Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

ప్రతి రాత్రి, రాజ్  తన దిండు, చదువుకునే సామాన్లతో దొంగచాటుగా తన తల్లి గదిలోకి వెళ్ళేవాడు. కొన్నిసార్లు వాళ్ళు ఒక పుస్తకం గురించి మాట్లాడుకునేవారు, కొన్నిసార్లు రాజ్  తన కాలేజీ కబుర్లు చెప్పేవాడు, మరికొన్నిసార్లు అంజలి అతనికి పాత కథలు చెప్పేది.

అంజలికి నిస్సహాయతగా మారిన వ్యసనం పూర్తిగా మాయమైంది. ఆమె మనసు ఇకపై రాత్రిలోని ఆ చీకటి మూల వైపు మళ్ళలేదు, ఎందుకంటే ఆ మూల ఇప్పుడు రాజ్  మాటలు, నవ్వులతో నిండిపోయింది.

వారం రోజుల్లోనే అంజలి మారిపోయింది. ఆమె కళ్ల కింద ఉన్న నల్లటి వలయాలు మాయమయ్యాయి, ఆమె ముఖానికి సహజమైన కాంతి తిరిగి వచ్చింది, మరియు క్లినిక్‌లో ఆమె శక్తి మునుపెన్నడూ లేనంతగా పెరిగింది.

వారం చివరిలో, శనివారం సాయంత్రం, వాళ్లిద్దరూ కలిసి రాత్రి భోజనం తయారుచేసుకున్నారు. వంటగదిలో సంగీతం వినిపిస్తోంది, వాళ్లిద్దరూ కలిసి కూరగాయలు తరుగుతున్నారు.

"అమ్మా,"గమనించావా?" టమోటాలు కోస్తూ రాజ్  అడిగాడు. "ఏడు రోజులు గడిచాయి, నువ్వు ఒక్కసారి కూడా తలనొప్పిగానీ, అలసటగానీ ఫిర్యాదు చేయలేదు."

అంజలి ఆగి, కిటికీలోంచి అస్తమిస్తున్న సూర్యుడి వైపు చూసింది. తన చైతన్యం, పని చేసే సామర్థ్యం అత్యున్నత స్థాయిలో ఉన్నాయని ఆమె గ్రహించింది. "నువ్వు చెప్పింది నిజమే, రాజ్ . ఆ అశాంతి ఎలా ఉండేదో నాకు అసలు గుర్తు కూడా లేదు. నేను ఆ వ్యసనాన్ని చాలా కాలం క్రితమే వదిలేశానని అనుకుంటున్నాను. ఇప్పుడు నాకు దాని అవసరం కూడా అనిపించడం లేదు."

రాజ్  చిరునవ్వుతో తన తల్లి వైపు చూశాడు. ఆమెను ఆ చిక్కుముడి నుండి బయటకు లాగినందుకు అతను గర్వపడ్డాడు.

ఆ రాత్రి వారు నిద్రపోవడానికి పడుకున్నప్పుడు కూడా, వారిలో ఏ భయమూ లేదు. జీవితంలో ఎప్పుడూ ఎంపికలు ఉంటాయని, పట్టుకోవడానికి సరైన చేయి ఉంటే చాలని అంజలి గ్రహించింది. రాజ్  గురక యొక్క మృదువైన శబ్దం అంజలికి జోలపాటలా అనిపించింది. ఆమె ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని, శాంతిమయ ప్రపంచంలో లీనమైపోయింది.

ఆ రాత్రి నిశ్శబ్దంలో, గడియారం తెల్లవారుజామున 2:00 గంటలు కొట్టింది. గది అంతా మృదువైన నీలి కాంతి నిండిపోయింది. అకస్మాత్తుగా, రాజ్  మేల్కొన్నాడు. బహుశా అతనికి కొద్దిపాటి వెచ్చదనం తగిలిందేమో, లేదా అతని మత్తు వీడిందేమో.

అతనికి స్పృహ తిరిగి రాగానే, తన శరీరంపై ఏదో బరువుగా అనిపించింది.

గాఢ నిద్రలో ఉన్న తన తల్లి, అనుకోకుండా తన వైపుకు జరిగిందని రాజ్  గ్రహించాడు. అంజలి ఒక చేతిని రాజ్ ఛాతీపై ఉంచి, తన కాళ్ళను అతని కాళ్ళతో పెనవేసుకుంది. చిన్నప్పుడు ఇది చాలా సాధారణ విషయం—అతను చిన్నగా ఉన్నప్పుడు, ఇలా తన తల్లిని అంటిపెట్టుకుని నిద్రపోయేవాడు.

కానీ ఈ రోజు, 'వ్యసనం' గురించిన 15 రోజుల పోరాటం మరియు చర్చల తర్వాత, ఆర్యన్‌కు ఆ స్పర్శ కొంచెం వింతగా అనిపించింది.

అతని మనసులో ఒక విచిత్రమైన సంఘర్షణ తలెత్తింది. ఒకవైపు, అది చిన్నప్పటి నుండి తనకు తెలిసిన అదే ఆప్యాయమైన స్పర్శ, కానీ మరోవైపు, అతను ఇప్పుడు పెద్దవాడయ్యాడు. గత కొన్ని రోజులుగా వారు ఈ 'ఒంటరితనం' మరియు 'వ్యసనం'తో ఎలా పోరాడుతున్నారో అతనికి గుర్తుకు వచ్చింది.

అతను చీకట్లో తన తల్లి ముఖం వైపు చూశాడు. అంజలి అమాయకంగా, ప్రశాంతంగా నిద్రపోతోంది. 'ఆ' వ్యసనం సమయంలో ఆమె ముఖంలో ఉన్న ఆందోళన ఏమాత్రం లేదు. సంవత్సరాల తర్వాత ఆమెకు ఒక సురక్షితమైన ఆశ్రయం దొరికినట్లు అనిపించింది.

రాజ్  గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ఏమి చేయాలో అతనికి తెలియలేదు.

అతను తన తల్లి చేతిని మెల్లగా తీసివేయాలా?

లేక దీనిని ఒక సాధారణ నిద్ర భంగిమగా అంగీకరించి తిరిగి నిద్రపోవాలా?

అతనికి కొంచెం ఇబ్బందిగా అనిపించింది. తన తల్లి మేల్కొని అసౌకర్యంగా భావిస్తుందేమోనని అతను ఆందోళన చెందాడు. 

అతను ఏ శబ్దం చేయకుండా జాగ్రత్తగా తన శ్వాసను నియంత్రించుకున్నాడు. బహుశా తన తల్లి, ఈ వ్యసనం నుండి తనను దూరంగా ఉంచుతున్న భద్రత కోసం అచేతనంగా వెతుకుతోందని అతను గ్రహించాడు.

అతను తన చూపును పైకప్పు వైపు తిప్పాడు. ఆ వింత భావన ఇంకా మిగిలే ఉంది, కానీ అది కేవలం కొడుకుపై ఒక తల్లికి ఉండే అచంచలమైన నమ్మకం అని అతను తనను తాను సర్దిచెప్పుకున్నాడు. మళ్ళీ నిద్ర అతని కళ్ళను ఆవహించే వరకు, అతను సుమారు అరగంట పాటు విగ్రహంలా అక్కడే పడుకుని ఉన్నాడు.

ఆ రాత్రి నిశ్శబ్దంలో, గడియారం ముళ్ళు ఇప్పుడు తెల్లవారుజామున 3:00 గంటలు చూపిస్తున్నాయి. గదిలోని మసక నీలి కాంతిలో అంతా అస్పష్టంగా ఉంది. 

రాజ్  మళ్ళీ మేల్కొన్నాడు, కానీ ఈసారి ఉలిక్కిపడి. తన శరీర దిగువ భాగంలో ఒక వింత వెచ్చదనం మరియు బరువును అతను అనుభవించాడు.

నిద్ర మరియు స్పృహ మధ్య ఊగిసలాడుతూ, అంజలి నిద్రలో తన దగ్గరకు జరిగిందని రాజ్  గ్రహించాడు. ఆమె కాలు ఇప్పుడు రాజ్  శరీరంపై చాలా పైకి ఉంది మరియు ఆమెకు తెలియకుండానే రాజ్  సుల్లికి  తాకుతోంది.

అంజలి గాఢ నిద్రలో, నిశ్చింతగా ఉంది, ఆమె శ్వాస కూడా నిలకడగా ఉంది. కానీ ఆమె శరీరం యొక్క సహజమైన వెచ్చదనం మరియు ఆ అవాంఛిత స్పర్శ రాజ్  శరీరంలో ఒక వింత అనుభూతిని కలిగించాయి. అతను ఒక చిన్న పిల్లవాడు, అలాంటి స్పర్శకు శారీరకంగా సున్నితంగా ఉంటాడు. ఆ స్పర్శ అతనిలో ఒక చిన్న వణుకు పుట్టించి, అతని అంతరంగాన్ని కదిలించింది.

అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. అతని మనసులో ఆలోచనల సుడిగుండం చెలరేగింది:

"అమ్మకు తెలుసా? లేదు, ఆమె గాఢ నిద్రలో ఉంది."

"ఆమెను నిద్రలేపాలా? వద్దు, అలా చేస్తే ఆమె ఇబ్బంది పడుతుంది."

"నెమ్మదిగా ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవాలా?"

అతనికి చాలా వింతగా, ఇబ్బందిగా అనిపించింది. ఒకవైపు, చిన్నప్పటి నుండి తనను పెంచి పోషించిన తల్లి స్వచ్ఛమైన ప్రేమ ఉంటే, మరోవైపు, తన శరీరంలో ఒక సహజ ప్రతిచర్యను ప్రేరేపించే ఈ అపరిచిత శారీరక ఒత్తిడి ఉంది. అతను కదలడానికి భయపడి, ఏదైనా తప్పు చేస్తానేమో లేదా తన తల్లిని నిద్రలేపుతానేమో అని భయపడి, అక్కడే గడ్డకట్టుకుపోయాడు.

తన వ్యసనాన్ని వదిలించుకోవడానికి చేస్తున్న పోరాటంలో తన తల్లి బహుశా తెలియకుండానే మద్దతు లేదా రక్షణ కోరుకుంటోందని అతను గ్రహించాడు, కానీ ఈ పరిస్థితి ఇప్పుడు రాజ్  యొక్క సహనాన్ని, నైతికతను పరీక్షిస్తోంది. బయట వాతావరణం చల్లగా ఉన్నప్పటికీ, అతను చెమటతో తడిసిపోయాడు.

ఆ నిశ్శబ్ద రాత్రిలో, గదిలోని గాలి బరువెక్కినట్లు అనిపించింది. రాజ్  శరీరం మొత్తం చెమటతో తడిసిపోయింది. అంజలి కాలి ఒత్తిడి, ఆమె శరీరం నుండి వచ్చే సహజమైన వెచ్చదనం ఇప్పుడు నేరుగా అతని మడ్డకి  తగులుతున్నాయి. అంజలి గాఢ నిద్రలో ఉంది, కానీ ఆమె శరీరం యొక్క అపరిచిత స్పర్శ రాజ్  పౌరుషాన్ని మేల్కొలపడానికి సరిపోయింది.

తన మడ్డ  నెమ్మదిగా గట్టిపడటాన్ని రాజ్  గ్రహించాడు, మరియు దాని గుండా ఒక బలమైన అనుభూతి ప్రవహించింది. 

ఈ శారీరక ప్రతిచర్య పట్ల అతను ఇబ్బందిగా మరియు తీవ్రమైన అపరాధభావంతో ఉన్నాడు. "ఈమె నా తల్లి," అని అతను తనలో తాను సర్దిచెప్పుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అతని శరీరం యొక్క సహజమైన ఉత్తేజం అదుపు తప్పిపోతోంది.

అంజలి తొడ ఇప్పుడు అతని సుల్లీ కి సరిగ్గా పైన ఉంది, మరియు వారి కదలికల వల్ల ఏర్పడే రాపిడి భరించలేనిదిగా మారుతోంది. ఈ ఉత్తేజం మరింత పెరిగితే, తన తల్లి మేల్కొని ఈ పరిస్థితికి ఇబ్బంది పడుతుందేమోనని అతను భయపడ్డాడు.

తాను విగ్రహంలా అక్కడ పడుకోలేనని అతను నిర్ణయించుకున్నాడు. ఈ అసౌకర్యకరమైన స్పర్శను ముగించడానికి అతను తన తల్లిని సున్నితంగా సరిచేయవలసి వచ్చింది.

అతను ఊపిరి బిగబట్టి, దుప్పటి కిందకి జాగ్రత్తగా తన చేతిని జరిపాడు. అతని గుండె ఎంత వేగంగా కొట్టుకుంటుందంటే, ఆ చప్పుడు తన పక్కటెముకలకు కూడా తగులుతున్నట్లుగా అతనికి అనిపించింది. అతను మెల్లగా తన చేతిని అంజలి కాలి దగ్గర పెట్టాడు. ఆమె హఠాత్తుగా మేల్కొనడం అతనికి ఇష్టం లేదు.

అతను తన వేళ్ళతో ఆమె కాలిని మెల్లగా పట్టుకుని, దాన్ని కొద్దిగా పక్కకు జరపడానికి ప్రయత్నించాడు.

అలా తాకగానే, అంజలి చర్మం యొక్క వెల్వెట్ లాంటి మెత్తదనం, మరియు ఆమె 'వ్యసనం' వల్ల శరీరంలో కలిగిన వెచ్చదనం అతనికి తెలిశాయి. అతని చేయి కొద్దిగా వణికింది.

అంగుళం అంగుళం చొప్పున, అతను ఓపికగా తన తల్లి కాలును తన మడ్డ  నుండి కొద్దిగా పక్కకు జరపడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రతి క్షణం, ఆమె కళ్ళు తెరుస్తుందేమో అని అతనికి అనిపించింది. అతను చెమటతో తడిసిపోయాడు, కానీ అతని ఏకైక లక్ష్యం ఈ "ఇబ్బందికరమైన" పరిస్థితి నుండి బయటపడటం మరియు తన తల్లి గౌరవానికి భంగం కలిగించకపోవడం మాత్రమే.

చివరకు, అతను ఆమె కాలును సురక్షితమైన దూరానికి జరిపాడు. కానీ ఆ స్పర్శ, ఆ వెచ్చదనం రాజ్  మనసులో, శరీరంలో ఒక అలజడిని సృష్టించాయి, దాన్ని ఇప్పుడు శాంతపరచడం అతనికి అసాధ్యంగా అనిపించింది.

పదిహేను నిమిషాలు గడిచాయి, కానీ గదిలోని నిశ్శబ్దం రాజ్ కు  ఒక శబ్దం కంటే తక్కువ కాదు. అతను నిద్రపోవడానికి విఫల ప్రయత్నం చేస్తూ కళ్ళు మూసుకున్నాడు, కానీ అతని శరీరం అదుపు తప్పింది. దుప్పటి కింద, అతని మడ్డ  ఇప్పుడు పూర్తిగా నిటారుగా ఉంది మరియు అతనిలో తీవ్రమైన నొప్పి కొట్టుకుంటుంది. 

తన తల్లి తొడ స్పర్శ మరియు ఆమె శరీరం యొక్క సున్నితమైన సువాసన అతని మనస్సును ఎంతగానో ఆక్రమించాయి, నిద్ర అతనికి దూరమైంది.

రాజ్  పైకప్పు వైపు చూస్తూ చదునుగా పడుకున్నాడు. అతని పైజామా లోపల అతని మడ్డ  ఎంత గట్టిగా ఉందంటే, ఆ బట్టల రాపిడి కూడా అతన్ని మరింతగా రెచ్చగొడుతోంది.

ఒక యువకుడికి ఇటువంటి శారీరక ప్రతిచర్య సహజమే, కానీ అతను ఉన్న పరిస్థితి అతనికి చాలా అసౌకర్యంగా అనిపించింది.

అతని మనస్సులో ఒక వింత సంఘర్షణ చెలరేగింది: "నేను మా అమ్మకు సహాయం చేయడానికి, ఈ వ్యసనాన్ని అధిగమించడంలో ఆమెకు సహాయం చేయడానికి ఇక్కడ ఉన్నాను... మరియు నా శరీరం ఇలా ప్రతిస్పందిస్తోందా? నేను ఏదైనా తప్పు చేస్తున్నానా?"

అతను తన శ్వాసను నియంత్రించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ తనను తాను శాంతపరచుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడల్లా, అతని దృష్టి పదేపదే తన మడ్డ  యొక్క గట్టిదనం పైకి మళ్ళుతోంది. 

తను త్వరగా స్పందించకపోతే, ఈ ఉద్రిక్తత తనను పిచ్చివాడిని చేస్తుందని అతనికి అనిపించింది. తాను నిద్రిస్తున్నప్పుడు తన అంగం మళ్ళీ తన తల్లికి తగులుతుందేమోనని, అది వారి బంధం యొక్క గౌరవానికి వినాశకరంగా పరిణమిస్తుందేమోనని అతను భయపడ్డాడు.

అతను మంచం మీద పూర్తిగా బిగుసుకుపోయాడు. దుప్పట్లపై అతని చేయి అప్రయత్నంగా పిడికిలిగా బిగుసుకుపోయింది. బహుశా స్నానాలగదికి వెళ్లి చల్లటి నీటితో ముఖం కడుక్కోవడం లేదా కొంచెం శాంతపడటమే ఏకైక మార్గమని అతనికి అనిపించింది. కానీ తన తల్లి తన గాఢ నిద్ర నుండి మేల్కొని తనను ప్రశ్నిస్తుందేమోనని కూడా అతను భయపడ్డాడు.

అంజలి ఇంకా అతని పక్కనే, గాఢంగా, ప్రశాంతంగా శ్వాసిస్తూ ఉంది. తన కొడుకు ప్రస్తుతం తన పౌరుషానికి, నైతికతకు మధ్య ఎంతటి భీకరమైన పోరాటం చేస్తున్నాడో ఆమెకు ఏమాత్రం తెలియదు. రాజ్  నుదుటిపై చెమట బిందువులు మెరుస్తున్నాయి, ఇంకా పూర్తిగా నిటారుగా ఉన్న అతని అంగం న్యాయం కోసం నినాదిస్తోంది.

నీలిరంగు రాత్రి దీపం యొక్క మసక, భ్రమ కలిగించే వెలుగులో, రాజ్  చూపు అప్రయత్నంగా తన తల్లి ముఖంపై నిలిచింది. గదిలోని నిశ్శబ్దం ఇప్పుడు అతని గుండెచప్పుడుతో సరిపోయింది. ఎన్నో ఏళ్లుగా లోపించిన అమాయకత్వం, ప్రశాంతత అంజలి ముఖంలో తిరిగినట్టు అతను గమనించాడు.

దిండు మీద అంజలి ముఖం కొద్దిగా పక్కకు వంగి ఉండటంతో, ఆమె మెడలోని నాజూకైన వంపు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఆమె విరబోసిన జుట్టు మంచం మీద చెల్లాచెదురుగా పడి, ఆ వెలుగులో పట్టులా మెరుస్తోంది. వారం రోజుల పాటు హాయిగా నిద్రపోవడం, తన 'వ్యసనం' నుండి విరామం తీసుకోవడం వల్ల కాబోలు, ఈ రోజు ఆమె చర్మం ఎంత మృదువుగా, తాజాగా ఉందో రాజ్  గమనించాడు.

ఆమె శ్వాస నెమ్మదిగా, లయబద్ధంగా ఉండటంతో, ఆమె ఛాతీపై ఉన్న దుప్పటి మెల్లగా పైకి కిందకి కదులుతోంది. ఆ మసక వెలుతురులో, ఆమె మూసుకున్న కనురెప్పలు, గులాబీ పెదవుల ఆకారం రాజ్ కు  ఒక ప్రత్యేకమైన సౌందర్య భావనను కలిగించాయి.

రాజ్  మనసులో ఒక విచిత్రమైన సంఘర్షణ తలెత్తింది. ఆమె తన తల్లి అని, తన ప్రపంచంలో అత్యంత పవిత్రమైన వ్యక్తి అని అతనికి తెలుసు. కానీ ఒక పురుషుడిగా, అతని కళ్ళు ఆ అందాన్ని విస్మరించలేకపోయాయి. అంజలి కేవలం ఒక "తల్లి" మాత్రమే కాదని, చాలా ఆకర్షణీయమైన స్త్రీ అని, బహుశా తాను తన స్వంత అవసరాల దృష్టితోనే ఆమెను చూసి ఉంటానని అతను గ్రహించాడు.

ఆమె అందం, దానికి తోడు ఆమె శరీరం నుండి వస్తున్న సహజమైన సువాసన, రాజ్  పురుషాంగంలో ఉద్రిక్తతను మరింత పెంచాయి. అది ఇప్పుడు అతని పైజామాలోనే రాయిలా గట్టిపడింది, మరియు ఒక తీపి దురద, అసౌకర్యం మొదలయ్యాయి.

రాజ్ కు  తన మీద తనే కోపంగా ఉంది, అదే సమయంలో తనను తాను నియంత్రించుకోలేకపోయాడు. "నేనేం ఆలోచిస్తున్నాను? ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవాలి," అని తనను తాను మందలించుకున్నాడు. కానీ ఆమె ఆకర్షణీయమైన ముఖం అతన్ని అక్కడే నిలిపి ఉంచింది. అతను చెమటతో తడిసిపోయాడు, అతని గుండె చప్పుడు చెవుల్లో మారుమోగుతోంది.

అతను తన చూపును మరల్చుకోకపోతే, ఎప్పటికీ సరిదిద్దలేని తప్పు చేస్తానేమోనని భయపడ్డాడు.

గదిలోని మసక నీలి కాంతి, రాత్రి నిశ్శబ్దం రాజ్  ఆలోచించే, అర్థం చేసుకునే సామర్థ్యాన్ని మొద్దుబార్చినట్లు అనిపించాయి. అతను కౌమారదశ ప్రారంభంలో ఉన్నాడు, ఆ వయసులో శరీరం యొక్క హార్మోన్లు మరియు సహజ ప్రేరణలు తరచుగా మనస్సు యొక్క నైతికతను అధిగమిస్తాయి. 23 ఏళ్ల ఆ లేత వయసులో, అలాంటి ఉత్సాహం మరియు శారీరక సాన్నిహిత్యం యొక్క అనుభవం అతనికి పూర్తిగా కొత్తగా మరియు గందరగోళంగా ఉంది.

అతని  గుండె డప్పులా కొట్టుకుంటుంది. తాను అనుభవిస్తున్నది సరైనదో కాదో అతనికి అర్థం కాలేదు; అతను ఆ క్షణం యొక్క వేడికి మరియు ఆకర్షణకు పూర్తిగా ముగ్ధుడయ్యాడు. పైజామా లోపల పూర్తిగా నిటారుగా ఉన్న అతని మడ్డ , ఒక వింతైన అసౌకర్యాన్ని మరియు ఒత్తిడిని అనుభవించింది.

ఆ క్షణంలో అతని మనసులో ఏమనుకున్నాడో నాకు తెలియదు, లేదా బహుశా అతని శరీరం యొక్క అనియంత్రిత ప్రేరణ అతన్ని ప్రేరేపించిందేమో—వణుకుతున్న చేతులతో, అతను తన చేతుల్లో ఒకదానిని అంజలి వక్షోజాలపై సున్నితంగా ఉంచాడు.

అతని అరచేతులు ఆ మృదుత్వాన్ని మరియు ఉబ్బెత్తును తాకిన క్షణంలో, అతని  శరీరం అంతటా ఒక విద్యుత్ తరంగం ప్రవహించింది. ఆ పలుచని దుప్పటి గుండా కూడా, అతను తన తల్లి శరీరం యొక్క వెల్వెట్ లాంటి వెచ్చదనాన్ని మరియు ఆమె గుండె చప్పుడును స్పష్టంగా అనుభూతి చెందగలిగాడు. అంజలి ఇంకా గాఢ నిద్రలో ఉంది. తాను తన రక్షకుడిగా భావించే తన కొడుకు ఆ క్షణంలో పడుతున్న మానసిక, శారీరక సంఘర్షణ గురించి ఆమెకు ఏమాత్రం తెలియదు.

రాజ్  శ్వాస వేగంగా, భారంగా మారింది. అతని చేయి అక్కడే బిగుసుకుపోయింది. ఒకవైపు, ఆ స్పర్శ నుండి అతనికి గాఢమైన ఆనందం కలిగినా, మరోవైపు, తన చర్య పట్ల తీవ్రమైన భయం అతన్ని ఆవరించింది. తాను ఎల్లప్పుడూ పదిలపరుచుకున్న 'పవిత్రత' హద్దులను ఈ స్పర్శ దాటుతోందని అతనికి అనిపించింది.

అతని సుల్లీ  ఇప్పుడు మరింత గట్టిపడింది. ఒకవేళ తన తల్లి ఇప్పుడు మేల్కొంటే, తను ఇక ఎప్పటికీ ఆమె కళ్ళలోకి చూడలేనేమో అనిపించింది. అయినప్పటికీ, ఆ యవ్వనపు ఉత్సాహం, మొదటిసారి అనుభవిస్తున్న శారీరక ఆకర్షణ అతన్ని కదలనీయకుండా ఆపాయి.

గదిలోని బరువైన నిశ్శబ్దంలో, అతని  గుండె డప్పులా కొట్టుకుంది. అతని చేయి తల్లి రొమ్ములను గట్టిగా పట్టుకుంది, అతని శ్వాస వేగంగా సాగింది. 

అంజలి కళ్ళు తెరుస్తుందేమోనని, అంతా భయంకరమైన మలుపు తీసుకుంటుందేమోనని అతను ప్రతి క్షణం భయపడ్డాడు.

నిమిషాలు గడిచిపోయాయి. గడియారం టిక్ టిక్ శబ్దం తప్ప, గదిలో మరో శబ్దం లేదు. అంజలి యొక్క గాఢమైన, లయబద్ధమైన శ్వాసలో ఎలాంటి మార్పు లేదు. ప్రపంచంలోని దేని గురించీ పట్టించుకోనట్టుగా, ఆమె అదే అమాయకత్వంతో, ప్రశాంతతతో నిద్రపోతూనే ఉంది. చాలా సేపటి వరకు

ఏమీ జరగకపోవడంతో, అంజలి నిద్రకు భంగం కలగకపోవడంతో, రాజ్  శరీరంలోని ఉద్రిక్తత నెమ్మదిగా తగ్గడం ప్రారంభమైంది. అతన్ని పీడిస్తున్న భయం స్థానంలో ఒక విచిత్రమైన ఉపశమనం కలిగింది. బహుశా ఈ స్పర్శ తన తల్లి నిద్రకు భంగం కలిగించలేదని, బదులుగా ఆమె శరీరం యొక్క సహజమైన వెచ్చదనం మరియు సాన్నిహిత్యం రాజ్  మనసులోని అలజడిని క్రమంగా శాంతపరిచాయని అతను గ్రహించాడు.

యవ్వనంలోని ఆ మొదటి శారీరక వాంఛ మరియు ఉత్సాహం తర్వాత, ఇప్పుడు అతని శరీరాన్ని ఒక రకమైన నీరసం మరియు అలసట ఆవరించాయి. అప్పటివరకు రాయిలా గట్టిగా ఉన్న అతని సుల్లీ  నెమ్మదిగా వదులవ్వడం మొదలైంది. అతను చెమటతో తడిసిపోయాడు, కానీ అతని మునుపటి ఆందోళన పోయింది.

ఆ భంగిమలో, తన తల్లి శరీరం యొక్క వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తూ, రాజ్ కనురెప్పలు బరువెక్కడం మొదలయ్యాయి. తన ఆలోచనలు, భయాలు ఎప్పుడు మాయమవుతున్నాయో కూడా అతను గ్రహించలేదు. పదిహేను, ఇరవై నిమిషాల ఆ ఉద్రిక్తమైన పోరాటం తర్వాత, అతను అదే భంగిమలో—అతని చేయి ఇంకా అక్కడే ఉండగా—గాఢమైన, అపస్మారక నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.