Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

పూనమ్ దేవి: ఉన్న్... శ్... సోను,

ఆమె పెదవుల తీపి మరియు మైమరపించే రుచి అతని వాంఛను మరింత పెంచింది, మరియు అతను తన శరీరాన్ని ఆమెకు ఆనించి, ఆ క్షణంలో తనను తాను కోల్పోయాడు. చిన్నగా ఆమె కింద పెదవిని కొరికి కొరకనట్లు కొరికాడు.. అంతే

పూనమ్ :ఆ దుర్మార్గుడా  ఒక్క ముద్దుపెట్టుకుంటా అని చెప్పి మళ్ళీ మళ్ళీ పెడుతున్నావు , 'హ్మ్...అంటూ దూరం జరిగింది . (ఆమె శ్వాస చాలా వేడిగా ఉంది. అంతా చలిలో పూనమ్ కి నుదుట మరియు ఆమె ఎద అందాల పైన ఉన్న జాకెట్ ఉపరితలం అంతా చెమట బిందువులు తో మెరిసిపోతున్నాయి. ఆ చెమట ఏ ఎండ వేడి నుండి వచ్చిందో అది ఎక్కడ తగిలి ఎక్కడ వరకు తన శరీరం లో పాకిందో తనకు అర్దం అయింది.. కొడుకు ఎక్కడ తనని అపార్ధం చేసుకుంటాడో అని తనలో తాను ఆమె చీరని చేతి వెళ్లకు ఒక కొంగు తీసుకుని నలుపుతూ కిందకి బయటికి చూస్తుంది.)

ఒకవైపు సోనూ పరిస్థితి ఇంకా దారుణంగా ఉంది అతనికి అర్జెంట్ గా తన పాంట్ లోపల దాగి ఉన్న ఆ ఇనుప రాడ్డు యొక్క వేడిని బయట కురుస్తున్న వర్షంలో ఏకం చేయాలి అనుకుంటున్నాడు.

నిశబ్ధం ని చేదిస్తూ

పూనమ్: ఈ వర్షం ఎప్పుడు ఆగుతుంది?

సోను: అమ్మా నాకెలా తెలుస్తుంది,, ఏం చేయలేము ఆగే వరకు మనం ఇక్కడే  ఉండాలి.

పూనమ్ దేవి: అవును, అది కూడా నిజమే..

 సోను తల్లి సోను నుండి కొంచెం పక్కకు జరిగి , తన పెదవుల పైన ఒక కర్చీఫ్ తో  తాకడం మొదలుపెట్టింది, మొత్తం పెదవులని ఆమె మొహం పైన చెమట ని శుబ్రంగా తుడవడం  ప్రారంభించింది.

ఒక కంటి తో సోనూ ఇది అంతా గమనిస్తూ ఉంటే సోను ప్యాంటులో అతని పురుషాంగం ఇంకా నిటారుగా ఉంది, ఈరోజు కురుస్తున్న వర్షంలాగే, అది కూడా కిందకు దిగడానికి సిద్ధంగా లేదు.

సోను తన తల్లి గులాబీ పెదవులను అంతా గట్టిగా ముద్దుపెట్టుకున్నకానీ అతని హృదయం ఇంకా ఎక్కువ కోరుకుంది, కానీ తన తల్లి ఒప్పుకోదని అతనికి తెలుసు. సోనూ అలా ఆలోచనలో మునిగిపోయాడు..

 

పూనమ్ మనసులో ఇలా అనుకుంటూ ఉంది ........సోను అలా ముద్దుపెట్టుకోవడంలో తప్పేమీ లేదు, ఎవరికైనా తెలిస్తే ఏమవుతుంది, సోను నాన్నకు తెలిస్తే ఏమవుతుంది అని తల్లి మనసు అనుకుంటోంది.

కానీ ఆమెకు  సోను పైన ఉన్న  ప్రేమ, శ్రద్ధ కూడా ఆమె హృదయంలో ఉన్నాయి. తన కొడుకు తన కోసం ఇంత చేసాడు, బహుశా ఈ రోజుల్లో ఏ కొడుకు కూడా అలా చేయడు. ఇలా ఆలోచిస్తూ, తాను ఒక సందిగ్ధంలో ఉన్నట్లు ఆమెకు అనిపించింది.

 

అతను కారులో నిటారుగా కూర్చున్నాడు, ఇప్పుడు వాళ్లిద్దరూ వర్షం ఎప్పుడు ఆగుతుందా అని ఎదురుచూస్తున్నారు..

రాత్రి 8:30 అయింది, వాళ్లు కారులో కూర్చొని దాదాపు గంట అయింది, ఇంకా వర్షం పడుతూనే ఉంది, మధ్యమధ్యలో మెరుపులు కూడా మెరుస్తున్నాయి.

పూనమ్ దేవి: నాన్న, మనమేం చేయాలి, ఈ వర్షం ఇంకా ఆగడం లేదు, ఇలా కారులో ఇంకెంతసేపు కూర్చోగలం?

సోను: అమ్మా మనమేం చేయగలం, మనం ఇంకా ముందుకు వెళ్లలేం, పైగా ఇప్పటికే ఊరికి చాలా దూరం వచ్చేశాం. ఈ భారీ వర్షంలో మనకు ముందున్న దారి కూడా కనిపించడం లేదు.

పూనమ్ దేవి: హ్మ్మ్, ఈ ప్రదేశం ఎక్కడో చూసినట్టుగా ఉంది కదూ? కానీ నేను వచ్చేటప్పుడు ఆ ముసలమ్మ దగ్గర పువ్వులు కొన్న ప్రదేశం ఇదేనా?

సోను: ఓ అవును అమ్మా, బహుశా ఇదేనేమో, ఈ చెట్టు అచ్చం అలాగే ఉంది, ఓ అవును, అటువైపు ఉన్న ఆ ముసలమ్మ రెండు గుడిసెలు కూడా అచ్చం అలాగే ఉన్నాయి అమ్మా.

((మీ అందరికీ గుర్తుండే ఉంటుంది, సోను, వాళ్ళ అమ్మ ఊరికి వస్తుండగా ఒక చోట ఆగి, ఒక ముసలమ్మ దగ్గర పువ్వులు కొన్నారు. ఇదే ఆ ప్రదేశం, ఆ ముసలమ్మ ఇక్కడే తన గుడిసెలో ఒంటరిగా నివసిస్తుందని ఆమె చెప్పింది. సోను, వాళ్ళ అమ్మ ఇప్పుడు కారులో వచ్చి ఈ చోట ఏ ఇరుక్కుపోయారు )))

పూనమ్ దేవి: హ్మ్మ్ అవును, అదే ప్రదేశం బాబూ, ఈ చెట్టు, ఆ రెండు గుడిసెలు కూడా అక్కడే ఉన్నాయి, నాకు బాగా గుర్తుంది.

సోను: అవును అమ్మా, మనం అదే ప్రదేశంలో ఉన్నాం.

పూనమ్ దేవి: వర్షం ఆగకపోతే, మనం ఆ ముసలమ్మ గుడిసెలోనే ఉందామా?  ఈ పరిస్థితుల్లో కారులో ఎంతసేపు కూర్చోగలం?

సోను: కానీ అమ్మా, వర్షం తగ్గుతుంది ఏమో చూద్దాం. మనం కిందకి వెళ్తే అక్కడికి వెళ్ళే సరికి తడిసిపోతాం.

పూనమ్ దేవి: అవును, అలాగేలే చూద్దాం, కాసేపు ఇక్కడే ఉందాం.

సోను, అతని తల్లి కారులో మరికొంత సేపు వేచి ఉన్నారు. అప్పటికే రాత్రి 9.15 అయింది, వర్షం ఒక్క శాతం కూడా తగ్గడం లేదు. ఇంతలో సోనుకి నాన్న నుండి ఫోన్ వచ్చింది.

పూనమ్ దేవి: హలో, ఏమండీ మేము ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నాము, ఇదే చోట ఉన్నాము, ఏం చేయాలి, వర్షం అస్సలు ఆగలేదు, మేము కారులోనే కూర్చుండిపోయాము, ముందుకు వెళ్ళాలా వెనక్కి వెళ్ళాలా?

రావు: ఓ దేవుడా, దగ్గరలో ఉండటానికి చోటు ఉంటే, ఈ రాత్రికి ఊరిలోనే ఉండి , తర్వాత ఉదయాన్నే బయలుదేరి తిరిగి రండి, ఈ రాత్రి వర్షంలో కారు నడపడం సురక్షితం కాదు, రోడ్డు కూడా బాగాలేదు.

పూనమ్ దేవి: సరే అండి, ఇక్కడ ముందు ఒక గుడిసె ఉంది, కానీ ఆ ముసలమ్మ ఏం అంటారో..

చమన్ లాల్ రావు: అవునా అయితే ఈ రాత్రి అక్కడ ఉండండి, లేదా వర్షం ఆగే వరకు ఉండండి, అసలు ఇలా కారులో ఎంతసేపు ఉంటారు, ఊళ్ళోళ్ళందరూ మంచివాళ్ళు కనీసం ఒక రాత్రికి ఇంట్లో ఆశ్రయం ఇస్తారు వెళ్ళి అడగండి.

పూనమ్ దేవి: సరే అండి, పర్వాలేదు, వర్షం ఆగితే ఉదయాన్నే వస్తాము, ఇక్కడే ఉంటాము, నేను చూసుకుంటాను, మీరు ఇంటికి తాళం వేసి పడుకోండి..ఉంటాను ..

సోను: ఏమైంది అమ్మా, మీరేం చెబుతున్నారు నాన్న.

పూనమ్ దేవి: మనం ఇక్కడ ఆగాలని ఆయన కూడా అంటున్నారు, ఇలా కారులో ఎంతసేపు కూర్చుంటారు అని తిడుతున్నారు?

సోను: సరే, మనం ఈ రాత్రి కి వాళ్ళ ఇంట్లో  ఆగవచ్చో లేదో ఆ మూశాలమ్మని వెళ్లి అడగనా?

పూనమ్ దేవి: ఓ సోనూ , నువ్వు వెళితే  పూర్తిగా తడిసిపోతావు, ఆయన కనీసం గొడుగు కూడా లేదు.

సోను: అవును కానీ  ఏం చేయగలం అమ్మా, కారును ఇక్కడ పార్క్ చేయడం సురక్షితమే, గుడిసెల దగ్గర ఎలా పార్క్ చేయగలం. ఇరుక్కుపోతుంది. మీరు ఇక్కడ కూర్చోండి, నేను ఐదు నిమిషాల్లో అడిగి తిరిగి వస్తాను.

పూనమ్ దేవి: సరే నాన్న జాగ్రత్తగా చూసి వెళ్ళు ఎక్కువ ఇబ్బంది పెట్టకు త్వరగా వచ్చేయ్..

సోను: నేను ఒక్క ఐదు నిమిషాల్లో వస్తాను అమ్మా, మీరు బయటకు రాకండి, అడిగి వస్తాను.

సోను కారు దిగి గుడిసె వైపు పరుగెత్తి తలుపు తట్టాడు. కారుకు, గుడిసెకు మధ్య దూరం కొన్ని అడుగులే అయినా, కుండపోత వర్షం కారణంగా సోను పూర్తిగా తడిచిపోయాడు. అతను గుడిసె దగ్గరకు వెళ్లి రెండు నిమిషాలు తట్టాడు కానీ తలుపులోంచి ఎలాంటి స్పందన రాలేదు. పల్లెటూళ్లలో జనాలు త్వరగా నిద్రపోతారు, ఇక్కడ నగరంలో లాగా అర్ధరాత్రి వరకు మేల్కొని ఉండరు. బహుశా ఆ ముసలమ్మ కూడా లోపల నిద్రపోతూ ఉండి ఉంటుంది. ఇప్పుడు సోను ఆ గుడిసె తలుపును కొంచెం గట్టిగా తట్టాడు, దాంతో ఆ ముసలమ్మ మేల్కొని తలుపు తెరిచింది.

ముసలమ్మ: ఎవరు అక్కడ, ఇంత రాత్రిపూట ..

సోను: నమస్కారం అమ్మమ్మా, నేనే, మీకు గుర్తున్నానా , నేను, మా అమ్మ మీకు పువ్వులు కొన్నాము మొన్న.

ముసలమ్మ: ఓ ఓ హా హా బాబూ, నాకు గుర్తుంది, ఇంత రాత్రి, ఇలా వర్షంలో ఇక్కడ ఎందుకు ఉన్నారు.

సోను: అమ్మమ్మా, మేము కారులో నగరానికి తిరిగి వెళ్దామనుకున్నాము, కానీ ఇప్పుడు చూడండి ఇంత భారీ వర్షం పడుతోంది, మేము ముందుకు వెళ్లలేము, రోడ్డు కూడా పాడైపోతుంది.

ముసలమ్మ: అవును, రోడ్డు చాలా పాడైపోయింది, అది గుంతల రోడ్డు నాయన.

సోను: అవును అమ్మమ్మ, మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే, వర్షం ఆగేంత వరకు నేను, మా అమ్మ మీ ఇంట్లో తలదాచుకోవచ్చా?

ముసలమ్మ: అయ్యో ఇందులో అడగడానికి ఏముంది, మీరు చాలా మంచివాళ్ళు, మీకు నేను ఇంత సహాయం చేయలేనా? ఇక్కడున్న ఈ గుడిసె ఖాళీగా ఉంది, మీరు ఇక్కడే ఉండండి, నేను దాని తలుపు తెరుస్తాను, మీ అమ్మ ఎక్కడ? నువ్వు ఆమెను పిలువు.

సోను: సరే కానీ ఇక్కడ ఈ గుడిసె లో ఎవరైనా ఉంటే వద్దు, వద్దు, ఒకవేళ వాళ్ళు వస్తే బాగోదు అమ్మమ్మ.

ముసలమ్మ: నాయనా ఎవరూ రావడం లేదు, గుడిసె ఖాళీగా ఉంది, లోపల ఆ పొలాలు యొక్క పనిముట్లు, ఒక చిన్న కందకం మాత్రమే ఉన్నాయి,మీరు ఇక్కడే ఉండండి, మీకు కావాలంటే ఈరోజు రాత్రి ఇక్కడ గడిపి ఉదయాన్నే వెళ్ళిపోవచ్చు, అయినా ఈ వర్షంలో ఎలా వెళ్తారు? మీ అమ్మను తీసుకువెళ్ళు, నేను తలుపు తెరిచాను, లోపల లాంతర్లు ఉన్నాయి, వాటిని వెలిగించు.

సోను: అమ్మమ్మ చాలా ధన్యవాదాలు, నేను అమ్మని పిలుస్తాను.

ముసలమ్మ: సరే, మీ అమ్మ ఎక్కడ? వచ్చిన తరువాత వారిని లోపలికి తీసుకెళ్ళి తలుపు, కిటికీలు కూడా సరిగ్గా మూసేయండి. చాలా చలిగా ఉంది, నాకు చాలా నిద్ర వస్తోంది. నేను త్వరగా పడుకుంటాను.

సోను: సరే సరే అమ్మమ్మ, మీరు వెళ్లి ప్రశాంతంగా పడుకోండి. చాలా ధన్యవాదాలు, నేను తలుపు, కిటికీలు సరిగ్గా మూసేస్తాను.

ఆ ముసలమ్మ మళ్ళీ తన గుడిసెలోకి వెళ్ళిపోయింది. ఆమె పక్కనే ఉన్న మరో గుడిసె తలుపు ఇప్పుడు తెరుచుకుని ఉంది. అప్పటికే కుండపోత వర్షంలో బాగా తడిసిపోయిన సోను మళ్ళీ కారు వైపు పరుగెత్తాడు.

సోను: అమ్మా అమ్మా, నేను ముసలమ్మతో మాట్లాడాను. వారి గుడిసె పక్కనున్న గుడిసె పూర్తిగా ఖాళీగా ఉంది, అక్కడ ఉండటానికి ఒప్పుకున్నారు.