Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

సోను: ఉమ్మ్ పెదవుల మీది ఎందుకు దొరకదు?
పూనమ్ దేవి: ఏయ్ దుర్మార్గుడా, పెదవుల మీదా, నీకు ఏమైనా దెయ్యం పట్టిందా? పిచ్చి పిచ్చివి అడుగుతున్నావు అమ్మ ని
సోను: అలా కాదు  అమ్మా,, విదేశాలలో కూడా తల్లి కొడుకులు పెదవులపై ముద్దు పెట్టుకుంటారు కదా. నేను చూశాను టివి లో
పూనమ్ దేవి: అవును, వాళ్ళు అక్కడ అలా చేస్తూ ఉంటారు, ఇక్కడ కాదు, మనం బుగ్గ మీద లేదా నుదుటి మీద మాత్రమే ముద్దు పెట్టుకుంటాం ఇండియా లో..
సోను: హ్మ్, అయితే అలా పెదవులపై ముద్దు పెట్టుకునే హక్కు కొడుకుకి లేదా అమ్మా?
పూనమ్ దేవి: (కొంచెం సిగ్గుపడుతూ) ఓరి వెర్రివాడా, అలా భార్యాభర్తలు మాత్రమే చేయగలరు.
సోను: ఓహో, అంటే నాన్న ఎంత అదృష్టవంతుడో కదా.
పూనమ్ దేవి: హాహా, పిచ్చి వెదవ , ఏం మాట్లాడుతున్నావ్, నీకు  దెబ్బలు పడతాయి ఇప్పుడు.
సోను తల్లి నవ్వుతూ సరదాగా అతని తలపై కొట్టింది, సోను కూడా నవ్వడం మొదలుపెట్టి, అలా నవ్వుతూ రోడ్డు ప్రయాణం సాగుతుంది .
గ్రామంలోకి ప్రవేశించడానికి కొంచెం ముందు, ఒక వృద్ధురాలు రోడ్డుపై కూర్చుని  పువ్వులు అమ్ముతోంది. సోను తల్లి కారు ఆపమని అడిగింది.
పూనమ్ దేవి: హే సోను , ఆ పువ్వులు చాలా బాగున్నాయి, కాసేపు ఆగు, మనం తీసుకువెళ్దాం ప్లీజ్ బాబూ
సోను: సరే అమ్మా, అలాగే ఆపుతాను, ఆగు.
సోను తల్లి కారు దిగి, పువ్వులను చూస్తూ ఆవిడతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.
పూనమ్ దేవి: అమ్మా, ఈ పువ్వులు నాకెలా అమ్మగలరు? పువ్వులు చాలా బాగున్నాయి, ఇప్పుడే తెచ్చారా?
పెద్దామె : అవును అమ్మా, ఇప్పుడే తెచ్చాను. ప్రతి సాయంత్రం నేను ఇక్కడే కూర్చుని పువ్వులు అమ్ముతాను. ఇదిగో ఆ కనిపిచ్చేది ఏ నా ఇల్లు . (గుడిసె)
పూనమ్ దేవి: ఓహో మంచిది, అమ్మా ఈ పువ్వులు ఇవ్వండి ?
పెద్దామె: సరే అమ్మ ఇవి 20 రూపాయలు, కానీ మీకు ఎంత వీలుంటే అంత ఇవ్వండి. ఎలాగూ ఈరోజు పు వ్వులు ఎవరూ కొనలేదు.
ఇది విన్న సోను తల్లికి ఆ ముసలమ్మ మీద కొద్దిగా ప్రేమ పుట్టింది. సోను తన పర్సులోంచి 100 రూపాయలు తీసి ఆ ముసలమ్మకు ఇచ్చాడు.
సోను: ఓ అమ్మమ్మగారూ, ఈ వంద రూపాయలు మీరే ఉంచుకోండి, అమ్మకి రెండు మూరలు మంచి పువ్వులు ఇచ్చి, మిగిలిన డబ్బు మీరు తీసుకోండి.
ముసలమ్మ: నా నాయనే  చిరకాలం వర్ధిల్లాలి, నా కూతురు కూడా చిరకాలం వర్ధిల్లాలి, మీకు ఇంత మంచి కొడుకు కలగడం మీ అదృష్టం.
పూనం దేవి: అవును అమ్మా, వాడు నా ఒక్కగానొక్క కొడుకు, నన్ను దీవించండి, ఇదిగో నా  కోసం ఈ  డబ్బు ఉంచండి.
సోను: అన్నట్టు, మీరు ఒంటరిగా ఉంటున్నారా అమ్మమ్మగారూ? ఇంకెవరూ లేరా?
పెద్దామె: అవును నాయనా, నేను దురదృష్టవంతురాలిని, ఒంటరిగా ఉంటున్నాను. నాకు ఒక్క కొడుకే ఉండేవాడు, వాడు కూడా తన భార్యతో కలిసి ఊరికి వెళ్లిపోయి నన్ను ఈ దుస్థితిలో వదిలేశాడు. చూడు, నాకు రెండు ఇళ్లు ఉన్నాయి, ఒకదానిలో పొలం సరుకులు ఉంచుతాను, మరొకదానిలో పడుకుని ఇలాంటి పువ్వులు అమ్ముకుని బతుకుతాను.
పూనమ్ దేవి: ఓ అమ్మా, కంగారు పడకండి, అంతా సర్దుకుంటుంది. సోను, నువ్వు అమ్మగారికి ఇంకాస్త డబ్బు ఇవ్వు పాపం
సోను: సరే అమ్మా, ఇది తీసుకోండి అమ్మా, తినడానికి ఏదైనా కొని మీరు జాగ్రత్తగా ఉండండి.
పెద్దామె: దీర్ఘకాలం బ్రతకండి బేటా,మీరు ఈ  ఊరి వాళ్ళులా లేరు, ఊరికి వెళ్తున్నారా?
పూనమ్ దేవి: అవును అమ్మా, ఊరిలో బంధువుల పెళ్లి, అందుకే రెండు రోజుల్లో తిరిగి వచ్చేస్తాము.
పెద్దామె: సరే అమ్మా, దీర్ఘకాలం జీవించు, జాగ్రత్తగా ఉండు. దేవుడు మీ ఇద్దరినీ ఎల్లప్పుడూ సంతోషంగా ఉంచాలి.
సోను తల్లి ఇప్పుడు కొన్ని  పువ్వులు తీసుకుని, చేతులు పైకెత్తి అక్కడే తన జుట్టులో పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. 

సోను చూపు మళ్ళీ ఆమె బ్లౌజు కింద ఉన్న చంకల మీదకు, బ్లౌజు లోపల ఉన్న ఆమె బిగుతైన వక్షోజాల మీదకు వెళ్ళింది, అతనికి నోరు ఊరినట్లు అనిపించింది.

జుట్టులో పువ్వులు పెట్టుకున్న తర్వాత, సోను మరియు పువ్వులాంటి అతని తల్లి కారు ఎక్కి గ్రామానికి బయలుదేరారు. గమ్యం దగ్గరలోనే ఉంది, కానీ సోను గమ్యం మాత్రం అతని పక్కనే ఉంది... అతని తల్లి!!!!!
సుమారు గంట ప్రయాణం తర్వాత, సోను మరియు అతని తల్లి గ్రామానికి చేరుకున్నారు. సోను తల్లిని, సోనును చూడగానే, పల్లెటూర్లలో తరచుగా జరిగే విధంగానే, అత్త మరియు అమ్మమ్మ వారికి స్వాగతం పలికారు.
తాతయ్య: నా సోను  వచ్చాడు, రా రా నాయనా.
సోను: సరే తాతయ్య , నేను కారు పార్క్ చేసి వస్తాను, అమ్మా నువ్వు వెళ్ళు , నేను వస్తాను.
పూనం దేవి: సరే త్వరగా రా నాన్న .
సోను కారును ఒక పొద కింద పార్క్ చేసి లోపలికి వెళ్ళాడు, అతను లోపలికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ చాలా మంది బంధువులు ఉండటం చూశాడు. ఆ పల్లెటూరి ఇల్లు చాలా పెద్దదిగా ఉంది, కానీ ఇల్లంతా బంధువులతో నిండిపోయింది. సోను తల్లి కూడా బంధువులందరితో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది మరియు సోను ఒక మూలలో కూర్చుని విసుగు చెందడం ప్రారంభించాడు. అది ఒక పెళ్లిలా ఉండటంతో ఇంట్లో చాలా సందడిగా ఉంది. సోను తల్లి మరియు సోను భోజనం చేశారు
ఆ తర్వాత సోను కాసేపు ఇంటి బయటకు వెళ్లి అభినవ్‌ను కాల్ చేశాడు .
సోను: హలో, ఎలా ఉన్నావు, ఏం చేస్తున్నావు, నేను ఇప్పుడే గ్రామానికి చేరుకున్నాను.
అభినవ్: సరే, గుడ్ గుడ్ , నా కారు ఎలా నడుస్తోంది?
సోను: చాలా బాగా నడుస్తోంది మావ.
అభినవ్: మరి నీ బంధువులు ఏం అంటున్నారు ?? 
సోను: నేను ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు చూశాను, ఇల్లంతా బంధువులతో నిండి ఉంది, అసలు ఏకాంతమే లేదు.
అభినవ్: అయ్యో మరి ఎలా రా 
సోను: తప్పదు మావ , ఇంకా రాజ్ రాలేదా?
అభినవ్: ఈ సాయంత్రానికల్లా వాళ్ళ ఊరి నుండి వచ్చేస్తాడు,.
సోను: హ్మ్మ్ సరే, నేను పెట్టేస్తాను, విసుగు వస్తే ఫోన్ చేస్తూ ఉంటాను, బాయ్.
సోను అలా షికారుకు ఊరికి వెళ్ళాడు. అదొక పచ్చదనంతో, పొలాలతో, ఒక చిన్న నదితో ఉంది. కానీ స్నేహితులు, ఇంటర్నెట్ వంటి నగర సౌకర్యాలు అక్కడ లేవు. అతను తిరిగి వచ్చి చూసేసరికి, వాళ్ళ అమ్మ ఇంకా బంధువులతో కబుర్లు చెబుతూనే ఉంది. అతని అత్త, అమ్మమ్మ, ఇంకా ఆడవాళ్ళందరూ ఒకచోట చేరి కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. కానీ సోను ఒక మూలలో కూర్చుని, తన అందమైన తల్లి వైపు తదేకంగా చూస్తూ, "ఒకవేళ ఊళ్ళో మా అమ్మతో కాసేపు గడిపే అవకాశం వస్తే ఎంత బాగుంటుందో" అని ఆలోచిస్తున్నాడు.
ఇప్పుడు ఆడవాళ్ళందరూ తమ చేతుల మీద మెహందీ పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టారు, సోను వాళ్ళ అమ్మ కూడా తన తెల్లని చేతులకు మెహందీ పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది.
రోజంతా అలా గడిచి ఇప్పుడు రాత్రి అయింది. సోనుకి అక్కడ విపరీతమైన విసుగ్గా అనిపించి పిచ్చెక్కిపోతున్నాడు. వాళ్ళ అమ్మ అత్తయ్య, ఇతర బంధువులతో మాట్లాడటంలోనే నిమగ్నమై ఉంది. సోను బయటకు వెళ్లి వాళ్ళ అమ్మకి ఫోన్ చేసాడు.
సోను: హలో, హలో అమ్మా.
పూనమ్ దేవి: హా  సోను, ఏమైంది చెప్పు, ఎందుకు ఫోన్ చేస్తున్నావు, ఇక్కడే ఉన్నావు కదా.
సోను: అవును అమ్మా, కానీ నాకు చాలా విసుగ్గా ఉంది అమ్మ ఇక్కడ, ఇంకో రోజు ఎలా గడపాలో నాకు తెలియడం లేదు.
పూనమ్ దేవి: హ్మ్, సారీ నాన్న , ఇంకో రోజు జాగ్రత్తగా ఉండు ప్లీజ్ అమ్మ కోసం,
సోను: కానీ ఇక్కడికి వచ్చాక నువ్వు కూడా చాలా బిజీగా ఉన్నావు కదా, మాట్లాడటానికి ఎవరూ లేరు.
పూనమ్ దేవి: ఇప్పుడు నేనేం చేయాలి నాన్న , చూడు, అందరూ ఇక్కడే ఉన్నారు కదా?
సోను: హమ్మ్ , నాకు తెలుసు, కానీ,  అమ్మా కనీసం నువ్వు ఇంటి వెనుక నుండి కొంచెం బయటకు రా, కనీసం నాకు ఒక ముద్దు అయినా ఇవ్వు.
పూనమ్ దేవి: శ్... పిచ్చి , ఏంటి, వద్దు నాన్న, అందరూ ఇక్కడే ఉన్నారు, ఇది ఎలా సాధ్యం?
సోను: ప్లీజ్ అమ్మా ఎవరూ వెనక్కి రారు, దయచేసి ఒక్క ముద్దు పెట్టు, ప్లీజ్...
పూనమ్ దేవి: ఇష్ ... నాన్న, దయచేసి అందరూ ఇక్కడే ఉన్నారు, అందరి మధ్యలో నుండి నేను ఎలా లేవాలి?
సోను: నాకు ఏమీ తెలియదు, దయచేసి రా అమ్మా, ప్లీజ్ ..