Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

అభినవ్: ఏమైనా, ఇప్పుడు మీ అమ్మ నీతో చాలా సంతోషంగా ఉంది.
సోను: కానీ ఈ ఊరికి వెళ్ళే కార్యక్రమం వచ్చింది. ఏం చేయలేను
అభినవ్: ఏమైందిలే, రెండు రోజులే కదా . అన్నట్టు, మన రాజ్ కూడా ఊరికి వెళ్ళాడు..
సోను :: హాహా, పిచ్చివాడా... నువ్వు ట్రిప్ కి వెళ్ళి వచ్చాక మేము వెళ్తున్నాము ఐతే ..
అభినవ్ :: నువ్వు చెప్పింది నిజమే. హాహా..
సోను :: హాహా. సరే మిత్రమా, కారు చూపించు.
అభినవ్: అవును, రా, నేను చూపిస్తాను, అది వెనక పార్కింగ్ స్థలంలో ఉంది. ఆగు, నేను దాని తాళాలు తీసుకొస్తాను.
అభినవ్ తాళాలు తెచ్చి సోనుకి కారు చూపించాడు.
సోను :: సరే మావ. నేను రేపు వచ్చి దీన్ని తీసుకెళ్లి ట్యాంక్‌లో పెట్రోల్ నింపుతాను.
అభినవ్ :: నువ్వు ఎప్పుడైనా తీసుకెళ్లవచ్చు. ఈ తాళాలు నీ దగ్గరే ఉంచుకో.
సోను :: నేను కొన్ని సామాన్లు బయటకు తీయాలి.. నేను నీకు ఫోన్ చేస్తాను, సరేనా?
అభినవ్ :: సరే, మంచిది.
హహ సోను ::నేను వెళ్తాను.. బై.

సోను ఈ కారులో తన తల్లితో కలిసి ఊరికి రేపు వెళ్తున్నాడు కానీ ఇప్పుడు అతను కేవలం  ఆ కారు ట్యాంక్‌లో ఇంధనం నింపాలి. కానీ సోను ట్యాంక్ అప్పటికే తన తల్లిపై ఉన్న భావాలతో నిండిపోయింది.
మరుసటి రోజు సోను మరియు అతని తల్లి గ్రామానికి వెళ్ళడానికి తమ సామాను సర్దుకున్నారు. సోను అభినవ్ ఇంటికి వెళ్లి కారులో ఇంధనం నింపి తీసుకువచ్చాడు. సోను తన స్నేహితుడి కారు తీసుకువచ్చాడని, వారు అందులోనే వెళ్తారని అతని తల్లి సోను తండ్రికి చెప్పింది. సోను తల్లిలో ఉన్న ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ఆమె ఇంట్లో మోడ్రెన్ శారీలు  ధరించదు, కేవలం పెళ్లిళ్లకు మాత్రమే ధరిస్తుంది. ఆమె పెళ్లిలో ధరించడానికి కొత్త చీర, బ్లౌజు మరియు బ్రా  బయటకు తీసింది. అలాగే సోను ఇచ్చిన గాజులను కూడా బయటకు తీసింది. సోను కేవలం ఒక సాధారణ జీన్స్ మరియు టీ-షర్టు ధరించబోతున్నాడు.
సోను తండ్రి ఇంటికి వచ్చాడు, మరియు సోను తల్లి, సోను సిద్ధమై బయలుదేరాల్సిన టైమ్ వచ్చింది. అల్పాహారం తర్వాత, సోను తల్లి సిద్ధమవడానికి తన గదిలోకి వెళ్ళింది. సోను త్వరగా సిద్ధమై హాలులోని సోఫాలో కూర్చున్నాడు. సోను తండ్రి కూడా హాలులో సోనుతో పాటు సోఫాలో కూర్చుని వార్తాపత్రిక చదువుతున్నాడు. కానీ సోను మాత్రం వాళ్ళు ఎప్పుడు బయలుదేరతారా అని ఆలోచిస్తూ తన తల్లి గది వైపే చూస్తున్నాడు. పెళ్లికి గానీ, ఏదైనా ఫంక్షన్‌కి గానీ మహిళలు సిద్ధమవడానికి ఎప్పుడూ సమయం తీసుకుంటారు. సోను తల్లి ఈరోజు ఏదో ప్రత్యేకమైన దాని కోసం సిద్ధమవుతోంది. ఆమె మెడలో చిన్న హారం, ముక్కుపుడక, చెవిపోగులు, కాలి గజ్జెలు, చేతులకు బంగారు గాజులు పెట్టుకుంది. చీర కొత్తది, బ్రా వేసుకున్న తర్వాత, పైన పట్టీ ఉన్న బ్లౌజు వేసుకుంది. సోను తల్లి ఈరోజు స్వర్గం నుంచి దిగివచ్చిన దేవదూతలా సిద్ధమవుతున్నట్లు అనిపించింది. అరగంట తర్వాత, సోను తల్లి గది తలుపు తెరిచి బయటకు వచ్చినప్పుడు, సోను నోరు తెరిచి ఆమె వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

సోను తండ్రి వార్తాపత్రిక చదవడంలో నిమగ్నమై ఉన్నాడు. తల్లి అందాన్ని చూసి కొడుకు ఆనందపడినట్లు అనిపించింది. కానీ దగ్గరలో కూర్చున్న అతని తండ్రికి మాత్రం తల్లి అందంపై ఏమాత్రం మెచ్చుకోలు ఉన్నట్లు కనిపించలేదు.
తల్లిని చూసి సోను సోఫాలోంచి లేచాడు... కానీ అతని ప్యాంటులో కూడా అంగం కూడా జర్క్ ఇవ్వడం  జరిగింది. కొడుకు నిలబడి ఉన్నాడు... తండ్రి కూర్చుని ఉన్నాడు. దేవత ని పూజించడం అవసరం అందుకే తల్లిని కొడుకు మాత్రమే సంతోషపెట్టగలడు.
అందంగా, చక్కగా దుస్తులు ధరించిన తన తల్లిని చూసి సోను లేచి నిలబడ్డాడు.
పూనమ్ దేవి :: హ్మ్మ్ సోను , వెళ్దామా? నువ్వు నీ  బ్యాగ్ సిద్ధం చెయ్యి మరియు  కారు సిద్ధంగా ఉందా.
సోను :: అవును అవును అమ్మా, అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయి.
పూనమ్ దేవి :: సరే అయితే వెళ్దామా..
పూనమ్ రావు తో మేము అక్కడికి చేరుకున్నాక కాల్ చేస్తాము.. మీరు రెండు రోజులు హోటల్‌లోనే భోజనం చేయండి , బయటకు వెళ్ళాక ఇంటికి సరిగ్గా తాళం వేయడం మర్చిపోవద్దు అని జాగ్రత్తలు చెప్పింది .
రావు :: హా హా సరే పూనమ్ గారు .. అదృష్టవశాత్తు నేను దుకాణం తాళం వేసి వచ్చాను అని గుర్తు వచ్చింది.. ఇంకా సోను నెమ్మదిగా కారు నడుపు. కొంత డబ్బు అమ్మ కి ఇచ్చాను సరేనా .
సోను :: సరే  నాన్న, కారును నెమ్మదిగా నడుపుతాను. ఎలాగూ 5-6 గంటలు పడుతుంది. నేను తీసుకుంటా అమ్మ దగ్గర డబ్బు. 
పూనమ్ దేవి :: సోను మనం దారిలో తినడానికి ఏమైనా తెచ్చుకుందాం. నేను వాటర్ బాటిల్  పక్కన పెట్టాను.
సోను :: అమ్మా మనం దారిలో తినడానికి ఏమైనా తీసుకుందాం..
ఇప్పుడు సోను, అతని తల్లి ఇంటి నుండి బయలుదేరి కారులో కూర్చున్నారు. ముందు సీటులో సోను పక్కన అతని తల్లి కూర్చుంది. కారులో అంత అందమైన, హుందా అయిన వ్యక్తితో ఉంటే ప్రయాణం ఆహ్లాదకరంగా ఉంటుంది. సోను కారు స్టార్ట్ చేసి సంగీతం కూడా పెట్టాడు. సోను తల్లికి పాత పాటలంటే ఇష్టం, దాంతో ఆ పాత పాటలు మొదలైయ్యాయి.

""జీవితం ఒక అందమైన ప్రయాణం, రేపు ఏమవుతుందో ఎవరికి తెలుసు."

కారు కిటికీలోంచి వీస్తున్న చల్లని గాలికి సోను తల్లి జుట్టు కొద్దిగా పైకి లేస్తోంది. సోను పదే పదే కారు నడుపుతూ ఆమె వైపే చూస్తున్నాడు.

సోను :: అమ్మా, ఈరోజు మీరు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నారు.
పూనమ్ దేవి :: హాహా, మంచిది. నువ్వు నన్ను మళ్ళీ  పొగడటం మొదలుపెట్టావా ?
సోను :: నేను నిజమే చెప్పాను అమ్మా, చూస్తుంటే ఆ పెళ్లిలో నువ్వు పెళ్లికూతురి కంటే అందంగా కనిపిస్తావేమో.
పూనమ్ దేవి :: ఏయ్, పిచ్చోడా ... ఏదో ఒకటి చెబుతూనే ఉంటావ్ ... ముందు రోడ్డు మీద దృష్టి పెట్టి జాగ్రత్తగా నడుపు.
సోను :: అమ్మా, నేను నెమ్మదిగానే నడుపుతున్నాను కదా? అంతా బాగానే ఉంది, కానీ మీరు ఒక విషయం మర్చిపోయారు.
పూనమ్ దేవి :: నేను ఏమి మర్చిపోయాను....
సోను :: అయ్యో అమ్మా, నేను కూడా ఇప్పటి వరకు మర్చిపోయాను.
పూనమ్ దేవి :: ఇప్పుడు నటించకు. చెప్పు సోను... నాకు చెప్పు ప్లీజ్
సోను :: ఓహ్... ఈరోజు నా ముద్దు... నువ్వు మర్చిపోయావు ఇవ్వడం .
పూనమ్ దేవి :: ఓహ్... హాహాహాహా వెదవ .. అయితే ఏంటి ఇప్పుడు నీకు ప్రతిరోజూ ముద్దు కావాలా?
సోను :: అవును అమ్మా ప్రతిరోజూ... హహ... నువ్వు నాకు ఒకే ఒక్క ముద్దు మాత్రమే ఇస్తావు, అందులో అంత పెద్దేముంది?
పూనమ్ దేవి :: ఇప్పుడు కాదు మళ్ళీ మనం తిరిగి వచ్చాక ఆ ముద్దు
సోను :: ఏంటి అమ్మా.. కనీసం ముద్దు కూడా లేదా. నువ్వు ఇలా అంటే నేను రిటర్న్ తిప్పాలి అనిపిస్తుంది
పూనమ్ దేవి :: ప్లీజ్ సోనూ ఇప్పుడు డ్రైవ్ చెయ్  కానీ పెళ్లి ఇంట్లో కూడా వద్దు.
సోను :: అయితే ఇక్కడ ఎవరూ ఉండరు కదా, ప్లీజ్ అమ్మ?
పూనమ్ దేవి :: ఉఫ్ఫో. మొండి.. అల్లరి చెయ్యకు ప్లీజ్ నాన్న .
సోను :: లేదు నేను అక్కడ అడగను. ఒక ముద్దు చాలు ఇప్పుడు..
పూనమ్ దేవి :: ఓయ్ సోనూ , వదిలేయి ... అదిగో మనం అక్కడున్న ఆ గోల్గప్ప దుకాణంలో ఆగి ఏదైనా కొందాం... దారిలో తినొచ్చు.
సోను :: సరే అమ్మ అని కార్ సైడ్ కి పార్క్ చేశాడు
సోను కారు ఆపాడు, ఆమె కారులోంచి దిగి వెళ్ళింది. సోను కారులోనే కూర్చుని చూస్తున్నాడు. వెనుక నుండి అతని తల్లి యొక్క ఆ అందమైన వీపు, నడుము, పిరుదులను చూస్తుంటే, సోను ప్యాంటు లోపల హారన్ మోగుతున్నట్లు అనిపించింది.

పూనం దేవి :: దయచేసి నాకు ఆ రెండు ప్లేట్ల సమోసా , కొన్ని గోల్గప్పలు ఇవ్వండి
గోల్గప్ప అమ్మేవాడు :: సరే మేడమ్ ఇప్పుడే తయారు చేస్తాను. కేవలం 5 నిమిషాల్లో మీ కోసం వేడి వేడిగా  తయారు చేస్తాను.
సోనూ దృష్టి తన తల్లి నునుపైన నడుము, పిరుదుల మీద కేంద్రీకృతమై ఉంది వెనుక నుండి తన తల్లిని తదేకంగా చూస్తున్నాడు.
సోను :: అమ్మా త్వరగా రా.
పూనం దేవి :: హా సోనూ , ఇంకో 5 నిమిషాల్లో వస్తున్నాను. దయచేసి కొంచెం త్వరగా చేయండి.
గోల్గప్పాల వాడు :: మేడమ్, ఇంకో 2 నిమిషాల్లో రెడీ అయిపోతుంది.

ఇప్పుడు సోను తల్లి ఆ గోల్గప్పాల వాడికి డబ్బులు ఇచ్చి మళ్ళీ కారులో కూర్చుంది. ఈరోజు సోను తల్లిని అంతా దగ్గరగా ఇంత సేపు చూసే సరికి ఒంటరిగా మనసు ఆనందంతో నిండిపోయింది. మరి, తన అందమైన తల్లితో పగలూ రాత్రీ, పొద్దున్నూ ఒకే ఇంట్లో ఇన్నిరోజులు  గడిపిన సోనుకి ఇంత ఒంటరిగా ఎప్పుడు అవకాశం దొరకలేదు. చూడాలి మరి అతని మనసులో ఇంకా  ఏం ఏం ఆలోచనలు  జరుగుతూ ఉన్నాయో?

సోను కారు స్టార్ట్ చేసి, తన తల్లితో కలిసి ఊరికి ప్రయాణం కోసం మళ్ళీ బయలుదేరాడు. ఈ ప్రయాణం ఏ మలుపు తీసుకుంటుందో చూద్దాం!

తిరిగి కారు ఎక్కి, సోను మరియు అతని తల్లి గ్రామం వైపు బయలుదేరారు. నగరం నుండి కొంచెం పల్లెటూరు రోడ్డుకు  వచ్చే దారిలో వాతావరణం చాలా చల్లగా ఉంది, మరియు ఆకాశంలోని మేఘాలు నెమ్మదిగా కదులుతున్నట్లు అనిపించింది. వర్షాకాలం ప్రారంభం కాబోతోంది. సోను తన పక్కన కూర్చున్న తల్లి వైపు పదేపదే చూసి, ఆపై ముందుకు చూశాడు. కొంత దూరం వెళ్ళాక, వారు ఒక చోట కారు ఆపి తినడం ప్రారంభించారు.
సోను తల్లి ఆనందంగా గోల్ గప్పాలు తింటుండగా, సోను సమోసా తింటూ, తన తల్లి గోల్ గప్పాలను నోట్లో పెట్టుకుని ఎలా ఆస్వాదిస్తుందో చూస్తున్నాడు. ఏది అయిన సంబంధంలోకి  లోతుగా వెళ్ళినప్పుడు, ప్రతిదీ ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. బహుశా సోను ఇప్పుడు అదే పరిస్థితిలో ఉన్నాడు. తన తల్లి తినడం చూస్తూనే అతనికి ఆనందం కలుగుతోంది.
భోజనం చేశాక, వాళ్ళు మళ్ళీ తమ ప్రయాణాన్ని మొదలుపెట్టారు. గ్రామానికి వెళ్ళే దారి పూర్తిగా కంకర రోడ్డు కావడంతో, సోను కూడా కారును చాలా నెమ్మదిగా నడుపుతున్నాడు.

సోను: అమ్మా, ఈ రోడ్డు చాలా దారుణంగా ఉంది, అక్కడ జనాలు ఎలా వెళ్తారో నాకేమీ అర్థం కావడం లేదు.
పూనమ్ దేవి: హా అవును సోనూ ,ఇది  కంకర రోడ్డు, గ్రామాలు ఇలాగే ఉంటాయి.
సోను: ఇలాంటి రోడ్డులో వెళ్తే మనకు ఇంకో గంట పడుతుంది.
పూనమ్ దేవి: ఏం పర్వాలేదు బాబూ, ఎలాగూ రేపే పెళ్లి, నువ్వు కారు నెమ్మదిగా నడుపు, తొందరేమీ లేదు.
సోను: అయినా అమ్మా, నాకు అక్కడ ఇంకో రెండు రోజులు చాలా విసుగ్గా ఉంటుంది, ఈ రోజు, రేపు ఎలా గడిచిపోతాయో నాకేమీ తెలియదు.
పూనమ్ దేవి: ఇది రెండు రోజుల విషయమే, నాన్న , దయచేసి జాగ్రత్తగా ఉండు.
సోను: హ్మ్, మీరు అలా చెబితే మంచిదే, కానీ చూడు, నాకు ఇప్పటివరకు ఒక్క ముద్దు కూడా దొరకలేదు
పూనమ్ దేవి: హహ, నువ్వు నిజంగా పిచ్చివాడివే, నేను మర్చిపోను మన ఇంటికి వెళ్ళాక సరేనా .
సోను: ప్లీజ్ అమ్మా. చూడు , ఇప్పుడు ఇది  ఊరికి వెళ్ళే దారి, ఎవరూ చూడరు, ప్లీజ్ అమ్మా.
పూనమ్ దేవి: ఉఫ్ఫ్ ఈ  దుర్మార్గుడికి ఎలాగోలా ఒక ముద్దు కావాలి.
సోను: అవును అమ్మా, కానీ, ఈరోజు కూడా నుదుటి మీదో లేక చెంప మీదో ముద్దు దొరుకుతుందా?
పూనమ్ దేవి: ఏమంటున్నావు, అవును చెంప మీదో లేక నుదుటి మీదో, లేకపోతే...
సోను: ఉమ్మ్ పెదవుల మీది ఎందుకు దొరకదు?