[sarit11]

థాంక్ యు సరిత్ గారు,

కథ రాసిపెట్టమని అడిగారు కదా, నిజంగా చెబుతున్నాను నెక్స్ట్ ఇయర్ వరకు నా షెడ్యూల్ చాలా బిజీగా వుంది.

నేను గొప్పలు చెప్పుకోవడంలేదు, నిజం చెప్పాలంటే వచ్చే సంవత్సరం దేశం వదిలి వెళుతున్నాను (కొన్ని నెలలకోసమే అనుకుంటున్నాను, అక్కడినుండి కూడా అప్డేట్ లు ఇస్తుంటాను, వాటిని మాత్రం ఆపను).

మీరు కథ అవుట్ లైన్ చెప్పండి, కుదిరితే చూస్తాను.

మెసేజ్ చేశాను చూడగలరు

[anaamika]

సరిత్ గారు,

మీకు రెండు మెసేజ్ లు పెట్టాను, ఒకసారి చూడండి.

[sarit11]

సరిత్ గారు,

మీకు రెండు మెసేజ్ లు పెట్టాను, ఒకసారి చూడండి.

చూశాను

కథ కాపీ చేసి పెడతాను

[anaamika]

Update - 134


నైనా : సరే, నేను ఇప్పుడు మీదాన్ని.

నేను : బంగారం, నేను నిన్ను దెంగడంలేదు, కేవలం క్రీమ్ ని రాస్తున్నాను.

నేను నైనా పూకు మీద నా మొడ్డని సెట్ చేసి, తన పెదాల మీదికి వంగి, తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను. ఒక్క ఝలక్ ని ఇచ్చాను. నా మొడ్డ లో సగం నైనా పూకులోకి వెళ్లింది.

నైనా 'హ్మ్మ్మ్... హ్మ్మ్మ్...' అని అరవడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఇప్పుడు మరో ఝలక్ ని ఇవ్వలేదు, అలాగే ఒత్తిడితో నా మొడ్డని పూర్తిగా తన పూకులో దించాను, రెండు పోట్లని కొట్టి నా మొడ్డని వెనక్కి తీసేశాను. ఇప్పుడు నైనా ప్రశాంతంగా ఉంది. నేను రెండు నిమిషాలు మళ్ళీ తన పెదాలని చప్పరించి, తన మీది నుండి లేచాను.

నైనా సిగ్గుపడుతోంది.

నేను : ఇప్పుడు ఎలా ఉంది ?

నైనా : ఇప్పుడు బాగానే ఉంది.

నేను : లే, కనీసం నీ బ్రాని అయినా వేసుకో.

నైనా సిగ్గుపడి నిలబడింది. ఇప్పుడు తనకి కొద్దిగా నొప్పి అనిపించింది.

నేను నైనా చొక్కాని తీసేశాను, తనని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను.

నేను : బంగారం, ఇప్పుడు సిగ్గుపడటం ఆపి, ఎంజాయ్ చెయ్. సరేనా ?

నైనా : సరే.

నేను తనని తిరిగి వాష్ రూముకి తీసుకెళ్ళాను. నైనా ముఖం, చేతులు కడుక్కుని, తిరిగి కేబిన్ లోకి వచ్చింది.

తర్వాత నేను తనకి బ్రా ని తొడిగాను, సల్వార్ ని తొడిగి, చొక్కా కూడా వేసాను. నేను వాష్ రూముకి వెళ్లి, నా మొడ్డని శుభ్రం చేసుకుని, ఉచ్చ పోసుకుని తిరిగి వచ్చాను.

నేను : కోమలి దగ్గరికి వెళ్దామా ?

నైనా : హ్మ్మ్మ్.

తర్వాత నైనా మెల్లగా అడుగులు వేస్తూ నడవడం మొదలుపెట్టింది. మేము కోమలి దగ్గరికి వెళ్ళాము. ఇప్పుడు గార్డ్ లేడు.

కోమలి : రాహుల్, భోజనం చల్లబడిపోయింది.

నేను : సరే, నేను వేడి చేయిస్తాను.

కోమలి : నైనా, ఎలా ఉన్నావు ? బాగా నిద్ర పట్టిందా ?

నైనా : అవును, చాలా ప్రశాంతంగా నిద్ర పట్టింది. ఇప్పుడు చాలా ఆకలిగా ఉంది.

వాళ్ళిద్దరూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. నేను బయటికి గార్డ్ ని చూడటానికి వెళ్లాను. ట్రైన్ ఇంకా ఆగే ఉంది.

నేను : ఇక్కడ భోజనం ఎక్కడ వేడి చేస్తారు ?

గార్డ్ : సార్, మీరు క్యాబిన్లోకి వెళ్ళండి. నేను కిచెన్ వాళ్ళని ఇప్పుడే పిలిపిస్తాను.

నేను : థాంక్స్.

తర్వాత అతను తన వాకీ-టాకీలో ఆఫీసర్ కి చెప్పాడు.

నేను తిరిగి కేబిన్ లోకి వెళ్లాను.

కోమలి : ఏమైంది ? భోజనం వేడి చేయలేమా ?

నేను : చేయొచ్చు. వాళ్ళు వస్తున్నారు. వాళ్ళకి భోజనం ఇస్తే, వేడి చేసి తీసుకుని వస్తారు.

కోమలి : గుడ్.

మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 5 నిమిషాల తర్వాత డోర్ కొట్టిన శబ్దం వచ్చింది.

నేను : లోపలికి రండి.

అదే ఆఫీసర్ వచ్చాడు.

ఆఫీసర్ : సార్, భోజనం ఇవ్వండి. నేను వేడి చేయిస్తాను.

నేను తనకి భోజనం ఇచ్చాను.

ఆఫీసర్ : సార్, ఇదంతా వేడి చేయించాలా ?

నేను : అవును, మొత్తం చేయించండి.

అతను తనతో వచ్చిన ఇద్దరు వెయిటర్ లకి భోజనం ఇచ్చి, వాళ్ళతో పాటు వెళ్లిపోయాడు. మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 15 నిమిషాల తర్వాత ఆఫీసర్ వేడి చేసిన భోజనం తీసుకొచ్చాడు. అతను తనతో పాటు పాత్రలు, సామాను మొత్తం తీసుకొచ్చాడు, ఒక టేబుల్ కూడా. అతను టేబుల్ పెట్టాడు, వెయిటర్స్ దాని మీద భోజనం సర్దడం మొదలుపెట్టారు. మేము ముగ్గురం వాళ్ళు భోజనం పెట్టడాన్ని చూస్తున్నాము. వాళ్ళు భోజనం పెట్టేసి నిలబడ్డారు.

నేను : చాలా థాంక్స్.

నేను నా పర్సు లో నుండి డబ్బులు తీసి ఆ వెయిటర్స్ కి ఇచ్చాను. వాళ్ళు చాలా సంతోషించారు.

ఆఫీసర్ : సార్, మీరు తిన్న తర్వాత గార్డ్ కి చెప్పండి. మేము వచ్చి మొత్తం తీసుకెళ్తాము. మీరు హాయిగా భోజనం చేయండి.

నేను : చాలా థాంక్స్.

తర్వాత అతను క్యాబిన్ డోర్ ని మూసి వెళ్లిపోయాడు.

కోమలి : వావ్ ! నేను పాత్రలు తీసుకురావడం మర్చిపోయాను.

నేను : హ్మ్మ్, అయితే మంచి పనే జరిగింది.

తర్వాత నేను రెండు ప్లేట్లలో భోజనం తీసుకుని, క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చి గార్డ్ లకి ఇవ్వడానికి వెళ్ళాను.

నేను : ఇదిగోండి, మీరు కూడా భోజనం చేయండి.

గార్డ్స్ : వద్దు సార్, మీరు తినండి. మేము రాత్రే తిన్నాము.

నేను : పర్లేదు, ఇప్పటికి జీర్ణం అయిపోయి ఉంటుంది. తినండి. ఇది ఇంటి భోజనం.

తర్వాత అతను ప్లేట్లు తీసుకుని, ఇంకో గార్డ్ ని కూడా పిలిచాడు. వాళ్ళిద్దరూ భోజనం మొదలుపెట్టారు. నేను నా కేబిన్ కి తిరిగి వచ్చి భోజనం చేయడం మొదలుపెట్టాను. నైనా, కోమలి ముందే మొదలుపెట్టేశారు. మేము కొద్దిసేపట్లో భోజనం పూర్తి చేశాము. రైలు ఇంకా ఆగి ఉంది. కోమలి పాత్రలు సర్దడం మొదలుపెట్టింది. నైనా కూడా తనకి సాయం చేస్తోంది. తర్వాత నేను బయటికి వచ్చాను. గార్డ్ లు వాళ్ళ స్థానాల్లో ఉన్నారు.

నేను : మీరు భోజనం చేశారా ?

గార్డ్స్ : అవును సార్, థాంక్స్.

నేను : ఇట్స్ ఓకే. ఆఫీసర్ కి చెప్పండి, వాళ్ళు పాత్రలు, టేబుల్ లని తీసుకెళ్తారు.

గార్డ్స్ : సరే సార్.

తర్వాత అతను వాకీ-టాకీలో ఆఫీసర్ తో మాట్లాడాడు. నేను అక్కడే నిలబడ్డాను. సుమారు రెండు నిమిషాల తర్వాత వెయిటర్స్ వచ్చి పాత్రలు, టేబుల్ లని తీసుకెళ్లారు.

ఆఫీసర్ : సార్, ఇంకేమైనా అవసరం ఉంటే ఎప్పుడైనా అడగండి.

నేను : చాలా థాంక్స్. ఈ ట్రైన్ ఎందుకు ఆగింది ?

ఆఫీసర్ : సార్, ముందు ట్రాక్ లో కొంచెం ఇబ్బంది వచ్చింది. అందుకే సిగ్నల్ డౌన్ అయింది. సిగ్నల్ రాగానే ట్రైన్ కదులుతుంది.

నేను : సరే. మనం హైదరాబాద్ కి ఎప్పటికి చేరుకుంటాం ?

ఆఫీసర్ : ఇప్పుడు ట్రైన్ 5 నిమిషాల్లో కదిలితే, మనం 8 గంటల వరకు చేరుకుంటాం.

నేను : సరే, థాంక్యూ.

తర్వాత అతను వెళ్లిపోయాడు. మేము మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. సుమారు 20 నిమిషాల తర్వాత ట్రైన్ కదిలింది.

కోమలి : దేవుడి దయ ! ట్రైన్ కదిలింది.

నైనా : అవును, ఎంతసేపటి నుంచి ట్రైన్ ఆగింది ?

నేను : నాకు తెలియదు. నేను నిద్ర లేచేసరికి ట్రైన్ ఆగి ఉంది.

నైనా : రాహుల్, మీ దగ్గర టాబ్లెట్ ఉందా ? నాకు జ్వరం వచ్చినట్టు అనిపిస్తోంది.

నేను : వుంది, ఇస్తాను.

నేను రెండో కేబిన్ కి వెళ్లి, నా బ్యాగ్ లో నుండి ఒక పెయిన్ కిల్లర్, ఒక జ్వరం టాబ్లెట్ తీసుకుని, నైనా, కోమలిలు వున్న కేబిన్ దగ్గరికి తిరిగి వెళ్లాను.

నేను : ఇవిగో, రెండూ వేసుకో.

కోమలి : నైనా, ఆరోగ్యం అసలు బాగోలేదా ?

నైనా : లేదు, కేవలం జాగ్రత్తగా ఉండడం కోసం వేసుకుంటున్నాను.

కోమలి : సరే.

తర్వాత నైనా టాబ్లెట్ వేసుకుంది.

నేను : నైనా, నువ్వు ఇప్పుడు రెస్ట్ తీసుకో. అప్పుడే టాబ్లెట్ ప్రభావం ఉంటుంది.

నైనా : అలాగే, మీరు చెప్పింది నిజమే. నేను పడుకుంటాను.

నేను : గుడ్. నువ్వు ఇక్కడే పడుకో. సరేనా ?

నైనా : సరే.

నేను : రా కోమలి, మనం రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్దాం.

నైనా అక్కడే కింద బెడ్ మీద పడుకుంది. నేను తనకి దుప్పటి కప్పాను. మేము క్యాబిన్ డోర్ ని మూసి, రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్ళాము. నేను కింద బెడ్ మీద పడుకున్నాను. కోమలి నా పైకి వచ్చి పడుకుంది, నన్ను ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. మేమిద్దరం ఒకరి పెదాలని ఒకరు చప్పరించుకుంటున్నాము. సుమారు 5 నిమిషాలు మాత్రమే పెదాలని చప్పరించామో లేదో, ట్రైన్ మళ్ళీ వణుకుతూ ఆగిపోయింది.

నేను : షిట్, ఇది మళ్ళీ ఆగిపోయింది.

నేను కిటికీ కర్టెన్ పైకి తీసి చూశాను. ట్రైన్ స్టేషన్లో ఆగి ఉంది.

నేను : ఇదేం ప్లేస్ ?

మేమిద్దరం లేచి కూర్చున్నాము. నేను కర్టెన్ ని పైకి జరిపాను.

కోమలి : విజయవాడ జంక్షన్. అదిగో చూడు, రాసి ఉంది.

నేను : అవును, నిజమే.

ట్రైన్ అక్కడ సుమారు 15 నిమిషాలు ఆగి, మళ్ళీ కదిలింది. నేను కర్టెన్ ని మళ్ళీ కిందకి దించాను, మళ్ళీ పడుకున్నాను. కోమలి నా చేతుల్లో ఉంది. ఇరుకుగా అనిపిస్తోంది.

నేను : కోమలి, పై బెడ్ మీదికి వెళ్దామా ?

కోమలి : అవును, అది కొంచెం పెద్దగా ఉంటుంది.

తర్వాత నేను పై బెడ్ ని ఓపెన్ చేసాను. ముందు కోమలి ఎక్కింది, తర్వాత నేను ఎక్కాను. మేమిద్దరం ఒకరి చేతుల్లో ఇంకొకరం ఉన్నాము. కొంచెం అల్లరి చేస్తూ ఉండగా, ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో తెలీలేదు, మేమిద్దరం పడుకున్నాము. నాకు మెలకువ వచ్చినప్పుడు, నా సెల్ మోగుతోంది. చూస్తే, ఉమ దగ్గర నుండి కాల్. నేను కాల్ ని తీశాను.

ఉమ : హలో రాహుల్, ఎక్కడికి చేరుకున్నావు ?

నేను : తెలీదు. చెక్ చేసి కాల్ చేస్తాను. ఇప్పుడే నిద్ర లేచాను.

ఉమ : సరే.

తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేసి, కిందకి దిగి చూడడం మొదలుపెట్టాను. కిటికీలోంచి చూస్తే అంతా పచ్చదనం కనిపిస్తోంది. ఏమీ అర్థం కావట్లేదు. నేను టైం చూశాను, 7:30 అవుతోంది. నేను వాష్ రూముకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయ్యాను, క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చాను. గార్డ్ కుర్చీలో కూర్చుని నిద్రపోతున్నాడు. నేను తనని డిస్టర్బ్ చేయడం మంచిది కాదని అనుకుని, ఇంకొక గార్డ్ ని చూశాను. అతను కూర్చుని కనిపించాడు. నేను అతని దగ్గరికి వెళ్ళాను.

నేను : మనం ఎక్కడి వరకు చేరుకున్నాము ?

గార్డ్ : సార్, మనం ఇప్పుడే కాజిపేట్ ని దాటాము. మరికొద్దిసేపట్లో ఆలేరు వస్తుంది.

నేను సెల్ ఫోన్ తీసి ఉమ కి కాల్ చేసి చెప్పాను. తిరిగి వచ్చి కోమలి క్యాబిన్లో కింద కూర్చున్నాను. లాప్టాప్ ని బయటికి తీసి, నెట్ కి కనెక్ట్ చేసి, ఆఫీస్, ఇంటి కెమెరా వీడియోలు చూడడం మొదలుపెట్టాను. అందరూ నిద్రపోతున్నారు. నేను అంతకుముందు వున్న రికార్డింగ్ ని చెక్ చేశాను. జయ, రేష్మాతో అల్లరి చేస్తూ కనిపించింది. నేను వీడియో చూడటం మొదలుపెట్టాను. జయ పదేపదే రేష్మా రొమ్ముల మీద తన వేళ్లతో కొడుతోంది. ఏమీ మాట్లాడటం లేదు, కేవలం అల్లరి చేస్తూ నవ్వుతోంది. నేను లాప్ టాప్ తో సుమారు అరగంట గడిపి ఉంటాను, నా సెల్ మోగింది. చూస్తే, మోహిని దగ్గర నుండి కాల్.

మోహిని : హలో బంగారం.

నేను : హలో బంగారం, ఎలా ఉన్నావు ? ఏమైనా చేశావా, లేక రాత్రంతా పడుకున్నావా ?

మోహిని : బంగారం, నేను బాగానే ఉన్నాను. ఇంతకీ దాన్ని కెలికారా లేదా ?

నేను : ఇంటి నుండి బయలుదేరినప్పుడే కెలకడం మొదలుపెట్టాను, రాత్రి తనని దెంగాను.

మోహిని : నిజంగా, మీరు దాన్ని దెంగారా ?

నేను : అవును బంగారం. ఇప్పుడు చెప్పు, తనని మనతో ఎలా కలుపుకుంటావు ?

మోహిని : దాని గురించి మీరు కంగారు పడకండి. మీరు తిరిగి రండి. తర్వాత నేను ఏం చేస్తానో చూడండి.

నేను : గుడ్. మరి సోమేశ్ ఎక్కడ ?

మోహిని : తెలీదు, రూములో రెడీ అవుతున్నాడేమో.

నేను : సరే సరే, అయితే తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.

మోహిని : సరే.

తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను. నేను కిటికీలోంచి పొలాలని, తోటలని చూస్తున్నాను. లాప్టాప్ తీసి ఎదురుగా వున్న టేబుల్ మీద పెట్టాను, నైనాని చూడటానికి వెళ్ళాను. క్యాబిన్ లో లైట్ ఆఫ్ చేసి ఉంది. నేను కిటికీ కర్టెన్ ని పైకి జరిపాను, క్యాబిన్లో వెలుతురు వచ్చింది. నేను లైట్ ని కూడా ఆన్ చేశాను. నైనా పక్కకి తిరిగి పడుకుంది. నేను నైనా బయటికి వచ్చిన గుద్ద మీద చేత్తో రాస్తూ నిమరడం మొదలుపెట్టాను. నైనా కళ్ళు తెరిచి నన్ను చూసింది, నవ్వింది. నేను తన ముఖం దగ్గర నా ముఖాన్ని పెట్టాను, తన పెదాలని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. నైనా నవ్వుతోంది. నేను తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను, తన గుద్దని నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. సుమారు 5 నిమిషాలు నైనా పెదాలని చప్పరించి, గుద్దని నొక్కాను. తర్వాత పైకి లేచాను. నైనా తన పెదాలని శుభ్రం చేసుకుంటూ కూర్చుంది, దుప్పటిని పక్కకి జరిపి లేచి నిలబడింది. నేను తనని చూస్తూనే ఉన్నాను.

నేను : ఇప్పుడు నొప్పి ఉందా ?

నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : లేదు.

నేను : ఒక విషయం అడగనా ?

నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : వద్దు.

నేను : ఎందుకు ? నేను ఏం అడుగుతానో నీకు ఎలా తెలుసు ? ఎందుకు అడగొద్దని అంటున్నావు ?

నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : మీరు ఏం అడుగుతారో నాకు తెలుసు.

నేను : అయితే చెప్పు, నేను ఏం అడుగుతాను ?

నైనా తప్పకుండా సరిగ్గా చెబుతుందని నాకు నమ్మకం ఉంది.

నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : అవును, నాకు మంచిగా అనిపించింది.

అంటూనే నైనా తొందరగా వాష్ రూములోకి దూరిపోయింది.

నైనా ఇంత కచ్చితంగా చెప్పడం చూసి నేను ఆశ్చర్యపోయాను, తన మెదడు ఎలా పని చేస్తుందా అని ఆలోచించాను. నైనా ప్రతి విషయాన్ని ఎలా పసిగడుతుంది ?

కొద్దిసేపటి తర్వాత నైనా వాష్ రూమ్ లో నుండి తిరిగి వచ్చింది. సిగ్గుపడుతూ నా వైపు చూసి, మళ్ళీ చూపు తిప్పుకుంది.

నేను : ఏంటి సంగతి ? ఏమైనా కావాలా ?

నైనా : అది... బట్టలు మార్చుకోవాలి. నా బ్యాగ్ ఆ క్యాబిన్లో ఉంది. టూత్పేస్ట్, బ్రష్ కూడా అందులోనే ఉన్నాయి.

నేను : సరే. నేను బట్టలు, బ్రష్, టూత్పేస్ట్ తీసుకొస్తాను.

తర్వాత నేను రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్లి, నైనా బట్టలు, అన్నీ తీసుకొచ్చాను. కొత్త బ్రా, ప్యాంటీ లని కూడా తీసుకున్నాను. నా బ్రష్ కూడా తీసుకుని నైనా దగ్గరికి వెళ్లాను.

నేను : ఇవిగో, అన్నీ తెచ్చాను.

నైనా (బ్రా, ప్యాంటీ లని చూసి సిగ్గుపడుతూ) : ఇవి ఎందుకు తీసుకొచ్చారు ?

నేను : నువ్వు ఇప్పుడు వేసుకున్నవి రాత్రి ఎన్నిసార్లు నీ నోట్లో పెట్టుకున్నావు ? అందుకే మార్చుకో.

నా మాట విని నైనా మళ్ళీ సిగ్గుపడసాగింది. నైనా సిగ్గు నాకు చాలా బాగా అనిపించింది. నా మనసుని తాకుతోంది. తర్వాత నైనా బ్రష్ మీద పేస్ట్ పెట్టుకుని బ్రష్ చేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది.

నేను : నాకు కూడా టూత్పేస్ట్ ఇవ్వు, నేను కూడా బ్రష్ చేసుకుంటాను.

నైనా నన్ను చూసి నవ్వుతూ పేస్ట్ ని ఇవ్వసాగింది. నేను తన చేతి మణికట్టు పట్టుకుని, తన చేతి మొత్తాన్ని నిమురుతూ పేస్ట్ ని తీసుకున్నాను. నైనా సిగ్గుపడసాగింది. మేమిద్దరం బ్రష్ చేసుకున్నాము. తర్వాత నైనా వాష్ రూముకి వెళ్లి, కొద్దిసేపట్లో ముఖం, చేతులు కడుక్కుని తిరిగి వచ్చింది. నేను నైనా కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాను. తర్వాత నేను కూడా వాష్ రూముకి వెళ్లి మళ్ళీ ఫ్రెష్ అయ్యాను, బయటికి వచ్చాను. నైనా ఎదురుగా నిలబడి కనిపించింది.

[Sachin@10]

Excellent update

[Pradeep]

అప్డేట్ బాగుంది అనామిక గారు

[hemu4u]

Good update

[Hrlucky]

Superb superb update

[mohan1432]

Super update

[Vinod kumar92]

Good Update

[stories1968]

బాగుంది అనామిక గారు మా పక్క న జరుగుతున్నట్టు ఉంది మీ అప్డేట్

[anaamika]

Update – 135


నేను : ఏమైంది బంగారం ?

నైనా : మీరు రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్లండి. నేను బట్టలు మార్చుకోవాలి.

నేను : ఎందుకు బంగారం ? నేను అన్నీ చూసేసాను కదా.

నైనా (సిగ్గుపడుతూ, చూపులు తిప్పుకుంటూ) : ప్లీజ్...

నేను ఆగిపోయాను, నైనాని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. తన చొక్కాని పట్టుకుని పైకి తీయబోయాను. నైనా దూరంగా జరిగి నన్ను చూసింది. నేను తన చొక్కాని తీసేశాను. ఇప్పుడు నైనా నా ముందు బ్రా, సల్వార్లో ఉంది.

నేను నైనా వెనుక చేయి పెట్టి బ్రాని కూడా విప్పేశాను, దాన్ని పక్కన పెట్టాను. నైనా ఒక్కసారిగా నా ఛాతీకి అతుక్కుపోయింది. నేను తన ముఖాన్ని పైకి లేపాను. నైనా నన్ను చూస్తూనే నా పెదాల మీద ముద్దు పెట్టుకుంది. నేను కిందికి వంగాను, తన సల్వార్ ని ఒక్క ఉదుటున కిందకి లాగాను. నేను నైనా పూకుని చూస్తున్నాను. ఇప్పుడు అది బాగానే ఉంది, మునుపటి కంటే కొంచెం ఓపెన్ అయ్యి ఉంది. తర్వాత నేను నైనా సల్వార్ ని తన కాళ్ళ నుండి పూర్తిగా వేరు చేశాను. కొత్త సల్వార్ ని తనకి వేయడం మొదలుపెట్టాను. నైనా ముందు ఒక కాలు, తర్వాత ఇంకో కాలు పెట్టింది. నేను తన సల్వార్ ని పైకి లేపి, నిలబడ్డాను. తర్వాత నేను నైనా బ్రాని తీయబోయాను.

నేను : ఓహ్ షిట్ ! ప్యాంటీని వెయ్యడం మర్చిపోయాను.

నైనా సిగ్గుపడసాగింది.

నైనా : దాన్ని వదిలేయండి.

నేను : ఎందుకు బంగారం ? వేసుకో.

నైనా (సిగ్గుపడుతూ) : ఇలాగే బాగుంది. ప్రయాణంలో అందుకే ఇంతకుముందు కూడా వేసుకోలేదు.

తర్వాత నేను బ్రాని తీసుకుని, ప్యాకింగ్ ని ఓపెన్ చేసి, దాని కప్పుల్ని నైనా రొమ్ముల మీద పెట్టి చెక్ చేసాను. అవి సరిగ్గా సరిపోయాయి. నేను తనకి బ్రాని కూడా తొడిగాను. తర్వాత నైనా వెనక్కి తిరిగి, తనంతట తానే చొక్కాని వేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. దువ్వెనని తీసుకుని జుట్టుని దువ్వుకుంటోంది. నేను తనని చూస్తూనే ఉన్నాను. తర్వాత నేను అక్కడి నుండి లేచాను.

నైనా : మీరు నా బ్యాగ్ ని ఇక్కడికి తీసుకుని రండి.

నేను : సరే బంగారం.

తర్వాత నేను రెండో కేబిన్ లోకి వచ్చి, కోమలిని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. తను కూడా నిద్ర లేచింది.

నేను : నా ప్రాణమా, లే. ఫ్రెష్ అవ్వు, నా బట్టలు ఇవ్వు.

కోమలి : సరే. మనం ఎక్కడికి చేరుకున్నాము ?

నేను : తెలీదురా. నువ్వు నా బట్టలు ఇవ్వు ప్లీజ్. నేను నైనాకి తన బ్యాగ్ ని ఇచ్చి వస్తాను.

కోమలి : సరే, నేను తీస్తాను.

తర్వాత నేను నైనా బ్యాగ్ ని తీసుకుని తన దగ్గరికి వెళ్ళాను. తనకి బ్యాగ్ ని ఇచ్చాను.

నేను : ఇదుగో నీ బ్యాగ్.

నైనా : థాంక్యూ.

నేను : నో థాంక్స్, నో సారీ బంగారం.

నైనా నవ్వింది, బాగ్ లో బట్టలు పెట్టి, అవసరమైన వస్తువులు బయటికి తీయడం మొదలుపెట్టింది. నేను అక్కడి నుండి రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్లాను. నా బట్టలని కోమలి తీసి ఉంచింది, కోమలి వాష్ రూములో ఉంది. నేను నా షర్ట్ ని తీశాను. ఇంతలో కోమలి కూడా ఫ్రెష్ అయ్యి వచ్చింది.

కోమలి : మేడమ్ లేచిందా ?

నేను : అవును నా ప్రాణమా.

కోమలి ఇంకా పాత బట్టల్లోనే వుంది.

నేను : నువ్వు బట్టలు మార్చుకోవా ?

కోమలి : మార్చుకుంటాను.

నేను : సరే, అయితే తొందరగా మార్చుకో.

నేను నా ప్యాంట్ ని తీసేశాను, పూర్తిగా నగ్నంగా మారాను. కోమలి తన చొక్కాని తీసేసింది, బ్రాని విప్పుతోంది. నేను తన హుక్ లని విప్పాను. తర్వాత కోమలి సల్వార్ ని కూడా తీసేసింది, ప్యాంటీని కూడా. ఇప్పుడు కోమలి కూడా పూర్తిగా నగ్నంగా మారింది. నేను తనని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని, తన పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాను.

కోమలి (దూరంగా జరుగుతూ) : ఎందుకు నా ప్రాణమా, నాలో మంటని రగిలిస్తున్నారు ?

నేను : అది అంతే నా ప్రాణమా. నీ అందాన్ని చూసి తట్టుకోలేకపోతున్నాను.

కోమలి : అయితే తట్టుకొమ్మనమని ఎవరు చెప్పారు ప్రాణమా ?

నేను : ఒక్కసారి నువ్వు మీ అమ్మని కలువు. తర్వాత నీకు ఎంత ప్రేమని ఇస్తానో చూడు.

ఇప్పుడు కోమలి కూడా నా పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టింది. సుమారు రెండు నిమిషాల తర్వాత మేము ఆగి, బట్టలు వేసుకోవడం మొదలుపెట్టాము. మేమిద్దరం రెడీ అయ్యి నైనా దగ్గరికి వెళ్ళాము. కోమలి, నైనాలు మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. నేను లేచి క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చి గార్డ్ దగ్గరికి వెళ్లాను.

నేను : మనం ఎక్కడికి చేరుకున్నాము ?

గార్డ్ : సార్, మనం భువనగిరిని దాటాము. ఇప్పుడు ఘట్కేసర్ చేరుకోబోతున్నాము.

నేను : సరే. సికింద్రాబాద్ ఎంతసేపట్లో చేరుకుంటాం ?

గార్డ్ : సార్, ఘట్కేసర్ తర్వాత, తర్వాతి స్టేషన్ అదే.

నేను : ఘట్కేసర్ లో ట్రైన్ ఎంతసేపు ఆగుతుంది ?

గార్డ్ : సార్, ఘట్కేసర్ లో ఒక నిమిషం ఆగుతుంది. ఆ తర్వాత 15 నిమిషాల్లో సికింద్రాబాద్ స్టేషన్ వస్తుంది. అక్కడ రెండు నిమిషాలు ఆగుతుంది.

నేను : థాంక్స్.

తర్వాత నేను ఉమకి కాల్ చేశాను. కానీ ఎవరూ కాల్ తీయలేదు.

నేను తిరిగి కేబిన్ లోకి వెళ్లాను.

కోమలి : రాహుల్, ట్రైన్ లో టిఫిన్ ఏమైనా దొరుకుతుందా ?

నేను : అవును, దొరుకుతుంది. కొంచెంసేపు ఆగుదాం. ఉమ వచ్చాక, కలిసి టిఫిన్ చేద్దాం.

కోమలి : సరే, అప్పటి వరకు టీ అయినా ఏర్పాటు చేయమని చెప్పండి.

నేను : అలాగే.

తర్వాత నేను మళ్ళీ గార్డ్ దగ్గరికి వెళ్లాను.

నేను : ఇక్కడ మంచి టీ దొరుకుతుందా ?

గార్డ్ : అవును సార్, తప్పకుండా దొరుకుతుంది. నేను ఇప్పుడే తెప్పిస్తాను. ఎంతమందికి ? షుగర్ లేకుండా కావాలా, లేక షుగర్ తోనా ?

నేను : మీరు షుగర్ లేకుండా తాగుతారా ?

గార్డ్ : లేదు సార్.

నేను : సరే. మీ కోసం కూడా చెప్పండి. ఆ గార్డ్ కోసం కూడా చెప్పండి. మేము ముగ్గురం ఉన్నాం. మూడు కప్పులు మాకు సరిపోతాయి.

గార్డ్ : సరే సార్, థాంక్యూ. నేను ఇప్పుడే చెప్తాను.

తర్వాత అతను వాకీ-టాకీలో ఆఫీసర్ కి చెప్పాడు.

నేను వైజాగ్ నుండి బయలుదేరినప్పటి నుండి ఒక విషయం గురించే ఆలోచిస్తున్నాను. ఈ కంపార్ట్మెంట్ లో మేము తప్ప వేరే ఎవరికీ రిజర్వేషన్ లేదు. నాకు ఇక్కడ ఇస్తున్న మర్యాద చూస్తే ఏమీ అర్థం కావడంలేదు. ఇదంతా నాన్న చేయించి ఉంటారేమో అని ఆలోచిస్తున్నాను.

నేను గార్డ్ తో మాట్లాడాను.

నేను : నాకు ఒక విషయం చెప్పు.

గార్డ్ : సార్, అడగండి.

నేను : ఈ కంపార్ట్మెంట్ లో మీ డ్యూటీ ఎప్పుడూ ఉంటుందా ?

గార్డ్ : లేదు సార్. సాధారణంగా మా డ్యూటీ రైలు మొత్తం ఉంటుంది. ఈ రోజు మా డ్యూటీ ఇక్కడే వేశారు. ఇక్కడి నుండి కదలకూడదని, అపరిచితులు ఎవరూ ఈ డబ్బాలోకి రాకుండా చూసుకోమని మాకు చెప్పారు.

నేను : సరే. సాధారణంగా ఈ కంపార్ట్మెంట్ లోకి ఎవరైనా రావొచ్చు, వెళ్లొచ్చు కదా ?

గార్డ్ : అవును సార్. ఎందుకంటే కంపార్ట్మెంట్ లు ఒకదానితో ఒకటి కలిసి ఉంటాయి. అందుకే జనాలు వస్తూ, పోతూ ఉంటారు.

నేను : సరే. ఈ కంపార్ట్మెంట్ రిజర్వేషన్ ఈ రోజు ఉన్నట్లే ఖాళీగా ఉంటుందా ?

గార్డ్ : లేదు సార్. ఈ కంపార్ట్మెంట్ నిండుగా ఉంటుంది.

నేను : మరి ఈ రోజు ఎందుకు ఖాళీగా ఉంది ?

గార్డ్ : సార్, ఖాళీగా ఎక్కడుంది ? మీరు ఉన్నారు కదా.

నేను : నేను తప్ప ఇంకెవరూ లేరు కదా ?

గార్డ్ : సార్, నాకు తెలిసింది ఒకటే. క్యాబిన్లన్నీ రిజర్వ్ అయ్యాయి. ఎవరూ రాలేదు, ఎందుకు రాలేదో తెలీదు.

నేను : సరే. ఈ మాలిక్ ఎవరు ?

గార్డ్ : సార్, మాలిక్ సారు రైల్వే మంత్రి. మాలిక్ అని ఇంకెవరైనా ఉంటే అది నాకు తెలీదు.

నేను : సరే, చాలా థాంక్స్.

ఇదంతా నాన్న నా భద్రత కోసం చేసి ఉంటారని నేను అర్థం చేసుకున్నాను. అందుకే నాకు ఇంత ప్రోటోకాల్ ఇస్తున్నారు.

ఇంతలో వెయిటర్స్ టీ తీసుకొచ్చారు.

నేను : ముందు వీళ్ళకి ఇవ్వు. ఆ గార్డ్ లకి కూడా ఇచ్చి రా.

ఇద్దరు గార్డులకి టీ ఇచ్చారు. తర్వాత నేను క్యాబిన్లోకి వెళ్ళాను. వెయిటర్స్ మాకు టీ ఇచ్చారు.

కోమలి : వాహ్ రాహుల్, ఇలాంటి టీని ట్రైన్ లో ఎప్పుడూ తాగలేదు.

నేను : నువ్వు ఎన్నిసార్లు ట్రైన్ లో ప్రయాణం చేశావు ?

కోమలి : నేను చాలాసార్లు ట్రైన్ లో ప్రయాణం చేశాను.

నేను : సరే.

తర్వాత మేము టీ తాగుతూ ఉండగానే ఇంతలో స్టేషన్ వచ్చింది.

కోమలి : ఇదేం స్టేషన్ ?

నేను : ఇది ఘట్కేసర్ అయి ఉంటుంది.

కోమలి : మీకు ఎలా తెలుసు ?

నేను : గార్డ్ చెప్పాడు. ఇప్పుడు ట్రైన్ ఇక్కడ ఆగుతుంది. ఆ తర్వాత సికింద్రాబాద్ వస్తుంది.

కోమలి : సరే. టీ తాగడం వల్ల చాలా ప్రశాంతంగా అనిపించింది. ఎంత లాంగ్ జర్నీ రాహుల్.

నేను : నాకు చాలా మజా వస్తోంది. ఇంకా మజా చేయాలనిపిస్తోంది. ఏమంటావు నైనా ?

నైనా సిగ్గుపడసాగింది.

కోమలి : మీకు ఎలా మజా వస్తుందో నైనాకి ఎలా తెలుసు ?

నైనా ఒక్కసారిగా కంగారుపడింది.

నేను : నైనా మొదటిసారి ప్రయాణం చేస్తోంది. అందుకే తనకి మజా రావాలి. నేను చాలా రోజుల తర్వాత ట్రైన్ లో ప్రయాణం చేస్తున్నాను, అందుకే నాకు మజా వస్తోంది.

కోమలి : సరే.

నేను : ఈ మజా నీకు కూడా వస్తోంది కదా కోమలి ?

కోమలి : హ్మ్మ్, అమ్మని కలుస్తాను కదా !

నేను : నీ దగ్గర ఎలాంటి ఐడీ కార్డు లేదు. లేదంటే మనం ఫ్లైట్ లోనే నాగపూర్ వరకు వెళ్ళేవాళ్ళం.

కోమలి : ఓహ్ ! నా ఐడీ కార్డు ఇంట్లోనే ఉంది, అమ్మ దగ్గర.

నేను : గుడ్. దాన్ని కూడా తీసుకుందాం. సరేనా ?

కోమలి : సరే, నేను తీసుకుంటాను.

నేను : గుడ్.

తర్వాత మళ్ళీ ట్రైన్ కదిలింది.

నేను : ఇప్పుడు సికింద్రాబాద్ వస్తుంది. నేను ఉమని ట్రైన్ లోకి తీసుకుని రావాలి.

కోమలి : సరే.

తర్వాత నేను క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చాను. వెయిటర్, గార్డ్ లు పక్కన నిలబడి ఉన్నారు.

నేను : మీరు కప్పులు తీసుకుని వెళ్లొచ్చు.

వెయిటర్ : సరే సార్.

అతను క్యాబిన్లోకి వెళ్లి కప్పులు తీసుకుని తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు. నేను రెండో కేబిన్ లోకి వెళ్లి లాప్టాప్ ని చూడడం మొదలుపెట్టాను. ఆఫీస్, ఇల్లు రెండిటినీ చెక్ చేశాను. జయ రెడీ అయ్యి రేష్మా, నీలాలని కలుస్తోంది.

జయ : రేష్మా, ఇది నా నంబర్. ఎప్పుడు ఏ సమస్య వచ్చినా, ఏదైనా అవసరమైనా నాకు చెప్పు. నేను వస్తాను. నువ్వు రాహుల్ సారుకి చెప్పొద్దు. చెబితే ఆయన ఫరహీన్ ని పంపిస్తాడు. నేను వస్తాను. సరేనా ?

రేష్మా : సరే మేడమ్.

జయ : సరే, బై. నేను రేపు వస్తాను. సరేనా ?

రేష్మా : సరే.

తర్వాత జయ ఇంటి నుండి బయలుదేరింది.

నేను చూస్తూనే ఉన్నాను. రేష్మా, నీలాలు ఇంటి లోపలికి వెళ్లి, డోర్ ని లాక్ చేసి, పనిలో మునిగిపోయారు. నేను లాప్టాప్ ని ఆఫ్ చేయలేదు, అక్కడే వున్న టేబుల్ మీద పెట్టాను.

క్యాబిన్ లో నుండి బయటికి వచ్చి గార్డ్ దగ్గరికి వెళ్లాను.

గార్డ్ : సార్, సికింద్రాబాద్ రాబోతోంది.

నేను : సరే. ట్రైన్ అక్కడ ఎంతసేపు ఆగుతుంది ?

గార్డ్ : సార్, సాధారణంగా అయిదు నిమిషాలు ఆగుతుంది. మీకు ఇంకా టైం కావాలంటే, ఇంకొంతసేపు ఆపొచ్చు.

నేను : వద్దు. నేను మా బంధువుని ఎక్కించుకోవాలి. చూద్దాం, తను స్టేషన్లో ఉందో లేదో.

గార్డ్ : సరే సార్.

ఇంతలో ట్రైన్ నెమ్మది కావడం మొదలుపెట్టింది.

గార్డ్ : సార్, స్టేషన్ వచ్చేసింది.

నేను : సరే. డోర్ ని తెరువు. తను నన్ను చూసి గుర్తుపడుతుంది.

తర్వాత గార్డ్, నేను డోర్ దగ్గరికి వెళ్ళాము. గార్డ్ డోర్ ని ఓపెన్ చేసాడు. నేను డోర్ దగ్గర నిలబడ్డాను. ట్రైన్ కదులుతూనే ఉండి, ప్లాట్ ఫామ్ పైకి చేరుకుంది. ట్రైన్ చాలా స్లో అయింది. నేను ప్లాట్ఫాం మీదున్న జనాలని చూస్తున్నాను. ఇంతలో నాకు కొన్ని తెలిసిన ముఖాలు కనిపించాయి. వాళ్ళు ఒక ఆంటీ, ఒక అంకుల్ – మా దూరపు బంధువులు. వాళ్ళతో పాటు ఒక అమ్మాయి ఉంది, ఆమే ఉమ అయి ఉంటుంది అనుకున్నాను. ఉమ నన్ను గుర్తుపట్టి, చెయ్యి ఊపింది. ట్రైన్ నెమ్మదిగా కదులుతూ వాళ్ళని దాటి వెళ్లింది. కొంచెం ముందుకి వెళ్లి ట్రైన్ ఆగిపోయింది. నేను దిగి, ఉమ వాళ్ళ వైపు వెళ్ళాను. వేరే కంపార్ట్మెంట్ లో నుండి ఇద్దరు గార్డులు బయటికి వచ్చి నా వెంట నడవడం మొదలుపెట్టారు. మేము ఉమ వాళ్ళ దగ్గరికి చేరుకున్నాము.

నేను : నమస్తే అంకుల్, ఆంటీ.

ఇద్దరూ : నమస్తే బాబూ.

ఆంటీ : ఎంత పెద్దవాడివి అయ్యావు బాబూ నువ్వు.

అంకుల్ : నిజమే, చిన్నతనంలో చూశాను నిన్ను.

నేను : అంకుల్, టైం ఎవరి కోసం ఆగుతుంది ? అందరూ పెద్దవాళ్ళు అవుతారు. ఇప్పుడు ఉమని చూడండి, ఎంత పెద్దదైందో.

ఉమ : అవును, నేను పెద్దదాన్ని అయ్యాను. నువ్వు కూడా చాలా బాగున్నావు.

నేను : థాంక్స్.

[LickmyDick3]

super update bagundhi

[Pradeep]

Nice update

[hemu4u]

Good update

[Sachin@10]

Excellent update

[Vinod kumar92]

Good Update

[Manoj1]

Superb ga undhi

[tshekhar69]

Good update

[kingmahesh9898]

అప్డేట్ చాలా బాగుంది రైటర్ గారు