[Doyencamphor]

நண்பா கொஞ்சம் விரைவாக flashback எழுதினால் நன்றாக இருக்கும்.

நானே எதிர் பார்க்காத தாமதம் நண்பா, சின்ன கதையா தான் ப்ளான் பண்ணி எழுத ஆரம்பிச்சேன், நாலு கூடல், ஒரு சின்ன ஃபிளாஷ்பேக் தான் எழுத ஆரம்பிக்கும் போது இருந்த கதை, இப்போது ரெம்ப பெருசா வளந்துருச்சு. பொருமைக்கு நன்றி. இன்னும் சில் பாகங்கள் காமம் இல்லாமல் இருக்கும், கொஞ்சமேனும் சுவாரசியத்தோடு கொடுக்க முயற்சிக்கிறேன்.

[Doyencamphor]

பாகம் - 12 

அந்த டிரைன் நாட்களுக்கு பின்னால் எங்கள் நெருக்கம் இன்னும் அதிகமானது. சாம்பியன்ஷிப் போட்டிகளுக் அப்புறம், பானுவின் கவனம் படிப்பில் திரும்பியது, ஸ்கூல் ஃபைனல் இயர் வேறே, அவள் படிப்பினில் படு சுட்டி, வார விடுமுறைகளில் அக்கடமி வருவாள், அதுவும் ரிலாக்ஸ் செய்ய, ரெண்டு கேம் ஆடுவா. ஆனால் நான் இன்னும் தீவிரமாக பயிற்சி செய்தேன், அடுத்தவருடம் கண்டிப்பாக வெல்ல வேண்டும் என்று.

ஸ்கூல்லில் எப்போதும் போல ஒன்றாக சாப்பிடுவது, டெய்லி ஸ்கூல் முடிஞ்சு போகும் பொது என் ஸ்கூல் பேக்க எடுத்துட்டு போயிருவா, நான் பிரக்ட்டீஸ் முடிச்சுட்டு அவள் வீட்டுக்கு போய் அவளுடன் சேர்ந்து படித்து விட்டு, சைக்கிள்ல என் வீட்டுக்கு வந்துருவேன், காலையில மறுபடியும் பிரக்ட்டீஸ் முடிச்சிட்டு, வீட்டுக்கு வந்து கிளம்பி சைக்கிள் எடுத்துக்கிட்டு அவ வீட்டுக்கு போயி, அவளுடன் சேர்ந்து ஸ்கூல், இப்படித்தான் போனது மீதி வருடம்.

முதல் முறையாக சம்மர் ஹாலிடேஸ்க்கு கொஞ்சம் சோகத்துடன் சென்றேன் பழனிக்கு. போகும் வரைக்கும் இருந்த சோகம் தாத்தாவுடன் சேர்ந்து சுற்ற,, காணாமல் போனது, எண்ண பானுவ கொஞ்சம் மிஸ் செய்தேன். ஆன தினமும் கண்டிப்பா குறைந்தது ஒரு தடவையாவது பேசிறுவேன், இடையில் மெசேஜ் வேறு. அவள் மெடிக்கல் காலேஜ் கவுன்சிலிங் ரெண்டு நாள் முன்னாடி, தனக்கு சென்னை MMCயில் சீட் கண்டிப்பா கிடைக்கும்னு, அதனால அங்கேயே சேரப்போவதாக பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது சொன்னாள், அவள் சென்னை போவதாக சொல்லிதும் நான் பேசாமல் இருக்க

“ஹலோ, டேய் கேக்குதா"

“ம்ம்"

“உண்மையிலேயே சென்னைக்கு போறியா?”னு நான் பரிதவிப்புடன் கேட்க 

“அம்மா அங்கதான் சேரச் சொல்றாங்க"

“ஏன், இங்க கோயம்புத்தூர்ல தான் காலேஜ் இருக்கே, இங்கயே படியேன்!”கெஞ்சினேன் 

“டேய் தமிழநாடலயே பெஸ்ட் காலேஜ் டா அது"னு என் எண்ணம் புரியாமல் பேசினாள். 

கவுன்சிலிங் சென்று வந்தவள், சொன்னதைப் போல் சென்னை MMCயில் சேர்ந்து விட்டதாக சொன்னாள். வாழ்வின் சுயம் எனக்கு முதன்முதலாக உரைத்த தருணம் அது. அடுத்தவருடம் ஸ்கூல் தொடங்க, திரும்ப கோவை வந்தேன், பானு அக்கா இல்லாத கோவை என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள மனம் தயாராய் இல்ல. அவள் காலேஜ் செல்லும் நாளும் வந்தது, அவள் எவ்வளவோ சொல்லியும் நேரில் வந்து வழியனுப்ப முடியாதென்று மறுத்துவிட்டேன். 

அன்று மாலை டென்னிஸ் அக்கடமிக்கு எப்போதும் போல் செல்ல இன்ப அதிர்ச்சி, அங்கே அவள் எனக்கு முன்பாக வந்திருந்தாள், விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள். என்னைப் பார்த்தவள் ஹாய்னு சிரித்து விட்டு விளையாடுவதை தொடர்ந்தாள். நான் குழப்பமாக இருக்க, அங்கேயே உக்காரந்து வேடிக்கை பார்த்தேன், கேம் முடியவும் வந்தவள், 

“என்ன சார்,,, மூஞ்சி உம்முணு இருக்கு?” நான் பதில் சொல்லாமல் மூஞ்சை திருப்பிக் கொண்டேன். 

“ஓகே,, பேசலனா போ,,, உனக்காக சென்னை MMC சேரமா,,,, இங்க கோயம்புத்தூர்ல காலேஜ் சேர்ந்தா , ஃபர்ஸ்ட் டே விஷ் பண்ண கூட வரல?”னு அவள் சொல்ல, 

என் காதுகளை என்னாலேயே நம்ப முடியவில்லை, அகம் மகிழ்ந்த நான் குனிந்த படியே இருந்தேன். அருகில் அமர்ந்தவள், என் தோள்களில் கை போட்டு, இன்னொரு கையால் என் முகத்தை பிடித்து திருப்பியவள், என் கண்கள் கலங்கியிருப்பதை கண்டவாள் முகத்தில் எரிச்சல்,

“எல்லாத்துக்கும் அழுகைதானா? பொம்பள பிள்ளைங்க கூட இப்படி அழமாட்டோம்"னு சொல்ல, லேசாக சிரித்தவன் 

“உண்மையிலேயே சென்னை போகலையா?”

“என் போகனுமா?”, நான் வேண்டாம் என்று தலையாட்ட, என் கண்ணீரைத் துடைத்தவளிடம் 

“அப்போ எதுக்கு அன்னைக்கு போய் சொன்னிங்க?”னு கேட்க 

“சும்மாதான், உண்மையிலேயே அக்கா மேல பாசமா இருக்கியானு செக் பண்ணலாம்னு" அவள் சொல்ல, செல்லமாக அவளை அடித்து விட்டு, அவள் மீது சாய்ந்து கொண்டேன். 

------------------------------

அன்று எனக்கு பதினெட்டாவது பிறந்தநாள்

அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளில், இந்த கதையை முன் நகர்த்திய முக்கியமான சில நிகழ்வுகளும், உரையாடல்களும் 

அடுத்த இரண்டு வருடங்களும் நடந்த சாம்பியன்ஷிப் போட்டிகளில் என் கேட்டாகிரியில் வென்றேன்.

காலேஜ் சென்றதில் இருந்து பானுவின் டென்னிஸ் ஆர்வம் குறைந்தது, மருத்துவம் அதைவிட அவளுக்கு பிடித்ததே காரணம்.

வங்க, போங்கனு அவளை அழைத்த நான் வா! போ! என்று அழைக்க தொடங்கி இருந்தேன் நான், அவளின் வற்புறுத்தலால். 

அம்மா கூட இப்பொழுதெல்லாம் என்னிடம் கொஞ்சம் சகஜமாக பேச அரம்பித்திருந்தாள். 

ஜினாலி ஜெய்ன், ஒரு வட இந்திய பெண், புதிதாக எங்கள் டென்னிஸ் கிளப்பில் சேர்ந்திருந்தாள், சும்மா செம்ம ஹாட் மச்சி, பானுவின் வயது இருக்கலாம், விளையாடிக் கொண்டிருக்க, நான் வாய் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்க


“என்னடா?,, வயசுக்கு வந்துட்டே போல?” என் தோல்மேல் கைபோட்டு கேட்டாள் பானு,, நான் அசடு வழிந்தபடி சிரிக்க 

"பாக்க கும்முணு இருக்கா? இல்ல?”னு மறுபடியும் என்னைச் சீண்ட "ச்சீ"னு நான் சொல்ல, எங்கள் பேச்சின் எல்லைகள் இன்னும் கொஞ்சம் விரிவடைந்தது. இது நடந்தது நான் பத்தாவது படிக்கும் போது.

------------------------------

நான் டிவெல்த் வகுப்பு படிக்கும் போது 

ஜினாலி ஜெய்ன், விளையாடிக் கொண்டிருக்க, நான் எப்போதும் போல் வாய் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன், பானு என்னை நோக்கி வந்தாள், வந்தவள் டென்னிஸ் ராக்கெட்டால் என் முகத்தில் வலிக்காதவாறு அடித்தவள்

“ச்சீ,, அசிங்கமா இல்ல,, இப்படி ஜொள்ளு வாடிய பாக்குறதுக்கு?”னு என்னை முறைத்தவாரே கேக்க 

“இதெல்லாம் வாலிப வயசு, அசிங்கமே படமாட்டோம், தம்பி சைட் அடிக்கும் போது, ஒரு நல்ல அக்கானா அப்படியே கண்டுக்காத மாதிரி போகணும், இப்படி அட்வைஸ் பன்னி அறுக்கக் கூடாது"னு நான் நக்கலாக கூற, 

இந்த முறை கொஞ்சம் வலிக்கும் படியாகவே தலையில் அடித்தால், 

“ஆ,,,வலிக்குது கா"னு மறுபடியும் அடிக்க வந்தவளை, எழுந்து தடுக்க, மறுபடியும் அடித்தாள், இந்த முறை டிக்கியில் பலமாக 

“எத்தன தடவ சொல்றது, அக்கானு கூப்பிடாதனு?” என்று சொல்லி,

ஆமா, இப்போ கொஞ்ச நாள இப்படித்தான், 

நான் லேவென்த் லீவு முடிஞ்சு வரும் போது, அவளை விட கொஞ்சம் உயரமாக வளர்ந்திருந்தேன், திடீர் வளர்ச்சி, அதில இருந்து இவள் கேட்டு கொண்டு, இல்ல,, இல்ல,, கெஞ்சிக் கொண்டு இருக்கிறாள், 

"அக்கானு கூப்பிடாத! பேர் சொல்லிக் கூப்பிடுனு!”, நான் அக்கானு கூப்ட்டா, சுத்தி இருக்கவங்க எல்லாம் அவளுக்கு ஏதோ அதிக வயசுனு நெனப்பாங்கனு ஒரு எண்ணம் அவளுக்கு 

“பேர் சோல்லிலாம் கூப்பிட முடியாது, அக்கானு தான் கூப்பிடுவேன்"இந்த முறை நானும் அவளை போன்றே முருக்கிக் கொண்டு 

“டேய்,, பிளீஸ் டா, அக்கானு கூப்டாதே"னு பாவமாக கெஞ்ச, கொஞ்சம் இறங்கினேன்,

“ஓகே,, இனிமே அக்கானு கூப்பிடல"னு சொல்ல, முகம் மலர்ந்து என் கன்னத்தை கிள்ள அவள் கை நீட்ட, நக்கலாக சிரித்து 

“அதுக்காக பானுனு எல்லாம் கூப்பிட முடியாது, வேணும்னா ஆண்ட்டினு கூப்பிடுறேன்"னு சொல்லி நான் ஓட்டம் எடுக்க, என்னை அடிக்க தூரத்தினாள் 

------------------------------

இன்னொருநாள் 

“டேய் அந்த சுமேஷ் பையன் இருக்கான்ல, திடீர்னு வந்து “I love you” ங்குறான்!"னு அவள் சொல்ல 

“நீ என்ன சொன்ன?”னு கூலா நான் கேட்க 

“என்ன சொல்லிறுப்பேன்னு சொல்லு?”அவள் கேட்க, 

கொஞ்சம் பதறி விட்டேன், ஒரு வேலை ஓகே சொல்லிறுப்பலோ என்று, என்னதான் எனக்கு அப்பொழுது கொஞ்சம் மெச்சூரிட்டி வந்திருந்தாலும், அவள் வாழ்க்கையில் முதன்மையான ஆண் என்ற இடத்தை இன்னொருத்தனுக்கு விட்டுத்தர தயாராகி இருக்கவில்லை. கொஞ்சம் காலவரமான மனதுடன் 

“என்ன சொன்ன மது?” 

“முடியாதுணு சொன்னேன்!" சொல்லி சிரித்தாள், நான் முறைக்க, என் கன்னத்தை கிள்ளியவள் 

"நீ இன்னும் மாறவே இல்ல, அதே பொறாமை!, கவலைப்படாத உனட்ட சொல்லாம, உனக்கு பிடிக்காதே யாரைக்கும் லவ் பண்ண மாட்டேன்"னு சொல்ல, பூரித்துப் போனேன். 
------------------------------
மற்றொருநாள்

“மதுவா?, வேண்டாம் நீ பானுனே கூப்பிடு!”. நான் அவளை பேர் சொல்லி முதல்முறையாக அழைத்தபோது அவள் கூறிய வார்த்தைகள்.

“ஏன்"

“என்ன யாருமே அப்படிக் கூப்பிட்டதில்லை! நீ அப்படி கூப்பிடா கூட திரும்ப மாட்டேனோ என்னவோ!”

“ஓகே,,, உன் இஷ்டம்,,,, மது வேண்டாம்னா, அக்கானு தான் கூப்பிடுவேன்"னு சொல்லி நான் முரண்டு பிடிக்க, கை எடுத்து கும்பிட்டாள்

“நீ மதுனே கூப்பிடு,,,,, நான் பழகிக்கிறேன்"னு சொல்ல,

“அது"னு நான் காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொண்டேன்.

ஸ்கூல் ஃபைனலியர்யின் பொது நடந்த சாம்பியன்ஷிப் போட்டியின் முதல் சுற்றில் வெளியேறினேன், என் டென்னிஸ் வாழ்க்கையின் முதல் சறுக்கல், காயம், ஹம்ஸ்ட்ரிங் லிக்மெண்ட் கிழிந்திருந்தது. குணமடைந்ததும், கடும் பயிற்சி, மறுபடியும் காயம், இந்த முறை பேக் ஸ்ட்ரெஸ், இரண்டு மாதங்கள் கழித்து நடந்த டோர்ணமென்ட் வென்றபோது, கால்களில் சிறு வலி, சோதித்துப் பார்த்ததில், ஷின் ஸ்ட்ரெஸ்.

அடுத்தடுத்து காயங்களால், கொஞ்சம் பதறிய தாத்தாவின் வற்புறுத்தலால், லண்டன் சென்றேன் மருத்துவ பரிசோதனைக்கு. பரிசோதித்த மருத்துவ குழு, சொன்னது, நான் என் உடலை அளவுக்கதிகமாக வருத்திக் கொண்டேன், டென்னிஸ் போட்டிகளில் இருந்து தற்காலிகமாக விலகி இருக்க வேண்டும் இன்னும் குறைந்தது ஒரு வருடமாவது அவர்கள் சொல்லும் பயிற்சிகளை தொடரவேண்டும், கோர் ஸ்ட்ரெந்த் இம்ப்ரூவ் பண்ண வேண்டும் என்று, இல்லாவிட்டால் டென்னிஸ் வாழ்க்கையை மறந்திட வேண்டும் என்று. முதலில் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாவிட்டாலும் வேறு வழியில்லாமல் உடலை வலிமையாக்க அவர்கள் சொன்னதையும் விட அதிகமாக பயிற்சி செய்ய ஆரம்பித்தேன். 

என் காயங்கள் காரணமா? இல்லை உண்மையான மகன் மீது கொண்ட அக்கரையானு தெரியல, அம்மா என்னிடம் கொஞ்சம் உரிமை, நிறைய அக்கறையோடு பழகினாள். தினமும் சிறிதாவது கதை அடிக்கும் அளவுக்கு. 

------------------------------
காலேஜ் முதல் வருடம்

கோவை GCTயில் மெக்கானிக்கல் இன்ஜினியரிங் சேர்ந்திருந்தேன், தாத்தா வெளிநாடு சென்று படிக்க சொல்லி எவ்வளவோ வற்புறுத்தியும் மறுத்திருந்தேன்.

இன்னும் டென்னிஸ் பயிற்சி முழு வீச்சில் ஆரம்பிக்க வில்லை, டெக்னிக் இமப்ரவவேமெண்ட், கோர் உறுதியாக்க ஜிம், ஜூனியர் பசங்களுக்கு அக்கடமில பயிற்சி, அப்புறம் சும்மா தினமும் யாருடனாவது ரெண்டு கேம் ஃப்ரெண்ட்லியா. 

காலேஜ் சேர்ந்த சில தினங்கள் கழித்து எனக்கும், பானுவுக்கும் சாட்டிங்கில் நடந்த உரையாடலின் ஒரு பகுதி 

"ஏண்டா, இங்க மொக்க காலேஜ்ல இன்ஜினியரிங் சேர்ந்த?”

“ஹலோ, GCT ஒண்ணும் மொகக்க காலேஜ் இல்ல"

“ஒரு வரத்துலேயே காலேஜ் மேல பாசம் பொங்குது!”

“ஆமா, எம்பிபிஎஸ்கக்கு கோயம்புத்தூர்ல உங்க காலேஜ்னா, இன்ஜினியரிங்க்கு எங்க காலேஜ்"

“ஓகே, ரெம்ப பீத்தாத, நான் அத கேக்கலா, ஆப்ராட் போய் இருக்கலாமே?”

“நீயும் தான் சென்னை போய் இருக்கலாம், நீ என் போல?, அது மாதிரி தான்"

“எனக்காகவா?”

“இல்ல"

“அப்புறம்”

“என் பாப்பாவுக்காக"

“பாப்பாவா யாரு அது"

“அது ஒரு லூசு, என் கூட இப்போ சேட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கு"

ஒரு கோவ ஸ்மைலி அவளிடம் இருந்து 

“சாரி அக்கா"

மறுபாடியும் நிறைய கோவ ஸ்மைலி

“சாரி பாப்பா"

“luv u, நீ தான் என் பாப்பா"

“உனக்கு நான் பாப்பானா, எனக்கு நீயும் பாப்பாதான்"

“luv u" 

“me too”

இப்படி மது எனக்கு பாப்பாவானாள். 

--------------------------------------------------

“டேய் இப்போ நீ வரியா? இல்ல நான் போகவா?” எரிச்சலில் கத்தினாள் மது, வரலனு கை காட்டிட்டு, ஆடுவதிலேயே குறியாய் இருந்தேன், பத்து நிமிடம், கேம் முடிந்தது, 

“திஸ் இஸ் நாட் ஃபேர் மணி, யு ஷுட் கோ பிட் சாஃப்ட் ஆண் மீ!” னு பார்க்கிங் நோக்கி நடக்கும் போது குழைந்தாள்,,, ஜினாலி ஜெய்ன், அவளுடன் தான் ஆடி ஜெய்த்திருந்தேன்

“நோ வே!, டோன்ட் எக்ஸ்பெக்ட் மீ டூ கோ சாஃப்ட் வித் அ ப்யூடிஃபுல் கேர்ள் லைக் யு"னு நானும் வழிய 

“ச்சீ நாட்டி" என்னை செல்லமாக அடித்தாள், மதுவை பார்த்ததும் என்னிடம் "பாய்" சொல்லிவிட்டு சென்றாள், 

“நீ அப்போவே போறேன்னு சொன்ன"னு நான் நக்கலாக அவளப் பார்த்து கேக்க, எதுவும் சொல்லாமல் முறைத்தபடி அவள் வேஸ்பா-வை ஸ்டார்ட் செய்தாள், எதுவும் சொல்லாமல் ஏறி அமர்ந்தேன்.

--------------------------------------------------

என்னை முறைத்துக் கொடிருந்தாள் மது, 

“பிளீஸ் மது! ஏதாவது ஐடியா குடென்?”னு ஜினாலி ஜெய்ன்ன மடக்க இவளிடம் ஐடியா கேட்டதுதான் காரணம், 

“பிளீஸ் மது"னு நான் மறுபடியும் கெஞ்ச, முறைத்தவள் 

“என்ன படம் பாக்க விடு, கடுப்படிக்காத"னு அவள் சூடாக சொல்ல, நான் அமைதியானேன். 

ஆம் இப்பொழுதெல்லாம் ஜினாலி ஜெய்ன் மீது ஒரு சிறு மையல்,,, எனக்கு. நைட் ஷோ படம் முடிந்து வீட்டுக்கு வரும் பொழுது இடையில் நிறுத்தி டீக்குடித்துக் கொண்டிருந்தோம். 

“அவ எல்லாம் ஒரு ஃபிகர்-ஆ, நல்ல மைதா மாவு மாதிரி"னு, மது காரினுள் அமரந்தவாரே கூற, கதவருகே வெளியே நின்ற நான், அவளை லேசாக சிரித்துக் கொண்டு 

“கரெக்டா சொன்ன மது, எனக்கு மைதா மாவுதான் புடிக்கும்"னு நாக்கல சொல்ல, 

முறைத்தவாரே டீயை குடித்து முடித்தவள், கிலாசை என்னிடம் நீட்டினாள், நான் என் டீயை குடித்தவாறே கிலாசையும், காசையும் குடுத்து விட்டு வந்து கார் கதவை திறக்க, அது உள்ளிருந்து லாக் செய்ய பட்டிருந்தது. டிரைவர் சீட்டில் இருந்த மது, என்னைப் பார்த்து நக்கலாக சிரித்தாள். நான் அவளை முறைக்க, அவள் காரை எடுத்தாள், எடுத்தவள் ஒரு பத்தடி சென்று நிறுத்தினாள். நான் என் இடுப்பில் இருகைகளையும் ஊன்றி காரை முறைத்தேன், கார் ரிவர்ஸில் வந்தது, என் அருகே நின்றது, நான் அசையாமல் நின்றேன். கண்ணாடியை இறக்கியவள் 

“இப்போ வாரிய? இல்ல கிளம்பட்டுமா?”னு அவள் முறைக்க, நானும் முறைத்துக் கொண்டு 

“கிளம்பு, கிளம்பு, உங்க தயவு ஒண்ணும் தேவை இல்ல, இப்போ ஃபோன் பண்ண, என் மைதா மாவு பறந்து வருவா,, பாக்குறியா?”னு கேக்க, என்னை எரிப்பது போல் பார்த்தாள், கொஞ்சம் ஓவரா போய்டோம்னு எனக்கு தோண, அமைதியாக காரில் ஏறி அமர்ந்தேன், நான் டோர் அடைக்கும் முன் வண்டி பறக்க, அந்த விசையில் நான் தள்ளாடினேன், பதறி சீட் பெல்ட்டை அணிந்து கொண்டு அவளப் பார்த்தால், 



அவள் என்னை முறைப்பதை நிருத்தவில்லை.

--------------------------------------------------

“டேய், அது ஒரு மொக்க ஃபிகர்!!,,, அவகிட்ட போய் விழிஞ்சுக்கிட்டு இருக்க?”, ஜினாலி ஜெய்னிடம் கடலைப் போட்டுக் கொண்டிருந்த என்னை, கையை பிடிச்சு இழுத்துக் கொண்டு போகும் போது சொன்னாள் மது, நான் அவளை செல்லமாக முறைத்து

“இங்க பாரு!,, உனக்கு வேணா அவள பிடிக்கமா இருக்கலாம்!,,,அதுக்காக மோக்க ஃபிகர்னு எல்லாம் சொல்லாத, அவ ஒரு குமத்தா!”னு சொல்ல, நின்றவள், என்னை கேவலமா பாத்து

“ஏண்டா?,,,,, உன் டேஸ்ட் இவ்வளவு கேவலமா இருக்கு? வேற நல்ல அழகான பொண்ணே கிடைக்கலையா உனக்கு?”னு சொல்ல

“முதல்ல உன் சகவாசத்த கட் பண்ணனும், இல்ல உன் கண்ண செக் பண்ணனும், இவள விட அழகான பொண்ணு எனக்கு தெரிஞ்சு இல்ல!”னு சிரிப்பு கலந்த கோபத்துடன் சொல்ல,

“பண்ணி, இவ உன்னவிட மூணு வயசு பெரிய பொண்ணு!”னு சொல்லியவள்

“வயசெல்லாம் ஒரு ப்ராப்ளமா!”னு நான் கேக்க 

“ஒரு ஃப்ரீ அட்வைஸ் சொல்றேன் கேளு, வயசு அதிகமான பொண்ணுங்னா ரெம்ப டாமினேட் பண்ணுவாளுக, உனக்கு ஓகேவா?” அவள் கேக்க, நான் சிரித்தவாரே தலையாட்ட, என் தலையில் தட்டியவள்

"உன் வயசுல, இல்ல உன்னவிட சின்ன பொண்ண பாத்து சைட் அடி!” அவ சீரியஸா அட்வைஸ் பண்ண, நான் கை எடுத்து கும்பிட்டு

“போதும்,,,, வண்டிய எடு, என்னால முடியல!”சொல்ல, சிரித்துக் கொண்டே அங்கிருந்து கிளம்பினோம், நான் என் வீட்டில் இறங்கிய பின்பும் உம்மென்று இருக்க, “ஓய்" என்று அழைத்தாள், நான் நிமிர்ந்து பாக்க,

“எனக்கு தெரிஞ்சு ஒரு அழகான பொண்ணு இருக்கா!, எங்க காலேஜ்ல, இன்ட்ரோ கொடுக்கட்டா?!”, அவள் கேக்க, நான் ஈ-னு இளித்தவாறு தலையாட்ட

“அய்யயே, தொடச்சுக்கோ, பொண்ணுனா ஏன்டா இப்படி அலையுரிங்க?”னு நாக்கலாக கேட்க

“அதெல்லாம் யூத் மேட்டர், உன்ன மாதிரி ஆண்ட்டிக்கெல்லாம் புரியாது!”நானும் திரும்பி நாக்கலாக சொல்ல, முறைத்தவாரே வண்டியை எடுத்தாள், நான் கூறுக்க சென்று தடுத்து

“எப்போ இன்ட்ரோ கொடுப்ப?” அசடு வழிந்து கேக்க, இப்பொழுது அவள் நாக்கலாக என்னைப் பார்த்து சிரித்து

“கொஞ்ச நாள் உன் வாலை சுருட்டிக்கிட்டு,,,, நல்ல பிள்ளையா இருந்தா,,, யோசிக்கிறேன்"னு சொல்லி அவள் வண்டியை திருக்க

“ நீ பண்ண அட்வைஸ்ல திருந்திட்டேன், இப்போ இருந்தே நான் நல்ல பிள்ளைதான்" அவள் முதுகைப் பார்த்து நான் கத்த, அவள் டா,,,டா, காட்டி விட்டுச் சென்றாள்.

--------------------------------------------------

“ஏய் மது! பிளீஸ் நானும் வர்றேன்!”னு கெஞ்சிக் கொண்டிருக்க, கண்டுகொள்ளாமல் மேக்கப் பண்ணிக் கொண்டிருந்தாள் 

“பிளீஸ், எவ்வளோ நாலா கேக்குறன்" திரும்பி பார்த்தவள், 

“நீ சின்னப் பையன் டா! அதுக்கெல்லாம் நீ சரிப்பட்டு வர மாட்டே!" நக்கலாக சிரித்தவாரே சொன்னாள், உண்மையான கோபத்தில் முறைத்தேன், 

“டேய், உனக்கு இன்னும் 18 வயசு ஆகல, கண்டு பிடிச்சா ப்ராப்ளம் ஆகும்!, பூரிஞ்சுக்க சும்மா சின்ன பிள்ள மாதிரி முஞ்ச தூக்கி வச்சுகக்காதே, பக்க சகிக்கலா!”

நான் அமைதியாக இருக்க, என் கன்னத்தை தடவியவள்

“நீ வளந்து பெரியவன் ஆனதும், நானே உண்ண கூட்டிடு போவேணாம். இப்போ நல்ல பிள்ளையா வந்து என்ன டிராப் பணனுவியாம்!”னு நக்கலாக கொஞ்ச 

“வண்டி ஓட்டும் போது மட்டும் நான் சின்னப் பிள்ளை இல்லயா? எனக்கு லைசென்சு கூட இல்ல"னு இன்னும் அதே முறுக்கக்கோடு சொல்ல, என் பதிலை எதிர்பாராமல் அவள் பாட்டுக்கு வெளியே சென்றாள், வேறு வழி இல்லாததால் நானும் அவளைத் பின் தொடர்ந்தேன். 

சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு, கோவையில் இருக்கும் ஒரே பப், இப்பொழுதெல்லாம் காலேஜ் gang கூட சேந்து அடிக்கடி போகிறாள், அதன் முன்னாள் பைக்கை நிறுத்தி இறங்கிக்கொள்ள, நான் முன் நகர்ந்து ஹாண்டில் பார் பிடித்துக் கொண்டு அவளை முறைத்தேன், 

“ஹாய் பானு"னு கோரஸா ஒரு சத்தம், அருகில் வந்தனர், இவளின் காலேஜ் gang 

“பிரதீப்,,,, ரெம்ப ஆசப்படுறான்டா,,, இவனையும் கூட்டிடு போலாமா"னு என்னை காட்டி பானு கேக்க 

இந்த பிரதீப்பைப் பார்த்தாலே எனக்கு பிடிக்கவில்லை, ரெம்ப ஸீன் போடுவான், என்ன ஏதோ ரெம்ப சின்னப் பையன் போல நடத்துவான், அரசியல்வாதி ஒருத்தாரோட பையன்.

“இல்ல பானு, இது மெம்பர்ஸ் ஒன்லி பப், தெரிஞ்ச என் மெம்பர்ஷிப் கேன்ஸல் பன்னி, மொத்தமா பார் பன்னிருவங்க, சாரிப்பா"னு இவளைப் பார்த்து இளித்துக் கொண்டே, பிரதீப் கூற, 

“சாரி டா, நீயே கேட்டேல!,, இவன் கூட சொல்லுறான் அதுக்கெல்லாம் நீ சரிப்பட்டு வர மாட்டேனு!” அவள் சொல்ல மொத்த கும்பலும் என்னை பார்த்து சிரிக்க, நான் அவளைப் பார்வையால் எரித்து விட்டு வண்டியை திருக்கினேன், நான் கிளம்ப அவள் ஏதோ கத்தினாள், என் காதில் எதுவும் விழவில்லை.

[Doyencamphor]

பாகம் - 13


என் பதினெட்டாவது பிறந்தநாளுக்கு ரெண்டு நாள் முன்பு, மாலை அவள் வீட்டில், அவள் அறையில், கொஞ்சம் மூட் அவுட்டில் இருந்தாள், என்னாச்சுனு கேட்ட மறு நொடி பொறிந்து தள்ளினாள் 

“அந்த சுமேஷ் டாக், மறுபடியும் ப்ராப்ளம் பண்றான், சொன்ன புருஞ்சுக்க மாட்றான்"

“என் உன் gangல தான் பிரதீப்பும், சுந்தரும் இருக்காங்களே, அவங்க ஏதும் கேக்கலையா?”

“அதே ஏன் கேக்குற, பிரதீப் கோவப்பட்டு அடிக்க போக, பெரிய அதகளம் ஆயிருச்சு, நல்ல வேல எல்லாம் கிளாஸ்க்குள்ள நடந்துச்சு, இல்லன பெரிய ப்ராப்ளம் ஆயிருக்கும்"னு சொல்ல எந்த சலனமும் இல்லாமல் இருந்த என்னைப் பார்த்தும் கடுப்பானாள்

“ஏண்டா எவ்வளோ பெரிய ப்ராப்ளம்னு சொல்றேன், நீ என்னவோ கதை கேக்குற மாதிரி கேட்டுக்கிட்டு இருக்க?"னு அவளின் கோவம் மொத்தமும் என் மீது திரும்பியது

“இல்ல மது, நீ தான சொன்ன, நான் சின்ன பையன், நெறைய விசயத்துக்கு நான் சரிப்பட்டு வர மாட்டேன்னு, அதுதான் இந்த விசயத்துக்கு நான் சரிப்பட்டு வருவேனா? மாட்டேனானு? யோசிக்கிறேன்?”னு நக்கலாக சொல்ல, அருகில் இருந்த தலையணையை எடுத்து என் மீது எறிந்தாள்

----------------------------

அடுத்த நாள் மதியம் எங்க இருக்கேனு கேட்டு ஃபோன் பண்ணினாள், காலையிலேயே பண்ணுவாள் என்று எதிர்பார்த்திருந்தேன், நான் காலேஜ் கேண்டீனில் இருப்பதாக சொல்ல, சில நிமிடங்களில் காண்டீனுக்குள் நுழைந்தாள் வேகமாக!, இது நான் எதிர் பக்காதது. கொஞ்சம் தொலைவிலேயே நின்றாள், என்னை முறைத்துக் கொண்டு, நான் சிரித்தவாரே அவள் அருகில் செல்ல, பளார் என்று கன்னத்தில் விழுந்த அடியில்,,, சிரிப்பு எங்கோ பறந்து போனது!, வாங்கி அடியில் வந்த கோவத்தில் நான் பேச வாயெடுக்க

“பொருக்கியடா நீ?” என்றவள்

என் கை பற்றி இழுத்தாள், நான் என் கையை உருவிக் கொண்டு முறைக்க, அவளும் முறைத்தாள், வா என்று செய்கை காட்டியவள், என் பதிலுக்கு காத்திராமல், அவள் பாட்டுக்குப் போனால், எப்பொழுதும் போல் நானும் பின் தொடர்ந்தேன். அவள் வண்டியில் ஏறி அமர்ந்து எண்ணப் பார்த்தாள், எதுவும் பேசாமல் நானும் வண்டியில் அமர்ந்தேன்.

கொஞ்சம் நேரம் கழித்து,

“சாரி சொல்லு!”னு, அவள் என்னை பார்த்து முறைக்க,


நான் எதுவும் பேசாமல் எதிரில் இருந்த சுமேஷ்-யை முறைத்தேன்,


“சாரி சொல்லு!”னு இந்த முறை கொஞ்ச சத்தம் அதிகமாக வந்தது, அவளிடம் இருந்து, நான் திரும்பி மதுவைப் பார்த்து முறைத்தவாரே

“சாரி, ஆனா மறுபடியும் இவளை தேவை இல்லாம தொந்தரவு செஞ்ச,,,, நான் மனுசனவே இருக்க மாட்டேன்"னு சொல்லிட்டு, சுமேஷின் வீங்கி இருந்த முகத்தில் லேசாய் ஒரு தட்டு தட்டிவிட்டு, விருவிரு அங்கிருந்து நடையை காட்டினேன், திமிராக.

அது திமிர் இல்லை, என் மீது எனக்கு இருந்த நம்பிக்கை, இடைப்பட்ட இந்த மூன்று வருடங்களில் என் உடலின் வளர்ச்சி, வொர்கவுட் பண்ணி என் உடலில் ஏற்றி இருந்த உரம், அப்புறம் முக்கியமாக என் பின்புலம், அதை பற்றி எனக்கு உண்டான புரிதல், அது கொடுத்த நம்பிக்கை. எனது அல்லது என் குடும்பத்தின் பின்புலம், பணவலிமையை நான் எப்போது வெளிக் காட்டிக் கொண்டதில்லை யாரிடமும், இருந்தும் எல்லோரிடமும் மறைக்கவும் முடியதல்லவா, அப்படியோ அறிந்து கொண்ட சில நண்பர்கள் வியப்பதுண்டு.

எப்படி, இப்படி ஒரு பெரும் செல்வச் செழிப்பான குடும்பத்தின் வாரிசாக இருந்து கொண்டு எந்த அலட்டலும் இல்லாமல், ரெம்பவும் எளிமையாக இருக்கிறேன் என்று?, சிலருக்கு அதனாலேயே என் மீது கூடுதல் விருப்பம்!. ஆனால் அவர்களுக்கு தெரியாது, இந்த எளிமைக்கு காரணமே அந்த பின்புலமும், என்னிடம் இருக்கும் பணமும் தான் என்று. இந்த சமூகத்தில் பணம் என்பது அதிகாரத்தை குறிக்கும், உண்மையான அதிகாரம் தன் கையில் இருப்பதை உணர்ந்தவர்கள் அலட்டிக் கொள்ளமாட்டார்கள், எளிமையாகவே இருப்பார்கள்.

அன்று இரவு ஒன்பது மணி, டிங்னு மெசேஜ் டோன் என் மொபைலில் இருந்து, எனக்கு தெரியும் அவளாத்தான் இருக்கும் என்று, எடுத்துப் பார்க்கவில்லை, பத்து நொடிகளில் அவளிடம் இருந்து கால் வந்தது, எடுக்கவில்லை, இத்தோடு சேர்ந்து 11வது கால், மறுபடியும் டிங்னு மெசேஜ் டோன், எடுத்து பார்த்தால் பக்கம் பக்கமாக ஏதோ அனுப்பியிருந்தாள், படித்துப் பார்க்க மனம் இல்லை. பின்ன என்னதான் நினச்சுக்கிட்டு இருக்கா! இவள சும்மா சும்மா ஒருத்தன் நோண்டுன, நான் ஒண்ணும் செய்யாம பாத்துக்கிட்டு இருப்பேன்னு நெனச்சாளோ! என்கிற கோபம்.

"லீவு மே அலோன்"னு கோவமா ரிப்ளை பண்ண

“சாரி பாப்பா!"

பாப்பா!, என்னை எப்படி வீழத்தமுடியும் என்பதை நன்கு தெரிந்து வைத்திருக்கிறாள், சிறு புன்னகை என் முகத்தில்

“ம்ம்"

“இன்னும் கோவமா?”

“என்னனு சொல்லு, எனக்கு தூக்கம் வருது"

“பாப்பா" - என் சிரிப்பின் அளவு பெரிதாகியது

“லூசு"

“சாரி பாப்பா, ரெம்ப வலிச்சதா?”, அதற்கு மேலும் அவளை கெஞ்ச வைக்க மனம் இல்லாமல் கால் செய்தேன், எடுத்ததும்

“சாரி டா"என்றாள், பாப்பா வெறும் மேஸேஜில் மட்டும் தான்,

“உன் சாரி தூக்கி குப்பைல போடு, அவன்டா என்னைய சாரி சொல்ல வச்சுடல"னு நான் செல்லமாக கோபித்துக் கொள்ள, சிரித்தவள்

“உனக்கே இது ஓவரா தெரியல, அவன்ட நீ சாரியா கேட்ட?”

“பின்ன பூரிய கேட்டாங்க?”

“நீ அடிச்சப்ப கூட, அவன் என்கிட்ட வந்து கோபமா தான் பேசுனான், நீ சொன்ன சாரில, சார் என் கிட்ட சாரி கேட்டுட்டு,,, ஓடிட்டாரு"னு சொல்லி அவள் சிரிக்க

“என்ன எதுக்கு அடிச்ச?”

"லூசு, உன்ன அடிச்சுட்டு,,, நான் எவ்வளோ கஷ்டபட்டேன் தெரியுமா?, சும்மா அதையே கேக்கக்காத!,,,, நீ எதுக்கு கால் எடுக்கல”

“எதுக்குனு தெரியாத?”

“நீ என் கால எடுக்க மாட்டேனு தெரிஞ்சு தான், மதியமே ஒண்ணு போட்டேன்"னு நக்கலாக அவள் சொல்ல

“நான் கால் எடுக்க மாட்டேனு உனக்கு எப்படி தெரியும்"

“எனக்குத்தான் இத்தாலில ஜோசியம் தெரியுமே!" சொல்லி அவள் சிரிக்க, நானும் கூட சேர்ந்து சிரித்தேன், பிறகு ஏதேதோ பேசினோம்,

“ஹாப்பி பர்த்டே டா", வாட்ச்சை பார்த்தேன் 12, அவளே தொடர்ந்தாள்

“சரி காலைல ரெடியா இரு, ஷார்ப்பா எய்ட் ஓ கிளாக் உன் வீட்ல இருப்பேன்! இப்போ நல்லா தூங்கு”னு சொல்லி வைத்தாள்.

நான் அப்படியே பெட்டில் படுத்து கண்மூட, ஐந்து நிமிடம் கழித்து, டிங்னு மெசேஜ் டோன், அவள் தான்

“தூங்கிட்டியா?”

“ஆமா"

ஒரு கோப ஸ்மைலி

“பர்த்டே பாய்க்கு என்ன கிப்ட் வேணும்"

“அதுதான் நீ நாளைக்கு எனக்கு டிரைவர் வேல பாக்குறிய, அது போதும்"

கோப ஸ்மைலி அவளிடம் இருந்து

“அது ஓகே, வேற என்ன கிப்ட் வேணும்?” - அவள்

“நீ என்ன குடுத்தாலும் ஓகே"

“பிளீஸ் பாப்பா, நான் குடுக்குறது இருக்கட்டும், உனக்கு ஏதாவது ஆசை இருக்க?”

“அந்த ஜினாலி ஜெய்ன மடக்க ஏதாவது வழி சொல்லேன்"னு மெசேஜ் போட்டுட்டு, எனக்குள் சிரிக்க

ஒரு செருப்பு ஸ்மைலி வந்தது, தொடர்ந்து கொஞ்ச கோப ஸ்மைலி

பலத்த யோசனைக்கு பின் கேட்டேன்

“எனக்கு உன் பாப்பாவா,,, டிரைன்ல இருந்தோமே,,,அந்த மாதிரி ஒரு ரெண்டு நாள் எங்கயாவது போகானும்"

ஹார்ட் ஸ்மைலி வந்தது, தொடர்ந்து

“luv u “

“me too”

“காலைல ரெடியா இருக்கு, இப்போ தூங்கு"

----------------------------

[Doyencamphor]

பாகம் - 14

அன்று எனக்கு பதினெட்டாவது பிறந்தநாள்

காலையிலேயே அம்மா வந்து என்னை எழுப்பி விட்டு, பிறந்தநாள் வாழ்த்து சொல்லிவிட்டு சென்றாள். சிறிது நேரத்தில் தாத்தாவும் ஃபோன் செய்து வாழ்த்து சொல்ல, ஆச்சிகளிடமும் பேசிவிட்டு, பத்து மணிக்குள் பழனிக்கு வருவதாக சொல்லி வைத்து விட்டு, ரெடி ஆகலாம் என்று எத்தனிக்கையில் என் மொபைல் அடித்து, பார்த்தால் பிரதீப், மதுவின் கிளாஸ் மேட். எடுத்து ஹலோ சொல்ல 

“ஹாப்பி பர்த்டே ப்ரோ!", “ப்ரோ?", இவன் இப்படி கூப்பிட்டதே இல்லையே என்கிற குழப்பத்தோடு, நான் 

“தாங்க்ஸ் ப்ரோ, உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?"னு கேக்க 

“பானுதான் சொன்ன, உங்களுக்கு இன்னைக்கு பிறந்தநாள்னு, ரெண்டு பேரும் பழனி போறீங்க,,,உங்க தாத்தா வீட்டுக்குனு" அவன் சொல்ல 

“என்ன ப்ரோ, திடீர்னு வாங்க, போங்கனு?” நான் கேக்க 

“பதினெட்டு வயசு ஆகிடிச்சு, அடுத்த எலக்ஷன்ல ஓட்டுப் போட போறீங்க, ஒரு வேல அடுத்த எலக்ஷன்ல நின்னா ஓட்டு போடணும்ல" சொல்லி அவன் சிரிக்க, இவன் இப்படி எல்லாம் பேச மாட்டானே, என்னாச்சு இவனுக்கு! குழப்பத்திலேயே,,, நானும் ஒப்புக்கு சிரிக்க 

“ஓகே ப்ரோ, ரெம்ப தாங்க்ஸ், தப்பா எடுத்துக்காதீங்க,, நான் கெளம்பனும், ஈவினிங் கூப்பிடுறேன்"னு சொல்லி ஃபோன வைக்க போக 

“ப்ரோ,,, ப்ரோ,,,வச்சுரதிங்க ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும்"னு அவன் சொல்ல, மறுபடியும் குழம்பியவாரே 

“சொல்லுங்க"னு சொல்ல, ஒரு சின்ன அமைதிக்கு பின் பேசினான் 

“ப்ரோ, ஒரு ஹெல்ப்!” அதுதானே பாத்தேன், எலி அதுக்கு அம்மணமா ஒடுதுனு புரிய, அவனே தொடர்ந்தான்,

“நான் பானுவ லவ் பண்ணுறேன், அவ என்ட பேசுரத, பழகுறத,,, வச்சு பார்த்த, அவளும் என்ன லவ் பண்ற,,, மாதிரிதான் தோணுது,,, நேரடியா சொல்றதுக்கு ஒரு பயம், உங்ககிட்ட தான் அவ ரெம்ப குளோஸ்,,, இத பத்தி உங்ககிட்ட ஏதாவது சொல்லிறுக்காளா?”னு அவன் கேக்க, அதிர்ச்சியில் எனக்கு பேச்சு வரவில்லை, நான் எதுவும் சொல்லாமல் இருக்க, சிறிது நேர இடைவெளிக்கு பின், 

“ப்ரோ, ப்ரோ, இருக்கீங்களா?”னு அவன் கேக்க 

“ எஸ், ப்ரோ, இருக்கேன்"னு நான் அதிரச்சயில் இருந்து மீளாமல் சொல்ல 

“ஏதும் சொல்லிருக்காளா,, எண்ணப்பத்தி?, ப்ரோ!” னு மறுபடியும் அவன் கேக்க 

“இல்லையே ப்ரோ, இதுவரைக்கும், அந்த மாதிரி எதுவும் சொன்னதில்ல"னு நான் சொல்ல, 

“ஓகே, ப்ரோ,,,, விடுங்க”னு கொஞ்சம் ஏமாற்றத்தில் சொன்னவன், சில நொடிகள் கழித்து 

“ப்ரோ, ரெண்டு பேரும் இன்னைக்கு தனியா தானே இருப்பீங்க, முடிஞ்ச சும்மா பேசுற மாதிரி அவ யாரையாவது லவ் பண்றாளானு மட்டும் கேட்டு சொல்லுங்களேன், பிளீஸ்"னு 

அவன் கெஞ்ச நான் ஓகேனு சொல்ல, அவன் தாங்க்ஸ் சொல்லி ஃபோனை வைத்தான், நான் அப்படியே திரும்பவும் பெட்டில் உட்கார்ந்தேன். என்னதான் நான், சைட் அடித்தாலும், ஒரு பெண்ணை லவ் பண்ண தயாரா இருந்தாலும், அவளும் ஒருவனை லவ் பண்ணலாம், சைட் அடிகக்கலாம், என்பதை பற்றி நான் சிறிதும் சிந்தித்திருக்கவில்லை, சிந்திக்க தயாராகவும் இல்லை, எந்த சகோதரனும் அப்படி சிந்திக்கவும் மாட்டான். எனக்கு பெரும் குழப்பமாகிப் போனது, என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை, அவளுக்கென்று ஒருவன் வந்து விட்டால், அவள் வாழ்க்கையில் நான் யாராக?, என்னவாக இருப்பேன்? எவ்வளவு தொலைவில் இருப்பேன்? என்கிற கேள்விகள் என் மனதைப் போட்டு பிசைந்தன. 

அதுவும் பிரதீப் வேறு என்னுடன் பேசும் பொழுது மிகவும் நம்பிக்கையுயன் பேசியது, அந்த கேள்விக்கான விடைகள் மிகவும் குறுகிய காலத்திலேயே கிடைக்கும் என்று எனக்குள் ஒரு எண்ணத்தை விதைத்தது. இவ்வாறான சிந்தனைகளில் மூழ்கி இருக்க, என் ஃபோன் அடித்து, மதுதான் அழைத்தாள்

“ஹலோ"

“என்னடா பர்த்டே பேபி,,, ரெடியா? இன்னும் அஞ்சு நிமிஷத்துல அங்க இருப்பேன்"னு அவள் சொல்ல, அப்பொழுது தான் நான் இன்னும் குளிக்கக்கூடா இல்லை என்பது நினைவுக்கு வர, எழுந்து பாத்ரூம் ஓடிக்கொண்டே 

“15 மினிட்ஸ்"னு நான் சொல்ல 

“இன்னும் பதினஞ்சு நிமிசமா?”னு அவள் கோபத்தோடு கேக்க 

“பின்ன, நீ சொன்ன மாதிரி வேஷ்டி கட்டனும்னா டைம் ஆகும்,,,, பாண்ட் ஓகேனு சொல்லு இப்போவே கீழ வாறேன்"னு அவள் ஓகே சொல்ல மாட்டாள்,,,, என்ற தைரியத்தில் சொல்ல 

“ஒண்ணும் வேண்டாம், கூட ஃபைவ் மினிட்ஸ் கூட எடுததுக்கோ, பட் வேஷ்டி தான்"னு சொல்ல, நான் ஃபோனை வைத்து விடு ஷவரைத் திறந்தேன். 

இருபது நிமிடம் கழித்து, என் விசில் சத்தத்தை கேட்டு,, சிரித்தவாரே என்னைப் பார்த்து திரும்பினாள்



திரும்பியவளின் முகத்தில் இருந்து அந்த சிரிப்பு மறைந்து, கோபம் குடி கொண்டது,

“உன்ன நான் வேஷ்டி தான கட்டச் சொன்னேன்"னு, வாயில் இட்லியோடு என்னை கேக்க,

அவள் தலையில் தட்டிவிட்டு, நானும் டைனிங் டேபிளில் உட்கார்ந்தேன், ஏற்கனவே என் அம்மாவுடன் உட்கார்ந்து அவள் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். எனக்கும் இட்லியோடு தட்டு வர, நான் ஒரு வாய் சாப்பிட்டுவிட்டு, மதுவைப் பார்க்க, அவள் இன்னும் என்னை முறைத்துக் கொண்டிருந்தாள். ஒரு பெரும் மூச்சுடன் நான், அவளை பார்த்து 


“பழனிக்கு போன உடனே கட்டுறேன், கோவிலுக்கு வேஷ்டியோட தான் வருவேன்"னு கெஞ்ச, அவள் அதை ஏறப்பதாக இல்லை,

“ஃபர்ஸ்ட் டைம் கட்டுறேன் மது!,,, அவுந்துருமோனு பயமா இருக்கு, ஆசிங்கமாயிரும்!”னு 

அழுவதைப் போல சொல்ல, லேசாக சிரித்துக் கொண்டே சாப்பிட ஆராம்பித்தாள், ஆனால் இன்னும் விரைப்பாகவே. இருவரும் சாப்பிட்டு விட்டு, அம்மாவிடம் பாய் சொல்லிட்டு, வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தோம். அவளின் காரை நோக்கி செல்லும் போது 

“இந்த பட்டு சாரீல நீ ரெம்ப அழகாக இருக்க, என் கண்ணே பட்டுரும் போல"னு சொல்லி, இரு கைகளால் அவள் முகத்தை சுற்றி, நெட்டி முறிக்க, சிரித்தாள், ஆனால் என்னை திரும்பிக்கூட பார்க்கவில்லை,

“உன் சரீயும் வயலெட், என் ஷர்ட்டும் வயலெட், சேம் பினச்", னு சொல்லி அவளைக் கிள்ள, முறைத்தவள்

“செம்ம கோவத்துல இருக்கேன், பேசாம மூடிக்கிட்டு கார்ல ஏறு!”னு சொன்னாள், 

மறு பேச்சு பேசாமல் காரில் ஏறி சீட் பெல்ட் அணிந்து கொள்ள, கார் பழனி நோக்கி விரைந்தது. பிரதீப் சொன்னது நினைவுக்கு வர, எப்படி இருந்தாலும்,, மது யாரையாவது கல்யாணம் செய்தாகனும், அரசியல்வாதி பையனாக இருந்தாலும், பிரதீப் நல்லவன் தான், டாக்டர் ஆக போகிறவான், அவன் சொல்வதைப் பார்த்தால், இவளுக்கும் அவனைப் பிடித்திருக்கும் போல. யாரை கல்யாணம் செய்தாலும், எனக்கான, என்மீதான உரிமையையும், அன்பையும் இவள் குறைத்துக் கொள்ள, விட்டுக் கொடுக்க மாட்டாள். பிரதீப்க்காக நானே தூது போனால் அவனுக்கும் என் மீது ஒரு பிடிப்பும், பாசமும் இருக்கும், என்பது போன்ற பல வாரன எண்ணங்களில் முழக்கியிருக்க,

“என்னடா ஒண்ணுமே பேசாம அமைதியா இருக்க?”னு கேட்டு என் எண்ண ஓட்டத்தை கலைத்தாள், அப்பொழுதுதான் கவனித்தேன், வண்டி பொள்ளாச்சி சாலையில் பறந்து கொண்டிருந்தது. 

“நீ தான மூடிக்கிட்டு இருக்க சொன்ன?”னு நான் பதில் கேள்வி கேட்க 

“மூடிக்கிட்டு கார்ல ஏறத்தான் சொன்னேன், கார்ல மூடிக்கிட்டு இருக்க சொல்லல!”அவள் திருப்பி அடிக்க 

“நான் அந்த ஜினாலிய ட்ரை பண்ணுறத விட்டுறலாம்னு இருக்கேன்"னு சொல்ல, என்ன சம்பந்தம் இல்லாம பேசுறான் ஒரு பார்வைப் பார்த்தவள்,

“என்ன இந்த திடீர்னு இப்படி சொல்ற, அந்த புள்ளைக்கு தெரிஞ்ச ஏங்கிர மாட்டா? “னு நாக்கலாக கேட்டாள், நான் முக்குடைந்ததில் அமைதியாக இருக்க 

“என்னடா பிறந்தநாளும், அதுவுமா அறிவு வந்துருச்சா?”னு சீண்ட 

“நீ அன்னைக்கு சொன்னது கரெக்ட் தான்!, வயசு அதிகமா இருந்தா டாமினேஷன் இருக்கும்னு!!.., உன்ன கட்டிக்கிட்டே அழமுடியால!, இதுல லவ் பண்ணுற பொண்ணும் டாமினேட் பன்னா, நான் கிறுக்கு பிடிச்சுத் தான் சுத்தனும்!”னு சொல்ல, செல்லமாக என்னை அடித்தவள் 

“நீ நல்ல இருக்கணும்னு அட்வைஸ் பன்னா? டாமினேஷன்னா?”

“நீ அட்வைஸ் பண்ணி, அட்வைஸ் பண்ணி, என்ணையே லவ்வே பண்ணவிட மாட்டே போல!”னு நான் அலுத்துக்கொள்ள, ஒரு கையால் கார் ஒட்டிக் கொண்டு, மற்றொரு கையை என் தோள்களில் வைத்துக் கொண்டு

“விடு, ஒரு பொண்ணோட இன்ட்ரோ குடுக்கிறேன்னு சொன்னேன்ல, முடிஞ்ச இன்னைக்கு திரும்பி வந்ததும், அவள டின்னர்க் கூப்பிடலாம்"னு சொல்ல நான் கொஞ்சம் ஆர்வமாகி

“என்ன திடீர்னு?”

“இல்ல, நீ வேற ரெம்ப பீல் பண்ணுறே,, அதான்!”னு அவள் சொல்ல, ஒரு ஆர்வத்துல 

“யாரு?, எப்படி இருப்பா?, நல்ல பொண்ணா?, நான் பாத்திருக்கேனா?”னு நான் கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டே போக, தோள்களில் இருந்த கைகளால், என் தலையில் அடித்து 

“ச்சீ,,,,அலையாத,,,விட்டா இன்னைக்கே கல்யாணம் பண்ணி, குடும்பம் நடத்திருவ போல!”னு கிண்டலாக சிரிக்க, நான் அசடு வழிந்தேன்

“ரெம்ப வழியுது,,, தொடச்சுக்கோ!” என்றால் மறுபடியும் கிண்டலாக, மனசுல இவள் சொல்பவளைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆசை இருந்தாலும், இவள் மூக்குடைப்புகளுக்கு ஆளாக வேண்டாமென்று, கொஞ்ச நேரம் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தேன். 

“அவளும் உன்னோட இன்ட்ரோ கேட்டு,, என்ன ரெம்ப நாளா நச்சரிக்குறா!!!”னு அவள் மறுபடியும் சீண்ட, கொறளி வித்த காட்டி வாய புடுங்குறா, இவள நம்பி வாய குடுத்தனா, மறுபடியும் முக்குடைப்பா,,,, நம்பாதே!, மூடிக்கிட்டு இருனு! எனக்கு நானே சொல்லிக்கிட்டு அமைதியா இருந்தேன். 

“ஓய்"னு மறுபடியும் அவள் சீண்ட, அவளைப் பார்த்து முறைத்தேன் 

“என்னதான் உன் பிரச்சனை?, சும்மா சும்மா முறைக்க?”னு அவள் எகிற 

“எனக்கு ஒரு பிரச்சனையும் இல்லமா, பிறந்தநாளும் அதுவுமா உன்கிட்ட எதுக்கு மூக்குடைபட்டுக் கிட்டே இருக்கனும்னு அமைதியா இருக்கேன், போதுமா! நீங்க ரோட்ட பாத்து ஓட்டுங்க!”னு அவளைப் பார்த்து சொல்லி, நான் கை எடுத்து கும்பிட, சிரித்தவள் 

“அய்யோ,,,,,,,பாவம்,,,,,,,இன்னைக்கு ரெம்ப ஓவரா போறேனோ!”னு அவள் கேக்க 

“தெரிஞ்ச சரி!”னு அவளுக்கு கேட்கும் படியாகவே முனங்கினேன்

“சரி, சரி,,,,,,பிறந்தநாளும் அதுவுமா முஞ்ச தூக்கி வச்சுக்காத!,,, என் செல்லம்ல!", அவள் கொஞ்ச, சிரித்துக் கொண்டே 

“உண்மையிலேயே ஒரு பொண்ணு என்கிட்ட இன்ட்ரோ குடுக்க சொல்லி கேட்டுச்சா?”னு நான் சந்தேகத்துடன் கேக்க 

“இன்னைக்கு நைட் அவள கூப்புடுவோம்,,, வந்தா இத நீ அவள்டா கேட்டுக்கோ!”னு அவள் சிரித்தவாரே கூற, நான் அமைதியானேன் 

"அவளுக்கு உன்ன பிடிச்சிருக்குனு நினைக்கேன்,,,யாருக்கு தெரியும் லவ் கூட பண்ணுறாளோ? என்னவோ?”னு அவள் மறுபடியும் சொல்ல,

“அவ பேரு என்ன?”னு அடக்க முடியாத ஆர்வத்தில் நான் கேக்க 

“இன்னைக்கு நைட், நீயே கேட்டு தெருஞ்சுக்கோ, இப்போ என்ன வண்டி ஓட்ட விடு"னு பொய் கோபத்தில் சொல்ல 

“ஆமா, பேசம இருந்தவன, பேச சொல்லி தூண்டுவா, அப்புறம் பேசுனா, மூடிக்கிட்டு இருக்க சொல்லுவா!”னு நான் வாயிக்குள் முணுமுணுக்க 

“என்ன?”அதிகாரத்துல கேக்க

“நீ கார் சூப்பரா ஓட்டுறேனு சொன்னேன், வேற ஒண்ணும் இல்ல!”னு கடுப்பாக சொல்ல, வாய்விட்டு சிரித்தாள், நான் கார் ஆடியோ வால்யூம் கூட்டி பாட்டு கேக்க ஆரம்பித்தேன். 

------------------------------------

இரண்டு மணி நேரம் கழித்து, நாங்கள் பழனி கோவிலில் இருந்தோம். ஆச்சிகளிடமும், தாத்தாவிடமும் ஆசீர்வாதம் வாங்கிக்கொண்டு, அவள் சொன்னபடி வேஷ்டியை கட்டியவுடன், கோவிலுக்கு கிளம்பிவிட்டோம். தாத்தா தேவஸ்தான போர்ட் மெம்பர் என்பதால் நேரக உள்ளே அழைத்து செல்லப்பட்டோம். அர்ச்சனை செய்யும் போது ஆச்சி என் பெயரை சொல்ல, தாத்தா மது பெயரையும் சேர்த்து சொல்ல, இருவர் பெயரிலும் அர்ச்சனை செய்து விட்டு, கோவிலை ஒரு சுற்று சுற்றலாம் என்று மது சொல்ல, தாங்கள் வரவில்லை என்றும், எங்களை இருவரையும் சுற்றி வர சொல்லிவிட்டு அங்கே அமர்ந்து கொண்டார்கள். 

நாங்களும் கோவிலை சுற்ற ஆரம்பித்தோம்,

“மது, ஒண்ணு கேட்டா தப்பா நினைக்க மாட்டியே?”னு நான் கேக்க, கேள்வியுடன் என்னைப் பார்த்தாள் 

“நீ யாரையாவது லவ் பண்ணுரியா?”னு நான் பட்டுனு, பிரதீப் சொன்னதை நேரம் பார்த்து கேக்க, 

“என்ன திடீர்னு, இந்த கேள்வி?”னு அவள் முகத்தில் சலானமில்லாமல் கேட்க, அவளிடம் கோபத்தை எதிர்பார்த்த நான், கோபமில்லாத எதிர் கேள்வியை எதிர் பார்க்கவில்லை,

“இல்ல, இன்னைக்கு திடீர்னு பட்டுசாரீலாம் கட்டிருக்க, அதுதான், சும்மா கேட்டேன்!”னு ஏதோ சொல்லி மழுப்ப 

“நீ கூடத்தான் வேஷ்டி கட்டிருக்க, நீ யாரவாவது லவ் பண்ணுரியா?”னு அவள் கேட்க்க 

“ஆமா"

“உண்மையாவா?, யாரு?”னு அவள் அவலுடன் கேக்க, நான் சிரித்துக் கொண்டே 

“ஜினாலி ஜெய்ன், என் மைதா மாவு"னு நான் அவளப் பார்த்து கண்ணடித்து சொல்லிவிட்டு, சிக்கிறாதட செவளனு! மனசுக்குள்ள சொல்லுக்கிட்டு ஓட 

“பண்ணி! திருந்தவே மாட்டியா?”னு கேட்டவாறே தூரத்தினாள். 

------------------------------------------

[Doyencamphor]

மதியம் சாப்பிட்டு விட்டு, கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்து விட்டு, என் சிறு வயது போட்டோக்களை காட்டி ஆச்சிகள் கதை சொல்ல, ஆர்வமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள், மது, நான் அவர்களை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்பொழுது தாத்தா என்னை அழைக்க, அவர் அருகில் சென்று அமர்ந்தேன். என்னிடம் ஒரு கவர் குடுக்க, பிரித்துப் பார்த்தால் உள்ளே ஒரு கிரெடிட் காரட். 

“எதுக்கு தாத்தா இது?”னு கேக்க 

“சும்மா ஒரு கிப்ட், பதினெட்டு வயசு ஆகிடுச்சு, நீ ரெம்ப பொறுப்பான பையன் தான், ஆனா இன்னும் பொருப்பா இருக்கனும், இனிமே எல்லா மாசமும் நம்ம குரூப் ரிவ்யு மீட்டிங் வரணும், இப்போ இருந்தே உன் பொறுப்ப உணர்ந்து செயல் படனும்"னு ஆரம்பிச்சு கொஞ்சம் அட்வைஸ், நிறைய நம்பிக்கையான வார்த்தைகள், அப்புறம் எனக்கு இருக்கும் எதிர்கால பொருப்புகளையும், அதற்கு நான் எப்படி என்னை தயார் படுத்திக் கொள்ளனும்னு, பேசினோம். பேசிமுடித்தவுடன், மதுவை அழைத்தவர் 

“ரெம்ப சந்தோஷம் மா, கூடப் பிறந்த அக்காவ இருந்த கூட இவ்வளவு பாசமா இருப்பானு சொல்ல முடியாது மா, உனக்கு எப்படிதான் நன்றி சொல்லப் போறோம்னு தெரியல"னு ஆனாந்ததிலும், பாசத்திலும் மருக 

“அங்க அம்மாட்ட வந்து கேளுங்க, அவங்களும் இதே விட பெருமையா பேசுவாங்க இவனப் பத்தி,,,, சும்மா பீல் பண்ணாதீங்க" அவர் கை பற்றி கூற, "சந்தோஷம் மா" இவள் தலையில் கை வைத்து ஆசீர்வதித்தார். 

தாத்தா, ஆச்சிகள் டாடா காட்ட, நாங்களும் பதிலுக்கு காட்டிவிட்டு கிளம்பினோம், தாத்தா சொன்னது மனதில் ஓட நான் அமைதியாக அதைப் பற்றியே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தேன். கார் கோயம்புத்தூர் நோக்கி பறந்தது.

-----------------------------------------

“என்ன சார்,,,இப்போ எல்லாம்,,அடிக்கடி தீவிர சிந்தனை?”,,ம்ம்??”னு கேக்க, நான் தாத்தாவுடன் நடந்த உரையாடலைப் பற்றி சொல்ல, காது கொடுத்துக் கேட்டவள் 

“தாத்தா சொல்றது கரெக்ட் தான், அவருக்கும் எதிர்பார்ப்பு இருக்கும்ல!,,,எப்படி இருந்தாலும் உங்க தாத்தா, அப்பாவுக் அப்புறம்,,,பிசினஸ் எல்லாத்தையும் நீ தான பாத்துக்கணும்!”னு சொல்ல, எனக்குள் ஒரு சிறிய பயம் 

“கரெக்ட்தான்,,எனக்கும் புரியுது,,,ஆனா என்ன பண்ணப் போறேன்னு தெரியல?”னு என்னுள் இருந்த பயத்த அவளிடம் கூறினேன். 

பணம்!, அது கொடுக்கும் தைரியத்தையும், அதிகாரத்தையும் மட்டுமே உணர்ந்த நான், அதன் பலம் மற்றும் எனக்கு இருக்கும் பொறுப்பையும் நினைத்ததால் வந்த பயம். 

“ரெம்ப வொர்ரி பண்ணாத, யு ஆர் அ சாம்ப,,வென் டைம் கம்ஸ்,,,யு வில் ஹாண்டில் இட் ஈஸிலி!”னு அவள் சொல்ல, இவளுக்கு எப்படி,, என் மேல் அப்படி ஒரு நம்பிக்கை?, நான் கொஞ்சம் சோர்வடைந்தால் கூட,,, இவளின் ஓரிரு வார்த்தைகள் போதும், என் நெஞ்சம் உத்வேகம் கொள்ள!” என்ற எண்ணத்தில், அவளை வாஞ்சையுடன் பார்த்து 

“தாங்க்ஸ் மது, நீ மட்டும் என் கூடவே இரு!,, எல்லாத்தையும் சமாளிப்பேன்"னு சொல்ல 

“என்ன சென்ட்டிமென்டா?, நல்ல மூட்ல இருக்கேன் கெடுக்காத”னு கேட்டு என்னை இயல்பு நிலைக்கு கொண்டு வந்தாள், இதுவும் இவளிடம் பிடித்த ஒன்று எனக்கு. 

----------------------------

“உன் புது கிரெடிட் கார்டா குடு!”, அவள் கேட்க, கோவையில் ஒரு லைப் ஸ்டைல் கடையின் கவுண்டரில் நின்றிருந்தோம், இரண்டு மணி நேர ஷாப்பிங்க்கு பிறகு, 

“அப்போ,, இந்த டிரஸ் எல்லாம் உன் கிப்ட் இல்லையா?”னு நான் கேட்டவாறே காரட்டைக் குடுக்க 

“என்னோட கிப்ட் தான், ஆன பில் உன் கணக்கு!”னு அவள் சிரித்துக்கொண்டே காரட்டை வாங்கி பில்லை காட்டினாள், 

வாங்கிய உடைகளில் ஒரு பாண்ட், ஷர்ட்டை என்னிடம் கொடுத்து அணிந்து வரச்சொன்னாள், அவள் சொன்னவாரே அணிந்து விட்டு ஒரு ஐந்து நிமிடம் காத்திருக்க, வெள்ளை உடையில், மேரூன் கலர் ஓவர் வியரோடு, ஒரு தேவதை போல் வந்து, அந்த உடையின் இரு பாக்கெட்களிலும் கை விட்டவாறு, எனைப்பார்த்து, புருவம் உயர்த்தி, எப்படி?னு கேக்க, என் வாயில் இருந்து ஒரு விசில்



“அழகா இருக்க மது, என் கண்ணே பட்டுரும் போல"னு சொல்லி, ஒரேநாளில் இரண்டாவது முறையாக இரு கைகளால் அவள் முகத்தை சுற்றி, நெட்டி முறிக்க, அருகில் இருந்த இரு கடை சேல்ஸ் கேர்ள்ஸ் சிரித்தார்கள், வெட்கப் பட்டவள் என் கைகளில் அடித்தாள். 

----------------------------------

ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து, கார் தி ரெஸிடென்சியில் நுழைந்தது, ஏன் என்பதைப் போல நான் அவளப் பார்க்க, அவள் சிரித்தாள், எனக்கு ஏதோ புரிவது போல் இருக்க, கார் நின்றதும் நான் இறங்கினேன், வேளட் பார்க்கிங்க்கு கொடுத்தவள், என்னிடம் வந்து 

“ரெம்ப நாளா கேட்டியே, பப்புக்கு கூட்டிடு போக சொல்லி, போலாமா?”னு சொல்லி என் கைகளை, அவள் கைகளால் சுற்றி பிடித்துக் கொள்ள, ஹோட்டல் உள்ளே சென்றோம், லாபியில் என்னை காத்திருக்க சொன்னவள், ரிசப்ஷன் சென்று ஏதோ பேசினாள், சிறிது நேரத்தில் திரும்பி வந்தவள் 

“போலாமா?”னு கேக்க, நான் வாயெல்லாம் பல்லாக 

“பீர் வாங்கித் தருவியா?னு கேக்க, செல்லமாக முறைத்தவள் 

“வாங்கி மட்டும் தந்தா போதுமா?,, இல்ல, ஊத்திக் கொடுக்கணுமா?”னு கேட்டு என் தோள்களில் அடிக்க

“ஊத்திலாம் கொடுக்க வேண்டாம், நான் அப்படியே குடிப்பேன்"னு சொல்லும் போது பப்பினில் நுழைந்தோம், எனக்கு மறைத்தவாறு எதையோ அங்கிருந்த செக்யூரிட்டியிடம் காட்ட, எங்களை உள்ளே அனுமதித்தார்கள். உள்ளே சென்று இருவரும் ஆடினோம்,,, இல்ல, அவள் ஆடினாள், நான் ஆடுவது போல குதித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 

சிறிது நேரம் கழித்து யாரோ என் தோளை தட்ட, திரும்பிய என்னை 

“ஹேய், வாட் அ சர்ப்ரைஸ்"னு கட்டிப்பிடித்தாள் ஜினாலி, விடுவித்தவள் 

“ஹாப்பி பர்த்டே சாம்ப!”னு சொல்லி மீண்டு கட்டிபிடித்தாள், எனக்கு சந்தோஷம் தாங்கல, விடுவித்தவளை பார்த்து அசந்து விட்டேன்,



ஒரு சில்வர் கலர் ட்யூப் டாப், கீழ அதே கலர் மினி ஸ்கர்ட், அதற்கு மேலாக ஃபுல் ஸலீவ்,,, செமீ டிரன்ஸ்பரெண்ட்,, ஓவர் வியர், கழுத்தில் இருந்து மூட்டி வரைக்கும் மறைக்குமாறு, கவனித்து பார்த்தால்,, முலைக்கொடு தெரியும், நான் வாய் பிளந்து பார்ப்பதை பார்த்தவள், சிரித்துக் கொண்டே, இடுப்பில் ஒரு கை வைத்து, போஸ் கொடுத்தவள்,


“ஹோவ் டு ஐ லுக்?”னு கேட்க,

“செம,,, வெறி ஹாட் அண்ட் செக்ஸி"னு என் நெஞ்சில் இரு கைவைத்து சொல்ல, சிரித்தவள் என் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு 

“கம் லேட்-ஸ் டான்ஸ்"னு அவள் சொல்ல,, அவலுடன் சேர்ந்து ஆடினேன், நன்றாக ஆடினாள். எனக்கு சரியாக ஆடத் தெரியாததால் அடிக்கடி இடித்துக் கொண்டோம், ஒவ்வொரு முறை இடிக்கும் போதும், அவள் சிரித்தாலே தவிர வேறென்றும் சொல்ல வில்லை. அப்படி ஒரு முறை இடித்துக் கொண்ட போது, என் காதருக்கே வந்தவள்

“கெட் பிஹைண்ட் மீ"னு சொன்னாள், 

சத்தத்தில் சரியாக கேட்கவில்லை, என்ன என்பதைப் போல் நான் கேக்க, என் இரு கைகளையும் பற்றி, எனக்கு முதுகு காட்டி திரும்பியவள், என் கைகளை அவள் தோள்மீது வைத்து, கழுத்தை திருப்பி என்னைப் பார்த்தாள், நான் சற்று முன் நகர்ந்து, எனக்கும் அவளுக்கும்,,, ஒரு சிறு இடைவெளி விட்டு, கழுத்தி மட்டும் நீட்டி, அவள் வாய் அருகே என் காதுகள் கொண்டு செல்ல 

“ஜஸ்ட் மூவ் வித் மீ, இட்ஸ் ஈசி டு டான்ஸ் திஸ் வே"னு சொன்னவள்,

ஆட ஆரம்பித்தாள், நானும் தான். சிறிது நேரத்துக்கு பிறகு, தோள்களில் இருந்த கைகளிப் பற்றி தன் இடுப்பின் இரு பக்கமும் வைத்துக் கொண்டு ஆட, நானும் குதுகாலத்தில் அவள் இழுத்த இழுப்பிக்கெல்லாம் இசைந்தேன். நேரம் செல்ல,, செல்ல,, எங்கள் இடைவெளி குறைந்து, உரசிக்கொண்டு ஆட ஆரம்பித்தோம். அவள் ஒவ்வொரு முறை இடுப்பை சூழட்டும் போதெல்லாம் என் இடுப்பில் அவள் செழிப்பான, செதுக்கி வைத்த பின்புறம் மோதி, அழுத்த, எனக்கு நிலை கொள்ளவில்லை. ஒரு பெண்ணுடன் நெருக்கமாக இருக்கும் போது கிளர்ச்சியும், காமமும் கொள்வது எனக்கு புதிது, அவள் நெருக்கமும், செழிப்பான உடலும், என் உடலின் சூட்டை ஏத்தின. 

என்னை சீண்ட வேண்டும் என்று செய்கிறாளா, இல்லை,, இப்படி ஆடுவது பப் கலாச்சாரத்தில் சகஜாமா?னு குழப்பத்தில், நான் தவிக்க, சரி ஆனது, ஆகடும் முயற்சி செய்வோம்னு மனசுல நிணச்சிக்கிட்டு, அவள் இடுப்பில் இருந்த என் கைகளை அவள் வயிற்றில் பரவ விடடேன். அவள் வயிற்றில் சிறதாக அழுத்தம் கொடுக்கலாம் என்று நினைக்கையில், அவள் பெயர் சொல்லி ஒருத்தி அழைக்க, இவள் ஆட்டத்தை நிறுத்தினாள். இருவரும் பேசிக்கொண்டார்கள், பின் என்னைப் பார்த்து, நேரம் ஆகிவிட்டதாகவும், கிளம்புரோமனு சொல்லி ரெஸ்ட்ரூம் நோக்கி சென்றார்கள். 

“ஐய்யோ! மது!”னு அவள் நினைவு வர, சுற்றிலும் அவளைத் தேட ஆடும் கூட்டத்தில் அவள் இல்லை.

[Doyencamphor]

பாகம் - 15


என்னடா, இப்படி மடத்தனம் பண்ணிட்டே, செத்த இன்னைக்கு, உன்ன கொல்லப் போறா!, என்னை நானே திட்டிக் கொண்டு டைனிங் ஏரியாவில் தேட, அங்கு என்னை முறைத்தவாறு இருந்தாள். நான் அவளுக்கு எதிர் இருக்கையில் சென்று அமர்ந்தேன், அமைதியாக. தலையைக் குனிந்தவாரே, அங்கிருந்த மெனு காரட்டைப் புரட்டினேன். சிறிது நேரத்துக்கு பிறகு நான் நிமிர்ந்து பார்க்க, இன்னும் என்னை முறைத்தவாரே இருந்தாள்.

நான் அவளைப் பார்த்து கண்களால் கெஞ்ச, வெயிடரை அழைத்தவள், ஒரு பீர் சொன்னாள். நான் கண்களால் கெஞ்சிக் கொண்டே, டேபிளில் இருந்த அவள் கைகள் பிடிக்க போக, அவளின் முறைப்பின் வன்மம் கூடியது, நான் கையை எடுத்துக் கொண்டேன். சிறிது நேரதில் ஒரு டீன் பீர் வந்தது

“மேடம், ஓபன் பன்னிரலாமா?”னு வெயிடர் கேக்க

“எஸ் பிளீஸ்"னு மது சொல்ல, பீர் ஓபன் பண்ணி,, அவள் அருகில் வைத்தார் வெயிடர்,

பீரை எடுத்து என் பக்கம் வைத்தாள், நான் அமைதியாக முன்னால் இருந்த டேபிளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்,

“எடுத்துக் குடி!”னு அவள் சொல்ல, நான் தலை குனிந்தபடி, அமைதியாக இருந்தேன்.

“பச்,,,,எடுத்துக் குடி, டைம் ஆச்சு, கிளம்பனும்!”னு அவள் சொல்ல, நான் நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.

அவள் பார்த்த பார்வையில்,, "முன்னால் இருக்கும் பீரை குடித்து விட்டு, பின்னால் வரப்போகும் தாக்குதலுக்கு ரெடியா இருனு" இருந்த அர்த்தத்தை நானே புரிந்து கொண்டு பீரை எடுத்து ஒரு கலப் இறக்க, குமாட்டிக் கொண்டு வந்தது. அதன் ருசி எனக்கு சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை. அப்படியே டேபிளில் இருந்த கிளாஸில்,, வாயில் இருந்த பீரை துப்பினே. வ்வோக்னு சொல்லி, வாயில் போட ஏதாவது கிடைக்குமானு தேட, சிரிப்பு சத்தம், மது சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்பாடா என்று இருந்தது, அவள் சிரிப்பதை நான் பார்ப்பதை உணர்ந்தவள், சிரிப்பாதை நிறுத்திக் கொண்டாள். எனக்கு நன்றாக புரிந்தது இது வழக்கமான கோபம் இல்லை, கொஞ்ச நாள் என்னய்யா வச்சு செய்வானு. சரி நடப்பது நடக்கட்டும்னு பழினி முருகன் மேல பாரத்தப் போட்டுட்டு, அவளைப் பார்த்தேன்,, முறைத்தபடியே இருந்தாள், ஆனால் முகத்தில் பழைய கோபம் இல்லை. நான் வெயிடர் அழைத்து ஒரு கோக் கேட்டு வாங்கி குடித்த பின்தான், அந்த பீரின் ருசி வாயில் இருந்து போனது. கொஞ்சம் ஆசுவாசப் படுத்திக்கொண்டு, மதுவைப் பார்த்து

“ரொம்ப.., சாரி மது, பிளீஸ் இந்த ஒருதடவா மன்னிச்சிறு, என் பிறந்தநாளும் அதுவுமா, என் கூட பேசாம இருக்காதே,,,பிளீஸ்,,வேணும்னா ரெண்டு அடி கூட அடிச்சுக்கோ"னு நான் கெஞ்ச, அவள் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருக்கவே, நான் தலையை குனிந்து கொண்டேன். எழுந்து என் அருகில் வந்தவள்

“போலாம்!”னு சொல்ல, நான் பதில் ஏதும் பேசாமல், தரையைப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.

"எண்ணப் பாரு!”னா, நான் அசையாது இருந்தேன்

“டேய்,, இப்போ பார்க்க போறியா இல்லையா?”னு

அவள் திரும்பவும் கேக்க, நிமிர்ந்து அவளைப் பார்த்தேன், கன்னத்தில் பளார்னு வலிக்கும் படியாகவே அடித்தாள்.

“உனக்கு பிறந்தநாள், அதனால இத்தொட விடுறேன், ஆனா நாளைக்கு முதல் வேலையா நீயே என்னத்தேடி வந்து அடி வாங்குற!"னு அவள் சொல்ல,

அவள் அடித்ததை டைனிங் ஏரியால இருந்த பலர் பாத்தாலும், எனக்கு,, அப்பாடா,, இன்னைக்கு தப்பிச்சோம்னு இருந்தது, அவளப்பார்த்து பாவமாக தலையாட்ட, லேசாக சிரித்தவள்,

“வா போலாம்னு" சொல்லி,,

நான் எழுந்ததும் அவள், என் தோள்களில் கை போட்டுக் கொள்ள, நான் கொஞ்சம் மகிழந்து பழனி மலை ஆண்டவனுக்கு நன்றி சொன்னேன், அடுத்த ஆப்பு இன்னும் சில நொடில இருக்கும்னு,, எனக்கு எப்படி தெரியும்!?.

பப் வாசல் அருகே வரும் போது,

“ஹே, நீயும் கிளம்பிட்டியா?” ஜினாலியின் சத்தம் கேக்க, திரும்பி சத்தம் வந்த பக்கம் பார்க்க, அவள் அப்போதுதான் ஃபிரெஷ்-ஆகி, ரெஸ்ட்ரூம் விட்டு வெளிய வந்தாள்.

“ஹே! பானு நீ எப்போ வந்தே?”னு சொல்லி, பானுவை சோசியல் ஹக் பண்ணிட்டு,, என்னிடம் திரும்பியவள்

“ஹாப்பி பர்த்டே எகைன் ஹேண்ட்ஸம்"னு சொல்லி என் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு விட்டு, எங்கள் இருவருக்கும் பாய் சொல்லி கிளம்பினாள்.

ஜினாலி கொடுத்த முத்தத்தின் இன்ப அதிர்ச்சியில் இருந்து விடு பட்டு, மதுவைப் பார்க்க, திரும்பவும் வேதாளம் முருங்கை மரம் எறியிருந்தது. வேகமாக வெளியே சென்றவள், லிப்டுக்குள் சென்று பட்டனை அழுத்த, நானும் எறிக்கொண்டேன். லிப்ட் டோர் அடைக்கவும், என்னைப் பார்த்து திரும்பியவள் "பளார்" என் கன்னத்தில் அறைந்தாள். இந்த முறை நான் எதிர்பார்க்க வில்லை, நன்றாகவவே வலித்தது, இருந்தும் ஏனோ எனக்கு கோபம் வரவில்லை.

என்ன இருந்தாலும் தப்பு என் மீது என்ற காரணம், ஜினாலியின் முத்தத்தால் கிடைத்த சந்தோஷம், இவை எல்லாத்தையும் விட மதுதானே என்கிற எண்ணம் காரணமாக இருக்கலாம். லிப்ட் நிறதும் வெளியேறினாள், நானும் அவளைப் பின் தொடர்ந்தேன், சுற்றிப் பார்த்து சிறிது குழப்பம் அடைந்தேன்,

“மது, ஃபுளோர் மாறிட்டோம், இது தர்ட் ஃபுளோர்!"னு சொல்ல,

நின்று,, என்னைப் பார்த்து முறைத்தாள், அந்த முறைப்புக்கு "மூடிக்கிட்டு இரு, எல்லாம் தெரிஞ்சு தான் பண்ணுறேன்"னு அர்த்தம், அது புரிய, நான் அமைதியானேன். சென்றவள் ஸ்மார்ட் காரட் வச்சு ஒரு அறையை திறந்து உள்ளே சென்றாள், சில நொடிகள் தாமதித்து, நானும் குழப்பத்துடன் நுழைய, அவள் அங்கே இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தது என்னையே முறைத்துக் கொண்டிருந்தாள். எனக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் அப்படியே அமைதியாக போய் அங்கிருந்த சேரில் அமர்ந்தேன்.

"ச்செ!" எவ்வளவு கேவலமா நடந்துக் கிட்டேன்!!, என் பிறந்தநாளுனு காலையில் இருந்து என் கூடவே இருந்துருக்கா!!, நான் ரெம்ப ஆசப்பட்டேனு இந்த பப்புக்கு கூட்டிடு வந்தா!!, தாத்தா கூட இன்னைக்கு "கூடப் பிறந்த அக்காவ இருந்த கூட இவ்வளவு பாசமா இருப்பானு சொல்ல முடியாது மா" சொன்னப்பா கூட என்ன விட்டுக்கொடுக்காம பேசினவள!!, அந்த ஜினாலி வந்ததும், அம்போனு விட்டுட்டு, அவ கூட ஆட போய்டேனே. இவள திரும்பிக் கூட பார்க்கலையே, எவ்வளவு அவமானமா இருந்திருக்கும் மதுவுக்குனு,, நினைக்க என் மேல எனக்கே வெறுப்பு!!, அடக்க முடியாத கோபம்!!.



சின்ன விசும்பல் சத்தம் கேட்கவும், நான் பட்டுனு அவளைப் பார்க்க, அவள் கைகளில் முகம் புதைத்து அழுது கொண்டிருந்தாள். எனக்கு என்ன செய்யுறதுனு தெரியல, அவள்ட்ட பேசுனா இன்னும் கோபாபடுவானு மட்டும் நல்ல தெரிஞ்சது. கொஞ்ச நேரம் அவளையே பார்க்க, அவள் அழுவதைப் பொறுக்க முடியாமல், எழுந்து,, ரூம்மை விட்டு வெளியேறி, அருகிலேயே சுவற்றில் தலையை முட்டிக்கொண்டு நின்றேன், என்ன செய்வதென்று அறியாமல். 

நான் வெளியே வந்து பத்து நொடி கூட இருக்காது,,,என் தோளில் யாரோ தட்ட,,,பார்த்தால் மது,,,அதே முறைப்புடன், ஆனால் இந்தமுறை அந்த முறைப்பில் கொஞ்சம் இரக்கமும், பரிதவிப்பும் இருந்தது. நான் ஏன் ரூம்மை விட்டு வெளியே சென்றேன் என்ற பரிதவிப்பு. கண்களை துடைத்திருப்பாள் போல, ஓரங்களில் ஈரம் இருந்தது. கதவை முழுதாக திறந்து, என்னை உள்ளே போக சொல்லி கண்களாலும், தலை அசைத்தும் சொன்னாள். நான் சிலை போல அப்படியே நின்று கொண்டிருக்க, இப்பொழுது அவள் முறைப்பின் கணம் கூடியது. நான் அவளப் பாவமாக பார்த்தவாறே, உள்ளே செல்ல, கதவை அடைத்துவிட்டு வந்தவள், நேராக பாத்ரூம் சென்றாள்.

நான் நேராக சென்று அவள் அமர்ந்திருந்த சோபாவில் அமர்ந்தேன், முகம் கழுவிட்டு வந்தவள், என் அருகில் என்னைப் பார்த்தவாறு அமர்ந்ததாள்,

“சாரி டா, என்ன இருந்தாலும் உன்ன எல்லோர் முன்னலையும் அடிச்சிருக்க கூடாது, ஏன்னு தெரியல,,, இப்போ எல்லாம் என் கை ரெம்ப நீளுது, சாரிடா!”னு சொல்லி, என்ன இரு கன்னங்களையிம் கையில் ஏந்தி, அவளப் பார்க்கும் மாறு திருப்ப, நான் தான இவளிடம் மன்னிப்புக் கேக்கணும், தப்பு எல்லாம் என் மேல இருந்தும், என் மீது இவள் காட்டும் கரிசனத்தில் நெக்குருகி, இவளைப் பார்த்து திரும்பி அமர்ந்து,

“நான் தான் சாரி சொல்லணும், தப்பு என் மேலதான், நீ அடிச்சதெல்லாம் சரிதான்!”னு சொல்ல

“உண்மையிலேயே ஜினாலிய லவ் பண்ணுரியா?”னு அவள் கேக்க, எனக்கு எதுக்கு இவள் இப்போ சம்பந்தமே இல்லமா கேக்குறா? ஒரே குழப்பம்!. பதில் சொல்லாமல் அவளையே பார்க்க,, 

“சாரிடா, பிறந்த நாளுனு கூடப் பாக்காம,, ரெண்டு தடவ அடிச்சசுட்டேன்!”னு அவள் மறுபடியும் மன்னிப்புக் கேக்க, உள்ளுக்குள் கொஞ்சம் நிம்மதி, இப்போதைக்கு அவா கூட ஆடுநடுனத வச்சு சண்ட போட மாட்டானு 

“அடிச்சத நினச்செல்லாம்,, நீ பீல் பண்ணாதே,, நீ தான அடிச்ச,,, இட்ஸ் ஓகே"னு சொல்லி நான் அவளின் கன்னத்தை கிள்ள 

“ரொம்ப வலிச்சதா?”னு என் கன்னங்களை தடவிக் கொண்டே, வருத்தத்தோடு கேக்க, அவள் வறுத்தப் படுவதை தாங்காத நான் 

“வேற ஏதாவது பேசுவோமே, நீ அடிச்சதையே நினச்சு பீல் பண்ணாத!”நான் சொல்ல 

“ஐ லவ் யு! டா!”னு அவள் சொல்ல, சிரித்தவாரே எப்பொழுதும் போல 

“மீ டூ,, மது"னு சொல்லி 

வாஞ்சையாக,, அவளைக் கட்டிப் பிடிக்க போக, அதற்கு முன்,, அவளே முன் நகர்ந்து, பிடித்திருந்த கைகளால் என் முகத்தை இழுத்து, என் உதடுகளில் முத்தமிட்டாள். 

-------------------------------------------

[Doyencamphor]

காமக் கதைனு ஆரம்பிச்சு, காமமே இல்லாம நிறைய எழுதிவிட்டேன் என்று நினைக்கிறேன். இதுவரைக்கும் பொறுமையாக வாசித்த அனைவருக்கும் நன்றி.

[Doyencamphor]

Thanks, everyone for your kind words. I was skeptical as the story started with bang, thanks again for the assurance. Writing the next update. will try to post as soon as possible.

[Doyencamphor]

முதல் காமம்/காதல் மதுவின் பார்வையில் நடந்தால் நன்றாக இருக்கு என்று தோன்றியது. அதனால கொஞ்சம் மாற்றி எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். முடிந்த மட்டிலும் சீக்கிரம் பதிவு செய்ய முயற்சிக்கிறேன்.

[Doyencamphor]

பாகம் - 16

மதுவின் பார்வையில் இருந்து.

நான் பானுமதி. என்னைப் பற்றி சொல்லணும்னா,, எங்க அம்மாட்ட இருந்துதான் ஆரம்பிக்கணும்.

அம்மா சிவகாமி, சமூகத்தில் பெரிதும் மதிக்கபடும் பெண், டாக்டர், ஓரளவு பெரிய பிரபல மருத்துவமனையின் உரிமையாளர். டாக்டர் என்பதால் மட்டும் அல்ல, சிறு வயதிலேயே கணவனையும், தன் மூத்த மகனையும் இழந்தவள். கணவன் விட்டு சென்ற சொத்துக்கள் போதும் என்று இருக்காமல், அதை வைத்து சின்ன வயதிலேயே ஒரு தனி மருத்துவமனையைக் கட்டி, அதில் நடந்த ஒரு பெரும் விபத்தில், இழப்பீடின் பொருட்டு மொத்த சொத்தையும் இழக்கும் நிலைக்கு சென்றிருந்தாலும், அதையும் சமாளித்து, இன்று அதே மருத்துவமனையை, கோயம்புத்தூர்லயே பிரபலாமான மறுத்துவமனையாக மாற்றியவள். அது மட்டுமில்லாமல் பல் தொழில்களில் முதுலீடுகளும் செய்திருக்கிறாள். சிறு வயதில் கணவனை இழந்திருந்தாலும், யாராலும் சின்ன சபாலத்துடன் நெருங்க முடியாத நெருப்பை போன்றவள் சிவகாமி. 

சொந்தங்கள், தொழில்முறை உறவுகள் சிலர் இருந்தாலும், சுமா ஆண்ட்டியையும், அவர்களது கணவரையும் தவிர யாரையும் அருகில் சேர்க்காதவள். சுமா ஆண்ட்டி அம்மாவின் ஜூனியர் மெடிக்கல் காலேஜ்ல் நாட்களில் இருந்தே, இருவருக்குள்ளும் அப்படி ஒரு நெருக்கம். ஹாஸ்பிடல்ல நடந்த விபத்தின் போது பெரிதும் உதவியது அவர்கள் தான். முதலீடுகளில் ஆலோசனை தேவைப்படும் போது அம்மா அணுகுவது சுமா ஆண்ட்டியின் கணவரைத்தான். மிகப்பெரும் தொழில் அதிபரான அவர், எங்களிடம் மிகவும் கரிசனமாக நடந்து கொள்வார். 

என் அம்மாவின் தாக்கத்தால், அவளப் போலவே ஒரு தன்னம்பிக்கையான பெண்ணாகவே வளர்ந்தேன். படிப்பிலும், விளையாட்டிலும் படு சுட்டி நான். டென்னிஸ், எனக்கு பிடிச்ச விளையாட்டு, ஸ்கூல் படிக்கும் சமயம் கேம் மேல, கிறுக்க இருந்தேன். டென்னிஸ் தான் மணியை என்னிடம் கொண்டு வந்து சேர்த்தது.

---------------------------------

முதன் முதலாக இவன் டென்னிஸ்ல, தருண ஜெய்ச்சப்போ, இவன் நாக்கல் சிரிப்பால்
முறிக்கிட்டு போனேன். அப்போ தெரியாது இவனுடன் பிரிக்கவே முடியாத ஒரு உறவு உண்டாகும் என்று. அப்போ எனக்கு தருண் மேல ஒரு க்ரஷ் ஈர்ப்பு கூட இருந்துச்சு, அதுக்கு காரணம் டென்னிஸ், தருண் சூப்பரா ஆடுவான், எங்க அக்கடமியிலேயே பெஸ்ட். என்னைக்கு இவன்ட தோத்தானோ, அத்தோட அவன் மேல இருந்த க்ரஷ்-ஷூம் போச்சு.

அந்த கோலிபையர்ஸ் முடிஞ்சதுல இருந்து, எங்க அக்கடமில கோச்சஸ் இவன பத்தி பேசாத நாளே இல்லங்குற அளவுக்கு பிரபலம் ஆயிட்டான். அந்த டோர்ணமெண்ட் ஆரம்பிச்சதும், எல்லோரும் இவன் ஆடுற மேட்ச் பாக்க சொல்லி உத்தரவு, எங்க அக்கடமில இருந்து. சும்மா சொல்லக்கூடாது செம்மையா ஆடுனான், நாங்க எல்லாம் வாய பிளந்து பாத்துக்கிட்டு இருந்தோம். எல்லாரும் இவன் பாராட்டும் போது, நான் மட்டும் விலகி நின்றேன். தருண ஜெய்ச்சிட்டு இவன் என்ன நக்கலாபாத்து சிரிச்சாங்குற ஈகோ.

அந்த ஈகோல தான் இவன், என்ன தேடி வந்து பாராட்டினப்ப, நாங்களும் பிளேயர் தானு இவன் கிட்ட ஸீன் போட்டேன். அந்த ஈகோ, இவன், நான் ஆடுற, ஒவ்வொரு கேம் பாக்க வரும் போதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா கொறஞ்சுகிட்டே வந்தது. அப்படி இருக்கும் போது தான் ஒருநாள் இவன் மரத்தடில உட்கார்ந்திருந்தப்போ, congragulations, சொல்ல, இவனது அழுகையும், ஏக்கமும், இவன் மீது எனக்கு இரக்கத்தையும், இவனப் போய் ஈகோவால், உதாசீனப் படுத்திட்டோமேனு குற்ற உணர்வையும் கொடுக்க, இவன் மீது கொஞ்சம் பாசம் பிறந்தது. 

இவன் என்ன அக்கானு கூப்பிட்ட அப்ப, அந்த பாசம் பல மடங்கு பெருகியது, வீட்டில் ஒத்தப் பிள்ளை, கூடப் பிறந்தவங்க இல்லங்குற ஏக்கம் எனக்கு இருந்தது கூட காரணமா இருக்கலாம். இவன் சுமா ஆண்ட்டி பையன் தெரிஞ்சதுக் அப்புறம்,, இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச தயக்கமும் பறந்து போக, உடன் பிறந்த தம்பியாகவே ஆகிப்போனான். சுமா ஆண்ட்டிக்கு ஒரு மகன் இருப்பதும், அவன் போர்டிங் ஸ்கூல்ல படிப்பது தெரியும், இருந்தாலும் அவனைப் பற்றி பெரிதாக நினைத்ததில்லை. அக்கடமியும், ஸ்கூல்லும், இவன் டென்னிஸ் ஆடுறதா பெருமையா பேசுனா, இவன் என்னையே குட்டி போட்ட பூண மாதிரி சுத்தி வந்தது, எனக்கு இவன் மேல் எல்லையில்லா பாசத்தை கொடுத்து.

இவன் கூட பிராக்டிஸ் செய்ய ஆரம்பிச்சதுல இருந்து, என்னோட கேம் அடுத்த கட்டத்துக்கு போக, அந்த புண்ணியத்துல ரெண்டு டோர்ணமென்ட், ஒரு ஜூனியர் சாம்பியன்ஷிப் ஜெய்த்தேன். ஜூனியர் சாம்பியன்ஷிப் ஜெய்த்த பூரிப்புல இருக்கும் போதுதான், அந்த டிரைன் நிகழ்வு, என்னை அவன் ஒரு தாய்ன்ற ஸ்தானத்தில் வைக்க, நெக்குறுக்கிப் போனேன். பதினேழு வயசுலேயே எனக்கு தாய்மையின் உணர்வைக் கொடுத்தான். அதனால தான் சென்னை MMCல சீட் கிடைத்தும், இவனுக்காக கோயம்புத்தூர்ல சேர்ந்தேன். அந்த முடிவு என் வாழ்க்கையையே திருப்பி போட போகுது, பல விதத்துல என்ரறு அப்பொழுது எனக்கு தெரியாது. 

---------------------------------------

ஒரு நாள் எப்போதும் போல், மாலை டென்னிஸ் ஆடிவிட்டு, இவனைத் தேடினால், இவன் ஒரு மரத்தடியில் இருந்த பெஞ்சில அமர்ந்திருந்தான். அவன் தோகளில் கை போட்டு, அவனை ஒட்டி அமர்ந்தேன். அவன் சற்று அவனது உடலை உள்ளிலுத்து,, அவன் உடலுக்கும், என் மார்புக்கும் இடையில், ஒரு சின்ன இடைவெளி ஏற்படுத்தினான். இது புதுசு, இந்த ரெண்டு வருஷத்துல, முதல்முறை. 

ஒரு சின்ன சிரிப்புடன்

“என்னடா?,, வயசுக்கு வந்துட்டே போல?”னு, அவன் கொஞ்சம் இருக்கிக் கொள்ள, 

இந்த முறை அவன் ஏற்படுத்திய இடைவெளியை தக்கவைத்துக் கொண்டு, கேட்க, வழிந்தான், எங்கோ பார்த்தவாறே. அவன் பார்வை போன இடத்தை பார்த்தால், அங்கு அக்கடமில, புதுசா சேர்ந்த ஒரு பொண்ணு, டென்னிஸ் ஆடிக் கொண்டிருந்தாள். இவன் சைட் அடித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்பது ஆச்சிரியத்தை கொடுக்க 

"பாக்க கும்முணு இருக்கா? இல்ல?”னு இவனைச் சீண்ட,, "ச்சீ"னு, வெக்கப்பட்டான். அவன் என்கிட்ட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்த சிறுவன் இல்லை என்று உணர்ந்த தருணம் அது.

-------------------------------

அதுக்கப்புறம் அவன் அப்பப்போ பொண்ணுங்க கூட பேசுரத பார்த்தால், எனக்குள் ஏதோ ஒரு பயம், ஏதாவது பேசி அவன என்கூட இழுத்துக்கிட்டு போயிடுவேன். சில நேரம் எனக்கே கொஞ்சம் குற்ற உணர்வு எட்டிப்பார்க்கும், அப்பொழுதெல்லாம், ஒரு அக்காவாக,, இவனைப் பாதுக்காகத்தான் அப்படி செய்கிறேன் என்று எனக்கு நானே சொல்லிக் கொள்வேன். ஆனால் அது உண்மை இல்லணு சொல்லி, என் மனசாட்சி தலை தூக்கும், என் நெஞ்சம் படபடக்கும். ஏன் என்று தெரிந்திருந்தாலும், அதைபற்றி சிந்திக்க நான் தயாராக இல்லை. 

சில மாதங்களிலேயே என் பாசாங்கெல்லாம் விட்டுட்டு, அவனை லவ் பண்ணுறத, எனக்கு நானே ஒத்துக்கிட்டேன். அக்கவா நினச்சு பழகுற பையணையா?னு கேட்ட மனசாட்சிய, திரும்ப கேள்வியே கேட்க முடியாத மாதிரி,, கொன்னு,,,, ஆழமா பொதச்சுட்டேன்.

ஆனால் காலம் விடுவதாக இல்லை.

அப்படி நான் எதிர் கொண்ட நிகழ்வுகள் சில, 

---------------------------

“என்னாச்சு?”னு கேள்வி கேட்டு, பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தவனை, வாய் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

மணி, பதினொன்றாம் வகுப்பு சம்மர் ஹாலிடேஸ் முடிஞ்சு, நேர எங்க வீட்டுக்கு வந்திருந்தவனை, வாய் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். மறுபடியும் என்னிடம் திரும்பி, என் தோள்களைப் பற்றி உலுக்கியவன்

“என்ன ஆச்சு?”னு கேட்டவனுக்கு பதில் சொல்லாமல், அவனுக்கு பக்கத்தில் நின்று, தோளோடு தோள் வைத்துப் பார்த்தால், என்னை விட கொஞ்சம் உயரமாகி இருந்ததான், எனக்கு சந்தோஷம் தாங்கல

“பாவி,, எண்ண விட ஹெட்டா வளந்துட்டே"னு சொல்லி அவனை செல்லமா அடித்தேன், 

“ஒரு நல்ல அக்காவா,, தம்பியோட வளர்ச்சிய பாத்து சந்தோஷப் படு, இப்படி பொறாம படாத!”னு 

அவன் சிரிச்சுக் கிட்டே சொல்ல, அவளோதான் என் சந்தோஷம் எல்லாம் புஸ். இப்போ எல்லாம் இவன் அக்கானு சொன்னாலே,,, நான் காற்றி இறங்கிய பலூன் மாதிரி சோர்வடைந்து விடுகிறேன். நான் பாவமாக அவனைப் பார்க்க, என் கன்னத்தை கிள்ளியவன் 

“அய்யயோ,,,, பாவம்"னு சொல்ல, அவனது கொஞ்சலில் கரைந்து போனேன்.

இப்பொழுதெல்லாம் அவன் அக்கானு கூப்பிடுவது கேக்க, சகிக்காம, அதை தவிர்க்க, டென்னிஸ் அக்கடமி பக்கம் போறத கொறச்சுக்கிட்டேன். ஆனாலும் இவன்,, எப்பொதும் போல் அவன் என்னையே சுற்றி, சுற்றி வந்தான். மனசு முழுவதும் காதலோட நான் பழக, இது எதுவும் புரியாம, எப்பொழுதும் போல் என்னிடம் நடந்து கொள்ள, காலம் கபடி ஆடியது. 

என் காதலை சொன்னால் புரிந்துகொள்ளும் வயதில் அவன் இல்லை, கொண்ட காதலை ஃப்ரெண்ட்ஸ்ட கூட பகிர்ந்து கொள்ள முடியாத, இருதலைக் கொள்ளியில் மாட்டிய எரும்பானது,, என் வாழ்க்கை. 

-----------------------------

அக்கானு சொன்னவனைப் பார்த்து முறைத்துக் கொண்டிருந்தேன், அருகில் என் தோழி நேத்ரா. என் முறைப்பை சட்டை செய்யாமல், நேத்ராவைப் பார்த்து

“அக்காவ!, அக்கானு சொல்லாம? கக்கானா? சொல்ல முடியும்?”னு இவன் சொல்ல,

ஏதோ சூப்பர் ஜோக் சொன்ன மாதிரி இருவரும் சிரிக்க, எனக்கு பற்றிக் கொண்டு வந்தது. இவனிடம் பல முறை கெஞ்சி சலித்துவிட்டேன்!, அக்கானு கூப்பிடாதனு சொல்லி, நான் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சதுல இருந்து என்னய்யா வெறுப்பேத்தனும்னே, "அக்கா,அக்கானு" கூப்பிட்டு சாவாடிக்கிறான், பாவி!. 

“இதுக்க கெல்லாம் பீல் பண்ணலாமா! அரசியல்ல இதெல்லாம் சகஜமப்பா!”னு சொல்லி என் முறைப்புக்கு கொஞ்சமும் மரியாதை கொடுக்காமல், என் கன்னத்தை கிள்ளியவன்

“ஓகே,, எனக்கு டைம் ஆச்சு, பாய் அக்கா!, பாய் நேத்ரா!”னு சொல்லி, நேத்ராவின் கன்னத்தில் லேசா தட்டி விட்டு செல்ல, இவள் ஏதோ சொக்கி விழுவதைப் போல், என் காரில் சாய்ந்து என்னை மேலும் கடுப்பேத்தினாள். நான் இவளைப் பார்த்து முறைக்க

“என்ன எதுக்கு மச்சி,, முறைக்கிறே?”னு இவள் சிறு சிரிப்புடன் கேக்க, நான் கொஞ்சம் குழம்பி



“என்ன புதுசா மச்சி?, பசங்க மாதிரி?”னு கேக்க, இவள் போய்க் கொண்டிருந்த மணியை ஏக்கமாகப் பார்த்து, பெரு மூச்சு விட்டவள்

“என் ஆளோட, அக்காவ, மச்சினு, கூப்பிடமா!, பஜ்ஜினா? கூப்பிட முடியும்"னு சொல்லி 

என்னைப் பார்த்துக் கண்ணடிக்க, கொலைவெறி ஏறியது எனக்கு, இவளை ஒரு முறைப்பு முறைத்து விட்டு, காரில் ஏறி ஸ்டார்ட் பண்ண, நேத்ராவும் ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள். மொத்த கோபத்தையும், என் காலில் இறக்க, கார் சீறியது, கொஞ்சம் மிரண்ட நேத்ரா, சுதாகரித்துக் கொண்டு,

“ஏய், பாத்துடி, கொஞ்சம் மெதுவா போ!,, எனக்கு ஏதாவது ஆச்சுனா, உன் தம்பி உன்ன சும்மா விட மாட்டானு”னு அவள் நக்கலா சொல்ல

“கொலவெறில இருக்கேன், கடுப்ப கிளப்பாத, சாவடிச்சுருவேன்"னு சொல்ல, அமைதியானாள். சிறிது நேரம் கழித்து அவள் என்னையே பார்ப்பது போல் இருக்க, அவளப் பார்த்தால், அவளின் பார்வை என்னைத் துளைப்பதுப் போல் இருக்க, நான் திரும்பி ரோட்டைப் பார்த்தேன். அவள் தொடர்ந்து பார்க்க, சரி சமாளிப்போம்னு சொல்லி

“சின்னப் பையண்டி, அவன், இன்னும் ஸ்கூலே முடிக்கல!”னு சொல்ல

“சின்னப் பசங்க தாண்டி வசதி, நம்ம இஷ்டத்துக்கு ஆட்டி வைக்கலாம்!” அவள் சொல்ல, மறுபடியும் முறைத்தேன், இவளும் என் முறைப்பை உதாசீனப் படுத்தியவள்

“வயசு எல்லாம் ஒரு ப்ராப்ளம்-ஆ!, எந்த காலத்துல இருக்க நீ!, இப்போவே பையன் ஹெக்டா இருக்கான், எப்படி பாத்தாலும்,, இன்னும் குரஞ்சது அஞ்சு வருஷம் க்ரோத் மிச்சம் இருக்கு!, கண்டிப்பா சிக்ஸ் ஃபீட் தாண்டுவான்!, எனக்கு ஓகே!”னு சொல்ல, நான் எதுவும் சொல்லாமல் காரை காலேஜ் நோக்கி விரட்டினேன். இவள சீக்கிரம் இறக்கி விடணும்.

“டென்னிஸ் பிளேயர், பிரைட் ஃப்யூச்சர் இருக்குனு வேற சொல்லுற, சச்சின், அஞ்சலி, மாதிரி!, மணி, நேத்ரா! நல்லா இருக்கு இல்ல?...... ஏய் இன்னொரு ஒற்றுமை, அஞ்சலியும் டாக்டர், நானும் டாக்டர், பெர்பெக்ட், மேட்ச்! இல்ல?" னு அவள் சொல்லிக்கொண்டே போக, நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நிதானம் இழந்தேன். என் கோபத்தைக் கண்டவள்

“சரிடி ரொம்ப கோவப்படாத, எங்களுக்கு பொம்பளக் குழந்தை பிறந்தால், உம்பேர வைக்குரோம்"னு நாக்கலாக சொல்ல, 

அவ்வளவு தான், மொத்த கோபத்தையும் ப்ரேக்கில் காட்ட, சில நொடிகளில் வண்டி நின்றது, இவளை கொன்று விடுவதுணு, திரும்புனா, சீட் பெல்ட் போடாததாள், டாஷ் போர்டில் இடித்து, கீழே சரிந்து கிடந்தாள், வலியில் "ஆஆ" கத்தியவாறு. கோபத்தோடு, குற்ற உணர்ச்சியும் சேர்ந்து கொள்ள, அப்படியே ஸ்டேயாரிங்கில் சரிந்து, உடைந்து அழ ஆரம்பித்தேன். நேத்ரா பதறி இருப்பாள் போல, எழுந்தவள்

“சாரி டி, சாரி டி, சாரி டி,” திரும்ப, திரும்ப, சொல்ல, என் கண்ணீரும், அழுகையும் கூடியது, 

அவளின் கருணையில்,, வெடித்து அழுதேன். கொஞ்சம் நகர்ந்து, என்னை பற்றி தூக்கியவளின், தோளில் புதைந்து அழுதேன். என் அழுகை குறைந்ததும் "என்னடி!, மணிய லவ் பண்ணுரியா?”னு கேக்க, மீண்டும் அழ ஆரம்பித்தேன். என் முதுகில் தட்டியவள், தட்டிய கையால், தடவிக் கொடுத்தாள், கொஞ்சம் ஆசுவாசம் அடைந்த பிறகு, மொத்தத்தையும் கொட்டிவிட்டேன், விம்மலுடன். எதுவும் பேசாமல், என்னை இடை மறிக்காமல் கேட்டாள். இத்தனை நாள் அடக்கி வைத்த அத்தனையையும் இறக்கி வைத்ததில், ஒரு நிம்மதி, மனசு இலகுவாக இருக்க, நன்றியோடு அவளப் பார்த்தேன். சின்ன சிரிப்போடு, கொஞ்சம் நக்கலோடு, என்னைப் பார்த்தவள் 

"இப்போ கொஞ்ச நாளாவே எனக்கு இந்த டவுட் இருந்துச்சு இன்னைக்கு கிளியர் பண்ணியாச்சு!”னு சொல்லி, தொடர்ந்தாள் 

“தம்பி, தம்பினு சொல்லி இதுவரைக்கு எனக்கே கம்பி நீட்டிருக்க?”னு கேக்க, வெக்கத்தில் 

"போடி"னு சொல்ல 

“என்ன? வெக்கமா?”னு விடுவதா இல்ல, பாவி! 

---------------------------------

[Doyencamphor]

மறுநாள்


காரில் இருந்து இறங்க, எனக்காகவே காத்துக் கொண்டிருந்தாள் நேத்ரா

“என்ன மேடம்! என்ன சொல்றான் உன் தம்பி?”னு சொல்ல,,

“தம்பினு சொல்லி,, மானத்த வாங்காதடி,, பாவி!”னு வெக்கத்தோடு சொல்லி, திடுக்கிட்டு சுத்தி பார்க்க, என் அருகில் வந்தவள் 

“பதறாத! யாரும் இல்ல!”னு சொன்னவள், என் கன்னதில் இடித்து

“எங்கள தம்பி சொல்ல விடாம தடுக்குறதுல, பைசாக்கு பிரையோஜனம் இல்ல!, முதல்ல அவன சொல்லுறத நிறுத்து!”னு சொல்ல

“இன்னைக்கு கூட, காலைலேயே ஃபோன் பண்ணி, வேணும்னே அக்கா, அக்கானு சொல்லி உயிர எடுக்குறான்டி! பாவி!”னு நான் புலம்ப

“ஓ, அதான், அக்கா இன்னைக்கு காலைலேயே லவ் மூட்ல இருக்கீங்களோ?”னு இவளும் என் உயிரை எடுக்க, என் நிலையைப் நினைத்து, கையில் இருந்த நோட்டால், தலையில் அடித்துக் கொண்டு, கிளாஸ் ரூம் நோக்கி நடந்தேன்.
“பானு?”னு, என்னை தடுத்து நிறுத்தியவள்

“ஆர் யு சூர் தட் திஸ் இஸ் நாட் அ இன்ஃபெக்க்ஷூவேஷன்?”னு சீரியஸ்ஸா கேட்டவள், என் கண்களில் இருந்த உறுதியாய் பார்த்திருப்பாள் போல 

“கூல், ஜஸ்ட் வாண்டெட் டூ கன்பர்ம் தட்ஸ் ஆல்"னு சொல்ல, இருவரும் கிளாஸ் ரூம் நோக்கி நடந்தோம். 

அதன் பின்பும் ஓரிரு முறை என் காதலைப் பற்றி சீரியஸ்சாக விவதித்தோம், புரிந்து கொண்டாள். 

---------------------------------

இரண்டு வாரங்கள் கழித்து 

நேத்ராவை கட்டிக் கொண்டு குதித்தேன்!

“என்ன? மேடம் இன்னைக்கு செம்ம ஜாலி மூட்ல இருக்கீங்க?”னு எனக்கிருந்தே அதே சந்தோஷத்துடன் கேட்க, அவளை தனியே அழைத்துச் சென்று 

“என் பேர் சொல்லி கூப்பிட ஒத்துக் கிட்டாண்டி,, இன்னைக்கு பேர் சொல்லித்தான் கூப்பிட்டான்!”னு சொல்லி, மறுபடியும் கட்டிப் பிடிக்க 

“ட்ரீட்?”னு அவள் கேக்க 

“ட்ரீட் எல்லாம் ஒரு விஷயமா?,,தாங்க்ஸ்டி,, நீ சொன்ன ஐடியா வொர்க்அவுட் ஆக்கிடுச்சு!”னு சொல்லி கேன்டீன் நோக்கி நடந்தோம். 

“தாங்க்ஸ்டி,, உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்லுறதுனே தெரியல!!, எல்லாம் உன்னாலதான்!”னு நான் வாஞ்சையாக, எதிரில் இருந்த நேத்ராவின் கை பற்றி சொல்ல, வாயில் இருந்த பஜ்ஜியை முழுங்கியவள், 

“என்ன மேடம்?,, நன்றி உணர்ச்சியா?,, ரொம்ப எல்லாம் பீல் பண்ணாதீங்க, அவன் ஒண்ணும் உங்கள லவ் பண்ணுரேனு சொல்லல!,, அக்கானு சொல்ல மாட்டேனுதான் சொல்லிருக்கான்,,, ஆனா இன்னும் அக்காவா தான் நினச்சு பழகுறான்!”னு அவள் சொல்ல, அவள் சொல்வதின் உண்மை புரிய, என் முகம் வாடியதை கவனித்திருப்பாள் போல,

“என்ன இதுக்கே, மூஞ்சிய தொங்கப் போட்டா எப்பூடி? நான் சொல்றத கேட்டுட்டு அப்புறம் எல்லாத்துக்கும் சேத்து பீல் பண்ணு!”னு சொல்ல, குழப்பத்துடன் அவளைப் பார்த்தேன் 

“நாங்க ஒண்ணும் உன்மேல உள்ள அக்கரைல ஐடியா குடுக்கல,, நீ உன் லவ்வா சொல்லி,,, புட்டுக்குச்சகுனா,, இப்போ நான் ஒதுங்கி ஹெல்ப் பண்ணுற மாதிரி,,, நீ ஒதுங்கி எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணனும்!!” சொல்லி, நாக்கலாக கண்ணடிக்க,,, அவளை முறைத்தேன்,, செல்லமாக. 

அப்போதான் சுமேஷ் வந்து என் லவ் பண்ணுவாதாக சொல்ல, நொந்து போனேன் நான். "ஏண்டா,, என்ன கொஞ்ச நேரம் கூட சந்தோஷமா இருக்க விட மாட்டிங்களானு”, மனசுக்குள்ள சொல்லி நேத்ராவை பார்க்க,, அவள் சிரிப்பை அடக்க முயற்சி பண்ணினாள்,, முடியாமல் சிரிக்க,,, சுமேஷ் அவளைப் பார்த்து டென்ஷன் ஆனான். சிரிப்பை கட்டுப் படுத்திக் கொண்டு,, சுமேஷிடம் 

“நீங்க கொஞ்சம் லேட் பன்னிட்டிங்க சுமேஷ், இன்னைக்கு மார்னிங் தான் இவ ரொம்ப நாளா லவ் பண்ண பையன்,,, ப்ரபோஸ் பண்ண,,, இவளும் அக்சப்ட் பண்ணிட்டு வந்துருக்கா,,, இந்த ட்ரீட் கூட அதுக்குத்தான்"னு நேத்ரா சொல்ல, முகம் செத்துப் போன சுமேஷ் குனிந்து டேபிளில் இருந்த இரண்டு பஜ்ஜி பிளேட்களைப் பார்த்து விட்டு, “என்னது பஜ்ஜி எல்லாம் ஒரு ட்ரீடா"னு நம்பாமல், உண்மையானு? கேக்குற மாதிரி எண்ணப் பார்க்க,, நான் ஆமாம் என்பது போல தலையாட்டி விட்டு,, எழுந்து கிளாஸ் ரூம் நோக்கி போக,, சிறிது தூரம் சென்ற பிறகு,, திரும்பிப் பார்த்த நேத்ரா,,, வாயைப் பொத்திக் கொண்டு சிரித்தாள் 

“பாவம் பா,,, இருந்தாலும் நீ ரொம்ப மோசம்,,, இப்படி மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரி சொல்லிட்டே!”னு சொல்லி சுமேஷ் மீது பரிதாபப் பட 

“என்ன லவ் ஃபெய்லியர்க்கு,, லவ் ஃபெய்லியர் சப்போர்ட்டா?”னு,, கேட்டு மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்தவள் 

“ரெமோ மாதிரி வந்தவன்,,, இப்போ அம்பி மாதிரி நிக்கிறான் பா"னு சொல்லி சிரிக்க,, நானும் கூட சேர்ந்து சிரித்தேன். கிளாஸ் ரூம் நெருங்கும் போது கேட்டாள்

“டீல் ஓகே வா?”னு, குழம்பியவாரே 

“என்ன டீல்?”னு கேக்க,, என்னை இரு கைகளையும் பிடித்து நிறுத்தியவள்

“அடிப்பாவி!, மறந்திட்டியா , சரி நல்ல கேட்டுக்கோ,, அன்னைக்கு கார்ல சொன்னதுதான்,,, உன் லவ் ஓகே ஆச்சுனா,, உங்களுக்கு பொம்பளப் பிள்ளை பிறந்த என் பேரு வைங்க,,, ஒருவேல பூட்டுக்குச்சுனா,, எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணு,,, எங்களுக்கு பொம்பளப் பிள்ளை பிறந்த உன் பேருதான் கண்டிப்பா வப்பேன்!”னு சொல்லிட்டு,, கிளாஸ்க்குள் ஓடி விட்டாள்.

நான் அவள் ஆட்டிக்கொள்ளும் பின் புறத்தை முறைத்தவாறு சென்றேன்.

---------------------------

அந்த சுமேஷ் லவ் சொன்னத அன்னைக்கு சாயங்காலமே ,,, வீட்டுக்கு வந்தவனிடம் சொன்னேன். "நீ என்ன சொன்ன" திரும்ப திரும்ப அவன் கேட்க, பதில் சொல்லாமல் கொஞ்ச நேரம் காய விட, அவ்வளவுதான் அவன் முகத்தில் பரிதவிப்பு,, பதட்டம்,, "நான் முடியாது"னு சொல்லிட்டேன் என்று சொன்னதும் தான் அவன் மூச்சே விட்டான். அவனின் பதட்டத்தில்,, பரிதவிப்பில்,, என் லவ் மீட்டர் கண்ண பின்னணு எகிற ரெண்டு நாள்,,, ரொம்ப நம்பிக்கையா,, ஜாலி இருந்தேன்

ரெண்டு நாள் கழித்து, சாயுங்காலம் வந்தவன்,

“மது,, நான் சொன்னேன்ல அந்த கீர்த்தி,, என் கிளாஸ் மேட்?”னு சொல்ல,, நான் எதுக்கு இப்போ எவளையோப் பத்திப் பேசுறான்னு நினச்சு, குழப்பமாகி பாக்க

“லூசு,, அதான் சொல்லிறுக்கேன்ல,,, எப்போ பாத்தாலும் லுக்கு விடுவானூ?” அவன் சொல்ல, நான் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் தலையாட்ட 

“இன்னைக்கு,, எங்க கிளாஸ்ல எல்லோருக்கும் ராக்கி கட்டினாள்,, எனக்கு மட்டும் கட்டலே?,, பசங்க எல்லாம் லவ்னு சொல்றாங்க! நீ சொல்லு லவ்வா இருக்குமோ?”னு கேட்டு ஆர்வமா பாத்து என் சந்தோஷத்துல சங்கு ஊதுவான். 

அதுக்கப்புறம் வந்த நாட்களில்,,இப்படித்தான் ,, எனக்கு இருக்கும் லவ்க்கு நம்பிக்கை கொடுப்பது போல, ஏதாவது ஒண்ணு நடக்கும், என் லவ் மீட்டர் எகிறும். நான் சந்தோஷத்தில் பூரித்துப் போய் திரியும் போது, அதே ஸ்பீட்ல ,, வேற ஏதாவது ஒண்ணு எதிர்மறையா நடக்கும், என் பூரிப்பெல்லாம் புஸ்வானாமாகி விடும். 

-----------------------------

இப்படி ஏற்றமும், இறக்கமுமாக, போய்க் கொண்டிருந்த வாழ்வில், "எந்த இறக்கமானாலும் சகித்துக் கொள்ள, தாங்கிக் கொள்ளக் கூடிய, இவன் உனக்குத்தான், உனக்கு நிகராக இவன் வாழ்க்கையில் வேறு யாரும் வரமுடியாது" எனக்கு நம்பிக்கை கொடுத்த சம்பவம் ஒன்று நடந்தது.

என் மடியில் புதைந்து அழுது கொண்டிருந்தான் மணி. சொல்ல முடியாத ஆனந்தத்தில் நான். 

ஸ்கூல் ஃபைனலியர்யின் பொது நடந்த சாம்பியன்ஷிப் போட்டியின் முதல் சுற்றில் வெளியேறினேன், காயம் காரணமாக, ஹம்ஸ்ட்ரிங் லிக்மெண்ட் கிழிந்திருந்தது. நான் ஓடோடிச்சென்றேன் அவனைத் தேற்றலாம் என்று சென்றாள், கண்டிப்பாக மனமுடைந்து இருப்பான் என்ற பரிதவிப்பில் தான் ஏர்போர்ட் சென்று இருந்தேன். ஆனால் அவன் தோற்றதைப் பற்றி கவலைப் படாமல், தெம்பாக இருந்தான், என்னை தேற்றினான். நான் கொஞ்சம் கூட எதிர் பார்க்காத மாற்றம். கால் குணமடைந்து, முதல்முதலாக கொஞ்ச நேரம் டென்னிஸ் ஆடிவிட்டு வந்தவன் தான் இப்படி என் மடியில் முகம் புதைத்து அழுகிறான், சாம்பியன்ஷிப்பில் வெளியேறியதற்காக!

அவன் அழுகை எனக்கு சொன்னது ஒண்ணே ஒண்ணுதான், இவன் வாழ்க்கையின் அச்சாணி நான் தான். சந்தோஷத்தில் அப்படியே, என் மடியில் படுத்து அழுகிறவனின் முதுகில் சாய்ந்தேன். கிட்டதட்ட மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு இந்த கிடைத்த நெருக்கம். அழுகை ஓயும் வரை காத்திருந்து விட்டுத்தான், அவனத் தேற்றினேன். 

------------------------------

[Doyencamphor]

Thanks everyone for the kind words. எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன், முடிந்த மட்டிலும் சீக்கிரம் பதிவு செய்ய முயற்சிக்கிறேன்.

[Doyencamphor]

இன்று இரவுக்குள் அடுத்த பதிவு இருக்கும். கண்டிப்பாக கதையை பாதியில் நிறுத்த மாட்டேன்.

[Doyencamphor]

அந்த நம்பிக்கைக்கு அப்பப்போ அவனே உரம் எற்றினான்! 

கொஞ்ச நாள் கழித்து அவன், நான், நேத்ரா மூவரும் சினிமாவிற்கு சென்றிருந்தோம், இண்டர்வெலில்

“மது, இந்தானு" கையில் இருந்த ஐஸ் கிரீமை, மணி குடுக்க

“அதென்ன ஊரே, இவள பானுனு கூப்பிடும், போது நீ மட்டும் மதுனு கூப்பிடுறே?”னு நேத்ரா அவன் கையில் இருந்து ஐஸ் கிரீம் வாங்கிக் கொண்டே கேக்க

“எல்லாரையும் மாதிரி கூப்பிடறதுக்கு, நானும், மத்தவங்களும் ஒண்ணா? நான் ஸ்பெஷல், அதுதான்!, இல்ல மது!"னு, அவன் என்னைக் பார்த்து கொஞ்ச,

அவ்வளவுதான் நான் உருகி, அவன் இடுப்பில் கை போட்டு ஓட்டிக் கொள்ள, அவனும் என் தோளில் கை போட்டுக் கொண்டான், இவன் பார்க்காத சமயம் "நீ நடத்து!”னு கண்ணைக் காட்டினாள் நேத்ரா.

[Doyencamphor]

பாகம் - 16

இவனும் கோயம்புத்தூர்லையே காலேஜ் சேர்ந்தான். சும்மா அவனிடம் என் அப்ராட் போலனு கோவித்துக் கொண்டாலும், உள்ளுக்குள் கொண்டாடினேன்.

அதுகுறித்து ஒருநாள் மெசேஜ் பண்ணிக் கொள்ளும் போது, அவன் என்னை "பாப்பா"னு, அழைக்க பூரித்துப் போனேன். 

“என் பாப்பாவுக்காக"

“பாப்பாவா? யாரு அது"

“அது ஒரு லூசு, என் கூட இப்போ சேட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கு", னு அவன் ரிப்ளை பார்த்ததும், என் காதல் மனம் குத்தாட்டம் போட, "பாப்பா, பாப்பா"னு டிஸ்ப்ளே பாத்து நான் கொஞ்ச, 

அவனுக்குத்தான் பொருக்காதே

“சாரி அக்கா"னு மெசேஜ் போட்டு அந்த சந்தோஷத்துக்கு உடனே வேட்டு வச்சான்.

நான் கோப ஸ்மைலிய, அவன திட்டிக்கிட்டே அனுப்ப

“சாரி பாப்பா"னு அவன்ட இருந்து ஒரு மெசேஜ் 

அவ்வளவு தான், மறுபடியும் பட்டாம் பூச்சி பறக்க, இந்த முறை கொஞ்சம் ரிஸ்க் எடுக்கலாம்னு மனசு சொல்ல

“luv u,

ஏனோ luv uக்கு முன்னாடி "ஐ"யை வேண்டும் என்றே தவிர்த்திருந்தேன். அவனிடம் இருந்து ரிப்ளை வரவில்லை, நெஞ்சம் படபடக்க "அய்யயையோ! கொஞ்சம் பொருத்து இருக்கலாமோனு!” தோண, அவனே ஏதாவது கேக்கும் முன்ன சமாளிப்போம்னு

நீ தான் என் பாப்பா"

ஒரு மெசேஜ் தட்ட,

“உனக்கு நான் பாப்பானா, எனக்கு நீயும் பாப்பாதான்"னு, அவனிடம் இருந்து ரிப்ளை

போடு!, தகிட தகிட"னு இங்க என் மனசு, என் கட்டுக்கடங்காம கண்ட படி ஆட, மறுபடியும் ஒரு

“luv you", தட்டி விட்டேன்

இந்த முறையும் "ஐ"-யை வேண்டும் என்றே தவிர்த்திருந்தேன், அனுப்பிவிட்டு டிஸ்ப்ளேவையே பார்த்துக் கொண்டிருக்க

“me too"

தாளமுடியாத மகிழ்ச்சி, அப்புறம் அவன நினச்சு டூயட் பாடி, எப்போ தூங்கினேன்னு தெரியாம தூங்கிப்போனேன்.

மறுநாள் காலை எழுந்ததும், பதறி அடித்து மொபைலில் அவன்கூட நேத்து நைட் பண்ணின உரையாடலை திரும்ப படித்தேன். கனவு அல்ல, நிஜம்தான் உறுதிபடுத்திக் கொண்டவுடன், மனசு, நைட் விட்ட இடத்தில் இருந்து மறுபடியும் அவனுடன் டூயட் பாடியது. இத நேத்ரா கிட்ட சொல்லியே ஆகணும்னு தோண, கிளம்பி காலேஜ் வந்தேன். அவள் இன்னும் காலேஜ் வந்திருக்கவில்லை. அவளுக்காக காத்திருந்த சமயத்தில்

நைட் பண்ணின சேட்டீங்ககை திரும்ப, திரும்ப, படித்து கனவில் மிதந்தேன்.

"என்ன மேடம், இன்னும் தூக்கமா?”னு கேட்டு நேத்ரா என் அருகில் உக்கார, அவளை இழுத்துக் சென்று கடைசி பெஞ்சில் அமர்ந்து, நேத்ராவிடம் மெசேஜை காட்டினேன், வாசித்து விட்டு அவள், என்னைப் பார்க்க, நான் ”எப்பூடி?” என்று புருவத்தை உயர்த்திக் காட்டி, கண்ணடிக்க,

“நீ ரெம்ப ஓவர் ரியக்ட் பண்ணுறே!”னு அவள் சொல்ல, எனக்கு அவள் சொல்லவது புரியவில்லை, என் முகத்தைப் பார்த்தவள்

“முதல்ல அவன் இன்னும் “luv u”னு அனுப்பல “me too”னு தான் அனுப்பியிருக்கான், அப்படியே அவன் "luv u” அனுப்பினாக் கூட, அது அக்காவுக்கு அனுப்புற "luv u” தான்!, என்னா இப்போ நீங்கதான காலிங்"னு சொல்லி சிரித்து, தரைல கால் படமா, மிதந்துக் கிட்டு இருந்த எனக்கு, நிஜத்தை புரிய வைக்க, நான் அப்படியே சோர்வாகி முன்னால் இருந்த டேபிளில் கை வைத்து படுத்தேன். கொஞ்சம் நெருங்கி என் முதுகில் கை போட்டு, என் காதருக்கே வந்து

“ஆனா, பரவா இல்ல, முன்னைக்கு இப்போ கொஞ்சம் முன்னேற்றம் இருக்கு!”னு சொல்ல

நான் கொஞ்சம் சந்தோசத்தோடு அவளைப் பார்க்க "ஆமா!” என்பது போல தலையாட்டி, கண்ணடித்தாள். என் கால்கள் தரையில் இல்லை.

-----------------------------

இப்படி எல்லாமே எனக்கு சாதகமாக போகும் போதுதான், ஒற்றைத் தலைவலியாய் வந்தது, ஜினாலி ஜெய்ன் மீதான அவனின் ஈர்ப்பு. மற்றதைப் போல் இல்லாமல் அவளின் மீது ஒரு மையலிலேயே, என்னிடம் அவன் புலம்ப, அதை நான் மறுநாள் நேத்ராவிடம் சொல்லி புலம்புவது வாடிக்கையானது.

முன்பெல்லாம் அக்கடமி செல்வதை தவிர்த்த நான், அவளிடம் இருந்து இவனைப் பாதுகாக்கவே தினமும் செல்ல ஆரம்பித்திருந்தேன். முடிந்த அளவு இவனை அவள் கண் பார்வையில் இருந்து மறைத்து வைக்கப் பார்த்தாலும், விடமாட்டாள் அந்த சக்களத்தி! அவளே வலிய வந்து

“ஹேய், மணி! லேட்ஸ் பிளே அ கேம்!”

“ஹேய், மணி! ஹவ் இஸ் யுவர் இஞ்சூரி ஹீலிங்க!”

இப்படி நிறைய ஹேய் மணி! கடங்காரி, என்ன வெறுப்பேத்தனும்னு வேண்டிக் கிட்டு வருவா போல!

“ஹேய், மணி, யு ஆர் கெட்டிங் மேன்லி டே பை டே!, பியர்டு சூட்ஸ் யு!” - நான் ஆசையா கேட்டு, அவன் சலித்துக் கொண்டே வளர்த்த, அஞ்சுநாள் தாடியா பாத்து, அவள் கொஞ்ச, இவனும் 'ஈ"னு இளிச்சுக்கிட்டு

"தாங்க்ஸ், யு லைக் இட்?”னு கேக்க, பத்திக் கொண்டு வந்தது எனக்கு.

காதில் ஃபோனைக் கொடுத்து, அவர்கள் பேசியதை கவனியாதது போல், அவர்களை நோக்கி நடக்க

“ஓகே பாய்!, பாய் பானு!”னு எனக்கும் சேர்த்து பாய் சொல்லி விட்டு, அவள் கிளம்ப, பத்து நிமிடம் கழித்து, ஒரு சலூன் முன்பு, என் கார் நின்றது

“நீ தான, தாடி வைக்க சொன்ன?, இப்போ எதுக்கு எடுக்கணும்?”னு எண்ணப் பார்த்து கெஞ்சினான்,

“நீ எடு, எதுக்குனு அப்புறம் சொல்றேன்!”னு நான் அமைதியாக சொல்ல, எண்ணப் பார்த்து கொஞ்சம் அசடு வழிந்தவாரே

“பிளீஸ்!, மது, நீ வர்றதுக்கு கொஞ்சம் நேரம் முன்னாடிதான், என் தாடிய பாத்து "யு லுக் மேன்லி, ஜினாலி சொன்ன!", நாளைக்கே தாடி எடுத்துட்டு போய் நின்னா, நல்லாவா இருக்கும்?!”னு அவன் சொல்ல, எனக்கு வந்த ஆத்திரத்தில் காதில் புகை போவது போல் இருக்க, இவனை முறைத்தேன், 

“புரிஞ்சுகக்கோ மது!,, பிளீஸ்!,, இப்போதான் அவ கொஞ்சம் இன்டரஸ்ட் காட்டுற மாதிரி இருக்கு!,, பிளீஸ்!, ஒரு ரெண்டு கழிச்சு ஏடுக்குறேன்!, பிளீஸ்!”னு அவன் கெஞ்ச, அதை கண்டுக்காமல், இறங்கி, அவன் உட்காரந்திருந்த பக்கம் போய் கதவை திறந்தேன். பாவமாக பார்வையாலேயே என்னைப் பார்த்து வேண்டாம் என்று கெஞ்ச!, நான் அவனைப் பார்த்து முறைத்தேன், எதுவும் சொல்லாமல், இறங்கி சலூன்க்குள் சென்றான்.

இது என்னோட ஸ்பெஷல் ஆயுதம்!. நான் எதுவும் பேசாமல் அவனைப் பார்த்து முறைத்தால் போதும், அவனுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் கூட, நான் என்ன சொன்னாலும் செய்வான். அவனத் தோடர்ந்து, நானும் உள்ளே செல்ல, இவன் ஒரு சேரில் அமர்ந்திருந்தான், கண்ணாடியில் என்னைப் பார்த்து முறைத்துக் கொண்டு 

“சார், கட்டிங்? ஆர் ஷேவிங்?, என்ன ஸ்டைல்?”னு அந்த சலூன் பையன் கேக்க 

“மொட்ட போடுங்க! மொத்தமா வழிச்சு விட்டுருங்க!”னு இவன் கோவம சொல்ல, அந்த பையன் ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போனான். ஏசில சலூன் ஜில்லுனு இருக்க, இவன் மட்டும் ரெம்ப சூடா இருந்தான். 

“ஹி இஸ் ஜோக்கிங்!, ஜஸ்ட் ஷேவ் கிம் கிளீன்!”னு நான் அந்த பையனைப் பார்த்து சொல்ல, கொஞ்சம் இலகுவாகி என்னைப் பார்த்து சிரித்தான் அந்த பையன். இவன் கண்ணாடி வழியே என்னைப் பார்த்து மறுபடியும் கெஞ்ச, நான் சிரித்தவாரே முடியாதுனு தலையாட்டினேன். கடைப் பையன் கொஞ்சம் தயங்கியவாரே, என்னைப் பார்த்து 

“மேம், ஆர் யு சூர்?, ஐ திங்க் ஹி இஸ் நாட் சூர்!”னு, குழம்பிப் போய் கேக்க, திரும்பி நான் இவனை முறைத்தேன். 

“ப்ரதர், என்னைய எல்லாம் ஒரு ஆளாவே மதிக்காதீங்க, எல்லாம் அவங்க சொல்லுறதுதான்!, மொட்ட அடிக்க சொன்னக் கூட யோசிக்காம தைரியமா அடிங்க!, நான் ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டேன்!”னு அவன் கோபமா சொல்ல, கடைப் பையன் கொஞ்சம் தயக்கமாகவே அவன் வேலையை ஆரம்பித்தான். 

சிறிது நேரம் கழித்து 

அவன் வீட்டின் முன்பு கார் நிக்க, இறங்காமல் உம்மென்று இருந்தான். தாடிய ஷேவ் பண்ணிய கோபம் இன்னும் இருந்தது.

“ஓய்"னு நான் கூப்பிட, கேளாதவன் போல், கார் கதவில் கை வைத்து திறந்தான்

“டேய்!” இந்த முறை அதிகாரமாய் கூப்பிட, வேறு வழி இல்லாமல் என்னைப் பார்த்து திரும்பினான், நான் அவனைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்ததும், பாவமாக இருந்த அவனின் முகம் கோபமாக மாறியது. என்னை முறைத்தவனின் முகத்தை, என் இரு கைகளிலும் ஏந்த, கோபம் திரும்பவும் பாவமாக மாறியது!

“சும்மா, தாடில எப்படி இருப்ப-னு பாக்கணும் போல இருந்துச்சு, அது தான் தாடி வைக்க சொன்னேன், ஆனா தாடியோட பாத்த நீ யாரோ மாதிரி இருக்க!, எனக்கு தாடி, மீசை, இல்லாத, இந்த மூஞ்சிதான் பிடிச்சுருக்கு!”னு சொல்ல, பாசமாக என்னைப் பார்த்து விட்டு

"எனக்கும் தாடி வளத்தது கொஞ்சம் சங்கடமாத் தான் இருந்துச்சு!"னு சொல்லிட்டு இறங்கிப் போனான், போனவனை கூப்பிட்ட நான்,

“கவலைப் படாத, தாடி இருந்தாலும், இல்லாட்டலும், எல்லோருக்கும் உன்ன பிடிக்கும்"னு சொல்ல சந்தோஷமாமனது அவன் முகம், கையை காட்டி விட்டு சென்றவனை பார்த்தவாறு உதடு குவித்து முத்தமிட்டேன்.

----------------------

மறுநாள் நடந்ததை நேத்ராவிடயம் சொல்லி சிரிக்க 

“இருந்தாலும் ரெம்ப மோசம் பா! நீ"னு சொல்லி அவளும் கூட சேர்ந்து சிரித்தாள்

“ஆனா, நீ ஒரு சின்ன தப்பு பண்ணிட்டே!”அவள் என்னை குழப்ப, 

“இங்க பாரு, லவ்னு வந்தாச்சுனா யாருக்குமே கரிசனம் காட்டக் கூடாது, அது லவ்வராவே இருந்தாலும் சரி!”னு சொல்ல, இன்னும் புரியாமல் பார்த்தேன் அவளை.

“தாடி இருந்தாலும், இல்லாட்டலும், அவளுக்கு உன்ன பிடிக்கும்!, நீ சொல்லிருக்க கூடாது!”னு அவள் சொல்ல,

“ஏய், நான் அவளுக்கு புடிக்கும்னு எல்லாம் சொல்ல, எல்லோருக்கும் பிடிக்கும்னு தான் சொன்னேன்!”னு நான் மறுக்க, சிரித்தவள்

“நீ என்ன சொன்னாய் என்பது முக்கியம் இல்லை மகளே!, அவன் காதில் எப்படி விழுந்தது என்பது தான் முக்கியம்!”னு அவள் சாமியார் மாதிரி பேச

"போடி லூசு!”,னு சொல்லிட்டு கிளம்பினேன்.

-------------------------

அன்று மாலை, சும்மா ஒரு கேம் விளையாடிட்டு, என் சக்களத்தி கண்ணில் படாமல் இவனை இழுத்துக் கொண்டு கார் பார்க்கிங் போக,

“ஹேய் மணி, கிளம்பியாச்சா?” பின்னால இருந்து ஒரு சத்தம், அவதான், என் சக்களத்தி!   

நாசாமா போக!னு மனசுல நினச்சுக்கிட்டு  “எஸ்"னு இவனுக்கு முன்னால, நான் அவளுக்கு பதில் சொல்ல, அவள் இவனையே பார்த்தவாறு, பக்கத்தில் வந்து,

“ஹேய், ஹேண்ட்ஸம், இன் கிளீன் ஷேவ், யு லுக் செக்ஸி, இல்ல?!”னு சொல்லி என்னைப் பார்க்க

“ஆமா!”னு நான் இவளைப் பார்த்து இளித்தவாரே சொல்லிக் கொண்டு காரில் ஏறினேன். அவளிடம் இவன் ஏதோ பேச, என்க்கு இருந்த வயித்தெரிச்சலில், என் காதில் ஒன்றும் விழ வில்லை. வாயெல்லாம் பல்லாக காரில் எறியவனைக் கண்டதும், கொலைவெறியானது எனக்கு. அப்பொழுது தான் நேத்ரா சொன்னது புரிந்தது எனக்கு.

இப்படி நான் என்ன செய்தாலும், இவனை அவள் உசுப்பேத்தி விட்டாள் என்றாள், இவன், அவளையும் தாண்டி ஒரு படி மேல போய், அவளை மடக்க என்னிடமே ஐடியா கேட்டான், ஒரு நாள்.

முந்தின நாள் தான், நான் கூப்பிட்டும் வராமல் அவலுடன் கேம் ஆடினான். அது மட்டும் இல்லாமல் முடிஞ்சு வரும் போது டபுள் மீனிங்ல வேற கொஞ்சிக்கிட்டாங்க. கொல வெறியாகிப் போனேன். கோபத்தில் அவளை மைதா மாவுனு திட்ட, இவன் ஈனு இளிச்சுக்கிட்டே, மைதா மாவுதான் புடிக்கும்கிறான். 

கொஞ்சம் கலங்கித்தான் போனேன் அன்று.

--------------------------------- 
மறுநாள் நேத்ராவிடம் நடந்ததை சொல்லி ஒப்பாரி வைக்க, 

“எதுக்குடி அவனுக்கு?, அவ மேல அப்படி ஒரு கிறுக்கு?” னு நான் புலம்ப 

"அவ ரெம்ப அழகோ?”னு நேத்ரா கேக்க, பேஸ்புக்ல ஓபன் பண்ணி அவளோட போட்டோவைக் காட்டினேன். 



வாங்கிப் பார்த்தவள், உதட்டைப் பிதுக்கி, 

“சும்மா சொல்லக்கூடாது, நல்ல கொழு கொழுனு, வெண்ண கட்டி மாதிரி தான் இருக்கா”னு, சொல்ல, எனக்கு அழுகை வரும் போல் இருந்தது. என் மனசை படித்து போல

“ஹேய், என்னச்சு பா!”னு கேட்டு, இன்னும் கொஞ்சம் என்னை நெருங்கி அமர்ந்தவள் 

“லூசா டீ, நீ?, இவளெல்லாம் உன் பக்கத்துல கூட நிக்க முடியாது!, என்ன ஃபிகர் நீ!”னு சொல்ல, கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது. 

“உன் சைஸ் என்ன?”னு அவள் திடீரென்று கேட்கவும், 

“எதுக்கு பா?”னு தயங்க 

“எல்லாம் காரணமாத் தான்!”னு சொல்ல 

“34”

“கப் சைஸ் என்ன?”னு அவள் திரும்பவும் கேக்க 

“D”, சொல்லி அவளை கேள்வியுடன் பார்க்க 

“உனக்கு தெரியுமா? தெரிஞ்சுக்கலாம்னு கேட்டேன்,  ஏண்டி உனக்கே தெரியாத, உன் ஹவர் கிலாஸ் ஃபிகர்க்கு, உன்னோட ஸ்லிம் பாடிக்கு, முன்னாடியும், பின்னடியும் வேற கும்முணு வச்சிருக்க, அவ ஒரு ஷேப்பே இல்லாம உருண்டையா இருக்கா!, உன் பக்கத்துல கூட நிக்க முடியாது!”னு அவள் சொல்ல, கேட்பதற்கே இதமாக இருந்தது. 

"அழகெல்லாம் ஒரு மேட்டர் இல்ல! தப்பு என் மேலதான்! உன் மேல உள்ள நம்பிக்கையில கொஞ்ச அசாலட்டா இருந்துட்டேன், நானே களத்துல இறங்குறேன்!” அவள் எதோ சினிமா டயலாக் பேசுற மாதிரி பேச, மறுபடியும் குழப்பத்தோடு அவளைப் பார்த்தேன். என்னை நோக்கி திரும்பியவள்

“நம்ம இதுவரைக்கு படிச்ச படிப்புக்கு இப்பதான் வேலை வந்துருக்கு, உன் லவ்வ ஒரு பேசண்ட் மாதிரி ட்ரீட் பண்ணனும்"னு அவள் ஏதோ தீர்க்கமான முடிவுக்கு வந்தவள் போல் பேசினாள்.

“ஒரு பேசண்ட், காய்ச்சல்னு வாரான், நாம் என்ன செய்வோம்?, ஒரு ஊசியப் போட்டு, நாலு ஆன்டி-பையாட்டீக் டேப்லெட்ஸ் குடுத்து அனுப்புவோம்!. சரி ஆகிட்டா ஓகே, இல்லனா?, அது நார்மல் காய்ச்சல் இல்ல, வேற என்னமோ ப்ராப்ளம் இருக்குனு அர்த்தம் இல்லயா?. அந்த மாதிரி தான் நானும், உன்ன மட்டும் தூண்டி விட்டா, உனக்கு சப்போர்ட்டா இருந்தா மட்டும் போதும், உன் லவ் செட் ஆகிரும்னு நெனச்சேன், ஆனா நடக்கல. சோ, வேற ஏதோ ப்ராப்ளம் இருக்கு. அந்த ப்ராப்ளத்த அக்கு வேற, ஆணி வேறனு, அலசி ஆராயந்து , ஒரு பக்கா ட்ரீட்மெண்ட் குடுத்தா, உன் காதல் காய்ச்சல் சரி ஆகிரும்“னு சொல்லி என் தோளில் தட்டி, கிளாஸ்க்கு போலாம்னு அவள் அழைக்க, இருவரும் கிளாஸ்க்கு சென்றோம்.

[Doyencamphor]

பாகம் - 17 

அன்று மாலை, நான் வீட்டுக்கு கிளம்ப தயாராகிக் கொண்டிருக்க

“பிளான் ரெடி!”னு நேத்ரா சொல்ல, நான் கேள்வியோடு அவளை பார்த்தேன்.

“முதல்ல இங்கிருந்து கிளம்புவோம், ஒரு நல்ல காபி ஷாப்க்கு கூட்டிட்டு போ!, அங்க வச்சு சொல்றேன்"னு சொல்ல, இருவரும் கிளம்பினோம்.

அரைமணி நேரம் கழித்து

“உன் ஆளுக்கு ஃபோர் ஸ்டெப் treatment குடுக்குறோம்"னு பீடிகை போட்டவளே தொடர்ந்தாள்

ஸ்டெப் - 1 - பரிதவிக்க விடுறோம்

“இதுதான் அவனோட வீக்கஸ்ட் லிங்க், அவன் கூட இருக்குற நேரத்த நீ கம்மி பண்ணனும்!, கொஞ்சம் அவன் சுத்தல்ல விடணும்"னு சொல்லி அவள் என்னை பார்க்க

“ரெம்ப பீல் பண்ணுவான் பா!”னு நான் சொல்ல

“ஓகே, இன்னொரு ஈசி ஐடியா!”னு சொல்லி, அவள் ஒரு கேப் விட, 

“நீ ஒதுங்கிக்கோ, எனக்கு ஒரு மாசம் டைம் குடு, அவன உஷார் பண்ணி, இதே காபி ஷாப்ல அவன என் மடில போட்டு தாலாட்டுறேன், நீயும், அந்த மைதா மாவும் வந்து, வாழ்த்திட்டு போங்க!”னு அவள் சூடாக சொல்ல, நான் அமைதியானேன். 

“இங்க பாரு பானு, உனக்கு அவன் வேணுமா?”னு தீர்க்கமா கேக்க, பாவமா, நான் ஆமானு தலையாட்ட 

“குட், அது மட்டும் தான் உன் பிரச்சனையா இருக்கணும், அவன் கஷ்டப்படுறான், சந்தோஷப் படுறான்லாம் பீல் பண்ணக் கூடாது!, முதல உஷார் பண்ணு!, அப்புறம் பீல் பண்ணு!”னு அவ டயலாக் அடிக்க,

அவள் சொல்வதும் சரிதான், அவள் பிளான் என்னவா இருந்தாலும், எனக்கு வொர்க் அவுட் ஆகும்-னா செயல் படுத்துவதுனு முடிவு பண்ணி,

“நீ சொல்றது தான் கரெக்ட், எல்லாத்துக்கும் ரெடி, அவன் எனக்கு வேணும்!”னு ஏதோ உணர்ச்சி வேகத்துல சொல்ல, முகம் மலர்ந்தவள் 

“தட்ஸ் மை கேர்ள்!” 

“நல்லா கேட்டுக்கோ, உனக்கு இருக்குற ஆயுதமே, அவன உன்னால ஈசியா கஷ்டப்படுத்த முடியுங்கிறதுதான், அதத்தான் யூஸ் பண்ணப் போறோம், ஆனா, அவன் கண்டு புடிக்காத மாதிரி!, அதோட ஃபர்ஸ்ட் ஸ்டெப் தான், அவன தவிக்க விடுறது. அவன கொஞ்ச சுத்தல்ல விட்ட, அவனோட மொத்த எண்ணமும், கவனமும் உன்மேலையும், உன் கூட டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ணுறதுலையும் தான் இருக்கும்”னு சொல்லி என்னைப் பார்த்து புருவம் உயர்த்தி, சரயா? கெட்க, நான் தலையாட்டினேன். 

அவன் என்னதான் அந்த மைதாமாவு பின்னாடி லோலோனு சுத்தினாலும், அவளிடம் போய் ப்ரபோஸ் பண்ணுற தைரியம் இருக்கா?”னு கேக்க, நான் இல்லை என்பது போல தலையசைத்தேன். 

“குட், அவனுக்கு இருக்குற கொஞ்ச நஞ்ச கான்ஃபிடன்சையும் உடைக்குறதுதான் ஸ்டெப் - 2

ஸ்டெப் - 2 ; எள்ளி நகையாடுதல் 

“எத இருந்தாலும் உன்னோட ஒபினியன் அவனுக்கு ரெம்ப முக்கியம்? கரெக்ட்டா?”னு கேக்க, நான் ஆமானு தலையசைத்தேன். 

“இது தான் நம்மளோட அடுத்த ஆயுதம், அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் உள்ள வயசு வித்தியாசம் தான் நம்ம டார்கெட், அவன் அந்த மைதா மாவ பத்தி எப்போ பேசுனாலும், நீ உடனே இத கையில எடுத்துடணும்”னு அவள் சொல்ல 

“ஓகே, ஆனா இது பின்னாடி எனக்கே கூட ப்ராப்ளம் ஆச்சுன?”னு கேட்க 

“ரிஸ்க் இருக்கு!, பட் முதல்ல அவள கட் பண்ணுவோம், அப்புறம் நாம்ம பிக்அப் பண்ணுவோம்!”னு சொல்ல, நான் தலையாட்டினேன். 

ஸ்டெப் - 3 ; ஆர்வத்தை தூண்டனும் 

"அவனுக்கு லவ் ஹார்மோன், கண்ண பின்னணு சுரக்குற நேரம் இது, அந்த மைதா மாவு இல்லனாக் கூட, "திரிசா இல்லனா திவ்யா!”னு போகத்தான் போறான்"னு அவள் சொல்ல, முறைத்தேன், கண்டு கொள்ளாதவள் 

“அவன் அந்த மைதா மாவ பத்தி எப்போ பேசுனாலும், நீ அவள அட்டாக் பண்ணுறது மட்டும் போதது, அவன் வேற யாரையும் தேடி போகாத மாதிரி ஒரு செக் வைக்கணும்".

“எப்பூடி?”

“அது உன் சாமர்த்தியம், வேணும்னா எனக்கு அவன் மேல இன்டரேஷ்ட இருக்குனு அவன்ட ஒரு பிட்ட போடு!”னு சொல்லி அவள் கண்ணடிக்க, முறைத்தேன். 

“மேட்டர், இதுதான், உனக்கு தெரிஞ்ச ஒரு பொண்ணுக்கு, அவன் மேல இன்டரேஷ்ட இருக்குனு, அவன்ட ஒரு பிட்ட போடு, அந்த பொண்ணு நானா இருந்த உனக்கு சேஃப்.”னு சொல்லி மீண்டும் நாக்கலாக பார்த்து சிரித்தாள். நெஸ்ட்னு நான் சொல்ல,

ஸ்டெப் - 4 ; பொறாமை

“நீ எப்படி அவன் மேல பொசசிவா இருக்கியோ, அதே மாதிரி அவனும் உன்மேல பொசசிவா இருக்கான்!. உன்னால எப்படி அவன் அந்த மைதா மாவுகிட்டா பேசுரத பொறுக்க முடியலையோ, அதே மாதிரி நீயும் அவன் கிட்ட பசங்கள பத்தி பேசு, ஃப்ரெண்ட்ஸ் கூட படத்துக்கு போறேன், அங்க போறேன், இங்க போறேன், அவன் அது செமய்யா பண்ணினான், இன்னைக்கு இவன் என்னய்யா பாத்து ஜொள்ளு விட்டானு சொல்லி அவன வெறுப்பேத்து, முள்ள முள்ளால தான் எடுக்கணும்!”. 

"எல்லா ட்ரீட்மெண்டும் கரெக்டா வொர்க் அவுட் ஆச்சுனா, எப்படியும் ஒரு நாள் "நீ முன்ன மாதிரி இல்ல, நீ அப்படி இருக்க!, இப்படி இல்லனு" உன்ன வந்து முட்டுவான்!, நீ நேரம் பாத்து தட்டு!"னு அவள் சொல்லி முடிக்க 

இது எவ்வளவு தூரம் வொர்க்-அவுட் ஆகும் தெரியலனு சொன்னேன். 

"இன்னொரு பிளான் இருக்கு கேக்குறையா"னு அவள் கேட்க 

“சொல்லு"

“ரெம்ப சிம்பிள், ஆனா கண்டிப்பா வொர்க்அவுட் ஆகும், நான் கேரண்டீ!”னு அவள் சொல்ல, நான் ஆர்வமா அவளைப் பார்க்க 

“பேசாம, பூஜை போட்டு, பொங்கல் வச்சுறு!”னு சிரித்துக் கொண்டே சொல்ல 

“புரியல?”னு நான் குழம்பிப் போய் கேட்க, கொஞ்சம் குனிந்தவள், என் காதருக்கே வந்து

“உனக்கு பூஜைய போட்டு, அவனுக்கு பொங்க வச்சுறு!”னு சொல்லி கண்ணடிக்க

“ச்சீ,,, சின்னப் பையன் டீ அவன்"னு நான் வெக்கப்பட்டு சொல்ல 

“முதல்ல அவன சின்னப் பையன பாக்குறது விட்டுட்டு, ஒரு ஆம்பளையா பாரு!”னு அவள் சொல்ல, அவள் சொன்னதிலேயே அதுதான் உருப்படி எனக்கு தோன்றியது.

பின்பு கொஞ்ச நேரம், எங்கள் பிளான பத்தி பேசி! அதை செயல் படுத்துராதுனு முடிவு பன்னினேன்.

--------------------------------

இப்படியெல்லாம் என்னோட பிரச்சனைகளுக்கு யாரிடமும் அட்வைஸ் கேட்டதில்லை. முன்னால் சொன்னதைப் போல நான் இயல்பாகவே புத்தி கூர்மையும், தன்னம்பிக்கையும் கொண்ட பெண். ஆனா இந்த பாவி விஷயத்துல மட்டும் என் மூளை மங்கி, ஒரு மக்கு போல் ஆகிவிடுகிறேன். அதுலையும் அந்த ஜினாலி இடையில வந்ததுல இருந்து, ஒரு கண்ட்ரோல் இல்லாம பதட்ட பட ஆரம்பித்து விட்டேன். 

"முதல்ல உன்ன உன் பிடிக்குள் வச்சுக்கோ!, அப்புறம் அவன உன் பிடிக்குள்ள கொண்டு வா!”னு எனக்கு நானே சொல்லிக் கொண்டேன். 

--------------------------------

அடுத்த நாள் 

ரெம்ப நாள் கழித்து, அன்று நான் விளையாட வரவில்லைனு மெசேஜ் அனுப்பிட்டு , நேத்ராவோட படத்துக்கு போய்னேன். அவனும் பெருசா எடுத்த மாதிரி தெரியல, ஓகே ரீப்ளே மட்டும், ரிப்ளை பண்ணினான். படம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொது கால் பண்ணினான், நேத்ரா ஃபோனை வாங்கி கால் கட் செய்து 

“வாச்சிங் மூவி, கால் யு லேட்டர்"னு மெசேஜ் அனுப்பிட்டு என்னிடம் தந்தாள்.

படம் முடிந்து வெளியே வரும்முன் மூன்று முறை அழைத்திருந்தான், நிறைய மெசேஜ் வேற, பார்த்து விட்டு நேத்ரா சிரித்தாள். எனக்குத்தான் கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருந்தது. அவளை இறக்கிவிடும் பொது சொன்னாள்

“பேசுனது நியாபகம் இருக்குல! முடிஞ்சா பேசாத, முடியலனா அதிகபட்சம் ஒரு நிமிஷம் தான்! ஓகே!”னு சொல்ல, நான் தலையாட்டி விட்டு, வீட்டுக்கு காரை விரட்டினேன். வீட்டுக்கு வரும்முன் நாலு முறை கால் செய்து விட்டான், நான் முகம் கழுவிட்டு வர, திரும்பவும் அடித்தான், எடுத்து 

“ஹலோ"னு சாதாரணமா கேக்க 

“எத்தன தடவ கால் பண்ணுறது? படத்துக்கு போனா சொல்லிட்டு போக மாட்டியா?”னு அவன் கேக்க 

“டேய் அதுதான் மெசேஜ் பண்ணினேனே!”னு பேசிவைத்த படியே போய் சொல்ல

“அக்கடமி தான் வர மாட்டேனு மெசேஜ் அனுப்புன, மூவி பத்தி ஒண்ணும் மெசேஜ் பண்ணல!”னு அவன் சொல்ல 

“அப்படியா, மறந்திருப்பேன், என் கிளாஸ் பசங்க எல்லோரும் திடீர்னு பிளான் பண்ணிப் போனோம்"னு சொல்ல, சிறிது நேரம் அவன் பேசவில்லை.

“நாளைக்கு பேசுறேன், கொஞ்சம் தல வலிக்குது"னு சொல்ல

“கொஞ்ச நேரம் பே..”னு அவன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே நேத்ரா சொன்னதைப் போல கட் பன்னினேன். 

அடுத்த நாளும் விளையாட வரவில்லைனு மெசேஜ் அனுப்பினேன், பத்து செகண்ட்ல ரிப்ளை வந்தது 

“எங்க இருக்க?”

“வீட்ல", ரிப்ளை வரல

பத்து நிமிஷத்துல, அவனே வந்துட்டான், அவனும் அக்கடமி போகல, குதூக்கலாமானேன். இன்னும் கொஞ்ச தவிக்க விடலாம்னு,

வாடா"னு மட்டும் கேட்டுட்டு

ஏதோ ஒரு புக் எடுத்து புரட்டி, எண்ணனே தெரியாத ஒரு பக்கத்த, பாத்து எழுத ஆரம்பிச்சேன். கொஞ்ச நேரம் பொருத்தவன் 

“மது"

“ம்ம்"

“என்ன எழுதுற?”

"முக்கியமான அசைன்மெண்ட், நாளைக்கு தான் லாஸ்ட் டேட், நேத்து தல வலியால் எழுதல!”னு பொய் சொல்ல 

“என்ன விட்டுட்டு படத்துக்கு போனேல, உனக்கு வேணும்!”னு அவன் சொல்ல, கண்டு கொள்ளாமல் நான் எழுத 

“மது?’

“ம்ம்"

“கொஞ்ச நேரம் பேசேன்!”னு அவன் கெஞ்ச 

“டேய் ரெம்ப, முக்கியமான அசைன்மெண்ட், இன்னைக்கு எண்ண டிஸ்டர்ப் பண்ணாத"னு எழுதிக்கொண்டே சொல்ல, கொஞ்ச நேரம் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தவன், சிறிது நேரத்துக்குப் பின் என் தோள்களில் கை வைத்தான், அவனைப் திரும்பி பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக் கொண்டேன் 

“நான் கிளம்புறேன்"னு வருத்தம் தேய்ந்த குரலில் சொன்னவனை, ஏறெடுத்துப் பார்க்காமல் 

“பாய்"னு கையை மட்டும் தூக்கி காட்டிவிட்டு, எழுதிக் கொண்டிருந்தேன். மெதுவாக அவன் என் ரூம் விட்டு வெளியேற, என் கண்களில் கண்ணீர் அரும்பியது. 

நேத்ராகக்கு ஃபோன் பண்ணி நடந்ததை சொல்லி வருந்த 

“ஹேய், ரெம்ப பீல் பண்ணாத!, நீ அவன சரியாக் கூட பாக்கலனு சொல்ற, அப்புறம் எப்படி கஷ்டப்பட்டுருப்பானு உனக்கு தெரியும்?”னு, என் பீலிங்க்ஸ் புரியாமல் கேக்க, எனக்கு தேவை இல்லமா இவளுக்கு கால் பண்ணிட்டோமோனு தோண, அமைதியா இருந்தேன்.

“சரி, ரெம்ப வருத்தபடாத! நான் சொல்றத மறுபடியும் நல்ல கேளு!, நீ ஸ்மார்ட்தான், ஆனா லவ்வுனு வந்துட்டா, நீ மூளை சொல்றத கேக்காம, மனுசு சொல்றத கேக்குற, அதுதான் ப்ராப்ளம். உன் லவ் பொறுத்த வரைக்கும், நான் மூளையா இருக்கேன், நீ நான் சொல்றத மட்டும் கேளு!” சொல்ல நான், அதுக்கும் அமைதியாகவே இருந்தேன்

“சரிப்பா, ரெம்ப கஷ்டபட்டான்னு பீல் பண்ண, இப்போவே ஃபோன் பண்ணி பேசு!, ஆனா ஒன்ன மட்டும் மனசுல வச்சுக்கோ, இப்படி எல்லாம் நீ பீல் பண்ணினா, நீ அவனுக்கு கடைசி வரைக்கும் அக்காதான்!, நான் இப்போ உன் லவ்க்கு ஹெல்ப் பண்ணுற மாதிரி, நீ அவன், அந்த மைதா மாவே லவ் பண்ணுறதுக்கு தான் ஹெல்ப் பண்ணனும்!, நல்லா யோசி, ஓகே பாய்”னு சொல்லி, பட்டுனு வச்சுட்டா!. 

"நீ அவனுக்கு கடைசி வரைக்கும் அக்காதான்!...... நீ, அவன், அந்த மைதா மாவே லவ் பண்ணுறதுக்கு தான் ஹெல்ப் பண்ணனும்!” இந்த ரெண்டு வாக்கியமும் அவள் ஃபோன வச்சதுக் அப்புறமும், என் மண்டைக்குள்ள ரிப்பீட்ல ஓட, முடிவு பண்ணிட்டேன். 

நேத்ரா சொன்ன பிளான், கேக்கும் போது மொக்கையா, தோன்றினாலும், இப்போ வொர்க்அவுட் ஆகும்னு நம்பினேன்.

ஆனால் அந்த திட்டம் ஒன்றும், அவ்வளவு சுலபமாக இருக்கப் போவதில்லை, என்று மட்டும் தெரிந்துது.

----------------------------------

மறுநாள் 

“என்ன மேடம், என்ன முடிவு பன்னிருக்கீங்க, அந்த மைதா மாவுக்கு, அண்ணி ஆகுறிங்களா? இல்ல மணிக்கு பொண்டாட்டி ஆகுறிங்களா?” காலையில் வந்து உடனே நேத்ரா கேக்க, "மணிக்கு பொண்டாடி!” இந்த வார்த்தை என் முடிவே இன்னும் உறுதி படுத்துச்சு, தீர்க்கமா அவள ஒரு பார்வ பாத்து 

“டார்லிங்க!,.. இப்போ துள்ள துடிக்க அடிப்போம்!, அப்புறம் அனச்சு,,,, அள்ளி, அள்ளி குடுப்போம்!”னு வெக்கத்துடன் சொல்லி, அவளப் பார்த்து கண்ணடித்தேன். 



"அடிப்பாவி!,,,, நேத்து நைட் வரைக்கும், இங்க பானுனு ஒரு பச்ச புள்ள இருந்துச்சு, அவளே எங்கேனு தெரியலையே?!”னு அவ சிறப்ப அடக்க முடியாம, சிரிச்ச படியே சொன்னவள், சுத்தி முத்தி தேடுவது போல் நடிக்க, அவள் தோள் தட்டி

“அந்த பச்ச புள்ள, பிள்ள பெத்துக்க போறேன்னு சொல்லிட்டு, எப்போவோ போய்டா"னு குறும்பா சொல்லி சிரிக்க, எழுந்து அனைத்துக் கொண்டாள்.

---------------------------

[Doyencamphor]

நான் மொக்கேனு நினச்ச, நேத்ராவோட பிளான், நாங்க எதிர்பார்த்ததையும் விட செம்மையா வொர்க்அவுட் ஆக, இவன் கோயம்புத்தூர் வந்த புதுசுல எப்படி என்ன ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தானோ, அப்படி ஆயிட்டான், ஒரே ஒரு விஷயத்த தவிர, ஜினாலி. ஜினாலியப் பத்தி பேசுரது கம்மி ஆனாலும், அப்பப்போ பேசுவான். அவள பத்தி பேசுரத நிறுத்த முடியலையே தவிர, எங்க பிளான் படி இவன் வாய அடச்சுருவேன். அப்படியும் எப்பயாவது இவன் வாய அடக்க முடியலனா, இருக்கவே இருக்கு என்னோட முறைப்பு, குட்டி போட்ட பூனையா அடங்கிறுவான். 

--------------------------

கார் கதவை திறக்க சொல்லி கெஞ்சக் கொண்டிருந்தான், கிலாஸ்யை மட்டும் கொஞ்ச இறக்கி 

“யாரோ மைதா மாவு, பறந்து வருவா!, பாஞ்சு வருவானு!, நேத்து சொன்ன, கூப்பிடு வர்றாளானு பாப்போம்"னு சொல்லி அவனை சீண்ட

“பிளீஸ் மது, டோர் அன்லாக் பண்ணு!”னு 

“அன்னைக்கு, நைட் ரெண்டுமணிக்கு உன்ன தனியா விட்டுட்டு போக கூடாதுனு பாத்தா, பறந்து வருவா!, பாஞ்சு வருவானு!, என்கிட்டையே ஸீன் போடுறே!, இப்போ கூப்பிடுங்க சார்!, அவ எப்பூடி வர்றானு நானும் பாத்துக்கிறேன்"னு விடாமல் நான் அவனை வறுக்க, 

டோர் கிலாஸை மட்டும் இன்னும் கொஞ்சம் இறக்குமாறு, அவன் செய்கையால் கெஞ்ச, நானும் இறக்கினேன், பட்டேனே கையை உள்ளே விட்டு, அன்லாக் செய்து, கதவை திறந்து, காரில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டான். 

“சார், நீங்க ஏறி உக்காந்தாலும் வண்டி கிளம்பாது!, கூப்பிடு அவள, இன்னைக்கு ரெண்டுல ஒண்ணு பாக்காம போறதில்லை!”னு விடாமல் சீண்ட, சீட்டை சரித்து, அதில் மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டு 

“நீ இருக்கும் போது, கண்ட கழுதைய எல்லாம் எதுக்கு நான் கூப்பிடனும்?”னு சொல்லி அவன் ஒரு கைய நீட்டி என் கன்னத்தை கிள்ள வர, செல்லமாக முறைத்துக் கொண்டே அந்த கையில் அடித்தேன் 

“வண்டி கிளம்பாதுனா எனக்கு ஒண்ணும் ப்ராப்ளம் இல்ல, இன்னைக்கு நைட் கார்ல தான் தூங்க போறோமா?, எனக்கு ஜாலிதான், உன்கூட கதை பேசிக்கிட்டே இருக்கலாம்!, இப்போ கொஞ்சம் டையர்டா இருக்கு!, ஒரு குட்டி துக்கம் போட்டுக்குறேன், டின்னர் வாங்கிட்டு வந்து எழுப்பு, சாப்பிட்டுட்டு, கதையடிக்கலாம்!”னு 

என் முறைப்புக்கு மரியாதே குடுக்காம, உருண்டு சீட்டிலேயே ஒரு சாய்ந்து படுத்து, கண்ணை முடிக்கொண்டான். அவள கழுதைனு! சொன்னப்பவே நான் காத்துல பறக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன், அதுக்கப்புறம் இவன் செய்ததேல்லாம் இன்னும் கொஞ்சம் என்னை உசுப்பேத்த. அவனை அப்போவே முத்தமிடனும்னு வந்த ஆசையை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, செல்லமாக அவன் கன்னத்தில் தட்ட, சிரித்தானே ஒழிய, கண்ணைத் திறக்கவில்லை. ஆசை தாங்காமல் அவன் கன்னத்தை "நறுக்" என்று கிள்ள, “ஆ" என்று கத்தியவன், சிரித்தான், கண்ணைத் திறக்கவில்லை. அவன் கண்ணைத் பார்க்க மாட்டான் என்ற தைரியத்தல், அவனை கிள்ளிய விரல்களை ஆசையாக முத்தமிட்டேன், அவனைப் பார்த்துக் கொண்டே.



-------------------------------

"டேய்!, ஏறு போலாம்!”னு கார் டோர் கிலாஸ்யை இறக்கியவாறு, இவனைப் பார்த்து கத்த

“அக்கட சூடு!”னு இவன் குனிந்து என்னிடம் சொல்லி கண்ணை காட்ட, இவன் காட்டிய திசையில், கொஞ்சம் தொலைவில் ஜினாலி வந்து கொண்டிருந்தாள்! நான் திரும்பி இவனை முறைக்க

“இந்த டப்பா காரில் யாரு ஏறுவா"னு என் காரை உதைத்தவரே கூறியவன்

“இன்னைக்கு, என் மைதா மாவு கூட, அவ ஸ்கூட்டர்ல கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு போகப் போறேன்"னு ஏதோ அவளை கட்டிபிடித்துக் கொண்டிருப்பதை போல் நடித்து, கண்ணை மூடிக்கொண்டு சொல்ல, என் காதுகளில் புகை, இவன் என் முறைப்பை கண்டு கொள்ளாமல், அருகில் வந்தவளிடம்

“ஹேய் ஜினாலி, மதுவுக்கு ஏதோ அர்ஜண்ட் வேல இருக்காம், கொஞ்சம் எண்ண வீட்ல டிராப் பண்ண முடியுமா?, இங்க பக்கத்துல தான்! 10 மினிட்ஸ் தான் ஆகும்"னு சொல்ல, எனக்கு பத்திக் கொண்டு வந்தது, இவனை இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்த ஜினாலி 

“சோ சாரி டா, இன்னைக்கு என் கசின் பர்த்டே பார்ட்டி இருக்கு, அல்ரெடி ஐ அம் லேட், பிளீஸ் டோன்ட் மிஸ்டேக் மீ, பிளீஸ், நாளைக்கு கண்டிப்பா உன்ன டிராப் பண்ணுறேன்"னு 

சலித்துக் கொண்டு இவனிடம் கெஞ்சியவள், அவசர அவசரமாக வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பி, என் வயிற்றில் பாலை வார்த்தாள். இன்னைக்கு உன்ன சாவடிக்கிறேன் டா மவனே!னு மனசுக்குள்ள நினைத்துக்கொண்டு



“என்ன சார்?”னு நக்கலா அவனைப் பார்த்து கேக்க, பாவம் போல முகத்தை வைத்துக் கொண்டு, காரில் ஏறி அமர்ந்தான்.



“சார், இது டப்பா கார் சார், இதுல எல்லாம் நீங்க வருவீங்களா?”னு விடாமல் சீண்ட, பாவமாப் பார்த்தான்.

“சார், நீங்க ஏதோ பொரட்டா மாவையோ, சப்பாத்தி மாவையோ, கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு போறேனு சொன்னிங்க"னு அவன் நடித்ததைப் போல் நடித்துக் காட்ட, “போதும்!,, விட்டுறு!,, அழுதுருவேன்!” வடிவேல் ரியாக்சன் குடுக்க, அதில் திருப்தி அடைந்தவளாக, சிரித்துக் கொண்டே காரை எடுத்தேன்.

---------------------------------

[Doyencamphor]

“சார், நீங்க ஏதோ பொரட்டா மாவையோ, சப்பாத்தி மாவையோ, கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு போறேனு சொன்னிங்க"னு அவன் நடித்ததைப் போல் நடித்துக் காட்ட, “போதும்!,, விட்டுறு!,, அழுதுருவேன்!” வடிவேல் ரியாக்சன் குடுக்க, அதில் திருப்தி அடைந்தவளாக, சிரித்துக் கொண்டே காரை எடுத்தேன்.

************

பத்து நிமிடம் கழித்து


“ஏய், வீட்டுக்கு போகலையா?”னு, கார் டவுன்ஹால் ரோட்டில் திரும்பவும், அவன் கேக்க, நான் இல்ல என்று தலையாட்ட

“எங்க போறோம்?”னு ஆசையா, எதிரபாரப் போட, கேட்டவனிடம்

“சார், இன்னைக்கு அந்த மைதா மாவ, கட்டிப் பிடிச்சுக் கிட்டு பைக்ல போனிங்க இல்லையா!, அத கொண்டாட கேக் சாப்பிட போறோம்!”னு மீண்டும் அவன் காலை வார, முகத்தை உம்மேன்று வைத்துக் கொண்டான்.

பதினைந்து நிமிடம் கழித்து கார் போத்தீஸ் முன் பார்க்கிங்கில் நின்றது. நான் இறங்கி உள்ளே சென்று லிப்ட்டில் ஏறிக் கொள்ள, இவனும் வந்தான்,

“டிரஸ் எடுக்க போறோமா?”னு ஆசையாய் கேட்டவனிடம், மீண்டும் நாக்கலாக

“ஹெல்ப் பண்ணப் போறோம்!”னு கூற, ஏதோ உணர்ந்தவனாய், அமைதியாக இருக்க, இவனை அப்படி விடும் மூடில் இல்லை நான், கொஞ்சம் அவன் காதருக்கே சென்று

“செகண்ட் ஃபுளோர்ல பவர் கட்டாம், நீ வேற இன்னைக்கு பல்ப் மேல பல்ப் வாங்கி, பிரகாசமா இருக்கியா, அதான் உன்ன கொண்டுபோய் அங்க நிக்க வைச்சோம்னு வையி, அந்த ஃபுளோரே டாலடிக்கும்"னு சொல்லி சிரிக்க, நொந்து போனான். ஃபுளோர் வந்து அசையாமல் நின்றவனை, கைகோர்த்து இழுத்துக் கொண்டு போனேன். உம்மேன்று இருந்தவனிடம்

“சரி!, சரி! என் செல்லம் இல்ல!, சும்மா லோல்லாய்!”னு சொல்ல, லேசாக சிரித்தவன்,

"என்ன திடீர்னு டிரஸ்?”னு எதிர்பார்போடு கேட்டான்.
அந்த எதிர்பார்ப்பு திட்டமிட்டே உண்டாக்கப் பட்டதுதான். அவன் பிறந்தநாளுக்கு இன்னும் ஒரு வாரேமே இருந்தது. எப்போதும் ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடியே, அவனுக்கு என்ன கிப்ட் வேணும்?, டிரஸ் எப்போ எடுக்கலாம்?, என்ன ரெஸிஸ் எடுக்கலாம்?, என்ன கேக் வாங்கலாம், எத்தனை கிலோ வாங்கலாம்னு?, அவன விட அதிக ஆர்வமா நான்தான் கேக்கபேன். ஆனால் இந்த தடவை வேண்டும் என்ற அவன் பிறந்தநாள் பற்றி பேசாமல் அவனை தவிக்க விட்டேன். அதனால் வந்த ஆர்வம் இது, எப்போது ஏதாவது ஒரு லைப்ஸ்டைல் ஷாப்ஸ்ல தான் டிரஸ் எடுப்போம், ஆனால் இந்த முறை ஒரு திட்டத்தோடு இருந்ததால், போத்தீஸ்.

-----------------------------

“டேய் இது நல்ல இருக்கா?” ஒரு இருபதாவது புடவையை, என்மேலே போட்டு, காட்டி கேட்டேன், இல்லை என்றவன், நேராக முதன்முதலில் எடுத்த புடவையை, கையில் எடுத்து

“இது சூப்பரா இருக்கு!, இதையே எடுப்போம்!”னு அவன் சொல்ல, சரினு தலையாட்டியாதும், ஒரு பெரு மூச்சு விட்டவன்

“இத நான் முதல்ல சொன்னப்பவே செலக்ட் பண்ணி இருந்த ரெண்டு மணிநேரம் வேஸ்ட் பன்னிருக்க வேண்டாம்"னு அவன் சலித்துக் கொள்ள

“போட லூசு!, பொண்டாட்டி, புருஷன் கிட்ட ஒவ்வொரு சாரீயா காட்டி, செலக்ட் பண்ண சொல்லுறதுல இருக்க சந்தோஷம் உனக்கு என்ன தெரியும்”னு அவன கட்டிப் பிடுச்சு கத்தனும் போல இருக்க, முடியாததால் மானசுக்குள்ள சொல்லிக் கொண்டேன். "உன்ன புருஷனா நினச்சுக்கிட்டுதான் இவ்வளவு நேரம் உன்ன படுத்தி எடுத்தேன்!” கற்பனையில் அவனிடம் கொஞ்சிக்கொண்டேன்.

“மேடம் பில்லை பே பண்ணுங்க டைம் ஆச்சு!, போலாம்"னு அவன் சொல்ல

“இன்னும் பர்சேஸ் முடியல!”னு அவனை கடுப்படித்து விட்டு, மென்ஸ் செக்ஷன் நோக்கி போக

“என்ன திடீர்னு பட்டு சாரீ"னு அவன் கேக்க

“எங்க காலேஜ்ல கல்சுரல் டேக்கு, எல்லாரும் பட்டு சாரீ கட்டுறோம்"னு சொல்லி

“அண்ணா, இவன் சைஸ்க்கு, இதே கலர்ல ஒரு ப்ளெயின் ஷர்ட் பாருங்க!” இவனைக் காட்டி சேல்ஸ்மேனிடம் சொல்ல, சந்தோஷமாக என்னைப் பார்த்தவனிடம், திரும்பி

“எங்க gang-ல அரவிந்த் இல்ல, ஃபீவர்ல இருக்கான அதான் என்னைய எடுக்க சொன்னான், அவனுக்கு உன் சைஸ் கரெக்ட்டா இருக்குமா?”னு கேக்க, சந்தோஷமா இருந்த முகம், இருண்டுவிட்டது, நான் பார்க்காதது போல் திரும்பி ஷர்ட் செலக்ட் செய்ய ஆரம்பித்தேன். ஷர்ட் எடுத்து முடித்து விட்டு, வேஷ்டி செக்ஷனில் நுழைந்ததும்

“டேய், உனக்கு வேஷ்டி எப்படி, காட்டுற மாதிரி வேணுமா, இல்ல ஒட்டிக்கிரியா?”னு கேட்டு இவனைப் பார்க்க

“உண்மையா சொல்லி, இந்த டிரஸ் என் பர்த்டேக்கு தான எடுக்க"னு

தழுதழுத்த குரலில், சிறிதாக கலங்கிய கண்களுடன் அவன் கெட்க, அதற்கு மேலும் அவனை சீண்ட மனமில்லாமல், "ஆமானு" நான் தலையாட்ட, பட்டென என்னைக் கட்டிப் பிடுத்துக் கொண்டான். கடையில் இருக்கிறோம், நிறைய பேர் பார்ப்பார்கள் என்பதெல்லாம் எனக்கு சுத்தமாக மறந்து விட, நான்னும் அவனை இருக்கிக் கொண்டேன். சில நொடிகளில் அவன் சுதாகரித்து விலக, சுற்றிப்பார்த்தல் ஒரு சிலரைத் தவிர பெரிதாக யாரும் பார்த்ததாக தெரியவில்லை, பார்த்தாலும் கவலையில்லை.

ஒரு மணிநேரம் கழித்து

“கண்டிப்பா, வேஷ்டிதான் கட்டனுமா?”னு மறுபடியும் கெஞ்சியவனை, முறைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அவன் வீட்டின், போரடிக்கோவில், காரை நிற்க, இறங்காமல் கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தான். நான் மனம் மாறுவதாய் இல்லை என்று தெரிந்தவுடன்

“கண்டிப்பா, இதே மாதிரி சான்ஸ் கிடச்சா, நானும் உன்ன பழிவாங்குவேன்!”னு மிரட்டியவாறு, காரில் இருந்து இறங்கி சென்றவனை காதலோடு பார்த்து, உதடு குவித்து முத்தமிட்டேன், காற்றில்.

---------------------------------------------------

[Doyencamphor]

“சாரி டா, நீயே கேட்டேல!,, இவன் கூட சொல்லுறான், அதுக்கெல்லாம் நீ சரிப்பட்டு வர மாட்டேனு!”னு நான் சிரித்தவாரே சொல்ல, மொத்த கும்பலும் அவனை பார்த்து சிரிக்க, எங்களை எரிப்பது போல் முறைத்து விட்டு, வண்டியை திருக்கினான், நான் "டேய்!, மெதுவா போடா"னு கத்தியது எதுவும் அவன் காதில் விழவில்லை. இவன் வேகமாக போவதை கவலையோடு பார்த்துக் கொண்டிருக்க

“விடு, அதெல்லாம் சேஃபா போயிருவான்"னு சொல்லி, நேத்ரா என்னை பப்புக்குள் அழைத்துச் சென்றாள். அவனையும் கூட்டிக்கொண்டு போகாததுதான் அவனுக்கு கோபம்.
அவன் வேகமாக சென்றது மானதை உறுத்த, நான் டான்ஸ் ஆடுற மூடுல இல்லனு சொல்லி ரிசர்வ் செய்த டேபிளுக்கு சென்று அமர்ந்து கொண்டேன். சிறிது நேற்றத்தில் வந்த நேத்ரா, என் அருகில் அமர்ந்து,

“கவனிச்சியா, உன் ஆளுக்கு ஃபீட் ரெம்ப நீளமா இருக்கு"னு என் காதிருக்கே சொல்ல, எதுக்கு இப்போ இவ , சம்பந்தமே இல்லமா உலாருறானு, கேள்வியோடு பார்க்க

“காலு, நீளமா இருந்தா, ஸ்கேலும் நீளமா இருக்குமாம்!”னு சொல்லி கண்ணடிக்க, நான் 

"ச்சீ, அவன் சின்னப் பையண்டி"னு சொல்லி செல்லமாக இவளை அடித்தேன்.

நான் இவள் சொன்ன திட்டத்தில் செயல்பட்டால், இவள் அந்த "பூஜை-பொங்கல்" பிளானுக்கு, இப்படி அடிக்கடி என்னிடம் தூபம் போட்டாள்!.

“ஹாய், பானு, வாட் அ சர்ப்ரைஸ்?”னு சத்தம் கேக்க, இருவரும் சத்தம் வந்த திசையில் திரும்பினோம். 

“ஹாய்”னு சொல்லி என்னை பார்த்து கையசைத்தாள் ஜினாலி. நானும் கையசைக்க, வந்தாள் என்னை "ஹக்" பண்ண, நான் நேத்ராவையும், ஜினாலியையும் ஒருவருக்கொருவரை, அறிமுகப் படுத்த, நேத்ராவையும் "ஹக்" செய்தவள்,



“வேர் இஸ் மணி?”னு கேட்டு சுத்திப் பார்க்க, சத்தமில்லாமல் என்னைப் பார்த்து சிரித்த நேத்ராவை, முறைத்துவிட்டு, முகத்தை சாதரமாக வைத்துக் கொண்டு

“ஹி இஸ் நாட் ஹியர், அவனுக்கு இன்னும் பதினெட்டு வயசு ஆகல, அலோவ் பண்ண மாட்டாங்க!" 

“ரியலி?, இன்னும் பதினெட்டு வயசு ஆகலையா?”னு கேட்டு என்னை வெறுப்பேத்த, சமாளித்துக் கொண்டு

“சின்னப் பையன் அவன்"னு சொல்ல,

“ஓகே, பட் ஹி இஸ் ஹாட்!”னு சொல்லி கண்ணடித்து விட்டு, 

“நான் போகனும், ஃப்ரெண்ட்ஸ் வெயிட் பண்ணறாங்க" சொல்லிட்டு கிளம்ப, எனக்கு பத்திக் கொண்டு வந்தது, இங்கே நேத்ரா, வயிற்றில் கைவைத்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

----------------------------

"சும்மா சொல்லக் கூடாது, அந்த மைதா மாவு கும்முனுதான் இருக்கா, உன் ஆளு அவ பின்னால சுத்துறதுல தப்பே இல்ல!”னு மறுநாள் கேண்டீன்ல இருக்கும் போது, நேத்ரா சொல்ல, கடுப்பானேன். 

“அவ நல்லா இருக்கானு தான் சொன்னேன், நீ அவ அளவுக்கு இல்லனு சொல்லல!”னு அவ சொல்ல, நான் சோர்ந்து போனேன். 

“இங்க பாரு அவ நல்லா, தளதளனு தக்காளி மாதிரி இருந்தாலும், நீ ஐஸ்ஃப்ரூட் டீ!, நீயே சொல்லு, உனக்கு ஒரு ஆப்ஷன் குடுத்த நீ தக்காளிய சூஸ் பண்ணுவியா? இல்ல ஐஸ்ஃப்ரூடையா?”னு கேக்க, நான் கொஞ்சம் வெக்கப் பட்டு சிரித்தேன். 



“இங்க ப்ராப்ளம் என்னானா?, நீ ஐஸ்ஃப்ரூடுங்குறது உன் ஆளுக்கு இன்னும் தெரியல? இன்னும் சரியா சொல்லணும்னா, நீ இன்னும் அவன சரியா கவனிக்க வைக்கல!”னு சொன்னவள் என் தொளைப் பற்றி, என் கண்ணைப் பார்த்தவள்

“நம்ம பிளான் நல்லாதான் வொர்கவுட் ஆகுது, ஆனாலும் நேத்து அவளைப் பாரத்துக்கு அப்புறம் அந்த "பூஜை போட்டு, பொங்க வைக்குற" பிளான் தான் சேஃப்னு தோணுது. எதுக்கு தேவை இல்லாத ரிஸ்க்?”னு அவள் சொல்ல, எனக்கு அதுதான் சரியென்றே பட்டது. 

"உன்ன மட்டும் ஐஸ்ஃப்ரூட்டா பாத்து ஒரு தடவ சுவச்சிசுட்டான்! செத்தான் மகன்! உன் காலே கதினு கிடப்பான், அப்புறம் பாரு தக்காளியாவது!, திற்பூசனியாவது!, உன்ன ஒண்ணும் பண்ண முடியாது!”னு அவள் சொல்ல, வெட்கம் பிடிங்கித்தின்ன, சிரித்துக் கொண்டு அவளைப் பார்த்தேன். எழுந்து என் அருகில் வந்தவள் 

“ஏய், ஒரு சூப்பர் பிளான், நீ தான அவன கூட்டிக்கிட்டு பழனி போற?”னு அவள் கேக்க, அவள் புதுப் பிளான் கேட்கும் ஆர்வத்தில் தலையாட்டினேன். 

“ஒண்ணு பண்ணுவோம், ரெஸிடென்ஸில ஒரு ரூம் புக் பண்ணுவோம், நீ பழனி ட்ரிப் முடிஞ்சதும், அவன பப்க்கு கூட்டிடு போ!, அப்புறம் ஏதாவது காரணம் சொல்லி, அந்த ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போய், பூஜைய போட்டுறு"னு அவள் சொல்ல கேட்பதற்கு எனக்கு குளுகுளுனு இருந்தாலும், கொஞ்சம் தயங்கினேன், 

“ரூம் எதுக்கு?னு அவன் கேட்டா என்ன சொல்றது?”னு, என் தயக்கத்தை மறைத்தவாறு கேக்க 

“அதுக்குதான்!னு சொல்லி, அள்ளி அனச்சுறு!”னு அவள் நக்காலிடிக்க, நான் தீவிரமாக யோசித்தேன். நான் யோசித்ததைப் பார்த்தவள் 

“ஹேய், உனக்கு இந்த பிளான் ஓகே வா?”னு ஆச்சரியத்துடன் கேட்க, நான் யோசித்தவாரே தலையாட்ட 

“அடிப்பாவி, நான் சும்மா சொன்னேன் டி!” வாயில் கைவைத்து, என்னை நம்ப முடியாமல் பார்த்தவள், எழுந்து கட்டிப் பிடித்து, என் காதில் சொன்னாள்

“கவலைய விடு!, இப்போ தானே நீ என் ரூட்டுக்கு வந்திருக்க! நல்லா கேட்டுக்கோ! மணிய உன் புருஷன் ஆக்குறேன், இது இந்த நேத்ராவோட பிராமிஸ்!”.னு சொல்லி, அவள் ஒரு புது பிளான் சொன்னாள்.

-----------------------------

[Doyencamphor]

பாகம் - 18

பிளான் - "சோக பால்"

“பசங்கள மாடக்குறதுக்கு, இருக்குறதுலேயே ஈசியான வழி, சோக ஸீன் போட்டு மடக்குறது தான்"னு நேத்ர சொல்ல, இத இதுக்கு முன்னால எங்கேயோ கேட்டுருக்கோம்னு நான் யோசிக்க, “ஏய்" என்றழைத்து என் எண்ணம் கலைத்தவள்

“அதுவும் உன் ஆளு, உன்மேல உயிர இருக்கான், நீ மட்டும், நேரம் பாத்து சோக ஸீன் போட்டேனு வையி, ஈசி மடக்கிறலாம்"னு சொல்ல, கவனத்தை இவள் சொல்வதில் திருப்பினேன்

“ஆனா, இந்த சோக ஸீன்ல, டைமிங்கும், தனிமையும் ரெம்ப முக்கியம். அதனால நீ என்ன பண்ணுற, எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கடுப்படிக்கனும் அவன!, முடிஞ்ச அன்னைக்கு காலையில இருந்தே ஆரம்பிச்சுரு. எப்படியும் ஒரு கட்டத்துக்கு மேல கடுப்பாகி, கோபப் படுவான். அதுதான் நம்ம டைம். அவன் கோபப்பட்டதில் இருந்து, நீ உம்முணு உன் முகத்தை வச்சுக்கிட்டு, அவன காய விடணும், ஆனா அவன் உன் கண்ட்ரோல விட்டு போகக் கூடாது.

முடிஞ்சா அவன் கோவபட்டத, அப்பப்போ குத்திக் காட்டி, அவன ஒரு குற்றவாளி ரேஞ்சுக்கு பீல் பண்ண வைக்கணும். அப்புறம் ஒரு கேப் விட்டு, கொஞ்சம் சமாதானம் ஆனா மாதிரி, நல்லா புரிஞ்சுகக்கோ, சமாதானம் ஆனா மாதிரி தான், நீ எப்பவும் போல கொஞ்சிறாத!. கொஞ்சம் சமாதானம், ஆனா மாதிரி காட்டி, பப்க்கு கூட்டிட்டு வந்துரு, முடிஞ்ச கொஞ்சமா குடிக்க வைச்சு, ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போய்,அவன் கோபத்த நியாபகபடுத்தி, சோக ஸீன் போடு, அதுக்கப்புறம் என்ன பன்னுவியோ! அது உன் சமத்து"னு அவள் சொல்லி முடிக்க

“பப்புக்கு நீங்க வரலையா?”னு நான் கேக்க

“லுசா நீ, பிளான்க்கு நீங்க ரெண்டு பெரும் தனியா இருக்குறது முக்கியம்"

“தெரியும் டீ, ஆனா பிரதீப் இல்லாம, பப்புக்குள்ள எப்படி அலோவ் பண்ணுவாங்க, என்கிட்டதான் மெம்பர்ஷிப் இல்லையே?”னு நான் என் சந்தேகத்தைக் கேட்க

“ரெஸிடென்சில ரூம் போடுறதே அதுக்குத்தான்!, மெம்பர்ஸ், மேபர்ஸ்ஸோட கெஸ்ட், அப்புறம் ஹோட்டல் கெஸ்ட்க்கும் பப்ல அட்மிஷன் உண்டு"னு அவள் சொல்லி கண்ணடிக்க, ஓகேனு தலையாட்டி, பின்

“அவன வச்சுக்கிட்டு, எப்படி நான் ஹோட்டல்ல செக்-இன் பண்ண?”னு கேக்க, தோள்களை தூக்கி, உதடு பிதுக்கியவள்

“செக்-இன், பண்ணுறது, அவன ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போறதெல்லாம், உன் சமத்து!”னு சொல்ல, ஓகேனு தோண மண்டையை ஆட்டினேன்.

"இத விட ஈசி பிளான் ஒண்ணு இருக்கு" னு அவள் சொல்ல, என்ன? என்பதைப் போல அவளைப் பார்க்க, கண்ணடித்தவள், சிரித்துக் கொண்டே

“சொர்க்க பால்னு"னு ஒரு பிளான், என்ன என் ஸ்டைல்ல இருக்கும், பிளான் டீடெயில் கேக்குரியா?"னு சொல்ல

“சோக பாலே, ஓகே"னு சொல்லி செல்லமாக அவளை அடித்தேன்.

பிறகு அவளே பிளானை, அலசி ஆராய்ந்தாள், கொஞ்சம் மாற்றம் சொன்னாள், ஒரு தெளிவு வந்ததும், வொர்கவுட் ஆகும்னு, நம்பிக்கையா என்னைப் பார்த்து சொல்ல, நானும் தலையாட்டினேன் நம்பிக்கையோடு.

அப்போ தெரியாது எங்க பிளான்க்கு, சாதாகமா, நாங்க எந்த முயற்சியும் பண்ணாமலே மூன்று பேர் உதவுவார்கள் என்று.

-------------------------

அவன் பதினெட்டாவது பிறந்தநாளுக்கு ரெண்டு நாள் முன்பு,

“முக்கியமான ஒரு விஷயம் கேட்க மறந்துட்டேன்!" எனக்காகவே கார் பார்க்கிங்கில் வெயிட் பண்ணியிருப்பாள் போல, நான் காரை விட்டு இறங்கியதும் கேட்டாள் நேத்ரா. நான் கேள்வியோடு அவளைப் பார்க்க

“உன் பீரியட்ஸ் எப்போ?”, நான் யோசித்துவிட்டு சொல்ல

“நினைச்சேன்!, குடியே கேட்டது போ!, ரெண்டு நாள்னா! அன்னைக்குதான அவனோட பர்த்டே?”னு கேக்க, நான் தலையாட்டினேன்

“ஒண்ணும் ப்ராப்ளம் இல்ல, இப்போவே போய், தள்ளிப் போடுறதுக்கு டேப்லெட்ஸ் வாங்கிப் போடுவோம்!”னு அவள் சொல்ல,

“பாத்துக்கலாம் டீ!, அதுக்கு தேவை இருக்காது, பிளான்-a, வொர்க்அவுட் ஆகும், எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு!”னு நான் சொல்ல

“இப்படி அசட்டுத்தனமா இருக்காத!, எல்லாத்துக்கும் ரெடியா இருக்கனும், முதல்ல வண்டிய எடு!, போய் டேப்லெட்ஸ் வாங்கலாம்!”னு சொன்னவள், என்னை கையோடு கூட்டிக்கொண்டு போய், டேப்லெட்ஸ் வாங்கிக்கொண்டு, அதில் ஒன்றை நான் போட்டுக் கொண்டதும் தான் விட்டாள்.

---------------------------------

அன்று மாலை, என் வீட்டில்

“அந்த சுமேஷ் டாக், மறுபடியும் ப்ராப்ளம் பண்றான், சொன்ன புருஞ்சுக்க மாட்றான்"னு நான் இவனிடம் சொல்ல, பொறாமைப் படுவான், என்று நான் நினைக்க 

“என் உன் gangல தான் பிரதீப்பும், சுந்தரும் இருக்காங்களே, அவங்க ஏதும் கேக்கலையா?”னு சாதரணமா கேட்டான்,

“அதே ஏன் கேக்குற, பிரதீப் கோவப்பட்டு அடிக்க போக, பெரிய அதகளம் ஆயிருச்சு, நல்ல வேல எல்லாம் கிளாஸ்க்குள்ள நடந்துச்சு, இல்லன பெரிய ப்ராப்ளம் ஆயிருக்கும்"னு, நான் கொஞ்சம் இவனை தூண்ட, எந்த சலனமும் இல்லாமல் இவன் இருந்ததை பார்த்தும் கடுப்பானேன்.

“ஏண்டா எவ்வளோ பெரிய ப்ராப்ளம்னு சொல்றேன், நீ என்னவோ கதை கேக்குற மாதிரி கேட்டுக்கிட்டு இருக்க?"னு கோபாமா கேட்க

“இல்ல மது, நீ தான சொன்ன, நான் சின்ன பையன், நெறைய விசயத்துக்கு நான் சரிப்பட்டு வர மாட்டேன்னு, அதுதான் இந்த விசயத்துக்கு நான் சரிப்பட்டு வருவேனா? மாட்டேனானு? யோசிக்கிறேன்?”னு நக்கலாக சொல்ல, அருகில் இருந்த தலையணையை எடுத்து அவன் மீது எறிந்தேன், நல்ல சான்ஸே வொர்க்அவுட் ஆகவில்லை என்ற வயித்தெரிச்சலில்.

----------------------------

அடுத்த நாள் காலை, கொஞ்சம் பதட்டத்தில் இருந்தேன், நாளைக்கு அவன் பிறந்தநாள், எங்களின் திட்டப் படி கண்டிப்பாக காதலை சொல்லிவிடுவது என்று முடிவு செய்திருந்தோம். என் பதட்டத்தை நேத்ராவிடம் சொல்ல, அவள் கேன்டீன் போய் பேசலாம், கிளாஸில் வேண்டாம் என்று சொல்ல, இருவரும் கிளம்பும் போதுதான், கோபத்தோடு வந்தான் சுமேஷ்! ஆக்சிடென்ட் ஆனவன் போல் இருந்தான் 

“லவ் பண்ணுறேன்னு சொன்னா? ஆளு வச்சு அடிப்பியோ?”னு என்னைப் பார்த்து எகிற, பிரதீப் அவனைத் தடுக்க, கலவரம்- ஆகிப் போனது. என்ன நடக்குது என்கிற குழப்பத்தில் நான் இருக்க,

“மணிகண்டன் தான அவன் பேரு, என்னப் பத்தி அவனுக்கு தெரியாது!, பாத்துக்கிட்டே இரு இன்னும் ஒரு வாரத்துக்குள்ள அவன சாவடி அடிக்கிறேன்!” சுமேஷ் சொன்னதை நம்ம முடியவில்லை. ஆள, அடிக்கிற அளவுக்கு ஆளாயிட்டானா? நான் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போய் நிக்க

“உன்னால ஒரு மயிரும் பூடுங்க முடியாது!, அவ டீசண்ட்டா சொன்னா, உனக்கு புரியல, அதுதான் உனக்குப் புரியிற மாதிரி சொன்னோம்!, அவன் யாரு? என்னனு? தெரியாம பேசுற!, அடிச்சதோட விட்டான்னு சந்தோஷப் பட்டுக்கோ, தேவை இல்லாம பிரச்சனை பண்ணி வீனப் போகாத"னு நேத்ரா கத்த. நான் சந்தோஷமா?, கோபமா?, பயமா?னு தெரியாத ஒரு மனநிலையில் இருந்தேன். ஏன் என்று தெரியவில்லை அழத் தொடங்கி இருந்தேன்.

“சாவடிக்கிறேன் அவன!”னு சொல்லிக் கிட்டே, சுமேஷ் வெளியே போய்ட்டான்.

அவன் போனதும், அனைவரும் என்னை சமாதனப்படுத்த, எனக்குள் ஒரு பயம், இந்த சுமேஷ் கொஞ்சம் முரடன், கிறுக்கு தனமா ஏதாவது பண்ணித் தொலைப்பானோ என்று. பிரதீப்பை, சுமேஷிடம் சென்று காம்பிரமைஸ் பண்ண சொல்லிக் கேக்க, பிடிக்கா விட்டாலும் வேறு வழி இல்லாமல் சென்றான். நேத்ரா தடுத்ததையும் கேட்காமல், இவனை, கூட்டி வந்து சாரி கேக்க சொன்னால், இவன் மறுபடியும் சுமேஷை மிரட்டி, எனக்கே அதிர்ச்சி தந்தான் என்றால், சுமேஷ் என்னிடம் சாரி கேட்டது பேரதிர்ச்சியாக இருந்தது.

முதன்முதலாக ஒரு வாலிபனாக பார்த்தேன் அவனை!.

எனக்காக ஒருவனை அடித்தவன், என்னிடம் அடிவாங்கியது, ஏதோ இந்த உலகத்தில் அவன் எனக்கு மட்டுமே கட்டுப்பட்டவன், என்கிற உணர்வு, பேரானந்தத்தையும், பெருமையையும் தர, அவனிடம் பேசவேண்டும் போல் இருந்தது. ஃபோன் செய்தால், எடுக்கவில்லை. கடன்காரன்! அப்படி என்ன கோவம் இவனுக்கு, என்று மனதில் கரித்துக் கொட்டினாலும், மனம் முழுக்க நிறைந்து கிடந்த அவனை, மனசுக்குள்ளேயே, கொஞ்சிக் கொண்டேன்.

----------------------------

“ஃபோனா எடுக்க மாட்றான், பாவி!”னு, அவனை திட்டக்கொண்டே, கார் பார்க்கிங் செல்ல

“சார் இன்னும் சூடாதான் இருப்பார் போல!”னு சொல்லி சிரித்தாள், என்னுடன் வந்த நேத்ரா, என் தோளில் கைபோட்டவள்,

“கல்லு, ரெம்ப சூடா இருந்த, நாளைக்கு வரைக்கும் வெயிட் பண்ணாத, இன்னைக்கே, சான்ஸ் கிரியேட் பண்ணி, யோசிக்காம ரெண்டு தோசைய ஊத்தி, ஆறப்போட்டுறு"னு சொல்லி, என்னை சூடேத்தி, கண்ணடித்து சிரிக்க, எப்போதும் இவள் இப்படிப் பேசினால், செல்லமாக கோபப்படும் நான், இந்தமுறை

“நானும் அதத்தான் யோசிக்கிறேன்"னு சொல்லி, கன்னங்களில் நாவால் கோலமிட்டு, வாய்திறக்காமல் சிரிக்க, அடக்கமுடியாமல் சிரித்தாள் நேத்ரா.

-------------------------

என் மொபைல் டிஸ்ப்ளே-வில் "காலிங்க பாப்பா"னு இருந்ததைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன் நான். அன்று இரவு ஒன்பது மணி, கால் எடுக்கவில்லை. இத்தோடு சேர்ந்து 11வது கால், எதையும் எடுக்கவில்லை அந்த எருமை. கொஞ்சம் பதட்டமாகி என்ன டைப் பண்ணுறேனே தெரியாம, பக்கம் பக்கமாக ஏதோ டைப் பண்ணி அனுப்ப, படித்துக்கூட பார்க்கவில்லை அவன். அவ்வளவுதான் எனக்கு பொறுமை, அவன் வீட்டுக்கு கிளம்ப ரெடியானேன், "டிங்" மெசேஜ் டோன், அவனிடம் இருந்துதான் 

"லீவு மீ அலோன்"னு கோவமா ரிப்ளை வர, அப்பாடானு மூச்சுவிட்டு 



“சாரி பாப்பா!"னு ஒரு மெசேஜ் தட்ட, எனக்கு தெரியும் அவன் வீம்பெல்லாம் அந்த "பாப்பா!” பாத்த உடனே காலினு. 

“ம்ம்"னு அவனிடம் இருந்து ரிப்ளை!. வாடி, வானு மனசுக்குள்ள நினச்சுக்கிட்டு 

“இன்னும் கோவமா?” ஒரு மெசேஜ் தட்ட

“என்னனு சொல்லு, எனக்கு தூக்கம் வருது", அவன் ரிப்ளை பார்த்ததும், ஒரு சின்ன சிரிப்பு என் இதழ்களில், சார் இன்னும் சூடாதான் இருக்கார்னு நினச்சுக்கிட்டு 

“பாப்பா"னு கொஞ்ச, 

“லூசு"னு வந்த ரிப்ளை பாத்தும், மனசெல்லாம் பட்டாம் பூச்சி பறக்க 

“சாரி பாப்பா, ரெம்ப வலிச்சதா?”, உண்மையான வருத்ததுல கேக்க, ரிப்ளை வரவில்லை, காலே வந்தது, எடுத்து 

“சாரி டா"னு சொல்ல, 

“உன் சாரிய தூக்கி குப்பைல போடு, அவன்டா என்னைய சாரி சொல்ல வச்சுடல"னு எகிற, எனக்கு சிரிப்புதான் வந்தது, அடக்கிக் கொண்டு 

“உனக்கே இது ஓவரா தெரியல, அவன்ட நீ சாரியா கேட்ட?”

“பின்ன பூரிய கேட்டாங்க?”

“நீ அடிச்சப்ப கூட, அவன் என்கிட்ட வந்து கோபமா தான் பேசுனான், நீ சொன்ன சாரில, சார் என் கிட்ட சாரி கேட்டுட்டு,,, ஓடிட்டாரு"னு பெருமையோடு, அவனை காதலோடு கொஞ்ச 

“என்ன எதுக்கு அடிச்ச?”, னு அவன் அதுல வெண்ணிய ஊத்த, கடுப்பானேன் 

"லூசு, உன்ன அடிச்சுட்டு,,, நான் எவ்வளோ கஷ்டபட்டேன் தெரியுமா?, சும்மா அதையே கேக்கக்காத!,,,, நீ எதுக்கு கால் எடுக்கல”, 

என்னைய ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் கூட நிம்மதியா லவ் பண்ண விடமாட்டியாடா பாவி! மனசுக்குள்ள திட்டிக்கிட்டு கேட்க, அவன் ஏதோ சொல்ல, பிறகு ஏதேதோ பேசினோம், மணி பன்னிரெண்டாக 

“ஹாப்பி பர்த்டே டா", னு சொல்லி, என் ரூம்மில் இருந்த அவனது 14வயது போட்டோவில், சத்தமே இல்லாமல் ஒரு முத்தம் கொடுத்து விட்டு, 

“சரி காலைல ரெடியா இரு, ஷார்ப்பா எய்ட் ஓ கிளாக் உன் வீட்ல இருப்பேன்! இப்போ நல்லா தூங்கு”னு சொல்லி வைத்து விட்டு, கையில் இருந்த போட்டோவை அனைத்துக் கொண்டு கட்டிலில் விழுந்தேன். அவனை கொஞ்ச வேண்டும் போல் இருக்க 

“தூங்கிட்டியா?” ஒரு மெசேஜ் தட்டினேன் 

“ஆமா", னு ரிப்ளை, எரும என் மூடு தெரியாம கடுப்பேத்த, அவனை கொட்டினேன் போட்டோவில். 

“பர்த்டே பாய்க்கு என்ன கிப்ட் வேணும்" அனுப்பிட்டு, அதையே போட்டோவைப் பார்த்தும் கேட்டேன். 

“அதுதான் நீ நாளைக்கு எனக்கு டிரைவர் வேல பாக்குறிய, அது போதும்"னு வந்த ரிப்ளையை பார்த்து தலையில் அடித்துக் கொண்டு 

“அது ஓகே, வேற என்ன கிப்ட் வேணும்?” திரும்ப நொண்ட 

“நீ என்ன குடுத்தாலும் ஓகே" வந்த ரிப்ளை பாத்துட்டு சந்தோஷம் தாங்காமல், என்னையவே குடுத்த ஓகேவா?னு போட்டோவைப் பார்த்து கேட்டு கண்ணடித்து விட்டு, ஆசையுடன் 

“பிளீஸ் பாப்பா, நான் குடுக்குறது இருக்கட்டும், உனக்கு ஏதாவது ஆசை இருக்க?” அவனை மெசேஜில் கொஞ்ச 

“அந்த ஜினாலி ஜெய்ன மடக்க ஏதாவது வழி சொல்லேன்"னு அவன் ரிப்ளைய பாத்தும் பத்திக்கீட்டு வந்துச்சு எனக்கு, 

ஒரு செருப்பு ஸ்மைலி, தொடர்ந்து கொஞ்ச கோப ஸ்மைலி அனுப்பிட்டு, ஃபோனையும், கையில் இருந்த போட்டோவையும் தூக்கி எறிந்தேன். அழுகை முட்டிக் கொண்டு வர, அப்படியே கட்டிலில் குப்புற படுத்தேன். சிறிது நேரம் களித்து "டிங்" மெசேஜ் டோன் வர, ஏதோ கட்டுப்பட்டவள் போல், தூக்கி எரிந்த ஃபோனை பாய்ந்து சென்று எடுத்து 

“எனக்கு உன் பாப்பாவா,,, டிரைன்ல இருந்தோமே,,,அந்த மாதிரி ஒரு ரெண்டு நாள் எங்கயாவது போகனும்"னு அவன், அனுப்பி இருந்த மெசேஜ் பார்த்தும், அடக்க முடியாமல் சத்தம் போட்டு அழுது விட்டேன், ஆனந்தத்தில். உடனே சுதாகரித்துக் கொண்டு, கண்ணில் நீர் வாழிய, சிரித்துக் கொண்டே 

ஹார்ட் ஸ்மைலி அனுப்பிட்டு, தொடர்ந்து 

“luv u “னு, அனுப்ப 

“me too” னு, ரிப்ளை பண்ணினான் 

“காலைல ரெடியா இரு, இப்போ தூங்கு" அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பிட்டு, சற்று முன் தூக்கி எரிந்த அவன் போட்டோவை எடுத்து, முத்தமழை பொழிந்து, இறுக்கி அனைத்துக் கொண்டு படுத்தேன்.