Misc. Erotica ❤️ భావన & విజయ్ ❤️ అపరిచిత బంధం ❤️(రక్త కధనరంగం -1)

[Sunnysunnysunny]

చూస్తుండగానే మేమందరం ముంబైలోని ఇంటికి చేరుకున్నాము.
 
అత్తయ్య: "ఒక పని చెయ్యి, నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళు. భావన పద... వెళ్లి కొన్ని సామాన్లు కొందాం..."
 
నేను: "ఇప్పుడేం కొనాలనుకుంటున్నారు అత్తయ్యా?"
 
అత్తయ్య: "ఇలాంటి బట్టలతోనే పెళ్లి చేసుకుంటావా... నువ్వు నిశ్శబ్దంగా వెళ్ళు, మేము వస్తాము..."
 
(అమ్మ నవ్వింది.)
 


నేను: "హా... ఆ... నేను వెళ్తున్నాను, ఇంకెంత అరుస్తావు అత్తయ్యా..."
 
మామయ్య: "మేము త్వరగా వస్తాము, అప్పటివరకు మా కోసం ఆగు, నా ప్రియమైన వరుడా..."
 
(మామయ్య నోటి నుండి ఆ మాట వినగానే నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది. అమ్మ నాకు ఇంటి తాళాలు ఇచ్చింది, 

అవి తీసుకుని నేను ఇంటి వైపు బయలుదేరాను. వెళ్తుండగా, నేను అకస్మాత్తుగా మధ్యలో ఆగిపోయాను...)
 
ఇది అదే , గుడి ఎదురుగా ఉన్న అదే దుకాణం... ఇక్కడే ఒకప్పుడు అమ్మ పొడవాటి మంగళసూత్రం వేసుకుని దాన్ని కొనడం గురించి మాట్లాడుతుండగా నేను చూశాను.
 
నేను ఆ దుకాణం దగ్గరికి వెళ్ళాను. మా అమ్మ కోరుకున్నటువంటి కొన్ని మంగళసూత్రాలు అక్కడ పెట్టి ఉండటం చూశాను.


 
 కానీ ఏది కొనాలా అని నాకు అయోమయంగా అనిపించింది. అందుకే ఆ నాలుగూ కొందామని అనుకున్నాను...
 
డబ్బుల సమస్యే లేదు, ఎందుకంటే మా అమ్మ నాకు ఒక కార్డ్ ఇచ్చారు. నేను ఆ నాలుగు మంగళసూత్రాలు కొని నా చిన్న బ్యాగ్ లో పెట్టుకుని ఇంటికి బయలుదేరాను.
 
నేను ఇంటికి చేరేసరికి సుమారు ఆరు గంటలు అయ్యింది. ఎనిమిది గంటలకు మిగతా వాళ్ళందరూ వచ్చారు... వాళ్ళని చూసి నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది.
 
రాత్రి భోజనం చేశాక, నేను, మా మామయ్య కలిసి బయటకు నడవడానికి వెళ్ళాము. లోపలికి వచ్చాక చూశాను...
 
మా అమ్మమ్మ నిద్రపోతోంది. నేను లోపలికి వెళ్ళాను. మా అత్తయ్య అమ్మ చేతులకు, కాళ్ళకు మెహందీ పెట్టడం చూశాను.
 
అమ్మ నా వైపు చూసి తన చేతిని చూపించింది... ఇప్పుడు నేను అమ్మ వైపు చూస్తున్నాను.


 
అత్తయ్య: "హా హా, రేపు పెళ్లి జరుగుతోంది కదా... భావన ని ఇలాగే పెద్ద కళ్ళతో చూస్తూ ఉంటావా..."
 
(అమ్మ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.)
 
నేను: "అత్తయ్య, నన్ను ఇంకా ఎంత ఆటపట్టిస్తావు, ఆపు..."
 
అత్తయ్య: "హా నాకు తెలుసు... నువ్వు కూడా నన్ను ఆటపట్టించాలనుకుంటే నువ్వు కూడా ఇక్కడే కూర్చో..."
 
(నేను సంతోషంగా వెళ్లి అమ్మ దగ్గర కూర్చున్నాను... కనీసం ఇప్పుడైనా అమ్మకు దగ్గరగా ఉండే సమయం దొరికిందని నాకు అనిపించింది.)
 
అత్తయ్య: "వద్దు, లే... పెళ్లి సమయం అయిపోయాక ఇక్కడికి రా..."
 
మళ్ళీ నన్ను ఆటపట్టించడం మొదలుపెట్టారు... నేను కంగారు పడటం చూసి అత్తయ్య నవ్వడం మొదలుపెట్టింది. నేను నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నాను.
 
అమ్మకు మెహందీ పెట్టాక, అత్తయ్య అమ్మను పక్కకు వెళ్లి కూర్చోమన్నారు. ఆ తర్వాత అత్తయ్య నాకు కూడా కొద్దిగా మెహందీ పెట్టారు...
 
నిజానికి, అది నాకు నచ్చలేదు... కానీ ఇది ఆచారం అయితే కచ్చితంగా చేస్తారు. ఏమైనా, పెళ్లి ప్రతిరోజూ జరగదు కదా!
 
మెహందీ పెట్టాక, అత్తయ్య నన్ను, మామయ్యను పైకి వెళ్లి పడుకోమన్నారు. నాకు నిజంగా కనీసం అమ్మను కౌగిలించుకోవాలని ఉంది
 
కానీ అత్తయ్య ఏమీ జరగనివ్వడం లేదు... అందుకే నాకు నిరాశ కలిగింది. ఇప్పుడు నేను పైకి వెళ్ళడం మొదలుపెట్టాను.
 
అమ్మ: "గుడ్ నైట్ విజయ్..."
 
నేను: "గుడ్ నైట్ భావన..."
 
అత్తయ్య: " ఇప్పుడు వెళ్ళు... గుడ్ నైట్... రేపు నీ భార్యను కలువు!"
 
(నాకు అత్తయ్య మీద కోపం వస్తోంది... కానీ అత్తయ్య నన్ను ఆటపట్టిస్తోందని నాకు తెలుసు. 

నేను అలా ముఖం పెట్టుకోవడం చూసి అమ్మ కూడా నవ్వుతోంది.)


 
నేను పైకి వెళ్ళాను... కాసేపటికి మామయ్య ఒక బాక్స్ ని పైకి తీసుకువచ్చారు.
 
మామయ్య: "ఇది తీసుకో, చూడు... ఇది నీకు సరిపోతుందో లేదో, రేపు నీ అత్తయ్య నీకు వేసుకోవడానికి ఇది కొనిచ్చింది..."
 
(అది ఒక షేర్వానీ... నేను పైనుంచి వేసుకుని చూశాను.)
 
నేను: "అహః ఇది సరైన సైజులోనే ఉంది. మావయ్య ...."
 
మామయ్య: "సరే, మంచిది... ఇప్పుడు వెళ్లి పడుకో... రేపు మనం ఇంకా చాలా పనులు చేసుకోవాలి.."
 
నేను: "సరే మావయ్య , అలాగేలే..."
 
(ఇద్దరం పడుకోవడానికి బెడ్ పైకి వెళ్లాం.)
 
నేను: "మామయ్య... నేను మిమ్మల్ని ఒక ప్రశ్న అడగాలనుకున్నాను..."
 
(మామయ్య నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.)
 
మామయ్య: "సరే విజయ్, నువ్వు ఏది అయిన అడగవచ్చు..."
 
(గర్భం దాల్చిన తర్వాత కూడా శృంగారం చేయవచ్చా అని నేను ఆయన్ని అడగబోయాను... బహుశా నేను ఏమి అడగాలనుకుంటున్నానో ఆయనకు అర్థమైంది.)
 
మామయ్య: "ఆహ్హా , ఏమీ ఫర్వాలేదు... చేయవచ్చు, కానీ జాగ్రత్తగా చేయాలి..."
 
నేను: "హ్మ్... సరే, రేపు మనం అమ్మమ్మతో ఏం చేద్దాం..."
 
మామయ్య: " పర్లేదు అమ్మమ్మ కేవలం ఆ అమ్మాయి కోసం ఆలోచిస్తుంది అంతే..."
 
నేను: "నిజంగానా,... బయట ఎవరికీ చెప్పాల్సిన అవసరం ఉండదు అని చెప్పారు కదా మావయ్య..."
 
మామయ్య: "అలాగే చేద్దాం... వెళ్లి పడుకో... లేకపోతే రేపు రోజంతా నిద్రలోనే ఉండిపోతావు...హాహాహాహా"
 
నేను: "హ్మ్..." మేమిద్దరం పడుకున్నాము.
 
ఉదయం వెలుగులు గదిలోకి పరుచుకున్నాయి. విజయ్ నిద్రలేచి చూసేసరికి గడియారంలో సమయం దాదాపు 7 గంటలు అయ్యింది. పక్కన చూస్తే ఎవరూ లేరు...
 
మామయ్య ఎప్పుడో నిద్రలేచి కిందకు వెళ్లి ఉంటారని విజయ్‌కి అర్థమైంది. మొబైల్ వైపు చూడగా అమ్మ నుండి కాల్ వస్తోంది. విజయ్ వెంటనే ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడు.
 
నేను : "హలో..."
 
అమ్మ (భావన): (ఫోన్‌లో గుసగుసగా) "నేను నిద్ర లేచావా..."
 
నేను: "అవును, కానీ నాతో ఫోన్‌లో ఇలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు..."
 
అమ్మ: "ఇప్పుడు అత్తయ్య నన్ను నీతో మాట్లాడనివ్వడం లేదు... అందుకే నేను రహస్యంగా బాత్‌రూమ్‌కి వచ్చాను. ఇక్కడి నుండి నీకు ఫోన్ చేసి మాట్లాడుతున్నాను..."


 
(విజయ్‌కి నవ్వొచ్చింది.)
 
అమ్మ: "సరే ఈరోజు నేను ఏమి కట్టుకోవాలో చెప్పు..."
 
నేను: "నువ్వు నేను ఇచ్చింది తీసుకున్నావు కదా. అంతక ముందు ఇచ్చింది... నువ్వు అందులోనే కనిపించాలి. నేను నీకు ప్రేమగా ఇచ్చిన ఆ ఎరుపు రంగు పట్టు చీరలోనే ప్లీజ్ భావన!"
 
అమ్మ: "పర్వాలేదు... కానీ అత్తయ్య నాకోసం వేరే చీర తెచ్చింది..."
 
నేను: "అది ఈరోజు కాదు, తరువాత కట్టుకుంటా అని చెప్పు!"
 
అమ్మ: "హ్మ్, సరే... ఇంకొకటి..."
 
నేను: "నాకు ఇంకేమీ అవసరం లేదు భావనా... ఇప్పుడు నువ్వు ఇక్కడ నాతో ఉన్నావు కాబట్టి... 

నేనే అన్నీ నాకు కావలసినవి నీతో కట్టిస్తాను..నాకు నచ్చినట్లు నేను నిన్ను చూస్తాను."
 
అమ్మ: "సరే ఇప్పుడు త్వరగా రెడీ అవ్వు... ముహూర్తం సమయం 11:45..."
 
నేను: "సరే భావన, పర్వాలేదు... నేను తయారవుతాను..."
 
అమ్మ: "సరే అయితే... బాయ్..."
 
నేను: "విను..."
 
అమ్మ: "ఏంటి..."
 
నేను: "నువ్వు మళ్ళీ నాకు ముద్దు పెట్టలేవు కదా... కనీసం ఫోన్‌లోనైనా ఒక్క ముద్దు పెట్టు!"
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ) "అస్సలు పెట్టను పో..."
 
(సరిగ్గా అప్పుడే బయట నుండి అత్తయ్య గొంతు గట్టిగా వినిపించింది.)
 
అత్తయ్య: (బాత్‌రూమ్ తలుపు తడుతూ) "భావనా... బయటకు రా, ఇంకెంతసేపు అక్కడ కూర్చుంటావు!"
 
(ఆ పిలుపు వినగానే అమ్మ కంగారుగా ఫోన్ పెట్టేసింది.)
 
ప్రదేశం: ముంబై ఇల్లు (హాల్ & డైనింగ్ ఏరియా)
సమయం: ఉదయం 08:30 గంటలు
 
విజయ్ కిందకి వెళ్లాడు. కిందకి వెళ్లగానే మామయ్య, అత్తయ్య కలిసి ఇంటిని మామిడాకులు, బంతిపూలతో చక్కగా అలంకరించడం కనిపించింది.
 
ఇల్లు అంత అందంగా అలంకరించి ఉండటం చూసి విజయ్‌కి చాలా సంతోషంగా అనిపించింది.


 
మామయ్య, అత్తయ్య తన పెళ్లి కోసం పడుతున్న తపన చూసి మురిసిపోయాడు. నానమ్మ అంత సంతోషంగా లేకపోయినా, కోపంగా కూడా ఏమీ అనలేదు.
 
(విజయ్ లోపలికి వెళ్లాడు. అమ్మ పసుపు రంగు లో, ఒంటి నిండా పసుపు పూతతో దేవతలా కనిపించింది. 



అకస్మాత్తుగా అత్తయ్య విజయ్ వెనుక నుండి వచ్చి ముఖానికి పసుపు పూయడం మొదలుపెట్టింది.
 
ఇదంతా మొదట కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపించినా ఆ క్షణపు సంబరానికి విజయ్ లోనయ్యాడు. అమ్మ నన్ను చూసి ముసిముసిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.)
 
నేను: "అత్తయ్య ఇదంతా ఏంటి…"
 
అత్తయ్య: "ఏయ్ ఏంటి, నీకు తెలియదా… ఇప్పుడు మీ పెళ్లి అదే రోజు నిశ్చయమైతే, అన్నీ అదే రోజు జరగాలి కదా!"
 
(అత్తయ్య అందరి కోసం వేడివేడిగా తినడానికి సిద్ధం చేసింది. అందరూ కలిసి డైనింగ్ టేబుల్ వద్ద తినడం మొదలుపెట్టారు.)
 
మామయ్య : "ఏయ్ త్వరగా చేయండి… సమయం తక్కువగా ఉంది… ఎవరి పనులు వాళ్లు చేసుకోండి!"
 
అత్తయ్య: (నన్ను వెక్కిరిస్తూ) "విజయ్ నన్ను త్వరపడమంటాడు అనుకున్నాను… కానీ మా ఆయన నీకే చెప్తున్నాడు చూడు!"
 
(అమ్మ సిగ్గుపడింది.)


 
మామయ్య: "మనం పెళ్లిని సరైన ముహూర్తంలో జరిపిస్తేనే అంతా బాగుంటుంది."
 
అత్తయ్య: "అవును నాకు తెలుసులేండి...."
 
మామయ్య: "అయినా నువ్వు అది భావనకు ఇచ్చావా లేదా…"
 
అత్తయ్య: "ఓ అవును, నేను మర్చిపోయాను!"
 
(అత్తయ్య లేచి వెళ్లి ఒక చిన్న నగల పెట్టె తీసుకువచ్చి అమ్మ చేతిలో పెట్టింది.)
 
అమ్మ: "ఇదేంటి అక్కా…"
 
అత్తయ్య: "ముందు దీన్ని తెరిచి చూడు..."
 
(అమ్మ ఆ పెట్టెను తెరిచింది. అందులో మెరిసిపోతున్న మేలిమి బంగారు గాజులు ఉన్నాయి.)
 
అమ్మ: "అయ్యో ఇవన్నీ నాకెందుకు ఇస్తున్నారు... వద్దు, ఇవి బంగారంతో చేసినవి... నేను వీటిని ఉంచుకోలేను..."
 
అత్తయ్య: (అమ్మ దగ్గరకు వచ్చి ఆప్యాయంగా పట్టుకుంటూ) "ఇప్పుడు నువ్వు మళ్ళీ మన ఇంటి కోడలివి కాబోతున్నావు భావనా... 

ఆ సమయంలో నేను, నా భర్త నీకు ఏమీ ఇవ్వలేకపోయాం... ఇప్పుడు మన కోడలి కోసం ఏదైనా చేయడం మా బాధ్యత!"
 
అమ్మ: "కానీ..."
 
నేను: "కానీ అని వాళ్లని వారించకు భావనా... ఎలాగూ నువ్వు వాళ్ల మనిషివే కదా..."
 
(అత్తయ్య నన్ను, అమ్మని దగ్గరకు తీసుకుంది.)
 
అత్తయ్య: "మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి అవుతున్నందుకు నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది... ఇప్పుడు నువ్వు కూడా తల్లివి కాబోతున్నావు, ఇంకా ఏమి కావాలి!
 
అసలు విజయ్ ఎలా బ్రతుకుతాడో అని నేను ఆశ్చర్యపోయాను... కానీ ఇప్పుడు నువ్వు అతనితో ఉన్నావు కాబట్టి నాకు ఎలాంటి చింత లేదు."
 
(అత్తయ్య నా వైపు సీరియస్‌గా చూస్తూ అంది.)
 
అత్తయ్య: "విజయ్... భావనకు నువ్వు ఏ కొంచెం బాధ కలిగించినా నాకంటే చెడ్డవాళ్లు ఎవరూ ఉండరు!"
 
నేను: (నవ్వుతూ) "లేదు అత్తయ్యా... నేను భావనను నా రాణిలా చూసుకుంటాను... మీరు అస్సలు చింతించకండి!"
 
అత్తయ్య: (నవ్వుతూ) "అబ్బో! అంత పెద్ద మాటలు మాట్లాడుతున్నాడు విజయ్..."
 
మామయ్య: "ఇప్పుడు అతను ప్రేమలో పడ్డాడు కాబట్టి కచ్చితంగా ఇంతే చెబుతాడులే!"
 
(అమ్మ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.)
 


అమ్మ: "ఈ బహుమతికి చాలా ధన్యవాదాలు అక్కా…"
 
నానమ్మ: "సరే, అంతా బాగానే ఉంది... త్వరగా ఏర్పాట్లు చేసేయండి!"
 
అందరం తినడం ముగించాము. అత్తయ్య అమ్మను గదిలోకి తీసుకెళ్లి పెళ్లికూతురిగా ముస్తాబు చేయసాగింది.
 
మామయ్య నన్ను చూసి "నువ్వు పైకి వెళ్లి రెడీ అవ్వు విజయ్, నేను నిప్పుల గుండం దగ్గరకు వెళ్లి హోమం, పూజా సామాగ్రి ఏర్పాట్లన్నీ పూర్తి చేస్తాను" అని చెప్పారు.
 
నేను పైకి వెళ్లి మామయ్య ఇచ్చిన రాయల్ షేర్వానీ ధరించాను. అద్దంలో నన్ను నేను చూసుకుంటుంటే నా మనసులోకి గత జ్ఞాపకాలన్నీ అలల్లా తన్నుకొచ్చాయి...
 
ఆ మొదటి రోజు పరిచయం, ఒకరితో ఒకరం పంచుకున్న నవ్వులు, రాత్రిళ్లు ఏడ్చిన ఏడుపులు, ఆటపట్టించుకోవడం, కోపాలు, చివరికి ఒకరి కోసం ఒకరం తపించిన ఆ పవిత్రమైన ప్రేమ...
 
ఇవన్నీ దాటుకుని ఈరోజు ఇద్దరం ఒక్కటవ్వబోతున్నాం! ఈ ఆనందాన్ని నేను మాటల్లో చెప్పలేను. 

నా హృదయంలోనే నేను నవ్వుకుంటున్నాను. లోకపు బాధలన్నీ మర్చిపోయాను. తయారై కిందకి వచ్చాను.
 
మామయ్య: "ఓహో! చూడండి... పెళ్లికొడుకు వచ్చేశాడు!"
 
(నానమ్మ నన్ను తన దగ్గరికి తీసుకుంది.)
 
నానమ్మ: "నా బంగారు కొండ ముద్దుగా ఉన్నావు..కనీసం నా కోరికలలో ఒకటి నెరవేరింది. ఇప్పుడు నేను నా మనవడి పెళ్లిని కళ్లారా చూస్తున్నాను. ఇక జీవితం నుండి ఇంకేం కావాలి..."
 
నేను: (నవ్వుతూ) "మీరు మీ ముని మనవుడిని కూడా చూడలేదు, నేను ఆ ముద్దుల చిలుకను మీ పక్కన, నీ వొడిలో చూడాలనుకుంటున్నాను!"
 
(మామయ్య నన్ను పిలిచి కూర్చోబెట్టారు.)
 
మామయ్య: "నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చి కూర్చో విజయ్... ముహూర్తానికి ఇంకా 10 నిమిషాలు మాత్రమే మిగిలి ఉంది."
 
మామయ్య: (గది వైపు చూస్తూ) "ఏయ్, పెళ్లికూతురిని త్వరగా తీసుకురండి... ఇంకా ఎంత సమయం పడుతుంది!"
 


అత్తయ్య: (లోపలి నుండి) "ఏయ్, అబ్బా... ఒక్క నిమిషం ఆగండి, నేను ఇప్పుడే వస్తున్నాను!"