Misc. Erotica ❤️❤️ అమ్మ తో అపరిచిత బంధం ❤️❤️

[Sunnysunnysunny]

కన్నీటి కావ్యంలో కరిగిన మౌనం... ఒకే ఒక ఆసరా!

మార్కెట్ నుండి బయటకు వచ్చాక ఇద్దరం ఒక అందమైన ఫ్యామిలీ రెస్టారెంట్ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాము. దాన్ని చూడగానే కాస్త లగ్జరీగా, ఖరీదైనదిగా అనిపించింది.

నేను: (అమ్మ చేయి పట్టుకుని ఆపుతూ) ఓహ్ ఆంటీ... కానీ ఇది చాలా ఖరీదైన హోటల్ లా అనిపిస్తోంది. నన్ను ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకువస్తున్నావు? వద్దు ఆంటీ, నేను వేరే ఏదైనా నార్మల్ హోటల్ కి  వెళ్లి తిందాం.

అమ్మ: (నా వైపు మురిపెంగా చూస్తూ, నవ్వుతూ) లేదు విజయ్... ఇప్పుడు మనం ఇక్కడికే వెళ్తున్నాం. అయినా నిన్ను బిల్లు కట్టమని నేను డబ్బులు అడుగుతున్నానా ఏంటి వెర్రివాడా? రా...

నేను: (మొహమాటపడుతూ) ఆంటీ... నేను డబ్బు గురించి మాట్లాడటం లేదు. కానీ అంత ఖరీదైన చోట తినాల్సిన అవసరం ఏముంది?

అమ్మ: (నా కళ్లల్లోకి ఎంతో ఆత్మీయంగా చూస్తూ) విజయ్... బయట ప్రతి విషయానికి అనవసరంగా డబ్బు ఖర్చు చేయడం మంచిది కాదని నువ్వు అనుకుంటున్నావు కదా, అది నిజమే. కానీ మనం కడుపు నింపుకునే ఆహారం కోసం ఖర్చు పెట్టే డబ్బు ఎప్పటికీ వృథా కాదు... అది మన శరీరానికి ప్రాణాన్ని ఇస్తుంది. కాబట్టి పంతాలు ఆపి లోపలికి రా.

నేను: (ఆమె ప్రేమకు లొంగిపోతూ) సరే ఓకే... నీ ఇష్టం ఆంటీ.

మేమిద్దరం లోపలికి వెళ్లి ఒక ప్రశాంతమైన టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాము. అక్కడ అస్సలు రద్దీ లేదు, చాలా నిశ్శబ్దంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది. అంతలో ఒక వెయిటర్ మా దగ్గరికి వచ్చాడు.

వెయిటర్: నమస్తే సార్... నమస్తే మేడమ్, మీకు ఆర్డర్ ఏమి కావాలో చెప్తారా?

అమ్మ మెనూ కార్డును చేతిలోకి తీసుకుని కొన్ని క్షణాలు చూసింది.

అమ్మ: (వెయిటర్‌తో) దయచేసి ఒక ఐదు నిమిషాల తర్వాత రాగలరా? అప్పటివరకు మేము ఏం కావాలో ఆలోచించి చెబుతాము.

వెయిటర్: అలాగే మేడమ్... (అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు).

అమ్మ: (మెనూ కార్డు నా వైపు నెడుతూ) విజయ్... నీకు ఏమి తినాలనిపిస్తోందో నువ్వే చూసి చెప్పు.

నేను: (మొహమాటపడుతూ తలదించుకుని) నీకు ఏది ఇష్టమైతే అదే ఆర్డర్ చెయ్ ఆంటీ... నీ ఛాయిస్ నాకూ ఇష్టమే.

అమ్మ: (నా వైపు చూసి, తల ఊపుతూ చిన్నగా నవ్వి) విజయ్... నువ్వు అస్సలు మారవా? ఎప్పుడూ ఇంతేనా...

అమ్మ మళ్లీ వెయిటర్‌ని పిలిచింది.

నేను: (అమ్మ వైపు చూస్తూ) ఆంటీ... నువ్వే ఆర్డర్ చెప్పేసేయ్.

అమ్మ: (వెయిటర్‌తో) మాకు ఇది కావాలి... అలాగే ఈ డిష్ కూడా తీసుకురండి.

వెయిటర్: సరే మేడమ్... ఐదు నిమిషాల్లో తెస్తాను (అని వెళ్ళిపోయాడు).

అమ్మ: (నన్ను ఆటపట్టిస్తూ, చిలిపిగా) విజయ్... ఏంటి నువ్వు ఆ వెయిటర్ ముందు కూడా అంతగా సిగ్గుపడుతున్నావు?

నేను: (సర్దుకుంటూ) అయ్యో... అలా కాదు ఆంటీ. నేను ఊరికే మీరే చేస్తారు ఆర్డర్ అనుకున్నాను... సరేలే, ఇప్పుడు పర్వాలేదులే, ఆర్డర్ చేసేశావు కదా.

అమ్మ: (నా కళ్లల్లోకి చూస్తూ, గొంతు తగ్గించి) విజయ్... ఉదయాన్నే నన్ను ఆ స్థితిలో చూస్తున్నప్పుడు నీకు ఈ సిగ్గు గుర్తుకు రాలేదా?

ఆ మాట వినగానే నా కాళ్ల కింద భూమి జారిపోయినట్లు అనిపించింది! నా శరీరం ఒక్కసారిగా మొద్దుబారిపోయింది. ఉదయం 6:30 గంటల సమయంలో అమ్మ బ్రా వేసుకుని, బ్లౌజ్ సర్దుకుంటున్న ఆ నాజూకైన నడుము అందాన్ని నేను దొంగచాటుగా మెట్లపై నుండి చూసిన దృశ్యం గుర్తొచ్చింది. అమ్మ నన్ను చూడలేదనుకున్నాను... కానీ అమ్మ నన్ను స్పష్టంగా గమనించేసింది! నా గుండె దడదడలాడింది.

అమ్మ: (నా కంగారును చూసి నవ్వుతూ) అయ్యో విజయ్... నేను ఉదయాన్నే పైకి వస్తున్నాను... కానీ నువ్వు సగం బట్టలతో షర్ట్ లేకుండా ఉన్నావు నిద్రలో . నిన్ను అలా హఠాత్తుగా చూసినప్పుడు... ఒక స్త్రీగా నాకు ఏం చేయాలో అస్సలు అర్థం కాలేదు. అందుకే నేను కూడా అక్కడే అలాగే స్తంభించి నిలబడిపోయాను. కానీ... నేను  దేవుడి మీద ఒట్టేసి చెప్తున్నాను విజయ్, నిన్ను నేను బట్టలు లేకుండా తప్పుగా చూడలేదు... నీ మీద ఒట్టు, నేను అబద్ధం చెప్పడం లేదు.

అమ్మ నా క్షేమం కోరి, తన పవిత్రతను నిరూపించుకోవడానికి నా తలపై చేయి పెట్టి ప్రమాణం చేయబోయింది. ఆ స్పర్శ తగలగానే నాలోని భయం కామంగా, అనురాగంగా మారిపోయింది. నేను అమ్మ చేయిని నా తలపై నుండి తీసి నా చెయ్యి ని ఆమె తల పైన అలాగే ఉంచి, ఆమె కళ్లల్లోకి తిన్నగా చూస్తూ నా తప్పును ఒప్పుకోవాలని అనుకున్నాను.

నేను: (చూపులు కిందకి దించుకుని, విపరీతమైన భయంతో, తడబడుతూ) ఆంటీ... ఇప్పుడు నేను... ఎలా చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు. అవును... ఉదయాన్నే నేను కిందకు వస్తుండగా... నువ్వు కేవలం ఆ బ్రా వేసుకుని ఉండటం నేను చూశాను.

నువ్వు డ్రెస్ మీద బ్లౌజ్ వేసుకుంటున్నావు ఆంటీ. ఎందుకో తెలియదు నా కాళ్లు కదలకుండా అక్కడే ఆగిపోయాయి... ఆ అందాన్ని చూసి మైమరచిపోయాను. కానీ నన్ను క్షమించు ఆంటీ... మళ్లీ జీవితంలో ఇలాంటి తప్పు చేయను.  మీ మీద ఒట్టు ఆంటీ... నిన్ను బట్టలు లేకుండా తప్పుగా ఎప్పటికీ చూడను... నన్ను నమ్ము ప్లీజ్.

భయంతో, ఆవేశంతో నా మనసులోని నిజాలన్నీ ఒకే ఊపిరిలో అమ్మ ముందు చెప్పేశాను. నా ముఖంలోని ఆ తీవ్రమైన భయాన్ని, అమాయకత్వాన్ని అమ్మ స్పష్టంగా చూసింది. ఆమె నాపై కోప్పడలేదు సరే కదా... నా పశ్చాత్తాపాన్ని చూసి ముఖం పక్కకు తిప్పుకుని ఎంతో మధురంగా, సిగ్గుపడుతూ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

అమ్మ: (ముఖం నా వైపు తిప్పి, నవ్వుతూ) విజయ్... నా మీద ప్రమాణాలు చేయడం ఆపు. నేను నిన్ను పూర్తిగా నమ్ముతాను. నువ్వు నిజం ఒప్పుకున్నావు కదా, అది చాలు... నువ్వు చాలా మంచివాడివి.

ఆ మాట విన్నాక నా గుండె తేలికపడింది, హమ్మయ్యా అనుకున్నాను.

అమ్మ: (నా వైపు చూస్తూ చిలిపిగా) విజయ్... ఇప్పుడు నా తలపై నుండి నీ చేయి తీస్తావా, లేక రాత్రంతా ఇలాగే నా మీద ప్రమాణాలు చేస్తూ కూర్చుంటావా ఏంటి?

నేను: (సిగ్గుపడుతూ చటుక్కున చేయి తీసేసి) ఓ... హా, క్షమించు ఆంటీ.

అంతలోనే వెయిటర్ వేడివేడి భోజనం తీసుకొచ్చాడు. ఇద్దరం కలిసి ఎంతో ఆత్మీయంగా తింటూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము.

అమ్మ: (అన్నం ముద్ద తింటూ) విజయ్... నువ్వు నాకు ఇంకా చెప్పనే లేదు, వచ్చే వారం నా పుట్టినరోజుకి నాకు ఏ బహుమతి (Gift) ఇవ్వబోతున్నావు?

నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ) నువ్వే చెప్పి ఆంటీ... నీకు ఏం కావాలో చెప్పు, అదే ఇస్తాను.

అమ్మ: (కళ్లెగరేస్తూ) నువ్వు నాకు సర్‌ప్రైజ్ ఇవ్వాలనుకుంటే... ఆ బహుమతి ఏంటో నువ్వే ఆలోచించుకోవాలి విజయ్. నేనే చెప్తే ఇక అందులో సర్‌ప్రైజ్ ఏముంటుంది?

నేను కొంచెం గంభీరంగా, ఎంతో ప్రేమతో ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ అన్నాను.

నేను: ఆంటీ... నేను నీకు ఇచ్చే ఆ బహుమతి వేసుకున్నాక... నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన స్త్రీలా కనిపిస్తావు... నిన్ను చూసి ప్రపంచమే మురిసిపోతుంది.

అమ్మ: (ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ) ఓ... విజయ్! అదెంత గొప్ప బహుమతో కదా! ఏంటో చెప్పు.

నేను: (మత్తుగా నవ్వుతూ) ఆంటీ... సర్‌ప్రైజ్ వివరాలు ముందే వర్ణించకూడదు కదా! నేను చెప్పేది ఒక్కటే... ఆ బహుమతిలో నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన స్త్రీలా కనిపిస్తావు, నీ గురించి నా మనసు చెప్పే సత్యం ఇదే ఆంటీ.

అమ్మ: (నవ్వుతూ) ఓ విజయ్... ఈ ప్రపంచంలో నాకంటే అందమైన కోట్ల మంది యువతులు, స్త్రీలు ఉన్నారు... నేనెంత అన్నీ దొంగ మాటలు?

నేను: (తీవ్రమైన ప్రేమతో) ఈ ప్రపంచంతో నాకేం పని ఆంటీ... నా కళ్లకైతే... నువ్వు ఆ కోట్ల మంది స్త్రీల కంటే ఎన్నో రెట్లు అందమైన దేవతవి... నా సర్వస్వానివి నువ్వే!

నా మాటల్లోని ఆ తీవ్రమైన రొమాంటిక్ ప్రేమాభిషేకానికి అమ్మ ముఖం సిగ్గుతో పూర్తిగా ఎర్రబడిపోయింది. ఆమె కళ్లు దించుకుని ఎంతో మురిపెంగా నవ్వింది.

భోజనం ముగిశాక అమ్మ కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్లి బిల్లు కట్టింది. హోటల్ చాలా ఖరీదైనది కావడం వల్ల బిల్లు చాలా ఎక్కువగానే వచ్చింది... కానీ అమ్మ నా కోసం ఆ డబ్బు గురించి అస్సలు పట్టించుకోలేదు. ఇద్దరం కలిసి రెస్టారెంట్ బయటకు వచ్చాము. సమయం చూస్తే రాత్రి 9 గంటలు అయింది. మార్కెట్ ఇంకా వెలుగులతో మెరిసిపోతోంది.

అమ్మ: (బయటకు రాగానే నా చేయి పట్టుకుని, రోడ్డు అవతలి వైపు చూపిస్తూ) విజయ్... అక్కడ చూడు!

నేను: ఏమైంది ఆంటీ? అక్కడ ఏముంది?

అమ్మ: (ఒక చిన్నపిల్లలా ఆరాటపడుతూ) అక్కడ ఐస్ క్రీమ్ పార్లర్ ఉంది విజయ్... ఒక పని చేద్దాం, అక్కడికి వెళ్దాం పద. నేను ఐస్ క్రీమ్ తిని చాలా కాలం అయింది... ఈరోజు ఎందుకో నాకు చాలా ఇష్టంగా తినాలనిపిస్తోంది విజయ్, ప్లీజ్...

అమ్మ ముఖంలో ఆ చిన్నపిల్లలాంటి ఆరాటాన్ని, ఆ చేష్టలను చూశాక నేను అస్సలు కాదనలేకపోయాను.

నేను: (ప్రేమగా నవ్వుతూ) సరే ఆంటీ... నువ్వు అంతలా అడుగుతుంటే ఎలా కాదనగలను, పద వెళ్దాం.

ఇద్దరం కలిసి ఐస్ క్రీమ్ పార్లర్ కి వెళ్లి రెండు ఐస్ క్రీమ్స్ తీసుకుని తింటున్నాము. అమ్మ ముఖంలో ఆ సంతోషాన్ని చూడటం నాకు ఇదే మొదటిసారి. ఇన్నాళ్లూ గంభీరంగా, ఒంటరిగా ఉన్న నా తల్లి... ఈరోజు నా పక్కన ఉండి తన చిన్ననాటి రోజుల్లోకి, యవ్వనంలోకి తిరిగి వెళ్ళిపోయినట్లు ఎంతో స్వేచ్ఛగా, హాయిగా నవ్వుతోంది. ఐస్ క్రీమ్ తిన్నాక అమ్మ తన పర్స్ లోంచి డబ్బులు తీయబోయింది.

నేను: (ఆమె చేతిని ఆపి, నవ్వుతూ) మేడమ్ ... కనీసం ఈ ఐస్ క్రీమ్ డబ్బులైనా నన్ను ఇవ్వనివ్వు... ప్లీజ్.

అమ్మ: (మురిపెంగా చూస్తూ) సరే విజయ్... నీ ఇష్టం.

నేను డబ్బులు ఇచ్చాను. ఇద్దరం కలిసి స్కూటర్ వైపు నడుస్తున్నాము. అప్పుడు నేను అమ్మ ముఖం వైపు చూశాను... ఆమె పెదవుల చివరలో ఇంకా కాస్త తెల్లటి ఐస్ క్రీమ్ అంటుకుని ఉంది. ఆ తడి పెదవులను చూడగానే నాలో తెలియని మత్తుగా ఒక ఆరాటం రేగింది. నేను మెల్లగా అమ్మకు చాలా దగ్గరగా వెళ్లి... నా కుడిచేతి వేలిని ఆమె పెదవులపై ఉంచబోయాను.

అమ్మ: (ఒక్కసారిగా ఆగి, నా సాన్నిహిత్యానికి శ్వాస వేగంగా పీలుస్తూ) విజయ్... ఏమైంది?

నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా... నా వేలితో ఆమె తడి పెదవుల పై ఉన్న ఆ ఐస్ క్రీమ్‌ను ఎంతో సున్నితంగా తుడిచి వేశాను. 

నా వేలి స్పర్శ ఆమె పెదవులకు తగలగానే అమ్మ శరీరం ఒక్కసారిగా పులకరించింది. ఆమె కళ్లు పెద్దవి చేసి నా వైపే తీక్షణంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్ద మత్తు ఆవరించింది.

నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి మత్తుగా చూస్తూ) ఏం లేదు ఆంటీ... నీ పెదవులకు కొంచెం ఐస్ క్రీమ్ అంటుకుంది అంతే... దాన్ని నా చేత్తో తుడిచేశాను.

అమ్మ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. మేము బండి ఎక్కి ఇంటికి తిరుగు ప్రయాణమయ్యాము. ఇంటికి చేరేసరికి రాత్రి 10 గంటలు అయింది. మార్కెట్ తిరగడం వల్ల అమ్మ ముఖంలో అలసట స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. లోపలికి వెళ్లగానే అమ్మ కాస్త ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి బాత్రూమ్‌కి వెళ్ళింది. నేను హాల్‌లోని కుర్చీలో కూర్చుని ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. కొద్దిసేపటికి అమ్మ ముఖం కడుక్కుని, జుట్టు సర్దుకుని హాల్‌ లోకి వచ్చింది.

నేను: (లేచి నిలబడి, బ్యాగ్ చూపిస్తూ) ఆంటీ... నువ్వు చాలా అలసిపోయావు. ఇదిగో... నీ వస్తువులు  ఉన్న ఈ క్యారీ బ్యాగ్ తీసుకో. నేను కూడా ఇక పైకి నా గదికి వెళ్తాను... నీకు చాలా నిద్ర వస్తున్నట్లుంది, పడుకో ఆంటీ.

అమ్మ: (నా చేయి పట్టుకుని మంచం మీద కూర్చోబెడుతూ, ప్రేమగా) విజయ్... ఎక్కడికి వెళ్తావు, ఆగు. ముందు ఈ బ్యాగ్ జిప్ తెరువు.

నేను: (ఆశ్చర్యపోతూ, సంకోచంగా) కానీ ఆంటీ... ఇందులో నీ లేడీస్ వస్తువులు, బట్టలు ఉంటాయి కదా... ఒక మగాడిగా నేను దాన్ని ఎలా తెరవాలి... ఎలా చూడాలి ఆంటీ?

అమ్మ: (నా కళ్లల్లోకి ఎంతో ఆత్మీయంగా చూస్తూ, సాఫ్ట్‌గా) హేయ్ విజయ్... ముందు తెరువు... ఇందులో ఏముందో నీకే తెలుస్తుంది.

అమ్మ అంత ప్రేమగా అడిగేసరికి నేను ఆ క్యారీ బ్యాగ్ ఓపెన్ చేశాను. తీరా లోపల చూస్తే... అందులో ఆడవాళ్ల వస్తువులు ఏవీ లేవు! దానికి బదులుగా ఎంతో బ్రాండెడ్ గా ఉన్న రెండు సరికొత్త మగవాళ్ల బ్యూటిఫుల్ టీ-షర్టులు ఉన్నాయి! నా కళ్లు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవయ్యాయి.

నేను: (ఆ టీ-షర్టులను బయటకు తీస్తూ) ఆంటీ... ఇది...

అమ్మ: (నవ్వుతూ నా ముఖంలోకి చూస్తూ) అవును విజయ్... ఇది నీకోసమే కొన్నాను! నీ మొదటి రోజు ఆఫీస్ కి గిఫ్ట్ గా నా చేతులతో ఇవ్వాలని మార్కెట్ లో నీకు తెలియకుండా కొన్నాను.

నేను: (గుండె నిండిపోతూ) ఆంటీ... నాకోసం ఇవన్నీ ఎందుకు? ఇప్పుడు వీటి అవసరం ఏముంది ఆంటీ?

అమ్మ: (హక్కుగా) పర్వాలేదు విజయ్... ఇది నీకు ఎంతగానో ఉపయోగపడుతుంది.

నేను: సరే ఆంటీ... చాలా థాంక్స్. నేను దీన్ని రేపు ఉదయాన్నే ఆఫీస్ కి వేసుకుంటాను. నువ్వు కూడా ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా పడుకో.