Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

సమయం: ఉదయం 05:15 నిమిషాలు

ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు, వైజాగ్ (సోను రూమ్)
 
గది తలుపులు "భచ్" మంటూ బలంగా తెరుచుకున్నాయి. గదిలో విపరీతమైన నాటు మందుల ఘాటు వాసన, విపరీతమైన వేడి గాలి కమ్ముకుని ఉన్నాయి.
 
మంచం మీద సోను ఒంటిపై దుస్తులు లేకుండా, శ్వాస వేగంగా తీసుకుంటూ, తీవ్రమైన మత్తులో మునిగిపోయి ఉన్నాడు.
 
పక్కనే ఉన్న టేబుల్ పైన ఖాళీ అయిన ఆ నాటు మందుల సీసా, కెమికల్స్ ఉన్న టాబ్లెట్స్ కవర్లు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
 
పూనమ్ కళ్లల్లో ఇన్నాళ్లూ లేని రౌద్రం, నిప్పుల లాంటి కోపం రగిలిపోతున్నాయి. ఆమెకు ఎదురుగా ఉన్నది తన కన్నకొడుకు అనిపించడం లేదు...
 


తన ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా భావించిన వర్ష శరీరాన్ని గాయపరిచిన ఒక రక్షసుడు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాడు!
 
పూనమ్ ఒకే ఒక్క దూకుడుతో ముందుకు వెళ్లింది. మంచం మీద నిద్రపోతున్న సోను చొక్కా పట్టుకుని ఒక్క ఉదుటున పైకి లాగి, నేల పైన బాదేసింది!
 
"భచ్‌!!"
 
ఆ దెబ్బకి, ఆ రాక్షస బలానికి సోనుకి మత్తులో నుండి ఒక్కసారిగా మెలకువ వచ్చింది. ఏం జరుగుతుందో, తను ఎక్కడున్నాడో అర్థమయ్యే లోపే... పూనమ్ వాడిని గోడకేసి కొట్టింది.
 
సోను: (నొప్పితో విలవిలలాడుతూ, కళ్లు తెరవలేక, వణుకుతూ)
"అమ్మ... అమ్మా! ఏమైంది అమ్మా... నన్ను ఎందుకు కొడుతున్నావు అమ్మా... అఆఆహ్!"
 
పూనమ్: (పిచ్చిదానిలా గర్జిస్తూ, వాడి గొంతు గట్టిగా పట్టుకుని) "ఏమైందా?! రాక్షసుడా! పశువా! అసలు నువ్వు మనిషివేనా ?! కన్నతల్లి లాంటి అక్క మీద... నీ ప్రాణం కాపాడిన నీ తోబుట్టువు మీద చేయి వేస్తావా రా!!!"
 


అంటూ పూనమ్ తన కుడిచేత్తో సోను చెంపలు వాయించేసింది. ఒక్కో దెబ్బకి సోను పెదాలు పగిలి రక్తం చిమ్మింది. వాడు నొప్పితో, భయంతో వణికిపోతూ కేకలు వేశాడు.
 
సోను: (ఏడుస్తూ, పూనమ్ కాళ్లు పట్టుకోవడానికి చూస్తూ)
"అమ్మా... అసలు నేనేం చేశానమ్మా? నన్ను ఎందుకు కొడుతున్నావు? నాకేం గుర్తులేదమ్మా... అమ్మా ప్లీజ్!"
 
పూనమ్: (కన్నీళ్లతో, గొంతు బొంగురుపోగా)
"గుర్తులేదా?! మత్తు మందులు మింగి, రాక్షసుడిలా మారి ఆమెను పీక్కు తిన్నావురా!
 
ఆమె శరీరం నిండా రక్తపు గాయాలు చూసి నా గుండె పగిలిపోతోంది అసలు... నిన్ను కన్నందుకు నన్ను నేను చంపుకోవాలనిపిస్తోంది!"
 
అంటూ పక్కనే ఉన్న ఐరన్ చైర్ తీసి సోను మీదకు విసిరేయబోయింది! ఆ దెబ్బ పడితే సోను ప్రాణాలు అక్కడే పోతాయి.
 
సమయం: ఉదయం 05:20 నిమిషాలు
ప్రదేశం: తోబుట్టువుల త్యాగం - వర్ష ప్రవేశం
 
సరిగ్గా పూనమ్ ఆ కుర్చీని సోను తలపై బాదబోయే ఆఖరి సెకన్...
 
"అమ్మా... వద్దూఊూూూ!!!!!!"
 
ఒక్కసారిగా తలుపుల దగ్గర నుండి వర్ష చావు కేక వినిపించింది.
 
వర్ష శరీరం నిండా గాయాలతో, కట్టుకున్న దుప్పటిని గట్టిగా పట్టుకుని, ఒళ్లు వణుకుతుండగా పరుగున వచ్చి పూనమ్ కాళ్లపై పడిపోయింది. ఆ కుర్చీని పక్కకు తోసేసి, సోనుకి అడ్డుగా నిలబడింది.
 
వర్ష: (కన్నీళ్లు కారుస్తూ, పూనమ్ కాళ్లు పట్టుకుని) "వద్దమ్మా! నా మీద ఒట్టు... వాడిని ఏమీ అనకమ్మా! నా తమ్ముడిని కొట్టకమ్మా... ప్లీజ్!"
 
పూనమ్: (కళ్లల్లోంచి నీళ్లు కారుతుండగా) "వర్షా! పక్కకి జరుగు తల్లి... వీడు చేసిన తప్పుకి వీడి ప్రాణాలు తీసినా తప్పు లేదు! వీడికి శిక్ష పడాల్సిందే!"
 


వర్ష: (సోను తలను తన గుండెలకి గట్టిగా హత్తుకుని, కన్నీళ్లతో) "అమ్మా... ఇందులో వాడి తప్పు ఏమీ లేదు! నాన్న, నానమ్మ పోయారనే భయంకరమైన బాధలో, ఆ మత్తు మందుల ప్రభావంలో వాడు ఏం చేశాడో వాడికే తెలియదు.
 
కానీ అమ్మా... ఈరోజు నాకు ఒక నిజం అర్థమైంది. వాడికి నువ్వంటే ప్రాణం! నీపై ఉన్న ఆ విపరీతమైన ప్రేమే, ఆ మత్తులో వాడిని ఇలా పనిచేయించింది.
 
అంతేకాదు... మీ ఇద్దరి మధ్య ఈ బంధం, ఈ ప్రేమ ఈరోజే కొత్తగా పుట్టింది కాదు... ఇది మొదటి నుండి మీ ఇద్దరి మధ్య ఉందనే విషయం కూడా నాకు అర్థమైంది!"
 
ఆ మాట వినగానే పూనమ్, సోను ఇద్దరూ షాక్‌కు గురయ్యారు. సోను తల దించుకుని భోరున ఏడ్చాడు.
 
వర్ష: (పూనమ్‌తో గట్టిగా, కళ్లల్లో నీళ్లతో) "నా తమ్ముడు నీకు తోడుగా ఉండటానికి, నిన్ను ప్రాణంగా చూసుకోవడానికి ఇష్టపడుతుంటే... నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు అమ్మా! నీకు ఒక తోడు కావాలి...
 
నా తమ్ముడి కంటే నిన్ను ఎవరూ బాగా చూసుకోలేరు! మీ ఇద్దరి ప్రేమ నిజమే అయితే... నేను ముంబై నుండి మళ్లీ వైజాగ్ వచ్చినప్పుడు, దగ్గరుండి మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి జరిపిస్తాను! ఇది నా మాట!"
 
సోను: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "అక్కా... నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావక్కా... నేనెంత పెద్ద తప్పు చేశానో తెలుసా... నన్ను చంపేయండి అక్కా..."
 


వర్ష: (సోను పెదవులపై చేయి పెట్టి, పూనమ్‌తో) "రేయ్ సోను... నువ్వు నోరు మూయ్! అమ్మా... నీకు దండం పెడతాను, ఇకపై వాడిని ఒక్క మాట అని కొట్టినా నేను చచ్చిపోతాను... ఇది నా మీద ఒట్టు!
 
వాడు ఆ మత్తులో ఏం చేశాడో వాడికే తెలియదు. ఆల్రెడీ నాన్న, నానమ్మ పోయారనే భయంకరమైన బాధలో ఉన్నాడు... మళ్లీ వాడి మనసును గాయపరచకు అమ్మా, వాడు తట్టుకోలేడు!"
 
పూనమ్ దేవికి ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు. వర్ష చూపిస్తున్న ఈ అనంతమైన త్యాగం, అనుబంధం ముందు నిశ్చేష్టురాలై నిలబడిపోయింది.
 


వర్ష: "ఇంకా అల్కా కొద్దిసేపట్లో వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ల్యాండ్ అవుతుంది. నేను ఈలోపు వెళ్ళాలి . సోను... నువ్వు రా నాతో!"
 
అంటూ వర్ష సోను చేయి పట్టుకుని, వాడిని తన రూమ్‌లోకి తీసుకెళ్లింది.
 
సమయం: ఉదయం 06:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: హాల్ - బయలుదేరే సమయం
 
కాసేపటికి వర్ష, సోను ఇద్దరూ ఫ్రెష్ అప్ అయి బయటకు వచ్చారు. వర్ష తన ఫోన్ తీసి మేనేజర్‌కి కాల్ చేసి, నెక్స్ట్ వన్ వీక్ ఆఫీస్ మీటింగ్స్ అన్ని క్యాన్సిల్ చేయమంది.
 
వర్ష పూనమ్ దగ్గరకు వచ్చి, ఎంతో ఆప్యాయంగా పూనమ్ చేతులు పట్టుకుంది.


 
వర్ష: "అమ్మా... నా ఒంటిపై ఉన్న ఈ గాయాలు చూస్తే అల్కా తట్టుకోలేదు. దానికి అనుమానం రాకుండా నేను చూసుకుంటాను. నేను ఇప్పుడు ఇక్కడే ఉంటే అది చూస్తుంది.
 
నువ్వు కూడా మనసులో ఏమీ పెట్టుకోకు... వాడిని ఏమీ అనకుండా నార్మల్‌గా ఉండు. ఈరోజు నుండి నువ్వు వాడికి కేవలం ఒక తల్లివి మాత్రమే కాదు... ఒక ప్రేయసివి కూడా! వాడికి ధైర్యాన్ని ఇవ్వు."
 
ఆ మాట చెప్పి, వర్ష సోనుని తీసుకుని ఎయిర్‌పోర్ట్‌కి బయలుదేరింది.
 
సమయం: ఉదయం 06:45 గంటలు
ప్రదేశం: వైజాగ్ రోడ్లు (కార్ లోపల & ఎయిర్‌పోర్ట్)
 
కార్‌లో వెళ్తూ వర్ష సోనుని అడిగింది.
 
వర్ష: (ఎంతో ప్రేమగా) "సోనూ... ఇంకా ఎంతసేపురా ఆ కన్నీళ్లు? జరిగింది ఏదో జరిగిపోయింది... దాన్ని ఇక్కడే వదిలేయ్! సరే గానీ, అమ్మా నువ్వు ఎలా ఒకటయ్యారు? మీ లవ్ స్టోరీ ఏంటో నాకు చెప్పు."
 
సోను ఏడుస్తూ... అమ్మ తన్ను ఎంత ప్రాణంగా చూసుకుందో, ఆ తీవ్రమైన పరిస్థితుల్లో అమ్మ పడిన తపన తనను అమ్మ వైపు ఎలా తిప్పిందో వివరంగా చెప్పాడు. అమ్మ లేకపోతే తను ఊపిరి కూడా తీసుకోలేనని ఏడ్చాడు.
 


వర్ష కారును ఎయిర్‌పోర్ట్ పార్కింగ్‌లో ఆపి, సోనుని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. తన హ్యాండ్‌బ్యాగ్ నుండి కొద్దిగా డబ్బు తీసి సోను పాకెట్‌లో పెట్టింది.
 
సోనూ: అక్క వద్దు నాకు ఎందుకు డబ్బులు.
 
వర్ష: వెదవ వేషాలు వేయకు ఇంటికి ఎలా వెళ్తావురా....ఫోన్ కూడా ఇంట్లో నే వదిలేసి వచ్చావు నోరుమూసుకుని తీసుకో.
 
సోను వద్దంటున్నా వినకుండా డబ్బులు జేబులో పెట్టింది.
 
వర్ష: "సోనూ... అల్కా వచ్చేంత వరకు నేను ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ఉండలేను. నాకు ముంబై ఫ్లైట్ టైమ్ అయిపోతోంది. 

నువ్వు ఈ కార్‌ని ఇక్కడే వదిలేసి ఆటోలో ఇంటికి వెళ్లు. నేను డ్రైవర్‌కి ఫోన్ చేసి అల్కాను పికప్ చేసుకోవడానికి రమ్మంటాను."
 
వర్ష: "ఇంకొక మాట సోనూ... నేను ముంబై నుండి మళ్లీ తిరిగి వచ్చేంత వరకు అమ్మ దగ్గరకు వెళ్లడానికి కూడా ప్రయత్నించకు!
 
నేను వచ్చాక, అమ్మతో మాట్లాడి మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి జరిపిస్తాను. అంతవరకు ప్రశాంతంగా ఉండు, అర్థమైందా?"
 
సోను ఆ మాట వినగానే తన పశ్చాత్తాపాన్ని ఆపుకోలేక వర్ష కాళ్లు పట్టుకుని పార్కింగ్‌లోనే బిగ్గరగా ఏడ్చేశాడు.

సోను: (కాళ్లు పట్టుకుని, భోరున ఏడుస్తూ) "నన్ను క్షమించు అక్కా... ఎంత పెద్ద తప్పు చేశానక్కా నేను..."
 
వర్ష కళ్లల్లోంచి కూడా కన్నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి. ఆమె వాడిని పైకి లేపి కన్నీళ్లు తుడిచింది.
 
వర్ష: "ఏం కాదురా... నువ్వు త్వరగా వెళ్లు. నువ్వు ఇలా ఏడుస్తూ ఉంటే నేను ఫ్లైట్ ఎక్కి వెళ్లలేను. వెళ్లు!"
 
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు వదల్లేక వదులుకుంటూ వీడ్కోలు చెప్పుకున్నారు. వర్ష విమానాశ్రయం లోపలికి వెళ్లగా, సోను కన్నీళ్లతో ఇంటి వైపు బయలుదేరాడు.
 


సమయం: ఉదయం 07:30 గంటలు
ప్రదేశం: పూనమ్ ఇల్లు, వైజాగ్
 
ఇంట్లో పూనమ్ దేవి రాత్రి జరిగిన విషాదాన్ని మర్చిపోయి, అల్కాకి గ్రాండ్ గా స్వాగతం చెప్పాలని ఇల్లంతా పువ్వులతో అలంకరిస్తోంది.
 
సోను లోపలికి రాగానే పూనమ్ ఎంతో ప్రశాంతంగా అంది.
 
పూనమ్: "వచ్చావా నాన్న? అల్కా అక్క వస్తోంది... దానికి బయట ఏం జరిగిందో ఏమీ తెలియకూడదు. నువ్వు కూడా ఫ్రెష్ అప్ అయి రెడీగా ఉండు.
 
అలాగే సోనూ.. ఇంకొసారి ఆ మత్తు మాత్రల జోలికి వెళ్తే, ఈ భూమి మీద నీకు అదే ఆఖరి రోజు అవుతుంది!"
 
ఆ మాట వినగానే సోను వేగంగా వెళ్లి పూనమ్ కాళ్లపై బలంగా పడిపోయాడు.
 
సోను: (ఏడుస్తూ) "ఇంకెప్పుడూ చేయనమ్మా... నీ పైన ఒట్టు! నేను చావడానికైనా సిద్ధపడతాను కానీ... నీ అనుమతి లేకుండా, ఎదుటివారి అనుమతి లేకుండా ఎవ్వరినీ తాకనమ్మా!"
 
పూనమ్ ప్రేమగా వంగి, సోనుని పైకి లేపి, తన గుండెలకి హత్తుకుని నుదుటిపై ముద్దు పెట్టింది.
 
పూనమ్: (లేత చిరునవ్వుతో) "రాత్రి జరిగింది అంతా మర్చిపో నాన్న. ఇప్పుడు అల్కా అక్క వస్తోంది... దాన్ని నువ్వు ఎంత బాగా చూసుకుంటే, నీకు వర్ష అక్క నుండి, నా నుండి కూడా కొన్ని అద్భుతమైన గిఫ్ట్‌లు వస్తాయి!"
 
ఆ మాట వినగానే సోను ముఖంలో ఇన్నాళ్లకు ఒక ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు వికసించింది!
 
ప్రదేశం: అల్కా ఫ్లాట్ విశాకపట్నం.
సమయం : ఉదయం 8.00 గంటలు
 
అల్కా ఆ నరకం నుండి బయటపడి పూనమ్ దేవి దగ్గరకు వస్తుంది. తన ఇంట్లో అక్క తన కోసం ఏ గిఫ్ట్ పెట్టిందో అని వేగంగా వెళ్ళి తలుపు తీస్తుంది.
 
ఎదురుగా ఉన్న పూనమ్ , సోనూ ని చూసి ఒక్కసారీగా షాక్ అవుతుంది. అక్క ఎప్పుడు సోనూ గురించి చెప్తుంది కానీ సోనూ తో పాటు పూనమ్ ని చూసి ఇక నుండి వాళ్ళు ఇద్దరు తనతో ఉంటాను అనే ఆలోచన అల్కా మనసులో ఎగిరి గంతు వేస్తుంది .
 


పూనమ్ : హారతి పళ్ళెం తో దిష్టి తీసి నుదుట బొట్టు పెట్టి లోపలికి రా అమ్మ అని చెప్పి వెళుతుంది.
 
అల్కా : కన్నీళ్లను ఆపుకుంటూ నెమ్మదిగా లోపలికి అడుగు పెడుతుంది. సోనూ తననే చూస్తూ ఉండటం చూసి , ఏంటి అన్నట్ల ఏడుస్తూనే కళ్ళు ఎగేరేస్తుంది.
 
సోనూ : వర్ష అక్క నాకు అల్కా అని ఎవరో వస్తారు అని చెప్పింది , కానీ ఇంత ఎర్రగా ముఖం పెట్టుకుని కోతి లోపలికి వచ్చింది ఏంటి ఆ అని చూస్తున్న?? హహహహహహహహహహ
 


అల్కా : సోనూ చెప్పింది అర్ధం కాగానే అల్కా ఒక్కసారిగా నువ్వు ఐపోయావు రా ఈరోజు నిన్ను చంపేస్తా అంటూ బ్యాగ్ లు విసిరేసి వాడి వెనుక పడింది.
 
అలా మొదలు అయిన అల్లరి ఈరోజుకి కూడా రోజు ఆ అక్క తమ్ముడు అలానే ఉన్నారు.. ఒకరిని ఒకరు కొట్టుకోకుండా , తిట్టుకోకుండా ఒక్క సెకను కూడా వాళ్ళకి ఇంట్లో గడిచేది కాదు అంతా దగ్గర అయ్యారు.
 
 https://xossipy.com/thread-73126-post-62...pid6260422 

726 పోస్ట్ నుండి 790 పోస్ట్ వరకు ఇప్పటి వరకు జరిగిన దానిని కొనసాగిస్తూ రాయడం జరుగుతుంది.


ఇప్పటినుండి మూడు కధలు ఒకే టైమ్ లైన్ రాయడం జరుగుతుంది.. మిగిలిన రెండు కధలు కూడా మరొక 2 అప్డేట్స్ తరువాత ఒకే టైమ్ కి జరుగుతున్నట్లు  వస్తాయి కానీ ఆ రాబోయే మిగిలిన అప్డేట్స్ లో చాలా బయట పడబోతున్నాయి.
 
అలాగే “ఆధీర “ ఆగమనం మరియు అనుష్క అసలు ఎవరో ఏం చేయగలదో తెలుస్తుంది. మరొక విషాదం ఏంటి అంటే ఒక బందం ముగిసిపోతుంది.....
 
అది మొత్తం కధని ఏ మార్చబోతుంది.. కానీ అంత అందమైన ప్రేమ గీతం కి ముగింపు ఉంటుంది ..