[Sunnysunnysunny]

అలేఖ్య డెడ్ లైన్ మిషన్ రోజు-----------------------------------


 
ప్రదేశం: విజయ్ పల్లెటూరు — అమ్మమ్మ పెంకుటిల్లు
సమయం: మరుసటి రోజు ఉదయం 08:00 గంటలు
 
పల్లెటూరి మట్టి వాసన, చెట్ల నీడల మధ్య ఉన్న పాత పెంకుటింటి ముందు నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కార్ ఆగింది. రా చీఫ్ సాధారణ కుర్తా-పైజామాలో కేవలం డ్రైవర్‌తో దిగారు. చుట్టుపక్కల ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా పదిమంది కమాండోలు సాధారణ పౌరుల్లా రహస్య కాపలా కాస్తున్నారు.
 
రా చీఫ్ ఇంటి ప్రధాన ద్వారం వద్దకు వచ్చి నెమ్మదిగా తలుపు తట్టారు.
 
విజయ్ అత్తయ్య వచ్చి తలుపు తీసింది. ఎదురుగా హుందాగా, గంభీరంగా నిలబడిన వ్యక్తిని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది.
 
రా చీఫ్: "నమస్కారం అమ్మా... నేను అలేఖ్య వాళ్ల పెద్దనాన్నను."
 
విజయ్ అత్తయ్య: (ఒక్కసారిగా కంగారుపడుతూ, చేతులు జోడించి) "అయ్యో... రండి, రండి అయ్యా! లోపలికి రండి. అలేఖ్య గురించి మీరు వస్తారని అనుకోలేదు. దయచేయండి."
 
ఆమె రా చీఫ్‌ను విశాలమైన హాలులోకి తీసుకెళ్లి మంచినీళ్లు, వేడి కాఫీ అందించింది. లోపలి గది నుండి విజయ్ అమ్మమ్మ నెమ్మదిగా చేతికర్ర పట్టుకుని వణుకుతూ బయటకు వచ్చింది. ఆ ఇంట్లో ఏదో అపరాధ భావన, తెలియని బాధ గాల్లో తేలుతున్నట్లు రా చీఫ్ పరిశీలనా దృష్టికి అర్థమైంది.
 
రా చీఫ్: (చాలా మర్యాదగా, గౌరవపూర్వక గొంతుతో) "నమస్కారం అమ్మా. నా పేరు తెలుసు కదా... నేను అలేఖ్య పెద్దనాన్నను. మీతో కొద్దిసేపు మాట్లాడాలని వచ్చాను. మీరు ఏమీ దాచుకోకుండా నాకు అన్నీ వివరంగా చెప్తారని ఆశిస్తున్నాను."
 
ఆ వృద్ధురాలి కళ్లలో ఒక్కసారిగా కన్నీటి పొరలు కమ్మాయి. చేతులు జోడిస్తూ రా చీఫ్ వైపు చూసి గద్గద స్వరంతో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.
 
అమ్మమ్మ: "నాయనా... ఏ ముఖం పెట్టుకుని నీతో మాట్లాడమంటావు? మీ బిడ్డ సాక్షాత్తూ మహాలక్ష్మి లాంటిది నాయనా. నా మనవడు విజయ్‌కి ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తానని ఆ బంగారు తల్లికి నేనే స్వయంగా మాట ఇచ్చాను. ఇంట్లోనే ఉంచుకుని నాలుగు రోజులు కంటికి రెప్పలా చూసుకున్నాను.
 
కానీ... విధి ఎంత విచిత్రమైనదో చూడు నాయనా. నా మనవడు అంతకుముందే వేరొక అమ్మాయిని ప్రేమించాడు. ఆ పిల్లేమో ఇప్పుడు కడుపుతో ఉంది. నా మనవడి పరిస్థితి చూసి నేను ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకోలేకపోయాను నాయనా... నీ బిడ్డను తీవ్రంగా బాధపెట్టాను."
 
రా చీఫ్ ముఖంలో ఎలాంటి మార్పు రానివ్వకుండా చాలా శ్రద్ధగా వింటున్నారు.
 
అమ్మమ్మ: (చీర కొంగుతో కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ) "నాలుగు రోజుల క్రితం ఆ పిల్ల ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోయేటప్పుడు ఆ కళ్లల్లో ఉన్న నీళ్లు, ఆ మూగ రోదన నా గుండెను ఇప్పటికీ కోసేస్తున్నాయి నాయనా. 'అమ్మా... నాకు ఎవరూ లేరు, నేను మా అమ్మ దగ్గరకు వెళ్తున్నాను' అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది. ఆ అమ్మ ప్రేమలో అయినా నా బిడ్డ ప్రశాంతంగా ఉంటుందని సరిపెట్టుకున్నాను. ఆవిడ పేరు కూడా ఏదో చెప్పింది..."
 
విజయ్ అత్తయ్య: (వెంటనే కల్పించుకుంటూ) "అవునయ్యా... పూనమ్ దేవి అమ్మగారు అని చెప్పింది."
 
'పూనమ్ దేవి' అన్న పేరు వినగానే రా చీఫ్ కళ్లల్లో ఒక మెరుపు మెరిసింది. ఆయన లేవబోయారు. కానీ ఆ వృద్ధురాలు ముందుకు వచ్చి ఆయన చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది.
 
అమ్మమ్మ: (రా చీఫ్ కళ్లల్లోకి నేరుగా చూస్తూ, ఆందోళనగా) "ఆగు నాయనా... నీ ముఖం చూస్తుంటే నాకు ఏదో భయంగా ఉంది. నీ కళ్లల్లో బాధ కంటే ఏదో భయంకరమైన ఆందోళన కనిపిస్తోంది. నిజం చెప్పు నాయనా... నా బంగారు తల్లి క్షేమంగానే ఉంది కదా? ఆ పిల్లకు ఏ కష్టం రాలేదు కదా?"
 
రా చీఫ్ క్షణకాలం నిశ్చేష్టుడైపోయారు. తన తమ్ముడి కూతురికి ఇంతటి ఆప్యాయత చూపించిన ఆ కుటుంబాన్ని చూసి మనసులోనే నమస్కరించుకున్నారు.
 
రా చీఫ్: (ఆమె చేతిపై తన చేయి వేసి, నెమ్మదిగా) "ఏమీ లేదమ్మా... ఆ అమ్మాయి నాలుగు రోజుల క్రితం ఆ ఇంటి నుండి ఎవరికీ చెప్పకుండా వెళ్లిపోయింది. నాలుగు రోజులుగా ఆమె కోసం వెతుకుతున్నాం.
 
మీకు ఆమె గురించి ఏ చిన్న సమాచారం తెలిసినా వెంటనే నాకు చెప్పండి. ఇది నా వ్యక్తిగత ఫోన్ నంబర్. వీలైతే ఒకసారి మీ మనవడు విజయ్‌తో కూడా మాట్లాడి వివరాలు తెలుసుకోండి. నేను ఇప్పుడు చాలా ముఖ్యమైన పని మీద వైజాగ్ వెళ్లాల్సి ఉంది."
 
ఆయన జేబులోంచి తన కాంటాక్ట్ కార్డు తీసి ఇచ్చారు.
 
రా చీఫ్: "అమ్మా... మీ ఆరోగ్యం ఏమాత్రం బాగాలేదు. చాలా నీరసంగా ఉన్నారు. బయట కారులో మా డాక్టర్ ఉన్నారు. వారిని లోపలికి పంపిస్తాను, మీకు అవసరమైన వైద్యం చేసి మందులు ఇస్తారు. దయచేసి కాదనకండి."
 
అమ్మమ్మ: (కన్నీళ్లతో) "నాయనా... మా వల్ల నీ బిడ్డ బాధపడితే, మా కోసం నువ్వు ఇంత సాయం చేస్తున్నావా?"
 
రా చీఫ్: (చిరునవ్వుతో) "మా బిడ్డకు మీరిచ్చిన ప్రేమ ముందు ఇదెంత అమ్మా... ఉంటానమ్మా, ఆరోగ్యం జాగ్రత్త."
 
రా చీఫ్ చేతులు జోడించి నమస్కరించి, వేగంగా అడుగులు వేస్తూ బయటకు వచ్చారు. కారు డోర్ తెరిచి కూర్చుంటూనే డ్రైవర్‌తో కమాండింగ్ వాయిస్‌లో చెప్పారు:
 
రా చీఫ్: "లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్, వైజాగ్... ఫుల్ స్పీడ్!"
 
ఫార్చ్యూనర్ కారు దుమ్మురేపుతూ వైజాగ్ వైపు దూసుకెళ్లింది.
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ వైపు వెళ్తున్న హైవే — రా చీఫ్ కారు
సమయం: ఉదయం 08:45 గంటలు
 
బ్లాక్ ఫార్చ్యూనర్ కారు వైజాగ్ వైపు వేగంగా దూసుకుపోతోంది. వెనుక సీట్లో కూర్చున్న రా చీఫ్ ముఖంలో ఆలోచనల సుడిగాలి తిరుగుతోంది. ఆయన చేతిలో ఉన్న ట్యాబ్‌లో ఇంటెలిజెన్స్ తాజా రిపోర్టులు కనిపిస్తున్నాయి.
 
ఆయన పరిశీలనాత్మక మెదడుకు కొన్ని విషయాలు అస్సలు పొంతన కుదరడం లేదు.
 
కాలేజీలో ఆ భయంకరమైన నరమేధం, దాడి జరిగిన రోజు... పూనమ్ దేవి అసలు వైజాగ్ నగరంలోనే లేదని, ఆమె లొకేషన్ డెహ్రాడూన్ వైపు ట్రేస్ అయిందని ఇంటెలిజెన్స్ గట్టిగా చెబుతోంది.
 
అంతేకాకుండా, దేశంలోనే అత్యున్నత హోదాలో ఉంటూ తనకంటే పై స్థాయిలో శాసించే పూనమ్ దేవి...
 
ఫోన్ కాల్‌లో ఎంతో వినయంగా తనను "థాంక్స్ సర్" అని సంబోధించడం ఆయనకు వచ్చిన అనుమానాలను మరింత బలపరిచింది.
 
అక్కడ ఉన్నది నిజంగా పూనమ్ దేవేనా? లేక పూనమ్ స్థానంలో ఇంకెవరైనా ఉన్నారా? అలేఖ్య అదృశ్యం వెనుక ఏం జరుగుతోంది?
 
ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానం దొరకాలంటే నేరుగా అల్కాతో మాట్లాడటమే సరైన మార్గమని భావించి, ఆయన నేరుగా అల్కా పర్సనల్ నంబర్‌కు డయల్ చేశారు.
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ — అల్కా బెడ్‌రూమ్
సమయం: ఉదయం 08:47 గంటలు
 
కిటికీ తెరల నుండి ఉదయపు లేత ఎండ లోపలికి పడుతోంది. రాత్రంతా అమ్మ ఒడిలో తలపెట్టుకుని నిశ్చింతగా నిద్రపోయిన అల్కా, పక్కనే ఉన్న ఫోన్ నిరంతరాయంగా రింగ్ అవుతుండటంతో కళ్లు నలుపుకుంటూ లేచింది.
 
స్క్రీన్ మీద నంబర్ చూసి ఎవరో తెలీక, ఇంకా నిద్ర మత్తులోనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడింది.
 
అల్కా: (బద్ధకంగా, బొంగురుపోయిన గొంతుతో) "హలో... ఎవరండీ?"
 
రా చీఫ్: (చాలా ఆప్యాయంగా, మృదువైన గొంతుతో) "హలో అమ్మా... నేను అలేఖ్య వాళ్ల పెద్దనాన్నను. ఎలా ఉన్నావు బుజ్జీ?"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కాకు ఒక్క క్షణంలో నిద్రమత్తు మొత్తం ఎగిరిపోయింది. ఫోన్ గట్టిగా పట్టుకుని వెంటనే బెడ్ మీద కూర్చుంది.
 
అల్కా: "అయ్యో... అంకుల్! మీరా?! నమస్తే అంకుల్... నేను చాలా బాగున్నాను. మీరు ఎలా ఉన్నారు? అయినా... మీరు అలేఖ్య పక్షాన నాకు ఫోన్ చేసి ఉంటే మాత్రం... నేను ఆ దొంగ ముఖం దానితో అస్సలు మాట్లాడను అని దానికి ముందే చెప్పేయండి!"
 
రా చీఫ్: (ఆమె అమాయకత్వానికి చిన్నగా నిట్టూరుస్తూ) "ఎందుకు బుజ్జీ... అంత కోపం వచ్చింది నా బిడ్డ మీద?"
 
అల్కా: (కళ్లల్లో బాధ, అంతులేని ఆప్యాయతతో కూడిన కోపం కలగలిసి) "మరి కాదా అంకుల్?! అంత మంచి ఫ్రెండ్‌ని అనుకున్నాను. నాతో కనీసం ఒక్క మాట కూడా చెప్పకుండా... కేవలం మా అమ్మకి మాత్రమే చెప్పి ముంబైకి పారిపోయింది! పోనీ అక్కడికి వెళ్లాకైనా ఫోన్ చేసిందా అంటే అదీ లేదు. నన్ను అసలు పట్టించుకోవడమే మానేసింది!"
 
అల్కా అమాయకమైన ఆ మాటలు వింటుంటే రా చీఫ్ గుండె మరింత బరువెక్కింది. అలేఖ్య ఇంకా ముంబైకి చేరలేదనే చేదు నిజం ఆ పిల్లకు తెలీదని ఆయనకు అర్థమైంది.
 
రా చీఫ్: (గొంతులో గాంభీర్యాన్ని, ఆందోళనను దాచుకుంటూ) "సరే సరే బుజ్జీ... నీ కోపం న్యాయమైనదే. కానీ నేను నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడటానికి ఫోన్ చేశాను."
 
అల్కా: "ఏంటి అంకుల్... ఏదైనా సీరియస్ విషయమా?"
 
రా చీఫ్: (నెమ్మదిగా, స్పష్టంగా) "అమ్మా అల్కా... అలేఖ్య నాలుగు రోజుల క్రితం మీ ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చాక ఎక్కడా కనిపించలేదు. నాలుగు రోజులుగా ముంబైలో కానీ, ఎక్కడా కానీ ఆమె జాడ లేదు. మేము అన్నిచోట్లా గాలిస్తున్నాం. నీకు ఏమైనా సమాచారం తెలుసా అమ్మా?"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! చేతిలోని ఫోన్ వణికిపోయింది.
 
అల్కా: (దిగ్భ్రాంతితో, గట్టిగా అరుస్తూ) "వాట్?! అంకుల్... ఏం మాట్లాడుతున్నారు?! అలేఖ్య కనిపించకపోవడం ఏంటి?! లేదు లేదు... నా బంగారు తల్లికి ఏమీ కాదు! అంకుల్... నేను ఇప్పుడే మా అమ్మకి చెప్తాను. మా అమ్మను రంగంలోకి దించితే నిమిషాల్లో అలేఖ్యను వెతికి పట్టుకొస్తుంది!"
 
రా చీఫ్: (వెంటనే కంగారుగా ఆమెను ఆపుతూ) "వద్దు బుజ్జీ... ఆగు! నువ్వు ఇప్పుడు ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పొద్దు. నేను స్వయంగా వైజాగ్ వస్తున్నాను. మీ అమ్మతో నేను ఒంటరిగా కొన్ని కీలకమైన విషయాలు మాట్లాడాలి. నువ్వు అస్సలు కంగారు పడకు. నా బిడ్డను కాపాడే బాధ్యత నాది. నీకు అలేఖ్య నుండి ఏదైనా మెసేజ్ వచ్చినా, ఫోన్ వచ్చినా వెంటనే నాకు చెప్పు."
 
అల్కా క్షణకాలం ఆలోచించి, విజయ్ గురించి గుర్తొచ్చి కంగారుగా చెప్పింది.
 
అల్కా: "అంకుల్... నాకు తెలిసి అలేఖ్య విజయ్ అనే అబ్బాయిని ప్రేమించింది. కానీ ఆ అబ్బాయి వేరే అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకోవాల్సి రావడంతో అలేఖ్య తట్టుకోలేక చాలా బాధపడింది. ఆ బాధలోనే ఏదైనా అఘాయిత్యం చేసుకుందో లేక అక్కడ ఏదైనా జరిగిందో తెలీదు... మీరు వెంటనే ఆ విజయ్ ఎవరో కనుక్కోండి అంకుల్!"
 
రా చీఫ్: "ఆ విషయం నేను ఇప్పటికే కనుక్కున్నాను బుజ్జీ. నువ్వు దాని గురించి ఆలోచించకు. మీ అమ్మ ఇంట్లో ఒంటరిగా ఎప్పుడు ఉంటారు?"
 
అల్కా: "అంకుల్... మీరు ఒక 11:00 గంటల సమయంలో రండి. అప్పుడు సోను, మిగతా వాళ్లు ఎవరూ ఉండరు. ఇంట్లో కేవలం మా అమ్మ, వర్ష అక్క మాత్రమే ఉంటారు."
 
రా చీఫ్: "సరే బుజ్జీ... జాగ్రత్తగా ఉండు. నీకు ఏ సహాయం కావాలన్నా నాకు నేరుగా కాల్ చేయ్. టేక్ కేర్ అమ్మా."
 
అల్కా: "థాంక్స్ అంకుల్... ప్లీజ్ అలేఖ్యను కాపాడండి."
 
కాల్ ముగియగానే అల్కా గుండెల్లో అలజడి మొదలైంది. ఒకవైపు ప్రాణ స్నేహితురాలు ప్రమాదంలో ఉందనే భయం... ఇంకోవైపు రా చీఫ్ రాకతో ఇంట్లో ఏం జరగబోతోందోననే ఉత్కంఠ!
 
ఇటు హైవేపై రా చీఫ్ కారు వైజాగ్ లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ వైపు మరింత వేగంగా దూసుకెళ్లింది. ఆయన మనసులో గడియారం ముల్లు 11:00 గంటల సమయానికి వేగంగా కదులుతోంది!
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ — లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ మెయిన్ గేట్ & VIP లాంజ్
సమయం: ఉదయం సరిగ్గా 11:00 గంటలు
 
లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ ప్రధాన ద్వారం వద్ద భద్రతా సిబ్బంది నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కారును అడ్డుకున్నారు. కారు దిగిన రా చీఫ్, సెక్యూరిటీ హెడ్ చెవిలో ఒక సీక్రెట్ మిలిటరీ పాస్‌వర్డ్ మరియు తన అధికారిక హోదాను వెల్లడించారు.
 
ఆ మాట వినగానే సెక్యూరిటీ సిబ్బంది వెన్నులో వణుకు పుట్టింది. వెంటనే ఇంటర్‌కామ్‌లో లోపల ఉన్న సీమకు సమాచారం అందించారు.
 
రిసీవర్ పట్టుకున్న సీమ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
 
(సీమ తన మనసులో)


"రా చీఫ్ స్వయంగా ఇక్కడికి వచ్చారా?! దేశాన్ని శాసించే అత్యున్నత స్థాయి అధికారి నేరుగా ఇక్కడికి రావడం వెనుక ఏదో మహా ప్రళయమే ఉండి ఉంటుంది. నా అక్క పూనమ్ ఇక్కడ లేదన్న నిజం ఆయనకు తెలిసిపోయిందా? లేక ఇంకేమైనా ప్రమాదం ముంచుకొచ్చిందా?"
 
సీమ: (గొంతులో గాంభీర్యాన్ని తెచ్చుకుంటూ) "ఆయన్ని గౌరవంగా లోపలికి రానివ్వండి."
 
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ — మెయిన్ హాల్
సమయం: ఉదయం 11:05 గంటలు
 
రా చీఫ్ హుందాగా, మిలిటరీ నడకతో లోపలికి అడుగుపెట్టారు. హాల్లో ఉన్న వర్ష ఆయనను చూడగానే క్షణాల్లో గుర్తుపట్టింది. అల్కాకు ఉన్న ఏకైక ప్రాణ స్నేహితురాలు అలేఖ్య పెద్దనాన్నే ఈయన అని వర్షకు బాగా తెలుసు.
 
వర్ష వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, గౌరవంగా ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి ఆశీర్వాదం తీసుకుంది.
 
వర్ష: (కళ్లల్లో స్వచ్ఛమైన ఆప్యాయతతో) "నమస్తే అంకుల్! చాలా రోజుల తర్వాత కనిపించారు. ఎలా ఉన్నారు అంకుల్?"
 
రా చీఫ్: (ఆమె తల నిమిరి, వాత్సల్యంతో) "నేను బాగున్నాను అమ్మా వర్షా. నువ్వు బాగున్నావా? నీ చదువు, పనులు అన్నీ బాగున్నాయా?"
 
అప్పుడే పై మెట్ల నుండి పూనమ్ రూపంలో ఉన్న సీమ హుందాగా కిందకు దిగి వచ్చింది.
 
ఆమెను చూడగానే రా చీఫ్ కళ్లల్లో 25 ఏళ్ల నాటి జ్ఞాపకాలు మెదిలాయి. 25 ఏళ్ల క్రితం తను చూసిన పూనమ్ దేవి ఇప్పటికీ చెక్కుచెదరని అదే తేజస్సుతో కనిపించింది. కానీ... ఆమె కళ్లల్లో పూర్వపు రౌద్రం కంటే, ఏదో తెలియని లోతైన నిశ్శబ్దం, వైద్య వృత్తికి సంబంధించిన ఒక దృఢత్వం కనిపించాయి.
 
రా చీఫ్ ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసి, పూర్తి మిలిటరీ ప్రొటోకాల్‌తో ఆమెకు సెల్యూట్ చేశారు.
 
రా చీఫ్: "జైహింద్... ఎలా ఉన్నారు పూనమ్ గారూ?"
 
సీమ (పూనమ్ లా): "బాగున్నాను చీఫ్. కూర్చోండి."
 
సీమ వెంటనే పక్కనే ఉన్న వర్ష వైపు చూసింది.
 
సీమ: "వర్షా... నువ్వు కాసేపు లోపలికి వెళ్లు తల్లి. నేను ఈయనతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి."
 
వర్షకు ఏదో తేడాగా అనిపించినా, అమ్మ మాటకు ఎదురుచెప్పలేక తల ఊపి అమ్మ నేను ఎలాగో సన్నీని కలవడానికి అల్కా దగ్గరికి వెళుతున్న వచ్చాక మాట్లాడతా బై అంకుల్ ..
 
సీమ: విను తల్లి ఇద్దరు కలిసి రండి సాయంత్రం ఇంకా నేను చెప్పింది గుర్తు ఉండిగా జాగ్రత్త
 
ప్రదేశం: హాల్ (ఏకాంత సంభాషణ)
సమయం: ఉదయం 11:10 గంటలు
 
హాల్లో పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్ ఆవరించింది. రా చీఫ్ సూటిగా విషయానికి వచ్చారు.
 
రా చీఫ్: "పూనమ్ గారూ... నేను మీ సమయాన్ని వృథా చేయదలచుకోలేదు. నా అంచనా నిజమైతే ఈ విషయం మీకు ముందే తెలిసి ఉంటుంది. అలేఖ్య మీ ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చిన తర్వాత... గత నాలుగు రోజులుగా కనిపించకుండా పోయింది!"
 
ఆ మాట వినగానే సీమ ముఖం ఒక్కసారిగా తెల్లబోయింది! ఆమె కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. విజయ్ దూరమయ్యాడన్న తీవ్ర వేదనతో అలేఖ్య ఏమైనా ప్రాణాపాయం చేసుకుందా అనే భయం ఆమె గుండెను పిండేసింది.
 
సీమ: (కళ్లల్లో ఆందోళనతో) "నాకు... నాకు ఈ విషయం తెలీదు చీఫ్!"
 
రా చీఫ్: "కనీసం ఆమె ఎక్కడికి వెళ్తుందో కూడా మీకు చెప్పలేదా? అల్కాని అడిగితే మీతో మాట్లాడి ముంబైకి బయలుదేరిందని చెప్పింది. కానీ ఎయిర్‌పోర్ట్ వద్ద ఆమె ఫోన్ స్విచ్ఛాఫ్ అయింది. ఆ తర్వాత ఆమె గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు."
 
సీమ: (బాధగా) "ముంబైలో తన ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్తానని నాతో చెప్పింది. కానీ నేను వద్దని వారిస్తున్నా వినకుండా, నాకు తెలియకుండా అర్ధరాత్రి వెళ్లిపోయింది. తెలిస్తే నా బిడ్డను ఆ స్థితిలో ఒంటరిగా అస్సలు వదిలేదాన్ని కాదు!"
 
రా చీఫ్: (కళ్లు తీక్షణంగా చూస్తూ) "పూనమ్ గారూ... నాకు ఆధీర ముఠా మీద తీవ్రమైన అనుమానం ఉంది. కాలేజీలో ఆ నరమేధం జరిగిన తర్వాత వాడు ఊరికే ఉంటాడని నేను అనుకోను. అసలు ఆ రోజు ఏం జరిగింది? మీరు ఆ రోజు ఇక్కడ ఎందుకు లేరు?"
 
సీమ: (సర్దుకుంటూ) "అది... అది నా వ్యక్తిగత విషయం. నేను ఇప్పుడు మీకు అన్నీ చెప్పలేను. కానీ అలేఖ్యను కాపాడటానికి నా ప్రాణాలు అడ్డం వేస్తాను!"
 
రా చీఫ్: "ఆధీర డెన్ నుండి ఒక వ్యక్తి ప్రాణాలతో బయటపడటం దాదాపు అసాధ్యం పూనమ్ గారూ! అది మీకంటే ఎవరికీ బాగా తెలీదు. ఇది మీరు ఒంటరిగా చేయగలిగే ఆపరేషన్ ఎంతమాత్రం కాదు. చెప్పండి...
 
మా వైపు నుండి ఏం చేయాలో ఆదేశించండి. నేను నా బిడ్డను కోల్పోలేను! చిన్నప్పుడే కన్నతల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకుంటే... నా తమ్ముడు, నా మరదలు పిల్లలు కూడా వద్దనుకుని అలేఖ్యను కంటికి రెప్పలా ప్రాణంగా పెంచుకున్నారు. ఇప్పుడు వాళ్లు పడుతున్న నరకాన్ని నేను ఒక పెద్దనాన్నగా చూడలేకపోతున్నాను పూనమ్ గారూ!"
 
ఆ మాటలు వింటుంటే సీమ గుండె నిలువునా కరిగిపోయింది. కళ్లెదుట దేశపు సర్వోన్నత గూఢచారి వ్యవస్థ ఉంది, కమాండోలు ఉన్నారు, కానీ తన అక్క లేని ఆ శూన్యం ఆమెను ఊపిరాడకుండా చేస్తోంది.
 
రా చీఫ్: "పూనమ్ గారూ... ఏం ఆలోచిస్తున్నారు? మీరు ఒంటరిగా రంగంలోకి దిగితే ఆ రాక్షసులు మిమ్మల్ని ఏం చేస్తారో ఊహించలేం. మిమ్మల్ని కోల్పోతే ఈ మిగిలిన పిల్లల భవిష్యత్తు కూడా నాశనమైపోతుంది!"
 
సీమ కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు రాలాయి. ఇక నిజాన్ని దాచడం అసాధ్యమని ఆమె గ్రహించింది.
 
సీమ: (వణుకుతున్న పెదవులతో) "చీఫ్... నేను మీకు ఒక పరమ రహస్యం చెప్పాలి. దయచేసి ఇది మన ఇద్దరి మధ్యే ఉండాలి... ఎవరికీ తెలియకూడదు!"
 
రా చీఫ్ ముఖంలో తీవ్రమైన ఆశ్చర్యం, అనుమానం కనిపించాయి.
 
సీమ: (నిశ్చలంగా, సూటిగా) "మీరు అనుకుంటున్న పూనమ్ దేవిని నేను కాదు!"
 
ఆ మాట పిడుగులా పడింది! రా చీఫ్ ఒక్కసారిగా కుర్చీలోంచి పైకి లేచారు!
 
రా చీఫ్: "వాట్?!"
 
ఆయన మెరుపు వేగంతో తన కోటు లోపలి నుండి గన్‌ను తీసి, నేరుగా ఆమె నుదుటికి గురిపెట్టారు!
 
రా చీఫ్: (కళ్లు ఎర్రబడి, గర్జిస్తూ) "హూ ఆర్ యు?! నా ముందే నిలబడి నాతోనే నాటకాలు ఆడుతున్నావా? అసలైన పూనమ్ దేవి ఎక్కడ?!"
 
సీమ ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఒక డాక్టర్‌కు ఉండే అద్భుతమైన ప్రశాంతతతో తన చేతులను క్రిందికి దించి చెప్పింది.
 
సీమ: "నేను పూనమ్ దేవి సొంత చెల్లెలిని... డాక్టర్ సీమ! చండీగఢ్‌లో శత్రువుల దాడిలో చిక్కుకున్న నన్ను కాపాడటానికి అక్క అక్కడికి వచ్చింది.
 
నన్ను కాపాడే పోరాటంలో అక్క తీవ్రంగా గాయపడి ప్రస్తుతం కోమాలో ఉంది. కానీ ఆమె ప్రాణాలకు ఎలాంటి ప్రమాదం లేదు, అత్యంత సురక్షితంగా ఉంది.
 
అక్క చెప్పిన మాట కోసం, అక్క పిల్లల ప్రాణాల కోసం నేను పూనమ్‌గా ఇక్కడికి వచ్చాను. ఈ విషయం ఇంట్లో ఉన్న ఈ పిల్లలకు కూడా తెలీదు.
 
ఇప్పుడు నా బిడ్డల్లో ఒకరైన అలేఖ్య ప్రాణాపాయంలో ఉందని తెలిసి నిజం చెప్పక తప్పలేదు చీఫ్! మీరే ఏదో ఒకటి చేసి అలేఖ్యను తీసుకురండి... లేకపోతే అక్క కోమా నుండి లేచాక నన్ను ఎప్పటికీ క్షమించదు!"
 
రా చీఫ్ గన్‌ను నెమ్మదిగా కిందికి దించారు. దేశ అత్యున్నత నిఘా అధిపతి కూడా ఒక్క క్షణం ఆ మాటలకు స్తంభించిపోయారు.
 
రా చీఫ్: "నేను వెంటనే మీ అక్కను చూడాలి సీమ గారూ!"
 
సీమ: "అవసరం లేదు చీఫ్. నేను స్వయంగా డాక్టర్‌ని. అక్క హెల్త్ అప్‌డేట్స్ ప్రతి క్షణం నాకు అందుతున్నాయి. ఆమె శరీరానికి అయిన గాయాలన్నీ మానిపోయాయి, కోమా నుండి స్పృహలోకి రావడమే మిగిలింది."
 
రా చీఫ్: (తల పట్టుకుంటూ) "సరే సీమ గారూ... పరిస్థితి నాకు అర్థమైంది. కానీ ఆ రోజు కాలేజీలో పిల్లలను, మీ అందరినీ ఆ ఆధీర నుండి కాపాడింది ఎవరు?"
 
సీమ: "ఆమె ఎవరో నాకు తెలీదు చీఫ్. కానీ ఆమె కూడా దేశ అత్యున్నత రహస్య కమాండో ఫోర్స్‌కు చెందిన వ్యక్తి అని మాత్రం చెప్పగలను. ఒంటిపై ఆ నల్లటి కమాండో సూట్ ఉంది.
 
ఆమె రక్తమోడుతుంటే స్వయంగా నేనే ఆమెకు క్లిష్టమైన సర్జరీ చేసి ప్రాణాలు కాపాడాను. కానీ స్పృహ రాగానే ఆమె ఎవరికీ కనిపించకుండా వెళ్లిపోయింది."
 
రా చీఫ్: (కంగారుగా) "ఆమె ఎక్కడుందో ఏదైనా చిన్న క్లూ అయినా మీకు తెలుసా? ప్లీజ్ చెప్పండి! ఇప్పుడు ఆమె తప్ప మనకు ఎవరూ సహాయం చేయలేరు! ఆధీర సామ్రాజ్యాన్ని సాధారణ మానవ శక్తితో ఎదిరించడం అసాధ్యం. మీ అక్కలాంటి దైవిక శక్తులు ఉన్న యోధులకు మాత్రమే అది సాధ్యం!"
 
సీమ: (ఒక్క క్షణం ఆలోచించి) "ఆగండి చీఫ్! ఆ రోజు ఆ ఆఫీసర్‌ని ఒక చిన్న పాప, ఇంకా గాయపడిన ఒక అబ్బాయి ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు. ఆ పాపే ఆమెను హాస్పిటల్ నుండి సురక్షితంగా తీసుకెళ్లింది."
 
రా చీఫ్: "ఎవరు వాళ్లు?"
 
సీమ: " ఆ పాప నిజంగా మా అక్క కూతురేమో అనిపించింది. ఇక్కడున్న పిల్లలందరి కంటే చిన్నదైనా... ఆమె చూపుల్లో ఉన్న గంభీరం , ఆమె కళ్లల్లో ఉన్న ఆ తెగువ , తెలివితేటలు నేను ఎవరిలోనూ చూడలేదు!
 
ఆమె పేరు రితిక . మా సోను చదివే కాలేజీలోనే చదువుతోంది. కానీ ఆ ఘోరం జరిగిన తర్వాత ఆమె మళ్లీ ఇక్కడికి రాలేదు."
 
రా ఆలోచనల్లో పడ్డారు. తన జేబులోంచి ఒక ప్రత్యేకమైన గోల్డ్ ప్లేటెడ్ కార్డ్ తీసి సీమకు అందించారు.
 
రా చీఫ్: " సరే సీమ గారూ... నేను ఆ రితికను , ఆ ఆఫీసర్‌ను ట్రాక్ చేస్తాను. ఇది నా డైరెక్ట్ సీక్రెట్ శాటిలైట్ కాంటాక్ట్ కార్డ్. మీకు ఏ అత్యవసర పరిస్థితి వచ్చినా దీని ద్వారా నన్ను క్షణాల్లో చేరుకోవచ్చు.
 
అలాగే... మీ అక్క ఎప్పుడు కళ్లు తెరిచినా ఆమెకు ఒక్క మాట చెప్పండి... ' తమ ప్రాణ సమానుల్లో ఎవరో ఒకరు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నారు! ' అని."
 
సీమ: ( ఆశ్చర్యంగా) "అంటే ?"
 
చీఫ్: " ఆధీర రాక్షస సామ్రాజ్యాన్ని భూస్థాపితం చేయగల శక్తి మీ అక్క ప్రాణాలైన బ్లాక్ స్క్వాడ్ కి మాత్రమే ఉంది! ఆ రోజు కాలేజీలో పిల్లలు ప్రాణాలతో మిగిలారంటే...
 
వారిలో ఒకరు కచ్చితంగా అక్కడికి వచ్చి ఉండాలి! ఆ మిస్టరీని నేను ఛేదిస్తాను. మన లేఖకు ఏమీ కాకుండా నేను సురక్షితంగా తీసుకొస్తాను... నన్ను నమ్మండి!"
 
అలాగే మీ అక్క బ్రతికి ఉన్న విషయం ఎట్టి పరిస్థితిలో ఎవరికి చెప్పకండి. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నేను వచ్చినట్లే కచ్చితంగా ఎవరో వస్తారు . ఈ సమయంలో అది తెలిస్తే మీ అక్క ప్రాణాలకి ప్రమాదం.
 
రా సీఎంకు ధైర్యం చెప్పి హుందాగా బయటకు నడిచారు .
 
కారు ఎక్కుతూనే ఆయన తన కమాండో టీమ్‌కి వైర్‌లెస్‌లో ఆర్డర్ వేశారు:
 
రా చీఫ్: " అర్బన్ డివిజన్... టార్గెట్ ప్రొఫైల్: రితిక! ఆ అమ్మాయి ఎవరు ? ఆమె వెనుక ఉన్న రహస్య ఆఫీసర్ ఎవరు ? గంటలో నాకు పూర్తి సమాచారం కావాలి!"
 
వైజాగ్ సముద్ర తీరంలో ఒకవైపు బంధీ అయిన అలేఖ్య... మరోవైపు ముసుగు వీడని భావన , అనుష్కల ఆచూకీ కోసం రా చీఫ్ వేట...