Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ సీక్రెట్ బిల్డింగ్ - ఆపరేషన్ థియేటర్ బయట

సమయం: రాత్రి 09:30 గంటలు
 
ఆపరేషన్ థియేటర్ నుండి బయటకు వచ్చిన సీమ (పూనమ్ దేవి) చుట్టూ పిల్లలందరూ ప్రేమగా, భద్రతగా చేరుకున్నారు.
 
అనుష్క ప్రాణాపాయం నుండి బయటపడిందనే వార్త అందరి గుండెల్లో నిండిన కొండంత భారాన్ని ఒక్కసారిగా దించేసింది.



అక్కడ ఉన్న మెడికల్ టీమ్ అంతా తమ వస్తువులు సర్దుకుని వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యారు.
 
కానీ ఆ స్పెషలిస్ట్ డాక్టర్ మాత్రం అక్కడే ఆగిపోయి, అప్పటినుండి తన మనసును తొలిచేస్తున్న ఆశ్చర్యంతో సీమ వైపు చూశాడు.
 
డాక్టర్: "మాడమ్... నన్ను క్షమించండి, మిమ్మల్ని ఒక ప్రశ్న అడగొచ్చా?"
 
పిల్లలు, సీమ అందరూ అతడి వైపు చూశారు.
 
డాక్టర్: "మీరు నిజంగా ఎవరు మాడమ్? అంత సీరియస్ న్యూరో-సర్జరీ ప్రాసెస్ లో ఒక్క చిన్న పొరపాటు జరిగినా ప్రాణాలు పోతాయని మా అందరికీ తెలుసు.
 
కానీ మీరు ఎలాంటి భయం లేకుండా, ఏ ప్రాక్టీస్ లేకుండా ఒంటరిగా ఆ ఆపరేషన్ సక్సెస్ చేశారు! 

కనీసం 20 ఏళ్ల ఎక్స్‌పీరియన్స్ ఉన్న టాప్ సర్జన్ తప్ప ఇది ఎవరూ చేయలేరు... మీ గురించి నేను తెలుసుకోవచ్చా?"
 
సీమ ముఖంలో ఒక చిన్న, ప్రశాంతమైన నవ్వు వెలిసింది. ఆ నవ్వు వెనుక తన అక్క పూనమ్ దేవి త్యాగం, తన వృత్తిపై ఉన్న పట్టు దాగి ఉన్నాయి.



సీమ (పూనమ్ రూపంలో): "అది అంత పెద్ద విషయం కాదు డాక్టర్. నా పిల్లల సంతోషం కోసం నేను ఏదైనా చేస్తాను! నేను ఎవరో మీకు తర్వాత తెలుస్తుంది... ఇప్పుడు మీరు వెళ్లండి."
 
ఆ సమాధానం వినగానే డాక్టర్ ఆశ్చర్యంతో తలాడించి వెళ్లిపోయాడు. 

ఒకవేళ సీమ ఆ క్షణంలో తన అసలు పేరు (భారతదేశంలోనే టాప్ సర్జన్ డోక్టర్ సీమ) అని చెప్పి ఉంటే... అక్కడ కథ మరో రకంగా మారేది! 

కానీ ఆమె తన అక్క 'పూనమ్' పాత్రలోనే ఉండిపోయింది.
 
రితిక కళ్లల్లోంచి మళ్లీ కన్నీళ్లు కారడం చూసి సీమ ప్రేమగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చింది.
 
సీమ: "చూడు రీతూ... అంతా మంచిగా జరిగినా ఇంకా ఏడుస్తూనే ఉన్నావా తల్లి?"
 
రితిక ఏమీ మాట్లాడకుండా సీమను మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకుని ఆమె గుండెల్లో ముఖం దాచుకుంది.
 
అప్పుడే గాయాలతో బెడ్‌పై ఉన్న సన్నీ మొబైల్ వైబ్రేట్ అయింది. రితిక వెెళ్లి చూసేసరికి స్క్రీన్ పైన 'మీనాక్షి అక్క' అని పడింది. రితిక ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసింది.
 
రితిక: "హలో మీనాక్షి అక్కా... మేమందరం క్షేమంగానే ఉన్నాం. అల్కా మేడమ్ వాళ్ల ఇంట్లో ఉన్నాం. మీరేం కంగారుపడకండి, రేపు ఉదయమే ఇంటికి వచ్చేస్తాం!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది.
 
సీమ పిల్లలందరి వైపు చూసింది. సాయంత్రం నుండి జరిగిన నరకంలో వాళ్లు బొట్టుడు నీళ్లు కూడా తాగలేదని ఆమెకు అర్థమైంది.
 
సీమ: "సరే పిల్లలూ... మీరందరూ వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి రండి, నేను మీకు ఏమైనా తినడానికి పెడతాను."
 
కానీ ఎవరూ అక్కడ నుండి కదిలే మూడ్‌లో లేరు. పూనమ్‌ను, గాయపడిన వారిని వదిలి వెళ్లడానికి ఎవరికీ మనసు రావడం లేదు. 

అది గమనించిన సీమ ఈసారి ప్రేమగా కాకుండా... కొంచెం గంభీరంగా, అధికారంగా గొంతు పెంచింది!
 
సీమ: "ఏంటి... నేను చెప్తుంటే మీకు అర్థం కావడం లేదా?! నేను చూసుకుంటాను అని చెప్పాను కదా! 

అందరూ వెళ్లి రెడీ అయి రండి, నాకు ఆకలిగా ఉంది... టైమ్‌కి తినాలి!"


 
అమ్మ ఎప్పుడూ లాలనగా మాట్లాడేది, కానీ ఈరోజు అంత అధికారంగా ఆర్డర్ వేసేసరికి వర్ష, అల్కాలకు కొంచెం కొత్తగా, వింతగా అనిపించింది!
 
కానీ ఏమీ మాట్లాడకుండా అమ్మ మాట జవదాటలేక అందరూ లేచి గదుల్లోకి వెళ్లారు.

సీమ వెంటనే కిచెన్ వెతుక్కుంటూ వెళ్లి పిల్లల కోసం వేడి వేడిగా వంట చేయడం ప్రారంభించింది.
 
కానీ సీమ చేసిన ఒక చిన్న పొరపాటు... తన అక్క పూనమ్ దేవి తనకు ఇచ్చిన వాయిస్ రికార్డింగ్ డివైస్‌ను డెహ్రాడూన్ ఇంట్లోనే మరిచిపోయి రావడం!
 
పూనమ్ దేవి నెట్‌వర్క్ ఏంటి, పిల్లల నిజమైన నేపథ్యం ఏంటి అనేది ఏమీ తెలియకుండానే... సీమ కేవలం ఒక తల్లిలా ఆ పిల్లలకు ప్రేమతో వంట చేయడంలో మునిగిపోయింది.
 
ప్రదేశం: హాల్ & రెస్ట్ రూమ్
సమయం: రాత్రి 10:30 గంటలు
 
రాత్రి 10:30 అయింది. లోపల మెడికల్ కేర్‌లో ఉన్న ముగ్గురు అబ్బాయిలకి (సోను, విజయ్, సన్నీ) మెల్లగా మత్తు వదిలి స్పృహ వచ్చింది.
 
సన్నీ కంగారుగా చుట్టూ చూస్తూ, పక్కనే ఉన్న అనుష్క అమ్మని చూసి కంటి నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు. బయట సీమ అందరికీ కొసరి కొసరి వడ్డిస్తుంటే... 

పిల్లలందరూ హాల్లో కూర్చుని తింటున్నారు.
 
అదే సమయంలో... విజయ్ కళ్లు తెరిచి చుట్టూ చూశాడు. అక్కడ 'భావన' కనిపంచలేదు! విజయ్ గుండెల్లో భయం మొదలైంది. వెంటనే తన పాకెట్స్ వెతుక్కుని ఫోన్ బయటకు తీశాడు.
 


స్క్రీన్ ఆన్ చేయగానే... భావన పంపిన ఒక మెసేజ్, ఒక సీక్రెట్ లొకేషన్ అడ్రస్ కనిపించాయి!అది చూడగానే విజయ్ ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు!
 
కడుపులో భయంకరమైన గాయం ఉందనే విషయం మరిచిపోయి... పక్కపై నుండి లేవడానికి ప్రయత్నించాడు!
 
నర్స్: (కంగారుగా) "సార్! సార్... పిచ్చి పనుల చేయకండి, మీకు గాయం తగిలింది! రెస్ట్ తీసుకోండి!" అని అరిచింది.

ఆ అరుపు వినగానే బయట భోజనం చేస్తున్న పిల్లలందరూ తింటుంది వదిలేసి పరుగెత్తుకుంటూ లోపలికి వచ్చారు!
 
డ్రిప్స్, ఐవి వైర్లు పీకేస్తూ వెళ్లడానికి ప్రయత్నిస్తున్న విజయ్‌ని చూసి అలేఖ్య తట్టుకోలేకపోయింది. పరుగెత్తుకెళ్లి విజయ్ భుజాలు పట్టుకుంది!
 
అలేఖ్య: (కన్నీళ్లతో) "విజయ్... ప్లీజ్ విజయ్! రెస్ట్ తీసుకో... ఏమైంది నీకు? ఎక్కడికి వెళ్తున్నావ్?!"
 


అల్కా, వర్ష, రితికలు ఆందోళనగా చూస్తున్నారు. సీమ కూడా కంగారుగా లోపలికి వచ్చింది.
 
పూనమ్ : "అయ్యో! ఏంటిది పిల్లలూ... కనీసం భోజనం కూడా చేయకుండా ఇక్కడికి వచ్చారు?" అని విజయ్ వైపు చూస్తూ... 

"నువ్వు ఎందుకు అంత కంగారు పడుతున్నావ్ బాబు? నీకు ఇంకా నయం కాలేదు!" అంది.
 
విజయ్: (పూనమ్ కళ్లల్లోకి చూస్తూ, బొంగురుపోయిన గొంతుతో) "అమ్మా... నేను వెళ్లాలి! నేను ఇప్పుడు వెళ్లకపోతే... నా జీవితంలో నా ప్రాణాన్ని శాశ్వతంగా కోల్పోతాను అమ్మా!"
 
ఆ మాట వినగానే... అలేఖ్యకు అంతా అర్థమైపోయింది! విజయ్ వెళ్తున్నది తన తల్లి భావన దగ్గరకే అని గ్రహించింది. 

అలేఖ్య మెల్లగా విజయ్ చేయి వదిలేసింది. కన్నీళ్లతో రెండడుగులు వెనక్కి వేసి తలదించుకుంది.
 
పూనమ్ : "వద్దు బాబు... బయట చాలా ప్రమాదం ఉంది, నువ్వు రెస్ట్ తీసుకో."
 
అలేఖ్య: (ఏడుస్తూ, మధ్యలో కల్పించుకుని) "లేదమ్మా... అతన్ని వెళ్లనివ్వండి! అతను వెళ్లడం ఇప్పుడు చాలా అవసరం..."
 
విజయ్ అలేఖ్య వైపు ఒక క్షణం కృతజ్ఞతగా చూసి, దేహాన్ని ఈడ్చుకుంటూ బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
 
అది చూసి అలేఖ్య భరించలేని బాధతో ఏడ్చేసింది. 

అల్కా దగ్గరకు వచ్చి: "ఎందుకు వెళ్లనిచ్చావ్ అలేఖ్యా? ఇప్పుడు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్?" అని అడిగింది.
 


అలేఖ్య: (బాధతో) "బహుశా... నేను అతన్ని కలిసే ఆఖరి క్షణం ఇదే కావచ్చు అల్కా!" అని ఏడ్చేసింది. ఆ మాటకి అందరూ షాక్ అయ్యారు.
 
పక్కనే ఉన్న సోను... పూనమ్ వైపు ప్రేమగా చూస్తూ, ఆకలిగా ఉన్న చిన్న పిల్లాడిలా "అమ్మా... అమ్మా" అని పిలిచాడు. సీమ దగ్గరకు వెళ్లి వాడి తల నిమిరింది.
 
సీమ: "ఎలా ఉంది బాబు నీకు?"
 
సోను: (సీమ చేయి పట్టుకుని) "నాకు బానే ఉందమ్మా... నా పక్కన కాసేపు కూర్చోవా?"
 
సోను స్పర్శలో సీమకు ఒక విచిత్రమైన, పవిత్రమైన అనుభూతి కలిగింది. 

"నా అక్క ఎంత అదృష్టవంతురాలు... ఎంత మంచి పిల్లలను పెంచింది" అనుకుంటూ, "నేను ఇక్కడే ఉంటాను, నువ్వు ప్రశాంతంగా పడుకో" అంది.
 
ఇటు రితిక... సన్నీ దగ్గరకు వెళ్లి, అనుష్కకి ఏం కాలేదన్నట్లు తల ఊపింది. సన్నీ, సోనులు మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
 
ప్రదేశం: హాల్ (మధ్యరాత్రి అనుబంధాలు & వాగ్దానం)
సమయం: రాత్రి 01:30 గంటల నుండి 02:00 వరకు
 
అందరూ మళ్లీ హాల్లో కూర్చుని భోజనం ముగించారు. కానీ అలేఖ్య మాత్రం తన లోకమంతా శూన్యమైపోయినట్లు ఒక మూల కూర్చుని ఏడుస్తూనే ఉంది. 

పూనమ్ ఎంత తినిపించాలని చూసినా ఆమె తినలేకపోయింది.
 
అందరూ అలసిపోవడంతో... హాల్లో పెద్ద మ్యాట్రెస్‌లు వేసి అందరూ ఒకే చోట పడుకున్నారు.
 
సరిగ్గా రాత్రి 02:00 గంటల సమయం!
 
ఎవరో ఏడుస్తున్న చిన్న శబ్దం విని పూనమ్ కళ్లు తెరిచింది. తన పక్కన ఒకవైపు అల్కా తన్ను వదలకుండా పట్టుకుని పడుకుని ఉంది. 

మరోవైపు పడుకోని ఉన్న  రితిక అక్కడ లేదు!
 


పక్కనే అలేఖ్య కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ ఏడుస్తోంది. వర్ష అల్కాని పట్టుకుని నిద్రపోతోంది. 

పూనమ్ మెల్లగా అల్కాని పక్కకు జరిపి, ఆమె నుదుటిపై ముద్దుపెట్టి లేచింది.
 
అలేఖ్య దగ్గరకు వెళ్లి ఆమెను పట్టుకుంది. అలేఖ్య ఒక్కసారిగా సీమను హత్తుకుని గుండెలపై ఏడ్చేసింది.
 
పూనమ్ : (మెల్లగా, నిశ్శబ్దంగా) "నీకు ఆ అబ్బాయి (విజయ్) అంటే ఇష్టమా తల్లి?"
 
అలేఖ్య: (ఏడుస్తూ తల ఊపింది) "అవునమ్మా..."
 
పూనమ్ : (అలేఖ్య కన్నీళ్లు తుడిచి, ప్రేమగా) "సరే... నేను నీకు మాట ఇస్తున్నాను! అతడితో నీ పెళ్లి చేసే బాధ్యత నాది, సరేనా?"
 
అలేఖ్య ఒక్కసారిగా సీమ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
 
పూనమ్ : "ఏంటి... నన్ను నమ్మట్లేదా? నేను అందరితో మాట్లాడి మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి చేస్తాను. కానీ నువ్వు ఇప్పుడు పడుకోవాలి. వాళ్లు కోలుకోగానే మనం అక్కడికి వెళ్దాం.
 
నువ్వు ఇలా ఏడుస్తూ ఉంటే నీ ఫేస్ పాడైపోతుంది, అప్పుడు అతడికి నువ్వు నచ్చకపోతే ఎలా?"
 
అలేఖ్య ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు వికసించింది. "హ్మ్మ్..." అంటూ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంది. 

సీమ ఆమె బుగ్గపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకుని, "నువ్వు పడుకో... నేను లోపల వాళ్లను చెక్ చేసి వస్తాను" అని లేచింది.
 
ప్రదేశం: ఐసియు గది
సమయం: రాత్రి 02:15 గంటలు
 
పూనమ్  ఐసియు గది వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా... తలుపుల సందులోంచి లోపల ఉన్న దృశ్యాన్ని చూసి ఒక్క క్షణం అక్కడే ఆగిపోయింది!
 
అక్కడ... రితిక, సన్నీ మరియు అనుష్కల బెడ్‌ల మధ్యలో నేలపై కూర్చుని ఉంది!
 


ఆమె ఒక చేత్తో బెడ్‌పై ఉన్న అనుష్క చేయిని, మరొక చేత్తో సన్నీ చేయిని పట్టుకుని అనుష్క ముఖం వైపు తదేకంగా చూస్తోంది. సోనుతో సహా అందరికీ దుప్పట్లు కప్పి ఉన్నాయి.
 
రితిక కళ్లల్లో ఎలాంటి వికారం లేదు, ఏడుపు లేదు... కేవలం ఎనలేని నిశ్శబ్దం, అమితమైన ప్రేమ మాత్రమే ఉన్నాయి!
 
లోపల ఏ ప్రళయం జరుగుతుందో ఎవరికీ తెలియనివ్వకుండా, బయటకు అంత ప్రశాంతంగా ఉందో ఆ పిల్ల!
 
సీమ మనసులో అనుకుంది: (మనసులో) "ఈ అమ్మాయి నిజంగా నా అక్క కంటే గుండె నిబ్బరం ఉన్నదిలా ఉంది! 

ఎంత ప్రశాంతంగా ఉందో... లోపల ఇంత బాధను దాచుకుని అందరిపట్ల ఎంత ప్రేమగా ఉంది!
 
ఈమె నిజంగా అందరికంటే చాలా ప్రత్యేకమైనది. బహుశా... ఈమె నా అక్క కూతురే అయి ఉంటుంది! 

కానీ అందరూ నన్నే అమ్మ అని ఎందుకు పిలుస్తున్నారు? అసలు ఈ కుటుంబం ఏంటి, వీరి అనుబంధాలు ఏంటి?"
 
పూనమ్ నెమ్మదిగా లోపలికి అడుగులు వేసింది. అనుష్క పక్కన నిలబడి, ఆమె చెంపపై చేయి వేసి హెల్త్ రిపోర్ట్స్ చూసింది. 

అనుష్క హార్ట్ బీట్ నార్మల్‌గా కొట్టుకుంటోంది, కోలుకుంటోంది!
 
అప్పుడే రితిక... సీమ చేయిపై తన చిన్న చేయి వేసి "అమ్మా..." అని పిలిచింది. సీమ చల్లగా, అమితమైన ప్రేమతో రితిక వైపు చూసింది.
 


రితిక: "వీళ్లందరూ ఎప్పుడు లేస్తారు అమ్మా?"
 
సీమ: (నవ్వుతూ) "నువ్వు ఇప్పుడు వెళ్లి పడుకో తల్లి... నువ్వు నిద్రలేచే సరికి వాళ్లు కూడా నవ్వుతూ లేస్తారు, సరేనా? రా..."
 
సీమ రితిక చేయి పట్టుకుని బయటకు తీసుకువచ్చింది. ఇద్దరూ మ్యాట్రెస్ పైన పడుకుని, ఒకరినొకరు గట్టిగా కౌగిలించుకుని ప్రశాంతమైన నిద్రలోకి జారుకున్నారు!
 
పంచభూతాల విశేషం - గాలి - సీమ:
ఈ కథలోని 5 పంచభూతాల శక్తులలో మూడోది... - సీమ!
 
గాలి కంటికి కనిపించదు... కానీ అది ఒక్క క్షణం లేకపోయినా సమస్త సృష్టి అచేతనమైపోతుంది!
 
డెహ్రాడూన్ లో పూనమ్ దేవికి ఊపిరి పోసి, ఇక్కడ చావుబతుకుల మధ్య ఉన్న అనుష్క బ్రెయిన్ సెల్స్‌ని పునర్జీవింపజేసి, గాయపడిన సన్నీ, సోను, విజయ్‌లకు ప్రాణదానం చేసిన 'జీవనాధార వాయువు' సీమ!
 
ఆమె లేకపోతే ఈ రాత్రి ఈ కుటుంబమంతా అంతమైపోయేది! ఆ గాళిలాంటి సీమ రక్షణలోనే ఆ రాత్రి అందరూ క్షేమంగా నిద్రపోయారు!
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ టెర్రస్ & కంట్రోల్ రూమ్
సమయం: ఉదయం 05:00 గంటల నుండి 05:30 వరకు
 
ఉదయాన్నే 5:00 గంటలకు సీమ (పూనమ్ రూపంలో ఉన్న) కి మేల్కువ వచ్చింది. చుట్టూ చూస్తే అలసిపోయిన పిల్లలందరూ హాల్లో ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నారు.
 
సీమ ప్రశాంతంగా లేచి, తన అక్క పూనమ్ దేవి ఆరోగ్య పరిస్థితి ఎలా ఉందో తెలుసుకోవడానికి, ఎవరికీ తెలియకుండా మెల్లగా మెట్లు ఎక్కి బిల్డింగ్ టెర్రస్ పైకి వెళ్లింది.
 
వెంటనే డెహ్రాడూన్ లో ఉన్న తన మామయ్యకి  ఎన్‌క్రిప్టెడ్ శాటిలైట్ కాల్ చేసింది.
 
మామయ్య: "చెప్పు సీమా... ఎలా ఉన్నారు అక్కడ పిల్లలందరూ?"
 
సీమ: (కంగారుగా) "మావయ్యా... అక్క ఎలా ఉంది? ఆమెకి స్పృహ వచ్చిందా?"
 
మామయ్య: (నిట్టూరుస్తూ) "లేదు సీమా... ఆమె ఇంకా కోలుకోలేదు. స్పృహ రాలేదు. పరిస్థితి ఇంకా ఆందోళనకరంగానే ఉంది."
 
ఆ మాట వినగానే సీమ గుండె భారమైంది. నిజానికి డాక్టర్‌గా సీమకు తన అక్క పూనమ్ పరిస్థితి ఏంటో ముందే తెలుసు, కానీ ఈ సమయంలో నిజం చెప్పి పిల్లలను మరింత బాధపెట్టడం ఆమెకు ఎంతమాత్రం ఇష్టం లేదు.
 
మామయ్య: "చూడు సీమా... దేవుడు ఏ కారణం లేకుండా నిన్ను అక్కడికి పంపలేదు. అలాగే మీ అక్క పరిస్థితి చూస్తుంటే ఆమె త్వరలో తిరిగి వచ్చేలా లేదు. కాబట్టి ఏం జరిగినా అది విధికి వదిలేస్తూ...
 
మీ అక్క కోలుకునే వరకు నువ్వు ఆ పిల్లలను, ఆ కుటుంబాన్ని కంటికి రెప్పలా చూసుకో! 

వాళ్లకు తల్లి లేని లోటు తెలియనివ్వకు. ఒకవేళ వాళ్లకి ఏమైనా అయితే... లేచాక మీ అక్క ఆ బాధను తట్టుకోలేదు!"
 
సీమ: (కన్నీళ్లను అదుపు చేసుకుంటూ) "సరే మావయ్యా... నేను బాధ్యతగా చూసుకుంటాను."
 
మాట్లాడటం ముగించి సీమ ఫోన్ కట్ చేసి, కిందకి దిగుతుండగా... బిల్డింగ్ పర్సనల్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ కంగారుగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
 
సెక్యూరిటీ: "మేడమ్! రాత్రి నుండి మీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలి. RAW చీఫ్ మీ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ లైన్‌కి 3 సార్లు కాల్ చేశారు!
 
అలాగే మీరు తక్షణమే ఆయనకు కాల్ చేయాలని ఒక ప్రత్యేక సెక్యూర్ కోడ్ జనరేట్ చేసి మీ ఫోన్‌కి పంపారు. మీరు వెంటనే మాట్లాడాలి మేడమ్!"
 
సీమకు ఒక్కసారిగా మైండ్ బ్లాంక్ అయింది! RAW ఏంటి? రహస్య కోడ్స్ ఏంటి? అసలు వీళ్లంతా ఎవరు?! సీమ మనసులో భయం, తీవ్రమైన ఆందోళన మొదలయ్యాయి.
 
ప్రదేశం: ఐసియు గది - అనుష్క మేల్కొనడం & ప్రయాణం
సమయం: ఉదయం 05:30 గంటలు
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో... ఐసియు గదిలో ఉన్న అనుష్క కి సడన్‌గా మేల్కువ వచ్చింది! 



ఊపిరి గట్టిగా పీల్చుకుంటూ ఉలిక్కిపడి లేచి... "రీతూ!" అని గట్టిగా అరిచింది!
 
ఆ అరుపు వినగానే పక్కనే ఉన్న సోను, సన్నీలు ఉలిక్కిపడి లేచారు!