[anaamika]

అందరికీ నమస్కారం,

 

నా పేరు రాహుల్, నా జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలని ఒక కథగా మీ ముందుకి తెద్దామని నేను చేస్తున్న ఒక ప్రయత్నం ఇది. ఈ కథలో ఏం జరిగిందో అదంతా నేను మీకు ఒక క్రమపద్ధతిలో వివరించే ప్రయత్నం చేస్తాను.

 

మా కుటుంబం మొత్తం ఇండియా లోనే అగ్రస్ధానంలోవుండే (టాప్ పది వ్యాపారసంస్థల్లో ఒకటి అని చెప్పగలను) వ్యాపారసంస్థ. మాకు ఫ్యాక్టరీలు, ఆఫీసులు దేశమంతటా వున్నాయి. వాటిని చూసుకోవడానికి నేను దేశమంతా ప్రయాణిస్తూ వుంటాను.

 

నేను ఉండేది వైజాగ్ లో అయినా మాకు ఇంకా అనేక ఇళ్ళు అనేక రాష్ట్రాలలో వున్నాయి. మా తాతముత్తాతలు ఎప్పుడో నార్త్ ఇండియా నుండి ఇక్కడికి వచ్చి స్థిరపడిపోయారు. నేను చెప్పబోయే కథ వైజాగ్ లో మొదలవుతుంది. అక్కడినుండే నా కథని మొదలుపెడతాను.

 

నేను గొప్పింటి ఇంట్లో పుట్టినా నాకు హై సొసైటీలో ఉండటం పెద్దగా ఇష్టం ఉండదు. అందుకే నా స్నేహితులంతా మధ్యతరగతి కుటుంబాలకి చెందినవాళ్ళే వుంటారు. నేను చాలావరకు వాళ్ళతోనే నా సమయాన్ని గడుపుతాను. నేను చెప్పబోయే కథలో భాగమైన వాళ్ళందరి పరిచయాలని నేను సందర్భాన్ని బట్టి మీకు పరిచయం చేస్తూపోతాను. అయితే నా స్నేహితుల్లో అందరికంటే చాలా ముఖ్యమైన, ప్రాణ స్నేహితుడు ఒకడున్నాడు, వాడి పేరు సోమేశ్.

 

ఇక ఆలస్యం చేయకుండా నా కథని మొదలుపెడతాను.

[anaamika]

Update – 01

ఇది నేను బి.కామ్ పూర్తి చేసినప్పటి సంగతి. నేను రాత్రంతా స్నేహితులతో గడిపి, అర్ధరాత్రి ఇంటికి వచ్చేవాడిని. ఉదయం పడుకుని, మధ్యాహ్నం లేచి, నాన్నగారి వ్యాపారంలో సాయం చేయడానికి మా ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లేవాడిని. సుమారు నాలుగు, ఐదు గంటలు ఆఫీసు పనిని చూసుకుని, మళ్ళీ నా స్నేహితుల దగ్గరికి వెళ్ళిపోయేవాడిని. ఇలా నా సమయం గడిచిపోతోంది.

ఒక రోజు, మేము స్నేహితులందరం – సోమేశ్, ఫనీంద్ర, అయన్, నేను – సోమేశ్ ఇంటి డాబా మీద కూర్చొని చాలా సరదాగా మాట్లాడుకుంటున్నాము. సరిగ్గా అదే సమయంలో, సోమేశ్ ఇంటికి రెండు ఇళ్ళు అవతల ఉండే ఒక అమ్మాయిని చూసి మేము కామెంట్లు చేస్తున్నాము. ఆ అమ్మాయి కూడా తన ఇంటి డాబాపైనే ఉంది. మేమంతా ఆమెనే చూస్తున్నాం, సోమేశ్ కూడా ఆమెనే చూస్తున్నాడు.

ఆ తర్వాత మేము మళ్ళీ మా సరదా మాటల్లో మునిగిపోయాము. అయితే నా దృష్టి మాత్రం సోమేశ్ మీదే ఉంది. అకస్మాత్తుగా సోమేశ్ ఆ అమ్మాయికి ఒక ఫ్లయింగ్ కిస్ ఇచ్చి నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. నేను ఆ అమ్మాయి వైపు చూశాను. ఆమె కూడా తిరిగి వాడికి ఫ్లయింగ్ కిస్ ఇచ్చింది ! నేను ఆశ్చర్యపోయాను. వెంటనే సోమేశ్ ని పట్టుకుని సరదాగా కొట్టడం మొదలుపెట్టాను. నేనెందుకు కొడుతున్నానో అర్థం కాక, మిగిలిన స్నేహితులూ కంగారు పడ్డారు. నేను మాత్రం వాడిని అలాగే సరదాగా కొడుతున్నాను. ఆ తర్వాత ఫనీంద్ర, అయన్ నన్ను ఆపి, పట్టుకున్నారు. నేను నార్మల్ అయ్యాను. ఆ తర్వాత జరిగిన సంభాషణ :

ఫనీంద్ర : ఏమైంది ? సోమేశ్ ని ఎందుకు కొడుతున్నావు ?

అయన్ : ఏంట్రా, నీకు పిచ్చి పట్టిందా ?

నేను : దద్దమ్మల్లారా ! వీడు మన దగ్గర ఏమి దాచిపెడుతున్నాడో అడగండి.

అయన్ : ఏం దాచాడు ? చెప్పు.

నేను : సోమేశ్, ఇప్పుడు నిజం చెప్పు. ఇదంతా ఎప్పటినుండి నడుస్తోంది ? నువ్వు నాకు కూడా చెప్పలేదు, నాకు చాలా బాధగా ఉంది.

ఫనీంద్ర : ఏం నడుస్తోంది ? మాకు కూడా అర్థమయ్యేలా చెప్తావా లేదా ?

నేను : చెప్పు సోమేశ్, లేదంటే మళ్ళీ కొడతాను.

అయన్ : ఏం జరుగుతోంది సోమేశ్, చెప్పురా.

సోమేశ్ : అబ్బా, ముందు నన్ను కాస్త ఊపిరి తీసుకోనివ్వండి.

ఫనీంద్ర : లేదు, ముందు అసలు విషయం ఏమిటో చెప్పు.

నేను : ఇప్పుడే చెప్పురా, అదృష్టహీనుడా !

సోమేశ్ : రాహుల్, నువ్వే చెప్పు ! నువ్వెందుకు నన్ను కొట్టావో ?

అయన్ : వాహ్ ! వాహ్ ! నీకు తెలియదా ? ఎవరికి తెలుస్తుందిరా నీకు తెలియకపోతే ?

నేను : ఇప్పుడు సూటిగా చెప్పు. ఆ అమ్మాయితో నీ ప్రేమాయణం ఎప్పటినుండి నడుస్తోంది ?

సోమేశ్ : (ఆశ్చర్యంగా) నీకెలా తెలుసు ?

నేను : ముందు నువ్వు మొత్తం కథ ని చెప్పు.

సోమేశ్ : రెండు నెలల నుండి నడుస్తోందిరా.

నేను : ఆమె పేరు కిరణ్, కదూ ?

సోమేశ్ : అవును.

నేను : నువ్వేంట్రా, మాకు చెప్పకుండా దాచావు ? పాపం, ఆ అమ్మాయిని మేము ఛండాలంగా కామెంట్ చేశాము.

సోమేశ్ : చెబుదామనే అనుకుంటున్నానురా.

నేను : ఎప్పుడు చెప్పేవాడివి ? నీకు పిల్లలు పుట్టిన తర్వాతా ?

సోమేశ్ : (నవ్వుతూ) ఆపరా, నాకో విషయం చెప్పు, నీకు నీ వదిన ఎలా అనిపించింది ?

నేను : మేం ఇంతకుముందు ఆమెని చూడనట్లు అడుగుతున్నావు. అయితే ఒక్క విషయం మాత్రం నిజం - కోతి చేతికి ద్రాక్షపండు దొరికినట్లుంది, హాహాహా !

ఆ తర్వాత మేమంతా నవ్వుకున్నాము. అయన్, ఫనీంద్ర కూడా సోమేశ్ ని సరదాగా కొట్టారు.

తరువాత, మాలో ఒకడికి గర్ల్ ఫ్రెండ్ దొరికినందుకు ఆ సంతోషంలో మేము పార్టీ చేసుకున్నాము. అలా సమయం గడిచిపోయింది.

ఒక రోజు, సోమేశ్, నేను వాళ్ళ ఇంటి డాబా మీద ఉన్నాము. కిరణ్ కూడా తన డాబా మీద ఉంది. వాళ్ళిద్దరూ చాలా సైగలు చేసుకుంటున్నారు. నేను సోమేశ్ తో,

నేను : నువ్వు ఒక మొబైల్ ఫోన్ ని ఎందుకు కొనుక్కోవు ? అలాగే కిరణ్ కి కూడా ఒకటి ఇవ్వు. అప్పుడు మీరు హాయిగా మాట్లాడుకోవచ్చు.

సోమేశ్ : నీకు తెలుసు కదా, మా ఇంటి పరిస్థితి, నా పరిస్థితి. అయినా అలా ఎలా అంటున్నావు.

నేను : సారీ రా, నువ్వు బాధపడకు.

సోమేశ్ వాళ్ళ కుటుంబంలో అందరికంటే పెద్దవాడు. వాళ్ళ నాన్న ఒక కంపెనీలో ఉద్యోగం చేస్తాడు. వాడికి నలుగురు చెల్లెళ్ళు. వాళ్ళ నాన్న జీతంతో కేవలం ఇల్లు గడవడం మాత్రమే కుదురుతుంది.

ఆ రోజు నేను ఇంటికి వచ్చి పడుకున్నాను. మరుసటి రోజు నిద్ర లేచి, ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లాను. పని పూర్తయ్యాక, మార్కెట్ కి వెళ్లి రెండు నోకియా సెల్ ఫోన్లు కొన్నాను. అలాగే రెండు సిం లని కూడా కొని, సోమేశ్ ఇంటికి వెళ్లాను.

సోమేశ్ ని కలిసి, ఇద్దరం డాబాపైకి వెళ్లి కూర్చున్నాము. నేను సోమేశ్ కి సెల్ ఫోన్ ని తీసి ఇచ్చాను. దాన్ని చూసి వాడు చాలా ఆనందపడ్డాడు.

సోమేశ్ : థాంక్స్ యార్ ! నువ్వు నా కోరిక ని నెరవేర్చావు. ఇప్పుడు చూడు, నీ దోస్త్ హవా ఎలా ఉంటుందో !

నేను : ఓయ్, నీ హవా ని చూపించుకోవడానికి ఇవ్వలేదురా ! కిరణ్ తో మాట్లాడటానికి ఇచ్చాను.

సోమేశ్ : కిరణ్ తో ఎలా మాట్లాడాలి రా ? వేరే ఇంకెవరైనా కాల్ తీస్తే........ ?

అంతలోనే కిరణ్ కూడా వాళ్ళ డాబాపైకి వచ్చింది. నేను తనని చూశాను. సోమేశ్ చేయి పైకెత్తి కిరణ్ కి సెల్ ఫోన్ ని చూపించాడు.

నేను : వాహ్ ! గుడ్. ఈ రోజు చాలా సంతోషంగా కనిపిస్తున్నావు.

సోమేశ్ : సంతోషంగా ఎందుకు ఉండను ? నువ్వు నా పక్కన ఉన్నంత వరకు సంతోషంగానే ఉంటాను.

ఆ తర్వాత వాడు కిరణ్ కి సైగ చేశాడు. నేను సోమేశ్ తో అన్నాను :

నేను : ఒరేయ్ దద్దమ్మ, కిరణ్ కి నన్ను పరిచయం చేయవా ?

సోమేశ్ : ఇక్కడ నువ్వంటే తెలియనోళ్లు ఎవరురా ? అందరికీ తెలుసు. నీ కారే నీ గురించి చెప్పేస్తుంది. మనం స్నేహితులం అయిన కొత్తలో నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు, మొత్తం వీధిలో నీ గురించి, 'ఈ కారు సోమేశ్ స్నేహితుడిది, అతనే' అంటూ మన ఇద్దరి గురించే మాట్లాడుకునేవాళ్ళు.

నేను : అయినా సరే నువ్వు పరిచయం చేయించలేదు కదా.

సోమేశ్ : నేనెలా చేయించాలిరా ?

నేను : నువ్వు చేయించకపోతే, నేను ఇప్పుడే వెళ్లి నా పరిచయం తనతో చేసుకుంటాను.

సోమేశ్ : పిచ్చి పట్టిందా ? ఎవరైనా చూస్తే ప్రాబ్లెమ్ అవుతుంది కదా ?

ఇక వీడితో పని జరగదు అని నాకు తెలిసిపోయింది. దాంతో నేను డిసైడ్ అయిపోయాను, నేను సోమేశ్ ఇంటి డాబా దిగి వాళ్ళ ఇల్లు దాటి, రెండు ఇళ్ళు దాటి కిరణ్ దగ్గరికి వెళ్లాను. నేను రావడం చూసి కిరణ్ భయపడి వెనక్కి జరిగింది.

నేను : భయపడకు యార్, కంగారు పడకు. నా పేరు రాహుల్. నేను సోమేశ్ ప్రాణ స్నేహితుడిని.

కిరణ్ : మీరు ఎందుకు ఇలా వచ్చారు ? ఎవరైనా చూస్తే ప్రాబ్లెమ్ అవుతుంది.

నేను : ఏమీ కాదు, కేవలం రెండు నిమిషాలు మిమ్మల్ని కలవాలని వచ్చాను.

కిరణ్ : నన్ను ఎందుకు కలవాలని అనుకుంటున్నారు ?

నేను : నేను మీకోసం ఒక గిఫ్ట్ తెచ్చాను.

కిరణ్ : నేను మీ దగ్గర నుండి గిఫ్ట్ ని ఎందుకు తీసుకోవాలి ?

నేను : నేను మీకు కాబోయే మరదిని కాబట్టి, మీరు తీసుకోవలసిందే.

కిరణ్ : అప్పుడే మరదా ? మీరు నాకు మరది కారు.

నేను : సోమేశ్ మీకు ఏమవుతాడు ?

కిరణ్ : మీరు నన్ను చంపించేలా వున్నారు ! ప్లీజ్ వెళ్లిపోండి.

అంతలో సోమేశ్ కూడా మా దగ్గరికి వచ్చాడు.

నేను : సోమేశ్, చూడు ! తను నా గిఫ్ట్ ని తీసుకోవడం లేదు.

సోమేశ్ : గిఫ్ట్ ? ఎలాంటి గిఫ్ట్ ?

నేను : (మొబైల్ ఫోన్ ని చూపిస్తూ) ఈ గిఫ్ట్. మీకు మాట్లాడుకోవడానికి ఇబ్బంది లేకుండా ఉండటానికి.

సోమేశ్ : థాంక్స్ రా. కిరణ్, ప్లీజ్ తీసుకో. మన ఇద్దరికీ ఈజీ అవుతుంది.

కిరణ్ : (గిఫ్ట్ ని తీసుకుంటూ) మీరు నన్ను చంపేలా వున్నారు.

సోమేశ్ : అలా ఏమీ జరగదులే.

నేను : ఓకే, నా గిఫ్ట్ ని తీసుకున్నందుకు థాంక్స్.

కిరణ్ : మీరు కాదు, నేను థాంక్స్ చెప్పాలి. మీ ఆలోచన చాలా మంచిది. చాలా కృతజ్ఞతలు.

ఆ తర్వాత మేము సోమేశ్ డాబాపైకి తిరిగి వచ్చేశాము. వాళ్ళిద్దరూ తమ కొత్త సెల్ ఫోన్లో మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. ఇలాగే సమయం గడిచిపోయింది.

ఒక రోజు నేను సోమేశ్ దగ్గర నుండి ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు, నా సెల్ కి ఒక SMS వచ్చింది. చూస్తే అది కిరణ్ నాకు పంపిన SMS.

SMS సంభాషణ ?

కిరణ్ : హాయ్.

నేను : హలో.

కిరణ్ : మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : బాగానే ఉన్నాను.

నేను : మరి మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

కిరణ్ : నేను కూడా బాగానే ఉన్నాను.

నేను : నా నెంబర్ మీకు ఎలా దొరికింది ?

కిరణ్ : మూడు రోజుల క్రితం సోమేశ్ నాతో మాట్లాడడానికి వచ్చాడు. మా ఇద్దరి సెల్ ఫోన్ లు ఒకేలా ఉండేసరికి మారుపోయాయి (ఎక్స్ఛేంజ్ అయ్యాయి). ఆ రోజు సోమేశ్ సెల్ ఫోన్ లో నుండి మీ నెంబర్ ని చూసి గుర్తుపెట్టుకున్నాను.

నేను : హ్మ్మ్, సరే. చెప్పండి, అంతా బాగానే వుంది కదా ?

కిరణ్ : అవును, అంతా బాగే. నేను మీకు SMS చేసి ఇబ్బంది ఏమైనా పెడుతున్నానా ?

నేను : లేదు, అలాంటిదేమీ లేదు. మీకు ఎప్పుడు చేయాలని అనిపిస్తే అప్పుడు SMS చేయండి. నాకేం ఇబ్బంది లేదు.

కిరణ్ : థాంక్స్. మీరు చాలా మంచివారు.

నేను : థాంక్ యు సో మచ్. మీరు కూడా చాలా మంచివారు. అలాగే అందంగా కూడా వుంటారు.

కిరణ్ : హాహాహా, థాంక్స్. కానీ నేను అంత అందంగా లేను.

నేను : మీరు చాలా అందంగా ఉన్నారు.

కిరణ్ : మీకు అలా ఎందుకు అనిపిస్తుంది ?

నేను : మీరు అలా ఉన్నారు కాబట్టే అనిపిస్తుంది.

కిరణ్ : నాలో అందంగా ఏమి ఉంది ?

నేను : అంతా బాగుంది. సన్నగా కాదు, లావుగా కాదు. తెల్లని రంగు. ఫిగర్ కూడా మస్త్ గా (అద్భుతంగా) ఉంది.

కిరణ్ : హాహాహా, మస్త్ ఏమిటి ?

నేను : సారీ, అది మీకు బాధగా అనిపిస్తే.

కిరణ్ : లేదు. ఏమీ మస్త్ గా లేదు. ఇంకా మీరు మాట్లాడినందుకు నాకు బాధగా అనిపించదు. ఓకే.

నేను : మస్త్ గా ఉంది అంటే మీరు మొత్తం అద్భుతంగా ఉన్నారు. మీరు నా కళ్ల లో నుండి చూడండి. అప్పుడు మీకు తెలుస్తుంది.

కిరణ్ : మీ కళ్ల నుండి చూడలేను. వినగలను. అయితే మీరు చెప్పండి, ఏమిటి మస్త్ గా ఉంది ?

నేను : మీ ముఖం అందంగా ఉంది. మీ శరీరం మస్త్. ఫిగర్ పర్ఫెక్ట్ గా ఉంది.

కిరణ్ : నా ఫిగర్ మామూలుగానే ఉంటుంది.

నేను : మామూలుగా కాదు, అమూల్యమైనది.

కిరణ్ : ఏమిటి అమూల్యమైనది ?

నేను : సన్నని నడుము. దాని మీద బరువుగా (భారీ భారీగా) అలాగే కింద కూడా బరువుగా. అంతా అమూల్యమైనదే.

కిరణ్ : బరువుగా అంటే అర్థం ఏమిటి ?

నేను : మీరు వేరుగా అనుకోరు కదా ?

కిరణ్ : లేదు.

నేను : రొమ్ములు (బ్రెస్ట్) ఇంకా పిర్రలు (హిప్స్).

కిరణ్ : హ్మ్మ్. మీరు చాలా దగ్గరనుండి చూసినట్లు అనిపిస్తుంది.

నేను : సారీ. ఇంతకూ ముందు మిమ్మల్ని చాలా చూసేవాడిని. కానీ ఇప్పుడు కాదు.

కిరణ్ : ఇప్పుడు ఎందుకు కాదు ?

నేను : ఇప్పుడు మీరు సెట్ అయిపోయారు కదా ?

కిరణ్ : హాహాహాహా. ఓకే. అయినా సరే మీరు చూసే ఉంటారు కదా.

నేను : మీకు బాధగా అనిపిస్తుండొచ్చు.

కిరణ్ : బాధగా అనిపించదు. మీరు చెప్పండి.

నేను : చూశాను, చాలాసార్లు.

కిరణ్ : హ్మ్మ్. నాకు తెలుసు. నాతో మాట్లాడినట్లు సోమేశ్ కి చెప్పకండి.. ప్లీజ్.

నేను : ఓకే, చెప్పను.

కిరణ్ : థాంక్స్.

నేను : ఎందుకు ?

కిరణ్ : మొబైల్ కి, అలాగే రిప్లై ఇచ్చినందుకు కూడా.

నేను : మొబైల్ కోసం థాంక్స్ ముందే చెప్పారు కదా.

కిరణ్ : ఈరోజు మళ్లీ చెప్పాలని అనిపించింది.

నేను : వద్దు, నో థాంక్స్.

కొన్ని సెకెన్లు ఆగి మళ్ళీ మెసేజ్ పెట్టాను.

నేను : ఒక విషయం అడగనా ? మీరు ఏమీ అనుకోనంటే.

కిరణ్ : ఆ, అడగండి.

నేను : సైజ్ ?

ఆ తర్వాత రిప్లై ఏమీ రాలేదు.

[anaamika]

కిరణ్మయి కొలతలు

Amazing. Where did you get those details ?

[anaamika]

Update – 02


తరువాత రోజు రాత్రి గడిచిపోయాక నేను ఇంటికి వచ్చినప్పుడు, నా మొబైల్ కి కిరణ్ దగ్గర నుండి SMS వచ్చింది.

SMS చాట్ :

కిరణ్ : హాయ్

నేను : హలో. నిన్న మీరు బాధపడ్డారు కదా ?

కిరణ్ : లేదు. మొబైల్ ఛార్జింగ్ అయిపోయింది. అందుకే సమాధానం ఇవ్వలేకపోయాను.

నేను : ఓకే. మరి మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

కిరణ్ : నేను బాగానే ఉన్నాను.

నేను : ఓకే. ఈరోజు సమాధానం ఇస్తారా ?

కిరణ్ : దేనికి ?

నేను : సైజు కి.

కిరణ్ : మీరు తెలుసుకుని ఏం చేస్తారు ?

నేను : నాకు అడగాలని అనిపించింది.

కిరణ్ : అలా వూరికే మీకు చెప్పను కదా.

నేను : నేను మీకు గిఫ్ట్ ఇవ్వాలి.

కిరణ్ : ఏంటి గిఫ్ట్ ?

నేను : మీ బాయ్ ఫ్రెండ్ ఇవ్వనిది.

కిరణ్ : అతను నాకు ఎప్పుడూ ఏమీ ఇవ్వలేదు.

నేను : అయితే నేను ఉన్నాను కదా ఇవ్వడానికి.

కిరణ్ : మీరు ఏం ఇస్తారు ?

నేను : మీరు ఏది కోరుకుంటే అది.

కిరణ్ : ఆలోచించుకోండి.

నేను : ఆలోచించాను. మీరు ఆజ్ఞాపించండి.

కిరణ్ : అయితే టైం వచ్చినప్పుడు ఆజ్ఞాపిస్తాను.

నేను : నాకు కూడా మీ దగ్గర నుండి గిఫ్ట్ కావాలి.

కిరణ్ : ఏంటి గిఫ్ట్ ?

నేను : టైం వచ్చినప్పుడు చెబుతాను.

కిరణ్ : సరే, నేను మీతో మాట్లాడుతున్న సంగతిని దయచేసి సోమేశ్ కి చెప్పకండి.

నేను : డోంట్ వర్రీ డియర్.

కిరణ్ : ఓకే. అమ్మ పిలుస్తోంది. తర్వాత మాట్లాడతాను. బై.

నేను : బై.

ఆ తర్వాత నేను పడుకున్నాను. నిద్ర లేచి ఫ్యాక్టరీకి వెళ్ళాను, ఆతర్వాత స్నేహితుల దగ్గరికి వెళ్ళాను. నా స్నేహితులంతా, నాతో సహా, మధ్యతరగతి కుటుంబాలకి చెందిన వాళ్ళు. వాళ్ళ ఇళ్ళు కూడా చాలా రద్దీగా ఉండే ప్రాంతాలలో ఉన్నాయి. మా ఇల్లు చాలా నిశ్శబ్దంగా వుండే సొసైటీలో ఉండటం వల్ల, నా మనసు అక్కడ ఉండడానికి ఇష్టపడేది కాదు. నేను ఎక్కువ టైం స్నేహితుల దగ్గరే గడిపేవాడిని.

నాకు ఇంతకుముందు ఏ అమ్మాయితోనూ అఫైర్ లేదు, ఆసక్తి కూడా ఉండేది కాదు. కానీ, కిరణ్ తో మాట్లాడిన తర్వాత, నా మనసు శృంగారం వైపు మళ్ళింది. కిరణ్ సోమేశ్ ఇంటికి రెండు ఇళ్ళు అవతల ఉండేది, ఆమె సోమేశ్ ఇంటికి రావడం పోవడం కూడా జరుగుతుండేది. నేను ఈ రోజుల్లో ఆమె గురించే ఆలోచిస్తున్నాను. ఆమెకి ఒక గిఫ్ట్ ఇవ్వాలనే ఆలోచన నా మనసు లోకి వచ్చింది. నేను ఆమెని చాలాసార్లు చూశాను కాబట్టి, నా మనసులో ఒక ప్లాన్ ని వేసుకున్నాను.

స్నేహితుల దగ్గర నుండి ఫ్రీ అయ్యాక, ఈ రోజు తొందరగా మార్కెట్ కి వెళ్ళాను. ఆమె కోసం గిఫ్ట్ గా నాలుగు బ్రా సెట్ లని కొన్నాను, ఎందుకంటే నాకు తన సైజు తెలియదు. ఆ నాలుగింటిని గిఫ్ట్ ప్యాక్ చేయించి, నా కారులో పెట్టుకుని ఇంటికి వచ్చేశాను. ఇంటికి వచ్చి గదిలో పడుకున్నాను. రాత్రి సుమారు రెండు గంటల సమయంలో కిరణ్ దగ్గర నుండి SMS వచ్చింది.

? SMS సంభాషణ ?

కిరణ్ : హాయ్.

నేను : హలో.

కిరణ్ : ఈరోజు మీరు ఇక్కడి నుండి త్వరగా వెళ్లిపోయారు.

నేను : అది అడగొద్దు.... అంతే.

కిరణ్ : అంతా కుశలమే కదా ?

నేను : అలా ఏమీ లేదు. నన్ను పని లో నుండి ఫ్రీ చేశారు మీరు.

కిరణ్ : యార్, నేను ఏం చేశాను ?

నేను : నేను మీకు మనిషిలా కనిపించట్లేదా ?

కిరణ్ : ప్లీజ్ మీరు నన్ను 'మీరు' అనకండి. 'నువ్వు' అనండి.

నేను : ఎందుకు ? మీకు నచ్చలేదా ?

కిరణ్ : నువ్వు అంటే బాగా అనిపిస్తుంది. మనసుతో మాట్లాడుతున్నట్లు ఉంటుంది.

నేను : ఓకే డియర్.

కిరణ్ : ఇప్పుడు చెప్పండి, నేను మీకు ఏం చేశాను ?

నేను : నా మనశాంతిని దోచుకున్నావు నువ్వు.

మళ్ళీ మెసేజ్ చేసాను.

నేను : నువ్వే నా ఆలోచనగా మారావు. ప్రతి క్షణం నీ గురించే ఆలోచిస్తున్నాను. నాకు ఏం జరిగిందో తెలియదు.

కిరణ్ : హాహాహాహా, మీరు ఫ్లర్ట్ చేస్తున్నారు.

నేను : నిజంగా.

మళ్ళీ మెసేజ్ చేసాను.

నేను : నువ్వు ఆ రోజు రిప్లై ఇవ్వలేదు.

కిరణ్ : నువ్వు తెలుసుకుని ఏం చేస్తావు బంగారం ?

నేను : నేను నీకు గిఫ్ట్ ఇస్తాను.

కిరణ్ : నాకు ఎప్పుడు గిఫ్ట్ దొరుకుతుంది ?

నేను : నువ్వు ఎప్పుడు చెప్తే అప్పుడు.

కిరణ్ : నాకు ఇప్పుడే కావాలి.

నేను : ఓకే, అయితే సైజ్ చెప్పు. నేను ఇప్పుడే తెచ్చి ఇస్తాను.

కిరణ్ : ఈ సమయంలో ...........రాత్రి 3 గంటలకి.......... ఎలా ?

నేను : అది నా ప్రాబ్లెమ్. నువ్వు సైజ్ చెప్పు.

కిరణ్ : 34.

నేను : ఇంకా ?

కిరణ్ : ఇంకా ఏంటి ?

నేను : మొత్తం సైజ్ చెప్పు.

కిరణ్ : 34, 32, 36.

నేను : వావ్ యార్, నైస్ బాడీ.

కిరణ్ : ఇప్పుడు చూద్దాం, నువ్వు ఏం చేస్తావో. నాకు ఇప్పుడే గిఫ్ట్ కావాలి.

నేను : ఓకే మేడమ్, నేను ఇప్పుడే తెచ్చి ఇస్తాను. ఓకే.

కిరణ్ : చూద్దాం.

నేను : వెయిట్ చెయ్యి. నేను ఇంకొద్దిసేపట్లో మెసేజ్ చేస్తాను. నువ్వు నిద్రపోవద్దు. ఓకే.

కిరణ్ : ఓకే. నేను ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను.

ఆ తర్వాత నేను ఇంటి నుండి బయలుదేరి, కారు స్టార్ట్ చేసి, సోమేశ్ ఇంటి వైపు బయలుదేరాను. దారిలో నేను ఒక షాపు లో నుండి డైరీ మిల్క్ చాక్లెట్ కూడా తీసుకున్నాను. సోమేశ్ వుండే వీధిలోకి చేరుకుని, కిరణ్ కి మెసేజ్ చేశాను.

నేను : ఆర్ యు దేర్ ?

కిరణ్ : ఆ దొరా, ఇక్కడే ఉన్నాను. అయిందా ?

నేను : నువ్వు ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నావు ?

కిరణ్ : నేను ఇంట్లోనే, నా రూములో ఉన్నాను.

నేను : ఇంట్లో అందరూ ఎక్కడ ఉన్నారు ?

కిరణ్ : అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళ రూముల్లో నిద్రపోతున్నారు.

నేను : ఓకే.

ఆ తర్వాత నేను కారు నుండి బయటికి వచ్చి, 2 గిఫ్ట్ ప్యాక్ లు తీసి, ఆమె బయటి బాల్కనీ (గ్యాలరీ) లోకి విసిరేసాను. నేను 4 గిఫ్ట్ లని తీసుకున్నాను. 2 సైజ్ 34 వి, అలాగే 2 సైజ్ 36 వి. ఎందుకంటే నాకు సైజ్ ఖచ్చితంగా తెలియదు. గెస్ చేసి తీసుకున్నాను. గిఫ్ట్ లని విసిరిన తర్వాత నేను కిరణ్ కి కాల్ చేశాను.

నేను : హలో...

కిరణ్ : ఆ, మాట్లాడండి.

నేను : నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు ?

కిరణ్ : చెప్పాను కదా, రూములో ఉన్నాను.

నేను : నీ రూమ్ ఏది ?

కిరణ్ : మొదటి అంతస్తులో ఉంది.

నేను : రూముకి కిటికీ ఉందా ?

కిరణ్ : ఆ, ఉంది.

నేను : కిటికీ దగ్గరికి రా.

కిరణ్ : ఓకే, వస్తున్నాను.

నేను : ఎదురుగా చూడు కిరణ్, నలుపు రంగు కారు.

కిరణ్ : మీరు ఇంత త్వరగా ఇక్కడికి ఎలా వచ్చారు ?

నేను : నువ్వు చెప్పావు, నేను వచ్చేశాను. నువ్వు ఒక పని చెయ్యి. త్వరగా కిందకి రా. బాల్కనీలోకి (గ్యాలరీ మే) తొందరగా.

కిరణ్ : ఓకే, వస్తున్నాను.

కిరణ్ వచ్చి గేట్ తెరిచింది. నేను కారు లో నుండి బయటికి వచ్చాను. తను నా ఎదురుగా ఉంది.

నేను : నువ్వు బయటికి ఎందుకు వచ్చావు ?

కిరణ్ : మీరు అంత దూరం నుండి రాగలిగినప్పుడు, నేను బయటికి రాలేనా ఏంటి ?

నేను : హ్మ్మ్. ఎలా ఉన్నావు నువ్వు ?

కిరణ్ : మీరే చూసుకోండి, నేను ఎలా ఉన్నానో.

నేను : ఫుల్ పటాఖా లాగా కనిపిస్తున్నావు.

కిరణ్ : చాలు, వదిలేయండి. ఇప్పుడు నాకు గిఫ్ట్ ని త్వరగా ఇవ్వండి.

నేను : యార్, ఇంత రాత్రి నాకు ఇదే దొరికింది.

నేను తనకి చాక్లెట్ ని ఇస్తూ చెప్పాను.

కిరణ్ : థాంక్స్. ఇదైనా సరే నాకు చాలు.

నేను : థాంక్స్ లాంటివేమీ వద్దు. మరో గిఫ్ట్ కూడా ఉంది. అది నేను వెళ్లిపోయిన తర్వాత నీకు దొరుకుతుంది.

అంతలో నా మొబైల్ కి కాల్ వచ్చింది. మొబైల్ రింగ్ సౌండ్ కి ఎవరైనా లేస్తారేమో అని అనుకున్నాను. కిరణ్ దగ్గర నుండి సెలవు తీసుకుని, హ్యాండ్ షేక్ చేసి, కారులో వచ్చి కూర్చున్నాను. కిరణ్ నన్ను గేట్ దగ్గర నిలబడి చూస్తూనే ఉంది. నేను తనకి కాల్ చేశాను.

నేను : నువ్వు లోపలికి వెళ్ళు, నీ బాల్కనీలో చూడు. నేను వెళ్తున్నాను. ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత మెసేజ్ చేస్తాను, ఓకే స్వీట్ హార్ట్.

కిరణ్ : ఓకే, వెయిట్.

తను త్వరగా బాల్కనీలోకి వెళ్ళి, గిఫ్ట్ లని తీసుకుని, నాతో "మీరు చాలా తెలివైనవారు" అంది.

నేను : హా హా హా హా. ఓకే, ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత మాట్లాడతాను.

నేను బై చెప్పి, కాల్ ని కట్ చేశాను.

కారు ని స్టార్ట్ చేసి నేరుగా ఇంటికి చేరుకొని, కిరణ్ కి మెసేజ్ చేశాను.

నేను : ఇంటికి వచ్చేసాను.

కిరణ్ : మంచిది, అలాగే నా థాంక్స్. చాలా మంచిగా ఉంది. ఈ రంగు కూడా నాకు ఇష్టమే. థాంక్స్.

నేను : నువ్వు వేసుకుని చూశావా ?

కిరణ్ : లేదు, ఉదయం చూస్తాను.

నేను : ఓకే. వేసుకుని చూసి చెప్పు. ఏమైనా సమస్య ఉంటే చెప్పు. నేను వేరేవి తెచ్చి ఇస్తాను.

కిరణ్ : సమస్యేమీ లేదు. నాది ఈ సైజే. ఖచ్చితంగా సరిపోతుంది. నువ్వు టెన్షన్ పడకు.

నేను : నువ్వు పేస్ బుక్ ని (FB) వాడతావా ?

కిరణ్ : ఆ, అప్పుడప్పుడు కంప్యూటర్లో వాడతాను.

నేను : మంచిది. నా ఐడి ఈ పేరుతో ఉంది. రిక్వెస్ట్ పంపు.

కిరణ్ : ఓకే.

నేను : ఓకే డియర్. ఇప్పుడు నువ్వు కూడా నిద్రపో. రేపు మాట్లాడుకుందాం.

కిరణ్ : ఆ, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. రేపు నేను యూనివర్సిటీకి కూడా వెళ్లాలి.

నేను : ఏ యూనివర్సిటీ ?

కిరణ్ : వైజాగ్ యూనివర్సిటీ. ఫస్ట్ ఇయర్, బి.కాం.

నేను : ఓహ్, మంచిది. యూనివర్సిటీలో ఏమైనా ఇబ్బంది ఉంటే నాకు చెప్పు. నాకు అక్కడ చాలా పరిచయాలు ఉన్నాయి.

కిరణ్ : ఓకే, థాంక్స్.

నేను : యూనివర్సిటీకి ఎలా వెళ్తావు ? బస్సు లో వెళ్తావా ?

కిరణ్ : లేదు. నేను సోమేశ్ చెల్లెలు మొహినితో కలిసి ఆటోలో వెళ్తాను.

నేను : ఓకే. ఇప్పుడు నువ్వు నిద్రపో. బై. మిస్ యు.

కిరణ్ : మిస్ యు టూ. బై.

ఆ తర్వాత నేను తన గురించి ఆలోచిస్తూ పడుకున్నాను. ఈ రోజు చాలా రోజుల తర్వాత నేను తొందరగా నిద్ర లేచాను. నేను ఇంత త్వరగా లేవడం చూసి అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. సరే, నేను ఫ్రెష్ అయ్యి, టిఫిన్ చేసి ఫ్యాక్టరీకి వెళ్ళాను. అక్కడి నుండి షోరూం కి వెళ్ళి, నా కారుని సర్వీస్ కి ఇచ్చి, వేరే కారులో సోమేశ్ ఇంటికి వెళ్లాను.

సోమేశ్ ఇంట్లో కిరణ్ కూడా ఉంది. తను సోమేశ్ చెల్లెలితో కలిసి కూర్చుని ఉంది. సోమేశ్ నన్ను తీసుకుని డాబాపైకి వచ్చాడు. ఆ రోజు నేను సోమేశ్ చెల్లెలు మోహిని ని దగ్గరగా చూశాను. తను కూడా బాగుంది అనిపించింది నాకు.

మేము డాబా మీద మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు, నాకు కిరణ్ వీధిలో వెళ్లడం కనిపించింది. ఆమె దృష్టి నామీదే ఉంది. పక్కనే సోమేశ్ ఉన్నాడు. కిరణ్ తననే చూస్తోందని సోమేశ్ అనుకున్నాడు. ఆ తర్వాత తను ఇంట్లోకి వెళ్ళిపోయింది. సోమేశ్ సంతోషపడ్డాడు. నేను వాణ్ని చూసి, "ఎంత పిచ్చివాడు వీడు" అని మనసులో అనుకున్నాను.

కిరణ్ ఇంట్లోకి వెళ్ళిన తర్వాత, మేము సోమేశ్ ఇంటి డాబా మీద కూర్చొని చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నాము. చాలాసేపు మాట్లాడుకున్న తర్వాత, సోమేశ్ వాష్ రూముకి వెళ్ళాడు. నేను అక్కడ ఒంటరిగా కూర్చుని వున్నప్పుడు, సోమేశ్ చెల్లెలు మోహిని టీ తీసుకుని పైకి వచ్చింది.

[anaamika]

మీరు ఎంత వేగంగా ఓ 20 కామెంట్స్, మినిమం 50 లైకులు ఇస్తారో, అంతే వేగంగా, వెంటనే (మరుసటి రోజే) పెద్ద అప్డేట్ ని పోస్ట్ చేస్తాను. ఇంతవరకు నేను నా కథలకి కామెంట్స్, లైకులు ఇవ్వమని అడగలేదు. ఇదే మొదటిసారి.

[anaamika]

Nice story keep it up with the flow, a small suggestion if you dont mind. Conversation booking language laga undi. Casual ga matlade laga unte inka kick vastundi.

మీ సూచనకి నా ధన్యవాదాలు. ఇంతకుముందు కథల్లో నా శైలి ఇంకా ఘోరంగా (అంటే పుస్తకపు భాషలో) ఉండేది. ఇప్పటికి చాలావరకు మార్చుకున్నాను. వీలైనంతవరకు నార్మల్ సంభాషణని అందించడానికి ప్రయత్నిస్తాను.

[anaamika]

Update – 03

మోహిని ఇంకా నా సంభాషణ.....

మోహిని : సోమేశ్ అన్నయ్య ఎక్కడికి వెళ్ళాడు ?

నేను : వాడు వాష్ రూములో ఉన్నాడు.

మోహిని : ఓకే. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : నేను బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు ఎలా ఉన్నావు ?

మోహిని : నేను కూడా బాగున్నాను. నేను మీతో మాట్లాడాలని అనుకుంటున్నాను.

నేను : అవునా, చెప్పు, ఏ విషయం ?

మోహిని : ఇప్పుడు కాదు. నేను మీకు మెసేజ్ చేస్తాను.

నేను : ఓకే. ఏమైనా ఇబ్బంది ఉంటే, ఇప్పుడే చెప్పొచ్చు.

మోహిని : లేదు, ఇబ్బంది ఏమీ లేదు. నేను మెసేజ్ లోనే మాట్లాడతాను.

నేను : ఓకే.

ఆ తర్వాత తను వెళ్ళిపోయింది. నేను టీ తాగాను. కానీ సోమేశ్ ఇంకా బయటికి రాలేదు. నేను వాష్ రూమ్ దగ్గరికి వెళ్లి, వాణ్ని గట్టిగా పిలిచాను.

నేను : ఏంట్రా, సబ్బు ని పూర్తిగా వాడేస్తావా ? బయటికి రా.

రెండు నిమిషాల తర్వాత వాడు బయటికి వచ్చాడు. నేను వాడికి టీ ఇచ్చాను. వాడు తాగాడు. ఆ తర్వాత మేము అలానే మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. కాసేపటి తర్వాత, వాళ్ళ అమ్మ వాణ్ని కింది నుండి పిలిచింది. వాడు వెళ్ళిపోయాడు.

అప్పుడు నేను కిరణ్ కి కాల్ చేశాను.

కిరణ్ : ఫ్రీ అయ్యారా దొరగారు ?

నేను : ఫ్రీగానే ఉన్నాను. అందుకే ఇక్కడ చందమామ కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను కానీ ఇంకా చందమామ బయటికి రాలేదు.

నేను మాట్లాడిన మాటకి అర్థం తనకి వెంటనే అర్థమైంది.

కిరణ్ : చందమామ అయితే బయటే వుంది. మీరు చూడలేదు అంతే.

నేను ఆమె డాబా వైపు చూశాను. తను డాబా మీదే ఉంది.

నేను : అవును, ఇప్పుడు చందమామ కనిపించింది. నేను అక్కడికి రావొచ్చా ?

అక్కడి అన్ని ఇళ్ళ డాబాలు ఒకదానికొకటి ఆనుకుని ఉన్నాయి. కిరణ్ ఇల్లు సోమేశ్ ఇంటికి రెండు ఇళ్ళు దాటి ఉంది. నేను ఆ రెండు ఇళ్ళ డాబాలు దాటి వెళ్ళాలి.

కిరణ్ : పిచ్చి పట్టిందా ? ఎవరైనా చూస్తే గొడవ అవుతుంది.

నేను : ఏమీ కాదు. నేను ఉన్నాను కదా, ఇంకేం భయం ?

తనేం మాట్లాడలేదు.

నేను : సరే, ఒకటి చెప్పు. నువ్వు నా గిఫ్ట్ ని వేసుకున్నావా ?

కిరణ్ : అవును వేసుకున్నాను, ఎరుపు రంగుది.

నేను : నువ్వు తప్పుగా అనుకోకపోతే ఒక విషయం అడగనా ?

కిరణ్ : మీరు ఏం అడగాలనుకుంటున్నారో నాకు తెలుసు.

నేను : నీకెలా తెలుసు, నేను ఏం అడగాలనుకుంటున్నానో ?

కిరణ్ : జస్ట్ తెలుసు.

నేను : అయితే చెప్పు, ఎంతవరకు తెలుసో ?

కిరణ్ : మీకు చూడాలని ఉంది, అని తెలుసు.

నేను : ఏం చూడాలని ఉంది ?

కిరణ్ : నేను వేసుకున్న మీ గిఫ్ట్ ని చూడాలని ఉంది.

నేను : నువ్వు నిజంగా చాలా తెలివైనదానివి.

తనేం మాట్లాడలేదు.

నేను : ప్లీజ్, ఒక్క నిమిషం కోసం చూపించు.

కిరణ్ : ఇక్కడ ఎలా చూపించాలి ?

నేను : నేను అక్కడికి వస్తాను. నువ్వు కూర్చొని చొక్కా ని తీసెయ్యి.

కిరణ్ : లేదు, తీయనవసరం లేదు.

నేను : నేను అక్కడికి వస్తున్నాను. సోమేశ్ కూడా బయటికి వెళ్ళాడు. సో డోంట్ వర్రీ.

నేను ఆ రెండు ఇళ్ళ డాబాలని దాటి కిరణ్ వాళ్ళ డాబాపైకి చేరుకున్నాను. కిరణ్ కూర్చుని ఉంది. ఎవరూ చూడకుండా ఉండటానికి నేను తన దగ్గరికి వెళ్లి కూర్చున్నాను.

కిరణ్ : మీరు నన్ను ఇరికించేలా ఉన్నారు.

నేను : అలా ఏమీ జరగదు, టెన్షన్ పడకు.

తను సిగ్గుపడుతోంది, అలాగే భయపడుతోంది కూడా.

నేను : ఏమైంది ? తొందరగా చూపించు.

కిరణ్ : నా వల్ల కాదు.

నేను : సరే, ఒక ముద్దు అయినా ఇవ్వు.

తను సిగ్గుపడి, వద్దన్నట్లు తలని కిందకి దించుకుంది. నేను తనకి చాలా దగ్గరగా వెళ్ళి, తనని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. తన బుగ్గల మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాను. తన శరీరం వణుకుతోంది. అది చూసి నేను తనకి ధైర్యం చెప్పాను, అలాగే ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ముద్దు పెడుతూనే, నా చెయ్యి తన రొమ్ముల మీద పెట్టి, మసాజ్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. తను ఇప్పుడు వేడెక్కుతోంది.

నేను మళ్ళీ చూపించమని అడిగాను. తను కళ్ళు మూసుకుని, చేతులు పైకి ఎత్తింది. తన అంగీకారాన్ని చూసి, నేను తన చొక్కా ని తీయడం మొదలుపెట్టాను. తన శరీరం చాలా మృదువుగా, తెల్లగా ఉంది. నేను తన చొక్కా ని తీసేసాను. ఇప్పుడు తను నా ముందు ఎరుపు రంగు బ్రా ఇంకా సల్వార్లో ఉంది. నేను తనని అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాను. తను ఒక బాంబులా ఉంది.

నేను తన పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. నా ఒక చెయ్యి తన రొమ్ములని మసాజ్ చేస్తోంది అలాగే నొక్కుతోంది కూడా. తన శ్వాస వేగంగా మారింది. నేను తనని నేల మీద పడుకోబెట్టి, ముద్దు పెట్టుకుంటూనే, తన రొమ్ములని పిసుకుతూ ఉన్నాను. తను చాలా వేడెక్కిపోయింది.

టైం ఏమో తక్కువగా ఉంది, పరిస్థితి ప్రమాదకరంగా కూడా ఉంది. ఈ ఆలోచన రాగానే, నేను వెంటనే తన బ్రా ని తీసేశాను, తన సల్వార్ నాడాని విప్పి, వదులు గా చేశాను. ఆ తర్వాత తన రొమ్ములని చీకడం మొదలుపెట్టాను. తను మైకంలోకి వెళ్ళిపోయింది. అకస్మాత్తుగా తన చెయ్యి నా మొడ్డ మీద పడింది, తను దాన్ని పట్టుకుంది. నా మొడ్డ 8 అంగుళాల పొడవు 3 అంగుళాల లావు ఉంది. పెట్టుకున్నాక అది తెలుసుకుని తను భయపడి, వెంటనే వదిలేసింది.

నేను తన రొమ్ములని చీకడం ఆపలేదు. తను మూలుగుతూనే ఉంది. నా ఒక చేతిని తన సల్వార్లోకి దూర్చి, తన పూకుని చెక్ చేశాను. మిత్రులారా, ఏం చెప్పను ! తన పూకు ఒక గీతలా ఉంది. ఆ ఆలోచనకే నాకు పిచ్చి పట్టింది. నేను తన పూకుని రుద్దడం మొదలుపెట్టాను, అదే సమయంలో తన రొమ్ములని చీకుతూనే ఉన్నాను. తన మూలుగులు పెరుగుతున్నాయి.

సుమారు 10 నిమిషాల తర్వాత, తన శరీరం వణకడం మొదలైంది. తన మూలుగుల శబ్దాన్ని ఆపడానికి నేను తనని ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. తన పూకుని రుద్దుతూనే ఉన్నాను. 5 నిమిషాల తర్వాత తన శరీరంలో కుదుపులు వచ్చాయి, తను భావప్రాప్తిని పొందింది.

నేను తనని చూస్తూ ఉండిపోయాను. తను తెలియని స్థితిలో పడుకుని ఉంది. నేను తనతో,

నేను : ఎవరూ రాకముందే త్వరగా, నిన్ను నువ్వు కంట్రోల్ చేసుకో.

వెంటనే తను కంగారుగా లేచి, తన చొక్కా ని వేసుకుని, సల్వార్ ని కట్టుకుని, వెళ్లిపోవడానికి రెడీ అయింది.

నేను : ఇది కూడా తీసుకుని వెళ్ళు.

నా చేతిలో వున్న తన బ్రా ని చూసి, సిగ్గుపడి నా చేతి లో నుండి తీసుకుని, వెళ్ళిపోయింది.

నేను కూడా వెంటనే సోమేశ్ వాళ్ళ డాబాపైకి తిరిగి చేరుకున్నాను, సోమేశ్ కోసం వెయిట్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. నేను హస్త ప్రయోగం చేసుకోను. నన్ను నేను చాలా కంట్రోల్ చేసుకోగలను. అందుకే కొద్దిసేపట్లోనే నా మొడ్డ కూడా శాంతించింది. టైం లేకపోయేసరికి, నేను నా కోసం ఏమీ చేయలేకపోయాను. అయితే ఈ రోజు చాలా మజా గా అనిపించింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత సోమేశ్ కూడా వచ్చాడు. మేము ఇంటి నుండి బయలుదేరాము. ఈ రోజు మా ప్రోగ్రామ్ నా ప్రైవేట్ ఆఫీసులో ఉన్న ఇంట్లో ఎంజాయ్ చేయడం. నేను ఒకటి, రెండు సార్లు మాత్రమే అమ్మాయిలతో గడిపాను. అది కూడా నా ఆఫీసులో పనిచేసే అమ్మాయితో. దాన్ని మినహాయించి, నేను ఎప్పుడూ బయటి అమ్మాయిలతో గడపలేదు. ఈ రోజు కూడా నేను ఏమీ చేయాలనుకోలేదు. చేయాలనుకున్నదంతా స్నేహితులు చేసుకోవాల్సిందే.

మేము నా పర్సనల్ ఇంటికి చేరుకున్నాము. మిగతా స్నేహితులు కూడా ముందే అక్కడికి వచ్చి, బయట మా కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. నేను ఆ ఇంటి తాళం చెవి ని ఎవరికీ ఇవ్వను, నా దగ్గరే ఉంచుకుంటాను.

ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత మేము లోపలికి వెళ్ళాము. నా ఇల్లు MVP కాలనీ లో ఉంది. ఇంట్లో కింది భాగం ఆఫీస్ కోసం, పై భాగం నా పర్సనల్ భాగం. ఇందులో ఐదు గదులు, ఒక టీవీ లాంజ్, ఒక డైనింగ్ లాంజ్, వంటగది అలాగే అన్ని గదులకి అటాచ్డ్ వాష్ రూములు ఉన్నాయి. ఈ ఐదు గదుల్లో ఒకటి నా పర్సనల్ గది. అందులోకి నేను ఎవరినీ వెళ్లనివ్వను. ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడే ఆ గదిలోకి వెళ్తాను.

ఇప్పుడు మేమంతా లోపలికి చేరుకున్నాము. అప్పటికి సమయం రాత్రి సుమారు 12 గంటలు అయింది.

ఫనీంద్ర : యార్, నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది.

అయన్ : నాకూ ఆకలి వేస్తోంది యార్.

సోమేశ్ : మీకు ఎప్పుడు ఆకలి వేయకుండా ఉంటుంది ?

సోమేశ్ : ఫనీంద్ర, నువ్వు డ్రింక్ లని తెచ్చావు కదా ?

సోమేశ్, ఫనీంద్ర, అయన్ – ఈ ముగ్గురు అప్పుడప్పుడూ వారానికి ఒకసారి డ్రింక్ చేస్తారు. నేనైతే అస్సలు తాగను, ఒకటి రెండు సార్లు మాత్రమే తాగాను, నాకు ఆ అలవాటు లేదు. అందుకే తర్వాత ఎప్పుడూ తాగలేదు.

నేను : తాగడం తప్ప మీకు వేరే పనేం లేదా ?

ఫనీంద్ర : పని అంటే, తాగడం, తినడం మాత్రమే ఉంటుంది, హాహాహా !

నేను : సరే, మీరు తాగాలనుకుంటే తాగండి. నేను తినడానికి ఆర్డర్ చేస్తున్నాను. భోజనం రాకముందే మీరు తాగండి. ఆ తర్వాత నేను తాగనివ్వను.

ఫనీంద్ర : యార్, కొంచెం టైం ఇవ్వు. తాగుతాం. ముందు సరుకు ని (అమ్మాయిలు) రానివ్వు.

నేను : మీరు వాళ్ళని పిలిపించారా ?

సోమేశ్ : వీడి మాటల వల్ల నీకు అది అర్ధం కాలేదా ? వీడి వల్ల ఏమీ కాదు, టైం వేస్ట్ చేస్తాడు. అయినా చూడు ఎలా ఉత్సాహంతో మాట్లాడుతున్నాడో.

నేను : ఓకే, ఎప్పుడు వస్తారు వాళ్ళు ? ఎవరు వాళ్ళు ?

ఫనీంద్ర : ఎవరో తెలియదు. ఒక స్నేహితుడి దగ్గర నంబర్ తీసుకుని, ఇద్దరిని పిలిపించాను. వస్తూ ఉంటారు. నేను కాల్ చేసి తెలుసుకుంటాను.

నేను : ఓకే. మీరు చేసుకోండి. నేను మాత్రం ఏమీ చేయను, ఓకే. నన్ను ఎవరూ ఏమీ అనొద్దు.

ఫనీంద్ర : నువ్వు ఎందుకు చేయవు యార్ ? చేయకుండానే ఎందుకు డబ్బులు ఇస్తావు ? కాస్త ఎంజాయ్ చెయ్యొచ్చు కదా.

నేను : ఎంజాయ్, హాహాహా ! ఒకరి వీక్ నెస్ ని వాడుకుని ఎంజాయ్ చేస్తారా ? ఇలాంటి పని చేసే ప్రతి అమ్మాయికి ఏదో ఒక అవసరం ఉంటుంది. లేకపోతే ఈ పని ఎవరు చేస్తారు ?

సోమేశ్ : వదిలేయ్ ఫనీంద్ర. వీడు కాల్ గర్ల్స్ ని ఎప్పుడూ వాడుకోడు.

నేను (మౌనంగా ఉండి) నా ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాను.

ఫనీంద్ర కాల్ చేసినప్పుడు, తాము రావాల్సిన చోటుకి ఇంకో ఐదు నిమిషాల్లో చేరుకోబోతున్నట్లు ఆ అమ్మాయి చెప్పింది.

ఫనీంద్ర : రాహుల్ యార్, కారు తాళాలు ఇవ్వు. వాళ్ళు రోడ్ వరకు వచ్చేశారు. నేను వెళ్లి తీసుకొస్తాను.

నేను : నా కారు ని తీసుకుని వెళ్లొద్దు. వేరే కారు బయట ఉంది కదా, అది తీసుకుని వెళ్ళు. కీస్ అందులోనే ఉన్నాయి.

ఫనీంద్ర : ఓకే. నేను వెళ్ళి వస్తాను. సోమేశ్, నువ్వు కూడా వస్తావా ?

నేను : ఒక పని చేయండి. మీరు తిరిగి వచ్చేటప్పుడు భోజనం కూడా తీసుకుని రండి. నేను ఆర్డర్ చేస్తాను. సోమేశ్, నా కార్డు ని తీసుకో. భోజనానికి పే చెయ్యి.

సోమేశ్ : ఓకే. అయితే తొందరగా ఆర్డర్ చెయ్యి. అలాగే ఆ అమ్మాయిల కోసం కూడా చెయ్యి.

నేను : నేను ఏం చేయాలో నాకు తెలుసు. మీరు వెళ్ళండి.

ఫనీంద్ర : పద సోమేశ్.

ఆ తర్వాత వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు. నేను, అయన్ కూర్చొని ఉన్నాము. నేను సోఫాలో కూర్చొని, ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాను. ఎప్పుడు నిద్ర పట్టేసిందో కూడా తెలియలేదు.

తర్వాత సోమేశ్ వచ్చి నన్ను లేపాడు.

సోమేశ్ : ఒరేయ్, లే ! ఇంత త్వరగా పడిపోయి నిద్రపోయావా ?

నేను : లేదు యార్, కాసేపు కళ్ళు మూతలు పడ్డాయి. భోజనం తెచ్చారా ?

సోమేశ్ : అవును, భోజనాన్ని తెచ్చాం, అలాగే సరుకు లని (అమ్మాయిలు) కూడా తెచ్చాం.

నేను : వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నారు ?

సోమేశ్ : ఫనీంద్ర కారుని లోపల పెడుతున్నాడు. వాళ్ళు బయట లాన్ లో ఉన్నారు.

నేను : ఓకే.

తర్వాత ఫనీంద్ర లోపలికి వచ్చాడు. అతనితో పాటు ముగ్గురు అమ్మాయిలు ఉన్నారు.

ఇద్దరు మామూలుగా ఉన్నారు. ఒక అమ్మాయి మాత్రం చాలా అందంగా ఉంది. ఆమె ఫిగర్ గురించి ఏం చెప్పాలి, అచ్చం మాధురీ దీక్షిత్ లాగా ఉంది. నేను ఆమెనే చూస్తూ ఉండిపోయాను.

నేను : రండి, కూర్చోండి.

అమ్మాయి 1 : (కూర్చుంటూ) థాంక్యూ.

ఫనీంద్ర : ఏంటి రాహుల్, మూడ్ వచ్చిందా నీకు ?

నేను : లేదు యార్, మీరు ఎంజాయ్ చేయండి.

సోమేశ్ : అయితే ముందు ఎవరు తింటారు ? ఇది చల్లబడిపోతుంది కదా. ముందు భోజనం తినండి.

నేను : (అమ్మాయి 1తో) మీ పేరు ఏంటి ?

అమ్మాయి 1 : నా పేరు సింధు. ఈమె పింకీ, ఈమె కోమలి.

నేను : మంచి పేర్లు.

సింధు : నేను ఫనీంద్ర తో ముందే చెప్పాను, మేము ఇద్దరం మాత్రమే చేస్తాం. కోమలి ఏమీ చేయదు. తను కొత్తది. కేవలం చూడటానికి మాత్రమే తీసుకొచ్చాం.

నేను : నేనైతే ఏమీ చేయను. ఈ ముగ్గురు మాత్రమే చేస్తారు. మీరు మీరు చూసుకోండి. అయితే, ఎవరూ ఎవరినీ బలవంతం చేయకూడదు. నాకు ఎవరి అరుపులు వినిపించకూడదు.

నా మాటలు విని ఆ ముగ్గురు కాస్త భయపడ్డారు.

సోమేశ్ : యార్, నువ్వు వాళ్ళని ఎందుకు భయపెడుతున్నావు ?

నేను : (అమ్మాయిలతో) మీరు భయపడకండి, ఓకే. మీకు ఏమీ కాదు, ఓకే.

సింధు : లేదు, భయం లేదు. కానీ మొదటిసారి ఇలాంటి మనిషిని చూశాను, పద్ధతులు ఉన్న మనిషి.

నేను : కోమలి, ఇప్పుడు నీకు భయం లేదు కదా ? చూడు, ఏది జరిగినా నీ ఇష్టంతోనే జరుగుతుంది, ఓకే.

నేను : (కోమలిని చూస్తూ) నువ్వు భయపడకు, ఓకే. ఇది నీ ఇల్లే అనుకో, ఓకే.

కోమలి తల ఊపి సరే అన్నట్లు సైగ చేసింది.

నేను : సోమేశ్, భోజనం పెట్టు. అయన్, వీడితో పాటు వెళ్ళు.

వాళ్ళిద్దరూ వెళ్ళిపోయారు. మేము కూర్చుని మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. ఆ తర్వాత భోజనం చేసాము. తిన్న తర్వాత నేను టీవీ లాంజ్ లో వచ్చి కూర్చున్నాను. డైనింగ్ టేబుల్ మొత్తం తిన్న ప్లేట్లతో నిండిపోయి ఉంది. నేను కూర్చుని వున్నప్పుడు, సోమేశ్, ఫనీంద్ర లు బాటిల్ లని బయటికి తీశారు. అంతలో సింధు, పింకీ, కోమలి వాళ్ళు కూడా టీవీ లాంజ్ కి వచ్చారు.

కోమలి బాటిల్ లని చూసి భయపడింది అని నేను గమనించాను.

నేను : సోమేశ్, ఇక్కడ తాగొద్దు. రూములోకి వెళ్ళి తాగండి. అలాగే మీకు (సింధు, కోమలి) కూడా తాగాలని ఉంటే, వాళ్ళతో పాటు రూములోకి వెళ్ళి తాగండి, ఎంజాయ్ చేయండి. ఇక్కడ మాత్రం కాదు.

సింధు : నేను తాగను. పింకీ తాగుతుంది.

సోమేశ్ : పద పింకీ, నా వెంట.

పింకీ సోమేశ్ తో పాటు రూములోకి వెళ్ళిపోయింది. ఇప్పుడు లాంజ్ లో సింధు, కోమలి, అయన్, ఫనీంద్ర ఇంకా నేను మిగిలాము.

ఫనీంద్ర : యార్, ఇప్పుడు మేము ఎవరితో తాగాలి ?

నేను : మీరు మీ రూముల్లోకి వెళ్ళి తాగండి. నేను ఇక్కడ కూర్చుంటాను.

అయన్ : పద యార్, నాకు తెలుసు. వీడు కోమలి కోసమే ఇలా అంటున్నాడు. ఆమె భయపడుతోంది.

కోమలి నన్ను చూసింది, తల వంచుకుని కూర్చుంది.

సింధు : సరే, నేను కూడా వెళ్తాను అలాగైతే.

నేను : కోమలి, ఇప్పుడు నీకు భయం లేదు కదా ? నేను రూములోకి వెళ్ళనా?

కోమలి కేవలం "సరే" అని మాత్రమే అంది.

ఆ ముగ్గురు కూడా రూముల్లోకి వెళ్ళిపోయారు. ఇప్పుడు లాంజ్లో నేను, కోమలి మాత్రమే మిగిలాము.

[anaamika]

ఇవాళ రేపు డబల్ అప్డేట్ కావాలి, సూపర్ స్టోరీ.

త్వరగా ఓ 20 కామెంట్ లు, లైకులు ఇచ్చేయండి. రేపు ఎలాగూ ఆదివారమే, రేపే అప్డేట్ ని ఇస్తాను. 

[anaamika]

Update – 04


నేను టీవీ చూడటంలో బిజీగా ఉన్నాను, కానీ కోమలి కాస్త భయపడుతోంది.

నేను తనతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.

నేను : నువ్వు ఎక్కడిదానివి ? ఈ మనుషుల దగ్గరికి ఎలా వచ్చావు ?

ఆ తర్వాత ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.

నేను : చూడు, నువ్వు భయపడకు. నాకు నీతో ఏమీ అవసరం లేదు, నేను ఏమీ చేయను కూడా. నీకు ఏదైనా ప్రాబ్లెమ్ ఉంటే, నాతో పంచుకోవచ్చు.

ఆమె అప్పటికీ మౌనంగానే ఉంది.

నేను నీళ్ళు తాగడానికి లేచాను. డైనింగ్ టేబుల్ పరిస్థితి చూసి నాకు వింతగా అనిపించింది, ఎందుకంటే నేను శుభ్రత ని ఇష్టపడేవాడిని. అందుకే నేను ప్లేట్లు, పాత్రలు తీయడం మొదలుపెట్టాను. నా చేతి లో నుండి ఒక ప్లేట్ జారి కిందపడి పగిలిపోయింది. ఆ శబ్దానికి కోమలి అక్కడికి వచ్చి అడిగింది :

కోమలి : ఏమైంది ? మీకు దెబ్బ తగలలేదు కదా ?

నేను : (నవ్వుతూ) హమ్మయ్య ! నువ్వు మాట్లాడావు కదా !

నేను శుభ్రం చేయడం చూసి ఆమె ఇలా అంది :

కోమలి : మీరు వదిలేయండి. నేను చేస్తాను. ఈ పనులన్నీ ఆడవాళ్ళవి. మీరు టీవీ లాంజ్లో కూర్చోండి.

నేను ఆమెకి స్వేచ్ఛ ని ఇచ్చి, టీవీ లాంజ్ కి వచ్చాను. కొద్దిసేపట్లోనే ఆమె అన్ని పాత్రలు, డైనింగ్ లాంజ్ ని శుభ్రం చేసింది. తర్వాత వచ్చి మళ్ళీ టీవీ లాంజ్ లో వున్న సోఫాలో కూర్చుంది. నేను లేచి ఆమె చేసిన పనిని చెక్ చేసాను. ఆమె ఎంత వేగంగా, ఎంత చక్కగా శుభ్రం చేసిందో చూసి ఆశ్చర్యపోయాను.

నా మనసులో, "ఈమె ఎంతో మంచి ఇంటి అమ్మాయి అయి ఉంటుంది ? తప్పకుండా ఈ మనుషులు మోసం చేసి ఇరికించి ఉంటారు" అని అనుకున్నాను.

నేను మళ్ళీ లాంజ్ లోకి వచ్చి, కోమలి పక్కన ఉన్న సోఫాలో కూర్చున్నాను.

నేను : కోమలి, నీ పనితీరు చూసి నేను చాలా ఇంప్రెస్ అయ్యాను. నువ్వు నాకు మంచి ఇంటి అమ్మాయిలా కనిపిస్తున్నావు. నువ్వు నాలో ఏదైనా మంచితనం చూసి ఉంటే, ప్లీజ్, నీ గురించి చెప్పు. ఇలాంటి మనుషులతో నువ్వు ఇలాంటి పనులు చేయడం నేను చూడలేను. నువ్వు మంచి ఇంటిదానివి. చెప్పు, ఈ మనుషులకి ఎలా చిక్కావు ?

కోమలి నన్ను చూసి ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.

నేను : చూడు కోమలి, నన్ను నీ స్నేహితుడిగా భావించు, చెప్పు. ఏం జరిగిందో చెప్పు. నేను తప్పకుండా నీకు హెల్ప్ చేస్తాను. ప్లీజ్, ఏడవడం ఆపు. ఏడిస్తే ఏమీ జరగదు.

నా మాట విని కోమలి ఏడవడం ఆపింది.

నేను : గుడ్. ఇప్పుడు చెప్పు, నీకు ఏమైంది ? చూడు, నువ్వు నన్ను నమ్మవచ్చు.

ఆ తర్వాత తను మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.

కోమలి : నేను ఆదిలాబాద్ కి చెందినదాన్ని. మా నాన్నగారు చనిపోయారు. మా అమ్మ తప్ప నాకు ఇంకెవరూ లేరు. నాన్నగారు చనిపోయిన తర్వాత, మా అమ్మ ఇంకొక వ్యక్తిని పెళ్లి చేసుకుంది. మొదట్లో అతను చాలా మంచివాడుగా కనిపించాడు. తర్వాత అతను మారిపోయాడు. మా అమ్మని కొట్టడం మొదలుపెట్టాడు. బలవంతంగా వేరే మనుషులతో వ్యభిచారం చేయించడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రతి రోజు కొత్త మనుషులు వచ్చి అమ్మ శరీరంతో ఆడుకునేవాళ్ళు.

నా సవతి తండ్రి కన్ను నాపైనా పడింది, దాంతో అమ్మ నన్ను ఒక గదిలో బంధించింది. నన్ను ఎందుకు బంధించావని చెప్పి, అతను అమ్మని చాలాసార్లు కొట్టాడు.

ఒక రోజు అమ్మ నాకు అన్నం తినిపిస్తున్నప్పుడు, అకస్మాత్తుగా అతను లోపలి వచ్చాడు. అతనితో పాటు వేరే నాలుగురు మనుషులు కూడా ఉన్నారు. వాళ్ళు నన్ను పట్టుకున్నారు, అమ్మని బలవంతం చేయడం మొదలుపెట్టారు. నా సవతి తండ్రి ఒక మనిషితో, "ఈమెతో మజా కావాలనుకుంటే, రెండు లక్షలు ఇవ్వాలి" అన్నాడు. అందుకు అతను ఒప్పుకోలేదు, అమ్మతో ఆ పని చేస్తూనే ఉన్నాడు. నేను చూస్తూనే ఉన్నాను.

తర్వాత మరొక మనిషి వచ్చాడు. ఒక వారం రోజుల పాటు నాతో గడపడానికి అతను రెండు లక్షలకి ఒప్పుకున్నాడు. ఈ విషయం విన్న అమ్మ ధైర్యం తెచ్చుకుని వాళ్ళని కొట్టడం మొదలుపెట్టింది, అలాగే నన్ను విడిపించింది. తను నగ్నంగా ఉంది. ఆ మనుషులందరూ అమ్మ ఇంకా నా వైపు వస్తున్నప్పుడు, అమ్మ ఒక రాడ్డు ని తీసుకుని, ఒక మనిషి తల మీద కొట్టింది. అతను అక్కడే కింద పడిపోయాడు, అతని తల నుండి రక్తం కారడం మొదలైంది.

ఇది చూసి నా సవతి తండ్రికి కోపం వచ్చింది. అతను అమ్మ చేతిలో నుండి రాడ్డు లాక్కుని, తన తల మీద కొట్టాడు. "ఇక నువ్వు నీ కూతుర్ని చూడటానికి కూడా బాధ పడతావు" అన్నాడు.

నేను అమ్మని ఓదారుస్తున్నప్పుడు, నా సవతి తండ్రి, ఇంకొక మనిషి నా దగ్గరికి వచ్చారు. నన్ను ఎత్తుకున్నారు. నా తండ్రి నాతో, "నీ తల్లి బ్రతికి ఉండాలనుకుంటే, నేను చెప్పినట్లు చేయాలి" అన్నాడు.

నేను, "నేను చేస్తాను. ప్లీజ్, అమ్మని హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్లండి" అన్నాను. అతను కూడా అర్థం చేసుకున్నాడు. ఎందుకంటే ఏమైనా జరిగితే, హత్య కేసు అవుతుందని భయపడ్డాడు. నన్ను మళ్ళీ గదిలో బంధించి, వాళ్ళిద్దరినీ హాస్పిటల్ కి తీసుకుని వెళ్ళారు.

మరుసటి రోజు తిరిగి వచ్చి, నా సవతి తండ్రి, "నీ తల్లి బాగానే ఉంది. కానీ ఆ మనిషి చనిపోయాడు" అన్నాడు.

ఆ మనిషి కుటుంబ సభ్యులు పగ తీర్చుకుంటారు, నీ తల్లిని చంపేస్తారు అని చెప్పాడు. నేను ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. అప్పుడతను, "ఈ కష్టం నుండి బయటపడాలంటే ఒకటే మార్గం. నీ తల్లి బ్రతికి ఉండాలంటే, మేము చెప్పినట్లు చేయాల్సి ఉంటుంది" అన్నాడు. నేను బలవంతంగా అతని మాట కి ఒప్పుకున్నాను.

మరుసటి రోజు నా సవతి తండ్రి మళ్ళీ వచ్చాడు. అతనితో పాటు ఇద్దరు మనుషులు ఉన్నారు. వాళ్ళు నన్ను చూసి, మా నాన్నతో, "ఈమెకి ఎంత కావాలి ?" అని అడిగారు. మా నాన్న అతనికి, "క్షమాపణ ఇంకా ఐదు లక్షలు ఇస్తే, అమ్మాయి నీది అవుతుంది" అన్నాడు. ఆ మనిషి, "క్షమాపణ దొరుకుతుంది, ఐదు లక్షలు ఎక్కువ" అన్నాడు. మా నాన్న, "ఈమె తల్లి చికిత్స కి ఐదు లక్షలు ఖర్చు అవుతాయి. అదీగాక ఆమెని నీ సోదరుడే కొట్టాడు. నా భార్య చికిత్స కోసం నేను ఎక్కడి నుండి డబ్బు తేవాలి ?" అన్నాడు.

చికిత్స అనే మాట విని నేను కంగారుపడ్డాను. ఆ తర్వాత ఆ మనిషి నాతో, "ఇప్పుడు ఇంకేమైనా నాటకాలు వేస్తావా ?" అన్నాడు. నేను, "నేను అమ్మని కలవాలి, చూడాలి" అని చెప్పి, ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. అతను, "సరే, ఓకే. నీకు మీ అమ్మని కలిపిస్తాము. అలాగే క్షమించేస్తాము కూడా. అయితే నువ్వు మా మాట ని వింటేనే" అన్నాడు. నేను, "నేను అన్ని మాటలు వింటాను. ఎటువంటి ఫిర్యాదు చేయను" అన్నాను.

ఆ తర్వాత వాళ్ళు నన్ను హాస్పిటల్ కి తీసుకొచ్చారు. అమ్మ ప్రభుత్వ హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ అయి ఉంది. నేను తనని చూశాను. నా సవతి తండ్రితో, "ఇక్కడ చికిత్స ఉచితంగా జరుగుతుంది కదా ?" అని అడిగాను. నా సవతి తండ్రి, "ఇక్కడ చికిత్స సరిగ్గా జరగదు. అందుకే ప్రైవేట్ హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్ళాలి. లేదంటే తను బతకదు" అన్నాడు. నేను మళ్ళీ భయపడ్డాను.

మా నాన్నతో నేను లోపలికి వెళ్ళాను. అమ్మ వార్డులో ఉంది, అపస్మారక స్థితిలో ఉంది. నేను తనని చూసి, నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టుకుని, బయటికి వచ్చి ఏడవడం మొదలుపెట్టాను. ఆ తర్వాత ఆ మనిషి, నా సవతి తండ్రి వచ్చి, నాతో, "ఇప్పుడు నువ్వు ఈ మనుషులతో వెళ్ళిపో" అన్నాడు. ఆ మనిషి ఐదు లక్షలు నా సవతి తండ్రికి ఇచ్చాడు. నన్ను కారులో ఎక్కించుకుని, రైల్వే స్టేషన్ కి తీసుకుని వచ్చాడు. నేను, "ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకొచ్చారు ?" అని కంగారుపడ్డాను. తర్వాత రైలు వచ్చింది. నన్ను రైలులో ఎక్కించి, వైజాగ్ కి తీసుకుని వచ్చారు. ఇక్కడ నన్ను ఒక వేశ్యాగృహానికి తీసుకుని వెళ్ళి, పది లక్షలకి అమ్మి వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు.

ఆ తర్వాత, అక్కడి లీడర్ చాలా మంచిది, ఆమె నన్ను చాలా ప్రేమగా చూసుకుంది. "నీకు ఇష్టమయ్యేవరకు, నిన్ను ఎవరూ ఏమీ అనరు" అని చెప్పింది. నేను కొద్దిగా రిలాక్స్ అయ్యాను. ఈ రోజుకి ఈ విషయం జరిగి నాలుగు నెలలు అయ్యింది. నాకు అమ్మ జ్ఞాపకాలు చాలా వస్తాయి.

అని చెప్పి తను మళ్ళీ ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.

నేను కొద్దిగా సామర్థ్యాన్ని కూడగట్టుకుని, తనని ఓదార్చాను. తన కోసం నీళ్ళు తీసుకుని వచ్చాను. నీళ్ళు తాగించి, తనతో,

నేను : నువ్వు కాసేపు రిలాక్స్ అవ్వు. నేను మళ్ళీ నీతో మాట్లాడతాను. ఇక నుండి నిన్ను ఎవరూ ఏమీ అనరు. నేను నీతో ఉన్నాను, ఓకే. దీన్ని నీ ఇల్లుగా భావించు.

తను సోఫా మీదే పడుకుంది. నేను తనకి దుప్పటి ఇచ్చాను. తను దాన్ని కప్పుకుని నిద్రపోయింది.

నేను వేరే గదిలోకి వెళ్ళి, ఒక గంట సేపు రెస్ట్ తీసుకున్నాను. ఆ తర్వాత లాంజ్ కి వచ్చాను. కోమలి ఇంకా నిద్రపోతోంది. నేను సోమేశ్, అయన్, ఫణింద్ర లని చెక్ చేశాను. వాళ్ళు కూడా నగ్నంగానే పడుకుని ఉన్నారు. నేను వచ్చి లాంజ్ లోకి కూర్చున్నాను. నా దృష్టి కోమలి ముఖం మీద పడింది. తను చాలా నిష్కపటంగా, ముద్దుగా కనిపిస్తోంది.

నేను ఇష్టం లేకపోయినా తన దగ్గరికి వెళ్ళాను. తన నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టుకుని, మళ్ళీ సోఫాలో వచ్చి కూర్చున్నాను. నేను కూర్చున్న కొద్దిసేపటికే, సింధు టీవీ లాంజ్ లోకి వచ్చింది. తను పూర్తిగా నగ్నంగా ఉంది, కేవలం ఒక దుప్పటి ని మాత్రమే కప్పుకుంది. తను నా దగ్గరికి వచ్చి, సోఫాలో కూర్చుంది. నేను తననే చూస్తూ ఉండిపోయాను. తను అంది :

సింధు : మీకు మూడ్ రాదా ?

నేను : నాకు మీలాంటి అమ్మాయిల మీద మూడ్ రాదు.

సింధు : ఎందుకు ? నాలో ఏం తక్కువ కనిపించింది మీకు ?

నేను : తక్కువ ఏమీ లేదు. నేను కాల్ గర్ల్స్ లని వాడను. మీకు డబ్బులు కావాలంటే, నేను ఇస్తాను. నాకు ఇబ్బందేమీ లేదు.

సింధు : నాలో ఏదో లోపం ఉన్నట్లుంది. లేదంటే నన్ను చూస్తే ముసలివాళ్ళ కి కూడా కోరిక పుడుతుంది.

నేను : హా హా హా !

సింధు : నేను నిజమే చెబుతున్నాను. మీకు ఏదైనా సమస్య ఉంటే చెప్పండి. నేను పరిష్కరిస్తాను. నాకు చాలా మంది డాక్టర్ లు తెలుసు.

నేను : అలాంటిది ఏమీ లేదు. నాకు మూడ్ ఎప్పుడు వస్తుందో నాకే తెలియదు.

సింధు : ఓహో, అదా విషయం.

ఆ తర్వాత ఆమె తన దుప్పటిని తీసేసింది. ఆమె పూర్తిగా నగ్నంగా నా ముందు నిలబడింది.

నేను : ఏం చేస్తున్నావు నువ్వు ?

సింధు : ఏమైనా సమస్య ఉందా లేదా అని చెక్ చేస్తున్నాను.

నేను : ఇలా చెక్ చేస్తావా ?

ఆమె చాలా ఆకర్షణీయంగా ఉంది. కానీ ఆమె కాల్ గర్ల్ కాబట్టి, నా మనసు ఒప్పుకోలేదు.

నేను : నీతో ఇద్దరు ఉన్నారు కదా ! వాళ్ళతో నీకు తృప్తి కలగలేదా ?

సింధు : ఆ ఇద్దరూ పిల్లలు. ఐదు నిమిషాలు కూడా అగలేకపోయారు. వాళ్ళ ఆయుధాలలో బలం లేదు. మీరు చూపించండి, మీలో ఎంత బలం ఉందో.

నేను : నాకు అలాంటి అవసరం లేదు.

నా దృష్టి ఆమె శరీరం మీదే ఉంది. ఆ విషయం తను అర్థం చేసుకుంది. ఎంతైనా మగాణ్ణి కదా !

ఆమె తన కాళ్ళని చాపి, తన రొమ్ములు ఇంకా పూకుని చూపించడం మొదలుపెట్టింది. ఒక చేత్తో తన పూకు మీద రాసుకుంటూ ఉంది. తన పూకుని చూస్తే, ఆమె కాల్ గర్ల్ లా అనిపించడం లేదు. నేను తన శరీరం వంపుల్లో మునిగిపోయాను, వెంటనే నా మొడ్డ లేవడం మొదలుపెట్టింది.

నేను షార్ట్ ఇంకా టీ షర్ట్ వేసుకున్నాను. ఆమె నా దగ్గరికి వచ్చింది. నేను ఆమెని ఆపాను. ఆమె వినలేదు, నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను కూడా ప్రతిస్పందన ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె ముద్దు బాగా చేసింది. నేను మైకంలోకి వెళుతున్నాను. నా మొడ్డ పూర్తిగా ఉత్సాహంలోకి వచ్చింది. ఆమె తన చేతిని నా మొడ్డ మీద పెట్టి, దాన్ని పట్టుకుంది. ఆమె ఇంకా ఏదో చేయబోతుండగా, నేను తెలివి తెచ్చుకుని, తనని ఝాడించి దూరంగా నెట్టేశాను. తను నన్ను నిరాశగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.

నేను : ఇక చాలు. నేను వద్దని చెప్పాను కదా.

సింధు : నేను కేవలం చెక్ చేస్తున్నాను. మీకు ఏమైనా సమస్య ఉందా లేదా అని.

నేను : అయితే చెక్ చేసేశావు కదా. ఇప్పుడు తృప్తిగా ఉందా నీకు ?

సింధు : తృప్తి ఎప్పుడు దొరుకుతుంది అంటే, అది నా దాని లోపలికి వెళ్ళినప్పుడు. హాయ్, ఎంత పెద్దది ! ఒక్కసారి చూపించు ప్లీజ్.

నేను : నేను చూపించను. నువ్వు లోపలికి వెళ్ళి, అక్కడ ఉన్న ఇద్దరిని చూసుకో. సోమేశ్ దాన్ని కూడా చూసుకో.

ఆ తర్వాత నేను లేచి రూములోకి వెళ్ళాను.

రూములోకి వెళ్ళి, నేను బెడ్ మీద పడుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత సింధు కూడా అదే స్థితిలో, నగ్నంగా రూములోకి వచ్చింది.

ఆమె వచ్చి బెడ్ మీద కూర్చుని, నాతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.

సింధు : మీరు కోపం తెచ్చుకున్నారు.

నేను : లేదు, నేను కోపం తెచ్చుకోలేదు. కానీ నాకు కాల్ గర్ల్స్ తో చేయడం ఇష్టం ఉండదు.

సింధు : నేను ఇలా ఎక్కువసార్లు చేయలేదు. నేను కేవలం సరదా కోసం చేస్తాను.

నేను : అయితే, ఇప్పుడు ఏం చేయటానికి వచ్చావు ? మరి సరదాకే అయితే వేశ్యాగృహం లో ఏం చేస్తావు ?

సింధు : వేశ్యాగృహం మా అమ్మది. కాబట్టి రోజులో చాలా మంది వస్తుంటారు. నేను చూస్తూ ఉంటాను, అందుకే నాకు మనసు మారిపోతుంది. నేను మొదటిసారి ఈ పని చేసినప్పుడు, మా అమ్మకి అది తెలియదు కూడా.

నేను : ఓకే. అయితే ఇప్పుడు నువ్వు నన్ను కూడా చేయమంటావా ?

సింధు : హాయ్, అదే కదా నేను కోరుకుంటున్నాను.

నేను : ఓకే. ముందు నాకు ఒకటి చెప్పు, కోమలి ఎందుకు చేయడంలేదు ?

ఈ అమ్మాయి లీడర్ కూతురు అని చెప్పినప్పుడు, నేను సింధు ద్వారా ఒక ప్లాన్ వేయాలని అనుకున్నాను.

సింధు : తను కొత్తది, కన్య. తను భయపడుతోంది. కొన్నాళ్ళ తర్వాత రెడీ అవుతుంది అనుకుంటున్నాను. మీ మనసు తన మీద ఉంది అనుకుంటా.

నేను : అలాంటిదేమీ లేదు.

ఆ తర్వాత నేను సింధు రొమ్ములని పట్టుకుని, నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె రొమ్ములు ఎలా ఉన్నాయి ! అచ్చం దూదిలాగా మెత్తగా ఉన్నాయి.

నేను : (సింధు రొమ్ములని నొక్కుతూ) కోమలి ని మొదటిసారి దెంగడానికి ఎంత రేట్ ఉంటుంది ?

సింధు : (మూలుగుతూ) ఆహ్... తను అమూల్యమైనది. ఆమెని మొదటిసారి దెంగడానికి రెండు లక్షల రేట్ ఉంటుంది. ఆహ్... వీటిని చీకండి, ప్లీజ్.

నేను సింధు రొమ్ములని చీకడం మొదలుపెట్టాను. వాటిలో చాలా రసం ఉంది. నేను మజా ని ఆస్వాదిస్తున్నప్పుడు, సింధు చెయ్యి నా మొడ్డ మీద పడింది. అప్పటికే అది లేచి నిలబడి ఉంది. చాలాసేపు రొమ్ములు చీకిన తర్వాత, నేను నా చొక్కా ని తీశాను. నా శరీరాన్ని చూసి ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది.

సింధు : ఏం బాడీ మీది ! నిజమైన మగాడిని ఈ రోజు చూశాను.

నేను : అవునా, అసలైంది ఏం చూశావు ?

ఆ తర్వాత నేను షార్ట్ ని కూడా తీసేశాను. నేను ఇప్పుడు కేవలం అండర్వేర్లో ఉన్నాను. అండర్వేర్లో నా లేచి నిలబడిన మొడ్డ ఒక కొండలా కనిపిస్తోంది. ఆమె దాన్నే చూస్తూ ఉండి, అంది :

సింధు : దాన్ని కూడా తీసేయండి. ఎందుకు తపించేలా చేస్తున్నారు ?

నేను : దీన్ని తీసేయడం నీ పని. రా, వచ్చి తీసేయ్.

సింధు లేచి నా దగ్గరికి వచ్చింది. కింద మోకాళ్ళ మీద కూర్చొని, నా అండర్వేర్లో దాగి ఉన్న మొడ్డని నిశితంగా చూసింది. తర్వాత అండర్వేర్ ని పట్టుకుని కిందకి లాగింది. ఒక్కసారిగా నా మొడ్డ బయటికి వచ్చింది. తను ఆశ్చర్యంగా నా మొడ్డని చూస్తూ ఉండి, అంది :

సింధు : హాయ్, నేను చచ్చిపోతాను ! ఏంటి ఇది ! ఎంత పెద్దది ! మీరు ఏం తింటారు ?

అని చెప్పి, ఆ తర్వాత చేతిలో పట్టుకుని చూడడం మొదలుపెట్టింది. నా మొడ్డ ఆమె రెండు చేతులకి సరిపోయింది. తర్వాత అంది :

సింధు : దీని సైజు ఎంత ?

నేను : నువ్వే కొలుచుకో. నీ ముందే ఉంది కదా.

సింధు : నాకు ఇది 10 అంగుళాలు ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది. ఇది నన్ను పూర్తిగా చింపేస్తుంది.

నేను : ఇప్పుడు నాకు నమ్మకం కలుగుతోంది, నువ్వు ఎక్కువ సార్లు దెంగించుకోలేదని. నీ అంచనా తప్పు, ఇది అంత పెద్దది కాదు.

సింధు : అయితే ఎంత ఉంది ?

నేను : 8.5" అంగుళాలు ఉంది, అలాగే 4" అంగుళాలు లావు ఉంది.

సింధు : ఓహ్... నేను ఈ రోజు వరకు 6" అంగుళాల కంటే పెద్దదాన్ని చూడలేదు.

నేను : ఈ రోజు చూశావు కదా. ఇప్పుడు దీన్ని తీసుకోవడం నీ ఇష్టం. నువ్వు తీసుకోవాలనుకుంటున్నావా, లేదా ? ఇందులో బలవంతం ఏమీ లేదు. పైగా నువ్వే అడుగుతున్నావు.

సింధు : తీసుకోవాలని ఉంది. అయితే ముందు దీనికి ప్రేమ ని చూపించాలి.

నేను : ఎందుకు చూపించకూడదు ? నీకు ఎంత కావాలంటే అంత చూపించు.

ఆ తర్వాత సింధు నా మొడ్డ మొన మీద నాలుక పెట్టి, నాకడం మొదలుపెట్టింది. నేను మజా లోయలోకి వెళ్ళడం మొదలుపెట్టాను. చాలాసేపు నాకిన తర్వాత, నేను అన్నాను :

నేను : కేవలం మొన ని మాత్రమే నాకుతావా ? మిగతాదంతా ఎవరు నోట్లోకి తీసుకుంటారు ?

సింధు : నేనే తీసుకుంటాను. ఓపిక పట్టు.

ఆ తర్వాత ఆమె కొద్దిగా మొడ్డని నోట్లోకి తీసుకుంది. మొడ్డ లావుగా ఉండటం వల్ల, నోటిలోకి ఎక్కువ వెళ్ళలేదు. కేవలం 4 అంగుళాల వరకు మాత్రమే నోట్లోకి తీసుకుని, చీకుతూ ఉంది. నాలో కంట్రోల్ చాలా ఉంది. అందుకే ఆమె చీకడాన్ని తట్టుకున్నాను. చాలాసేపటి తర్వాత తను ఆగింది. తన నోటి నుండి ఎంగిలి కారుతోంది. నా మొడ్డ కూడా తన నోటి ఎంగిలితో నిండిపోయింది. ఆ తర్వాత ఆమె పడుకుని, అంది :

సింధు : ఇప్పుడు మీరు కూడా నా దాన్ని నాకండి.

నేను : నేను నాకను. నువ్వు ఒప్పుకుంటే లోపల మాత్రమే పెడతాను.

సింధు : ఎందుకు నాకరు ?

నేను : ఎందుకంటే నువ్వు ఇంతకుముందే ఇద్దరితో దెంగించుకుని వచ్చావు. అందుకే. నెక్స్ట్ టైం, నువ్వు ఒక వారం రోజులు ఎవరితోనూ దెంగించుకోకుండా ఉంటే, అప్పుడు నేను నీ దాన్ని కూడా నాకుతాను.

సింధు : ఓకే జానెమన్. అయితే రండి. వచ్చి గుర్రం స్వారీ చేయండి.

ఆమె కాళ్లు తెరిచి పడుకుని ఉంది. నేను తన కాళ్ళ మధ్య కూర్చున్నాను. తన పెదాలని చీకడం మొదలుపెట్టాను, తన రొమ్ములని నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. మెల్లమెల్లగా ఆమె మైకంలోకి వెళ్లడం మొదలైంది. నేను తన రొమ్ముల నిపుల్స్ ని మెలిపెడితే, తను మొత్తం వణికిపోయింది.

ఆ తర్వాత నేను తన రొమ్ములని చీకడం మొదలుపెట్టాను. ఒక చేతిని ఆమె పూకు మీదికి తీసుకెళ్లి, వేలితో రుద్దడం మొదలుపెట్టాను. తన పూకు చాలా వేడిగా తయారైంది, రసాలని కారుస్తోంది. చాలాసేపు రుద్దిన తర్వాత, నేను లేచి నా మొడ్డని తన పూకు మీద రుద్దడం మొదలుపెట్టాను. తను అలజడికి గురైంది. తన శ్వాస వేగంగా మారింది. తను భావప్రాప్తికి దగ్గరగా ఉందని నేను అర్థం చేసుకున్నాను.

నేను నా మొడ్డ మొన కి దారి చూపించి, కొద్దిగా నెట్టాను. మొన లోపలికి వెళ్ళింది. నా మొడ్డకి తగ్గట్టుగా తన పూకు చాలా టైట్ గా ఉంది. నేను మొన ని మళ్ళీ బయటికి తీసి, మళ్ళీ లోపలికి పెట్టాను. ఇలా ఐదు, ఆరు సార్లు చేశాను. అప్పుడు తను గిలగిలా కొట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. తన బలహీనత ఏంటో నాకు తెలిసింది. తను ఆహ్... ఓహ్... అని శబ్దాలు చేస్తోంది. నేను మళ్ళీ మొన ని లోపలికి పెట్టి, తీస్తూ ఉన్నాను. తను మళ్ళీ అలజడికి గురైంది. ఆ తర్వాత అంది :

సింధు : ఆహ్... పూర్తిగా లోపలికి పెట్టండి. ఆహ్...

నేను తన అలజడిని చూసి, రెండు మూడు సార్లు మళ్ళీ మొన ని లోపలికి, బయటికి చేశాను. అప్పుడు తను ఉలికిపాట్లు (jerks) తీసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఇదే సమయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. ఎందుకంటే నా మొడ్డ చాలా లావుగా, పొడుగ్గా ఉంది. తన ఉలికిపాట్లు చూసి, నేను నా మొడ్డ మొన ని తన పూకులో ఉంచి, బలంగా ఒక ఝలక్ ని ఇచ్చాను. నా సగం మొడ్డ తన పూకు లోకి వెళ్ళింది, వెంటనే తన బలమైన కేక రూములో మారుమోగింది.

నేను నా మొడ్డని బయటికి తీసి, మొన ని మాత్రం లోపలే ఉంచాను. మళ్ళీ ఒక ఝలక్ ని ఇచ్చాను. ఈసారి సగం కంటే కొంచెం ఎక్కువ తన పూకులోకి దూరింది. తన కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కారుతున్నాయి. తను బిగ్గరగా అరుస్తోంది. నేను అక్కడే ఆగిపోయాను. ఈలోపే తను భావప్రాప్తిని పొందింది.

నేను తనని ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ఎందుకంటే ఇప్పుడు తనని మళ్ళీ వేడి చేయాలి. లేకపోతే తను నన్ను దెంగనివ్వదు. నేను తన పూకులో సగం మోడ్డతోనే మెల్లగా కదలికలు మొదలుపెట్టి, తనని ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఉన్నాను. తన ముఖాన్ని చూస్తుంటే, తను చాలా వరకు మామూలు స్థితికి వచ్చిందని అనిపించింది. ఇప్పుడు తనకి నొప్పి లేదు.

నేను తన పెదాలని వదిలిపెట్టి, తన మెడని నాకడం మొదలుపెట్టాను. ఆ తర్వాత తన చెవి లోబు (Lobe-తమ్మె) ని నోట్లోకి తీసుకుని నాకడం మొదలుపెట్టాను. నేను చేసిన పనికి తను ఉలిక్కిపడింది. బహుశా ఇదే తన బలహీనత అయి ఉంటుందని నాకు అనిపించింది. నేను మళ్ళీ అలాగే చేసి, తన చెవి లోబు (Lobe-తమ్మె) ని చీకడం మొదలుపెట్టాను. తను మళ్ళీ ఉత్సాహం లోకి రావడం మొదలుపెట్టింది. అలాగే తన పూకులో కూడా చిన్నగా కదలిక మొదలైంది.

నేను ఆపకుండా తన చెవి లోబులను (Lobe-తమ్మె) చీకుతూనే ఉన్నాను, ఒక్కోసారి ఒక చెవి, ఇంకోసారి మరొకటి. మధ్యలో తన పెదాలని కూడా చీకుతూ ఉన్నాను. తను పూర్తిగా వేడెక్కింది. కింద నుండి తన పిర్రలు కదులుతున్నాయి, తన పూకు నా సగం మొడ్డని పూర్తిగా తీసుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తోంది.

ఆ తర్వాత నేను పోసిషన్ ని తీసుకుని, తన వైపు చూడకుండా, నా మొడ్డని మొన వరకు బయటికి తీసి, బలంగా ఒక ఝలక్తో తన పూకు మడతల్లోకి దింపాను. తను మళ్ళీ కేక వేసింది. కానీ ఈసారి నేను ఆగలేదు. నేను పూర్తి వేగంతో తనని దెంగడం మొదలుపెట్టాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత తను మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది :

సింధు : హా...ఆ...ఆహ్...ఆహ్... మరింత గట్టిగా... ఓయ్ ! గట్టిగా... ఆహ్...ఆహ్...ఆహ్...

తను పెడుతున్న శబ్దం రూమ్ అంతా మారుమోగుతోంది, నేను తనని దెంగుతూనే ఉన్నాను. తను ఆహ్... హా... ఆహ్... ఆహ్... గట్టిగా ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... నేను కార్చుకోబోతున్నాను... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... అని చెప్పి, తన రసాలని కార్చేసుకుంది. నేను మరో రెండు మూడు ఝలక్లు ఇచ్చి, నా మొడ్డని తన పూకులోనుండి బయటికి తీశాను. ఈ రోజు నేను సింధుకి చాలా సమయాన్ని కేటాయించాను, ఎందుకంటే నా మనసులో కోమలి ఉంది. అందుకే నేను తృప్తి చెందే స్థితికి కూడా చేరుకోలేదు.

నేను సింధు ని చూశాను. తను కళ్ళు మూసుకుని, వేగంగా శ్వాస తీసుకుంటోంది. ఆ తర్వాత తను కళ్ళు తెరిచి, నన్ను ప్రేమగా చూసింది. నేను తన పక్కన పడుకున్నాను. నా మొడ్డ ఇంకా నిలబడే ఉంది. తన దృష్టి నా మొడ్డ మీద పడింది, అప్పుడు అంది :

సింధు : మీరు ఇంకా తృప్తి చెందలేదా ?

నేను : లేదు.

సింధు : మీరు ఏదైనా మందు తీసుకున్నారా ?

నేను : నేను నీ ముందే ఉన్నాను కదా. నేను ఎలాంటి మందులు వాడను. నేను నా ఆరోగ్యాన్ని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను. నాలో చాలా కంట్రోల్ ఉంది.

సింధు : నిజంగా ! నిజమైన మగాడు మీరే. నన్ను రెండు సార్లు కార్చుకునేలా చేశారు అయినా మీరు ఇంకా ప్రశాంతంగా ఉన్నారు, అది కూడా తృప్తి చెందకుండా.

ఆ తర్వాత ఆమె పక్క టేబుల్ మీది నుండి టిష్యూ లని తీసుకోవడానికి తిరిగింది. అప్పుడు నా దృష్టి తన గుద్ద మీద పడింది. తన పెద్ద పిర్రలు అద్భుతంగా వున్నాయి ! తన ఫిగర్ 34-30-36 అయి ఉంటుంది. నేను తన పిర్రలని పట్టుకుని నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. తను తిరిగి చూసి, అంది :

సింధు : నాలో ఇంకా శక్తి లేదు. నా పూకు పాడైపోయింది, మీ ఉద్దేశం నాకు ఇప్పుడు కరెక్ట్ గా అనిపించడం లేదు.

నేను : ఎందుకు ? నా ఉద్దేశానికి ఏమైంది ?

సింధు : మీరు నా గుద్ద గురించి ఆలోచిస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది.

నేను : అయితే ఏమైంది ? నువ్వు నాకు గుద్దని ఇవ్వవా ?

సింధు : లేదు. అలాంటి అపోహలో ఉండకండి. నేను ఈ రోజు వరకు వెనుక వైపు (గుద్దని) దెంగించుకోలేదు. అదీగాక మీ అంత పెద్ద మొడ్డ నా పూకుని పాడైపోయేలా చేసింది. ఇక అది నా గుద్దలోకి దూరితే, ఈ రోజు నా ఆఖరి రాత్రి అవుతుంది.

నేను : హా హా హా. సరే, గుద్దని దెంగను.

నా మొడ్డ ఇంకా నిలబడే ఉంది. ఆ తర్వాత అకస్మాత్తుగా రూమ్ తలుపు తెరుచుకుంది. పింకీ, సోమేశ్ లోపలికి వచ్చారు. నేను, సింధు నగ్నంగానే ఉన్నాము. పింకీ, సోమేశ్ ల దృష్టి నా మొడ్డ మీద పడగానే, ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

నేను వెంటనే దుప్పటిని నామీద కప్పుకున్నాను.

పింకీ : వాహ్, సింధు ! ఈ రోజు నువ్వు మూడు సార్లు దెంగించుకున్నావు !

సోమేశ్ : రాహుల్, నేను నమ్మలేకపోతున్నాను. నువ్వు తనని దెంగావు, అయినా నీ మొడ్డ ఇంకా నిలబడే ఉంది. ఏం తినిపిస్తావు దానికి ?

నేను : నోరు మూసుకో వెధవా. వెళ్ళి పడుకో. నువ్వు ఎంత త్వరగా తెలుసుకున్నావు ?

[anaamika]

New story bagundi.. but ammayi peru bagoledu kiran abvayi peru la undi

ఈ కామెంట్ కి ఆన్సర్ ఇద్దామని అనుకుని మర్చిపోయాను.

పూర్తి పేరు కిరణ్మయి. షార్ట్ కట్ లో కిరణ్ అని పెట్టేసాను.

[anaamika]

Update – 05


పింకీ దృష్టి నా మొడ్డ మీదే ఉంది. ఈ విషయాన్ని సింధు గమనించింది.

నేను చెప్పగానే సోమేశ్ వెళ్ళిపోయాడు. పింకీ కూడా తక్కువేం కాదు. మామూలు అమ్మాయి, కానీ తన పిర్రలు అద్భుతంగా ఉన్నాయి.

సింధు : పింకీ, నీకు కోరిక ఉందా ? అయితే వచ్చి పడుకో. రాహుల్ అందరి గుద్దలు దెంగుతాడు.

పింకీ : లేదు, సారీ. ఎంత పెద్దగా వుందో చూడలేదా ? నువ్వు ఎలా తీసుకున్నావు అంత పెద్దదాన్ని ?

సింధు : నువ్వు ఇంతకుముందు గుద్దని దెంగించుకోనట్లు మాట్లాడుతున్నావు.

పింకీ : లేదు, నాకు ఆ సరదా లేదు.

నేను : (పింకీని చూస్తూ) ఇటు రా నా బంగారం.

పింకీ నా దగ్గరికి వచ్చింది. ఆమె అప్పుడు షార్ట్ ఇంకా బ్రా లు మాత్రమే వేసుకుని ఉంది. నేను తనని పట్టుకున్నాను, ఎందుకంటే తన మనసు లోని మాట నాకు తెలిసిపోయింది. ఆమె నా మొడ్డని లోపలికి తీసుకోవాలనుకుంటోంది.

నేను తన రొమ్ముల మీద చేయి వేసి, నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె నా మొడ్డని చూడగానే వేడెక్కింది. తనని నగ్నం గా చేయడానికి నాకు ఎక్కువ టైం పట్టలేదు. నేను ఆమెని బెడ్ మీద పడుకోబెట్టి, తన పెదాలని చీకుతూ, ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. నా మొడ్డ తన పూకుని తాకుతోంది. తను కూడా కింద నుండి కదలడం మొదలుపెట్టింది.

నేను తన రొమ్ములని చీకడం మొదలుపెట్టాను. సింధు ఇంకో రొమ్ముని నొక్కుతోంది. నేను నా మొడ్డని తన పూకు మీద సరిగ్గా సెట్ చేసి, తన రొమ్ములని వదిలి, ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. అకస్మాత్తుగా నేను ఒకే ఝలక్లో నా మొడ్డని తన పూకులో దింపాను. నా మొడ్డ తన పూకులో సగం వరకు వెళ్ళింది. తన కేక నా నోట్లోనే ఆగిపోయింది. నేను మొడ్డని అక్కడే ఆపి, తనని ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఉన్నాను. కొద్దిసేపట్లో తను నార్మల్ స్థితికి వచ్చింది. అప్పుడు నేను లోపలికి, బయటికి కదిలించడం మొదలుపెట్టాను.

నేను తన పెదాలని వదిలిపెట్టి, నిటారుగా ఉండి, సగం మొడ్డతో తనని దెంగుతూ ఉన్నాను.

తను మూలుగుతూ ఉంది : ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఓహ్... ఎంత మజా... ఆహ్... ఆహ్...

తన మూలుగులు చూసి, నేను మొడ్డని మొన వరకు బయటికి తీసి, బలంగా ఇంకొక ఝలక్ ఇచ్చాను. నా మొడ్డ తన పూకు గోడలని చీల్చుకుంటూ, తన గర్భాశయాన్ని తాకింది. తన కేక రూమ్ అంతా మారుమోగింది. అయితే తను తొందరగా సాధారణ స్థితికి వచ్చింది. ఇప్పుడు నేను వేగంగా తనని దెంగడం మొదలుపెట్టాను. నా మొత్తం మొడ్డ లోపలికి, బయటికి కదులుతోంది. తన మూలుగులు కూడా వేగంగా అవుతున్నాయి: ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... తను ఉలికిపాట్లు పడి భావప్రాప్తిని పొందింది.

నేను అప్పటికీ తనని దెంగుతూనే ఉన్నాను, తనని ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. తన పూకు చాలా వదులైపోయింది. పూకు రసాలతో నేను సింధు కి కళ్ళతోనే మొడ్డని గుద్దబొక్క మీద పెట్టమని సైగ చేశాను. నేను పింకీ రెండు చేతులని పట్టుకుని, తనని ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఉన్నాను. సింధు మొడ్డ మొన ని తన గుద్దబొక్క మీద పెట్టింది. అప్పుడు పింకీ కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి. నేను ఆమెని పట్టించుకోకుండా, ఒకే ఝలక్లో సగం మొడ్డని తన గుద్దలోకి దింపాను. ఆమె ఒక్కసారిగా గిలగిలా కొట్టుకుంది. కానీ నేను ఆమెని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. ఆలస్యం చేయకుండా, నేను మరో ఝలక్ ని ఇచ్చాను. నా మొత్తం మొడ్డ ఆమె గుద్దలోకి దూరిపోయింది. ఆ తర్వాత నేను అక్కడే ఆగిపోయాను, అయితే ముద్దు పెట్టుకోవడాన్ని మాత్రం ఆపలేదు.

కొద్దిసేపట్లో ఆమె మామూలు స్థితికి వచ్చింది. నేను పైకి లేచాను. నేను పింకీ ముఖాన్ని చూశాను. ఆమె కళ్ళ నుండి కన్నీళ్లు కారిన గుర్తులు స్పష్టంగా కనిపించాయి. అయితే ఇప్పుడు ఆమె మామూలుగానే ఉంది. నేను మొడ్డని బయటికి తీసి, తనని డాగీ స్టైల్లో వంగమని చెప్పాను. అప్పుడామె నా ఛాతీ మీద గుద్ది, అంది :

పింకీ : మీ మనుసుకి నచ్చినట్లు చేశారు కదా ! నాకు ఎంత నొప్పి కలిగిందో తెలుసా మీకు ?

నేను : ఇప్పుడు నొప్పిగా లేదు కదా ?

పింకీ : ఇప్పుడు తక్కువగా ఉంది.

నేను : అయితే ఈ నొప్పిని నా మొడ్డే తగ్గిస్తుంది. శభాష్ ! త్వరగా కుక్కలా ఒంగొని ఉండు.

మళ్ళీ నన్ను కొడుతూనే, తను కుక్కలా వొంగి తయారైంది. నేను మొడ్డ మొన మీద ఉమ్మి వేసి, కొంచెం ఉమ్మి తన గుద్దబొక్క మీద వేశాను. ఆ తర్వాత మొడ్డ మొన కి దారి చూపించి, ఒకే ఝలక్లో మొత్తం మొడ్డని తన గుద్దలోకి దింపాను. నేను ఇప్పుడు త్వరగా తృప్తి చెందాలనుకున్నాను.

నేను వేగంగా తన గుద్దలోకి నా మొడ్డని గుచ్చుతూ పోయాను. సింధు తన పూకులో వేలు పెట్టుకుంది. చాలాసేపు దెంగిన తర్వాత, ఆమె మళ్ళీ ఉలికిపాట్లు తీసుకుని రసాలని కార్చుకుని తృప్తిని పొందింది. నేను వేగాన్ని మరింత పెంచాను. రెండు నిమిషాల తర్వాత నేను కూడా నా రసాలని కార్చుకున్నాను.

నా మొత్తం రసాలని ఆమె గుద్దలో వదిలిపెట్టి, మొడ్డని బయటికి తీసి పడుకున్నాను. ఆమె కూడా నా పక్కన పడుకుంది, అలాగే ఇంకో వైపు సింధు పడుకుంది. అలా పడుకునే మేము నిద్రపోయాము.

నేను కళ్ళు తెరిచినప్పుడు, సమయం ఉదయం 6 గంటలు అవుతోంది. నేను లేచి ఫ్రెష్ అవ్వడానికి వెళ్ళాను. ఫ్రెష్ అయ్యి, టీవీ లాంజ్ కి వచ్చాను. కోమలి ఇంకా నిద్రపోతోంది. నేను కిచెన్లోకి వెళ్ళి, ఫ్రిజ్లో ఉన్న పాలు తీసుకుని తాగాను. ఆ తర్వాత టీవీ లాంజ్లో సోఫా మీద కూర్చున్నాను. నేను కేవలం ఒక గంట మాత్రమే నిద్రపోయాను. అందుకే నాకు మళ్ళీ నిద్ర ఆవరించింది. నేను సోఫాలో కూర్చుని ఉండగానే నిద్రపోయాను.

నేను నిద్రలో ఉండగా, ఎవరో నన్ను కదిలిస్తున్నట్లు అనిపించింది. నేను కళ్ళు తెరిచి చూస్తే, కోమలి నన్ను లేపుతోంది.

కోమలి : లేవండి. రాత్రి నుండి ఇలాగే సోఫాలో పడుకున్నారు.

నేను : లేదు, నేను 6 గంటలకి వచ్చి ఇక్కడ పడుకున్నాను. ఇప్పుడెంత టైం ఎంతైంది ?

కోమలి : ఇప్పుడు 9 గంటలు అవుతోంది. సారీ, నేను మిమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేశాను.

నేను : సారీ వద్దు. నువ్వు నన్ను లేపడం మంచిదైంది. మిగతా వాళ్లంతా ఎక్కడ ?

కోమలి : వాళ్ళంతా ఇంకా పడుకునే ఉన్నారు.

నేను : (లేస్తూ) టీ తాగుతావా ?

కోమలి : ఆ, ఉదయం టీ అవసరం.

నేను : ఓకే, కిచెన్ కి వెళ్దాం. అక్కడే మాట్లాడుకుందాం అలాగే టీ కూడా తాగుదాం.

కోమలి : మీరు ఫ్రెష్ అవ్వండి. టీ నేను చేస్తాను.

నేను : ఓకే. నేను పది నిమిషాల్లో ఫ్రెష్ అయ్యి వస్తాను. టీ సామాను అంతా కిచెన్లో ముందే పెట్టి ఉంటుంది.

కోమలి : ఓకే, నేను చూసుకుంటాను. మీరు ఫ్రెష్ అవ్వండి.

నేను వాష్ రూముకి వెళ్ళాను. ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చాను. అప్పటికి కోమలి టీ చేస్తోంది.

నేను : టీ రెడీ అయిందా ?

కోమలి : అవును, ఇప్పుడే అవుతుంది. రెండు నిమిషాలు ఆగండి.

నేను : నో ప్రాబ్లెమ్.

మంచి సువాసన వస్తోంది.

నేను : అయినా, టీలో ఏం వేసావు ? ఎంత మంచి సువాసన వస్తోంది !

కోమలి : ఏమీ లేదు. అన్నిటిలో వేసే వస్తువులే వేసాను. వేరే ఏమీ లేదు.

నేను : వావ్ ! టీలో ఇలాంటి వాసన నాకు ఈ రోజు వరకు రాలేదు.

ఆ తర్వాత ఆమె టీని కప్పులలో పోసి, టేబుల్ దగ్గరికి తీసుకొచ్చింది. మేము ఇద్దరం ఎదురెదురుగా కూర్చున్నాము.

నేను : నిజంగా కోమలి, దీని సువాసన ఇంత అద్భుతంగా ఉంటే, రుచి ఎలా ఉంటుందో !

కోమలి : వంట చేసేటప్పుడు ప్రతి దాని లెక్క సరిగ్గా, సమానంగా ఉంచితే, రుచి దానంతట అదే బాగుంటుంది.

నేను : నువ్వు స్పెషలిస్ట్ లా కనిపిస్తున్నావు.

ఆ తర్వాత నేను టీ ఒక గుక్క తాగాను.

నేను : వావ్ యార్ ! అద్భుతం ! ఇంత మంచి టీ నేను ఈ రోజు వరకు తాగలేదు. నువ్వు చెఫ్ అవ్వాల్సింది.

కోమలి : థాంక్స్. మీరు మా అమ్మ చేతి వంట ని తింటే, వేళ్ళు కూడా తినేస్తారు.

ఆ తర్వాత ఆమె కొంచెం దుఃఖంగా మారింది.

నేను : కోమలి, నేను నీతో మాట్లాడాలనుకుంటున్నాను. ప్లీజ్ కొంచెం రిలాక్స్ అవ్వు, దుఃఖం తో ఉండకు.

కోమలి : ఆ, మీరు చెప్పండి. నేను రిలాక్స్ గానే ఉన్నాను.

నేను : నేను నీకు ఎలాంటి మనిషిగా కనిపిస్తున్నాను ? నువ్వు నన్ను నమ్మగలవా ?

కోమలి : ఈ రోజు వరకు నాకు ఎదురైన ప్రతి మగాడి కళ్ళలో కామం మాత్రమే కనిపించింది. కానీ మిమ్మల్ని చూసిన తర్వాత, ప్రపంచంలో మంచి మనుషులు కూడా ఉన్నారని నమ్మకం కలిగింది. నేను మిమ్మల్ని మంచి వ్యక్తిగా భావిస్తున్నాను. నాకు మీమీద నమ్మకం ఏర్పడింది. మీరు ఎవరికీ చెడు చెయ్యాలని ఆలోచించరు.

నేను : థాంక్స్. ఇప్పుడు విను. నేను నీకు విముక్తి ని కలిగించాలని అనుకుంటున్నాను. నీ యజమాని ఎవరో, అతని నంబరు నాకు ఇవ్వు. ఆ తర్వాత నీకు ఎక్కడ ఉండాలని అనిపిస్తే అక్కడ ఉండొచ్చు. నువ్వు మీ అమ్మ దగ్గరికి కూడా వెళ్లొచ్చు. నేను నాతోనే తీసుకుని వెళ్తాను. చెప్పు, యజమాని ఎవరు ?

కోమలి : (ఏడుస్తూ) నిజమా ? మీరు నాకు విముక్తి ని కలిగిస్తారా ? నన్ను మా అమ్మ దగ్గరికి తీసుకుని వెళ్తారా ? నిజంగా మీరు నాకు సహాయం చేస్తారా ?

నేను : అవును కోమలి. నువ్వు చాలా మంచి అమ్మాయివి. నీకు మంచి జరగలేదు. ఇప్పుడు నేను ఇంకా చెడు ని జరగనివ్వను. చెప్పు, యజమాని ఎవరు ?

కోమలి : యజమానిని ఒక్కసారి మాత్రమే కలిశాను. అది కూడా నన్ను కొన్నప్పుడు. ఆ తర్వాత కలవలేదు. అతను చాలా ప్రమాదకరమైనవాడు. అమ్మాయిలంతా అతన్ని చూసి చాలా భయపడతారు. అతని పేరు తెలియదు. అందరూ అతన్ని జానీ అని పిలుస్తారు. మిగతా వివరాలు సింధు కి లేదా మా లీడర్ అయిన ఆమె అమ్మకి తెలిసి ఉంటాయి.

నేను : ఓకే. నువ్వు కంగారు పడకు. అలాగే ఈ విషయం గురించి ఎవరితోనూ మాట్లాడకు, ఓకే ?

కోమలి : ఓకే, నేను ఎవరితోనూ ఏమీ చెప్పను. నేను ఒక విషయం అడగనా మిమ్మల్ని ?

నేను : ఆ, అడుగు.

కోమలి : నిజంగా నేను స్వేచ్ఛ ని పొందుతానా ? మీరు నన్ను మా అమ్మ దగ్గరికి తీసుకుని వెళ్తారా ?

నేను : ఆ, నిజంగా ! కొంచెం ఓపిక పట్టు. అన్నీ నిజం అవడాన్ని నువ్వే నీ కళ్ళతో చూస్తావు.

కోమలి : (సంతోషిస్తూ లేచి, నన్ను కౌగిలించుకుంటూ అంది) చాలా చాలా థాంక్స్ ! నేను జీవితాంతం మీరు చేయబోయే ఈ ఉపకారాన్ని మర్చిపోను.

నేను : నో థాంక్స్. నేను ఉపకారం చేయడం లేదు. నువ్వు ఈ రోజు నుండి నా స్నేహితురాలివి. స్నేహితుడికి సహాయం చేయడం స్నేహితుడి ధర్మం అవుతుంది. ఓకే, ఇది ఉపకారం కాదు. చెప్పు, నా స్నేహితురాలిగా ఉంటావా ?

కోమలి : మీ స్నేహాన్ని పొందడం అనేది నేను అదృష్టవంతురాలిగా భావిస్తున్నాను.

ఆ తర్వాత మేము చేతులు కలిపాము (షేక్ హ్యాండ్).

నేను : టీ అయితే అద్భుతంగా చేస్తావు. టిఫిన్ ఎలా చేస్తావో అది కూడా ఈ రోజు ట్రై చేద్దామా ?

కోమలి : ఎందుకు చేయకూడదు ? తప్పకుండా. కానీ ఇక్కడ టిఫిన్ చేయడానికి ఏమీ సామాను లేదు.

నేను : నేను జోక్ చేశాను. టిఫిన్ నేను బయటి నుండి ఆర్డర్ చేస్తాను. నీ చేతి వంట మళ్ళీ ఎప్పుడైనా చేసుకుందాం, ఓకే ?

కోమలి : ఓకే.

(కాల్లో ఆర్డర్ చేస్తూ)

నేను : కోమలి, ఏం తినడానికి ఇష్టపడతావు ?

కోమలి : పూరి.

నేను : ఓకే.

నేను ఆర్డర్ చేశాను. కొద్దిసేపట్లో మేము టిఫిన్ కూడా చేశాము. మేము టీవీ లాంజ్లో సినిమా చూస్తున్నాము. ఆ తర్వాత సమయం గడిచిపోయింది. మధ్యాహ్నం 2 గంటలు అయింది. మిగిలిన వాళ్ళు కూడా లేచారు.

పింకీ, సింధు టీవీ లాంజ్లోకి వచ్చినప్పుడు, పింకీ సరిగ్గా నడవలేకపోతోంది. ఇది చూసి అయన్, ఫనీంద్ర, సోమేశ్ ముగ్గురూ ఒకేసారి అన్నారు, "వాహ్ యార్ ! నువ్వు వీళ్లని చింపేసావు."

నేను : నేనేం చేయలేదు, కానీ ఇద్దరూ కలిసి నన్ను రేప్ చేశారు.

నా మాటలకి సింధు బిగ్గరగా నవ్వింది, అయితే పింకీ ముఖం లో కోపం కనిపించింది. కోమలి పింకీని చూసి, అంది :

కోమలి : ఏమైంది పింకీ అక్కా ? మీ ఆరోగ్యం బాగానే ఉంది కదా ?

పింకీ : ఆ, బాగానే ఉంది. నువ్వు కంగారు పడకు. మొదటిసారి ఇలాంటివాడు దొరికాడు, క...

ఆ తర్వాత ఆమె ఆగిపోయింది.

నేను సింధు ని వేరే గదిలోకి రమ్మని సైగ చేశాను. అప్పుడు సోమేశ్ అది చూసాడు.

సోమేశ్ : ఏంటి సంగతి ? నీకు ఇంకా తృప్తి తీరలేదా ?

నేను : నోరు మూసుకో వెధవా.

ఆ తర్వాత నేను వేరే రూములోకి వెళ్ళాను. నా వెనుక సింధు కూడా వచ్చింది.

సింధు : ఏంటి సంగతి ? అందరూ ఈ రోజు మూడ్లో ఉన్నట్లున్నారు.

నేను : లేదు, ఏం మూడ్ లేదు. నేను నీతో మాట్లాడాలి.

సింధు : అవునా, చెప్పండి మహానుభావా. నేను ఇప్పుడు మీ బానిసని అయ్యాను.

నేను : సింధు, నువ్వు ఈ రోజు వరకు ఏదైనా మంచి పని చేశావా ?

సింధు : జ్ఞాపకం లేదు. ఎందుకు అలా అడుగుతున్నారు ?

నేను : ఏదైనా మంచి పని చేయాలనుకుంటున్నావా ?

సింధు : ఆ, తప్పకుండా చేస్తాను. మీరు ఆజ్ఞాపించండి.

నేను : మీ అందరి యజమాని ఎవరు ? అలాగే అతను నాకు ఎక్కడ దొరుకుతాడు ?

సింధు : ఎందుకు ? మీరు అతన్ని ఎందుకు కలవాలి ?

నేను : నేను కోమలిని కొనాలని అనుకుంటున్నాను.

సింధు : వాహ్ జీ వాహ్ ! కోమలిలో ఏముంది ? మీరు ఆమెని ఎందుకు కొనాలనుకుంటున్నారు ?

నేను : నా ఉద్దేశం చెడ్డది కాదు. ఆమె చాలా అమాయకురాలు, ముద్దుగా వుంది. ఆమె చాలా కష్టాలు అనుభవించింది. ఆమె కష్టాలని నేను ఇక చూడలేను. అందుకే నాకు నీ సహాయం అవసరం.

సింధు : ఆమెకి ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ లేరు. సవతి తండ్రి అమ్మేశాడు. యజమాని పేరు జానీ. అతను ఇప్పుడు నిజామాబాదు లో ఉన్నాడు. ఒకవేళ మీరు ఆమెని కొనాలనుకుంటే, ఒక మార్గం ఉంది. అయితే నా పేరు మధ్యలోకి రాకూడదు.

నేను : నువ్వు కంగారు పడకు. నువ్వు మార్గం చెప్పు. నేను కోమలికి కొత్త జీవితాన్ని ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను.

సింధు : జానీకి ఒక సోదరుడు ఉన్నాడు. జానీ అతన్ని చాలా ప్రేమిస్తాడు. అతన్ని మీ స్నేహితుడిగా చేసుకోండి. ఆ తర్వాత మీరు ఏం చెబితే అది చేస్తాడు. ఇలా తప్ప మీరు కోమలికి విముక్తి ని కలిగించలేరు.

నేను : అతని సోదరుడి పేరు ఏంటి ? అతను ఎక్కడ దొరుకుతాడు ?

సింధు : అతను వారానికి ఒకసారి మా కోఠీకి వస్తాడు. అతను ఒక యూనివర్సిటీలో చదువుకుంటున్నాడు. అతని పేరు అరవింద్.

నేను : ఓకే. నువ్వు నాకు నీ నంబరు అలాగే మీ కోఠీ అడ్రస్ కూడా ఇవ్వు. నా స్నేహితులతో లేదా ఎవరితోనూ ఈ విషయం గురించి మాట్లాడకు. అతను కోఠీకి వచ్చినప్పుడు, నాకు కాల్ చెయ్యి. నేను కేవలం అతని ముఖాన్ని మాత్రమే చూడాలి. ఆ తర్వాత మిగతా పని నేను చూసుకుంటాను.

ఆ తర్వాత మేము నంబర్లు మార్చుకున్నాము, ఆమె దగ్గర నుండి అడ్రస్ తీసుకుని బయటికి వచ్చాము.

నేను సింధు ని లోపలికి ఎందుకు తీసుకుని వెళ్లానో కోమలికి అర్థమైంది. అయితే పింకీ మాత్రం, నేను దెంగడం కోసమే తీసుకెళ్లానని అర్థం చేసుకుంది.

టీవీ లాంజ్లోకి వెళ్ళగానే, పింకీ సింధుతో అంది :

పింకీ : అంత పెద్దది తీసుకున్నాక నీకు నొప్పి అనిపించ లేదా ?

ఈ మాట కోమలి విని, సిగ్గుపడి తనని తాను టీవీలో బిజీగా ఉన్నట్లు చూపించుకుంది.

మేము అలానే మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము, లంచ్ చేశాము. ఆ తర్వాత సోమేశ్, ఫనీంద్ర ముగ్గురిని డ్రాప్ చేసి, తిరిగి వచ్చి, అయన్, ఫనీంద్ర వాళ్ళ ఇళ్ళకి వెళ్ళిపోయారు. నేను, సోమేశ్ కూడా ఇల్లు లాక్ చేసి మా ఇళ్ళకి వెళ్ళాము.

నేను ముందు సోమేశ్ ని డ్రాప్ చేశాను. గేట్ ని మోహిని  తెరిచింది. నేను ఆమెని చూశాను. ఆ తర్వాత సోమేశ్ నాకు బై చెప్పాడు. నేను కూడా ఇంటికి వచ్చేసాను. ఇంటికి వచ్చాక నేను పడుకున్నాను. నేను కళ్ళు తెరిచినప్పుడు, రాత్రి 10 గంటలు అవుతోంది.

నేను లేచి ఫ్రెష్ అయ్యాను. లాప్ టాప్ లో మెయిల్స్ చెక్ చేశాను. కొద్దిసేపు పని చేశాను. ఆ తర్వాత నాకు బోర్ కొట్టడం మొదలైంది. సోమేశ్ దగ్గరికి వెళ్ళాలని అనుకున్నాను. అయితే వాడు కూడా అలసిపోయి ఉంటాడు, బహుశా పడుకుని ఉంటాడని అనుకున్నాను. అప్పుడు మిస్డ్ కాల్ ఇద్దామని అనుకున్నాను, మేలుకుని ఉంటే తిరిగి కాల్ చేస్తాడని.

నేను వాడికి కాల్ చేశాను. రెండు రింగుల తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను.

ఆ తర్వాత వాడు తిరిగి కాల్ చేశాడు. నేను కట్ చేసి, మళ్ళీ నేనే కాల్ చేశాను.

అప్పుడు వాడు రిసీవ్ చేసుకున్నాడు. నేను వాడికి,

నేను : రిలాక్స్ అవడం అయిపోయిందా ? నిద్ర పూర్తయిందా ? అయితే నేను రానా ?

అని అడిగాను. అప్పుడు నాకు ఒక అమ్మాయి గొంతు వినిపించింది. ఆమె హలో, నమస్తే అంది.

నేను : ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు ?

ఆమె మోహిని అని అంది.

మోహిని : నేను మోహిని  మాట్లాడుతున్నాను. అన్నయ్య పడుకున్నాడు.

నేను : ఓకే, సారీ డిస్టర్బ్ చేసినందుకు.

మోహిని : లేదు, డిస్టర్బ్ కాలేదు. నో సారీ.

నేను: నువ్వు నాతో మాట్లాడాలనుకున్నావు కదా. చెప్పు, ఏం విషయం?

మోహిని : నేను మీతో ఎస్ఎంఎస్ ద్వారా మాట్లాడుతాను.

నేను: ఓకే, ఎస్ఎంఎస్ చేయి.

[anaamika]

Update – 06


ఎస్.ఎం.ఎస్ చాట్

నేను : ఆ, చెప్పు ఏం విషయం?

మోహిని : నిజానికి విషయం ఏంటంటే, యూనివర్సిటీలో ముగ్గురు అబ్బాయిలు నన్ను చాలా వేధిస్తున్నారు. నేను అన్నయ్య లేదా నాన్నతో చెబితే, వాళ్ళు నేను యూనివర్సిటీకి వెళ్లడాన్ని ఆపేస్తారు. ప్లీజ్, మీరు కూడా ఎవరికీ చెప్పొద్దు.

నేను : నువ్వు కంగారు పడకు. నేను ఎవరికీ చెప్పను.

అవతలివైపు నుండి ఏ మెసేజ్ రాలేదు.

నేను : నువ్వు యూనివర్సిటీకి ఒంటరిగా వెళ్తావా?

మోహిని : లేదు, మా ఇంటి పక్కన ఉండే అమ్మాయి కిరణ్ తో కలిసి వెళ్తాను. కానీ వాళ్ళు నేను ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే నన్ను వేధిస్తారు, నా వెంట ఎవరూ లేనప్పుడు. నా క్లాస్, కిరణ్ క్లాస్ వేర్వేరు కాబట్టి, యూనివర్సిటీకి చేరుకున్న తర్వాత మేము విడిపోవాల్సి వస్తుంది.

నేను : ఓకే, నువ్వు కంగారు పడకు. ఇప్పుడు ఎప్పుడు వెళ్తావు యూనివర్సిటీకి ?

మోహిని : నేను రేపు ఉదయం 8 గంటలకి వెళ్తాను.

నేను : ఆ అబ్బాయిలు ఎక్కడ ఉంటారు ?

మోహిని : ఆ అబ్బాయిలు నా క్లాస్లోనే ఉన్నారు. వాళ్ళు క్లాస్ బయటే కూర్చుని ఉంటారు.

నేను : ఓకే. రేపు నువ్వు వెళ్తున్నప్పుడు, నేను నీ వెంటే ఉంటాను, ఓకే. వాళ్ళు వేధించినప్పుడు నేను చూసుకుంటాను. ఆ తర్వాత వాళ్ళు ఎప్పుడూ వేధించరు, ఓకే. డోంట్ వర్రీ.

మోహిని : చాలా చాలా థాంక్స్ !

నేను : నో థాంక్స్. ఓకే, టేక్ కేర్.

మోహిని : యూ టూ, బై.

నేను : బై.

ఆ తర్వాత నేను ఆలోచనలో పడ్డాను. ఇప్పుడు ఏం చేయాలి ? సరే, యూనివర్సిటీలో నాకు చాలా పరిచయాలు ఉన్నాయి. టెన్షన్ పడాల్సిన అవసరం లేదు.

కొద్దిసేపు అమ్మతో కూర్చుని, ఆ తర్వాత నా రూమ్కి వచ్చాను. కోమలి గురించి ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను. ఆమె ఎంత అమాయకురాలు, ఎంత అందంగా ఉంది ! కొద్దిసేపటి తర్వాత నా సెల్కి కాల్ వచ్చింది. చూస్తే సోమేశ్ కాల్. నేను వాడితో మాట్లాడి, ఆ తర్వాత ఇంటి నుండి కారు తీసుకుని వాడి ఇంటికి వెళ్ళాను. వాడి ఇల్లు మా ఇంటి నుండి సుమారు 15 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. కాబట్టి నాకు అక్కడికి చేరుకోవడానికి అరగంట పట్టింది.

అక్కడికి చేరుకుని నేను సోమేశ్ కి కాల్ చేసి, నేను బయట ఉన్నానని చెప్పాను. వాడు రెండు నిమిషాల్లో బయటికి వచ్చాడు.

నేను : నీకు ఇంకా దిగలేదా (హ్యాంగోవర్) ?

సోమేశ్ : రాత్రికే దిగిపోయింది యార్. కానీ శరీరం అంతా నొప్పులుగా ఉంది. ఇప్పుడు కొంచెం బాగానే ఉంది.

నేను : అయితే ఏం ప్రోగ్రాం ?

సోమేశ్ : ముందు టీ తాగుదాం. ఆ తర్వాత చూద్దాం.

మేము వాడి ఇంటి పైకప్పు పైకి వెళ్ళాము. చుట్టుపక్కల వుండే వాతావరణాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నాము. సోమేశ్ కిరణ్ కి కాల్ చేసి, పైకప్పు మీదికి రమ్మని చెప్పాడు. ఇంతలో మోహిని కూడా టీ తీసుకుని పైకప్పు మీదికి వచ్చింది. ఆమె టైట్ గా వుండే సల్వార్ కమీజ్ వేసుకుంది. ఈ రోజు నేను తనని సరిగ్గా చూస్తున్నాను. ఏంటి ఈ అమ్మాయి ! తన శరీరాకృతి కూడా అద్భుతంగా ఉంది. నా అంచనా ప్రకారం, తన రొమ్ములు 34 అలాగే పిర్రలు 36 ఉండి ఉండవచ్చు అనిపించింది.

నేను తనని నిశితంగా చూస్తున్నాను. తన దృష్టి నా దృష్టితో ఢీకొట్టింది. అప్పుడు నేను వేరే వైపు చూడటం మొదలుపెట్టాను. అక్కడ ఇంకొక బాంబు నామీద తన రూపంతో దాడి చేయడానికి రెడీగా ఉంది. ఆమె మరెవరో కాదు, కిరణ్. ఆమె టీ షర్ట్, ట్రౌజర్ వేసుకుని ఉంది, మెడలో దుపట్టా కూడా ఉంది. నేను తననే చూస్తూ ఉండిపోయాను. ఇంతలో మోహిని కూడా కిరణ్ ని చూసి, తనని పిలిచింది.

మోహిని : ఏంటి కిరణ్, తాజా గాలి ని తీసుకుంటున్నావా ?

కిరణ్ : లేదు యార్, ఇంట్లో సిగ్నల్స్ రావడం లేదు. అందుకే అత్తతో మాట్లాడటానికి పైకప్పు మీదికి వచ్చాను.

మోహిని : ఓకే, మాట్లాడటం అయిపోయిందా ?

కిరణ్ : లేదు యార్, పూర్తిగా మాట్లాడలేదు. బ్యాలెన్స్ అయిపోయింది.

మోహిని : ఓహ్, సాడ్. ఇప్పుడు ఏం చేస్తావు ?

కిరణ్ : అన్నయ్యని కార్డు కోసం పంపుతాను.

మోహిని : ఓకే, పద నేను కిందికి వెళ్తాను. నువ్వు కూడా కిందికి వెళ్ళు, అర్థమైందా ?

నేను : కార్డు కావాలంటే నా దగ్గర తీసుకో. ఇప్పుడు మీ అన్నయ్య దొరకడం కష్టం అవుతుంది.

మోహిని : ఏంటి ? మీరు ఇక్కడే చెవులు రిక్కించి మా మాటలు వింటున్నారా ?

సోమేశ్ : ఇంత దగ్గరి నుండి మీరు మాట్లాడుతుంటే, మాకు ఆ మాటలు వినిపించవా ఏంటి ?

మోహిని : (సోమేశ్ ని కోపం గా చూస్తూ) నాకు అంతా తెలుసు. ఈమె ఏ అత్తతో మాట్లాడుతుందో !

నేను : హా హా హా. ఆ, నాకు కూడా తెలుసు. వీళ్ల మీసాల అత్త కదా !

ఆ మాట విని మోహిని పకపకా నవ్వింది. కిరణ్ ముఖం మీద సిగ్గు, కోపం రెండూ కనిపించాయి. నేను సోమేశ్ ని, మోహిని నుండి దృష్టి తప్పించి, కిరణ్ ని చూసి, చెవులు పట్టుకుని సారీ చెప్పాను, సైగలతో.

ఆ తర్వాత మోహిని వెళ్ళిపోయింది. మేము కూడా టీ తాగేశాము. కిరణ్ అక్కడే నిలబడి ఉంది. నేను నా పర్సు లో నుండి ఒక కార్డు తీసి, కిరణ్ కి ఇచ్చి రమ్మని సోమేశ్ కి ఇచ్చాను.

వాడు మెల్లగా ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళి, కార్డు ని ఇచ్చి తిరిగొచ్చాడు. ఆ తర్వాత వాడు కిరణ్ కి కాల్ చేసి, కొద్దిసేపు మాట్లాడాక, ఆమె కిందికి వెళ్ళిపోయింది. ఆ తర్వాత మేము కూడా బయటికి వెళ్ళిపోయాము. మేము అయన్ ఇంటికి వెళ్ళాము. అయన్ పడుకున్నాడు. మేము తిరిగి వచ్చాము. ఆ తర్వాత కొద్దిసేపు మాట్లాడుకున్నాక, నేను సోమేశ్ ఇంటి నుండి బయటికి వచ్చి, నా ఇంటి వైపు బయలుదేరాను. ఈ రోజు నేను తొందరగా నిద్రపోవాలి, ఎందుకంటే ఉదయం నేను మోహిని సమస్యని పోగొట్టాలి.

నెమ్మదిగా డ్రైవ్ చేస్తూ, పాటలు వింటూ నేను ఇంటి వైపు వెళ్తున్నాను. ఇంటికి కొద్దిగానే దూరం మిగిలి ఉంది. అప్పుడే నా మొబైల్లో రింగ్ టోన్ మోగింది. చూస్తే సింధు కాల్.

నేను : హలో, ఎలా గుర్తుకి వచ్చాను ?

సింధు : మర్చిపోయిన వాళ్ళని గుర్తుచేసుకుంటారు. మీరు మా గుండెల్లో స్థిరపడ్డారు.

నేను : ఏం విషయం ? నువ్వు మాంచి మూడ్ లో ఉన్నట్లున్నావు.

సింధు : లేదు మహానుభావా. నేను కాల్ చేసింది ఎందుకంటే, అతను వచ్చాడు. మీరు తొందరగా వచ్చి అతన్ని చూడండి.

నేను : ఓకే. వచ్చి ఎంత సేపు అయింది ? ఎందుకంటే నేను ఇప్పుడే ఇంటికి వెళ్తున్నాను. అతను ఎంత సేపు అక్కడ ఉంటాడు ?

సింధు : అది తెలియదు. ఇప్పుడు అమ్మతో మాట్లాడుతున్నాడు. కొద్దిసేపట్లో వెళ్ళిపోతాడు.

నేను : ఓకే. అయితే నేను ఇప్పుడే వస్తాను, ఓకే. నేను బయటే నిలబడి ఉంటాను. అతను బయటికి రాగానే నువ్వు నాకు కాల్ చెయ్యి. అతను గేట్ నుండి బయటికి వస్తున్నప్పుడు నేను చూస్తాను, ఓకే.

సింధు : ఓకే. అలానే చూస్తారా ? లోపలికి రారా ?

నేను : నీకు తెలుసు కదా, నేను అలాంటి చోట్లకి వెళ్ళను, అలాంటి పనులు చేయను.

సింధు : ఓకే మహానుభావా. మీరు రండి. అతన్ని వచ్చి చూడండి.

నేను : ఓకే. ఐ యామ్ కమింగ్.

నేను కారుని సింధు కోఠీ వైపు తిప్పాను. నేను సింధు చెప్పిన అడ్రస్ కి చేరుకున్నాను. సింధు కి కాల్ చేసి చెప్పాను.

నేను : నేను చేరుకున్నాను.

సింధు : మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు ?

నేను : మీ గేట్ ముందు, నలుపు రంగు కారులో ఉన్నాను.

సింధు : (కిటికీ లో నుండి నన్ను చూస్తూ) హ్మ్...మహానుభావా, కారు ని చూశాను. కానీ మీరు కనిపించడం లేదు.

నేను : (కారు అద్దాన్ని కిందకి దించుతూ) ఇదిగో, చూడు. ఇప్పుడు కనిపించానా ?

సింధు : హ్మ్... చూశాను. ఇప్పుడు అతన్ని కూడా చూడాలని ఉంది కదా మీకు !

నేను : ఇక చాలు. ఇప్పుడు వెళ్ళు, నాకు చెప్పు.

సింధు : అతను ఇప్పుడు దెంగడంలో బిజీగా ఉన్నాడు.

నేను : ఓకే. అతను బయటికి రాగానే నాకు చెప్పు. ఇక్కడికి జనాలు వస్తూ పోతూ ఉన్నారు. నేను అతన్ని ఎలా గుర్తుపట్టాలి ?

సింధు : కంగారు పడకండి, ఓకే. నేను చెబుతాను.

నేను : ఓకే, థాంక్స్.

ఆ తర్వాత నేను కాల్ కట్ చేసి, కారులో కూర్చుని అతని కోసం ఎదురుచూడటం మొదలుపెట్టాను.

కొద్దిసేపు ఎదురుచూసిన తర్వాత సింధు దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. నేను అటెండ్ చేశాను.

సింధు : అతను బయటికి వస్తున్నాడు. గేట్ వైపు చూడండి. ఎరుపు టీ షర్ట్ లో ఒక అబ్బాయి వస్తున్నాడు.

నేను : నీలిరంగు జీన్స్ వేసుకున్నాడా ?

సింధు : అతనే. చూడండి, అతను ఆ మెరూన్ రంగు కారు దగ్గర ఉన్నాడు ఇప్పుడు.

నేను : ఈ మెరూన్ రంగు కారా ?

సింధు : ఆ, అతనే అరవింద్.

నేను అతన్ని చూశాను. ప్రత్యేకం అంటూ ఏమీ లేదు. అతనిలో బలం కూడా అంతగా లేదు. సన్నటి శరీరం ఉన్న మనిషి.

నేను అతన్ని చూసి, సింధు కి థాంక్స్ చెప్పి, బై చెప్పి, ఇంటి వైపు బయలుదేరాను. ఇంటికి వెళ్ళి, అలారం పెట్టుకుని పడుకున్నాను.

ఉదయం నా కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి. నేను తయారై, 7:30 గంటలకి ఇంటి నుండి బయలుదేరాను. సోమేశ్ ఇంటికి చేరుకున్నాను. ఆ తర్వాత నేను ఆలోచించాను, ఆ అబ్బాయిలు మోహినిని యూనివర్సిటీలోనే వేధిస్తారు కదా. అందుకే నేను అక్కడి నుండి బయలుదేరి, యూనివర్సిటీ వైపు వెళ్ళాను.

యూనివర్సిటీలో కారు పార్క్ చేసి, నేను గేట్ వైపు నడిచాను. చాలా మంది స్నేహితులు కలిశారు. వాళ్లతో హాయ్, హలో చెప్పి, గేట్ దగ్గరికి చేరుకుని, మోహిని, కిరణ్ ల కోసం ఎదురుచూడటం మొదలుపెట్టాను.

నేను ఎదురుచూస్తుండగా, కిరణ్ నంబరు నుండి కాల్ వచ్చింది. నేను అటెండ్ చేస్తే, అది మోహిని.

మోహిని : మేము గేట్ దగ్గరికి చేరుకుంటున్నాము.

నేను : నేను గేట్ దగ్గరే ఉన్నాను. నువ్వు నా నుండి దూరంగా ఉండు. ఎవరికీ అనుమానం రాకూడదు. లేదంటే ఆ అబ్బాయిలు పారిపోతారు.

మోహిని : ఓకే, బై.

నేను : బై.

వాళ్ళిద్దరూ ఆటో లో నుండి దిగి, గేట్ దాటి, నన్ను చూసి నడవడం మొదలుపెట్టారు. నేను వాళ్ళ వెనుక ఉన్నాను. సుమారు పది మీటర్ల దూరం. ఆ తర్వాత ముందుకెళ్ళి ఇద్దరూ విడిపోయారు. నేను కిరణ్ కి కన్ను కొట్టాను. ఆమె నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది. నేను మోహిని వెనుక నడుస్తున్నాను. ఆ సమయంలో ఎక్కువ మంది విద్యార్థులు లేరు. అక్కడక్కడా స్టూడెంట్ పార్టీ వాళ్ళు నాకు హాయ్, హలో చెబుతున్నారు. ఎందుకంటే నేను చదువుకునే రోజుల్లో అన్ని పార్టీల వాళ్ళతో కలిసి ఉండేవాడిని.

సరే, నడుస్తూ నడుస్తూ మోహిని క్లాస్ వచ్చింది. క్లాస్ పక్కన నలుగురు, ఐదుగురు అబ్బాయిలు నిలబడి ఉన్నారు. మోహిని ముగ్గురే అని చెప్పింది. ఇక్కడైతే ఐదుగురు ఉన్నారు. నేను కొంచెం దూరంగా ఆగి, చూడటం మొదలుపెట్టాను. ఆ అబ్బాయిలలో ఒక అబ్బాయి ఇద్దరు అబ్బాయిలని పంపేశాడు. ఆ ఇద్దరూ నా వైపే వస్తున్నారు. నేను వాళ్ళని పట్టించుకోలేదు. వాళ్ళు నా దగ్గరికి వచ్చారు. వాళ్ళలో వాళ్ళే మాట్లాడుకుంటున్నారు.

అబ్బాయి 1 : యార్, ఇప్పుడు వీళ్ళని ఏదో ఒకటి చేయాలి. ఈ ముగ్గురూ విసిగిస్తున్నారు.

అబ్బాయి 2 : ఆ యార్, ఇప్పుడు అరవింద్ కి చెప్పి వీళ్ళని ఏదో ఒకటి చేయాలి.

నేను అదంతా విని, ఆ ముగ్గురు అబ్బాయిల వైపు చూశాను. వాళ్ళు మోహినిని వేధించడానికి ఆమె దగ్గరికి వెళుతున్నారు. నేను నా సెల్ ని తీసి, నంబరు డయల్ చేయకుండానే మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.

నేను : యార్, నా క్లాస్ లేట్ గా అయిపోతుంది. నేను లేట్ గా వస్తాను.

అదే సమయంలో నడుస్తూ మోహిని వున్న వైపు వెళ్తున్నాను. ఆ ముగ్గురూ నన్ను చూసి, నిశితంగా చూసి, వేరే వైపు వెళ్ళిపోయారు. నా మనసులో ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఇప్పుడు నేను దాన్ని చేయాలి. మోహిని  క్లాస్ లోకి వెళ్ళిపోయింది. నేను రిలాక్స్ అయ్యాను. ఆ ఇద్దరు అబ్బాయిల ని వెతకడం మొదలుపెట్టాను. వాళ్ళు నాకు కాంటీన్ లో దొరికారు. నేను వాళ్ళనుండి దూరంగా కూర్చున్నాను. నేను ఇప్పుడు ఒకరికోసం ఎదురుచూస్తున్నాను.

చాలాసేపు వెయిట్ చేసిన తర్వాత, నా ఎదురుచూపు ముగిసింది. నేను ఎవరి కోసం ఎదురుచూస్తున్నానో, అతను నా ముందుకి వస్తున్నాడు.

నా ముందు నుంచి నడుచుకుంటూ అతను ఆ ఇద్దరు అబ్బాయిల దగ్గరికి వెళ్ళి కూర్చున్నాడు. అతను మరెవరో కాదు, అరవింద్. నేను నా చోటు నుండి లేచి, ఆ మనుషుల దగ్గరగా వెళ్ళి కూర్చున్నాను, తద్వారా నేను వాళ్ళు మాట్లాడుకునే మాటలని వినగలను. నా ప్లాన్ ఏంటంటే, మోహినిని మధ్యలోకి తీసుకురాకుండా, ఆ ముగ్గురికీ బుద్ధి చెప్పాలి.

నేను వాళ్ళ మాటలు వినడం మొదలుపెట్టాను.

అబ్బాయి 1 : అరవింద్ యార్, ఈ రోజు మళ్ళీ ఆ ముగ్గురు మమ్మల్ని ఇన్సల్ట్ చేశారు. ఇప్పుడైనా వాళ్ళని ఏదో ఒకటి చేయండి.

అబ్బాయి 2 : అవును యార్, ఇప్పుడు ఇచ్చి పడేయాలి, మనమంటే ఏంటో చూపించాలి !

అరవింద్ : మీరు కంగారు పడకండి. నేను వాళ్లకి మంచిగా బుద్ధి చెబుతాను, వాళ్ళు ఎప్పటికీ గుర్తుపెట్టుకుంటారు.

ఇంతలో ఆ ముగ్గురు అబ్బాయిలు కూడా కాంటీన్ కి వచ్చారు. వాళ్ళు అరవింద్ ఇంకా అతని స్నేహితులని చూసి నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. ఆ ముగ్గురి బాడీ కూడా స్పెషల్ గా ఏమీ కాదు, అయితే అరవింద్ ఇంకా అతని స్నేహితుల కంటే చాలా బెటర్ గా ఉంది.

ఆ ముగ్గురూ అరవింద్ వాళ్ల మీద కామెంట్లు చేస్తున్నారు.

అబ్బాయి 1: లంజాకొడుకులు.......

అరవింద్ : ఓపిక పట్టరా.

అబ్బాయి 1 మాట్లాడిన బూతుని వాళ్ళు విన్నారు. దాంతో వాళ్లకి గొడవ పెట్టుకోవడానికి ఛాన్స్ దొరికింది. ఆ ముగ్గురూ లేచి అరవింద్ వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి, అబ్బాయి 1ని చెంపదెబ్బ కొట్టి, బూతు ఎలా తిట్టావని అడిగారు. ఆ తర్వాత వాళ్ళ గొడవ మొదలైంది. నేను ఈ ఛాన్స్ ని ఉపయోగించుకున్నాను. ఆ ముగ్గురూ అరవింద్ వాళ్ళని కొడుతున్నారు. నేను మధ్యలోకి దూకి, అరవింద్ ని పట్టుకుని పక్కకి జరిపాను. ఆ తర్వాత ఫైట్ మొదలైంది.

నా బాడీని చూసి వాళ్ళు ముందుగానే భయపడిపోయారు. ఆ తర్వాత నేను వాళ్ళకి చక్కగా బుద్ధి చెప్పాను. చాలాసేపు ఫైట్ చేసిన తర్వాత, వాళ్ళు పారిపోయారు. నేను అరవింద్ దగ్గరికి వచ్చి అడిగాను :

నేను : మీకు ఎక్కువ దెబ్బలు తగలలేదు కదా ?

అరవింద్ : (చేయి పట్టుకుని) లేదు బాస్, థాంక్స్. మీరు మాకు హెల్ప్ చేశారు.

నేను : ఎవరు వాళ్ళు ? మిమ్మల్ని ఎందుకు కొడుతున్నారు ?

అరవింద్ : మాకు వాళ్ళతో పాత గొడవ ఉంది. ఇంతకీ మీరు ఎవరు ?

నేను : నన్ను మీ స్నేహితుడిగా భావించండి యార్. నేను మిమ్మల్ని హాస్పిటల్ కి తీసుకుని వెళ్తాను, పదండి.

అరవింద్ : అంత పెద్ద దెబ్బలేమీ తగలలేదు, హాస్పిటల్ కి వెళ్లాల్సిన అవసరం లేదు. చాలా థాంక్స్. మీరు చేసిన హెల్ప్ ని నేను ఎప్పుడూ గుర్తుంచుకుంటాను.

నేను : లేదు యార్, ఎలాంటి హెల్ప్ లేదు. మీరు నాకు స్నేహితుల్లాంటివారు. స్నేహితుల మధ్య హెల్ప్ ఉంటుందా ఏంటి ?

అరవింద్ : దోస్త్, నువ్వు నా మనసు ని గెలిచావు. ఎంత అద్భుతంగా ఫైట్ చేశావు ! మజా వచ్చింది. నొప్పి మొత్తం పోయింది.

ఆ తర్వాత అరవింద్ క్యాంటీన్లోనే నాకు ట్రీట్ ఇచ్చాడు. మేము మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము. నా ప్లాన్ ఒక దెబ్బకి రెండు పిట్టలని కొట్టడం. నేను అదే చేస్తున్నాను. ఒకటి మోహిని ప్రాబ్లం, రెండోది కోమలి విషయం. నేను వాళ్ళతో చాలాసేపు కూర్చున్నాను. అయితే ఆ ముగ్గురు అబ్బాయిలకి వార్నింగ్ కూడా ఇవ్వాలి, మళ్ళీ ఎప్పుడూ ఎవరినీ ఇబ్బంది పెట్టకూడదని.

నేను అరవింద్ వాళ్లకి బై చెబుతున్నప్పుడు,

అరవింద్ : యార్, ఈ రోజు స్నేహితులం అయ్యాము కదా. ఈ రాత్రి నువ్వు మాతో ఎంజాయ్ చెయ్యి. నా దగ్గర ఒకరి కంటే మరొకరు అద్భుతంగా ఉండే అమ్మాయిలు ఉన్నారు.

నేను : లేదు యార్, ఇప్పుడే వద్దు. మళ్ళీ ఎప్పుడైనా చూద్దాం. అయినా, ఇప్పుడు ఆ అబ్బాయిలకి మరింత గట్టిగా బుద్ధి చెప్పాలి, మళ్ళీ ఎప్పుడూ ఎవరినీ ఇబ్బంది పెట్టకుండా ఉండాలంటే.

అరవింద్ : ఓకే దోస్త్, వాళ్ళు నీకు ఇప్పుడు బోటనీ గార్డెన్లో దొరుకుతారు.

నేను : ఓకే, నేను వెళ్తాను.

అరవింద్ : అయితే రేపు కలుద్దాం. నీ నంబరు ఇవ్వు.

ఆ తర్వాత మేము నంబర్లని మార్చుకుని, నేను అక్కడి నుండి బోటనీ గార్డెన్ వైపు బయలుదేరాను.

నేను ఆ అబ్బాయిల కోసం గార్డెన్ మొత్తం వెతికాను. వాళ్ళు ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఆ తర్వాత నేను మోహిని  క్లాస్ దగ్గరికి కూడా వెళ్ళాను. వాళ్ళు అక్కడ కూడా లేరు. ఆ తర్వాత నేను కిరణ్ క్లాస్ వైపు వెళ్ళాను. కిరణ్ క్లాస్ లో చూశాను. కిరణ్ రెండవ వరుసలో కూర్చుంది. తన దృష్టి నామీద పడింది. అప్పుడు తను నవ్వి, నేను వెళ్లిపొమ్మని సైగ చేసింది.

నేను అక్కడి నుండి వచ్చేసి, తిరుగుతూ ఉన్నాను. మళ్ళీ గార్డెన్ వైపు వెళ్ళాను. అక్కడ చాలా మంది జంటలు గా కూర్చున్నారు. నేను కూడా అక్కడే కూర్చున్నాను. ఆ జంటలు ముద్దులు పెట్టుకోవడం, రొమ్ములని నిమరడం చేయడాన్ని చూస్తూ ఉన్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత కిరణ్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది.

కిరణ్ : ఎక్కడ ఉన్నారు మీరు ?

నేను : బోటనీ గార్డెన్ దగ్గర ఉన్నాను.

కిరణ్ : అక్కడ ఏం చేస్తున్నారు ?

నేను : నాకు చలి వేస్తోంది. అందుకే వేడి తీసుకోవడానికి వచ్చాను.

కిరణ్ : ఈ వేసవిలో చలి ఏంటి ? మీ ఆరోగ్యం బాగానే ఉంది కదా ?

నా మాట తనకి అర్థం కాలేదని తెలిసింది.

నేను : నువ్వు వచ్చి చెక్ చేసుకోవచ్చు.

కిరణ్ : ఓకే, వస్తున్నాను. మీరు రోడ్డుపైకి రండి.

నేను : ఓకే, నువ్వు రా.

[anaamika]

Plot is good, can be a bit more descriptive regarding intimate scenes.. please continue giving updates regularly

The story has just started. Now its just introducing characters and some fun moments. Later you can see how those erotic & intimate scenes will be. I never wrote this type of erotic scenes in my stories before. Once you read them, just tell me.

[anaamika]

Anaamika... i think you are translating an engkish story.... great attempt
Nice story. Give frequesnt updates plz..

No, Its not an English story. The situations, talks you will never read them in an English story. If you have still doubt it, then feel free to inform me once you got the story (If at all. I am sure you will never find it). I will be much obliged.

I have a tendency of twisting my dialogues in a different way. You must be mistaken about it.

I am giving regular updates. You will get minimum 2 updates every week. These updates are a little bit big. If possible I will give you one more.

[anaamika]

ఈ కథ గురించి నేను ఇక ఎలాంటి డిస్కషన్స్ పెట్టాలని అనుకోవడంలేదు.

నచ్చితే చదువుకోండి.

నచ్చకపోతే మానేయండి.

నాకు రాయాలన్న మూడ్ పొతే నేనే ఆపేస్తాను.

[anaamika]

Update – 07


కొద్దిసేపటి తర్వాత కిరణ్ వచ్చింది. నేను ఆమెని తీసుకుని మళ్ళీ అక్కడికే వెళ్లాను. అక్కడ చాలా మంది జంటలుగా కూర్చున్నారు.

కిరణ్ : ఓహో, ఇదా విషయం ! ఇక్కడ వేడి తీసుకుంటున్నారా ?

నేను : హా హా హా ! కానీ వేడి నాకు నువ్వు వచ్చిన తర్వాతే వచ్చింది.

కిరణ్ : చాలు ఇక.

నేను : కిరణ్, నీకు సోమేశ్ అంటే ఇష్టమేనా ?

కిరణ్ : ఆ, ఇష్టం.

నేను : అయితే నువ్వు నాతో ఎందుకు ఇంత ఫ్రీగా ఉంటున్నావు ?

కిరణ్ : నేను మిమ్మల్ని ఇష్టపడేదాన్ని, కానీ మీరు ఎప్పుడూ పట్టించుకోలేదు. నామీద ఎప్పుడూ ఇంటరెస్ట్ చూపించలేదు. అదీగాక మీరు చాలా డబ్బున్నవాళ్ళు, మాలాంటి పేదవాళ్ళని ఎందుకు ఇష్టపడతారు అని అనుకున్నాను. ఆ తర్వాత మీరు బహుశా ఇంకెవరినో ఇష్టపడుతుండొచ్చు అని కూడా అనుకున్నాను. అందుకే నేను సోమేశ్ ప్రపోసల్ ని ఒప్పుకున్నాను.

నేను : ధనవంతులు, పేదవాళ్ళ విషయం అనుకుంటే, నేను సోమేశ్ తో ఎందుకు స్నేహం చేస్తాను ? అది కూడా ఆలోచించాలి కదా ! సరే, దాన్ని వదిలేయ్. మనం చాలా దగ్గర అవుతున్నాము, ఇది కరెక్ట్ అంటావా ? ఇప్పుడు దాని గురించి ఆలోచించు.

కిరణ్ : మీకు నేను నచ్చకపోతే, చెప్పండి. నేను మళ్ళీ ఎప్పుడూ మిమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేయను.

నేను : అరె, అలా కాదు !

కిరణ్ : నాకు అంతా తెలుసు, సోమేశ్ కూడా వేరే అమ్మాయిలని దెంగుతాడు కదా ! నేను ఒక్కళ్లతో దెంగించుకోకూడదా ఏంటి ? నా ఫ్రెండ్స్ అయితే నలుగురు నలుగురు బాయ్ ఫ్రెండ్స్ తో తిరుగుతున్నారు. నేను ఎలాగూ సోమేశ్ ని పెళ్లి చేసుకోవాలి. పెళ్లి అయ్యే వరకు నేను మీతో ఎంజాయ్ చేయకూడదా ?

నేను : ఓకే, నీ ఇష్టం. నేను మామిడి పండ్లని చీకాలి.

కిరణ్ : మామిడి పండ్లు ? అది కూడా ఇక్కడా ? అస్సలు వద్దు. ఇక్కడ అందరూ ఉన్నారు.

నేను : మనం లోపలికి వెళ్దాం, చెట్ల వైపు.

కిరణ్ : వద్దు, నాకు భయం వేస్తుంది.

నేను : సరే, మనం ఏమీ చేయొద్దు, ఓకే. నడుద్దాం.

కిరణ్ : ఓకే.

ఆ తర్వాత మేము చెట్ల వైపు వెళ్ళాము. అక్కడ ఎక్కువ పెద్దవి కాని, చిన్నవి కూడా కాని చెట్లు ఉన్నాయి. అక్కడ ఎక్కడో ఒకచోట జంటలు ఉంటారని నాకు తెలుసు.

నేను : కిరణ్, నువ్వు ఎందుకు ఇంత అందంగా ఉన్నావు ?

కిరణ్ : (సిగ్గుపడుతూ) అంటే ఏంటి ?

నేను : అంటే, నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావు అంటే, నిన్ను చూసినప్పుడల్లా కౌగిలించుకోవాలని, ముద్దు పెట్టుకోవాలని అనిపిస్తుంది.

కిరణ్ : అయితే చేసుకోండి. ఎవరు ఆపారు ?

నేను : ఈ ప్లేస్ ఓకే నా ?

కిరణ్ : ఆ, ఇక్కడ ఎవరూ మనల్ని చూడలేరు.

ఆ తర్వాత మేము అక్కడే నేలమీద, పచ్చికపై కూర్చున్నాము.

కిరణ్ దుపట్టా వేసుకుని ఉంది.

నేను : కిరణ్, దుపట్టాని తీసేయ్. పచ్చిక తడిగా ఉంది, మురికి అవుతుంది.

కిరణ్ : (నవ్వుతూ) ఓకే.

ఆ తర్వాత కిరణ్ దుపట్టాని తీసేసింది. ఇప్పుడు తను కమీజ్ సల్వార్లో ఉంది. కమీజ్ గొంతు (నెక్) బటన్ల స్టైల్లో, జెంట్స్ వేసుకునే లాలిచ్చేలా ఉంది. తన రొమ్ములు చాలా టైట్ గా ఉన్న కమీజ్ లో ఇరుక్కుపోయినట్లు  కనిపిస్తున్నాయి.

నేను తన దుపట్టా ని తీసుకున్నాను.

కిరణ్ : దుపట్టా ఇవ్వండి ప్లీజ్.

నేను : ఎందుకు మేడం ? మేము అందాన్ని చూడకూడదా ఏంటి ?

తను మౌనంగా ఉండిపోయింది.

నేను : కిరణ్, నువ్వు ఎప్పుడైనా సోమేశ్ తో చేసావా ?

కిరణ్ : ఒక్కసారి కలిశాను.

నేను : వాడు కలిసి ఏం చేశాడు ?

కిరణ్ : ఎందుకు చెప్పాలి ?

నేను : ఊరికినే యార్, చెప్పు ప్లీజ్.

కిరణ్ : ముద్దు పెట్టాడు.

నేను : ఇంకా ?

కిరణ్ : (సిగ్గుపడుతూ, రొమ్ముల వైపు సైగ చేసి చూపిస్తూ) వీటిని చీకాడు.

నేను : నగ్నంగా చేసి చీకాడా ?

కిరణ్ : ఆ.

నేను : ఇంకా ?

కిరణ్ : (పూకు వైపు సైగ చేసి చూపిస్తూ) ఇక్కడ వేలితో చేశాడు.

నేను : వేలు లోపలికి పెట్టాడా ?

కిరణ్ : ఆ, కొద్దిగా.

నేను : ఇంకా ?

కిరణ్ : (నా మొడ్డ వైపు సైగ చేసి చూపిస్తూ) అతని దాన్ని చీకాను.

ఆ మాట విని నా మొడ్డ లేచి నిలబడింది.

ఆ తర్వాత నేను అన్నాను :

నేను : ఇప్పుడు నేను కూడా చేస్తాను.

కిరణ్ : వద్దు, ఇక్కడ ఎవరైనా చూస్తారు.

నేను : ఎవరూ చూడరు. మోహిని క్లాస్ అయిపోవడానికి ఇంకా ఒక గంట టైం ఉంది. ప్లీజ్, కొంచెం ముద్దు పెట్టుకోనివ్వు.

కిరణ్ : ఓకే.

తను సరే అంది. నేను తనని నా ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుని, తన రసవంతమైన పెదాలని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. ఆ తర్వాత కిస్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. నేను తన పెదాలని చీకుతూ ఉన్నాను. కొద్దిసేపు కిస్ చేస్తూనే ఉన్నాను. ఉమ్మాహ్... ఉమ్మ్మా... ఉమ్మ్మ్మాహ్... కిస్ చేస్తూనే, నేను తన కుడి రొమ్ముని పట్టుకుని పిసకడం మొదలుపెట్టాను. తను పూర్తిగా వేడెక్కిపోయింది.

నేను తన నాలుకని చీకడం మొదలుపెట్టాను. తను పూర్తిగా వుద్రేకంలోకి వచ్చింది. ఆ తర్వాత నేను తన చొక్కా (కమీజ్) గొంతు దగ్గర ఉన్న బటన్ల ని విప్పడం మొదలుపెట్టాను. ఇప్పుడు తను నా నాలుకని చీకుతోంది. తను పూర్తిగా మత్తులో ఉంది. నేను తన చొక్కా బటన్లన్నీ విప్పేశాను. చొక్కా గొంతులోంచి చేయి లోపలికి పెట్టి తన రొమ్ములని పిసకడం మొదలుపెట్టాను. మేము ఇద్దరం మత్తుగా ముద్దులు పెట్టుకుంటున్నాము.

ఆ తర్వాత నేను ముద్దు ని ఆపి, తన దుపట్టాని కింద పరిచి, తనని దానిమీద పడుకోమని చెప్పాను. తను పూర్తి మత్తులో ఉంది, వెంటనే పడుకుంది. నేను తన కాళ్ళని దెంగేటప్పుడు ఎలా పెడతారో అలా పెట్టి, వాటి మధ్యలోకి వచ్చి తన మీద పడుకుని, తన పెదాలని చీకడం మొదలుపెట్టాను. తను నన్ను ముద్దు పెట్టుకునే స్టైల్ చాలా అద్భుతంగా ఉంది. తనలో చాలా ఉత్సాహం ఉంది. ఉమ్మాహ్... ఉమ్మాహ్... ఆహ్... అని శబ్దాలు కూడా చేస్తోంది.

ఐదు నిమిషాలు ముద్దు పెట్టుకున్న తర్వాత, నేను తన రొమ్ములని చూసి, తన చొక్కాని పైకి లేపడం మొదలుపెట్టాను. తను నా చేతులని పట్టుకుంది.

కిరణ్ : ప్లీజ్, ఇలా చేయకండి. ఎవరైనా చూస్తారు.

కానీ నేను ఎందుకు వింటాను.

నేను : (చొక్కాని పైకి లేపుతూ) బంగారం, తీసేయడం లేదు, కేవలం నీ అందాన్ని చూస్తాను.

ఆ తర్వాత తను చేతులని వదిలేసింది. తన చొక్కా వెనుక వైపు తన పెద్ద పిర్రల మధ్యలో ఇరుక్కుని ఉంది. నేను తన పిర్రలని పట్టుకున్నాను. ఆమె తనంతట తానే పైకి లేచింది. నేను తన చొక్కాని గొంతు వరకు పైకి లేపేసాను. తన అందాలని చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఈ రోజు పగటి వెలుగులో తన శరీరం మెరుస్తోంది. నేను తన రొమ్ములని చూడగానే మరింత సంతోషంగా అనిపించింది. తను నేను గిఫ్ట్ గా ఇచ్చిన బ్రా ని వేసుకుని ఉంది. అది చాలా అందంగా కనిపిస్తోంది.

నేను తన నడుము మీద చేయి వేసి, తన బ్రాని విప్పేశాను. అలాగే బ్రాని కూడా తన గొంతు వరకు పైకి లేపేసాను. ఇప్పుడు తన భారీ రొమ్ములని చూసి నేను పిచ్చివాడిలా అయిపోయాను. వాహ్హ్ తన రొమ్ములు ఏమున్నాయి ! తెల్లగా, గుండ్రంగా ఉన్నాయి. వాటి చివర్లో పింక్ రంగు నిపుల్స్, చిన్నవి. వావ్ ! నేను వెంటనే తన రొమ్ములని నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాను. తను ఆహ్... ఆహ్... అని మూలగడం మొదలుపెట్టింది. భారంగా ఊపిరి తీసుకుంటోంది. నేను మత్తుగా తన రొమ్ముల రసాన్ని తాగుతూనే ఉన్నాను. ఒకసారి కుడి రొమ్ము, ఇంకోసారి ఎడమ రొమ్ము.

నా ప్యాంట్లో మొడ్డ పూర్తిగా గట్టిగా అయ్యింది. ఒక చేత్తో నేను ప్యాంట్ జిప్ ని ఓపెన్ చేసి, అండర్వేర్ ని కొద్దిగా కిందికి దించి, మొడ్డని బయటికి తీసి, సల్వార్ మీది నుండే తన పూకు మీద పెట్టాను. తను వెంటనే కదిలింది. నా మొడ్డ వేడి తనని మరింతగా వేడి చేసింది. నేను తన రొమ్ములని చీకుతూనే ఉన్నాను. అలాగే తన నిపుల్స్ ని కూడా చిన్నగా కొరుకుతున్నాను.

తను పూర్తి మైకంలో ఉంది. ఆహ్... ఆహ్... "ఇంకా చీకండి నా ప్రాణం. ఆహ్... వాటిని తినేయండి. ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్..." అంటూ మూలుగుతూనే వుంది. నేను ఆపకుండా తన రొమ్ములు, నిపుల్స్ తో ఆడుకుంటూనే ఉన్నాను. ఆ తర్వాత నేను ఒక చేతిని తన పూకు మీద పెట్టి రుద్దడం మొదలుపెట్టాను. తన పూకు రసాలతో నిండిపోయింది. ఆమె సల్వార్ ఆ ప్లేస్ లో తడిసిపోయింది.

ఆ తర్వాత నేను అదే చేత్తో తన సల్వార్ ని కిందికి లాగడం మొదలుపెట్టాను. అది ఎలాస్టిక్ తో ఉండేసరికి నాకు ఎక్కువ కష్టం పడాల్సిన అవసరం రాలేదు. నేను తన సల్వార్ ని మోకాళ్ల వరకు కిందికి దించేసాను. ఆ తర్వాత నా మొడ్డని తన పూకు మీద ఆనిచ్చాను. తను ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి వెనక్కి జరిగింది.

కిరణ్ : ప్లీజ్, అలా చేయకండి.

ఆ తర్వాత తన దృష్టి నా మొడ్డ మీద పడింది. దాన్ని చూసి తన కళ్ళు తెరుచుకునే ఉండిపోయాయి.

కిరణ్ : ఇదేంటి ? అంత పెద్దగా, లావుగా.........! దేవుడా !

నేను : పెద్దగా ఉంటే మజా కూడా ఎక్కువగా ఇస్తుంది బంగారం. నువ్వు కంగారు పడకు. నేను లోపల పెట్టను.

కిరణ్ : వద్దు, నాకు భయం వేస్తోంది. సోమేశ్ మొడ్డ అయితే దీనిలో సగమే ఉంటుంది. మీరు ఏం తింటారు ?

నేను : హా హా హా ! నేను స్పెషల్ గా ఏమీ తినను. కేవలం నా వొంటిని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను.

కిరణ్ : గుడ్ ! చూసుకోవాలి కూడా.

ఆ తర్వాత నేను తనని దగ్గరికి తీసుకుని, మళ్ళీ ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. అలా చేస్తూనే నా మొడ్డని తన పూకు మీద రుద్దడం మొదలుపెట్టాను. నా మొడ్డ తల తన పూకుని కప్పేస్తోంది. తన పూకు చాలా చిన్నగా ఉంది. దాన్ని చూసి నా నోట్లో నీళ్ళు వచ్చాయి.

ఆ తర్వాత నేను ముద్దు ని ఆపి, నా ముఖాన్ని తన పూకు దగ్గరికి తీసుకొచ్చాను. తన పూకు లో నుండి వచ్చే రసాల ఘాటు సువాసన మెల్లగా వస్తోంది. నేను తన ముఖం వైపు చూశాను. తను నన్నే చూస్తోంది. నేను తనకి కన్ను కొడుతూ, నా పెదాలని తన పూకు మీద పెట్టాను. తను ఒక్కసారిగా ఎగిరిపడింది. అయితే ఈసారి నేను తన పిర్రల మీద నా పట్టుని గట్టిగా బిగించాను. ఆ తర్వాత నేను తన పూకు రసాలని తాగడం మొదలుపెట్టాను. తను ఒక్కసారిగా మత్తులోకి వెళ్ళిపోయింది. ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఓహ్... ఓహ్... యెస్స్స్... చీకండి ఇంకా... ఆహ్... అని శబ్దాలు చేస్తోంది.
ఐదు నిమిషాలు తన పూకుని చీకిన తర్వాత, నేను నా మొడ్డని తన ముఖం దగ్గరికి తీసుకొచ్చాను. తనతో చెప్పాను :

నేను : బంగారం, నీ నోరు తెరువు ! దాన్ని నువ్వు ప్రేమించు.

తను నా మొడ్డని చూసింది.

కిరణ్ : ఇంత పెద్దది నా నోట్లో ఎలా పడుతుంది ?

నేను : నువ్వు ఎంత తీసుకోగలవో అంతే తీసుకో.

ఆ తర్వాత నేను తన పూకు మీద నా ముఖాన్ని పెట్టాను. మేము ఇద్దరం 69 పోసిషన్ లోకి వచ్చాము. తను నా మొడ్డని తన చేత్తో పట్టుకుని రుద్దడం మొదలుపెట్టింది. నేను తన పూకుని నాకుతూనే ఉన్నాను. ఆ తర్వాత నేను తన పూకు మొదట్లో ఉంటే మెత్తటి బొడిపెని (క్లిటోరిస్) పళ్ళతో పట్టుకుని లాగి చీకాను. తను మజాతో పిచ్చిదానిలా అయిపోతోంది. ఆ తర్వాత తను నా మొడ్డ తలని నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలుపెట్టింది. కొద్దికొద్దిగా తీసుకుంటూ సగం కంటే ఎక్కువ మొడ్డని తన నోట్లోకి తీసుకుంది. తను అద్భుతంగా నాకు అంగ చూషణ (Blowjob) ని చేస్తోంది. నేను తన పూకుని నాకుతున్నాను. తన బొడిపెని (క్లిటోరిస్) లాగుతున్నాను.

ఐదు నిమిషాల తర్వాత తన శరీరం బిగుసుకుపోవడం మొదలైంది. తను నా మొడ్డని నోట్లో నుండి తీసేసింది. ఆతర్వాత బిగ్గరగా మూలగడం మొదలుపెట్టింది. ఆహ్... ఆహ్... ఓహ్... యెస్స్స్... ఐ యామ్ కమింగ్... ఆహ్... ఆహ్... ఓహ్... యెస్స్స్... ఓహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... తన శరీరం ఉలికిపాట్లు తీసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్... అనే కేకతో తృప్తి చెందింది, భావప్రాప్తిని పొందింది.

తన చాలా రసాలు నా నోట్లోకి వచ్చాయి. వాటిలో చాలా వరకు గడ్డి మీద పడ్డాయి. తను నిస్సత్తువతో కళ్ళు మూసుకుని పడుకుని ఉండిపోయింది. ఆ తర్వాత నేను తన ముఖం దగ్గరికి చేరుకొని, తన పెదాలని చీకడం మొదలుపెట్టాను. తను కళ్ళు తెరిచి అంది :

కిరణ్ : మీరు నాకు మజా ని ఇచ్చి ప్రాణం తీసేశారు. ఇలాంటి మజా ఇంకెవరూ ఇవ్వలేరు. సోమేశ్ కి అయితే పూకుని చీకడం, నాకడమంటేనే ఇష్టం ఉండదు.

నేను : తెలుసుకో, ఇలాంటి మజా నీకు దొరకదు.

కిరణ్ : హ్మ్... పదండి, ఇప్పుడు నేను బట్టలు సరిచేసుకుంటాను.

నేను : అది కరెక్ట్ కాదు కదా. నేను ఇంకా తృప్తి చెందలేదు. నువ్వు ముందు నాకు కూడా తృప్తి ని కలిగించు.

కిరణ్ : వద్దు, మీకు ఎంత టైం పడుతుందో తెలియదు. లేట్ అవుతోంది. మళ్ళీ ఎప్పుడైనా చేద్దాం.

నేను తన ఉద్దేశాన్ని అర్థం చేసుకున్నాను. నిజంగానే చాలా టైం అయింది. నేను నా ప్యాంట్, అండర్వేర్ లని సర్దుకున్నాను. కిరణ్ తన వీపుని నా వైపు పెట్టి అంది :

కిరణ్ : అన్నీ తెరిచారు కదా, ఇప్పుడు అలాగే మూయండి.

నేను తన నడుముని చూస్తున్నాను. తన బ్రాని మూసేశాను. నా దృష్టి తన పెద్ద పిర్రల మధ్య వుండే పగులు మీద పడింది. తన సల్వార్ ఇంకా కిందికే ఉంది. నేను తనతో చెప్పాను :

నేను : కిరణ్, ఒక నిమిషం పాటు తల కిందికి పెట్టి పడుకో.

కిరణ్ : ఎందుకు ?

నేను : నీ గుద్దని నేను చూడాలి.

కిరణ్ చెప్పినట్లే తిరిగి పడుకుంది. నేను తన గుద్దని చూశాను. వావ్ ! మజా అనిపించింది. తన పెద్ద పిర్రలు ఎంత తెల్లగా, ఆకర్షణీయంగా వున్నాయంటే, వాటి మీది నుండి దృష్టి ని మరల్చాలనిపించడం లేదు. నేను తనని చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. రెండు చేతులతో రెండు వైపులా మసాజ్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. అలాగే ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. కిరణ్ మళ్ళీ వెంటనే నిటారుగా అయింది. వెంటనే సల్వార్ ని పైకి లాక్కోవడం మొదలుపెట్టింది.

నేను : ఏంటి యార్, చూడనీయవా ?

కిరణ్ : గుడ్డ సంగతి తర్వాత చూడొచ్చు. ముందు టైం చూడు.

నేను గడియారంలో టైం చూశాను. 1:30 అవుతోంది. అంటే మేము అరగంట ఆలస్యమయ్యాము.

నేను : ఓహ్ షిట్ ! మనం ఆలస్యమయ్యాము.

కిరణ్ : మీకెందుకు టెన్షన్ ? టెన్షన్ మొత్తం నాకే. మోహిని నా కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉంటుంది.

నేను : సారీ యార్. టైం తెలియనే లేదు.

కిరణ్ తొందరగా తన బట్టలని సరిచేసుకుని, దుపట్టాని వేసుకుని, నడవడం మొదలుపెట్టింది.

నేను తనతో అన్నాను :

నేను : కిరణ్, నువ్వు ఒంటరిగా వెళ్ళు. మోహిని మనల్ని ఇద్దరినీ కలిసి చూడడం మంచిది కాదు.

కిరణ్ : హ్మ్... ఆ మాటే నిజమే. కానీ నేను ఒంటరిగా అంత దూరం ఎలా వెళ్తాను ?

నేను : నువ్వు ముందు నడువు. నేను నీకు కొంచెం దూరంలో, మరొక వైపు నుండి నడుస్తాను, ఓకే.

కిరణ్ : ఓకే.

ఆ తర్వాత మేము బయలుదేరాము. గార్డెన్ లో నుండి బయటికి వచ్చాము. ఇంకా అక్కడ చాలా మంది జంటలు బయటే ఉన్నారు. కిరణ్ వేగంగా నడుస్తోంది. తను రోడ్డు మీదికి చేరుకుంది. ఆ తర్వాత నేను పార్కింగ్ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాను.

పార్కింగ్ కి చేరుకున్నప్పుడు, అక్కడ దృశ్యం వేరేలా ఉంది. ఆ ముగ్గురు అబ్బాయిలు అక్కడే ఉన్నారు. వాళ్ళు అరవింద్ ని చుట్టుముట్టారు. అరవింద్ స్నేహితులు అక్కడ లేరు. నేను పరుగెత్తుకుంటూ అక్కడికి చేరుకున్నాను. మళ్ళీ అరవింద్ ని వాళ్ళ నుండి కాపాడాను. వాళ్ళని మళ్ళీ బాగా కొట్టాను. వాళ్ళలో ఒక అబ్బాయి పారిపోయాడు. ఇద్దరిని నేను బాగా చితకబాదాను. ఒకడికి చేతి ఎముక విరిగింది, మరొకడికి కాలు ఎముక. ఆ తర్వాత నేను కోపంగా చెప్పాను :

నేను : మళ్ళీ ఎప్పుడైనా ఎవరినైనా వేధిస్తారా ?

వాళ్ళిద్దరూ ఏడుస్తూనే ఉన్నారు. నేను అప్పటికీ వాళ్ళని వదల్లేదు. వాళ్ళు నొప్పి వల్ల గిలగిలా కొట్టుకుంటూ ఏడ్చారు. క్షమాపణ అడగడం మొదలుపెట్టారు. నేను వాళ్ళతో చెప్పాను :

నేను : మళ్ళీ ఎప్పుడైనా నేను మిమ్మల్ని ఇక్కడ చూసినా, ఎవరినైనా వేధిస్తూ లేదా ఏడిపిస్తూ చూసినా, లేదా నాకు తెలిసినా, మిమ్మల్ని వదిలిపెట్టను.

వాళ్ళు మళ్ళీ క్షమాపణ లు అడగడం మొదలుపెట్టారు. నేను అరవింద్ ని చూశాను. అతను కింద పడిపోయి ఉన్నాడు. నేను అతన్ని లేపి, నా కారులో కూర్చోబెట్టి హాస్పిటల్ కి తీసుకుని వెళ్ళాను. అతనికి చాలా దెబ్బలు తగిలాయి.

[anaamika]

Update – 08


హాస్పిటల్ కి చేరుకుని నేను అతన్ని ఎమర్జెన్సీ వార్డ్ లోకి తీసుకుని వెళ్ళాను. అతనికి చికిత్స మొదలైంది. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను డాక్టర్ ని కలిశాను.

డాక్టర్ : మీరు పేషేంట్ కి ఏమవుతారు ?

నేను : నేను అతనికి స్నేహితుడిని. అతను ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నాడు ?

డాక్టర్ : అతను బాగానే ఉన్నాడు. ప్రమాదం ఏమీ లేదు. అతనికి ఎక్కువ దెబ్బలు తగిలాయి. రెండు రోజులు అడ్మిట్ చేయాల్సి ఉంటుంది.

నేను : ఓకే, నో ప్రాబ్లం.

డాక్టర్ : మీరు కౌంటర్లో పేమెంట్ ని కట్టండి.

నేను : ఓకే డాక్టర్. కౌంటర్ ఏ వైపు ఉంది ?

డాక్టర్ : మీరు నాతో రండి. నేను మిమ్మల్ని తీసుకుని వెళ్తాను.

నేను : థాంక్స్.

ఆ తర్వాత మేము నడుస్తూ కౌంటర్ దగ్గరికి వచ్చాము. డాక్టర్ నాకు బిల్ ఇచ్చారు. నేను వాళ్ళకి కార్డు ఇచ్చి, పేమెంట్ కట్టేసాను.

పేమెంట్ చేసిన తర్వాత నేను అరవింద్ దగ్గరికి వెళ్ళాను. అతను పడుకున్నాడు. నేను అతని జేబులో నుండి సెల్ ని తీశాను. దానితో అతని ఇంటి వాళ్లకి కాల్ చేసి సమాచారం అందించొచ్చు.

నేను సెల్ లోని కాల్ హిస్టరీ లోకి వెళ్ళాను. అతని ఇంటి నంబరు ని వెతకడం మొదలుపెట్టాను. నాకు రిసీవ్డ్ కాల్స్ లో "మై బ్రో" అనే పేరుతో ఒక నంబరు దొరికింది. ఈ నంబరు జానీది అయి ఉంటుందని నేను అనుకున్నాను. అతను ఇప్పుడు నిజామాబాద్ లో ఉన్నాడు. నేను అతనికి కాల్ చేశాను.
జానీ : ఆ, అరవింద్ చెప్పు.

నేను : సారీ, నేను అరవింద్ ని కాదు, అతని స్నేహితుడిని.

జానీ : స్నేహితుడా ? ఎవరు స్నేహితుడు ? అరవింద్ ఎక్కడ ? నువ్వు నాకు అరవింద్ సెల్ నుండి ఎందుకు కాల్ చేశావు ?

నేను : సారీ, మీకు సమాచారం ఇవ్వడానికి కాల్ చేశాను.

జానీ : ఆ, చెప్పు. నేను వింటున్నాను. అరవింద్ ఎక్కడ ? ఏదైనా జరిగిందా ? అతను బాగానే ఉన్నాడా ?

నేను : మీరు కంగారు పడకండి. అతను బాగానే ఉన్నాడు. నాతోనే ఉన్నాడు. నిజానికి అరవింద్ కి చిన్న యాక్సిడెంట్ అయింది. అతను ఇప్పుడు హాస్పిటల్లో ఉన్నాడు. ఇప్పుడు పడుకున్నాడు. మీరు టెన్షన్ పడకండి. అంతా బాగానే ఉంది. మీరు తొందరగా ఈ హాస్పిటల్ కి రండి. నేను ఇక్కడే అరవింద్ తో ఉన్నాను.

అతను నిజామాబాదు లో ఉన్నాడని నాకు తెలుసు. అతను అంత తొందరగా రాలేడు.

జానీ : నేను ఇప్పుడు నిజామాబాదు లో ఉన్నాను. యాక్సిడెంట్ ఎలా అయింది ? ఎవరు చేశారు ? నాకు అతని పేరు చెప్పు. నేను ఇప్పుడే నా వాళ్ళని హాస్పిటల్ కి పంపిస్తాను.

ఇంతలో అరవింద్ కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి.

నేను : ఇదిగో, మీరు అరవింద్ తో మాట్లాడండి.

అతను లేచాడు.

అరవింద్ : ఎవరికి కాల్ చేశావు నువ్వు ?

నేను అతని అన్నయ్యకి అని చెప్పాను, ఇదిగో, మాట్లాడు అని ఇచ్చాను.

అరవింద్ : హలో అన్నయ్య !

జానీ ఏదో అన్నాడు.

అరవింద్ : అన్నయ్య, నేను బాగానే ఉన్నాను. మీరు టెన్షన్ పడకండి.

ఆ తర్వాత మరొక వైపు నుంచి జానీ ఏదో అన్నాడు.

అరవింద్ : ఓకే, సరే. ఇదిగో, మాట్లాడు.

అరవింద్ నాకు ఫోన్ ని ఇచ్చాడు.

నేను : చెప్పండి అన్నయ్య.

జానీ : నా వాళ్ళు అక్కడికి చేరుకునే వరకు, నువ్వు అక్కడే వుండు. అరవింద్ దగ్గర ఉండు.

నేను : మీరు టెన్షన్ పడకండి. అరవింద్ నా స్నేహితుడు. నేను అతని దగ్గరే ఉన్నాను.

జానీ : ఓకే. నేను ఫోన్ పెట్టేస్తున్నాను. ఏదైనా ప్రాబ్లం ఉంటే నాకు వెంటనే కాల్ చెయ్యి. నేను రేపటిలోగా వైజాగ్ కి చేరుకుంటాను.

నేను : ఓకే అన్నయ్య.

ఆ తర్వాత కాల్ కట్ అయింది.

అరవింద్ : యార్, అన్నయ్యకి నువ్వు ఎందుకు కాల్ చేశావు ?

నేను : యార్, నీ మొబైల్ లో నాకు మీ అన్నయ్య నంబరు మాత్రమే దొరికింది, అందుకే చేశాను.

అరవింద్ : యార్, ఇప్పుడు వాళ్ళకి ఏం చెప్పాలి ? ఎలా యాక్సిడెంట్ అయిందనా, లేక గొడవ అని చెప్పాలా ?

నేను : గొడవ గురించి చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. నేను ఆ ముగ్గురిని కూడా హాస్పిటల్ కి పంపించాను, వాళ్ళ చేతులు, కాళ్లు విరిచి.

అరవింద్ : (సంతోషిస్తూ) నిజమా ?

నేను : ఆ. వాళ్ళు మళ్ళీ యూనివర్సిటీకి వస్తారు కదా, అప్పుడు నువ్వే చూడు.

అరవింద్ : చాలా చాలా థాంక్స్ ! నువ్వు నా ప్రాణాన్ని కాపాడి నన్ను కొనేశావు. ఈ హెల్ప్ ని నేను జీవితాంతం తీర్చుకోలేను.

నేను : యార్, నువ్వు మళ్ళీ మొదలుపెట్టావు. మనం స్నేహితులం. స్నేహితులకి ఎలాంటి హెల్ప్ ఉంటుంది ? అందుకే మళ్ళీ ఎప్పుడూ ఈ మాట అనకు.

అరవింద్ : నిజమైన స్నేహితుడివి నువ్వే. నా ఇద్దరూ స్నేహితులు నన్ను వదిలి పారిపోయారు. నువ్వు సమయానికి రాకపోయి ఉంటే, ఏమయ్యేదో తెలియదు.

నేను : ఏమీ అయ్యేది కాదు నేను ఉండగా, నా ఫ్రెండ్స్ ని ఎవరు టచ్ చేస్తారు ?

ఆ తర్వాత మేము మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము. కొద్దిసేపటి తర్వాత నలుగురైదుగురు అబ్బాయిలు ఇంకా ఒక ఆవిడ రూములోకి వచ్చారు. ఆవిడ వెంటనే అరవింద్ దగ్గరికి వచ్చి అంది :

ఆవిడ : ఏమైంది నా బంగారానికి ? ఎలా జరిగింది ఇదంతా ?

అని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. అక్కడ జరిగిన మాటల ప్రకారం ఆవిడ అరవింద్ వాళ్ళ అన్న భార్య రుక్మిణి అని తెలిసింది.

అరవింద్ : వదినా, నేను బాగానే ఉన్నాను. నాకు ఏమీ కాలేదు. మీరే చూడండి, నేను ఎలా ఉన్నానో. మీరు ఎందుకు ఏడుస్తున్నారు ?

రుక్మిణి వదిన : (ఏడుస్తూ) నువ్వే మాకు సర్వస్వం. ఇదంతా ఎలా జరిగిందో నీకు తెలుసా ? నాకు చెప్పు.

ఇంతలో రుక్మిణి వదిన సెల్ కి కాల్ వచ్చింది.

రుక్మిణి వదిన : నేను హాస్పిటల్ కి చేరుకున్నాను. మీరు కంగారు పడకండి.

అవతలి వైపు నుండి ఎవరో మాట్లాడారు.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే. ఇదిగో, మీరు అరవింద్ తో మాట్లాడండి.

అరవింద్ : అన్నయ్య, మీరు ఎందుకు కంగారు పడుతున్నారు ? నేను బాగానే ఉన్నాను.

అవతలి వైపు నుండి అతని అన్నయ్య జానీ ఏదో అన్నాడు.

అరవింద్ : ఓకే అన్నయ్య.

ఆ తర్వాత కాల్ కట్ అయింది.

రుక్మిణి వదిన : (నా వైపు చూస్తూ) మీరు ఎవరు ?

అరవింద్ : వదినా, ఇతను నా స్నేహితుడు. ఇతను ప్రాణానికి తెగించి నన్ను కాపాడాడు. అలాగే హాస్పిటల్ కి కూడా తీసుకొచ్చాడు.

రుక్మిణి వదిన : మీకు చాలా చాలా థాంక్స్.

నేను : నో థాంక్స్. స్నేహితుడు స్నేహితుడికి సహాయం చెయ్యాలి కదా.

ఇంతలో రుక్మిణి వదిన మనసులో ఒక విషయం తట్టింది. ఆమె అంది :

రుక్మిణి వదిన : ప్రాణానికి తెగించి అంటే ? నీకు యాక్సిడెంట్ అయింది కదా ! నాకు నిజం చెప్పు. ఏం జరిగింది ? లేదంటే నేనే స్వయంగా తెలుసుకుంటాను.

అరవింద్ : వదినా, అలాంటిదేమీ లేదు.

రుక్మిణి వదిన : అబ్బాయిలు, మీరు అందరూ బయటికి వెళ్ళండి, ఓకే. అవసరమైతే నేను పిలుస్తాను.

వాళ్ళంతా వెళ్ళిపోయారు. ఇప్పుడు రూములో ముగ్గురం మాత్రమే మిగిలాము.

రుక్మిణి వదిన : ఇప్పుడు నాకు చెప్పు. ఎలా జరిగింది ఇదంతా ?

అరవింద్ : వదినా, ఏమీ జరగలేదు. మీరు ఎందుకు కంగారు పడుతున్నారు ?

రుక్మిణి వదిన : నాకు తెలుసు, నేను ఒక చిటికెలో అంతా తెలుసుకోగలను. మర్యాదగా నిజం చెప్పు.

నేను : వదినా, మీరు అనవసరంగా కంగారు పడుతున్నారు. అలాంటిదేమీ లేదు.

రుక్మిణి వదిన : మీ పేరు ?

అరవింద్ : వదినా, ఇతను రాహుల్.

రుక్మిణి వదిన : రాహుల్, నాకు అంతా తెలుసు ఏం జరిగిందో. ఇక్కడి డాక్టర్ నాకు స్నేహితురాలు. ఆమెకి కాల్ చేసి ముందే అడిగాను. ఇప్పుడు చెప్పండి. లేదంటే డాక్టర్ ని పిలవమంటారా ?

అరవింద్ : వదినా, నాకు ముగ్గురు అబ్బాయిలతో గొడవ అయింది. నా మిగిలిన స్నేహితులు పారిపోయారు. నేను వాళ్ళ చేతుల్లో చిక్కుకున్నాను. ఆ తర్వాత రాహుల్ అక్కడికి వచ్చి, అందరినీ దారికి తెచ్చి, నన్ను హాస్పిటల్ కి తీసుకుని వచ్చాడు.

రుక్మిణి వదిన : రాహుల్, మీకు చాలా చాలా థాంక్స్. మేము ఎప్పుడూ మీ ఋణాన్ని గుర్తుంచుకుంటాము.

ఆ తర్వాత ఆమె కోపంగా అంది :

రుక్మిణి వదిన : ఎవరు ఆ అబ్బాయిలు ? నేను వాళ్ళని బతకనివ్వను. అన్నయ్యని రానివ్వు !

అరవింద్ : వదినా, ఇది అన్నయ్యకి చెప్పకండి. రాహుల్ వాళ్ళని బాగా కొట్టాడు. వాళ్ళు కూడా హాస్పిటల్లో చేరారు.

రుక్మిణి వదిన : రాహుల్, చాలా చాలా థాంక్స్.

నేను : నో థాంక్స్.

ఆ తర్వాత రూములోకి డాక్టర్ చెకప్ కోసం వచ్చింది.

డాక్టర్ : మిస్టర్ అరవింద్, ఇప్పుడు ఎలా అనిపిస్తోంది ?

అరవింద్ : డాక్టర్, ఇప్పుడు బాగానే అనిపిస్తోంది.

రుక్మిణి వదిన : రోహి, మేము అరవింద్ ని ఎప్పటిలోగా ఇంటికి తీసుకుని వెళ్లొచ్చు ?

ఆ డాక్టర్ పేరు రోహి.

డాక్టర్ రోహి : నిజానికి అరవింద్ బాగానే ఉన్నాడు. కానీ అతను ఇంట్లో రెస్ట్ తీసుకోడు. అతనికి రెస్ట్ అవసరం. అందుకే రెండు రోజులు ఇక్కడే ఉండనివ్వండి. ఆ తర్వాత అతను ఇంటికి వెళ్లవచ్చు.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే, గుడ్. ఇంట్లో అయితే అతను ఒక్కచోట ఉండడు. సరే, అతను ఇక్కడే ఉంటాడు.

రుక్మిణి వదిన : రోహి, ఈ రెండు రోజుల ఫీజు కూడా కలిపి బిల్ తయారు చేయించండి. నేను పేమెంట్ చేస్తాను.

డాక్టర్ రోహి : బిల్ అయితే రెడీ అయింది.

రుక్మిణి వదిన : నాకు ఇవ్వండి. నేను పేమెంట్ చేస్తాను. బిల్ ఎంత ?

డాక్టర్ రోహి : తొంభై వేలు.

రుక్మిణి వదిన : అంత బిల్ ? నేను ఇప్పుడు యాభై వేలు మాత్రమే తెచ్చాను.

డాక్టర్ రోహి : దాని అవసరం కూడా ఇప్పుడు లేదు. మిస్టర్ రాహుల్ పూర్తి పేమెంట్ చేసేశారు.

అరవింద్ : ఇదేంటి రాహుల్ ! నువ్వు చేసింది కరెక్ట్ కాదు .

రుక్మిణి వదిన : లేదు, మీరు పేమెంట్ ని రాహుల్ కి తిరిగి ఇవ్వండి. నేను పేమెంట్ చేస్తాను. ఇది కరెక్ట్ కాదు. ముందే అతను అరవింద్ కి చాలా హెల్ప్ చేశాడు. ఇప్పుడు పేమెంట్ కూడా అతనే ఇవ్వడం కరెక్ట్ కాదు.

నేను : కరెక్ట్ ఎందుకు కాదు వదినా ? అరవింద్ నా స్నేహితుడు. స్నేహితుడి కోసం ఈమాత్రం చేయకపోతే, ఆ స్నేహం ఎందుకు ?

రుక్మిణి వదిన : ఇది మీ గొప్ప మనసు రాహుల్. ప్లీజ్, పేమెంట్ నన్ను చేయనివ్వండి.

డాక్టర్ రోహి : పేమెంట్ అయితే ఇప్పుడు తిరిగి ఇవ్వడం కుదరదు.

రుక్మిణి వదిన : ఎందుకు కుదరదు ?

డాక్టర్ రోహి : ఎందుకంటే మిస్టర్ రాహుల్ కార్డు ద్వారా పేమెంట్ చేశారు. అది ప్రొసెస్ అయింది. ఇప్పుడు మీరు మిస్టర్ రాహుల్ కి పేమెంట్ చేయండి.

రుక్మిణి వదిన : ఆ, అది కూడా నిజమే.

నేను : లేదు, నేను తీసుకోలేను. నా స్నేహం సంగతి ఏంటి ? సారీ వదినా, నేను పేమెంట్ తీసుకోలేను. ప్లీజ్, మీరు నన్ను బలవంతం చేయకండి. లేదంటే నేను మళ్ళీ ఎప్పుడూ అరవింద్ దగ్గరికి రాను.

అరవింద్ : ఓహ్ దోస్త్, ఎందుకు టెన్షన్ పడుతున్నావు ? నీకు పేమెంట్ ఇవ్వము. ఇప్పుడు సంతోషంగా ఉన్నావా ?

రుక్మిణి వదిన : (నవ్వుతూ) నిజంగా మీరు నిఖార్సైన వ్యక్తి రాహుల్.

నేను : థాంక్స్ వదినా.

కొద్దిసేపటి తర్వాత నాకు నాన్న దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. ఎందుకంటే నేను ఈ రోజు ఫ్యాక్టరీకి వెళ్ళలేదు.

నాన్న : ఎక్కడ ఉన్నావు నువ్వు ? ఇంకా ఫ్యాక్టరీకి వెళ్ళలేదు.

నేను : నాన్న, ఒక స్నేహితుడికి యాక్సిడెంట్ అయింది. అతన్ని హాస్పిటల్ కి తీసుకుని వచ్చాను. ఇప్పుడు ఇక్కడి నుండి ఫ్రీ అయి నేరుగా అక్కడికే వెళ్తాను.

ఆ తర్వాత కొద్దిసేపు మాట్లాడి, నేను సెల్ ని జేబులో పెట్టుకున్నాను.

రుక్మిణి వదిన : ఎక్కడికైనా వెళ్లాలా మీరు రాహుల్ ?

నేను : అవును వదినా, నేను ఇప్పుడు ఫ్యాక్టరీకి వెళ్ళాలి. మళ్ళీ రాత్రి హాస్పిటల్ కి వస్తాను.

అరవింద్ : ఓకే దోస్త్, రాత్రికి తప్పకుండా రా.

అరవింద్ : యార్ రాహుల్, నువ్వు నన్ను ఎలా హాస్పిటల్ కి తీసుకొచ్చావు ?

నేను : కారులో. ఎందుకు ?

అరవింద్ : నీకు నా కారు గురించి ఎలా తెలుసు ?

నేను : నాకు తెలియదు. నేను నిన్ను నా కారులో తీసుకొచ్చాను.

రుక్మిణి వదిన : ఆ, నీ కారు నాకు ఇక్కడ కనిపించలేదు.

అరవింద్ : యార్, నా కారు యూనివర్సిటీ పార్కింగ్లోనే ఉండి ఉంటుంది.

నేను : ఓకే. నేను ఒక పని చేస్తాను. నువ్వు ఎవరినైనా నాతో పంపు. నేను వాళ్ళని యూనివర్సిటీలో దింపుతాను. వాళ్ళు నీ కారుని తీసుకొస్తారు.

అరవింద్ : ఆ, ఇది బాగా వుంది.

నేను : వదినా, ఆ అబ్బాయిలలో ఎవరినైనా నాతో పంపు.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే, రాహుల్, నేనే మీతో వస్తాను.

ఆ తర్వాత నేను అరవింద్ కి టేక్ కేర్ అని చెప్పి రూమ్ నుండి బయటికి వచ్చాను. రుక్మిణి వదిన కూడా నాతోనే ఉంది. రూమ్ బయట ఇద్దరు అబ్బాయిలు నిలబడ్డారు. వాళ్ళని జాగ్రత్తగా ఉండమని రుక్మిణి వదిన చెప్పింది. మేము మెయిన్ ఎంట్రన్స్ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. అక్కడ వెయిటింగ్ రూములో ఇద్దరు అబ్బాయిలు కూర్చున్నారు. రుక్మిణి వదిన వాళ్లలో ఒకరిని పిలిచింది.

రుక్మిణి వదిన : ఇస్మాయిల్ !

ఇస్మాయిల్ : (వచ్చి నిలబడ్డాడు) జీ మేడమ్.

రుక్మిణి వదిన : ఇస్మాయిల్, నువ్వు వీరితో వెళ్ళు. అరవింద్ కారుని తీసుకుని ఇంటికి వెళ్ళు, ఓకే.

ఇస్మాయిల్ : ఓకే మేడమ్.

ఆ తర్వాత మేము పార్కింగ్ దగ్గరికి వచ్చాము.

రుక్మిణి వదిన : రాహుల్, మీ కారు ఎక్కడ ఉంది ?

నేను : ఆ చివర్లో నిలబడి ఉన్న నలుపు రంగు Toyota Hilux Surf కారు.

రుక్మిణి వదిన : నైస్ కార్.

నేను : థాంక్స్ వదినా.

ఆ తర్వాత మేము కారు దగ్గరికి చేరుకున్నాము. నేను డోర్ ని తెరిచి, డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చున్నాను.

రుక్మిణి వదిన : వావ్ ! ఇది లోపల కూడా చాలా బాగుంది.

నేను : నేను దీన్ని నా మనసుతో డెకరేట్ చేసాను.

రుక్మిణి వదిన : నైస్. దీన్ని మీరు చాలా ఇష్టపడతారు కదా.

నేను : అవును, ఇది నా కొడుకు.

రుక్మిణి వదిన : హా హా హా ! వెరీ ఇంట్రెస్టింగ్.

ఆ తర్వాత నేను వాళ్ళ దగ్గర నుండి సెలవు తీసుకున్నాను. ఇస్మాయిల్ వెనుక కూర్చున్నాడు. నేను రుక్మిణి వదినకి బై చెప్పాను.

నేను : బై వదినా, టేక్ కేర్.

రుక్మిణి వదిన : తప్పకుండా, ఒకసారి రా.

నేను : అలాగే, తప్పకుండా.

రుక్మిణి వదిన : బై.

[anaamika]

Update – 09


ఆ తర్వాత నేను అక్కడి నుండి తొందరగా యూనివర్సిటీకి చేరుకున్నాను. ఇస్మాయిల్ ని అడిగాను, ఏ కారు అని. అతను వెండి రంగు మెరూన్ కారు అని చెప్పాడు. నేను అతన్ని అక్కడ దింపి, నేరుగా ఫ్యాక్టరీకి చేరుకున్నాను.

కొద్దిసేపు పని చేసి, ఆ తర్వాత నేను ఇంటికి వెళ్ళాను. ప్రొద్దున్నుండి ఏమీ తినలేదు, అందుకే చాలా ఆకలిగా ఉంది. ఫ్రెష్ అయి భోజనం చేసి, నా రూముకి వెళ్ళి పడుకున్నాను. ఆ తర్వాత నాకు ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో తెలియదు. రాత్రి సుమారు 1 గంటకి నాకు మెలకువ వచ్చింది. నేను లేచి, ఫ్రెష్ అయి, మొబైల్ ని చెక్ చూశాను. అప్పటికే కిరణ్, సింధు ల దగ్గర నుండి కాల్స్ వచ్చి ఉన్నాయి.

నేను ముందుగా సింధు కి కాల్ చేశాను.

సింధు : హలో ప్రాణమా !

నేను : నువ్వు ఎప్పుడూ మూడ్ లోనే వుండేటట్లున్నావు.

సింధు : ఇప్పుడు అయితే మిమ్మల్ని లోపలే ఉంచుకోవాలని అనిపిస్తోంది.

నేను : సరే, చెప్పు. ఎందుకు కాల్ చేశావు ?

సింధు : ఆ, ఈ విషయం చెప్పడానికే కాల్ చేశాను. అరవింద్ కి యాక్సిడెంట్ అయింది.

నేను : నాకు తెలుసు. కానీ అది యాక్సిడెంట్ కాదు, అది వేరే విషయం.

సింధు : ఏంటి ? మీకు ఎలా తెలుసు ? మరి యాక్సిడెంట్ కాకపోతే ఏమైంది అతనికి ?

నేను : అంతా తెలిసిపోతుంది. ఓపిక పట్టు. నీకు ఎవరు చెప్పారు ?

సింధు : నాకు అమ్మ చెప్పింది. జానీ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. అతను ఇక్కడికి ఈ రోజు ఉదయమే చేరుకుంటాడు.

నేను : అతను వస్తున్నాడని నాకు కూడా తెలుసు. నేను అరవింద్ తో స్నేహం చేశాను. అలాగే జానీ భార్యని కూడా పలకరించడం జరిగింది. అరవింద్ ని హాస్పిటల్ కి కూడా నేనే తీసుకెళ్ళాను.

సింధు : ఏంటి ? మీరు చాలా ఫాస్ట్ గా వున్నారు ! ఒక్క రోజులో ఇదంతా ఎలా జరిగింది ? నాకు చెప్పండి ప్లీజ్.

నేను : ఓకే. ఎవరికీ చెప్పకు, లేదంటే జానీకి తెలిస్తే ఏం చేస్తాడో తెలియదు.

సింధు : నేను ఎవరికీ చెప్పను.

ఆ తర్వాత నేను మోహిని విషయం తప్ప, మిగతా వివరాలన్నీ తనకి చెప్పాను.

సింధు : వావ్ యార్ ! మీరు చాలా స్మార్ట్. ఇప్పుడు ఇక అరవింద్ మీ కోసం ప్రాణం కూడా ఇస్తాడు.

నేను : చూద్దాం. సరే, తర్వాత మాట్లాడుతాను, ఓకే.

సింధు : ఓకే ప్రాణమా, బై.

నేను : బై.

ఆ తర్వాత నేను కాల్ కట్ చేశాను.

దాని తర్వాత నేను రూమ్ లో నుండి బయటికి వచ్చి, టీవీ లాంజ్ కి వెళ్ళి, టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టాను. ఆ తర్వాత నేను పనివాడిని ఏదైనా తినడానికి తీసుకుని రమ్మని చెప్పాను. అతను నా కోసం బిర్యానీ తీసుకుని వచ్చాడు. నేను అక్కడే తిని, సోమేశ్ కి కాల్ చేశాను.

సోమేశ్ నంబర్ బిజీగా ఉంది.

నేను కిరణ్ కి కాల్ చేశాను. ఆమె నంబర్ కూడా బిజీగా ఉంది. ఇద్దరూ మాట్లాడుకుంటున్నారని నేను అర్థం చేసుకున్నాను.

కొద్దిసేపటి తర్వాత సోమేశ్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది.

సోమేశ్ : అరేయ్ ఎక్కడికి పోయావు ? ఈ రోజు నువ్వు టచ్ లో లేకుండా పోయావు.

నేను : యార్, ఈ రోజు కొంచెం బిజీగా ఉన్నాను. నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు ?

సోమేశ్ : నేను ఇంట్లోనే ఉన్నాను.

నేను : ఓకే. రెడీగా ఉండు, నేను వస్తున్నాను.

సోమేశ్ : ఎక్కడికైనా వెళ్ళాలా ?

నేను : ఆ, అందుకే రెడీగా ఉండు.

ఆ తర్వాత నేను రెడీ అయి బయటికి వచ్చాను. కారులో కూర్చొని హారన్ కొట్టాను. గార్డు లేడు. నేను మళ్ళీ హారన్ కొట్టాను. అప్పుడు అతను పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. నేను అతన్ని చూసినప్పుడు, అతను చొక్కా బటన్స్ పెట్టుకుంటూ వస్తున్నాడు.

నేను : ఎక్కడికి వెళ్ళావు ? గేట్ దగ్గర ఎందుకు లేవు ?

గార్డు : సారీ సాబ్, నేను వాష్ రూముకి వెళ్ళాను.

అతని ముఖం మీద చెమట ఉంది. నాకు ఏదో తేడా అనిపించింది. నేను అతని రూమ్ వైపు వెళ్ళడం మొదలుపెట్టాను.

గార్డు : సాబ్, ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు ?

నేను : నువ్వు గేట్ దగ్గరే ఉండు. నేను వస్తున్నాను.

అతను కొంచెం కంగారు పడి గేట్ దగ్గరే నిలబడ్డాడు. నేను అతని రూముకి వెళ్ళాను. తలుపు లాక్ చేసి ఉంది. ఇంట్లో నలుగురు గార్డులు ఉన్నారు. ఇద్దరు ముందు గేట్ దగ్గర, ఇద్దరు వెనుక గేట్ దగ్గర. ఇద్దరికి పగటి డ్యూటీ, ఇద్దరికి రాత్రి డ్యూటీ. నేను బహుశా పగులు డ్యూటీ చేసే గార్డు పడుకుని ఉంటాడని అనుకున్నాను. నేను వెనక్కి తిరుగుతున్నప్పుడు, లోపలి నుండి ఏదో శబ్దం వచ్చింది. నేను తలుపు తట్టాను.

గార్డు 2 : ఎవరు ?

నేను : తలుపు తెరు !

గార్డు 2 : సాబ్, ఒక్క నిమిషం.

నేను : తొందరగా తెరు !

గార్డు 2 తలుపు తెరిచాడు. అతను లుంగీ కట్టుకుని ఉన్నాడు. పైన నగ్నంగా ఉన్నాడు.

నేను : ఇక్కడ ఏం జరుగుతోంది ?

నేను లోపలికి వెళ్తూ అడిగాను.

గార్డు 2 : ఏమీ లేదు సాబ్.

నేను లోపల చూడడం మొదలుపెట్టాను. రూమ్ అంతా చూసిన తర్వాత నేను వాష్ రూముకి వెళ్ళాను. అక్కడ ఒక ఆవిడ నగ్నంగా తన చేతిలో బట్టలు పట్టుకుని నిలబడి ఉంది. నన్ను చూసి తొందర తొందరగా బట్టలు వేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఆమెని చూసి బయటికి వచ్చేశాను.

నేను : ఆవిడని ఇప్పుడే, ఈ క్షణమే పంపించు. నేను వచ్చాక మీ సంగతి చూస్తాను.

నేను బయటికి వచ్చి కారులో కూర్చున్నాను. గార్డు గేట్ ని తెరిచాడు. నేను అతన్ని చూశాను.

నేను : చాలా వేడిగా ఉంది కదా.

గార్డు : క్షమించండి సాబ్. మళ్ళీ ఎప్పుడూ ఇలా జరగదు.

నేను : ఓకే. నేను తిరిగొచ్చాక మాట్లాడతాను.

నేను ఇంటి నుండి బయలుదేరి, సోమేశ్ ఇంటి వైపు వెళ్లాను.

కొద్దిసేపటి తర్వాత నా సెల్ మోగింది. చూస్తే కిరణ్ కాల్.

నేను : హలో ప్రాణం.

కిరణ్ : ప్రాణం అని చెప్పే పిల్లగాడా ! నాకు ఒకటి చెప్పు, మీరు యూనివర్సిటీలో ఆ అబ్బాయిలతో గొడవ పడ్డారా ?

నేను : నీకు ఎలా తెలుసు ?

కిరణ్ : అందరికీ తెలుసు. అందరూ మీ గురించే మాట్లాడుకుంటున్నారు. క్యాంటీన్లో ఒక అబ్బాయి ఒంటరిగా ముగ్గురు అబ్బాయిలని కొట్టాడు అని, వాళ్ళు అందరినీ సతాయించే వాళ్ళని.

నేను : మోహిని కి తెలుసా ?

కిరణ్ : ఆ, తనకి మరికొన్ని విషయాలు కూడా తెలుసు.

నేను : ఆమెకి ఇంకేం తెలుసు ?

కిరణ్ : మనం గార్డెన్ లో నుండి బయటికి వచ్చి, నేను నా ప్లేస్ దగ్గరికి చేరుకున్నప్పుడు, మోహిని అక్కడ లేదు. నేను తన కోసం చాలాసేపు వెయిట్ చేసాను. చాలాసేపటి తర్వాత తను వచ్చింది.

కిరణ్ : మోహిని యార్, ఎక్కడికి వెళ్ళావు ?

మోహిని : తొందరగా పద. తర్వాత చెబుతాను. లేట్ అయింది. ఇంట్లో అందరూ కంగారు పడతారు.

కిరణ్ : ఓకే, పద. అయినా ఏంటి విషయం ?

మోహిని : దారిలో చెబుతాను.

ఆ తర్వాత మేము ఆటోలో కూర్చున్నాము.

కిరణ్ : యార్, నీకు తెలుసా ? రాహుల్ ఆ ముగ్గురిని క్యాంటీన్లో బాగా కొట్టాడు.

మోహిని : ఆ, నేను కూడా విన్నాను. అందరు అమ్మాయిలు చెప్పుకుంటున్నారు.

మోహిని : నేను అందువల్లే చివరి క్లాస్ ని మిస్ చేసుకున్నాను. నేను రాహుల్ కి థాంక్స్ చెప్పాలని అనుకున్నాను, కానీ అతను నాకు ఎక్కడా దొరకలేదు. నేను పార్కింగ్ దగ్గరికి వెళ్ళాను. అక్కడ అతని కారు పార్క్ చేసి ఉంది. అతను తన స్నేహితులతో కూర్చుని ఉంటాడని అనుకున్నాను. అందుకే అక్కడే పార్కింగ్ కి దూరంగా ఉన్న చెట్టు కింద నిలబడి వెయిట్ చేస్తూ ఉన్నాను. ఒక గంట తర్వాత అక్కడ ఆ అబ్బాయిలు మరొక అబ్బాయిని కొట్టడం మొదలుపెట్టారు. ఇద్దరు అబ్బాయిలు పారిపోయారు. ఒక అబ్బాయిని ఆ ముగ్గురూ కొడుతున్నారు. ఆ తర్వాత అక్కడికి రాహుల్ వచ్చాడు. అతను ఆ ముగ్గురిని బాగా కొట్టాడు. అతను వాళ్ళ చేతులు, కాళ్లు కూడా విరిచాడు. నేను అతని దగ్గరికి వెళ్ళబోయాను. కానీ కోపంగా అతను అంటున్న మాటలు విని ఆగిపోయాను. అతను చెబుతున్నాడు, "ఇకపై ఎప్పుడైనా ఎవరినైనా వేధించినా లేదా ఏడిపించినా గుర్తుంచుకోండి." ఆ తర్వాత అతను ఒక అబ్బాయిని తన కారులో ఎక్కించుకుని వేగంగా వెళ్ళిపోయాడు.

కిరణ్ : యార్, నువ్వు ఒక్కసారి చెప్పినందుకే అతను ఆ ముగ్గురిని అంతలా కొట్టాడు. వావ్, మంచి మనిషి అతను.

ఆ తర్వాత మోహిని మౌనంగా ఉండిపోయింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత :

మోహిని : యార్, వాళ్లకి అన్ని దెబ్బలు తగిలి ఉండకూడదు.

ఆ తర్వాత ఆమె మీ గురించి ఆలోచించి కంగారు పడింది. ఆమె చెప్పినందుకే నేను మీకు కాల్ చేశాను. ఆమె పక్కనే ఉంది.

ఈ వివరాలన్నీ వింటూనే నేను సోమేశ్ ఇంటికి చేరుకున్నాను. నేను కిరణ్ తో అన్నాను :

నేను : సరే, నువ్వు ఇప్పుడు ఫోన్ పెట్టేయ్యి. నేను సోమేశ్ ఇంటి ముందు ఉన్నాను. తర్వాత మాట్లాడుకుందాం, ఓకే. బై.

కిరణ్ : బై.

నేను కారు లో నుండి దిగి, సోమేశ్ తలుపు దగ్గర ఉన్న బెల్ ని కొట్టాను. అప్పుడు మోహిని వచ్చి తలుపు తెరిచింది.

మోహిని : (కంగారుగా) తొందరగా ! (తొందరగా నా దగ్గరికి వచ్చి కౌగిలించుకుని అడిగింది) మీకు ఎక్కడైనా దెబ్బలు తగిలాయా ?

నేను : (తన వీపు ని నిమురుతూ) నాకు ఏమీ కాలేదు. నీ ముందే నిలబడి ఉన్నాను. కావాలంటే చూడు. (నేను తనని దూరం చేస్తూ అన్నాను.)

ఆమె కళ్ళల్లో నీళ్ళు ఉన్నాయి. నేను కన్నీళ్లు తుడిచి అన్నాను :

నేను : నువ్వు ఏడవకు. కంగారు పడాల్సిన విషయం ఏమీ లేదు, ఓకే. కూల్ అవ్వు. సోమేశ్ కి ఈ సంగతి తెలియకూడదు. ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పకు.

మోహిని : సారీ.

నేను : ఎందుకు ?

మోహిని : నేను అమ్మకి చెప్పాను.

నేను : ఓ దేవుడా ! ఇప్పుడు తనని ఎవరు సముదాయిస్తారు ?

మోహిని : తనకి నేను అర్థం అయ్యేలా చెబుతాను.

నేను : సరే, బాగానే ఉంది. సోమేశ్ ఎక్కడ ?

మోహిని : అన్నయ్య వాష్ రూములో ఉన్నాడు.

నేను : ఓకే. నేను అతని కోసం వెయిట్ చేస్తాను, ఓకే. నువ్వు లోపలికి వెళ్ళు. ఎవరైనా చూస్తే ఏం అనుకుంటారు ?

మోహిని : మీరు లోపలికి రండి.

నేను : లేదు. తిరిగి వచ్చేటప్పుడు వస్తాను. ఇప్పుడు హాస్పిటల్ కి వెళ్ళాలి. హాస్పిటల్ కి తీసుకుని వెళ్ళిన ఆ అబ్బాయిని చూడడానికి.

ఇంతలో సోమేశ్ వచ్చాడు.

సోమేశ్ : ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు ?

మోహిని : నేను లోపలికి రమ్మని చెబితే, ఇతను రావడం లేదు.

నేను : యార్ సోమేశ్, లేట్ అవుతుంది. తిరిగి వచ్చాక వస్తాను.

సోమేశ్ : సరే, బాగానే ఉంది.

ఆ తర్వాత మోహిని గేట్ ని మూసింది. మేము కారులో కూర్చుని హాస్పిటల్ కి బయలుదేరాము.

సోమేశ్ : ఎక్కడికి వెళ్తున్నాము ?

నేను : హాస్పిటల్ కి.

సోమేశ్ : అంతా క్షేమమే కదా ? హాస్పిటల్ ఎందుకు ?

నేను : ఒక స్నేహితుడు అడ్మిట్ అయ్యాడు. అతన్ని చూడడానికి వెళ్ళాలి.

సోమేశ్ : ఎవరు ఆ స్నేహితుడు యార్ ? నాకు చెప్పలేదు నువ్వు.

నేను : కొత్త స్నేహితుడు యార్. అందుకే నిన్ను కూడా తీసుకుని వెళ్తున్నాను. నువ్వు కూడా అతన్ని కలవొచ్చు.

సోమేశ్ : ఓకే.

ఆ తర్వాత మేము హాస్పిటల్ కి చేరుకున్నాము. కారు ని పార్క్ చేసి, మేము ఎంట్రన్స్ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. అప్పుడు ఆ ఇద్దరు అబ్బాయిలు అక్కడే కూర్చుని కనిపించారు. ఒకడు ఇస్మాయిల్. రెండోవాడి పేరు తెలియదు.

ఇస్మాయిల్ : నమస్తే సర్.

నేను : నమస్తే.

ఆ తర్వాత మేము రూమ్ వైపు వెళ్ళాము. అక్కడ రూమ్ తలుపు దగ్గర అదే ఇద్దరు అబ్బాయిలు కూర్చున్నారు. నన్ను చూసి వాళ్ళిద్దరూ లేచి నిలబడ్డారు.

నేను వాళ్ళని కూర్చోమని చెప్పాను.

నేను : మీరు కూర్చోండి, ఇబ్బంది పడకండి.

ఆ తర్వాత వాళ్ళిద్దరూ కూర్చున్నారు.

సోమేశ్ ఇదంతా చూసి కొంచెం టెన్షన్ పడుతున్నట్లు కనిపించాడు. నేను వాణ్ని కూల్ గా ఉండమని చెప్పాను. ఆ తర్వాత

నేను తలుపు తట్టాను.

రుక్మిణి వదిన : ఎవరు ? లోపలికి రండి.

నేను లోపలికి వెళ్తూ :

నేను : నేనే వదినా.

రుక్మిణి వదిన : ఓహ్ రాహుల్, రండి, రండి. ఇక్కడ కూర్చోండి.

ఆమె తన కుర్చీ నుండి లేస్తూ అంది.

నేను : లేదు వదినా, మీరు కూర్చోండి. అరవింద్ ఎలా ఉన్నాడు ఇప్పుడు ?

రుక్మిణి వదిన : ఇప్పుడే పడుకున్నాడు.

ఇంతలో అతనికి కూడా మెలకువ వచ్చింది.

అరవింద్ : వచ్చేశావా దోస్త్.

నేను : ఆ యార్. సారీ, ఆలస్యమైంది.

అరవింద్ : పర్వాలేదు.

నేను : ఇప్పుడు ఎలా ఉంది యార్ ?

అరవింద్ : నేను బాగానే ఉన్నాను యార్. (సోమేశ్ వైపు చూస్తూ) ఇతను ఎవరు ?

నేను : ఇతను సోమేశ్, నా స్నేహితుడు.

[anaamika]

అందరికీ క్రిస్మస్ శుభాకాంక్షలు

[anaamika]

Update – 10


నేను : సోమేశ్, ఈమె అరవింద్ వదిన. అలాగే ఇతను అరవింద్, నా స్నేహితుడు.

సోమేశ్ : (హాయ్, హలో చెబుతూ) ఎలా ఉన్నావు అరవింద్ ?

అరవింద్ : సోమేశ్ భాయ్, బాగానే ఉన్నాను. రాహుల్ లేకపోతే, ఎలా ఉండేవాడినో తెలియదు.

సోమేశ్ : రాహుల్ అయితే నా ప్రాణం. వాడి ఆలోచనలు, పనులు చాలా మంచివి.

రుక్మిణి వదిన : హ్మ్... అది నాకు అర్థమైంది.

నేను : అరె, ఈ మాటలు వదిలేయండి. అన్నయ్య ఎప్పుడు వస్తున్నారో చెప్పండి ?

రుక్మిణి వదిన : ఆన్ ది వే.

నేను : హ్మ్... గుడ్.

ఆ తర్వాత మేము కొద్దిసేపు కూర్చుని మాట్లాడుకున్నాము. ఆ తర్వాత మేము అక్కడి నుండి బయలుదేరాము. అరవింద్ తరువాతి రోజు రమ్మని చెప్పాడు. నేను ఓకే అన్నాను. రుక్మిణి వదిన మమ్మల్ని కారు వరకు విడిచిపెట్టడానికి వచ్చింది. మేము ఆమెకి బై చెప్పి, సోమేశ్ ఇంటి వైపు బయలుదేరాము.

సోమేశ్ : యార్, ఎవరు వీళ్ళు ? వీళ్ళతో అంతమంది ఎందుకు ఉన్నారు ?

నేను : వీళ్ళు వాళ్ళ గార్డులు అనుకుంటా.

సోమేశ్ : నాకైతే వాళ్ళు రౌడీల్లా అనిపిస్తున్నారు.

నేను : ఆ, వీళ్ళు రౌడీలే. వీళ్ళ పని కూడా రౌడీ పనే.

సోమేశ్ : నీకు ఎలా తెలుసు ?

ఆ తర్వాత నేను సోమేశ్ కి కోమలి గురించి పూర్తి వివరాలు చెప్పాను. అలాగే యూనివర్సిటీకి వెళ్ళానని కూడా చెప్పాను. అయితే మోహిని గురించి మాత్రం చెప్పలేదు.

నేను అతనితో ఎలా స్నేహం చేశానో అన్ని వివరాలు చెప్పాను.

సోమేశ్ : వావ్ యార్ ! నువ్వు చాలా మంచి పని చేస్తున్నావు. ఇందులో నేను కూడా నీతో వుంటాను.

నేను : దేవుడిని నా ప్లాన్ సక్సస్ కావాలని కోరుకో.

సోమేశ్ : వీళ్ళు ఎలా నీకు పడిపోయారో తెలిసిపోతోంది, నువ్వు వాళ్లకి ఏం చెప్పినా చేస్తారు.

నేను : నాకు కూడా అలాగే అనిపిస్తోంది. ఇప్పుడు ఇంకొక్క మనిషిని మాత్రమే వీళ్ళతో కలపాలి (నా దారిలోకి తీసుకురావాలి).

సోమేశ్ : ఎవరు ?

నేను : జానీ, అరవింద్ అన్నయ్య.

సోమేశ్ : యార్, అతను కూడా కలిసిపోయినట్లే. లేదంటే అతని భార్య, తమ్ముడు ఇద్దరూ స్వయంగా కలిసిపోయేలా చేసి తీరతారు.

నేను : హ్మ్... నువ్వు నిజమే చెబుతున్నావు. ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం.

ఆ తర్వాత మేము ఇంటికి చేరుకున్నాము. అప్పుడు రాత్రి 4 గంటలు అవుతోంది.

నేను : సోమేశ్ యార్, ఇప్పుడు నేను ఇంటికి వెళ్ళిపోతాను. రేపు మళ్ళీ కలుద్దాం.

సోమేశ్ : టీ అయినా తాగి వెళ్ళు యార్.

నేను : లేదు యార్, రేపు తాగుదాం.

సోమేశ్ : సరే, ఓకే బై.

నేను : బై.

ఆ తర్వాత వాడు కారు లో నుండి దిగి ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు. నేను మా ఇంటికి వచ్చాను. గేట్ దగ్గరికి వచ్చి హారన్ కొట్టాను. అప్పుడు గార్డు తలుపు తెరిచాడు. నేను కారు లోపలికి తీసుకెళ్లి, కారు నుండి దిగి గార్డు దగ్గరికి వచ్చాను. అతని కుర్చీలో కూర్చున్నాను.

గార్డు : సాబ్, క్షమించండి. మళ్ళీ ఎప్పుడూ ఇలా జరగదు.

నేను : రెండో గార్డు ని పిలువు.

అతను పరుగెత్తుకుంటూ గార్డు ని పిలవడానికి వెళ్ళాడు.

వాళ్ళిద్దరూ వస్తున్నారు.

నా దగ్గరికి వచ్చి :

గార్డు 2 : సాబ్, క్షమించండి. మళ్ళీ ఇలా జరగదు.

నేను : మిగతా ఇద్దరు ఎక్కడ ?

గార్డు : సాబ్, వాళ్ళు వెనుక గేట్ దగ్గర ఉన్నారు.

నేను : వాళ్ళని కూడా పిలువు.

గార్డు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి వాళ్ళని పిలుచుకుని వచ్చాడు. వాళ్ళంతా నా ముందు నిలబడ్డారు.

నేను : నేను ఈ రోజు మీ అందరికీ మొదటి అలాగే చివరిసారి చెబుతున్నాను. మళ్ళీ ఎప్పుడైనా నాకు అలాంటిదేమైనా కనిపించినా, లేదా నేను ఎవరి దగ్గరి నుండి విన్నా, మీకు బాగోదు. ఇది నా ఇల్లు. అలాంటి పని చేస్తున్నప్పుడు ఎవరైనా వస్తే, మీరు వాళ్ళతో ఎలా వ్యవహరిస్తారు ? మిమ్మల్ని ఇక్కడ సెక్యూరిటీ కోసం ఉంచారు, అర్థమైందా ?

గార్డు 2 : సాబ్, మాకు తెలియకుండా జరిగిపోయింది. మళ్ళీ జరగదు. మా భార్యలు పల్లెటూర్లలో ఉన్నారు. ఆరు నెలలు, ఏడాదికి ఒకసారి వెళ్తాము. అందుకే అదుపు చేసుకోలేక పోయాము.

నేను : ఓకే. నేను చివరిసారి హెచ్చరిస్తున్నాను. నేను మీ కోసం ఏదైనా చూస్తాను. కానీ ఈ ఇంట్లో మళ్ళీ ఇలాంటి విషయాలు నేను వినకూడదు, ఓకే.

గార్డులు అందరూ ఒకేసారి మాట్లాడుతూ :

చాలా సంతోషం సాబ్. మళ్ళీ ఇలా జరగదు.

నేను : గుడ్.

ఆ తర్వాత నేను నా రూముకి వెళ్ళి పడుకున్నాను.

తరువాతి రోజు నాకు మెలకువ వచ్చేసరికి పన్నెండు గంటలు అవుతోంది.

నేను సెల్ ని చూశాను. అప్పటికే కిరణ్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. కాల్ టైం 8 నుండి 9 గంటల మధ్య లో ఉంది. కచ్చితంగా అది మోహిని నే చేసి ఉంటుందని నేను అర్థం చేసుకున్నాను.

నేను ఫ్రెష్ అయి, టిఫిన్ చేసి, ఫ్యాక్టరీకి వెళ్ళాను. అన్ని పనులని పూర్తి చేసుకుని, నేను ఆఫీస్ నుండి బయటికి వచ్చాను. ఫ్యాక్టరీ పనిని చెక్ చేసిన తర్వాత, కారులో హాస్పిటల్ కి బయలుదేరాను. దారిలో అరవింద్ కోసం పండ్లు, పలహారాలు తీసుకున్నాను. హాస్పిటల్ కి చేరుకుని నేను కారు ని పార్క్ చేస్తున్నప్పుడు, ఇస్మాయిల్ కారుని చూసి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.

ఇస్మాయిల్ : సలాం సర్.

నేను : సలాం ఇస్మాయిల్. కారులో నుండి సరుకులు బయటికి తీయి.

అతను వెనుక వైపు నుండి బాగ్ ని తీసుకుని, నా వెనుకే రావడం మొదలుపెట్టాడు. నేను ఎంట్రన్స్ దగ్గరికి చేరుకున్నాను. ఈ రోజు అక్కడ 8-10 మంది అబ్బాయిలు నిలబడ్డారు. ఆ తర్వాత నేను రూమ్ వైపు వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ కూడా అంతే మంది నిలబడి కనిపించారు. ఇస్మాయిల్ నా వెనుక ఉన్నాడు. నేను తలుపు దగ్గర ఆగిన వెంటనే, ఇద్దరు అబ్బాయిలు నన్ను ఆపారు. ఇస్మాయిల్ వాళ్ళని చూసి అన్నాడు :

ఇస్మాయిల్ : ఎందుకు ఆపుతున్నారు వీరిని ? వీరు రాహుల్ సాబ్.

ఆ తర్వాత వాళ్ళు నన్ను లోపలికి వెళ్ళనిచ్చారు. నేను తలుపు ని తట్టాను.

రుక్మిణి వదిన : ఎవరు ? లోపలికి రండి.

నేను నమస్తే చెబుతూ లోపలికి వెళ్ళాను.

రుక్మిణి వదిన : ఓహ్ రాహుల్, మీరా, రండి, ఇక్కడ కూర్చోండి.

ఆమె తన కుర్చీ లో నుండి లేస్తూ అంది. అక్కడ అరవింద్ వాళ్ళన్నయ్య జానీ కూడా వున్నాడు.

ఆ తర్వాత మేము కొద్దిసేపు కూర్చుని మాట్లాడుకున్నాము. ఆ తర్వాత నేను అక్కడి నుండి బయలుదేరుతానని చెప్పాను. అప్పుడు :

రుక్మిణి వదిన : పదండి, నేను మీతో పార్కింగ్ వరకు వస్తాను.

ఆ తర్వాత అరవింద్ అన్నయ్య అన్నాడు :

జానీ : హ్మ్... నేను కూడా వస్తాను. నీ కారు గురించి తను చాలా చెప్పింది. ఈ రోజు దాన్ని చూడాల్సిందే.

నేను : అయ్యో తప్పకుండా.

ఆ తర్వాత మేము రూమ్ నుండి బయటికి వచ్చాము. నేను, జానీ పక్కపక్కనే నడుస్తున్నాము. వెనక రుక్మిణి వదిన నడుస్తుంది. ఆమె వెనుక 5 మంది అబ్బాయిలు నడుస్తున్నారు. మేము ఎంట్రన్స్ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. అక్కడ ఇస్మాయిల్ తో నిలబడి ఉన్న అబ్బాయిలు అందరూ వెంటనే బయటికి వెళ్ళిపోయారు. మమ్మల్ని ముందుగా వెళ్ళనిచ్చి, చుట్టూ చెక్ చేస్తున్నారు. ఆ తర్వాత ఇస్మాయిల్ నా కారు దగ్గరికి వెళ్ళి నిలబడ్డాడు. జానీ ఇంకా రుక్మిణి వదిన నన్ను విడిచిపెట్టడానికి వచ్చారని అతను అర్థం చేసుకున్నాడు.

నేను, జానీ కారు వైపు ముందుకి వెళ్ళాము. కారు మీద తన దృష్టి పడగానే జానీ అన్నాడు :

జానీ : హ్మ్... సర్ఫ్ కారు. చాలా మంచి కారు. నాకు కూడా ఇదంటే ఇష్టం.

రుక్మిణి వదిన : మీరు లోపల కూడా చూడండి, ఎలా ఉందో.

జానీ : ఎందుకు చూడను, ఇప్పుడే చూద్దాం.

ఆ తర్వాత నేను కీ బటన్ ని నొక్కాను. అప్పుడు డోర్ లు అన్లాక్ అయ్యాయి. జానీ ముందు డోర్ తెరిచి చూడడం మొదలుపెట్టాడు.

జానీ అన్ని డోర్ లు తెరిచి కారుని చూసి అన్నాడు :

జానీ : యార్, ఇది నడుస్తూ ఉండే ఫైవ్ స్టార్ హోటల్. అద్భుతం ! దీన్ని నువ్వు ఎక్కడ తీసుకున్నావు ?

నేను : భయ్యా, దీన్ని నేను దుబాయ్ నుండి తీసుకొచ్చాను. అక్కడే దీన్ని నాకు నచ్చినట్లుగా డెకరేట్ చేపించుకున్నాను. మన దగ్గర ఈ సిస్టమ్ లేదు.

జానీ : హ్మ్... నాకైతే దీని మీద మనసు పడింది. ఇలాంటిదే ఒక కారు నాకు కూడా ఇప్పించండి. మీ రుక్మిణి వదినకి గిఫ్ట్ గా ఇవ్వాలి.

ఈ మాట విని రుక్మిణి వదిన నవ్వింది.

నేను : తప్పకుండా. నేను రేపే మీకు డీలర్ ని కలవడానికి హెల్ప్ చేస్తాను. అయితే సెలక్షన్ కోసం మీరు దుబాయ్ వెళ్లాల్సి ఉంటుంది.

జానీ : దుబాయ్ అయితే వెళ్ళలేను. నువ్వు నీ అంచనా ప్రకారం ఇలాంటి కారు గురించి చెప్పు.

నేను : ఓకే, నేను చూస్తాను.

ఆ తర్వాత కొద్దిసేపు మాట్లాడుకున్నాక, నేను వాళ్లకి బై చెప్పాను.

అక్కడి నుండి బయలుదేరి ఇంటికి వచ్చాను. ఫ్రెష్ అయి, కొద్దిసేపు పడుకున్నాను. అప్పుడే సోమేశ్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది.

నేను : హలో జానెమన్, చెప్పు.

అవతలి వైపు నుండి :

మోహిని : నేను జానెమన్ ని కాదు.

నేను : ఓహ్ సారీ. నేను సోమేశ్ అనుకున్నాను.

మోహిని : పర్వాలేదు. మీరు అనొచ్చు.

తన మాట విని నేను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను, ఆమె ఏం అందా అని.

మోహిని : ఎక్కడికి పోయారు మీరు ?

నేను : ఎక్కడికీ పోలేదు. చెప్పండి, ఏం ఆజ్ఞ ?

మోహిని : ఆజ్ఞ ఏంటంటే, ఈ రోజు రాత్రి భోజనం మీరు మా ఇంట్లో చేయాలి. నేను ప్రత్యేకంగా మీ కోసం తయారు చేశాను. అమ్మ మిమ్మల్ని రమ్మని పిలిచింది.

నేను : భోజనం అయితే ఓకే. కానీ మీ అమ్మ ఎందుకు పిలిచింది ?

మోహిని : తెలియదు.

నేను : ఓకే. నేను కొద్దిసేపట్లో వస్తాను.

మోహిని : ఓకే.

నేను : బై.

ఆ తర్వాత నేను కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇంటి నుండి బయలుదేరి సోమేశ్ ఇంటి వైపు బయలుదేరాను. సోమేశ్ ఇంటికి చేరుకుని నేను డోర్ బెల్ ని కొట్టినప్పుడు, తలుపు తెరుచుకుంది. నేను చూశాను, మోహిని డోర్ దగ్గర నిలబడి ఉంది. తను ఏం కనిపిస్తోంది ! ఫుల్ ఫిట్టింగ్ బట్టలు, తక్కువ మేకప్ తో తను ఒక అప్సరసలా కనిపిస్తోంది. నేను తనని చూస్తూనే ఉండిపోయాను. నేను తన రొమ్ముల మీద దృష్టి సారించాను. అవి కొండ శిఖరం లాగా నిటారుగా నిలబడి ఉన్నాయి. తన రొమ్ములు చాలా టైట్ గా కనిపిస్తున్నాయి. సైజు కూడా పెద్దగా అనిపించింది. నేను వాటిలోనే మునిగిపోయాను.

నేను తన రొమ్ములని చూస్తున్నానని తనకి తెలిసిపోయింది. అప్పుడు తను దుపట్టా ని సరిచేసుకుని, చిటికె వేస్తూ, మస్తి మోడ్ లో అంది :

మోహిని : ఏం చూస్తున్నారు ? ఇంతకూ ముందు ఎప్పుడూ చూడలేదా మీరు ?

నేను : (నా నోటి నుండి అకస్మాత్తుగా మాట బయటికి వచ్చింది) ఇంత అందమైనవి ఈ రోజు వరకు చూడలేదు.

వెంటనే నేనేమన్నానో నాకు అర్ధమైంది.

నేను : ఓహ్ సారీ, పొరపాటున నోటి నుండి వచ్చేసింది.

మోహిని : పొరబాటుగానే మన మనసులోని మాట తెలియకుండా బయటికి వస్తుంది.

అంటూ నవ్వుతూ లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. నేను కూడా తన వెనుకే లోపలికి వెళ్తున్నాను. ఇక్కడ నామీద తను మరొక దాడి చేసింది. తన ఎత్తైన పెద్ద పిర్రలని నేను చూస్తూనే ఉండిపోయాను. ఏం పిర్రలు అవి ! ఆ తర్వాత నేను డ్రాయింగ్ రూములో కూర్చుని వెయిట్ చెయ్యడం మొదలుపెట్టాను.

అప్పుడే మోహిని  కోల్డ్ డ్రింక్ తీసుకుని వచ్చింది.

నేను : దీని అవసరం ఏముంది ?

మోహిని : అవసరం మేరకే అన్నీ జరగాలని లేదు కదా.

తను చాలా చురుకుగా సమాధానం ఇచ్చింది. నేను తన తెలివితేటల ని మెచ్చుకుంటూ :

నేను : నీ హాజరు జవాబు గురించి కాదు. ఎలా ఇంత వేగంగా ఇంత కష్టమైన సమాధానాలు ఎలా ఇస్తావు ?

మోహిని : సమయాన్ని బట్టి నడవాలి సాబ్.

ఆమె సాబ్ అని పిలిచే శైలి ! వాహ్, ఏం చెప్పాలి.

నేను : సోమేశ్ ఎక్కడ ?  

మోహిని : అన్నయ్య హేమ, సుమ లని తీసుకుని బజారు కి వెళ్ళాడు. త్వరలోనే వస్తాడు.

హేమ, సుమ లు సోమేశ్ చెల్లెళ్ళు. వాళ్ళిద్దరూ కవలలు. మోహిని కంటే చిన్నోళ్లు.

నేను : ఓకే. అంటీకి నా తో ఏం పని పడింది ? నువ్వు ఆ అబ్బాయిల గురించి చెప్పడం వల్ల అయితే నన్ను పిలవలేదు కదా ?

మోహిని : అయి ఉండవచ్చు.

ఆ తర్వాత ఆంటీ కూడా రూములోకి వచ్చింది.

నేను : నమస్తే ఆంటీ.

ఆంటీ : నమస్తే బాబూ, ఎలా ఉన్నావు ?

నేను : ఆంటీ, బాగానే వున్నాను. అంతా బాగానే ఉంది.

ఆంటీ : బాబూ, నీకు చాలా చాలా ధన్యవాదాలు. నువ్వు మోహిని ఇబ్బందిని దూరం చేసావు. అది నేను వాళ్ళ నాన్నతో చెప్పలేను, అలాగే సోమేశ్ తో కూడా చెప్పలేను. ఎందుకంటే వాళ్ళు యూనివర్సిటీకి వెళ్ళడం మాన్పించేసేవారు.

నేను : ఆంటీ, ధన్యవాదాలు చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ఇది నా సొంత ఇల్లు. నేను మీ అందరినీ నా వాళ్ళుగా భావిస్తాను. అప్పుడు మీ సమస్య కూడా నా సమస్య అవుతుంది కదా.

ఆంటీ : బాబూ, అది నీ గొప్ప మనసు.

నేను : లేదు ఆంటీ, అలాంటిదేమీ లేదు.

ఆంటీ : బాబూ, సోమేశ్ కి కొంచెం అర్థం అయ్యేలా చెప్పు, మా మాటే వాడు వినడు. వాళ్ళ నాన్న జీతం కూడా ఎక్కువ రాదు. ఇల్లు కూడా కష్టంగా నడుస్తోంది. వాడికి అదంతా ఏమీ పట్టదు. నువ్వు వాడికి చెప్పు, ఏదైనా జాబ్ చెయ్యమని.

నేను : ఆంటీ, మీరు వాడి గురించి కంగారు పడకండి. నేను వాడి కోసం ఒకటి ఆలోచించాను. మీరు టెన్షన్ పడకండి. తొందరలోనే వాడు మంచి ఉద్యోగంలో చేరుతాడు.

ఆంటీ : దేవుడు నిన్ను సంతోషంగా ఉంచుతాడు బాబూ. నేను నీ నుండి ఇదే కోరుకున్నాను.

ఇంతలో డోర్ బెల్ మోగింది.

మోహిని : నేను చూస్తాను.

ఆంటీ : బాబూ, వాళ్ళే వచ్చి ఉంటారు. వెళ్ళు, తలుపు తెరువు.

ఆ తర్వాత ఒక ఆవిడ రూములోకి వచ్చి నమస్తే చెప్పింది.

ఆంటీ : నమస్తే, అరె రజని, మీరు చాలా రోజుల తర్వాత వచ్చారు.

రజని : ఖాళీ దొరకడం లేదు. ఇంటి పనుల్లోనే టైం గడిచిపోతుంది.