[Sunnysunnysunny]

సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు

ప్రదేశం: పూనమ్ ఇంటి బయట
 
సరిగ్గా పూనమ్ మెయిన్ డోర్ తెరిచి బయటకు రాగానే... బయట సైరన్ శబ్దంతో కమీషనర్ పూజ కారు వచ్చి ఆగింది. పూజ కారు దిగి లోపలికి రాబోయింది.
 
కానీ మెయిన్ డోర్ దగ్గరే రక్తపు మడుగులో చనిపోయి ఉన్న అత్తగారిని, లోపల ఉన్న 40 శవాలను, రక్తంతో తడిసిపోయి నిలబడిన పూనమ్‌ను చూడగానే... పూజ గుండె ఆగినంత పనైంది.
 
ఆ భయానికి పూజ అక్కడే డోర్ దాన్ని పట్టుకుని కింద పడిపోయింది.
 
పూనమ్ వేగంగా పూజ దగ్గరకు వచ్చి, ఆమె కాలర్ పట్టుకుని గట్టిగా ఊపింది.
 
పూనమ్: (పిచ్చిదానిలా అరుస్తూ) "పూజా! కీస్ ఇవ్వు! కార్ కీస్ ఇవ్వు, నేను వెళ్లాలి! నా సోను ప్రమాదంలో ఉన్నాడు, నా భర్త ప్రమాదంలో ఉన్నాడు... పూజా మాట్లాడు!!!"
 
పూజ కన్నీళ్లతో తేరుకుని, పూనమ్ వైపు చూసింది.
 
పూజ: "పూనమ్... సోనుకి... సోనుకి ఏమీ కాలేదు. వాడు సేఫ్‌గా ఉన్నాడు. కానీ..." అని మాట ఆపేసింది.
 
పూనమ్ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైపోయింది. చేతులు వదిలేసి పూజ ముందు మోకాళ్లపై కింద కూర్చుంది.
 
పూనమ్: (రక్తపు కన్నీళ్లతో, లోతైన గొంతుతో) "చెప్పు పూజా... ఏమైంది?"
 
పూజ: (ఏడుస్తూ) "ఘాట్ లో సోను మీద దాడి జరిగింది పూనమ్. రావు (రణధీర్) గొంతు కోసి నదిలో పారేశారు... అతను చనిపోయాడు.
 
కానీ సోనుని కాపాడటానికి ఎవరో ఒక అపరిచిత వ్యక్తి, ఒక అమ్మాయి అడ్డు వచ్చారు. ఆ అమ్మాయి చేతికి తీవ్రమైన గాయమైంది. ఆ అంకుల్ వీపులో కత్తి దిగినా పోరాడి సోనుని కాపాడాడు.
 
ఇప్పుడు ఆయనేమో అంజలి హాస్పిటల్‌లో చావుబ్రతుకుల మధ్య ఉన్నాడు. ఆ అమ్మాయి ట్రీట్‌మెంట్ కూడా తీసుకోకుండా సోనుని పట్టుకుని ఓదారుస్తూనే ఉంది... సోను అక్కడ పిచ్చివాడిలా ఏడుస్తున్నాడు పూనమ్..."
 
ఆ మాట వినగానే పూనమ్ గుండె బరువెక్కింది. కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు ఆగకుండా వస్తున్నాయి.
 
"నా వల్ల... కేవలం నా గతం వల్ల ఈరోజు నా అత్తమ్మ చనిపోయింది, నా భర్త చనిపోయాడు... కానీ, ఎవరో తెలియని ఆ ఇద్దరు నా ప్రాణమైన నా కొడుకు సోను కోసం తమ ప్రాణాలను ఎందుకు అడ్డం పెట్టారు?!" అని పూనమ్ మనసు రోదించింది.
 
పూనమ్ నెమ్మదిగా లేచి నిలబడింది. ఆమె కళ్లలోని రౌద్రం పోయి అంతులేని వేదన కనిపించింది.
 
పూనమ్: "హాస్పిటల్‌కి పద పూజా... ఇదంతా నువ్వు తరువాత  చూసుకో. నేను నా కొడుకు దగ్గరకు వెళ్లాలి!"
 
పూనమ్ పూజ కార్ కీస్ అందుకుని, ఒంటి నిండా రక్తంతోనే హాస్పిటల్ వైపు కార్ వేగంగా పోనిచ్చింది. కృష్ణా నది సాక్షిగా...
 
విధి ఆడుతున్న ఈ భయంకరమైన చదరంగంలో, తన భర్త రణధీరే అసలైన విలన్ అనే నిజం తెలియని ఆ కన్నతల్లి, తన కొడుకును కాపాడిన అపరిచిత దైవాలను చూడటానికి హాస్పిటల్ వైపు దూసుకుపోతోంది!
 
సమయం: ఉదయం 11:10 నిమిషాలు
ప్రదేశం: విజయవాడ రోడ్లు (హాస్పిటల్‌కు వెళ్లే దారిలో కార్ లోపల)
 
కార్ టాప్ స్పీడ్‌లో దూసుకుపోతోంది. పూనమ్ స్టీరింగ్ గట్టిగా పట్టుకుని డ్రైవ్ చేస్తుంటే, ఆమె కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు కారి గాయపడిన ముఖం మీదున్న రక్తాన్ని కడిగేస్తున్నాయి.
 
పూనమ్: (తీవ్రమైన ఆవేదనతో, ఏడుస్తూ) "పూజా... హాస్పిటల్ బయట ఇప్పుడే ఒక ప్రెస్ కాన్ఫరెన్స్ ఏర్పాటు చెయ్. మీడియా మొత్తం ఈపాటికే అక్కడ గుమిగూడి ఉంటుంది.
 
ఈరోజు జరిగిన దాడిలో గుర్తుతెలియని దుండగులు జరిపిన కాల్పుల్లో రావు కుటుంబం మొత్తం చనిపోయారని చెప్పు. ఆ కిల్లర్స్‌ను పట్టుకునే క్రమంలో ఇద్దరు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు గాయపడ్డారని, అందులో ఒక అండర్ కవర్ ఆఫీసర్ అత్యంత క్రిటికల్  పొజిషన్‌లో ఉన్నాడని స్టేట్‌మెంట్ ఇవ్వు."
 
పూజ:  "కానీ పూనమ్... మీడియా నన్ను వందల ప్రశ్నలు అడుగుతుంది..."
 
పూనమ్: "నువ్వు ఒక్కటే చెప్పాలి పూజా! ఆటాక్ చేసిన కిల్లర్స్ అందరూ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల ఎదురుకాల్పుల్లో చనిపోయారు, ఒక్కడు కూడా మిగలలేదు అని చెప్పు.
 
ఇంకా ఆధారాల కోసం వెతుకుతున్నామని చెప్పి క్లోజ్ చెయ్. నీ భుజానికి తగిలిన బుల్లెట్ గాయానికి ఒక చిన్న కట్టు కట్టించుకుని ప్రెస్ ముందుకు వెళ్ళు... ప్లీజ్ పూజా."
 
పూజ : కానీ నాకు ఏ బుల్లెట్ తగాలలేదు కదా..  మాట  పూర్తి చేసే లోపు పూనమ్ పూజ గన్ తీసి తన బుజం పై ఘాట్ చేసింది.
 
పక్క సీట్లో కూర్చున్న కమిషనర్ పూజ తన కుడి భుజానికి గట్టిగా ప్రెస్ చేసి పట్టుకుంది. అక్కడ బుల్లెట్ తగిలి రక్తం చిమ్ముతోంది. ఆ నరకప్రాయమైన నొప్పిని భరిస్తూనే పూజ పూనమ్ వైపు చూసింది.
 
పూనమ్ అంతటితో ఆగలేదు. పూజ చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను లాక్కుని, వెంటనే RAW హెడ్ చీఫ్‌కు పర్సనల్ లైన్ కలిపింది.
 
ఫోన్ అవతలి వైపు రా చీఫ్ కనెక్ట్ అవ్వగానే పూనమ్ గొంతులో ఇన్నాళ్లూ లేని ఒక ఓటమి, నిస్సహాయత ఒకేసారి బయటపడ్డాయి.
 
పూనమ్: (ఫోన్‌లో వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "చీఫ్... నేను ఓడిపోయాను. నా వల్ల కావట్లేదు! నా గతం నా కళ్లముందే నా కుటుంబాన్ని బలి తీసుకుంది.
 
నా కొడుకు సోనుకి గనుక ఈరోజు ఏమైనా అయ్యి ఉంటే... నేను కూడా ఈపాటికే శవమై ఉండేదాన్ని. నాకొక సహాయం చేయండి చీఫ్.
 
నాకు అర్జెంట్‌గా 10 సర్వీస్ గన్స్, వాటితో పాటు 10 రౌండ్ల లైవ్ అమ్యునిషన్ కావాలి. అంతేకాదు... మెయిన్ డేటాబేస్ నుండి నా ఫ్యామిలీకి సంబంధించిన ప్రతి ఒక్క రికార్డ్, ప్రతి ఒక్క ఆధారం పూర్తిగా తుడిచేయండి!
 
ఒక్క గంట... నాకు కేవలం ఒక్క గంటలో ఇదంతా జరిగిపోవాలి. నా పిల్లల జోలికి ఇంకెవ్వడూ రాకూడదు, నేను ఇంకెవరినీ పోగొట్టుకోలేను!"
 
ఆమె మాటల్లోని ఆర్తనాదం విన్న రా చీఫ్ క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు.
 
RAW చీఫ్: "నువ్వు ప్రశాంతంగా ఉండు పూనమ్. నీ ఫ్యామిలీని కాపాడటం నా బాధ్యత. వన్ అవర్... జస్ట్ వన్ అవర్‌లో అంతా క్లియర్ అయిపోతుంది."
 
ఫోన్ కట్ అయింది. RAW ఆఫీస్ నుండి విజయవాడ లోకల్ బ్రాంచ్‌కు అత్యంత రహస్య ఆదేశాలు వెళ్లాయి. కేవలం ఒకే ఒక్క గంటలో పూనమ్ దేవి గతాన్ని, వర్తమానాన్ని సూచించే ప్రతి ఒక్క రికార్డ్ డిజిటల్ నెట్‌వర్క్ నుండి మాయం చేసే ప్లాన్ సిద్ధమైంది.
 
సమయం: ఉదయం 11:25 నిమిషాలు
ప్రదేశం: అంజలి హాస్పిటల్, విజయవాడ (క్యాజువాల్టీ వార్డ్)
 
పూనమ్ నడుచుకుంటూ కాదు... పరుగున హాస్పిటల్ కారిడార్‌లోకి దూసుకొచ్చింది. కానీ లోపలికి రాగానే ఆమె అడుగులు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాయి.
 
ఎదురుగా బెంచ్ మీద సోను కూర్చుని ఉన్నాడు. అతని తల నుండి శరీరం వరకు బట్టలన్నీ రక్తంతో తడిసి ముద్దయిపోయి ఉన్నాయి. అతని పక్కనే వర్ష కూర్చుని ఉంది.
 
వర్ష చేతి నుండి ఇంకా రక్తం చుక్కలు చుక్కలుగా కింద పడుతోంది. అంత భయంకరమైన నొప్పితోనూ, ఆమె సోను తలను తన భుజంపై పడుకోబెట్టుకుని, వెన్ను నిమురుతూ ఏడుస్తోంది.
 
ఆ దృశ్యం చూసిన పూనమ్ గుండె కరిగిపోయింది. తన కొడుకు కోసం ప్రాణాలు పెట్టడానికి తను కాకుండా... మరొక అమ్మాయి, ఒక అపరిచిత రక్తం అక్కడ నిలబడి ఉందనే నిజం ఆమెను కదిలించి వేసింది.
 
పూనమ్ మెల్లగా అడుగులు వేసుకుంటూ వాళ్ల వైపు నడిచింది. ఆమె నడుస్తున్న శబ్దానికి వర్ష నెమ్మదిగా తలెత్తి చూసింది.
 
ఒంటి నిండా శత్రువుల రక్తంతో డ్రెస్‌లో వస్తున్న పూనమ్‌ను చూడగానే వర్షకు ఆమె ఎవరో తెలియక తీవ్రమైన ప్రాణభయంతో వణికిపోయింది.
 
సోనుని గట్టిగా తన గుండెలకి హత్తుకుంటూ పక్కనే ఉన్న సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల వైపు చూస్తూ అరిచింది.
 
వర్ష: (భయంతో కేకలు వేస్తూ) "ఎవరో వస్తున్నారు... ప్లీజ్ కాపాడండి! నా తమ్ముడిని కాపాడండి! రండి!"
 
వర్ష అరుపులకి సోను మెల్లగా తన తల పైకెత్తి చూశాడు. ఎదురుగా నిలబడిన ఆ రూపాన్ని చూసి వాడి నోట్లోంచి ఒకే ఒక్క మాట వచ్చింది.
 
సోను: (కన్నీళ్లతో) "అమ్మా...!"
 
ఆ మాట వినగానే వర్ష ఒక్కసారిగా షాక్‌కు గురైంది. ఈమె సోను తల్లా?! మరుక్షణం వర్ష సోనుని వదిలేసి, పరుగున వెళ్లి పూనమ్‌ను గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.
 
వర్ష: (పూనమ్ ఒంటి మీదున్న రక్తాన్ని చూసి పిచ్చిదానిలా ఏడుస్తూ) "అమ్మా!!! నీకేమైంది అమ్మా? ఈ రక్తం ఏంటి? నీకు గాయాలయ్యాయా? డాక్టర్... డాక్టర్... త్వరగా రండి, మా అమ్మను కాపాడండి!" అని హాస్పిటల్ మొత్తం వినబడేలా గట్టిగా అరుస్తోంది.
 
సోను ఆ ఇద్దరినీ చూసి మరింత గట్టిగా ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. పూనమ్ కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి. ఆమె వర్ష తలపై ప్రేమగా చేయి పెట్టి, తన గుండెలకి గట్టిగా హత్తుకుంది.
 
పూనమ్: "ఏం కాదు తల్లి... మీ అమ్మకి ఏం కాలేదు. మీరంతా నా కళ్లముందు ఇంత ప్రేమగా ఉండగా నాకేం కాదురా..." అని చెప్తూనే సోను వైపు తన ఎడమచేయి చాచింది.
 
సోను కూడా పరుగున వచ్చి పూనమ్‌ను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
 
సోను: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ) "అమ్మా... నాన్న... నాన్నని నా కళ్లముందే నరికేసారమ్మా... నాన్న చనిపోయారమ్మా..."
 
పూనమ్: (గుండెల్లో నిజాన్ని దాచుకుని, కొడుకు వీపు నిమురుతూ) "నాకు తెలుసురా నాన్న... నాకు తెలుసు... నువ్వు ఏడవకు, అమ్మ ఉంది కదా..."
 
సమయం: ఉదయం 11:40 గంటలు
ప్రదేశం: డాక్టర్ అంజలి క్యాబిన్
 
సరిగ్గా అప్పుడే ఆపరేషన్ థియేటర్ నుండి బయటకు వచ్చిన డాక్టర్ అంజలి, అక్కడ రక్తంతో తడిసి ఉన్న పూనమ్‌ను చూసి షాక్ తిని పరుగున వచ్చింది.
 
అంజలి: "ఓసేయ్ పూనమ్! ఏంటి ఈ రక్తం? అసలు సిటీలో ఏం జరుగుతోంది? మీరంతా ఇలా ఉన్నారు ఏంటి?"
 
పూనమ్: "అంజలీ... నేను నీకు తర్వాత అన్నీ వివరిస్తాను. ముందు నా కూతురి చేతికి తీవ్రమైన గాయమైంది, రక్తం కారుతోంది... తనకి కట్టు కట్టు." అని వర్ష చేయి పట్టుకుని అంజలి చేతిలో పెట్టింది.
 
కానీ వర్ష పూనమ్ చేతిని వదలడానికి ఇష్టపడలేదు. అమ్మను వదిలితే మళ్లీ ఏమవుతుందో అన్న భయం ఆమె కళ్లల్లో ఉంది. పూనమ్ మెల్లగా వర్ష గడ్డం పట్టుకుని పైకి లేపి, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ ఎంతో ఆప్యాయంగా అంది.
 
పూనమ్: "నేను కూడా నీతోనే ఉంటాను తల్లి... పదా లోపలికి."
 
ముగ్గురూ లోపలి ట్రీట్‌మెంట్ రూమ్‌లోకి వెళ్లారు. నర్సులు పూనమ్ మోకాలికి ఉన్న గాయానికి, వర్ష చేతికి ఉన్న పదునైన కత్తి గాయానికి నీట్‌గా స్టిచెస్ వేసి కట్టు కట్టారు.
 
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:15 నిమిషాలు
ప్రదేశం: హాస్పిటల్ స్పెషల్ క్యాబిన్
 
సరిగ్గా గంట గడిచింది. కమిషనర్ పూజ తన భుజానికి కట్టు కట్టించుకుని, ప్రెస్ కాన్ఫరెన్స్ ముగించుకుని లోపలికి వచ్చింది.
 
పూనమ్ చెప్పినట్లే పూనమ్ ఇంట్లో ఉన్న 40 శవాలను, ఘాట్ లో ఉన్న శవాలను మీడియా కంట పడకుండా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు పూర్తిగా క్లియర్ చేశారు.
 
టీవీ ఆన్ చేయగా అందులో ఫ్లాష్ న్యూస్ వస్తోంది: "విజయవాడలో ముఠా ముఠాల మధ్య దాడులు ... సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల ఎదురుకాల్పుల్లో కిల్లర్స్ అందరూ హతం... సాదాసీదా కుటుంబం బలి!"
 
పూజ లోపలికి వస్తూ తనతో పాటు అందరికీ మార్చుకోవడానికి కొత్త దుస్తులను తెచ్చి ఇచ్చింది. అంత దుఃఖంలోనూ, పూనమ్ ఇంకా సోనుకి తన అమ్మమ్మ (రావు తల్లి) చనిపోయిన నిజాన్ని చెప్పలేదు.
 
వాడు తండ్రి మరణాన్నే తట్టుకోలేకపోతున్నాడు, ఇప్పుడు ఈ నిజం చెప్తే తట్టుకోలేడని ఆపింది. అందరూ బట్టలు మార్చుకుని ప్రశాంతంగా డాక్టర్ అంజలి పర్సనల్ క్యాబిన్‌లో కూర్చున్నారు.
 
పూనమ్ మెల్లగా పూజ వైపు తిరిగి, గంభీరమైన గొంతుతో అడిగింది.
 
పూనమ్: "పూజా... అసలు ఆ లోపల ఆపరేషన్ థియేటర్‌లో ఉన్న ఆ వ్యక్తి ఎవరు?"
 
అంజలి: (క్యాబిన్ లోకి వస్తూ) "పూనమ్... ఆయనకు తగిలిన గాయాలు చాలా భయంకరమైనవి. వీపులో కత్తి దిగినా కూడా బ్రెయిన్ డెడ్ అవ్వకుండా పోరాడాడు. మరో అరగంటలో ఆయనకు మెలకువ వస్తుంది, అప్పుడు మనమే అతన్ని నేరుగా అడగొచ్చు."
 
పూనమ్: (ఆలోచనల్లో పడి, పూజ వైపు చూస్తూ) "పూజా... వచ్చిన ఆ కరడుగట్టిన ప్రొఫెషనల్ కిల్లర్స్ నుండి నా కొడుకును కాపాడటం అనేది ఒక సాదాసీదా మనిషికి అస్సలు సాధ్యం కాదు.
 
అయినా... అసలు ఎవరో తెలియని ఆ వ్యక్తి, ... నా పిల్లల కోసం తమ ప్రాణాలను ఎందుకు అడ్డం పెట్టారు? దీని వెనుక ఉన్న అసలు రహస్యం ఏంటి?"
 
క్యాబిన్ లో ఉన్న అందరి ముఖాల్లోనూ ఒకటే నిశ్శబ్దం, ఒకటే ఉత్కంఠ!
 
ఇరవై ఏళ్ల తర్వాత మళ్లీ ముగ్గురు కన్యల కోసం మొదలైన ఈ నెత్తుటి ఆటలో... తన భర్త రణధీరే అసలైన సూత్రధారి అనే భయంకరమైన సత్యాన్ని పూనమ్ ఎలా తెలుసుకోబోతోంది? లోపల ఉన్న ప్రసాద్ కళ్లు తెరిస్తే ఏ నిజాలు బయటపడతాయి?