Thriller ❤️కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా ❤️..రక్త కదనరంగం❤️

[Sunnysunnysunny]

వాతావరణం గంభీరంగా ఉంది. చల్లటి గాలి వీస్తోంది. అనుష్కకు ఆటో దొరక్కపోవడంతో ఒంటరిగా నడుచుకుంటూ వెళ్తోంది. ఆమె అడుగుల్లో అలసట ఉంది.

 
హఠాత్తుగా... వెనుక నుండి టైర్లు గీపెడుతున్న శబ్దం. వరుసగా 6 నల్లటి మహీంద్రా స్కార్పియో కార్లు వేగంగా వచ్చి ఆమె చుట్టూ రౌండప్ చేసి ఆగాయి. తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. సుమారు 25-30 మంది గూండాలు రాడ్లు, కత్తులతో దిగారు.
 
అందరి మధ్యలో నుండి అజయ్ (దేవి గారు  కొడుకు) సిగార్ తాగుతూ, ఒక క్రూరమైన నవ్వుతో ముందుకు వచ్చాడు.)
 
అజయ్: (నవ్వుతూ) "ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు డార్లింగ్? నా నుండి ఎందుకు పారిపోతున్నావు? నేను ఎంతో కష్టపడి నీ దారి కనుక్కున్నాను. నువ్వు ఇక్కడ రెండు నెలలుగా ఉన్నావని తెలిసింది... నన్ను కలవడానికి రాలేదేంటి?"
 
అనుష్క: (భయపడుతున్నట్లు నటిస్తూ) "నా దారికి అడ్డురాకు అజయ్. దయచేసి నన్ను వెళ్లనివ్వు."
 
అజయ్: "నేనెలా వదిలి వెళతాను? నేను ఇంకా పది రోజులు ఇక్కడే ఉంటాను. ఈ పది రోజులు నువ్వు నాతోనే, నా మంచం మీదే ఉంటావు. ఒరేయ్... ఈమెను కారులో పడేయండిరా!"
 
(ముగ్గురు గూండాలు ఆమెను పట్టుకోవడానికి ముందుకు వచ్చారు. అనుష్క గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది, కానీ ఆమె చేతులు పైకి లేవలేదు. ఆమె కళ్ళ ముందు ఒక పాత జ్ఞాపకం ఫ్లాష్ అవుతుంది.)
 
(పూనమ్ దేవి గొంతు): "అనూ... గుర్తుపెట్టుకో. మనం డెత్ ఏంజెల్స్. మన చేతులు లేస్తే రక్తం ఏరులై పారుతుంది. కానీ, ప్రాణాలు పోతాయి అనుకునే ఆఖరి క్షణం (Last Second) వరకు మనం ఏ పరిస్థితిలోనూ ఎదురు దాడి చేయకూడదు. ఇది మన నియమం! ఎప్పటికీ మన ముగ్గురి కోసం తప్ప వేరే ఏ ఇతర మనిషి ఆఖరికి కన్న పేగు పెంచుకున్న బిడ్డ అయిన కానీ ఆఖరి క్షణం వరకు ఆగాలి.  ")
 
(ఈ నియమం వల్లే అనుష్క తనలోని అగ్నిపర్వతాన్ని అణచుకుని, భయపడుతూ సాధారణ మహిళలా ఉండిపోయింది.)
 
ఇంతలో గాల్లోకి దూసుకొచ్చిన ఒక రాయి అజయ్ పక్కన ఉన్న గూండా తలకి బలంగా తగిలింది. రక్తం కారుతూ వాడు కింద పడ్డాడు. అందరూ వెనక్కి తిరిగి చూశారు. కాలేజీ యూనిఫామ్‌లో ఉన్న రితిక కోపంగా నిలబడి ఉంది.
 
రితిక: (గట్టిగా) "మా అమ్మని తాకిన వాళ్ళు జాగ్రత్త!"
 
అజయ్: (రితికను చూసి కామంతో) "హే హే... ఇద్దరూ కలిసే ఉన్నారా! ఈమె కూడా నీకంటే తక్కువ హాట్ కాదు అనుష్క. అచ్చం నీ వయసులో ఉన్న క్రిస్టల్ లాంటి హాటీ!"
 
అనుష్క: (భయంతో వణుకుతూ) "అజయ్! ఈమె నా కూతురు వదిలేయి!"
 
అజయ్: "అందుకే ఈమె నాకు డబుల్ ఆఫర్! ఒరేయ్, ఈమెను కూడా ఎత్తుకెళ్ళండి. ఈరోజు చాలా డ్రామా జరిగింది, ఇద్దరి వేడి ఒకేసారి తీర్చేస్తాను!"
 
(రితిక వేగంగా ముందుకు వచ్చి అజయ్ చెంప చెళ్లుమనిపించింది.)
 
రితిక: "నీకు కనీసం మర్యాద లేదా రా కుక్కా! మా అమ్మ గురించే తప్పుగా మాట్లాడతావా!"
(చెంపదెబ్బతో అజయ్ కళ్లు ఎర్రబడ్డాయి. ఒక చేత్తో రితిక జుట్టు పట్టుకుని, మరో చేత్తో ఆమె మెడ దగ్గర బట్టలు పట్టుకున్నాడు.)
 
అనుష్క: (ఏడుస్తూ, అజయ్ కాళ్ల మీద పడుతూ) "అజయ్ నీకు దండం పెడతాను... కావాలంటే నన్ను ఏం అయిన చేసుకో ... నా కూతురిని వదిలేయ్. ఈమెను వదిలేయ్!"
 
అజయ్: (క్రూరంగా) "నేను ఎలా వదిలేస్తాను? ఈమె చాలా వేడిగా ఉంది. ఒరేయ్ కల్లూ, వెళ్లి ఈ లంజ బట్టలు ఇక్కడే విప్పేయ్ రా!"
 
(కల్లూ అనే గూండా ముందుకు వచ్చి రితిక చున్నీ లాగబోయాడు.)
హఠాత్తుగా గాల్లో ఒక భయంకరమైన ఫ్లయింగ్ కిక్... కల్లూ గాడి నడుముపై పడింది. వాడు ఎగిరిపోయి కారు అద్దం పగలగొట్టుకుని పడ్డాడు.
 
ధూళి రేపుకుంటూ, కళ్లల్లో మరణశాసనం రాసుకుని సన్నీ ఎంట్రీ ఇచ్చాడు.
 
సన్నీ: (గర్జిస్తూ) "జాగ్రత్త రా! నా అమ్మని, నా చెల్లిని తాకిన వాడిని... నీ తల్లి కడుపు నుండి ఎందుకు పుట్టానా అని ఏడ్చేలా చేస్తాను! ఒట్టు!"
 
(సన్నీ వెంటనే అజయ్ కాలర్ పట్టుకుని గట్టిగా వెనక్కి లాగి కింద పడేశాడు. రితిక వాడి చేతుల్లోంచి విడిపించుకుంది.)
 
(వెనుక నుండి ఇద్దరు గూండాలు సన్నీ మీదకు రాగా... సన్నీ మెరుపు వేగంతో ఒకడి చేతిలో ఉన్న హాకీ స్టిక్ లాక్కున్నాడు. ఒకడి తల మీద, ఇంకొకడి మోకాలి మీద బలంగా కొట్టాడు. 4, 5 మంది గూండాలను క్షణాల్లో ఉతికి ఆరేశాడు సన్నీ. దెబ్బలు ఎముకలు విరిగేలా తగులుతున్నాయి.)
 
సన్నీ నలుగురిని కొట్టి అజయ్ వైపు తిరుగుతున్నాడు. కానీ, సన్నీకి వెనుక వైపు నుండి అత్యంత భారీ కాయులైన ఇద్దరు గూండాలు... పెద్ద పెద్ద వేట కొడవళ్లు పట్టుకుని సన్నీ తల నరకడానికి గాల్లోకి ఎగిరారు! సన్నీ చావుకు ఇంకా ఒక్క సెకను మాత్రమే సమయం ఉంది!
 
(సన్నీకి ప్రాణాపాయం... పూనమ్ దేవి నియమం ముగిసింది! ఆఖరి క్షణం రానే వచ్చింది!)
 
"ష్వాష్... పటాక్!"
 
(గాల్లోకి ఎగిరిన ఆ ఇద్దరు గూండాలు సన్నీని చేరేలోపే... ఒక పొడవాటి కత్తి వాళ్ళిద్దరి చేతులను, ఛాతీని చీల్చుకుంటూ వెళ్ళింది. ఇద్దరూ రక్తం కక్కుకుంటూ సన్నీ వెనుక కుప్పకూలారు.)
 
(సన్నీ, రితిక, అజయ్ అందరూ షాక్‌తో ఆ కత్తి వచ్చిన వైపు చూశారు.)
 
అక్కడ... అనుష్క నిలబడి ఉంది! ఆమె ముఖంలో భయం లేదు, కన్నీళ్లు లేవు. 24 ఏళ్ల పాటు తనలో అణుచుకున్న ఒక అగ్నిపర్వతం బద్దలైంది. ఆమె కళ్లు ఎర్రటి నిప్పుల్లా మండుతున్నాయి. అచ్చం శత్రు సంహారానికి దిగిన 'కాళికా దేవి'లా ఉంది అనుష్క!
 
అనుష్క చేతిలో శత్రువు నుండి లాక్కున్న ఒక రాడ్ ఉంది
 
రెప్పపాటులో అనుష్క ముందుకు దూకింది! గాల్లో సుడిగాలిలా తిరుగుతూ, అడ్వాన్స్డ్ మార్షల్ ఆర్ట్స్ విద్యలతో గూండాలపై విరుచుకుపడింది. ఆమె ఉద్దేశ్యం ప్రాణాలు తీయడం కాదు... నరకం చూపించడం!
 
క్రాక్! ఒకడి కుడి చెయ్యి పట్టుకుని వ్యతిరేక దిశలో తిప్పింది. వాడి చేయి విరిగి మూడు ముక్కలైంది.
 
పటాక్! గాల్లోకి ఎగిరి ఇద్దరి మోకాళ్లపై ఒకేసారి తన్నింది. వాళ్ల కాళ్లు విరిగిపోయి కింద పడ్డారు.
 
ఆమె వేగాన్ని కంటితో చూడటం అసాధ్యంగా ఉంది. ఒక సెకనులో ఒకడి భుజం స్థానం మార్చేస్తోంది, మరో సెకనులో ఇంకొకడి ఎముకలు పొడి చేస్తోంది.
 
(జస్ట్ 2 నిమిషాలు... కేవలం 2 నిమిషాల్లో అక్కడ ఉన్న 20 మంది గూండాలు రోడ్డు మీద నెత్తురోడుతూ, కాళ్లు చేతులు విరిగిపోయి, ఏది ఎవరి కాలు, ఏది ఎవరి చేయి అని కూడా తెలియని భయంకరమైన స్థితిలో పడి మూలుగుతున్నారు. ఒక్కడి ప్రాణం కూడా పోలేదు, కానీ ఎవరూ జీవితంలో మళ్లీ లేచి నిలబడలేరు.)
 
సన్నీ, రితిక, అజయ్... ముగ్గురూ నోరెళ్లబెట్టి, శ్వాస తీసుకోవడం కూడా మర్చిపోయి అనుష్క విధ్వంసాన్ని అలా చూస్తూ ఉండిపోయారు. ఒక తల్లిలో ఇంతటి రాక్షస సంహారిణి ఉందా అని వాళ్ల నరాలు జివ్వుమన్నాయి.
 
అనుష్క రాడ్ కింద పడేసి, గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ నిలబడింది. సన్నీ నెమ్మదిగా షాక్ నుండి తేరుకున్నాడు. అజయ్ వైపు చూశాడు. వాడు భయంతో వణుకుతూ కింద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 
సన్నీ: (కళ్లు ఎర్రబడగా, అరుస్తూ) "రేయ్! ఈరోజు నిన్ను చంపేస్తాను రా కుక్కా!"
 
(సన్నీ పక్కనే ఉన్న ఇనుప రాడ్ తీసుకుని అజయ్ తల మీద కొట్టడానికి గాల్లోకి ఎత్తాడు!)
 
అనుష్క: (గుండెలు పగిలేలా అరుస్తూ) "సన్నీ వద్దు... ఆగు!!!"
 
(సన్నీ చేతులు గాల్లోనే ఆగిపోయాయి. అనుష్క పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి సన్నీ చేతిని పట్టుకుంది.)
 
సన్నీ: (ఆవేశంతో) "అమ్మా! నన్ను ఆపకు... వీడు మామూలు మృగం కాదు. వీడిని బ్రతకనివ్వను!"
 
అనుష్క: (కన్నీళ్లతో, సన్నీ కళ్లలోకి చూస్తూ) "లేదు సన్నీ! నువ్వు వీడిని చంపకూడదు! వీడు... వీడే రితికకు, నీకు తండ్రి రా!"
 
(సన్నీ చేతిలో నుండి రాడ్ జారి కింద పడింది. 'టంగ్' మని శబ్దం. రితిక 'నాన్న..?' అని గొణిగి, తల పట్టుకుని
షాక్‌లో కుప్పకూలింది. అజయ్ ఆశ్చర్యంతో, అవమానంతో తలదించుకున్నాడు.)
 
అనుష్క: (సన్నీ ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని) "అవును... మీ ఇద్దరికీ ఇతనే తండ్రి. ఒక కొడుకు కళ్ల ముందే, కొడుకు చేతిలోనే తండ్రిని చంపడం నేను చూడలేను. ఆ పాపం నీకు అంటకూడదు బాబూ!"
 
సన్నీ: (ఏడుస్తూ, తల అడ్డంగా ఊపుతూ) "లేదు అమ్మా... ఏం మాట్లాడుతున్నావు అమ్మా నువ్వు! ఇతను నా తండ్రి కాదు. ఇంత నీచమైన మనిషికి నేను బిడ్డను కాలేను!"
 
అజయ్: (నొప్పితో అరుస్తూ) "అనుష్క... నువ్వు అబద్ధం చెబుతున్నావు! నీ సుఖం కోసం వాళ్లకు జన్మనిచ్చావు, ఇప్పుడు నా నెత్తిన రుద్దుతున్నావా!"
 
సన్నీ: (కోపంతో మళ్ళీ కాలర్ పట్టుకోబోతూ) "నీచమైన వాడా... మళ్లీ మా అమ్మను అన్నావంటే..."
 
అదే సమయానికి దూరం నుండి రెండు కార్లు వేగంగా వచ్చి బ్రేకులు వేసుకుని ఆగాయి. కార్లలోంచి 8-10 మంది మనుషులు దిగారు. వారందరి వెనుక ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.
 
దేవి గారు : "ఆగండి!"
 
 
(అందరూ ఆగిపోయారు. దేవి గారు నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వచ్చింది. కింద పడి ఉన్న మనుషులను, అజయ్ పరిస్థితిని చూసి ఆమెకు అంతా అర్థమైంది.)
 
అజయ్: "అమ్మా... ఈ అబ్బాయి నన్ను..."
 
దేవి గారు: "ఊరుకో రా వెధవా!" (అనుష్క వైపు తిరిగి) "ఏం జరిగింది అనుష్క?"
 
(అనుష్క కన్నీళ్లతో జరిగిన ఘోరాన్ని అంతా చెప్పింది.)
 
(దేవి గారు ముందుకు వచ్చి అజయ్ చెంప మీద బలంగా కొట్టింది.)
 
దేవి గారు: "నువ్వు నా కడుపున పుట్టిన కొడుకువి కాకపోతే, నిన్ను ఇప్పుడే ఇక్కడే కాల్చి పారేసేదాన్ని రా! ఒరేయ్... వీడిని హాస్పిటల్‌లో పడేయండి!"
 
(వాళ్ళ మనుషులు అజయ్‌ని కార్లో ఎక్కించారు. దేవి గారు చేతులు జోడించి అనుష్క ముందు తలదించుకుంది.)
 
దేవి గారు: "నన్ను క్షమించు తల్లీ. ఈరోజు నీ ముందు నా తల పూర్తిగా వంగిపోయింది. వాడు మెరుగుపడ్డాడని అనుకున్నాను, కానీ నా ఇద్దరు పిల్లలు ఎప్పటికీ బాగుపడరు."
 
అనుష్క: "అమ్మా, ఇందులో నీ తప్పేంటి?"
 
సన్నీ: (కోపంగా రితిక చేయి పట్టుకుని లాగుతూ) "రా అమ్మా, మనం ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోదాం. వీళ్ళ మొహాలు కూడా చూడొద్దు."
 
దేవి గారు: "అనుష్క, నేను మిమ్మల్ని డ్రాప్ చేస్తాను..."
 
సన్నీ: (కఠినంగా) "వద్దు! మేమే వెళ్ళిపోతాం."
 
(సన్నీ, రితిక, అనుష్క అక్కడి నుండి నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయారు. సన్నీ, రితికల కళ్ల నుండి నిప్పులు కురుస్తున్నాయి, కన్నీళ్లు కూడా రాలుతున్నాయి. దేవి గారు ఏడుస్తూ వాళ్లు వెళ్తున్న వైపు చూస్తూ నిలబడిపోయింది.)
 
ఇంటికి చేరుకోగానే సన్నీ పిచ్చి పట్టిన వాడిలా ఇంట్లోకి దూసుకెళ్లి, గది తలుపును బలంగా 'ఢమాల్' మని మూసుకున్నాడు. రితిక కూడా ఏడుస్తూ పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి తన గది తలుపు మూసుకుంది.
 
ఆ శబ్దానికి మీనాక్షి భయంతో పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. ఏమైందో అర్థం కాక ఆందోళనగా నిలబడింది. అనుష్క మాత్రం ఇంటి గుమ్మం దగ్గరే ఆగిపోయి, శూన్యంలోకి చూస్తూ, కళ్ల నుండి ధారగా నీరు కారుతుండగా అలా శిలలా నిలబడిపోయింది.
 
ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత ఆ ఇంట్లో అలుముకున్న నిశ్శబ్దం, ఒక పెద్ద తుఫానుకు ముందు ఉండే ప్రశాంతత లాంటిది. అనుష్క గుమ్మం దగ్గరే కుప్పకూలిపోయి శూన్యంలోకి చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్ల నుండి కన్నీళ్లు ఆగకుండా స్రవిస్తున్నాయి.
 
లోపలి నుండి మీనాక్షి ఆందోళనగా పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది.
 
మీనాక్షి: [కంగారుగా అనుష్క పక్కన కూర్చుని] "అమ్మా! ఏమైంది? ఎందుకిలా ఏడుస్తున్నావు? సన్నీ, రితిక అలా తలుపులు వేసుకున్నారేంటి?"
 
అనుష్క: [వణుకుతున్న స్వరంతో] "అంతా అయిపోయింది మీనాక్షి... అంతా అయిపోయింది."
 
మీనాక్షి: "కానీ ఏమైంది అమ్మా? నాకు భయంగా ఉంది, వివరంగా చెప్పు."
 
అనుష్క: "ఈరోజు వాళ్లు వాళ్ల జీవితంలోని అతిపెద్ద చేదు నిజాన్ని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది. నా గతం వాళ్ల కళ్ల ముందు నగ్నంగా నిలబడింది. అది జరిగిపోయింది."
 
మీనాక్షి: "అంటే..?"
 
అనుష్క: [ఏడుస్తూ] "వాళ్లు ఎవరి పిల్లలో... వాళ్ల తండ్రి ఎవరో వాళ్ళకు తెలిసిపోయింది నాయనా. ఆ నిజాన్ని వాళ్లు జీర్ణించుకోలేకపోతున్నారు, తమను తాము నియంత్రించుకోలేకపోతున్నారు."
 
మీనాక్షి: [షాక్‌తో] "కానీ ఎలా అమ్మా? ఇదంతా ఎలా జరిగింది?"
 
అనుష్క: "అదంతా తర్వాత చెబుతాను నాయనా. ముందు నువ్వు వెళ్లి వాళ్ళని జాగ్రత్తగా చూసుకో. వాళ్లు ఏ అఘాయిత్యానికి పాల్పడతారో అని నా ప్రాణం కొట్టుకుంటోంది."
 
మీనాక్షి: [అనుష్క కన్నీళ్లు తుడుస్తూ] "నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు అమ్మా, ఇక్కడే కూర్చో. నేను వాళ్ళతో మాట్లాడతాను."
 
మీనాక్షి మెట్లు ఎక్కి వేగంగా రితిక గది ముందుకి చేరుకుంది. లోపల నుండి రితిక వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్న శబ్దం వినిపిస్తోంది.
 
మీనాక్షి: [తలుపు తడుతూ] "రితికా... రితికా, తలుపు తెరువు."
 
రితిక: [లోపలి నుండి కోపంగా, ఏడుస్తూ] "నన్ను ఒంటరిగా వదిలేయ్ మీనాక్షి! ఇప్పుడు ఇక్కడినుండి వెళ్లిపో!"
 
మీనాక్షి: "రితికా, ఒక్కసారి తలుపు తెరువు. అప్పుడు నీకు నిజం అర్థమవుతుంది."

రితిక: "నేను ఇప్పుడు ఏమీ వినాలని అనుకోవట్లేదు. నాకు బ్రతకాలని లేదు!"

మీనాక్షి: [గొంతు పెంచి, కఠినంగా] "నేను గతంలో చేసిన తప్పుకి నన్ను కూడా నిందించావు కదా? ఇప్పుడు నువ్వు కూడా అలాగే చేస్తావా? అప్పుడే ఒక నిర్ణయానికి రాకుండా, అమ్మ గురించి పూర్తి నిజం విను."

రితిక: "నేను ఈ నిజాన్ని భరించలేకపోతున్నాను మీనాక్షి! ఆ రాక్షసుడు నా తండ్రి అనే నిజాన్ని నేను మోయలేను."

మీనాక్షి: "మనం ఒకప్పుడు గతం గురించి ముందే ఆలోచించి, నిజం తెలుసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాం కదా? నువ్వు ఇలా ఆవేశంగా స్పందించడం కోసమేనా నేను నా కోపాన్ని పక్కనపెట్టి నిజం తెలుసుకోవలసి వచ్చింది? నిజం ఎప్పుడూ చాలా చేదుగా ఉంటుంది రితికా, కానీ దాన్ని ఎదుర్కోవాలి."
[తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది. రితిక కళ్లు ఎర్రబడి, జుట్టు చెదిరిపోయి ఉంది.]

రితిక: [మీనాక్షిని పట్టుకుని ఏడుస్తూ] "నేనేం చేయాలి మీనాక్షి? ఈ జన్మను నేను భరించలేకపోతున్నాను."

మీనాక్షి: [ఆమెను కౌగిలించుకుని ఓదారుస్తూ] ", మనం చూస్తున్నది పూర్తిగా నిజం కాకపోవచ్చు. దాని వెనుక చాలా పెద్ద కథ ఉండవచ్చు. నువ్వు కనీసం ఒక్కసారి అమ్మతో ప్రశాంతంగా మాట్లాడాలి. కిందకి రా."

రితిక కన్నీళ్లు తుడుచుకుని కిందకి వస్తుండటం చూసి హాల్లో ఉన్న అనుష్కకి కొంత ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లు అనిపించింది.

అనుష్క: [చేతులు చాపుతూ] "రీతూ... దయచేసి నన్ను క్షమించు."

రితిక: [పరుగెత్తుకెళ్లి అమ్మను హత్తుకుని] "లేదు అమ్మా దయచేసి నన్ను క్షమించు. నువ్వు మాకోసం ఎంత నరకం అనుభవించావో నాకు ఇప్పుడిప్పుడే అర్థమవుతోంది. నేను నీ మీద నమ్మకం ఉంచాల్సింది."

అనుష్క: [ఆందోళనగా] "సన్నీ... వాడు ఎక్కడ?"

రితిక: "నేను వెళ్లి వాడిని తీసుకొస్తాను అమ్మా."

రితిక వేగంగా వెళ్లి సన్నీ గది తలుపు తట్టింది. వెంటనే సన్నీ తలుపు తెరిచాడు. వాడి ముఖంలో కోపం, ఆవేదన అగ్నిపర్వతంలా రగులుతున్నాయి. తలుపు తీయగానే రితికను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.