Misc. Erotica ❤️❤️ అమ్మ తో అపరిచిత బంధం ❤️❤️

[Sunnysunnysunny]

నేను కింద టైల్స్ మీద హాయిగా అమ్మని చూస్తూ నిద్రపోయాను. మంచం మీద అమ్మ కూడా ప్రశాంతంగా కళ్లు మూసుకుంది. ఆ రాత్రి మా ఇల్లు ఎంతో ప్రశాంతంగా, నిశ్శబ్దంగా ఉంది. రేపు జరిగే రోజు కోసం ఇద్దరం ఎంతగానో ఆరాటం ఆ ప్రేమ ఇంకా ఏదో తెలియని సంతోషం ఇద్దరిలో ఉంది..  


కానీ... అదే ముంబై నగరంలో మరో మూల, ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ ఒక భయంకరమైన కుట్రకు తెరలేచింది!

ముంబై: సురేష్ చోప్రా సామ్రాజ్యం – అర్ధరాత్రి 1:00 గంట

భారతదేశంలోనే అత్యంత ధనవంతుడు,  J. S. S   కార్పొరేట్ కంపెనీ అధిపతి అయిన సురేష్ చోప్రా విలాసవంతమైన బంగళా అది. హాల్‌లో ఐస్ ముక్కల గ్లాసుతో రగిలిపోతూ నిలబడి ఉన్నాడు అతని కొడుకు సోహన్ చోప్రా. 

అతని మనసంతా పగతో, అవమానంతో పిచ్చెక్కిపోతోంది.

(( గమనిక : నా మిగిలిన రెండు కధలు కూడా అనుసరిస్తారు అని అనుకుంటున్నా, ఎందుకంటే ఇప్పటి నుండి మూడు కధలు ఒక దానికి ఒకటి లింక్ కలిగి ఉంటాయి ..
**సోహన్ చోప్రా ..కన్నతల్లి కన్నీటి సాక్షిగా కధలో రితిక ని కిడ్నాప్ చేసి రేప్ చేయాలి అని చూసిన అదే వ్యక్తి **))

అదే రోజు మధ్యాహ్నం కాలేజీలో... సిటీ సెక్యూరిటీ అధికారి కమిషనర్ కూతురైన అలేఖ్యను అందరి ముందూ లవ్ పేరుతో లొంగదీసుకోవాలని, బలవంతం చేయాలని చూశాడు సోహన్. కానీ సరిగ్గా అదే సమయానికి ప్రొఫెసర్లు, స్టూడెంట్స్ అక్కడికి వచ్చేసరికి... 

అలేఖ్య ఏమాత్రం భయపడకుండా, అందరి ముందూ తన కాలి చెప్పు తీసి సోహన్ చోప్రా ముఖం మీద గట్టిగా కొట్టింది! ఆ అవమానం, ఆ చెప్పు దెబ్బ తాలూకు మచ్చ చోప్రా ఖ్యాతిని మట్టిలో కలిపేసింది.

సోహన్ కోపంతో గ్లాసును గోడకేసి కొట్టాడు. ముఖంపై ఉన్న చెప్పు దెబ్బ గాయం కంటే, మనసులో పడిన గాయం అతన్ని నరకంలోకి నెట్టింది. "ఆ అలేఖ్యను ముక్కలు ముక్కలుగా నరికేయాలి!" అని గర్జిస్తూ... 

తన తండ్రి సురేష్ చోప్రా నీడలా ఉండే ముంబైలోనే అత్యంత ప్రమాదకరమైన గ్యాంగ్‌స్టర్ కమ్ గుండా 'భయ్యాజీ'కి ఫోన్ చేశాడు.

సోహన్: (ఫోన్ లో వణుకుతున్న గొంతుతో, క్రూరంగా) భయ్యాజీ... నాకు ఇప్పుడే, అర్జెంట్ గా ఒక 20 మంది షార్ప్ షూటర్స్, రౌడీలు కావాలి!

భయ్యాజీ: (అవతలి నుండి నవ్వుతూ) ఏమైంది చిన్నబాబు? అంత కంగారు పడుతున్నారు?

సోహన్: ఈరోజు కాలేజీలో సిటీ కమిషనర్ కూతురు అలేఖ్య నన్ను అందరి ముందూ చెప్పుతో కొట్టింది భయ్యాజీ! ఆ కమిషనరే వెనుక ఉండి ఇదంతా చేయించాడు. నన్ను అంతలా అవమానించిన ఆ కమిషనర్ ఫ్యామిలీ మొత్తాన్ని నాశనం చేయాలి!

నిజానికి, సిటీ కమిషనర్ ఇన్నాళ్లుగా సురేష్ చోప్రా అక్రమ వ్యాపారాలకు, మాఫియా సామ్రాజ్యానికి అడ్డు తగులుతూనే ఉన్నాడు. చోప్రా ఫైల్స్ అన్నీ క్లోజ్ చేయడానికి కమిషనర్ ఆల్రెడీ స్కెచ్ వేశాడు. ఈ విషయం తెలిసి సురేష్ చోప్రా కూడా లోపల కక్షతో ఉన్నాడు. 

కొడుకు మాట వినగానే సురేష్ చోప్రా స్వయంగా ఫోన్ అందుకున్నాడు.

సురేష్ చోప్రా: (భారమైన అధికార గొంతుతో) భయ్యాజీ... నా కొడుకు చెప్పింది నిజమే. ఆ కమిషనర్ మన సామ్రాజ్యాన్నే కూల్చాలని చూస్తున్నాడు. వాడు బతికుంటే మనకు ప్రశాంతత లేదు. 20 మంది కాదు... నీ గ్యాంగ్ నుండి ఒక 30 మందిని దించు. రేపు ఆదివారం మధ్యాహ్నం ఆ కమిషనర్ గాడి ఫ్యామిలీ మొత్తం శవాలై తేలాలి!

భయ్యాజీ: (క్రూరమైన నవ్వు నవ్వుతూ) చోప్రా సాబ్... మీరు ఆర్డర్ వేశారు కదా, ఇక రేపటి సూర్యుడిని ఆ కమిషనర్ ఫ్యామిలీ చూడలేదు. రేపు మధ్యాహ్నం జూన్ 30... ముంబై చరిత్రలోనే అతి పెద్ద రక్తపాతం జరగబోతోంది! రెడీగా ఉండండి!

భయ్యాజీ గ్యాంగ్ మొత్తం ఆయుధాలు సర్దుకోవడం మొదలుపెట్టింది. కమిషనర్ ఫ్యామిలీ కదలికలపై నిఘా పెట్టారు. రేపు ఆదివారం మధ్యాహ్నం లంచ్ తర్వాత... 

కమిషనర్ తన భార్య, కూతురు అలేఖ్యతో కలిసి ముంబైలోని ప్రసిద్ధ మల్టీప్లెక్స్ థియేటర్ 'రాయల్ ప్యాలెస్ సినిమాస్' లో మధ్యాహ్నం షోకి వెళ్తున్నట్లు మాఫియా గ్యాంగ్ కనిపెట్టింది. 

అదే థియేటర్ లోపలే కమిషనర్ ఫ్యామిలీ మొత్తాన్ని కత్తులతో లేదా గన్స్ తో లేపేయాలని భయ్యాజీ డెడ్లీ ప్లాన్ వేశాడు!
 
ఇవి ఏం తెలియని నేను ఉదయం నిద్రలేచాను .... సమయం చూసి ఆశ్చర్యపోయాను.... దాదాపు 9 గంటలు అయింది.... నేను లేచాను.... మంచం వైపు చూశాను, అక్కడ ఎవరూ లేరు, అంటే అమ్మ ఎప్పుడో లేచి ఉంటుంది....

నేను నిన్నటి విషయాలనే గుర్తు చేసుకుంటున్నాను... రాత్రి అమ్మని అలా పట్టుకోవడం  ఇదంతా అకస్మాత్తుగా ఎందుకు జరిగిందో నాకు తెలియదు... నాకే ఏమీ అర్థం కాలేదు...

నా మనసు- ఏమీ లేదు.... నువ్వు ప్రేమలో మరీ ఎక్కువగా పడిపోయి ఉంటావు.... అందుకే ఇలా జరుగుతోంది... నువ్వు ఇప్పుడు అమ్మని ముద్దు పెట్టుకోబోతున్నట్లు నాకు అనిపించింది...

నేను- ఓరే నువ్వు నన్ను ఏదో చేసేలా ఉన్నావు, అలా చేస్తే ఒకవేళ ఆమె నా ప్రాణాలు తీసేస్తే...

నా మనసు- ఓ అలా అనుకుంటున్నావా?  కానీ ఆమె నీ చేయి పట్టుకుని నిన్ను నెమ్మదిగా కిందకి నిన్న రాత్రి ఎందుకు లాగిందో తెలీదా... నీకు ఇంత చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు... మట్టి బుర్ర  నీది

నేను- ఆమె నిజంగా ఇది కోరుకుంటుందా...

నా మనసు- నువ్వు నిద్రపోబోతున్నప్పుడు... అప్పుడు కూడా ఆమె నిన్ను ఆపింది ఉండు కాసేపు అని... దీనికి ఇంకేం అర్థం ఉంటుంది మిత్రమా...

నేను- అవును కానీ ఆమె నన్ను మాట్లాడమని మాత్రమే అడిగింది...

నా మనసు- నువ్వు ఏమీ మాట్లాడవని ఆమెకు కూడా తెలుసు... ఆమె అసలు సరేలే నీకు అర్ధం కాదు...... వెళ్ళు, ఇప్పుడు బహుశా భోజనం తయారవుతూ ఉండొచ్చు.. వేస్ట్ రా ... నువ్వు ఇది తప్ప ఇంకేమీ చేయలేవు...

నేను లేచి అమ్మను చూశాను... అమ్మ సాదా చీర కట్టుకుని ఉంది... అమ్మ బహుశా వంట చేస్తూ ఉండొచ్చు...


నేను వంటగది వైపు వెళ్ళాను... అమ్మ నన్ను చూసి తల దించుకుంది...

అమ్మ- ఇప్పుడే లేచావా...

నేను- అవును... కానీ నువ్వు నన్ను లేపి ఉంటే బాగుండేది... అప్పుడే 9 గంటలు అయింది, చాలా ఆలస్యం...

అమ్మ- నువ్వు బాగా నిద్రపోయావనుకున్నాను... నిన్న రాత్రి చాలా కంగారుగా ఉన్నావు కదా...

నేను- లేదు నేను కంగారు పడలేదు... నేను కేవలం..అది ... సరే... నేను స్నానం చేసి వస్తాను... అవును, ఈరోజు మనం సినిమాకి వెళ్ళాలి...

అమ్మ- హ్మ్ం నాకు గుర్తుంది... అందుకే నేను సాదా చీర కట్టుకున్నాను... నేను ఇంత సాదాగా కాకుండా బాగా తయారై బయటకు వెళితే ఎవరైనా నన్ను ఎత్తుకెళ్ళొచ్చు... హహహహ

నేను- అవును... కావచ్చు... పర్వాలేదు కానీ తిరిగి వచ్చాక నువ్వు తయారవ్వాలి...

అమ్మ నా వైపు కొంచెం ఆశ్చర్యంగా చూసి... అంది.

అమ్మా- ఎందుకలా... నేనెందుకు సిద్ధమవ్వాలి...

నేను- నిన్ను నాకు నచ్చిన విధంగా రెఢీ ఐతే చూడాలని అనుకుంటున్నా...

అమ్మ ఇప్పుడు సిగ్గుతో తల దించుకుంది...


నేను ఇంకా ఆమె సమాధానం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను...

నేను- చెప్పండి... భావన గారు... అలా చేస్తారు కదా...

అమ్మ కళ్ళు తిప్పి... మరోవైపు చూసింది...

అమ్మ- హ్మ్మ్...

అమ్మ సమాధానం విని నాకు కూడా సంతోషంగా అనిపించింది...

నేను- సరే, నేను స్నానం చేసి వస్తాను... మనం భోజనం చేశాక సినిమాకి వెళ్దాం... అన్నట్టు, బహుశా 12 గంటలకు ఒక షో ఉంటుంది... నిన్ననే నా మొబైల్‌లో చూశాను...

అమ్మ- సరే... త్వరగా రా... నేను ఎదురు చూస్తున్నాను...

నేను- నిన్ను ఇంక ఎక్కువసేపు ఎదురు చూడనివ్వను...

అమ్మ కాస్త సంకోచంగా నా వైపు చూసింది...

నేను- అంటే... నేను స్నానం చేసి వస్తాను...

అమ్మ కొంచెం సిగ్గుపడింది. ఆమె నవ్వడం మొదలుపెట్టింది... అమ్మ నవ్వు చూసి నాకు కూడా సంతోషంగా అనిపించింది...


అమ్మ నవ్వుతూ అంది- ఇప్పుడు వెళ్ళు... అలా నా వైపు చూస్తూ అక్కడే నిలబడకు...

కానీ నేను ఆమె వైపే చూస్తున్నాను... నేను తన వైపే చూస్తున్నానని అమ్మకు తెలుసు... నేను కదలకుండా తన వైపే చూస్తున్నానని ఆమె అనుకుంది... అమ్మ తన ముఖాన్ని పూర్తిగా వేరే వైపు తిప్పి పని చేయడం మొదలుపెట్టింది...
 
కమిషనర్ ఇంట్లో :
 
కమిషనర్: మీ అమ్మ ని పెళ్లి చేసుకున్న తరువాత నా నాలుక కి రుచి తెలియట్లేదు హాహహ
 
అలేఖ్య : హాహహ సరే నాన్న , నాకు కూడా అమ్మ బోర్ కొట్టేసింది , మనం కొత్త అమ్మ ని తెచ్చుకుందాం.. అని తండ్రికి గట్టిగా నవ్వుతూ చెప్పింది.
 
కమిషనర్ భార్య : ఏంటి , ఏం అన్నారు ఇప్పుడు .. ఇద్దరికీ వాతలు పెట్టకపోతే నా పేరు మమత ఏ కాదు
 
అంటూ ఆ అందమైన ఫ్యామిలీ హల్లో తల్లి ని ఏడిపిస్తూ సరదాగా ఆడుకుంటూ ఉన్నారు..
 
మిమ్మల్ని చూసి ఇది కూడా ఇలానే తయారు అవుతుంది అని అలేఖ్య చెవి పట్టుకుని మెలిపెట్టింది..
 
అలేఖ్య : అయ్యో అమ్మ నొప్పి , నాన్న గన్ లోడ్ చేయి ,, రాక్షసి ఎక్కడ దొరికింది నీకు.. హహహహ
 
మమత: ఎవరు ఏ రాక్షసి అని మళ్ళీ చెవి మెలిపెట్టింది.
 
కమిషనర్: వదులు వదులు , నీ మీద కేసు పెట్టాలి ,, మా ఇద్దరినీ రోజు కొడుతున్నావు .. హహహహ
 
మమత: అశోక్ నిన్ను అంటూ చేతిలో ఉన్న గరిట తీసుకుని విసిరేసింది.. పొండి నాకు ఏం వద్దు ,, ఇద్దరు ఒక్కటే నన్నే ఎప్పుడు ఒక్కదాన్ని చేస్తారు.
 
అశోక్ : హహహహహ అమ్మో హోమ్ మినిస్టర్ కి కోపం వచ్చింది రా ,,
 
ఇద్దరు తండ్రి , కూతురు ఆమె ముందు కూర్చొని ప్రేమగా ఆమె ని బుజ్జగిస్తూ గట్టిగా కౌగిలించుకుని ఐ లవ్ యు అమ్మ ,, ఐ లవ్ యు రా అని చెప్పారు ..
 
అలా వాళ్ళు కాసేపు సరదాగా గడిపి ,, మమత మూవీ కి టైమ్ అవుతుంది రెఢీ అవ్వండి అనగానే అందరూ వెళ్లిపోయారు..
 
సురేష్ చోప్రా ఇంట్లో :
 
భయ్యాజీ: ఎక్కడ ఉన్నారు అంత సిద్ధంగా ఉందా
 
గుండా : అన్న అంత కరెక్ట్ గా ఉంది . పని ఐపోయాక నేనే కాల్ చేస్తాను..
 
భయ్యాజీ : గుర్తుంచుకో వాడిని  పాయింట్ బ్లాంక్ లో కాల్చు .. ఇంకా ఆ అమ్మాయి ని కత్తి తో వాడి ముందే ముక్కలు ముక్కలు గా నరుకు
 
గుండా : సరే అన్న . మొత్తం రికార్డు నీ దగ్గర ఉంటుంది
 
భయ్యాజీ: సరే
 
భయ్యాజీ పంపిన మనుషులు మొత్తం అశోక్ కమిషనర్ ఇంటి బయట వేచి చూస్తున్నారు , వాళ్ళు ఎప్పుడు వస్తారా అని,,,
 
భావన ఇల్లు :

నేను పైకి వెళ్లి స్నానం చేసి టవల్ కట్టుకుని నిలబడి ఉన్నాను... నేను ఇంకా దుస్తులు వేసుకోలేదు,

జుట్టు త్వరగా ఆరాలని టవల్‌తో తుడుచుకుంటున్నాను... ఆ తర్వాత నా టవల్‌ను ఆరబెట్టడానికి బయట పెట్టి లోపలికి వచ్చాను...
 నేను మా అమ్మ కొనిచ్చిన టీ-షర్టును బయటకు తీశాను... మరొకటి నా బ్యాగ్‌లో ఉంచాను... ఈరోజు అది వేసుకోవాలి అనుకున్నాను... అందుకే నా బ్యాగ్ తెరిచాను...

ఈరోజు అమ్మ పుట్టినరోజు కాబట్టి నేను నార్మల్ గా కాకుండా, కొంచెం హుందాగా కనిపించేది ఏదైనా వేసుకోవాలి... అందుకే నా బ్యాగ్‌లో ఉంచిన బట్టలు బయటకు తీశాను... నాకు ఒక మంచి షర్ట్, ప్యాంట్ కనిపించాయి... నేను వాటిని చూశాను... వాటిని తీసుకున్నాను... ఫార్మల్ డ్రస్ వేసుకుని రెఢీ అయ్యాను

చివరకి అమ్మ కోసం నేను కొన్న కాలి పట్టీలు తీసుకున్నాను... వాటితో పాటు అమ్మ పెళ్లి ఫోటో కూడా మళ్ళీ బ్యాగ్ లో నుండి తీసి చూస్తూ ఉండిపోయా.

నా మనసు- ఈరోజు నువ్వే స్వయంగా అమ్మకి కాలి పట్టీలు తొడగాలి... పెళ్లి చీర కూడా ఇవ్వాలి...

నేను- అవును... అమ్మని పెళ్లికూతురిగా చూడాలన్న నా కోరిక ఈరోజు కచ్చితంగా నెరవేరుతుంది... నాకు కూడా అలాగే అనిపిస్తోంది... ఈరోజు నాకు నిజంగా చాలా సంతోషకరమైన రోజు...

నేను అమ్మ యొక్క ఆ అమాయకమైన ఫోటో వైపు కొంతసేపు అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాను...

నా టవల్‌లో ఏదో కదలిక ఉన్నట్లు అనిపించింది... అప్పుడు చూశాను... నా మడ్ద నిక్కబొడుచుకుంది...

నా మనసు- ఇది మామూలే మిత్రమా... నువ్వు ప్రేమించే వారి గురించి ఇలా ఆలోచించడం తప్పా... ఇది చాలా చిన్న విషయం... దీన్ని మనసుకు తీసుకోకూడదు...

నేను- అవును కానీ మిత్రమా...

నా మనసు- మళ్ళీ నీ గురించి మాట్లాడకు... ఇప్పుడు నువ్వు నిజాన్ని మర్చిపోవాలి, గుర్తుందా...

నేను- సరే... నాకు అర్థమైంది...

నేను కిందకి వెళ్ళాను... అమ్మ టిఫిన్ తయారు చేసి పెట్టింది... నేను కిందకి వెళ్లి అమ్మతో కలిసి తినడం మొదలుపెట్టాను... 

ఉదయం టిఫిన్ తిన్న తర్వాత నేనూ, అమ్మ హాల్‌ లోని సోఫాలో ఎదురెదురుగా కూర్చున్నాము. ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ నిశ్శబ్దంగా నవ్వుకున్నాము.
 
నేను: అయితే...
 
అమ్మ: (కళ్లెగరేస్తూ) ఏంటి విజయ్... ఏంటా చూపులు?
 
నేను: (దీర్ఘంగా నిట్టూరుస్తూ) ఏం లేదు భావన గారు... రేపటి నుండి మళ్లీ అదే రోజువారీ ఆఫీస్ జీవితం మొదలవుతుంది కదా. నువ్వు నిన్న చెప్పిన మాట అక్షరాలా నిజం ఆంటీ... కొంతకాలం గడిచాక అస్సలు కంపెనీకి వెళ్లాలని కూడా అనిపించదు కాబోలు.
 
అమ్మ: (పెదవులపై మధురమైన చిరునవ్వుతో) అవునా విజయ్... అయితే అప్పుడే నీ మనసు మార్చేసుకున్నావన్నమాట!
 
నేను: బహుశా అవును ఆంటీ... నీ పక్కన ఉంటే కాలమే తెలియడం లేదు.
 
అమ్మ: (నా కళ్లల్లోకి చూస్తూ, సాఫ్ట్‌గా) అవును విజయ్... ఈ మధ్య నాకు కూడా అస్సలు కోచింగ్ కి వెళ్లాలనిపించడం లేదు. రోజంతా ఇక్కడే నీ కళ్లముందే ఇంట్లోనే ఉండిపోవాలనిపిస్తోంది.
 
నేను: (చిలిపిగా) ఎందుకలా ఆంటీ? నీకు చదువు చెప్పడం బోర్ కొట్టిందా ఏంటి?
 
అమ్మ: (తల దించుకుని, సిగ్గుపడుతూ) బహుశా కోచింగ్‌కి వెళ్ళడం గురించి కాదులే విజయ్… ఈ మధ్య ఎందుకో నాకు నీకు దూరంగా ఒక్క క్షణం కూడా ఉండాలని అస్సలు అనిపించడం లేదు...
 
ఆ మాట చెబుతున్నప్పుడు అమ్మ ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రబడిపోయింది. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.

 
నేను: (ఆమెకు ఇంకాస్త దగ్గరగా జరుగుతూ) మరి ఆంటీ... మనం రోజంతా ఇలా ఒంటరిగా ఒకే గదిలో కూర్చోలేము కదా... జీవితం గడపాలంటే ఏదో ఒక పని చేయాలి కదా.
 
అమ్మ: (భారంగా నిట్టూరుస్తూ) నా జీవితంలో సగం వయసు ఇప్పటికే గడిచిపోయింది విజయ్... నాకేం ఉంది ఇంకా.
 
నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ) వయసుతో ఏముంది ఆంటీ... ఒక మంచి మనసున్న వ్యక్తితో జీవితం గడపడం మొదలుపెట్టాక... ఆ వంద ఏళ్ల జీవితం కూడా చాలా తక్కువగా అనిపిస్తుంది ఆంటీ.
 
అమ్మ: (కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతుండగా, ఎంతో ఆరాధనగా) అవును విజయ్… నువ్వు చెప్పింది అక్షరాలా నిజం...
 
నేను: (మత్తుగా) బహుశా...
 
మా ఇద్దరి మధ్య మళ్లీ ఒక మధురమైన రొమాంటిక్ మౌనం ఆవరించింది.
 
అమ్మ: (నవ్వుతూ దొంగచూపు చూస్తూ) విజయ్... ఈ మధ్య నువ్వు నన్ను అస్సలు 'ఆంటీ' అనడం లేదు... నేరుగా నా పేరు పెట్టి పిలవడం మొదలుపెట్టావు కదా!
 
నేను: (కంగారుపడుతూ) అయ్యో... క్షమించు భావన గారు... అలా అని కాదు కానీ, నేను పేరు పక్కన ఎంతో గౌరవంగా ‘గారు ’ అని కూడా అంటున్నాను కదా.
 
అమ్మ: (నా చేయి పట్టుకుని గారంగా) విజయ్... నాతో క్షమించమని అస్సలు చెప్పకు. ఇకపై ఆ ‘గారు ’ అని కూడా అనాల్సిన అవసరం లేదు... నన్ను కేవలం భావన అని పిలిచినా చాలు, నేను ఇది చెప్పాలనుకున్నాను అంతే...
 
అమ్మ తనను ఏకవచనంతో ‘నువ్వు’ అని పిలవమనేంత చొరవ ఇచ్చేసరికి సిగ్గుతో ఆమె బుగ్గలు పూర్తిగా ఎర్రబడ్డాయి. నా మనసు లోపల గంతులు వేసింది.

నేను: అన్నట్టు ఆంటీ... ఈరోజు నీ పుట్టినరోజు కదా, మరి నాకోసం నువ్వు ఏ ప్రత్యేకమైన డ్రస్ వేసుకోబోతున్నావో నాకు ఇంకా చెప్పనే లేదు?

అమ్మ: (కళ్లెగరేస్తూ) అది నేను కాదు విజయ్... నువ్వే నాకు చెప్పాలి కదా?
 
నేను: (ఆమె వైపు తదేకంగా చూస్తూ) అంటే... నేను ఎలా చెబితే నువ్వు అచ్చం అలాగే సిద్ధమవ్వాలని కోరుకుంటున్నావన్నమాట!
 
అమ్మకు నా మాటలలోని ఆ హక్కు అర్థమైపోయి, విపరీతంగా సిగ్గుపడుతూ గట్టిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.
 
అమ్మ: (మొహం దాచుకుంటూ) పో విజయ్... నేను నీ ముచ్చట్లు ఏమీ వినదలుచుకోలేదు!

నేను ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా... చటుక్కున సోఫా నుండి లేచి, అమ్మ చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని ఆమెను పైకి లేపాను. నేను ఇంకా ఆమె చేతిని వదలకుండా గట్టిగా పట్టుకునే ఉన్నాను. అమ్మ సిగ్గుతో తల పూర్తిగా దించేసుకుంది. నేను నా మరో చేత్తో ఆమె గడ్డం పట్టుకుని, ఆమె ముఖాన్ని తిన్నగా నా వైపు తిప్పుకున్నాను.