[k3vv3]

ముడి - 21
ఆదర్శ్ ని airport లో drop చేయడానికి వెళ్ళాడు ఈశ్వర్. అతని మనస్సులో ముందు రోజు రాత్రి తనతో చిత్ర మాట్లాడిన మాటలే మెదులుతూ ఉన్నాయి. తన స్నేహితుడైన ఆదర్శ్ ముందు తను తక్కువ కాకూడదని చిత్ర అనుకోవడం అతని మెదడులో తిరుగుతూ ఉంది. తన స్నేహితుడైన ఆదర్శ్ తో ఏదో విషయం మాట్లాడాలి అని ఉన్నా, అతని నోటికి చిత్ర గురించి ఆలోచనలు అడ్డుపడుతూ ఉన్నాయి.
తన స్నేహితుడైన ఈశ్వర్ ఏదో దీర్ఘాలోచనలో ఉన్నట్టుగా గమనించాడు ఆదర్శ్. అది బహుశా అమృత గురించో లేక చిత్ర గురించోనని భావించాడు. తాను ఏమీ మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉంటేనే మంచిదనుకున్నాడు ఆదర్శ్. ఆలోచనల సుడిలో బండి నడుపుతున్న ఈశ్వర్ airport చేరుకున్నాడు.
తన స్నేహితుడి దగ్గర సెలవు తీసుకుంటున్న ఆదర్శ్ అతన్ని గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
" మామా, I am very happy for you రా." అన్నాడు ఆదర్శ్. తన స్నేహితుడికి చిత్ర గుర్తుకు వచ్చి అన్న మాటలవి అని ఈశ్వర్ గ్రహించగలిగాడు. చనిపోయిన అమృత పట్ల తన 'విధేయత ' ని ప్రపంచం లో అందరికన్నా ఎక్కువగా అర్థం చేసుకున్నాడని తను భావించే ఆదర్శ్ కూడా తన జీవితం లోకి చిత్ర రావడాన్ని అంగీకరించడం మింగుడు పడలేదు ఈశ్వర్ కి. ఒక్క క్షణం ఒంటరి వాడయిన భావన కలిగిందతడికి. కృత్రిమమైన చిరునవ్వు ప్రతిగా చేశాడు ఈశ్వర్. ఇకపై తను ' మాట్లాడుకోవడానికి ' అమృత సరిపోతుందనీ, ఇంకెవరూ తనకు అక్కర్లేదనీ నిశ్చయించుకున్నాడు ఈశ్వర్. చిత్ర ఏం చేసినా తన మనస్సులో ఉన్న అమృత బొమ్మని చెరపలేదని తనకు తాను సర్ది చెప్పుకున్నాడు ఈశ్వర్. తన స్నేహితుడి తో వీడ్కోలు కార్యక్రమం అయిపోయాక, కారు లో తిరుగు ప్రయాణాన్ని ఆరంభించాడు ఈశ్వర్.
అప్రయత్నంగా ఒక్కో విషయాన్ని పరిగణం లోకి తీసుకుంటూ చిత్ర కన్నా అమృతే నయమని పదే పదే తనతో తాను చెప్పుకోసాగాడు ఈశ్వర్. అమృత రూపాన్ని తలుచుకోసాగాడు ఈశ్వర్. ఆమెతో గడిపిన క్షణాలూ, ఆమెతో మాట్లాడిన ఊసులూ, ఆమెతో పడిన చిలిపి తగాదాలూ, వారు 'ఏకమైన ' క్షణాలూ, ఆమెకు చేసిన బాసలూ ఒక్కొక్కటిగా అతని కళ్ళ ముందు మెదలసాగాయి. 'తన ' అమృత ని ఈ మధ్య ఎక్కువగా గుర్తు తెచ్చుకోని విషయం అతని గుర్తుకు వచ్చింది. దానికి కారణం చిత్రే నని బలంగా తన మనస్సులో అనుకోసాగాడు ఈశ్వర్. ముందు తాను సరిగా ఉంటే చిత్ర కి ఆ అవకాశం ఉండేది కాదన్న భావన కలిగిందతడికి. ఇకపై చిత్ర కి దూరంగా ఉండాలని 'మరోసారి ' నిశ్చయించుకున్నాడు ఈశ్వర్.
ఇంకో ఇరవై నిమిషాల్లో తన అపార్ట్మెంట్ కి చేరుతాడనగా అసలు తాను చిత్రని ఎందుకు దూరం పెట్టాలి అనుకుంటున్నాడన్న సందేహం కలిగింది ఈశ్వర్ కి. చిత్ర ద్వారా కూడా తను ప్రేమని పొందగలనేమో నన్న సందేహం కలిగింది ఈశ్వర్ కి. బ్రతికున్నప్పుడు తన వైపు అమృత చూసినప్పుడు ఆమెలో కనిపించే మెరుపు, చిత్ర కళ్ళల్లో కూడా కనిపించినట్టుగా గుర్తు రాసాగింది అతనికి. తన పెళ్ళైన తరువాత చిత్రకు, తనకు మధ్య జరిగిన సన్నివేశాలన్ని అతని కళ్ళ ముందు కదలాడసాగాయి. చిత్ర కి అమృత గురించి తెలుసేమో నన్న అనుమానం కలిగింది ఒక్క క్షణం ! ఆలోచనల సుడిలో మరింతగా కొట్టుకుపోతున్నట్టుగా అనిపించింది ఈశ్వర్ కి. ఇంకాసేపైతే మళ్ళీ తను చిత్ర దెగ్గరకు వెళ్ళబోతున్నట్టు గుర్తొచ్చింది ఈశ్వర్ కి. చిత్ర ని చూడాలని పించలేదు ఈశ్వర్ కి. తనను అంతగా 'నియంత్రిస్తున్న ' చిత్ర నుంచి కాసేపు దూరంగా ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు ఈశ్వర్. రోడ్డు పై ఉన్న యూ టర్న్ తీసుకుని, తనకు మొదటిసారి అమృత కనిపించిన చోటు వైపుగా ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించాడు ఈశ్వర్ !
***
కాలింగ్ బెల్ మూడు సార్లు మోగకపోయే సరికి, వచ్చేది తన భర్త కాదని అర్థం చేసుకుని, నిట్టూరుస్తూ తలుపు తీయటానికి వెళ్ళింది చిత్ర. తలుపు తెరిచిన తనకు ఎదురుగా వాచ్ మెన్ ఓంకార్ భార్య అయిన జ్యోతి కనిపించింది.
"లోపటికి రా జోతి. ఏమి ఇట్లొస్తివి ?" అంది చిత్ర.
" ఉండనీ మేడం. అదీ, మేము కొంచం తొందరలో ఉన్నాము. అర్జంటుగా ఊరికి వెళ్ళాల్సొస్తోంది. దాని విషయం మాట్లాడడానికే ఇప్పుడు వచ్చా." అంది జ్యోతి.
"ఓ.. ఏమి గింత సడనుగ పోతున్నరు ?! ఏమన్న పని పడ్డదా?"
"అదీ. మీకు తెలుసు కద మేడం మా పొలం పంచాయితీ లో ఉందని.. దాని విషయమయ్యే వెళ్తున్నాం."
" హా అవ్నవ్ను జెప్పినవ్ నాకు, గుర్తుంది.... ఏమీ సంగతి?"
" మా పక్క పొలం వాళ్ళు మా పొలం కంచె దాటి వస్తున్నరట... మాకున్నది మా పొలమొక్కటే మేడం . అదున్నదన్న ధైర్యం తోటే చదివిస్తున్నాం మా పిల్లల్ని." అంది జ్యోతి, పొలం పరుల పాలౌతుందేమో నన్న భయానికి లోనౌతూ.
"అయ్య అట్లేం గాదులె. మీరు దైర్యంగ ఉండండి. అన్నిటికి గా క్రిశ్నయ్య ఉంటడు. మీరైతె ఊకె ఎవ్వర్ని నమ్మకండి ఊర్ల. ఏం జెయ్యాలనుకున్నా ఎక్కువ మందికి తెల్వకుండ ఉండేలాగ సూస్కోండి. అర్తమవుతుందా ?" అంది చిత్ర, ధైర్యాన్ని చెప్పాలని ప్రయత్నిస్తూ.
" హా సరే మేడం... అదీ, పిల్లల విషయం మీ గురించి మాట్లాడడానికే వచ్చా నేనిప్పుడు." అంది జ్యోతి కాస్త మొహమాటపడుతూ.
" అయ్యో జెప్పు ఏమి ?"
విషయాన్ని ఎలా మొదలు పెట్టాలో అర్థం కాలేదు జ్యోతి కి.
"అదీ.. ఈన కొంచం తెంపరి మేడం. ఊరికే కోపమొస్తే అరుస్తుంటాడు. ఎన్ని సార్లు చెప్పినా మారడు ఆ మనిషి. ఇప్పుడు ఊరికి ఒక్కడినే పంపితే ఏమవుతుందో నని భయం నాకు. పక్కన నేనుంటే నన్న జెర కంట్రోలు ల ఉంటడు మనిషి. అయినా ఈడ నేనిక్కడ ఉంటే అక్కడ ఏమౌతుందో నని భయం వేస్తూ ఉంటుంది నాకు చాల..."

[k3vv3]

చిత్ర జ్యోతి తనని ఏమడగబోతుందో ఊహించగలిగింది. కానీ ఆమె నోటి వెంట అడిగేవరకూ ఊరుకోవాలనుకుంది.
" పిల్లల్ని కూడ మాతో తీసుకుపోదమంటె వాళ్ళ చదువు పాడౌతుందని ఈనకి భయం మేడం. వాళ్ళు బాగా చదివి మంచిగ సెటిలవ్వాలనే గదా మేమిద్దరం కష్టపడుతున్నది.... అందుకే... మేము వచ్చే వరకు పిల్లల్ని మీ దెగ్గర ఉంచితే... రెండు, మూడు రోజులల్లో ఒస్తాము మేడం. వాళ్ళేం అల్లరి చేయరు. అపార్ట్మెంట్ లో మీరే బాగా మాట్లాడతారు మేడం మాతో. అందుకే ఇలా మిమ్మల్నే అడుగుతున్నా. పిల్లలిద్దర్నీ ఒంటరిగా ఒదిలి పోవాలంటే భయమౌతోంది, పొద్దున లేస్తే టివి లల్ల ఏమేమో చెప్తున్నరు. రెండు, మూడు రోజుల్లో వచ్చేస్తాం మేడం మేము. మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెడుతున్నట్టున్నాం ..."
అంటూ మొహమాటంగా తన మాటల్ని కొనసాగిస్తున్న జ్యోతికి అడ్డుపడుతూ
" అయ్యో, దాందేముంది ?! ఉంటరు గాని మంచిగ ఈడనే ఇద్దరు. నాకు గూడ మస్తు టైం పాసు అవ్తది మంచిగ, సాయంత్రం పూట." అంది చిత్ర జ్యోతి యొక్క మొహమాటాన్ని తగ్గించే ప్రయత్నం చేస్తూ.
" అదీ.... మరి సార్ కి నచ్చుతుందో లేదో ?! సార్ కి కోపం వస్తుందేమో నని ...." సణగసాగింది జ్యోతి.
జ్యోతి యొక్క ఉద్దేశం అర్థమయ్యింది చిత్ర కు. తన భర్త ఏదో రాక్షసుడైనట్టుగా భావిస్తున్న జ్యోతి పై ఆమెకు కోపం కలిగింది. తన భర్త పై అపార్ట్మెంట్ లో ఏర్పడ్డ ముద్రను మార్చే ప్రయత్నం చేయాలనుకుంది చిత్ర.
" ఈశ్వరు నిన్ను గాని, మీ ఆయనని గాని ఎప్పుడన్న ఏమన్న అన్నడా ?"
" అయ్యో లేదు మేడం."
" పోనీ, మీకేమన్న ఇబ్బంది జేశిండా ?"
" అయ్యో, లేద్లేదు."
" మళ్ళ ?!"
"అయ్యో అయ్యో... నా ఉద్దేశం అది కాదు మేడం. సార్ పనికి ఏదైనా అడ్డుగా ఉంటుదేమో నని అంతే." చిత్ర కు కోపం కలగడం ఊహించని పరిణామంగా భావించిన జ్యోతి, వ్యవహారానికి హాని జరగకుండా ఉండేలా జాగ్రత్తగా ఉండాలనుకుంది.
" పక్కన పిడుగులు పడ్తున్నగూడా గా మనిషి పనిల ఉన్నడంటె దిక్కు గూడ సూడడు. మీ పిల్లల వల్ల గాయ్నకు ఇబ్బందేమి ఉండదు గాన్లె." అంది చిత్ర, తన వైపు కనీసం చూడకుండా లాప్టాప్ లోపలికి వెళ్తాడేమో అన్నట్టుగా పనిచేసుకునే తన భర్తను తలుచుకుంటూ, నవ్వుతూ.
చిత్ర చేసిన హాస్యానికి నవ్వీ, నవ్వనట్టుగా నవ్వింది జ్యోతి, దానికి చిత్ర ఎలా స్పందిస్తుందో నన్న భయం తో. 'పెద్దోళ్ళ ' తో వ్యవహారం లో జాగ్రత్తగా మెలగాలని మరోసారి రుజువైందని భావించుకుంది జ్యోతి. ఒక్క క్షణం తన పిల్లలు ఈశ్వర్, చిత్ర లకు భారంగా తోస్తారేమో నన్న సందేహం కలిగిందామెకు.
తాను హఠాత్తుగా కోపం తెచ్చుకునే సరికి జ్యోతి తన పిల్లల విషయం లో కాస్త సందేహిస్తున్నదని గ్రహించింది చిత్ర. ఒక్క క్షణం ఆమెకు జ్యోతి ని అనవసరంగా అన్నానేమో నన్న అపరాధ భావం కలిగింది. కానీ తిరిగి, తన భర్త గురించి ప్రతికూలమైన మాటలు మాట్లాడినప్పుడు సహించేది లేదని మనస్సులో అనుకుంది చిత్ర.
పిల్లలిద్దరూ క్షేమంగా ఉండేలా తాను బాగా చూస్కుంటా నని ఆమెకు అర్థమయ్యే మార్గం కోసం ఆలోచించసాగింది చిత్ర.
" అదీ... నా ఫోను నెంబరు రాసుకో. ఊరు కాడ నీకు పిల్లలు గుర్తుకు వొచ్చినప్పుడు మాట్లాడనీకె ఉంటది. " అంది చిత్ర.
*****
అమృత చనిపోయాక ఎన్నో సార్లు ఆమెను మొదటిసారి చూసిన ప్రదేశానికి వెళ్ళినప్పుడు ఎంతో భావోద్వేగానికి లోనయ్యేవాడు ఈశ్వర్. కానీ అతనికి ఈసారి తాను అనుకున్నంత భావోద్వేగం కలగలేదు. అమృతకు తాను దూరం అవ్తున్నట్టుగా అనిపించింది ఈశ్వర్ కి. ఇలా తను అమృత కు దూరం కావడానికి చిత్రే కారణంగా అనిపించింది ఈశ్వర్ కి. ఒక్కసారిగా చిత్ర పై మునుపెన్నడూ లేని అక్కసు కలిగిందతడికి.
కాలింగ్ బెల్ మూడు సార్లు మోగడం తో వడివడిగా తలుపుల వద్దకు అడుగులు వేసింది చిత్ర. తలుపు తీయబడిన తరువాత
"ఏమి గింత సేపయ్యింది ?!" వాకబు చేసింది చిత్ర.
" ఫలానా టైం కి వస్తా అని నేనెప్పుడూ నీకు చెప్పలేదు కదా ?! " అన్నాడు ఈశ్వర్, చిత్ర ను ' దూరంగా ' ఉంచే కార్యక్రమాన్ని ' మొదలుపెడుతూ ' .
పుసుక్కున నవ్వింది చిత్ర, తన భర్త హాస్య చతురత చూపిస్తున్నాడని భ్రమపడి.
చిత్ర నుంచి ఊహించని ప్రతిస్పందన ఎదురయ్యే సరికి, ఏం చెయ్యాలో అర్థం కాలేదు ఈశ్వర్ కి.
హాల్లో చాప మీద కూర్చుని, హోం వర్క్ చేసుకుంటున్న రేణుక, రాజేష్ లపై ఈశ్వర్ కంటి చూపు పడింది.
ఈశ్వర్ ని గమనించిన చిత్ర అతని తో
" ఏమ్లే... వాళ్ళమ్మోళ్ళు ఊరికి పోతుర్రంట, గదే ఆ రోజు జ్యోతి జెప్పింది గద పొలం పంచాయితి అని. ఇంగ పిల్లలని మనింట్ల రెండు దినాలు ఉంచుత అంటె, సరే ననే జెప్పిన." అంది చిత్ర, చిరు మందహాసం చేస్తూ.
మౌనంగా ఉండిపోయాడు ఈశ్వర్.
" నీకేమన్న ఇబ్బందవ్తదేమో నని బయపడ్డరు అనోసరంగ. నీకేమి ఇబ్బంది గాదని జెప్పిన." అంది చిత్ర, కాస్త ఆప్యాయత నిండిన స్వరం తో.
చిత్ర కళ్ళల్లో, మాట లో తడితనాన్ని సహించలేక పోయాడు ఈశ్వర్. విఛ్ఛిత్తత కూడిన స్వరం తో
" నాకు ఇబ్బంది అవదని నీకు చెప్పానా ?! " అన్నాడు ఈశ్వర్.
రాజేష్, రేణుక లు ఇద్దరు హోం వర్క్ చేయడం మానేసి వారిరువురి వంక చూడసాగారు.
తన భర్త నుండి ఊహించని ప్రతిస్పందన ఎదురయ్యే సరికి మనసులో కలుక్కుమంది చిత్ర కి. ఆ పిల్లల తల్లైన జ్యోతి వద్ద తన భర్త ను వెనకేసుకొచ్చిన వైనం గుర్తుకు వచ్చి, ఆ పిల్లల ముందు తాను అవమాన పడ్డట్టుగా భావించుకుంది చిత్ర.
చిత్ర పై తన అక్కసు తీర్చుకున్నానని కాస్త ఉపశమనం పొంది తన గదిలోనికి వెళ్ళిపోయాడు ఈశ్వర్. చిత్ర ను అనవసరంగా బాధ పెడుతున్నానేమో నన్న అపరాధభావాన్ని తొలగించుకోవడానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తూ, అమృత ని తలుచుకుంటూ, తను చేసిన పనికి తనకు తాను విమోచనము చేసుకుంటూ తనకిష్టమైన చార్లీ చాప్లిన్ సినిమా చూడసాగాడు ఈశ్వర్. అతని మెదడు నిండా చిత్ర గుర్తుకు రాసాగింది. బలవంతంగా నవ్వు రాకున్నా గట్టిగా నవ్వుతూ సినిమా చూడసాగాడు ఈశ్వర్.
***
సినిమా చూస్తూ, విసుగును అనుభవిస్తున్న ఈశ్వర్ కి చిత్ర యొక్క పట్టీల శబ్దం వినబడింది. అయత్నకృతంగా తల ఎత్తబోయి, చిత్ర ని దూరంగా ఉంచాలన్న తన ' సంకల్పం ' గుర్తుకు వచ్చి, మూకీ సినిమా సౌండ్ పెంచి చూడసాగాడు ఈశ్వర్.
" ఇదో .... ఇదో.... ఇదో"
కావాలని మూడవ సారికి పలికాడు ఈశ్వర్.
" అన్నమయింది. మామిడికాయ పప్పు జేశిన. పుల్లగుంది కాయ మంచిగ. దా తిందువు గాని." అంది చిత్ర.
చిత్ర పిలిచిన వెంటనే వెళ్ళొద్దనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
" పని మీదున్నాను కదా . కనిపించట్లేదా ?!" అని అందామనుకుని, తన 'కొత్త రకం ' ప్రవర్తన తనకే మింగుడుపడనట్టుగా అనిపించే సరికి, చిత్ర వైపు చూస్తూ,
" ఒక్క ten minutes." అన్నాడు ఈశ్వర్, తనకు అలవాటు లేని పనులు చేయడం తన వల్ల కాదనుకుంటూ.
ఏమైనా అద్భుతం జరిగి, చిత్రే తనకు దూరంగా ఉండింటే బావుండుననుకున్నాడు. ఒక్క క్షణం చిత్ర కళ్లల్లోకి చూశాడు ఈశ్వర్. అంతకు మునుపు, వాచ్ మెన్ పిల్లల విషయం లో తను కరుకుగా అన్న మాట తాలూకు ప్రభావం ఏమాత్రం కనిపించలేదు ఆమె మోము లో అతడికి. మళ్ళీ అదే మెరుపు కనిపించింది ఆమె కళ్ళల్లో. లోలోన ఒక అసహాయతపు నిట్టూర్పు విడిచాడు ఈశ్వర్.
"అట్లే, నీ ఇష్టం. నువ్వెప్పుడంటె, గప్పుడే." అంటూ వెళ్ళిపోయింది చిత్ర నవ్వుతూ.
ఆ సినిమాని ఏడు నిమిషాలకు మించి చూడలేక పోయాడు ఈశ్వర్.
హాల్లోకి వచ్చిన ఈశ్వర్ కి, సోఫా పైన కూర్చుని టి.వి చూస్తున్న రేణుక, రాజేష్ లు కనిపించారు. ఈశ్వర్ పాదాల అలికిడికి వాళ్ళిద్దరూ అతని వైపు చూశారు. 
----------------------సశేషం . ----------------------

[k3vv3]

[k3vv3]

ముడి – 22
వారి కళ్ళల్లో తన పట్ల కాస్త భయం కనిపించింది ఈశ్వర్ కి. ఇందాక తను చిత్ర తో ' ప్రయత్నించిన ' ప్రవర్తన వల్ల ఆ పిల్లలు బాధ పడ్డారేమో నన్న అపరాధ భావం కలిగింది ఈశ్వర్ కి. కనీసం ఆ పిల్లలు వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్నంత వరకైనా ఏలాంటి ' ప్రయోగాలు ' చేయకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు ఈశ్వర్!
కంప్యూటర్ ముందు పని చేసుకుంటున్న తన భర్త అలసిపోయాడని గుర్తించి, అతని రూం దెగ్గరికి వెళ్ళింది చిత్ర.
కంప్యూటర్ లోని కోడింగ్ తో విసిగి, వేసారిన ఈశ్వర్ కళ్ళకు చిత్ర యొక్క నగుమోము ఉపశమనం లా తోచింది. ఆమె కళ్ళు, ఆమె నవ్వు, చాలా ఆకర్శణీయంగా తోచాయి ఈశ్వర్ కి.
"ఇదో, నేను చాయ్ తాగుదమనుకుంటున్న . నీగ్గూడ చెయ్యమంటవా ?" అడిగింది చిత్ర.
తనకు అలసటగా అనిపించి, తన నాలుక చాయ్ ని కోరుకున్నప్పుడే చిత్ర కు కూడా ఛాయ్ తాగాలని ఎలా అనిపిస్తుందోనని ఆశ్చర్యం కలిగింది ఈశ్వర్ కి.
తనకు తలనొప్పిగా ఉన్నప్పుడల్లా తన తలకు నూనె పెట్టి అమృత మర్దనా చేస్తుండే విషయం గుర్తొచ్చింది ఈశ్వర్ కి. ఒక్క క్షణం అతనికి చిత్ర తనకు దెగ్గరయ్యింటే బాగుండుననిపించింది. గత మూడేళ్ళుగా మనుషుల యొక్క ఆత్మీయ స్పర్శ లకూ, ఆత్మీయ మాటలకూ దూరమైన ఈశ్వర్ కి, చిత్ర తనతో రోజూ కాసేపు ఏదొ ఒక విషయం లో కబుర్లు చెప్పుంటే బావుండుననిపించింది.
" కొంచమే జేస్త. ఎక్కువేమి చెయ్య గాని. తాగుదువు. సరెనా ?" అంది చిత్ర, తన భర్త తన వైపు తీక్షణంగా చూస్తూ, ఏమీ మాట్లాడక పోయే సరికి.
" yeah yeah పెట్టు. actually నేనే నిన్ను tea అడుగుదామనుకుంటున్నా. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
' తెలుసు గాన్లె. ' అని లోలోన నవ్వుకుని అక్కడి నుంచి వెళ్ళింది చిత్ర.
***
వాళ్ళింటి డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద కూర్చుని, ఈశ్వర్, చిత్ర లు ఛాయ్ తాగసాగారు.
" టీ చాలా బావుంది. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
తన భర్త ఎదో బయటి వాళ్ళకు చెప్పినట్టుగా తాగిన ప్రతీసారి టీ బావున్నట్టు చెప్పనవసరం లేదనిపించింది చిత్ర కు. పనిలో పడి అలసిపోయిన తన భర్త కు రుచికరంగా ఛాయ్ చేయడం తన కనీస బాధ్యత అనీ, అది తన భర్త ఏదో ఘనకార్యం లా ప్రతీసారీ మెచ్చుకోవడం నచ్చలేదామెకి.
" నేను మంచిగనే జేస్త ఎప్పుడన్నా. " అంది చిత్ర కాస్త విసురుగా.
ఊహించని సమాధానం చిత్ర నుండి ఎదురయ్యేసరికి ఎలా స్పందించాలో తెలియక కృతకమైన చిరు మందహాసం చేసాడు ఈశ్వర్.
ఇంతలో కాలింగ్ బెల్ మోగింది.
వెళ్ళి తలుపు తీసిన చిత్రకు శ్రీజ, అభిరాం లు కనిపించారు.
" లోపటికి రా స్రీజా. " అంది చిత్ర ఆప్యాయంగా.
" ఉండని మేడం. మళ్ళి సారి వోస్తా. అది... వీడిది birthday ఇవాళ. evening party ఉంది. మీరు, సార్ తప్పకుండా రావాలి. " అంటూ , డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఉన్న ఈశ్వర్ ని వైపు చూస్తూ, " తప్పకుండా మీ ఇద్దరు రావాలి. " అంది శ్రీజ మరోసారి.
"sure", " సరే " , ఈశ్వర్, చిత్ర లు ఒకేసారి అన్నారు.
" హ్యాపీ బర్తుడే. " అంటూ అభిరాం బుగ్గను తడిమింది చిత్ర ఆప్యాయంగా.
ప్రతిగా మందహాసం చేసాడు అభిరాం. అభిరాం చేసిన మందహాసం చిత్ర కు బాగా సంతోషాన్ని కలిగించింది.
తన సుపుత్రుడికి అస్సలు నచ్చని ' బుగ్గ గిల్లుడు ' కార్యక్రమాన్ని చిత్ర చేసినా కూడా, వాడు అంత 'శాంతంగా ' స్పందించడం తో ఆశ్చర్యపోయింది శ్రీజ.
తన సుపుత్రుడి వైపే నవ్వుతూ చూస్తున్న చిత్ర వైపు చూస్తూ, ఆమెతో
" అంతే కాదు మేడం.. night ఏం వండకండి. అందరం కలిసి మా ఇంట్లోనే dinner చేద్దాం." అంది శ్రీజ.
సరే నని చెప్పబోయి, ఒక్కసారి ఈశ్వర్ వైపు చూసింది చిత్ర, అతని ఇష్టాన్ని అనుసరిద్దామనుకుని.
చిత్ర తన అభిప్రాయానకై తన వైపు చూడటాన్ని ఈశ్వర్ గమనించాడు. శ్రీజ అంత ఆప్యాయంగా పిలిస్తే వెళ్లకపోతే తప్పవుతుందన్న భావన వెలిబుచ్చాడు ఈశ్వర్ తన కళ్ళల్లో .
"వస్తమైతె తప్పకుండ." అంది చిత్ర, చిరు మందహాసం చేస్తూ.
తిరిగి మందహాసం చేస్తూ వెళ్తున్న శ్రీజ ని ఏదో గుర్తొచ్చినట్టుగా పిలిచింది చిత్ర.

[k3vv3]

" గదీ... వాచ్ మెన్ వోళ్ల పిల్లలు మా ఇంట్లనే ఉన్నరు. నా కిందాక గుర్తుకి రాలె. " అంది చిత్ర.
" ఓ... అవ్నవ్ను. ఊరెళ్తున్నామని చెప్పారు.. మీ ఇంట్లోనే ఉంచారా పిల్లల్ని?"
" హా అవ్ను, పొలం పంచాయితి అయితె పొయిర్రు. రేపో, ఎల్లుండో ఒస్తమని జెప్పిర్రు."
"ఓ అవ్నా.. అయినా పర్లేదు మేడం. వాళ్ళు కూడా వస్తారు లేండి. అందరం కలిసే భోంచేద్దాం." అంది శ్రీజ.
" నీకు గింత మందికి ఒండనీకి ఇబ్బందయితదేమొ గద. " అంది చిత్ర.
" అయ్యో, అలా ఏం లేదు. మీరెంత మంది ఒస్తే మేము అంత హాపీ." అంది శ్రీజ, కృత్రిమమైన చిరునవ్వు సంధిస్తూ, మచ్చు మీద పెట్టబడిన పెద్ద కుక్కర్ ని కిందికి దింపాలని ఆలోచిస్తూ.
" మంచిది అయ్తె. ఒస్తం మేమందరం." అంది చిత్ర, నిండుగా మంసహాసం చేస్తూ.
***
" ఇదో.... ఏమ్లే, గా చిన్నపిలగాని పుట్టిన దినం గద ఇరోజు, గందుకే కొవ్వొత్తి మీన గా పిలగాని పేరు చెక్కుదము అనుకుంటున్న. గా పిలగాని పేరు ఇంగ్లీశుల a..b..e..r..a..m ఏనా ?" అడిగింది చిత్ర, భోజనం ముగించుకుని, తన ప్లేట్ కడుక్కుంటున్న ఈశ్వర్ ని.
" abhiraam అన్నది proper noun. so you have that freedom to keep spelling as you wish. But if i were you, i would prefer A..b..h..i..r..a..a..m. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
తాను కనీసం ఇంటర్మీడియట్ వరకైనా చదువుకుని ఉండింటే బాగుండుననుకుంది చిత్ర.
" నేను చిన్నగున్నప్పుడు గా వాకీల్ స్రీనివాసరావు పెద్ద బిడ్డ వైశ్నవి తోని బాగా దోస్తుగ ఉంటుంటి. గా పిల్ల వాళ్ళ మామ కాడికి వనపర్తి కి పొయినప్పుడు నేర్చుకుండెనంట, నాకు గూడ నేర్పిండె గప్పుడు, ఎండ కాలం సెల్వులల్ల. " అంది చిత్ర తనకు అబ్బిన కళ యొక్క పుట్టు పూర్వత్తరాలు ఉత్సాహంగా చెబుతూ.
" ఓ .. నైస్, బావుంటుంది. నాకు కూడా pencil carvings అంటే చాలా ఇష్టం. అమృ...."
' అమృత కి నేను ఇచ్చిన first gift కూడా pencil carving ఏ. ' అనబోయిన ఈశ్వర్ మాట మధ్యలోనే ఆగిపోయింది.
తన భర్త చనిపోయిన తన ప్రియురాలిని గూర్చే ఏదో విషయాన్ని ప్రస్తావించబోయాడని అర్థం చేస్కుంది చిత్ర. తను అస్సలు ఆ మాట ని విననట్టుగా తన భర్తకు భ్రమ కలిగించాలనుకుని,
" pencil carving ఆ , అంటే ఏంది ?! " అడిగింది చిత్ర.
చిత్ర ' అమృత ' అనే శబ్దాన్ని విననందుకు ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు ఈశ్వర్!
" అదీ .. నువ్విప్పుడు candle పై చేస్తున్నావ్ కదా , అదే pencil carvings అయితే , pencil nib పై చేస్తారు. అంతే"
" అంటే పెన్సిలు మొలికి మీదనా ?"
" హా."
" అయ్య, మస్తు కష్టము గదా అట్ల."
" హా, బట్ , ట్రై చేస్తుంటే అదే వస్తుంది. కొంచం ఓపిక కావాలి అంతే." నవ్వుతూ అన్నాడు ఈశ్వర్.
"ఓ"
ఒక నిమిషం పాటు సంశయం తరవాత, చిత్ర, తన భర్త తో
" ఇదో... నీకిప్పుడేమన్న అర్జంటు పనుందా ?" అడిగింది.
"urgent అంటే specific గా ఏం లేదు. ఏ ఎందుకలా అడిగావ్ ?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
" జెర పక్కనుంటవా గిది చేస్తున్నప్పుడు. చానా రోజులయ్యింది చేశీ. మంచిగ రాదేమోనని బయమవ్తుంది. " అంది చిత్ర నిజాయితీగా.
***
తాను ఊహించిన దానికన్నా చిత్ర కు candle carving కళలో ప్రావీణ్యం చాలా తక్కువ ఉందని చాలా తక్కువ సమయం లోనే గ్రహించగలిగాడు ఈశ్వర్.
ఇద్దరూ కలిసి సాయంత్రం పార్టీ సమయానికల్లా candle carving పనిని పూర్తి చేసారు.
" మస్తు చేశ్న కద !" అంది చిత్ర తన కళాఖండాన్ని చూసి మురిసిపోతూ.
ఏం మాట్లాడాలో తెలియక అవునన్నట్టుగా మూలిగాడు ఈశ్వర్.
వాళ్ళింటి గోడ గడియారం ఆరు సార్లు కొట్టింది.
" ఆరయ్యింది. పార్టి కి తయారవుదమా ? పిల్లలు గూడ ఒచ్చే టయిమయ్యింది." అంది చిత్ర.
" హం " అన్నాడు ఈశ్వర్, అమృత చనిపోయిన తరువాత, తన పెళ్ళిని మినహాయించి వెళ్తున్న మొదటి వేడుక అని గుర్తు చేసుకుంటూ.
" నేను మళ్ళ పొయి, మొకము కడుక్కొనొస్త. మస్తు జిడ్డు జిడ్డు అయింది. అట్లనే జెర చీర గూడ మార్సుకుంట. " అంటూ స్నానాల గది వైపుగా నడిచింది చిత్ర.
***
కాలేజ్ నుండి వచ్చిన రేణుక, రాజేష్ లను వెంటబెట్టుకుని బయలుదేరారు ఈశ్వర్, చిత్ర లు.
లిఫ్ట్ లోపలికి నడిచారు నలుగురూ. తను, తన భర్త తో కలిసి చేసిన కళాఖండాన్ని మళ్ళీ తన భర్త సహాయం తీసుకుని ప్యాక్ చేసింది చిత్ర.
ఆ ఇద్దరు పిల్లలు తనను చూసి కాస్త భయపడుతున్నట్టుగా గమనించాడు ఈశ్వర్. వాళ్ళు అలా తనపై వికర్షణా భావాన్ని చూపిస్తూ ఉండటం అసౌకర్యంగా అనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
"what are your names ?" అడిగాడు ఈశ్వర్, ఆ పిల్లలు తనకు కాస్త దెగ్గరౌతారేమో నని ఆశ పడుతూ.
" అంకులు ఆస్కింగునో ? టెల్ , టూ నేంస్ " అంది చిత్ర, తన భర్త ఆ పిల్లలతో సంకర్షించడానికి ప్రయత్నం చేయడాన్ని ఆస్వాదిస్తూ.
చిత్ర ఇంగ్లీష్ ని విని, ఆ ఇద్దరు పిల్లలు నవ్వు ఆపుకుంటున్నారని గుర్తించాడు ఈశ్వర్. ఒక్క క్షణం ఆ ఇద్దరు పిల్లల పై కోపం, చిత్ర పై జాలి కలిగాయి ఈశ్వర్ కి.
" రేణుక " " రాజేష్ " అంటూ బదులిచ్చారు ఇద్దరు పిల్లలు.
" హం ." అన్నాడు ఈశ్వర్ , వాళ్ళిద్దరికీ షేక్ హ్యాండ్ ఇద్దామనుకున్న తన నిర్ణయాన్ని మార్చుకుంటూ, చిత్ర అవమాన పడ్డదేమో నన్న ఆలోచన కలిగి ఉండి.
తాను అనవసరంగా మధ్యలో మాట్లాడానేమో ననుకుంది చిత్ర. అందుకే తన భర్త అతనికి ' అలవాటైనట్టుగా ' " హం " అన్న శబ్దాన్ని చేసినట్టుగా భావించుకుంది చిత్ర.
లిఫ్ట్ పెంట్ హౌస్ వద్దకు చేరే సరికి, నాలుగు తెలియని ముఖాలు మాత్రమే కనిపించాయి వాళ్ళకి. ఆ నలుగురిలో ఆడ వాళ్ళ ముఖాలు విశ్వనాథ్ ని పోలి ఉండటం తో వాళ్ళు విశ్వనాథ్ యొక్క అక్కలుగా, వారి పక్కన ఉన్నది విశ్వనాథ్ యొక్క బావలుగా గుర్తించాడు ఈశ్వర్.
అపార్ట్మెంట్ మొత్తం లో కేవలం తామే పిలవబడ్డామని గుర్తించి ఆశ్చర్యపోయారు ఈశ్వర్, చిత్ర లు.
" వచ్చారా మేడం , మీ కోసమే చూస్తున్నాం. వీడు అప్పటి నుంచి ఒకటే ఎదురు చూస్తున్నాడు కేక్ కట్ చేద్దామని." అంది శ్రీజ నవ్వుతూ, ' మీదే ఆలస్యం ' అన్న అర్థం వచ్చేలా.
" పిల్లలు ఒచ్చే వరకు లేటయ్యిండె ." అంది చిత్ర నిజాయితీగా.
చిత్ర అంత నిజాయితీ సమాధానం చెప్పేసరికి, అనవసరంగా తాను లౌక్యాన్ని ఆమె వద్ద చూపించినట్టుగా భావించుకుంది శ్రీజ.
చిత్ర, ఈశ్వర్ లకు కూర్చీలు వేసింది శ్రీజ.
లోపలి నుంచి కూల్ కేక్ నూ, అభిరాం నూ బయటకు తీసుకు వచ్చింది శ్రీజ.
రాజేష్, రేణుక లతో పాటు చిత్ర ఆబగా ఆ కేక్ వంక చూడసాగింది.

[k3vv3]

వెంటనే ఏదో మరచిపోయినట్టుగా లోనికి వెళ్ళింది శ్రీజ. ఐదు నిమిషాలైనా తిరిగి రాకపోయే సరికి విషయమేంటో తెలుసుకుందామనుకుంది చిత్ర. శ్రీజ యొక్క ఆడపడుచులెవ్వరూ ఆమె ఏం వెతుకుతుందో తెలుసుకోవడానికి పెద్దగా ఆసక్తి చూపనట్టుగా గుర్తించ గలిగింది చిత్ర. ఈశ్వర్ ఎక్కడికి వెళ్తున్నావని అడిగేలోపే వడివడిగా శ్రీజ వాళ్ళ ఇంట్లోకి వెళ్ళింది చిత్ర.
వస్తువులను పక్కనే పెట్టుకుని , వాటి కోసం తన చుట్టంతా వెతికే అలవాటున్న శ్రీజ, దేనికోసమో వెదుకుతున్నట్టుగా గుర్తించింది చిత్ర.
" నువ్వు చాకు కోసము దేవులాడుతున్నవా ?" అడిగింది చిత్ర.
" హా అవ్ను " అంది శ్రీజ.
" గీడనే ఉంది గద." అంటూ వంట గట్టు పై మూలకు ఉన్న చాకు ని చూపించింది చిత్ర నవ్వుతూ.
" హమ్మయ్యా, దొరికింది. అప్పటి నుండీ వెతుకుతున్నా. " అంది శ్రీజ, నిట్టూరుస్తూ.
' ఏందో ఏమో, గీమె మరీ గిట్లుంటే కష్టమే. ' అనుకుంది చిత్ర తన మనస్సులో. పైకి మాత్రం చిరునవ్వు నవ్వింది చిత్ర.
" నాకు వస్తువులు త్వరగా దొరికి చావవు. మా ఆయన ఎప్పుడూ తిడుతుంటాడు నన్ను ఊరికే వెతుకుతుంటా అని" అంది శ్రీజ.
చిరునవ్వొకటి నవ్వింది చిత్ర, ఏమని స్పందించాలో తెలియక.
బయటికి చాకు తో వచ్చిన తన తల్లిని చూసి
" ఇంతసేపా ? " అన్నట్టుగా ముఖం పెట్టాడు అభిరాం.
విశ్వనాథ్ , శ్రీజ లు ఇద్దరూ హ్యాపీ బర్త్డే పాటను పాడసాగారు. చిత్ర గోంతు కలుపుదామనుకుని, తప్పుగా పాడితే తన పరువూ, తన వల్ల తన భర్త పరువూ పోతుందేమో నని ఊరుకుంది. ఇంతలో ఈశ్వర్ కి ఫోన్ వస్తే, మాట్లాడటానికి పక్కకు వెళ్ళాడు. కేకు ని అభిరాం నోట్లో పెట్టారు వాడి తల్లిదండ్రులు, మేనత్తలు.
అభిరాం ని తిరిగి తన మేనత్తలకు , మామయ్యలకు కేకు తినిపించమని చెప్పింది వాళ్ళ అమ్మ.
" వీళ్ళతో పెట్టించుకోవడమే ఎక్కువ ." అన్నట్టుగా ముఖం పెట్టి , వాళ్ళకు కేకు తినిపించాడు అభిరాం.
ఇదంతా చూస్తున్న చిత్ర
' ఏందో ఏమో, గింత మంది కలిసి ఒకరి నోట్ల ఇంగోళ్ళు పెడుతున్నరు. ఎంగిలయితుంది. మళ్ళ గా కేకు నే నాకు ఈశ్వరు కూ పెట్టేటట్టున్నరు గద ! ' అనుకుంది తన మనస్సులో.
గిఫ్ట్ లు ఇచ్చే కార్యక్రమం మొదలైంది. అభిరాం యొక్క ఇద్దరు మేనత్తలూ, చెరో గిఫ్ట్ ఇచ్చారు అభిరాం కి. తన తల్లి వద్దని వారిస్తున్నా , పట్టుబట్టి అప్పడే ఆ గిఫ్ట్ల పై ఉన్న కవర్లని తెరిపించాడు అభిరాం. వాడి కి ఆ గిఫ్ట్లు చాలా ' రొటీన్ ' గా తోచాయి.
" నువ్వు కూడా ఇట్లాంటివే తెచ్చావా లేక కొత్తవేవైనా తెచ్చావా ?" అని చూపులతోనే అడిగాడు అభిరాం.
" అదీ... ఈన ఫోను ల మాట్లాడనీకె పొయ్యిండు. ఈన కోసమే వెయిటు జేస్తున్న . " అంది చిత్ర, గిఫ్ట్ ని అందజేయడానికి వెనక ఉన్న కారణాన్ని చెబుతున్నట్టుగా.
" పరవాలేదు లే " అన్నట్టుగా చిరునవ్వోటి నవ్వింది శ్రీజ.
మూడు నిమిషాలు గడిచినా ఈశ్వర్ రాకపోయే సరికి, అందరూ ఈశ్వర్ ఎప్పుడు వస్తాడా,ఆ గిఫ్ట్ ఎప్పుడు వాళ్ళు అందజేస్తారా అన్నట్టుగా చిత్ర వంక చూడసాగారు. ఇంక వాళ్ళను ఎదురుచూసేలా చేయడం కష్టమనిపించింది చిత్రకు.
" ఈనొచ్చే దాక లేటయిటట్టుంది. " అంది చిత్ర, పర్లేదులే ఎదురుచూస్తాం అని శ్రీజ అంటుందేమో ననుకుని.
శ్రీజ ఏమీ మాట్లాడలేదు, ఎప్పుడు తంతు ముగుస్తుందా, ఎప్పుడు వెళ్ళిపోదామా అన్నట్టుగా ఉన్న తన ఆడ పడుచులను దృష్టి లో ఉంచుకుని.
' ఏందో ఏమో, ఈశ్వరు వొచ్చే దాంక నన్న ఎదురు సూస్తలేరీళ్ళు. ' అనుకుంది చిత్ర తన మనస్సులో.
పైకి మాత్రం నవ్వుతూ అభిరాం దగ్గరికి వెళ్ళి, అతనికి చేతికి తను తీసుకువచ్చిన గిఫ్ట్ ని అందించింది చిత్ర. తన భర్త తో కలిసి ఆ గిఫ్ట్ ని ఇవ్వకపోవడం చాలా లోటుగా అనిపించింది చిత్రకు.
చిత్ర చేతిలో నుంచి గిఫ్ట్ తీసుకున్న మరు క్షణమే , దాని పైనున్న కవరు ని విప్పమని తన తల్లకి సైగ చేశాడు అభిరాం.
అభిరాం ఆసక్తిని గమనించిన చిత్ర,
" ఓపెను జేయ్ , ఏం గాదు. అబిరాము కు మస్తు నచ్చుతది గది. " నవ్వుతూ అంది చిత్ర, నమ్మకంగా.
అది తెరవగానే , తన తల్లి చేత ఇటీవలే english alphabets నేర్పించుకున్న అభిరాం ఆసక్తిగా ఆ కాండిల్ కార్వింగ్ పై ఉన్న అక్షరాలు ఒక్కొక్కటిగా మనసులో చదవసాగాడు.
' abhiraam ' అనే అక్షరాలు చెక్కబడి ఉన్నాయి ఆ కొవ్వొత్తి పైన.
చిత్ర తమ కొడుకు పై చూపిన ఆప్యాయతకు ఆనందించారు విశ్వనాథ్, శ్రీజ లు.
" ఏమి .. ఎట్లుంది ? నచ్చిందా ?"అభిరాం ని అడిగింది చిత్ర నవ్వుతూ.
వాడు మాత్రం ఆ కాండిల్ నే ఆసక్తిగా చూస్తూ, వాళ్ళ అమ్మ వైపు తిరిగి, దాన్ని చూపించసాగాడు.
" ఆంటీ అడుగుతుంది నాన్నా ఎలా ఉంది అని " అంది శ్రీజ, చిత్ర వైపు చూస్తూ.
తన తల్లిదండ్రులిద్దరికీ తన గిఫ్ట్ ని గర్వంగా చూపించుకున్నాక, చిత్ర వైపు తిరిగి నవ్వాడు అభిరాం.
తొర్రి పళ్ళేసుకుని, మనస్పూర్తిగా వాడు నవ్విన నవ్వు చిత్ర కు బాగా ఆకర్షణీయంగా తోచింది.
" అదీ.. ఈననే ఎక్కువ జేశిండు ఇందుల. నేనూకె అయిడియా ఇచ్చిన అంతే." అంది చిత్ర, నిజాయితీగా. గుర్తింపంతా తానొక్కదానికే రావడం బాగా ఇబ్బందిగా అనిపించిందామెకి.
ఆ మాటను శ్రీజ, విశ్వనాథ్ లకు నమ్మాలి అనిపించలేదసలు.
ఇంతలో క్లైంట్ తో ఫోన్ సంభాషణని ముగించుకుని అక్కడికి వచ్చాడు ఈశ్వర్.
" ఈనొచ్చిండు . " అంటూ తన భర్త వైపుగా నడవబోతున్న చిత్ర చేతిని పట్టుకుని ఆపాడు అభిరాం.
" ఏంది ?" అన్నట్టుగా చూస్తున్న చిత్రను కిందికి వంగమన్నట్టుగా సైగ చేసాడు అభిరాం.
ఆశ్చర్యంగా అతని సైగ ను అనుసరించిన చిత్ర నోట్లో కేకు ముక్కను పెట్టాడు అభిరాం.
తమ సుపుత్రుడి చర్య కు ఆశ్చర్యపోయారు శ్రీజ, విశ్వనాథ్ లు. అభిరాం అంత ' సున్నితత్వం ' సొంత తల్లిదండ్రులైన తమ పట్ల కూడా చూపించని వైనం గుర్తుకు వచ్చింది వాళ్ళిద్దరికీ.
అంత ప్రత్యేకంగా చూడబడ్డందుకు చాలా సంతోషం కలిగింది చిత్రకు. తనకు లభించిన ఆ గౌరవం లో తన భర్త పాత్ర చాలా ఉందనిపించిందామెకు.
తన భర్త దెగ్గరకు వెళ్ళి , ఏం చెప్పాలో తెలియక, " గీ కేకు సల్లగుంది." అంది చిత్ర.
" yeah ,అది cool cake ." అన్నాడు ఈశ్వర్ , చిత్ర మాటకి వచ్చిన చిరునవ్వుతో.
" కొల్లాపూర్ ల గూడ ఉంటయి కేకులు. గాడ కొత్తగ అయ్యంగారు బేకరి అని పెట్టిండె. కాని గీ కేకు మస్తుంది. గది నమ్లాల్సొస్తుండె ఊకె. గిదేమో నోట్లేసుకుంటెనే కరిగిపొయ్యింది." అంది చిత్ర.
కేకు ను గూర్చి చిత్ర సంభాషణను కొనసాగించడం కాస్త ఇబ్బందికరంగా తోచింది ఈశ్వర్ కి. అక్కడి వాళ్ళెవరైనా వింటే చిత్రను చులకనగా చూస్తారేమో నన్న భావన కలిగింది ఈశ్వర్ కి. చిత్ర చులకనగా చూడబడటానికి అర్హురాలు కాదనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
"హం." అన్నాడు ఈశ్వర్ బదులుగా.
సంభాషణని ఆపమని తన భర్త తనకు పరోక్షంగా చెప్పాడని అర్థం చేసుకుంది చిత్ర.
disposable plates లో కేక్ ముక్కల ని పెట్టి, అందరికీ పంచింది శ్రీజ. రేణుక, రాజేష్ లతో కలిసి చిత్ర కేక్ ని తినసాగింది. ఆ పిల్లలు తినే విధానానికీ, చిత్ర తినే విధానానికీ ఎలాంటి తేడా కనిపించలేదు ఈశ్వర్ కి. తొందరలో చిత్రనీ, ఆ పిల్లలనీ ఎక్కడికైనా మంచి ఫుడ్ కోర్ట్ కి తీసుకువెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాడు ఈశ్వర్.
***
భోజనానికి కూర్చున్నారు అందరూ. వాచ్ మెన్ పిల్లలిద్దరినీ వారితో పాటుగా కాక, విడిగా కుర్చోబెట్టడం నచ్చలేదు ఈశ్వర్ కి. వాళ్ళు అవమానపడ్డారేమో నన్న భావన కలిగిందతడికి.
చిత్ర, ఈశ్వర్ , విశ్వనాథ్ లకు అన్నం , కూరలు, పప్పు వడ్డించింది శ్రీజ.
మొదటి ముద్ద తిన్న చిత్ర నేరుగా ఈశ్వర్ వంక చూసింది.
***

[k3vv3]

రోజూ లాగే తన నాలుగు వేల రూపాయల స్వెటర్ వేసుకుని తన భర్త తో కలిసి వాకింగ్ చేయసాగింది చిత్ర.
" ఇదో.... ఆళ్ళు గట్ల కూరలు గంత కారం జేస్తరనుకోలె.. ప్చ్, నేనే గా స్రీజకు చెప్పకపోతి నువ్వు కారం చానా తక్కువ తింటవని. సారి" అంది చిత్ర, అపరాధభావం తో.
తనపై పదే పదే అంత మమకారాన్ని చిత్ర ఎలా చూపించగలుగుతుందో నని చిత్ర యొక్క కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అడగాలనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
" హం " అన్నాడు ఈశ్వర్, చిత్ర వైపు చూడాలనుకున్న తన కోరికను చంపుకుంటూ.
-----------------------సశేషం. ------------------------

[k3vv3]

ముడి – 23
" ఇదో... గా వాచ్ మెను బార్య జోతి ఫోను జేసింది. ఇంగ నాల్గు రోజులైతదంట వచ్చెవరకు ఈడికి. " అంది చిత్ర కాస్త బెరుకుగా, లాప్టాప్ ముందు కూర్చుని పని చేసుకుంటున్న తన భర్త తో.
"okay". బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
" మళ్ళ నీకు ఇబ్బందేమి గాదా, పిల్లలున్నందుకు ?" అడిగింది చిత్ర.
" అయ్యో ఇబ్బందేమ్లేదు. వాళ్ళ వల్ల ఇబ్బందేం ఉంటుంది చెప్పు ?" నవ్వుతూ అన్నాడు ఈశ్వర్.
తన భర్త సమాధానం తో సంతోషపడింది చిత్ర.
" చాయ్ చేస్కుంటున్న నేను. నీగ్గూడ కొంచం పోస్త తాగుదువు సరేనా ?" అంది చిత్ర.
" కొంచం ఎక్కువే పెట్టు. ఎక్కువే తాగాలనిపిస్తోంది నాకు. "
" అట్లే ." అని నవ్వుతూ వంటింట్లోకి వెళ్ళింది చిత్ర.
చిత్ర తనతో ఇంకాస్త మాట్లాడి ఉంటే బాగుండు ననిపించింది ఈశ్వర్ కి. ఒక నిమిషం తరువాత వంటింట్లో చిత్ర వద్దకు వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.
అనూహ్యమైన తన భర్త రాక ను చూసి ఆశ్చర్యపోయింది చిత్ర.
" ఏమి ఇట్లొస్తివి ? " అడిగింది చిత్ర అయత్నకృతంగా.
"ఊరికే." బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్, ఆ ప్రశ్న కు తన దెగ్గర కూడా సమాధానం లేకపోయే సరికి.
తన భర్త వైపు చూసి ఒక చిరునవ్వు నవ్వి, తిరిగి పొయ్యి వైపుకు తిరిగింది చిత్ర.
చిత్ర యొక్క నవ్వును మరోసారి చూడాలన్న కోరిక కలగసాగింది ఈశ్వర్ కి.
మరుగుతున్న నీటిలో పాలు, టీ పొడి పోసింది చిత్ర.
చక్కెర డబ్బా వైపుగా చేతిని చాపుతూ , దాన్ని అందుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న చిత్ర చేతికి డబ్బాను ఇచ్చాడు ఈశ్వర్.
తాను కోరుకున్నట్టుగానే తన వైపుకి తిరిగి నవ్వి, ఆ చక్కెర డబ్బాను చేతిలోకి తీసుకుంది చిత్ర.
"గదేందో లంసా పొడి దొరుకుతదంట గద, స్రీజ చెప్పిండె. గదేస్కుంటె ఇంగా మస్తు మంచిగ అయితదంట గద చాయ్. " అంది చిత్ర, ఈశ్వర్ వైపు చూస్తూ.
"yeah అవును. ఈసారి super market కి వెళ్ళినప్పుడు తెచ్చుకుందాం."
"అట్లే." అంది చిత్ర.
చిత్ర తనకు అలవాటైన విధంగా ఏ వకీలు శ్రీనివాసరావు గురించో, తన మేనమామ గురించో లేక తన ఊరి గురించో మాట్లాడింటే బావుండుననిపించింది ఈశ్వర్ కి. అమె తో తన సంభాషణ కొనసాగేటట్టుగా చిత్ర వైపు నుండి ఏదైనా పొడిగింపు వచ్చింటే బావుండునని ఎదురు చూడసాగాడు ఈశ్వర్.
 
కానీ చిత్ర మాత్రం ఏమీ మాట్లాడలేదు. రెండు కప్పుల నిండా చాయ్ పోసి, ఒకటి తన భర్త చేతికి అందించింది.
" ఈడనే తాగుదమా? లేకపోతె డైనింగు టేబుల్ కాడికి పోదమా ?" అడిగింది చిత్ర.
" అక్కడికే వెళ్దాం." నిరాశపడుతూ బదులిచ్చాడు ఈశ్వర్.
డైనింగ్ టేబుల్ కుర్చీ పై కూర్చుని , తనకు అలవాటైన విధంగా శబ్దం వచ్చేలా చాయ్ ని జుర్రసాగింది చిత్ర.
" చిత్రా.." పిలిచాడు ఈశ్వర్.
తనవైపు చూసిన చిత్ర తో
" నువ్వు టీ చాలా బాగా చేస్తావ్." అన్నాడు ఈశ్వర్, ఇంకా తన చేతిలోని చాయ్ ని తాగకముందే.
" తెలుసు నాకు. " అంటూ ఎప్పటిలా తన భర్త నుంచి ఎదురైన ' అనవసరపు ' మెచ్చుకోలు పై తన వ్యతిరేకతను వ్యక్తపరుద్దామనుకున్న చిత్ర, తన ప్రయత్నాన్ని విరమించుకుంది. తన యొక్క దురుసుతనం వెనక గల కారణాన్ని గ్రహించగలిగేంత ' లౌక్యం ' తన భర్త కు లేదని భావించింది చిత్ర! పైగా పదే పదే తన భర్త తో దురుసుగా మాట్లాడితే అతని మనస్సు గాయపడుతుందేమో నని భావించింది చిత్ర.
" తాంక్సు. " అంది చిత్ర.
 
చిత్ర ఎప్పటిలా కాకుండా తక్కువగా సంభాషించే సరికి, ఈశ్వర్ కి నిరాశ కలిగింది.
"actually i used to prefer coffee. But now i am addicted to your tea." అంటూ గట్టిగా నవ్వాడు ఈశ్వర్.
తను చేసిన చాయ్ కి మెచ్చుకోలు కి కొనసాగింపుగానే తన భర్త పై మాటలను అన్నాడని మాత్రం గ్రహించగలిగింది చిత్ర.
 
" నువ్వు నవ్తే మస్తుంటవ్ ." అంది చిత్ర. ఎప్పటినించో మోస్తున్న భారాన్ని తీర్చుకున్నట్టుగా అనిపించిందామెకు!
" రేయ్ నీ smile అంటే చాలా ఇష్టం రా నాకు. దాన్ని చూసే పడిపోయా నేను. " అని నిత్యం అమృత బ్రతికున్నప్పుడు తనతో అనే మాటలు హఠాత్తుగా గుర్తొచ్చాయి ఈశ్వర్ కి.
ఒక్క క్షణం అక్కడి నుంచి లేచి వెళ్ళిపోదామనిపించింది ఈశ్వర్ కి. కానీ చిత్ర ని ఇంకాస్త సేపు చూడాలనిపించిందతడికి. చిత్ర కళ్ళల్లో తన పట్ల చూపుతున్న ప్రేమను ఇంకాస్త సేపు చూడాలనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
" తాంక్స్." అన్నాడు ఈశ్వర్ , కృత్రిమమైన చిరునవ్వొకటి విసురుతూ.
" గీ మాట నీకు జెప్దమని మస్తు సార్లనుకున్న తెల్సా ." అంది చిత్ర నవ్వుతూ.
" హం . ఓకే ."
చిత్ర ఏదో చెప్పబోయి ఊరుకున్నట్టుగా గుర్తించాడు. ఏదో సన్నిహితమైన వ్యాఖ్య చేసేందుకే చిత్ర ప్రయత్నించిందని భావించాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర ఆ వ్యాఖ్య చేస్తే తనకు బావుంటుందో , చెయ్యకపోతే బావుంటుందో అర్థం కాలేదు ఈశ్వర్ కి!
" ఇదో ...... నాకు ఎప్పటికెళ్ళో ఒక కోరికుంది. " అంది చిత్ర, తన లోని ధైర్యాన్నంతా కూడగట్టుకుని.
" ఏంటి ?"
" నీకు మస్తు కోపమొస్తది. ఒద్దుగాన్లె. " అంది చిత్ర.
" చెప్పు. ఏంటి ?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
డైనింగ్ టేబుల్ అవతలి వైపు కూర్చుని టీ తాగుతున్న తన భర్త వైపు ఒరిగి, అతని నుదుటి పై ముద్దాడింది చిత్ర.
" గీ పని జెయ్యాల్నని నాకెప్పటికెళ్ళో ఉండె.... నాదేమి తప్పు లేదు జూడు. నువ్వే అడిగినవ్ ఏందీ అని." అంది చిత్ర, ఈశర్ కళ్ళల్లోకి చూద్దామని ప్రయత్నించి, ధైర్యం చాలక కిందికి చూస్తూ.
చిత్రను ఒక్కసారి గట్టిగా హత్తుకుని గత మూడేళ్ళుగా తను అనుభవిస్తున్న నొప్పినంతా ఆమె ముందు వెళ్లగక్కాలన్న కోరిక కలగసాగింది ఈశ్వర్ కి. తన గుండె పొరల్లో ఉండిపోయిన దుఃఖాన్ని చిత్రకు చెప్పొచ్చో లేదో నన్న సందేహం అతడికి కలిగింది. ఒక్క క్షణం అతను చిత్ర కళ్ళల్లోకి చూశాడు. ఎప్పటిలాగే చిత్ర తన కళ్ళ నిండా తనపై ప్రేమను నింపుకున్నదని గుర్తించాడు. తన ఆలోచనల్లో అమృతను నింపుకున్న ఈశ్వర్ కి చిత్ర కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూసేంత ధైర్యం సరిపోలేదు.

[k3vv3]

" అదీ... actually నాకు work balance ఉంది. నేనింక రూం లోకి వెళ్తా. if you don't mind నీ cup తో పాటే నా cup కూడా కడిగేసేయ్. " అంటూ అక్కడి నుంచి జారుకున్నాడు ఈశ్వర్.
ఈశ్వర్ తనను అలా ముద్దు పెట్టినందుకు తనకు బుర్ర లేదని తిట్టాడేమో నన్న అనుమానం కలిగింది చిత్ర కు. కానీ అతను ఆ వాక్యాన్ని చెప్పిన విధానాన్నీ, తను తాగిన కప్పు ను కూడా కడగమని పురుమాయించిన విషయాన్నీ పరిగణం లోకి తీసుకుని తన భర్త తనను బుర్ర లేదని తిట్టలేదని నిర్ధారించుకుంచి చిత్ర.
 
' ఏందో ఏమో, గిప్పుడు ఈశ్వరుని ఎట్ల సూడాల్నో నేను ఇయాల. సిగ్గవ్తుంది మస్తు. ' అనుకుంది చిత్ర తన మనస్సులో.
కనీసం ఆ ఒక్క రోజు గడిచే వరకైనా తన భర్త కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూసే అవసరం రాకుంటే బావుండుననుకుంది చిత్ర.
*****
ఆ రోజు సాయంత్రం పూర్తిగా అర్థం కాకున్నా యూట్యూబ్ లో సామవేదం షణ్ముఖ రావు యొక్క లలితా సహస్రనామాల ప్రవచనాన్ని తన భర్త తనకు కొనిపించిన ఫోను లో , చెవులకు హెడ్ సెట్ పెట్టుకుని చూస్తూ ఉంది చిత్ర. మధ్య మధ్య లో ఆపి, తిరిగి మళ్ళీ చూసే అవకాశం కలిగిన ఉండటంతో చిత్ర కు టి.వి కన్నా ఫోనే ఎక్కువ నచ్చసాగిందామెకు.
తల అడ్డంగా, నిలువుగా ఊపుతూ తీక్షణంగా వీడియో ని చూస్తూ ఉంది చిత్ర.
" చిత్రా !" పిలిచాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర పలకలేదు.
" చిత్రా ! " మళ్ళీ పిలిచాడు ఈశ్వర్.
పక్కన ఉండి ఇదంతా చూస్తున్న రాజేష్ చిత్ర భుజాన్ని తట్టి, ఈశ్వర్ వైపు తన చూపుడు వేలి ని చూపించాడు.
తన భర్త వైపుకు చూసిన చిత్ర కు మధ్యాహ్నం యొక్క ముద్దు వ్యవహారం గుర్తుకు వచ్చింది. ఒక్క క్షణం ఆమెకు సిగ్గు, ధమనుల్లో వేడి రెండూ కలిగాయి. ఈసారి పెడితే గిడితే తన భర్త యొక్క పెదాలకే పెట్టాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకుంది చిత్ర.
" అదీ.. busy ఆ ?"
"ఏమ్లే ." అంది చిత్ర, తన భర్త ఆ ప్రశ్న తనను అడిగినందుకు లోలోన నవ్వుకుంటూ.
" వంట start చేసావా ?" అడిగాడు ఈశ్వర్.
" అయ్యో లేదింగా. ఆకలి గొన్నవా ?" అడిగింది చిత్ర, ఈశ్వర్ వైపు శ్రద్దగా చూస్తూ.
అమృత మరణం తరవాత తన ఆకలిని పట్టించుకునే ఏకైక వ్యక్తిగా చిత్ర అనిపించింది ఈశ్వర్ కి. ఆమె తన తో మాట్లాడేటప్పుడల్లా స్వరం లో చూపించే అనురక్తి మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలనే కోరిక కలగసాగింది ఈశ్వర్ కి.
" పిల్లలూ, నువ్వూ , నేనూ అందరం కలిసి ఎక్కడికైనా మంచి restaurant కి వెళ్ళి తిందామా ఇవాళ ? " అడిగాడు ఈశ్వర్.
 
తన భర్త పెట్టే ఖర్చు గుర్తు తెచ్చుకున్న చిత్ర, ఆ పిల్లలను కూడా తీసుకువెళ్తే చాలా డబ్బులు అవ్తాయని మనస్సులో ఆలోచించసాగింది.
" అంటే మనం ఇంతవరకూ బయటకి వెళ్ళి ఎప్పుడూ డిన్నర్ చేయలేదు కదా, అందుకే అలా అడిగా. " అన్నాడు ఈశ్వర్ సంజాయిషీ ఇస్తున్నట్టుగా, చిత్ర దీర్ఘాలోచనలో ఉండటం చూసి.
 
తన భర్త తనకు సంజాయిషీ ఇవ్వాల్సి రావటం అస్సలు నచ్చలేదు చిత్ర కి. అతను అంత ఆప్యాయంగా తనను బయటికి తీసుకెళ్తా అన్నప్పుడు వెంటనే సరేననక అనవసరంగా సంజాయిషీ ఇచ్చుకునేలా చేసానన్న అపరాధభావం కలిగింది చిత్ర కు.
" ఒక్క పది నిముషాలు. మొకం జిడ్డు జిడ్డుగుంది. జెర కడుక్కొనొస్త. సరెనా ?" అంది చిత్ర, ఆమెకు మళ్ళీ తన భర్త యొక్క పెదవులు ఆకర్షణీయంగా తోచాయి.

[k3vv3]

' ఏందో ఏమో, గీ మనిషి ని ఏమో జేసేటట్టే ఉన్న ఇయాల. జెర కంట్రోలు జేస్కొవ్వాలె. ' అనుకుంది చిత్ర తన మనస్సులో.
సరేనంటూ నవ్వాడు ఈశ్వర్. ప్రతిగా నవ్వుతూ స్నానాల గది వైపు వెళ్ళింది చిత్ర.
చిత్ర ని దూరం పెట్టే ప్రయత్నాన్ని విరమించుకుంటే తన జీవితం చాలా అందంగా ఉండేటట్టుగా భావించాడు ఈశ్వర్.
తన పెళ్ళైన తరవాత నుంచీ చిత్ర తన పై ప్రేమ చూపించిన తార్కాణాలన్నీ ఈశ్వర్ యొక్క మస్తిష్కం లో మెదలసాగాయి. ఏదో తెలియని బలం అతన్ని ఆవహించినట్టుగా అనిపించిందతడికి. నిస్సారంగా కనిపించిన అతని జీవితం , మరోసారి చివురించిన భావన కలిగిందతడికి.
 
" చీర చాలా బావుంది చిత్రా." అన్నాడు ఈశ్వర్, తయారయి వచ్చిన చిత్రని చూస్తూ. చిత్రని అభినందించడం ఈశ్వర్ యొక్క మనస్సుకి అతను ఊహించని స్వాంతనని చేకూర్చింది.
ఒక్క క్షణం జరుగుతున్నదంతా కలనేమో నన్న అనుమానం కలిగింది చిత్రకు.
" అవ్నా, తాంక్సు తాంక్సు. గిది మా మామ కొనిపిచ్చిండె. మూడు వందలు పడిండె.
 
పెళ్ళప్పుడు గిసొంటివి నాల్గు కొన్న. చాముండేశువరి టెక్సుటయిల్సని మస్తు ఫేమసు పెంట్లవెల్లి ల. " అంది చిత్ర, ఉప్పొంగిపోతూ.
" నీకు ఈ కలర్ బాగా సెట్ అయ్యింది." అన్నాడు ఈశ్వర్, ఆ సంభాషణను ఇంకాస్త కొనసాగించాలన్న కోరికకు లోనై.
" అదీ... చిన్నగున్నప్పుడు గింత నల్లగేమి లేకపోతుంటి నేను. నాకు పద్నాల్గేండ్లు పడ్నాంక మరీ నల్లగవుడం స్టార్టు అయిండె." అంది చిత్ర, తన భర్తకు తన శరీరపు రంగు ను గూర్చి సంజాయిషీ ఇవ్వదలచినదై.
చిత్ర మాట కి ఈశ్వర్ మనస్సు చివుక్కుమంది. పేలవమైన తన సాంఘీక నిపుణత వల్ల చిత్రకు తన యొక్క ఉద్దేశాన్ని వ్యక్తీకరించడం లో విఫలమైనట్టుగా తోచింది ఈశ్వర్ కి.
" నువ్వు నల్లగా ఉంటావనో తెల్లగా ఉంటావనో నేనెప్పుడూ ఆలోచించలేదు చిత్రా. ఇరోజు నువ్వు నాకు బాగా కనిపిస్తున్నావన్న మాట చెప్పాలనుకున్నాను. చెప్పడానికి రాలేదు నాకు అంతే." అన్న మాటలు ఈశ్వర్ యొక్క మనస్సు నుండి బయటకు తన్నుకు వచ్చాయి.
తన భర్త మాటలకు చిత్ర కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. తన భర్త నుండి ఇలాంటి ఒక్క మాట కోసం తాను ఎంతో ఎదురు చూసిన విషయం ఆమెకు గుర్తొచ్చింది. పొంగుకొస్తున్న భావోద్వేగాన్ని తమాయించుకోవడం చాలా కష్టంగా తోచిందామెకు.
" నువ్వు గూడ మస్తున్నవ్ ఈ డ్రస్సుల. చెప్పాల్నంటె నువ్వు ఏ డ్రస్సు యేస్కున్నా మస్తనిపిస్తవ్ నాకు . నిజంగ." అంది చిత్ర తన పెదవుల నిండా, తన కళ్ళ నిండా నవ్వును నింపుకుని.
తనకు తానుగా ఏర్పరుచుకున్న ఒక పంజరం లోనుంచి బయట పడ్ద భావన కలిగింది ఈశ్వర్ కి. చిత్ర ను దూరంగా ఉంచాలన్న ఆలోచనను దూరం చేస్కుంటే తన మనస్సులో ఏదో పెద్ద బరువు దిగిపోయినట్టుగా తోచింది ఈశ్వర్ కి ఆ క్షణం.
***

[k3vv3]

రెస్టారెంట్ లో భోజనం ముగించుకుని వచ్చారు ఆ నలుగురూ. ఇకపై ఆ పిల్లల విషయం లో తన లోభత్వాన్ని చూపించకూడదని నిర్ణయించుకుంది చిత్ర. పిల్లలిద్దరూ పడూకోవడానికి చాప , చెద్దర్లు, మెత్తలు సిద్దం చేసింది చిత్ర.
తన భార్య తనను తన గదిలో పడుకొమ్మని ఆహ్వానించింటే బావుండు ననిపించింది ఈశ్వర్ కి.
తన గది వైపుకు వెళ్తున్న చిత్ర తో
" ఎప్పుడైనా నీకు బయటికి వెళ్ళాలి అనిపిస్తే నాకు చెప్పు చిత్రా, వెళ్దాం కలిసి." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అట్లే. " అంది చిత్ర.
"good night "
" నీకు గూడంగ ."
తన గది లోని మంచం పై నడుము వాల్చిన చిత్ర తన మనస్సులో,
' క్రిష్నయ్యా, ఈశ్వరు కి నిజంగనే నా మీద ప్రేమ కల్గిందా లేక నా మీద జాలి పడ్తుండా? గాయ్న నుంచి జాలి ఎప్పుడు కోరుకోలేదయ్యా నేను, నన్ను ఈశ్వరు ప్రేమించాలె, గా అమృత ని ప్రేమించినంతగ ప్రేమించాలె. నేనేమన్న తప్పు జేస్తే నా మీన కోపం తెచ్చ్కోవాలె. గాయ్నకు ఏమన్న సంతోషం కల్గినా బాద కల్గినా ముందు నాకు జెప్పాలె..... గా అమృత సచ్చిపోయ్యిందయ్యా, కాని నేను గంత తొందరగ సచ్చిపోను, గా మనిషిని బాగ సూస్కుంట . ఇంగో నిముషముల నా ప్రాణం పోతుందన్నా గూడ బాగ సూస్కుంట గా మనిషిని నేను . గంత ఇష్టము గా మనిషంటె నాకు. గా మనిషి నన్ను పెణ్లాం లాగ దెగ్గరకు తీసుకుంటె సాలయ్యా నాకు...... ఇయాల గా మనిషి మాటలు యిననీకె చానా బావున్నయయ్యా. ఒకవెయిళ గవి జాలి తోని అన్న మాటలైనా పర్వాలేదయ్యా. రోజు గూడ గా మనిషి నా తోని గిట్లనే మాట్లాడాలె. ఏదోటి మాట్లాడాలె..... రోజు రాత్రి పూట గిట్ల గా మనిషి ఎప్పుడొచ్చి నా పక్కన గీ మంచం ల పండుకుంటడా అని ఎదురు సూస్తుంటయ్యా నేను. గా మనిషి యెద మీద నెత్తి పెట్టి పండుకోని ఏదోటి జోలి పెట్టాల్నని ఉంటదయ్యా నాకు.... గా మనిషి కి నా మీద ప్రేమ కల్గెటట్టు సూడయ్యా. ఎదురు సూశి సూశి గుండె పగుల్తుందయ్యా నాకు. గా మనిషి నన్ను పెణ్లాం లాగ సూస్తే సాలయ్యా ఇంగేమి అడగను నిన్నెప్పుడూ.' తన గుండె పొరల్లో నుంచి ఉబికి వస్తున్న కన్నీళ్ళను తన చీర కొంగుతో తుడుచుకోసాగింది చిత్ర.
***
చిత్ర తో రోజంతా గడపాలనుకున్న ఈశ్వర్ కి ఆఫీస్ నుండి ఫోన్ చిరాకు తెప్పించింది. అమృత చనిపోయిన తరవాత ఆ బాధ నుండి తప్పించుకోవడానికి యంత్రం లా పని చేసుకునే అలవాటు ఏర్పరుచుకున్న ఈశ్వర్ కి , మొదటిసారిగా 'అత్యంత సమర్థుడైన ' ఉద్యోగిగా తన ఆఫీస్ లో అతనికి ఉన్న పేరు అతనికి భారంగా తోచింది.
టి.వి చూస్తున్న చిత్ర వద్దకు వెళ్ళి , " అదీ ... office నుంచి phone వచ్చింది. ఏదో technical issue అంట. I need to go. నేనొచ్చే వరకూ late కూడా అవ్వచ్చు. నువ్వు జాగ్రత్త. " అన్నాడు ఈశ్వర్, చక్కగా దువ్వ బడిన తన జుట్టును చెరుపుకుని, తిరిగి సరి చేసుకుంటూ.
తన భర్త వైపు చూస్తూ , నవ్వుతూ తలుపేసుకుంది చిత్ర. తన పై ప్రేమను నింపుకున్న కళ్ళని ఇంకాసేపు చూడాలన్న కోరిక కలిగింది ఈశ్వర్ కి.
***
చిత్ర వాళ్ళింటి గోడ గడియారం రెండు సార్లు కొట్టి ఇరవై నిమిషాలు కావొచ్చింది. తన భర్త కోసం ప్రత్యేకంగా తయారు చేసిన వంకాయ కూర , అతను లేక పోయేసరికి కాస్త నిరాశ తో తినసాగింది చిత్ర.
ఇంతలో వాళ్ళింటి కాలింగ్ బెల్ మూడు సార్లు మోగింది. తన భర్త వచ్చాడని వడి వడిగా ఎంగిలి చేతితోటే వెళ్ళి దర్వాజ ను తెరిచింది చిత్ర.
ఎదురుగా శ్రీజ నిలుచుని ఉంది.
చిత్ర చాలా నిరాశ పడిపోయింది. తన రాక చిత్రకు నచ్చలేదేమో నన్న భావన కలిగింది శ్రీజ కు.
" కూరగాయల మార్కెట్ కి వెళ్ళేటప్పుడు చెప్పమన్నారని వచ్చా మేడం. actually phone చేసి వద్దాం అనుకున్నా. but ఎలాగూ ఉంటారు లే అని వచ్చేసా." అంది శ్రీజ కాస్త బెరుకుగా.
" హా పోదం పోదం. నేను నిమ్మకాయ చెట్నీ పెడదం అనుకుంటున్న ఎప్పట్కెళ్ళో. గందుకే చెప్పింటి నిన్ను జెప్పమని. దా లోన కూర్చోండి, నేను గీయింత తిన్నాంక బయల్దేర్దం గాని." అంది చిత్ర, తన తల్లితో పాటుగా వచ్చిన అభిరాం ని చూసి చిరునవ్వుతో.
వాడు తన జేబులో ఉన్న మెలడీ చాక్లెట్ ని చిత్ర ఎంగిలి చేతిలో పెట్టాడు.
" తిను ఇది కూడా. " అన్నట్టుగా నవ్వాడు అభిరాం.
చిత్ర ఆపుకోలేక తన ఎడమ చేతితో అభిరాం యొక్క బుగ్గ ను గిల్లింది.
" మీ పిలగాడి కి నేనంటె మస్తిష్టం." అంది చిత్ర శ్రీజ వంక చూస్తూ, నిండుగా నవ్వుతూ.
" అవును. మొన్న వీడి birthday రోజు మీకు కేక్ తినిపించినప్పుడు నేను, మా ఆయన, మా చుట్టాలూ అందరం shock అయిపోయాం. వీడేంటి అంత సున్నితంగా behave చేయడమేంటీ అని." అని తన కొడుకును తన వైపుకు లాక్కుంటూ నవ్వుతూ చెప్పింది శ్రీజ.
" హహ, రండి లోపటికి. ఐదు నిమ్శాలల్ల తినేస్త." అంటూ లోపలికి ఆహ్వానించింది చిత్ర.
" అయ్యో పర్లేదు మేడం. వెయిట్ చేస్తాం. తొందరేముంది." అని సొఫా పై తన కొడుకుని ఒళ్ళో కూర్చో బెట్టుకుని కూర్చుంది శ్రీజ.
భోజనాన్ని ముగించిన చిత్రకు అభిరాం కి ఏదైనా ' సలాడ్ ' తొందరగా చేసిపెట్టాలని అనిపించింది. వెంటనే వంటింట్లోకి వెళ్ళి నువ్వులూ, పుట్నాలూ, చక్కెర కలిపి ' సలాడ్ ' లా చేసి అభిరాం కోసం తీసుకు వచ్చింది చిత్ర.
" అయ్యో, ఇప్పుడివన్నీ ఎందుకు మేడం ? " అంది శ్రీజ.
" ఉండన్లే. మీ వోనికి చేశిపెట్టడం మస్తనిపిస్తది నాకు. ఐయ్నా ఇందుల ఏముంది జెప్పు? గవిన్ని, గివిన్న కలుపుడు అంతేగద ! " అంది చిత్ర నవ్వుతూ. తన కొడుకు పై చిత్ర చూపిస్తున్న వాత్సల్యం శ్రీజ కు చాలా సంతోషాన్ని కలిగించింది.
అభిరాం చిత్ర ముందుకు వంగమని సైగ చేసి, ఆమె నోట్లో ఒక స్పూన్ నిండా సలాడ్ పెట్టి
" తిను నువ్వు కూడా." అన్నట్టుగా సైగ చేశాడు అభిరాం.
***
ముగ్గురూ ఆటో లో కూరగాయల మార్కెట్ కి బయలుదేరారు. చిత్ర మునుపటి కన్నా ఎక్కువ సంతోషంగా ఉన్నట్టూగా గుర్తించగలిగింది శ్రీజ. ఏదైనా ' తీపి ' కబురు వల్ల ఆమె అలా ఉందేమో నన్న అనుమానం కలిగింది. ఉత్సుకత ని ఆపుకోలేక,
" మేడం , ఏమైనా విశేషమా? చాలా హ్యాపీ గా కనిపిస్తున్నారు ?" అడిగింది శ్రీజ.
తన భర్త తనతో బాగా మాట్లాడుతున్నాడు అని చెబితే చాలా విడ్డూరంగా ఉంటుందని భావించింది చిత్ర.
" గట్లేమ్లేదే. ఎప్పటిలెక్కనే ఉన్న నేను." అంది చిత్ర, ' మామూలుగా ' ఉండటానికి బాగా ప్రయత్నిస్తూ.
బదులుగా చిరునవ్వు నవ్వింది శ్రీజ. అందరూ తను, తన భర్త లా పెళ్ళైన సంవత్సరం లోగానే పిల్లాడిని ఎత్తుకోరని భావించింది శ్రీజ.
చిత్ర, శీజ ల మధ్యలో కూర్చున్న అభిరాం కి వాళ్ళ జోలి బాగా ' సోది ' లా అనిపించసాగింది. తన పక్కన వెళ్తున్న వాహనాలను చూడాలన్న కోరిక కలిగింది వాడికి. వెంటనే చిత్ర వైపుకు పూర్తిగా ఒరిగి రోడ్డు వంక చూడసాగాడు.
" హేయ్ అభీ, వెహికిల్స్ వస్తున్నాయ్, కనిపించట్లేదా?! " అంటూ వాడిని కోపంగా తన వైపుగా గట్టిగా లాగింది శ్రీజ.
వాడు తన తల్లి వైపు కళ్ళు పెద్దవి చేసి గుర్రున చూస్తూ, ఏడవసాగాడు.
" చుప్! " అరిచింది వాళ్ళమ్మ.
" దా దా దా " అంటూ వాడిని తన ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టుకుని సముదాయించసాగింది చిత్ర.
వాడు చిత్ర వైపు చూసి నిండుగా నవ్వి, వాళ్ళ అమ్మ వైపు తిరిగి ' కటీఫ్ ' అన్నట్టుగా తన చిటికెన వేలిని చూపించాడు.

[k3vv3]

రెస్టారెంట్ లో భోజనం ముగించుకుని వచ్చారు ఆ నలుగురూ. ఇకపై ఆ పిల్లల విషయం లో తన లోభత్వాన్ని చూపించకూడదని నిర్ణయించుకుంది చిత్ర. పిల్లలిద్దరూ పడూకోవడానికి చాప , చెద్దర్లు, మెత్తలు సిద్దం చేసింది చిత్ర.
తన భార్య తనను తన గదిలో పడుకొమ్మని ఆహ్వానించింటే బావుండు ననిపించింది ఈశ్వర్ కి.
తన గది వైపుకు వెళ్తున్న చిత్ర తో
" ఎప్పుడైనా నీకు బయటికి వెళ్ళాలి అనిపిస్తే నాకు చెప్పు చిత్రా, వెళ్దాం కలిసి." అన్నాడు ఈశ్వర్.
"అట్లే. " అంది చిత్ర.
"good night "
" నీకు గూడంగ ."
తన గది లోని మంచం పై నడుము వాల్చిన చిత్ర తన మనస్సులో,
' క్రిష్నయ్యా, ఈశ్వరు కి నిజంగనే నా మీద ప్రేమ కల్గిందా లేక నా మీద జాలి పడ్తుండా? గాయ్న నుంచి జాలి ఎప్పుడు కోరుకోలేదయ్యా నేను, నన్ను ఈశ్వరు ప్రేమించాలె, గా అమృత ని ప్రేమించినంతగ ప్రేమించాలె. నేనేమన్న తప్పు జేస్తే నా మీన కోపం తెచ్చ్కోవాలె. గాయ్నకు ఏమన్న సంతోషం కల్గినా బాద కల్గినా ముందు నాకు జెప్పాలె..... గా అమృత సచ్చిపోయ్యిందయ్యా, కాని నేను గంత తొందరగ సచ్చిపోను, గా మనిషిని బాగ సూస్కుంట . ఇంగో నిముషముల నా ప్రాణం పోతుందన్నా గూడ బాగ సూస్కుంట గా మనిషిని నేను . గంత ఇష్టము గా మనిషంటె నాకు. గా మనిషి నన్ను పెణ్లాం లాగ దెగ్గరకు తీసుకుంటె సాలయ్యా నాకు...... ఇయాల గా మనిషి మాటలు యిననీకె చానా బావున్నయయ్యా. ఒకవెయిళ గవి జాలి తోని అన్న మాటలైనా పర్వాలేదయ్యా. రోజు గూడ గా మనిషి నా తోని గిట్లనే మాట్లాడాలె. ఏదోటి మాట్లాడాలె..... రోజు రాత్రి పూట గిట్ల గా మనిషి ఎప్పుడొచ్చి నా పక్కన గీ మంచం ల పండుకుంటడా అని ఎదురు సూస్తుంటయ్యా నేను. గా మనిషి యెద మీద నెత్తి పెట్టి పండుకోని ఏదోటి జోలి పెట్టాల్నని ఉంటదయ్యా నాకు.... గా మనిషి కి నా మీద ప్రేమ కల్గెటట్టు సూడయ్యా. ఎదురు సూశి సూశి గుండె పగుల్తుందయ్యా నాకు. గా మనిషి నన్ను పెణ్లాం లాగ సూస్తే సాలయ్యా ఇంగేమి అడగను నిన్నెప్పుడూ.' తన గుండె పొరల్లో నుంచి ఉబికి వస్తున్న కన్నీళ్ళను తన చీర కొంగుతో తుడుచుకోసాగింది చిత్ర.
***
చిత్ర తో రోజంతా గడపాలనుకున్న ఈశ్వర్ కి ఆఫీస్ నుండి ఫోన్ చిరాకు తెప్పించింది. అమృత చనిపోయిన తరవాత ఆ బాధ నుండి తప్పించుకోవడానికి యంత్రం లా పని చేసుకునే అలవాటు ఏర్పరుచుకున్న ఈశ్వర్ కి , మొదటిసారిగా 'అత్యంత సమర్థుడైన ' ఉద్యోగిగా తన ఆఫీస్ లో అతనికి ఉన్న పేరు అతనికి భారంగా తోచింది.
టి.వి చూస్తున్న చిత్ర వద్దకు వెళ్ళి , " అదీ ... office నుంచి phone వచ్చింది. ఏదో technical issue అంట. I need to go. నేనొచ్చే వరకూ late కూడా అవ్వచ్చు. నువ్వు జాగ్రత్త. " అన్నాడు ఈశ్వర్, చక్కగా దువ్వ బడిన తన జుట్టును చెరుపుకుని, తిరిగి సరి చేసుకుంటూ.
తన భర్త వైపు చూస్తూ , నవ్వుతూ తలుపేసుకుంది చిత్ర. తన పై ప్రేమను నింపుకున్న కళ్ళని ఇంకాసేపు చూడాలన్న కోరిక కలిగింది ఈశ్వర్ కి.
***
చిత్ర వాళ్ళింటి గోడ గడియారం రెండు సార్లు కొట్టి ఇరవై నిమిషాలు కావొచ్చింది. తన భర్త కోసం ప్రత్యేకంగా తయారు చేసిన వంకాయ కూర , అతను లేక పోయేసరికి కాస్త నిరాశ తో తినసాగింది చిత్ర.
ఇంతలో వాళ్ళింటి కాలింగ్ బెల్ మూడు సార్లు మోగింది. తన భర్త వచ్చాడని వడి వడిగా ఎంగిలి చేతితోటే వెళ్ళి దర్వాజ ను తెరిచింది చిత్ర.
ఎదురుగా శ్రీజ నిలుచుని ఉంది.
చిత్ర చాలా నిరాశ పడిపోయింది. తన రాక చిత్రకు నచ్చలేదేమో నన్న భావన కలిగింది శ్రీజ కు.
" కూరగాయల మార్కెట్ కి వెళ్ళేటప్పుడు చెప్పమన్నారని వచ్చా మేడం. actually phone చేసి వద్దాం అనుకున్నా. but ఎలాగూ ఉంటారు లే అని వచ్చేసా." అంది శ్రీజ కాస్త బెరుకుగా.
" హా పోదం పోదం. నేను నిమ్మకాయ చెట్నీ పెడదం అనుకుంటున్న ఎప్పట్కెళ్ళో. గందుకే చెప్పింటి నిన్ను జెప్పమని. దా లోన కూర్చోండి, నేను గీయింత తిన్నాంక బయల్దేర్దం గాని." అంది చిత్ర, తన తల్లితో పాటుగా వచ్చిన అభిరాం ని చూసి చిరునవ్వుతో.
వాడు తన జేబులో ఉన్న మెలడీ చాక్లెట్ ని చిత్ర ఎంగిలి చేతిలో పెట్టాడు.
" తిను ఇది కూడా. " అన్నట్టుగా నవ్వాడు అభిరాం.
చిత్ర ఆపుకోలేక తన ఎడమ చేతితో అభిరాం యొక్క బుగ్గ ను గిల్లింది.
" మీ పిలగాడి కి నేనంటె మస్తిష్టం." అంది చిత్ర శ్రీజ వంక చూస్తూ, నిండుగా నవ్వుతూ.
" అవును. మొన్న వీడి birthday రోజు మీకు కేక్ తినిపించినప్పుడు నేను, మా ఆయన, మా చుట్టాలూ అందరం shock అయిపోయాం. వీడేంటి అంత సున్నితంగా behave చేయడమేంటీ అని." అని తన కొడుకును తన వైపుకు లాక్కుంటూ నవ్వుతూ చెప్పింది శ్రీజ.
" హహ, రండి లోపటికి. ఐదు నిమ్శాలల్ల తినేస్త." అంటూ లోపలికి ఆహ్వానించింది చిత్ర.
" అయ్యో పర్లేదు మేడం. వెయిట్ చేస్తాం. తొందరేముంది." అని సొఫా పై తన కొడుకుని ఒళ్ళో కూర్చో బెట్టుకుని కూర్చుంది శ్రీజ.
భోజనాన్ని ముగించిన చిత్రకు అభిరాం కి ఏదైనా ' సలాడ్ ' తొందరగా చేసిపెట్టాలని అనిపించింది. వెంటనే వంటింట్లోకి వెళ్ళి నువ్వులూ, పుట్నాలూ, చక్కెర కలిపి ' సలాడ్ ' లా చేసి అభిరాం కోసం తీసుకు వచ్చింది చిత్ర.
" అయ్యో, ఇప్పుడివన్నీ ఎందుకు మేడం ? " అంది శ్రీజ.
" ఉండన్లే. మీ వోనికి చేశిపెట్టడం మస్తనిపిస్తది నాకు. ఐయ్నా ఇందుల ఏముంది జెప్పు? గవిన్ని, గివిన్న కలుపుడు అంతేగద ! " అంది చిత్ర నవ్వుతూ. తన కొడుకు పై చిత్ర చూపిస్తున్న వాత్సల్యం శ్రీజ కు చాలా సంతోషాన్ని కలిగించింది.
అభిరాం చిత్ర ముందుకు వంగమని సైగ చేసి, ఆమె నోట్లో ఒక స్పూన్ నిండా సలాడ్ పెట్టి
" తిను నువ్వు కూడా." అన్నట్టుగా సైగ చేశాడు అభిరాం.
***
ముగ్గురూ ఆటో లో కూరగాయల మార్కెట్ కి బయలుదేరారు. చిత్ర మునుపటి కన్నా ఎక్కువ సంతోషంగా ఉన్నట్టూగా గుర్తించగలిగింది శ్రీజ. ఏదైనా ' తీపి ' కబురు వల్ల ఆమె అలా ఉందేమో నన్న అనుమానం కలిగింది. ఉత్సుకత ని ఆపుకోలేక,
" మేడం , ఏమైనా విశేషమా? చాలా హ్యాపీ గా కనిపిస్తున్నారు ?" అడిగింది శ్రీజ.
తన భర్త తనతో బాగా మాట్లాడుతున్నాడు అని చెబితే చాలా విడ్డూరంగా ఉంటుందని భావించింది చిత్ర.
" గట్లేమ్లేదే. ఎప్పటిలెక్కనే ఉన్న నేను." అంది చిత్ర, ' మామూలుగా ' ఉండటానికి బాగా ప్రయత్నిస్తూ.
బదులుగా చిరునవ్వు నవ్వింది శ్రీజ. అందరూ తను, తన భర్త లా పెళ్ళైన సంవత్సరం లోగానే పిల్లాడిని ఎత్తుకోరని భావించింది శ్రీజ.
చిత్ర, శీజ ల మధ్యలో కూర్చున్న అభిరాం కి వాళ్ళ జోలి బాగా ' సోది ' లా అనిపించసాగింది. తన పక్కన వెళ్తున్న వాహనాలను చూడాలన్న కోరిక కలిగింది వాడికి. వెంటనే చిత్ర వైపుకు పూర్తిగా ఒరిగి రోడ్డు వంక చూడసాగాడు.
" హేయ్ అభీ, వెహికిల్స్ వస్తున్నాయ్, కనిపించట్లేదా?! " అంటూ వాడిని కోపంగా తన వైపుగా గట్టిగా లాగింది శ్రీజ.
వాడు తన తల్లి వైపు కళ్ళు పెద్దవి చేసి గుర్రున చూస్తూ, ఏడవసాగాడు.
" చుప్! " అరిచింది వాళ్ళమ్మ.
" దా దా దా " అంటూ వాడిని తన ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టుకుని సముదాయించసాగింది చిత్ర.
వాడు చిత్ర వైపు చూసి నిండుగా నవ్వి, వాళ్ళ అమ్మ వైపు తిరిగి ' కటీఫ్ ' అన్నట్టుగా తన చిటికెన వేలిని చూపించాడు.

[k3vv3]

" ఆహా, అవునా! సరే అయితే ఉండు ఆంటీ వాళ్ళింట్లోనే. నీ అల్లరి చూసి గంట తిరిగేలోపు పట్టుకొచ్చి నాకు దండం పెడుతది. " అంది శ్రీజ.
" అవునా ?! " అన్నట్టుగా చిత్ర వైపు తిరిగి అమాయకంగా ముఖం పెట్టాడు వాడు.
" ఏమ్లే. ఉంచుకుంటలే నిన్ను ఎన్ని రోజులన్న . మీ అమ్మొచ్చి నిన్ను అడిగెదాంక. " అంటూ వాడిని హత్తుకుని , వాడి బుగ్గపై ముద్దు పెట్టింది చిత్ర.
ముచ్చటపడుతూ నవ్వింది శ్రీజ.
***
ఒక చేతిలో తన మాట వినకుండా అటు, ఇటు పరిగెత్తే అభిరాం ని పట్టుకుని, మరో చేత్తో కూరగాయలు ఏరే పని పెట్టుకున్న శ్రీజకు , కూరగాయలు ఏరడం లో సహాయం చేయసాగింది చిత్ర. ఒక కంట అభిరాం ని చూస్తూనే, మరో కంట తన భర్త కోసం పెట్టాలనుకున్న నిమ్మకాయ చెట్నీ కోసం కావలసిన రసాలూరే నిమ్మకాయల కోసం వెదుకులాడసాగింది చిత్ర.
గుమ్మడికాయ వెల విషయంలో శ్రీజకూ, అమ్మే వ్యక్తికీ మధ్య చిరు వాగ్వాదం మొదలైంది
ఇంతలో చిత్రకు కళ్ళకు మరీ కచ్చిగా కాక, మరీ పండుగా కాక మధ్యస్తంగా ఉండి, పెద్ద పరిణాంలో ఉన్న నిమ్మకాయలు కనిపించాయి. తను తన భర్త కోసం పెట్టాలనుకున్న నిమ్మకాయ చెట్నీకి సరిగ్గా సరిపోయేవని తోచింది చిత్రకు. వెంటనే శ్రీజ తో
" స్రీజా, నేను నిమ్మకాయలు కొనుక్కొనొస్త. నువ్వు అబిరాముని పట్టుకో." అంటూ నిమ్మకాయల వద్దకు నడవసాగింది చిత్ర.
బేరమాడటం లో నిమగ్నమైపోయిన శ్రీజకు ఆమె మాటలు వినబడలేదు.
" సరే ఇంగ, నీకు , నాకు మద్యన నూటిరవై అయిదు ఇచ్చేయ్యమ్మా ఇంగ. " అన్నాడు గుమ్మడికాయలు అమ్మే వ్యక్తి.
తన తల్లి ఎట్టకేలకు తన బేరాన్ని ముగించిందని ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు అభిరాం.
" ఐదు రూపాయలు చిల్లరియ్యమ్మా. నా కాడ లెవ్వు చిల్లర "అన్నాడా వ్యక్తి.
ఒకేసారి నిట్టూర్చారు శ్రీజ, అభిరాం లు.
తనకు అలవాటైన విధంగా తన హాండ్ బాగ్ లో వెదికిన జిప్పులోనే మళ్ళీ మళ్ళీ చిల్లర కోసం వెదకసాగింది శ్రీజ. ఘల్ ఘల్ మన్న చిల్లర శబ్దం ఆమెకు వినిపించసాగింది కానీ అది ఎక్కడుందీ ఆమెకు దొరకట్లేదు ఎంత వెదికినా.
అభిరాం కి విసుగు పెరగసాగింది. చిత్ర వైపు చూశాడు . ఆమె దూరం గా నిమ్మకాయలు బేరం చేస్తూ ఉంది. వెంటనే ఆమె వైపుకు పరిగెత్తుకు వెళ్ళ నారంభించాడు.
" మంచిగ పుల్లగనే ఉంటది గద చెట్ని వీటి తోని ? " అంటూ నిమ్మకాయలు అమ్మే ఆవిడతో తన సందేహాన్ని అడగసాగింది చిత్ర.
ఇంతలో ఆమెకు ఒక పెద్ద కేక వినిపించింది. అటు వైపు తిరిగి చూసే సరికి రివర్స్ గేర్ తీసుకుంటున్న లారీ కింద రక్తపు మడుగులో అభిరాం పడి ఉన్నాడు.
చిత్ర కళ్ళముందే గిలా గిలా కొట్టుకుంటూ తన ప్రాణాలను వదిలాడు అభిరాం.

[k3vv3]

Sure, before the year end; definite

[k3vv3]

Update please

 
Here's the next update

[k3vv3]

ముడి - 24
తన కళ్ళ ముందే అభిరాం దారుణంగా చనిపోయిన సంఘటన చిత్ర కళ్ళ ముందు మెదల సాగింది. గత మూడు రోజులుగా చిత్ర నిస్తేజత లో మునిగి ఉంది.
చావు వల్ల కలిగే బాధతో తన జీవితాన్నే ముడి వేసుకున్న ఈశ్వర్ కి, చిత్ర అదే బాధ లో ఉంటే చూడ్డం మాత్రం చూడలేక పోతున్నాడు.
అమృత మరణం తరవాత ఆ దుఃఖం లోనే బ్రతకాలనుకున్న తనకు చిత్ర కళ్ళల్లోని దుఃఖాన్ని చూడటానికి మాత్రం మనస్సు రావట్లేదు. చిత్ర ఎప్పటిలా సంతోషంగా ఉంటే చూడాలనిపించ సాగింది ఈశ్వర్ కి. తనతో మాట్లాడుతున్నంతసేపూ చిత్ర ఆ బాధ ని మర్చిపోతుందని గుర్తించిన ఈశ్వర్ , ఆమెతో ఏదో ఒకటి మాట్లాడుతూనే ఉండాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
" చిత్రా, నాకు టీ తాగాలనిపిస్తోంది. పెడతావా ?" అడిగాడు ఈశ్వర్ , నవ్వుతూ.
"అట్లే" అంటూ లోనికి వెళ్ళింది చిత్ర.
తాను చాయ్ అడిగిన ప్రతిసారీ వంటింట్లోకి వడి వడిగా అడూగులు వేస్తూ వెళ్ళే చిత్ర, నిస్తేజంగా, నిరీహలో ఒక్కో అడుగూ వేస్తూ వెళ్ళడం ఈశ్వర్ మనస్సును గాయపరచసాగింది. చిత్రను మునుపటిలా చలాకీగా చూడాలన్న కోరిక ఈశ్వర్ కి చాలా బలంగా కలగసాగింది. ఆమెను సంతోష పరచడానికి మార్గాల్ని వెతకసాగాడు ఈశ్వర్.
వంటింట్లోకి వడి వడిగా వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.
" చిత్రా, నిన్న నేను సూపర్ మార్కెట్ కి వెళ్ళినప్పుడు లంసా టీ పొడి తెచ్చా. ఆగు టీ పొడి లో మిక్స్ చేస్తా. టేస్టీ గా ఉంటుంది టీ ఇంకా." అని నవ్వుతూ కబ్బొర్డ్ లోని లంసా టీ పొడి పుడా ని విప్పదీసి, టీ పొడి లో కలపసాగాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర మౌనంగా నిలుచుని ఉంది.
" నా టీ ఎప్పుడూ తాగలేదు కదా నువ్వు ? నువ్వు తప్పుకో నేను పెడతా ఇవాళ . నువ్వొకదానివే కాదు, నేను కూడా టీ బాగా పెట్టగలను. " అంటూ చిత్ర భుజాన్ని పట్టుకుని ఈమెను పక్కకు జరిపి , టీ చేయసాగాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర కళ్ళ ముందు ఇంకా అభిరాం మెదలసాగాడు.
" ఇంకెన్ని రోజులని ఇలాగే ఉంటావ్ చిత్రా ?! చనిపోయాడు, ఏడ్చావ్, అయిపోయింది. ఆ పిల్లాడు చనిపోతాడని నీకు, నాకు ముందే ఏం తెలీదు కదా ! తెలిస్తే అలా జరగకుండా చూసుకునే వాళ్ళం కద. పోయినోళ్ల గురించి ఎన్ని రోజులని ఇలా బాధ పడుతూ ఉంటాం చెప్పు ?! ఇంకెన్ని రోజులు నువ్వు బాధపడుతూ, పక్క వాళ్ళని బాధ పెడుతూ ఉంటావ్ ?" అని గట్టిగా అరవాలనిపించింది ఈశ్వర్ కి.
తను చెప్పాలనుకున్న మాటలు తన తల్లిదండ్రులు అతనికి పదే పదే చెప్పిన విషయం ఈశ్వర్ కి గుర్తురాసాగింది !
అతని మాట పెగల్లేదు. ఒక్క సారి చిత్ర వైపు చూసాడు. ఆమె ధీర్ఘాలోనలో ఉన్నట్టుగా కనబడింది.
ఇంతలో కాలింగ్ బెల్ మోగిన శబ్దం వినబడింది.
" చిత్రా, నేను ఇక్కడ busy గా ఉన్నాను. నువ్వెళ్ళి ఎవరో చూడు." అన్నాడు ఈశ్వర్. చిత్ర అలానైనా అభిరాం ఆలోచనల్లోనుంచి బయటకు వస్తుందేమో నన్న ఆశతో.
చిత్ర మౌనంగా హాల్ వైపు వెళ్ళింది. చిత్ర యొక్క మౌనం భరింపరానట్టుగా తోచింది ఈశ్వర్ కి.
వచ్చింది వాచ్ మెన్ దంపతులుగా గుర్తించాడు ఈశ్వర్. సాయంత్రం కాలేజ్ అయ్యాక పిల్లలు నేరుగా తమ దెగ్గరికే వస్తారని చెబుతున్నారు వాళ్ళు. చిత్ర వాళ్ళ మాటలకు ముభావంగా సమాధానాలు ఇవ్వసాగింది.
వాళ్ళ తో మాట్లాడే ఉద్దేశం లేనట్టుగా ఆమె మాట్లాడసాగింది. వాళ్ళు తోందరగా వెళ్ళిపోయి చిత్ర తిరిగి తన ముందుకు వచ్చింటే బావుండునని కోరుకోసాగాడు ఈశ్వర్. కానీ వాళ్ళు ఎంతకూ వెళ్ళట్లేదసలు. ఈశ్వర్ ఏదైతే జరగొద్దని అనుకుంటున్నాడో అదే జరగసాగింది.
" మేడం.. ఇందాకే విన్న. పాపం ఆ మూగబ్బాయి చనిపోయాడట గా . లారీ గుద్దేసిందటగా. మీరు కూడా ఉన్నారట గా ?! " అంది జ్యోతి ఆతురత గా.
" ఆ.... అవ్ను" అంది చిత్ర, ఆమె స్వరం లో ఆ సంఘటన పై వికర్షణా భావం ఈశ్వర్ కి ప్రస్పుటంగా కనిపించసాగింది.
" అయ్యో, మీరప్పుడు చూస్కోలేదా మరి? శ్రీజ మేడం ఎప్పుడూ ఆ అబ్బాయి ని పట్టుకునే ఉంటుంది కదా, మరి అప్పుడు పట్టుకోలేదా ? "
" ..లేదు "
" అప్పటికప్పుడే ఆ బాబు చనిపోయాడా? లేక హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్ళాక చనిపోయాడా ?"
" ఆ బాబు ఎలా చనిపోయాడో నీట్ గా మీ ఇంటికి మేమిద్దరం వచ్చి ఎక్స్ప్లేన్ చేస్తాం . మీరింక ఇప్పుడు వెళ్ళొచ్చు ." అన్నాడు ఈశ్వర్, వంటింట్లో నుండి బయటకు వచ్చి.
చప్పుడు చేయకుండా ఆ వాచ్ మెన్ దంపతులు బయటకు వెళ్ళారు.
" పాపం అంత మంచి ఆమెకు ఇట్లాంటి వాడిని ఇచ్చి గోంతు కోసారు కదా." అంది జ్యోతి తన భర్త తో లిఫ్ట్ లో కిందికి దిగుతూ.
అవునన్నట్టుగా తలూపాడు ఓంకార్.
చిత్ర సోఫాలో కూర్చుండి పోయింది. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు తిరగసాగాయి. ఈశ్వర్ ఆ దంపతులను తలుచుకుని, గట్టిగా పళ్ళు కొరికి, లోనికి వెళ్ళి రెండు కప్పుల్లో చాయ్ పట్టుకు వచ్చాడు.
" చిత్రా , తీస్కో. " అంటూ ఆమె చేతికి అందించాడు.
చిత్ర చాయ్ కప్పుని చేతిలో పట్టుకుని, అభిరాం ని గుర్తు తెచ్చుకోసాగింది.
" అయ్యో, మరీ అంత ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. నేను మరీ అంత చెండాలంగా ఏం చేయను.పర్లేదు తాగొచ్చు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
ఒక్క క్షణం చిత్ర ముఖం లో ఒక చిరునవ్వు విరిసింది.
" నవ్వితే నువ్వు కూడా చాలా బావుంటావు చిత్రా. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
ప్రతిగా చిత్ర నుండి తన ఊరి యాస లో ' తాంక్సు ' అన్న పదాన్ని ఆశించాడు ఈశ్వర్.
కానీ చిత్ర ప్రతిగా ఒక కృత్రిమమైన మందహాసాన్ని చేసింది.
" లంసా వేసాక టీ చాలా బాగయ్యింది చిత్రా, నాదే ఇలా ఉంది అంటే నువ్వు చేస్తే ఇంకా సూపర్ గా ఉంటుంది" అన్నాడు ఈశ్వర్, టీ తాగుతూ.
ఆ కప్పులో నుంచి చాయ్ ని తనకు అలవాటైనట్టుగా జుర్రసాగింది చిత్ర. తన వంక నవ్వుతూ చూస్తున్న ఈశ్వర్ వైపుకి తిరిగి," ఏమి ?" అని అడిగింది చిత్ర.
" ఏమి లేదు. నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావ్ ఇవాళ. అందుకే చూస్తున్నా నిన్ను.... ఏ చూడకూడదా నా పెళ్ళాన్ని నేను?" అన్నాడు ఈశ్వర్.
ఈసారి ఇంకాస్త నిండుగా ఒక చిరునవ్వు నవ్వింది చిత్ర. అభిరాం మరణం తరువాత ఆమె నుండి అంత నిండైన నవ్వు అప్పుడే వచ్చినట్టుగా గుర్తించాడు ఈశ్వర్.
" చిత్రా, ఈ రోజు నైట్ ఆలూ పరాటా చేస్కుందామా ? ఆ రోజు చేసావు చూడూ అలా . నీకు కూడా ఎలాగూ ఆలూ ఇష్టం కదా, నాకు కూడా చాలా ఇష్టం ఆలూ. " అన్నాడు ఈశ్వర్, చిత్రకు ఆలుగడ్డ నిజంగానే ఇష్టమని భ్రమపడినవాడై.
" సరే" అంది చిత్ర.
చిత్ర ను ఎలాగోలా ఏదో ఒక విషయం మీద నిమగ్నం చేయాలన్న తన ఆలోచన ఫలిస్తున్నందుకు సంతోషించాడు ఈశ్వర్.
" రా మరి , లేచి రెడీ అవ్వు. ఆలూ కొందాము. ఇంట్లో లేవు. " అంటూ, చిత్ర వద్దంటున్నా ఆమె చేతిలోని ఎంగిలి కప్పు ని తీసుకుని సింక్ వద్దకు వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.
' మొకం కడుక్కొనొస్త. జిడ్డు జిడ్డు గయ్యింది మొకం. ' అని చిత్ర అంటుందేమో నని అనుకున్నాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర మౌనంగా స్నానాల గది వైపుకి వెళ్ళింది.
***

[k3vv3]

చిత్ర, ఈశ్వర్ లు ఆలుగడ్డ లు కొనుక్కోవడానికి ఇంటి నుండి బయలుదేరారు.
" నువ్వు వెళ్తూ ఉండు. నేను తాళం వేసి వస్తా. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
సరేనంటూ లిఫ్ట్ వైపు వెళ్ళసాగింది చిత్ర.
తాళం వేసి చిత్ర వద్దకు వచ్చిన ఈశ్వర్ కి లిఫ్ట్ వద్ద సెక్రెటరీ అయిన రాం రెడ్డి తన ' పెద్దదైన ' జెర్మన్ షెప్పర్డ్ కుక్క ని పట్టుకుని కనిపించాడు. ఆ కుక్క ఈశ్వర్ ని చూస్తూ పళ్ళు కొరక సాగింది. దాన్ని పట్టుకున్న రాం రెడ్డి చిత్ర ని ఆ సంఘటన పై ' విచారించసాగాడు '. చిత్ర కు మళ్ళీ అభిరాం యొక్క చావు స్ఫురణకు రాసాగింది.
ఈశ్వర్ కి అక్కడికి వెళ్ళి అతన్ని ఆపాలనిపించింది. కానీ అక్కడ కుక్క అతన్ని చూసి గుర్రుగా పళ్ళు కొరకడం అతను గమనించాడు. చిన్నప్పుడు తన పక్కింట్లో ఉండే కుక్క అతని వెంట పడి కరిచిన వైనం ఈశ్వర్ కి గుర్తు రాసాగింది. చిత్ర ముభావంగా ఒక్కో ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పసాగింది. గుండెలా నిండా ఊపిరి తీసుకుంటూ, వడి వడిగా తన వైపు చూసి మొరుగుతున్న కుక్క ని దాటుకుంటూ రాం రెడ్డి వద్దకు వెళ్ళాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర వైపు సూటుగా చూస్తూ
" లేట్ చేయొద్దూ అని చెప్పా కదా ! మళ్ళి ఏంటి ఇక్కడ ముచ్చట్లు ? తొందరగా వెళ్దాం పద . " అన్నాడు ఈశ్వర్ , గొంతులో అసహనాన్ని ధ్వనింపజేస్తూ.
రాం రెడ్డి వైపు చూసి ఒక కృతకమైన నవ్వు నవ్వాడు ఈశ్వర్. ఈశ్వర్ గురించి ' తెలిసినవాడై ' ఒక నిట్టూర్పు విడుస్తూ అటు నుండి తన కుక్కని పట్టుకుని వెళ్ళిపోయాడు ఈశ్వర్.
" రా వెళ్దాం పద. "అంటూ అప్రయత్నంగా చిత్ర భుజం పై చేయి వేసాడు ఈశ్వర్.
ఇద్దరూ సూపర్ మార్కెట్ వైపు నడవసాగారు.
" చిన్నప్పుడు మా ఇంటి పక్కన ఉన్న పెద్ద కుక్క ఒకటి నన్ను పీకింది . అప్పటి నుంచి చాలా భయం నాకు కుక్కలంటే ." అని గట్టిగా నవ్వుతూ చెప్పాడు ఈశ్వర్.
" ఓ ." అంది చిత్ర.
ఇంతలో ఈశ్వర్ దృష్టి దారిలో ఉండే పార్క్ పైన పడింది.
" చిత్రా, కాసేపు పార్క్ లో కూర్చుందామా? ఫ్రెష్ ఎయిర్ ఉంటుంది బాగా." అన్నాడు ఈశ్వర్.
" అట్లే " అంది చిత్ర.
చిత్ర నోటి వెంట ఏక శబ్ద సమాధానాలు వినడం మరింత అసౌకర్యంగా అనిపించసాగింది ఈశ్వర్ కి.
వాళ్ళిద్దరూ పార్క్ లో ఉన్న ఒక బెంచ్ పై కూర్చున్నారు.
తన దెగ్గర ఇక మాట్లాడేటందుకు మాటలు అయిపోయాయని అనుకున్నాడు ఈశ్వర్.
" చిత్రా, నువ్విలా బాధ పడుతుంటే నాకు ఏదోలా ఉంది. please come out of this mood . please " అన్నాడు ఈశ్వర్ , ఆమె ముఖాన్ని తన చేత్తో తన వైపుకి తిప్పుకుని.
" ఎట్ల జెప్పు ? ఆ ? నా కండ్ల ముందె.....చిన్న పిల్లగాడు..... గంతకు ముందు వరకు నా ఒళ్ళ కూసోనిండె. " అంది చిత్ర, తన దుఃఖాన్ని అణుచుకుంటూ.

[k3vv3]

There is an update in previous page

[k3vv3]

ఇదిగో మీరు అడిగినందుకు ఓ చిన్న అప్డేట్

[k3vv3]

ఈశ్వర్ కి ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు. ఇంతలో ఒక బంతి వచ్చి చిత్ర కాళ్ళకు తగిలింది.
" ఆంటీ బాల్ " అని అరుస్తున్నాడు ఒక ఐదేళ్ళ అబ్బాయి.
ఆ అబ్బాయిని చూసిన చిత్రకు అభిరామే కళ్ళ ముందు మెదలసాగాడు. అతన్ని చూస్తూనే ఉండిపోయింది చిత్ర, తన కళ్ళ నిండా నీళ్ళని నింపుకుంటూ.
" దూరంగా వెళ్ళి ఆడుకో " అంటూ బంతిని ఆ అబ్బాయి వైపు విసిరాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర మాత్రం ఆ బాబు వైపే చూడసాగింది.
" చిత్రా, ఇంక వెళ్దామా లేట్ అవుతుంది ." అన్నాడు ఈశ్వర్, ఇక లాభం లేదనుకుని.
సరేనంటూ తలూపింది చిత్ర.
తాను అనవసరంగా తన భార్య ని పార్క్ కి తీసుకొచ్చినట్టుగా భావించాడు ఈశ్వర్. వెంటనే అతనికి తన భార్య కు పార్క్ ఎదురుగా ఉన్న సందు చివరన ఉండే గుడి అంటే ఇష్టం అన్న విషయం గుర్తుకు వచ్చింది. కనీసం గుడి కి తీసుకుపోతే నన్నా ఫలితం ఉంటుందేమో నన్న ఆశతో
" చిత్రా, అటూ , ఇటూ తిప్పుతున్నాననుకోకు. గుడికి వెళ్దామా? నువ్వు ఆ రోజు అన్న శిల్ప కళ ను నాకు కూడా చూడాలని ఉంది ." అన్నాడు ఈశ్వర్, గట్టిగా నవ్వుతూ.
" ఒద్దు " అంది చిత్ర, ఖరాఖండిగా.
" అయ్యో , ఎందుకలా ?" అడిగాడు ఈశ్వర్, తన భార్య యొక్క స్పందనకు ఆశ్చర్యపడిపోతూ.
" చిన్నగున్నప్పటి కెళ్ళి నేను గంత నమ్ముత గాయ్నని. నేనంటె చులకన . నన్ను బాద పెట్టుడంటె చానా సరదా.... అయిదేండ్ల పిలగాడిని ఎందుకు తీస్కపోదమనుకున్నడు ? గంత తొందరెందుకు ?! మాటలు గూడ రావు కద గా పిలగాణికి. ఎందుకట్ల జేస్తడు? ఎందుకట్ల ఆడుకుంటడు?!... నేను ఇంగెప్పుడు పోను గాయ్న దెగ్గరికి. గాయ్నకి ఇంగ పూజలు చెయ్యను. " అంది చిత్ర కోపంగా, తన కన్నీళ్ళని తుడుచుకుంటూ.
" అది కాదు చిత్రా.... చూడు చిత్రా, may be తన దెగ్గరికి తొందరగా తీసుకెళ్ళబోతున్నాడు కాబట్టే ఆ బాబు కి మాటలు ఇవ్వలేదేమో దేవుడు." అన్నాడు ఈశ్వర్.
చిత్ర ముఖ కవళికలలో ఎలాంటి మార్పు లేదు.
ఒక్క క్షణం నిట్టూర్చి, చిత్ర కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూస్తూ " చిత్రా, life లో ఏదో ఒక unexpected incident జరిగిందని నిన్ను నువ్వు మార్చుకోకు చిత్రా. అప్పుడు నిన్ను నువ్వే కోల్పోవాల్సి వస్తుంది. please. Don't change yourself. నువ్వు ఇలాగే బావున్నావు చిత్రా. you have no idea how awesome you live." అన్నాడు ఈశ్వర్. ఆ మాటలు ఈశ్వర్ గుండె పొరల్లో నుంచి బయటకు వచ్చాయి.
ఒక్కో మాట అంటున్నంత సేపూ ఈశ్వర్ కి మూడేళ్ళ తన గతం గుర్తుకు రాసాగింది. తను ప్రేమించిన అమృత మరణం తరవాత , తనను తాను మార్చుకునే క్రమం లో తనను తానే కోల్పోయిన వైనం అతని కళ్ళ ముందు మెదలసాగింది. చిత్ర తన జీవితం లో ఏ దశలోనూ తనలా ఏ విషయం లోనూ వ్యవహరించకుండా చూసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు ఈశ్వర్.
ఒక్క క్షణం గుడి వైపుకు చూసి, తిరిగి తన భర్త వైపుకి తిరిగి,
" ఇదో... మనం ఇంటికి పోదమా ? సూపర్ మార్కెట్ వరకు పొవ్వాలనిపిస్తలే....పోదమా ?" అంది చిత్ర.
" yeah yeah okay నీ ఇష్టం. " అన్నాడు ఈశ్వర్, అతని కంటి చూపు గుడి వైపుకి పడింది.
చిత్ర సంతోషంగా ఉండటానికి ఏ అవకాశాన్ని వదులుకోదలుచుకోలేదు ఈశ్వర్. నాస్తికుడైన అతడు గుడి వంక చూస్తూ, తన మనస్సులో
" చిత్ర చాలా happy గా ఉండాలి. ఎప్పుడూ చాలా చాలా happy గా ఉండాలి." అనుకున్నాడు.
ఇద్దరూ తమ ఇంటికి నడుచుకుంటూ వెళ్ళసాగారు. చిత్ర భుజం పైన చేయి వేసి నడిపించుకు వెళ్ళసాగాడు ఈశ్వర్.
మౌనంగా నడుస్తున్న చిత్రను ఏదో ఒక సంభాషణ లో ఉంచాలని అనుకున్నాడు ఈశ్వర్.
" చిత్రా, నేను formal dresses కొనాలి అనుకుంటున్నాను. నువ్వే select చేయాలి. రేపు shopping mall కి వెళ్దాం . సరేనా ?" అన్నాడు ఈశ్వర్.
" formal dress లు అంటే ?"
" అదే... నేను office కి వేస్కెళ్తుంటాను కదా full hands shirt , plain pant అలా." అన్నాడు ఈశ్వర్.
" ఓ ... నాకు మంచిగ తెల్వదు గద. నీకు నచ్చుతయో లేదొ మళ్ళ. "అంది చిత్ర.
తన భార్య ఏదో ఒక విషయం మీద మాట్లాడటం సంతోషాన్ని కలిగించింది ఈశ్వర్ కి.
" ఏం కాదు లే, నీకు నచ్చితే చాలు కాని. అయినా ఇప్పుడు ఎలా వేసుకున్నా fashion ఏ." అన్నాడు ఈశ్వర్ నవ్వుతూ.
" మ్మ్మ్ం... సరే మళ్ళైతె." అంది చిత్ర.
" ఇదో .... నాకు ఇంటికి పొయ్నాంక వొంట చేయాల్నని అనిపిస్తలే ఇయాల. నువ్వు గా రోజు.. గదే నాకు చెయ్యి కాలిన రోజు, బయటికెళ్ళి ఫోను జేశి తెప్పిచ్చినవ్ జూడు. అట్ల ఇయాల గూడ తెప్పిస్తవా ? " అంది చిత్ర.
" ఫుడ్ ఆర్డర్ చేయటమెందుకు ? నాకు వంట చేయడం వస్తుంది . నేను చేస్తా ఇవాళ. చూద్దువు గాని నా వంట టేస్ట్ కూడా ." నవ్వుతూ అన్నాడు ఈశ్వర్.
చిరునవ్వొకటి నవ్వింది చిత్ర.
***
వాకింగ్ ముగించుకుని వచ్చారు చిత్ర , ఈశ్వర్ లు.
" నేను చేసిన ఉప్మా గురించి నువ్వేమైనా చెబుతావేమో నని ఇందాకటి నుంచి వెయిటింగ్ నేను. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
" మస్తుంది.... నిజంగ. " అంది చిత్ర.
" మరి అప్పుడే చెప్పొచ్చుగా ఇదేదో ?! "
" నువ్వు మంచిగుంది అంటె రోజు చేస్తా అంటవ్ ! నాకట్ల మంచిగనిపియ్యదు. గందుకే ఇంగేమి చెప్పలే. " అంది చిత్ర నవ్వుతూ.
ప్రతిగా ఒక చిరునవ్వు నవ్వాడు ఈశ్వర్. చిత్ర నవ్వు తన యొక్క మనస్సుకి తాకిన అనుభూతి కలిగింది ఈశ్వర్ కి.
***
చిత్ర ఈశ్వర్ లు తమ , తమ గదుల్లోకి పడుకోవడానికి వెళ్ళారు.
కాసేపయ్యాక, తలుపు కొట్టిన శబ్దం వినిపించేసరికి ఈశ్వర్ వెళ్ళి తన గది తలుపు తెరిచాడు. ఎదురుగా చిత్ర కళ్ళ నిండా నీళ్ళతో నిల్చుని ఉంది.
" నాకు రోజు పండుకుంటె అబిరామే గుర్తుకొస్తుండు. నిద్ర పడ్తలే నాకస్సలు రాత్రిపూట. నిన్న, మొన్న గూడ నిద్ర పట్టలే నాకు. నీ కాడనే పండుకుంట ఇయాల. పండుకోనిస్తవా నన్ను. " అంది చిత్ర.
" హేయ్ , అడగాలా ?! రా లోపలికి. " అంటూ తన భార్యను లోపలికి తీసుకుని వచ్చాడు ఈశ్వర్.
మంచం పైన కూర్చున్న చిత్ర పక్కన కూర్చున్నాడు ఈశ్వర్.
" నీకేమి తాకకుండగ పండుకుంట నేను సరెనా. నాకు బయమవ్తోంది ఒక్క దాన్నె పండుకొవ్వలంటె. గందుకే " అంది చిత్ర, సంజాయిషీ ఇచ్చుకుంటూ.
" హేయ్! ఇది మనిల్లు. నీ ఇష్టమొచ్చిన దెగ్గర పడుకోవొచ్చు. పదే పదే చెప్పకు ఇలా నాకు. " అన్నాడు ఈశ్వర్, ఆప్యాయత నిండిన కోపం తో.
ఒక్క నిమిషం పాటు మౌనంగా కూర్చున్నారు వాళ్ళిద్దరు. హఠాత్తుగా తన భర్తను కౌగిలించుకుని తనివితీరా ఏడవసాగింది చిత్ర. అభిరాం విషయం లో ఆమె మనస్సు పొరల్లో ఉన్న బాధంతా బయటకు వెళ్ళగక్కుతుందని గ్రహించాడు ఈశ్వర్ .
ఆమె తనివితీరా ఏడ్చిందని రూఢీ చేసుకున్నాక, ఆమె భుజాలను పట్టుకుని లాగి, ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ
" చిత్రా, ఎక్కడికైనా వెళ్దామా ఒక రెండు , మూడు రోజులు ? నీకిష్టమొచ్చిన ప్లేస్ చెప్పు. తీస్కెళ్తా నిన్ను. " అన్నాడు ఈశ్వర్.
" మా ఊరికి పోదమా ? మామోళ్ళని సూడాలనిపిస్తుంది. పెంట్లవెల్లికి తీస్కపోతవా నన్ను?" అంది చిత్ర ఈశ్వర్ తన మాటను పూర్తి చేసిన మరుక్షణమే.
" sure. "
" మనం ఒస్తున్నమని మామోళ్ళకు ముందే జెప్పకు. జెర సర్ప్రైజు ఉంటది మంచిగ . " అంది చిత్ర.
ఆమె కళ్ళల్లో మునుపటి మెరుపు యొక్క చాయలు కనిపించాయి ఈశ్వర్ కి.