Poll: భరత్ మేడమ్ ట్రాక్ తో పాటు సిద్దు భరత్ అమ్మ ట్రాక్ కూడా రాయమంటారా ?
You do not have permission to vote in this poll.
రాయండి
52.22%
318
52.22%
వొద్దు
15.11%
92
15.11%
మీకెలా తోస్తే అలా రాయండి మాకెలాంటి అభ్యంతరం లేదు
32.68%
199
32.68%
Total
609 vote(s)
100%
* You voted for this item. Show Results

Thread Rating:
  • 77 Vote(s) - 3.16 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Romance సారీ టీచర్..... {Index Available} completedCompleted

Showing only the posts of dom nic torrento: 591 of 3,649 posts. Show all posts

pani meeda chennai ravalsivachhindi anduke update late

eppudaina comfort zone lo unnappude ilantivi rayaali

ivvala emaina privacy dorikithe rastha ledante wait

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 3 users Like dom nic torrento's post
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.

(03-06-2022, 04:25 PM)dippadu Wrote:  
అత్యద్భుతముగా ఉంది మిత్రమ Dom ఈ దారం. College చివరి రోజుల్లో madam లో మేఢ్రము దింపి మొత్తానికి మొదటి సారి తండ్రిని ఐన అనుభవం గుర్తొచ్చింది మిత్రమ. భోజ్పురి లో ఒక పాట ఉంది అలాంటిదే మీకు వీలైతే చూడగలరు. 



video baagundi

meeru ee katha chaduvuthunnara ?

(okavela chadivithe tappulunte kshaminchandi) Big Grin

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 1 user Likes dom nic torrento's post
Like Reply

(03-06-2022, 06:11 AM)Rajinikanth123456 Wrote:  Update appudu bro  bananaSad

privacy ledu bro
anduke rayaltedu

ivvala dorikithe istha

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 3 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

(02-06-2022, 09:47 PM)Xossiplover7992 Wrote:  Mariii Ashaaaparulam Ipothunnam

Kudhirithey Update Ivvandi Dom Gaaru
Thank you for Such a Emotional Update
Iddari Sambhashana Kosam Aasa Ga Edhuruchusthunnam.

.Harsha.

meere kaadu nenu kooDA EDURUCHSUTHUNNA RAYADAANIKI
BUT TIME YE KUDARATLE

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 2 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

(07-06-2022, 09:35 AM)Mr.nobody Wrote:  Dom గారు,

దయచేసి అప్డేట్ ఇవ్వగలరు.

sorry bro late ayinanduku

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 2 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

ivvaala isthaanu friends

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 5 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

okati ready ayyindi
but rendu kalipi isthe impact baaguntundi anukuntunna
so rendodhi kooda raasi updates isthaa

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 4 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

sorry friends night ayyela undi

late ayinanduku oke saari kudirithe 3 updates istha lendi

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 1 user Likes dom nic torrento's post
Like Reply

(08-06-2022, 07:15 PM)Xossiplover7992 Wrote:  Okka update ayina chalu Do Garu
Ivaltiki

avunaa sare ayithe

inkoddisepu lo istha

3 updates miss ayyaru mari papam

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 1 user Likes dom nic torrento's post
Like Reply

E 66

మల్లి ఫోన్ వచ్చింది. చూస్తే మేడం చేస్తూ ఉంది. నేను సైలెంట్ లో పెట్టి ఫోన్ నే చూస్తూ ఉన్నా. మేడం ఫోటో కనిపిస్తూ ఉంది. తననే చూస్తూ కూర్చున్నా. ఫోన్ కట్ అయ్యింది.

కాసేపటికి మల్లి వచ్చింది. నేను మల్లి చూస్తూ కూర్చున్నా. అలా మూడు నాలుగు సార్లు వచ్చింది. నేను లిఫ్ట్ చేయకుండా ఊరికే చూస్తూ కూర్చున్నా. నాకు తెలుసు ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయనందుకు తను నన్ను తిట్టుకుంటూ ఉంటుందని కానీ తప్పలేదు. కాసేపటికి ఫోన్ కు మెసేజ్ వచ్చ్చింది. చూస్తే మేడం నుండి మెసేజ్.. ఇంకో నిమిషం లోపు తిరిగి నాకు కాల్ చేయలేదు అంటే నువ్వు ఎం వింటావో నీ ఊహకే వదిలేస్తున్నా అని పెట్టింది.
అది చదివిన నాకు భయం వేసింది. వెంటనే తను ఎం చేసుకుంటుందో ఏమో అనే భయం తో తెలీకుండానే చేతులు తన కాంటాక్ట్ నంబర్ మీద టాప్ చేశాయి. మేడం కు కాల్ వెళ్ళింది. రింగ్ అవుతూ ఉంది. ఎత్తుతే ఎం మాట్లాడాలో తెలీదు. సైలెంట్ గా రింగ్ అయ్యే శబ్దాన్ని వింటున్నా. అంతలో కాల్ లిఫ్ట్ అయ్యింది.
చెవి దగ్గర పెట్టుకున్నా. ఎం మాట్లాడలేదు. అవతల నుండి కూడా నిశ్శబ్దం.
అంతలో మేడం అవతల నుండి హలో కన్నా అంది. నేను పలకలేదు. మేడం మల్లి మాట్లాడుతూ, హలో కన్నా, మాట్లాడరా అంది. నాకేం మాట్లాడాలో తెలీక హ్మ్ అన్నా. మేడం మాట్లాడుతూ ఎలా ఉన్నావ్ రా, ఏమైంది రా నాతో మాట్లాడడం లేదు అంది ప్రేమగా. నేను కాస్త మూడీగా ఉన్నట్లుగా రియాక్షన్ ఇస్తూ ఎందుకు కాల్ చేయమన్నావ్ అన్నా. ఆ మాట వినగానే మేడం అదేంట్రా అలా మాట్లాడుతున్నావ్ ? అంది. నేను అసహనంగా విషయం ఏంటో చెప్పు విసిగించకుండా ? అన్నా. మేడం విసిగిస్తున్నానా ? అంది. నేను సైలెంట్ అయిపోయా. తను కూడా సైలెంట్ అయిపొయింది. కాసేపటికి కాస్త జీర బోయిన గొంతు తో, నా మీద కోపమా అంది. నేను అసహనంగానే లేదు అన్నా. మేడం నేను అసహనంగా ఉండడం చూసి, తన మీద ఇంకా కోపం తగ్గలేదు అని అర్ధం చేసుకుని, ఒక్కసారి ఏదో అలా కోపం లో నోరు జారితేనే అంత కోపమా రా ? అంది. నేను పలకలేదు. మేడం మాట్లాడుతూ, ఆరోజు అన్నాను, తప్పు నాదే. కానీ నువ్వే చెప్పు నువ్వెన్ని సార్లు అలా నాకు కోపం తెప్పించి ఉంటావ్ ? నేనెన్నడైనా ఇలా చేసానా ? అంది. నేను తన మాటలు అసహనంగా వింటూ నీ మీద కోపం ఉంది అని నేను చెప్పానా ? నేను చెప్పానా నీకు  అన్నా కాస్త గట్టిగా. మేడం సైలెంట్ అయ్యింది. కాసేపటికి మాట్లాడుతూ, మరి ఎందుకు నన్ను ఇలా అవాయిడ్ చేస్తున్నావ్ అంది. నేను పలకలేదు. మేడం చెప్పు అంది. నేను అసలు ఎం తెలీనట్లు నేనేం చేశా అన్నా. మేడం కోపంగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. నేను మౌనంగా ఉన్నా. మేడం మాట్లాడుతూ, తలుపు అవతల వరకు వచ్చిన వాడివి ఇవతల ఉన్న నన్ను చూడడానికి ఎందుకు రాలేదు చెప్పు ? అంది నేను పలకలేదు. మేడం కాస్త గట్టిగా చెప్పు అంది. నేను మాట్లాడుతూ తలుపేంటి ? రావడం ఏంటి ? అన్నా తెలీనట్లుగా. మేడం కోపంగా మాట్లాడుతూ, తెలీనట్లు ఆక్ట్ చేయకు, నువ్వు కాసేపటి క్రితం డోర్ అవతల వైపు ఉన్నావ్ అని, నా మాటలు అన్ని వింటున్నావ్ అని నాకు తెలుసు. ఎందుకు దాస్తావ్ ? అంది. నేను సైలెంట్ అయ్యా. మేడం కూడా సైలెంట్ అయ్యింది. కాసేపు అలాగే ఉన్న తరువాత సరే నాకు ఇక్కడ కొంచెం పని ఉంది, మల్లి కాల్ చేస్తా అన్నా. అంతే ఏదో చెప్పబోతున్న మేడం నా మాటలు వినగానే సైలెంట్ అయిపొయింది. తను కోపంగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఉన్న శబ్దం వినిపించింది. నేను మల్లి మాట్లాబోతు ఉంటె, తను కోపంగా ఎందుకు రా ఇలా చేస్తున్నావ్, నిజంగా అంత కోపమే ఉంటె ఒకేసారి వచ్చి చంపేయి, అంతే గాని ఇలా ప్రతి క్షణమ్ చంపకు అంది ఒక్కసారిగా ఫోన్ లోనే ఏడుస్తూ..
 నాకేం చేయాలో అర్ధం కాలేదు. సైలెంట్ గా ఉండిపోయా. మేడం అలాగే ఏడుస్తూ ఉంది. నేను అది వినలేక కాస్త అసహనంగా ఏడవకు అన్నా. మేడం ఆపలేదు. నేను కాస్త గట్టిగా ఏడవకు అన్నా. తనకు వినపడలేదు. నేను ఇక ఇలా కాదు అని, అలాగే ఏడుస్తూ కూర్చో, నేను ఇక్కడ ఫోన్ పెట్టేస్తా అన్నా. తన ఏడుపు ఆగిపోయింది. ఇద్దరి మధ్య మౌనం. ఐదు క్షణాల మౌనం తరువాత మేడం నోరు విప్పింది. ఎందుకు నాతో మాట్లాడడానికి కూడా అంత కోపం అంది. నేను ఎం పలకలేదు. మేడం చెప్పు అంది. నేను అసహనంగా నోరు విప్పుతూ, ఏంటి నీ ప్రాబ్లెమ్ అసలు ? నీకు తెలీదా నేను ఎందుకు ఇలా ఉన్నానో ? ఏదో కొత్తగా ఇప్పుడే పుట్టిన పిల్ల లా ఎం తెలీదు అన్నట్లు చేయకు అన్నా కోపంగా. అలా అనగానే మేడం ఊరుకుండిపోయింది. మల్లి ఏదో ఏమి జరగనట్లు యాక్టింగ్ ఒకటి మధ్యలో అన్నా. అంతే మేడం కోపంగా ఊపిరి పీలుస్తున్న శబ్దం వినిపించింది. నేను మనసులో ఉఫ్ అనుకున్నా. మేడం అవతల నుండి మాట్లాడుతూ అవును తప్పు నాదే, తప్పంతా నాదే, అయితే ఏంటి ? నన్ను ఆ మాత్రం క్షమించలేవారా నువ్వు ? అంది. నేను అసహనంగా ఎం క్షమించాలి నిన్ను, నువ్వేమైనా పాలు తాగే చిన్న పిల్లవా ? అన్నా. మేడం సైలెంట్ అయ్యింది. నేను కూడా సైలెంట్ అయ్యా.
క్షణాలు గడిచాయి. ఎవ్వరం ఎం మాట్లాడుకోలేదు. మేడం ఫోన్ పక్కన పడేసినట్లు సౌండ్ వచ్చింది. నేను సైలెంట్ గా వింటున్నా. కాసేపు అలాగే గడిచింది. తరువాత ఫోన్ మల్లి తీసుకుంటూ ఫోన్ కట్ చేసిన సౌండ్ వచ్చింది. నేను కాల్ కట్ కావడం తో ఫోన్ చెవి దగ్గర నుండి తీసేసి తన కాంటాక్ట్ లో కనిపిస్తున్న తన ప్రొఫైల్ చూసా. అందంగా నవ్వుతు కనిపించింది. తనని అనోసరంగా ఏడిపిస్తునాన్నే అనే ఊహకే నాకు ఏడుపు వచ్చినట్లు అయ్యింది.
నేను కూడా కోపంగా ఫోన్ ఆఫ్ చేస్తూ, మౌనంగా కూర్చున్నా. కానీ మనసు గోల పెడుతుంది. అసహనంగా రోడ్ మీద ఉన్న రాళ్లను కాలితో గట్టిగా కొడుతున్నా. చేసిందంతా చేసి మల్లి ఇప్పుడు ఏదో నాదే తప్పు అనేలా మాట్లాడుతుంది అని కోపంగా అనుకుంటూ అటు ఇటు తిరుగుతున్నా. కాసేపటికి ఇక తట్టుకోలేక తిరిగి కాల్ చేశా. మేడం ఫోన్ రింగ్ అవుతూ ఉంది. ఎత్తలేదు. నేను మల్లి చేశా. మేడం ఎత్తలేదు. నేను అది చూసి కోపంగా వాట్సాప్ ఓపెన్ చేస్తూ, ఇలాగే ఉండు, మల్లి కాల్స్ చేయకు అని పెట్టా.
మేడం అది చూసింది. చూసి కంట్లో వస్తున్న కన్నీళ్లను తుడుచుకుంటూ, ఫోన్ పక్కన పడేసింది. బిందు, సిద్దు హారిక లు అదంతా చూస్తూ ఉన్నారు. మేడం అలాగే కూర్చుని ఉంది. బిందు తన మీద చేయి వేసింది. మేడం ఎం పలకలేదు. సిద్దు హారికలు బిందు వైపు చూసారు. బిందు మేడం పక్కన కూర్చుంటూ ఏదో చెప్పబోయింది. అంతలో మేడం కళ్ళు తుడుచుకుంటూ బిందు వైపు చూసింది. బిందు మేడం ఎం చెప్తుందా అని చూసింది. మేడం కళ్ళు తుడుచుకుని బిందు ను చూసి ఇక వెళదాం అంది. బిందు అది ఎక్ష్పెక్త్ చేయలేదు. తను ముందే బాధ లో ఉంది, ఊరికే గెలికితే మల్లి ఇబ్బంది అని అనుకుని బిందు సరే అంది. నలుగురు కార్ ఎక్కారు. మేడం వాళ్ళతోనే ఉంది కానీ, మనసు మాత్రం భరత్ చుట్టే తిరుగుతూ ఉంది. మేడం ఏదోలా ముఖం పెట్టుకుని ఉండడం సిద్దు చూసాడు. మేడం అలాగే కూర్చుని భరత్ గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది. మేడం భరత్ ను ఇంకొంచెం వేడుకుని అడగొచ్చు తప్పయింది రా అని, కానీ జరిగిన దాంట్లో తన తప్పెంత ఉందొ తనకి బాగా తెలుసు అందుకే అలా అడగలేక పోయింది. బాధను మనసులోనే పెట్టుకుని ఉండిపోయింది. ఇంటికి వస్తుండగా మేడం కు అన్ని గుర్తు రాసాగాయి. భరత్ తో తను అన్న మాటలు, కోపంగా తిట్టి పంపించేసిన సంఘటనలు, భరత్ తనతో నగ్నంగా పడుకుని తనేంటో ప్రూవ్ చేసుకున్న సంఘటన అన్ని గుర్తు రాసాగాయి.
ఇంతకు మునుపే, పెళ్ళిలో వాడు కనిపిస్తాడు ఏమో అని ఆశతో ఎదురుచూసి, వాడు కనిపించకపోయే సరికి నిరాశ పడిన మేడం, ఫోన్ లో వాడి మాటలు వినగానే ఇంకా నిరాశ పడిపోయింది. ఇప్పుడేమో జరిగినవి అన్ని గుర్తు రావడం తో, తన బాధ ఇంకా ఎక్కువయిపోయి ముఖం మొత్తం పీలగా అయిపొయింది. బిందు అది గమనిస్తూనే ఉంది. హారిక మేడం చేయి పట్టుకుని ఉంది. మేడం ఈ లోకం లో లేదు అన్నట్లుగా ఉంది.
ఈరోజు నీ దగ్గర పడుకుంటాను, కావాల్సింది చేసుకుని రేపటి నుండి నన్ను నా ఫామిలీ ని వొదిలేయి, ఎందుకు నా వెంట పది టైం వెస్ట్ చేసుకుంటావ్ ? నేనే చెప్తున్నా కదా నీ కోరిక ఏంటో తీర్చేసుకో, తరువాత నన్ను వొదిలేసేయి, నీ కోరికా తీరుతుంది, నా బాధా పోతుంది.....
అని భరత్ తో ఆరోజు రాత్రి అన్న మాటలు గుర్తు వచ్చాయి. అది గుర్తు రాగానే మేడం కంట్లో నీళ్లు తిరిగాయి. వాడిని ఊరికే నేనే నానా మాటలు అన్నా అని మనసులో తనని తానే తిట్టుకుంటూ కళ్ళలో వస్తున్న నీటిని తుడుచుకుంటూ ఉంది. బిందు మేడంను చూసింది. మేడం అలాగే ఏడుస్తూ ఉంది. కాసేపటికి ఇల్లు వచ్చింది. నలుగురు దిగారు. మేడం ఏదో లోకం లో ఉన్నట్లుగా అసలు ఎం పట్టించుకోకుండా కార్ దిగేసి లోపలి వెళ్ళింది.
బిందు సిద్దు ను చూసింది. చూసి లోపలి నడిచింది. లోపల మేడం బెదురూమ్ లో పడుకుని ఉంది. బిందు, దగ్గరికి వెళ్లి తన పక్కన కూర్చుంది. మేడం పై చేయి వేస్తూ ఉంటె, మేడం అటు వైపు తిరిగింది. బిందుకు తను ఇప్పుడు ఎం చేప్పినా వినదు అని అర్ధం అయ్యి, అలాగే మౌనంగా కాసేపు కూర్చుంది. మేడం ఏడుస్తూ అలాగే ఉండిపోయింది.
కాసేపు తరువాత బిందు అక్కడ నుండి లేచి వచ్చింది. సిద్దు ఇంకా ఏడుస్తుందా ? అన్నాడు బిందు హ్మ్మ్ అంటూ కాసేపు వొదిలేయి, థనే మాములు అవుతుంది అని అంది. సిద్దు హ్మ్మ్ అన్నాడు. కాసేపు ఉండి బిందు వెళ్ళిపోయింది. హారిక కూడా వెళ్ళిపోయింది. సిద్దు మేడం బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్లి చూసాడు. మేడం పడుకుని కనిపించింది. దాంతో తలుపు వేసేసి ఆలోచిస్తూ హాల్ లో కూర్చుండి పోయాడు. వాడికి నిజంగా మా అమ్మ మీద కోపమే ఉంటె, అప్పుడు రూమ్ బయట నిలబడి ఎందుకు ఏడుస్తూ ఉన్నాడు ? అని అనిపించింది. వెంటనే అసలు ఎం అయ్యింది వీడికి అని అనుకుంటూ ఫోన్ తీసుకున్నాడు. భరత్ నెంబర్ ఓపెన్ చేసాడు. డయల్ చేసి చూసాడు. అది రింగ్ అవ్వబోతు ఉండగా వెంటనే ఫోన్ కట్ చేసాడు.
సాయంత్రం అవుతూ ఉండగా బిందు కు ఫోన్ వచ్చింది. చూస్తే హారిక చేస్తూ ఉంది. బిందు ఎత్తగానే అవతల నుండి హారిక కంగారుగా బిందు తో, మేడం కనిపించడం లేదు ఆంటీ అంది. బిందు అర్ధం కానట్లు ఎం మాట్లాడుతున్నావ్ అంది. హారిక మల్లి చెప్తూ ఆంటీ మేడం ఇంట్లో ఎక్కడా కనిపించడం లేదు అంది. బిందు వెంటనే ఎక్కడికి వెళ్ళింది అంటూ అంతలోనే వాడెక్కడ అంది. హారిక వెతుకుతున్నాడు అని అంది. బిందు అసలు ఏమైంది అంటూ కంగారుగా కార్ కీస్ తీసుకుని బయటకు వచ్చింది ఫోన్ లో మాట్లాడుతూ. హారిక ఉండండి ఆంటీ కాల్ చేస్తా అని పెట్టేసింది. సిద్దు హారికను పిలిచి అక్కడ ఉన్న ఒక పేపర్ ను చూపించాడు. దాంట్లో మేడం భరత్ దగ్గరికి వెళ్లిపోతున్నా అని రాసి ఉంది. అది చూడగానే హారిక సిద్దు ను కంగారు గా చూసింది. సిద్దు దాన్ని చించి డస్ట్ బిన్ లో పడేస్తూ, ఈమెకు మతి పోయింది, నాన్న చూసుంటే ఏమయ్యేది ? అని అనుకుంటూ హారిక ను చూసి బిందు కు చెప్పు అన్నాడు. హారిక సరే సరే అంటూ కాల్ చేసింది. బిందు కు జరిగింది చెప్పగానే, ఎలా వెళ్తుంది అలా ? అంటూ సరే మీరు బస్ స్టాండ్ దగ్గరికి రండి నేను కూడా అక్కడికి వస్తా అని అంటూ పెట్టేసింది.
ముగ్గురు బస్ స్టాండ్ దగ్గరికి వెళ్లారు. మేడం ఎక్కడుందో అని వెతుకుతూ ఉండగా, అప్పుడే అక్కడ ఏదో గొడవ జరుగుతూ ఉన్నట్లుగా అందరూ మూగబడి ఉండడం కనిపించింది వాళ్లకు. వెంటనే ముగ్గురు, అక్కడికి వెళ్లారు. అక్కడికి వెళ్ళగానే అక్కడ ఎవ్వరో బైక్ మీద ఒకరు కూర్చుని ఉంటె, మేడం వాడి ముందు నిలబడి కాలర్ పట్టుకుని, నన్ను వొదిలి వెళ్ళకు, నన్ను వొదిలి వెళ్ళకు అని ఏడుస్తూ వాడిని పట్టుకుని ఉండడం కనిపించింది. అంతే సిద్దు హారిక పరుగు పరుగు న వెలుతు, మేడం ను వెనక్కు లాగారు. మేడం ఆ బైక్ మీద కూర్చున్న వాడిని చూస్తూ నన్ను వొదిలి వేళ్ళకు రా ప్లీజ్ అంటూ ఏడుస్తూ ఉంది. సిద్దు మేడం ను చూస్తూ అతను భరత్ కాదు, భరత్ కాదు అని గట్టిగా అంటూ ఉన్నాడు. మేడం కు అది వినపడడం లేదు. అప్పుడే అక్కడకు ఒక సెక్యూరిటీ అధికారి వచ్చాడు. గొడవ ఏంటి అంటూ. అంతలో బిందు కలగచేసుకుంటూ, సిద్దు ను చూసింది తనని తీసుకు వేళ్ళు అన్నట్లుగా. వెంటనే సిద్దు హారిక మేడం ను లాక్కుని వెళ్తూ ఆ బైక్ మీద కూర్చున్న కుర్రాణ్ణి వెళ్ళిపో అన్నట్లు చూసారు. మేడం ఏడుస్తూ భరత్, భరత్ వేళ్ళకు అని అరుస్తూ ఉంది. ఆ సెక్యూరిటీ అధికారి ఏమైంది అని అంటూ ఉంటె బిందు అతనిని చూసి, తను మెంటల్ గా డిస్టర్బ్ అయ్యింది సార్ అని అంటూ ఏదో చెప్పబోతు ఉంటె, ఒహ్హ్ పిచ్చిదా ? అన్నాడు అంతే బిందు కు వాడిని లాగి పెట్టి కొట్టాలి అని అనిపించింది. కానీ కోపాన్ని అణుచుకుంటూ వాడిని చూసింది. వాడు బిందు ను చూసి చూసుకోవాలి గా ఇలా బయటకు వదిలేస్తే ఎలా అని అన్నాడు. బిందు సారి సార్ అంటూ అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయింది. సెక్యూరిటీ అధికారి గుంపు ఉన్న చోటును క్లియర్ చేస్తూ, ఆ బైక్ మీద కూర్చున్న కుర్రాణ్ణి చూసి బతికి పోయావ్ రా లేదంటే కొరికేసేది అన్నాడు నవ్వుతు.
అదంతా సిద్దు కంటే అర నిమిషం ముందు వచ్చిన భరత్ ఆ గుంపు లోనే నిలబడి చూస్తూ ఉన్నాడు. సిద్దు రాకుంటే వెళ్ళేవాడేమో, అది అలా ఉండగా అప్పుడే పక్కన నిలబడి ఆ సెక్యూరిటీ అధికారి మాటలు వింటున్న ఒక ఆటో వాడు చిన్నగా గొణుక్కున్నాడు. ఆ పట్టుకునేదేదో నన్ను పట్టుకుని ఉండాల్సింది, ఆపిల్ పండులా ఉంది కొరుక్కుని తినేవాడిని అని అన్నాడు. అది భరత్ విన్నాడు. అంతే కోపంగా పిడికిలి బిగించి కొట్టాలని చూసాడు. అప్పుడే అక్కడ సెక్యూరిటీ అధికారి హేయి పొండి ఇక్కడేం చూస్తున్నారు అని అనడం తో ఆ ఆటో కుర్రాడు వెంటనే వెళ్ళిపోయాడు.
భరత్ వాడినే కోపంగా చూస్తూ ఇక్కడ మేడం ను కార్ లో ఎక్కించి తీసుకు వెళ్తుంది చూడడం మరిచిపోయాడు. కానీ అంతలోనే మేడం గుర్తు వచ్చి వెంటనే తిరిగి చూసాడు. కార్ వెళ్ళిపోతూ కనిపించింది. అందులో మేడం పిచ్చి పిచ్చి గా భరత్ భరత్ అంటూ కార్ వెనుక అద్ధం పై చేయి పెట్టి తననే చూస్తూ అరుస్తూ ఉండడం కనిపించింది. అంతే తనేనా అన్నట్లుగా చూసా మల్లి. అంతలో నేను కూడా తనని చూస్తున్నా అని గ్రహించిన మేడం ఇంకా ఎక్కువగా అరుస్తూ, బిందు చూడు, చూడు భరత్, భరత్ అంటూ ఉంది. కానీ అప్పటికే, బైక్ మీద ఉన్న ఆ కుర్రాణ్ణి భరత్ లా ఊహించుకున్న మేడం ను చూసి, తను మల్లి ఏ భరత్ ను చూపిస్తుందో అర్ధం అయ్యి, వాళ్ళు సైలెంట్ అయిపోయారు. సిద్దు హారిక మేడం ను కంట్రోల్ చేయడానికి చూసారు. కానీ అది సాధ్యం అవ్వలేదు. మేడం ఏడుస్తూ గట్టిగా భరత్ భరత్ అంది అద్ధం మీద చేయి పెడుతూ. భరత్ అది చూసినా కూడా ఎం అనలేక పోయాడు. మేడం భరత్ నే చూస్తూ, కళ్ళు మూసుకుంది.
ఏంటి సైలెంట్ అయ్యింది అని మేడం ను చుసిన సిద్దు కు మేడం స్పృహ తప్పింది అని అర్ధం అయ్యింది. మేడం పడిపోతూ ఉంటె నీళ్లు చల్లాడు. లేవలేదు. తట్టి లేపాడు. బిందు తన చేయి పట్టుకుని చూసింది. సిద్దు ఏమైంది అన్నాడు. బిందు అక్కడే ఉన్న తన బాగ్ తీసి కార్ ఆపి తనకు ఇంజక్షన్ చేసింది. మేడం అలాగే పడి ఉంది. బిందు తనని పడుకో బెట్టు అని అనగానే, సిద్దు తన తొడలపై మేడం తల పెట్టి మేడం ను పడుకోబెట్టాడు. హారిక మేడం కాళ్ళను తన తొడలపై వేసుకుంది. బిందు ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళింది.
సిద్దు తో మీ నాన్న ఎప్పుడు వస్తా అన్నాడు అని అంది. సిద్దు ఏమో తెలీదు కనుక్కుంటా అని అంటూ ఫోన్ తీసాడు. బిందు ఇక్కడ జరిగినవి చెప్పకు అని అంది. సిద్దు తల ఊపుతూ ఫోన్ చేసాడు. అవతల నుండి సిద్దు నాన్న మాట్లాడుతూ, నేను బయటే తినేసి వస్తా మీరు తినేసి పడుకోండి అని చెప్పి పెట్టేసాడు. అదే విషయం బిందు తో చెప్పాడు. బిందు మేడం ను బెడ్ రూమ్ లో పడుకోబెడుతూ, ఈ విషయం వినీల్ కు తెలియకపోవడమే మంచింది అని అంది. బిందు అక్కడే కూర్చుని మేడం తలను తన వొడిలో పెట్టుకుని చూస్తూ ఉంది. అలా సమయం గడిచింది. బిందు కిచెన్ లోకి వెళ్లి మేడం కోసం ఏదో గంజి తయారు చేస్తుంధీ. అంతలో హారిక లోపలి వస్తు ఆంటీ, ఆంటీ అంది. బిందు ఏమైంది అనగానే హారిక మేడం లేచింది. భరత్ భరత్ అంటూ కలవరిస్తూ ఉంది అని అంది. బిందు వెంటనే లోపలి వెళ్ళింది. మేడం పరిస్థితి చూసి తను పూర్తిగా వీక్ అయిపొయింది అని అర్ధం చేసుకుని, తనకు కాస్త మాత్ర ఇస్తూ, వేసుకో అంది. మేడం మాత్ర ను పడేస్తూ, భరత్ కావాలి అని అంది. మేడం అలా అంటూ ఉంటె ఎం చేయాలో తెలీక ఎలాగోలా పట్టుపట్టి తనతో మాత్ర మింగించి, కాస్త జావా తాగించింది.
రాత్రి అవుతూ ఉండగా సిద్దు నాన్న వచ్చాడు. బిందు ఇంట్లో కంగారుగా ఉండడం చూసి ఏమైంది అన్నాడు. బిందు మేడం కు ఫుల్ జ్వరం వచ్చింది అని చెప్పింది. సిద్దు నాన్న అవునా అంటూ బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్లి చూసాడు. మేడం పడుకుని ఉంది. చేయి కాలిపోతూ ఉండడం చూసి బిందు తో ఎలా అన్నాడు. బిందు తెలీదు అన్నయ్యా, పెళ్లి లో ఫుడ్ తిన్నాక కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి అంది. ఇంటికి వెళ్ళాక కాసేపు రెస్ట్ తీసుకో అని చెప్పా. చూస్తే ఇప్పుడు ఫుల్ ఫీవర్ ఉంది అని అంది. సిద్దు నాన్న అది విని అవునా అంటూ మేడం చేయి పట్టుకుని మేడం ను పిలిచాడు. మేడం పలకలేదు. బిందు వెంటనే తనని రెస్ట్ తీసుకొని అన్నయ్యా అంది. సిద్దు నాన్న సరే అంటూ బయటకు వచ్చాడు.
రాత్రి అవుతూ ఉండగా బిందు ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది. సిద్దు నాన్న మేడం కు సేవలు చేస్తూ బెడ్ రూమ్ లో ఉండిపోయాడు. అలా రాత్రి పదకొండు వరకు ఉన్న తరువాత మేడం కు చిన్నగా ఫిట్స్ రావడం మొదలు అయ్యాయి. అంతే సిద్దు నాన్న కంగారు పడిపోయాడు. వెంటనే బిందు కు కాల్ చేసాడు. సిద్దు ను పిలిచాడు. హారిక సిద్దు ఇంట్లోనే ఉండడం తో హారిక కూడా వచ్చింది. బిందు చెప్పినట్లు చేస్తూ తనని మల్లి మాములు చేశారు. అంతలో బిందు వచ్చింది. సిద్దు నాన్న బిందు తో అసలు ఎం జరుగుతూ ఉంది అని అన్నాడు. బిందు తను కొంచెం మెంటల్ గా డిస్టర్బ్ అయ్యింది కదా అన్నయ్యా ఇలాంటివి జరుగుతూ ఉంటాయి కంగారు పడకండి అంటూ అప్పటికప్పుడే దగ్గర ఉన్న హాస్పెటల్ లో చేర్పించారు. మేడం స్పృహ లో లేదు. సిద్దు నాన్న మేడం దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చున్నాడు. సిద్దు, హారిక బిందు లు బయటకు వచ్చారు. ఒకరినొకరు ఇప్పుడు ఎం చేద్దాం అన్నట్లు చూసారు. సిద్దు వాడికి కాల్ చేసి రమ్మని చెపుదామా అని అన్నాడు. హారిక వింటాడా ? అంది. బిందు ఎందుకు వినడు అంటూ కాల్ చేసింది భరత్ కు.
భరత్ మేడం కు ఇలా జరిగింది అని తెలీక పడుకుని ఉన్నాడు. ఫోన్ సైలెంట్ లో ఉండడం తో రింగ్ కాలేదు. పైగా అర్ద రాత్రి అవ్వడం తో  ఫుల్ నిద్ర లో ఉన్నాడు. బిందు మార్నింగ్ చెపుదాంలే అని అంది. సిద్దు ఒకవేళ వాడు వినకపోతే ? అని అన్నాడు. బిందు వినకపోతే వాడి కర్మ అంది. హారిక మాట్లాడుతూ, ఒకవేళ వినకపోతే మేఘ తో చేయిద్దామా ? అంది. అంతే బిందు కోపంగా హారిక వంక చూసింది. హారిక ఏమైంది అన్నట్లు చూసింది. బిందు ఊరికే ఏవోవో ఆలోచించకు ఇప్పుడు తన అమ్మకు ఇలా అయ్యింది అని తనకు కూడా తెలియాలా ? అని అంది.
సిద్దు సరే పొద్దున్న చూద్దాం ఎలా రియాక్ట్ అవుతాడో అని అన్నాడు. బిందు మేడం ను దూరం నుండి చూస్తూ ఉండిపోయింది...

మేడం భరత్ మల్లి ఏ సిట్యుయేషన్ లో కలుస్తారు అని మీరు ఎక్ష్పెక్త్ చేస్తున్నారు ?

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
Like Reply

E 67

పొద్దున్నే కాల్ వస్తుంటే లేచి చూసా. బిందు నుండి కాల్ వస్తుంది. తను ఎందుకు కాల్ చేస్తుంది అని అనుకుంటూ ఆలోచిస్తూనే కాల్ లిఫ్ట్ చేశా. బిందు భరత్ అంది. తను నాతో మాములుగా మాట్లాడి చాలా రోజులే అయ్యింది. నేను హ్మ్మ్ అన్నా. బిందు విషయం చెప్పింది. మేడం నన్నే తలుచుకుంటూ హాస్పిటల్ బెడ్ మీద ఉంది అని. అంతే నాకు కంగారు వచ్చింది. తనకు ఏమైనా అయ్యిందా అని అడిగా. బిందు ఇప్పటికి ఒకే, నువ్వు రాకపోతే అయ్యేలానే ఉంది అని అంది. హాస్పిటల్ అని అడిగా. బిందు వివరాలు చెప్పింది.
ఫోన్ పెట్టేసి మేడం ను తలచుకున్నా. నిన్న సాయంత్రం జరిగింది గుర్తు వచ్చింది. తను కార్ లో భరత్ భరత్ అని అరుస్తూ వెళ్లడం గుర్తు వచ్చింది. అది గుర్తు రాగానే అనోసరంగా మేడం ను ఏడిపిస్తున్నా అని అనుకుంటూ మేడం ను చూడడం కోసం బయలుదేరా. వెళ్తున్న నాకు మేడమే గుర్తు రాసాగింది. తనతో జరిగిన విషయాలు అన్ని గుర్తు వస్తూ ఉన్నాయి. అలా తన విషయాలు తలుచుకుంటూ సిటీ కి వచ్చ. వచ్చి ఆటో లో మేడం ఉన్న హాస్పిటల్ దగ్గరకు వెళ్ళా. అప్పుడే అక్కడ మేడం ను నిన్న తప్పుగా చుసిన వాడు కనిపించాడు. ఆటో స్టాండ్ లో నుండి ఆటో తీస్తూ ఉన్నాడు. వాడిని చూడగానే కోపం వచ్చింది వెళ్లి కొడధామ్ అని అనుకుంటూనే, మల్లి ఎందుకులే ఇప్పుడు అని మనసు మార్చుకుని హాస్పిటల్ లోకి వెళ్ళా. అక్కడ మేడం ఎన్నో రూమ్ లో ఉందొ కనుక్కుని లోపలి నడుచుకుంటూ వెళ్ళా. బిందు సిద్దు ఏదో మాట్లాడుకుంటూ కనిపించారు రూమ్ బయట. నన్ను చూడగానే పలకరించాలా వొద్దా అన్నట్లుగా చూసారు. ఇప్పటికే మేము డైరెక్ట్ గా మాట్లాడుకుని చాలా రోజులు అయ్యింది. సడెన్ గా అలా ఎదురుపడే సరికి ఎలా మాట్లాడాలో నాకు, ఇంకా వాళ్లకు అర్ధం కాలేదు. బిందు అంతలోనే నా దగ్గరికి వస్తూ, లోపల ఉంది వేళ్ళు అన్నట్లుగా చూసింది. నేను కూడా పెద్ద గాప్ తీసుకోకుండా వెంటనే ఆ రూమ్ లోకి వెళ్ళా. అక్కడ మేడం బెడ్ మీద పడుకుని ఉంది. నిద్రపోతుంది అనుకుంటా. నేను తన బెడ్ దగ్గరకు వెళ్ళా. మేడం ముఖం కాస్త పాలిపోయినట్లు కనిపించింది. తన దగ్గరికి వెళ్లి బెడ్ మీద కూర్చుంటూ మేడం ను చూసా. నా కళ్ళలో నీళ్లు వచ్చాయి. మేడం కు చిన్నగా సారి చెప్తూ తన చేయి పట్టుకున్నా. మేడం నిద్రలో ఉంది. నేను వచ్చినట్లు తెలీదు. నేను తన చేయి పట్టుకుని సారి సారి అంటూ ఏడుస్తూ కూర్చున్నా. మేడం ను అలా చూస్తాను అని అనుకోలేదు నేను. తన చేతిని నా చెంప మీద రాసుకుంటూ తనని ఫీల్ అవుతున్నా. అనోసరంగా ఏడిపించి ఇంత వరకు తెచ్చినందుకు నన్ను నేనే తిట్టుకున్నా. మేడం ను చూస్తూ మనసులోనే క్షమాపణలు చెప్పుకుంటూ ఉన్నా. మేడం ఉలుకు పలుకు లేకుండా ఉంది. నేను తన చేతినే గట్టిగా పట్టుకుని నా ముఖానికి రాసుకుంటూ అలాగే తన పక్కన తల పెట్టి కూర్చున్నా. అంతలో బయట నుండి ఏదో సౌండ్ వచ్చింది. బిందు సిద్దు నాన్న తో మాట్లాడుతూ ఉన్న సౌండ్ అనుకుంట. తను రావడం తో నేను పైకి లేచి కూర్చున్నా. సిద్దు నాన్న లోపలి వచ్చాడు. నన్ను చూసాడు. నేను కూడా చూసా. నా కళ్ళు చూడగానే నేను ఏడ్చాను అని అర్ధం చేసుకున్న సిద్దు నాన్న నా దగ్గరికి వస్తు బాధ పడకు రా మీ అత్త కు ఎం కాదులే అని అన్నాడు. నేను సైలెంట్ అయిపోయా.
హారిక అక్కడే జ్యూస్ తీస్తూ ఉండడం కనిపించింది. తను ముందు నుండే అక్కడ ఉంది అన్న విషయం నాకు తెలీదు. హారిక నన్ను చూసింది. నేను కూడా చూసా. ఇద్దరికీ పలకరించుకోవాలనే ఉన్నా కూడా ఏదో అడ్డు వచ్చింది. ముందుగా మాట్లాడడానికి. అందుకే ఇద్దరమూ సైలెంట్ అయిపోయాం. సిద్దు నాన్న కాసేపు మాట్లాడి నువ్వు ఇక్కడే ఉండు భరత్. ఈ సమయం లో నువ్వు ఇక్కడ ఉండడం చాలా ముఖ్యం అన్నాడు. నేను అదేంటి అన్నట్లు చూసా. సిద్దు నాన్న నన్ను చూస్తూ, మీ అత్తకు నువ్వంటే ఎంత ఇష్టమో తెలుసు గా. ఇష్టమైన వాళ్ళు కష్టం లో పక్కన ఉంటె ఆ కష్టాన్ని దాటడం పెద్ద కష్టం కాదు అని చెప్పాడు. నేను సరే మామయ్యా అని అన్నా. తరువాత సిద్దు నాన్న ఇప్పుడే వస్తాను అని వెళ్ళిపోయాడు ఏదో పని మీద. నేను అక్కడే కూర్చున్నా మేడం దగ్గర. హారిక నన్నే చూస్తూ ఉంది. అంతలో బిందు, సిద్దు లు కూడా లోపలి వచ్చారు. బిందు నేను మేడం దగ్గర కూర్చుని ఏడుస్తూ ఉండడం చూసింది. అది చూడగానే, ముందే తన మాట విని ఉంటె ఇలా ఏడుస్తూ కూర్చునేవాడివి కాదు కదా అని అంది. నేను వెనక్కు తిరిగి తనని చూసా. బిందు నన్ను చూస్తూ, అసలు ఏంటి నీ ప్రాబ్లెమ్, ఒక్కోసారి ఒక్కోలా ఎందుకు ప్రవర్తిస్తున్నావ్ ? అంది. నేను అర్ధం కానట్లు చూసా.
సిద్దు గాడు నా వైపు చూసి, నిన్న మా అమ్మ తో అంత ఇష్టం లేనట్లు మాట్లాడావే ? మరి అంతకుముందు ఎందుకు డోర్ అవతల నిలబడి ఏడుస్తూ ఉన్నావ్ ? అసలు ఏమనుకుంటున్నావ్ ? నువ్వు అన్నాడు. అలా అంటూ నిన్న నేను చూసా నిన్ను బస్ స్టాండ్ లో అన్నాడు. నేను తలెత్త. వాడు చెప్తూ ఆ గుంపు లో నిలబడి ఉన్నావ్, మా అమ్మ అలా పిచ్చి దానిలా ప్రవర్స్తిస్తు ఉండడం కూడా చూసావ్. కానీ తన కోసం ముందుకు రాలేదు. ఎందుకు ? అన్నాడు. నేను తలొంచుకున్నా. సిద్దు గాడు నన్ను చూసి ఆ మాత్రం కూడా ప్రేమ లేదా మా అమ్మ మీద ? అన్నాడు. నేను వాడి వంక చూసా. వాడు మాట్లాడుతూ నిజంగా అంత ప్రేమ లేని వాడివే అయితే ఎందుకు మల్లి డోర్ బయట ఏడుస్తూ నిల్చున్నావ్ ? పాపం తను వాడితో అలా రోడ్ మీద నిలబడి భరత్ భరత్ అంటుంటే జాలి కూడా కలగలేదా నీకు ? అన్నాడు.
నేను తల దించుకున్నా. హారిక వస్తూ, నేను కూడా చూసాను, కార్ లో వెళ్తుంటే మేడం అప్పటికే చెప్తూ ఉంది భరత్ అక్కడ ఉన్నాడు అని. నేనే ఎందుకు లే మల్లి మేడం తో అక్కడ ప్రాబ్లెమ్ అవ్వుతుందేమో అని పట్టించుకోలేదు అంటూ నన్ను చూసింది. నేను హారిక ను చూసా. బిందు మాట్లాడుతూ, నిన్న ఫోన్ లో, ఇంకా బస్ స్టాండ్ లో అంత ఇష్టం లేనట్లు ఉన్నావే ? మరి మల్లి ఎందుకు ఇప్పుడు ఇలా ఏడుస్తూ వచ్చి కూర్చున్నావ్ ? నిజంగా నువ్వు ఇక్కడికి రాను అని అన్నా కూడా నేను పెద్ద ఆశ్చర్య పోయే దాన్ని కాదు అంది. నేను తలెత్తి తన వంక చూసా..
తను ఇంకా చెప్తూ నిన్న బస్స్టాండ్ లో అంత జరుగుతున్నా కూడా రాణి వాడివి ఇప్పుడు హాస్పిటల్ లో బెడ్ మీద ఉన్న తనని చూడడానికి వస్తావ్ అని ఎలా అనుకోమంటావ్ అంది. నేను మౌనంగా వాళ్ళ మాటలు వింటున్నా. సిద్దు గాడు నన్ను చూస్తూ నిజంగా నీకు ఇష్టం లేదా ? మా అమ్మ అంటే చెప్పు అన్నాడు నాకు ఎం చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు. ముగ్గురు కలిసి చెప్పు అసలు ఏంటి నీ ప్రాబ్లెమ్ అన్నారు. నేను మౌనంగా తల వంచుకున్నా.
 అంతలో అక్కడికి నర్స్ వచ్చి మేడం కు ఏదో ఇంజక్షన్ వేసి వెళ్ళిపోయింది. అందరు సైలెంట్ గా ఉన్నారు. నేను ఎలా చెప్పాలో తెలీక ఊరుకుండిపోయా. ముగ్గురు నన్నే చూస్తున్నారు. నేను మేడం వైపు చూసా. మేడం బెడ్ మీద పడుకుని ఉంది. తనని తీక్షణంగా చూసా. అంతలో బిందు కాస్త గట్టిగా, నిన్ను ఏదో అడిగినట్లు ఉన్నాం అని అంది. అంతే వెంటనే వాళ్ళ వైపు చూసా. వాళ్ళు ఏంటో చెప్పు అన్నట్లు చూసారు. నేను తల దించుకుంటూ, చిన్నగా నోరు విప్పా...

ఇలా జరుగుతుంది అని ఊహించలేదు..
అస్సలు ఊహించలేదు... తప్పు నాదే, తనతో మాములుగా అయినా ఉండాల్సింది.
అనోసరంగా ఇంత దూరం తీసుకొచ్చా.. అంటూ సైలెంట్ అయ్యా.
నేను మౌనంగా ఉండి మల్లి మాట్లాడుతూ...
మొదట్లో నేను ఎప్పుడూ కూడా తనని ఎలా అనుభవిద్దాం అనే చూసాను కానీ ఎలా ప్రేమించాలో చూడలేదు. కానీ అనుకోకుండా ఎలా పడ్డానో తెలీదు కానీ తనతో చాలా డీప్ గా ప్రేమ లో పడ్డా. ఎంత డీప్ గా అంటే అది మీకూ తెలుసు. నాకు తనంటే ఎంత ప్రేమ ఉన్నా కూడా నా ఫస్ట్ గోల్ మాత్రం తనని అనుభవించడమే అని అనుకునేవాడిని. అందుకే దాని కోసమే ఎప్పుడు కూడా పరితపిస్తూ ఉండేవాడిని. కానీ అప్పుడే జరిగింది ఆ సంఘటన. ఆరోజు మందు తాగడం వల్లనో, లేక నా స్వభవమ్ వల్లనో తెలీదు. జరిగిపోయింది.
తరువాత చాలానే బాధ పడ్డా. కానీ ఎం లాభం ? మేడం గుండె విరిచేసా అప్పటికే. కానీ ఎలాగోలా ఆ పిచ్చి ప్రియురాలు నన్ను మల్లి దగ్గరికి రానిచ్చింది. కానీ అంతలోనే మల్లి ఏదో గొడవ. మీరు అంతా అనుకుంటూ ఉండొచ్చు నేను తనతో మాట్లాడకపోవడానికి కారణం ఆ గొడవ అనో, లేక మేడం తిట్టింది అనో అని. కానీ అవి కాదు. నిజానికి అవి కూడా కాసింత కారణాలు అయినా కూడా అసలయిన కారణం వేరే ఉంది. అది నెల క్రితం మా ఊరిలో జరిగింది.
అప్పట్లో మా సుగుణ అత్త చనిపోయింది అని తెలియగానే నేను వాళ్ళింటికి వెళ్ళా. అక్కడ తెలిసింది, తను చనిపోయింది మామయ్య వల్లనే అని. ఆరోజు అత్త ఎవడి తోనో చాటుగా వ్యవహారం నడుపుతుంది అని తెలుసుకున్న మామయ్య అది భరించలేక అత్త ను చంపేశాడంట. అది తెలుసుకోగానే నాకు మేడం గుర్తొచ్చింది. నా పరిస్థితి కూడా ఇదే కదా అని అనిపించింది. అంటే మేడం ను మామయ్య అలా చేస్తాడు అని కాదు కానీ, ఎందుకో ఇలాంటిదే మేడం కు జరిగితే అప్పుడు పరిస్థితి ఏంటి అని అనిపించెధీ. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టేది కాదు. అప్పటికి నాకు మేడం తిట్టింది అన్న కోపమ్ పోయి, మల్లి తనతో కలుద్దాం అని అనుకునే వాడిని. కానీ ఈ సంఘఠన చూసాక ఎందుకో తిరిగి కలవాలి అంటే భయం వేసేది. మేడం ను తలుచుకున్న ప్రతి సారి, ఆ ఆలోచనే వచ్చేది. సిద్దు, మేఘా అంటే ఊరుకున్నారు. ఎంతైనా భర్త, భార్య అలా చేస్తే ఎలా ఊరుకుంటాడు అని అనిపించేది. అదే భయం ఎప్పుడూ నా మైండ్ ఆడుతూ ఉండేది.
 అది గుర్తొచ్చిన ప్రతిసారి, మా విషయం ఏదో ఒకరోజు మామయ్యకు తెలిస్తే, అప్పుడు పరిస్థితి ఏంటి అని అనిపించేది. ఒక భార్య అలా చేసింది అంటే ఏ భర్త ఊరుకుంటాడు ?
 పైగా ఇదంతా నా ఒక్కడి ఆవేదన ఒక్కటే కాదు. మేడం కూడా ఇదే చెప్పేది. చెప్పి నన్ను అదుపులో పెట్టుకోవాలి అని చూసేది. ఇంకా చెప్పాలంటే నన్ను పంపించే ముందు తను చెప్పిన కారణం కూడా ఇదే. నా కొడుకు కు, కూతురికి చెప్పావ్. ఇక మిగిలింది మా ఆయనే, వెళ్లి చెప్పెయి, ఆయన ద్రుష్టి లో కూడా నన్ను ల** చేసేయి అని బాధగా చెప్పిన విషయం నాకు ఇప్పటికి గుర్తు ఉంది. తనకు తెలుసు మామయ్య కు ఈ విషయం తెలిస్తే తట్టుకోలేడు అని అందుకే నన్ను పంపించాలని చూసింది. కానీ నేనే మొండోన్నీ, వినలేదు. అందుకే నువ్వు నా శరీరం కోసమే చూస్తున్నావ్ అని చెప్పేసి నాకు కోపం తెప్పించి పంపించింది. నేను అప్పుడు అది అర్ధం చేసుకోక పోయినా కూడా తరువాత వూర్లో జరిగిన సంఘటన చూసాక అర్ధం చేసుకున్నా.
 ఊర్లో అతను చేసినంత దారుణం మామయ్యా చేయకపోవచ్చు. కానీ మేడం గుండె పగిలేలా ఏదో ఒకటి చేయొచ్చు. ఇప్పటికే నా వళ్ళ ఒకసారి తన గుండె పగిలింది. మల్లి ఇప్పుడు ఇంకోసారి పగలకొట్టేలా చేయలేను. అది కూడా నా వల్ల అంటే కుదరదనే చెప్తాను. అందుకే తనకు కాస్త దూరం ఉండడమే మంచిది అని అనుకున్నా. అందుకే తను మాట్లాడడానికి ప్రయత్నించినా కూడా నేను మాట్లాడలేదు. కారణం, నాకు తెలుసు. నేను ఒకవేళ తనతో మల్లి కలిస్తే నేను ఎలా ఉంటాను అని. అందుకే మాట్లాడలేదు.
తను అన్న దానికి నాకు ఎలాంటి కోపం లేదు. కానీ ఒకవేళ ఇప్పుడు మల్లి కలిస్తే మా వూర్లో జరిగిందే ఇక్కడ కూడా జరగదా అని అంతే. 
మేడం తో నేను మల్లి కలిసిపోవచ్చు. అది చాలా తేలిక. కానీ మేడం ను పక్కన ఉంచుకుని నేను మాములుగా ఉండడమే చాలా కష్టం. ఎందుకు అంటే నేను మీలా కాదు. నాలో చాలా లోపాలు ఉన్నాయి. అదే నా ప్రాబ్లెమ్. దాన్ని మేడం కు చెప్పినా కూడా తను అర్ధం చేసుకోదు. ఎం కాదులే అంటూ నాతో మల్లి కలిసిపోతుంది కానీ తనకు ఎం తెలుసు ? నేను ఎవరు ఎం చెప్పినా నేను అలా ఇన్ఫ్లుయెన్స్ అయిపోతా అని ? తనకేం తెలుసు నేను సొంతంగా మంచిగా ఆలోచించలేను అని, తనకేం తెలుసు ఆ మూమెంట్ లో నాకేది తోస్తే అదే చేస్తాను అది సరైనద కాదా అని కూడా ఆలోచించను అని,
  నా హార్మోన్స్ మీద నాకు అస్సలు పట్టె లేదు. అటు వైపు ఎం అనుకుంటున్నారు అని కూడా ఆలోచించను. మొండిగా ముందుకు వెళ్తా. ఎవరితో ఎలా మాట్లాడాలో తెలీదు. అవతల వాళ్ళ పరిస్థితి ఏంటో కూడా తెలుసుకోకుండా మాట్లాడేస్తాను. ఫిసికల్ రేలషన్ కోసమ్ ఆత్రుత. తట్టుకోవడం కష్టం. ఇన్ని లోపాలు పెట్టుకుని మల్లి మేడం తో కలిసిపోతే, జరిగిందే మల్లి జరగదని నమ్మకం ఏంటి ? నేను మల్లి నా ఆత్రుత తో, ఆలోచించలేని మనస్తత్వం తో మల్లి మేడం తో అలాగే ప్రవర్తించను అని గ్యారెంటీ ఏంటి ? పొరపాటున, నా కర్మ కాలి నేను అతృతతో ఉన్నప్పుడు మామయ్య మమ్మల్ని చూస్తే ? అప్పుడు మా పరిస్థితి ఏంటి ? మేడం పరిస్థితి ఏంటి ? అదంతా ఆలోచించాలి గా ? అందుకే మేడం తో మల్లి కలవకూడదు అని అనుకుంటున్నా అన్నా వాళ్ళు నేను చెప్పేది వింటూ ఉండిపోయారు.
  అందుకే మేడం తో దూరం గా ఉంటున్నా. ఉంటున్నా కానీ, మేడం అలా భాధ పడుతూ ఉండడం చూడలేక పోతున్నా. అందుకే ఆ ఏడుపు. మేడం ను బస్సు స్టాండ్ లో చూసి వెళ్ళేవాడినే, కానీ అంతలోపే మీరు వచ్చారు. అయినా నాకు తనని అలా బాధపెట్టడం ఇష్టం లేదు. అందుకే నన్ను పూర్తిగా మరిచిపోయేలా చేద్దాం అని నా ప్రయత్నం. మీకు అనిపింకొచ్చు మేడం ను ఇలా బాధపెట్టడం కంటే కలిసిపోవడమే మంచిది కదా అని. కానీ నా వైపు నుండి నేను ఎం అనుకుంటున్నా అంటే, ఇద్దరినీ చూసి మామ బాధపడి మేడం మనసును విరగొట్టే కంటే మేడం నన్ను దూరం చేసుకోవడం పెద్ద విషయమేమి కాదు అని. అందుకే మేడం ఇప్పుడు కాస్త బాధ పడినా కూడా నేను దూరం ఉండాలి అని అనుకుంటున్నా. పడితే నాలుగు రోజులు పడుతుంది. కానీ తరువాత నన్ను మరిచిపోయి హాయిగా ఉంటుంది. అదే అనుకోనిది జరిగితే ? అప్పుడు ఎలా ? జీవితాంతం ఏడుస్తూనే ఉంటుంది అందుకే ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నా. అందుకే మేడం బాధపడుతున్నా ఎం చేయకుండా దూరంగా ఉంటున్నా. మేడం ఏడుస్తున్నా, తనని ఓదార్చలేక పోతున్నా.. నేను ఇదంతా తనకు చెప్పొచ్చు చెప్పి అర్ధం అయ్యేలా చేసి దూరం ఉండొచ్చు. కానీ నా మీద ప్రేమ తో తను ఇవ్వన్నీ పట్టించుకోదు. అందుకే తనకు చెప్పలేక నాలో నేనే బాధపడుతూ ఉన్నా. మేడం ను ఏడిపించడం ఇష్టం లేకున్నా కూడా తప్పడం లేదు అదే జరిగింది అని అన్నా. మొత్తం విన్న ముగ్గురు నా వైపు చూసారు...
బిందు ఏదో మాట్లాడడానికి నోరు విప్పింది..

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
Like Reply

(09-06-2022, 01:04 PM)Kumar113 Wrote:  మీ తరహా sexual fantasy or narration వచ్చి చాలా రోజులు అయిపోయింది మేము చాలా ఎదురు చూస్తున్నాము దాన్ని గురించి. ఈ emotional టచ్ కొన్ని updates నుండి వస్తూనే ఉండ డం కొంచెం బోర్ కొడుతూంది ముఖ్యంగా ఈ స్టోరీ కధా నాయకిని ఇలా అయిపోవడము కొంచెం బాధగా ఉంది.మీ విలువైన సమయాన్ని మా గురించి కేటాయించి ఈ స్టోరీ కొనసాగిస్తున్న నందుకు మా కృతజ్ఞతలు కాని మీ తరహా fantasy theme మాకు కావాలి మీ రాబోయే update లో ఉంటాయి అని  ఆశిస్తు

yeah bro naaku kooda bore koduthundi anduke twaraga updates isthunnaa
sure next update ye last untundi bore gaa
adokkati chadavandi bore kotinaa kooda

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 2 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

E 68

నేను తన వైపు చూసా. బిందు చెపుతూ, నువ్వు చెప్పింది నిజమే కానీ ఇప్పుడు తను ఉన్న పరిస్థితి గురించి కూడా ఆలోచించాలి కదా నువ్వు అంది. నేను అవును అంటూ మల్లి అంతలోనే కానీ అంటూ చూసా. బిందు ఏంటి అన్నట్లు చూసింది. నేను మాట్లాడుతూ నాకైతే తనతో మల్లి కలవాలనే ఉంది. కానీ చెప్పు, ఒకవేళ కలిసినా కూడా మల్లి తనతో అలాగే ప్రవర్తించను అని గ్యారెంటీ ఏముంది అన్నా., ఒకవేళ నేనే గాని మల్లి తొందరపడి ఏదో ఒకటి చేస్తే అప్పుడు ఎలా ? పాపం అప్పుడు మేడమ్ ఏమవుతుంది ? అది కూడా ఆలోచించాలి గా అన్నా. బిందు నవ్వి, ఎందుకు ఊరికే అలా అనుకుంటావ్ ? ఇన్ని తెలిసినవాడివి ఆ పరిస్థితి వచ్చినప్పుడు దాటడం తెలీదా ? నీకు అంది. నేను లేదు బిందు అది కాదు అంటూ ఏదో చెప్తుంటే, బిందు ఆపుతూ ఎందుకో ఈ సారి నువ్వు పాత భరత్ లా ప్రవర్తించవు అని అనిపిస్తుంది అని అంది. నేను ఎందుకు అలా అనుకుంటున్నావు అన్నట్లు చూసా. బిందు నన్ను చూసి, చూడు ఎప్పుడైనా సరే ప్రాబ్లెమ్ ఏంటో పూర్తిగా తెలిసినప్పుడు సగం సొల్యూషన్ వచ్చినట్లే అని చెప్తారు. అలాగే ఇప్పుడు నీకు నీ ప్రాబ్లెమ్ ఏంటో తెలుసు అందుకే నాకు అది మల్లి రిపీట్ అవుతుంది అని అనిపించడం లేదు అంది. అలా అంటూ పైగా నువ్వు అనుకుంటున్న ప్రాబ్లెమ్స్ అందరిలో ఉండేవె, కాబట్టి ఊరికే దాన్ని హైలైట్ చేసి చూడకు. నీ వయసులో ఉండేవె ఇవ్వన్నీ, అంది. నేను అది కాదు అన్నట్లుగా తల పెట్టా. బిందు అది చూసి చూడు ఒక్క విషయం చెప్తా విను, నువ్వు వేరు కాదు, నువ్వు అనుకుంటున్న నీ లోపాలు వేరు కాదు. రెండూ కలిపితేనే నువ్వు. ఆ నువ్వు నే నీ మేడం ప్రేమించింది. కాబట్టి నువ్వు వాటిని వేరు చేయడం వళ్ళ కలిగే పెద్ద ప్రయోజనం ఎం లేదు. నువ్వు ఎలా ఉన్నావో అలాగే ఉండు, మనసులో వాటిని ఉంచుకో, సమయం సందర్భం వచ్చినప్పుడు జాగ్రత్తగా నడుచుకో అంతే, దాని కోసం నువ్వు తనని వొదిలేయాల్సిన అవసరం ఏముంది చెప్పు అంది. అలా అంటూ అయినా తను నిన్ను ఇంత జరిగినా ప్రేమిస్తుంది అంటే దానర్థం, నీతో పాటు నీ ప్రవర్ధనను కూడా ప్రేమిస్తుంది అనే గా ? నువ్వు నీ ప్రవర్తన వేరు వేరు కాదు గా. కాబట్టి వీటి గురించి అలోచించి ఊరికే మనసు పాడు చేసుకోకు, తనతో మల్లి మాములుగా కలిసిపో అంది.
నేను తల దించుకుంటూ కాసేపు మౌనంగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టా.
కాసేపటికి బిందు భరత్ అంది. నేను తలెత్తుతూ, అంతా బాగుంది, కానీ ఒక్కటే నా సమస్య,
నువ్వు అన్నట్లు నేను కలిసిపోవచ్చు, తనతో మల్లి అదుపులో ఉండి మాములుగా ప్రవర్తించొచ్చు, కానీ ఏదో ఒకరోజు ఏదో ఒక టైం లో, నేను అనుకున్నట్లు కాకుండా ఏదో తొందరపాటు వల్ల, మేడం తో ముందుకు వెళ్తే, అప్పుడే మామయ్య చూస్తే, అప్పుడేంటి పరిస్థితి ? అన్నా, అంటూ
ఇద్దరినీ ఎంతో నమ్మిన మామయ్య ఎం అనుకుంటాడు ?
తన భార్య ఇలా చేసింది అంటే ఎలా ఊరుకోగలడు ?
ఆ కోపం లో మేడం ను ఏమైనా చేస్తే, నేను ఎలా తట్టుకోగలను ?
అయినా ఇవ్వన్నీ ఆలోచించే గా ముందుగా నన్ను మా ఇంటికి పంపించింది తను. మల్లి ఇదే కంటిన్యూ అయితే మల్లి కలవడం లో అర్ధం ఏంటి ? అని అన్నా.
బిందు సైలెంట్ అయిపొయింది. నేను పక్కన ఉన్న మేడం వంక చూసా. అలా చూస్తూ ఉండగా, బిందు ఇప్పుడు నీ ప్రాబ్లెమ్ అంతా, తనతో కలిసిపోవడం గురించి కాదు, తనతో ఫిజికల్ గా దూరం ఉండడం గురించి అంతే కదా, నీ డౌట్ అంతా నిన్ను నువ్వు అదుపులో ఉంచుకోలేవు అనే గా అంది. నేను హ్మ్ అన్నా. బిందు నువ్వు ఎందుకో ఈ సారి అలా జరగనివ్వవు అని నాకు అనిపిస్తుంది అంది. నేను తన వంక చూసా. బిందు మాట్లాడుతూ, భరత్ నాకు నీ మీద నమ్మకం ఉంది. ఒకప్పుడు భరత్ వేరు నువ్వు వేరు అని అంది. నేను మౌనంగా చూసా. బిందు మాట్లాడుతూ, అయినా ఇప్పుడు మనకు ఏవో పది రకాల చాయిస్ లు లేవు, ఉన్నది అంతా ఇప్పుడు తనతో నువ్వు మల్లి కలిసిపోవడమే, అంతే ఇదే మనకు ఉన్న ఫస్ట్ అండ్ లాస్ట్ చాయిస్. చూడు పిచ్చిది ఎలా పడుకుందో. నువ్వు సరిగా మాట్లాడలేదనే ఇంతలా అయిపోతే, ఇక రేపొద్దున నువ్వు అసలే దూరం అవుతావు అని తెలిస్తే, అప్పుడు దాని పరిస్థితి ఏంటో గ్రహించావా ? అంది. నేను మేడం వంక చూసా. మనసులో నిజమే కదా అని అనిపించింది. బిందు ఊరికే ఏదేదో ఆలోచించకు, ఇప్పుడు ఉన్న పరిస్థితి లో నువ్వు దూరం కాకుండా ఉండడమే మంచింది. కావాలంటే మీరిద్దరూ మల్లి కలిసిపోయాక దీని గురించి ఆలోచిద్దాం. అంతే కానీ ఇప్పుడు కాదు, ఈ పరిస్థితి లో కాదు అంది. నేను అది కూడా నిజమే లే అని అనుకున్నా.
అంతలో బిందు చిన్నగా నవ్వుతు అయినా నువ్వేమో ఇక్కడ ఇలా ఆలోచిస్తున్నావు, కానీ ఆ పిచ్చి తల్లి ఎం అనుకుంటుందో తెలుసా నీకు అంది. నేను ఏమనుకుంటుందో అన్నట్లు చూసా. బిందు చెప్తూ, అదేమో అక్కడ, నువ్వు వస్తే, పూర్తిగా తనని తాను సమర్పించుకుని నీకు అన్ని ఇవ్వాలి, నీతో శరీరాన్ని పంచుకుని నీలో కలిసిపోవాలి అని అనుకుంటుంది అంది. నేను ఏంటి అన్నట్లు చూసా. బిందు చెప్తూ పాపం తనకు నువ్వు లేక ఇన్నాళ్లు భారంగా అనిపించింది. నీ గురించే ఆలోచిస్తూ, నీలో పూర్తిగా కలిసిపోవాలి అని అనుకుంటూ గడుపుతూ ఉంది. నిజంగా రేపొద్దున తను గాని కళ్ళు తెరిచింది అనుకో, నిన్ను చుసిన వెంటనే ఫస్ట్ చేసే పని అదే అవుతుంది అనుకుంటా, ఇది మాత్రం కచ్చితంగా చెప్తున్నా అంది. నేను ఏంటి ఇలా చెప్తున్నావ్ అన్నా. బిందు నవ్వుతు, తను ఇన్నాళ్లు నీ కోసం ఎదురుచూసింది భరత్. ఎంతలా అంటే, నువ్వు కేవలం తిరిగి రావడమే తనకు సరిపోదు, తనకు ఇంకా ఏదో కావాలి. ఇంకా దగ్గరగా నిన్ను తీసుకోవాలి. తనలో కలిపేసుకోవాలి. అలాంటి పని జరిగేది ఆ ఒక్క దాంట్లో నే. సో కచ్చితంగా తనైతే ఆ పని చేయకుండా అయితే ఉండదు అంది. నేను మొత్తం విని ఏంటి ఇలా మాట్లాడుతున్నావ్ బిందు. ఇంతవరకు అలా జరగకూడదు అనే గా నేను చెప్పింది అన్నా.
బిందు కానీ నన్నేం చేయమంటావ్ భరత్, తన కోరిక అంత బలంగా ఉంది మరి. నువ్వు లేక విరహవేదన అనుభవించింది. ఎంతో బాధ చూసింది. అంత చుసిన తనకు నువ్వు ఒక్కసారిగా దగ్గరైతే ఎలా ఉంటుంది చెప్పు ? దగ్గరకు తీసుకుని తనలో కలిపేసుకోవాలని ఉండదా ? అంది. నేను నిజమే అంటూ మల్లి అంతలోనే కానీ అన్నా. బిందు నవ్వి నాకు తెలుసులే, మీ మామయ్యే గా, అంటూ మేడం వైపు చూసి కంగారు పడకు మెల్లగా తనకు అర్ధం అయ్యేలా ఏదో ఒకటి చెపుదాంలే తను ముందుకు వెళ్లినా కాస్త నిగ్రహంగా ఉండు అంతే అంది. నేను తన సమాధానానికి సాటిస్ఫాయి కానట్లు చూసా. అది చూసి, అర్ధం చేసుకో భరత్, తన పరిస్థితి ఇప్పుడు వేరు. తను ఒకప్పటి లా కాదు, ఇప్పుడు చిన్న పిల్లలా మనకు. కావాల్సింది ఇవ్వకపోతే ఏమవుతుందో నీకు తెలీదు. అలా అని నిన్ను తనతో అలా ఉండమని ఫోర్స్ చేయను. నేను చెప్తుంది ఏంటంటే నువ్వు మేనేజ్ చేయి అంటున్నా అంతే. కాదు నా వళ్ళ కాదు ఇలా ఉండను అలా ఉండను అని వెళ్ళిపోతే, తన గుండె పగిలిపోతుంది అది నీకు ఇష్టమా ? అంది. నేను మౌనంగా ఉండిపోయా.
బిందు నా చేయి పట్టుకుంటూ, అయినా ఇదంతా నువ్వొక్కడివే అనుకుంటున్నావు అని అనుకున్నావా ? నీకూ తెలుసుగా తను ఇలా ఫిజికల్ గా ఉండకూడదు అని ముందు నుండే అనుకుంటూ ఉంది అని. కానీ ఎం చేస్తాం మధ్యలో చాలా గాప్ వచ్చింది. పాపం పిచ్చిది గాడంగా ప్రేమించింది కదా, తట్టుకోలేక పోయింది. నిన్ను చూడక నీతో మాట్లాడక ఇన్నాళ్లు పిచ్చెక్కిపోయింది. కాబట్టి ఇప్పుడు తనకు మల్లి నీతో కలిసిపోవాలని, గాడంగా నీలో కరిగిపోవాలని ఉంటుంది కాబట్టి మనం ఎం చేయలేము. కొన్నిరోజులు పక్కనే కలిసి తిరుగు, దగ్గరికొస్తే కాస్త దూరం పెట్టు, సమయం గడిచే కొద్దీ చిన్నగా రికవర్ అవుతుంది. అప్పుడు మనం ఎం చెప్పినా తనకు అర్ధం అవుతుంది, అప్పుడు నీకు కావాల్సినట్లు తనని మార్చుకో అంది. నేను ఆలోచిస్తూ మెల్లగా హ్మ్మ్ అన్నా.
హారిక ఇదంతా వింటూ సిద్దు గాడి వంక చూసింది. సిద్దు గాడు నవ్వాపుకుంటూ హారిక వంక చూసాడు. బిందు వాళ్ళ వైపు చూసి ఎం జరుగుతుంది అని అంది. హారిక ఒక్కసారిగా నవ్వేస్తూ, ఒకప్పుడు మేడం స్పర్శ కోసం తపించిన భరత్ గారేనా ? ఇది అంది. అంతే సిద్దు గాడు కూడా నవ్వేసాడు. బిందు చిన్నగా నవ్వుకుని నా వంక చూసింది. నేను కొంచెం ఇబ్బందిగా జరిగా.
హారిక ఇంకా నవ్వుతు, ఇక అయితే అప్పట్లో భరత్ మేడం వెంట అనుభవం కోసం తిరిగినట్లు, ఇప్పుడు మేడం భరత్ వెంట పడుతుందా అంది. నేను నవ్వాను. బిందు కూడా నవ్వింది.
తరువాత చిన్నగా హారిక తో, సిద్దు తో మాటలు కలిపా. ఇద్దరూ మల్లి మాట్లాడారు. నాకు కాస్త సంతోషం వేసింది. ఇన్నాళ్లకు మల్లి మాములుగా మాట్లాడినందుకు. బిందు కూడా దగ్గరగా నడుచుకుంటుంది. ఒకప్పటిలా కోపంగా లేదు. వాళ్ళని అలా చూసేసరికి హాయిగా అనిపించింది. మేడం కూడా లేస్తే, తనతో మల్లి మాట్లాడి ప్రేమగా వాటేసుకోవాలని అనిపించింది.
సాయంత్రం అవుతూ ఉండగా సిద్దు నాన్న వచ్చాడు. నన్ను పలకరించి మేడం ను చూసి ఎలా ఉంది అని అడిగాడు. బిందు పొద్దున్నలోగా మనం ఇంటికి తీసుకువెళ్ళొచ్చు అని అంది. సిద్దు నాన్న హ్మ్మ్ అంటూ సరే నేను మీకు క్యారేజ్ తీసుకువస్తాను అన్నాడు. బిందు సరే అన్నయ్య అంది. సిద్దు నాన్న సిద్దు ను తీసుకువెళ్లాడు. నేను అక్కడే మేడం పక్కన కూర్చుని తననే చూస్తూ ఉన్నా. రాత్రి అవుతూ ఉండగా క్యారేజ్ వచ్చింది తినేసి బిందు తో హారిక తో ఇక మీరు వెళ్ళండి లే నేను చూసుకుంటాను అని అన్న. వాళ్ళు ఒకరినొకరు చూసుకుని నా వంక అవునా అన్నట్లు చూసారు. నేను ఏమైంది అన్నా. హారిక వచ్చాడండి చెప్పడానికి, నిన్న మొన్నా ఏమయ్యారు తమరు ? అంది. నేను ఏదో చెప్తుంటే, చాల్లేవోయి, మేము కూడా ఉంటాం, ఈ ఒక్కరోజు ఇక్కడ పడుకుంటే పెద్ద నష్టం ఎం కాదు లే అంది బిందు. నేను అది కాదు ఎందుకు ఊరికే అని అన్నా. వాళ్ళు దానికి నీకేం ఇక్కడ రొమాన్స్ చేసుకోవడాని ఛాన్స్ ఎం రాదులే, బాధ పడకు అన్నారు. అంతే నేను ఆపుతారా అన్నా. రాత్రి మేడం నే చూస్తూ అక్కడ ఉన్న ఇంకో బెడ్ మీద పడుకున్నా. పొద్దున్న తను లేచి నన్ను చూస్తే ఎలా రియాక్ట్ అవుతుందో అనే ఆలోచనకు నాకు నిద్ర పట్టలేదు. అలాగే ఆలోచిస్తూ ఎప్పుడు మూసుకున్నానో కళ్ళు మూసుకున్నా....

భరత్, భరత్ ఎక్కడ ఉన్నావ్ రా ? అనుకుంటూ బస్ దిగి భరత్ ఇంటికి వెళ్ళా. అక్కడ వాళ్ళ అమ్మ నన్ను చూసి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావ్ అంది. నేను భరత్ అని అడిగా. వాళ్ళ అమ్మ ఏమో వాడి బాడీ ఇక్కడ వొదిలేసి ఎగురుకుంటూ ఏటో వెళ్ళిపోయాడు అని అంది. భరత్ బాడీ వైపు చూసా. అక్కడ మంచం మీద పడి ఉంది. దాని దగ్గరకు వెళుతూ, నేను వస్తున్నా అని వెళ్లిపోయావా అని అన్నా. భరత్ అమ్మ, లేదు నీ కోసమే అనుకుంటా వెళ్ళింది అంది. నేను నిజమా అన్నా. భరత్ అమ్మ అవును, అదే అయ్యుంటుంది సిటీ వైపే వెళ్లడం చూసా అంది. వెంటనే నిజమా అంటూ తిరిగి బస్ ఎక్కడానికి వెళ్ళా. అప్పుడే అటు వైపు ఒక బైక్ ఒకటి వెళుతూ ఉండడం కనిపించింది. పైన కూర్చున్న వాడిలో భరత్ దూరా డెమో అని చూసా. కానీ లేదు. వాడు ఆ వెళ్తున్న కుర్రాడిలో కనిపించలేదు. అంతలో బస్ వస్తే ఎక్కా.
సిటీ లో దిగుతూ ఉండగా నిన్న నేను బైక్ మీద కూర్చున్న కుర్రాడు మల్లి కనిపించాడు. వెంటనే వాడి దగ్గరకు వెళ్ళా. వాడు నన్ను భయంగా చూసాడు. నేను వాడితో కంగారు పడకు, నిన్న నీలో దూరిన భరత్ గాడి ఆత్మ ఎక్కడకు పోయింది అని అడిగా. వాడు అదా నీ బాడీ హాస్పిటల్ లో ఉంది అంట కదా అక్కడికే వెళ్ళింది అని అన్నాడు. నేను వెంటనే అవునా అంటూ పరిగెత్తుకుంటూ నా బాడీ ఉన్న హాస్పిటల్ దగ్గరకు వెళ్ళా. అక్కడ భరత్ కనిపించలేదు. మొత్తం వెతికా ఎక్కడా కనిపించలేదు. అంతలో దూరంగా బయట ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉన్న భరత్ కనిపించాడు. వెంటనే వాడి దగ్గరకు వెళ్ళా. భరత్ భరత్ అన్నా. వాడు కోపంగా నన్ను చూసి వెళ్ళిపోయాడు. నేను ఏమిటీ ఇలా చేస్తున్నావ్ అని అంటూ వాడిని తరుముతూ ఉంటె, వాడు దయ్యం దయ్యం అంటూ పరిగెత్తుతూ ఉన్నాడు. నేను ఇలా ఉండడం చూసి దయ్యం అనుకున్నాడా పాపం అని అనుకుని వెంటనే హాస్పిటల్ లోకి వెళ్ళా. వెళ్లి నా బాడీ లోకి మల్లి దూరా. చిన్నగా కళ్ళు తెరిచా.. 

టైం పన్నెండు నర అవుతుంది. వొళ్ళంతా ఎదో నొప్పులు. కష్టంగా కాలు కదిపా. అప్పుడే గుర్తు వచ్చింది ఇందాక వచ్చిన కల. నిజంగా వాడు ఇప్పుడు బయటే ఉన్నాడా అని అనిపించింది. అంతే వెంటనే ఆ నొప్పి లో కూడా బలంగా కాళ్ళు కదూపుకుని లేచి నిలబడ్డా. ఎదురుగా బిందు హారిక పడుకుని కనిపించారు. వాళ్ళకి తెలిస్తే నిన్న లా నన్ను ఆపుతారు అని మెల్లగా బయటకు వెళ్ళా. బయట డోర్ లాక్ వేసి ఉంది. వాచ్ మెన్ కూడా ఉన్నాడు. అది చూసి ఇలా కాదు అని వెనుక వైపు వెళ్ళా. అక్కడ ఎమర్జెన్సీ డోర్ ఒకటి కనిపించే సరికి తీసి బయటకు వెళ్ళా. నేను అలా వెళ్తుంటే దూరంగా ఎవరో సిగిరెట్ తాగుతూ చూసారు. నన్నే చూస్తూ ఉండే సరికి, వాడే భరత్ అయ్యుంటాడు అని అనిపించింది. అంతే వెంటనే వాడికి చేయి చూపిస్తూ వస్తున్నా ఉండు అనుకుంటూ బయటకు వెళ్ళా. వాడు సిగిరెట్ పాడేసి నా వైపుకు వస్తున్నాడు. నేను వాడి దగ్గరకు వెళ్ళా. వాడు ఆటో డ్రెస్ వేసుకుని ఉన్నాడు. నన్ను చూసి నవ్వాడు. నేను ఎవరో తెలిసినట్లు నవ్వుతున్నాడు అంటే కచ్చితంగా నా కల నిజమే, వాడి ఆత్మ వీడి లో దూరింది అని అనుకుంటూ దగ్గరకు వెళ్లి వాడిని ప్రేమగా భరత్ అంటూ వాటేసుకున్నా. అంతే వాడు చెలి అంటూ నన్ను కూడా వాటేసుకున్నాడు.

ఏదో నన్ను డిస్టర్బ్ చేస్తుంటే మెలుకువ వచ్చింది. చూస్తే మేడం బెడ్ పై లేదు. వెంటనే భయంగా చూసా. ఎక్కడ ఉందొ అని చుట్టూ చూసా. బిందు హారిక లు నిద్రపోతూ ఉన్నారు. నేను కంగారుగా కదలడం తో, సిద్దు నాన్న కు సిద్దు కు మెలుకువ వచ్చ్చింది. నన్ను చూసి ఏమైంది ఏమైంది అంటూ నా దగ్గరికి వచ్చారు. రాగానే అక్కడ మేడం కనిపించక పోవడంతో ఎక్కడ తను అని అన్నారు. నేను వెంటనే అదే నేను కూడా వెతుకుతున్నా అని అన్నా. అంతలో మా మాటలకు బిందు కు హారికకు మెలుకువ వచ్చింది. రాగానే మమ్మల్ని చూసి విషయం తెలుసుకున్నారు. నలుగురం ఒక్కో చోట వెతకడం మొదలుపెట్టాం. అలా వెతుకుతూ ఉండగా ట్రాన్స్పెరెంట్ అద్ధం లో నుండి బయట ఉన్న ఆటో స్టాండ్ కనిపించింది. నేను కిందికి ఏమైనా వెళ్ళిందేమో అన్నట్లు చూసా. అంతే గుండె జారిపోయినట్లు అయ్యింది. అక్కడ ఎవడినో ఆటో వాడిని మేడం వాటేసుకుని ఉంది. వాడు మేడం నడుము మీద చేయి వేసి రుద్దుతూ ఉన్నాడు. అంతే పట్టలేని కోపం వచ్చింది. గట్టిగా మేడం ను పిలిచా. కానీ మా ఫ్లోర్ అంతా గ్లాస్ తోనే ఉండడం తో తనకు వినిపించలేదు. నేను గట్టిగా ఆ గ్లాస్ ను కొడుతూ, కోపంగా కిందికి వెళ్ళడానికి చూసా. వెళ్తూ వెళ్తూ వాడు ఎవడో అని చూసా గుర్తు పట్టడానికి. వాడిని క్లియర్ గా చూసే సరికి అప్పుడు అర్ధం అయ్యింది వాడు నిన్న మేడం ను బస్ స్టాండ్ లో ఆపిల్ పండులా ఉంది కొరుక్కు తినే వాడిని అని కామెంట్ చేసినోడే అని. అంతే భయం భయంగా కిందికి పరిగెత్త. బిందు హారిక లు కూడా నేను చూసింది చూసి, పరుగు పరుగున నాతో పాటు బయలుదేరారు.
ఇక ఇక్కడ మేడం పరిస్థితి చూస్తే ఆ ఆటో వాడు మేడం ను నడుము మీద పట్టుకుని వాటేసుకుంటూ, ముద్దు పట్టుకోబోయాడు. మేడం భరత్, ఎన్నాళ్లయిందిరా నిన్ను చూసి అంటూ వాడి మీద మీద పడిపోతూ ఉంది. వాడు మేడం ను చూస్తూ, పెదవి కోరుకున్నాడు. మేడం తన గుండె పై చేయి పెట్టుకుంటూ మనసు ను ఉద్దేశించి నీ కోసమే రా ఇది ఎదురు చూస్తుంది ఎన్నాళ్ళు చూడాలి రా నీకోసం అని అంది. వాడు మేడం అలా గుండె పై చేయి పెట్టుకోవడం చూడగానే, వాడి కళ్లు ఆటోమేటిక్ గా సళ్ళ మీదకు వెళ్లాయి. మేడం వేసుకున్న డ్రెస్ లో నుండి వాడికి తన సళ్ళు షేప్ కనిపించింది. అంతే వాడికి వెంటనే లేచిపోయింది. వాడు మేడం సన్ను పై చేయి పెడుతూ, ఆటో వైపు చూపించి అక్కడకు వెళ్లి మాట్లాడుకుందామా అన్నాడు

భరత్ పరిగెత్తుకుంటూ వస్తుంటే వాడు నిన్న మేడం ను బస్ స్టాండ్ లో చూసి అన్న మాటలు పడే పదే గుర్తు రాసాగాయి. 
ఆ పట్టుకునేదేదో నన్ను పట్టుకుని ఉండాల్సింది, ఆపిల్ పండులా ఉంది కొరుక్కుని తినేవాడిని అని అన్న మాటలు మైండ్ లో తిరుగుతూ ఉన్నాయి. అవి అలా గుర్తు వస్తుంటే ఇంకా వేగంగా పరుగు పెడుతూ వస్తున్నాడు.

మేడం ఆటో లో వెనక కూర్చుని వాడిని వాటేసుకుంటూ భరత్ భరత్ సారి రా అంటూ ఉంది. వాడు అదేం పట్టించుకోకుండా తనని పడుకోబెట్టడానికి చూస్తున్నాడు. మేడం అది పట్టించుకోవడం లేదు. వాడినే చూస్తూ, వాడికి సహకరిస్తూ ఎన్నాళ్ళ నుండో ఎదురు చూస్తున్నా రా కన్నా నీ కోసం, నీతో చాలా మాట్లాడాలి రా అంటూ ఉంది. కానీ వాడు ఎం పలకడం లేదు అసలు మాటలు కూడా పట్టించుకోకుండా తనని ఎలా పడుకోబెట్టాలా అని చూస్తున్నాడు. 

పరుగు పరుగున కిందికి వచ్చిన భరత్ తో పాటు, సిద్దు, సిద్దు నాన్న, బిందు ఇలా అంతా వచ్చారు. భరత్ ఆ ఆటో వాడు మేడం ఎక్కడా అని చూస్తున్నాడు. అంతలో దూరంగా ఒక ఆటో కనిపించింది కాస్త ఊగుతూ. మేడం అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి. అవేంటో అర్ధం కాక భరత్ పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు. లోపల నుండి మేడం నువ్వు భరత్ కాదు నువ్వు భరత్ కాదు అని అంటూ అరుస్తూ ఉండడం వినిపించింది. వాడు ఏమో మేడం ను కొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తూ తనని అదే సమయం లో పడుకోబెట్టి తన చీర ను పైకి ఎత్తడానికి చూస్తున్నాడు. భరత్ ఆటో దగ్గరికి గాలి వేగం తో వచ్చాడు. లోపల వాళ్లిద్దరూ ఘర్షణ పడుతూ ఉంటె ఆటో కదులుతూ ఉండడం కనిపించింది. లోపల నుండి మేడం నువ్వు భరత్ కాదు భరత్ కాదు అని అంటూ ఉన్న శబ్దాలు వినిపిస్తుంటే ఒక్కసారిగా ఆటో కు కప్పిన పరదా తీసాడు. 

వాడు మేడం ను బలవంతంగా పడుకోబెడుతు, నోరు మూయాలని ప్రయత్నిస్తూ అంతలోనే ఇంకో వైపు గ్రిప్ తో మేడం ను పట్టుకుంటూ, చీరను పైకి ఎత్తబోయాడు. అంతే అప్పుడే పరదా తీసిన భరత్ అది చూసాడు. క్షణం కూడా ఆగకుండా ఒక్కసారిగా వాడి మొహం మీద కొట్టాడు. వాడికి దిమ్మ తిరిగినట్లు అయ్యింది. భరత్ వాడు నిన్న మేడం ను కామెంట్ చేసి వెళ్లినప్పటి నుండి కొట్టాలని అనుకుంటూనే ఉన్నాడు. కానీ ఇలా దొరుకుతాడు అని అనుకోలేదు. మేడం అప్పుడే నన్ను చూసింది. భరత్ అని అంది గట్టిగా. నేను మేడం ను ఒకసారి చూసి తను బాగనే ఉంది అని నిర్ధారించుకుని తిరిగి ఆటో వాడి వైపు చూశా. ఆటో వాడు నాకేసి కోపంగా చూస్తూ నన్ను కొట్టబోయాడు. వాడు అక్కడ నేను మాత్రమే ఉన్నాను అని అనుకున్నాడు అందుకే నన్ను కొట్టి తనని రే.ప్ చేయాలని చూసాడు. కానీ నేను వాడికి ఆ ఛాన్స్ ఇవ్వకుండా వాడిని బయటకు లాగి ఆటో లో నుండి కిందకు తోసేసి, వాడి అంగం పై కాలితో కొట్టా. అంతే వాడు అమ్మా అని అరిచాడు. అంతలో అక్కడికి అందరూ పరిగెత్తుకుంటూ రావడం చూసి వాడు అక్కడ నుండి పారిపోయాడు. 

నేను వెంటనే పక్కన ఉన్న ఆటో వైపు చూసా. మేడం వాడు వెళ్లేంత వరకు చిన్న పిల్లలా ముడుచుకుని చూస్తూ కొట్టు వాడిని కొట్టు వాడిని అని అంటున్న తను నన్ను చూడగానే, చిన్న పిల్ల లేచి ఎగిరి వచ్చినట్లు ఆటో లో నుండి వస్తూ, భరత్ వచ్చావా రా కన్నా అంది. నేను మేడం ను చూసా. మేడం వెంట్రుకలు ఎగిరి పోయి ఉన్నాయి. డ్రెస్ అటు ఇటు కాస్త చెదిరి ఉంది. ముఖం మీద వాడు కొట్టిన గుర్తులు కనిపిస్తున్నాయ్. అయినా మేడం కు అదేం పట్టడం లేదు. నన్ను చూస్తూ భరత్ కన్నా, వచ్చావా రా నన్ను చూడడానికి అంటూ ఉంది. నేను మేడమ్ ను పట్టుకుంటూ జుట్టును, డ్రెస్ సరి చేస్తూ తనని చూసా. మేడం భరత్ అంటూ నా ముఖం లోకి ప్రేమగా చూస్తూ కళ్ళలో నీళ్లతో, నా ముఖాన్ని చేత్తో తడమసాగింది. నేను తన ముఖాన్ని ప్రేమగా నిమురుతూ తనని చూసా. మేడం చిన్న పిల్లలా ప్రవర్తిస్తూ, నా కోసం రావడానికి ఇన్నాళ్లు పట్టిందా రా నీకు అంది. నేను సారి అన్నా. మేడం అదంతా పట్టించుకోకుండా, నన్ను గట్టిగా వాటేసుకుంటూ, నన్ను వదిలి ఇక ఎప్పుడూ వెళ్ళను అని చెప్పు, చెప్పు అంటూ నన్ను అలాగే వాటేసుకుంది. నేను కూడా తనని పట్టుకుంటూ ఎన్నడూ అలా చేయను అని అంటూ ఉన్నా. తను ఆనందంగా నా ముఖం ను చూస్తూ, ఒక్కసారిగా కళ్ళలో నీళ్లతో నా ముఖం మొత్తం ముద్దులు పెట్టడం మొదలు పెట్టింది. నేను తనని ఆపదానికి ప్రయత్నించా. కానీ తను చాలా గట్టిగా పట్టుకుని వొదలకుండా నా మీద మీద పడుతూ ముద్దులు పెట్టుకుంటు ఉంది. నేను తనని ఆపలేక పోయా. కాసేపు తనని వదిలేసా. మేడం కాసేపు అలాగే ముద్దులు పెట్టి నా కళ్ళ వైపు చూసింది. నేను తన కళ్ళలోకి చూసా. తన కంట్లో బాధ, ఆనందం రెండూ కనిపించాయి. మేడం ఇన్నాళ్లకారా వచ్చేది ? అన్నట్లు చూస్తూ ఉంది. నేను కళ్లతోనే క్షమాపణలు చెప్తూ చూసా. మేడంకు నేను సరిగా కనిపించకుండా ఉండడం తో కళ్ళ నీళ్ళు తుడుచుకుంటూ, నన్ను చూసి ఏడుపు తో కూడిన నవ్వుతో ఒక్కసారిగా మీదకు పడింది. పడి అనుకోకుండా నా పెదాల మీద పెదాలు పెట్టేసింది. నేను అది అస్సలు ఊహించలేదు. పక్కన వాళ్లంతా ఉన్నారు, ముఖ్యంగా సిద్దు నాన్న ఉన్నాడు అని గుర్తొచ్చింది. మేడం ను నెట్టేయడానికి చూసా. కుదరలేదు....
(ఏమో ఎదో మూడ్ లో ఉండి రాసా, తెలుసు అంత బాగోలేదు అప్డేట్ అని. కానీ సర్డుకొండి. నిజానికి నేను అనుకున్న విందంగా రాయలేదు కానీ టైం లేదు కాబట్టి ఎదో రాసేసా. బాగాలేదు అని తిట్టుకొకండి..)

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
Like Reply

(11-06-2022, 12:32 AM)kummun Wrote:  Felt like u wrote unnecessary drama....

తరువాత రాయబోయే ఎపిసోడ్లకి మూడ్ మంచిగా సెట్ అవ్వాలని కోరుకుంటూ..... Namaskar

తెలుసు actually adi kala la చేద్దాం అనుకున్న
కానీ త్వరగా complete కావాలని అదే రియల్ అన్నట్లు రాసా 
ఇంకో రెండు మూడు updates lo story complete avuthundi 

Chaala mandi అడుగుతున్నారు కాబట్టి ఒక సెక్స్ సీన్ పెడత 

త్వరగా రాసేయాలి 
చాలా పనులు పెండింగ్ లో పడేసా

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 1 user Likes dom nic torrento's post
Like Reply

ఎదో గబ గబ complete చేస్తున్నందుకు
స్టోరీ బాగున్నట్లి అనిపించక పోవచ్చు
But ending antha a అవసరమా అని అంతే

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 1 user Likes dom nic torrento's post
Like Reply

కుదిరితే ఆ updates ee వారం లోనే ఇచ్చేస్తా

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 1 user Likes dom nic torrento's post
Like Reply

కథ అపేయబోతున్న అని చాలా మంది మిత్రులు ఫీల్ అయ్యారు 
సారి వాళ్లకు 
ఫాక్ట్ మాట్లాడుకోవాలంటే ఎదో ఒక ఐదు ఆరు మంది కంటే ఈ కథ ఇంకా కొనసాగడం అంత నచ్చదు మిగితా వాళ్లకు. 
ఎందుకు అంటే ఆల్రెడీ ఇప్పటికే లాగ్ అయిపోయింది
ఇంకా లాగ్ చేసి నేను చెడదొబ్బలేను.

లాస్ట్ అప్డేట్ వొద్దు అనుకుంటూనే కావాలని పోస్ట్ చేశా. ఎందుకు అంటే అంత మూడ్ దొబ్బుంది.
Anyway అది కల లా చేస్తాను అనుకోండి 
కానీ స్టోరీ ఇంకా ముందుకు నడిపించాలి అని అయితే లేదు నాకు. లాస్ట్ ఒక 15 అప్డేట్స్ నుండి రాసిందే రాస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. అసలు ఎందుకు రాస్తున్నా నా ? అని కూడా ఉంది

అందుకే ఇలా చేస్తున్న సారి ఫ్రెండ్స్, సారి టీచర్ ను ఇలా మధ్య లో వొదిలి వెస్తున్మందుకు

Veelaithe vere story tho mi mundu ku vastha 

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 6 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

Excitement malli vasthe rastha friends
Adi lekunda rayadam kastam

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 2 users Like dom nic torrento's post
Like Reply

(03-10-2022, 10:03 AM)Yogi9492 Wrote:  Tom bro please nenu baga addict aipoyaa please  aa barath place lo nene unnanu anenthala addict aipoyaa please story ni complete cheyandi ???????

Meere kada mail pettindi

Tq bro

Ippudu raasi meeku aasha kalpinchalenu bro
Naaku kooda raayali Ani undi appudappudu rasthunna kooda 
But post cheyadam ledu 
Because adi post chesi malli meeku intrest rappinche intrest naaku ledu 
Anduke kaavalane last update alaa raasaa 
Maximum ippudu chala mandiki kooda intrest poyintundi 
So keep it like that 
Malli enduku gelukkovadam 

Tq for you love and support

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
[+] 1 user Likes dom nic torrento's post
Like Reply

E 69

Inkaa comments chesthu chinna aasha nu pettukunnanduku 
Already na daggara unna story ni modify chesi post chesthunna 
Next update eppudo teleedu but idi satisfy chesthundi anukuntunna

మేడం అలా ముద్దు పెడుతూ తను కూడా అటు వైపు చూసింది. అక్కడ మామ తనని చూస్తూ ఉండడం చూడగానే షాక్ అయ్యి నా నుండి విడిపోయింది. 

నేను, మేడం మామ ను అలాగే చూస్తూ ఉండగా నాకు మెలుకువ వచ్చింది. మెలుకు రాగానే చుట్టూ చూసా. అంతా మాములుగానే ఉంది. మేడం బెడ్ మీద పడుకుని ఉంది. నేను కాస్త ఊపిరి పీల్చుకుంటూ జరిగింది గుర్తు తెచ్చుకున్నా. మేడం అలా ప్రవర్తించడం, ఇంకా మామ ముందు నాకు అలా ముద్దు పెట్టడం గుర్తు రాగానే కాస్త ఇబ్బంది గా అనిపించింది. 
అప్పటికీ అనుకుంటూనే ఉన్నా ఇదేంటి ఇంత ఘోరంగా జరుగుతుంది ఏంటి అని. కల కాబట్టి అలా జరిగింది నిజంగా జరుగుతుందా ఏంటి అని అనుకుని తిరిగి అటు వైపు పడుకున్న మేడం వైపు  చూసా. మేడం ప్రశాంతంగా పడుకుని ఉంది. తనని చూస్తూ ఆలోచనలలో పడిపోయా. ఒకవేళ మేడం కానీ ఇప్పుడు లేస్తే కల లో లాగా నాతో ప్రవర్తిస్తుందా ? అని అనిపించింది. అబ్బే మరీ అలా చుట్టూ గమనించకుండా ప్రవర్తించదు లే అని మళ్ళీ నాకు నేనే అనుకుని సరిపెట్టుకున్నా.
అలా కాసేపు గడిచింది. నిద్ర రావడం లేదు. చుట్టూ చూస్తూ మళ్ళీ ఆలోచనలలో పడిపోయా. ఇందాక అలా మళ్ళీ జరదగు లే అని సరిపెట్టుకున్నా కానీ ఎందుకో నాకు కాస్త భయం పట్టుకున్నట్లు అనిపించింది. జరిగిన విశయాలను గుర్తు తెచ్చుకుంటూ ఉంటే ఆ భయం నిజమే అనిపించింది. అప్పుడు రోడ్ మీద బస్స్తాడ్ లో నాకోసం గొడవ పడింది గుర్తు రాగానే 
తను ఇప్పుడు గానీ లేస్తే నిజంగా ఎదో ఒక సమయాన నాతో అలాగే దగ్గరయ్యే అవకాశమే కనిపించింది నాకు. మామయ్య కానీ మా ఇద్దరి మధ్య ఆ సన్నిహిత్యం చూస్తే కష్టమే కదా అని అనిపించింది. మళ్ళీ అంతలోనే అలా ఎందుకు జరుగుతుంది లే అని అనుకున్నా. కానీ ఆ ఆలోచనలు నన్ను వొదలడం లేదు. అలా నా ఆలోచనలతో నేనే గొడవ పడుతూ తెల్లవారెంత వరకు పడుకోలేదు.  
పొద్దున అవుతుండగా బిందు లేచింది. నన్ను, నా కళ్ళను చూసి ఏంటి పడుకొలేదా అంది. నేను అవును కాదు అన్నట్లు తల ఊపాను. బిందు లేచి నా దగ్గరికి వస్తూ, తను లేస్తే ఎక్కడికీ పోదు లే కాసేపు పడుకో అంటూ నా తల నిమిరి బాత్రూం వైపు వెళ్ళింది. నేను తననే చూస్తూ మనసులో అనుకున్నా ఎదో ఒకటి చేయాలి అని.
కాసేపటికి బిందు వచ్చింది. నేను తనని చూసి చిన్న స్మైల్ ఇచ్చా. బిందు నవ్వుతూ దగ్గరికి వచ్చింది. నేను పైకి లేచి నీతో మాట్లాడాలి అన్నా. బిందు ఏంటి అంది. నేను అప్పుడే నిద్ర లో నుండి లేచిన సిద్దు నాన్న ను చూసా. సిద్దు నాన్న లేచి మమ్మలని చూసి స్మైల్ ఇచ్చాడు. మేము తిరిగి స్మైల్ ఇచ్చాం. బిందు నన్ను చూసి ఏంటి విశయం అన్నట్లు సైగ చేసింది. నేను పద అలా బయటకు వెళ్దాం అని అన్నా. సిద్దు నాన్న తో కాఫీ తాగొస్తం అని చెప్పేసి కింద ఉన్న కేఫ్ దగ్గరికి వచ్చాం. 
కూర్చుని కాఫీ ఆర్డర్ చేసి ఏంటి సార్ అంత సీక్రెట్ చెప్పండి అంది బిందు. నేను మొదలు పెడుతూ, బిందు నేను ఇంటికి వెళ్ళిపోదాం అనుకుంటున్నా అన్నా.
బిందు : దేనికి అంది. నేను మెల్లగా నిన్న రాత్రి జరిగిన కల ను  చెప్పడం మొదలు పెట్టా. అంతా విన్న బిందు ఇప్పుడు సంధ్య లేస్తే నీతో అలా ప్రవర్తించి, వినీల్ (సిద్దు నాన్న) కు దొరికితే ఎలా అనే గా అంటున్నావ్ అంది. నేను హ్మ్మ్ అన్నా. బిందు నా వైపు చూసి ఇది నిన్న నే గా మనం డిస్కస్ చేశాం అలా ఎం జరగదు నువ్వు కాస్త కంట్రోల్ లో ఉంటే అని అనుకున్నాం గా అంది. నేను బిందు ను చూస్తూ అది కాదు అంటూ చెప్పడం మొదలు పెట్టా. నేను చెప్పింది మొత్తం విని చివరికి బిందు అయిష్టం గానే సరే అంది. 
ఆరోజే నాకు పని ఉంది అని సిద్దు నాన్న కు చెప్పేసి ఇంటికి బయలు దేరా. హారిక సిద్దు లు బిందు తో ఎందుకు ఇలా చేస్తున్నాడు అని అడిగారు. బిందు అంతా మంచికే లే అంది. 
ఆరోజు సాయంత్రం మేడం కు మెలుకువ వచ్చింది. లేవగానే అయోమయంగా చుట్టూ చూసింది. బిందు దగ్గరకు వస్తూ మేడం ను పలకరించింది. మేడం కు చిన్నగా జరిగింది గుర్తు రాసాగింది. బిందు మేడం లేస్తే భరత్ ఎక్కడా అని గోల పెడుతోంది ఏమో అని అనుకుంది. కానీ మరీ బిందు ఊహించనంతగా అయితే మేడం రియాక్ట్ కాలేదు. మామూలుగానే కనిపించింది. దాంతో బిందు కు మేడం పై మెడిసిన్ ప్రభావం బాగా చూపించింది, తను ఇప్పుడు అప్పట్లా గా లేదు, కాస్త మెరుగయ్యింది అని అర్దం అయ్యింది. బిందు తను చేయబోయే పని చాలా వరకు తగ్గిపోయింది అని కాస్త సంతోషించింది. అంతలో మేడం కోలుకుంది అని తెలిసిన సిద్దు నాన్న కూడా తన దగ్గరికి వచ్చాడు. హారిక, సిద్దు, సిద్దు నాన్న బిందు నలుగురు కలిసి నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నా మేడం కు ఎదో లోటు అనిపించింది. తన భర్త ముందు భరత్ ను అడగడం ఎందుకు లే అని సైలెంట్ అయిపోయింది.

(మరుసటి రోజు)
బిందు ఇంట్లో...
మేడం : (కాస్త గట్టిగా) వాడు వచ్చాడు అని నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు.
బిందు : అప్పటికే నీ పరిస్థితి బాగోలేదు. మళ్ళీ వాడి గురించి చెప్తే డిస్ట్రబ్ అవుతావు అని చెప్పలేదు
మేడం : అబద్దం. నా వరకు వచ్చిన వాడు నేను కొలుకునెంత వరకు ఎందుకు ఆగలేదు ? ఎందుకు వెళ్ళిపోయాడు చెప్పు. అసలు వాడే వెళ్లిపోయాడా ? లేక నువ్వే పంపించావా? చెప్పు, చెప్పు, అంటూ గట్టిగా అరిచింది.
బిందు మళ్ళీ మేడం అప్పటిలాగే పిచ్చి గా అరవడం  గమనించి ఎందుకు అలా అడిగిందే అడిగి అడిగి విసిగిస్తావ్. ఇలా విసిగించే గా వాడిని దూరం చేసుకున్నావ్ అంది. 
మేడం అర్దం కాక నేను విసిగించానా ? అంది. 
బిందు : చెప్తే అర్దం చేసుకో. ఆ క్షణం లో నువ్వు ఎలా ప్రవర్తించావో నీకే గుర్తు లేదు. రోడ్ మీద ఎవడినో ఆపి వాడినే భరత్ అనుకున్నావ్
 వాడితో నీ శరీరం అప్పగిస్తా అంటూ పిచ్చి మాటలు మాట్లాడావు. భరత్ కోసం పిచ్చి దానిలా అయ్యావ్. ఎవరు ఏంటి అనేదే లేకుండా ఎది పడితే అది మాట్లాడుతూ పిచ్చి దానిలా ప్రవర్తించావ్. అదంతా నీకు గుర్తు లేదేమో మాకు బాగా గుర్తు ఉంది. 
మేడం : అయితే మరి నా ఆ పిచ్చి తగ్గడానికి వాడిని నా దగ్గరికి తీసుకు రావాలే కానీ, ఎందుకు దగ్గరుండి నువ్వే వాడిని పంపించే సావ్ ? మొన్నే గా నీ దగ్గరకు వచ్చి వాడు లేకుంటే నేను ఉండలేను నాకోసం వాడిని నన్ను కలుపు అని చెప్పింది. ఆరోజు ఒప్పుకున్నట్లు ఒప్పుకుని, మళ్ళీ నేను స్పృహ లో లేనప్పుడు వాడిని వెనక్కు పంపిస్తావా ? నా ముందేమో మమ్మల్ని కలిపెలా, వెనుకేమో మమ్మల్ని విడదీసేలా నాటకం ఆడుతున్నావా ? (కోపంగా)
బిందు : ఎందుకు ఎం జరిగిందో తెలుసుకోకుండా ఆ భరత్ గాడి లాగే ఊరికే వాగుతావ్ ?
మేడం : (కోపంగా చూసింది)
బిందు : చెప్పేది వినవా ? వాడితో తిరిగి తిరిగి వాడి లాగే తయారు అయ్యావ్. కాస్త అవతల వాళ్ళు చెప్పేది కూడా విను అంది మనసులో తను దారిలోకి వస్తుంది లే అని సంతోష పడుతూ..
మేడం : ఏంటి చెప్పు అన్నట్లు చూసింది
బిందు : నువ్వు హాస్పిటల్ లో జాయిన్ కాక ముందు నువ్వు ఎలా ప్రవర్తించావో నీకు తెలీదు. ఒక పిచ్చి దానిలా చేశావ్. నిజంగా ఒకవేళ భరత్ గాడే గానీ నీ దగ్గరికే వచ్చింటే నిజం చెప్తున్నా నీ వొళ్ళు తెలీకుండా వాడితో నువ్వు ఎం చేసేదానివో ఏంటో అంది.
మేడం సైలెంట్ గా వింటు ఉంది. బిందు మాట్లాడుతూ నీ పరిస్థితి నీకు అర్దం కావడం లేదు. ఇన్నాళ్ళుగా ఎదురు చూసి చూసి నీకు నీ పైనే అదుపు తప్పింది. అలా అదుపు తప్పి భరత్ తో అటు ఇటుగా ప్రవర్తిస్తే అది మా ముందు బాగుంటుంది. కానీ సమాజం లో బాగుండదు, ముఖ్యంగా మీ ఆయన ముందు అంది మేడం ను చూసి.
మేడం : అంటే ఏంటి ? నేను మా ఆయన ముందు వెళ్లి వాడిని ముద్దు పెట్టుకుంటానా ఏంటి ? అదేనా నువ్వు చెప్తున్నావ్?
బిందు : నేను అలా అనడం లేదు. ముద్దు పెట్టుకోవడం చాలా చిన్న విశయం ఎదో లా కవర్ చేయొచ్చు. కానీ నీ మీద నీకే అదుపు లేదు. అంతకు మించి ఎదో ఒకటి చేస్తావ్ అని కచ్చితంగా చెప్పగలను. నువ్వు తెలివి లో ఉండి ఆ పని చేయక పోయినా కూడా ఇంత కాలం దాచిపెట్టుకున్న బాధ ఆ రూపం లో బయటకు రావొచ్చు,  ఫిసికల్ గానే కాదు మాటల్లో కూడా రావొచ్చు. దాన్ని నువ్వు అదుపు చేయలేక పోవచ్చు.
మేడం : అందుకని వాడిని వెనక్కు పంపించేసావా ?
బిందు : నీకు ఇంత చెప్పినా అర్దం కాలేదు. 
పిచ్చి దానా, నీ పరిస్థితి ఏంటో అర్దం చేసుకో, ఒక వేళ పొరపాటునే మేము అనుకున్నది జరిగితే అప్పుడు మీ ఆయన ముందు, సమాజం ముందు నీ పరువు ఎం అవుద్ది ? అది అర్దమ్ చేసుకో. నిజమే నువ్వు ఇప్పుడు ఈ సమాజం గురించి నీ మొగుడు గురించి ఆలోచించడం లేదు కానీ, మాకు ఆ బాధ్యత ఉంది. నువ్వు అలా మీ ఆయన ముందో లేక అందరి ముందో తప్పు చేస్తే నీకొక్క దానికే దాని ఇంపాక్ట్ పడుతుంది అని అనుకోకు. చుట్టూ ఉన్న మేము కూడా సఫర్ అవుతాము.  అందుకే వాడిని పంపించేశా. నువ్వు లేచి ఎక్కడ పిచ్చి దానిలా వాడితో ప్రవర్తిస్తావో అని భయం వేసి పంపించా అంతే గానీ మిమ్మల్ని విడదీయాలని కాదు. అర్దం చేసుకో..
(సైలెంట్ అయ్యి మళ్ళీ,) మేడం : అయితే వాడిని వదిలేయమని చెప్తున్నావా ?
బిందు : లేదు అది కాదు 
మేడం : మరీ ?
బిందు : దానికో మార్గం ఉంది. కానీ నాకు నువ్వు ఒక ప్రామిస్ చేస్తేనే..
(ఆలోచిస్తూ) మేడం : ఏంటి అది ?
బిందు : నువ్వు మళ్ళీ అప్పట్లా పిచ్చిగా వాడి కోసం ప్రవర్తించ కూడదు. మళ్ళీ నా రియల్ ఫ్రెండ్ సంధ్య లా కోలుకోవాలి. నార్మల్ గా కావాలి. మళ్ళీ తన కంటి చూపు తోనే భరత్ ను ఆడించే సంధ్య కావాలి. అప్పుడే మీ ఇద్దరినీ దగ్గర చేస్తా. అంతవరకు వాడి ఊసు కూడా నీ దగ్గరికి రానివ్వను అంది. 
మేడం అంతా వింటూ సైలెంట్ అయిపోయింది. తనకు కూడా లోపల తెలుసు, తను పిచ్చి గా భరత్ కోసం ఎలా వెంపర్లాడిందో ? అందుకే బిందు తో ఎం మాట్లాడలేక పోయింది. కాసేపు అలాగే ఉండిపోయింది.
చాలాసేపటి తరువాత బిందు ఇంకేమీ మాట్లాడక పోవడం తో మేడం చిన్నగా ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది.
బిందు తరువాత మేడం తో మాట్లాడలేదు తనకు తానే మెంటల్ గా స్ట్రాంగ్ అవ్వాలని అనుకుంది. మేడం కూడా బిందు తో మాట్లాడలేదు, ఇంట్లోనే కూర్చుని తనలో తానే ఆలోచిస్తూ గడిపింది. 
అలా రెండు రోజులు గడిచాక ఒకరోజు
ఇంట్లో అందరూ వెళ్ళిపోయాక మేడం బిందు తో ఫోన్లో
బిందు : ఫోన్ చేసి మౌనంగా ఉంటే ఏంటి అర్దం ?
మేడం : (మౌనం)
బిందు :హెలో...
హెలో....
మేడం : (కాసేపు మౌనం తరువాత... చిన్నగా చెప్తూ...
మేడం : నువ్వు చెప్పినట్లే ఉంటా.
బిందు : ఏంటి ? (అర్దం కనట్లు)
 మేడం : (కాస్త గట్టిగా చెప్తూ ) నువ్వు చెప్పినట్లే నడుచుకుంటా, మళ్ళీ అలా పిచ్చి పట్టినట్లు చేయను..
 బిందు :  త్వరగానే మార్పు వచ్చిందే అని అనుకుంటూ, మనసులోనే భరత్ కు ఈ ప్లాన్ ఇచ్చినందుకు థాంక్స్ చెప్పుకుంటూ) కాసేపట్లో ఇంటికి వస్తా కలుద్దాం అంటూ ఫోన్ పెట్టేసింది..

రెండు వారాల తరువాత
భరత్ ఇంట్లో...
నేను టిఫిన్ చేస్తూ ఉండగా మా అమ్మ ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది. మా అమ్మ వెళ్లి చూసింది. మీ మామ చేస్తున్నాడు రా అంది కాల్ లిఫ్ట్ చేస్తూ. నేను మనసులో అనుకున్నట్లుగానే జరుగుతుంది లే అని సంబర పడిపోయాను. అంతలో నాకు కూడా కాల్ వచ్చింది. చూస్తే బిందు. నేను ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి ప్లేట్ తీసుకుని నా రూం లోకి వెళ్ళా. 
బిందు : ఏంటి ? సిద్దంగా ఉన్నావా 
భరత్ : దీని కోసమే గా ఇన్నాళ్లూ ఎదురు చూసింది.
బిందు : మీ మామ కాల్ చేశాడా ?
భరత్ : చేశాడు ఇప్పుడే. అమ్మ మాట్లాడుతుంది. 
బిందు : అవునా 
భరత్ : ఎలా ఉంది తను ?
బిందు : అబ్బా ఇన్నాళ్లకు బాగానే అడిగావే ?
రేపు వస్తుంది గా నువ్వే చూసుకో..
భరత్ : కాస్త భయంగా ఉంది.
బిందు : ఎందుకు ? నిన్నెం కొరకదు లే. భయపడకు
భరత్ : అది కాదు. ఎన్నాళ్ళు అయ్యింది అస్సలు ? బాగా అంటే ఎప్పుడో ఎగ్జామ్స్ అప్పుడు మాట్లాడాం.  ఇన్నాళ్ళు అయ్యింది అస్సలు ఒక్క సారి కూడా మళ్ళీ అలా ప్రేమగా మాట్లాడుకోలేదు. 
బిందు : మాట్లాడుదువులే రేపు వస్తుంది గా 
భరత్ : ఏమో ? కాస్త ఎలాగో ఉంది నాకు.
బిందు : ఇక్కడ తను కూడా నాకు అలాగే చెప్పింది.
భరత్ : (తన మాట రాగానే ఎక్సైట్ అవుతూ) ఏమంది? ఎం చెప్పింది అన్నా.
బిందు : ఆహా, చెప్పేస్తారు.. నువ్వే చూసుకో రేపు ఎం అవుద్దో అంటూ ఉండగా మా అమ్మ లోపలికి వచ్చింది. నేను ఫోన్ పక్కన పెట్టేస్తూ అమ్మ వైపు చూసా.

అమ్మ ఫోన్ ఇచ్చింది మాట్లాడమని. నేను ఫోన్ తీసుకున్నా. మామ మాట్లాడుతూ చాలా సేపు సాగదీసి చివరికి చెప్పాడు. మీ అత్త రేపు ఇంటికి వస్తుంది కాస్త చూసుకో. బిందు చెప్పింది తను కాస్త మెంటల్ గా స్ట్రాంగ్ గా లేదు, కాస్త నేచర్ తో ఉంటే బాగుంటుంది అని. అప్పుడే ఐడియా వచ్చింది పల్లెటూరి కంటే గొప్పగా ఎక్కడుంటుంది ? అని అందుకే వెంటనే అనుకున్నాం. నువ్వు కూడా తనని మన పొలాల వెంట మామిడి తోటల వెంట తిప్పు. అంటూ చెప్తుంటే నేను చూసుకుంటా కద మామ ఇంత చెప్పాలా అని అన్నా. మా అమ్మ ఫోన్ తీసుకుని మాట్లాడుతూ మేము ఊరు వెళ్ళినా కూడా వీడు ఇక్కడే ఉండి తనకు తోడుగా ఉంటాడు లే అన్నయ్యా నువ్వేం కంగారు పడకు అని అంటూ బయటకు వెళ్ళింది. 
నాకు అప్పుడే గుర్తు వచ్చింది. అవును కదా ఇంట్లో ఎవ్వరూ ఉండరు మేడం వచ్చిన తరువాత అని. అంతే నా మనసు ఇంకా ఎక్కువ సంబర పడిపోయింది. ప్లాన్ ప్రకారం అంతా నడుస్తూ మేడం మళ్ళీ మామూలు అవ్వడం తో హ్యాపీ గా అనిపించింది. మరుసటి రోజు మేడం రాబోతుంది అనే ఆలోచనకే నాకు ఆ రాత్రంతా నిద్ర పట్టలేదు. ఎన్నాళ్ళు అయ్యింది అస్సలు సరిగ్గా మాట్లాడుకుని ? తను వస్తె ముందు ఎం మాట్లాడాలి ? ఎలా మాట్లాడాలి ? ముందు అసలు నేను మాట్లాడాలా? తానే మాట్లాడుతుందా ? మాట్లాడితే ఎం మాట్లాడుతుంది ? కోపం ఏమైనా చూపిస్తుందా ఇన్నాళ్లు మాట్లాడనందుకు ? ఇలా ఏవేవో ఆలోచనల మధ్య నిద్ర ఎప్పుడో తెల్లారే టప్పుడు వచ్చింది. 

పొద్దున అమ్మ లేపుతుంటే మెలుకువ వచ్చింది. రేయ్ మొద్దు, లెయ్ రా మీ అత్త ను తీసుకురావాలి అని అంటుంటే నిద్ర మత్తులో ఉన్న నేను వెంటనే ఆక్టివ్ అయిపోయా. లేచి అమ్మ ముందు మామూలుగా నటిస్తూ పో మా ఆమెకు తెలీదా ఏంటి మన ఇల్లు వస్తుందిలే అని అన్నా. అమ్మ కోపంగా చూసి ఎంటి అలాగేనా అతిథులను గౌరవించింది ? అంటూ ఇంకేదో అనబోతు ఉంటే నేను ఆపేయి, వెళ్తాలే ఇక ఆపు అన్నా. అంతలో వంటింట్లో కుక్కర్ సౌండ్ వస్తే వెళ్తూ, ఇంకో అరగంట లో బస్ వచ్చేస్తుంది, మీ అత్త ఒక్కతే వస్తుంది అంట, నువ్వే దగ్గరుండి ఆ వూరు నుండి తీసుకు రావాల్సిన వాడివి తప్పించుకున్నావ్, కనీసం ఇక్కడ వరకు వచ్చిన తనని అయినా వెళ్లి తీసుకు రా, త్వరగా రెడీ అయ్యి బస్ స్టాండ్ లో వెయిట్ చేయి అంటూ వెళ్ళిపోయింది. నేను టైం చూసా. ఈ లోపల పక్కురు దగ్గరికి వచ్చే ఉంటుంది మేడం అని అనుకుంటూ ఫాస్ట్ గా రెడీ అవ్వడం మొదలు పెట్టా.  బైక్ తీసుకుని మేడం ను పిక్ చేసుకోవడానికి వెళ్తుంటే అమ్మ వచ్చి లగేజ్ ముందర పెట్టుకో, వెనుక తను కూర్చుని పట్టుకోలేదు అని అంటుంటే తెలుసు లే తల్లీ అన్నట్లుగా చూసి అక్కడి నుండి కదిలా..

చాలా రోజుల నుండి ఎదురు చూస్తున్న క్షణం కాసేపట్లో రాబోతుంది అని అనుకుంటూ బస్ స్టాండ్ కు వెళ్ళా.
బస్ స్టాండ్ కు ఎదురుగా బైక్ నిలబెట్టి దాని పైనే కూర్చుని  ఎదురు చూస్తూ ఉండగా కాసేపటికి రానే వచ్చింది. నేను ఎదురు చూస్తున్న బస్. బస్ రాగానే ఎదో ఉత్సాహం. ఉత్సాహం తో పాటు గుండె కూడా వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలు అయ్యింది. అంతలో బస్ వచ్చి ఆగింది. నేను ఉన్న వైపు కాకుండా బస్ కు అటు వైపు ఉంది బస్ డోర్. జనాలు దిగుతున్నట్లు ఉన్నారు. మేడం దిగిందో లేదో అనుకుంటూ ఉండగా బస్ కదిలింది. నా గుండె కొట్టుకునే వేగం పెరిగింది. బస్ ఇంకో అర క్షణం లో పూర్తిగా వెళ్ళిపోతుంది. బస్ అవతల నిల్చున్న వాళ్ళని చూడడానికి ఇంకో అర క్షణం మాత్రమే ఉంది. మేడం ఉందో లేదో ? ఉంటే నన్ను చూసి ఎం అంటుంది ? ఎలా చూస్తుంది ? అసలు చూస్తుందా ? లేదా ? అసలు వచ్చింటుందా? ఇలా ఆ క్షణం లోనే అన్ని ప్రశ్న లు నా మదిలో మెదులుతూ ఉండగా అప్పుడే బస్ వెళ్ళిపోయి నా కంటికి అవతల ఉన్న వాళ్ళు కనిపించారు.
ఎదురుగా మేడం..
మనసులో ఎదో పులకరింత..
మనసులో ఇంతసేపు ఉన్న టెన్షన్ లేదు. ఎదో లోపల తెలీక అయినట్లు అనిపించింది. తనని ఇలా చూడక చాలా రోజులు అయ్యింది. ఎదో ఫోన్ లో మాట్లాడుతూ అటు వైపు చూస్తున్న మేడం నే చూస్తూ ఉండిపోయా. మేడం నా వైపు కాకుండా బస్ వెళ్లిపోయిన వైపు చూస్తూ ఉంది. ఎందుకు అంటే ఆ సైడ్ నుండే నేను కూడా రావాల్సింది. నా కోసమే చూస్తుంది అనే ఆలోచన రాగానే నాకు ఒక్కసారిగా పట్టరాని సంతోషం వేసింది. చివరి సారి చూసినప్పటికీ ఇప్పటికీ చాలా తేడా ఉంది తనలో. తను అప్పట్లో ఎలా ఉండేదో అలా కనిపిస్తుంది ఇప్పుడు. తను చాలా వరకే కోలుకుంది అని బిందు చెప్పింది గుర్తు వచ్చింది. నాకు తనని చూస్తుంటే ఎందుకో పూర్తిగా మళ్ళీ మామూలు అయినట్లు అనిపించింది. మేడం నాకోసమే అటు ఇటు చూస్తూ ఉంది. నా పక్కన ఆటో లు నిలబడి ఉండడం వల్ల నన్ను పెద్దగా గమనించ లేదు. నేను కూడా కావాలనే కాస్త కనిపించనట్లు గా అడ్జస్ట్ చేసుకుని ఉన్నా. తను అమాయకమైన ముఖం తో ఫోన్ లో ఎదో గెలుకుతూ మళ్ళీ అంతలోనే తలెత్తి నేను రావాల్సిన రోడ్ వైపు చూస్తూ ఉంది.  నేను ఇంకాసేపు అలాగే తనివి తీరా చూసుకుందాం లే అని అలాగే ఉండిపోయా. మేడం అక్కడ ఫోన్ ను విసుగ్గా లోపల పెట్టుకుంటు నేను ఇంకా రాలేదెం అని నేను రావాల్సిన వైపు చూస్తూ ఉంది. నేను ఇంకా రాలేదు అన్న ఫ్రస్ట్రేషన్ తన ముఖం లో కనిపిస్తూ ఉంది. నేను చిన్నగా నవ్వుకుంటూ అలాగే చూస్తూ ఉన్నా. ఇంకో ఐదు నిమిషాలు గడిచింది. మేడం అక్కడక్కడే తచ్చాడుతూ ఎంట్రెన్స్ రోడ్ వైపు చూస్తూ ఉంది నా కోసం. తన ముఖం లో కాస్త అలకతో కూడిన కోపం కనిపించింది. నేను వీడి కోసం ఇంత దూరం వచ్చినా వీడు మాత్రం చుడు ఇదే ఊరిలో ఉండి ఇంకా రాలేదు అని అనుకుంటూ ఉంటుంది ఏమో అని అనిపించింది నాకు. అలా అలకతో మేడం కొప్పడడం చూసి చాలా రోజులు అయ్యింది. మేడం అలా ముద్దుగా అలిగి ఫోన్ తీసుకుంది. తీసుకుని ఎదో నంబర్ టైప్ చేసి ఫోన్ చేయబోయింది. చెవి దగ్గర పెట్టుకున్న వెంటనే మళ్ళీ కట్ చేసి రోడ్ వైపు చూసింది. ఫోన్ చేస్తుంది నాకే అని అర్దం అయ్యింది నాకు. మేడం మళ్ళీ ఫోన్ వైపు చూసి మళ్ళీ కాల్ చేసింది. అంతలోనే ఎం అనుకుందో ఏమో నోట్లో ఎదో గొణుక్కుంటూ ఫోన్ పెట్టేసింది. మేడం అలా ముద్దుగా నన్ను తిడుతూ గొణుక్కుంటూ ఉంటే నేను నవ్వుకున్నా. అలా నవ్వుకుంటూ ఉండగా మేడం  అలకతో అటు ఇటు చూస్తూ ఈ సారి ఇక డైరెక్ట్ గా ఫోన్ చేసింది. వెంటనే నా ఫోన్ మోగింది. నేను ఫోన్ కట్ చేశా.  మేడం షాక్ అయ్యి ఫోన్ వైపు చూసుకొంది. ఎంటి వీడు ఇలా చేస్తున్నాడు అని. అలా ఫోన్ ను మళ్ళీ చేయబోతూ ఒకసారి ఎందుకో రోడ్ వైపు చూసింది ఏమైనా వచ్చాడేమో అని. మళ్ళీ ఫోన్ వైపు చూసి నోట్లో ఎదో గొణుక్కుంటూ అటు ఇటూ చూసింది. అలా చూడడం చూడడం నా వైపు కూడా చూసేసింది. అంతే నా గుండె ఒక్కసారిగా మళ్ళీ వేగంగా కొట్టుకుంది. మేడం అలా నన్ను నోట్లో ఎదో తిట్టుకుంటూ చూడగానే స్టన్  అయిపోయి ఆగిపోయింది. నేను మేడం ఇద్దరం అలాగే కొన్ని క్షణాలు చూసుకున్నాం. రెప్ప వేయకుండా..

 మేడం ను ఇలా కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి చూడక చాలా రోజులు అయ్యింది. మేడం కు కూడా నన్ను చూడక చాలా రోజులే అయ్యింది. తనలో ఎదో భాగొద్వేగం కొట్టుకొస్తూ ఉన్నా కావాలనే దాన్ని గట్టిగా అదుముకుంటూ నా వంక తదేకంగా చూస్తున్నట్లు అనిపించింది. మేడం ముఖం లో  ఎదో తెలియని ఆనందం. ఆనందం తో పాటు ఎదో బాధ ఇన్నాళ్లు ఎందుకు దూరం ఉన్నావ్ అని. తన ముఖం లో అప్పటికప్పుడే ఎన్నో మార్పులు. ఆనందం, బాధ, అలక, కోపం,  ఇలా ఎన్నో మార్పులు. తన కంట్లో నీళ్ళు తిరుగుతున్నాయి అని అర్దం అయ్యింది. అంతలోనే ఒక బైక్ అటు వైపు వెళ్తూ మా ఇద్దరి మధ్య ఉన్న రోడ్ పై వెళ్లి మా ఏకాగ్రత ను పాడు చేసింది. ఆ క్షణం గాప్ రాగానే మేడం అటు వైపు తిరిగింది. తన కంట్లో నీళ్ళు తెలియ కూడదు అని. నేను వెంటనే బైక్ స్టార్ట్ చేసి మేడం దగ్గరకు వెళ్ళా. మేడం నేను రావడం గమనించి వెంటనే కళ్ళు పైట తో తుడిచేసుకుని నా వంక చూడకుండా తల వంచుకుంది. నేను మేడం ముందు వెళ్లి బండి ఆపాను. మేడం లో నాలో ఇద్దరిలో ఒకటే నడుస్తుంది ఎలా మాట్లాడాలి ? ఎం మాట్లాడాలి ? అని.  

మీకు నా స్టోరీ ఎంటర్టైన్మెంట్, నాకు మీ రెస్పాన్స్ ఎంటర్టైన్మెంట్, ఒకటి లేకపోతే ఇంకోటి రాదు
Like Reply




Users browsing this thread: 11 Guest(s)