేపు టీ.వీ తో చేసిన సంగ్రామం లో ఎట్టకేలకు చిత్ర గెలిచింది. అరవ, మళయాళం, ఇంగ్లీష్ లాంటి భాషల చానల్స్ కాక తెలుగు చానల్స్ వరసగా ఒక్కోటిగా రావటం మొదలెట్టాయి.
gemini music చానల్లో 'గల గల పారుతున్న గోదారిలా' పాట ప్రసారమవుతూ ఉంది. పసుప్పచ్చ చొక్కా వేసుకుని, బీచ్ లో ఇలియానా యొక్క నడుముని నడిపిస్తూ ఉన్నాడు మహేష్ బాబు. ఒక్క క్షణం చిత్రకు ఉదయం స్నానం చేసి వచ్చిన ఈశ్వర్ తలంపుకు వచ్చాడు. టి.వి స్క్రీన్ పై మహేష్ బాబు వచ్చినప్పుడల్లా కన్ను రెప్ప వేయని చిత్ర, తెర మీద ఉన్న అతన్ని పట్టించుకోకుండా అప్రయత్నంగా తన చూపు ఈశ్వర్ వైపు మరల్చింది. గత నాలుగు రోజులుగా క్షవరం చేయబడక కాస్త గరుకుగా ఉన్న అతని చెంపలను నిమురుకుంటూ , చాలా పద్దతిగా మరియు వత్తుగా ఉన్న తన జుట్టుని చెరుపుకుని మళ్ళీ సరిచేసుకుంటూ లాప్టాప్ లో ఏదో చదువుతూ వున్నాడు ఈశ్వర్. గట్టిగా తడిమితే కందిపోతాడా అన్నంత తెల్లని మేని ఛాయ కలిగి ఉన్నాడు ఈశ్వర్. ఇంతలో టీవీ లో fair and lovely advertisement వస్తూ వుంది. చామన ఛాయ వర్ణం గల తన చేతినీ, ఈశ్వర్ ముఖాన్నీ పోల్చి చూసుకుని,before using fair and lovely, after using fair and lovely గా అనువయించుకుని తనలో తానే నవ్వుకుంది చిత్ర.

[k3vv3]

ముడి -4 వ భాగం
తన గదిలో లాప్ టాప్ ముందు కూర్చుని దువ్వబడిన తన జుట్టుని అప్రయత్నంగా చెరిపి ,తిరిగి సరిచేసుకుంటూ ఏకాగ్రత తో తన పని చేస్కుంటున్నాడు ఈశ్వర్.' టంగ్ టంగ్' అని కాలింగ్ బెల్ శబ్దం అతనికి వినిపించింది. ఎవరో చూద్దామని లేవబోతున్న అతడికి హాల్లో ఉన్న చిత్ర తలుపు తెరవడానికి వెళ్ళడం కనిపించి తన పని ని కొనసాగించాడు. రెండు నిమిషాల తరువాత చిత్ర అతనున్న గది దగ్గరికి వచ్చింది. చిత్ర కాళ్ళ పట్టీల శబ్దానికి ఈశ్వర్ తన తల ఎత్తి చిత్ర వంక చూసాడు.
"అదేందో అమెజాను కెళ్ళి ఒచ్చిర్రంట. ఏందో బుక్ అంట చేశిర్రంట గద" అంది చిత్ర.
"హా , యా, వస్తున్న." అంటూ లాప్టాప్ ని మూసి, దర్వాజ్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు ఈశ్వర్. విషయమేంటా అని ఉత్సుకత తో చిత్ర అతన్ని అనుసరించింది.
" సార్, మీరేనా ఈశ్వర్?" అడిగాడు తలుపు బయట ఉన్న వ్యక్తి.
"హా.. ఆర్డర్ రేపొస్తుందనుకున్నా." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
" లేదు సార్, మీరు బుక్ చేసిన model stock లో ఉంది అందుకే తెచ్చాము.actually మీకు చాలా సార్లు కాల్ చేసాం. మీరు లిఫ్ట్ చెయ్యలేదు." అన్నాడావ్యక్తి ఫిర్యాదు గా.
" హో సారీ, సారీ. ఫోన్ నిన్న సైలంట్ లో పెట్టా. మర్చిపోయా." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్ సంజాయిషీ ఇచ్చినట్టుగా.
చిత్రకు తన భర్త బయటి వ్యక్తికి సంజాయిషీ ఇచ్చుకోవాల్సి రావటం కాస్త నచ్చలేదు.
అవతలి వ్యక్తి ఫోన్ తీసి " హా అడ్రస్ ఇదే, పైకి తీస్కొచ్చేయ్." అన్నాడు.
చిత్రకు ఏదో వస్తువు తీస్కొస్తున్నారని తెలుసు కానీ అదేంటో తెలుసుకోవాలని కుతూహలంగా ఉంది.
4 నిమిషాల తరువాత లిఫ్ట్ ద్వారా ఒక ఫోల్డింగ్ మంచాన్ని తీస్కొచ్చాడు ఒక అబ్బాయి. ఈశ్వర్ ఆ మంచాన్ని లోపల హాల్లో పెట్టమని ఆ అబ్బాయి తో చెప్పాడు.అతడు అలాగే చేసి, ఈశ్వర్ దగ్గర సంతకం తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు.
చిత్రకు ఆ మంచం ఎందుకో మెల్లిగా అర్థమౌతూ వుంది. ఈశ్వర్ తన కండలు తిరిగిన చేతి తో చాలా తేలికగా ఆ మంచాన్ని ఎత్తుకెళ్ళి మరో బెడ్ రూం లో పరిచాడు. బాధ, కోపం కలగలిసిన భావోద్వేగం ఆమెను ఆవహించింది.ఈశ్వర్ తిరిగి తన లాప్టాప్ దెగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు.
చిత్ర తనను తాను నిభాయించుకోవటానికి తన ఏకైక కాలక్షేపమైన 'గోడ టి.వీ ' ఆన్ చేసింది . 1253 వ చానల్ జెమినీ టి.వి అని గుర్తు తెచ్చుకుని పెట్టుకుంది. తెర మీద మహేష్ బాబు కనబడేసరికి కాస్త ఊరట లభించిందామెకు. " నువ్వంటే నాకు రోకు, మోజు " అని మహేష్ బాబు సాయాజీ షిండే తో అంటున్నాడు. అప్రయత్నంగా ఒక్క సారి కిసుక్కున నవ్వింది చిత్ర గట్టిగా. విషయం అర్థం కాక ఈశ్వర్ హాల్లోకి వచ్చాడు, అక్కడ సంపూర్ణంగా నిమగ్నమై ఉన్న చిత్ర ను చూసి కాస్త ఆశ్చర్యపోయి ఫ్రిడ్జ్ లోనుంచి నీళ్ళ బాటిల్ తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు.
****
తన చిటికెన వేలిని పైకి లేపాడు మహేష్ బాబు, పక్కన thank you puri jagannadh అని టైటిల్ పడింది. సినిమా ఐపోవడం తో చిత్రకు ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. అన్ని చానళ్ళని ఒక్కొక్కటిగా మారుస్తూ వుంది. హిందీ చానళ్ళు రావడం మొదలయ్యాయి. కైట్స్ సినిమాలో హృతిక్ రోషన్ బార్బరా మోరా పెదవులు గట్టిగా పెనవేస్కున్న సన్నివేశం వస్తూ వుంది. తన స్నేహితురాలూ, కొన్ని విషయాల్లో గురువు అయిన వీణ తనతో పంచుకున్న 'సంగతులు ' చిత్రకు గుర్తుకు రావటం మొదలయ్యాయి. ఓరగా ఒక సారి ఈశ్వర్ వైపు చూసింది. అక్కడ ఈశ్వర్ తను పనిచేయకపోతే ప్రపంచం మొత్తం తలకిందులవుతుందేమో నన్నట్టుగా లాప్టాప్ లో తన పనిలో నిమగ్నమయి ఉన్నాడు. 'ఏందో ఈ మనిషి ' అని లోలోన అనుకుని ఒక్కసారి గాఢంగా నిట్టూర్చింది. ఈశ్వర్ ఆమెకు ముందటి రోజు కంటే ఎక్కువ అందంగా కనబడుతున్నాడు. ఉదయాన్నే షేవ్ చేస్కున్నందుకు అతని చెంపలు నున్నగా కనబడుతున్నాయి. కిటికీ లోంచి పడ్డ వెలుతురు అతని చెంపలపై పడి ప్రతిబింబింపబడుతూ వుంది.
తనతో తన భర్త సరిగా మాట్లాడడని తెలిసినా చిత్రకు మాత్రం అతనితో ఏదైనా మాట కలపాలని అనిపిస్తూ వుంది. 'సాకు ' కోసం వెతుకులాట ప్రారంభించింది చిత్ర. చివరకు ఒక మెరుపు లా 'ఛాయ్ ' గుర్తొచ్చింది. " ప్రపంచం ల ఎట్లాంటోడైన గూడ నీ ఛాయ్ కి బాంచన్ అనాల్నే బుజ్జీ."అని నిత్యం తన ఛాయ్ చేసే ప్రావీణ్యత ను ఉద్దేశించి తన మేనమామ అనే మాటలు ఆమెకి గుర్తొచ్చాయి. ఒక్క క్షణం చిత్రకి తన మామయ్య, తన ఊరైన పెంట్లవెల్లి, తన పుట్టిల్లు, దాని పక్కన ఉన్న నాలుగెకరాల పొలం... ఇవన్నీ గుర్తొచ్చాయి. ' మామ ఫోన్ ఎప్పుడు జేస్తడో ఏమో. ఒక సారి మామ తో మాట్లాడ్తె జెర మనస్సు సాఫ్ అయితది.' అనుకుంది చిత్ర మనస్సులో.
వంటింటి వైపు అడుగులేస్తున్న ఆమెకి చాయ్ పొడి అయిపోయిందన్న విషయం గుర్తుకు వచ్చింది. ' సరిపొయ్యింది పట్టు!' అని మనస్సులో అనుకుంటూ ఈశ్వర్ ఉన్న గదిలోని తలుపు వద్దకు వెళ్ళింది. చిత్ర యొక్క కాలి గజ్జెల శబ్దం వినబడి ఈశ్వర్ ఆమె వైపు 'ఏంటి ? ' అన్నట్టుగా చూశాడు.
" ఛాయ్ పత్తా నిండుకుంది." అంది చిత్ర.
"ఆ?!" అన్నాడు ఈశ్వర్ అర్థం కానట్టు.
" ఇంట్ల సామాన్లు అయిపొయినయ్ అనగూడదు. గందుకే అట్ల అన్న."
ఈసారి ఈశ్వర్ కి అర్థం అయ్యింది. " ఒక్క 10 మినెట్స్ టైం ఇవ్వగలవా, తెస్తా ." అన్నాడు ఈశ్వర్ చాలా పొడిగా.
"మంచిది." బదులిచ్చింది చిత్ర. ఈశ్వర్ తనతో మాట్లాడేటప్పుడు చూపిస్తున్న 'formality' విన్నప్పుడల్లా ఆమెకు కోపమొస్తూ వుంది. ఒక్క క్షణం హైదరాబాద్ లో చదువుకున్న వాళ్ళందరూ పెళ్ళాలతో అలాగే మాట్లాడతారేమో నన్న అనుమానం ఆమెకు కలిగింది. కానీ హైదరాబాద్ వాళ్లైనా లేక వాళ్ళ ఊరైన పెంట్లవెల్లి వాళ్ళైనా పెళ్ళానికి దూరంగా , పక్క రూం లో పడుకోవటానికి విడి గా మంచాన్ని తెచ్చుకోరు అని నమ్మకంగా అనుకుంది చిత్ర. కావున సమస్య హైదరాబాద్ ది కాదని, సమస్య వాళ్ళ ఇంట్లోనే ఉందని రూఢీ చేస్కుంది ఆమె! సరిగ్గా గంట కొట్టినట్టుగా పది నిమిషాల తరువాత లాప్టాప్ మూసి చిత్ర వైపు చూస్తూ "టీ పొడి ఒక్కటేనా , ఇంకేమైనా తేవాలా?" అని అడిగాడు.
"హా.. చానా ఉన్నయ్. ఒక్క నిముషం.. కూరగాయలు, ఆకు కూరలుంటే ఇంగా నయం. బండలూడ్చే చీపురు. మిర్పకాయలు గూడ లెవ్వు. కొన్ని స్టీలు గిన్నెలు, ప్లేట్లు, చెంచాలు , గంటెలు.." అంటూ చిత్ర మాట్లాడటం ఆపేసింది, సెల్ ఫోన్ లో ఏదో పని చేసుకుంటూన్న ఈశ్వర్ వైపు చూస్తూ." ఆపావేంటి? చెప్పు." అన్నాడు ఈశ్వర్. అప్పుడర్థమైంది చిత్రకి ఈశ్వర్ సెల్ ఫోన్ లో లిస్ట్ రాసుకుంటున్నాడని.
" పళ్ళ బ్రష్షు నాకొకటి, రోజు పొద్దున పూట వేలి తోనే పళ్ళు తోముతున్న." అదనపు సమాచారం కూడా ఇచ్చింది చిత్ర.
చుర్రున ఒక చూపు చిత్ర వైపు చూస్తూ, తిరిగి తన సెల్ఫోన్ స్క్రీన్ వైపు చూడటం కొనసాగించాడు ఈశ్వర్.
" మీరా షాంపోలు." అని చెప్పి ముగించింది చిత్ర.
"ఓకే.." అని తన పక్కనున్న tablemate పైన ఉన్న తన పర్సుని తీసి తన షార్ట్ లో పెట్టుకుని మంచం దిగాడు ఈశ్వర్.
" అయ్య! దీని మీదనే బయిటికి పోతవా?" అంది చిత్ర, ఈశ్వర్ తొడుక్కున్న షార్ట్ ని ఉద్దేశించి.
"హా.. ఏం ? బాలేదా?" అన్నాడు ఈశ్వర్ కాస్త ఆశ్చర్యపోతూ , ఏదైనా ఆ షార్ట్ కి అంటిందేమోనని అద్దం లో చూసుకుంటూ. చిత్ర కి మాత్రం తన భర్త తన తో ' సాధారణంగా ' ఆ ఒక్క వాక్యం మాట్లాడటం బాగా నచ్చింది. ' ఈ మనిషి ఇట్లనే ఉండొచ్చు గద ఎప్పుడు?' అని తనలో తాను అనుకుంది.
" ఏం లే బానే ఉంది." అంది చిత్ర, తన భర్త తో షార్ట్ లో బయటకు వెళ్ళటాన్ని గూర్చి మాట్లాడటానికి సిగ్గువల్ల కలిగిన సంశయానికి బద్దురాలై.
"హం. ఓకే." అన్నాడు ఈశ్వర్ ,చిత్ర పట్ల తనకున్న వికర్షనా భావాన్ని కొనసాగిస్తూ.
' మళ్ళ మొదటికొచ్చిండు మనిషి.' అనుకుంది చిత్ర.
బయటకు వెళ్ళటానికి ప్రయాణమవుతున్న ఈశ్వర్ తో " ఇదో.... నేంగూడ ఒద్దునా? నాల్గు రోజుల కెల్ళి ఇంట్లనే ఉన్న . బోర్ కొడ్తుంది... అంటే షాప్ కాడికి పోతె సామాన్లు గూడ ఏమన్న తెచ్చేవుంటే గుర్తొస్తయ్ గదా అని." అంది చిత్ర.
చిత్రకు కి బోర్ కొట్టడం విషయమై కించిత్ జాలి కలిగింది ఈశ్వర్ కి. నిజానికి పెళ్ళైన రోజు నుండి తను గమనిస్తున్నంతరకూ చిత్ర చాలా అమాయకంగా తోస్తోంది ఈశ్వర్ కి. చిత్ర పట్ల మనస్సులో ఏదో ఒక మూల ఒక రకమైన అపరాధభావం అతడి మనస్సులో కలుగుతూ వుంది. కానీ చనిపోయిన 'తన '  అమృత పట్ల ఉన్న అతడి 'నిబద్ధత ' చిత్ర పట్ల ఒక విధమైన వికర్షణా భావాన్ని తాను చిత్ర పట్ల పెంపొందించుకునేలా నడిపిస్తోంది అతడిని.
" ఓకే. " అన్నాడు ఈశ్వర్ ఆమె వైపు చూడకుండానే.
మనస్సులో ఛాయ్ కి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంది చిత్ర. మనస్సులో ఆమెకు ఈశ్వర్ తో చాలా చాలా మాట్లాడాలని ఉంది.
" ఒక్క ఐదు నిమిషాలు.. జెర మొహం కడ్డుక్కొనొస్త. జిడ్డు జిడ్డు అయింది. సరేనా?" అడిగింది చిత్ర.
ఎప్పటిలాగే " ఓకే" అన్నాడు ఈశ్వర్ పొడిగా.
" అంటే...ఒక పది నిమిషాలు." అంటూ స్నానాల గది వైపు వెళ్ళింది చిత్ర,ఇందాక గంట కొట్టినట్టు సరిగ్గా పది నిమిషాలకే లేచిన తన భర్త యొక్క సమయ పాలనను గుర్తుచేస్కుంటూ.
స్నానాల గదిలో ఉన్న టాయిలెట్ సీట్ నుంచి, వాడే సబ్బు వరకూ ప్రతీదీ కొత్తగా తోస్తున్నాయి చిత్రకు. ' ఏందో ఏమో, గివన్ని అల్వాటు కానీకె మస్తు రోజులయెటట్టుంది.' అనుకుంది చిత్ర.
park avenue సబ్బు యొక్క వింత వాసనను భరిస్తూ గబ గబా ముఖం కడుక్కుంది చిత్ర. అద్దం వద్దకు వచ్చి, ముఖాన్ని తుడుచుకుని, పొట్లం లో కట్టబడి ఉన్న వాళ్ళ ఊరు గ్రామ దేవత చౌడేశ్వరీ దేవి యొక్క కుంకుమ ని నుదిటికి పెట్టుకుంది చిత్ర. వంశపారంపర్యంగా తనకు అబ్బిన మేని రంగుని చూస్తూ, ' ఏందో ఏమో, మేమిద్దరం మరీ చెస్ బోర్డు మీద గళ్ళ లెక్క ఉన్నం!' అనుకుంది.
" నువ్వు, మా అమ్మ , మీ అమ్మ అందరు గల్సి నాకు ఇట్ల మీకున్న నల్ల రంగు పట్టిచ్చిర్రు" అని అంటూ ఉండేది చిత్ర తన మేన మామ తో సరదాగా.
" పార్వతి దేవి గూడ నల్లగనే ఉంటదే బుజ్జీ. నువ్వు గూడ ఆమె పేరు వెట్కోని గట్ల మంగళకరంగ ఉంటవ్. మీ అత్త జూడు తెల్లగ ఏందో పాలిపొయినట్టు ఉంటది. మనకున్న అందం మీ అత్త తాన ఏడుందే. గందుకే ఆళ్ళ నాయ్న నన్ను ఏరుకుని, యెంటబడి మరీ పెళ్ళిజేశిండు మీ అత్త తోని." అంటూ నవ్వేవాడు రామచంద్రయ్య.
తన మేన కోడలితో ముచ్చట్లు పెట్టడం రామచంద్రయ్యకు చాలా ఇష్టం. తన భార్య జయమ్మ లేని సమయం లోనే ఎక్కువగా ముచ్చట్లు పెట్టేవాడాయన. తన చెల్లెలు చనిపోతున్నప్పుడు ఆమెకు ఇచ్చిన మాటకు అణుగుణంగా చిత్రని తన కూతుళ్ళతో సమానంగా పెంచలేకపోతున్నాననే అపరాధభావం ఎప్పుడూ అతడిని మనస్సులో ఏదో మూలన వెంటాడేది. చిత్ర మాత్రం ఏనాడూ తన మేన మామ పట్ల లేశమైన అసంతృప్తిని ప్రకటించలేదు!
' ఏందో ఏమో , గీ మొఖానికున్న జిడ్డుని పోగొట్టనీకి విం బార్లు కావాలె.' అనుకుంటూ నిట్టూర్చింది చిత్ర అద్దం లో ఉన్న తన నిత్యం నూనె తో కారిపొయినట్టుండే తన ముఖాన్ని చూసుకుంటూ.
తమ ఫ్లాట్ కి తాళం వేసి, తమ ఫ్లోర్ లో ఉన్న లిఫ్ట్ వైపు నడిచారు ఇద్దరూ.
" కొల్లాపూర్ ల వకీల్ శ్రీనివాస రావ్ ఇంట్ల గూడ ఉంటది గిది. కానీ ఊకె కిర్రుమంటది గది. ఇది మస్తు దబ్బున తీస్కపోతోంది." అని చిత్ర లిఫ్ట్ ని ఉద్దేశించిన వాక్యాన్ని పూర్తిచేసే లోపే గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ వచ్చేసింది.
కింద గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ లోని పార్కింగ్ స్పేస్ లో చిన్న పిల్లలందరూ ఆడుకుంటున్నారు. చిత్ర వారి వైపు నవ్వుతూ చూసింది. ఇంతలో ఒక ప్లాస్టిక్ బాల్ ఆమె చేతికి వేగంగా తాకింది. ఆ బంతిని కొట్టింది వాచ్ మెన్ కొడుకు రాజేష్. చిత్ర కు బాల్ తగలంగానే నాలుక కరుచుకున్నాడు.
"ఎన్ని సార్లు చెప్పాలె మీకు ఈడ ఆడుకండని ?!?!" అరిచాడు వాచ్ మెన్ ఓంకార్, చిత్ర వైపు చూస్తూ " సారీ మేడం, ఏమనుకోవొద్దు. ఇప్పటినించి ఆడుకోకుండా చేస్త." అన్నాడు సంజాయిషీ ఇచ్చినట్టుగా ఈశ్వర్ , చిత్ర ల వైపు వంతుల వారిగా చూస్తూ.
" అయ్య! పిల్లలన్నాంక ఆడుతరు. దెబ్బేం తాకలే నాకు." బదులిచ్చింది చిత్ర. చేతిలో బ్యాట్ పట్టుకున్న బాబు వైపు చూస్తూ, కింద పడి ఉన్న బంతిని తన చేతుల్లోకి తీస్కుంటూ " విచు క్లాసు స్టడీయింగ్?" అడిగింది చిత్ర.
" 5 త్ " బదులిచ్చాడు రాజేష్.
"ఓ... టేక్ ." అంటూ ఆ బంతిని రాజేష్ వైపు విసిరింది.
తన ఊరి యాసలో ఇంగ్లీష్ మాట్లాడుతున్న చిత్ర ని చూసి , కాస్త నవ్వొచ్చింది ఈశ్వర్ కి. ఈశ్వర్ ముఖం లో చిగురించిన దరహాసాన్ని చూసి కాస్త సంతోషమేసింది చిత్ర కి.
' ఈ మనిషి నవ్వితే మస్తు ఉండెటట్టున్నడు .' మనస్సులో అనుకుంది చిత్ర.
అక్కడున్న పిల్లలందరితో " బాయ్. ఐ కం అగేన్ ." అంది చిత్ర.
పిల్లలందరూ కలిసికట్టుగా తిరిగి ఆమెకు టాటా చెప్పారు.
" మస్తు ఉషారున్నర్ పిల్లలు." అంది చిత్ర.
" హం." ఈశ్వర్ సమాధానం ఇవ్వక ముందే చిత్ర ఊహించగలిగింది!
కాసేపు నడిచాక వాళ్ళు మెయిన్ రోడ్ దెగ్గరకు వచ్చారు.
" ఈ ఊరుని ఏమంటర్ ?" అడిగింది చిత్ర.
" శ్రీనగర్ కాలనీ." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
" ఈడి నుంచి ....దిల్షుక్ నగర్ ఎంత దూరం?"
"ఏమో, 15 kilometers ఉండొచ్చు. ఏ?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
" మా దోస్త్ వీణ ఉంటది గాడ. వాళ్ళాయ్న గాడేందో పెద్ద బట్టల దుకణమ్ల వాచ్ మెన్ నౌకరి చేస్తడంట. జీతం 15 వెయిలు ఇస్తరంట నెలకు! నా కన్న పెద్దది మూడు నాలుగేణ్లు కానీ మేము మంచిగ దోస్తుల్లాగ ఉంటం." అంది చిత్ర, తన అలవాటైన విధంగా అవసరమైన దానికన్నా ఎక్కువ సమాచారాన్ని ఇస్తూ.
"హం".
వాళ్ళింటి గల్లీ నుండి మెయిన్ రోడ్ ఎక్కారు వాళ్ళిద్దరూ. రోడ్ పై వేగంగా వెనకాలి నుండి వచ్చే వాహనాలు చిత్ర పక్కన్నుండి వెళ్తున్నాయి. చిత్రకి కాస్త భయం వేస్తోంది అన్ని వాహనాలు ఒకదాని వెంట మరొకటి వేగంగా వెళ్తుంటే.
" ఇటు వైపు రా ." అని ఈశ్వర్ రోడ్ వైపు తాను వెళ్ళి , చిత్రని రోడ్ కి దూరంగా వెళ్ళేలా దారిచ్చాడు.
తనను గమనించనట్టే ఉండే తన భర్త తన అవస్థ క్షణాల్లో ఎలా పసిగట్టగలిగాడో చిత్రకు అర్థం కాలేదు, కానీ అలా అతను తన మీద శ్రద్ద చూపించటం బాగా సంతోషాన్ని కలిగించింది చిత్రకు. దారిలో ఉన్న gym లో నుంచి వస్తున్న ఆడవాళ్ళ సమూహాన్ని చూసింది చిత్ర. వయస్సుతో సంబంధం లేకుండా అందరూ షార్ట్స్ వేసుకుని వెళ్తున్నారు.
'ఏందో ఏమో, గీడ అందరు సగం సగం బట్టలే ఏస్కునే టట్టుర్రు.ఆడోళ్ళే ఏస్కోని తిరగంగ ఇంగ మొగోళ్ళు ఏస్కోర ఏంది ?!' అనుకుని చిత్ర తన మనస్సులో తన భర్త వేసుకున్న షార్ట్ వైపు చూస్తూ.
కాస్త దూరం నడిచాక సూపర్ మార్కెట్ వచ్చింది. వాళ్ళూరి పాతబడిన రాజుగారి బంగ్లా కన్నా పెద్దగా కనిపిస్తోంది ఆ సూపర్ మార్కెట్. ఈశ్వర్ తన చేతిలో ఒక ట్రాలీని తీసుకుని , ఇంకొకటి చిత్రకి అందించి
" నీకు ఏవైనా అవసరం అనిపిస్తే ఈ ట్రాలీ లో వేయి. ఓకేనా?" అన్నాడు ఈశ్వర్.
సరే నంటూ తలూపింది చిత్ర.
స్టీలు గిన్నెల నుంచి, బొట్టుబిళ్ళల వరకూ ప్రతీదీ దొరికే సూపర్ మార్కెట్ ని చూసి ' ఏందో ఏమో, గిది కొల్లాపురం సంత లెక్కుంది!' అనుకుంది చిత్ర.
ఒక గంట సేపు తిరిగి , తమ బుట్టలు రెండూ నింపుకుని, కౌంటర్ వద్ద లైన్ లో నిలబడ్డారు ఇద్దరూ. కౌంటర్ పక్కన కోడి గుడ్లు కనబడ్డాయి చిత్రకి. మాంసం తిని చాలా కాలమైన ఆమె నాలుక లాలాజలాన్ని కార్చింది.
"ఇదో... గుడ్లు కొందం, రాత్రి ఆమ్లెట్లు తిందం. నేను ఆమ్లెట్లు బాగ ఒండుత." అంది చిత్ర ఉత్సాహంగా.
"నేను నాన్ వెజ్ తినను... ఎగ్ కూడా తినను.అలా అని నిన్ను తినవద్దు అని చెప్పను. నీ ఫుడ్ నీ ఇష్టం. నేను కర్రీ పాయింట్ లో ఏదైనా వెజ్ కర్రీ కొనుక్కుని తింటా." అన్నాడు ఈశ్వర్ తన స్వరం లో ఏలాంటి హెచ్చుతగ్గులు లేకుండా.
ఒక్క 2 క్షణాలు గుడ్ల వైపు తేరిపారా చూసింది చిత్ర అప్రయత్నంగా. ఈశ్వర్ వైపు తిరిగి." అట్లవ్తె ఏమొద్దులే గుడ్లు." అంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ కి ఆ సంభాషణని కొనసాగించాలి అని అనిపించలేదు. ముక్క లేనిదే ముద్ద దిగని తనని శాకాహారిగా మార్చిన అమృత అతనికి గుర్తుకు రాసాగింది. విషాలమైన అతని తేనె కళ్ళలో సన్నటి నీటి తెరలు అలముకున్నాయి!
--------------సశేషం. ---------------

[k3vv3]

ముడి 5వ భాగం

సూపర్ మార్కెట్ నుండి తమ తిరుగు ప్రయాణం లో ఈశ్వర్ చాలా భావుకమై ఉండటం
గమనించింది చిత్ర.ఆమె మనస్సు చివుక్కుమనింది ఈశ్వర్ ని అలా చూసి. విషయమేంటో కనుక్కుందామనిపించింది ఆమెకు. కాస్త సంశయం మనస్సులో మొలిచివున్నా, "ఏంది అట్లున్నవ్? ఏమన్న గుర్తొచ్చిందా?" అడిగింది చిత్ర.
చిత్ర అలా అడగటం ఈశ్వర్ కి బొత్తిగా నచ్చలేదు. అమృత విషయం లో చిత్ర కు సమాధానం చెప్పాల్సి రావటం అన్న ఊహే అతనికి అమితమైన చిరాకును కలిగిస్తోంది. చిత్ర కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూస్తూ "నాకు ఏమీ కాలేదు. అర్థం అయ్యిందా?" అన్నాడు ఈశ్వర్ తన స్వరాన్ని అత్యంత శాంతంగా ఉంచుతూ. ఈశ్వర్ మనస్సులోని భావాలకీ , అతను ఆ మాటలను వ్యక్తీకరించే విధానానికీ అస్సలు పొంతన లేదని గ్రహించింది చిత్ర!
'ఏందో ఏమో, ఈ మనిషి కళ్ళతోనే కాల్చెటట్టున్నడు!" అనుకుంది చిత్ర మనస్సులో.
వాళ్ళు నడుస్తున్న దారిలో కొన్ని జంటలు వెళ్ళడం గమనించింది చిత్ర. వాళ్ళు అందరూ తమ తమ భాగస్వామి చేతిని పట్టుకుని నడూస్తూ ఉన్నారు. ఒకరి కళ్ళల్లోకి ఒకరు చూస్కుంటూ, నవ్వుతూ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ వెళ్తున్నారు. అక్కడ ఉన్న మగవారి కళ్ళల్లో వారి వారి భాగస్వాముల పట్ల ఆప్యాయత కనపడసాగింది చిత్రకు. తొలిసారిగా తన భర్తకు తాను నచ్చలేదేమోనన్న అభద్రతా భావం ఆమెకు కలిగింది. ఒక వేళ తను నిజంగా తన భర్త కు నచ్చనట్టైతే కారణాలేమై ఉంటాయని ఆమె ఆలోచించసాగింది. తన శరీర రంగు అతనికి నచ్చలేదా? తను పల్లెటూరిది కావటం అతనికి నచ్చలేదా? లేదా అంతగా చదువుకోనందుకు తను అతనికి నచ్చలేదా? అన్న ప్రశ్నలు ఆమెను తొలచసాగాయి. రోజు లో ఒక్క సారైనా తన భర్త తనతో ఆప్యాయంగా మాట్లాడితే చాలనుకుంది చిత్ర. కానీ ఈశ్వర్ ప్రవర్తన ఆమెకు అస్సలు మింగుడు పడట్లేదు. తనను తాను సమీక్షించుకొని, తన భర్త కు నచ్చినట్టుగా మారాలని నిర్ణయించుకుంది.
ఇంతలో ఆమె అక్కడ రోడ్ పై ఉన్న ఒక జంట లో అమ్మాయి తన భాగస్వామి తో ఇంగ్లీష్ లో మాట్లాడటం గమనించింది చిత్ర. ఈశ్వర్ తో " మస్తు బిగ్గ్ సూపర్ మార్కెట్ గద అది. ఆల్ ఐటంస్ దొర్కుతున్నయ్ ఆడ." అంది చిత్ర, సాధ్యమైనన్ని ఇంగ్లీష్ పదాలు వాక్యం లో పెడుతూ.ఈశ్వర్ నిలువుగా తలూపాడు కనీసం చిత్ర వైపు తల కూడా తిప్పకుండా.
దారిలో ఆమె ' రాధా సమేత కృష్ణుడి దేవాలయం' కి దారి అన్న బోర్డ్ చూసింది. తన ఊరైన పెంట్లవెల్లి లో రోజూ గుడికి వెళ్ళే అలవాటున్న చిత్ర ఆ బోర్డ్ ని చూసిన వెంటనే ఈశ్వర్ తో అప్రయంతంగా
" ఈడ కృష్ణుని గుడి ఉన్నట్టుంది గా. పొయ్యొద్దమా ఓసారి?" అడిగింది ఉత్సాహంగా.
"నేను దేవుణ్ణి నమ్మను. కావాలంటే నువ్వు వెళ్ళిరా. నేను ఇక్కడే wait చేస్తా." అన్నాడు ఈశ్వర్ ఎప్పటిలాగే స్వరం లో హెచ్చుతగ్గులు లేకుండా.
" అయితే ఇంగో సారి పోతగానిలే. ఏడుందో అర్తమయ్యింది గద ఇంగ." అంది చిత్ర.
"హం."అన్నాడు ఈశ్వర్.
'ఏందో ఏమో ఈ మనిషి! గా మహేష్ బాబు నేనొక్కడినే సిన్మా లాగ నే ఉన్నడు , అర్తం గాకుండ ఒకసారికి.' అంటూ నిట్టూర్చింది చిత్ర, కానీ మనసులో ఒక మూల ఈశ్వర్ ని ఏదో తొలుస్తూ ఉందన్న విషయాన్ని గుర్తించిందామె. ఏది ఏమైనా అలా తన భర్త మనస్సులో నిత్యం ఏదో తిరుగుతూ ఉండటం నచ్చట్లేదామెకు అస్సలు. అతని మనస్సుని నిత్యం తొలిచే విషయమేంటో తెలుసుకోవాలనిపిస్తోందామెకు. నిజానికి అది కుతూహలం కాదు, ఈశ్వర్ పై చిత్ర చూపిస్తున్న శ్రద్ద!
"ఏం అయ్యిందో చెప్పరాదు? ఎందుకట్లున్నవ్ అసలు?" అడిగింది చిత్ర, అప్రయత్నగా వచ్చిన చనువుతో.
అమృత విషయమై పదే పదే చిత్ర వాకబు చేస్తూ ఉండటం ఈశ్వర్ సహించలేక పోతున్నాడు.
" నేను ఎప్పుడూ అలాగే ఉంటా . గత మూడేళ్ళుగా అలాగే ఉంటున్నా. అమృత cancer తో చనిపోయినప్పటి నుంచి నేనిలాగే ఉంటున్నా. ఇలా కాక మరోలా ఉండటం నాకు చేత కాదు. మా అమ్మ నన్ను emotional blackmail చేస్తే నిన్ను పెళ్ళి చేసుకోవలసి వచ్చింది. చాలా ఇంకేమైనా చెప్పాలా?!" అని ఒక్కసారి గట్టిగా చిత్ర పై అరవాలనిపించింది ఈశ్వర్ కి!
తన సమాధానం కోసం ఆసక్తిగా ఎదురు చూస్తున్న చిత్ర వైపు తిరిగి,
" నా మొహమే అంత. అందుకే అలా కనిపిస్తున్నా నీకు. నీకు నా మొహం నచ్చకపోయినట్టైతే నేను చేయగలిగింది ఏమీ లేదు అనే అనుకుంటున్నా."అన్నాడు అతి శాంతంగా.
చిత్రకు ఇంకేమీ మాట్లాడాలనిపించ లేదు. అలా అంత 'మృదువు ' గా మాట్లాడే బదులు తను ఏదైనా తప్పు చేసుంటే ఈశ్వర్ కి తన కోపం తగ్గే దాకా తనని తిట్టుంటే బావుండునని అనిపించింది చిత్రకి. తన మనస్సు కల్లుక్కుమన్నది. తనలో ఏం లోపం ఉందో తనకు అస్సలు అర్థం కావట్లేదు.
మౌనంగా తమ అపార్ట్మెంట్ వైపు గా ఈశ్వర్ ని అనుసరించింది. ఈశ్వర్ మనస్సులో మాత్రం అమృత తో తాను గడిపిన క్షణాల తాలూకు గ్న్యాపకాలు కదలాడసాగాయి.
వాళ్ళు తిరిగి తమ పది అంతస్థులున్న అపార్ట్మెంట్ సముదాయానికి వెళ్ళేసరికి, గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ లో వాచ్ మెన్ ఓంకార్ భార్య జ్యోతి తన ఇద్దరు పిల్లలకీ అన్నం తినిపిస్తూ ఉంది. చిత్రని రాజేష్ గమనించి హాయ్ చెప్పాడు. చిత్ర తిరిగి హాయ్ చెప్పింది అతడికి. అక్కడ రాజేష్ పోలికనున్న అమ్మాయిని చూసి, జ్యోతి వైపు తిరిగి" ఇద్దరు అమడాల పిల్లలా?" అడిగింది చిత్ర.
" హా అవ్ను మేడం. " నవ్వుతూ బదులిచ్చింది జ్యోతి.
" వాట్ ఈజ్ యువర్ నేం?" అడిగింది చిత్ర ఆ అమ్మాయిని.
" రేణుక " బదులిచ్చిందా అమ్మాయి.
"ఓ.. గుడ్. యూ బిగ్ ఆర్ యువర్ బ్రదర్ బిగ్?" అడిగింది.
చిత్ర అడిగిన ప్రశ్నేంటో అర్థం చేస్కోడానికి ఈశ్వర్ కి, రేణుకకి, రాజేష్ కి 5 సెకెండ్ల సమయం పట్టింది.
"he is five minutes elder to me." బదులిచ్చింది రేణుక.
" మా పిల్లలిద్దరూ పెద్ద ఇంగ్లీష్ మీడియం స్కూళ్ళ చదువుతున్నరు. పైసలెక్కువైనా గూడా ఇంగ్లీష్ ఒస్తదని పెద్ద కాలేజ్ల చదువిస్తున్నం." అంది జ్యోతి , తన కూతురి ఇంగ్లీష్ ప్రావీణ్యత కి మురిసిపోతూ.
" హా మస్తు సద్వెటట్టున్నరు మీ పిల్లలిద్దరు." అంది చిత్ర, పదవ తరగతి లో ఆఖరి పరీక్ష రాసిన తరువాత, ఇక చదవాల్సిన అవసరం ఉండదని ఆమె సంతోషపడిన విషయం గుర్తుకు వచ్చి, మనస్సులో నవ్వుకుంటూ.
జ్యోతికి చాలా ఆనందమేసింది. వాళ్ళ సంపాదన లో సింహ భాగం తమ పిల్లల చదువు కోసం ఖర్చుపెడుతున్న వారి కృషి కి కాస్త సమర్థన దొరికినట్టుగా తోచిందామెకు.
" సార్ కి పెళ్ళయిందని ఈన చెప్తే తెలిసింది. ఎన్ని రోజులయ్యింది మేడం మీరు వచ్చి?" అడిగింది జ్యోతి కలుపుగోలుగా, చిత్ర తమను తనతో సమానంగా చూస్తూ మాట్లాడుతున్న విధానానికి లోలోన ఆనందపడుతూ.
" గిది ఆరో రోజనుకుంట... సరె ఉంట మళ్ళ. ఈనకి పనుంటది మళ్ళ." అంది చిత్ర, తన పక్కన అప్పటి నుండి ఈశ్వర్ వేచి ఉన్నాడని గుర్తుకు వచ్చి.
"మంచిది మేడం." బదులిచ్చింది జ్యోతి.
లిఫ్ట్ వైపు నడిచి వెళ్తున్న ఈశ్వర్, చిత్రలు ఉత్తర, దక్షిణ దృవాల్లా కనిపించారు జ్యోతికి. తాముంటున్న రెండేళ్ళల్లో ఈశ్వర్ తన తో మాట్లాడిన దానికన్నా రెండు నిమిషాల్లో చిత్ర ఎక్కువ మాట్లాడినట్టు తోచిందామెకు.
తమ ఫ్లాట్ కి చేరుకున్నాక, ఈశ్వర్ తన గదిలోనికి వెళ్ళి తలుపు వేసుకున్నాడు. తన లాప్టాప్ ని ముందు పెట్టుకుని ఏదో ఒక పనిలో నిమగ్నమవ్వటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు , కానీ అతని మస్తిష్కం లో మొత్తం చిత్ర తిరగాడసాగింది, ఆమె పట్ల ఒక రకమైన అక్కసు కలగసాగింది అతడికి. ఇంతలో పట్టీల శబ్దం వినిపించి తల పైకి ఎత్తి చూశాడు ఈశ్వర్.
" రాత్రికి ఏం ఒండుదును? ఆల్గడ్డ ఉంది, టమాటుంది, బెండ కాయుంది, ఒంకాయుంది.?" అడిగింది చిత్ర, ముఖం పై చిరునవ్వుతో.
"నీ ఇష్టం."
"అట్ల గాదు, నీకు ఏది నచ్చుతదో చెప్తె, అది ఒండుత."
ఈశ్వర్ అణువణువునా చిత్ర పై వికర్షణా భావం తాండవించసాగింది, ఒక గఢమైన నిట్టూర్పు విడిచి, ఆమె కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూస్తూ
"చూడు చిత్రా, నీకు ఇష్టమైనదేదో వండు.నువ్వు ఏది వండుతే అది నీకోసం తిని పెడతా నేను. ఇప్పుడు నన్ను నా పనిని చేస్కోనిస్తే నేను చాలా సంతోషిస్తా.... ప్లీజ్." అంటూ తన రెండు చేతులూ జోడించి చిత్ర వైపు చూశాడు ఈశ్వర్.
ఒక్కసారిగా చిత్ర చూపుకు ఈశ్వర్ చాలా మసకగా కనిపించసాగాడు. ఆమె కళ్ళల్లో నీటి తెరలు అలముకున్నాయి. పొంగుకొస్తున్న దుఃఖాన్ని తన పెదవి కింద అదిమి పెట్టింది. తన శక్తినంతా కూడగట్టుకుని, "మంచిది." అని మాత్రం చెప్పి వంట గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది చిత్ర.
ఈశ్వర్ కి క్షణక్షణానికి చిత్ర పట్ల వికర్షణా భావం పెరగసాగింది. ఇందాక తనతో నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్న చిత్ర ముఖం అతని కళ్ళ ముందు మెదులుతూ వుంది. ఆమె నవ్వు , అమృత కోసం తన మనస్సులో కట్టుకున్న కోవెల ను కూలదోసేదిగా తోస్తోందతడికి! చిత్ర నుంచి తన మనస్సుకు స్వాంతన చేకూర్చటానికి తనకు బాగా ఇష్టమైన చార్లీ చాప్లిన్ సన్నివేశాలని చూడనారంభించాడు ఈశ్వర్.
ఇంతలో అతడికి వంట గదిలోనుంచి కెవ్వున ఒక కేక వినబడింది. పరిగెత్తుకు వెళ్ళి చూశాడు. అక్కడ చిత్ర తన చేతిని ఉఫ్,ఉఫ్ మంటూ ఊదుతూ ఉంది. వేడి నూనె ఆమె చేతిపై పడ్డట్టుగా గమనించాడు ఈశ్వర్. వెంటనే సింక్ లో నల్లా ని ఆన్ చేసి, చిత్రని నీటి ధార కింద కాలిన భాగాన్ని ఉంచమన్నాడు.ఆమె పాటించింది.
చిత్రని హాల్లోకి వెళ్ళమని చెప్పి తను గదిలోకి వెళ్ళాడు. రెండు నిమిషాల తరువాత చేతిలో బర్నాల్ ఆయింట్మెంట్ తో వచ్చాడు ఈశ్వర్.
" గిప్పుడవన్ని ఏం అవసరమ్లే. సల్లగయింది నీళ్ళు పడ్డాంక."
"oil వల్ల వచ్చిన burn అది.ointment లో Aminacrine HCl 0.1% ఇంకా cetrimide 0.5% ఉంటాయ్. అవి anti-septic and anti-microbial agents గా work చేస్తాయి."
పుసుక్కున నవ్వింది చిత్ర.
అంత నొప్పిని మరచిపోయి చిత్ర నవ్వగలిగినంత హాస్యం తన మాటలో ఏముందో అర్థం కాలేదు ఈశ్వర్ కి.
చిత్ర చేతికి మూత తీసిన ointment tube అందించాడు ఈశ్వర్. ఎడం చేతితో ointment రాసుకోవటంలో ఆమె ఇబ్బంది పడుతున్నట్టు గ్రహించి , ఆమె చేతిని చాచమని చెప్పి, కాలిన భాగం లో ointment పూయసాగాడు ఈశ్వర్.
" ఇదో... నాకు సక్కగ మాట్లాడనీకె రాదు.ఎప్పుడు ఏం మాట్లాడాల్నో అస్సలు తెల్వదు నాకు. ఏదోటి వాగుతుంట.. కోపం గాకు నా మీద. సరేనా? నీకు నా వల్ల ఏమన్న ఇబ్బంది ఐతె చెప్పు నాకు. నేను మారుత .సరేనా?నువ్వు అట్ల నా వల్ల ఇబ్బంది పడ్తుంటె నాకు అస్సల్ నచ్చుతలె." అంది చిత్ర తన మనస్సులో ఉన్న భావం మొత్తాన్నీ ఈశ్వర్ ముందు వ్యక్తపరుస్తూ.
ఈ మాటలు విన్న ఈశ్వర్ కి చిత్ర కళ్ళల్లోకి చూసేందుకు ధైర్యం చాల లేదు!!
చిత్ర చేతికి బర్నాల్ రాయటం ఐపోయాక, ఆమె వైపు చూడకుండా"నేను మనిద్దరికీ ఇప్పుడు ఫుడ్ order చేస్తాను. ఒక half an hour లో వస్తుంది... రేపు పొద్దటి వరకు దెబ్బ తగ్గకపోతే డాక్టర్ దెగ్గరికి వెళ్దాం." అంటూ తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు ఈశ్వర్.
-------------------సశేషం.---------------------------

[k3vv3]

ముడి - 6వ భాగం
రోజూ లాగ కాక కాస్త ఆలస్యంగా నిద్ర లేచాడు ఈశ్వర్. సోఫాలో కూర్చుని భక్తి టీ.వీ లో లలితా సహస్రనామాలు వింటూ, చపాతీలు చేయటానికి గోధుమ పిండి పిసుకుతూ వుంది చిత్ర.ఈశ్వర్ ని చూస్తూ నిండుగా నవ్వింది చిత్ర. ఈశ్వర్ ప్రతిగా చిరు మందహాసమొకటి చేశాడు.
"నువ్వు నవ్తే మస్తుంటవ్!" అనబోయి విరమించుకుంది చిత్ర.
"ఏమి ఇరోజు లేటుగ లేశ్నవ్?" అడిగింది చిత్ర, నిద్ర సరిగాలేనట్టున్న అతని కళ్ళని గమనిస్తూ.
" కొంచం అలసటగా అనిపించింది. అందుకే త్వరగా లేవలేదు." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
"అవ్నా. వేడి, వేడి నీళ్ళతోని స్నానం జేస్తే పోతయి నొప్పులు, గిప్పులు ఏమన్నుంటే. పెట్టమంటవా?" అడిగింది చిత్ర.
"వద్దు వద్దు. నాకు చల్ల నీళ్ళే అలవాటు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
" రాత్రి సక్కగ నిద్రపట్టలే? కళ్ళు ముంగటికి ఒచ్చినయ్ ?" అడిగింది చిత్ర, ఎంత ఆపుకుందామని ప్రయత్నించినా ఆపుకోలేక.
మౌనంగా స్నానాల గది వైపు వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.
'అయ్య! మళ్ల ఈ మనిషి ని ఏమన్న అనగూడనిది అన్ననా ?' అని లోలోన కాస్త భయపడింది చిత్ర.
షవర్ ఆన్ చేసుకున్న ఈశ్వర్ కి, రాత్రంతా చిత్ర అన్న మాటల గురించి తాను ఆలోచించిన వైనం గుర్తుకు వచ్చింది.
రాత్రంతా అతడి మస్తిష్కం లో చిత్ర విషయం లో ఒక విధమైన అపరాధభావం తాండవించింది. చిత్ర పట్ల తాను చూపిస్తున్న వికర్షణా భావానికి కారణం తన మనస్సంతా నిండుకున్న అమృతే కానీ తను కారణం కాదని చిత్రకి ఎలా చెప్పాలో ఈశ్వర్ కి అర్థం కాలేదు. తానే ఏదో తప్పు చేసినట్టుగా భావించుకుంటున్న చిత్ర పట్ల చాలా జాలి కలిగింది అతడికి. చిత్ర మనస్సుని గాయపెడుతున్నానేమో నన్న అపరాధభావం అతడి మనస్సును తొలిచింది. రాత్రి మొత్తం అతని మస్తిష్కం లో ఇవే ఆలోచనలు కదలాడాయి.ఉదయాన్నే చిత్ర రాత్రి తనకు నిద్ర పట్టని వైనాన్ని గుర్తించడం చాలా ఆశ్చర్యం కలిగించింది అతడికి.
కూరగాయలు తరుగుతున్న చిత్ర దెగ్గరకు వెళ్ళి " ఎలా ఉంది నిన్నటి దెబ్బ? మానిందా ?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
'ఏందో ఏమో, ఈ మనిషి ఇరోజు మంచిగ మాట్లాడుతుండు ' అని లోలోన చాలా మురిసిపోయింది చిత్ర.
"హా! మానింది. నువ్వు పూశిన మందు మస్తు పంజేశింది. సూడు" అంటూ తన చేతిని నవ్వుతూ ఈశ్వర్ కి చూపించింది చిత్ర.
ఈశ్వర్ ఆమె చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని పరీక్షగా చూసి, "ఇంకా పూర్తిగా తగ్గలేదు. ఇంకా skin rupture ఉంది.... ఇరోజు వంట ఏం చేయకు.heat తాకితే skin further గా rupture అవుతుంది. ఇరోజు బయట తిందాం." అన్నాడు ఈశ్వర్. తీక్షణంగా తన గాయం వైపు ఈశ్వర్ చూస్తూ ఉండటం చిత్రకు చాలా ఆనందాన్ని కలిగించింది.
" సరె, అట్లనే గాని" అంది చిత్ర, 'పర్లేదు వంట చేస్తా'అని వాదిస్తే ఎక్కడ ఈశ్వర్ కోపమొస్తుందోనని.
"ready నా నువ్వు?నువ్వు ready అయితే వెళ్దాం మరి. " అడిగాడు ఈశ్వర్.
" హా తయారే ఉన్న" ఉత్సాహంగా బదులిచ్చింది చిత్ర.
లిఫ్ట్ లో కిందికి దిగుతున్నప్పుడు, ఈశ్వర్ తో ఏదో మాట్లాడదలచి, మరోసారి వకీల్ శ్రీనివాసరావు ఇంట్లో సరిగ్గా పనిచేయని లిఫ్ట్ గురించి మాట్లాడింది చిత్ర. ఈశ్వర్ తన ఓపికనంతా కూడగట్టుకుని, చిత్ర వైపు చూసి తన తల ఊపసాగాడు.
" ఇంగో దీని తలుపు గూడ మస్తు అల్కగ ఒస్తది తియ్యనీకె. గా లిఫ్టు మస్తు గట్టిగుంటది తీయనీకె. " అంది చిత్ర. గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ కి వచ్చాక, బయటకు వస్తూ.
ముందు రోజు చిత్ర మాటలు గుర్తుకు వచ్చి, ఆమెను గాయపరచకూడదు అన్న తన నియమం గుర్తుకు వచ్చి, చిరు మందహాసం చేశాడు ఈశ్వర్.
" నువ్వు నవ్తే మస్తుంటవ్ !" అని మళ్ళీ అనబోయి, చాలా చాలా కష్టంగా తమాయించుకుంది చిత్ర.
అతను తన చేతిలో కారు యొక్క తాళం చెవిని పట్టుకుని ఉండటాన్ని గమనించి,
"మనం నడ్చుకుంటు పోతలే?" అడిగింది చిత్ర.
"లేదు, దెగ్గర్లో hygenic hotel లేదు. అందుకే car లో వెళ్దామని." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
"ఓ." అంది చిత్ర.
వాచ్ మెన్ ఓంకార్ యొక్క భార్య జ్యోతి , తన పిల్లలైన రాజేష్, రేణుక లని కాలేజ్ బస్ ఎక్కించి వారికి ఎదురైంది.
చిత్ర, జ్యోతులు మందహాసాలను ఇచ్చిపుచ్చుకున్నారు.
" కాలేజ్ కి పోతుర్రా పిల్లలు?" అడిగింది చిత్ర.
"హా అవ్ను మేడం. మీరెక్కడికి?" అంది జ్యోతి.
" టిఫిన్ తిన్నీకె పోతున్నం.మళ్ళ కలుస్త. " బదులిచ్చింది చిత్ర.
***
కార్ లో ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించారు వారు.
"ఈ కార్ల సీట్లు మంచిగ మెత్తగున్నయ్. వకీల్ శ్రీనివాస రావు కార్ల జెర ఒత్కవోతయ్. గీ కారు జెర పెద్దది గూడ ఉంది" అంది చిత్ర.
" ఓ... ఎవరు ఆయన ?"
" మా మామ చిన్నప్పటి దోస్తు. మన పెళ్ళికి గూడ వొచ్చిండె. నీతో ఇంగ్లీష్ ల మాట్లాడినాయ్న." అంది చిత్ర.
"ఏమో లే , అంత గుర్తు లేదు."
"ఓ.. ఈ సారి పెంట్లవెల్లి కి పొయినప్పుడు పరిచయం జేస్త గాని." అంది చిత్ర.
"హం. ఓకే."
"ఆళ్ళ కారు మూడు నాల్గు సార్లు ఎక్కిన. యెనకాల సీట్ల కూసుండింటి. నాతోటి ఇంగో నలుగురైదుగురు మంది కూసున్నిండె. మస్తు టైటు గ అనిపిచ్చిండె.ఈడ మంచిగ ముందు సీట్ల నీ పక్కన పోతుంటె మస్తుంది."
"ఓ."
ఒక్క క్షణం ఆగి, ఈశ్వర్ వైపు సూటిగా చూస్తూ " నేనేమన్న ఎక్కువ మాట్లాడ్తనా? నీకు ఏమన్న నచ్చుతలేదా నాలొ ?" అడిగింది చిత్ర.
" లేదు, లేదు. అలా ఏం లేదు." అన్నాడు ఈశ్వర్ , చిత్ర దెగ్గర తన ' నటన ' ను సమీక్షించుకుంటూ.
" నీకేమన్న నాలొ నచ్చకుంటే నాకు జెప్పు. సరెనా?..... ఇన్ని సార్లు ఇదే జెప్తున్నేంది అనుకోకు." అంది చిత్ర కాస్త తన స్వరం లో తీవ్రత ను ప్రతిష్టింపజేస్తూ.
"హేయ్... అలా ఏం లేదు. " బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్ చిత్ర వైపు తిరిగి, ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ.
చిత్ర ఒక చిరునవ్వు నవ్వింది.
ఇంతలొ వాళ్ళు చేరాల్సిన హోటల్ వచ్చింది. సాయి సంపూర్ణా గ్రాండ్ అని పెద్ద పెద్ద అక్షరాలున్నాయి బోర్డ్ మీద. అది చూసి చిత్ర
" హోటల్ పేరు ఇంగోటేందో జెప్పినవ్ గద?! " అడిగింది.
"ఔనా.... ఇదేనే నేను తీస్కొస్తానన్న హోటల్ ?!" అన్నాడు ఈశ్వర్.
వాళ్ళిద్దరూ టేబుల్ దెగ్గర కూర్చున్నారు. వెయిటర్ ఆర్డర్ తీస్కోవడానికి వచ్చాడు.
" ఏం తీస్కుంటావ్? " అడిగాడు ఈశ్వర్.
30 సెకండ్లు ఆలోచించింది చిత్ర.
" దోష ఉంటదా ఈడ?"
"ఉంటుంది మేడం. ఏ దోష తేవాలి?" అడిగాడు వెయిటర్.
" ఏ దోష అంటె.... బియ్యం పిండి దోష తేయి అన్నా." అంది చిత్ర.
అర్థం కానట్టు ముఖం పెట్టిన వెయిటర్ ని చూసి నవ్వొచ్చింది ఈశ్వర్ కి కానీ ఆపుకున్నాడు.
" 2 plain dosa .less oil" అన్నాడు ఈశ్వర్.
వెయిటర్ వెళ్ళాక చిత్ర వైపు చూసి గట్టిగా నవ్వసాగాడు.
" ఏందుకు నవ్తున్నవ్ ?! "
" మీ పెంట్లవెల్లి లో హోటల్స్ లేవా?"
"ఒకటుంది . రాఘవెంద్ర హోటలని."
ఈశ్వర్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
'ఏందో ఏమో, ఈ హైద్రాబాద్ ల అందరు సప్పగ తినేటట్టుర్రు.'అనుకుంది చిత్ర, చప్పగా అనిపించిన పచ్చడిని ఉద్దేశించి.
బిల్ చూసి చిత్ర కళ్ళు గిర్రుమన్నాయి.
" నూటా అరవై రూపాయలా?! రెండు దోశలకా?" అంటూ నోరు బార్లా తెరిచింది చిత్ర.
చిత్ర ఆశ్చర్యాన్ని చూసి ఒకింత ఆశ్చర్యం , భయం రెండూ వేసాయి వెయిటర్ కి. చిత్రని ఆగమన్నట్టుగా సైగ చేసి వెయిటర్ కి బిల్ pay చేశాడు ఈశ్వర్.
"నూటా అరవై రూపాయలా?!"
"చూడు చిత్రా! ఇది హైదరాబాద్, మీ ఊరి rates ఉండవు ఇక్కడ." అన్నాడు ఈశ్వర్ చిత్ర అర్థం చేస్కుంటుందేమోనన్న ఆశతో.
సంతృప్తి చెందలేదు చిత్ర.
కార్ లో వారి ఇంటికి తిరుగు ప్రయాణం అవుతున్నారు ఇద్దరూ. చిత్ర ఏదో ఆలోచనలో నిమగ్నమయినట్టు గమనించాడు ఈశ్వర్. ఒక వేళ ఆమె పట్ల తన ప్రవర్తన వల్ల ఆమె ఏమైనా గాయపడి అలా ఆలోచనలో ముంగిపోయిందేమోనన్న అనుమానం కలిగింది అతడికి ఒక్క క్షణం. మౌనంగా ఉండాలని అనుకున్నా, ఉండబట్టలేక అడిగాడు అతడు
" ఏమైంది? ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్?"
" రెండు దోషలకు నూటా అరవై రూపాయలా? ఇంట్ల మంచిగ చెపాతీలు చేస్తుంటి గద! నూటా అరవై రూపాయలకు నాలుగు కిలోల పిండి ఒస్తది. కిలోకి పది చెపాతీలు అనుకుంటే, నలభై చెపాతీలు చెయ్యొచ్చు. ఇద్దరం కలిసి ఎంత గాదన్నా రెండు రోజులు తినొచ్చు."
ఈశ్వర్ కి ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు.
***
గోడకి తగిలించి ఉన్న గడియారం 6 సార్లు కొట్టింది.
“ఏం జేస్తున్నవ్?” అడిగింది చిత్ర మామూలుగా.
“Movie చూస్తున్నా” బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్ laptop వైపు చూస్తూనే.
చిత్ర అక్కడే నిలబడ్డట్టనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
చిత్ర వంక తల ఎత్తి చూశాడు. Laptop వెనుక భాగాన్ని కాస్త ఆతురుతతో చూస్తుంది చిత్ర.
“కూర్చుంటావా?” అని పక్కకు జరిగి చిత్ర కు చోటు ఇచ్చాడు ఈశ్వర్ .
చిత్ర వడివడిగా వచ్చి కూర్చుని laptop screen వైపు ఆసక్తిగా చూడసాగింది. Laptop screen పై చార్లీ చాప్లిన్ ప్రహసనాన్ని అభినయిస్తున్నాడు. తన కళ్ళని పెద్దవిగా చేస్తూ చూసింది చిత్ర చార్లీ చాప్లిన్ వైపు.
చిత్ర మోములో ఆశ్చర్యపు మెరుపు ఒక్క క్షణం ఆకర్షణీయంగా తోచింది ఈశ్వర్ కి.
“ఓ‌ గీననా! నాక్మస్తు ఇష్టం ఈన సిన్మాలు. “
“చార్లీ చాప్లిన్ movies చూశావా ఇంతకుముందు?”
“ఏందీ?!” అడిగింది చిత్ర అర్థం కానట్టు గా ముఖం పెట్టి.
“అదే ఈయన పేరు చార్లీ చాప్లిన్.” అన్నాడు ఈశ్వర్ .
“ హా చూశ్న. ఒక గుడ్డామె ఉంటది, గీన బాగ సూస్కుంటడామెని, జైల్ల పడ్తడు, ఒక పైసలున్నాయన ఉంటడు.” అంది చిత్ర తాను ఎప్పుడో ఐదేళ్ల క్రితం చూసిన సినిమా కథ గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ.
చిత్ర చెప్పిన వర్ణన విని ఆమె ఏం సినిమా చూసిందో గ్రహించగలిగాడు ఈశ్వర్.
“city lights ! Awesome movie, నువ్వు ఇంగ్లీష్ మూవీస్ కూడా చూస్తావా?”
“ఎక్కువేమ్లే. మా కేబుల్ చానల్ల ఏస్తరు ఇంగ్లీష్ సినిమాలు అప్పుడప్పుడు. అప్పుడు చూశ్న ఈ సిన్మాని.”
“కేబుల్ చానలా?” అర్థం కానట్టు అడిగాడు ఈశ్వర్.
“హా, మా కేబుల్ ఆపరేటరు పుల్లయ్య రోజో సిన్మా ఏస్తడు.”
“ఓ” అన్నాడు ఈశ్వర్ ‘పుల్లయ్య’ అన్న పేరు కి కాస్త నవ్వుతూ.
“ఈ సిన్మా కంప్యూటర్ ల ఉందా?” అడిగింది చిత్ర.
“లేదు. Internet లో వుంది.” అన్నాడు ఈశ్వర్.
“హో, Internet ల సిన్మాలన్ని ఉంటాయా?” అడిగింది చిత్ర అమాయకంగా.
“చాలా ఉంటాయి. చార్లీ చాప్లిన్ వి అన్నీ ఉంటాయి.”
“ఓ....” అని ఏదో అనబోయింది చిత్ర.
చిత్ర వైపు చూస్తూ “ ఏ? ఏదైనా సినిమా చూడాలనుందా?” అన్నాడు ఈశ్వర్. చిత్ర ఇందాక ఏదో చెప్పబోయి ఉపసింహరించుకుందని గమనించాడు ఈశ్వర్. సంతోషం గా ముఖం పెట్టింది చిత్ర. ఒక అర నిమిషం పాటు ఆలోచించింది చిత్ర. ఏ సినిమా పేరు చెబుతుందబ్బా అన్నట్టుగా ముఖం పెట్టాడు ఈశ్వర్.

“ మాతృదేవోభవ సినిమా ఉంటదా?” ఆశ గా అడిగింది చిత్ర.చిత్ర ఎంపిక కి కాస్త ఆశ్చర్యపోయాడు ఈశ్వర్.
“ అదో ఏడుపుగొట్టు సినిమా. దాన్నేం చూస్తావ్ ?!” అన్నాడు ఈశ్వర్.
“ఏమో నాకదిష్టం .” నొచ్చుకుంటున్నట్టుగా అంది చిత్ర.
తన జుట్టు ని చెరిపి , తిరిగి సరిచేస్తూ YouTube search bar దగ్గర matrudevobhava అని search చేశాడు ఈశ్వర్.
“గిప్పుడేమొద్దులే. నువ్వు ఈ సిన్మా పూర్తిగ జూడు. నేను తర్వాత జూస్తలే. “ అంది చిత్ర.
“ఉండనీలే చూడు. “ అని చెప్పి హాల్లోకి వెళ్ళిపోయాడు ఈశ్వర్. సోఫాలో కూర్చుని తన ఫోన్ లో తన సినిమాని కొనసాగించాడు ఈశ్వర్.
కాసేపయ్యాక అతనికి గట్టిగా ముక్కు చీదుతున్న శబ్దం వినిపించింది. చిత్ర సినిమా చూస్తున్న గది వైపు గా చూశాడు ఈశ్వర్. అక్కడ చిత్ర చేతిలో రుమాలు పట్టుకుని తడిసిన కళ్ళతో చూస్తూ వుంది సినిమా ని. ఈశ్వర్ అప్రయత్నంగా ముక్కు చీదుతూ, కళ్ళు తుడుచుకుంటూ సినిమా చూస్తున్న చిత్ర వైపు పదే, పదే చూడసాగాడు.
కన్నీళ్ళ తో ఆమె కళ్లు ఎర్రబడ్డాయి. బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో ‘ కన్నీటికి కలువలు పూసేనా’ పాట వినబడుతోంది. చిత్ర కళ్ల వెంట నీళ్లు రావటం ఈశ్వర్ కి చాలా ఆశ్చర్యకరంగా కనిపిస్తోంది.
* * * * * *
ఆఖరుగా కోటా శ్రీనివాస రావు దంపతులు దివ్యాంగుడైన అబ్బాయిని తన కవల సోదరుడి తో పాటుగా పెంచుకోవటానికి సిద్దపడటం ఆనందాన్ని కలిగించింది చిత్రకు. సినిమా ఐపోయిందని ఈశ్వర్ ని పిలుద్దామనుకుని తలెత్తింది చిత్ర. ఆ పాటికే తీక్షణంగా తన వైపు చూస్తున్న ఈశ్వర్ ఆమెకు కనిపించాడు. ఈశ్వర్ అలా తదేకంగా తన వైపే చూడటాన్ని చూసింది చిత్ర. తన పై పలువరస లోని నాలుగు పళ్ళు కనబడేలా నవ్విందొక సారి.
“సిన్మా ఐపోయింది.” అంది చిత్ర ఈశ్వర్ కి వినబడే విధంగా.
ఈశ్వర్ చిత్ర ఉన్న గది వద్దకు వచ్చాడు. మళ్ళీ నవ్వింది చిత్ర.
“ బావుందా సినిమా?” అని సమాధానం తెలిసే అడిగాడు ఈశ్వర్.
“హా! బాగుంది. ఈ సిన్మా నేను మస్తు సార్లు చూశ్న. ఐనా సూడాలన్పిస్తది బాగ.”
“ఓ, అంత నచ్చిందా?”
“ హా, ఈ సిన్మా సూశ్నప్పుడల్లా నాకు మా అమ్మ గుర్తొస్తది.” అంది చిత్ర కాస్త భావుకమవుతూ.
ఈశ్వర్ ఏమీ మాట్లాడలేదు. చిత్ర కు మనస్సులో తన తల్లిని గూర్చి ఇంకా కొంత మాట్లాడాలని వుంది. తన తల్లి పట్ల మనస్సులో తనకు ఉన్న ప్రేమను మాటల రూపంలో బయటకు తేవాలని వుంది. కానీ శ్రోతగా ఉండటం ఈశ్వర్ కి ఇష్టమో లేదోనన్న సంశయం ఆమె మదిలో కదలాడుతోంది. ఒక నిమిషం పాటు వారి మధ్య నిశ్శబ్దం తాండవించింది. ఈశ్వర్ కి చిత్ర తన కుత్తుక లో ఏవో మాటలు దాచుకున్నట్లుగా తోచింది. ఏదో ఒకటి మాట్లాడి వారి మధ్యనున్న నిశ్శబ్దపు గోడను చేధించాలనిపించింది ఈశ్వర్ కి. తనకు తోచిన ఎన్నో మాటల్లో ఒక ప్రశ్నను ఎంపిక చేసుకున్నాడు ఈశ్వర్.
“ మీ అమ్మ గారి పేరేంటి?”
“ అమ్మ పేరు లక్ష్మి. నేను కడుపుల ఉన్నప్పుడే మా నాన్న చనిపొయ్యిండు. అమ్మ నాకు 12 ఏళ్లున్నప్పుడు ..” భావుకమయ్యింది చిత్ర. గద్గర స్వరంతో రెండు వాక్యాలు పలకగలిగిన చిత్ర స్వరం తరువాత పెగలనని మొరాయించింది.
ఏం మాట్లాడాలో తెలియలేదు ఈశ్వర్ కి. కావలసిన వాళ్ల చావు ఎంత నొప్పి కలిగిస్తుందో తెలుసతడికి. అనుక్షణం అమృత యొక్క జ్ఞాపకాలల్లో 'జీవించే’ ఈశ్వర్ కి చిత్ర యొక్క బాధ ను అర్థం చేసుకోవడానికి పెద్ద గా కష్టం కాలేదు. అవసాన దశలో అమృత పడ్డ నొప్పి ఈశ్వర్ గుండె లో ఇంకా పచ్చిగానే వుంది. కాన్సర్ రాకాసి అమృత యొక్క ఒక్కో కణాన్ని కబళిస్తుంటే ఒక నిస్సహాయుడైన ప్రేక్షకుడిగా మిగిలాడు ఈశ్వర్. ఆమె నొప్పి భరించలేక చిందించిన ప్రతి కన్నీటి బొట్టు ఈశ్వర్ హృదయాన్ని దహించి వేసింది. చిత్ర కళ్లల్లోని నీటి యవనికలను చూస్తున్నంతసేపు ఈశ్వర్ కళ్ళ ముందు అమృత యొక్క జీవితం లోని ఆఖరి అంకం మొత్తం అతని కళ్ళ ముందు 'రీలు’ లా తిరిగింది. అతని కళ్ళు చెమర్చసాగాయి.
చిత్ర తన కళ్ళను తుడుచుకుంటూ “ ఇది ఎప్పుడో అయ్యుండెలే. తర్వాత నేనింగ మా మామ కాడనే పెరిగిన. బా జూస్కుండు మామ నన్ను . ఇంగ అప్పుడప్పుడు అమ్మ నాకిట్ల గుర్తొస్తది అమ్మ నాకు.” అంది ఏమనాలో తెలియక.
'అప్పుడప్పుడు గుర్తురావడం’ అన్న మాట ఈశ్వర్ కి నచ్చలేదు బొత్తిగా. అమృత ను తాను ‘మర్చిపోనట్టుగా ‘ చిత్ర తన తల్లిని మర్చిపోకుండా ఎందుకుండలేదన్న ప్రశ్న అతన్ని తొలిచింది. చిత్ర లో అతడికి ఒక 'సాధారణ మనిషి’ కనిపించాడు. దూరమైన అయిన వాళ్ళను 'పోయిన వాళ్ళు’ గా చూసేంత ‘నేర్పు’ గల ఒక సాధారణ మనిషి ని చిత్ర లో చూశాడు ఈశ్వర్. చిత్ర కూడా 'అందరిలానే’ నన్న భావన అతనికి రుచించలేదు. ఒక రకమైన అసహనం అతన్ని ఆవహించింది. వెంటనే లేచి వడివడిగా తన గదిలోకి వెళ్ళి దడాల్న తలుపేస్కున్నాడు ఈశ్వర్. చివుక్కుమంది చిత్ర కు. తానేం తప్పుగా మాట్లాడిందో తెలియలేదామెకు. కానీ ఈశ్వర్ మనస్సుకి బాగా గాయమైందని మాత్రం అర్థమయ్యింది చిత్ర కి.
తలుపులు వేసుకున్న ఈశ్వర్ కి ఒక్కసారిగా తనను తాను సమీక్షించుకోవాలనిపించింది. తానెందుకు చిత్ర లా 'మామూలుగా’ ఉండలేక పోతున్నాడనే భావన అతని మస్తిష్కాన్ని ఆవహించింది.
అతని మదిలో అమృత తో గడిపిన జ్ఞాపకాల దొంతరలు తెరలు తెరలుగా కదలాడసాగాయి.

[k3vv3]

ఇక్కడ పాఠక మితృలను ఈ కథ ఆకట్టుకున్నట్లు లేదనుకుంటాను.


మొత్తం 25 భాగాలు ఉండవచ్చు


ఆపేయమంటారా!!!

[k3vv3]

మితృలు కొనసాగించమని అడుగుతున్నారు కాబట్టి వారి అభిప్రాయాలకు విలువనిస్తూ, తరువాత భాగం అందుకోండి.

ఓ మిత్రుడు చిత్ర భాష వల్ల అన్నారు, కానీ మన తెలుగులో చాలా ప్రాంతీయ భేధాలున్నాయి...అన్నింటినీ అందరూ సముచితంగానే వాడుతున్నారు, ఉపయోగిస్తున్నారు..అది సరి కాదేమో!

ఏది ఏమైనా చదివిన, అభిప్రాయాలు వెలుబుచ్చిన పాఠకమితృలందరికీ అభినందనలు, అభివందనములు

[k3vv3]

ముడి- 7వ భాగం
చిత్ర చేసిన చెపాతీలు తిని, గది లోనికి వెళ్ళి లాప్టాప్ లో తన పని చేస్కోవడం ప్రారంభించాడు ఈశ్వర్. చిత్ర రాక ముందు హోటల్ లోంచి తెప్పించుకునే పుల్కాల కన్నా చిత్ర చేసిన చెపాతీలు చాలా మెత్తగా తోచాయి ఈశ్వర్ కి. చిత్ర
టి.వి లో కృష్ణ నటించిన మోసగాళ్ళకు మోసగాడు చిత్రం చూస్తూ ఉంది.మహేష్ బాబు యొక్క తండ్రి కాబట్టి కృష్ణ అంటే ప్రత్యేకమైన అభిమానం చిత్రకి. ఒక ఉదాహరణమైన పల్లెటూరి పిల్లలా సిన్మాలో లీనమైపోయింది చిత్ర.సన్నివేశానికి తగ్గట్టుగా మారుతున్న ఆమె హావభావాలను చూసి కాస్త సరదా కలిగింది ఈశ్వర్ కి.
చిత్ర వైపు నుంచి తన దృష్టి ని లాప్టాప్ పై కేంద్రీకరించాడు ఈశ్వర్. తను రాసిన code లో bugs పుట్టగొడుగుల్లా వొస్తూవున్నాయి. తాను రాసిన 312 లైన్ల code లో ఏదైనా bracket కానీ semi colon కానీ miss అయ్యిందేమోనని వెతకసాగాడు ఈశ్వర్. ఎక్కడికీ అతనికి తప్పెక్కడ జరిగిందో తెలియరాలేదు.అతని తల కొద్దిగా పొడవసాగింది.ఒక గ్లాసెడు స్ట్రాంగ్ టీ తాగాలి అనిపించింది అతడికి. కిచెన్ వైపుగా బయలుదేరాడు ఈశ్వర్.దారిలో అతనికి హాల్లో సోఫా మీద కూర్చున్న చిత్ర కనిపించింది. టీ తాగేంత ఇష్టం తనకు ఉంది కానీ టీ పెట్టుకునేంత ఓపిక అతడికి కలగట్లేదు. మనస్సులో చాలా సంశయంతో చిత్ర వైపు చూడసాగాడు. ఒక ముప్పై సెకండ్ల తరవాత చిత్ర అతని వైపు తిరిగింది. ఆమె ముఖం నిండా చిరునవ్వుతో ఈశ్వర్ వైపు చూడసాగింది.
"busy ఆ?" అడిగాడు ఈశ్వర్ మొహమాటం కూడిన స్వరం తో.
నవ్వుతూనే తల అడ్డంగా ఊపింది చిత్ర.
"నీకు టీ తాగే అలవాటుందా?"అన్నాడు ఈశ్వర్, సరాసరి టీ పెట్టమని చిత్ర కి చెప్పటం రాక.
ఒక్క క్షణం ఈశ్వర్ వంక చూసి, ఈశ్వర్ ఉద్దేశాన్ని గ్రహించి,
"చాయ్ పెడ్త ఆగు. ఐదు నిమిషాలంతే." అని సోఫాలోంచి లేచి, వడి వడిగా కిచెన్ వైపు నడవసాగింది చిత్ర.
చిత్ర తనకు చాయ్ పెట్టడంలో చూపిస్తున్న ఉత్సుకతని చూసి, ఒక్క క్షణం తాను అనవసరంగా అడగాడనిపించింది అతనికి. కానీ చిత్ర లో ఉన్న చలాకీతనం కించిత్ ఆకర్షణీయంగా తోచింది అతనికి.
కిచెన్ ద్వారం దాకా వెళ్ళిన చిత్ర, ఈశ్వర్ వైపు తిరిగి,
" ఇదో... చాయ్ ల యాలకుబుడ్డలు ఎయ్యాల్నా?" అడిగింది చిత్ర.
యాలకుబుడ్డలు అంటే యలాచీ అని గ్రహించడానికి ఈశ్వర్ కి పది సెకండ్లు పట్టింది. మనస్సులో యలాచీ వాసనను ఆస్వాదిస్తూ టీ తాగాలని ఉన్నా నిభాయించుకుని,
"నీ ఇష్టం."అన్నాడు ఈశ్వర్.
'ఏందో ఏమో ఈ మనిషి. తాగేది నేనా ఆయ్ననా?!" లోలోన అనుకుంది చిత్ర.
కిచెన్ లోకి వెళ్ళి, తాను ఎనిమిదేళ్ళప్పుడు తన తల్లి అయిన మహాలక్ష్మి దెగ్గర తాను నేర్చుకున్న టీ చేయడం మొదలెట్టింది చిత్ర. తన జీవితం లో ఎప్పుడూ టీ పెట్టేటప్పుడు అంత శ్రద్ధ వహించలేదామె. తన మామయ్య తన టీ ని ఎక్కువగా మెచ్చుకున్న రోజులల్లో తాను టీ చేసిన విధానాన్నంతా గుర్తు తెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నించింది చిత్ర, ఆయన అమెను మెచ్చుకున్నప్పుడు తాను చక్కెర, టీ పొడి, పాలు వేసిన పాళ్ళను గుర్తుతెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ టీ తయారు చేసింది చిత్ర.
'ఏందో ఏమో, మామ నా టీ మస్తుంటది అని ఊకె అన్నడో లేక నిజంగ నచ్చే అన్నడో!' అని మనసులో కాస్త సందేహం కలిగింది ఆమెకు.
తన గదిలో టీ కోసం ఎదురు చూస్తున్న ఈశ్వర్ కి టీ అందించింది చిత్ర.
"థాంక్స్" అంటూ కప్పు ని అందుకున్నాడు ఈశ్వర్.
"నో మెన్ షన్ ." నవ్వుతూ బదులిచ్చింది చిత్ర.
ఒక్క సారి ఈశ్వర్ టీ కప్పుని తన చేతిలో పట్టుకుని, పొగలు కక్కుతున్న టీ వాసనను పీల్చాడు.యలాచీ ల వాసన అతని సమ్మోహపరచ సాగింది. ఒక్కో గుటక తాగసాగాడు. చిత్ర ఈశ్వర్ వైపు ఆసక్తితో చూడసాగింది. కప్పు లోని టీ ఆఖరి చుక్క వరకూ తాగి, కప్పు తీసుకుని కిచెన్ వైపు బయల్దేరబోయాడు ఈశ్వర్.
"అయ్య గిది కంచం ఏం కాదు గద, కప్పే గద! నేను తీస్కపోతలే." అంటూ ఈశ్వర్ తాగిన కప్పుని అందుకుంది చిత్ర.
"tea is nice." అన్నాడు ఈశ్వర్, ఇంకా ఎక్కువ మెచ్చుకొవాలనున్నా నిభాయించుకుంటూ.
"అవ్నా! థాంక్స్." అంది చిత్ర ఉత్సాహంగా.
"actually చాలా చాలా బావుంది."తన మనస్సులో మాటను చెప్పాడు ఈశ్వర్, తనను తాను నిభాయించుకోవడం లొ విఫలం అయి.
" అయితే రోజు పెట్టిస్త నేను టీ. మా మామ గూడ ఎప్పుడు అంటుండె నేను టీ మస్తు పెడ్త అని." అంటూ ఉత్సాహంగా కిచెన్ వైపుగా వెళ్ళింది చిత్ర.
ఒక్క క్షణం చిత్ర పట్ల అపరాధభావం కలిగింది ఈశ్వర్ కి.
తాను టీ పెట్టినప్పుడు వాడిన పదార్థాల నిష్పత్తిని గుర్తు చేస్కుంటూ కప్పుని కడగసాగింది చిత్ర.
"చిత్రా!" అన్న పిలుపు వినిపించింది చిత్రకు.
క్షణం లో గదిలో ఉన్న ఈశ్వర్ ముందు వాలింది చిత్ర.
"office లో నుంచి call వచ్చింది నాకు. meeting ఉంది అంట. i need to go." అన్నాడు ఈశ్వర్.
" ఎప్పుడొస్తవ్ ?" అడిగింది చిత్ర అయత్నకృతంగా.
" ఏమో తెలీదు. " బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
***
ఈశ్వర్ ఆఫీస్ కి తయారయి బయటకు వెళ్ళబోతున్నాడు.
"ఇదో" పిలిచింది చిత్ర.
తన వైపు తిరిగిన ఈశ్వర్ తో
" మధ్యానం ఏడ తింటవ్ మరి?" అడిగింది చిత్ర.
"office canteen లో తింటా."
"ఓ.. బావుంటదా ఆడ?"
"అంటే... మరీ అంత hygenic గా ఉండదు. కానీ తప్పదుగా."
"ఓ" అంది చిత్ర hygenic అంటే హోటల్ పేరు కాదు, ఇంకేదో అని గుర్తిస్తూ.
గుమ్మం అవతల కాలు పెట్టబోతున్న ఈశ్వర్ తో "ఇదో... నువ్వు ఆఫీసు కి పోయే ముందు రోజు నాకు చెప్పు. అన్నం ఒండి బాక్సు కట్టిస్త."అంది చిత్ర.
సరేనన్నాడు ఈశ్వర్.
"టాటా" అంటూ చేయి ఊపింది చిత్ర ఉత్సాహంగా.
చిరు మందహాసాన్ని చిత్ర వైపు విసిరాడు ఈశ్వర్, ఆమె చూపినంత ఉత్సాహంగా తిరిగి చేయి ఊపడం ఇష్టం లేక.
లిఫ్ట్ లో కిందికి దిగుతున్న అతడి మనస్సులో చిత్ర తన జీవితం లోకి చాలా వేగంగా దూసుకొస్తున్న భావన కలిగింది. చిత్ర ఏం చేసినా కూడా తన మనస్సులో పాతుకుపోయిన తన అమృత ను భర్తీ చేయలేదని తనకు తాను ధైర్యం చెప్పుకున్నాడు ఈశ్వర్.
***
తన ఒక్కదాని కోసం అన్నం వండుకుంది చిత్ర. ఈశ్వర్ లేడని కూర లో తనకు కావలసినంత కారం దట్టించింది చిత్ర. కారం, యెల్లిపాయ, అల్లం కలగలిసిన ఆ కూర వాసన పీలిస్తేనే పిడుచగట్టుకుపోయిన ఆమె నాలుక లాలాజలాన్ని ఊర్చ సాగింది. వత్తుగా కలుపుకుని , ఒక్కో ముద్దని లొట్టలు వేసుకుంటూ తినసాగింది చిత్ర.
'ఏందో ఏమో, ఈడికొచ్చినాక నాలుకకి కారం తగ్లక నత్తి నత్తి వొస్తుంది మాట.' అనుకుంది లోలోపల.
కానీ మనస్సులో ఈశ్వర్ తను చేసిన వంటని తినకుండా ఎక్కడో ఆఫీస్ కాంటీన్ లో తినడం కాస్త లోటుగా అనిపించిందామెకి.
భోజనం పూర్తయ్యాక తిరిగి టి.వి ముందు కూర్చుంది చిత్ర. ఆమెకు టి.వి లో వచ్చే కార్యక్రమాలు చాలా విసుగుదల ను కలిగించాయి.
'ఏందో ఏమో, గా మనిషి ఉంటెనన్న జెర లైటింగు కొట్టుకుంటు పొద్దు గడుపుకోవొచ్చు.' అని లోలోన ముసిముసిగా నవ్వుకుంది చిత్ర.
ఊరిలో ఉన్నప్పుడు క్షణం తీరిక లేకుండా ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పనిలో నిమగ్నమవడం అలవాటైన చిత్రకు అలా ఏం పని చేయకుండా ఉండటం తన కాళ్ళు, చేతులు బంధింపబడినట్టుగా తొచింది. తమ ఫ్లాట్ పైకప్పు కి అంటుకుని ఉన్న పాదుట్టు చిత్ర దృష్టి లో పడింది.
బూజు కర్రని తన చేతికి అందుకుని పాదుట్టు దులపడం ప్రారంభించింది చిత్ర. అర గంట కేటాయించి బూజు ఆనవాలు లేకుండా దులిపిన ఆమె మనస్సు ఇంకా శాంతించలేదు. తన భర్త ఈశ్వర్ వచ్చే వరకూ ఏదో ఒక పని చేయాలి అని నిర్ణయించుకుంది. పెద్ద పడక గదిలోకి వెళ్ళి తడిబట్ట తో అల్మారాలనూ, కబ్బోర్డులనూ తుడవసాగిందామె.
'ఏందో ఏమో, రోజు గా సోఫా మీద కూసుని, కూసుని నడుముల్ పట్కవొయ్నయ్. గిట్ల తుడుస్తాంటె పయి మొత్తం సమ్మగుంది.' అనుకుంది చిత్ర తన మనస్సులో.
చిత్ర కబ్బోర్డులు తుడవడం అయిపోయాక, ఆఖరుగా ఈశ్వర్ reading table ని తుడవనారంభించింది. ఒక్కో సొరుగుని తెరిచి, అందులో ఉన్న పుస్తకాలను పొడిబట్ట తీసుకుని తుడవసాగింది.
అందులో ఉన్న software పుస్తకాలను చూస్తూ, అవి దేని గురించి ఉన్నాయో అర్థం కాక నిట్టూరుస్తూ తుడవసాగింది. అక్కడ తలపై హ్యాట్ ని ధరించి, చిరునవ్వులు చిందిస్తున్న పిల్ల బొమ్మ cover page గా కలిగిన పుస్తకం ఒకటి చిత్ర ని బాగా ఆకర్షించింది. స్వతహాగా చిన్న పిల్లలంటే చాలా ఇష్టం గల చిత్ర ఆ పుస్తకాన్ని తన చేతిలోకి తీసుకుని
'నేను జెర నల్లగుంట గాబట్టి మరీ గింత తెల్లగున్న పిల్లలు గారు.' అనుకుంది మనస్సులో.
ఆమెకు తన స్నేహితురాలూ, కొన్ని విషయాల్లో గురువు అయిన వీణ చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి.
'ఏందో ఏమో, సిన్మాలల్ల పెళ్ళైన రోజున రాత్రే గంత అయిపోతయ్, ఈడ నేమో గీ మనిషి ఇట్లుండు!' అనుకుంది మనసులో.
అప్రయత్నంగా ఆ పుస్తకాన్ని తెరిచింది చిత్ర. మొదటి పేజీ లో It is not etiquette to peep into someone's personals అని రాసి ఉంది. చిత్ర చూపు etiquette అన్న పదం దెగ్గరనే ఆగిపోయింది.
కింద
'ఏందిదీ 'ఎత్తికొట్టే'నా? ఏందో ఏమో, గా మనిషి లాగనే ఉన్నయ్ గాయ్న రాశినవి గూడ. గానీ రాత మాత్రం మస్తుంది, ముత్యాల లెక్క. గిట్ల మంచిగ నేను గూడ రాసింటె బడి ల నాకు ఊకె తన్నులు తప్పేవి. ' అనుకుంది మనస్సులో.
మొదటి పేజీ తిప్పి చూసింది అప్రయత్నంగా.
అమృతా! నువ్వు నన్ను వొదిలి వెళ్ళిపోయి మూడు నెలలవుతుంది. చచ్చిపోవాలి అనిపిస్తోంది నాకు.
ఒక్క సారిగా చిత్ర కళ్ళు మసకబారాయి.ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ఆమెకు తెలుస్తోంది. తరవాతి పేజీ చదివేంత ధైర్యం ఆమెకు చాలట్లేదు. ఒక్క సారి తన గుండెల నిండా శ్వాస తీసుకుని, తన ఇష్టదైవమైన కృష్ణుడిని తలుచుకుని, వణికే తన చేతులతో తరవాతి పేజీ ని తెరిచింది.
అమృతా! ఆ cancer ఏదో నాకు వచ్చింటే బావుండు కదా.నీకే ఎందుకు వచ్చింది? అసలు ఎందుకిలా జరిగింది? నువ్వు నా పక్కన ఇప్పుడు ఉంటే ఎంత బావుండేదో కదా.....చాలా చాలా నొప్పిగా ఉంది అమ్మూ నువ్వు లేకపోవడం.
 
చిత్ర తన చీర కొంగుతో కళ్ళని పూర్తిగా పదే పదే తుడుచుకుంటూ ఒక్కో పేజీ ని తిప్పసాగింది.
ఇంకెన్ని రోజులు ఇలా నన్ను పట్టుకునుంటావ్ అమ్మూ నువ్వు? నన్ను ఒదిలేయ్. నాకు కూడా అందరిలా బ్రతకాలి అని ఉంది.... నువ్వు నన్ను ఒంటరి వాణ్ణి చేసి వెళ్ళిపోయావ్ గా! మరి ఇంకా నన్ను ఎందుకిలా పట్టుకున్నావ్ అమ్మూ!?
--
 
ఒక సారి చనిపోతే ఇంక తిరిగి రారు కదా!? వాళ్ళతో మనం మాట్లాడలేం కదా?! మరి ఎందుకు అమ్మూ చనిపోయావు?! నేను నీకు నచ్చలేదా? ఏమైనా ఇబ్బంది పెట్టానా నేను? నా వల్ల ఏదైనా తప్పు జరిగిందా? మరి ఎందుకెళ్ళావు అమ్మూ నా నుంచి దూరంగా ? ఒక్కో క్షణం నువ్వు గుర్తొస్తుంటే ఎంత నొప్పిగా ఉందో నీకు తెలుసా?
--
ఇంకొక్క సారి నా దెగ్గరికి రా అమ్మూ, ఒక్క సారి నీ గొంతు వినాలనుంది, ఒక్క సారి నిన్ను తాకాలనుంది, ఒక్క సారి నీ ఒడిలో పడుకోవాలనుంది, ఒక్క సారి నీకు నచ్చే విధంగా నీ పెదవులను ముద్దాడాలనుంది, ఒక్క సారి నీతో గొడవ పడి నువ్వు అలిగితే చూసి సరదాపడాలనుంది.ఒక్కసారి అమ్మూ, ఒకే ఒక్క సారి...
--
నాకు నిజంగా ఈ పెళ్ళి ఇష్టం లేదు అమ్మూ. నిజంగా ఇష్టం లేదు. కనీసం ఆ అమ్మాయి ఫోటో కూడా చూడాలని లేదు నాకు. కానీ అమ్మ నన్ను చనిపోతాను అని బెదిరిస్తోంది అమ్మూ. నువ్వు కాక ఇంకొకరితో బ్రతుకుని పంచుకోవటం నాకు నచ్చట్లేదు అమ్మూ. భయం వేస్తోంది నాకు. 
 
--
చిత్ర ని చూస్తే తప్పు చేస్తున్నా నన్న feeling కలుగుతోంది అమ్మూ. నా ప్రవర్తన కి ఆమె కారణం కాదని తనకు నేనెలా చెప్పాలి అమ్మూ? తన కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూడ లేక పోతున్నా.
 
పుస్తకం యొక్క కవర్ పేజీ లోని పాప బొమ్మపై పడ్డ తన కన్నీళ్ళను తన చీర కొంగుతో తుడిచింది చిత్ర. ఆ పుస్తకాన్ని జాగ్రత్తగా ఇంతక ముందు ఉన్న తీరుగా ఉంచింది చిత్ర. తన మెదడు మొద్దుబారినట్టు తోచింది చిత్రకి. సోఫా దెగ్గరికి వెళ్ళి టీ.వీ పెట్టుకుంది.ఆమె మనస్సు ఆమె ఆధీనం లో ఉండటం లేదు.భరించలేనంత బరువు ఆమె గుండెల్లో ఉన్నట్టుగా తోచిందామెకు. తన ఇష్టదైవమైన కృష్ణుడిని తలుచుకుంది చిత్ర. అంతకుముందు సూపర్ మార్కెట్ కి వెళ్ళేదారిలో తనకు కనిపించిన కృష్ణుడి గుడి ఆమెకు గుర్తొచ్చింది.తన ఇంటికి తాళం వేసి, లిఫ్ట్ లో కిందికి బయలుదేరింది చిత్ర.
ఆవేశం లో బయలుదేరింది కానీ తాముంటున్న అపార్ట్మెంట్ గేట్ దెగ్గరికి వెళ్ళాక గుడికి దారి పూర్తిగా తనకు తెలియని విషయం గుర్తొచ్చిందామెకు.
ఒక్కసారి దిక్కులు చూసిన ఆమెకు వాచ్ మెన్ భార్య జ్యోతి కనబడింది. ఆమె దెగ్గరికి వెళ్ళి
"జ్యోతీ, నీకు ఈడ కృష్ణుని గుడి ఏడుందో తెల్సా?" అడిగింది.
"హా మేడం" సమాధానమిచ్చింది జ్యోతి.
"ఏమనుకోకపోతే జెర ఆడి వరకు నన్ను తీస్కపోతవా?" అడిగింది చిత్ర.
తనకు ఉన్న పనులు గుర్తొచ్చి, ఒక్క క్షణం తన భర్త వైపు చూసింది జ్యోతి.
"అయ్యో, దానిదేముంది మేడం. పో, మేడం కి దారి చూపించు." అన్నాడు ఓంకార్, జ్యోతికి చిత్రకు తోడుగా వెళ్ళమని సైగ చేస్తూ.
" మీకు ఇబ్బందేం లేదు గద." అంది చిత్ర, జ్యోతి కళ్లల్లోకి సూటిగా చూస్తూ.
"అయ్యో. అలా ఏం లేదు మేడం. రండి వెళ్దాం." అంది జ్యోతి.
ఇద్దరూ గుడి వైపు నడక ప్రారంభించారు. కనిపించినప్పుడల్లా చెలాకీగా కనబడే చిత్ర, ముభావంగా ఉండటాన్ని చూసి కాస్త ఆశ్చర్యపోయింది జ్యోతి. కారణమేంటని తెలుసుకోవాలనున్నా 'పెద్దోళ్ళ గొడవలు మనకెందుకులే 'అని అనుకుంది మనస్సులో.
చిత్ర దారిని జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తూ నడుస్తోంది. వారి మధ్య ఉన్న వికారమైన నిశ్శబ్దానికి తెరదించాలనుకుంది జ్యోతి.
"సార్ ఆఫీస్ కి వెళ్ళారా మేడం?" అడిగింది జ్యోతి.
"హా, ఆయ్నకేందో మీటింగు ఉందంట." బదులిచ్చింది చిత్ర.
మాటల్లో గుడి దెగ్గరికి వెళ్ళారిద్దరూ.
"నాకు జెర లేటయ్తదేమో. నువ్వు ఇంగ పో." అంది చిత్ర.
"పర్లేదు మేడం. నేను ఉంటాను లెండీ."
" లేలే. నాకు ఇంటికి దారి దెల్సిందిలే. రాగల్గుత నేనొక్కదాన్నే. నువ్వు ఇంగ పో. పనుంటది గద నీకైనా." అంది చిత్ర.
"సరే మేడం...ఒక వేళ దారి ఏమైనా తెలియకుంటే వేద అపార్టమెంట్స్ అని ఎవరిని అడిగినా చెప్తారు." అంది జ్యోతి, చిత్ర దెగ్గర సెల్ ఫోన్ లేని విషయాన్ని గమనించి.
"సరే.... ఇబ్బందయినట్టుంది నీకు. ఏమనుకోవాకు." అంది చిత్ర.
"అయ్యో అలాంటిదేం లేదు మేడం. మీ లాగ మాతో అపార్ట్మెంట్ లో మాట్లాడేవాళ్ళే చాలా చాలా తక్కువ." అని తన మనస్సులో మాట ను బయటపెట్టింది జ్యోతి.
"ఇంగో, ఆయ్న ఒస్తే గనుక ఈ తాళం చెవులియ్యి. సరేనా" అంటూ తన చేతిలో నున్న తన అపార్ట్మెంట్ యొక్క తాళం చెవిని జ్యోతి చేతిలో పెట్టింది చిత్ర.
సరేనంటూ తలూపింది జ్యోతి. బయటి నుంచే దేవుడికి దండం పెట్టుకుని అపార్ట్మెంట్ కి బయలుదేరింది జ్యోతి
గర్భగుడిలో ఉన్న కృష్ణుడిని చూస్తూ కూర్చుంది చిత్ర. తను ఇంతకముందు చూసిన దేవాలయాల్లోలా నల్లరాతితో చేయబడక, పాలరాయిలో తెల్లగా ఉన్నాడు కృష్ణుడు. మౌనంగా అతన్ని చూడసాగింది చిత్ర.తన చుట్టుపక్కల ఉన్న అలికిడులేవీ ఆమెకు వినిపించడం లేదు. బాగా భారమైన గుండెతో ఆమె కూర్చున్నదన్న విషయాన్ని గుర్తించాడు ఆ గుడి పూజారి రామాచార్యులు. పిలిచి విషయమేంటో కనుక్కుందామనుకుని, తన నిర్ణయాన్ని విరమించుకున్నాడు.
మనస్సులో కూడా మాట్లాడుకోలేనంతగా నిరీహ లో ఉంది చిత్ర. చివరకు ఒక్క సారి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని, కృష్ణుడి ని చూస్తూ
' చూడయ్యా, ఈశ్వర్ అంటె చానా ఇష్టమయ్యా నాకు. చానా చానా ఇష్టం.ఎందుకో తెల్వదు గానీ ఆ మనిషి చానా ఇష్టమయితుండు నాకు..... నిన్ను ఏం అడగాల్నో నాకు అర్తమవ్తలేదయ్యా... జీవితం లో చానా అలిశిపోయిన అయ్యా నేను. జెర మంచిగ జూడు నన్ను. ' అనుకుంది చిత్ర తన మనస్సులో.
లేచి రాధాకృష్ణులకి ప్రణామం చేసి, రామాచార్యుల దెగ్గరికి వెళ్ళింది. తీర్థాన్ని ఇస్తూ
"ఎక్కడుంటారూ ?" అడిగాడు రామాచార్యులు.
" వేద అపార్ట్మెంట్స్." అంది చిత్ర, ఇందాక జ్యోతి తనకు చెప్పిన మాటని గుర్తుతెచ్చుకుంటూ.
"ఓ... మేము ఆ పక్కనే ఉంటాం.కొత్తగా వచ్చారా మీరు?"అడిగాడు రామాచార్యులు.
"హా అవ్ను.కొత్తగ పెళ్ళయింది నాకు. ఈడ దెగ్గర్ల ఇదే గుడుందని ఒచ్చిన నేను.మా ఊరి కాడ క్రిష్నుడు నల్లగుంటడు.ఈడ తెల్లగుండు. మంచిగుంది గుడి ప్రశాంతంగ." అంది చిత్ర, పూజారి ఇచ్చిన కొబ్బరి ముక్కను నములుతూ, అవసరమైన దానికన్నా ఎక్కువ సమాచారం ఇచ్చే తన అలవాటుకి బద్దురాలై.
"తీరిక ఉన్నప్పుడు వస్తూ ఉండండి." అన్నాడు రామాచార్యులు నవ్వుతూ, తను జోలి పెట్టుకునేందుకు ఒక వ్యక్తి దొరికిందని కాస్త సంతోషిస్తూ.
"మంచిది అయ్గారూ. పొయ్యొస్తింగ." అంటూ అతని ఆశీస్సులు తీస్కుని తన ఇంటికి బయలుదేరింది చిత్ర.
తను వెళ్ళాల్సిన దారిని జాగ్రత్తగా గుర్తు చేసుకుంటూ తన అపార్ట్మెంట్ గేట్ వద్దకు వెళ్ళింది చిత్ర.
అక్కడ ఆమెకు ఓంకార్ ఎదురయ్యాడు.
"ఇబ్బంది ఏమైనా అయ్యిందా మేడం?" అడిగాడు ఓంకార్.
"ఇబ్బందేం గాలె. రూటు మొత్తం మంచిగనే గుర్తుండె." అంది చిత్ర, చిరు మందహాసం చేస్తూ.
"సార్ ఒచ్చారు మేడం. కీస్ ఇచ్చేసా."అన్నాడు ఓంకార్.
సరేనంది చిత్ర.
చిత్ర మనస్సులో ఏదో తెలియని అలజడి కలిగింది. తన భర్త రాసుకున్న ఒక్కో అక్షరం ఆమె కళ్ళముందు కదలాడసాగాయి. చిన్నప్పుడు వాళ్ళ ఊరిలో జరిగిన యోగా శిబిరం లో ఆమె విన్న విషయం గుర్తొచ్చి, శ్వాసను గుండెలనిండా తీస్కుంటూ, వదలసాగింది చిత్ర, కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా ఆమె మనస్సులో అలజడి తగ్గట్లేదు. తన ఇంటి కాలింగ్ బెల్ ని కొట్టింది. ఈశ్వర్ ని చూడాలంటే ఒక విధమైన భయం, విముఖత, ప్రేమ కలగలిసిన భావోద్వేగం ఆమె మనస్సుని నింపింది. తనకు పెళ్ళైన కొద్ది రోజుల్లో అంతకుముందు జీవితం లో అంతకముందు తనకు పరిచయం లేని భావోదేగాలెన్నింటినో ఆమె అనుభవిస్తూ ఉంది. కానీ తన భర్త తన పట్ల చూపుతున్న వికర్షణా భావానికి గల కారణం తెలుసుకున్న ఆమెకు ఆ నిజాన్ని భరించటం చాలా కష్టంగా తోచింది. ఒక్కసారిగా తన ధైర్యాన్నంతా కూడగట్టుకుని ద్వారం వైపుగా చూస్తూ ఎదురుచూడసాగింది చిత్ర.
ఈశ్వర్ డోర్ ని తెరిచాడు.
"sorry washroom లో ఉండింటి ఇందాక, door తీయటం late అయింది." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అయ్యా పర్లె, పర్లె." అంది చిత్ర.
చిరు మందహాసాన్ని చేశాడు ఈశ్వర్, తిరిగి మందహాసం చేసిన చిత్ర మనస్సులో ఎన్నో ఆలోచనలు కదలాడసాగాయి. ఈశ్వర్ యొక్క నవ్వు నిజమైనదా, కృత్రిమమైనదా అన్న సందేహం కలిగిందామెకు, ఈశ్వర్ పుస్తకం లో రాసిన ఒక్కో అక్షరం ఆమెకు గుర్తొచ్చి.
" గుడికి పొయ్యింటి." అంది చిత్ర, గంభీరంగా ఉందామనుకున్నా , ఆపుకోలేక.
"యా, వాచ్ మెన్ చెప్పాడు.దారి confuse ఏమైనా అయ్యవా?" అడిగాడు ఈశ్వర్, కించిత్ శ్రద్ద చూపిస్తూ.
"లే. ఏమ్లే . గుర్తుండె దారి బానె." అంది చిత్ర.
"హం." అంటూ తన గదిలోనికి వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.
టీవీ పెట్టుకుని, తన దృష్టిని మాత్రం గదిలో ఉన్న ఈశ్వర్ వైపుగా కేంద్రీకరిస్తూ, అతని వైపు ఓరగా చూడసాగింది చిత్ర.
-----------------------------------------సశేషం.---------------------------------------

[k3vv3]

ఇది ఆల్రెడీ ప్రతిలిపి అనే సైట్లో వేరే రచయిత రాసిన కథ. వాళ్ళ కథలని వేరే సైట్ల నుంచి కాపీ చేయకండి బ్రదర్
Severe copy right issues can happen.

Original Story: https://telugu.pratilipi.com/series/mudi...0885u92n6u

I started this story with that author name only, please see the first part.

Those who didn't see or go there can read here.

I am not claiming any rights or privileges' for posting here, since I liked it; posting here on that author name.

[k3vv3]

ముడి - 8 వ భాగం
చిత్ర కి రాత్రంతా నిద్ర పట్టలేదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంటే ఆమె కళ్ళ ముందు ఈశ్వర్ పుస్తకం లో రాసిన అక్షరాలు కదలాడసాగాయి. మనస్సులో తెలియని అలజడి కలిగిందామెకు.ఎన్నో ప్రశ్నలు ఆమె మస్తిష్కాన్ని తొలవసాగాయి. ఎంత ప్రయత్నించినా ఆమెకు నిద్ర పట్టలేదు.చిన్నప్పటి నుంచీ తన చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళెవ్వరికీ తెలియకుండా తను రోదించిన క్షణాలన్నీ తన ముందు కదలాడసాగాయి . ఎంత ప్రయత్నించినా ఆమె ఆలోచనల ప్రవాహం ఆగలేదు.చనిపోయిన అమృత తన కన్నా చదువుకున్నదీ, తన కన్నా తెలివైనదీ, తన కన్నా అందమైనదీ కావొచ్చని తనకు తానే నిర్ధారించుకుంది చిత్ర. చిన్నప్పుడు తన తల్లి తనను ఒంటరి ని చేసినట్టే, తన భర్త కూడా తనని ఒంటరి ని చేస్తాడేమో నన్న భయం చిత్రని ఆవహించింది.ఒక్కసారి ఈశ్వర్ ని గట్టిగా హత్తుకుని,
'ఇంగో గామె సచ్చిపొయింది.ఇంగ రాదింగ. నువ్వంటె నాకు చానా చానా ఇష్టం. నీకు గామె లేని లోటు తెల్వకుండ నిన్ను సూస్కుంట.నన్ను గిట్ల దూరం పెట్టకు నువ్వు.' అని అనాలనిపించిందామెకు.
ఆలోచనల సుడిలో పడి అలసిన చిత్రకు తెల్లవారు జామున మూడు గంటలకు నిద్ర పట్టింది. పార్క్ కి వెళ్ళి వ్యాయామం చేసి ఇంటికి తిరిగొచ్చిన ఈశ్వర్ అలికిడికి నిద్ర లేచింది చిత్ర. షూస్ విప్పుతూ, రుమాలతో తన నుదిటిని తుడుచుకుంటున్న ఈశ్వర్ తో
" ఇదో... టిఫిన్ పుల్గం జేస్త. సరేనా?" అంది చిత్ర.
తనకు అలవాటైనట్టుగా "హం" అని అందామనుకుని, విరమించుకుని, "అంటే ఏంటి?" అడిగాడు ఈశ్వర్, చిత్ర చెప్పిన వంటకం ఏంటో అర్థం కాక.
"పుల్గం.. తెల్వదా? అన్నం, పెసర్ పప్పు, మిర్యాలూ ఏసి జేస్తరు. వెంకటేశ్వర సామి గుళ్ళల్ల శనివారం, శనివారం పెడ్తరు జూడు . అది." అంది చిత్ర, వాక్యం పూర్తయ్యాక , తన భర్త గుడికి వెళ్ళడన్న విషయాన్ని గ్రహిస్తూ.
" అన్నం అంటే carbs.breakfast కి అన్ని carbs మంచివి కావు.....but పర్లేదులే weekly once తినొచ్చు.carbs give lots of energy " అన్నాడు ఈశ్వర్.
'ఏందో ఏమో, గీ మనిషి నా తోని మంచిగ మాట్లాడినా అర్తం గాడు, మంచిగ మాట్లాడకున్నా అర్తం గాడు.' అనుకుంది చిత్ర, తన మనస్సులో.
"మళ్ళైతె ఇప్పుడు జేద్దునా ఒద్దా ?" అడిగింది చిత్ర.
"అయ్యో, నేను చెయ్యమనే చెప్తొన్నా." అన్నాడు ఈశ్వర్ , చిత్ర ప్రశ్నకి కాస్త ఆశ్చర్యపోతూ.
"సరే అయితె."అంది చిత్ర, తన అగ్న్యానానికి తనే నవ్వుతూ.
ప్రతిగా చిరునవ్వు ఒకటి విసిరాడు ఈశ్వర్.
చిత్రకు ఈశ్వర్ యొక్క నవ్వు చాలా ఆకర్షణీయంగా తోచినా, అది తన పట్ల ఆత్మీయత తో వచ్చిన నవ్వా లేక జాలి వల్ల వచ్చిన నవ్వా ఆమెకు అర్థం కాలేదు. అసలు ఆ నవ్వు సహజమైనదో లేక కృత్రిమమైనదో నన్న సందేహం ఆమెకు కలగసాగింది. ఒక్క క్షణం తనకు అమృత గురించి తెలియకపోయింటే బావుండు ననిపించింది!
"ఏమైంది, ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్ ?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
"ఏమ్లే, ఏమ్లే"
"వీలైతే కాస్త త్వరగా చేస్తావా? కాస్త ఆకలిగా ఉంది." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అయ్య! ఇంగో ఇరవై నిమిషాల్ల అవ్తదంతే." అంటూ వడివడిగా కిచెన్ వైపు నడిచింది చిత్ర.
తన గదిలోకి వెళ్ళి లాప్టాప్ ని ముందు ఉంచుకున్న ఈశ్వర్ కి facebook నుండి ఒక pop-up notification వచ్చింది తన స్నేహితుడు ఆదర్శ్ birthday అంటూ.
వెంటనే తన సెల్ ఫోన్ తీసుకుని తన స్నేహితుడి ఫోన్ కి కలిపాడు ఈశ్వర్.
"మామా , happy birthday రా. ఎలా ఉన్నావ్ ? " అన్నాడు ఈశ్వర్ ఉత్సాహంగా.
కిచెన్ లో ఉన్న చిత్రకి ఇవన్నీ వినబడుతూ ఉన్నాయి. తన భర్త స్వరం లో మొట్టమొదటి సారి కాస్త ఉత్సాహం కనబడిందామెకు.
'ఏందో ఏమో, ఈ మనిషి నా తోని గూడ గిట్ల మంచిగ మాట్లాడొచ్చుగద ఎప్పుడు.' అనుకుంది మనసులో.
"హా.... అయ్యింది రా. పిలవలేదు friends ఎవ్వరినీ. actually నీ తో చాలా మాట్లాడాలి మామా. evening office అయ్యక call చేయి రా నాకు. bye రా. missing you మామా." అంటూ ఫోన్ పెట్టేశాడు ఈశ్వర్.
తన భర్త ప్రస్తావించింది తమ పెళ్ళి గురించేనని గ్రహించింది చిత్ర. ఒక్క క్షణం పెళ్ళప్పటి ఈశ్వర్ గుర్తొచ్చాడు చిత్రకు. తెలుపు, పసుపు మధ్య గల మేని ఛాయతో, నుదిటి పై బాసికం తో, బుగ్గ పై దిష్టి చుక్క తో, తన దృడమైన శరీరాన్ని కప్పే పట్టు వస్త్రాలల్లో ఉన్న ఈశ్వర్ ని చూసి తన స్నేహితురాలూ, కొన్ని విషయాల్లో తనకు గురువు అయిన వీణ తనకు చెప్పిన ఎన్నో సంగతులు గుర్తు తెచ్చుకుని తాను సిగ్గుపడ్డ వైనం గుర్తొచ్చింది చిత్రకు. అప్పుడు అతని మోము లో ఉన్న నిర్లిప్తత వెనక గల కారణం ఇప్పుడు తెలుసామెకు. ఒక్క క్షణం ఆమె మనస్సు కలుక్కుమంది.

గిన్నెలోంచి ఆవిరి తన ముఖానికి తాకుతూ ఉండటం తో తన ఇంద్రియ గ్న్యానం లోకి తిరిగి వచ్చింది చిత్ర.
"ఇదో... టిఫిన్ అయ్యింది జూడు." అంది చిత్ర, డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర నిలబడి, ఈశ్వర్ కి వినబడే విధంగా.
ఈశ్వర్ ఒక్క ముద్ద తిని, బావుంది అన్నాక , చిత్ర మనస్సు కాస్త కుదుటపడింది.
"దీనికి చెట్నీ గూడ ఉంటది. మస్తుంటది అది జేస్తే. నువ్వు దబ్బున చేయమన్నవని ఇంగ చెట్నీ చెయ్యలే ఈసారి." అంది చిత్ర.
ఒక చిరునవ్వు విసిరాడు ఈశ్వర్.
"నువ్వు నవ్వితే మస్తుంటవ్ !" అనబోయి, మరొకసారి విరమించుకుంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ ని చూసినప్పుడల్లా అతను పుస్తకం లో రాసుకున్న మాటలే గుర్తురాసాగాయి చిత్ర కి.
'సూడనీకె మస్తు అమాయకుని తీర్న కనిపిస్తడు, గాని లోపల గింతగనం ఆలోచిస్తడా?" అనుకుంది చిత్ర మనస్సులో.
నిజానికి చిత్ర మనస్సులో ఒక మూల చనిపోయిన వ్యక్తి పట్ల తన భర్తకి ఉన్న నిబద్దత ని చూసి చాలా ఆశ్చర్యం కలుగుతూ ఉంది!
"నువ్వు కూడా తినొచ్చుగా."అన్నాడు ఈశ్వర్.
"ఇద్దరం తింటె నీకు ఒడ్డిచ్చెటప్పుడు నీకు నాది ఎంగిలైతది. నాకట్ల మంచిగనిపియ్యదు." అంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ కి ఆ సంభాషణని కొనసాగించాలనిపించలేదు.
"ఇంకొంచం ఏస్కో." అని వడ్డించబోయింది చిత్ర.
"చాలు , ఇప్పటికే calorie intake ఎక్కువైంది." అన్నాడు ఈశ్వర్.
'చాలు ' అన్న మాటని గమనించి, అతని కంచం లో ఇంకాస్త వడ్డించే ప్రయత్నాన్ని మానుకుంది చిత్ర. ఈశ్వర్ తన కంచాన్ని కడగటానికి సింక్ దెగ్గరికి తీస్కెళ్ళాడు.
చిత్ర కు ఈశ్వర్ తో ఏదో ఒక విషయమై ఇంకొంతసేపు మాట్లాడాలనిపించింది.'సాకు ' కోసం దిక్కులు చూడసాగిన ఆమెకు వాషింగ్ మిషన్ కనిపించింది.
"ఇదో... ఊరికెళ్ళి ఈడికి ఒచ్చినాంక బట్టలన్ని ఇడిశినవైనయ్. ఇప్పుడు నేను కట్టుకున్న చీరనే ఉందింగ.జెర ఆ వాషింగ్మిషన్ ఎట్ల వాడాల్నో సూపిస్తివంటే నీవి, నావి బట్టలు ఉతికేస్త. నీవి గూడ చానా బట్టలు పడ్నట్టున్నయ్ ఇడిశినవి." అంది చిత్ర.
"ఓకే." అంటూ వాషింగ్ మిషన్ దెగ్గరికి నడిచాడు ఈశ్వర్.
" అంటే... ఊర్ల మాకు రాజమ్మ ఒస్తది.. గదే మా సాకలామె. ఇంగ గామె ఉత్కుతది గాబట్టి సక్కగ ఉత్కనీకి నేర్చుకొలె నేను." అంది చిత్ర.
"పర్లేదు లే. అదే పనికోసమే కదా వాషింగ్ మెషీన్ కొనుకున్నది." అన్నాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర, ఈశ్వర్ లు ఒకరికి ఒకరు చిరునవ్వులు ఇచ్చిపుచ్చుకున్నారు.
" గిది ఎంత రేటు పడ్డది?" కుతూహలంగా అడిగింది చిత్ర.
"rough గా 25k అనుకుంటా." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
"ఓ.."అంటూ ఒక్క క్షణం తలూపి " అంటే ఎంత?" అడిగింది చిత్ర.
"పాతిక వేలు." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్ , కొద్దిగా నిట్టూరుస్తూ.
సమాధానం చెప్పి, వాషింగ్ మెషీన్ వైపు దృష్టి కేంద్రీకరించిన ఈశ్వర్ కి, పది సెకెండ్లు దాటినా చిత్ర నుండి ఉలుకూ పలుకూ లేకపోవడం తో ఆమె వైపు చూశాడు.చిత్ర ముఖం లో ఆశ్చర్యపు రేఖను చూసి ఈశ్వర్ ఒక్క క్షణం కంగారు పడ్డాడు.
" ఇరవై అయిదు వేలా? బట్టలుతకనీకి ? మళ్ళ డిటర్జెంటు ఏస్తనే ఉంటం గద! ఎంత దారుణమసలు!గా రాజమ్మకి మేము నెలకు రెండు నూర్లు ఇస్తుంటిమంతే." అంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ కి అంతకు మునుపు హోటల్ లో టిఫిన్ చేసాక , తాను బిల్ కట్టేటప్పుడు చిత్ర చూపిన ఆందొళన గుర్తొచ్చింది. ఒక్క క్షణం చిత్ర అర్థం చేసుకుంటుందేమోనన్న చిరు ఆశతో
" చూడు చిత్రా, ఇప్పుడు ఆ రాజమ్మని హైదరాబాద్ కి వచ్చి బట్టలు ఉతికి వెళ్ళమంటే బావుండదు కదా, అందుకే ఇక్కడ వాషింగ్ మషీన్ కొన్నా." అన్నాడు ఈశ్వర్.
తన భర్త యొక్క హాస్య చతురతకి తనకు అలవాటైన రీతిలో పుసుక్కున నవ్వింది చిత్ర.
ఈశ్వర్ వాషింగ్ మషీన్ వాడకాన్ని విపులంగా వివరించాడు చిత్ర కి. ఆమె కళ్ళు రెండు పెద్దవిగా చేసి విన్న వైనం కాస్త సరదాగా అనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
"ఇప్పుడు ఓకే నా?try చేసి చూస్తావా?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
నవ్వుతూ, ఉత్సాహంగా తలూపింది చిత్ర.
"wash room లో బట్టలు ఉన్నట్టున్నాయి. తెస్తా ఆగు." అని స్నానాల గదివైపు వెళ్ళబోయాడు ఈశ్వర్.
"షీ.షీ నువ్వు బోకు. నేను బోత." అంటూ వెళ్ళి వాళ్ళిద్దరి విడిచిన బట్టలు కొన్ని తెచ్చింది చిత్ర.
"అదేంటి? " అడిగాడు ఈశ్వర్.
"ఇంగో... గట్ల నేనిడిశిన బట్టలు నువ్వు ముట్టుకుంటె మంచిగుండదు." అంది చిత్ర, మిషన్ మూత తెరిచి, అందులో కొన్ని బట్టలు వేస్తూ.
ఈశ్వర్ కి ఆ వాషింగ్ మషీన్ పనితీరు గూర్చి విశదీకరించే అంకాన్ని సాధ్యమైనంత త్వరగా ముగించాలనిపించింది.
" ఇప్పుడు on చేయి. around 45 minutes తరవాత ఒక music ఒస్తుంది.అప్పుడు dry button ని press చేయి. బట్టలు చాలా వరకు ఆరిపోతాయి. తరువాత hang చేయాలి.ఫాన్ గాలికి ఒక one hour ఆరేస్తే సరిపోతుంది.winter కదా, summer ఇతే ఆరేయనవసరం కూడా ఉండదు. ఓకే నా? doubts ఏమైనా ఉన్నాయా? " అన్నాడు ఈశ్వర్.
లేదన్నట్టుగా నవ్వుతూ తలూపింది చిత్ర.
"మరి నేనిక నా work చేస్కోవడానికి వెళ్దునా?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
"అయ్యో, అయ్యో పో పో." అంది చిత్ర.
"హం" అంటూ లాప్టాప్ వైపుగా వెళ్తున్న ఈశ్వర్ ని "ఇదో" అంటూ పిలిచింది చిత్ర. తన వైపు తిరిగిన తన భర్త తో
"డిస్టర్బ్ ఏం చెయ్యలే గదా?" అంది చిత్ర.
"హేయ్... అలా ఏం లేదు." అని చిత్ర వైపు తిరిగి చెప్పి, గది లోపలికి బయలుదేరాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర కి ఆ సమాధానం బాగా నచ్చింది. నిజానికి ఆ సమాధానం కోసమే ఆమె అతన్ని కావాలనే అడిగింది అలా!
ప్లేట్ లో పుల్గం వడ్డించుకుని, సోఫా మీద కూర్చుని, టి.వి చూస్తూ, దృష్టి మాత్రం ఈశ్వర్ వైపు సారించి,అప్పుడప్పుడు శబ్దాలు చేస్తున్న వాషింగ్ మిషన్ వైపు చూస్తూ, తినసాగింది చిత్ర.
***
“ఏంటి అలా ఉన్నావ్?” అన్నాడు ఈశ్వర్.
అంత త్వరగా తనకు ఒంట్లో బాగాలేదని తన భర్త ఎలా గ్రహించాడో తెలియక కాస్త ఆశ్చర్యపోయింది చిత్ర.
“హా, కొంచం పైబాలే.”
“ఏ, ఏమైంది?” చిత్ర వైపు సూటిగా చూస్తూ అడిగాడు ఈశ్వర్
.“ఏం లేదు. సలికాలం గదా! కొంచం నెత్తి నొస్తుందంతే. “
“అవునా?! ఎలా ఉంది ఇప్పుడు ?” అడిగాడు ఈశ్వర్ ఆసక్తిగా.
“హా! కొంచం నొప్పంతె .”
“ లేదు.. నొప్పి ఒక side ఉందా? రెండు sides ఉందా?” పరిశీలన గా అడిగాడు ఈశ్వర్.
“అంటే?!” అర్థం కాక అడిగింది చిత్ర.
“ అదే తలకు ఒకే వైపు నొప్పి ఉందా? లేక total తలంతా నొప్పుందా?” కుతూహలం తో అడిగాడు ఈశ్వర్.
“ మరీ అంతేంలేదు నొప్పి . సలికాలమన్నాక ఇయన్ని వొస్తుంటయి గద. పొద్దట్కల్ల పొతద్లే. “ అంటూ ఈశ్వర్ ముందు వున్న కంచం లో అన్నం వడ్డించింది చిత్ర.
“ఎప్పుడు తగ్గుతుందో చెప్పడానికి నువ్వేమైనా డాక్టర్ వా? అడిగిందానికి సమాధానం చెప్పు.”
“ మరి నువ్వేమైనా డాక్టర్ వా?” అని నాలుక్కర్చుకుంది చిత్ర.
మారు మాట్లాడకుండా మౌనంగా చిత్ర తనకు వడ్డించిన అన్నం తిని, చిత్ర వైపు చూస్తూ“తిన్నావా?” అన్నాడు ఈశ్వర్.
“లే, నీదైపోయ్నాక తిందమని.”
“ఐతే తినకు.”
అర్థం కానట్టుగా ముఖం పెట్టింది చిత్ర.
Wash basin దగ్గరకు వెళ్ళి చేతులు కడుగుతూ “ నీకు వచ్చిన fever ఎలాంటిదో మనకు తెలీదు. Viral fever వచ్చినప్పుడు digestive system సరిగా పనిచేయదు. So అప్పుడు easy గా digest అవ్వని food తీస్కుంటే jaundice కూడా వస్తుంది. “ అన్నాడు ఈశ్వర్.
పుసుక్కున నవ్వింది చిత్ర.
చిత్ర వంక చూస్తూ “ నవ్వెందుకు వస్తోంది నీకు? నేనేమైనా joke చెప్పానా?” అన్నాడు ఈశ్వర్ కాస్త గద్దింపు కలిగిన స్వరంతో.
కాస్త ఆశ్చర్యపోయింది చిత్ర. ఎప్పుడూ లేనిది తనను అలా గద్దించేసరికి వింతగా తోచింది చిత్రకి.
“ నా cell phone ఇవ్వు. “ అంటూ dining table పై ఉన్న తన cellphone వైపు చూపాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర ఈశ్వర్ చేతిలో cellphone పెట్టి “ఏం చేస్తాడబ్బా?!” అన్నట్టుగా చూస్తోంది ఈశ్వర్ వైపు.
“ hello. This is Eeswar. ...yeah, I am fine … actually my wife.....” ‘మై వైఫ్’ అనేటప్పుడు ఈశ్వర్ కు తన స్వరం లో తనకే కొంత తిరస్కరణ భావం కనిపించింది.
'మై వైఫ్’ అన్న మాట తర్వాత రెండు క్షణాల పాటు అప్రయత్నపూర్వకమైన మౌనం అతని స్వరాన్ని ఆవహించింది. తనకు తెలియకుండానే అతని కళ్ళు చిత్ర వైపు కు తిరిగాయి. లోలోపల గాయమైనట్టుగా చిత్ర ముఖం లో ప్రస్పుటంగా కనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
ఒక్క క్షణం అతని మనస్సు ను అపరాధ భావం ముంచెత్తింది. “హలో.. ఈశ్వర్ గారు?!” అని అవతలనుండి వినిపించింది అతడికి.
“హా.. హలో, హలో ..my wife Chitra is a bit ill. Dr.సురేష్ రెడ్డి గారి appointment కోసం phone చేస్తున్నా.” అన్నాడు ఈశ్వర్.
“ thank you so much . We will be there in 15 minutes “ అన్నాడు ఈశ్వర్ అవతల వ్యక్తి appointment ని నిర్దారించాక.
***
డాక్టర్ ఉన్న రూం లోకి వెళ్ళారు ఈశ్వర్, చిత్ర లు.
తనకు తెలిసిన వాడే కావడం తో ఈశ్వర్ ని చూసి ఒక మందహాసాన్ని చేశాడు డాక్టర్.
ఈశ్వర్ ప్రతిగా నవ్వుతూ ,చిత్ర ని చూపిస్తూ "తనకు ఒంట్లో బాలేదట.head ache అట. అందుకే తీస్కొచ్చాను." అన్నాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర వైపు చూస్తూ" ఎన్ని రోజుల నుండి నొప్పి ఉంది?" అడిగాడు డాక్టర్.
" గంట నుంచి." చెప్పింది చిత్ర.
అంత 'సీరియస్ జోక్' కి బాగా నవ్వుదామనిపించింది డాక్టర్ కి. కానీ ఈశ్వర్ ముఖం లో ఏలాంటి నవ్వు తాలూకు లక్షణాలు కనిపించక పోయేసరికి నవ్వాలన్న నిర్ణయాన్ని ఉపసంహరించుకున్నాడు. చిత్ర నాడి పట్టుకు చూసి ఆమెకు కొద్దిగా జ్వరం ఉన్నట్టు గ్రహించి,
" 4 డేస్ రెండు పూటలా ఈ టాబ్లెట్స్ వాడండి. తరవాత కూడా జ్వరం తగ్గకుంటే టెస్ట్ చేద్దాం." అన్నాడు డాక్టర్ పేపర్ పైన రాస్తూ.
" ఎంతకైనా మంచిది, లిక్విడ్ డైట్ తీస్కోండి. చల్ల గాలికి తిరగకండి. ఎక్కువ strain అవ్వకుండా రెస్ట్ తీస్కోండి." అన్నాడు డాక్టర్.
"థాంక్యూ డాక్టర్. ఏం డైట్ తీస్కోవాలి? ఫ్రూట్ జూసెస్ తీస్కోవొచ్చా? ఏ ఏ జూసెస్ తీస్కోవాలి? అన్నం తినొచ్చా? చపాతి తినొచ్చా? మజ్జిగ తీస్కోవచ్చా? లేక బ్రెడ్ తినాలా? ఏదైనా వైరల్ ఫివర్ వచ్చే chance ఉందా? మరీ danger ఏం లేదు కదా ?!"A.K 47 తుపాకీ తూటాల్లా ప్రశ్నలను సంధించాడు ఈశ్వర్.
తన ఊరు పెంట్లవెల్లి లో ఉన్నప్పుడు జ్వరం వస్తే జహంగీర్ మెడికల్ షాప్ నడిపే 'చదువుకోని డాక్టర్ ' జహంగీర్ ని , తన భర్త ఈశ్వర్ నీ పోల్చి చూసుకుని వస్తున్న నవ్వుని ఆపుకుంది చిత్ర, ఇంతక మునుపు ఈశ్వర్ తనను గద్దించిన విషయం గుర్తుకు వచ్చి.
ఈశ్వర్ 'సంగతి ' తెలిసిన డాక్టర్ మాత్రం "ఏం పరవాలేదు. కారం లేకుండా,easy గా digest అయ్యే ఫుడ్ ఏదైనా తీస్కోవొచ్చు."అన్నాడు శాంతంగా.
"చాలా థాంక్స్ " అని ఐదు వందల నోటు ఫీజు గా ఆయన చేతుల్లో పెట్టాడు ఈశ్వర్. ఇంకా పూర్తిగా రాని జ్వరం కోసం అప్పుడే ఐదు వందలు ఖర్చు కావటాన్ని చూసి, నిజంగానే తనకు జ్వరం వచ్చేలా ఉంది అని అనుకుంది చిత్ర.
హాస్పిటల్ లోని మెడికల్ షాప్ లో మందులు కొనుక్కుని వస్తుండగా ఈశ్వర్ కి ఒక సన్నివేషం ఎదురైంది. ఒక పాతిక సంవత్సరాల వయసున్న ఒక అమ్మాయి విగత జీవియై, స్ట్రెచర్ పైన తీస్కెళ్ళబడుతూ వుంది. ఆమె చుట్టూ ఆమెకు అయిన వాళ్ళు మిన్నంటేలా రోదిస్తున్నారు. ఈశ్వర్ గొంతులోని తడి ఆరింది. ఒక్క సారిగా అతని కళ్ళముందు కాలం మూడేళ్ళ వెనక్కి వెళ్ళింది.
"సర్ prescription ఇవ్వండి ." అన్న మాటలు విని 'వర్తమానం' లోకి వచ్చాడు ఈశ్వర్.
"yeah yeah sorry " అంటూ మెడికల్ షాప్ అబ్బాయి చేతిలో prescription పెట్టాడు ఈశ్వర్. అతని కళ్ళు చెమర్చటం చేత ఈశ్వర్ చూపు మసకగా మారింది. గత మూడున్నరేళ్ళుగా నీటి తో నిండటం అతని కళ్ళకు అలవాటుగా మారింది.
అమృత ఆరోగ్యం విషయం లో తాను శ్రద్ద వహించి ఉన్నట్టయితే ఆమె బ్రతికుండేదేమో నన్న భావన ఈశ్వర్ ని గత మూడేళ్ళుగా హింసించ సాగింది. అనారోగ్యం అంటే ఒక విధమైన భయాన్ని ఏర్పరుచుకున్నాడు ఈశ్వర్!
* * *
ఈశ్వర్ కళ్ళు ఎర్రబడటం గమనించి,ఏదైనా మాట్లాడాలని మనస్సులో ఉన్నా, విరమించుకుంది చిత్ర. బహుశా అమృత తన భర్తకు గుర్తొచ్చిందేమోనన్న అనుమానం కలిగిందామెకు. కార్ స్టీరింగ్ పై ఉన్న తన భర్త చేతి మీద చేతి ఉంచి
" అమృత ని తల్సుకోని అట్ల ఊకె బాధపడకు. మనసుల ఎట్లనో అనిపిస్తది నాకు నువ్వట్ల బాధపడ్తుంటే." అని చెప్పాలి అనిపించింది చిత్రకు.
మధ్యలో ఒక పళ్ళ దుకాణం దగ్గర కారు ఆపాడు ఈశ్వర్. చిత్ర ని కారు లోనే కూర్చోమని చెప్పి, ఐదారు రకాల పళ్ళు కొని తెచ్చాడు.
'ఇవన్ని నేను తినాలంటే నెల పడ్తదేమో !' లోలోన అనుకుంది చిత్ర.
---------------సశేషం.---------------------

[k3vv3]

ఇప్పటి వరకు స్పందించిన, చదివిన మితృలకు శుభాబినందనలు, ధన్యవాదములు.

తరువాత భాగం రేపు పోస్టు చేస్తాను :) .

[k3vv3]

ముడి 9వ భాగం
"గియన్ని పండ్లు నాకోసమేనా ?" ఆపుకోలేక అడిగింది చిత్ర.
"హం."
"గియన్ని నేనొక్కదాన్ని ఎట్ల తింట?"
ఈశ్వర్ మౌనంగా కార్ నడపసాగాడు.
"అంటే మరీ గిన్ని వెరైటీలు తెస్తివి."
"నీకు ఏవి ఇష్టమో నాకు తెలీదు కదా. ఇంక అందుకే."
'నన్ను అడిగింటె చెప్తుంటి గద మరి.' అని అనబోయి ఊరుకుంది చిత్ర.
కార్ కిలోమీటర్ ప్రయాణించిన తరవాత ఈశ్వర్ " సారీ." అన్నాడు, చిత్ర ని గద్దించిన విషయం గుర్తుకు వచ్చి.
" నాకు చెప్తున్నవా?" అడిగింది చిత్ర.
"ఇక్కడ మనిద్దరం కాకుండా ఇంకెవరు ఉన్నారు?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
"అయ్య సారి ఎందుకు? అయినా గట్ల సారి జెప్తరా గలీజ్ గ?"
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్ , చిత్ర ఇంకేమైనా సన్నిహితంగా వ్యాఖ్య చేస్తుందేమో నని భయపడి.
ఒక రెండు నిమిషాలు గడిచాక ,
"ఇదో... ఒక్క మాట జెప్త కోపం తెచ్కోకు." అంది చిత్ర కాస్త బెరుకు కలిగిన స్వరం తో.
"ఏంటి?"
"ఇంగో, నాకింగా జెరమే రాలే. నువ్వప్పుడే గిన్ని పైసల్ పెడ్తున్నవ్. నువ్వు అనోసరంగ ఆగం ఆగం అవ్తున్నవ్ ఏం గాక ముందే."
చిత్ర మాటలు విన్న ఈశ్వర్ మౌనంగా కార్ నడపసాగాడు.
వారు తమ ఫ్లాట్ చేరుకున్నారు.
"చిత్రా..."
ఈశ్వర్ ఏం చెబుతాడోనని ఆసక్తిగా ఎదురుచూడ సాగింది చిత్ర.
"health అన్నది life లో చాలా important.చాలా చాలా important.... నీకు విసుగు తెప్పించటం నా ఉద్దేశం కాదు." అన్నాడు ఈశ్వర్, తన గుండె పొరల్లో ఉన్న అమృత అతనికి గుర్తుకు వస్తుండగా.
ఈశ్వర్ మాటల్లో చాలా తడి కనిపించింది చిత్ర కు.
" అయ్య! నువ్వు ఇట్ల ఆలోచిస్తుంటె మస్తు సంతోషమైతది నాకు." అని అనబోయి, వ్యవహారం చెడుతుందేమోనని, స్పందనను మార్చుకుంది చిత్ర.
"అవ్ను! వకీల్ శ్రీనివాస రావు గూడ మామ కు ఊకె ఇదే చెప్తడు." అంది చిత్ర.
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్.
తన భర్త ఇంకేమైనా చెబుతాడేమోనని ఎదురు చూస్తున్న చిత్ర తో,
"వెళ్ళి rest తీస్కో. ఒక వేళ body pains కానీ, feverish గా కానీ ఎక్కువగా అనిపిస్తే మనం doctor కి call చేద్దాం ." అన్నాడు ఈశ్వర్.
సరేనని తలూపుతూ గది వైపు నాలుగడుగులు వేసిన చిత్ర, ఈశ్వర్ వైపు తిరిగింది.
" ఇదో.... నాకు ఆకలవ్తుంది. మధ్యానం నువ్వు తినొద్దన్నవ్ గా. ఇంగా తిన్లే నేను."
"oh... sorry sorry sorry. fruits cut చేసి తీసుకొస్తా. తిందువు గాని." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అవ్సరమ్లే తరగడం...... అంటే ముక్కల్ తరిగితె, తిననీకె ఇంగా బావుంటది." అంది చిత్ర, తన భర్త తన కోసం పండ్లు ముక్కలు ముక్కలు గా కోస్తే తిందామని సంబరపడుతూ.
"fine. five minutes " అంటూ కిచెన్ లోకి వడివడిగా నడుస్తూ వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.
'జెరం రాకముందే ఇంత జేస్తున్నడు. జెరమొస్తే ఇంగెన్ని సేవల్ జేస్తడో ఏమో.' అని నవ్వుకుంది చిత్ర.
ఎనిమిది నిమిషాల తరువాత ఒక tray లో తినుభండారాలని చక్కగా కుదుర్చి తెచ్చాడు ఈశ్వర్. అంతకు ముందు హోటల్లో వారు దోశలు తిన్నప్పటి వెయిటర్ గుర్తొచ్చి, లోలోన నవ్వుకుంది చిత్ర.
" డబుల్ రొట్టె ఎర్రగుంది ఏంది ?!" అడిగింది చిత్ర.
చిత్ర కంటి చూపుని బట్టి, ఆమె brown bread ని ఉద్దేశించి మాట్లాడుతోందని గ్రహించాడు ఈశ్వర్.
"ఇది brown bread. it is a different kind of bread అంతే. health కి మంచిది." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
"ఓ..." అంది చిత్ర , ఆ bread వంక కాస్త ఆబగా చూస్తూ.
"apples ని pieces చేసి తెచ్చా. mousambi juice. brown bread. సరిపోతాయా? ...అయినా మరీ ఎక్కువ food intake మంచిది కాదు fever ఉన్నప్పుడు.digestion కి ఇబ్బంది అవ్తుంది."
"అయ్య, మస్తయితయ్ గివన్ని." అంది చిత్ర, tray ని ఈశ్వర్ చేతి లో నుంచి అందుకుంటూ.
" బత్తాయి రసం నాకు మస్తు ఇష్టం. కొల్లాపూర్ బస్టాండ్ కాడికి పొయినప్పుడల్ల మామ తాపుతడు నాకు." అంటూ ఒక గుటక లో రసాన్ని కాస్త తాగింది చిత్ర.
" ఇందుల శక్కెర మర్చిపొయినట్టున్నవ్ జూడు." అంది చిత్ర.
"actually sucrose immune system ని weak చేస్తుంది. so it is not advisable to take sugar during fever " అన్నాడు ఈశ్వర్.
గ్లాసు లో మిగిలిన రసాన్ని చూసి భయపడుతూ, brown bread ని తీసుకుని నోట్లో పెట్టుకుంది చిత్ర.
'ఏందో ఏమో, దీని కన్న గోధం పిండి నోట్లేస్కోని సప్పరియ్యడం నయం గద." అనుకుంది చిత్ర మనస్సులో.
"if you don't mind ,కాస్త work balance ఉంది నువ్వు తిన్నాక tablets వేసుకో. okay నా?" అన్నాడు ఈశ్వర్, మందులని చిత్ర పక్కన ఉంచుతూ.
" అయ్యో ! పో, పో. నేను గోలీలేస్కోని రెస్టు తీస్కుంట గాని." అంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ తన గదిలోనికి వెళ్ళాడని నిర్ధారించుకున్న మరుక్షణమే ఆ రసాన్ని సింకు లో పార బోసి, ఆ brown bread ని చెత్త బుట్టలో వేద్దామన్న ఆలోచన కలిగింది చిత్రకు ఒక్క క్షణం.
కానీ కడుపులో ఆకలీ, వాటిని కొనడానికి అయిన ఖర్చూ, అన్నం దైవం తో సమానమని తాను విన్న సూక్తులూ గుర్తొచ్చి, కష్టంగా వాటిని 'అయిపోగొట్ట ' సాగింది చిత్ర. తిన్నాక గోలీలను మింగింది.
'రెస్ట్ ' తీస్కుందామని ప్రయత్నించి, కుదరక, మంచం పై అటూ, ఇటూ నుసల సాగింది చిత్ర.
'ఎందో ఏమో, జెర శరీరానికి పనుంటే గద నిద్ర రానీకె.' అనుకుంది మనస్సులో.
టి.వి పెట్టుకుని చూద్దామని ఉన్నా, ఈశ్వర్ అంత 'ప్రీతి ' తో తనను 'రెస్ట్ ' తీస్కోమ్మన్న విషయం గుర్తొచ్చి ఊరుకుంది చిత్ర.
కళ్ళు మూసుకుని నిద్ర కోసం ఎదురు చూస్తున్న ఆమె ముందు తన మేనమామ కదలాడసాగాడు.
'ఏందో ఏమో, మామ ఒక్క ఫోను గూడ చేస్తలేడింగా.' అనుకుంది చిత్ర లోలోన. తన ఊరిలో జరిగిన ఎన్నో సరదా సంఘటనలు చిత్ర కు గుర్తు రాసాగాయి. ఆమె మోము పై అప్రయత్నపూర్వకమైన దరహాసమొకటి చిగురించింది.తన భర్త తో కలిసి తన ఊరికి వెళితే , ఎవరెవరు ఎలా స్పందిస్తారోనని ఊహించుకోసాగింది.
నోరు తెరిస్తే ఆరోగ్యాన్ని గూర్చి తనకు లేశమైనా అర్థం కాని విషయాలు చెప్పే ఈశ్వర్, తన ఊరికి వస్తే ఏమేం మాట్లాడతాడో నని ఊహిస్తూ నవ్వుకుంది చిత్ర.
'తిన్నాక నడవనీకి గూడ బూట్లేస్క పోతడు, ఊర్ల సొప్ప చేలల్ల ఏం నడుస్తడో ఈ మనిషి!' అనుకుంది చిత్ర.
తనను గద్దించడం, డాక్టర్ దెగ్గరికి తీస్కెళ్ళడం, తన కోసం పళ్ళు తరగడం ఇవన్నీ చిత్ర మళ్ళీ మళ్ళీ తలుచుకోసాగింది. తన జ్వరం బాగా ఖర్చుతో కూడిన వ్యవహారం లా మారినా పర్లేదనుకుని, ఇంకొన్ని రోజులు తనకు జ్వరంగా ఉండింటే బాగుండనుకుంది ఒక్క క్షణం!
'అసలు గీ మనిషి కి నా మీద గింత ప్రేమెందుకు అయింది?' అని నవ్వుతూ తనను తాను ప్రశ్న వేసుకుంది.
'ఆరోగ్యమే మహా భాగ్యం' అని వర్షాకాలం పొటుకు పెట్టే సర్కార్ బడిలో తాను చదువుకున్న వాఖ్యాన్ని తన భర్త తు.చ తప్పకుండా పాటించే విషయాన్ని గుర్తు తెచ్చుకుంది చిత్ర.
'గీ మనిషి డాక్టర్ సదివింటే ఇంగా కష్టమే ఉండు.' అనుకుని నవ్వుకుంది మనస్సులో.
ఒక్కసారి చిత్రకు మెరుపులా అమృత గుర్తుకు వచ్చింది.
'ఒక వేళ గా అమృత కాంసర్ తోని సచ్చిపోయింది గాబట్టి ఈయ్నకి ఆరోగ్యం అంటే ఇంత బుగులా ?' అన్న ప్రశ్న కలిగింది చిత్ర మనస్సులో.
అంత దాకా ఆమె మనస్సులో ఉప్పొంగుతున్న సంతోషమంతా ఒక్క క్షణం లో ఆవిరైపోయింది.
అమృత గూర్చి తనకు తెలియక పోయుంటే బాగుండు అన్న భావన కలిగిందామెకు. జీవితాంతం అమృత ని తలుచుకుంటూ తన భర్త తనని దూరంగా పెడతాడా అన్న భయం కలిగిందామెకు.
***
వాళ్ళింటి గోడ గడియారం 7 సార్లు గంట కొట్టింది. ఈశ్వర్ తన ఆఫీస్ లో పని చేసే విశ్వనాథ్ తో ఫోన్లో మాట్లాడుతూ చిత్ర గదికి వచ్చాడు.
"right విశ్వనాథ్, మీ family ని తీసుకుని రేపు వచ్చేసేయ్ ఇంక.pent house clean చేయమని కింద watchman వాళ్ళకు చెప్తాలే నేను...... లేదు, money నేను ఇస్తాలే. నువ్వు తర్వాత ఇద్దువు నాకు. right విశ్వనాథ్, take care." అంటూ ఫోన్ కట్ చేశాడు ఈశ్వర్.
"ఎవరూ?" అడిగింది చిత్ర, ప్రశ్న పూర్తయ్యాక అనవసరంగా అడిగానేమో నన్న సంశయానికి గురౌతూ.
" నా collegue విశ్వనాథ్ అని. రేపు మన apartment pent house లోకి shift కాబోతున్నారు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అంటే పై అంతస్తా?"
"హం."
"ఓ."
"fever ఎలా ఉంది?" అంటూ చిత్ర చేయి పట్టుకుని ఆమె శరీరం యొక్క ఉష్ణాన్ని పరిశీలించాడు ఈశ్వర్.
"జెరమేమి అనిపిస్తలే అసలు." అంది చిత్ర.
చిత్రను పరిశీలించిన ఈశ్వర్ కి కూడా అదే అనిపించింది.
"okay but doctor ఇచ్చిన dosage పూర్తిగా వాడదాం .తరువాత ఆయన్ని consult చేసి, next step తీస్కుందాం." అన్నాడు ఈశ్వర్.
'ఏందో ఏమో, మళ్ళ ఇంగో ఐదు నూర్లు పెట్టేటట్టున్నడు మనిషి గా డాక్టర్ చేతిల." అనుకుంది చిత్ర.
"okay మరి. నువ్వు rest తీస్కో.watchman కి penthouse clean చేయమని చెప్పొస్తాను." అంటూ వెళ్ళిపోతున్న ఈశ్వర్ ని పిలిచింది చిత్ర.
"ఇదో.... కోపం తెచ్కోకు." అంది చిత్ర కాస్త బెరుకుగా.
చిత్ర తనతో అలా బెరుకుగా మాట్లాడటం కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపించింది ఈశ్వర్ కి. కానీ నిన్న, మొన్నటి లా చిత్ర తనతో నవ్వుతూ మాట్లాడటం కన్నా ఇలా దూరంగా ఉన్నట్టు మాట్లాడటమే నయం అనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
"ఏంటి?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
"ఏమ్లే... నాకు ఈడ ఒక్కదాన్నే అప్పటి కెళ్ళి ఉండి పిచ్చి లేస్తుంది. నేను గూడ నీతోని కొందికి ఒస్త. జెర కింద గా జోతి తోని జోలి పెడ్త." అంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ తిరిగి సమాధానం ఇచ్చేలోపే
"ఇగో జెరం ఎక్కువేం లేదని నువ్వే సూశ్నవ్ ఇందాక....ప్లీజ్ ." అంది చిత్ర.
చిత్ర తన దెగ్గర ఒంటరితనాన్ని అనుభవిస్తోందేమోనన్న అపరాధభావం కలిగింది ఈశ్వర్ కి ఒక్క క్షణం.
"ఓకే." అన్నాడు ఈశ్వర్, చిత్ర వైపు చూడకుండానే.
తన ఒంటి పై చుట్టుకున్న దుప్పటిని ఒక్క తోపున విసిరేసి, దాన్ని మడత పెట్టసాగింది చిత్ర.
" పడక బట్టలు మడ్త పెట్టకుంటే , శని కూసుంటదంట ఇంట్ల." అంది చిత్ర తను అంత తక్షణంగా మడత పెట్టడం వెనక సంజాయిషీ ఇస్తూ. తన భర్త దేవుడిని నమ్మడని గుర్తొచ్చింది చిత్రకు వాక్యం పూర్తి చేసిన తరువాత.
ఇద్దరూ లిఫ్ట్ లో కిందికి బయలుదేరారు.
లిఫ్ట్ లో ప్రయాణిస్తున్నంత సేపూ ' వకీల్ శ్రీనివాస రావు ' ప్రస్తావన ని చిత్ర తీస్కురానందుకు ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు ఈశ్వర్.
ఓంకార్ వాళ్ళు ఉండే గదిలోనికి వెళ్ళే సరికి లోపలి నుండి ఓంకార్ గట్టిగా అరుస్తూ మాట్లాడుతున్న శబ్దాలు వినబడ్డాయి ఈశ్వర్ , చిత్ర లకి.
------------------------------సశేషం. ---------------------

[k3vv3]

ఇప్పటి వరకు స్పందించిన, చదివిన వారందరికీ అభినందనలతో

తరువాత భాగం మీ ముందుకు తెస్తున్నాను.

[k3vv3]

ముడి పార్ట్ -10
ఓంకార్ తన ఊర్లో తనకున్న పొలం విషయమై ఎవరితోనో తీక్షణంగా వాదిస్తూ ఉన్నాడు ఫోన్ లో. ఈశ్వర్ కి ఆ సంభాషణ పై పెద్దగా దృష్టి సారించాలి అనిపించలేదు. చిత్ర మాత్రం ఒక్క క్షణం పాటు విని, విషయమేంటో సంగ్రహంగా అర్థం చేసుకుంది. ఇప్పటిలో ఆ సంభాషణ ముగిసేలా లేదని గ్రహించారు చిత్ర,ఈశ్వర్ లు.
"మళ్ళీ ఒద్దామా?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
సరేనని తలూపింది చిత్ర.
లిఫ్ట్ వైపుగా వాళ్ళు బయలుదేరారు. ఇంతలో చిత్ర ఈశ్వర్ తో కాస్త మొహమాటంగా "ఇదో....కోపం తెచ్కోకు."అంది.
చిత్ర ప్రతీమాట ముందు 'కోపం తెచ్కోకు.' అన్న వచనాన్ని అంటించడం కాస్త విసుగ్గా తోచింది ఈశ్వర్ కి.
"ఏంటి?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
".....ఇయాల ఏకాదశి. ఇది ఏందో ఇంకో రకం ఏకాదశి అంట.నిన్న టి.వి ల జెప్పిండే.... జెర ఆడ గుడి కాడికి పొయ్యొద్దమా?.... నువ్వేం లోపటికి రాకు. దబ్బున ఇట్ల మొక్కి, అట్ల ఒస్త నేను. ప్లీజ్." అంది చిత్ర.
"జెర సైకిల్ మోటర్లు ఫాస్ట్ గ ఒస్తయ్ పెద్ద రోడ్డు కాడ. మొన్న గుడికి పొయినప్పుడు జెర బయమయ్యిండె. గందుకె." అంది చిత్ర, ఈశ్వర్ ని తోడుగా రమ్మనడానికి వెనక వివరణ ఇస్తూ.
చిత్ర తనని తోడుగా రమ్మనడానికి అంత వివరణ ఇస్తూ ఉండటం కాస్త జాలి కలిగించింది ఈశ్వర్ కి.
"హం.ఓకే." అన్నాడు ఈశ్వర్.
ఇద్దరూ నడవడం ప్రారంభించాడు.మెయిన్ రోడ్ కి చేరే లోపు ఏదో ఒక విషయాన్ని గూర్చి తన భర్తతో మాట్లాడాలి అనుకుంది చిత్ర.
వారికి ఒక జంట ఎదురయ్యింది.అందులో అబ్బాయి చేతి చుట్టూ తన చేతిని అల్లుకుంటూ నడుస్తోంది అమ్మాయి.
'ఏందో ఏమో, నేనెప్పుడు ఇట్ల నడుస్తనో!' అనుకుంది చిత్ర మనస్సులో.
ఒక్కసారి తన భర్త వైపు చూసింది. ఈశ్వర్ తన వత్తైన జుట్టుని అప్రయత్నంగా చెరుపుకుని, తిరిగి సరిచేసుకుంటూ ఉన్నాడు. తన భర్త వల్ల తనలో పెరిగే తాపాన్ని అణుచుకోవడం బాగా కష్టంగా తోచింది చిత్రకు. తనకు జ్వరం తగ్గిందో లేదోనని తన భర్త తనను పరీక్షించినప్పుడు అతని చేతి స్పర్శ చిత్ర తనువులో, మనసులో ఎంతో అలజడిని రేపింది.
'ఏందో ఏమో, గీ మనిషికి నేను ఆడదాని లాగ కనిపిస్తున్ననా అసలు?!' అనుకుంది మనసులో.
తాను గుడికి పోతున్నదన్న విషయాన్ని గుర్తుతెచ్చుకుని, మనస్సులోనే చెంపలు వేసుకుంది చిత్ర.
"ఏందో ఏమో ఈడ మస్తు ఫాస్టు గ పోతరు జెనాలు." అంది చిత్ర ఈశ్వర్ తో, ట్రాఫిక్ ని ఉద్దేశించి.
"హం... సిటీ అన్నాక తప్పదుగా." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
"కొల్లాపూర్ ల గూడ కొన్ని కార్లు ఉన్నయ్ గాని మరీ గింత దబ్బ దబ్బ బోవు."
"ఓ."
"నాకైతె మస్తు బయమైతది గీ రోడ్ల పక్కన నడ్వాలంటె."
"ఓ.... నువ్వు ఇంతక ముందు సిటీ కి రాలేదా?"
ఒక 5 క్షణాల మౌనం తరువాత చిత్ర మాట్లాడసాగింది.
"ఒచ్చిన....అమ్మకి బాలేకుంటె. ఉస్మనియ దావకాన్ ల తీస్కపోయింటిమి. తర్వాత ఎప్పుడు రాలె."
"ఓ... ఏమైంది మరి? మీ అమ్మగారి కి తగ్గిందా?"
చిత్ర మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్ళు కాస్త తడిసాయి. అర్థం అయ్యింది ఈశ్వర్ కి. చిత్ర మనస్సు ని అనవసరంగా బాధ పెట్టాను అనిపించింది అతనికి. విషయాన్ని మార్చుదామని ప్రయతించినా ఆమెతో మాట్లాడటానికి అతనికి ఏ విషయమూ దొరకకపోయే సరికి ఊరుకున్నాడు. మూడు, నాలుగు నిమిషాల పాటు వారి మధ్య మౌనం ఆవహించింది. మెల్లిగా అతనికి ఆసుపత్రిలో మరణశయ్య పై పడి ఉన్న అమృత యొక్క చివరి క్షణాలు గుర్తుకు రాసాగాయి. అతని కళ్ళల్లో సన్నటి నీటి సుడులు తిరగసాగాయి.అప్రయత్నంగా తన భర్త వైపు చూసిన చిత్రకు కళ్ళల్లో నీటి తెరలు కలిగి ఉన్న ఈశ్వర్ కనిపించాడు. తన భర్తకు అతను ప్రేమించిన అమ్మాయి గుర్తొచ్చిందని గుర్తించింది చిత్ర.
ఎర్రబడ్డ కళ్ళు కలిగిన చిత్రకు, ఎర్రబడ్డ కళ్ళు కలిగిన తన భర్తకు స్వాంతన కలిగించాలి అనిపించింది!
"నువ్వు అస్సలు గుళ్ళకే పోవా?" అడిగింది చిత్ర, ఆ ప్రశ్నలో ఏలాంటి 'ప్రమాదం ' లేదని రూఢీ చేస్కుంటూ.
"హం." అనబోయి, ఇందాక చిత్రకు వాళ్ళ అమ్మ గుర్తొచ్చి కాస్త కలత చెందిన వైనం గుర్తుకు వచ్చి,
"recent గా మా team తో కలిసి office పని మీద చెన్నై వెళ్ళాం.అక్కడి నుంచి కంచికి వెళ్ళాం . అక్కడ temples చూశా.నాకు old temples చాలా ఇష్టం.వాటి architecture చాలా బావుంటుంది." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అంటే?" అడిగింది చిత్ర.
ఒక ఐదు క్షణాల పాటు ఆలోచించి,
"శిల్ప కళ." అని బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
"ఓ." అంది చిత్ర, అర్థం అయినట్టుగా తలూపుతూ.
"ఇదో.... గుడొచ్చింది. నేను పొయ్యొస్త ఇగ. దబ్బున్నే ఒస్త. సరేనా?" అంది చిత్ర.
" పర్లేదు.take your own time.తొందర ఏమీ లేదు. నాకు పనేం లేదు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
నిండుగా చిరునవ్వొకటి విసిరింది చిత్ర. ఆమె స్వచ్ఛమైన నవ్వుని చూసి మనస్సులో ఒకింత అపరాధభావం కలిగింది ఈశ్వర్ కి. నిజానికి అతనికి ఆ క్షణం అమృత గుర్తొస్తూ ఉంది. చిత్ర పక్కనుంటే అతను మనస్పూర్తిగా అమృత ని తలుచుకోలేకపోతున్నాడు. తనకూ, 'తన ' అమృతకూ నడుమ చిత్ర పెద్ద ప్రతిబంధకంగా తోచింది ఈశ్వర్ కి.
"నేనిక్కడ పార్క్ లో ఉంటాను. నీ పని చూసుకుని వచ్చేయ్. ఓకే నా?" అన్నాడు ఈశ్వర్.
తన భర్త తనతో అంత 'తియ్యగా' మాట్లాడుతుంటే పొంగిపోతూ ఇంకోసారి నిండుగా దరహాసం చేసింది చిత్ర.
చిత్ర మోము పై ఉన్న చిరునవ్వు ఒక్క క్షణం ఆకర్షణీయంగా తోచింది ఈశ్వర్ కి. అమృత బ్రతికున్నప్పుడు , తనను అమృత చూసినప్పుడు ఆమె కళ్ళల్లో అతనికి కనిపించిన మెరుపు చిత్ర కళ్ళల్లో కనిపించింది ఈశ్వర్ కి!
ఇంకో క్షణం కూడా చిత్ర కళ్ళను చూడకూడదని నిశ్చయించుకున్నాడు ఈశ్వర్.
అతని మస్తిష్కం లో మెరుపు లాంటి ఆలోచన కలిగింది. తన సెల్ ఫోన్ ని తీసి, ఫోన్ స్క్రీన్ ని చూస్తూ,
"okay then. నేను park లో కూర్చుంటా. okay నా?"
"మంచిది."అంటూ నవ్వుతూ వడి వడిగా గుడి ఉన్న సందులోకి నడక ప్రారంభించింది చిత్ర.
ఈశ్వర్ కాస్త ఊపిరి పీల్చుకుని, పార్క్ వైపు నడిచాడు. తన పక్కన చిత్ర లేకపోవడం తో ఏదో పెద్ద బరువు దిగిపోయినట్టు అనిపించింది ఈశ్వర్ కి. ఆ పార్క్ లో తను ఎక్కువగా కూర్చునే బెంచ్ పై కూర్చున్నాడు ఈశ్వర్.
గుడి వైపు నడుస్తున్న చిత్ర పక్కగా గుడి పూజారైన రామాచార్యులు నడవసాగాడు.
"స్వామికి దీపాలకు నూనె అయిపోయింది. నేను చూస్కోలేదు." అన్నాడు రామాచార్యులు తన చేతిలో నున్న నువ్వుల నూనె బాటిల్ ని ఉద్దేశించి.
"ఓ... ఇరోజు ఏదో మస్తు మంచి దినమంట గద అయ్గారూ. అందుకే ఒస్తి నేను."
"హా.... కానీ మేము వైష్ణవులం. స్మార్థులకీ మాకూ వేరే ఉంటాయి పండగలు."
"ఓ." అంది చిత్ర, ఆయన ఉద్దేశం ఏంటో పూర్తిగా అర్థం కాకున్నా.
"ఇందాక మీతో పాటు వచ్చిన ఆయన మీ వారా?" అడిగాడు రామాచార్యులు.
"హా అవ్ను. పేరు ఈశ్వర్. సాఫ్ట్ వేర్ల పనిజేస్తడు." అంది చిత్ర తన ముఖాన్ని సంతోషం తో వెలిగించుకుంటూ.
"ఓ... మరి గుడికి రాలేదేమి ?"
".....అంటే గాయ్న గుళ్ళకి ఎక్కువ పోడు." అంది చిత్ర.
"హ్మ్మ్ం. అలాంటి వాళ్ళనే స్వామి బాగా చూస్తాడు. పూజ చేసే మనమంటే కాస్త లోకువ ఆయనకు."అన్నాడు రామాచార్యులు ఎన్నో రోజులుగా తాను కోరుతున్న కోర్కెలను తీర్చని రాముడి పై కాస్త కోపం తెచ్చుకుంటూ.
దరహాసం చేసింది చిత్ర. దేవుడిని నమ్మని విషయం లో తన భర్త పట్ల కాస్త ఆందోళన గా ఉండే చిత్ర కు మాటవరసగా రామాచార్యులు అన్నమాట చాలా ఉపశమనాన్ని ఇచ్చింది.
"కానీ చానా మంచోడు. మస్తు మంచిగ చూస్కుంటడు నన్ను." అంది చిత్ర, అసందర్భంగా.
"హ్మ్మ్ం. మీ పేరేమిటి" అడిగాడు రామాచార్యులు, చిత్ర మాటతీరుకి కాస్త ముచ్చటపడుతూ.
అక్కడి నుంచి వారి సంభాషణ చిత్ర ఊరి వివరాలూ, ఆమె తల్లిదండృల మరణం, భాగవతం లొ శ్రీకృష్ణుడి లీలలు, స్మార్థూలకూ, వైష్ణవులకూ మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం.... ఇలా అనర్గళంగా సాగిపోసాగింది.
****
పార్క్ లో కూర్చున్న ఈశ్వర్ కి మాత్రం అమృత కన్నా చిత్ర గురించి ఆలోచన ఎక్కువగా రాసాగింది. తన వైపు చూసినప్పుడు చిత్ర కళ్ళల్లో కనిపించిన మెరుపు అతడికి చాలా ఆశ్చర్యాన్నీ, భయాన్నీ కలిగించింది. ఆమెను దూరం గా పెడదామని నిర్ణయించుకున్నాడు. కానీ అంతక ముందు చిత్ర గాయానికి మందు రాసేటప్పుడు చిత్ర అతనితో అన్న మాటలు అతనికి గుర్తుకు రాసాగాయి. చిత్ర పట్ల వికర్షణాభావం, అపరాధభావం రెండూ అతన్ని ఏకకాలం లో దాడి చేయసాగాయి. అమృత ని తలచుకోవడానికి కూర్చున్న ఈశ్వర్, తన ఉద్దేశాన్ని మర్చిపోయాడు!
ఇంతలో అతని కాలికి ఒక బంతి వచ్చి తాకింది. అతనికి నాలుగడుగుల దూరం లో మూడేళ్ళ పిల్ల అతన్ని ఆ బంతిని అందివ్వవలసిందిగా ఆగ్న్యాపించసాగింది. దాన్ని చూసి , చిన్న పిల్లలంటే చాలా ఇష్టపడే అమృత అతనికి గుర్తొచ్చింది. ఆ పిల్లని చూసి నవ్వుతూ ఆ బంతిని తన దెగ్గరే పెట్టుకున్నాడు ఈశ్వర్.
"ఓయ్! నాది. అది నాది." అంటూ ఉంది ఆ పిల్ల ఈశ్వర్ ని బెదిరిస్తూ.
"హేయ్ విన్నూ అలా అనొద్దు elders ని " అంటూ ఉంది ఆ పిల్ల వాళ్ళ అమ్మ.
పర్లేదు అన్నట్టుగా సైగ చేసాడు ఈశ్వర్ ఆమె వైపు చూస్తూ. బంతిని తీసుకుని ఆ చిన్నపిల్లతో ఆటలాడసాగాడు ఈశ్వర్.
***
పూజారితో జోలి లో మునిగిపోయిన చిత్రకు తన భర్త పార్క్ లో ఎదురుచూస్తున్నాడన్న విషయం గుర్తుకు వచ్చింది.
"అయ్గారూ. నేను ఇగ పొయ్యిస్త. ఈన ఆడ పార్కు ల నా కోసం ఎదురు చూస్తుంటడు." అంది చిత్ర కాస్త హడావిడిగా.
"మంచిది తల్లి. వస్తూ ఉండు. అయినా ఆయనకి నువ్వు నచ్చితే ఎలాగోలా నిన్ను మళ్ళీ మళ్ళీ రప్పించుకుంటాడు లే." అన్నాడు రామచంద్రయ్య కృష్ణుడిని ఉద్దేశించి.
చిరునవ్వొకటి నవ్వి, పార్క్ వైపుగా బయలుదేరింది చిత్ర.
తన భర్త తన కోసం విసుగ్గా వేచి ఉంటాడేమోనని అనుకున్న చిత్రకు వొళ్ళో చిన్న పిల్లని కూర్చోబెట్టుకున్న ఈశ్వర్ కనిపించాడు.దానితో ముచ్చట్లు పెడుతూ ఉన్నాడు. అంత వరకూ ఎప్పుడూ చూడని పార్శ్వం కనబడించి ఈశ్వర్ లో చిత్ర కు. ఆ క్షణం ఒళ్ళో చిన్నపిల్లని కూర్చోబెట్టుకున్న ఈశ్వర్ చాలా చాలా ఆకర్షణీయంగా కనిపించాడు చిత్రకి. ఒక రెండు నిమిషాల పాటు ఈశ్వర్ ని చూస్తూ నిలబడిపోయింది చిత్ర.
'గీ మనిషి బంగారమసలు. ఇసొంటి మనిషికి గంత బాధ ఎందుకు పెడ్తుండో దేవుడసలు. ' చిత్ర అనుకుంది మనస్సులో .
అప్రయత్నంగా చిత్రను చూశాడు ఈశ్వర్. పాపని కిందకు దింపి, వాళ్ళ అమ్మ దెగ్గరికి తీసుకుపోయి వదిలాడు.
"జెర లేటయ్యింది... సారి." అంది చిత్ర.
"పర్లేదు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
" ఈ గుడిల గూడ శిల్పాలుంటయ్. క్రిష్ణుడు తెల్లగుంటడు మస్తు కళ మీద." అంది చిత్ర, మరల ఇంకెప్పుడైనా తాను గుడికి వచ్చినప్పుడు ఈశ్వర్ కూడా తనతో పాటు లోపలికి వస్తాడని ఆశపడుతూ.
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్, చిత్ర పరిగ్న్యానానికి నిట్టూరుస్తూ.
***
ఓంకార్ , జ్యోతులు దీర్ఘాలోచనలో నిమగ్నమయ్యున్నారు. ఇంతలో చిత్ర, ఈశ్వర్ లు ఇద్దరూ వచ్చారక్కడికి.
ఓంకార్ వైపు చూస్తూ" అది... మా colleague shift అవ్తాడని చెప్పాను గా. అతను family తో పాటు వస్తున్నాడు రేపు. so penthouse ని కొంచం neat గా clean చేయండి. ఓకేనా?" అన్నాడు ఈశ్వర్.
సరేనంటూ తలూపాడు ఓంకార్.
"ఇది తీస్కోండి." అంటూ ఓంకార్ చేతిలో 500 నోటు పెట్టాడు ఈశ్వర్.
"రేపు మార్నింగ్ కల్లా చేయండి . ఓకేనా?" అన్నాడు ఈశ్వర్.
సరేనన్నాడు ఓంకార్.
తన ఫ్లాట్ కి బయలుదేరే సమయానికి , చిత్ర ఓంకార్ తో " ఊర్ల ఏమన్న పొలం పంచాయితీ అయ్తుందా?" అడిగింది చిత్ర.
వాళ్ళు ఆశ్చర్యంగా ముఖం పెట్టేసరికి, "ఇందాకనే ఒచ్చింటిమి మీకోసం. ఫోన్ ల మాట్లాడుతుండే సరికి బయటికి పోయింటిమి.... గిట్ల మీ విషయమ్ల ఏలు పెడ్తున్ననని ఏమనుకోకండి." అంది చిత్ర.
"అయ్యో, అదేం లేదు మేడం.మాకు నాలుగు ఎకరాలు భూమి ఉంది ఊర్లో... మా పక్క పొలం వాళ్ళు మా పొలం లోకి వచ్చేస్తున్నారు.అదే గొడవ." అన్నాడు ఓంకార్.
"ఆ పొలం ఉందన్న ధైర్యం తోటే మేమున్నాము. పిల్లల చదువులూ, దీని పెళ్ళి, ఇవన్నింటికీ ఆ పొలం ఉందన్న ధైర్యం తోటే ఉన్నాము. " అంది జ్యోతి, ఆందోళనగా.
"ఓ పని జేయండి.ఎమ్మార్వో ఆఫీసుల అర్జీ పెట్టండి. మండల్ సర్వెయర్ అని ఉంటడు. గాయ్నొచ్చి మీ పొలాన్ని కొలుస్తడు.నక్ష ప్రకారం ఉందో లేదో గాయ్ననే చెప్తడు.... తర్వాత గూడ ఆళ్ళు మీ పొలం ల ఒస్తే, అప్పుడు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ కేసు పెట్టొచ్చు.సర్కార్ సర్వేయరే హద్దుల్ పెట్టిండు గాబట్టి, కేసు కోర్టుకి పొయినా గూడ మీకే లాభంగ ఒస్తది.అర్థమయిందా?" అంది చిత్ర.
"హా ... సరే మేడం. కానీ వాళ్ళు బాగా ఉన్నోళ్ళు. బాగ పట్టుంది వాళ్ళకి మా ఊరిలో .మేమేమో ఊరు వదిలి వచ్చి చాలా రోజులైంది." అన్నాడు ఓంకార్.
"నాకర్తమైంది.గానీ గట్టిగుండాలె మనం ఈ పంచాయితీల విషయం ల. అవతలోళ్ళు ఇజ్జేయనీకె ట్రై జేస్తుంటరు. మనం బయపడ్తున్నట్టు అస్సల్ కనిపియ్యొద్దు" అంది చిత్ర.
"ప్చ్...కానీ ఇలా అవ్తుందని అనుకోలేదు మేడం . భయమేస్తోందసలు రేపటి నాడు పిల్లల పరిస్థితి ఏమవుతుందో నని." అంది జ్యోతి.
"నేనదే జెప్తున్న! మీరు గట్టిగుండాలె ఇసొంటప్పుడు . ఊర్లల్ల నే ఓర్వలేనోళ్ళు ఎక్కువగ ఉంటరు. ఏం జేద్దమనుకున్నా జాగ్రత్తగ, ఎవ్వరికి తెల్వకుండ ఉండాలె. ఊకె చెప్ప్కోగూడదు ఏం జెయ్య బోతున్నమని. అర్తమైందా?" అంది చిత్ర.
"హా సరే మేడం." అన్నారు వాచ్ మెన్ దంపతులు కలసికట్టుగా.
"పొయ్యొస్త ఇగ నేను. మీరైతె జెర ధైర్యంగ ఉండండి. ఊకె టెంషను పడ్డ్నట్టు కనిపిస్తె, అవ్తలోళ్ళు బనాయిస్తుంటరు." అంది చిత్ర.
"అలాగే మేడం." అంది జ్యోతి.
**
"నీకు land dealings గురించి చాలా తెలిసనుకుంటా." అన్నాడు ఈశ్వర్, ఎంత ఆపుకుందామనుకున్నా ఉండలేక.
"హా.... ఊర్ల ఊకె యివే ఇంటుంట గద." అంది చిత్ర, పెళ్ళయ్యాక తొలిసారిగా వంట విషయం లో కాక తన పరిగ్న్యానం విషయం లో తన భర్త నుంచి అభినందన అందే సరికి లోలోన మురిసిపోతూ.
"ఓ... మీకు ఎన్ని acres ఉంది పొలం?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
"మామ ఓళ్ళకి అంటున్నవా?" అడిగింది చిత్ర, ఈశ్వర్ ప్రశ్న అర్థమైనా కావాలనే, ఇకపై తన ఇల్లు తన మెట్టినిల్లేనని ప్రస్పుటమయ్యేలా!
ఈశ్వర్ కి చిత్ర యొక్క తర్కం అర్థం కాలేదు.
"హా అవ్ను. "అన్నాడు.
ఈశ్వర్ యొక్క 'అమాయకత్వానికి ' లోలోన నిట్టూర్చి,
" నాల్గు ఎకరాలుంది." అంది చిత్ర.
"ఓ." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"ఎక్కువ బుడ్డలేస్తరు మామ ఓళ్ళు. వర్షాలు ఎక్కువ పడవ్ ఆడ అందుకే అట్ల. సింగోటం అనే ఊరుందోటి.ఆడ పెద్ద చెరువుంటది ఆడి కెళ్ళి ఒస్తయ్ నీళ్ళు వర్షాకాలం ల. ఇంగ ఎండ కాలం బోర్ నీళ్ళే వాడ్తం. దేవుని దయవల్ల మంచిగ నీళ్ళు పడ్డయ్ మామ ఏశిన బోర్ల."
" బుడ్డలు అంటే వేరుశెనగలా?" అడిగాడు ఈశ్వర్, చిత్ర మాండలీకాలని ని అర్థం చేస్కోడానికి కష్టపడుతూ.
"హా అవ్నవ్ను. పాల బుడ్దలు పండిస్తం. మస్తుంటయ్ తియ్యగ. ఉడక వెట్కోని తింటే ఇంగా మస్తుంటయ్. ఈసారి ఊరికొచ్చినప్పుడు తిందువు గాని." అంది చిత్ర, తన ఊరిని గుర్తు చేసుకుంటూ.
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్, చిత్ర మరీ 'దెగ్గరయినట్టు ' మాట్లాడుతుందేమో నన్న భావన కలిగిన వాడై.
'ఏందో ఏమో, ఈ మనిషి మళ్ళ మొదటికొస్తడు!' అనుకుంది చిత్ర మనస్సులో.
"బాగ పొలం ల పని జేస్తుంటి నేను మామోళ్ళ ఇంట్ల ఉన్నప్పుడు. గీడికొచ్చినాక ఏం పనుంటలే అస్సలు." అంది చిత్ర, ఈశ్వర్ తో సంభాషణని కొనసాగించాలన్న కోరికను అదిమిపెట్టలేక. కానీ తాను అనవసరంగా మాట్లాడినట్టే అనిపించింది చిత్రకు.
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్ ఇంకోసారి.
సంభాషణని ఇంకా కొనసాగిస్తే వ్యవహారం చెడేటట్టు ఉందనుకుని ఊరుకుంది చిత్ర.
****
"ఇదో.... కోపం తెచ్కోకూ.నాకు గా తిండి పోతలే అస్సలు. చెపాతీలు జేస్త. అసల్ నూనె లేకుండనే జేస్త. కూర ఎప్పటి తీర్ననే కారం లేకుండ జేస్త. ఏమంటవ్ ?" అంది చిత్ర.
"ఓ పని చేయి. సలాడ్ చేసుకుని వస్తా. ఓకేనా?"
సరేనంది చిత్ర.
పది నిమిషాల పాటు ఎదురు చూడసాగింది చిత్ర, సోఫా మీద కూర్చుని టి.వి చూస్కుంటూ.
ఈశ్వర్ సలాడ్ తో వచ్చాడు.
"తిను." అని చిత్ర చేతికి అందించాడు ఈశ్వర్.
"ఏందో సలాడు అంటివి గద?!"
"సలాడ్ ఏ కదా నీకు ఇచ్చింది."
సలాడ్ అంటే పచ్చి కూరగాయల ముక్కలని అస్సలు ఊహించలేదు చిత్ర. దానికన్నా మధ్యహ్నం బ్రౌన్ బ్రెడ్ ఏ నయం అనిపించిందామెకు.
'ఏందో ఏమో , ఈ మనిషి నన్ను మేక లాగ జేస్తుండు." అనుకుంది చిత్ర మనస్సులో.
"ఇంగో, మరీ గివే తింటే రాత్రి ఆకలవ్తది నాకు."
"ఆకలేస్తే మంచిదే. it shows that your appetite hasn't died." అన్నాడు ఈశ్వర్.
'వామ్మో ఇప్పుడివి తినకపోతే నేను సచ్చిపోతా అని జెప్తుండా?!' అనుకుంది చిత్ర, ఈశ్వర్ చెప్పిన వాక్యం అర్థం కాక.
***********
చాలా చాలా కష్టపడి తనకు జ్వరం లేదని ఈశ్వర్ ని ఒప్పించింది చిత్ర. నూనె లేని తిండి మాత్రమే వండుకుందామని మాటిచ్చింది చిత్ర. ఇష్టం లేకున్నా, చిత్ర తో వాదనను పొడిగించడానికి సిద్ధంగా లేక ఒప్పుకున్నాడు ఈశ్వర్.
రోజు కన్నా తక్కువ మిరపకాయలతో తాను చేసిన పాలకూర పప్పు తినడానికి చాలా అవస్థ పడింది చిత్ర. తన కంచాన్ని సింక్ దెగ్గరకి తీసుకువెళ్తుంటే కాలింగ్ బెల్ చప్పుడు వినబడిందామెకు.
వెళ్ళి తలుపు తీసింది ఈశ్వర్ వచ్చేలోపే. అక్కడ ఒక జంట ఒక పిల్లాడితో కలిసి నిలబడి ఉన్నారు.
"అదీ ఈశ్వర్ సార్ ఉన్నారా మేడం?"
"హా ఉన్నడు." అంటూ చిత్ర తన భర్త ని పిలిచేలోపే వచ్చాడు ఈశ్వర్.
"హా విశ్వనాథ్, రండి లోపలికి." అన్నాడు ఈశ్వర్.
చిత్రకి వారితో వచ్చిన బాబు చాలా ఆకర్షణీయంగా కనిపించాడు. సుమారు నాలుగేళ్ళ వయసుండి, కళ్ళనిండా అల్లరిని నింపుకుని, చిత్ర వంక చూస్తూ ఉన్నాడు. వాడిని తన దెగ్గరకు పిలిచి
"వాట్ ఈజ్ యువర్ నేం?" అని అడిగింది చిత్ర. వాడు నవ్వుతూ ఉన్నాడు సమాధానం చెప్పకుండా.
"టెల్ మి. వాట్ ఈజ్ యువర్ నేం?" మళ్ళీ అడిగింది చిత్ర, వాడి నవ్వుకి ప్రతిగా నవ్వి.
"మేడం .... వాడు మాట్లాడలేడు." అన్నాడు విశ్వనాథ్.
------------------------------------సశేషం --------------------------

[k3vv3]

ముడి పార్ట్ -11
ఆ చిన్నబాబు మాట్లాడలేడన్న సంగతి విని చిత్ర నోట మాట రాలేదు. అప్రయత్నంగా వాడి వైపు చూసింది. వాడు మాత్రం కళ్ళ నిండా అల్లరిని నింపుకుని, చిత్ర వంక చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
తన కొడుకు కి ఉన్న లోపం గురించి చెప్పవలసి రావటం విశ్వనాథ్ కి కాస్త బాధ కలిగించిందని గుర్తించాడు ఈశ్వర్. వారి సంభాషణని వేరే తోవ లో నడపడానికి విశ్వనాథ్ తో
"సామాన్లన్నీ తెచ్చారా? ఇప్పుడే షిఫ్ట్ అవుతున్నారా?" అన్నాడు ఈశ్వర్.
"లేదు సార్ .... రేపు షిఫ్ట్ అవ్తాం. రేపు ఆఫీస్ కి లీవ్ కూడా పెట్టాను. ఈరోజు జస్ట్ మిమ్మల్ని కలిసి వెళదాం అని వచ్చాము ." బదులిచ్చాడు విశ్వనాథ్.
"oh fine fine." అన్నాడు ఈశ్వర్.
ఈశ్వర్ శ్రీజ వైపు చూసి," మీరు చూసారా రూం?....చూళ్ళేదు కదా. రండి చూద్దురు గాని." అన్నాడు ఈశ్వర్.
సరేనంటూ తలూపింది శ్రీజ.
"అభీ, రా పైకెళ్ళి మన new house చూసొద్దాం." అంటూ అభిరాం చెయ్యి పట్టుకుంది వాడి తల్లి శ్రీజ.
"ఊహూ." శబ్దం చేశాడు వాడు, తనకు చిత్ర తో ఉండాలనుందని సందేశాన్ని ఇచ్చాడు.
"ఏయ్ , అభీ, మమ్మీ చెప్పేది విను." అన్నాడు విశ్వనాథ్.
"ఉహూ." ఈసారి స్వరం లో తీవ్రత పెంచాడు అభిరాం.
"అయ్య, ఉండని గాన్లే. గీణ్ణే ఉంటడు. మీరు సూశిరండి." అంది చిత్ర నవ్వుతూ.
సరేనన్నారు ఇద్దరూ, కానీ వాళ్ళ మనస్సులో తమ సుపుత్రుడు తన అల్లరి ని చిత్రకు రుచి చూపిస్తాడని భయపడ్డారు.
వాళ్ళు వెళ్ళిన మూడు నిమిషాలకే అర్థమైంది చిత్రకి అభిరాం అల్లరి గురించి.
"ఏందో ఏమో, గీ పిలగాడు మరీ తుల్వ ఉన్నడు గద." అనుకుంది చిత్ర , వద్దని వారిస్తున్నా సోఫా కుషన్ల పై ఉన్న కవర్లను విప్పదీస్తున్న అభిరాం ని చూసి.
*****
"చిత్రా.... కాస్త టీ పెట్టగలవా?..... ఐ మీన్ నీకు వీలైతేనే." అన్నాడు ఈశ్వర్, చిత్ర చేసే ఛాయ్ బాగా నచ్చిన వాడై.
"అయ్య, వీలు గాకపోనీకె ఏముంది?.. గిప్పుడే పొయి పెట్ట్కొస్త." అంటూ వంటింటి వైపు పరిగెత్తింది చిత్ర.
ఒక్క క్షణం అనవసరంగా అడిగినట్టు అనిపించింది ఈశ్వర్ కి కానీ చిత్ర చేసే ఛాయ్ కోసం అడిగినా తప్పు లేదనిపించింది!
ఇద్దరూ డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద కూర్చున్న ఈశ్వర్ కి టీ కప్పు ఒకటి అందించి, తనూ మరో దాంట్లో తాగసాగింది చిత్ర. అన్నం తినేటప్పుడు చిత్ర వాడే 'ఎంగిలి ' అనే కాన్సెప్ట్ ని టీ విషయం లో వాడకపోయే సరికి కాస్త ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు ఈశ్వర్.
జుర్రుతున్న శబ్దం చేస్తూ తాగుతున్న చిత్ర వైపు ఒక్క సారి చూశాడు ఈశ్వర్.
"అంటే.... నేను తాగినప్పుడు గిట్ల శబ్దం వొస్తది. నేను వద్దనుకున్న గూడ వొస్తది."
"అయ్యో, పర్లేదు. ఎవరి idiosyncrasies వాళ్ళకుంటాయ్. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
తనకు వచ్చిన ఇంగ్లీష్ కన్నా తనకు రాని ఇంగ్లీష్ చాలా ఉందని తన భర్త మాట్లాడిన ప్రతిసారీ చిత్ర గ్రహిస్తూనే వుంది.
'ఏందో ఏమో, గా సదువిన పదో తరగతి వరకన్న మంచిగ సద్వాల్సింటి. గీ మనిషి మరీ ఇంగ్లీష్ తీని సతాయిస్తున్నడు నన్ను."
" గా పిలగాని పేరేంది ?" అడిగింది చిత్ర, ఉదయం వచ్చిన అభిరాం పేరుని తెలుసుకో దలచినదై.
"ఎవరు?"
"గదే పొద్దున ఇల్లు జూద్దమని ఒచ్చిర్రు జూడు. వాళ్ళతో ఒచ్చిన బాబు పేరు" అంది చిత్ర, ' మాటలు రాని అబ్బాయి ' అన్న వచనం ను వాడటానికి ఇష్టపడక.
"బాబు పేరు.... గుర్తుకు రావట్లేదు." అన్నాడు ఈశ్వర్ , ఐదు సెకెండ్లు ఆలోచించి.
"కానీ సూడనీకె సుక్క లెక్క ఉన్నడు గద!"
" హా, అవును." అన్నాడు ఈశ్వర్ , స్వతహాగా అమృత వల్ల చిన్న పిల్లల పట్ల ఇష్టాన్ని ఏర్పరుచుకున్నాడు కాబట్టి.
"ప్చ్... ఏమన్న అనుకొనింటరా ఆళ్ళు అట్ల వాడిని పేరు అడిగినందుకు?" అంది చిత్ర, స్వరం లో కాస్త అపరాధభావం తో.
"అయ్యో, లేదు లేదు. నీకు తెలియకనే అడిగావు కదా! actually నేనే నీకు ముందు చెప్పాల్సింటి ఆ అబ్బాయి కి మాటలు రావని" అన్నాడు ఈశ్వర్.
"నిజంగ దేవుడు ఇట్ల ఎందుకు జేస్తడో ఏమో! గంత మంచిగున్న పిలగానికి అట్ల జేసిండు జూడు." అంది చిత్ర, తన జీవితాన్ని మొత్తం తన కళ్ళముందు ఉంచుకున్నదై.
"దేవుడు అనే వాడు లేడసలు! అది కొంత మంది వ్యక్తులు రాజ్యాధికారాన్ని పొందటానికి create చేసిన concept." అని తన అభిప్రాయాన్ని వెలిబుచ్చాడు ఈశ్వర్.
ఒక్క సారి నాస్తికులను గూర్చి రామాచార్యులు అన్న మాటలను గుర్తు తెచ్చుకుని, ఇంకా ఉపశమనం పొందక, దేవుడిని తన భర్త తరఫున తను క్షమాపణ అడిగి, అప్పుడు కూడా మనస్సు కుదుటపడక పోయే సరికి,
" ఇగో జూడూ, నేను దేవుడిని చానా నమ్ముత. నా దెగ్గర దేవుడి గురించి ఎప్పుడు గిట్ల మాట్లాడకు. అర్తమైతుందా?" అంది చిత్ర హెచ్చరికగా!
ఒక్కసారిగా చిత్ర చేసిన హెచ్చరిక కు ఖంగుతిన్నాడు ఈశ్వర్.
"హం ." అంటూ అప్రయత్నంగా తన జుట్టుని చెరుపుకుని తిరిగి సరిచేసుకుని, టీ తాగటం కొనసాగించాడు.
తన భర్త ఇంకెప్పుడూ దేవుడిని గూర్చి తప్పుగా మాట్లాడకూడదని దేవుడిని బలంగా కోరుకుంది చిత్ర! తన భర్త కి అలా హెచ్చరిక చేయాల్సి రావటం ఆమెకు బాగా బాధ కలిగించింది. కానీ అతని మంచి కోరే చేశామననుకుని తనకు తానే సర్ది చెప్పుకుంది. ఒక్క సారి ఈశ్వర్ వైపు చూసింది. ఈశ్వర్ కప్పులో టీ అయిపో వస్తోందని గుర్తించింది చిత్ర. తాను చేసిన హెచ్చరిక కు పరిహారంగా ఏదో ఒకటి తన భర్త తో మాట్లాడాలి అనిపించింది చిత్రకి.
"గా పిలగానికి మన మాటలు వినిపిస్తయ్. అర్తం అయితయ్ గూడ . గానీ మాట్లాడనీకి రాదంతే." అంది చిత్ర, అభిరాం ని ఉద్దేశించి.
"హా. అవును. ఆ అబ్బాయికి alalia అనే disorder ఉంది. తనకి speech therapy ఇప్పిస్తున్నారు. But result ఏం కనిపించట్లేదు.  పాపం విశ్వనాథ్ చాలా బాధపడుతుంటాడు ఎప్పుడు."
" ఓ... అంటే ఏం రోగం అది?"
"రోగం కాదు, disorder అంతే."
"ఓ." అంది చిత్ర, రెండింటికీ గల తేడా ఏంటో అర్తం కాక. కానీ ఆ బాబు గురించి చెప్పేటప్పుడు ఈశ్వర్ చూపిస్తున్న తాదాత్మ్యం చిత్ర కు బాగా నచ్చింది.
" ఆ పిలగాడు కాలేజ్ కి పోతడా?" అడిగింది చిత్ర.
"లేదు....actually వాళ్ళ అమ్మ నే చదివిస్తూంటుంది తనని. వాళ్ళకుండే special colleges లో చేర్చటం విశ్వనాథ్ కి ఇష్టం లేదు. అందుకే వాళ్ళావిడ జాబ్ మానేసి ఆ అబ్బాయినే చూస్కుంటూ ఉంటుంది." అన్నాడు ఈశ్వర్.
ఈశ్వర్, చిత్ర లు ఇద్దరూ ఒకేసారి టీ తాగడం ముగించారు. ఈశ్వర్ తన ఎంగిలి కప్పును సింక్ వైపు తీసుకుని వెళ్తూ, చిత్ర తో
"నీ కప్ ఇటివ్వు." అన్నాడు సింక్ దెగ్గరికి తీస్కెళ్ళదలచిన వాడై.
"షి..షి ఒద్దు. నేంగూడొస్త గాని ఆడికి." అంది చిత్ర.
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్ , విషయాన్ని పొడిగిస్తే చిత్ర ఎక్కడ భావుకమైన వాక్యాలను వల్లిస్తుందేమోనని భయపడి.
" యాలక్ బుడ్డలుండింటే ఇంగా మస్తుండు. అయిపోయినయ్....అదే నిండుకున్నయ్. "అంది చిత్ర.
"ఓ.ఇంకేమైనా కూడా కావాలంటే లిస్ట్ ఇవ్వు నాకు. తెస్తాను." అన్నాడు ఈశ్వర్.
సరేనంది చిత్ర.
"ఓకే , నేనింక వెళ్ళి నా వర్క్ చేసుకుంటా." అన్నాడు ఈశ్వర్.
బదులుగా తనకు అలవాటైన విధంగా నిండుగా నవ్వింది చిత్ర.
చిత్ర నవ్వులో ఏదో తెలియని ఔచిత్యం ఉన్నట్టుగా అభిప్రాయం కలిగింది ఈశ్వర్ కి. కానీ మరుక్షణం అమృత పట్ల తనకున్న 'విధేయత ' గుర్తుకు వచ్చి, చిత్ర ముఖం లోకి చూడకుండా తన గదిలోనికి వెళ్ళిపోయాడు ఈశ్వర్.
*****
సూపర్ మార్కెట్ కి తన తో పాటు తాను చిత్రని ఎందుకు రమ్మన్నాడో ఈశ్వర్ కి అస్సలు అర్థం కావట్లేదు! చిత్ర మాత్రం ఈశ్వర్ తనని తోడుగా రమ్మని పిలిచినందుకు గాను ఉత్సాహంతో వేగంగా నడిచే ఈశ్వర్ తో సమానంగా నడవసాగింది. తాను తిరిగి ఇంటికి వెళ్ళేవరకూ చిత్ర తో ఏలాంటి అనవసరమైన సంభాషణని చేయొద్దని నిశ్చయించుకున్నాడు ఈశ్వర్. ఒక వేళ చిత్ర తనతో ఏదైనా మాట్లాడినా తాను అవును, కాదు, తెలియదు అన్న పదాలనే వాడాలి అనుకున్నాడు.
"గా సూపర్ మార్కెట్ ల ఏదో పెద్ద సంత ల పట్టేటన్ని సామాన్లుంటయ్. గిరాకి గూడ మస్తు ఒస్తది గద రోజు." అంది చిత్ర, మౌనంగా నడవడం కాస్త విసుగ్గా అనిపించి.
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్, తాను చిత్రని తోడుగా సూపర్ మార్కెట్ కి ఎందుకు రమ్మన్నాడో ఇంకా అర్థం కావట్లేదు ఎంత ఆలోచించినా.
ఈశ్వర్ కి అమృత గుర్తుకు వచ్చిందేమో నని భావించింది చిత్ర. ఏదైనా మాట్లాడదామా వద్దా అని ఆలోచించసాగిందామె.
"ఇదో... కూరగాయలు గూడ కొనాలె. మళ్ళ అన్ని పైసల్ తెచ్చినవా?" అడిగింది చిత్ర.
"money అవసరం లేదు.mobile నుంచే online transfer చేస్తా." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
"ఓ..." అంది చిత్ర, సంభాషణని కొనసాగించాలనుకుని, ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాక ఊరుకుంది.
సూపర్ మార్కెట్ లోకి అడుగు పెట్టిన వెంటనే తన చేతిలో గబగబా ఒక ట్రాలీ తీసుకుంది చిత్ర.
"ఏందో ఏమో, గీడ తెలుగోళ్ళే గద ఎక్కువ కొనేది, మళ్ళ సామాన్లన్నింటికి ఇంగ్లీషు ల పెడ్తరు పేర్లు" అంది చిత్ర , ఈశ్వర్ తో ఫిర్యాదుగా.
" హం"
" ఇదో.... జెర నేనొక్కోటి చెప్తుంట నువ్వు గీ బుట్ట ల ఏస్తవా సామాన్లు ?" అడిగింది చిత్ర.
"హం. ఓకే."
చిత్ర వేగాన్ని అందుకోవడానికి ఈశ్వర్ కి బాగా ప్రయాస అయ్యింది.
ట్రాలీ నిండుగా నింపుకుని కౌంటర్ దెగ్గర లైన్ లో నిలుచున్నారు ఇద్దరూ. అక్కడ ఉన్న కోడి గుడ్లు చూసి చిత్ర నోరూరింది. కానీ ఈశ్వర్ ఇంతక ముందు అక్కడికి వచ్చినప్పుడు అతనికి మాంసం , గుడ్లు తినడం నచ్చదని చెప్పిన విషయం గుర్తొచ్చింది ఈశ్వర్ కి. కష్టంగా చూపుని అటువైపు నుంచి తిప్పుకుంది చిత్ర. ఈశ్వర్ చిత్ర ని గమనించాడు. తాను అమృత కోసం మాంసాహారాన్ని మానేసినట్టు, చిత్ర తన కోసం మాంసాన్ని మానేయడం నచ్చలేదతడికి అస్సలు.
వెంటనే చిత్ర తో
"చిత్రా, ఎగ్స్ కొందామా? నీకు ఇష్టం కదా! నైట్ నీకు ఇష్టమైన ఆమ్లెట్స్ వేసుకుని తిందువుకాని. " అన్నాడు 'తియ్యగా.'
తన భర్త అంత తియ్యగా మాట్లాడేసరికి చిత్ర కి చాలా ఆనందమేసింది. కానీ అతనికి అవి నచ్చవని,
"ఏమొద్దులే." అంది చిత్ర.
"అయ్యో , పరవాలేదు చిత్రా! కొందాం మనం" అన్నాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర కి ఆమ్లెట్లు కళ్ళ ముందు మెదలసాగాయి. అప్రయత్నంగా ఆమె నాలుక లో నీళ్ళు ఊరాయి, కానీ తన భర్త తిననప్పుడు ఒక్కతే చేసుకుని తినటం ఆమెకు నచ్చలేదసలు. ఈశ్వర్ తో
"ఇదో... నాకు నిన్న, మొన్న జెరం ఒచ్చిండె గదా, మళ్ళ ఇప్పుడు గుడ్లు తింటే, జెరం ఎక్కువ గాదు ?! " అంది చిత్ర, మెరుపు లాంటి ఆలోచన వచ్చినందుకు లోలోన మురిసిపోతూ.
"ఓ సారీ సారీ, వద్దులే ఐతే. " అన్నాడు ఈశ్వర్ అయత్నకృతంగా, అనారోగ్యం అంటే తను ఏర్పరుచుకున్న భయానికి బద్దుడై.
తిరుగు ప్రయాణం లో చిత్ర, ఈశ్వర్ లు చెరో కవరు ని చేతిలో పట్టుకుని తమ అపార్ట్మెంట్ వైపు నడవసాగారు.
" ఆరు వందల సామాను గొంటిమి, మళ్ళ ఆరు రూపాయల్ బెట్టి కవర్లు కొనాల్నా? అంత అన్యాయమసలు ! " అంది చిత్ర.
చిత్ర 'పొదుపుతనం ' గురించి తెలిసినవాడై, ఆమెతో
" చూడు చిత్రా, గవర్నమెంట్ ఏదో రూల్ పెట్టింది ప్లాస్టిక్ కవర్స్ యూసేజ్ ని డిస్కరేజ్ చేయటానికి. అందుకే అలా." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"ఏందో ఏమో..... గా వకీల్ శ్రీనివాస రావ్ ఊకె అంటుంటడు. సర్కార్ ఏది దెచ్చినా మన జేబుకే చుల్లులు పడ్తయ్ అని." అంది చిత్ర.
ఈశ్వర్ ఒక్క క్షణం భయపడ్డాడు, వకీల్ శ్రీనివాసరావ్, డబ్బుల దుబారా అనే రెండు అంశాలను కలిపి చిత్ర మాట్లాడుతున్నందుకు. తనకు ఎంత విసుగు కలగబోతుందో నని భయపడసాగాడు ఈశ్వర్.
" ఓకే చిత్రా, నెక్స్ట్ టైం నుంచి , మనం ఈ కవర్స్ నే తీసుకెళ్దాం సూపర్ మార్కెట్ కి. అప్పుడు మనం సెపెరేట్ గా కొత్తవి కొనాల్సిన అవసరం ఉండదు. ఓకేనా ?" అన్నాడు ఈశ్వర్, చాలా శాంతమైన స్వరం కలిగినవాడై.
"అట్లే" అంటూ తనకు అలవాటైన విధంగా ఈశ్వర్ కళ్ళల్లోకి చూస్తూ నిండుగా నవ్వింది చిత్ర.
ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు ఈశ్వర్.
వాళ్ళు వెళ్తున్న దారిలో ఈశ్వర్ ఫోన్ మోగింది. తన పాకెట్ నుంచి తీసి, మాట్లాడసాగాడు ఈశ్వర్. మాట్లాడేది విశ్వనాథ్ ఏ నని గుర్తించింది చిత్ర. ఒక్క క్షణం ఆమె ఆలోచన అభిరాం వైపు మళ్ళింది. తన తల్లిదండ్రుల మరణం, అమృత మరణం, అభిరాం మాట్లాడలేకపోవడం ..... ఇవన్నీ దేవుడు మనుషుల జీవితాలతో ఆడే ఆటలుగా తోచాయి చిత్ర కి. రాను రాను ఇంకెన్ని 'ఆటలు ' ఉండబోతాయో నని వేదాంతంగా తనలో తానే నవ్వుకుంది చిత్ర. ఏది ఏమైనా తన భర్త మాత్రం బావుండాలి అని దేవుడిని కోరుకుంది చిత్ర!
"తప్పదా ? ఆయన ఫోన్ కలవట్లేదా అస్సలు?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
"సరే, నేను ఆన్ ద వే. అపార్ట్మెంట్ కి రీచ్ అయ్యాక, సెక్రటరీ గారి తో మాట్లాడిస్తాను." అన్నాడు ఈశ్వర్ , ఐదు క్షణాల తరువాత.
ఫోన్ పెట్టేసాక, తిరిగి నడవడం ప్రారంభించాడు ఈశ్వర్.
"ఎవరు ఫోన్ జేసింది?" సమాధానం తెలిసే అడిగింది చిత్ర.
"అదే పొద్దున వచ్చారు కదా, విశ్వనాథ్ వాళ్ళు. అతను ఫోన్ చేసాడు. సెక్రటరీ ఫోన్ కలవట్లేదట. నన్ను ఒక సారి ఫోన్ చేయించమన్నాడు ఆయనతో."
"ఓ.. ఆ సెక్క్రెట్రీ ఏడుంటడు?"
"ఫ్లాట్ నెంబర్ 301."
"ఓ." అంది చిత్ర.
వాళ్ళు తమ అపార్ట్మెంట్ కి చేరుకున్నారు.తన భర్త అలా తనను ఎక్కడికెళ్ళినా వెంట తీసుకుని వెళితే బాగుండుననుకుంది చిత్ర.
"క్రిష్ణయ్యా, నేను గా అమృత లేని లోటు తీర్చగల్గుతనని ఈశ్వర్ కి అర్తమయ్యేలా జెయ్యి. ఇంగేం ఒద్దు నాకు. చానా అమాయకుడు ఈ మనిషి. నాలెక్క తట్టుకునేటోడు కాదు గీ మనిషి, జెర నువ్వు గా మనిషి తోని ఆడుకునుడు మానెయ్." అని కృష్ణుడిని కోరుకుంది చిత్ర.
లిఫ్ట్ లో 3వ ఫ్లోర్ మీట నొక్కాడు ఈశ్వర్. సెక్రెటరీ ఇంటికేనని గ్రహించింది చిత్ర. లిఫ్ట్ తలుపు తెరుచుకుంది. 301 ఫ్లాట్ దెగ్గరికి వెళ్తూ ఉన్నప్పుడు ఈశ్వర్ ముఖం లో ఏదో ఆందోళన ప్రస్పుటంగా కనిపించింది చిత్రకు. ఈశ్వర్ అప్రయత్నంగా తన జుట్టు చెరుపుకుని, సరిచేసి, తనకు అలవాటైన రీతిలో కాలింగ్ బెల్ ని మూడు సార్లు నొక్కాడు.
సెక్రటరీ రాంరెడ్డి తలుపు తీశాడు. ఆయన తలుపు తెరవంగానే ఈశ్వర్ ఆందోళనగా ఆయన ఇంట్లోకి పరికించి చూడటాన్ని గమనించింది చిత్ర.
-------------------------సశేషం.-----------------------------------------------------