Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: సముద్రం మధ్యలోని బోట్ డెక్

సమయం: మధ్యాహ్నం 03:15 గంటలు
 
భావన ముందుగానే వేసుకున్న ప్లాన్ ప్రకారం ఆపరేషన్ అత్యంత సాఫీగా ముగిసింది. ఎవరికీ ఎలాంటి ప్రాణాపాయం జరగకుండా, శత్రువుల నౌకను పూర్తిగా తుడిచిపెట్టేసి భావన, అలేఖ్య ఆ షిప్ నుంచి సురక్షితంగా బయటపడ్డారు.
 
అక్కడి నుంచి నేరుగా అలేఖ్యను తీసుకుని భావన, అప్పటికే సముద్రంలో ఎదురుచూస్తున్న విజయ్ బోట్ దగ్గరకు చేరుకుంది.
 
బోట్‌లోకి అడుగుపెట్టగానే విజయ్‌ని చూడగానే అలేఖ్యకి మనసారా అతన్ని హత్తుకోవాలనిపించింది. కానీ పక్కనే భావన అక్క ఉంది అనుకుని ఆమె తన భావాలను అణచుకుంది. విజయ్ పక్కనే అలేఖ్య కళ్లలో నీళ్లతో నిలబడి ఉంది.
 
ఆ పరిస్థితిని ఇట్టే అర్థం చేసుకుని భావన... తన చేత్తో మెల్లగా అలేఖ్యను విజయ్ వైపు నెట్టి, తను నేరుగా బోట్ డ్రైవింగ్ సీట్ వైపు వెళ్లింది.
 
విజయ్ కూడా అలేఖ్య పడుతున్న ఆవేదనను, భయాన్ని గ్రహించి ఆమెను ఎంతో ప్రేమగా తన గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.
 
విజయ్: (అలేఖ్య తల నిమురుతూ) "ఏం కాదు అలేఖ్య... మేమంతా వచ్చేసాము కదా, ఇక భయపడకు... ఏడవకు తల్లి..." అని ఓదార్చాడు.
 
ప్రదేశం: హై-స్పీడ్ స్పీడ్ బోట్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:20 గంటలు
 
మరోవైపు... అక్కడి నుంచి వేగంగా బయలుదేరిన అనుష్క, తన బోట్‌లో ప్రయాణిస్తూనే వెంటనే తన భర్త ప్రసాద్‌కు మరియు సన్నీకి ఫోన్ చేసి మాట్లాడింది.
 
తరువాత తన ప్లాన్ వాళ్ళకి వివరించింది. ఇద్దరు ఒకేసారి కానీ అలా చేసిన వాళ్ళు ప్రాణాలతో విడిచిపెట్టరు.
 
అనుష్క: కానీ ముందు నేను నా పిల్లలని చూడాలి , వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నారో కనుక్కోవాలి. అలాగే వాళ్ళు కచ్చితంగా నన్ను రిజిస్ట్రేషన్ ఆఫీసు కి తీసుకు వస్తారు మీరు ప్లాన్ ప్రకారం చేయండి.
 
ఆ తర్వాత, తన ఫోన్ ద్వారా నేరుగా సన్నీ దగ్గర సోనియా నంబర్‌ తీసుకుని డైరెక్ట్ కాల్ చేసింది!
 
ఫోన్ రింగ్ అయిన క్షణంలోనే సోనియా ఫోన్ రిసీవ్ చేసుకుంది.
 
అనుష్క: మీకు ఏమి కావాలి.
 
సోనియా: (కంగారుగా) "హలో... ఎవరు? నువ్వు... నువ్వు అనుష్కవేనా?! అసలు నువ్వు ఏం చేశావు? అక్కడ షిప్‌లో ఉన్న మా వాళ్ల ఫోన్లు ఏవీ ఎందుకు కలవడం లేదు? అసలు అక్కడ ఏం జరిగింది?!" అని అడిగింది.
 
అనుష్క: (చాలా ప్రశాంతంగా, కానీ కోపంతో) " సోనియా... కంగారు పడుతున్నావు? షిప్ సంగతి పక్కన పెట్టు. అసలు నువ్వు ఏమనుకుంటున్నావు?" అనగానే, సోనియా ఫోన్‌ను పక్కనే ఉన్న సురేష్ చోప్రా చేతికి ఇచ్చింది.
 
-----------------------------గంట ముందు ------------------------------------------
 
ప్రదేశం: నగరం వెలుపల ఉన్న రహస్య ఫామ్‌హౌస్
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:30 గంటలు
 
కొద్దిసేపటి క్రితం... రణధీర్ ఆ ముగ్గురిని (రితిక, అయేషా, మీనాక్షి) ఈడ్చుకుంటూ వచ్చి ఆ ఫామ్‌హౌస్‌లోని పెద్ద హాల్‌లో నేల మీద కట్టేసి పడేశాడు.
 
అక్కడ అప్పటికే సురక్షితంగా కూర్చుని ఉన్న సురేష్ చోప్రా, సోనియా, అజయ్, యష్, సోహన్‌ల ఎదుట ఆ బందీలు భయంతో వణికిపోతున్నారు.
 
తమకు ఈ గతి పట్టించిన ఆ రాక్షసులందరినీ ఒకే చోట చూసేసరికి ఆ ముగ్గురి గుండెలు పగిలిపోయాయి. రితిక కళ్లలో మిగిలిన ఆ చిన్న ఆశ కూడా పూర్తిగా చనిపోయింది.
 
అక్కడే ఉన్న రణధీర్‌తో సురేష్ చోప్రా క్రూరంగా అన్నాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: "రణధీర్... నువ్వు వెళ్లి ఆ అలేఖ్యను కూడా ఇక్కడికి షిఫ్ట్ చేయి! ఆ అనుష్క ఏం చేయగలదో నీకు ఇంకా పూర్తిగా తెలియదు!"
 
రణధీర్: "ఆ అనుష్క ఒక్కటే ఏం చేస్తుంది, ఆమె ఎక్కడ ఉందో నేను ఇప్పుడే కనుక్కుంటాను!" అని బయలుదేరాడు.
 
కానీ మధ్యాహ్నం 2:30 దాటినా రణధీర్ ఎంత ప్రయత్నించినా ఆ షిప్‌లో ఉన్న వాళ్ల నంబర్లకు ఫోన్ కలవలేదు. అసలు అక్కడ ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవడానికి రణధీర్ స్వయంగా ఆ షిప్ వైపు బయలుదేరాడు.
 
ఇదిలా ఉండగా... ఫామ్‌హౌస్‌లో సోనియా వచ్చి రితిక, అయేషాలను ఎద్దేవా చేస్తూ మాట్లాడింది. ఆ మాటలకు చిన్నారి అయేషా కోపంతో ఊగిపోతూ, "మా అమ్మ నీలాంటిది కాదు!" అనడంతో సోనియా అయేషా చెంప పగలగొట్టింది!
 
ప్రదేశం: రహస్య ఫామ్‌హౌస్ హాల్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:25 గంటలు
 
ఫోన్ తీసుకున్న సురేష్ చోప్రా నవ్వుతూ మాట్లాడాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: "అనుష్క! నువ్వు ఎంత డ్రామా ఆడినా మాకు తెలుసు. నీ బిడ్డలు మా అదుపులోనే ఉన్నారు. వాళ్ళు నీకు ప్రాణంతో కావాలంటే... నువ్వు వెంటనే ఒంటరిగా మేము చెప్పిన ఈ లొకేషన్‌కు రా!" అంటూ ఆ ఫామ్‌హౌస్ అడ్రస్‌ను సెండ్ చేశాడు.
 
అనుష్కకు అసలు తన పిల్లలు ఎక్కడ ఉన్నారనే లొకేషన్ అప్పటికింకా తెలియదు; సరిగ్గా సురేష్ చోప్రా ఆ లొకేషన్‌ను ఫోన్ ద్వారా పంపినప్పుడే అనుష్కకు ఆ అడ్రస్ తెలిసింది!
 
అనుష్క: (కళ్లల్లో కన్నీళ్లతో, పగతో రగిలిపోతూ) "వస్తున్నాను... నా పిల్లలకు ఒక్క చిన్న గీత పడినా మీ అందరి అంతు చూస్తాను!" అని ఫోన్ కట్ చేసింది.
 
అనుష్క వెంటనే తన బోట్‌ను ఆ లొకేషన్ వైపునకు మళ్లించి, ఆ సీక్రెట్ ఫామ్‌హౌస్ ఉన్న తీరం వైపు అత్యంత వేగంగా దూసుకెళ్లింది.
 
---------------------------కొన్ని గంటల తరువాత-------------------------------------
 
ప్రదేశం: అడవి ప్రాంతంలోని లైట్లు లేని చీకటి ఫామ్‌హౌస్
సమయం: అర్ధరాత్రి 12:00 గంటలు
 
వైజాగ్ అడవి ప్రాంతం మధ్యలో ఉన్న ఆ ఫామ్‌హౌస్ బయట కంటికి కనిపించినంత మేర అంతా అంతులేని చీకటి అలుముకుని ఉంది. ఫామ్‌హౌస్ బయట లైట్లు పూర్తిగా ఆరిపోయి ఉన్నాయి... ఎవరో కావాలనే వాటిని దాచిపెట్టినట్లు, ఎవరి కంటా పడకుండా ఆ ప్రాంతాన్ని మృత్యువులా మార్చేశారు.
 
కానీ లోపల మాత్రం లైట్లు వెలుగుతున్నాయి. అయితే ఆ వెలుతురు చాలా దగ్గరకు వస్తే తప్ప బయటికి కనిపించడం లేదు. దూరం నుండి చూస్తే ఆ ప్రదేశం మొత్తం పూర్తిగా గాఢాకారపు చీకటిలోనే మునిగిపోయి ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది.
 
ఆ ఫామ్‌హౌస్‌లోని ఒక పెద్ద హాలులో... కొందరిని బలవంతంగా కుర్చీలకు కట్టేసి ఉంచారు. అనుష్క వద్ద ఉన్న ఆయుధాలన్నింటినీ బలవంతంగా లాగేసుకుని, ఆమెను కూడా అక్కడే ఉన్న పిల్లలతో పాటు కుర్చీకి కట్టేశారు.
 
తల్లిని అలా కట్టేసి ఉండటం చూసిన ఆ పిల్లలు గుండె పగిలేలా ఏడ్వడం మొదలుపెట్టారు. ఆ ఆర్తనాదాలు ఆ హాల్‌ను దద్దరిల్లజేశాయి.
 
కాసేపటికి అనుష్క గంభీరంగా, స్థిరమైన గొంతుతో పిల్లల వైపు చూస్తూ అన్నది.
 
అనుష్క: (ప్రశాంతంగా) "ఏడవకండి... నేను ఇక్కడే మీతో పాటు ఉన్నాను."
 
ఆ మాట వినగానే పిల్లలు తమ ఏడుపును బలవంతంగా ఆపుకుని కామ్‌గా నిలబడ్డారు.
 
అక్కడ అలా కుర్చీలకు కట్టేసి ఉన్న వారిలో... అనుష్క, అయేషా, మీనాక్షి, రితిక, రామ్, లక్ష్మణ్... అలాగే ముఖాలు ఫేస్ కవర్లతో కప్పబడి ఉన్న ఇద్దరు గుర్తుతెలియని వ్యక్తులు కూడా ఉన్నారు.
 
రామ్, లక్ష్మణ్‌లకు అసలు ఏం జరుగుతుందో, ఎందుకు ఈ పరిస్థితి వచ్చిందో అస్సలు అర్థం కావడం లేదు. అయేషా భయంతో వణికిపోతోంది, మీనాక్షి ముఖంలో తీవ్రమైన ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
 
కానీ ఆ కట్టేసి ఉన్న వారిలో ఇద్దరు మాత్రం ఏమాత్రం భయం లేకుండా అత్యంత నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు. ఒకరు అనుష్క కాగా, మరొకరు రితిక... ఇద్దరూ ఎలాంటి చలనం లేకుండా అంతా గమనిస్తూ అలాగే కూర్చున్నారు.
 
అప్పుడే హాల్‌లోకి ఇద్దరు వ్యక్తులు నవ్వుతూ లోపలికి వచ్చారు. వారి మొహాల్లో గెలుపు తాలూకు క్రూరమైన చిరునవ్వు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది... వాళ్లే అజయ్, యష్!
 
అజయ్: (ఎద్దేవా చేస్తూ) "ఏంటి నా ప్రేయసులు అందరూ ఇలా వచ్చారు? ఈరోజు మీరెందుకు ఇక్కడికి రావాల్సి వచ్చింది? మీరంతా నిజంగానే ఒక పెద్ద గందరగోళంలో ఉన్నారు... మీలాంటి ఈ వెధవలు కూడా!" అంటూ అతను అనుష్క కొడుకులై రామ్, లక్ష్మణ్‌లను చూసి తిట్టాడు.
 
రామ్: (ఆవేశంతో ఊగిపోతూ) "వెధవల్లారా... మా అమ్మతో మర్యాదగా మాట్లాడండి!"
 
యష్: (హేళనగా నవ్వుతూ) "హహహ... ఎందుక్రా అంతలా ఎగురుతున్నావు? కొద్దిసేపట్లో మీరందరూ ఎగరడం శాశ్వతంగా ఆపేస్తారు!"
 
లక్ష్మణ్: (కోపంతో రగిలిపోతూ) "వెధవల్లారా... ఒక్కసారి నా చేతులు విప్పండి, అప్పుడు ఎవరు ఎగురుతారో, ఎవరు పడతారో మీకే చూపిస్తాను!"
 
అప్పుడే ఒక బిగ్గరైన, గంభీరమైన గొంతు ఆ హాల్‌లో ప్రతిధ్వనించింది.
 
"బ్రావో... బ్రావో! ఇది ఊహించినదే...
 
ఆ గొంతు వినగానే అనుష్క గుండె ఒక్క క్షణం వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది. కానీ ఆమె ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఆమె కళ్లలో ఆసక్తి, మిగతా అందరి గుండెల్లో ప్రాణం పోతున్నంత భయం స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
 
అక్కడే ఒక కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్న సురేష్ చోప్రా నెమ్మదిగా లేచి అనుష్క ముందుకు వచ్చాడు. అతని ముఖంలో ఒక భయానకమైన చిరునవ్వు ఉంది.
 
సురేష్ చోప్రా: (వ్యంగ్యంగా) "ఎలా ఉన్నావు అనుష్క?"
 
మీనాక్షి: (కోపంతో అరుస్తూ) "ఓయ్ లాంజ కొడుకా..., మళ్ళీ మా అమ్మ పేరు నీ మాలిని నాలుక మీదకు రానీకు!"
 
అప్పుడే అక్కడ ఉన్న సోహన్ భయంతో వణికిపోయే గొంతుతో అరిచాడు... "నువ్వా...!"
 
సోహన్ కంగారుగా అటువైపు చూస్తున్నాడు. అతడు పడుతున్న ఆ కంగారును చూసి అజయ్, యష్ కూడా కొంచెం కంగారుపడ్డారు. సురేష్ చోప్రా దృష్టి కూడా వెంటనే సోహన్ వైపు మళ్లింది.
 
సురేష్ చోప్రా: (సోహన్‌ను చూస్తూ) "నీకు ఈమె తెలుసా?"