[Sunnysunnysunny]

ఆ ఉత్తరం చదవగానే అల్కా మైండ్ షాక్ అయిపోయింది. తన తమ్ముడు సోను తమ తల్లి గురించి ఇలాంటి విషయాలు ఆలోచిస్తున్నాడని ఆమె కలలో కూడా ఊహించలేదు.
 
అల్కాకు చాలా కోపం వచ్చింది. కొంతసేపు కోపంతో ఆఫీసులో అటూ ఇటూ తిరిగింది. కానీ సుమారు అరగంట తర్వాత ఆమె ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
“అమ్మ లేకపోతే వీడు బ్రతకలేను అంటున్నాడు. కానీ సోనుకి ఇంత వింత కోరిక ఉంది… నేను నమ్మలేకపోతున్నాను.
 
మరి అమ్మ కి నేను ఎలా నచ్చజెప్పాలి? సోను ఈ విషయం వర్షకి తాను నచ్చజెప్పతానని చెప్పాడు. మా అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుంది?  వర్ష అక్క ఎలా ఒప్పుకుంటుంది”
 
అల్కా గంటసేపు దాని గురించే ఆలోచిస్తూ ఉంది. కాసేపటికి సోను మళ్లీ సడన్‌గా ఆఫీసు రూమ్‌లోకి వచ్చాడు. 

వచ్చిన వెంటనే తన అక్క వైపు చూశాడు. ఆమె ముఖంలో ఒక వింత భావం ఉంది  
 
కోపం, నిస్సహాయతతో నిండి ఉంది. సోను ధైర్యం కూడగట్టుకుని దూరం నుంచే తన అక్కకి సైగ చేశాడు. 

అమ్మను తన సొంతం చేసుకోవాలంటే తాను కూడా కొంత ధైర్యం కూడగట్టుకోవాలని సోనుకు తెలుసు.
 
తన అక్క కోపంతో టేబుల్‌పైన ఉన్న ఒక గ్లాస్ బాల్‌ను పట్టుకుని వాడి వైపు విసిరి కొట్టింది. అక్క ఇలా ఒప్పుకుంటుందని అతనికి నమ్మకం లేదు.


 
ఇన్ని రోజులుగా తన తల్లిని కనుగొనాలనే అతని ఆరాటంలో అతని అక్క మాత్రమే అడ్డంకిగా ఉంది. 

ఏం మాట్లాడకుండా వచ్చి వాడిని పట్టుకుని రెండు చెంపలు గట్టిగా కొట్టింది.
 
వాడి చేయి పట్టుకుని లాగుతూ పార్కింగ్‌కి తీసుకువచ్చి కారులో కూర్చోబెట్టింది.కారులో కూడా అల్కా, సోను నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు.
 
ఒక వైపు అల్కా కోపం చూసి సోను భయంతో కంగారుగా ఉన్నాడు. 

మరోవైపు తన తమ్ముడి వింత కోరిక గురించి ఆలోచిస్తూ ఏదో తప్పుగా అనిపించింది.

సోను ఇంటి గేటు తెరవబోతుండగా అతని అక్క చేయి ఆపి పక్కకు తీసుకువెళ్లింది.
 
అల్కా: “సోను… ఆ ఉత్తరంలో ఏం రాశావు? ఇదంతా ఎలా సాధ్యం? మరోసారి ఆలోచించు.”
 
సోను: “అక్క… ప్లీజ్. ఇప్పటివరకు నేను మిమ్మల్ని ఏమీ అడగలేదు. ఇది కేవలం నా కోరిక మాత్రమే.”
 
అల్కా: “కానీ ఇదంతా ఎలా సాధ్యమవుతుంది? అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుందో ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా?” అని మళ్లీ ఒకటి పీకింది. “నేను చంపేస్తాను నిన్ను!”
 
సోను: “సరే… మీరు ఎలాగైనా అమ్మను ఒప్పించండి. నేను వర్ష అక్క ని ఒప్పిస్తాను. ప్లీజ్ అల్కా…”
 
అల్కా: “ఓ సోను… కానీ అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుంది? ఏ తల్లి అయినా దీనికి ఎలా ఒప్పుకుంటుంది?”
 
సోను: “అక్క… మీరే ఏదైనా చేయండి. ప్లీజ్ అమ్మని ఒప్పించండి… ప్లీజ్. నేను వర్ష అక్క ఏమీ చెప్పకుండా ఉండేలా ఒప్పిస్తాను. నేను ముందు మీకు మత్రమే చెప్తున్నాను
 
మీరు ఆమెను మీరు వారంలో ఎలాగోలా ఆమెను ఒప్పించగలరు. ఇప్పుడు నేను అమ్మకి, నన్ను మీకు దూరంగా ఉంచుకోలేను.
 
నిజంగా అమ్మ ఇలా మిగిలిన జీవితాన్ని ఒంటరిగా తాను ఉండాలనుకుంటున్నావా? అమ్మకి నేను తోడుగా ఉండాలని అనుకుంటున్నా అక్క… నన్ను కాదు అనకు.
 
అమ్మ లేకపోతే నాకు అదే ఆఖరి రోజు అవుతుంది. అమ్మ మెడ ఒట్టు… ఇది నిజం. నేను ఏం చేసుకుంటానో కూడా నాకే తెలీదు.”
 
ఈరోజు తాను ఏమంటున్నాడో సోనుకే నమ్మలేకపోయాడు. కానీ ఈరోజు ఎలాగైనా ధైర్యం కూడగట్టుకోవాలని అతను నిశ్చయించుకున్నాడు.
 
లేకపోతే కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ప్రయత్నించనందుకు తనను తానే తిట్టుకుంటాడు. 

తన ప్రియమైన తమ్ముడి మాటలు విని అల్కా కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. కానీ ఇప్పుడు ఆమె ముందు మరో మార్గం లేదు.
 
అల్కా: “సరే… నేను ప్రయత్నిస్తాను. కానీ అది ఎలా సాధ్యమవుతుందో నాకు తెలియదు.”
 
సోను: “సరే అక్క… కానీ వారంలోగా ఆమెను ఒప్పించండి. ఇంకా ప్లీజ్… ప్లీజ్ అక్క…”
 


అల్కా: “ఇప్పుడు ఏం చెప్పలేను… నాకు ఏమీ చెప్పడానికి మాటలు రావడం లేదు. అసలు నాకు ముఖం చూపించకూ చిరాగ్గా ఉంది వెళ్ళు”
 
సోను: “సరే అల్కా. మీరు ఇంకా ఎవరికీ ఏమీ చెప్పకండి — అమ్మకి కూడా. పదండి లోపలికి వెళ్దాం. వాళ్లు మీ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు.”
 
సోను, అతని అక్క ఇంటి లోపలికి వెళ్లారు. అల్కాని చూసి వర్ష ఆనందంతో ఉబ్బిపోయింది. సీమ కూడా చాలా హ్యాపీగా తన చిన్న కూతురు రాగానే తెలియని సంతోషం వచ్చింది.
 
వర్ష: “ఓ బుజ్జి తల్లి… వచ్చావా!.”
 
అల్కా గట్టిగా కౌగిలించుకుని అలానే ఉండిపోయింది. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన సీమను చూసి అల్కా వేగంగా అమ్మ ఒడిలోకి చేరుకుంది.


 
అల్కా తన మనసులో ఉన్న భయం అంత మాయమైపోనట్లు అనిపించింది,. కానీ దీనికి అమ్మ ను ఎలా ఒప్పించగలను? ఈ బండ వెదవ అనవసరంగా నన్ను ఇరికించాడు
 
అల్కాని చూసి సీమ కూడా నవ్వింది. కానీ పాపం అల్కా కనీసం నవ్వలేకపోయింది.
 
అల్కా అందరితో కలిసి రాత్రి భోజనం చేసి తన గదిలోకి వెళ్లింది — అమ్మతో పాటు. అక్కకి రాత్రి సరిగ్గా నిద్రపట్టలేదు. సీమ అల్కాని జోకొడుతూ ఉంది.
 
అల్కా నిద్రపోగానే సోను రహస్యంగా వర్ష అక్కని తన గదిలోకి పిలిచి, తాను అల్కాతో చెప్పినదంతా ఆమెకి చెప్పాడు.
 
వర్ష: “ఏయ్ పిచ్చోడా? అంతా చెప్పేశావా?”
 
సోను: “అయ్యో లేదు అక్క. నా మనసులో ఏముందో అదే చెప్పాను. నా పరిస్థితి గురించి నీకు, అమ్మకి ఏం తెలియదని చెప్పా. కానీ ఇప్పుడు ప్లీజ్ మీరిద్దరూ కూడా నాకు సహాయం చేయండి.
 


మీరిద్దరూఅల్కా అక్క ముందు నా మనసులో ఏముందో మీకు ఇంతకుముందు ఏమీ తెలియదన్నట్టుగా నటించండి.
 
ఈ విషయం నువ్వు అమ్మకి చెప్పు. ఇలా చేయడం వల్ల అల్కా అక్క అమ్మ గురించి, మీ గురించి కూడా ఏమి తప్పుగా అనుకోరు.”
 
వర్ష: “అయ్యో కానీ సోనూ… అమ్మ కూడా ఇప్పుడు పెళ్లి వద్దు అంటుంది.”
 
సోను: “ఏంటి!!!!!!!!!అక్క… ప్లీజ్ నాకోసం ఇంతైనా చెయ్యండి. ప్లీజ్… ప్లీజ్.”
 
వర్ష: “సరే… నేను అమ్మతో మాట్లాడతా. కానీ నాకు తెలీదు…”
 
సోను: “అక్క… మీరంటే నాకు చాలా ఇష్టం. నువ్వు మంచి అక్క వి.”
 
వర్ష: “సరే ఇప్పుడు వెళ్లు. లేకపోతే మీ కోతి లేస్తుంది.”
 
సోను తన గదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద పడుకున్నాడు. ఈరోజు తన మనసులోని మాటలను అల్కా అక్క కి చెప్పానని అతను నమ్మలేకపోయాడు.
 
ఒక కొడుకు తల్లిని ప్రేయసిలా ప్రేమిస్తే ఇక కూతురికి అది అతి పెద్ద చింతగా ఉంటుంది. ఈరోజు అతను ఒకేసారి రెండు నిర్ణయాలు తీసుకునట్లు అనిపించింది.
 
మొదటిది — తన అక్కకి ఒక సందేశం ఇచ్చి అమ్మని ఒప్పించే బాధ్యత. రెండవది — తన మనసులోని మాటలను చెప్పి ఆమెను ఒప్పించాడు.
 
ఇప్పుడు తన తల్లిని ఒప్పించాల్సిన బాధ్యత తన అక్కపైనే ఉంది. ఇంకా వారం రోజుల సమయం ఉంది. 

ఈ వారం మొత్తం సోనుకి, అతని తల్లితో ఇప్పుడు ఎలా ఉండాలో అర్ధం కాలేదు.
 
ఒక వారం అంటే ఏడు రోజులు. ఏడు రోజుల దూరం. ఆ తర్వాత సోనుకి, వాళ్ల అమ్మకి మధ్య ఎలాంటి బలవంతం ఉండదు… అనుకుంటూ నిద్రపోయాడు
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను నిద్రలేచి కాలేజీకి వెళ్లాడు. అతని అక్క కూడా టిఫిన్ చేసి తన ఆఫీసుకి వెళ్లింది. కానీ ఆమె మనసులో సోను మాటలు మాత్రమే ఉన్నాయి.
 
అంతేకాకుండా ఒక వారంలోగా సోను యొక్క విచిత్రమైన కోరిక కోసం ఆమె తన భక్తిపరురాలైన అమ్మ పూనమ్‌ను ఒప్పించవలసి ఉంది.
 
సోను తల్లికి ఫోన్ చేశాడు కాలేజీ నుండి.
 
సోను: “అమ్మా…. నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. అదే మనం పెళ్లి గురించి అనుకున్నాం కదా.”
 
సీమ: “కానీ నాన్న… నేనెలా ఒప్పుకుంటాను? నీకు ఏం అయిన పిచ్చి పట్టిందా? ఇది అంత ఎక్కడ నుండి నేర్చుకుంటున్నావు? చంపేస్తాను నిన్ను… నోరు మూసుకుని ఫోన్ పెట్టు!”
 
సోను ఆ మాట వినగానే నిజంగానే వర్ష అక్క చెప్పింది నిజమేనని — అమ్మ ఇప్పుడు సడన్‌గా పెళ్లికి ఒప్పుకోవట్లేదని — ఆలోచిస్తున్నాడు.


 
సోను మళ్లీ క్లాస్‌లో నిమగ్నమైపోయాడు. సాయంత్రం ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు తన అక్క వచ్చినట్లు చూశాడు. అందరూ కలిసి భోజనం చేసి ఆ తర్వాత నిద్రపోయారు.
 
అల్కా పడకగదిలోకి ప్రవేశించింది. సీమ మంచం మీద పడుకుని ఉంది. ఒకప్పుడు తన సొంత అమ్మని కూడా అంత ప్రేమించని అల్కా, పూనమ్‌కి బాగా దగ్గరైపోయింది.
 
కానీ ఇప్పుడు చూసి నిస్సహాయంగా భావించింది. ఈరోజు తన కొడుకును ప్రేమించమని తన అమ్మని తానే ఒప్పించాల్సిన సమయం వచ్చింది.
 
అల్కా నిశ్శబ్దంగా మంచం మీదకు వచ్చి సీమ వెనుక పడుకుని మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.
 
అల్కా: “అమ్మ… మనం చాలా కాలంగా మనం బయటికి వెళ్లలేదు. రేపు నువ్వు నేనే బయటికి వెళ్దాం… ప్లీజ్ అమ్మ?”
 
సీమ: “హ్మ్మ్… సరే అమ్మ…”
 
అల్కా: “సరే… హ్మ్మ్… నేను ఒక విషయం చెప్పనా?”
 
సీమ ఆమె వైపు తిరిగింది. తన అక్క ముఖంలో ఆందోళన అతనికి స్పష్టంగా కనిపించింది.
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… ఏమైంది? ఎందుకంత కంగారుగా ఉన్నారు? ఆరోగ్యం బాగుందా?”
 
అల్కా: “అవును… అవును… ఆరోగ్యం బాగుంది. అమ్మ… నేను మీకు ఒక విషయం చెప్పాలనుకున్నాను.”
 
సీమ: “అనుమతి ఎందుకు? నేను మీ అమ్మని. చెప్పు.”
 
అల్కా: “నేను ఇక్కడికి వచ్చినప్పటి నుండి నేను మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ ఏమీ అడగలేదు. నేను మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడగనా?”
 
సీమ మనసులో అలేఖ్య లాగా అల్కా కూడా తన ప్రేమ వివాహం గురించి చెప్తుందేమో అని అనుకుంది.
 
సీమ: “చెప్పు చెప్పు  త్వరగా?”
 
అల్కా: “అమ్మ… సోనుకి నువ్వంటే చాలా ఇష్టం.”
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… వాడు ఒక్కగానొక్క కొడుకు.…వాడంటే అందరికీ ఇష్టమే”
 
అల్కా: “అవును… కానీ దేవుడా… నువ్వు చెప్పింది నిజమే. కానీ వాడికి నువ్వంటే ఇష్టం… అంటే…”
 
సీమకి కొంచెం అర్థమైంది. కానీ సరిగ్గా నిజం తెలుసుకోవాలని అనుకుంది.
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… ఏం మాట్లాడుతున్నావు? ఈరోజు ఎందుకు పజిల్స్ అడుగుతున్నట్లు చెప్తున్నావు?.”
 
అల్కా: “సోను తన మీద ప్రమాణం చేసుకుని నా నుండి ఒకటి కోరుకున్నాడు…”
 
సీమ: “సోనుకి ఏం కావాలి? చెప్పు.”
 
అల్కా: “ఓ… అది అది … దేవుడా… వాడు నిన్ను కోరుకుంటున్నాడు.”
 
సీమ: “హ్మ్ం… నేను మీ అందరికీ కావాలి కాదా…వాడికి ఒక్కడికే ఎలా ”
 
అల్కా: “ఓ… మీకు అర్థం కావడం లేదు అమ్మ. సోను నిన్ను కోరుకుంటున్నాడంటే… వాడు నిన్ను పూర్తిగా తన సొంతం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాడు.
 
తన మనసుతో… అందరి అంగీకారంతో … నిన్ను పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకుంటున్నాడు.నీతో జీవితం కావాలి అని అనుకుంటున్నాడు”
 


సీమ ((ఆశ్చర్యంతో మంచం మీద నుండి లేస్తూ)): “నువ్వు ఏం మాట్లాడుతున్నావు అల్కా?!”
 
అల్కా: “శ్… మెల్లగా. అమ్మ… వాళ్లు లేస్తారు. నేను ఇక్కడే కూర్చున్నా కదా… మెల్లగా చెప్పు అమ్మ .. ఒక్కసారి నేను చెప్పేది విను అమ్మ ప్లీజ్…”
 
సీమ: “నువ్వు మాట్లాడుతున్నా మాటలు ఎంతో నీకు తెలుసా? వాడు నా కొడుకు… నేను వాడి తల్లిని??”
 
అల్కా: “అవును… కానీ నువ్వు ఒక్కసారి విను ప్లీజ్ అమ్మ.”
 
సీమ: “అయ్యో… బుజ్జి ....సోను అసలు నిన్ను ఎలా అలా అడిగాడు ? అప్పుడు నువ్వు ఏం అనలేదా? వాడిని చంపేసిన నేను అడిగేదానిని కాదు!”
 
అల్కా: “నేనేం కొట్టను కూడా… కానీ ఒట్టు వేసుకుని చచ్చిపోతా అంటున్నాడు. నేను నిస్సహాయంగా ఉన్నాను? ఆ సమయంలో నా పరిస్థితి నువ్వు అర్థం చేసుకోవాలి. వాడు మొదటిసారి నన్ను అడిగింది ఇదే”
 
సీమ: “ఏమీ మాట్లాడకు. ఇప్పుడు పడుకో. నేను ఉదయాన్నే సోనుతో మాట్లాడతాను. నాకు కోపంగా ఉంది. నోరు మూసుకుని పడుకో. ఈ విషయం మళ్లీ నాతో మాట్లాడకు…”
 
అల్కా: “నువ్వు వెళ్లి పడుకో పో. కోపం తెచ్చుకోకు అంటే. అందరూ నన్నే ఏడిపిస్తారు. నేను ఎవరికి వద్దు…”
 
అల్కా ఎదుపుని చూసి అప్పటి వరకు కోపం లో ఉన్న సీమ ఒక్కసారిగా కరిగిపోయింది.
 


సీమ వెంటనే అల్కాని పట్టుకుని “సారీ బుజ్జి… అమ్మాయి సారీ… దా దా పడుకో” అని గట్టిగా కౌగిలించుకుని పడుకుంది.
 
“నేను అమ్మని ఇబ్బందికి గురి చేస్తున్నానేమో” అని అల్కా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. “ఇది సరైనదేనా?” అని సీమ కూడా ఆలోచిస్తోంది.
 
కానీ సోను ప్రేమ కోసం నేను ఇది చేయక తప్పలేదని అల్కా ఆలోచిస్తోంది. సీమ ఏదో విచిత్రమైన యుద్ధంలో చిక్కుకున్నట్లుగా అనిపించింది.
 
అల్కా కూడా నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించింది. ఈ విషయంలో తన అమ్మని ఒప్పించడం అసాధ్యమని ఆమె ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. “నేనేం చేయాలి?
 
ఈ కోరికను వదులుకోమని రేపు మళ్లీ సోనుని ఏం బతిమాలాలి? కానీ నేను అతనితో మాట ఇచ్చాను…” 

అల్కా ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉంది. సీమ ఆమెని హత్తుకుని పడుకుని ఉంది.
 
సీమ అల్కా ని నిద్రపోవడం చూసి, తన అక్క గురించి ఆలోచనలో పడింది. ఎలాంటి పరిస్థితిలో అక్క సోనూ తో కలిసి తన జీవితం గడపాలి అని అనుకుంది. దీనికి సమాజం ఒప్పుకోదు.
 
కానీ ఇప్పుడు నేను ఏం  చేయాలి. అక్కకి మాట ఇచ్చి వచ్చాను పిల్లల్ని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటా అని,, కానీ అక్క ఎప్పుడు మేలుకుంటుందో తెలీదు.
 
సీమ బయటికి వినపడకుండా తనలో తానే ఏడుస్తూ అల్కా ని హత్తుకుని నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయింది.
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను నిద్రలేచి టిఫిన్ కోసం భోజన బల్ల దగ్గరకు వచ్చాడు. 

తన అక్క, తల్లి ఇద్దరూ మౌనంగా ఉండటం చూశాడు. అల్కా సోనుతో కళ్లలోకి చూడటం లేదు. సీమ కి చాలా కోపంగా ఉంది.
 
సోను టిఫిన్ ముగించి కాలేజీకి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతుండగా సీమ వచ్చి అతనితో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది. అల్కా కూడా దగ్గర్లోనే ఉంది.


 
సీమ : “అల్కాతో ఏం చెప్పావు సోను???” అని లాగి ఒక్కటి కొట్టింది.
 
సోను కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. కొద్దిపాటి ధైర్యం తెచ్చుకుని
 
సోను: “ఏమీ లేదు. నేను చెప్పిందంతా నిజమే అమ్మా.”
 
సీమ: “నోరు మూయ్… నీకెలా అలా అనిపించింది? అని మళ్ళీ ఒక్కటి పీకింది”
 
సోను: “నేను అబద్ధం చెప్పను. నా మనసులో ఇది ఎప్పటినుండో ఉంది అమ్మ దాన్ని మనసులో పెట్టుకుని బయటికి నటించలేను అమ్మా.”
 
సీమ: “పిచ్చివాడిలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు సోను? ఇది ఎప్పటికీ జరగదు. అలాంటి ఆలోచనలు నీ మనసులోంచి తీసేయ్.”
 
సోను: “లేదు అమ్మా. నేను నీ ఆలోచనల నుండి బయటపడలేను. ఇది అసాధ్యం.”
 
సీమ: “ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ సోను…”
 
సోను: “అవును అమ్మా. నేను ఆ ఆలోచనల నుండి బయటపడలేను.”
 
సీమ కోపంగా, భారమైన మనసుతో సోను చెంపపై కొడుతూనే ఉంది. ఇది చూసి అతని అక్క కొంచెం బాధతో లేచి అమ్మని పట్టుకుంది.
 
అల్కా: “అయ్యో దేవుడా… అమ్మ… ఏం చేస్తున్నావ్? చంపేస్తావా వాడిని?”
 
సీమ: “అతను ఏమన్నాడో చూడు…”
 
అల్కా: “రే… నువ్వు టైమ్ అవుతుంది… వెళ్లు” అనగానే సోను ఏడుస్తూనే వెళ్లిపోయాడు.
 
అల్కా: “నెమ్మదిగా ష్… వర్ష అక్క వింటుంది అమ్మ. సరే… నీకు కోపం ఉంది కానీ. వాడిని అలా ఎందుకు కొట్టావు? చూడు… కోపంగా ఏడ్చుకుంటూనే వెళ్లిపోయాడు.”
 
సోను కోపంగా బయలుదేరాడు. అతను వెళ్లిపోవడం చూసి సీమ మనసు కరిగిపోయింది. ఇష్టం లేకపోయినా ఎన్నో పనులు చేయాల్సి వచ్చింది.
 
తన అక్క కొడుకుని తన చేతులతో కొట్టాల్సి వచ్చిందని బాధతో ఉంది. ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. 

ఈ సమస్యకి పరిస్కరం అర్ధం కాలేదు. వాడితో పెళ్లి ఐతే అనే ఆలోచన సీమ మనసు అంగీకరించట్లేదు.
 


(సీమ వృత్తి పరంగా డాక్టర్ 9 ఏళ్ల వయసు నుండి భర్త తప్ప మరొక మగడి వైపు చూడని నిండు పున్నమి , కానీ భర్త చనిపోయాక తాను మనసిచ్చి దగ్గర ఐన వాడికి ద్రోహం చేయాల్సి వస్తుంది ఏమో అనే భయంతో ఉంది.. సీమ గురించి మీకు తరువాత రాబోయే ఈ సిరీస్ లో “అందని జాబిలి పార్ట్-2 లో ఉంటుంది..)
 
కొంతసేపటికి అల్కా కూడా తన ఆఫీసుకి బయలుదేరింది. ఆఫీసులో కూర్చున్న అల్కా కి ఇప్పుడు కేవలం ఐదు రోజులే మిగిలి ఉన్నాయని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
“నేను ఎలాగైనా నా అమ్మని ఒప్పించాలి. నేనేం చేయాలి? ఎలా చేయాలి?”
 
అల్కా: “ఈరోజు సాయంత్రం షాపింగ్ చేయడానికి అమ్మని తీసుకు వెళ్తా. ఆమె కాసేపు ఇవి అన్నీ మర్చిపోయి సంతోషంగా ఉంటుంది. ఆ తర్వాత ఆమె మూడ్ చూసి నేను మళ్లీ అడుగుతా” అని అనుకుంది
 
సాయంత్రం అల్కా ఇంటికి వచ్చింది. కొంతసేపటికి సోను కూడా వచ్చాడు. సోను కూడా కోపంగా ఎవరితో మాట్లాడట్లేదు. కేవలం వర్ష అక్క తో ఉంటున్నాడు.
 
సాయంత్రం కూడా డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర అమ్మతో దేని గురించి సరిగ్గా మాట్లాడటం లేదు. అక్కడ పూర్తి నిశ్శబ్దం నెలకొంది. వర్ష కూడా మౌనంగా ఉంది…
 
ఇంట్లో ఏదో రకమైన ఉద్రిక్తత నడుస్తున్నట్లుగా. స్నాక్స్ తర్వాత అల్కా గదిలోకి వెళ్తుండగా సోను మెల్లగా తాను ఇప్పుడే వర్ష అక్కతో మాట్లాడతానని, నువ్వు అమ్మకి చెప్పు అక్క. అని వెళ్ళిపోయాడు
 
అల్కా తలూపి సీమ అమ్మని లోపలికి పిలిచి గదిలోకి వెళ్లింది.
 
అల్కా: “ఓరి దేవుడా… అమ్మ… ఏం చేస్తున్నావ్? ఇక్కడికి రా.”
 
సీమ: “ఏంటి అమ్మ… నేను బట్టలను అల్మరాలో పెడుతున్నాను. చెప్పు.”
 
అల్కా వెనుక నుండి వచ్చి అమ్మను పట్టుకుని “షాపింగ్‌కి వెళ్ళాలి ?” అని చెప్పగా అమ్మ
 
సీమ: “ఉమ్… సరే… అలాగే.”
 
అలా ఇద్దరు కలిసి ఒక మాల్‌కి వెళ్లి అల్కాకి కావలసినవి అన్నీ కొనుక్కుని, అలాగే వర్ష అక్కకి, సోనుకి కూడా తీసుకుని ఇంటికి బయలుదేరారు.
 
అల్కా: “అమ్మ… దాని గురించి మీరేమనుకున్నారు?”
 
సీమ: “దేని గురించి బుజ్జి?”
 
అల్కా: “అదే… సోను చెప్పింది అమ్మ.”
 
సీమ: “నేను నీకు చెప్పాను కదా? మళ్లీ అదే విషయం ఎందుకు అడుగుతున్నావు?”
 
అల్కా: “ప్లీజ్ కోపం తెచ్చుకోవద్దు అమ్మ. ఒక్కసారైనా ప్రశాంతంగా ఆలోచించండి.”
 
సీమ: “ఏయ్… ఛ… ఏంటిది? నేను నీతో దాని గురించి మాట్లాడాలనుకోవడం లేదు తల్లి.”
 
అల్కా: “కానీ ప్లీజ్… నేను వాడికి మాట ఇచ్చాను… ప్లీజ్… ప్లీజ్ ఒక్కసారి నా మాట అర్థం చేసుకో అమ్మ. నీకు ఇంకా చాలా జీవితం ఉంది నిన్ను ఇలా ఒంటరిగా ఎలా ఉండనిస్తాము .
 
అదే వాడితో ఉంటే మేము కూడా సంతోషంగా ఉంటాము… వాడు ప్రేమించినట్టు నిన్ను ఎవరు ప్రేమించలేరు… ప్లీజ్ అమ్మ…”
 
సీమ: “ప్లీజ్… బుజ్జి … నేను ఒక్కసారి చెప్పాను. నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకు ”
 
అలా చెప్పి సీమ అల్కా దగ్గర నుండి ఇంటికి రాగానే కారు దిగి వెళ్లిపోయింది.
 


ఇంటికి వచ్చాక అప్పటికే తినేసి పడుకున్న సోనూ, వర్ష ని ఒకసారి చూసి సీమ కూడా ఏం తినకుండా ఆకనే వెళ్ళి పడుకుంది, తన జీవితం ఏం అవుతుందో అని. తన వాళ్ళ పిల్లల బాధ కూడా చూడలేకపోయింది.
 
అల్కా మళ్లీ ఓటమిని అంగీకరించి నిద్రపోయింది. ఇంకా సోనూనే ఏదో ఒకటి చెప్పి ఒప్పించలి అని గట్టిగా అనుకుంది. కానీ మళ్ళీ వాడు ఏం చేసుకుకుంటాడో అని భయంగా ఉంది.
 
అల్కా చాలా సున్నితమైన అమ్మాయి. చిన్న చిన్న వాటికే బాధపడే అమ్మాయి ఇప్పుడు ఇంత పెద్ద భాద్యత నెత్తిన వేసుకుంది.