[Sunnysunnysunny]

మరుసటి రోజు, అల్కా టిఫిన్ చేసి ఉదయాన్నే ఆఫీసుకి అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది. సోను తన అక్కని అడిగి వారం రోజులలో ఈరోజే చివరి రోజు. సోను కూడా టిఫిన్ చేసి తన కాలేజ్ కి వెళ్ళాడు.

 
ఇంట్లో, సీమ మరియు వర్ష  ప్రతిరోజూ లాగే తమ రోజులను గడుపుతున్నారు. అల్కా 3-4 గంటల్లో ఒక పంతులు గారిని కలుసుకుంది . 

వర్ష అక్క చెప్పడంతో అక్కడికి వచ్చిన అల్కా రేపటి కోసం అన్నీ సిద్దం చేయమని కొంత డబ్బు తీసి అతనికి ఇచ్చి వెళ్ళిపోయింది
 
అల్కా సంతోషంగా అక్కడికి వచ్చిన పనిని పూర్తిచేసుకుని తన ఆఫీసు కి వెళ్ళింది. మరొక వైపు రేపటి నుండి రోజు తన తల్లితో రొమాన్స్ చేయడానికి ఒక గొప్ప అవకాశం వస్తుందని సోనూ సిద్ధమవుతున్నాడు.

సాయంత్రం అల్కా ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, సీమ ఆమె సంతోషంగా ఉండటం చూసింది. 

ఉదయం వెళ్ళేటప్పుడు అల్కా ఆందోళనగా ఉండి, ఇప్పుడు సాయంత్రం తిరిగి వచ్చేసరికి సంతోషంగా ఉండటం ఆమెకు వింతగా అనిపించింది.
 
కొంతసేపటికి సోను కూడా ఇంటికి వచ్చాడు. అతను కూడా చాలా సంతోషంగా కనిపించాడు. అతను నేరుగా వర్ష అక్క గదిలోకి వెళ్లి కూర్చుని మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

సోను: అక్క, అన్నట్టు. నేను అల్కా అక్కకి ఇంకా అమ్మ ఒప్పుకోడానికి ఈరోజే చివరి రోజు.

వర్ష: హా , తెలుసు తెలుసు అంత చక్కగా జరుగుతుందీ, ఇంకా నువ్వు అమ్మకి అల్కా అక్కకి ఇచ్చిన మాట గుర్తుపెట్టుకో. వాళ్ళు ఇద్దరు పైకి కనిపించరు కానీ చాలా సున్నితమైన మనసులు...

సోను: నాకు తెలుసు అక్క . భవిష్యత్తులో, దాని గురించి నేను అమ్మని ఒప్పిస్తాను. రేపు, మొదటిసారిగా, అందరి అనుమతితో అమ్మని మనసారా ప్రేమిస్తాను అక్క..

వర్ష:: శ్శ్, నోరు మూయ్. సిగ్గులేనివాడా... మా అమ్మని మరీ ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టవు కదా.

సోను: హహ. అబ్బో , మీ అమ్మ నా తల్లి కూడా, కాదా? అక్క..... నేను ఎన్నో రోజులుగా ఎదురుచూశాను. ఇప్పుడు కూడా నేను అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టకపోతే ఎలా? హాహాహహహహ

వర్ష: ఛీ ఆపార వెధవ ఇంకా... సరే, పద వెళ్లి తిందాం, నాకు కూడా ఆకలిగా ఉంది.

సోను మరియు అందరూ కలిసి రాత్రి భోజనం చేశారు. అక్కడ ఉన్న ముగ్గురు పిల్లల ముఖంలో తెలియని చిరునవ్వు ఉంది, కానీ సీమ మాత్రం ఏదో భయంలో అలానే తినేసింది.  
 
అల్కా ఆ రాత్రి సీమని హత్తుకుని వదలకుండా , తన కోసమే అమ్మ ఒప్పుకుంది అనే ఆనందం మరియు తాను అంటే ఎంత ఇష్టమో అమ్మకి అనుకుని  ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది.
 
కానీ ఉత్సాహం వల్ల సోనుకు నిద్ర పట్టలేదు. సీమకి కూడా నిద్ర పట్టలేదు. సోను ఉత్తరం ఆమె శరీరంలో ఒక వింత నిప్పును, భయాన్ని రాజేసినట్లు అనిపించింది.
 
తన అక్క కొడుకు ఏమి చేస్తాడో అని ఆలోచిస్తూ ఆమె కూడా నిద్రపోయింది. భవిష్యత్తులో తన తమ్ముడు , అమ్మ ఇద్దరు ఈ బంధాన్ని ఎలా కొనసాగిస్తారో అని వర్ష కూడా ఆలోచించింది.
 
అందరి ఆలోచనలతో ఆ రాత్రి గడిచిపోయింది. మరుసటి ఉదయం సోనూ, సీమకి తెలియకుండా వర్ష, అల్కా ప్లాన్ చేసిన పనికి సోనూకి ఏమోకాని సీమకి మాత్రం గుండె ఉలిక్కిపడేలా ఉండబోతుంది.

మరుసటి ఉదయం…
 
సోను ఉత్సాహంతో ముందుగా లేచి వంటగదిలోకి చూశాడు. సీమ అప్పటికే వంటలో మునిగి ఉంది. అల్కా ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది. సోను వేగంగా వెళ్లి అల్కా దుప్పటి లాగాడు.
 
సోను: “అక్క…… లే అక్క ప్లీజ్… ఈ రోజుతో ఏడు రోజులు అయిపోయాయి. నీకు తెలుసు కదా?”
 
అల్కా: (నిద్రలోనే మూలుగుతూ) “హమ్మ్… అబ్బా… నన్ను పడుకోనీ అమ్మా… వీడు చూడు……”
 
వంటగదిలోని సీమకి అల్కా గొంతు వినిపించి గట్టిగా అరిచింది. 
 
“పొద్దున్నే అక్కని ఏడిపిస్తున్నావా? అక్కడికి వస్తే వాతలు పెడతా!” అప్పుడే వర్ష హాల్‌లోకి వచ్చింది.
 
వర్ష: “అమ్మ ఏమి చేస్తున్నావు? ఇప్పుడు వంట ఎందుకు?”
 
సీమ: “ఏంటి తల్లి… తినాలి కదా అందరూ. అల్కా, సోనూకి కూడా బాక్స్ కట్టాలి.”
 
వర్ష: “అమ్మ నువ్వు ముందు వెళ్లి 10 గంటలకి రెడీ అయి ఉండు. నీ బట్టలు అల్కా అక్కడే మీ గదిలో పెట్టింది. అవి కట్టుకో.”
 
సీమ: “బట్టలా? ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం తల్లి? ఇప్పుడు ఎందుకు?”
 
వర్ష: “అమ్మ అందరం వెళ్తున్నాం. వాళ్లు కూడా ఈరోజు లీవ్ పెట్టారు. ప్లీజ్ అమ్మ… నేను అల్కా కష్టపడి చేస్తున్నాం. మాకోసం ఇంకేం మాట్లాడకు ప్లీజ్ ,, ప్లీజ్”
 
సీమ: “హ్మ్ం… ఏంటి మీరు అందరూ కలిసి ఏమి చేస్తారో ఏమో… సరేలే…”
 
లోపల సోను అల్కా నోరు మూసి బ్రతిమాలాడు. 
 
“అక్క ప్లీజ్… అరవకు… మా మంచి అక్కవి కదా… ప్లీజ్…”
 
అల్కా: “అబ్బా… నాకు తెలుసు, గుర్తుంది. కానీ నీకు కూడా తెలుసు కదా… మా అమ్మని జాగ్రత్తగా చూసుకో. లేకపోతే నిన్ను చంపేస్తా.”
 
సోను: “థాంక్స్ అక్క… నువ్వే బెస్ట్ అక్కవి.”
 
అల్కా: “సరే… కానీ నాకు ఒక్కటే విన్నపం. అమ్మను మరీ ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టకు.”
 
సోను: “అక్క నేను మాట తప్పను. ఒట్టు.”
 
అల్కా: “సరే సోనూ విను. నీ రూమ్‌లో ఒక కవర్ పెట్టాను. అవి వేసుకుని 10 గంటలకి కిందికి రా. అస్సలు ఆలస్యం చేయకు. లేకపోతే నీ చెవులు పిండుతా”
 
సోను సంతోషంగా బయటికి వెళ్తూ అప్పుడే లోపలికి వస్తున్న సీమని చూసి సిగ్గుతో నవ్వుతూ వెళ్లిపోయాడు. సీమ భయంగా తల దించుకుని లోపలికి వచ్చింది.
 
లోపలికి వచ్చిన సీమ అల్కా నిద్రపోవడం చూసి,, అయ్యో నువ్వు ఇంకా పడుకునే ఉన్నవా.....
 
“మా అమ్మవి కదా … బుజ్జి తల్లి… లేఅమ్మ…” అని బ్రతిమాలింది. అక్క , మనం ఎక్కడికో వెళ్ళాలి అని చెప్పింది, త్వరగా రెఢీ అవ్వాలి అందరం.
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా వెంటనే లేచి తల్లిని ముద్దు పెట్టుకుని ఒక కవర్ ఇచ్చింది. 
“ఇందులోవి కట్టుకో అమ్మా… రెడీ అవ్వు.”
 
పది గంటలకు అందరూ రెడీ అయి బయటికి వచ్చారు.
 
సీమ పెళ్లికూతురు చీరలో దేవతలా కనిపించింది. ఎరుపు-పచ్చ మిశ్రమం పట్టు చీర, బంగారు జరీ, మెడలో ముత్యాల హారం, చేతుల్లో గాజులు, నుదుటిన పెద్ద బొట్టు, జడలో పూలు ఆమె ముఖంలో సిగ్గుతో మరియు భయంతో కూడా ఎర్రబడి ఉంది.
 
సోను తెలుగు ఇంటి పెళ్లికొడుకు లాగా తెల్లని ధోవతి, పట్టు అంగవస్త్రం, నెత్తిన తురాయి, నుదుటిన విభూతి-కుంకుమతో నిలబడి ఉన్నాడు. ఆ దృశ్యం చూసి సీమకి కాస్త సందేహం వచ్చింది.
 
సీమ: “ఇలా రెడీ అయ్యామేమిటి? ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం?”
 
వర్ష: “అమ్మ… ఓల్డ్ టెంపుల్ అమ్మ అక్కడికి అందరూ అలాగే వెళ్తారు.”
 
అల్కా, వర్ష కూడా మంచి పట్టు చీరల్లో రెడీ అయి ఉన్నారు.
 
వర్ష కారు డ్రైవ్ చేస్తుంటే అల్కా, సీమ వెనక, సోను ముందు కూర్చున్నారు. వర్ష ముందే అన్ని ఏర్పాట్లు చేసి ఉంది. వాళ్ల పెళ్లి వాళ్లకే తెలియకుండా. ఒక్కటి కూడా తక్కవ చేయకుండా చేసింది.
 
గుడి లోపలికి వెళ్లాక… ఎవరూ లేరు.
 
కేవలం ఇద్దరు పంతుల్లు, పెళ్లికి కావాల్సిన ప్రతిదీ – పూలు, తాళి, కుంకుమ, అక్షతలు, పసుపు, నువ్వులు, హారతి పళ్లెం, మంగళసూత్రం, మెట్టెలు, కాళ్లకు గాజులు, అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయి. 
 
వచ్చిన నలుగురు  + ఇద్దరు పంతులు మాత్రమే. అది చూశాకా సోనూ మనసు గాలిలో తెలిపోతుంటే, సీమకి మాతరం తన అక్కల ముందు అన్నీ ఒక్కసారి గిర్రున తిరిగాయి.
 
వెంటనే పిల్లల వైపు తిరిగి ఇప్పుడు ఇది అంత అవసరమా, నేను సరే అని చెప్పా కదా ఇలా చేసుకోవడం ఎందుకు....
 
అల్కా, వర్ష ఇద్దరూ కలిసి సీమని బ్రతిమలాడి చాలా సేపటికి ఒప్పుకునేల చేశారు,  కొత్త పెళ్లికూతురిలా తీసుకువచ్చారు.  వస్తున్నప్పుడు సీమ నేను ఒక ఫోన్ చేసుకోవాలి అని చెప్పింది.
 
సరే అని వాళ్ళు ఇద్దరు సోనూ దగ్గరికి వచ్చి నిలబడి ఉన్నారు..
 
సీమ వాళ్ళ మావయ్య కి ఫోన్ చేసి ఫోన్ అక్క చెవి దగ్గర పెట్టి స్పీకర్ ఆన్ చేసి కాసేపటి తరువాత వచ్చి తీసుకోండి ప్లీజ్ ఎవరు రాకుండా చూసుకోండి అని చెప్తుంది. ఆయన కూడా అలానే చేస్తారు
 
సీమ వాళ్ళ మావయ్య ఫోన్‌ని స్పీకర్‌లో పెట్టి, కోమాలో ఉన్న పూనమ్ పక్కనే ఉంచారు .
 
సీమ గొంతు మొదట్లో కాస్త వణుకుతూ, తర్వాత గుండెలోంచి వచ్చినట్టు మెల్లగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది…
 
“అక్కా…
 
నేను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చానో, ఏ పరిస్థితిలో వచ్చానో నీకు కూడా తెలుసు. కానీ నాకు ఏమి తెలియదు.
నీ పిల్లలు… అల్కా, వర్ష, సోనూ… నిన్ను ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నారో నేను ఇప్పుడు కళ్లతో చూశాను అక్కా. 
 
వాళ్లు నాలో నిన్ను చూసుకుంటూ నేను వచ్చిన రోజు నుండి, ఎన్ని రాత్రులు నాకు నిద్రలేకుండా ఉన్నా, వాళ్ళు ముగ్గరు వాళ్ళ ప్రేమతో ఎంత ముద్దుగా, ఎంత జాగ్రత్తగా నన్ను చూసుకుంటూ వాళ్ళు ఉన్నారు … 
 
ఒకరికోసం ఒకరు ప్రాణంలా ఉన్నారు అక్కా. నువ్వు లేకపోతే వాళ్లు ఊపిరి కూడా తీసుకోలేరన్నట్టు ఉన్నారు. ఇప్పుడు… సలు విషయం చెప్పాలి. 
 
ఈరోజు… ఇప్పుడే… నాకు, సోనూకి పెళ్లి జరుగుతోంది. అల్కా, వర్ష దగ్గరుండి చేస్తున్నారు. నేను వాళ్లని ‘కాదు’ అనలేకపోయాను అక్కా. 
 
వాళ్ల కళ్లలో ఉన్న ఆశను, వాళ్ల ముఖాల్లో ఉన్న ఆ నమ్మకాన్ని చూసి… నా నోరు తెరవలేకపోయాను.
నువ్వు ఏ పరిస్థితిలో సోనూ ప్రేమలో పడ్డావో, లేకపోతే ఏ కారణంతో ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నావో నాకు తెలియదు. నాకు తెలిసింది ఒక్కటే… 
 
మా అక్క ఎప్పుడూ తప్పు చేయదు. కారణం లేకుండా ఇలాంటి నిర్ణయం ఎన్నడూ తీసుకోదు. 
నువ్వు నన్ను ఇక్కడికి పంపాలని అనుకుని నా దగ్గరికి వచ్చావో,
 
లేకపోతే మరేదైనా లోతైన కారణం ఉందో… నాకు తెలియదు. 
 
కానీ ఇప్పుడు ఈ పిల్లలని నేను కూడా వదలలేకపోతున్నాను అక్కా. వాళ్లు నన్ను కూడా తమలో ఒకరిలా చూస్తున్నారు. నేను వాళ్లని వదిలేస్తే… వాళ్లు మళ్లీ ఒంటరిగా అయిపోతారు అని భయం వేస్తోంది.
 
నేను నీ కోసం ఏదైనా చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను అక్కా. నువ్వు కోరుకున్నది ఇదే అయితే… నేను దాన్ని మోస్తాను. నువ్వు లేని చోట నీ పిల్లల్ని నీలా ప్రేమిస్తాను. 
 
నీ స్థానంలో నేను ఉండి, వాళ్లకి తల్లిగా, సోనూని ఇష్టపడే భార్యగా ఉంటాను.కానీ… దయచేసి… తర్వాత నా మీద కోపం పెట్టుకోకు అక్కా. నేను ఇలా చేస్తున్నానని బాధపడకు. 
 
నన్ను క్షమించు అక్కా… నన్ను క్షమించు… నీ పిల్లల్ని నేను కాపాడుకుంటానని మాట ఇస్తున్నాను. 
నువ్వు కళ్లు తెరిచిన రోజు… నేను నీ పాదాల మీద పడి క్షమాపణ అడుగుతాను. 
 
అప్పటిదాకా… నీకు బదులుగా ఇక్కడ ఉంటాను.నన్ను క్షమించు అక్కా… నన్ను క్షమించు…”
సీమ గొంతు పూర్తిగా కప్పుకుంది. 
 
ఫోన్ దగ్గరే సీమ తల వంచి ఏడుస్తూ కూర్చుంది. గుడిలో నిశ్శబ్దం… కేవలం ఆమె ఏడుపు మాత్రమే వినిపించింది. అప్పుడే అల్కా అక్కడికి వచ్చింది అమ్మ రా అమ్మ అని..
 
సీమ కూడా ఆమె కన్నీళ్లను తుడుచుకుని జీవితంలో ఒక పెద్ద అడుగు వేయడానికి సిద్దం అయింది.
 
సోను ఇప్పటికే పెళ్లి పీటల మీద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
ముందుగా పంతులు గారు సీమని పెళ్లి పీటల దగ్గరకు తీసుకువచ్చారు. ఆమె కాళ్లకు పసుపు-కుంకుమ పూసి, మెట్టెలు తొడిగారు. సోను కాళ్లకు కూడా పసుపు రాశారు.
 
తర్వాత **నిశ్చితార్థం** లాగా 
 
వర్ష, అల్కా ఇద్దరూ సీమ చేతిలో తాంబూలం, పసుపు, కుంకుమ పెట్టి సోను చేతిలోకి ఇచ్చారు. 
సోను ఆమె చేతిని పట్టుకుని, కళ్లలోకి చూస్తూ నవ్వాడు. సీమ సిగ్గుతో తల దించుకుంది.
 
అప్పుడు **కన్యాదానం**. 
 
వర్ష, అల్కా ఇద్దరూ కలిసి సీమ చేతిని సోను చేతిలో పెట్టి  “మా అమ్మని నీకు ఇస్తున్నాం… జాగ్రత్తగా చూసుకో” అని చెప్పారు. 
సోను గొంతు ప్రేమగా “అమ్మని మిమ్మల్ని … ఎప్పటికీ వదలను” అన్నాడు.
 
తర్వాత **మాంగల్యధారణ**. 
 
పంతులు గారు మంగళసూత్రం సోను చేతిలో పెట్టారు. సోను సీమ మెడలో తాళి కట్టాడు. 
మూడు ముడులు వేస్తూ అతను ఆమె చెవిలో మెల్లగా 
 
“ఇప్పుడు నువ్వు అధికారంగా నా భార్యవి అమ్మా……” అన్నాడు. 
సీమ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. అవి బాధ, మరియు ఏదో తెలియని ముక్కలు అయిన నొప్పి ఆమె చేతులు వణుకుతూ సోను చేతిని పట్టుకున్నాయి.
 
**పానిగ్రహణం**. 
 
సోను సీమ చేతిని పట్టుకుని, అగ్ని చుట్టూ ఏడు మార్లు తిరిగాడు.
 
ఏడో మారు తిరిగిన తర్వాత సోను ఆమెని ఎదురుగా నిలబెట్టి, నుదుటిని వంచి, నెత్తిని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.  తర్వాత ఆమె పెదవుల మీద మెల్లగా తన పెదవులు పెట్టాడు. 
 
సీమ సిగ్గుతో కళ్లు మూసుకుంది… కానీ అతని పెదవుల్ని తిప్పుకోలేదు.
 
పంతులు గారు **సప్తపది** మంత్రాలు చదువుతుంటే 
 
సోను ప్రతి అడుగులోనూ ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని,  ఆమెని తన వైపు లాగుతూ 
“ఇక నుంచి నువ్వు నా ఇల్లాలివి… నా అమ్మా… నా భార్యవి” అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పాడు.
 
చివరగా **హారతి**. 
 
అల్కా, వర్ష ఇద్దరూ కలిసి హారతి ఇచ్చారు. సోను సీమని కొంచెం దగ్గరికి లాగుకుని, ఆమె నుదుటిని, కళ్లను, ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. ఆమె చెవిలో 
“ఇప్పుడు ఎవరూ మనల్ని వేరు చేయలేరు అమ్మా… ఈ రాత్రి నుంచి నువ్వు నా పక్కనే పడుకోవాలి… నా భార్యగా…” అన్నాడు.
 
సీమ ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడి, కళ్లలో నీళ్లతో, కానీ ఒక చిన్న నవ్వుతో సోను ఛాతీలో తల దాచుకుంది.
పంతులు గారు ఆశీర్వాదం చేసి వెళ్లిపోయారు. 
 
ఇప్పుడు గుడి లోపల కేవలం నలుగురు మాత్రమే ఉన్నారు.
 
వర్ష: (నవ్వుతూ) “అధికారికంగా ఇప్పుడు మీరు భార్యాభర్తలు. అమ్మా… సోనూ… మీ ఇద్దరి జీవితం ఇప్పుడు మొదలైంది.”
 
అల్కా: “సోనూ… మాట గుర్తుంచుకో. అమ్మని బాధపెట్టకు.”
 
సోను సీమని ఇంకా వదలకుండా, ఆమె నడుము చుట్టూ చేయి వేసి గట్టిగా పట్టుకుని 
“వదలను అక్క… ఎప్పటికీ వదలను…” అన్నాడు.
 
సీమ ఇంకా సిగ్గుతో, కానీ ఆమె చేతులు సోను మెడ చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి. ఆమె గొంతు మెల్లగా వచ్చింది…  “సోనూ… ఇప్పుడు నువ్వు … సంతోషంగా ఉన్నవా?
 
“అవును అమ్మా చాలా … నా పెళ్లికూతురు… నా భార్య… నా సొంతం…” అన్నాడు.
 
గుడి లోపల నిశ్శబ్దం. కేవలం వాళ్ల ఊపిరి, వాళ్ల హృదయ స్పందనలు మాత్రమే వినిపించాయి.
ఆ రోజు నుంచి… వాళ్ల జీవితం కొత్త అధ్యాయం మొదలైంది.