Thread Rating:
  • 53 Vote(s) - 3.11 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"
Update – 124



నేను : నీతో కలిసి ఒక ప్లాన్ వేసాను కదా, అది సక్సస్ అయ్యింది.

కిరణ్ : ఏ ప్లాన్ ?

నేను : గుర్తు చేసుకో, నువ్వు సోమేశ్ తో ఏం చెప్పావు ?

కిరణ్ : ఓహ్ మై గాడ్ ! వాడి చెల్లెళ్ల గురించి కదా ?

నేను : హాఁ, అవును.

కిరణ్ : ప్లీజ్, నాకు డీటెయిల్ గా చెప్పండి.

నేను : సరే బంగారం.

తరువాత నేను కిరణ్ కి అంతా వివరంగా చెప్పాను. ఎందుకంటే తను మొదటి నుండి నాకు తోడుగా ఉంది. ముందు ముందు కూడా నాకు పనికొస్తుంది. అందుకే తనకి అంతా తెలియడం అవసరం. నేను ఆంటీ, సోమేశ్ ల గురించి కూడా చెప్పాను.

కిరణ్ : ఓహ్ మై గాడ్ ! సోమేశ్ ఆంటీని దెంగడానికి వొప్పుకున్నాడా ?

నేను : అవును బంగారం. అంతా నేను వేసిన ప్లాన్. ఇప్పుడు నేను స్వేచ్ఛగా మీ అందరినీ దెంగగలను, అర్థం అయ్యిందా ? అందుకే ఆంటీని కూడా కలుపుకోవడం అవసరం అయ్యింది.

కిరణ్ : ఆంటీని మీరు ఈజీగా చేసేవారు కదా. అలాంటప్పుడు సోమేశ్ అవసరం ఏముంది ?

నేను : హాఁ, అవసరం ఉంది. ఆంటీని నేను ముందే దెంగాను. ఇప్పుడు సోమేశ్ ని కూడా ఇన్వాల్వ్ చేయడం అవసరం ఎందుకంటే నువ్వు సోమేశ్ తో ఏం చెప్పావో, అదే విషయం నేను ఆంటీని సోమేశ్ తో కూడా చెప్పమని చెప్పాను, దాంతో వాడు నా గురించి, తన చెల్లెళ్లకోసం ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆంటీ సోమేశ్ ని నువ్వు రాహుల్ తో మాట్లాడు, వాడు అందరి పూకుల్లో వున్న మంటల్ని చల్లబరుస్తాడు అని బాగా ఫోర్స్ చేసింది.

కిరణ్ : గుడ్.

నేను : అందుకే నిన్న ఆంటీని సోమేశ్ ముందు దెంగాను. అలాగే మోహినిని కూడా సోమేశ్ ముందే దెంగాను.

కిరణ్ : ఓహ్ మై గాడ్ ! మీది నిజంగా మాస్టర్ మైండ్ బుర్ర బంగారం.

నేను : థాంక్యూ బంగారం.

కిరణ్ : అందుకేనా మోహిని నాతో మీ గురించి అంతగా చెబుతోంది ?

నేను : ఎస్, ఎందుకంటే తను, నేను నిన్ను కూడా దెంగాలని కోరుకుంటుంది.

కిరణ్ : నా పూకు ఇప్పటికే తడిసిపోతోంది. మీరేమో రేపు వెళ్లిపోతున్నారు. నేను ఏం చేయను ?

నేను : నువ్వు కలవాలని అనుకుంటే ఈరోజు రా.

కిరణ్ : నేను ఎలా రాగలను ?

నేను : హీనాని నీ వెంట తీసుకుని రా. బజారుకి వెళ్తున్నాము అని చెప్పు.

కిరణ్ : సరే, నేను కనుక్కుని తరువాత కాల్ చేస్తాను.

నేను : సరే, బై.

కిరణ్ : బై.

నేను కాల్ ని కట్ చేసి, పని చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. కొద్దిసేపటి తరువాత నాకు ఉమ గుర్తుకొచ్చింది. నేను వెంటనే ఫేస్బుక్ ని ఓపెన్ చేసి, చెక్ చేశాను. తన దగ్గర నుండి 'హాయ్', 'హలో' అనే మెసేజ్ లు వచ్చి ఉన్నాయి.

నేను చెక్ చేశాను. తను ఆన్లైన్ లోనే ఉంది.

ఫేస్బుక్ చాట్ ఉమతో :

నేను : హలో డియర్.

ఉమ : హలో, ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : ఐ యామ్ ఫైన్. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

ఉమ : నేను కూడా బాగానే ఉన్నాను.

నేను : ఏ పనిలో మీరు బిజీగా ఉన్నారు ?

ఉమ : బిజీగా ఉన్నది నేను కాదు, మీరు. నేను మీకు మెసేజ్ లని చేశాను కదా.

నేను : అవును యార్, పనిలో బిజీగా ఉంటాను. పేస్ బుక్ ని చెక్ చేసే టైం దొరకదు. మీరు మీ నెంబర్ ని ఇవ్వండి.

ఉమ : నా దగ్గర సెల్ ఫోన్ లేదు.

నేను : ల్యాండ్ లైన్ ఉంటుంది కదా ?

ఉమ : హాఁ, ఉంది. కానీ నేను మీకు నెంబర్ ని ఎందుకు ఇవ్వాలి ?

నేను : మీరు ఇవ్వొద్దు. నేను మీ నెంబర్ ని తెలుసుకోగలను.

ఉమ : హహహ. గుడ్. మీరు ఎలా తెలుసుకుంటారు ?

నేను : మీరు ఆ సంగతి వదిలేయండి. ఒకవేళ నేను తెలుసుకుంటే, మీరు నన్ను కలుస్తారా ?

ఉమ : ఆలోచిస్తాను.

నేను : షరతు పెడితే ఆలోచించడం ఎందుకు ?

ఉమ : సరే, కలుస్తాను.

నేను : గుడ్. ఇప్పుడు మీ ఫోన్ ఎక్కడ ఉంది ?

ఉమ : ఇక్కడే ఉంది. కంప్యూటర్ దగ్గరే వుంది.

నేను : సరే, ఫోన్ మోగింది చూడు.

ఉమ : లేదే.

నేను : ఇప్పుడు ?

ఉమ : లేదు.

తనలో నమ్మకం ఏర్పడింది.

ఉమ : ఇదంత ఈజీ పని కాదు పిల్లోడా.

నేను : ఒకవేళ నేను తెలుసుకుంటే, మీరు నన్ను కలిసాక ఏం చేస్తారు ?

ఉమ : కలవాల్సింది మీరు. ఏం చేయాలో మీరే ఆలోచించుకోండి.

నేను : నేను అన్నీ చేస్తాను.

ఉమ : ముందు నెంబర్ ని అయితే కనుక్కోండి.

నేను : పందేనికి ఒప్పుకోండి, ఒప్పుకుంటే తెలుసుకుంటాను.

ఉమ : సరే, ఒప్పుకున్నాను.

వెంటనే నేను నా  సెల్ నుండి ఉమ నెంబర్ ని డయల్ చేశాను.

నేను : ఇప్పుడు రింగ్ అయిందా ?

ఉమ : హాఁ, అయింది.

నేను : ఫోన్ తియ్యి.

ఉమ ఫోన్ ఎత్తింది.

ఉమ : హలో.

నేను : హలో, కనుక్కున్నాను కదా ?

ఉమ వెంటనే కాల్ ని కట్ చేసింది.

ఉమ : ఓహ్ మై గాడ్ ! మీరు ఎలా కనుక్కున్నారు ? ఇంత త్వరగా ?

నేను : ఇప్పుడు మీరు పందెం గురించి చెప్పండి. ఎప్పుడు కలుస్తున్నారు ?

ఉమ : నేను ఎలా కలవగలను ? మీరు వైజాగ్ లో, నేను హైదరాబాద్ లో.

నేను : సరే, నేను కాల్ చేస్తాను. ఫోన్ లో మాట్లాడుకుందాం.

ఉమ : సరే.

తరువాత నేను కాల్ చేశాను.

ఆన్ కాల్ సంభాషణ :

ఉమ : హలో.

నేను : హలో ఉమ.

ఉమ : మీరు ఎవరు ?

నేను : రాహుల్, మీ ఫేస్బుక్ ఫ్రెండ్.

ఉమ : ఓహ్ మై గాడ్ ! మీరు ఎలా తెలుసుకున్నారు ?

నేను : నేను ఇంకా చాలా విషయాలు తెలుసుకున్నాను.

ఉమ : ఏం విషయాలు ?

నేను : మీ నాన్నగారి పేరు xxxxxxx, ఇంకా అమ్మగారి పేరు xxxxx. అవునా ?

ఉమ : ఓహ్ మై గాడ్ ! మీరు ఎవరు ? నాకు నిజం చెప్పండి.

నేను : అయితే మీరు కలవాల్సి ఉంటుంది.

ఉమ : హాఁ, కలుస్తాను. మీరు హైదరాబాద్ కి రండి.

నేను : మీరు నాగపూర్ కి రాగలరు కదా ?

ఉమ : హాఁ, నేను అక్కడికి వచ్చే వారం వెళ్లాలి.

నేను : వచ్చే వారం ఎందుకు ? మీరు ఎల్లుండి ఉదయం ట్రైన్ లో రండి.

ఉమ : లేదు, రాలేను. వచ్చే వారం పెళ్లి ఉంది. ఇప్పుడే ఎలా వెళతాను ?

నేను : పెళ్లి మంగళవారం కదా. మీరు ఎప్పుడు వెళ్తారు ?

ఉమ : మీరు ఎవరు ? మీరు నాకు తెలిసిన మనిషే అని ఇప్పుడు నాకు ఖచ్చితంగా అనిపిస్తోంది. పెళ్లి మంగళవారం అనేది ఒక తెలియని మనిషికి తెలిసే అవకాశం లేదు.

నేను : మేడమ్, నేను మీ బంధువుల అబ్బాయిని (కజిన్), వైజాగ్ నుండి, నా పేరు రాహుల్. ఏమైనా గుర్తుకొచ్చిందా ?

ఉమ : ఓహ్హ్, శేఖర్ అన్నయ్య తమ్ముడివి కదా నువ్వు !

నేను : ఎస్.

ఉమ : ఓహ్ మై గాడ్ ! చిన్నప్పుడు మనం పిల్లలుగా ఉన్నప్పుడు మిమ్మల్ని కలిశాను.

నేను : ఎస్. అయితే ఇప్పుడు చెప్పు, నువ్వు ఎల్లుండి వస్తున్నావా, లేదా ?

ఉమ : యార్, నువ్వు నన్ను భయపెట్టావు.

నేను : అయితే పందెం ఓడిపోయావు కదా ?

ఉమ : ఎవరూ ఓడిపోలేదు. ఒకవేళ ముక్కూమొహం తెలియని మనిషివి అయితే, అప్పుడు ఎలా తెలుసుకునేవాడివి ?

నేను : అయినాసరే, తెలుసుకునేవాడిని. నువ్వు నా గురించి తెలుసుకుని ఉంటావు కదా ?

ఉమ : హాఁ, విన్నాను. మా వదిన కూడా నిన్ను చాలా పొగుడుతుంది.

నేను : అయితే నువ్వు రెడీగా వుండు, ఎల్లుండి ఉదయం స్టేషన్ కి రా, సరేనా ?

ఉమ : నువ్వు అమ్మ దగ్గర పర్మిషన్ తీసుకో. నేను రెడీగా ఉంటాను.

నేను : కలవడానికి కూడా రెడీగా ఉన్నావా ?

ఉమ : అది కలిసినప్పుడు ఆలోచిస్తాను.

నేను : సరే, ఈరోజు నేను మా అమ్మతో మీ అమ్మ ని మాట్లాడిస్తాను. సరేనా ? నువ్వు ఫోన్ దగ్గరే ఉండు. నేను మా అమ్మకి నీ నెంబర్ ఇస్తాను.

ఉమ : సరే, నేను వెయిట్ చేస్తుంటాను.

నేను : సరే, బై.

ఉమ : బై.

తరువాత నేను కాల్ ని కట్ చేసి, కోమలికి కాల్ చేశాను.

కోమలి : హలో రాహుల్.

నేను : నా ప్రాణం, ఎక్కడ ఉన్నావు ?

కోమలి : నేను, అమ్మ షాపింగ్ కి వచ్చాము.

నేను : ఒకసారి అమ్మతో మాట్లాడించు.

కోమలి : అలాగే మాట్లాడు. అమ్మా, రాహుల్ కాల్ చేశాడు.

అమ్మ : హాఁ రాహుల్ బేటా, చెప్పు.

నేను : అమ్మా, హైదరాబాద్ లో మన బంధువులు ఉన్నారు కదా, వాళ్ల పేరు xxxxx.

అమ్మ : హాఁ బేటా, ఉన్నారు. వాళ్లకి ఏం అయ్యింది ?

నేను : వాళ్లకి ఏమీ అవ్వలేదు. నువ్వు ఇప్పుడే వాళ్లకి కాల్ చెయ్యి. వాళ్ల కూతురు ఉమ నాకు స్నేహితురాలు. తను మాతో పాటు నాగపూర్ పెళ్లికి రావాలనుకుంటుంది. నువ్వు వాళ్ల అమ్మ దగ్గర పర్మిషన్ తీసుకుంటావా ?

అమ్మ : సరే బేటా, నేను ఇంటికి వెళ్లి కాల్ చేస్తాను.

నేను : అమ్మా, ఇప్పుడే కాల్ చెయ్యి ప్లీజ్.

అమ్మ : బేటా, ఇప్పుడు నా దగ్గర నెంబర్ లేదు. వాళ్ల నెంబర్ ఇంట్లో ఉంది.

నేను : వాళ్ళ నంబర్ ని నేను ఇప్పుడే పంపిస్తాను.

అమ్మ : సరే, పంపు. నువ్వు ఆగేటట్లు లేవు కదా.

తరువాత నేను కాల్ ని కట్ చేసి, కోమలి నంబర్ కి ఉమ నెంబర్ ని పంపించాను.

సుమారు 5 నిమిషాల తరువాత నేను ఉమ నంబర్ కి కాల్ చేస్తుంటే, అది బిజీగా ఉంది.

నేను ఫేస్బుక్ ని చెక్ చేశాను. ఉమ ఆన్లైన్ లోనే ఉంది.

నేను తనకి మెసేజ్ లో నా సెల్ నెంబర్ ని పెట్టాను.

మళ్ళీ పని చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. సుమారు పది నిమిషాల తరువాత నా సెల్ మళ్లీ రింగ్ అయింది. చూస్తే కిరణ్ కాల్ చేసింది.

నేను : హాఁ నా బంగారం.

కిరణ్ : మేము 3 గంటల వరకు వస్తాము. మేము ఎక్కడికి రావాలి ?

నేను : సోమేశ్ నిన్ను తీసుకొచ్చిన ఇల్లుని చూశావు కదా ?

కిరణ్ : హాఁ, చూశాను కానీ దారి గుర్తులేదు.

నేను : ఒక పని చేయి. నువ్వు ఆటోలో కూర్చుని ఈ చోటుకి రా. నేను అక్కడే నీకోసం ఎదురుచూస్తుంటాను.

కిరణ్ : సరే. మేము బయలుదేరినప్పుడు మీకు కాల్ చేస్తాము.

నేను : హీనాకి ఈరోజు ఓపెనింగ్ చేపించు.

కిరణ్ : అది తోడుగా వచ్చేది అందుకే.

నేను : గుడ్. సరే, నువ్వు బయలుదేరాక నాకు చెప్పు.

కిరణ్ : సరే.

నేను : బై.

కిరణ్ : బై.

తరువాత నేను కాల్ ని కట్ చేసి, మళ్ళీ పని చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాను. సుమారు పది నిమిషాల తరువాత నా సెల్ మళ్లీ మొగింది. చూస్తే ఉమ కాల్ చేసింది.
Like Reply


Messages In This Thread
RE: "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు" - by anaamika - 16-09-2026, 08:26 PM



Users browsing this thread: bhanub99, 8 Guest(s)