[flamingopink]

முதலில் கதையாசிரியருக்கு மிகப்பெரிய நன்றி,

ஒரு வித்தியாசமான கதை தளத்திற்கு

எங்களை வாசிக்க அழைத்து சென்றதற்கு

கதையின் போக்கில் ஏற்படும் அனைத்து உணர்வுகளையும்

படம் பிடித்தது போல் பின்னூட்டம் எழுதி விட்டார்கள்

அதிலும் தினாவின் மன உணர்வு நியாய படுத்தக்கூடியதே
அம்மா என்ற உணர்வு மனப்பான்மை அவனுக்குள் இருந்ததில்லை
அதை சுசீலாவை பார்த்தவுடன் அம்மா என்ற உணர்வு வரும் என்பது எதார்த்திற்கு அப்பார்ப்பட்டது
அதனால் அவனுக்குள் ஏற்படும் உறவு ரீதியான மாற்றங்கள்
அவன் வாழ்ந்த வாழ்வியல் சூழல் பொருத்தே அமையும்
சுசிலாவுக்கு மகன் என்ற நினைப்பு இருந்தாலும்
அவனுக்கு அது இல்லை என்பதை கதையின் போக்கிலே ஆசிரியர் தெரியபடுத்தி விடுகிறார்
நல்ல தொடக்கம்
இருமுறை வாசித்து விட்டேன்
நன்றி மீனா
தொடரவும் ஆச்சிரியப் படுத்துங்கள்
வாசித்து மகிழ்கிறோம் நன்றி....

[meenafan]

சுசீலா தான் தொடருறேன்:


ஒரு அப்பா வீட்டுக்கு வந்தா புள்ளைங்க எப்படி சந்தோசப்படுமோ அப்படி தான் ரெண்டும் பண்ணுது நாங்க வீட்டுக்குள்ள நுழையுறப்போ. ரெண்டும் சந்தோசமா இருந்து இப்போ தான் பாக்குறேன்.

குமரேசனுக்கு புள்ளைங்க பாசம் எல்லாம் கிடையாது. ஒரு அப்பன், குடும்பத்தலைவன்னு அவன் தன்ன நெனைச்சு பார்க்கவும் இல்ல. பொறுப்பே இல்லாதவன். அவன் தப்பும் இல்லை....

கரகாட்டக்காரி பரிமளா மகன். அவங்க குடும்பத்த குறை சொல்லல.... வித ஒன்னு போட்டா சொர வேறா வருமா? அப்படியும் பரிமளா அவன ஐ.டி.ஐ. வரைக்கும் படிக்க வெச்சிருக்கா. இவனும் தொடக்கத்துல ஒழுங்கா தான் இருந்தான். முதல்ல கோயம்புத்தூர்ல ஒரு பெரிய ஹோட்டல்ல எலெக்ட்ரீஷியனா இருந்தானாம். அவன் நேரமா என் நேரமா தெரியல.... கூட்டாளி ஒருத்தன் பண்ண தப்புக்கு இவனையும் வேலைய விட்டு அனுப்பிட்டாங்க. அப்புறம் சேலம் டவுன்ல எங்களுக்கு தெரிஞ்ச பெரிய கல்யாண மண்டபத்துல வேலைக்கு இருந்தான்.... கெட்டிக்கார எலெக்ட்ரீஷியன்னு நல்ல பேரும் இருந்துச்சி.

அம்மாகாரிங்க ஆம்பள புள்ளைக்கு செல்லம் கொடுக்குறது தான். அதுலயும் இவனுக்கு அடுத்து 3 பொட்ட புள்ளைங்க. சொல்லவே வேணாம்....

ஒரு ஆம்பளைக்கு கடிவாளம் அவன் பொண்டாட்டி போடவேண்டியது. அவன் எனக்கு தாலி கட்டினானோ நானா கட்டிக்கிட்டேனோ..... நான் அவனுக்கு பொண்டாட்டியா தான வாழ்ந்தேன். 

பாவி நான் தான். அவன ஒழுங்கா கடிவாளம் போடாட்டியும் அடக்க ஒடுக்கமா இருந்திருந்தேனா நிச்சயம் அவனும் நல்லா இருந்திருப்பான்..... குடும்பமும் ஒழுங்கா இருந்திருக்கும். 

எனக்கு குமரேசன் மேல இருந்தது காதல் மட்டும் இல்ல. வெறி. என்னை விட 5 வயசு சின்னவன். ஆள் சிவப்பா இருப்பான். என் உயரம் தான். தொடக்கத்துல நான் சொல்லுறத எல்லாம் கேட்டான். சொல்லுறப்ப எல்லாம் கேட்டான்.

என்னை கூட்டிக்கிட்டு ஓடுனப்போ அவன் ஊருக்கு தான் போனோம். திண்டுக்கல் பக்கம். அந்த ஊரை விட்டு தள்ளி ஒரு சின்ன ஏரியா. மலையடிவாரத்துல. 20 வீடுங்க தான் இருந்துச்சி அந்த கலைவாணி நகர். எல்லோரும் ஆட்டக்கார குடும்பம். எப்பவும் ஏதாவது மியூசிக் கேட்டுக்கிட்டே இருக்கும். 

பரிமளாவ நானும் மாமியாரா பாக்கல, அவளும் என்னைய மருமகளா பாக்கல. அவளுக்கு முதல்ல பயம். பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ஆளுங்க வந்து வெட்டு குத்து ஆவுமோன்னு. நான் விதவை. அதனால எங்க ஆளுங்க பெருசா கண்டுக்கலன்னு நினைச்சேன் (இப்போ தினா சொல்லித்தான் புரியுது - அம்மா தான் என்னை காத்து இருக்காங்கன்னு!).

என்னய மரியாதையா 'தாயி'ன்னு தான் கூப்பிடுவா பரிமளா. நானும் என்னமோ தெரியல... அவள 'வா போ'ன்னு கூப்பிடுவேன். அவன் 3 தங்கச்சிங்களும் ரொம்ப மரியாதையா பழகுங்க. ஒரு சின்ன ஹால். அதை விட சின்ன ரூம் ஒன்னு. கிச்சன். வெளிய தனியா சீட் போட்ட கக்கூஸ். ஒரு கிணறு இருந்துச்சி, தண்ணிய தான் காணோம். பக்கத்துல குளிச்சிக்க வேண்டியது தான். 

என்னை கூட்டிக்கிட்டு வந்ததால அவனால சேலத்துக்கு வேலைக்கும் போக முடியல. பக்கத்து ஊர்களயும் திண்டுக்கல் டவுன்லையும் கிடைச்ச வேலைகள செஞ்சான். பரிமளாவும் அவ பொண்ணுகளும் ஆடி சம்பாதிக்கிறது ஒரு பக்கம். ஒழுங்கா இருந்திருக்கலாம்......

அவன ஒழுங்கா வேலைக்கு போக விடுறதில்ல. வயித்துல 3 மாசம் இருக்குறப்போ வந்தோம். அடுத்த 3 மாசம் வர..... எனக்கு 'அந்த' மூட் அதிகம் இருந்துச்சி. பாத்துக்க தான் பரிமளா இருக்காளே... வேற வீட்டு வேலையும் இல்ல. அதுலயும் வீட்டுக்கு முன்னாடி சின்ன திடல் மாதிரி. அங்க தான் 2-3 பொம்பளைங்க அவளுங்க மவளுங்க பிராக்டீஸ் பண்ணுவாளுங்க. அதுங்க ஆடுறதை பார்த்தெல்லாம் எனக்கு மூடு வரும்! உடனே ஆள் விட்டு குமரேசனை கூட்டி வர சொல்லுவேன் (அப்போல்லாம் செல்போன் இல்ல.... அது 2001-02 வருஷம்).

நான் பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ரொம்ப ஸ்டிரிக்ட் குடும்பம். எங்க அம்மாவை பத்தி தினா சொன்னான் இல்ல. ராணி மங்கம்மா! வீட்டுல, தோட்டத்துலன்னு வேலை ஆளுங்க இருந்தும், யார் கிட்டேயும் சகஜமா பழக முடியாது. எங்க குடும்பத்துல பொண்ணுங்களுக்கு 10வது முடிச்சாலே கல்யாணம் தான். எனக்குத்தான் பதினேழு வயசு வரை காத்திருக்க வேண்டியதாச்சு. காரணம் மாமாவோட கப்பல் வேலை. குடும்பம்னா அப்பா-அம்மா தங்கச்சிங்க மட்டும்னு இல்ல. ஊருல பாதி பேரு சொந்தக்காரன். அக்கம் பக்க ஊர்கள்லயும் பாதிப்பேரு சொந்தக்காரன். வருஷம் 12 மாசமும் ஏதாவது விசேஷம், திருவிழா, கோவில் நிகழ்ச்சின்னு கூட்டம் கூடிக்கும். ஆனாலும் எனக்கு என்னவோ இறுக்கமான சூழல்ல இருக்குறா மாதிரியே இருக்கும். 

இங்கே ரொம்ப பிரீ. வீடே எங்க வீட்டு புழக்கடைய விட சின்னது. ஆனாலும் எனக்கு பிடிச்சி இருந்துச்சி. அது போக.... இங்க என்னை பார்த்து கைகட்டுறாங்க. பரிமளாவெல்லாம் எந்த விதத்துலேயும் மாமியார் மாதிரி நடந்துக்காதவ. ரொம்ப ப்ரெண்ட்லி. அதுலேயும் பரிமளாவும் சரி சுத்துப்பக்க பொம்பளைங்களும் சரி போடுற டிரஸ் இருக்கே.... பெரும்பாலும் ஜிகுமிகு ரகம். ஷிபான் மாதிரி, பான்சி புடவைங்க மாதிரி.... ஆனா மலிவு விலை சரக்கு. ஜாக்கெட் வேற எப்பவும் லோ-ஹிப் (அந்த பழக்கம் இப்போ வரை எனக்கு தொடருது). தலையில பேன்சி கொண்டை இல்லனா பேன்சி ஜடை. 

ஒருத்திக்கு ஒருத்தி பேசிக்கிறதே பல நேரம் ஆபாசமா / கிக்கா இருக்கும். அது கூட பரவாயில்ல.... மகன்காரனே அம்மாவ 'எங்கடி மினுக்கிக்கிட்டு கிளம்புற', 'எவன மயக்க இந்த சீலை' மாதிரி பேசுறது.... எனக்குள்ள என்னமோ பண்ணும். இதெல்லாம் என் குடும்பத்துல நான் நினைச்சிக்கூட பார்க்க முடியாது.  

சில நேரம் வகைதொகையே இல்லாம பகல் நேரத்திலேயே பரிமளா கிட்டேயே போய் "கொஞ்சம் உன் புள்ளைய வரவழைக்கிறியா.... எனக்கு அவன் வேணும்"னு சின்ன லஜ்ஜை கூட இல்லாம கேட்டிருக்கேன்.

"என் மவன் மேல அம்புட்டு ஆசையா தாயி"ன்னு கேட்பாளே தவிர, நீயெல்லாம் பொம்பளையான்னு கேட்டதில்லை. உடனே ஏரியாவில எந்த ஆம்பிளை கிடைச்சாலும் சைக்கிள் எடுத்துக்கிட்டு போயி குமரேசன கையோட கூட்டி வர வெச்சிடுவா.   

வீட்டுக்கு பின்னாடி நெருக்கமா படல் போட்டிருக்கும். காம்பவுண்டு சுவர விட பாதுகாப்பா இருக்கும். வெளிய இருந்து யாரும் உள்ள பார்க்க முடியாது. குறிப்பா குளிக்கும்போது. எனக்குன்னு பாத்ரூம் கட்டணும்னு பரிமளா சொன்னப்போ கூட வேணாம்னுட்டேன். திறந்த வெளியில குமரேசன் கூட சேர்ந்து குளிச்ச சுகமெல்லாம் இருக்கே.... (கொல்லை கதவை சாத்திட்டு தான்)

 

பரிமளா அப்பவும் "புள்ளத்தாச்சி பொண்ணு... சூதானமா.... தாயி"ன்னு தான் சொல்லியிருக்காளே தவிர, மத்த மாமியாருங்க மாதிரி என்னைக்கும் நடந்ததில்ல. 

பரிமளா ஞாபகமா இருக்கு. எனக்கு ரெண்டு பிரசவம் பார்த்தவ. தங்கமானவ.

"ஏய்.... என்ன யோசன? கேசரின்னே கிச்சடின்னே.... சீக்கிரம் கொண்டா. பசிக்குது" தினா குரல் கேட்டு திடுக்குன்னு ஆயிடிச்சு. பழசை அப்புறம் நினைச்சிக்கலாம்....

"அண்ணா நான் இன்னைக்கு காபி போட்டுத் தரேன்" ஹரிதா ஆர்வமா கேட்டா. 

"ஓகே பேபி"

என்னை இடிச்சிக்கிட்டு முந்தி போயி அடுப்பை பத்த வெச்சா. நான் தினாவுக்கு டிபன் எடுத்துக்கிட்டு வந்தேன். சங்கவி பைகளை ஆராய்ச்சி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தா.

"இந்த ஸ்நாக்ஸ் நாளைக்கு சாப்பிடுங்க குட்டிகளா. இப்ப டிபன் சாப்பிடுவோம். (என்னை பார்த்து) இதுங்க கேசரியும் கிச்சடியும் சாப்பிட்டுச்சிங்களா"

"இன்னும் இல்லை டா.... நீ வந்து தான் சாப்பிடுவேன்னு நிக்கிதுங்க"

"அப்போ அதுங்களுக்கும் வெச்சி கொடு"

"ஏய்.... சங்கவி போயி உனக்கும் ஹரிதாவுக்கும் வெச்சி கொண்டுவா" என்று அதட்டினேன். 

தினா இரண்டிலும் ஒவ்வொரு வாய் சாப்பிட்டு "சூப்பரா இருக்கு"ன்னான். சோபால அவன் பக்கத்துல உட்கார சைகை காட்டுனான். உக்காந்தேன். எனக்கு ஊட்டி விட்டான். 

"செமையா சமைக்கிற டி"ன்னான் காது கிட்ட.

ஒரு ஸ்டூலை போட்டு 2 காபி டம்பளரை அது மேல வெச்சா ஹரிதா. "நீங்க ரெண்டு குடிச்சிட்டீங்களா குட்டிகளா?"ன்னு கேட்டான் தினா. "நான் கிளம்பும்போதே போட்டுக்க சொல்லிட்டு தான் டா வந்தேன்"ன்னு நான் சொன்னேன். "குடிச்சிட்டோம்"னு சொன்னா சங்கவி. 

பாதி சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்கும்போதே காபியை உறிஞ்சினான் தினா. "சூப்பர் ஹரி செல்லம். செமையா இருக்கு காபி. 3 பேருமே சமையல்ல அசத்துறீங்க (என்னை பார்த்து) காபிய குடிச்சி பாரு. சூப்பர் காபி"

"நான் சூடா குடிக்க மாட்டேன்டா. ஆறட்டும்"

"ஹரி குட்டி" ஹரிதாவை இப்படி நாங்க யாரும் கூப்பிட்டதே இல்ல.

"அண்ணா" 

"அங்க ஒரு பெரிய கப் இருக்கு பாரு. கேப்ஜெமினி-ன்னு போட்டு. அதை கழுவிட்டு எடுத்து வா"

கொண்டுவந்தாள். செராமிக் கப். 

"அதோட காபிய கப்ல ஊத்து"

ஊத்தினா. 

தினா தன் டம்ளர் காபியையும் அதுல ஊத்தி எடுத்து குடிக்க ஆரம்பிச்சான். ஒரு வேல நிறைய காபி குடிக்க ஆச படுறான் போல. ஒரு வாய் கேசரி, ஒரு வாய் கிச்சடி, ஒரு சிப் காபி. அப்படியே எனக்கும் அப்பப்போ ஊட்டினான். ரெண்டும் கீழ உக்காந்து சாப்பிட்டுக்கிட்டே எங்கள நோட்டம் விடுத்துங்க.

பாதி கப் காபி இருந்தப்போ என் கிட்ட கொடுத்து "ஓரளவு ஆறிடுச்சி. இனிமே நீ குடி"ன்னான். அவன் எச்சி பண்ண காபி ருசியா தான் இருந்துச்சி.

"அண்ணனுக்கு நீ சமைச்சி போட்டதே இல்லையாமா?" சங்கவி கேட்டாள். ஏன்டி பழைய கதைய எடுக்குற...

"இதுக்கு சமைக்க தெரியும்னா இந்த ரெண்டு நாளாத்தான் எனக்கு தெரியும் சங்கவி". வாஸ்தவம் தான். அவனுக்கு எப்பவும் என் அம்மா சமைச்சி கொடுப்பாங்க. என் கையால இப்போ தானே சாப்பிடுறான்.

என்னை பார்த்து - "நீ வாழ்க்கையிலேயே பண்ண பெரிய நல்ல காரியம் எது தெரியுமா?"

என்ன சொல்லப்போறானோ - ஆர்வமா அவனை பார்த்தேன்.

"இதுங்கள நல்ல புள்ளைகளா வளர்த்திருக்கே. இந்த காலத்துல வரப்பட்டிக்காட்டுல பொறந்து வளர்ந்ததுங்க கூட 'சமைக்க தெரியாது'ன்னு பேஷனா சொல்லுறாளுக. ரெண்டும் தங்க கட்டிங்க" அவன் எச்சில் கையால் என் கன்னத்தை கிள்ளினான்.  

"குட்டீஸ்.... நாளைக்கும் 6.30க்குள்ள வந்திடுவேன். நாம எல்லோரும் ஷாப்பிங் போறோம். நாளைக்கு நைட்டு வெளியே சாப்பிடுவோம். சரியா"

"ஓகே ணா" ஒன்னு மாத்தி ஒன்னு. 

"அப்புறம்... ஏய் ... (தோளால என் தோளை இடிச்சி) நாளையில இருந்து மதியத்துக்கு லன்ச் கட்டித்தர முடியுமா டார்லிங்"

"என்ன டா கேள்வி. நானே உன் கிட்ட சொல்லணும்னு இருந்தேன். டிபன் பாக்ஸ் தான் நாங்க தேடிக்கிட்டு இருந்தோம்."  - சங்கவியும் கூட சேர்ந்து "ஆமாண்ணா. எங்கேயும் கிடைக்கல"ன்னு சொன்னா.

"ஓ... அது ஒன்னு இருக்கில்ல. சரி. நாளைக்கு சாயந்திரம் வாங்கிக்குவோம். அடுத்த வாரத்துல இருந்து கட்டித்தா"

"ம்... சரிடா. சனிக்கிழமை வேலைக்கு போமாட்டியா?"

"லீவு தான். சில நேரம் வேலை அதிகம் இருந்தா போவேன். இந்த வாரம் போவ மாட்டேன். உங்க கூடத்தான், சனியும் ஞாயிறும்"

"சூப்பர் ணா" சங்கவிக்கு உற்சாகம் தாங்கலை. "நான் சமைக்கிறேண்ணா" ஹரிதா பிட்டை போட்டாள். 

"சனிக்கிழமை லன்ச் சங்கவி செல்லம் & ஹரி குட்டி. ரெண்டு குட்டிகளும் சேர்ந்து ஒத்துமையா செய்யணும்" என்று தீர்ப்பு சொன்னான் தினா.

எனக்கு கண் கலங்கிடிச்சு. ஒரு குடும்பத்தலைவனா எல்லோரையும் அரவணைச்சு கொண்டு போறான் என் தினா. படிச்சவன் படிச்சவன் தான். 

[meenafan]

Thank you friends – Mak060758, Mr.Jackal, Rishikumar490, Dick123, sexluver_007, Muthukdt, Kishantamil, flamingopink – for your kind words of support.

 
Thank you all readers.

[karthikhse12]

நண்பா உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அருமையாக இருந்தது.அதிலும்‌தீனா அவன் வாழ்ந்த வாழ்க்கை ஒரு பெண் விட்டு செல்லும் போது தன் சிறுவயதில் தாய் வாழ்க்கை கஷ்டம் படும் போது அடுத்த நிமிடமே நீ இங்கே வா என்று தீனா அழைத்து உதவி செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.

[flamingopink]

சுசிலாவின் கடந்த கால வாழ்க்கை அவ்வளவு மோசமானதாக இல்லை
சுசீலாவுக்கு காம ஆசை (அரிப்பு)அதிகம் என்பதை மிக நாசுக்காக வெளிப்படுத்துள்ளீர்கள்
அது தவறு கிடையாது அதிலும் ஓர் கட்டுபட்டியான குடும்ப வாழ்க்கை வாழ்பவர்களுக்கு
அதன் கூட்டிலிருந்து வெளிப்படும் போது அதன் வீரியம் அதிகமாக இருக்கும்
சுசீலாவை காட்டிவிட்டீர்கள் கதையின் போக்கு மிக சரியாக செல்கிறது
தீனாவின் குடும்பத்துடுனான அனுகுமுறை மிக எதார்த்தம்
நண்பா தொடரவும்
ஆவலுடன் மகிழ்வுடன் படிக்க காத்திருக்கிறோம்

[meenafan]

மீண்டும் சுசீலா தான்.


வெள்ளிக்கிழமை. காலையிலயே நானும் ரெண்டு குட்டிகளும் குளிச்சிட்டு சாமிக்கு விளக்கு ஏத்திட்டோம். காலையில இட்லி சாம்பார். மதியத்துக்கு அதே சாம்பார். அவன் இன்னைக்கு ஆபீஸ்லேயே  சாப்பிட்டுக்குவானே. எங்களுக்கு உருளை கிழங்கு வறுவல். காலையில 10 மணிக்கெல்லாம் எல்லா வேலையும் முடிஞ்சிடிச்சு. அவளுங்க ரெண்டு பேரும் ஏதோ படம் பார்த்தாலுங்க. நான் பால்கனியில் உட்கார்ந்து வெளிய வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

போன் வந்துச்சி. பரிமளா. இவளுக்கு ஏன் மூக்கு வேர்க்குது?

"ஹலோ"

"தாயி.... நல்லாருக்கியா?"

"இருக்கேன். நீ எப்படி இருக்க"

"ஏதோ இருக்கேன்"

"ம்..."

"எங்க இருக்க இப்போ. வேணி போன் பண்ணுச்சி. வீட்டை காலி பண்ணிட்டியாம். ஆளை காணம்னு. எனக்கு பதட்டமாயிடிச்சி" வேணி திருப்பூரில் எங்கள் ஏரியாவில் இருந்த பரிமளாவோட சொந்தக்காரி. நாங்க பெங்களூரு வந்ததை யாருகிட்டேயும் சொல்லலை. கடன் எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. கடைசி பொட்டு தங்கம் வரைக்கும் செலவான பெறவு தானே பெங்களூரு வந்தோம். இவ கிட்ட என்ன சொல்றது?

"தாயி..."

"ம்..."

"எங்க இருக்க. நான் வாரேன்"

"ஒரு மயிரும் வேணாம். உன் மவன் உன் முன்னாடி தானே சொன்னான் - நீ போரடிச்சி போயிட்ட டி. எனக்கு இளசா வேணும்னு. நீ வாய மூடிக்கிட்டு தானே இருந்த. என் சக்காளத்திய வீட்டுக்கு கூட்டி போயி விருந்து வெச்சியாமே..."

"விருந்தா.... யாரு சொன்னா. அந்த தேவடியா மவன் அவள வீட்டுல விட்டுட்டு - நான் வார வரைக்கும் பாத்துக்கன்னு சொல்லிட்டு 4 நா(ள்) எங்கேயோ போயிட்டான். பெறவு வந்து கூட்டி போயிட்டான். அவ்வளவு தான். விருந்தெல்லாம் ஒன்னும் வெக்கலை" அவ தான் மவனையே தேவடியாமவன்னு சொன்னது எனக்கு சிரிப்பு வந்துடிச்சி.

"அந்த 4 நாள் நீ தானே ஆக்கிப் போட்டே"

"வாயும் வயிறுமா இருக்குற புள்ளைக்கு சோறாக்கி போட்டது குத்தமா"

சுரீர்ணிச்சி. தாயோளி. எத்தனை புள்ளைக்கி இந்த மன்மதகுஞ்சி அப்பா ஆவும்?

"தாயி..."

"என்ன சொல்லு"

"என்னகையா இருக்கீங்க.... என் பேத்திங்கள பாக்கணும்"

"எதுக்கு? தொழிலுக்கு ஆள் சேர்க்கவா"

"இப்படி எல்லாம் பேசாத..."

"அவளுங்களுக்கு கரகாட்டமும் கத்துக்கொடுத்த. நான் விடல. அந்த கோவத்துல உன் மவனுக்கு வேறொருத்திய செட் பண்ணி கொடுத்திட்ட" ஸ்கூல் லீவ் விட்டா அங்கே அனுப்பிடுவேன். அப்போ காத்துக்கொடுத்தா. 

"அபாண்டமான பேசாத தாயி. இப்பவும் நீ பெரிய வீட்டு பொண்ணுன்னு நான் கண்ணியமா போறேன்..."

"இல்லன்னா என்ன பண்ணுவ"

"தாயி...." விசும்புனா. என்ன டிராமா வேணா பண்ணு. 

"உன்ன கையெடுத்து கும்பிட்டு கேட்டுக்குறேன். என்னையும் என் மவள்களையும் விட்டுடு. எங்களுக்கு இப்போ தான் நல்ல காலம் வந்திருக்கு"

"தாயி.... போன கொடைக்கு நீ வந்து புலம்புனப்போ நான் என்ன சொன்னே(ன்)? குமரேசன் என் மவனா இருந்தாலும், அந்த தாயோளி கெட்டு குட்டிச்செவுராயிட்டான். நீ உன் கூடப்பெறந்தவக பக்கம் போயிடுன்னு சொன்னே(ன்). நீ தான்.... அதுக்கு வழியே இல்ல. எல்லாம் வெறி பிடிச்ச நாயிங்க. கொன்னாலும் கொன்னுடுவாளுகன்னே. சரி... வேற நல்ல ஆளா பார்த்துக்கோ.... உனக்கு வாழ நாள் இருக்கு. இவன் போறான் போன்னு சொன்னே(ன்). எத்தன பெத்தவளுக இப்படி சொல்லுவாளுக. உன் வாழ்க்க நல்ல இருக்கட்டும்னு நினைக்கிற சீவன் நான். நீ என்ன எப்படி நெனச்சாலும் சரி" திரும்ப விசும்பினா....

"இங்க பாரு.... நான் ஒன்னு சொல்வேன். நீ உனக்குள்ளேயே வெச்சிக்கோ. நான் மெட்றாஸ் வந்துட்டேன். இங்க ஒரு நல்ல மனுசன் எங்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்திருக்கார்" (குறிப்பு: கிராம வழக்கில் பெண்ணுக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பது என்பது nothing but 'வெச்சிக்கிறது')

ஏன் எனக்கு இப்படி ஒரு பொய் சொல்ல தோணுச்சின்னு தெரியல. என் மவன் கிட்ட வந்துட்டேன்னு சொல்ல வரல. ஏன்னு தெரியல.

"ஓ... சரி தாயி. நல்ல சேதி தான். ஆமா குட்டிகள என்ன பண்ணே?"

"அதுகளும் இங்க இருக்குங்க. அவரே படிக்க வெக்கிறேன்னு சொல்லிட்டார்"

"நீ வேணா அதுகளை இங்க அனுப்பிடேன். தொந்தரவு இல்லாம இருங்க..."

"அதெல்லாம் வேணாம்..."

"வீடு புடிச்சி வெச்சிருக்காரா"

"ம்.."

"அடிக்கடி வந்து போறாமாதிரியா..."

"அவருக்கு கல்யாணம் ஆகல...."

"இள வயசா?"

"ம்..."

"ஓ..." பரிமளா குரல் தேஞ்சிக்கிட்டு போச்சி.

"ஏன் இழுக்கிற"

"இந்த கண்டாரவொலி மவனே இளசு வேணும்னு போயிட்டான். அந்த மனுசன் எத்தனை நாளைக்கு உன்ன காப்பாத்துவாரு... குட்டிக மேலதான் கண்ணு போவும்..." 

"இங்க பாரு.... நான் சாக்கடையில் விழுந்து 18 வருஷம் ஆச்சு. இனி திரும்ப எங்க ஊர் பக்கமும் போவ முடியாது. அம்மாவும் இல்ல. என்ன பண்ண. நடக்குறது நடக்கட்டும். கட்டாயம் இதுகளை படிக்க வெச்சிருவேன்னு சத்தியம் பண்ணியிருக்காரு. இதுகளும் படிச்சிட்டா போதும்.... ஏதாவது வேலை வேட்டிக்கு போயிக்குங்க. இந்த காலத்துல எவ பத்தினியா இருக்கா... அப்படியும் எவனாவது இளிச்சவாயன் கட்டிக்க கிடைக்கிறான் இல்ல. அப்படி எவனாவது ஒவ்வொருத்திக்கும் கிடைப்பான். அப்போ கட்டிக்கிட்டு வாழட்டும். உன் மவன் இதுகளை படிக்க வெக்க போறதில்ல. நீயும் ஆட்டத்துல தான் விடுவ.... வேணாம் சாமி. எங்கள பத்தி இனி கவல படாத..... தயவு சேஞ்சி தொந்தரவும் பண்ணாத.... புண்ணியவான் தயவுல நல்ல சோறு திங்கிறோம். மண்ணள்ளி போட்டுடாத..."

"எனக்கேன் அந்த பாவம் தாயி. எனக்கு நிம்மதிதேன். என் ஒத்தாச தேவைப்பட்டா கூப்பிடு. நான் இருக்கேன்.... அப்புறம்.... " இதான் பரிமளா. நல்லவ. 

"என்ன அப்புறம்?"

"அந்தப் பய சொன்னான்னு குடும்பக்கட்டுப்பாடு பண்ணிக்காம டியூப் போட்டுக்கிட்டியே. எடையில் ஒரு வாட்டி மாத்துன.... இன்னும் போட்டிருக்கியா.... இல்ல.... "

ஐயோ. இப்போ தான் ஞாபகம் வருது. காப்பர்-டி போட்டிருக்கேன். மாத்தணும். ஒரு தடவ இல்ல. ரெண்டு தடவ மாத்தி இருக்கேன். அஞ்சு வருசத்துக்கு ஒருக்க மாத்தணும். இல்ல.... எடுத்திட்டு குடும்பக்கட்டுப்பாடு பண்ணிக்கணும்.

"தாயி..."

"ஆங்.... மாத்தணும்"

"உன் ஆம்பள ஆசைப்பட்ட ஒன்னு பெத்து தான் கொடேன். நீயும் திடமாத்தானே இருக்கே. நானெல்லா(ம்) 4 பெத்துக்கலையா..."

"ஆமா.... இந்த வயசுலயா.... "

"என்ன பெருசா வயசாயிடிச்சி. 40 இருக்குமா"

"43"

"எல்லாம் பெத்துக்கலாம்..."

என் பாவாடை ஈரமாயிடிச்சி.... பாவி முண்ட..... சிரிப்பும் வெக்கமும் வந்துச்சி. இன்னொன்னா.... ச்சீய்.

"சரி சரி. வெச்சிடுறேன். நீ ஒரு வெக்கம் கெட்ட முண்ட..."

"சரி தாயி.... உனக்கு சவுரியப்படுறப்போ பேசு. பிரசவ நேரத்துல ஒத்தாசைக்கு வர நா(ன்) ரெடி"

"ச்சீ.... வெய் போன"

கட் செய்திட்டேன். எனக்கு சிரிப்பு நிக்கல. ஒரு பொய் சொன்னா அது எவ்வளவு தூரம் கொண்டு போவுது. 

ம்.... பெருமூச்சு வந்துச்சி. ஒடம்பு சொவம் கொடுக்கவே ஆள் இல்லையாம். பிள்ளை வரம் யார்கிட்ட கேட்க! போன மாசம் வரைக்கும் அடுத்து என்ன பண்ணுறதுக்கு பயம். போன வாரம் வரைக்கும் தினா அனுப்புனா காசை முழுசா செலவு பண்ணாம சாப்பாட்டை பாத்துக்கணும்னு கவல. இப்போ.... நல்ல சோறு தின்ன உடனே.... கவட்டை நமச்சல். 

கேரட் ஒன்னு இருக்கு.... (மிச்சத்தை சாம்பார்ல போட்டுட்டேன்). சத்தம் காட்டாம சமயல் கட்டுக்கு போயி கேரட்ட எடுத்தேன். சேலை கட்டுறதுல இரு சவுரியும்.... இடுப்புல சொருகிக்கிட்டு, முந்தானைய மேல சொருகிக்கிட்டு பாத்ரூம் போனேன். சேலைய உருவி போட்டு... ஜாக்கெட்ட அவுத்துப்போட்டு.... (வீட்டுல பிரா போடமாட்டேன்), பாவாடைய தூக்கி.... கேரட்டை சொருகுனேன்.... சுத்திலும் டைல்ஸ் வெச்ச செவுரு.... மொலை காம்பை அதுல தேய்ச்சேன்... ஜில்லுன்னுச்சி..... கேரட்டை சொருவி எடுத்தேன்.... யப்பா.... எவ்ளோ நாளாச்சு. 6 மாசம் இருக்கும் ஆம்பள கைபட்டு. இந்த கேரட்டுக்கும் வழி இல்லையே அப்போ!

தினா சொன்னா மாதிரி இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிவெக்கிறதா இருந்தா பிகு பண்ணிக்காம பண்ணிக்கணும். என் முலை ரெண்டும் ஆம்பள வாய் படாம வாடி கெடக்கே! வேக வேகமா கேரட்டை விட்டு எடுத்தேன். முடியல டா சாமி! நல்லவனோ கெட்டவனா.... படுக்கைக்கு ஒரு ஆம்பள வேணும்! இனிமே முடியாது. 

"அம்மா எங்க இருக்க... அம்மா..." சங்கவி குரல்.

"அம்மா" பாத்ரூம் கதவு தட்டப்படுது... தட்டுறது ஹரிதா.

என்னாச்சி சனியங்களுக்கு.... "ம்..." முனகினேன்.

"தையல் மெஷின் கொண்டுவந்திருக்காங்க..." 

"வர்றேன்" நிம்மதியா விடுறாங்களா. அப்படியும் அடிச்சி திரவம் வரவெச்சிட்டேன். கேரட்டை நல்லா கழுவி.... ஜாக்கெட் புடவை உடுத்தி, கேரட்டை ஜாக்கிரதையா இடுப்புல சொருவிக்கிட்டு வந்தேன்.

வந்தவன் தமிழ மென்னு முழுங்கி மெஷின் பத்தி விளக்கினான். ஒரு வழியா அவன் போனதும்....

"என்ன ஆச்சி. எவ்ளோ நேரம் பாத் ரூம்ல?" கேட்டா சங்கவி. இதுங்க எப்பவும் பொது கக்கூஸ் போயே பழகிடிச்சிங்க. அங்க 2-3 நிமிஷம் தானே....

"வயிறு சரி இல்லடி"          

ரெண்டும் மெஷினை பார்க்குறதுல பிசி. நான் கிச்சன் வந்து, இன்னொருக்கா கேரட்டை கழுவி..... துருகி வெச்சேன். கொஞ்சம் தயிர் இருந்திச்சி. கேரட்டை அதுல போட்டு, கொஞ்சம் தாளிச்சு கொட்டி உப்பு போட்டு.... கேரட் பச்சடி ரெடி!

 

சாப்பிடும்போது ஹரிதா கேட்டா "இது என்னம்மா தயிர்ல கேரட் போட்டிருக்க "

"கேரட் பச்சடி புள்ள"

"நல்லா இருக்கு. இது வர செஞ்சதே இல்லையே..."

"இது வரைக்கும் ரொம்ப கேரட் வாங்குனதே இல்லையே. அதான். சாப்பிடுங்க"

நானும் ஒரு வாய் சாப்பிட்டு பார்த்தேன். நால்லா தான் இருந்துச்சி.

"அண்ணனுக்கு இல்லையா" சங்கவி கேட்டா....

"அவனுக்கு இன்னொரு நாள் செஞ்சி தரேன். "

[Muthukdt]

இவள் மீது சின்ன வயசுல இருந்தே உயிரை வைத்திருந்த புருஷனான தாய் மாமா செத்து ஆறே மாசத்துல எதிர்த்த வீட்ல இருந்த தன்னைவிட வயசுல குறைந்தவனுக்கு புண்டையை விரிச்சிட்டா.சரி அது அரிப்பை அடக்க முடியாத வயசுன்னு வைத்துக் கொள்ளலாம்.

இப்போ கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னால தான் கஞ்சிக்கு வழியில்லை சாக போறோம்னு மகனுக்கு போன் பண்ணி அழுதாள்.


இப்போ வயித்துக்கு கஞ்சி கிடைத்ததும் புண்டைக்கு கஞ்சி வேணும்னு நினைக்கிறா.அவளுடைய பையன் இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறேன்னு விளையாட்டுக்காக சொன்னானோ என்னவோ இவள் அதை மனசுல வெச்சிக்கிட்டு வயசுக்கு வந்த பிள்ளைகளை பற்றி கூட நினைக்காம அவளோட புண்டை நிறைஞ்சா போதும்னு நினைக்கிறா.

யப்பா சாமி இவ சாதாரண ஆள் கிடையாது பெரிய அரிப்பெடுத்த முண்டை.இவளோட அரிப்பெடுத்த புண்டைக்குள்ள கொல்லி கட்டையை தான் விட்டு சொருகணும்.

இவளோட முதல் புருஷன் இவ பேருல வாங்கிக் கொடுத்த நகை நிலம் எல்லாம் என்ன ஆனது நண்பா.அந்த குமரேசன் கூட ஓடுறப்போ எல்லாத்தையும் சுருட்டிட்டு தான் ஓடுனாளா இந்த அரிப்பெடுத்த ஓடுகாலி.

அந்த குமரேசனுக்கு ஒரு பாயாசத்தை போட்டு பியூச பிடுங்கி போடுங்க. 

[Mr.Jackal]

ஒவ்வொரு முறையும் வித்தியாசமான கோணத்தில் கதையை கொண்டு சொல்லி நகர்த்தி செல்கிறீர்கள். பாவாடை ஈரமானது. கேரட்டை வீணாக்காமல் உபயோகிப்பது போன்றவை அருமை. வாழ்த்துக்கள்

[meenafan]

இவள் மீது சின்ன வயசுல இருந்தே உயிரை வைத்திருந்த புருஷனான தாய் மாமா செத்து ஆறே மாசத்துல எதிர்த்த வீட்ல இருந்த தன்னைவிட வயசுல குறைந்தவனுக்கு புண்டையை விரிச்சிட்டா.சரி அது அரிப்பை அடக்க முடியாத வயசுன்னு வைத்துக் கொள்ளலாம்.

இப்போ கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னால தான் கஞ்சிக்கு வழியில்லை சாக போறோம்னு மகனுக்கு போன் பண்ணி அழுதாள்.


இப்போ வயித்துக்கு கஞ்சி கிடைத்ததும் புண்டைக்கு கஞ்சி வேணும்னு நினைக்கிறா.அவளுடைய பையன் இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறேன்னு விளையாட்டுக்காக சொன்னானோ என்னவோ இவள் அதை மனசுல வெச்சிக்கிட்டு வயசுக்கு வந்த பிள்ளைகளை பற்றி கூட நினைக்காம அவளோட புண்டை நிறைஞ்சா போதும்னு நினைக்கிறா.

யப்பா சாமி இவ சாதாரண ஆள் கிடையாது பெரிய அரிப்பெடுத்த முண்டை.இவளோட அரிப்பெடுத்த புண்டைக்குள்ள கொல்லி கட்டையை தான் விட்டு சொருகணும்.

இவளோட முதல் புருஷன் இவ பேருல வாங்கிக் கொடுத்த நகை நிலம் எல்லாம் என்ன ஆனது நண்பா.அந்த குமரேசன் கூட ஓடுறப்போ எல்லாத்தையும் சுருட்டிட்டு தான் ஓடுனாளா இந்த அரிப்பெடுத்த ஓடுகாலி.

அந்த குமரேசனுக்கு ஒரு பாயாசத்தை போட்டு பியூச பிடுங்கி போடுங்க. 

addiction உள்ள ஆட்கள் அப்படித்தானே! குடிகாரன் இருக்கான். இனி திருந்திடணும்னு வைராக்கியமா இருக்கான். ஆனாலும் அவன் மனசுல அப்பப்போ சபலம் வரத்தானே செய்யும். அது மாதிரி தான் காஜியும். 

//நகை நிலம் எல்லாம் என்ன ஆனது// that's the highlight. இப்படிப்பட்ட ஆட்களை நிஜ வாழ்க்கையில பார்த்ததன் தாக்கம் தான் 'சுசீலா'. ஆனால் நான் பார்த்த ஆட்கள் ஆண்கள். பொதுவா பெண்கள் ரொம்ப கவனமா இருப்பாங்க. ஆனால்..... அரிப்பு எடுத்த பெண்கள்?! ஓடுகாலி பெண்கள் மன ஓட்டம் எப்படி இருக்கும்? பணமா அரிப்பா? சொத்தா சுகமா? இப்படி ஓடிப்போன சில சிறுக்கிகள் பின்னாளில் சொத்தில் பண்ணுன்னு கேஸ் போட்டதெல்லாம் நடந்திருக்கு. 

in fact இன்னும் ஒரு 2-3 episode பிறகு இது பத்தி ஒரு மேட்டர் வெச்சிருக்கேன். நம்ம conversation ஒரு spoiler தான். 

//குமரேசனுக்கு ஒரு பாயாசத்தை// அது இன்னொரு spoiler நண்பா. கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்க ப்ளீஸ்.

ஒரு ஓடுகாலியை அவளோட மன ஓட்டத்தில் இருந்து நாம் பார்க்கணும். 

இன்னொன்று - ரொம்ப கட்டுப்பாடான சூழல்ல வளர்றவங்க சுதந்திரம் கிடைச்சா எப்படி அதை misuse பண்ணுவாங்க. எனக்கு தெரிந்த பையன் ஒருத்தன். பெற்றோர் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட். அவன் +2ல மாவட்ட அளவில் ரேங்க் எடுத்தான். என்ஜினீரியரிங் தமிழ்நாட்டின் டாப் காலேஜில். என்ன ஒன்னு..... ஹாஸ்டல்! சுதந்திரம் என்ன பண்ணுச்சி. பையன் கஞ்சா பொறுக்கி ஆகி, பாக்கெட் மணி, வீட்டுல திருடுன பணம்னு எல்லாத்தையும் பொம்பள மேட்டருல செலவு பண்ணி.... அவன் அம்மாவையே கெடுக்க முயன்று, மனநல ட்ரீட்மெண்ட் போய், 4 வருஷ முடிவுல 18 அரியர். அடுத்த 3 வருஷம் போராடியும் 6 பேப்பர் தான் கிளியர் பண்ணுனான்..... அப்புறம் மனம் உடைஞ்சி தற்கொலை. தப்பு அவனுக்கு கிடைச்ச சுதந்திரத்தின் மேல இல்ல.  டைமிங் சரியா அமையல. 

அது போலத்தான்..... 
  
வசதியான கணவன் இருந்தும் அரிப்பெடுத்த குன்றத்தூர் அபிராமி என்ன பண்ணுனா..... அன்றாடம் காய்ச்சி பிரியாணி மாஸ்டர் கூட 'கூட' ரெண்டு பிள்ளைகளை கொண்டாள். ஆனால்... நம்ம சுசீலா அவ்வளவு மோசம் இல்லை. 

சோறு கிடைக்கும் வரை அடங்கி இருந்த உணர்ச்சிகள் சோறும் நல்ல வாழ்விடமும் கிடைச்ச பின்னாடி அடங்கி இருக்குமா? 

moreover உடல் தேவைகளும் அடிப்படை தேவைகளில் ஒன்று தானே!

[rkasso]

So horny story.

[Mak060758]

நாசுக்கா ...மனதில் பரிமளா விதையை விதைத்து விட்டாள்...ச்பாஷ்.

[meenafan]

மீண்டும் மீண்டும் சுசீலா தான்.


"அம்மா மெஷின் சூப்பரா இருக்கு" பூரித்தாள் ஹரிதா.

"அண்ணன் உனக்கு பாத்து பாத்து தாம்மா செய்யுறாரு" குத்தலோடு சங்கவி.

"என்னடி பெருசா கண்டுட்டே"

"புடவையெல்லாம் சூப்பர் மா. அண்ணன் செலெக்ஷன் தானே"

"ம்..." லேசாக வெட்கப்பட்டேன். "நாம எல்லோரும் தான் இன்னைக்கு ஷாப்பிங் போறோமே... உங்களுக்கு துணி எடுக்க" சமாளித்தேன்.

"அம்மா எனக்கு ஒரு ஜீன்ஸ் மா" சங்கவி கெஞ்சினாள்.

"இங்க பாருங்கடி. நம்ம வீட்டு ஆம்பள அவனா என்ன எடுத்துத்தறானோ. நாம சந்தோஷமா வாங்கிக்கணும். இது வேணும் அது வேணும்னு கேக்க கூடாது"

"நானா கேக்கல.... நீயா சொல்லேன்"

"அவனுக்கு என்னை விட உங்க ரெண்டு பேத்தையும் தான் ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. நான் உங்களுக்கு சிபாரிசு பண்ண தேவையே இல்ல."

"சரி நானே.... இல்ல வேணாம். அண்ணாவுக்கு தெரியும் எனக்கு என்ன நல்லா இருக்கும்னு" அவள் முகத்துல சின்ன வெட்கம். 

"அம்மா புது மெஷின்ல யாரு துணிமா முதல்ல தைக்க போறே" ஆர்வமா கேட்டா ஹரிதா.

"வேற யாரு துணி? நம்ம ஹீரோ துணி தான்" முகமெல்லாம் கிண்டலா சங்கவி. 

அட. இது கூட நல்ல ஐடியா தான். நான் நல்ல ஜென்ட்ஸ் சட்டை தைப்பேன். ஆனா..... துணி?

"நேத்து வாங்குன புடவைகளுக்கு ஜாக்கெட் தைக்கலாம்னு இருந்தேன்"

"இதுக்கு முன்னாடி புது மெஷின் பார்த்திருக்கியா? ஒரு பழைய மெஷின் வெச்சிருந்தே அதையும் அந்த ஆள் வித்துட்டாரு" - சங்கவி சிறுக்கிக்கு எவ்ளோ எகத்தாளம்!

"ஏய்.... நான் தையல் கத்துக்குறேன்னு சொன்ன உடனே எங்க அம்மா புது மெஷின் வாங்கித்தாந்தங்க. தெரியுமா" பெருமையா சொன்னேன்.

"ம்ஹும்..... நான் மட்டும் நல்ல குடும்பத்துல பிறந்திருந்தேன்னா அங்கேயே செட்டில் ஆகி இருப்பேன்" எனக்கு குத்தியது. 

"அவனுக்கு சட்டை தைக்க துணி வாங்கணுமே"

"இந்தாம்மா" ரூமில இருந்து ஒரு கவர் கொண்டுவந்த ஹரிதா.

"என்னடி இது" 

"அண்ணா என்னை அவங்க திங்ஸ் க்ளீன் பண்ண சொன்னாங்க இல்ல. அப்போ கிடைச்சுது. சட்டை பிட்டு"

சேலம் ஏ.ஆர்.ஆர்.எஸ். கடை பை அது. ஒரு வேலை அம்மா இருந்தப்போ யாராவது வெச்சி கொடுத்திருப்பாங்க!

"அளவெடுக்க ஒரு சட்டையும் கொண்டு வா"

துணி சுமார் குவாலிட்டி தான். வெச்சி கொடுக்கவே விப்பாங்களே அந்த மாதிரி சட்டை பிட்டு. யாரோ ஊர்க்காரன் வாங்கி தந்திருக்கான். என்ன பண்ணலாம். சட்டை எப்படியும் ஊர்நாட்டான் மாதிரி தான் இருக்கும். துணி அளவும் கொஞ்சம் கூட இருக்கு. மெஷின் கிட்ல இருந்து அளவெடுக்குற டேப் எடுத்து அவன் சட்டையை அளவெடுத்தேன். நீளம் கொஞ்சம் கூட குறிக்க சொன்னேன்.

"ஏம்மா நீளம் அதிகமா" கேட்டா ஆர்வ கோளாறு சங்கவி.

"சொன்னத செய் டி"

அரை கை அளவு தான் எடுத்தேன். சட்டை துணியை எடுத்து மார்க் பண்ண ஆரம்பிச்சேன். எனக்குள்ள ஆர்வமும் உறுதியும் வந்துச்சி. நான் யார்னு என்னை நம்பி மெஷின் வாங்கித்தந்த என் பையனுக்கு நிரூபிக்கணும். இடையில அவனுக்கு மெஷின் வந்த செய்திய வாய்ஸ் மெசேஜா அனுப்ப சொன்னேன்.

மணி மதியம் 1 தான் ஆகுது. அவன் வர எப்படியும் 6.30 ஆயிடும். இந்த சுசீலா யாருன்னு காட்டுறேன்.

ரெண்டு பேரும் என்னை சுத்தி நின்னு வேடிக்கை பார்த்தாளுக. நான் பள்ளிக்கூட கணக்குல வீக்கு தான். ஆனா டெயிலரிங் கணக்குல எப்பவும் சரியா இருந்திருக்கேன். மெஷினோட வந்த துணி நறுக்குற கத்திரிக்கோல் செமையா வேலை செஞ்சிது. இதுவே சினிமாவா இருந்தா ஒரு பில்ட்-அப் பாட்டோ இல்ல குறைஞ்சபட்சம் BGMமோ போட்டிருப்பாங்க.

 

பர பரன்னு வேலை பார்த்தேன். ஊர்ல ரெண்டும் எனக்கு உதவுங்க. இங்க நானே பார்த்துக்கிறேன் நீங்க வேடிக்கை மட்டும் பாருங்கன்னு சொல்லிட்டேன். 3 மணி நேரம். தனி ஆளா துணிய pattern எடுக்குறதுல இருந்து, கட் பண்ணி, தைக்கிறது வரை. 

ஹெம்மிங் பாக்கி இருந்துச்சி. 

"அம்மா குர்தா மாடல்ல இருக்கே" ஆச்சர்யமா கேட்டா சங்கவி.

"ஆமாண்டி"

"இந்த துணிக்கு குர்தா மாடல் டிப்ரெண்ட்டா இருக்குமா. ஆனா நல்லா இருக்கு" இன்னும் ஆச்சர்யம் குறையாம சங்கவி சொன்னா.

"சூப்பர்மா.... காபி போடவா" ஹரி குட்டி.

"போடு டி ஹரி குட்டி." சோபாவுல வந்து சாய்ஞ்சேன். 

"3 பட்டன் வரும் இல்ல"

"ம்.... மார்க் பண்ணியிருக்கேன் பாரு"

"நான் பண்ணிடட்டா"

"ம்...."

கிச்சன்ல இருந்து.... "அப்போ நானு" என்றாள் ஹரிதா.

"உனக்கும் வேலை இருக்கு. காபி போட்டு கொண்டுவா முதல்ல. அப்புறம் சொல்றேன்."   

3 பேரும் காபி குடிச்சோம். "எனக்கு என்ன வேலை" திரும்ப ஹரிதா கேட்டா. "வீட்டை பெருக்கு முதல்ல. அவ பட்டன் தைக்கட்டும். அடுத்து நான் ஹெம்மிங் பண்ணுவேன். அப்புறம் தான் ஒரு முக்கியமான வேலை இருக்கு. நீ தான் பண்ணனும்"

"ம்... சரி".

பட்டன் வெச்சாச்சு. நானும் ஹெம்மிங் பண்ணிட்டேன். விரிச்சி பார்த்தா செமையா இருந்துச்சி. 

"இந்த ஹரி குட்டி. சூப்பரா அயர்ன் பண்ணனும். நீ பண்ணுற அயர்ன் நம்ம ஹீரோ சொக்கிடனும்"

நான் முகம் கழுவ போனேன். மனசுக்கு நிறைவை இருந்திச்சி. மூத்திரம் போறப்போ தான் கேரட் மேட்டர் ஞாபகம் வந்துச்சி. அட.... மணி இப்போ 5 இருக்கும். இவ்ளோ நேரமா எனக்கு எந்த அரிப்பும் வரல. அப்போ.... 

இனி.... உழைக்கணும். அவனும் நிறைய செலவு பண்ணுறான். பாவம், அவனுக்கு யார் இருக்கா செய்யா. நான் தான் சம்பாதிச்சு குடுக்கணும். இந்த சுசீலா யாருன்னு காட்டுறேன்!

எல்லோரும் வேலை முடிச்சிட்டோம். டயம் இருக்கு. கொஞ்சம் சேமியாவும் இருக்கு. வெள்ளிக்கிழமை வேற. பாயாசம் செஞ்சி விளக்கு ஏத்தினா நல்லது தான். வெள்ளை பொருள் படைச்சி வெள்ளிக்கிழமை சாயந்திரம் விளக்கேத்துனா லட்சுமி வீடி தேடி வருவான்னு சொல்வாங்க. 

 *
பாயசம் செஞ்சி விளக்கு ஏத்தினோம். 

காலிங் பெல். மணி 6.15 தான். தினா வந்துட்டான்.

"ஹாய் செல்ல குட்டீஸ்... என்ன வீடே கமகமன்னு.... வாவ்.... நைஸ்" ரெண்டு அவனை கட்டிக்கொண்டன. 

என்னை பார்த்து என் கன்னத்தில் கிள்ளி "என்ன டி செல்லம் ஸ்பெஷல்?"னு அவன் கேட்க, இதுங்க ரெண்டும் என்னை ஒரு மாதிரி பார்க்குதுங்க. இதுங்க முன்னாடி இப்போ தான் முதல் முறையா என்னை டி போட்டு பேசுறான்.

"அண்ணா இன்னைக்கு உங்களுக்கு ஒரு சர்பிரைஸ் வெச்சிருக்கோம். உங்க செல்லம் உங்களுக்காக மெனக்கெட்டு சூப்பரா பண்ணியிருக்கு" என்றாள் சங்கவி. 

"என்ன சர்பிரைஸ்.... சீக்கிரம் காட்டுங்க..."

"முதல்ல பாயாசம் சாப்பிடு டா"

"முதல்ல சர்ப்பிரைஸ்." 

அதே கடை கவர்ல நீட்டா அயர்ன் பண்ணி பேக் பண்ணியிருந்தா ஹரிதா. கொண்டு வந்தா.

"ஒரு சட்டை பிட்டு இருந்துச்சி டா. அதான்..." 

பிரித்து பார்த்தான். "வாவ்.... குர்தா.... இரு பாக்குறேன்..." 

போட்டிருந்த சட்டையை கழட்டி சங்கவி கிட்ட கொடுத்துட்டு, இதை வாங்கி போட்டுக்கிட்டான். எனக்கே ஆச்சரியம். ரொம்ப சரியா இருந்திச்சி. 

"ஹேய்... எப்படி அளவு எடுத்த. செம ஃபிட்டா இருக்கு. சூப்பர் டி"

எனக்கு கண் கலங்கிடிச்சி. என்னை வந்து கட்டிக்கிட்டான். நெத்தியில 3 முத்தம் குடுத்தான். "சூப்பர் டி செல்லம். குட் வர்க்"

"அண்ணா அம்மா நல்ல டெய்லர் தான் அண்ணா. என்ன பீஸ் வர்க் தான் பார்க்கும். அது போட்டுக்குற ஜாக்கெட், நாங்க போடுற சுடி அது தான் தைக்கும். அக்கம் பக்கத்துல நிறைய ஜாக்கெட் தாச்சி கொடுக்கும்" சங்கவி சொல்ல... என்னை பெருமையா பார்த்தான். 

"சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க செல்லங்களா.... நம்ம சுசி டார்லிங்க்கு நான் ஏற்கனவே ஒரு ஆர்டர் பிடிச்சிட்டேன். நாளைக்கு கஸ்டமர் நம்ம வீட்டுக்கு வந்து மெடீரியலும் அளவும் குடுப்பாங்க". 

"வாவ்... சூப்பர் ணா" ஹரிதா கூவினாள் 

"அண்ணா நான் இது கிட்ட சொன்னேன். அண்ணன் உனக்கு எல்லாத்தையும் பார்த்து பார்த்து பண்ணுறார்னு. (என்னை பார்த்து) இப்போ பாரு..... மதியம் மெஷின் வந்துச்சி. சாயந்திரம் ஆர்டர்"

"நிச்சயம் உன் பேரை காப்பாத்துவேண்டா" கலங்குண கண்களோட சொன்னேன்.

"இந்த 500 ரூபா" 

"எதுக்குடா"

"தையல் கூலி"

"டேய் என்னடா நீ..."

"லூசு... இன்னைக்கு வெள்ளிக்கிழமை. நான் தான் உனக்கு முதல் போனி. முதல் கஸ்டமர். இந்த பிடி. இனிமே கலக்கோ கலக்குன்னு கலக்குற"

"இப்போவாவது பாயாசம் குடிடா"

"இரு பிரெஷ்-அப் ஆகிட்டு வர்றேன். நீங்களும் ரெடி ஆகுங்க செல்லங்களா."

...

ஒரு வழியா நாங்க ஷாப்பிங் கிளம்புனோம். அட.... என் சேலைக்கு மேட்சா அவன் டி-ஷார்ட்.

"என்ன சொல்லிவெச்சி மேட்சிங்கா போட்டு வறீங்களா ரெண்டு பேரும்" என் காதை கடித்தாள் சங்கவி. அப்பப்பா... எப்போ பாரு இவளுக்கு என் மேல பொறாமை. 

டாக்சிக்காக காத்திருந்தப்போ.... "அண்ணா ரெண்டு பேரும் ஜோடியா நில்லுங்க ஒரு போட்டோ எடுக்குறேன். உங்க ஐபோனை கொடுங்களேன்" - சங்கவி.

"என் செல்லம் நாம 4 பேரும் செல்பி எடுத்துக்கலாமே"

"எடுத்துக்கலாம் ணா முதல்ல இது. ப்ளீஸ்."

"ஓகே" போனை கொடுத்தான். 

என்னை பக்கத்துல இழுத்து தோள் மேல கைபோட்டு.. கிளிக்.

"அண்ணா அடுத்து என் கூட" சங்கவி போனை ஹரிதா கிட்ட கொடுத்தாள். 

அதே போஸ். க்ளிக்.

"அண்ணா என் கூட" ஹரிதா இப்போ ஜோடியா நின்னா.... சங்கவி க்ளிக் பண்ணா.

3 போட்டோவையும் பார்த்தா.... ஹரிதா "அண்ணா உங்களுக்கும் அம்மாவுக்கும் தான் ஜோடிப்பொருத்தம் சூப்பரா இருக்கு" எனக்கு வெட்கமாயிடிச்சி.

"குட்டிகளா.... இன்னும் 3 மாசம் நல்லா சாப்பிடுங்க. இங்க இதே இடத்துல போட்டோ எடுப்போம். அப்போ பார்ப்போம். இப்போ நீங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்ப ஒல்லியா இருக்கீங்க. கொஞ்சம் வெயிட் போடுங்க.... அப்புறம் பார்க்கலாம்"

"நிச்சயமா ண்ணா" சங்கவி என்னை ஒரு மாதிரி பார்த்து சொன்னாள். இவளுக்கு நான் என்ன சக்காளத்தியா. ரொம்பத்தான் பண்ணுறா. 

அவனும் நானும் எடுத்துக்கிட்டா போட்டோவை மட்டும் எனக்கு அனுப்புனான். அவன் அப்பா கூட எடுத்துக்கிட்டா மாதிரியே இருந்திச்சி. இவனுக்கும் அதே கம்பீரம்.

[Dick123]

அப்படியே ஒரு நாவல் படிக்கிற உணர்வு. அசத்துறீங்க நண்பா. நல்லா மெதுவா சூடேத்துறீங்க. தொடர்ந்து எழுதுங்க.

[rishikumar490]

ivlo porumaiya nithanama elutha oru asathiya thiramai vendu super bro!

[sexluver_007]

Vera level update, slow ah porathu super ah iruku bro

[Royal enfield]

Super ?

[Kishantamil]

அருமையா எழுதறீங்க... படிக்க படிக்க ஆர்வம் தூண்டுது

[Mr.Jackal]

கதைக்கு அருமையான அஸ்திவாரம்

[thandavp]

செம்மையா போகுது கதை

[kamamaddict]

Super story...casual conversations creates more interests... continue bro