09-06-2023, 09:55 PM
తరువాతి భాగం ఇస్తున్నాను, ఎలా ఉందో చెప్పండి.
"పార్ట్నర్"
Showing only the posts of earthman: 43 of 224 posts. Show all posts
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
09-06-2023, 10:00 PM
శీను అలానే నుంచుని ఉన్నాడు.
శీనునే చూస్తున్నాడు మధు.
"నన్ను నమ్మకపోతే నేను వెళ్ళిపోతాను, నా అదృష్టం ఎలా ఉంటే అలా జరుగుతుంది, నన్ను ఎవరు కాపాడితే వాళ్ళు కాపాడతారు. నిన్నటిదాకా నువ్వు నాకు గుర్తు కూడా లేవు, నిన్న నువ్వు కనిపిస్తావని, ఈ రోజు కలుద్దాం అని అంటావని, నేను వెంటనే ఒక అబద్దం రెడీ చేసుకుని వచ్చాను అనుకుంటున్నావా. నాకు అంత బుర్రే ఉంటే ఇలా ఎందుకు ఉంటాను. నిన్ను కలుస్తున్నవాళ్ళు అలాంటివాళేనేమో నేను మాత్రం కాదు. నువ్వు వద్దు, నీ స్కాచ్ వద్దు"... అంటూ గ్లాస్ కిందపెట్టేసి వెళ్ళిపోసాగాడు శీను.
ఇదంతా చెప్తున్నప్పుడు శీను మొహంలో కోపం, బాధ కనిపించాయి మధుకి. తన వృత్తిలో ఇలాంటివి చాలా చూసుండటంతో, శీను నిజమే చెప్తున్నాడని అర్థం అయింది మధుకి.
"శీనూ ఆగు. ఇలా రా"... పిలిచాడు మధు.
వెనక్కి తిరిగాడు శీను.
"నీ మాటలు నమ్ముతున్నా. కూర్చో. విషయం ఏంటో చెప్పు. నేను సాయం చేస్తానని మాత్రం మాటివ్వను. నువ్వు విషయం చెప్పు, నేను ఏం చెయ్యగలనో చూస్తాను"
కూర్చున్నాడు కానీ మధు తనని పూర్తిగా నమ్ముతున్నాడో లేదో అనిపించింది శీనుకి.
"నమ్ముతున్నాను అన్నాను అంటే నమ్ముతున్నాను అనే. ఇది తాగుతూ విషయం చెప్పు, వెయిటింగ్ నేను"... గ్లాస్ చేతికిస్తూ నవ్వుతూ అన్నాడు మధు.
మామూలయ్యాడు శీను.
విషయం మొత్తం చెప్పాడు. జాగ్రత్తగా విన్నాడు మధు.
అమెరికాలో ఇలాంటివి ఎన్నో పెద్దవే తెలిసిన మధుకి విషయం మొత్తం చెప్పగానే అర్థమయింది. కొంత సాయం చేద్దామనుకున్నాడు.
ఇంకా వివరాలు తెలుసుకుందామని... "అయితే వీళ్ళు నీకు చుట్టాలు" ఇంకో బాటిల్ ఓపెన్ చేసి గ్లాసుల్లో పోస్తూ అడిగాడు.
"ఔను ఆ అమ్మాయి మా బాబాయి వరస అయ్యే ఆయన కూతురు"
"ఔనా, మన కాలేజ్లో నీకు చెల్లెలు లేదు కదా"
"వాళ్ళు అపుడు వేరే ఊళ్ళో ఉండేవాళ్ళు. నువ్వు వెళ్ళాక మన ఊరు వచ్చారు, అందుకే నీకు తెలీదు. మన కాలేజ్లోనే చదువుకుంది. తెలివిగల అమ్మాయి, బియస్సి చేసింది, ఎమ్మెస్సి కూడా చేద్దాం అనుకుంది కాని ఇంకా చదివిస్తే పెద్ద సంబంధం తేవాలని, కట్నం ఇవ్వలేమని, తెలిసిన సంబంధం అని మురళికి ఇచ్చి చేసారు"
"మీ చెల్లెలి పేరు"
"సుజాత"
"మరి తెలివిగలది అయితే భర్త ఇలా ఇరుక్కోకుండా ముందే అన్నీ చూడాలి కదా"
"మేము ఎలాంటి పేపర్లు ఇంటికి తీసుకెళ్ళలేదు. మేము చెప్పిందే తనకి తెలుసు. మేమే మొత్తం తెలుసుకోలేదు. అలానే..."
"ఆ అలానే"
"మురళి కాస్త భయస్తుడు, చాలావాటికి భయపడుతూ ఉంటాడు. కాసేఫు చేద్దాం అని ఊగుతాడు, మళ్ళీ కాసేపాగి వామ్మో అని వదిలేస్తాడు. పిరికివాడు అని చెప్పుకోవచ్చు. అందుకే మొదటిసారి మురళి యూనిట్ కొనాలి అని అంత ఇదిగా అంటుంటే కాదనలేకపోయింది. మురళి ఆనందం కన్నా మా సుజాతకి ఇంకేదీ ఎక్కువ కాదు."
"నువ్వేమీ ఎక్కువ చెప్పట్లేదు కదా"
"లేదు మధు, నిజమే చెప్తున్నా. ఇంకా చెప్పాలంటే..."
"ఇంకేంటి"
"ఇప్పుడు పోగొట్టుకున్న డబ్బులు, అప్పుల గురించి కూడా కాదు నా భయం. మురళి గురించి"
"ఎందుకు భయం"
"అది అది"
"చెప్పు, నాకు విషయం మొత్తం తెలిస్తే బాగుంటుంది"
"నిన్న లాయర్ డబ్బులు రాకపోవచ్చు అన్నాడని బయటకి వచ్చాక ఆత్మహత్య చేసుకుంటాను అన్నాడు మురళి"... అని గ్లాసు మొత్తం గటగట తాగేసాడు శీను.
"ఔనా" ఆశ్చర్యపోతూ అన్నాడు మధు.
"ఔను మధు, అందుకే ఈ సమస్య నించి బయటపడకపోతే మాకు మురళి దక్కడేమో అని భయంగా ఉంది"
"ఏదీ మురళి ఫొటో చూపించు, నాకు చూడాలనుంది"
"ఫొటోస్ చాలా ఉన్నాయి మధు. నాలుగు రోజుల క్రితం యూనిట్ అడ్వాన్స్ ఇచ్చాక పండగొచ్చింది, అప్పుడు వాళ్ళింట్లోనే జరుపుకున్నాం. చూడు"... అంటూ ఫోన్ మధుకి ఇచ్చాడు శీను.
మురళి ఫొటో చూసాడు మధు. ఫోన్ తిరిగి శీనుకి ఇచ్చేయబోయాడు.
"ఇంకా చాలా ఫోటోస్ ఉన్నాయి, చూడు. నేను బాత్రూంకెళ్ళొస్తా"... అంటూ కాస్త తూలుతూ బయటకి అడుగులు వేసాడు శీను.
విషయం అర్ధమైంది మధుకి. ఈ మురళి చూడటానికి కూడా పిరికివాడిలానే ఉన్నాడు. కొంత సాయం చేద్దాం అనుకుంటూ తరువాతి ఫోటో చూసాడు.
అంతే తాగింది మొత్తం దిగినట్టుగా అనిపించింది మధుకి.
శీనునే చూస్తున్నాడు మధు.
"నన్ను నమ్మకపోతే నేను వెళ్ళిపోతాను, నా అదృష్టం ఎలా ఉంటే అలా జరుగుతుంది, నన్ను ఎవరు కాపాడితే వాళ్ళు కాపాడతారు. నిన్నటిదాకా నువ్వు నాకు గుర్తు కూడా లేవు, నిన్న నువ్వు కనిపిస్తావని, ఈ రోజు కలుద్దాం అని అంటావని, నేను వెంటనే ఒక అబద్దం రెడీ చేసుకుని వచ్చాను అనుకుంటున్నావా. నాకు అంత బుర్రే ఉంటే ఇలా ఎందుకు ఉంటాను. నిన్ను కలుస్తున్నవాళ్ళు అలాంటివాళేనేమో నేను మాత్రం కాదు. నువ్వు వద్దు, నీ స్కాచ్ వద్దు"... అంటూ గ్లాస్ కిందపెట్టేసి వెళ్ళిపోసాగాడు శీను.
ఇదంతా చెప్తున్నప్పుడు శీను మొహంలో కోపం, బాధ కనిపించాయి మధుకి. తన వృత్తిలో ఇలాంటివి చాలా చూసుండటంతో, శీను నిజమే చెప్తున్నాడని అర్థం అయింది మధుకి.
"శీనూ ఆగు. ఇలా రా"... పిలిచాడు మధు.
వెనక్కి తిరిగాడు శీను.
"నీ మాటలు నమ్ముతున్నా. కూర్చో. విషయం ఏంటో చెప్పు. నేను సాయం చేస్తానని మాత్రం మాటివ్వను. నువ్వు విషయం చెప్పు, నేను ఏం చెయ్యగలనో చూస్తాను"
కూర్చున్నాడు కానీ మధు తనని పూర్తిగా నమ్ముతున్నాడో లేదో అనిపించింది శీనుకి.
"నమ్ముతున్నాను అన్నాను అంటే నమ్ముతున్నాను అనే. ఇది తాగుతూ విషయం చెప్పు, వెయిటింగ్ నేను"... గ్లాస్ చేతికిస్తూ నవ్వుతూ అన్నాడు మధు.
మామూలయ్యాడు శీను.
విషయం మొత్తం చెప్పాడు. జాగ్రత్తగా విన్నాడు మధు.
అమెరికాలో ఇలాంటివి ఎన్నో పెద్దవే తెలిసిన మధుకి విషయం మొత్తం చెప్పగానే అర్థమయింది. కొంత సాయం చేద్దామనుకున్నాడు.
ఇంకా వివరాలు తెలుసుకుందామని... "అయితే వీళ్ళు నీకు చుట్టాలు" ఇంకో బాటిల్ ఓపెన్ చేసి గ్లాసుల్లో పోస్తూ అడిగాడు.
"ఔను ఆ అమ్మాయి మా బాబాయి వరస అయ్యే ఆయన కూతురు"
"ఔనా, మన కాలేజ్లో నీకు చెల్లెలు లేదు కదా"
"వాళ్ళు అపుడు వేరే ఊళ్ళో ఉండేవాళ్ళు. నువ్వు వెళ్ళాక మన ఊరు వచ్చారు, అందుకే నీకు తెలీదు. మన కాలేజ్లోనే చదువుకుంది. తెలివిగల అమ్మాయి, బియస్సి చేసింది, ఎమ్మెస్సి కూడా చేద్దాం అనుకుంది కాని ఇంకా చదివిస్తే పెద్ద సంబంధం తేవాలని, కట్నం ఇవ్వలేమని, తెలిసిన సంబంధం అని మురళికి ఇచ్చి చేసారు"
"మీ చెల్లెలి పేరు"
"సుజాత"
"మరి తెలివిగలది అయితే భర్త ఇలా ఇరుక్కోకుండా ముందే అన్నీ చూడాలి కదా"
"మేము ఎలాంటి పేపర్లు ఇంటికి తీసుకెళ్ళలేదు. మేము చెప్పిందే తనకి తెలుసు. మేమే మొత్తం తెలుసుకోలేదు. అలానే..."
"ఆ అలానే"
"మురళి కాస్త భయస్తుడు, చాలావాటికి భయపడుతూ ఉంటాడు. కాసేఫు చేద్దాం అని ఊగుతాడు, మళ్ళీ కాసేపాగి వామ్మో అని వదిలేస్తాడు. పిరికివాడు అని చెప్పుకోవచ్చు. అందుకే మొదటిసారి మురళి యూనిట్ కొనాలి అని అంత ఇదిగా అంటుంటే కాదనలేకపోయింది. మురళి ఆనందం కన్నా మా సుజాతకి ఇంకేదీ ఎక్కువ కాదు."
"నువ్వేమీ ఎక్కువ చెప్పట్లేదు కదా"
"లేదు మధు, నిజమే చెప్తున్నా. ఇంకా చెప్పాలంటే..."
"ఇంకేంటి"
"ఇప్పుడు పోగొట్టుకున్న డబ్బులు, అప్పుల గురించి కూడా కాదు నా భయం. మురళి గురించి"
"ఎందుకు భయం"
"అది అది"
"చెప్పు, నాకు విషయం మొత్తం తెలిస్తే బాగుంటుంది"
"నిన్న లాయర్ డబ్బులు రాకపోవచ్చు అన్నాడని బయటకి వచ్చాక ఆత్మహత్య చేసుకుంటాను అన్నాడు మురళి"... అని గ్లాసు మొత్తం గటగట తాగేసాడు శీను.
"ఔనా" ఆశ్చర్యపోతూ అన్నాడు మధు.
"ఔను మధు, అందుకే ఈ సమస్య నించి బయటపడకపోతే మాకు మురళి దక్కడేమో అని భయంగా ఉంది"
"ఏదీ మురళి ఫొటో చూపించు, నాకు చూడాలనుంది"
"ఫొటోస్ చాలా ఉన్నాయి మధు. నాలుగు రోజుల క్రితం యూనిట్ అడ్వాన్స్ ఇచ్చాక పండగొచ్చింది, అప్పుడు వాళ్ళింట్లోనే జరుపుకున్నాం. చూడు"... అంటూ ఫోన్ మధుకి ఇచ్చాడు శీను.
మురళి ఫొటో చూసాడు మధు. ఫోన్ తిరిగి శీనుకి ఇచ్చేయబోయాడు.
"ఇంకా చాలా ఫోటోస్ ఉన్నాయి, చూడు. నేను బాత్రూంకెళ్ళొస్తా"... అంటూ కాస్త తూలుతూ బయటకి అడుగులు వేసాడు శీను.
విషయం అర్ధమైంది మధుకి. ఈ మురళి చూడటానికి కూడా పిరికివాడిలానే ఉన్నాడు. కొంత సాయం చేద్దాం అనుకుంటూ తరువాతి ఫోటో చూసాడు.
అంతే తాగింది మొత్తం దిగినట్టుగా అనిపించింది మధుకి.
03-07-2023, 10:10 PM
తరువాతి భాగం ఇస్తున్నాను.
కొన్నిసార్లు పాత్రలు చేసే పనులు మనకి అర్థం కావాలన్నా, లాజిక్ ఉంది అని అనిపించాలన్నా, నేపథ్యం తెలియాలి, ఒక కాంటెక్స్ట్ సెట్ అవ్వాలి. ఇది సెట్ చెయ్యడానికే ఇన్ని భాగాలు రాసింది.
అలానే ప్రధాన పాత్రల మధ్య మాటలు ఎక్కువ ఉంటాయి ఈ కథలో. వాళ్ళ మనస్తత్వాలు గురించి మనకి ఏమీ తెలియకపోతే వాళ్ల మాటలు ఎంజాయ్ చెయ్యలేం.
కథ ఇక మొదలవుతుంది.
కొన్నిసార్లు పాత్రలు చేసే పనులు మనకి అర్థం కావాలన్నా, లాజిక్ ఉంది అని అనిపించాలన్నా, నేపథ్యం తెలియాలి, ఒక కాంటెక్స్ట్ సెట్ అవ్వాలి. ఇది సెట్ చెయ్యడానికే ఇన్ని భాగాలు రాసింది.
అలానే ప్రధాన పాత్రల మధ్య మాటలు ఎక్కువ ఉంటాయి ఈ కథలో. వాళ్ళ మనస్తత్వాలు గురించి మనకి ఏమీ తెలియకపోతే వాళ్ల మాటలు ఎంజాయ్ చెయ్యలేం.
కథ ఇక మొదలవుతుంది.
03-07-2023, 10:15 PM
సుజాత ఫొటో అది. ఎర్ర పట్టులాంటి చీరలో, చామనఛాయ అయినా కూడా మెరిసిపోతున్నట్టు, చాలా ఆకర్షణగా కనిపించింది మధుకి. చూపు తిప్పుకోలేకపోతున్నాడు మధు.
మధు నోటి నించి వచ్చిన మాటలు... "వావ్, ఎక్స్క్విజిట్".
ఎదురుగా చూసాడు మధు, శీను ఇంకా రాలేదు.
సుజాత ఫొటోలు ఇంకేవన్నా ఉన్నాయేమోనని చూస్తున్నాడు.
అదే ఎర్రచీరలో పండగ జరుపుకుంటున్న ఫోటోలు చాలా ఉన్నాయి. తోరణాలు కడుతూ నడుం మడత కనిపిస్తూ, ఆ వాలుజడ, తలలో కనకాంబరాలు, మరువం పూలు, ఆ నల్లపూసలు, నడుస్తున్నప్పుడు కాళ్లకి పట్టీలు, మధుకి పిచ్చిపిచ్చిగా నచ్చసాగింది సుజాత.
శీను వచ్చాడేమోనని మళ్ళీ చూసాడు, రాలేదు. మళ్ళీ ఫోటోస్ చూడసాగాడు.
ఒక్కోటి చూస్తున్నాడు. ఒకదాన్ని మించి ఒకటి ఉన్నట్టుగా, అన్ని ఫోటోల్లో సుజాత మధుని లాగసాగింది.
మొబైల్ స్క్రీన్ స్వైప్ చేస్తున్నాడు. ఒక్కసారిగా ఆగాడు. అదే ఎర్రచీరలో ఫోటో తీస్తుంటే వద్దు అన్నట్టుగా, సిగ్గుపడుతున్నట్టుగా, పదహారణాల తెలుగుపడుచు అందం, సిగ్గు, ముగ్ధలా, మనోహరంగా నవ్వుతూ సుజాత. మొబైల్ పక్కన పెట్టేసాడు మధు. అదే టైంకి లోపలికొచ్చాడు శీను.
మధుకి ఒక ఆలోచన రాసాగింది. ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు. శీను వచ్చి పక్కన కూర్చున్నది గమనించకుండా మనసులో ప్లాన్ వేయసాగాడు.
అలవాటు లేని స్కాచ్, అందులోను ఎక్కువ తాగడంతో, మాట్లాడకుండా కళ్ళుమూసుకుని అలా నిద్రపోసాగాడు శీను.
శీను వైపు చూసాడు మధు. శీను నిద్రపోతున్నట్టుగా సన్నగా గురక వినిపిస్తోంది. మళ్ళీ మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకున్నాడు మధు.
సుజాత చివరి ఫోటో మళ్ళీ చూసాడు. అదే ముగ్ధమనోహర నవ్వు, రూపం, ఆ చీర, ఆ కుంకుమ, ఆ నల్లపూసలు, ఆ పూలు, ఆ మొత్తం లుక్, మధు క్లీన్ బౌల్డ్.
జూమ్ చేసి మరీ చూడసాగాడు. సుజాత నవ్వు రారమ్మని పిలుస్తున్నట్టుగా, తనని సొంతం చేసుకోమని అడుగుతున్నట్టుగా, నీ కోసమే నేనున్నాను అని అంటున్నట్టు అనిపించసాగింది. వల్లకావట్లేదు మధుకి.
ఆ నవ్వుతో పాటే కింద నల్లపూసలు కనిపించాయి. మరొకరి భార్య, ఒక బిడ్డకి తల్లి. వద్దు అనే ఆలోచన వచ్చింది. అమాయకమైన మురళి మొహం గుర్తొచ్చింది. వెంటనే శీను చెప్పిన మురళి ఆత్మహత్య మాట కూడా గుర్తొచ్చింది.
"లెట్స్ గో ఫార్వర్డ్ అండ్ సీ వాట్ హ్యాపెన్స్" అని నిర్ణయానికొచ్చాడు.
వేలితో సుజాత నవ్వుతున్న ఫొటో మీద రాయసాగాడు.
"వాట్ ఏ బ్యూటీ" అనుకున్నాడు.
శీను వైపు చూసాడు, ఇంకా గురక వినిపిస్తోంది. వెంటనే శీను మొబైల్ స్క్రీన్ మీద నవ్వుతున్న సుజాత ఫొటోని తన మొబైల్ నించి ఫోటో తీసుకున్నాడు.
"చూసావా ఫొటోస్" కళ్ళు తెరుస్తూ అడిగాడు శీను.
తన మొబైల్ పక్కన పెట్టేసి, శీను మొబైల్ స్క్రీన్ క్లియర్ చేసి శీనుకి మొబైల్ ఇస్తూ తల ఊపాడు మధు.
మత్తు కాస్త దిగటంతో మధు వైపు చూస్తూ..."ఏమంటావు " అడిగాడు శీను.
"ఆలోచిస్తున్నా"... సుజాత నవ్వుతున్న రూపాన్ని తలుచుకుంటూ అన్నాడు మధు.
"ఒక్కమాట కూడా నీకు అబద్దం చెప్పలేదు మధూ"
ఆలోచిస్తూ తల ఊపసాగాడు మధు.
"మురళికి ఏదన్నా అయితే అందులో నాకు కూడా భాగం ఉన్నట్టే, నేను కూడా వాడిని ముందుకితోసాను. నాకు కూడా భయంగా ఉంది. నీ కాళ్ళు పట్టుకుంటున్నాను, మాకు సాయం చెయ్యి"... ఏడుస్తూ మధు కాళ్ళమీద పడ్డాడు శీను.
"రేయ్ ఏంటిది, లే, మనం ఫ్రెండ్స్, ఏంటిది, లే ముందు" అంటూ శీనుని లేపాడు మధు.
లేచి సోఫాలో కూర్చున్నాడు శీను.
"నేను ఆలోచిస్తున్నా మీకు ఎలా సాయం చెయ్యాలా అని" అన్నాడు మధు.
కళ్ళు తుడుచుకుంటూ, నవ్వుతూ తలూపాడు శీను.
"ఔను మురళి వాళ్ళ పాప ఎక్కడుంది"
"సుజాత వాళ్ళ అమ్మవాళ్ళు అదే ఏరియాలో అరగంట దూరంలో ఉంటారు, అక్కడ ఉంటోంది. ఈ సమస్య తీరేవరకూ అక్కడే ఉంచుతానంది సుజాత"
సుజాత పేరు వినేసరికి మళ్ళీ ఆ చివరి ఫోటో గుర్తొచ్చింది, మనసంతా చెప్పలేనట్టుగా అయింది మధుకి.
"సరే మీరు పొద్దున్నే రెడీగా ఉండండి. నేను వచ్చి మీ దగ్గరున్న పేపర్స్ అన్నీ చూస్తాను. సుజాతని కూడా ఉండమను, మనం ఏం చెయ్యాలో తనకి తెలియాలి"
"మా కన్నా సుజాతే అన్నీ వింటుంది మధూ, తనే అన్నీ చూసుకుంటోంది ఇలా జరిగినప్పటి నించి. మురళి మన లోకంలో లేడు అసలు"
"భయపడద్దు అని చెప్పు, నేను ముందు మీ ముగ్గురితో మాట్లాడతాను, తరువాత నేను ఏం చెయ్యగలనో చెప్తాను"
"చాలా థ్యాంక్స్ మధూ. వెంటనే ఈ విషయం మావాళ్లకి చెప్తాను"... మధు చేతులు పట్టుకుంటూ అని, గబగబా వెళ్ళిపోయాడు శీను.
మనసులో మళ్ళీ సుజాత రూపం గుర్తొచ్చి... "థ్యాంక్స్ నేను చెప్పాలి. ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ"... అనుకుంటూ నవ్వుతున్న సుజాత ఫొటోకి ముద్దిచ్చాడు మధు.
మధు నోటి నించి వచ్చిన మాటలు... "వావ్, ఎక్స్క్విజిట్".
ఎదురుగా చూసాడు మధు, శీను ఇంకా రాలేదు.
సుజాత ఫొటోలు ఇంకేవన్నా ఉన్నాయేమోనని చూస్తున్నాడు.
అదే ఎర్రచీరలో పండగ జరుపుకుంటున్న ఫోటోలు చాలా ఉన్నాయి. తోరణాలు కడుతూ నడుం మడత కనిపిస్తూ, ఆ వాలుజడ, తలలో కనకాంబరాలు, మరువం పూలు, ఆ నల్లపూసలు, నడుస్తున్నప్పుడు కాళ్లకి పట్టీలు, మధుకి పిచ్చిపిచ్చిగా నచ్చసాగింది సుజాత.
శీను వచ్చాడేమోనని మళ్ళీ చూసాడు, రాలేదు. మళ్ళీ ఫోటోస్ చూడసాగాడు.
ఒక్కోటి చూస్తున్నాడు. ఒకదాన్ని మించి ఒకటి ఉన్నట్టుగా, అన్ని ఫోటోల్లో సుజాత మధుని లాగసాగింది.
మొబైల్ స్క్రీన్ స్వైప్ చేస్తున్నాడు. ఒక్కసారిగా ఆగాడు. అదే ఎర్రచీరలో ఫోటో తీస్తుంటే వద్దు అన్నట్టుగా, సిగ్గుపడుతున్నట్టుగా, పదహారణాల తెలుగుపడుచు అందం, సిగ్గు, ముగ్ధలా, మనోహరంగా నవ్వుతూ సుజాత. మొబైల్ పక్కన పెట్టేసాడు మధు. అదే టైంకి లోపలికొచ్చాడు శీను.
మధుకి ఒక ఆలోచన రాసాగింది. ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు. శీను వచ్చి పక్కన కూర్చున్నది గమనించకుండా మనసులో ప్లాన్ వేయసాగాడు.
అలవాటు లేని స్కాచ్, అందులోను ఎక్కువ తాగడంతో, మాట్లాడకుండా కళ్ళుమూసుకుని అలా నిద్రపోసాగాడు శీను.
శీను వైపు చూసాడు మధు. శీను నిద్రపోతున్నట్టుగా సన్నగా గురక వినిపిస్తోంది. మళ్ళీ మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకున్నాడు మధు.
సుజాత చివరి ఫోటో మళ్ళీ చూసాడు. అదే ముగ్ధమనోహర నవ్వు, రూపం, ఆ చీర, ఆ కుంకుమ, ఆ నల్లపూసలు, ఆ పూలు, ఆ మొత్తం లుక్, మధు క్లీన్ బౌల్డ్.
జూమ్ చేసి మరీ చూడసాగాడు. సుజాత నవ్వు రారమ్మని పిలుస్తున్నట్టుగా, తనని సొంతం చేసుకోమని అడుగుతున్నట్టుగా, నీ కోసమే నేనున్నాను అని అంటున్నట్టు అనిపించసాగింది. వల్లకావట్లేదు మధుకి.
ఆ నవ్వుతో పాటే కింద నల్లపూసలు కనిపించాయి. మరొకరి భార్య, ఒక బిడ్డకి తల్లి. వద్దు అనే ఆలోచన వచ్చింది. అమాయకమైన మురళి మొహం గుర్తొచ్చింది. వెంటనే శీను చెప్పిన మురళి ఆత్మహత్య మాట కూడా గుర్తొచ్చింది.
"లెట్స్ గో ఫార్వర్డ్ అండ్ సీ వాట్ హ్యాపెన్స్" అని నిర్ణయానికొచ్చాడు.
వేలితో సుజాత నవ్వుతున్న ఫొటో మీద రాయసాగాడు.
"వాట్ ఏ బ్యూటీ" అనుకున్నాడు.
శీను వైపు చూసాడు, ఇంకా గురక వినిపిస్తోంది. వెంటనే శీను మొబైల్ స్క్రీన్ మీద నవ్వుతున్న సుజాత ఫొటోని తన మొబైల్ నించి ఫోటో తీసుకున్నాడు.
"చూసావా ఫొటోస్" కళ్ళు తెరుస్తూ అడిగాడు శీను.
తన మొబైల్ పక్కన పెట్టేసి, శీను మొబైల్ స్క్రీన్ క్లియర్ చేసి శీనుకి మొబైల్ ఇస్తూ తల ఊపాడు మధు.
మత్తు కాస్త దిగటంతో మధు వైపు చూస్తూ..."ఏమంటావు " అడిగాడు శీను.
"ఆలోచిస్తున్నా"... సుజాత నవ్వుతున్న రూపాన్ని తలుచుకుంటూ అన్నాడు మధు.
"ఒక్కమాట కూడా నీకు అబద్దం చెప్పలేదు మధూ"
ఆలోచిస్తూ తల ఊపసాగాడు మధు.
"మురళికి ఏదన్నా అయితే అందులో నాకు కూడా భాగం ఉన్నట్టే, నేను కూడా వాడిని ముందుకితోసాను. నాకు కూడా భయంగా ఉంది. నీ కాళ్ళు పట్టుకుంటున్నాను, మాకు సాయం చెయ్యి"... ఏడుస్తూ మధు కాళ్ళమీద పడ్డాడు శీను.
"రేయ్ ఏంటిది, లే, మనం ఫ్రెండ్స్, ఏంటిది, లే ముందు" అంటూ శీనుని లేపాడు మధు.
లేచి సోఫాలో కూర్చున్నాడు శీను.
"నేను ఆలోచిస్తున్నా మీకు ఎలా సాయం చెయ్యాలా అని" అన్నాడు మధు.
కళ్ళు తుడుచుకుంటూ, నవ్వుతూ తలూపాడు శీను.
"ఔను మురళి వాళ్ళ పాప ఎక్కడుంది"
"సుజాత వాళ్ళ అమ్మవాళ్ళు అదే ఏరియాలో అరగంట దూరంలో ఉంటారు, అక్కడ ఉంటోంది. ఈ సమస్య తీరేవరకూ అక్కడే ఉంచుతానంది సుజాత"
సుజాత పేరు వినేసరికి మళ్ళీ ఆ చివరి ఫోటో గుర్తొచ్చింది, మనసంతా చెప్పలేనట్టుగా అయింది మధుకి.
"సరే మీరు పొద్దున్నే రెడీగా ఉండండి. నేను వచ్చి మీ దగ్గరున్న పేపర్స్ అన్నీ చూస్తాను. సుజాతని కూడా ఉండమను, మనం ఏం చెయ్యాలో తనకి తెలియాలి"
"మా కన్నా సుజాతే అన్నీ వింటుంది మధూ, తనే అన్నీ చూసుకుంటోంది ఇలా జరిగినప్పటి నించి. మురళి మన లోకంలో లేడు అసలు"
"భయపడద్దు అని చెప్పు, నేను ముందు మీ ముగ్గురితో మాట్లాడతాను, తరువాత నేను ఏం చెయ్యగలనో చెప్తాను"
"చాలా థ్యాంక్స్ మధూ. వెంటనే ఈ విషయం మావాళ్లకి చెప్తాను"... మధు చేతులు పట్టుకుంటూ అని, గబగబా వెళ్ళిపోయాడు శీను.
మనసులో మళ్ళీ సుజాత రూపం గుర్తొచ్చి... "థ్యాంక్స్ నేను చెప్పాలి. ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ"... అనుకుంటూ నవ్వుతున్న సుజాత ఫొటోకి ముద్దిచ్చాడు మధు.
04-07-2023, 07:30 PM
(04-07-2023, 01:07 PM)Uday Wrote: అన్యాయం సార్, ఇన్ని రోజుల తరువాత ఎంతో ఆశతో తెరిస్తే ఇంత చిన్న అప్డేట్, పోనీలెండి మీ దయ మా ప్రాప్తం. బావుందండి అప్డేట్ కాని నేనింకా సుజాత మధుకి ముందే తెలుసు లేదా మునుపెక్కడన్నా చూసి మనసుపారేసుకుని మళ్ళీ వెతికితే దొరకలేదు ఇలా ఊహించుకున్నా...మీరు మీ బాణిలో కొనసాగించండి.
(04-07-2023, 07:07 PM)sravan35 Wrote: అప్డేట్ బాగుంది...కానీ పెద్దది ఇస్తే ఇంకా బాగుండేది...
ఉదయ్, శ్రావణ్ బాబులూ ఏమంటిరి, ఏమంటిరి.
ఇంత కష్టపడి ఒత్తులతో, పొల్లులతో, దీర్ఘాలతో, ఉపమానాలతో, అచ్చుతప్పులు లేకుండా రాసిన నా కథాభాగమును చిన్న అప్డేట్ అందురా, ఎంతమాట, ఎంతమాట.
ఇది కథాపరీక్షయే గానీ ఎస్సే, షార్ట్ ఆన్సర్ పరీక్ష గాదే. కాదూ కాకూడదూ ఇది పెద్ద సైజ్ పరీక్షయే అందురా, ముందుముందు పెద్ద అప్డేట్ రాసిన, అది నచ్చకున్న అప్పుడేమందురు.
చిన్నదయినా, పెద్దదయినా అప్డేట్ నచ్చుట కదా మనకి కావల్సినది.
నాతో చెప్పింతురేమయ్యా, పెద్దగా రాసినా నచ్చకున్న రాసి వ్యర్ధం కదా, నా శ్రమంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరగును కదా. చిన్నది రాసినా జనులకి నచ్చిన అదే గొప్ప కదా.
సందర్భావసరములబట్టి చిన్నది, పెద్దది ఉండును, ఇది ఏనాడో నిశ్చయమయినది, కాగా నేడు చిన్న అప్డేట్, చిన్న అప్డేట్ అని అనుట ఎందుకు.
05-07-2023, 06:42 PM
(05-07-2023, 02:14 PM)Uday Wrote: No comments only clapping clp); clp);
ఓ భూమానవ (earthman) మీ (సందర్భోజిత) సమయోజిత అనుకరణ చాలా బాగా కుదిరింది, మరి ఈ పేరడీ రాయడానికి ఎంత సమయం తీసుకున్నారో గాని చదివిన వెంటనే మొదట విపరీతమైన నవ్వొచ్చి కళ్ళెంబడి నీళ్ళు కారిపోయాయి ఆ తరువాత మరోసారి DVSK ను పక్కన వింటూ చూస్తే మక్కీకి మక్కి అలాగే రాసేసారు, మీకివే వీర తాళ్ళు వేసుకోండి నిండుగా yr):
చక్కని రిప్లైస్ ఇస్తావు, థ్యాంక్యూ.
ఇంతకుముందు ఒకసారి మనసు కదిలి నీళ్ళొచ్చాయి అన్నావు, ఇప్పుడు నవ్వి నీళ్ళొచ్చాయి అంటున్నావు, ఎమోషనల్ మనిషిలా ఉన్నావు, నాలా.
ఇది రాయడానికి టైం ఎక్కువ పట్టలేదు, అంత గొప్పగేమీ రాయలేదు. ఏదో రాయలనిపించింది, గుర్తున్నదానికి తగ్గట్టు మొత్తంగా రాసా. ఆ సీన్ చూస్తూ, నిజంగా, లైన్ బై లైన్ మక్కీకి మక్కి రాసుంటే అప్పుడు ఇంతకన్నా బాగా వచ్చుండేది.
అలానే నువ్వన్న మాటలు సందర్భోచిత, సమయోచిత, టైపో అనుకున్నా చెప్తున్నా.
05-07-2023, 06:43 PM
తదుపరి భాగం రాయలేదు, ఏం రాయాలో తెలుసు, రాసి వెంటనే ఇస్తాను.
మన ప్రధాన పాత్రాలు ఈ భాగంలోనే కలుసుకునేది.
మన ప్రధాన పాత్రాలు ఈ భాగంలోనే కలుసుకునేది.
05-07-2023, 08:11 PM
తరువాతి భాగం ఇస్తున్నాను. ఎలా ఉందో చెప్పండి.
05-07-2023, 08:13 PM
డ్రైవర్ కార్ నడుపుతుంటే వెనక కూర్చుని సిగరెట్ తాగుతూ, సుజాత గురించి ఆలోచించసాగాడు మధు.
పరాయి ఆడవాళ్ళతో గడపడం అమెరికాలో కొత్త కానప్పటికి, ఇలా ఒక వ్యక్తి భార్యతో గడపాలి అని మెదటిసారిగా అనిపించింది మధుకి.
వద్దు, తప్పు అనిపిస్తున్నప్పటికి, సుజాత ముగ్ధ రూపం అతని మనసుని ఆక్రమించుకోవడంతో, సుజాతని ఎలా పొందాలి అనే ప్లాన్ వేయసాగాడు.
అమెరికాలో మనుషుల మనస్తత్వాల గురించి తెలుసుకోవడం వృత్తిలో భాగంగా ఉన్న మధు, సుజాత ఏం చెప్తే వింటుంది, ఏది ఎలా చెప్పాలి, ఏ పాయింట్ మీద ఫోకస్ ఉంచాలి, ఎలాంటి మాటలు, ఎలాంటి వాక్యాలు ఉపయోగించాలి, ఇంగ్లిష్ ఎంత వాడాలి, ఇలా ఒక బిజినెస్ డీల్ ఎలా చేస్తూ ఉంటాడో, అలా ప్రిసైజ్ క్యాల్క్యులేషన్ వేయసాగాడు.
"సార్, వచ్చేసాం"... డ్రైవర్ పిలుపుతో ఆలోచనల నించి బయటపడ్దాడు.
"హోటల్ వచ్చేసింది సార్. లగేజ్ ఏమీ లేదు కదా సార్. పైకి రమ్మంటారా, వెళ్లమంటారా"
"లగేజ్ లేదు, పైకి వద్దు. రేపు పొద్దున్నే 8 కి రా"
"అలాగే సార్"... అంటూ వెళ్ళిపోయాడు డ్రైవర్.
లిఫ్ట్ ఎక్కిన మధు, లోపల కనిపిస్తున్న అద్దంలో తన ముఖాన్ని చూసుకుంటూ, సుజాతని పొందే ప్లాన్ మొత్తం వచ్చేసినట్టుగా అనిపిస్తూ ఉండి, తన ప్లాన్ తనకే బాగుండటంతో, చిన్నగా నవ్వుకుంటూ, జేబులో ఉన్న మొబైల్ తీసి, సుజాత ఫోటో చూస్తూ... "ఫ్యూ మోర్ అవర్స్ బ్యూటిఫుల్, అండ్ యూ విల్ బి మైన్" అనుకున్నాడు.
రూంకి రాగానే అలార్మ్ పెట్టుకుని పడుకున్నాడు.
* * * * * *
ఎవరో తలుపు కొడుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంటే లేచాడు. టైం చూసాడు, తొమ్మిదయింది.
తలుపు తీసాడు, ఎదురుగా డ్రైవర్.
"మూడుసార్లు ఫోన్ చేసాను సార్, ఫోన్ ఎత్తకపోయేసరికి పైకి వచ్చాను"
"ఓకే. కింద ఉండు, రెడి అయ్యి గంటలో వస్తాను"... అని రెడీ అవ్వసాగాడు.
మిస్డ్ కాల్స్ శీను నంబర్ నించి కూడా ఉన్నాయి. రెడీ అయ్యాక కార్లో నించి మాట్లాడదాం అనుకున్నాడు. ఇంతలోనే శీను నంబర్ నించి మళ్ళీ కాల్ వచ్చింది. ఎత్తకుండా రెడీ అవ్వడానికి బాత్రూం లోకెళ్ళాడు.
* * * * * *
"ఏంటన్నయ్యా"... ఫోన్ పెట్టేస్తున్న శీను వైపే చూస్తూ అడిగింది సుజాత.
"ఎత్తలేదు"... బదులిచ్చాడు శీను.
"నిజంగానే వస్తాడా, ఊరికే నీతో వస్తా అన్నాడా"... అనుమానంగా అడిగాడు మురళి.
"వస్తాడులేరా, నువ్వు కంగారుపడకు. మనలా కాదు వాడు, ఎన్నో పనులుంటాయి" అన్నాడు శీను.
"ఏమో అసలు ఇక్కడున్నాడో అమెరికా విమానం ఎక్కేసాడో"
"అబ్బా మురళి ఆపరా, వస్తాడు. మళ్ళీ చేస్తా ఉండు"...అంటూ మళ్ళీ కాల్ నొక్కబోయాడు శీను.
"వద్దన్నయ్యా. నువ్వే అన్నావు కదా ఎన్నో పనులుంటాయి అని. ఇన్నిసార్లు చేస్తే చిరాకుపడతారేమో, అరగంటాగి చేద్దాం. మళ్ళీ కాఫీ తెస్తాను, తాగండి"... అంటూ వంటింట్లోకెళ్ళింది సుజాత.
మళ్ళీ తన లోకంలోకి తనెళ్ళిపోయాడు మురళి.
శీనుకి విషయం అర్థమయింది. మధు రాకపోతే, తమకి డబ్బులు ఇవ్వకపోతే, ఏదన్నా చేసుకునేలా ఉన్నాడు మురళి. ఆలోచిస్తుంటే బుర్ర వేడెక్కసాగింది శీనుకి.
ఇంతలో జ్ జ్ అని ఫోన్ వైబ్రేట్ అయింది. స్క్రీన్ మీద మధు పేరు. వెంటనే ఎత్తాడు శీను.
"మధూ, నీ ఫోన్ కోసమే చూస్తున్నాం. బాగా బిజీగా ఉన్నట్టున్నావు. నీ పనులయ్యాకే రా. మేము ఇంట్లోనే ఉంటాం"... టకటక అన్నాడు శీను.
"నిన్న స్కాచ్ తాగాక నువ్వక్కడే కాసేపు పడుకున్నావు, గుర్తుందా" అడిగాడు మధు.
"ఏమో మధు, గుర్తులేదు"
"కాసేపు పడుకున్నావు నువ్వు, నేను అప్పుడు పడుకోలేదు. హోటల్కి వచ్చాక నా టైంకి నేను నిద్రపోయాను, కాని నిన్న ఆలోచనలు ఎక్కువుండటంతో, పొద్దున లేవడం లేట్ అయింది. మీ ఇంటికే బయలుదేరాను. అడ్రస్ పంపు"
"అడ్రస్ వెంటనే పంపుతా"
అప్పుడే కాఫీ తెస్తూ అడ్రస్ మాట విన్న సుజాత... "డైరెక్ట్ మ్యాప్ పంపచ్చన్నయ్యా, నేను పంపిస్తాను, ఫోనివ్వు" అంటూ మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకుంది.
"హల్లో"
"మధుగారు"
కోయిల స్వరం పలుకుతున్నట్టుగా సుజాత గొంతు తీయగా వినిపించడంతో మైమరచిపోయాడు మధు.
"మధుగారు, హల్లో"
"ఏంటి లైన్ కట్ అయిందా" అడిగాడు శీను.
"లేదన్నాయ్యా కాల్ జరుగుతోంది, నాకేమీ వినిపించట్లేదు.. హల్లో మధుగారు"
'నాకు వినిపిస్తోంది బ్యూటీ, నీ రూపానికి సరిపోయే గొంతు, పర్ఫెక్ట్, లవింగ్ ఇట్' అనుకుంటూ... "హల్లో" అన్నాడు.
"వినిపిస్తోందాండి"
'చెవుల్లో అమృతం పోసినట్టుగా ఉంది బ్యూటీ, కీప్ టాకింగ్' అనుకుంటూ.. "చెప్పండి" అన్నాడు.
"అడ్రస్ మ్యాప్ పంపిస్తాను, ఎవరిని అడిగే పని లేకుండా మా ఇంటి ముందే దిగుతారు"
'గుమ్మంలో నువ్వు ఎదురుంటే ఇంకా బాగుంటుంది బ్యూటీ, నా చెయ్యి పట్టుకుని లోపలికి తీసుకెళ్తే ఇంకా బాగుంటుంది' అనుకుంటూ... "అలాగే పంపించండి" అని ఫోన్ పెట్టేసాడు.
రెండు నిమిషాల్లో మ్యాప్ మెసేజ్ వచ్చింది.
ఆ అడ్రస్ డ్రైవర్కి చెప్పి కళ్ళు మూసుకుని మళ్ళీ తన స్ట్రాటజి మొత్తం స్టెప్ బై స్టెప్ నెమరువేసుకున్నాడు.
ఈ ఆలోచనల్లో ఉండగానే నిద్రపట్టేసింది మధుకి.
"సార్ ఇంటిదగ్గరున్నాం. సార్"... డ్రైవర్ పిలుపుతో కళ్ళు తెరిచాడు.
ఇంటి దగ్గర నించి శీను, పక్కనే మురళి కార్ వైపే వస్తూ కనిపించారు.
కార్ దిగాడు మధు.
"మధు మా బావ మురళి. మురళి మా చిన్నప్పట్టి ఫ్రెండ్ మధు"... పరిచయం చేసాడు శీను.
"నమస్తే సార్" దండం పెట్టాడు మురళి.
"నమస్తే"
"గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ ఫ్లాట్ మధూ, రా. పాత అపార్ట్మెంట్ అందుకే తక్కువ అద్దెకి దొరికింది" అంటూ లోపలికి తీసుకెళ్ళాడు శీను.
ఇద్దరి మగాళ్ల వెనక నడుస్తూ ఫ్లాట్ దగ్గరికొచ్చాడు మధు.
షూస్ తీయబోతుండగా... "షూస్ ఉన్నా పరవాలేదు, లోపలికి రండి" అంటూ కోయిల స్వరం ఈసారి డైరెక్ట్ వినిపించింది.
తలెత్తి చూసాడు మధు.
లైట్ బ్లూ కలర్ చీరలో, మెరిసిపోతున్న రూపంతో, ముగ్ధమనోహరమైన నవ్వుతో, చేతులు జోడించి లోపలికి ఆహ్వానిస్తున్న సుజాత.
పరాయి ఆడవాళ్ళతో గడపడం అమెరికాలో కొత్త కానప్పటికి, ఇలా ఒక వ్యక్తి భార్యతో గడపాలి అని మెదటిసారిగా అనిపించింది మధుకి.
వద్దు, తప్పు అనిపిస్తున్నప్పటికి, సుజాత ముగ్ధ రూపం అతని మనసుని ఆక్రమించుకోవడంతో, సుజాతని ఎలా పొందాలి అనే ప్లాన్ వేయసాగాడు.
అమెరికాలో మనుషుల మనస్తత్వాల గురించి తెలుసుకోవడం వృత్తిలో భాగంగా ఉన్న మధు, సుజాత ఏం చెప్తే వింటుంది, ఏది ఎలా చెప్పాలి, ఏ పాయింట్ మీద ఫోకస్ ఉంచాలి, ఎలాంటి మాటలు, ఎలాంటి వాక్యాలు ఉపయోగించాలి, ఇంగ్లిష్ ఎంత వాడాలి, ఇలా ఒక బిజినెస్ డీల్ ఎలా చేస్తూ ఉంటాడో, అలా ప్రిసైజ్ క్యాల్క్యులేషన్ వేయసాగాడు.
"సార్, వచ్చేసాం"... డ్రైవర్ పిలుపుతో ఆలోచనల నించి బయటపడ్దాడు.
"హోటల్ వచ్చేసింది సార్. లగేజ్ ఏమీ లేదు కదా సార్. పైకి రమ్మంటారా, వెళ్లమంటారా"
"లగేజ్ లేదు, పైకి వద్దు. రేపు పొద్దున్నే 8 కి రా"
"అలాగే సార్"... అంటూ వెళ్ళిపోయాడు డ్రైవర్.
లిఫ్ట్ ఎక్కిన మధు, లోపల కనిపిస్తున్న అద్దంలో తన ముఖాన్ని చూసుకుంటూ, సుజాతని పొందే ప్లాన్ మొత్తం వచ్చేసినట్టుగా అనిపిస్తూ ఉండి, తన ప్లాన్ తనకే బాగుండటంతో, చిన్నగా నవ్వుకుంటూ, జేబులో ఉన్న మొబైల్ తీసి, సుజాత ఫోటో చూస్తూ... "ఫ్యూ మోర్ అవర్స్ బ్యూటిఫుల్, అండ్ యూ విల్ బి మైన్" అనుకున్నాడు.
రూంకి రాగానే అలార్మ్ పెట్టుకుని పడుకున్నాడు.
* * * * * *
ఎవరో తలుపు కొడుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంటే లేచాడు. టైం చూసాడు, తొమ్మిదయింది.
తలుపు తీసాడు, ఎదురుగా డ్రైవర్.
"మూడుసార్లు ఫోన్ చేసాను సార్, ఫోన్ ఎత్తకపోయేసరికి పైకి వచ్చాను"
"ఓకే. కింద ఉండు, రెడి అయ్యి గంటలో వస్తాను"... అని రెడీ అవ్వసాగాడు.
మిస్డ్ కాల్స్ శీను నంబర్ నించి కూడా ఉన్నాయి. రెడీ అయ్యాక కార్లో నించి మాట్లాడదాం అనుకున్నాడు. ఇంతలోనే శీను నంబర్ నించి మళ్ళీ కాల్ వచ్చింది. ఎత్తకుండా రెడీ అవ్వడానికి బాత్రూం లోకెళ్ళాడు.
* * * * * *
"ఏంటన్నయ్యా"... ఫోన్ పెట్టేస్తున్న శీను వైపే చూస్తూ అడిగింది సుజాత.
"ఎత్తలేదు"... బదులిచ్చాడు శీను.
"నిజంగానే వస్తాడా, ఊరికే నీతో వస్తా అన్నాడా"... అనుమానంగా అడిగాడు మురళి.
"వస్తాడులేరా, నువ్వు కంగారుపడకు. మనలా కాదు వాడు, ఎన్నో పనులుంటాయి" అన్నాడు శీను.
"ఏమో అసలు ఇక్కడున్నాడో అమెరికా విమానం ఎక్కేసాడో"
"అబ్బా మురళి ఆపరా, వస్తాడు. మళ్ళీ చేస్తా ఉండు"...అంటూ మళ్ళీ కాల్ నొక్కబోయాడు శీను.
"వద్దన్నయ్యా. నువ్వే అన్నావు కదా ఎన్నో పనులుంటాయి అని. ఇన్నిసార్లు చేస్తే చిరాకుపడతారేమో, అరగంటాగి చేద్దాం. మళ్ళీ కాఫీ తెస్తాను, తాగండి"... అంటూ వంటింట్లోకెళ్ళింది సుజాత.
మళ్ళీ తన లోకంలోకి తనెళ్ళిపోయాడు మురళి.
శీనుకి విషయం అర్థమయింది. మధు రాకపోతే, తమకి డబ్బులు ఇవ్వకపోతే, ఏదన్నా చేసుకునేలా ఉన్నాడు మురళి. ఆలోచిస్తుంటే బుర్ర వేడెక్కసాగింది శీనుకి.
ఇంతలో జ్ జ్ అని ఫోన్ వైబ్రేట్ అయింది. స్క్రీన్ మీద మధు పేరు. వెంటనే ఎత్తాడు శీను.
"మధూ, నీ ఫోన్ కోసమే చూస్తున్నాం. బాగా బిజీగా ఉన్నట్టున్నావు. నీ పనులయ్యాకే రా. మేము ఇంట్లోనే ఉంటాం"... టకటక అన్నాడు శీను.
"నిన్న స్కాచ్ తాగాక నువ్వక్కడే కాసేపు పడుకున్నావు, గుర్తుందా" అడిగాడు మధు.
"ఏమో మధు, గుర్తులేదు"
"కాసేపు పడుకున్నావు నువ్వు, నేను అప్పుడు పడుకోలేదు. హోటల్కి వచ్చాక నా టైంకి నేను నిద్రపోయాను, కాని నిన్న ఆలోచనలు ఎక్కువుండటంతో, పొద్దున లేవడం లేట్ అయింది. మీ ఇంటికే బయలుదేరాను. అడ్రస్ పంపు"
"అడ్రస్ వెంటనే పంపుతా"
అప్పుడే కాఫీ తెస్తూ అడ్రస్ మాట విన్న సుజాత... "డైరెక్ట్ మ్యాప్ పంపచ్చన్నయ్యా, నేను పంపిస్తాను, ఫోనివ్వు" అంటూ మొబైల్ చేతిలోకి తీసుకుంది.
"హల్లో"
"మధుగారు"
కోయిల స్వరం పలుకుతున్నట్టుగా సుజాత గొంతు తీయగా వినిపించడంతో మైమరచిపోయాడు మధు.
"మధుగారు, హల్లో"
"ఏంటి లైన్ కట్ అయిందా" అడిగాడు శీను.
"లేదన్నాయ్యా కాల్ జరుగుతోంది, నాకేమీ వినిపించట్లేదు.. హల్లో మధుగారు"
'నాకు వినిపిస్తోంది బ్యూటీ, నీ రూపానికి సరిపోయే గొంతు, పర్ఫెక్ట్, లవింగ్ ఇట్' అనుకుంటూ... "హల్లో" అన్నాడు.
"వినిపిస్తోందాండి"
'చెవుల్లో అమృతం పోసినట్టుగా ఉంది బ్యూటీ, కీప్ టాకింగ్' అనుకుంటూ.. "చెప్పండి" అన్నాడు.
"అడ్రస్ మ్యాప్ పంపిస్తాను, ఎవరిని అడిగే పని లేకుండా మా ఇంటి ముందే దిగుతారు"
'గుమ్మంలో నువ్వు ఎదురుంటే ఇంకా బాగుంటుంది బ్యూటీ, నా చెయ్యి పట్టుకుని లోపలికి తీసుకెళ్తే ఇంకా బాగుంటుంది' అనుకుంటూ... "అలాగే పంపించండి" అని ఫోన్ పెట్టేసాడు.
రెండు నిమిషాల్లో మ్యాప్ మెసేజ్ వచ్చింది.
ఆ అడ్రస్ డ్రైవర్కి చెప్పి కళ్ళు మూసుకుని మళ్ళీ తన స్ట్రాటజి మొత్తం స్టెప్ బై స్టెప్ నెమరువేసుకున్నాడు.
ఈ ఆలోచనల్లో ఉండగానే నిద్రపట్టేసింది మధుకి.
"సార్ ఇంటిదగ్గరున్నాం. సార్"... డ్రైవర్ పిలుపుతో కళ్ళు తెరిచాడు.
ఇంటి దగ్గర నించి శీను, పక్కనే మురళి కార్ వైపే వస్తూ కనిపించారు.
కార్ దిగాడు మధు.
"మధు మా బావ మురళి. మురళి మా చిన్నప్పట్టి ఫ్రెండ్ మధు"... పరిచయం చేసాడు శీను.
"నమస్తే సార్" దండం పెట్టాడు మురళి.
"నమస్తే"
"గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ ఫ్లాట్ మధూ, రా. పాత అపార్ట్మెంట్ అందుకే తక్కువ అద్దెకి దొరికింది" అంటూ లోపలికి తీసుకెళ్ళాడు శీను.
ఇద్దరి మగాళ్ల వెనక నడుస్తూ ఫ్లాట్ దగ్గరికొచ్చాడు మధు.
షూస్ తీయబోతుండగా... "షూస్ ఉన్నా పరవాలేదు, లోపలికి రండి" అంటూ కోయిల స్వరం ఈసారి డైరెక్ట్ వినిపించింది.
తలెత్తి చూసాడు మధు.
లైట్ బ్లూ కలర్ చీరలో, మెరిసిపోతున్న రూపంతో, ముగ్ధమనోహరమైన నవ్వుతో, చేతులు జోడించి లోపలికి ఆహ్వానిస్తున్న సుజాత.
06-07-2023, 09:49 PM
(06-07-2023, 02:47 PM)Uday Wrote: బ్రో మధు క్యారక్టర్ లో మొదలైనప్పటికి ఇప్పటికి కొద్దిగా మార్పు కనిప్స్తోంది. అన్ని సంవత్సరాల తరువాత కూడా తన స్నేహితున్ని గుర్తుపట్టి పలకరించి, ఎలాంటి బేషజాలు లేకుండా కలిసిపోయిన మధుకి, ఇప్పుడు తనుపెట్టే పెట్టుబడికి వచ్చే ప్రతిఫలంగురించి ఆలోచిస్తున్న మధుకి తేడా ఉంది. సాడిస్టిక్ బిహేవియర్ కూడా ఉంటుందా? ఏందుకంటే "in a few hours you will be mine" అనుకున్నాడుగా. బావుంది ...కొనసాగించు బ్రో.
మరి సుజాత అలా లాగింది. ఉత్త సెక్స్ కోరిక కాదు మధుది. సుజాతలో ఎన్నో నచ్చాయి మధుకి. మధు ఏం చేస్తాడో మీరందరూ ఊహించే ఉంటారు, కానీ అది ఎలా పొందుతాడు అనేది ఈ కథ.
మధు థింకింగ్, మధు ఆర్గ్యుమెంట్, అలానే సుజాత స్థితి, ఇదీ ఈ కథలో క్రక్స్, సెంట్రల్ పాయింట్.
మాటలు ఎక్కువ ఉండే కథ ఇదని ముందే చెప్పా. మరి ఆ మాటలు నచ్చుతాయో లేదో చూద్దాం, అంటే ఏంటీ డిస్కషన్ అనుకుంటారో, ఎంజాయ్ చేస్తారో చూద్దాం.
నువ్వు మాత్రం కంటిన్యూ విత్ యువర్ రిప్లైస్.
06-07-2023, 09:50 PM
స్పందనకి ధన్యవాదాలు. తరువాతి భాగం ఇస్తున్నాను, ఎలా ఉందో చెప్పండి.
06-07-2023, 09:52 PM
రెప్ప వెయ్యకుండా అలానే సుజాతని చూస్తూ ఉండిపోయాడు మధు.
"పరవాలేదు రండి"... అలానే నవ్వుతూ అంది సుజాత.
ఆ రూపం, ఆ నవ్వు, ఆ ఆహ్వానం మాటల్లో వెలకట్టలేని ఆనందాన్ని ఇవ్వసాగాయి మధుకి.
"వద్దండి"... అంటూ షూస్ విప్పి లోపలికెళ్ళాడు.
"కూర్చోండి"... అంటూ కుర్చీ చూపించి పరుగున లోపలికెళ్ళింది.
అలా వెళ్తున్న సుజాతని చూడగానే, కాళ్ళపట్టీల శబ్దం వినగానే, ఛెంగుఛెంగున ఎగిరే నెమలి గుర్తొచ్చింది మధుకి.
'ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ, వనంలో నెమలిలా. మంచినీళ్ళొద్దు, ఏమీ వద్దు, రా నా ముందు కూర్చో, నిన్ను కాస్త చూడనీ' అనుకుంటూ సుజాత వెళ్ళిన వైపే చూస్తూ ఉన్నాడు.
అనుకున్నట్టే మంచినీళ్ల గ్లాసుతో వచ్చింది సుజాత.
ఎర్రరంగు మట్టిగాజులు, వాటి మధ్య బంగారురంగులో ఉన్న గాజుల చేతులతో మంచినీళ్ళు ఇస్తున్న సుజాతని దగ్గరగా చూడగానే మధు శరీరం మొత్తం ఒక అనుభూతికి లోనవ్వసాగింది.
"మంచినీళ్ళు తీసుకోండి"
గ్లాస్ తీసుకుంటుండగా తనకి తగిలిన సుజాత వేళ్ళ స్పర్శకి మహదానందం కలిగింది మధుకి.
అదేమీ పట్టించుకోకుండా వెళ్ళి దూరంగా పక్కన ఒక స్టూల్ మీద కూర్చుని కొంగు కాళ్ళ మీద వేసుకుని కూర్చుంది సుజాత.
"పేపర్స్ లోపల ఉన్నాయి. అన్నీ తెస్తున్నారు. మీరు మంచినీళ్ళు తాగండి. కాఫీ తెస్తాను"
తలూపాడు మధు.
"ఇలాంటి మోసాలు చేస్తారని తెలీదండి. మొత్తం ముందే కనుక్కుని డబ్బులిచ్చి ఉండాల్సింది. తప్పు మాదే. ఇదొక గొప్ప అవకాశంగా చూసాం కానీ గెట్ రిచ్ క్విక్ స్కీమ్ అనుకోలేదు. కానీ ఇరుక్కుపోయాం"... తప్పు చేసిన భావంతో, పూర్తిగా చెప్పలేక, మధుకి అర్థమవుతుంది అని క్లుప్తంగా చెప్పి, తలదించుకుంది సుజాత.
ఏమీ మాట్లాడకుండా తల ఊపుతూ సుజాత ముఖాన్నే చూడసాగాడు మధు.
'ఏమీ ఆశించకుండా వీళ్ళకి సాయం చేస్తే' అనిపించి, ఆ ఆలోచన చేసే లోపు... సుజాత ముఖంలో మళ్ళీ నవ్వు కనిపించింది.
"మా శీనన్నయ్య అమెరికా ఫ్రెండ్ అయిన మీరు కనిపించారని, విషయం చూస్తానన్నారని తెలిసాక, మనసుకి కాస్త ఉపశమనం కలిగింది. మీరు మా కాలేజ్లోనే చదివారు అని తెలిసి ఆశ్చర్యపోయాను. మీరున్నప్పుడు నేను ఉండుంటే మీరు నాకు కూడా తెలిసుండేవారు అనిపించింది"... అని అంటూ అప్పుడే విరిసిన పువ్వు లాంటి నవ్వు నవ్వుతున్న సుజాతని అలా చూడగానే ఈసారి మధుకి శరీరం మొత్తం ఊపు రాసాగింది.
"కాఫీ, టీ, ఏం తీసుకుంటారు"
'నీ చేత్తో విషమిచ్చినా తాగుతా బ్యుటీ' అనుకుంటూ... "ముందు విషయం తేలనివ్వండి"
"అయితే ఒకేసారి భోజనం చేద్దురుగాని, వంట దాదాపు అయిపోయింది. మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి, నేను లోపల ఉన్నా వింటూనే ఉంటాను"... అని లోపలికెళ్ళబోతూ కాలికి ఏదో గుచ్చుకోవడంతో కిందకి వంగింది.
"ఆ చీరలో, వెనక వీపు, మెత్తని నడుం కనిపిస్తూ, కాళ్లపట్టీ కనిపిస్తూ కుడి పాదం ఎత్తి, వంగిన సుజాతని అలా చూడగానే, ఒక్కసారిగా ఎన్నో రోజుల తర్వాత పూర్తిగా లేచింది మధుకి.
ఊహించని ఈ స్థితికి మధు కూడా ఆశ్చర్యపోయాడు. నిటారుగా లేచున్న తనది చూసుకుని నమ్మలేక ఒక్కసారిగా కాలు మీద వేసుకుని గట్టిగా కిందికి దించాడు.
కాలిలో గుచ్చుకున్నదేదో రాక, మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి స్టూల్ మీద కూర్చుని, కొంగు కాస్త పక్కకి వెళ్ళగా, ఎడమ కాలు కుడి తొడ మీద పెట్టుకుని, మెడలో గొలుసుకున్న పిన్నీసు తీసుకుని కాలిలో ఉన్నదాన్ని బయటకి తీస్తున్న సుజాతని అలా చూడగానే, మధు మనసు, మగతనం రెండూ ఉత్తేజమయ్యాయి.
'ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ, ఇలాంటి ఇలాంటి దృశ్యాలు చూసేనేమో కవులు కవితలు రాస్తారు. నిన్ను పొందకుండా అమెరికా వెళ్ళను, కన్ఫర్మ్' అని అనుకుంటూ అలానే సుజాతని చూడసాగాడు.
ఇంతలో లోపలి నించి రకరకాల పేపర్స్ తీసుకుని వచ్చారు శీను, మురళి.
"ఏంటి ఏమైంది"... అడిగాడు మురళి.
"కాలిలో ఏదో చిన్న ముల్లు గుచ్చుకుంది"
"నేను తీస్తా ఉండు"
"వద్దు, మీరొద్దు. దాదాపు వచ్చేసింది, అయిపోయింది"... అంటూ ముల్లుని చేతిలోకి తీసుకుని వాళ్ళకి చూపించింది.
"మొత్తం పేపర్స్ ఇవే సార్. యూనిట్ గురించిన పేపర్స్, ఓనర్ చేసుకున్న అగ్రిమెంట్ పేపర్స్, లాయర్ ఇచ్చినవి, అన్నీ ఇవే"... పేపర్స్ మధుకి ఇస్తూ అన్నాడు మురళి.
"అలా అన్నీ కలిపి ఇస్తే ఎలా అండి. నాకివ్వండి నేను అన్ని సరిగా పెడతాను"... అంటూ అన్నీ తన చేతుల్లోకి తీసుకుంది సుజాత.
స్టూల్ ముందుకి జరుపుకుని, మధుకి దగ్గరగా కూర్చుని, అన్ని పేపర్స్ ఒక ఆర్డర్లో పెట్టసాగింది.
శీను, మురళి ఇద్దరూ మధు ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీల్లో కూర్చున్నారు.
"ఎలాగూ మోసపోయాం. కానీ అలా మోసపోవటానికి కారణమైన యూనిట్ పేపర్స్ ముందు చూడండి మధుగారు" అంటూ స్టూల్ ఇంకాస్త ముందుకి జరుపుకుని, పేపర్స్ మధు చేతికిచ్చింది.
"అంత దగ్గరగా సుజాతని చూస్తుండటంతో, అలానే సుజాత ఒంటి నించి వస్తున్న సువాసన వల్ల, మళ్ళీ అతని మనసు, మగతనం కట్టుతప్పసాగాయి. జరుగుతున్నదేమిటో అర్థమయ్యి కాలు మీద కాలు గట్టిగా వేసుకుంటూ, తన మగతనాన్ని తొడల మధ్య గట్టిగా అదిమిపెట్టాడు మధు.
'టైం ఫర్ బిజినెస్' బుర్రకి పని చెప్పాలి అనుకుని, పేపర్స్ స్టడీ చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు.
వరసగా ఒక ఆర్డర్లో సుజాత ఇస్తున్న పేపర్స్ అన్నీ శ్రద్ధగా చూడసాగాడు. విషయం మొత్తం అర్థమవ్వసాగింది.
లాయర్ చివరగా ఇచ్చిన డాక్యుమెంట్ కూడా చూసాడు.
తల దించుకుని ఆలోచించసాగాడు.
ఏం చెప్తాడా అని అందరూ ఉత్కంఠగా అతని వైపే చూడసాగారు.
కానీ మధు ఆలోచిస్తున్నది యూనిట్ గురించి కాదని, లక్షల డాలర్ల బిజినెస్ డీల్స్ టీంలో పనిచేసే మధుకి విషయం మొత్తం అర్థమయిందని, మధు ఆలోచిస్తున్నది తన గురించని ఊహించలేని సుజాత... "ఏమంటారు మధుగారు" అని ఆతృతగా అడిగింది.
సుజాత పిలుపుతో ఆమె వైపు తిరిగి, అమాయకంగా కనిపిస్తున్న ఆమె ముఖాన్ని అలానే చూస్తూ, ఆ ముఖంలోని ముగ్ధత్వానికి మైమరచిపోతూ సుజాతని అలానే చూడసాగాడు మధు.
"పరవాలేదు రండి"... అలానే నవ్వుతూ అంది సుజాత.
ఆ రూపం, ఆ నవ్వు, ఆ ఆహ్వానం మాటల్లో వెలకట్టలేని ఆనందాన్ని ఇవ్వసాగాయి మధుకి.
"వద్దండి"... అంటూ షూస్ విప్పి లోపలికెళ్ళాడు.
"కూర్చోండి"... అంటూ కుర్చీ చూపించి పరుగున లోపలికెళ్ళింది.
అలా వెళ్తున్న సుజాతని చూడగానే, కాళ్ళపట్టీల శబ్దం వినగానే, ఛెంగుఛెంగున ఎగిరే నెమలి గుర్తొచ్చింది మధుకి.
'ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ, వనంలో నెమలిలా. మంచినీళ్ళొద్దు, ఏమీ వద్దు, రా నా ముందు కూర్చో, నిన్ను కాస్త చూడనీ' అనుకుంటూ సుజాత వెళ్ళిన వైపే చూస్తూ ఉన్నాడు.
అనుకున్నట్టే మంచినీళ్ల గ్లాసుతో వచ్చింది సుజాత.
ఎర్రరంగు మట్టిగాజులు, వాటి మధ్య బంగారురంగులో ఉన్న గాజుల చేతులతో మంచినీళ్ళు ఇస్తున్న సుజాతని దగ్గరగా చూడగానే మధు శరీరం మొత్తం ఒక అనుభూతికి లోనవ్వసాగింది.
"మంచినీళ్ళు తీసుకోండి"
గ్లాస్ తీసుకుంటుండగా తనకి తగిలిన సుజాత వేళ్ళ స్పర్శకి మహదానందం కలిగింది మధుకి.
అదేమీ పట్టించుకోకుండా వెళ్ళి దూరంగా పక్కన ఒక స్టూల్ మీద కూర్చుని కొంగు కాళ్ళ మీద వేసుకుని కూర్చుంది సుజాత.
"పేపర్స్ లోపల ఉన్నాయి. అన్నీ తెస్తున్నారు. మీరు మంచినీళ్ళు తాగండి. కాఫీ తెస్తాను"
తలూపాడు మధు.
"ఇలాంటి మోసాలు చేస్తారని తెలీదండి. మొత్తం ముందే కనుక్కుని డబ్బులిచ్చి ఉండాల్సింది. తప్పు మాదే. ఇదొక గొప్ప అవకాశంగా చూసాం కానీ గెట్ రిచ్ క్విక్ స్కీమ్ అనుకోలేదు. కానీ ఇరుక్కుపోయాం"... తప్పు చేసిన భావంతో, పూర్తిగా చెప్పలేక, మధుకి అర్థమవుతుంది అని క్లుప్తంగా చెప్పి, తలదించుకుంది సుజాత.
ఏమీ మాట్లాడకుండా తల ఊపుతూ సుజాత ముఖాన్నే చూడసాగాడు మధు.
'ఏమీ ఆశించకుండా వీళ్ళకి సాయం చేస్తే' అనిపించి, ఆ ఆలోచన చేసే లోపు... సుజాత ముఖంలో మళ్ళీ నవ్వు కనిపించింది.
"మా శీనన్నయ్య అమెరికా ఫ్రెండ్ అయిన మీరు కనిపించారని, విషయం చూస్తానన్నారని తెలిసాక, మనసుకి కాస్త ఉపశమనం కలిగింది. మీరు మా కాలేజ్లోనే చదివారు అని తెలిసి ఆశ్చర్యపోయాను. మీరున్నప్పుడు నేను ఉండుంటే మీరు నాకు కూడా తెలిసుండేవారు అనిపించింది"... అని అంటూ అప్పుడే విరిసిన పువ్వు లాంటి నవ్వు నవ్వుతున్న సుజాతని అలా చూడగానే ఈసారి మధుకి శరీరం మొత్తం ఊపు రాసాగింది.
"కాఫీ, టీ, ఏం తీసుకుంటారు"
'నీ చేత్తో విషమిచ్చినా తాగుతా బ్యుటీ' అనుకుంటూ... "ముందు విషయం తేలనివ్వండి"
"అయితే ఒకేసారి భోజనం చేద్దురుగాని, వంట దాదాపు అయిపోయింది. మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి, నేను లోపల ఉన్నా వింటూనే ఉంటాను"... అని లోపలికెళ్ళబోతూ కాలికి ఏదో గుచ్చుకోవడంతో కిందకి వంగింది.
"ఆ చీరలో, వెనక వీపు, మెత్తని నడుం కనిపిస్తూ, కాళ్లపట్టీ కనిపిస్తూ కుడి పాదం ఎత్తి, వంగిన సుజాతని అలా చూడగానే, ఒక్కసారిగా ఎన్నో రోజుల తర్వాత పూర్తిగా లేచింది మధుకి.
ఊహించని ఈ స్థితికి మధు కూడా ఆశ్చర్యపోయాడు. నిటారుగా లేచున్న తనది చూసుకుని నమ్మలేక ఒక్కసారిగా కాలు మీద వేసుకుని గట్టిగా కిందికి దించాడు.
కాలిలో గుచ్చుకున్నదేదో రాక, మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి స్టూల్ మీద కూర్చుని, కొంగు కాస్త పక్కకి వెళ్ళగా, ఎడమ కాలు కుడి తొడ మీద పెట్టుకుని, మెడలో గొలుసుకున్న పిన్నీసు తీసుకుని కాలిలో ఉన్నదాన్ని బయటకి తీస్తున్న సుజాతని అలా చూడగానే, మధు మనసు, మగతనం రెండూ ఉత్తేజమయ్యాయి.
'ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ, ఇలాంటి ఇలాంటి దృశ్యాలు చూసేనేమో కవులు కవితలు రాస్తారు. నిన్ను పొందకుండా అమెరికా వెళ్ళను, కన్ఫర్మ్' అని అనుకుంటూ అలానే సుజాతని చూడసాగాడు.
ఇంతలో లోపలి నించి రకరకాల పేపర్స్ తీసుకుని వచ్చారు శీను, మురళి.
"ఏంటి ఏమైంది"... అడిగాడు మురళి.
"కాలిలో ఏదో చిన్న ముల్లు గుచ్చుకుంది"
"నేను తీస్తా ఉండు"
"వద్దు, మీరొద్దు. దాదాపు వచ్చేసింది, అయిపోయింది"... అంటూ ముల్లుని చేతిలోకి తీసుకుని వాళ్ళకి చూపించింది.
"మొత్తం పేపర్స్ ఇవే సార్. యూనిట్ గురించిన పేపర్స్, ఓనర్ చేసుకున్న అగ్రిమెంట్ పేపర్స్, లాయర్ ఇచ్చినవి, అన్నీ ఇవే"... పేపర్స్ మధుకి ఇస్తూ అన్నాడు మురళి.
"అలా అన్నీ కలిపి ఇస్తే ఎలా అండి. నాకివ్వండి నేను అన్ని సరిగా పెడతాను"... అంటూ అన్నీ తన చేతుల్లోకి తీసుకుంది సుజాత.
స్టూల్ ముందుకి జరుపుకుని, మధుకి దగ్గరగా కూర్చుని, అన్ని పేపర్స్ ఒక ఆర్డర్లో పెట్టసాగింది.
శీను, మురళి ఇద్దరూ మధు ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీల్లో కూర్చున్నారు.
"ఎలాగూ మోసపోయాం. కానీ అలా మోసపోవటానికి కారణమైన యూనిట్ పేపర్స్ ముందు చూడండి మధుగారు" అంటూ స్టూల్ ఇంకాస్త ముందుకి జరుపుకుని, పేపర్స్ మధు చేతికిచ్చింది.
"అంత దగ్గరగా సుజాతని చూస్తుండటంతో, అలానే సుజాత ఒంటి నించి వస్తున్న సువాసన వల్ల, మళ్ళీ అతని మనసు, మగతనం కట్టుతప్పసాగాయి. జరుగుతున్నదేమిటో అర్థమయ్యి కాలు మీద కాలు గట్టిగా వేసుకుంటూ, తన మగతనాన్ని తొడల మధ్య గట్టిగా అదిమిపెట్టాడు మధు.
'టైం ఫర్ బిజినెస్' బుర్రకి పని చెప్పాలి అనుకుని, పేపర్స్ స్టడీ చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు.
వరసగా ఒక ఆర్డర్లో సుజాత ఇస్తున్న పేపర్స్ అన్నీ శ్రద్ధగా చూడసాగాడు. విషయం మొత్తం అర్థమవ్వసాగింది.
లాయర్ చివరగా ఇచ్చిన డాక్యుమెంట్ కూడా చూసాడు.
తల దించుకుని ఆలోచించసాగాడు.
ఏం చెప్తాడా అని అందరూ ఉత్కంఠగా అతని వైపే చూడసాగారు.
కానీ మధు ఆలోచిస్తున్నది యూనిట్ గురించి కాదని, లక్షల డాలర్ల బిజినెస్ డీల్స్ టీంలో పనిచేసే మధుకి విషయం మొత్తం అర్థమయిందని, మధు ఆలోచిస్తున్నది తన గురించని ఊహించలేని సుజాత... "ఏమంటారు మధుగారు" అని ఆతృతగా అడిగింది.
సుజాత పిలుపుతో ఆమె వైపు తిరిగి, అమాయకంగా కనిపిస్తున్న ఆమె ముఖాన్ని అలానే చూస్తూ, ఆ ముఖంలోని ముగ్ధత్వానికి మైమరచిపోతూ సుజాతని అలానే చూడసాగాడు మధు.
10-07-2023, 09:15 PM
(07-07-2023, 11:54 AM)Uday Wrote: మధు అంతగా మైమరచిపోయాడు సుజాతను చూస్తూ, వింటూ, తన మేని సువాసనను పీలుస్తూ...బహుశా తొలిప్రేమ+చెప్పలేని వ్యామోహం కలిసి మధుని ఒక సక్సెస్ ఫుల్ బిజినెస్ మ్యాన్ గా కాకుండా ఒక టీనేజ్ కుర్రాడిలా మార్చేస్తోంది సుజాత సమక్షంలో. సుజాత బిహేవియర్, యాటిట్యూడ్ చూస్తే మనసులో ఏ కల్మషం లేకుండా చాలా చొరవ, తెగువ, ఆత్మాభిమానం కలిగినదానిలా వుంది. ఇటువంటివాళ్ళు అంత సులువుగా లొంగరు. చూద్దాం మధు తన కొత్త బిజినెస్ ప్రపోజల్ ఎలా మొదలెడతాడో. బావుంది...కొనసాగించండి
రైట్. మధు బిజినెస్ మ్యాన్. సుజాత నువ్వన్నవన్నీ, ఇంకా చాలా.
Madhu is going to make an offer, Sujata cannot refuse
10-07-2023, 09:15 PM
స్పందనకి ధన్యవాదాలు, తదుపరి భాగం ఇస్తున్నాను, ఎలా ఉందో చెప్పండి.
ఈ భాగంలో కథ కాస్త పక్కకి వెళ్ళింది. వచ్చే భాగంలో సరిగ్గా ఉంటుంది.
ఈ భాగంలో కథ కాస్త పక్కకి వెళ్ళింది. వచ్చే భాగంలో సరిగ్గా ఉంటుంది.
10-07-2023, 09:32 PM
"మధుగారు... మధుగారు"
సుజాత ముఖాన్నే చూస్తూ, సుజాత పిలుపుని వినకుండా అలానే ఉన్న మధుని దగ్గరికొచ్చి కదిపాడు శీను.
ఒక్కసారిగా ఈ లోకంలోకొచ్చాడు మధు.
"ఏంటి మధు అలా అయిపోయావు"...అడిగాడు శీను.
"ఏం లేదు, నాకు కావల్సింది ఏదో గుర్తొచ్చింది. నాకు విషయం అర్థమయింది. కానీ నా కన్నా మొత్తం విషయం బాగా తెలిసిన ఒకాయన ఉన్నాడు, విజయవాడలో ఉంటాడు. ఇలా లిటిగేషన్ వ్యాపారాలు అతనికి బాగా తెలుసు. మీకు దీని నించి బయటపడటం కావాలి, అతనికి ఇలాంటివి బాగా తెలుసు, మీరు ఎంత తక్కువ నష్టంతో బయటపడగలరో అతనైతే సరిగ్గా చెప్తాడు. అసలు ఎలాంటి నష్టం కలగకుండా ఉంటే అది కూడా చెప్తాడు. నేను ఫోన్ చేసి ఎప్పుడు కలవగలడో కనుక్కుంటాను. మీరు వెళ్ళి కలవండి"... ఆపకుండా మొత్తం విషయం చెప్పాడు మధు.
అందరి మొహాలు వెలిగిపోయాయి, ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
అసలే మెరుస్తూ ఉండే సుజాత ముఖం ఇంకా వెలిగిపోతున్నట్టు అనిపించింది మధుకి.
"మీ రుణం తీర్చుకోలేము మధుగారు"... చేతులు జోడించి చెప్పింది సుజాత.
"నా వల్ల మేలు కలిగాక, అప్పుడు మీకు అనిపించేది చెప్పిండి, ఇప్పుడేమీ చెప్పద్దు" అన్నాడు మధు.
"మీకు తెలుసు కదండి ఇలాంటివి, అమెరికాలో ఇలాంటివి మీకు మాములే కదా"... నవ్వుతూ, గౌరవంగా అంది.
'ఇది నాకు కూడా కొత్తే బ్యూటీ, ఇది ఎలా నరుక్కురావాలో ఆలోచిస్తున్నా. వరండా దాకా వచ్చా, బెడ్రూంలోకెలా రావాలో చూస్తున్నా'... అని మనసులో అనుకుంటూ, "ఇలాంటిది నాకు కూడా కొత్తే సుజాతగారు, మా ఫ్రెండ్ ఏమంటాడో కనుక్కుంటాను ముందు. అతను చెప్పినదాన్ని బట్టి చేద్దాం. ఫోన్ చేసొస్తాను".. అంటూ లేచాడు మధు.
"బయట ఎండగా ఉంది, కావాలంటే ఫోన్ లోపల గదిలో మాట్లాడండి, మేము బయట ఉంటాము. రండి అంటూ"... లోపలికి దారి చూపించింది.
'నీ వెనక నరకానకినైనా వస్తా బ్యూటీ, బెడ్రుంలోకి రానంటానా, అంతకన్నానా' అనుకుంటూ వెనకే వెళ్ళాడు మధు.
ఎత్తిపెట్టున్న నవారుమంచం వాల్చి మధు వైపే నవ్వుతూ కూర్చోమన్నట్టు నవ్వింది సుజాత.
అలా మంచం వాల్చి, రమ్మంటూ నవ్వుతున్న సుజాతని అలా చూడతానే మధుకి అంచు తడిగా అయి, కారింది. వెంటనే ఫోన్లో ఏదో చూస్తున్నట్టు వెనక్కి తిరిగాడు.
"ఈ గది చల్లగా ఉంటుంది, ఇక్కడ మాట్లాడుకోండి. తలుపు దగ్గరికేస్తాను" అని ఫ్యాన్ వేస్తూ చెప్పి మధు లోపలికి రాగానే తలుపు దగ్గరికేసి వెళ్ళింది.
గదిని చూస్తూ ఉన్నాడు మధు. లోపల గోడల మీద కొన్ని ఫొటోలు ఉన్నాయి. ఒక ఫొటో సుజాత పెళ్ళికి ముందప్పటి ఫొటోలా ఉండటంతో, గదిలో లైట్ వేసి చూడసాగాడు.
ఇరవై ఉంటాయేమో సుజాతకి ఆ ఫొటోలో. లంగాఓణీలో ముద్దబంతి పువ్వులా నవ్వుతున్న ఆ ఫోటో చూడగానే మధు మనసు సుజాత వైపు ఇంకొంచెం వెళ్ళింది. చేత్తో ఆ ఫొటోని తడిమాడు. ఫొటోలన్నీ చూడసాగాడు. ఎలాగైనా సుజాతతో గడపాలని ఆలోచించసాగాడు. కాలం గడవసాగింది. మధు ప్లాన్ పూర్తి రూపం తీసుకోసాగింది.
తనకి నిజంగానే తెలిసున్న ఫ్రెండ్ ఒకడికి ఫోన్ చేసాడు. ఏదో చెప్పాడు.
బయటకి వచ్చాడు.
బయట గదిలో సుజాత ఒక్కతే ఉంది.
"శీనూ..." అడగబోయాడు.
"ఇక్కడే షాప్ దాకా వెళ్ళారు. వచ్చేస్తారు. మీరు కూర్చోండి"... అంది.
మొదటిసారి సుజాతని ఒక్కదాన్నే చూస్తుండటంతో మధుకి కొత్తగా అనిపించసాగింది.
"పూర్తిగా మునిగిపోకుండా వీలైనంత ఒడ్డునపడితే చాలు మధుగారు. కొంత నష్టపోయినా ఆ నష్టం పూడ్చుకుంటాం. మీరెవరో కూడా తెలీకుండా సాయం అడుగుతున్నాను, నాకు చిన్నతనంగా ఉంది, కానీ మా అంతట మేము బయటపడలేని స్థితిలో ఉన్నాం. మీరేం చెయ్యగలరో చెయ్యండి. ఇంతకి మించి నేను చెప్పేది ఏమీ లేదు. మీకంతా తెలుసు"... తల కొంచెం దించుకుని, బాధగా అంది.
తలూపాడు మధు.
గుమ్మం వైపు దిగులుగా చూడసాగింది సుజాత. కళ్ళల్లో నీటిపొర.
సుజాతనే చూడసాగాడు మధు. సుజాత కళ్ళల్లో నీటిపొరలు కనిపిస్తున్నా, సుజాత మీద అతని కలిగిన వాంఛ అతని మనసుని పక్కకి పంపించింది. సుజాతతో గడపాలనే కోరిక ఎక్కువవ్వసాగింది. ఆ ముఖం, ఆ ఎత్తుపల్లాలు, ఆ ఒంటి మెరుపు, ఆ బొట్టు, ఆ దిద్దులు, ఆ గొలును, ఆ గాజులు, అన్నీ నచ్చసాగాయి మధుకి.
'నువ్వు దక్కాలి బ్యూటీ' అనుకున్నాడు మనసులో.
ఇంతలో మగాళ్ళిద్దరూ లోపలికి వచ్చారు. చేతిలో పాల ప్యాకెట్.
"పాయసం చేద్దామని నేనే పంపించాను"... పాల ప్యాకెట్ తీసుకుంటూ మధుతో చెప్పింది సుజాత.
"ఇప్పుడవేమీ వద్దండి. నాకు పనులున్నాయి. నేను వెళ్ళాలి" లేవబోయాడు మధు.
"పావుగంట. కొంచెం పాయసం తిని వెళ్ళండి. మా తృప్తి కోసం"... అని వెంటనే వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.
"ఔను సార్. మాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. అందుకే పాయసం"... అన్నాడు మురళి.
"మా ఫ్రెండ్ ఏమంటాడో చూద్దాం ముందు" చెప్పాడు మధు.
ఇంతలో మధు ఫోన్ మోగింది. మాట్లాడటానికి లోపలి గదిలోకి వెళ్ళాడు.
లోపలి గది ఎడవ వైపున ఉంది వంటిల్లు. సుజాత స్టవ్ ముందు ఏదో వేయిస్తోంది. ఫోన్ సైలెంట్లో పెట్టి, వెనక నించి సుజాతని అలానే చూడసాగాడు మధు. లైట్ బ్లూ కలర్ జాకెట్, కాస్త పాతదిలా ఉండటంతో వెనక టైటుగా ఉండి, కాస్త చినిగి, వీపు, నడుం కనిపిస్తూ, అక్కడ పట్టిన చిరుచెమట చుక్కలుగా ఉండి, వెనక ఎత్తులు పెద్దవిగా, గుండ్రంగా అనిపిస్తూ, ఆ జడ వెనకెత్తుల దాకా వచ్చి మధ్యలో ఆగినట్టుగా ఉండి, అక్కడికక్కడ మధు పురుషాంగం ఊపిరిపోసుకోసాగింది.
ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగింది సుజాత.
సుజాత ముఖాన్నే చూస్తూ, సుజాత పిలుపుని వినకుండా అలానే ఉన్న మధుని దగ్గరికొచ్చి కదిపాడు శీను.
ఒక్కసారిగా ఈ లోకంలోకొచ్చాడు మధు.
"ఏంటి మధు అలా అయిపోయావు"...అడిగాడు శీను.
"ఏం లేదు, నాకు కావల్సింది ఏదో గుర్తొచ్చింది. నాకు విషయం అర్థమయింది. కానీ నా కన్నా మొత్తం విషయం బాగా తెలిసిన ఒకాయన ఉన్నాడు, విజయవాడలో ఉంటాడు. ఇలా లిటిగేషన్ వ్యాపారాలు అతనికి బాగా తెలుసు. మీకు దీని నించి బయటపడటం కావాలి, అతనికి ఇలాంటివి బాగా తెలుసు, మీరు ఎంత తక్కువ నష్టంతో బయటపడగలరో అతనైతే సరిగ్గా చెప్తాడు. అసలు ఎలాంటి నష్టం కలగకుండా ఉంటే అది కూడా చెప్తాడు. నేను ఫోన్ చేసి ఎప్పుడు కలవగలడో కనుక్కుంటాను. మీరు వెళ్ళి కలవండి"... ఆపకుండా మొత్తం విషయం చెప్పాడు మధు.
అందరి మొహాలు వెలిగిపోయాయి, ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
అసలే మెరుస్తూ ఉండే సుజాత ముఖం ఇంకా వెలిగిపోతున్నట్టు అనిపించింది మధుకి.
"మీ రుణం తీర్చుకోలేము మధుగారు"... చేతులు జోడించి చెప్పింది సుజాత.
"నా వల్ల మేలు కలిగాక, అప్పుడు మీకు అనిపించేది చెప్పిండి, ఇప్పుడేమీ చెప్పద్దు" అన్నాడు మధు.
"మీకు తెలుసు కదండి ఇలాంటివి, అమెరికాలో ఇలాంటివి మీకు మాములే కదా"... నవ్వుతూ, గౌరవంగా అంది.
'ఇది నాకు కూడా కొత్తే బ్యూటీ, ఇది ఎలా నరుక్కురావాలో ఆలోచిస్తున్నా. వరండా దాకా వచ్చా, బెడ్రూంలోకెలా రావాలో చూస్తున్నా'... అని మనసులో అనుకుంటూ, "ఇలాంటిది నాకు కూడా కొత్తే సుజాతగారు, మా ఫ్రెండ్ ఏమంటాడో కనుక్కుంటాను ముందు. అతను చెప్పినదాన్ని బట్టి చేద్దాం. ఫోన్ చేసొస్తాను".. అంటూ లేచాడు మధు.
"బయట ఎండగా ఉంది, కావాలంటే ఫోన్ లోపల గదిలో మాట్లాడండి, మేము బయట ఉంటాము. రండి అంటూ"... లోపలికి దారి చూపించింది.
'నీ వెనక నరకానకినైనా వస్తా బ్యూటీ, బెడ్రుంలోకి రానంటానా, అంతకన్నానా' అనుకుంటూ వెనకే వెళ్ళాడు మధు.
ఎత్తిపెట్టున్న నవారుమంచం వాల్చి మధు వైపే నవ్వుతూ కూర్చోమన్నట్టు నవ్వింది సుజాత.
అలా మంచం వాల్చి, రమ్మంటూ నవ్వుతున్న సుజాతని అలా చూడతానే మధుకి అంచు తడిగా అయి, కారింది. వెంటనే ఫోన్లో ఏదో చూస్తున్నట్టు వెనక్కి తిరిగాడు.
"ఈ గది చల్లగా ఉంటుంది, ఇక్కడ మాట్లాడుకోండి. తలుపు దగ్గరికేస్తాను" అని ఫ్యాన్ వేస్తూ చెప్పి మధు లోపలికి రాగానే తలుపు దగ్గరికేసి వెళ్ళింది.
గదిని చూస్తూ ఉన్నాడు మధు. లోపల గోడల మీద కొన్ని ఫొటోలు ఉన్నాయి. ఒక ఫొటో సుజాత పెళ్ళికి ముందప్పటి ఫొటోలా ఉండటంతో, గదిలో లైట్ వేసి చూడసాగాడు.
ఇరవై ఉంటాయేమో సుజాతకి ఆ ఫొటోలో. లంగాఓణీలో ముద్దబంతి పువ్వులా నవ్వుతున్న ఆ ఫోటో చూడగానే మధు మనసు సుజాత వైపు ఇంకొంచెం వెళ్ళింది. చేత్తో ఆ ఫొటోని తడిమాడు. ఫొటోలన్నీ చూడసాగాడు. ఎలాగైనా సుజాతతో గడపాలని ఆలోచించసాగాడు. కాలం గడవసాగింది. మధు ప్లాన్ పూర్తి రూపం తీసుకోసాగింది.
తనకి నిజంగానే తెలిసున్న ఫ్రెండ్ ఒకడికి ఫోన్ చేసాడు. ఏదో చెప్పాడు.
బయటకి వచ్చాడు.
బయట గదిలో సుజాత ఒక్కతే ఉంది.
"శీనూ..." అడగబోయాడు.
"ఇక్కడే షాప్ దాకా వెళ్ళారు. వచ్చేస్తారు. మీరు కూర్చోండి"... అంది.
మొదటిసారి సుజాతని ఒక్కదాన్నే చూస్తుండటంతో మధుకి కొత్తగా అనిపించసాగింది.
"పూర్తిగా మునిగిపోకుండా వీలైనంత ఒడ్డునపడితే చాలు మధుగారు. కొంత నష్టపోయినా ఆ నష్టం పూడ్చుకుంటాం. మీరెవరో కూడా తెలీకుండా సాయం అడుగుతున్నాను, నాకు చిన్నతనంగా ఉంది, కానీ మా అంతట మేము బయటపడలేని స్థితిలో ఉన్నాం. మీరేం చెయ్యగలరో చెయ్యండి. ఇంతకి మించి నేను చెప్పేది ఏమీ లేదు. మీకంతా తెలుసు"... తల కొంచెం దించుకుని, బాధగా అంది.
తలూపాడు మధు.
గుమ్మం వైపు దిగులుగా చూడసాగింది సుజాత. కళ్ళల్లో నీటిపొర.
సుజాతనే చూడసాగాడు మధు. సుజాత కళ్ళల్లో నీటిపొరలు కనిపిస్తున్నా, సుజాత మీద అతని కలిగిన వాంఛ అతని మనసుని పక్కకి పంపించింది. సుజాతతో గడపాలనే కోరిక ఎక్కువవ్వసాగింది. ఆ ముఖం, ఆ ఎత్తుపల్లాలు, ఆ ఒంటి మెరుపు, ఆ బొట్టు, ఆ దిద్దులు, ఆ గొలును, ఆ గాజులు, అన్నీ నచ్చసాగాయి మధుకి.
'నువ్వు దక్కాలి బ్యూటీ' అనుకున్నాడు మనసులో.
ఇంతలో మగాళ్ళిద్దరూ లోపలికి వచ్చారు. చేతిలో పాల ప్యాకెట్.
"పాయసం చేద్దామని నేనే పంపించాను"... పాల ప్యాకెట్ తీసుకుంటూ మధుతో చెప్పింది సుజాత.
"ఇప్పుడవేమీ వద్దండి. నాకు పనులున్నాయి. నేను వెళ్ళాలి" లేవబోయాడు మధు.
"పావుగంట. కొంచెం పాయసం తిని వెళ్ళండి. మా తృప్తి కోసం"... అని వెంటనే వంటింట్లోకి వెళ్ళింది.
"ఔను సార్. మాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. అందుకే పాయసం"... అన్నాడు మురళి.
"మా ఫ్రెండ్ ఏమంటాడో చూద్దాం ముందు" చెప్పాడు మధు.
ఇంతలో మధు ఫోన్ మోగింది. మాట్లాడటానికి లోపలి గదిలోకి వెళ్ళాడు.
లోపలి గది ఎడవ వైపున ఉంది వంటిల్లు. సుజాత స్టవ్ ముందు ఏదో వేయిస్తోంది. ఫోన్ సైలెంట్లో పెట్టి, వెనక నించి సుజాతని అలానే చూడసాగాడు మధు. లైట్ బ్లూ కలర్ జాకెట్, కాస్త పాతదిలా ఉండటంతో వెనక టైటుగా ఉండి, కాస్త చినిగి, వీపు, నడుం కనిపిస్తూ, అక్కడ పట్టిన చిరుచెమట చుక్కలుగా ఉండి, వెనక ఎత్తులు పెద్దవిగా, గుండ్రంగా అనిపిస్తూ, ఆ జడ వెనకెత్తుల దాకా వచ్చి మధ్యలో ఆగినట్టుగా ఉండి, అక్కడికక్కడ మధు పురుషాంగం ఊపిరిపోసుకోసాగింది.
ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగింది సుజాత.
16-10-2023, 08:43 PM
"ఏం కావాలి మధుగారు"... మామూలుగా అడిగింది సుజాత.
సుజాత మామూలుగా అడగడంతో ఊపిరి పీల్చుకున్న మధు... "వాటర్" అన్నాడు.
"ఆ గదిలోనే ఉందండి ఫ్రిజ్, మీరు చూసినట్టు లేరు, రండి బాటిల్ ఇస్తాను"... అంటూ మధు ఫోన్ మాట్లాడిన గదిలోకి వెళ్ళింది సుజాత.
వెనకే వెళ్ళాడు మధు.
"బాటిల్స్ ఒకచోట పెట్టరు. ఎలాపడితే అలా పెడతారు"... విసుక్కుంటూ ఫ్రిజ్ డోర్ తెరిచి వంగి లోపల ఉన్న బాటిల్స్ తీయసాగింది సుజాత.
నడుమంతా కనిపిస్తూ వంగిన సుజాతని చూస్తూ ఆపుకోలేకపోయాడు మధు. చేత్తో ఆ నడుముని ముట్టుకోకుండా ఉండలేకపోయాడు. రెండు చేతులతో నడుం పట్టుకుని వెనకున్న మంచం మీద పడి, ఏదేదో చేద్దామనిపించింది మధుకి. అతని అంగం ప్యాంట్ బద్దలుకొట్టుకుని వచ్చేలా ఉంది.
"ఇదొక్కటే కాస్త చల్లగా ఉంది మధుగారు. సరిపోతుందా, లేకపోతే బయట షాప్ నించి తెప్పించనా"... వెనక్కి తిరిగి అంది సుజాత.
మాట్లాడకుండా అలానే ఉన్నాడు మధు.
"మధుగారు మిమ్మల్నే"
"ఆ"
"ఏంటండి మళ్ళీ ఏదో ఆలోచనల్లోకెళ్ళారు. బాటిల్ ఎక్కువ చల్లగా లేదు, ఇది చాలా, తెప్పించమంటారా"... నవ్వు ముఖంతో అడిగింది సుజాత.
"చాలు చాలు, సరిపోతుంది. వాటర్ తాగేసి నేనే వెళ్తాను"
"అయ్యో, మాటల్లో పాయసం సంగతి మర్చిపోయాను. రెండే నిమిషాలు, పెట్టేస్తాను"... అంటూ వంటింట్లోకి పరిగెత్తింది.
సుజాత అలా పరిగెడుతుంటే వెనక ఎత్తులు ఊగుతూ, ఆ ఎత్తుల మీద జడ చేస్తున్న నాట్యం చూస్తున్న మధుకి ఆపుకోవడం వల్ల కాలేదు.
'ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ, ఇలాంటివాడికి దొరికావు. నా చేతికి చిక్కే క్షణం కోసం చూస్తున్నా'... మనసులో అనుకుంటూ కొన్ని నీళ్ళు తాగి అక్కడే మంచం మీద కూర్చున్నాడు.
ఇంతలో బయట తలుపు చప్పుడయింది. ఎవరో ఇద్దరు లోపలికొచ్చారు.
వెళ్ళి చూద్దామనుకుని కూడా మధు అక్కడే ఉన్నాడు.
రెండు నిమిషాల్లో పాయసంతో లోపలికొచ్చింది సుజాత.
"మధుగారు పాయసం. మీరు వెళ్తారని తొందరగా చేసాను, రుచి బాలేకపోతే ఎక్కువ తినద్దు, తీసుకోండి"... అంటూ ఒక ప్లాస్టిక్ ప్లేట్లో పెట్టిన పింగాణి పాయసం బౌల్ మధు చేతికిచ్చింది.
'నీ చేత్తో విషమిచ్చినా తీయగా ఉంటుంది బ్యూటీ, అలాంటిది పాయసం తీయగా ఉండకుండా ఎలా ఉంటుంది' అనుకున్నాడు.
"జీడిపప్పు ఎక్కువ వేయలేదు మధుగారు. లేవు, ఈ నెల తెప్పించలేదు. కిస్మిస్ వేసాను. ఏమీ అనుకోవద్దు"
'నీకు ఎప్పుడు కిస్ ఇస్తానా అని ఎదురుచూస్తున్నా బ్యూటీ. ఒక్క అంగుళం వదలకుండా ఒళ్ళంతా కిస్ చెయ్యడం కోసమే చూస్తున్నా' అనుకుంటూ... "పరవాలేదు, మీరు అనవసరంగా శ్రమపడ్డారు" అన్నాడు.
"మీరు చేసే సాయంతో పోల్చుకుంటే ఇదేముందండి. ఈ జన్మలో మీ రుణం తీరుకోలేము"
"ఏమవుతుందో చూద్దాం. అప్పుడే అంతంత పెద్ద మాటలు అనద్దు"
"ఎంత సాయం జరిగినా మాకు అది ఎక్కువే మధుగారు, మా అంతట మేము బయటపడలేని సమస్య నించి మమ్మల్ని ఒడ్డున పడేసున్నారు మీరు"
బయట నించి ఏవో మాటలు వినిపిస్తున్నాయి.
"బయట ఉన్నది..." అడిగాడు.
"వీళ్ళు పని చేసే కంపెనీ వాళ్ళు. ఏవో అడగటానికి వచ్చారు" బదులిచ్చింది.
బౌల్ పక్కన పెట్టి, పక్కనే ఉన్న బాటిల్ తీసుకుని వాటర్ తాగాడు.
"పాయసం ఎలా ఉందండి"
'నీ చేతులతో చేస్తే బాగోదు అంటానా బ్యూటీ' అనుకుంటూ... "బాగుంది" అన్నాడు.
నవ్వింది సుజాత.
"వస్తాను సుజాతగారు"... అంటూ ముందుకి అడుగులు వేసాడు.
"ఒక్క నిమిషం మధుగారు" అన్న మాటతో వెనక్కి తిరిగాడు.
"జీవితంలో పైకొచ్చే అవకాశం దొరికిందని, పూర్తిగా తెలుసుకోకుండా, లోతులో దిగబడిపోయాము. మమల్ని ఒడ్డున పడేయండి, మీ సాయం జీవితంలో మర్చిపోము, మీ పేరు ప్రతి రోజు తలుచుకుంటాము" అంటూ ఒక్కసారిగా మధు కాళ్ళ మీద పడింది.
"అయ్యో సుజాతగారు ఏంటిది, లేవండి" అంటూ వెనక్కి జరిగాడు.
లేచింది సుజాత. ముఖంలో బాధ, కళ్ళల్లో కన్నీటి పొర.
అలా ఉన్న సుజాత ముఖాన్ని చూడగానే... 'వీళ్ళకి కావల్సిన సాయం ఇప్పటికప్పుడు ఫోన్ చేస్తే జరిగిపోతుంది, ఒక్క కాల్ చేస్తే ఎన్ని లక్షలయినా గంటలో వచ్చేస్తాయి, చేసేద్దాం' అనిపించింది మధుకి.
కానీ ఆ దిగులు ముఖంలో కూడా కనిపిస్తున్న ఆ ముగ్ధత్వానికి, మెరుపుకి, మధు ఆ పని చెయ్యలేకపోయాడు. సుజాతతో గడపాలన్న కోరికని మర్చిపోలేకపోయాడు.
ఇక అక్కడ ఉండకూడదు అనుకుని, వెంటనే బయటకి వచ్చాడు.
మధుని చూడగానే శీను, మురళి లేచారు.
"వస్తాను శీను. ఏ విషయం నీకు ఫోన్ చేసి చెప్తాను, నాకు లేట్ అయింది, చాలా పనులున్నాయి"... అన్నాడు.
"అలాగే మధు, కార్ దాకా వస్తాను"... చెప్పాడు శీను.
తలూపాడు మధు.
ఇద్దరూ బయటికెళ్ళారు.
కంపెనీ నించి వచ్చిన కొలీగ్స్ కూడా వెళ్ళిపోయారు.
లోపలికొచ్చాడు శీను.
"పాయసం తిన్నాడా"... సుజాతని చూస్తూ అడిగాడు శీను.
"తిన్నారు, బాగుంది అన్నారు"... బదులిచ్చింది సుజాత.
"సరే మధు ఫోన్ కోసం ఎదురుచూడటం తప్ప ఇక మనం చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేదు"... అంటూ అక్కడే కుర్చీలో కూలబడి కళ్ళు మూసుకున్నాడు శీను.
"నేను కాసేపు పడుకుంటాను"... అని లోపలికెళ్ళాడు మురళి.
సుజాత కూడా మధు ఫోన్ మాట్లాడిన గదిలోకి వెళ్ళి అక్కడున్న మంచం మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకుంది.
కార్లో ప్రయాణిస్తూ, తల వెనక్కి పెట్టి కళ్ళు మూసుకున్నాడు మధు.
నలుగురూ ఎవరి ఆలోచనల్లో వాళ్ళు మునిపోయారు.
సుజాత మామూలుగా అడగడంతో ఊపిరి పీల్చుకున్న మధు... "వాటర్" అన్నాడు.
"ఆ గదిలోనే ఉందండి ఫ్రిజ్, మీరు చూసినట్టు లేరు, రండి బాటిల్ ఇస్తాను"... అంటూ మధు ఫోన్ మాట్లాడిన గదిలోకి వెళ్ళింది సుజాత.
వెనకే వెళ్ళాడు మధు.
"బాటిల్స్ ఒకచోట పెట్టరు. ఎలాపడితే అలా పెడతారు"... విసుక్కుంటూ ఫ్రిజ్ డోర్ తెరిచి వంగి లోపల ఉన్న బాటిల్స్ తీయసాగింది సుజాత.
నడుమంతా కనిపిస్తూ వంగిన సుజాతని చూస్తూ ఆపుకోలేకపోయాడు మధు. చేత్తో ఆ నడుముని ముట్టుకోకుండా ఉండలేకపోయాడు. రెండు చేతులతో నడుం పట్టుకుని వెనకున్న మంచం మీద పడి, ఏదేదో చేద్దామనిపించింది మధుకి. అతని అంగం ప్యాంట్ బద్దలుకొట్టుకుని వచ్చేలా ఉంది.
"ఇదొక్కటే కాస్త చల్లగా ఉంది మధుగారు. సరిపోతుందా, లేకపోతే బయట షాప్ నించి తెప్పించనా"... వెనక్కి తిరిగి అంది సుజాత.
మాట్లాడకుండా అలానే ఉన్నాడు మధు.
"మధుగారు మిమ్మల్నే"
"ఆ"
"ఏంటండి మళ్ళీ ఏదో ఆలోచనల్లోకెళ్ళారు. బాటిల్ ఎక్కువ చల్లగా లేదు, ఇది చాలా, తెప్పించమంటారా"... నవ్వు ముఖంతో అడిగింది సుజాత.
"చాలు చాలు, సరిపోతుంది. వాటర్ తాగేసి నేనే వెళ్తాను"
"అయ్యో, మాటల్లో పాయసం సంగతి మర్చిపోయాను. రెండే నిమిషాలు, పెట్టేస్తాను"... అంటూ వంటింట్లోకి పరిగెత్తింది.
సుజాత అలా పరిగెడుతుంటే వెనక ఎత్తులు ఊగుతూ, ఆ ఎత్తుల మీద జడ చేస్తున్న నాట్యం చూస్తున్న మధుకి ఆపుకోవడం వల్ల కాలేదు.
'ఏం ఉన్నావు బ్యూటీ, ఇలాంటివాడికి దొరికావు. నా చేతికి చిక్కే క్షణం కోసం చూస్తున్నా'... మనసులో అనుకుంటూ కొన్ని నీళ్ళు తాగి అక్కడే మంచం మీద కూర్చున్నాడు.
ఇంతలో బయట తలుపు చప్పుడయింది. ఎవరో ఇద్దరు లోపలికొచ్చారు.
వెళ్ళి చూద్దామనుకుని కూడా మధు అక్కడే ఉన్నాడు.
రెండు నిమిషాల్లో పాయసంతో లోపలికొచ్చింది సుజాత.
"మధుగారు పాయసం. మీరు వెళ్తారని తొందరగా చేసాను, రుచి బాలేకపోతే ఎక్కువ తినద్దు, తీసుకోండి"... అంటూ ఒక ప్లాస్టిక్ ప్లేట్లో పెట్టిన పింగాణి పాయసం బౌల్ మధు చేతికిచ్చింది.
'నీ చేత్తో విషమిచ్చినా తీయగా ఉంటుంది బ్యూటీ, అలాంటిది పాయసం తీయగా ఉండకుండా ఎలా ఉంటుంది' అనుకున్నాడు.
"జీడిపప్పు ఎక్కువ వేయలేదు మధుగారు. లేవు, ఈ నెల తెప్పించలేదు. కిస్మిస్ వేసాను. ఏమీ అనుకోవద్దు"
'నీకు ఎప్పుడు కిస్ ఇస్తానా అని ఎదురుచూస్తున్నా బ్యూటీ. ఒక్క అంగుళం వదలకుండా ఒళ్ళంతా కిస్ చెయ్యడం కోసమే చూస్తున్నా' అనుకుంటూ... "పరవాలేదు, మీరు అనవసరంగా శ్రమపడ్డారు" అన్నాడు.
"మీరు చేసే సాయంతో పోల్చుకుంటే ఇదేముందండి. ఈ జన్మలో మీ రుణం తీరుకోలేము"
"ఏమవుతుందో చూద్దాం. అప్పుడే అంతంత పెద్ద మాటలు అనద్దు"
"ఎంత సాయం జరిగినా మాకు అది ఎక్కువే మధుగారు, మా అంతట మేము బయటపడలేని సమస్య నించి మమ్మల్ని ఒడ్డున పడేసున్నారు మీరు"
బయట నించి ఏవో మాటలు వినిపిస్తున్నాయి.
"బయట ఉన్నది..." అడిగాడు.
"వీళ్ళు పని చేసే కంపెనీ వాళ్ళు. ఏవో అడగటానికి వచ్చారు" బదులిచ్చింది.
బౌల్ పక్కన పెట్టి, పక్కనే ఉన్న బాటిల్ తీసుకుని వాటర్ తాగాడు.
"పాయసం ఎలా ఉందండి"
'నీ చేతులతో చేస్తే బాగోదు అంటానా బ్యూటీ' అనుకుంటూ... "బాగుంది" అన్నాడు.
నవ్వింది సుజాత.
"వస్తాను సుజాతగారు"... అంటూ ముందుకి అడుగులు వేసాడు.
"ఒక్క నిమిషం మధుగారు" అన్న మాటతో వెనక్కి తిరిగాడు.
"జీవితంలో పైకొచ్చే అవకాశం దొరికిందని, పూర్తిగా తెలుసుకోకుండా, లోతులో దిగబడిపోయాము. మమల్ని ఒడ్డున పడేయండి, మీ సాయం జీవితంలో మర్చిపోము, మీ పేరు ప్రతి రోజు తలుచుకుంటాము" అంటూ ఒక్కసారిగా మధు కాళ్ళ మీద పడింది.
"అయ్యో సుజాతగారు ఏంటిది, లేవండి" అంటూ వెనక్కి జరిగాడు.
లేచింది సుజాత. ముఖంలో బాధ, కళ్ళల్లో కన్నీటి పొర.
అలా ఉన్న సుజాత ముఖాన్ని చూడగానే... 'వీళ్ళకి కావల్సిన సాయం ఇప్పటికప్పుడు ఫోన్ చేస్తే జరిగిపోతుంది, ఒక్క కాల్ చేస్తే ఎన్ని లక్షలయినా గంటలో వచ్చేస్తాయి, చేసేద్దాం' అనిపించింది మధుకి.
కానీ ఆ దిగులు ముఖంలో కూడా కనిపిస్తున్న ఆ ముగ్ధత్వానికి, మెరుపుకి, మధు ఆ పని చెయ్యలేకపోయాడు. సుజాతతో గడపాలన్న కోరికని మర్చిపోలేకపోయాడు.
ఇక అక్కడ ఉండకూడదు అనుకుని, వెంటనే బయటకి వచ్చాడు.
మధుని చూడగానే శీను, మురళి లేచారు.
"వస్తాను శీను. ఏ విషయం నీకు ఫోన్ చేసి చెప్తాను, నాకు లేట్ అయింది, చాలా పనులున్నాయి"... అన్నాడు.
"అలాగే మధు, కార్ దాకా వస్తాను"... చెప్పాడు శీను.
తలూపాడు మధు.
ఇద్దరూ బయటికెళ్ళారు.
కంపెనీ నించి వచ్చిన కొలీగ్స్ కూడా వెళ్ళిపోయారు.
లోపలికొచ్చాడు శీను.
"పాయసం తిన్నాడా"... సుజాతని చూస్తూ అడిగాడు శీను.
"తిన్నారు, బాగుంది అన్నారు"... బదులిచ్చింది సుజాత.
"సరే మధు ఫోన్ కోసం ఎదురుచూడటం తప్ప ఇక మనం చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేదు"... అంటూ అక్కడే కుర్చీలో కూలబడి కళ్ళు మూసుకున్నాడు శీను.
"నేను కాసేపు పడుకుంటాను"... అని లోపలికెళ్ళాడు మురళి.
సుజాత కూడా మధు ఫోన్ మాట్లాడిన గదిలోకి వెళ్ళి అక్కడున్న మంచం మీద పడుకుని కళ్ళు మూసుకుంది.
కార్లో ప్రయాణిస్తూ, తల వెనక్కి పెట్టి కళ్ళు మూసుకున్నాడు మధు.
నలుగురూ ఎవరి ఆలోచనల్లో వాళ్ళు మునిపోయారు.
16-10-2023, 08:49 PM
ఈ భాగంతో కథ సగం అయింది. కథ పేరు ఎందుకు 'పార్ట్నర్' అయిందో, వచ్చే భాగంలో తెలుస్తుంది. ఇప్పుడిచ్చిన భాగం చదివి ఎలా ఉందో చెప్పండి.
26-10-2023, 12:48 AM
"సార్, సార్"... డ్రైవర్ పిలుపుతో కళ్ళు తెరిచాడు మధు.
"వచ్చేసాం సార్"
"సరే ఈ రోజు ఇక ఎక్కడికీ వెళ్ళను, నువ్వు వెళ్ళిపో. ఏదన్నా ఉంటే ఫోన్ చేస్తాను"... అన్నాడు
"అలాగే సార్"... అని వెళ్ళిపోయాడు డ్రైవర్.
రూంలోకెళ్లాడు మధు.
మంచం మీద పడుకుని ఆలోచించసాగాడు... కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరుగుతున్న సుజాత ముఖం గుర్తొచ్చింది, పాపం అనిపించింది... తరువాత సుజాత నవ్వు గుర్తొచ్చింది, రూపం గుర్తొచ్చింది. సుజాత తనతో నవ్వుతూ మాట్లాడిన మాటలు, చేతికిచ్చిన పాయసం గుర్తొచ్చాయి. మామూలు చీర కట్టుకున్నా, అంత రంగు లేకపోయినా, ముగ్ధత్వం, ఆకర్షణ ఉన్న సుజాత అలా గుర్తు రాగానే, సుజాత మీద కోరిక కలగసాగింది మధుకి. తన ఫొన్లో ఉన్న సుజాత ఫొటో చూడసాగాడు, నవ్వుతున్న ఆ ముఖం, ఆ చూపు, రమ్మని పిలిస్తున్నట్టుగా అనిపిస్తూ ఉండి, కోరిక ఎక్కువవ్వసాగింది, దానికి నిదర్శనంగా అతని మగతనం ఊపిరిపోసుకోసాగింది, అక్కడ చెయ్యేసి ఒకసారి గట్టిగా వత్తుకుంటూ, ఆ ఫోటోకి ముద్దిచాడు.
కోరిక కలిగి, ఆలోచన లేకుండా గుడ్డిగా వెళ్ళిపోయి ఇబ్బందుల్లో పడేవాడు కాదు మధు. అతని పనే ఇబ్బందులు తొలగించడం, అవి ఎలాంటివైనా సరే. కీడెంచి, మేలెంచుతాడు. అందుకే ఇప్పుడు కూడా తను చెయ్యబోయే పని తేడా కొడితే ఏం చెయ్యలన్న దాని మీద ముందు ఆలోచన చేసాడు. కాసేపట్లో ఆలోచన ఒక రూపం తీసుకుంది. వచ్చిన ఆలోచనకి తగ్గట్టు అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు.
ఫోన్ తీసి ఎవరికో కాల్ చేసాడు, పది నిముషాలు మాట్లాడాడు, అవతల వైపు నించి మధు కోరుకున్న సమాధానం రావడంతో, మధు ముఖం మీద చిన్న చిరునవ్వు కలిగింది.
మళ్ళీ సుజాత ఫొటో చూడాసాగాడు... 'ఐ హొప్ యూ యాక్సెప్ట్ మై ఆఫర్ సుజాతా, యూ యాక్సెప్ట్ మీ' అని మనసులో అనుకున్నాడు.
ఇదంతా అయ్యేసరికి రాత్రయింది.
డిన్నర్ చేసి, ఇక ప్లాన్ ఎలా అమలుపరచాలా అని స్టెప్స్ వేసుకోసాగాడు. ఒక్కో స్టెప్ ఎలా వెయ్యాలో ఆలోచించుకున్నాడు.
వెంటనే ఫోన్ తీసి కాల్ చేసాడు... అవతల రింగ్ అవుతున్న శబ్దం.
"అన్నయ్యా నీ ఫోన్ మోగుతోంది"... కూరలు తరుగుతూ అంది సుజాత.
"శీనూ బయట ఉన్నాడు, సిగరెట్ తాగుతున్నాడేమో, నువ్వే చూడు"... మంచం మీద ఉండి చెప్పాడు మురళి.
ఫోన్ తీసుకుంది సుజాత.
"హలో, ఎవరండి"
సుజాత గొంతు వినగానే సంతోషం కలిగింది మధుకి.
"సుజాత గారేనా"
"అవునండి, మీరు"
"నేను మధుని"
"మధుగారు మీరా, గుర్తుపట్టలేదండి, ఏమీ అనుకోకండి"
"పర్లేదు, శీను లేడా"
"అన్నయ్య బయట ఉన్నాడనుకుంటండి, ఇప్పుడే చూస్తాను"... అంటూ బయటకి పరిగెత్తినట్టు వెళ్ళింది సుజాత.
ఫోన్లో సుజాత పరిగెత్తినట్టుగా వినిపించడంతో, అలా సుజాత పరిగెడుతుంటే, సుజాత వెనక అందాలు ఎలా ఎగురుతాయో ఇంతకు ముందు చూసినది గుర్తొచ్చి, ఒక చెయ్యి తన మగతనం మీద వేసుకున్నాడు.
"అన్నయ్య లేడండి, సిగరెట్ కోసం పక్క షాప్ దాకా వెళ్ళుంటాడు, ఈయనతో మాట్లాడతారా"
'నువ్వుండగా నీ మొగుడెందుకు బ్యూటీ' మనసులో అనుకుంటూ... "శీనూ వచ్చాక చెయ్యమని చెప్పండి" అన్నాడు.
"అలాగేనండి, రాగానే వెంటనే చేయిస్తాను. నాతో చెప్పచ్చా పోనీ, నాకు తెలుసుకోవాలనుంది"
'తెలుసుకో బ్యూటీ, నన్ను బాగా తెలుసుకో, నిన్ను కూడా మొత్తం తెలుసుకోని' అనుకుంటూ... "మా ఫ్రెండ్ ఒకాయనతో మాట్లాడాను, ఆయన విజయవాడలో ఉంటాడు, రేపు విజయవాడ వెళ్ళి కలవాలి. ఆయన రేపే ఉంటాడు, ఎల్లుండి కూడా అందుబాటులో ఉండడు, కాబట్టి పొద్దున్నే ఉండే ట్రెయిన్ ఎక్కాలి, ఏర్పాట్లు చేసుకోండి. పొద్దున్నే స్టార్ట్ అవ్వగలరు కదా" టకాటకా చెప్పాడు మధు.
"ఎంతమాట మధుగారు, సహాయం చేస్తున్నవాళ్లని కలవడానికి పొద్దున్నే బయలుదేరడం ఎంత విషయం చెప్పండి. నేను అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తాను"
'నువ్వు అన్నీ చూసుకోగలవు బ్యూటీ, నీకు అన్నీ ఉన్నాయి, అందుకే ఇంత లాగుతున్నావు' అనుకుంటూ... "విషయమైతే ఇది, మీరు నేను చెప్పిందంతా చెప్పండి, నేను ఇంకోసారి మా ఫ్రెండ్తో మాట్లాడి కన్ఫర్మ్ చేస్తాను" అన్నాడు.
"అలాగే మధుగారు, ఉంటానండి"
'ఉండు బ్యూటీ, నా మీద ఉండు, నీ మీద నన్ను ఉండనీ' అనుకుంటూ అప్పటిదాకా విన్న సుజాత గొంతుని, ఫోన్లో కనిపిస్తున్న సుజాత ఫోటోని కలిపుకుని, లేచిన మగతనాన్ని వత్తుకున్నాడు మధు.
* * * * * *
"వచ్చావా, సిగరెట్ల కోసం షాపుకి వెళ్లావా"... లోపలికొస్తున్న శీనుని అడిగింది సుజాత.
తలూపాడు శీను.
"మధుగారు ఫోన్ చేసారురా, సుజాత మాట్లాడింది" చెప్పాడు మురళి.
"ఔనా, ఏమన్నాడు" ఆదుర్దాగా అడిగాడు శీను.
"సుజాతే మాట్లాడింది, చెప్పు సుజాత" అన్నాడు మురళి.
విషయం చెప్పింది సుజాత.
ముఖం వెలిగిపోయింది శీనుకి.
"మాకు కూడా చాలా సంతోషంగా ఉందిరా" అన్నాడు మురళి.
"ఔను అన్నయ్యా, మీ ఫ్రెండ్ దయ వల్ల మనం ఈ కష్టానించి బయటపడతాం అనిపిస్తోంది"
నవ్వుతూ 'ఔను' అన్నట్టు తలూపాడు శీను.
"మీరు ఇంకేమీ పనులు పెట్టుకోకుండా రెస్ట్ తీసుకోండి. నేను పొద్దున్నే లేచి మీకు అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తాను, అయినా సరే అందరం మొబైల్లో అలారం పెట్టుకుందాం, పొద్దున్నే ట్రెయిన్ మిస్స్ అవ్వద్దు" అంది సుజాత.
తలూపారు ఇద్దరు మగవాళ్ళు.
అందరూ పడుకున్నారు.
తన అలారం ముందే పెట్టుకున్న సుజాత, లేచి టకాటకా ఊరెళ్ళేవాళ్ల కోసం అన్ని ఏర్పాట్లు చేసింది.
మగాళ్ళిద్దరూ స్నానం చేసి, టిఫిన్ తిని బయటకి నడిచారు.
వెళ్ళే ముందు సుజాత వైపు చూసాడు మురళి.
"అంతా బాగా జరుగుతుంది, మీరేమీ భయపడద్దు"... మురళిని కౌగిలించుకుని, వీపు మీద చెయ్యేసి చెప్పింది.
నవ్వుతూ బయటకి నడిచాడు మురళి.
నడుస్తున్న మగాళ్ళిద్దరి వైపు చెయ్యి ఊపుతూ, వాళ్ళు కనుమరుగయ్యాక తలుపేసుకుని, కుర్చీలో కూర్చుని, వెనక్కి ఆనుకుని... 'థాంక్యూ మధుగారు, మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ మర్చిపోను' అనుకుంది సుజాత.
అప్పటికి సుజాతకి తెలియదు, మధుని నిజంగానే ఎప్పటికీ మర్చిపోలేదని.
"వచ్చేసాం సార్"
"సరే ఈ రోజు ఇక ఎక్కడికీ వెళ్ళను, నువ్వు వెళ్ళిపో. ఏదన్నా ఉంటే ఫోన్ చేస్తాను"... అన్నాడు
"అలాగే సార్"... అని వెళ్ళిపోయాడు డ్రైవర్.
రూంలోకెళ్లాడు మధు.
మంచం మీద పడుకుని ఆలోచించసాగాడు... కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరుగుతున్న సుజాత ముఖం గుర్తొచ్చింది, పాపం అనిపించింది... తరువాత సుజాత నవ్వు గుర్తొచ్చింది, రూపం గుర్తొచ్చింది. సుజాత తనతో నవ్వుతూ మాట్లాడిన మాటలు, చేతికిచ్చిన పాయసం గుర్తొచ్చాయి. మామూలు చీర కట్టుకున్నా, అంత రంగు లేకపోయినా, ముగ్ధత్వం, ఆకర్షణ ఉన్న సుజాత అలా గుర్తు రాగానే, సుజాత మీద కోరిక కలగసాగింది మధుకి. తన ఫొన్లో ఉన్న సుజాత ఫొటో చూడసాగాడు, నవ్వుతున్న ఆ ముఖం, ఆ చూపు, రమ్మని పిలిస్తున్నట్టుగా అనిపిస్తూ ఉండి, కోరిక ఎక్కువవ్వసాగింది, దానికి నిదర్శనంగా అతని మగతనం ఊపిరిపోసుకోసాగింది, అక్కడ చెయ్యేసి ఒకసారి గట్టిగా వత్తుకుంటూ, ఆ ఫోటోకి ముద్దిచాడు.
కోరిక కలిగి, ఆలోచన లేకుండా గుడ్డిగా వెళ్ళిపోయి ఇబ్బందుల్లో పడేవాడు కాదు మధు. అతని పనే ఇబ్బందులు తొలగించడం, అవి ఎలాంటివైనా సరే. కీడెంచి, మేలెంచుతాడు. అందుకే ఇప్పుడు కూడా తను చెయ్యబోయే పని తేడా కొడితే ఏం చెయ్యలన్న దాని మీద ముందు ఆలోచన చేసాడు. కాసేపట్లో ఆలోచన ఒక రూపం తీసుకుంది. వచ్చిన ఆలోచనకి తగ్గట్టు అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు.
ఫోన్ తీసి ఎవరికో కాల్ చేసాడు, పది నిముషాలు మాట్లాడాడు, అవతల వైపు నించి మధు కోరుకున్న సమాధానం రావడంతో, మధు ముఖం మీద చిన్న చిరునవ్వు కలిగింది.
మళ్ళీ సుజాత ఫొటో చూడాసాగాడు... 'ఐ హొప్ యూ యాక్సెప్ట్ మై ఆఫర్ సుజాతా, యూ యాక్సెప్ట్ మీ' అని మనసులో అనుకున్నాడు.
ఇదంతా అయ్యేసరికి రాత్రయింది.
డిన్నర్ చేసి, ఇక ప్లాన్ ఎలా అమలుపరచాలా అని స్టెప్స్ వేసుకోసాగాడు. ఒక్కో స్టెప్ ఎలా వెయ్యాలో ఆలోచించుకున్నాడు.
వెంటనే ఫోన్ తీసి కాల్ చేసాడు... అవతల రింగ్ అవుతున్న శబ్దం.
"అన్నయ్యా నీ ఫోన్ మోగుతోంది"... కూరలు తరుగుతూ అంది సుజాత.
"శీనూ బయట ఉన్నాడు, సిగరెట్ తాగుతున్నాడేమో, నువ్వే చూడు"... మంచం మీద ఉండి చెప్పాడు మురళి.
ఫోన్ తీసుకుంది సుజాత.
"హలో, ఎవరండి"
సుజాత గొంతు వినగానే సంతోషం కలిగింది మధుకి.
"సుజాత గారేనా"
"అవునండి, మీరు"
"నేను మధుని"
"మధుగారు మీరా, గుర్తుపట్టలేదండి, ఏమీ అనుకోకండి"
"పర్లేదు, శీను లేడా"
"అన్నయ్య బయట ఉన్నాడనుకుంటండి, ఇప్పుడే చూస్తాను"... అంటూ బయటకి పరిగెత్తినట్టు వెళ్ళింది సుజాత.
ఫోన్లో సుజాత పరిగెత్తినట్టుగా వినిపించడంతో, అలా సుజాత పరిగెడుతుంటే, సుజాత వెనక అందాలు ఎలా ఎగురుతాయో ఇంతకు ముందు చూసినది గుర్తొచ్చి, ఒక చెయ్యి తన మగతనం మీద వేసుకున్నాడు.
"అన్నయ్య లేడండి, సిగరెట్ కోసం పక్క షాప్ దాకా వెళ్ళుంటాడు, ఈయనతో మాట్లాడతారా"
'నువ్వుండగా నీ మొగుడెందుకు బ్యూటీ' మనసులో అనుకుంటూ... "శీనూ వచ్చాక చెయ్యమని చెప్పండి" అన్నాడు.
"అలాగేనండి, రాగానే వెంటనే చేయిస్తాను. నాతో చెప్పచ్చా పోనీ, నాకు తెలుసుకోవాలనుంది"
'తెలుసుకో బ్యూటీ, నన్ను బాగా తెలుసుకో, నిన్ను కూడా మొత్తం తెలుసుకోని' అనుకుంటూ... "మా ఫ్రెండ్ ఒకాయనతో మాట్లాడాను, ఆయన విజయవాడలో ఉంటాడు, రేపు విజయవాడ వెళ్ళి కలవాలి. ఆయన రేపే ఉంటాడు, ఎల్లుండి కూడా అందుబాటులో ఉండడు, కాబట్టి పొద్దున్నే ఉండే ట్రెయిన్ ఎక్కాలి, ఏర్పాట్లు చేసుకోండి. పొద్దున్నే స్టార్ట్ అవ్వగలరు కదా" టకాటకా చెప్పాడు మధు.
"ఎంతమాట మధుగారు, సహాయం చేస్తున్నవాళ్లని కలవడానికి పొద్దున్నే బయలుదేరడం ఎంత విషయం చెప్పండి. నేను అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తాను"
'నువ్వు అన్నీ చూసుకోగలవు బ్యూటీ, నీకు అన్నీ ఉన్నాయి, అందుకే ఇంత లాగుతున్నావు' అనుకుంటూ... "విషయమైతే ఇది, మీరు నేను చెప్పిందంతా చెప్పండి, నేను ఇంకోసారి మా ఫ్రెండ్తో మాట్లాడి కన్ఫర్మ్ చేస్తాను" అన్నాడు.
"అలాగే మధుగారు, ఉంటానండి"
'ఉండు బ్యూటీ, నా మీద ఉండు, నీ మీద నన్ను ఉండనీ' అనుకుంటూ అప్పటిదాకా విన్న సుజాత గొంతుని, ఫోన్లో కనిపిస్తున్న సుజాత ఫోటోని కలిపుకుని, లేచిన మగతనాన్ని వత్తుకున్నాడు మధు.
* * * * * *
"వచ్చావా, సిగరెట్ల కోసం షాపుకి వెళ్లావా"... లోపలికొస్తున్న శీనుని అడిగింది సుజాత.
తలూపాడు శీను.
"మధుగారు ఫోన్ చేసారురా, సుజాత మాట్లాడింది" చెప్పాడు మురళి.
"ఔనా, ఏమన్నాడు" ఆదుర్దాగా అడిగాడు శీను.
"సుజాతే మాట్లాడింది, చెప్పు సుజాత" అన్నాడు మురళి.
విషయం చెప్పింది సుజాత.
ముఖం వెలిగిపోయింది శీనుకి.
"మాకు కూడా చాలా సంతోషంగా ఉందిరా" అన్నాడు మురళి.
"ఔను అన్నయ్యా, మీ ఫ్రెండ్ దయ వల్ల మనం ఈ కష్టానించి బయటపడతాం అనిపిస్తోంది"
నవ్వుతూ 'ఔను' అన్నట్టు తలూపాడు శీను.
"మీరు ఇంకేమీ పనులు పెట్టుకోకుండా రెస్ట్ తీసుకోండి. నేను పొద్దున్నే లేచి మీకు అన్ని ఏర్పాట్లు చేస్తాను, అయినా సరే అందరం మొబైల్లో అలారం పెట్టుకుందాం, పొద్దున్నే ట్రెయిన్ మిస్స్ అవ్వద్దు" అంది సుజాత.
తలూపారు ఇద్దరు మగవాళ్ళు.
అందరూ పడుకున్నారు.
తన అలారం ముందే పెట్టుకున్న సుజాత, లేచి టకాటకా ఊరెళ్ళేవాళ్ల కోసం అన్ని ఏర్పాట్లు చేసింది.
మగాళ్ళిద్దరూ స్నానం చేసి, టిఫిన్ తిని బయటకి నడిచారు.
వెళ్ళే ముందు సుజాత వైపు చూసాడు మురళి.
"అంతా బాగా జరుగుతుంది, మీరేమీ భయపడద్దు"... మురళిని కౌగిలించుకుని, వీపు మీద చెయ్యేసి చెప్పింది.
నవ్వుతూ బయటకి నడిచాడు మురళి.
నడుస్తున్న మగాళ్ళిద్దరి వైపు చెయ్యి ఊపుతూ, వాళ్ళు కనుమరుగయ్యాక తలుపేసుకుని, కుర్చీలో కూర్చుని, వెనక్కి ఆనుకుని... 'థాంక్యూ మధుగారు, మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ మర్చిపోను' అనుకుంది సుజాత.
అప్పటికి సుజాతకి తెలియదు, మధుని నిజంగానే ఎప్పటికీ మర్చిపోలేదని.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)