[Sunnysunnysunny]

ఐసియు గదిలో ఉన్న అనుష్క కి సడన్‌గా మేల్కువ వచ్చింది! ఊపిరి గట్టిగా పీల్చుకుంటూ ఉలిక్కిపడి లేచి... " రీతూ!" అని గట్టిగా అరిచింది!
 
ఆ అరుపు వినగానే పక్కనే ఉన్న సోను , సన్నీలు ఉలిక్కిపడి లేచారు!
 
సోను కంగారుగా పరుగెత్తుకెళ్లి అనుష్క చేయి పట్టుకున్నాడు.
 
సోను: " మేడం మేడమ్! ఏం కాలేదు... అందరం బానే ఉన్నాం! రీతూ అక్క కూడా ఇక్కడే ఉంది , మీరే కంగారు పడకండి!"
 
సన్నీ కుంటుకుంటూ వచ్చి అనుష్క వైపు చూశాడు. అనుష్క అడగబోతుంటే సన్నీ "ఇష్ష్..." అని పెదవులపై వేలు వేసి సైగ చేశాడు. అర్ధం చేసుకున్న అనుష్క మెల్లగా అంది:
 
అనుష్క: " రీతూని పిలువు నాన్నా..."
 
సోను సంతోషంగా "సరే మేడమ్!" అని హాల్లోకి పరుగెత్తి పడుకున్న రీతూ , అల్కా , వర్ష , అలేఖ్యలను లేపాడు.
 
సోను: " అక్కా! లేవండి లేవండి!"
 
అల్కా: ( కళ్ళు నలుపుకుంటూ) "ఏమైందిరా బండోడా ? బానే ఉన్నావా ?"
 
సోను: " అబ్బా! మీరంతా నాకంటే ముందే ఎలా పుట్టారో తెలీదు... ఇంత కూడా తెలివి లేదు! నేను బాగున్నాను కాబట్టే మిమ్మల్ని లేపుతున్నాను. ఆ మేడమ్‌కి స్పృహ వచ్చింది!"
 
ఆ మాట పూర్తి కాకముందే... రీతూ సోనుని పక్కకు తోసేసి ఐసియు లోపలికి పరుగెత్తింది! వెనుక అందరూ నిద్రలోనే ఉలిక్కిపడి ఆమె వెనుకాల పరుగెత్తారు. ఆఖరున ఉన్న అలేఖ్య సోనుని పట్టుకుని జాగ్రత్తగా లోపలికి తీసుకువెళ్లింది.
 
అప్పటికే లోపల సన్నీ అనుష్కతో మాట్లాడాడు:
 
సన్నీ: " అమ్మా! మేమందరం క్షేమంగానే ఉన్నాం."
 
అనుష్క: " మన మీద దాడి చేసింది ఎవరురా సన్నీ ?"
 
సన్నీ: " నాకు తెలీదు అమ్మా... కానీ తర్వాత ఒక ఆమె వచ్చి అందరినీ కాపాడి నిన్ను తీసుకువెళ్లమంది. అల్కా వాళ్ల అమ్మ నీకు ఆపరేషన్ చేసి ప్రాణాలు పోసింది!"
 
అనుష్క: " ఆవిడ డాక్టరా ?"
 
సన్నీ: " అవును అమ్మా. రీతూ ఇక్కడే ఉంది. వాళ్లు నిన్ను పెద్ద సెక్యూరిటీ అధికారి ఆఫీసర్ అనుకుంటున్నారు... నువ్వు ఎవరో వాళ్లకు తెలీదు."
 
అనుష్క: " సన్నీ! మన వల్ల ఇంత మంచి కుటుంబం ముక్కలవడం మంచిది కాదు. మనం త్వరగా ఇక్కడి నుండి వెళ్లాలి , టైం లేదు!"
 
అప్పుడే రీతూ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి అనుష్క గుండెల పైన పడి భోరున ఏడ్చేసింది! సన్నీ "అక్కా! వాళ్లు వస్తున్నారు , అమ్మ ఎవరో వాళ్లకి తెలీదు!" అని హెచ్చరించడంతో , రీతూ తేరుకుని అనుష్క చేయి పట్టుకుని కూర్చుంది.
 
అల్కా లోపలికి వచ్చి అనుష్క పక్కన కూర్చుని: "మేడమ్! మీకు ఇప్పుడు ఎలా ఉంది ? అసలు మీరెవరు ?" అని కంగారుగా అడిగింది.
 
రాత్రి నుండి భయంకరంగా ఉన్న వర్షం... ఇప్పుడు అనుష్క సురక్షితంగా ఉండటం చూసి ఊపిరి పీల్చుకుంది.
 
వర్ష: " మేడమ్! మీరు మా అందరి ప్రాణాలు కాపాడారు. మీ రుణం మేము తీర్చుకోలేము!"
 
అనుష్క: " పర్లేదు అమ్మ... నేను నా కర్తవ్యం చేశాను. అయినా పిల్లల కోసం ఎంత చేసినా తక్కువే!"
 
అల్కా: " మీ పిల్లలా మేడం ?"
 
అనుష్క: ( సర్దుకుంటూ) "లేదు... నేను నిన్న ఒక మిషన్ మీద మీ కాలేజీకి వచ్చాను. అక్కడ గొడవ చూసి జోక్యం చేసుకున్నాను.
 
కానీ నేను వెంటనే నా డిపార్ట్‌మెంట్‌కి ఇన్‌ఫార్మ్ చేయాలి , లేకపోతే పెద్ద ప్రాబ్లమ్ అవుతుంది. నన్ను డ్రాప్ చేయండి."
 
అల్క: ( పట్టుదలగా అనుష్క చేయి పట్టుకుని) "లేదు మేడమ్! మా అమ్మ బయటకు వెళ్లింది , అమ్మ మిమ్మల్ని ఎక్కడికీ పంపను!"
 
అనుష్క: ( ప్రేమగా) "చూడు తల్లి... నన్ను అర్థం చేసుకో. నా కుటుంబం రాత్రి నుండి నా కోసం ఎంత కంగారుగా ఉంటుందో ఆలోచించు!
 
నాకూ ఇద్దరు కూతుళ్లు ఉన్నారు నీలాగే... నేను మళ్లీ తప్పకుండా వచ్చి మీ అమ్మగారిని కలుస్తాను."
 
వర్ష: " అల్కా... మేడమ్‌ని వెళ్లనివ్వు , ఏం కాదు."
 
అల్కా : లేదు అమ్మ చెప్పే వరకు నేను పంపను, నాకు ఏం చెప్పకు అక్క
 
సన్నీ: " అల్కా మేడమ్... ఆవిడ బాధ్యతగల ఆఫీసర్. ఆమె కుటుంబం , ఆమె కర్తవ్యం ఆవిడకు ఉంటాయి. మీరు అడ్డుపడకండి ప్లీజ్."
 
సన్నీ చెప్పిన మాటలకు అల్కా మౌనంగా అనుష్క చేయి వదిలేసింది. అనుష్క సన్నీ , అల్కాల వైపు నవ్వుతూ చూసి నెమ్మదిగా లేచింది.
 
రీతూ "నేను కూడా వస్తాను!" అనగానే... వర్ష "రీతూ నువ్వు ఉండు" అంది.
 
సన్నీ: " మేడమ్... మా అక్కకి కాలేజీలో ఇంపార్టెంట్ ప్రాజెక్ట్ ఉంది. ఏడాది అంతా కష్టపడింది , ఇప్పుడు ఇక్కడ ఆగిపోవడం మంచిది కాదు.
 
ఆమెను హాస్టల్‌లో దింపి , నేను మేడమ్‌ని వాళ్ల ఇంట్లో దింపి నా రూమ్‌కి వెళ్తాను , ప్లీజ్ కాదనకండి."
 
వర్ష: " నీ కాలు సరిగ్గా లేదు సన్నీ..."
 
అల్కా: " అబ్బా అక్కా! నువ్వెందుకు ప్రతీదానికీ ఎదురు చెప్తావు ? సన్నీ... ఒక్క నిమిషం ఆగు!"
 
అల్కా లోపలికి వెళ్లి తన కార్ కీస్ , ఎటిఎం కార్డ్ తీసుకొచ్చింది. కార్ కీస్ సన్నీకి ఇస్తూ అంది:
 
అల్కా: " ఇదిగో... కార్ కీస్ , ఎటిఎం కార్డ్! మీరు మేడమ్‌కి , మీ అక్కకి కావలసిన మెడిసిన్లు , మిగిలినవి తీసుకుని సురక్షితంగా దింపండి. కాదనకండి ప్లీజ్!"
 
సన్నీ: " మేడం... నా దగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయ్..."
 
అనుష్క: ( నవ్వుతూ తల ఊపుతూ) "తీసుకో సన్నీ."
 
సన్నీ కార్డు తీసుకుని , అనుష్క , రీతూలతో కలిసి ఇంటి నుండి బయలుదేరాడు.
 
ప్రదేశం: కంట్రోల్ రూమ్ - RAW చీఫ్ సంభాషణ
సమయం: ఉదయం 06:15 గంటలు
 
అటు సన్నీ వాళ్లు వెళ్లగానే... సీమ (పూనమ్ రూపంలో) సెక్యూరిటీ కంట్రోల్ రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టింది.
 
అక్కడ భారీ స్క్రీన్ల పైన తన ఇల్లు ( పూనమ్ దేవి ) చుట్టూ ఉన్న సిసిటివి కెమెరాలు , లైవ్ శాటిలైట్ ఇమేజెస్ , చుట్టూ పొంచి ఉన్న స్నిపర్లు కనిపించారు!
 
ఆ భద్రత చూసి సీమ మనసులోని భయమంతా పోయింది. నా అక్క కుటుంబం సురక్షితంగా ఉంది , ఎవరు వచ్చినా ఏం చేయలేరు! అని నవ్వుకుంది.
 
వెంటనే RAW చీఫ్‌కి ఎన్‌క్రిప్టెడ్ కాల్ కనెక్ట్ చేసింది.
 
RAW చీఫ్: " హలో పూనమ్! అంతా బాగున్నారా ?"
 
సీమ (పూనమ్ లా): " హా... అవును , ఎవరికీ ఏమీ కాలేదు."
 
RAW చీఫ్: ( దిగ్భ్రాంతితో) "వాట్ ?! మరి ఆధీర... ఆధీరని ఏం చేశావు ?!"
 
సీమ: ( ఏం చెప్పాలో తెలీక) "లేదు... వాడు రాలేదు."
 
RAW చీఫ్: " ఓహ్! అంటే మనం ఆ స్టేడియంలోని ఫుడ్ ట్రక్‌లోని 50 కేజీల RDX బాంబును డిస్పోజ్ చేశామని తెలిసి వాడు రాలేదేమో! ఇప్పుడు ఏం చేయాలనుకుంటున్నావ్ ?"
 
సీమ: " ముందు నా పిల్లలను సేఫ్‌గా ఉంచాలి... తర్వాత నేను వాటి సంగతి చూసుకుంటాను. థాంక్స్ సర్!"
 
ఆ మాట వినగానే RAW చీఫ్ ఒక్క క్షణం షాక్ అయ్యాడు! పూనమ్ నోటి నుండి మొదటిసారిగా ' సర్ ' అనే మాట రావడమేంటి ?! పైగా ఆమె హోదా తనకంటే ఎంతో ఎక్కువైంది!
 
ఆయనకు ఏదో అనుమానం వచ్చింది.
 
RAW చీఫ్: " సరే పూనమ్... నేను అప్‌డేట్స్ ఇస్తాను." అని ఫోన్ పెట్టేసి ,
 
తన ఏజెంట్‌కి కాల్ చేశాడు: " పూనమ్ దేవి ఎక్కడెక్కడికి వెళ్లిందో తక్షణమే ట్రాక్ చేసి ఇన్‌ఫార్మ్ చేయండి!"
 
సీమ వస్తుంటే... అక్కడ నిరంతరం పనిచేస్తున్న సైబర్ టీం మనుషులను చూసి ప్రేమగా అడిగింది:
 
సీమ: " మీరంతా ఏమైనా తిన్నారా ? టీ గానీ ఇవ్వమంటారా ?"
 
వాళ్లు షాక్ అయ్యారు!
 
బృందం: " లేదు మేడం... మేము ఇప్పుడే షిఫ్ట్‌కి వచ్చాం!"
 
సీమ: " ఓహ్... సరే!" అని నవ్వుతూ కిచెన్ వైపు వెళ్ళింది.
 
సీమ వంట చేయడానికి హాల్లోకి వచ్చేసరికి... ఆల్క , వర్ష , సోను , అలేఖ్యలు లేచి కూర్చున్నారు!
 
సోను పూనమ్ అమ్మ ని చూడగానే లేచి పరుగెత్తుకొచ్చి గట్టిగా హత్తుకుని , బుగ్గలపై ముద్దు పెట్టాడు! సీమ కూడా నవ్వుతూ వాడిని హత్తుకుని ముద్దు పెట్టింది.
 
సీమ: " పదా... నువ్వు వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో!"
 
సోను: " అబ్బా అమ్మా! నాకు బానే ఉందిగా..."
 
సీమ: " ఏయ్! పద... వెళ్లి కూర్చో!"
 
సోను: " ఏంటో... ఉదయం నుండి అందరూ ఇంత వింతగా ప్రవర్తిస్తున్నారు! ఆ కోతి కూడా పొద్దున్నే చేసింది."
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా మండిపడింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్ బండోడా... నిన్ను!" అని పరుగెత్తుకొచ్చింది.
 
సోను వెంటనే పూనమ్‌ వెనుక దాక్కున్నాడు. అల్కా కొట్టడానికి వస్తుంటే సీమ చాటున తిరుగుతూ ఒక పాట అందుకుంది!
 
సోను: ( పాట పాడుతూ) " సన్నీ సన్నీ చంపొద్దే... నన్నే విడిచి వెళ్లొద్దే...!"
 
అల్కా కోపం నూరంతలైంది!
 
అల్కా: " అమ్మా! చూడు వాడిని... నన్ను అన్ని మాటలంటున్నా నువ్వు , వర్ష అక్క వాడిని ఒక్క మాట కూడా అనడం లేదు!"
 
సీమకు అప్పుడు మెల్లగా అర్థమైంది... వీళ్లు ముగ్గురూ తన అక్క పూనమ్ పిల్లలని!
 
సీమ వెనకాల ఉన్న సోను చెవి పట్టుకుని ముందుకు గుంజింది!
 
సీమ: " అక్కని ఏడిపిస్తావా రౌడీ ? హా... సారీ చెప్పు!"
 
సోను తెలివిగా నాటకం మొదలుపెట్టాడు!
 
సోను: ( గాయం తగిలిన చోట పట్టుకుని , బాధ నటిస్తూ) "అబ్బబ్బో! అమ్మా... నొప్పిగా ఉంది అమ్మ!"
 
అల్కా కంగారుపడిపోయింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్! ఏమైందిరా... ఏమైంది ?! అబ్బా వదులు అమ్మ వాడిని... దెబ్బ తగిలిన చోట పట్టుకున్నావ్ , నీకు తెలీదా ?!" అని సీమ చేతిని తోసేసి , సోనుని తన దగ్గరకు గుంజుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టింది!
 
సీమ ఆ దృశ్యం చూసి నోటి మీద చేయి వేసుకుని నవ్వు ఆపుకుంది. హాల్లో ఉన్న వర్ష , అలేఖ్యలు పొట్ట పట్టుకుని బిగ్గరగా నవ్వేశారు!
 
అలేఖ్య: " ఒసేయ్ పిచ్చిదానా! వాడు నిన్ను నిజంగానే కోతిని ఆడిస్తున్నాడే!"
 
అల్కా వెంటనే సోను ముఖం వైపు చూసింది. వాడు ఈఈఈఈ ,,,,,,,అని మూతి పెట్టి ఎక్కిరిస్తున్నాడు!
 
అల్కా: ( రగిలిపోతూ) "ఒరేయ్ బండ వెధవా! ఛీ... నేను కంగారు పడ్డాను చూడరా!" అని సోను రెండో భుజంపై గట్టిగా కొరికింది!
 
సోను "అమ్మో!" అని లేచి అల్కాని కొట్టబోతుంటే... సీమ గంభీరంగా అంది:
 
సీమ: " ఇంకా చాలు ఆపండి! అమ్మాయిల పైన చేయి చేసుకోకండి నీకు ఎవరు చెప్పారు ?! కూర్చో సైలెంట్‌గా!"
 
సోను మూతి ముడుచుకుని వర్ష , అలేఖ్యల మధ్య కూర్చుని గొణుక్కున్నాడు:
 
సోను: " ఛీ... కనీసం అబ్బాయిని అంటే రెస్పెక్ట్ కూడా లేదు నాకు ఈ ఇంట్లో!"
 
వర్ష సోను చెవి దగ్గరకు వెళ్లి రహస్యంగా అంది:
 
వర్షం: " నీకు దెబ్బలు తగ్గనిరా సోనూ... అప్పుడు నువ్వు అమ్మ ముక్కుకి కూడా తాడు వేయొచ్చు! ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు నువ్వు ఏం చెప్తే అది చేస్తారు!"
 
పెళ్లి ప్రస్తావన గుర్తురాగానే సోను వర్ష బుగ్గపై ముద్దు పెట్టి: "థాంక్స్ అక్కా!" అన్నాడు.
 
సీమ: " ఏంటి అక్కడ ఇద్దరి గుసగుసలు ? లేచి ఫ్రెష్ అవ్వండి అందరూ!"
 
అందరూ నవ్వుకుంటూ లేచారు. సీమ అలేఖ్య వైపు చూసి ప్రేమగా అంది:
 
సీమ: " అలేఖ్యా... నువ్వు నాతో రా అమ్మ!"
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ కిచెన్
సమయం: ఉదయం 08:30 గంటలు
 
ఉదయం వేళ కిచెన్ నుండి గుమగుమలాడే తినుబండారాల వాసన వస్తోంది. పూనమ్ రూపంలో ఉన్న సీమ ఇప్పటికే సగం వంట పూర్తి చేసి , అలేఖ్యను తోడుగా పిలుచుకుని కిచెన్‌లో పనులు జరుగుతున్నాయి.
 
గాజు గ్లాసులో పాలు పోస్తూ... సీమ ప్రేమగా అలేఖ్య వైపు చూసింది. రాత్రి తను ఇచ్చిన పెళ్లి మాట గుర్తుకొచ్చి , అలేఖ్య ముఖంలో ఇంకా ఆ నాటి సిగ్గు , ఆందోళన మిళితమై ఉన్నాయని సీమ గమనించింది.
 
సీమ: " అలేఖ్యా... అటు వచ్చి కూరలో కొంచెం కొత్తిమీర వెయ్యి అమ్మ."
 
అలేఖ్య: ( పక్కకొచ్చి కొత్తిమీర కోస్తూ) "అలాగే అమ్మా..."
 
సీమ: ( చిరునవ్వుతో , నెమ్మదిగా) "అవునూ అలేఖ్యా... అసలు ఆ అబ్బాయి ఎవరు ? అతడి పేరు విజయ్ అని అన్నావు కదా ? అసలు మీకు ఎక్కడ పరిచయం అయ్యాడు ? ఎక్కడ ఉంటారు ? ఏం చేస్తుంటాడు ?"
 
ఆ ప్రశ్నలు వినగానే అలేఖ్య చేతిలో ఉన్న కత్తి ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది. ముఖం కిందికి దించుకుని , తన వేళ్లను తిప్పుకుంటూ నెమ్మదిగా చెప్తున్నాను.
 
అలేఖ్య: " అది... అమ్మా! అతని పేరు విజయ్. మా ఆఫీసు నా టీం లో ఉంటాడు .అతడి పర్సనాలిటీ , అతని పద్ధతి మిగిలిన వాళ్లకంటే చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి. ఎక్కువగా ఎవరితోనూ మాట్లాడాడు.
 
కానీ ఎవరికైనా కష్టం వస్తే ప్రాణం ఇస్తాడు. మొదట్లో మా మధ్య చిన్న మాటలు జరిగాయి అంతే అమ్మ... కానీ అతడి మంచితనం చూసి నాకే తెలియకుండా అతని దగ్గరయ్యాను."
 
సీమ: ( ఆసక్తిగా వింటూ) "ఓహో! మరి వాళ్ల ఇంట్లో ఎవరు ఉంటారు తల్లి ?"
 
అలేఖ్య: ( కళ్లల్లో నీళ్ల మెరుపుతో) "వాళ్ల అమ్మ ఉంటారు ! వాళ్ళ అమ్మ చాలా ఏళ్ల క్రితమే ఏదో సమస్య వల్ల దూరమయ్యారు. అతడిని వాళ్ల అమ్మమ్మ ప్రశాంతంగా , పద్ధతిగా పెంచింది.
 
అసలు ఒక్క విషయం చెప్పనా అమ్మా... గడిచిన 4 రోజులుగా నేను విజయ్ ఇంట్లోనే ఉన్నాను!"
 
సీమ: ( ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేస్తూ) "ఏంటి ?! 4 రోజులు వాళ్ల ఇంట్లో ఉన్నావా ?!"
 
అలేఖ్య: ( కంగారుగా సీమ చేయి పట్టుకుని) "అయ్యో... అమ్మా! తప్పుగా అనుకోకు. నేను ఒంటరిగా ఉన్నానని తెలిసి వాళ్ల అమ్మమ్మ నన్ను ఎంతో ప్రేమగా వాళ్ల ఇంట్లోకి పిలిచింది.
 
నన్ను సొంత మనవరాలి కంటే ఎక్కువ చూసుకుంది అమ్మ! నేను అక్కడ ఉన్న నాలుగు రోజులు నాకు అమ్మలేని లోటు ఏమాత్రం అనిపించలేదు. చివరికి..." (అలేఖ్య ఆగిపోయి సిగ్గుతో తలదించుకుంది).
 
సీమ: " చివరికి ఏం జరిగింది తల్లి ?"
 
అలేఖ్య: " నేను తిరిగొచ్చేటప్పుడు... వాళ్ల అమ్మమ్మ నన్ను పిలిచి , ' నువ్వు ఈసారి విజయ్‌తో ఒంటరిగా రావద్దు తల్లి... నీ సొంత తల్లిదండ్రులతో కలిసి , పెళ్లి సంబంధం మాట్లాడుకోవడానికి రా! ' అని చెప్పింది అమ్మ.
 
అంతేకాదు... వాళ్ల వంశపారంపర్యంగా వస్తున్న ఒక పట్టు పెళ్లి చీరను కూడా నాకు బహుమతిగా ఇచ్చి పంపించింది!"
 
ఆ మాటలు వినగానే సీమ గుండె ఆనందంతో నిండిపోయింది!
 
( సీమ తన మనసులో)

" ఎంత మంచి కుటుంబం! నా అక్క పూనమ్ ఈ పిల్లలకు సరైన దారినే చూపుతోంది. ఈ పిల్ల సంతోషమే నా అక్క సంతోషం. నేను ఎలాగైనా వెళ్లి ఆ విజయ్‌ని వాళ్ళ కుటుంబంతో కలిసి ఈ పెళ్లి ఖాయం చేయాలి!"
 
సీమ: ( అలేఖ్య నుదుటిపై ముద్దుపెట్టి) "చాలా మంచిది అలేఖ్యా... నువ్వేం భయపడకు. ఆ విజయ్ కాస్త కోలుకోగానే... నేను స్వయంగా వచ్చి మీ పెళ్లి మాట్లాడతాను సరేనా ?"
 
అలేఖ్య ఆనందంతో సీమను హత్తుకుంది.
 
అలేఖ్య: కానీ అమ్మ విజయ్ కి వేరొకరు అంటే ఇష్టం. నేను మళ్ళీ మధ్యలో వెళ్ళాలి అని అనుకోవట్లేదు అని మెల్లగా చెప్తుంది.
సీమ: ఏంటి, మరి అలాంటప్పుడు ఇంటికి ఎందుకు వెళ్ళావు, నీకు నిజంగా అతను కావాలా వద్దా?
 
అలేఖ్య: లేదు అమ్మ నాకు కావాలి నా ప్రాణం ఆయన. కానీ ........
 
సీమ: ఇంత అందమైన బొమ్మను ఎలా అంటాడో నేను చూస్తాను సరేనా నేను చూసుకుంటాను. కంగారు పడకు
 
అలేఖ్య ఆనందంతో సీమను హత్తుకుని ముద్దు పెట్టి థాంక్స్ అమ్మ అని చెప్తుంది
 
ప్రదేశం: బిల్డింగ్ టెర్రస్
సమయం: ఉదయం 09:15 గంటలు
 
ఇటు కిచ్చనో అమ్మ , అలేఖ్యలు మాట్లాడుతుంటే... అటు వర్షం , సోనుని తీసుకుని ఎవరికీ కనపడకుండా ఉన్న టెర్రస్ పైకి తీసుకెళ్లింది.
 
సోను కట్టుకున్న పట్టీలతో , నడవడానికి కాస్త ఇబ్బంది పడుతూనే అక్కడికి వచ్చాడు.
 
సోను: " ఏంటి అక్కా... ఉదయాన్నే రహస్యంగా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చావ్ ? ఏదైనా తిండి పదార్థం దాచిపెట్టావా ఏంటి ?"
 
వర్షం: ( గౌరవంగా , తీవ్రమైనతో) "రేయ్! సరదాలు ఆపు. నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను... 

అమ్మతో నీ పెళ్లి మాటల గురించి నేను నిన్న రాత్రి మాట్లాడదాం అనుకున్నాను. కానీ అమ్మ ప్రవర్తన , ఇక్కడ జరుగుతున్న పరిస్థితులు చూస్తే నాకు భయం వేస్తోంది!"
 
సోను: ( కంగారుగా) "ఏమైంది అక్కా ? అమ్మ ఏమైనా అందా ?"
 
వర్ష: " అమ్మ ఏమీ అనలేదురా. కానీ నువ్వు అమ్మకు కొంచెం దూరంగా ఉండటం మంచిది! అసలు నువ్వు ఇంకా దెబ్బలతో ఉన్నావు , పైగా ఇంట్లో అల్కా ఉంది.
 
అల్కా అసలే పట్టుదల ఉన్న పిల్ల. నువ్వు పూనమ్ అమ్మని పెళ్లి చేసుకుంటానంటే అల్కా అసలు ఒప్పుకుంటుందా ? ఎలా ఒప్పిస్తావు చెప్పు ? ఆమె ఏమీ ఒప్పుకోదు!"
 
సోను: ( వర్ష రెండు చేతులు పట్టుకుని , వేడుకుంటూ) "అలా అనకు అక్కా! పూనమ్ అమ్మ అంటే నాకు కేవలం అమ్మ మాత్రమే కాదు... నా ప్రాణం! నా ఊపిరి!
 
అల్కా అక్కకి నామీద ఎంత ప్రేమ ఉందో నాకు తెలుసు. నేను స్వయంగా అల్కా అక్క కాళ్లు పట్టుకుని అయినా బతిమాలుతాను. 

ఆమెని ఒప్పించే బాధ్యత నాది! ప్లీజ్ అక్కా... నాకు కొంచెం టైం ఇవ్వు.
 
అమ్మని నా నుండి దూరం చేయకు! నువ్వు చెప్పినట్లే నేను ఏ విధంగా అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టను ప్లీజ్"
 
సోను కళ్లల్లోని ఆ సీరియస్‌నెస్ , ఆ అమాయకపు ప్రేమ చూసి వర్ష మనసు కరిగిపోయింది.
 
వర్ష: ( సోను తల నిమిరి) "సరే బండోడా... నీ ఇష్టం! కానీ ముందు ఈ శత్రువుల గొడవలు తగ్గనివ్వు. ఆ తర్వాతే అమ్మతో ఈ విషయం మాట్లాడుదాం."
 
వర్ష , సోనులు టెర్రస్ నుండి కిందకి రాగానే... హాల్లో ఉన్న అల్క వెంటనే సీమ దగ్గరకు పరుగెత్తుకెళ్లింది. సీమ హాల్లో డైనింగ్ టేబుల్ సర్దుతోంది.
 
అల్కా: ( సీమ చేయి పట్టుకుని , ముద్దుగా) "అమ్మా... ఒక చిన్న డౌట్ అమ్మా! నేను ఈరోజు నుండి మీతోనే ఇక్కడ ఉండిపోనా ? లేకపోతే తిరిగి నా ఆఫీస్ ఫ్లాట్‌కి వెళ్లాలా ? ఏం చేయాలి అమ్మా ?"
 
ఆ ప్రశ్న వినగానే సీమకు మైండ్ బ్లాంక్ అయింది! అసలు ఈ పిల్ల ఆఫీస్ ఫ్లాట్ లో ఎందుకు ఉంటోంది ? ఇక్కడే తన సొంత ఇల్లు ఉండగా బయట ఎందుకు ఉండాలి ? సీమకు ఏమీ అర్థం కాలేదు.
 
సీమ: " ఏంటి తల్లి... బయట ఉంది ఏంటి ? ఇంట్లోనే ఉంటుంది. అసలు బయట ఎందుకు ఉండాలి నువ్వు ?"
 
వర్షం: ( వెంటనే వచ్చి కల్పించుకుని) "అదేంటి అమ్మా... నువ్వే కదా మొన్న చెప్పావు! ఆఫీస్ పనుల వల్ల , సెక్యూరిటీ రీజన్స్ వల్ల అల్కా కొద్దిరోజులు ఆఫీస్ ఫ్లాట్‌లోనే ఉండాలని! దానికి ఏమీ కాదు ధైర్యం చెప్పావు కదా ?"
 
సీమ వెంటనే సర్దుకుంది. పూనమ్ అక్క ఏదో ప్లాన్ ప్రకారం అల్కాని అక్కడ ఉంచి ఉన్నట్లు గ్రహించింది.
 
సీమ: " హో... అదిగో , సరిగ్గా చెప్పావు వర్షా! అవునవును... నువ్వు ఆ ఫ్లాట్‌కే వెళ్లు అల్కా. కానీ ఒక్కటి గుర్తుపెట్టుకో... నీ ఫోన్ ఎప్పుడూ నా దగ్గర ఉండాలి!
 
నువ్వు ఒక్కసారి ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయకపోయినా... నేనే స్వయంగా అక్కడికి వస్తాను , అర్థమైందా ?"
 
అల్కా: ( చిన్న పిల్లలా అలుగుతూ , సీమను గట్టిగా హత్తుకుని) "అమ్మా... అలా భయపెడితే నేను అసలు వెళ్లనే వెళ్లను! ప్లీజ్ అమ్మా... నన్ను ఇక్కడే నీ దగ్గరే ఉండనివ్వు అమ్మా!"
 
సీమ క్షణకాలం ఆలోచించింది. పూనమ్ అక్క ఎలాంటి విపత్తును ముందే ఊహించి అల్కాని దూరంగా ఉంచిందో తెలీదు. కాబట్టి అక్క మాట జవదాటడం మంచిది కాదనుకుంది.
 
సీమ: ( అల్కా చెంప నిమురుతూ) "లేదు తల్లీ... నువ్వు వెళ్లడమే మంచిది. నేను ఇక్కడ అంతా చూసుకుంటాను సరేనా ?"
 
సరిగ్గా ఆ ఎమోషనల్ క్షణంలో... స్నానం చేసి , ఒంటిపై బట్టలు వేసుకుని తువాలుతో తల తుడుచుకుంటూ వచ్చాడు సోను!
 
సోను: ( బిగ్గరగా నవ్వుతూ) "ఏంటి అమ్మా... ఇంకా ఈ కోతిని జూకి పంపలేదా ? ఇంకా ఇక్కడే ఏడుస్తుందా ?!"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా పూనమ్‌ను వదిలేసి , రగిలిపోతూ సోను వైపు తిరిగింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్ బండ వెధవా... నిన్ను ఈరోజు చంపేస్తానురా!"
 
అల్కా మీదకి పరుగెత్తగానే , సోను "అమ్మో!" అని వర్ష వెనుక దాక్కున్నాడు. అల్కా వర్షం చుట్టూ తిరుగుతూ సోనుని కొట్టడానికి ట్రై చేస్తోంది.
 
వర్ష నవ్వుతూ ఇద్దరినీ ఆపుతోంది. సీమ కూడా ఆ అక్కాతమ్ముళ్ల అల్లరి చూసి పకపక నవ్వింది.
 
కానీ సోను అంతటితో ఆగలేదు! తను కోలుకుంటున్నాననే ఉత్సాహంలో... అక్కడ నిలబడి ఉన్న అలేఖ్య వైపు చూసి మరో మాట విసిరాడు!
 
సోను: " అయినా ఈ కోతికి ఇక్కడ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ లేనట్లు... ముంబై నుండి కొత్తగా ఇంకో కోతిని (అలేఖ్యను) తెచ్చుకుంది చూడు!"
 
అప్పటివరకు విజయ్ ఆలోచనల్లో , పెళ్లి కలల్లో మునిగి తేలుతున్న అలేఖ్యకు ఆ మాట వినగానే ఒక్కసారిగా మండిపోయింది!
 
అలేఖ్య: " ఏయ్! బందోడా... నన్నే కోతి అంటావా ?!"
 
అంతే! అటు అల్కా , ఇటు అలేఖ్య ఇద్దరూ కలిసి సోను మీదకి విరుచుకుపడ్డారు! సోను పారిపోవడానికి ట్రై చేసినా... అతడి కాలు గాయం వల్ల వేగంగా పరుగెత్తలేకపోయాడు.
 
ఇద్దరూ కలిసి సోను రెండు చెవులను గట్టిగా పట్టుకుని విరిచేస్తూ , వీపుపై "ఛెళ్లు ఛెళ్లు" మంటూ వాయించేశారు!
 
సోను: " అమ్మో! అమ్మా... కాపాడవే! ఈ రెండు కోతులు కలిసి నన్ను చంపేస్తున్నాయి!"
 
అల్కా & అలేఖ్య: " మళ్లీ కోతి అంటావా ? ఇంకోసారి అను చూద్దాం!"
 
ఆ హాలు అంతా వారి నవ్వులతో , అల్లరి కేకలతో మారుమోగిపోయింది. సీమ , వర్షాలు పొట్ట పట్టుకుని నవ్వుతూ ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదించారు.