[meenafan]

என்ன வாழ்க்கை. 

கடுப்பா வருது.

ஜனனி என்னை விட்டுப்போனது போன வார சோகம். இந்த வாரம் வேற ஒரு கடுப்பு.

ஜனனியும் நானும் பி.ஈ. கிளாஸ்மேட்ஸ். அங்கே தொடங்கிய நட்பு காதலாகி, ஒன்றாக பிளேஸ் ஆகி, பெங்களூரில் 4 வருஷம் ஒன்றாக வேலை பார்த்து, அதிலும் கடந்த 2 வருஷமா லிவ்-இன் வேற....... திருப்பிப்பார்த்தால்..... 8 வருஷ ரிலேஷன்ஷிப்...... போன மாசம் சின்ன-அக்காவை பெண் பார்க்க வர்றாங்க, அநேகமா கைதாம்பூலம் மாத்திக்குவாங்கலாம், என்னை அப்பா வரச்சொல்றார்னு சொல்லிட்டு சென்னைக்கு  போனாள். ஜனனி வீட்டில் கடைக்குட்டி. 2 அக்காக்கள். மூத்தவளுக்கே 2 வருஷம் முன்னாடி தான் கல்யாணம் ஆச்சு. அப்பவே கல்யாண பொண்ணு வயசு 30. சின்ன-அக்காவுக்கு இப்போ வயசு 29. நான் கூட ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்தேன். அடுத்து ஜனனி தான். எப்படியும் அடுத்த வருஷம் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம். இப்போ எனக்கு வயசு 25. ஐ.டி. கம்பெனியில நல்ல சம்பளம். அவள் என்னைவிட 6 மாதம் பெரியவள் தான். ரெண்டு பேரும்  கல்யாணம் முடித்தால் செமையாக வாழலாம். 

ஜனனி அப்பா செய்வார். அவள் அம்மா அப்பளம் போட்டு விற்பவர். லோவர் மிடில் கிளாஸ் தான். 3 பெண்களும் நன்றாக படித்திருந்தாலும் ஜனனி எப்போதுமே outstanding. அதனாலேயே எங்கள் விஷயம் தெரிந்தும் அவளது பெற்றோர் கண்டும் காணாது இருந்தனர்.

சென்னையில் இருந்து அவள் திரும்பி வந்த அன்றே எனக்கு இடறியது. முகம் சரியில்லை. சோகமெல்லாம் இல்லை. ஏதோ பெரிய பூரிப்பு.... ஆனால் என்னை அவாய்ட் செய்தாள். மெல்ல மென்று முழுங்கி விஷயத்தை சொன்னாள். 

சின்ன அக்காவை பார்க்க வந்தவர்கள் அமெரிக்காவில் செட்டில் ஆன குடும்பமாம். இரட்டையர்களின் ஒருவருக்கு பெண் பார்க்க வந்தார்களாம். ஜனனியையும் பார்த்துவிட்டு இவளை மற்றொரு இரட்டைக்கு கட்டிவைக்க முடிவெடுத்து விட்டனராம். அப்பா அம்மா ப்ரெஷர், லொட்டு லொசுக்கு...... ஏற்கனவே ஸ்க்ரிப்ட் எழுதி பல முறை ஒத்திகை பார்த்து இருப்பார்கள் போல.... என் கூடவே இருந்து (படுத்து) எப்போது இவ்வளவு பெரிய ஸ்கிரிப்ட் எழுதினாள் என்று தெரியவில்லை. 

அவளது எஜுகேஷன் லோன் அடைக்க & அவள் அப்பா-அம்மாவிற்கு செலவு செய்ய என்று அவள் சம்பளத்தை அங்கே அனுப்பிட சொல்லி, போன 2 வருஷமா அவளை முழுக்க முழுக்க நான் maintain செய்து வந்தேன். போன ரெண்டு வருஷத்தில் அவள் வாங்கின பிரா, ஜட்டி, சானிட்டரி நாப்கின் முதல் சாப்பாடு, பொழுதுபோக்கு செலவு வரை என்னுடைய காசு. நாங்களும் இன்னும் 2 ஜோடியும் சேர்ந்து அந்த வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்து, ஜோடிக்கு ஒரு ரூம் என்று வீட்டு வாடகை, கரெண்ட் பில் etc  எல்லாவற்றையும் பிரித்துக்கொண்டோம். நேற்று ஜனனி இந்த வீட்டை காலி செய்துவிட்டாள். அவள் முந்தைய பிராஜக்ட் முடிந்து அடுத்த பிராஜெக்ட்டிற்கு காத்திருக்கும் நேரம் இது. அதனால் sabbatical லீவ் விண்ணப்பிக்க.... அவள் மேலதிகாரி வேணு, எச்.ஆர். மேனேஜர் பூர்ணிமா மற்றும் AVP சுந்தரராமன் மூவரும் 3 வேலை நாட்களுக்குள் அப்ரூவ் செய்துவிட (எனக்கெல்லாம் 2 நாள் கேஷுவல் லீவ் கேட்டாலே 2 மாசம் ஆகுமேடா?)..... சென்னை கிளம்பிவிட்டாள். 

ரொம்ப கெஞ்சி... சென்ற ஞாயிறு ரெண்டு ரவுண்ட் ஓக்க விட்டாள். 

பழகின தோஷத்துக்கு ரயில் ஏற்றிவிட போனேன். 'ஆல் தி பெஸ்ட் தினா' என்று சொல்லி என் வலது கையில் முத்தமிட்டாள். 

ரயில் கிளம்பியபின்..... வெறுமை, வெறுப்பு.... இதெல்லாம் இல்லை. 

எஸ்.

லீவ்-இன் வாழ்க்கையில் ஒன்று புரிந்தது. இவளோடு வாழ்க்கை முழுக்க இருப்பதெல்லாம் வேலைக்கு ஆகாது. நன்றாக பணத்தை கரந்தாள். இவள் அப்பா கூச்சமே இல்லாமல் பணம் கேட்பார். இதெல்லாம் பரவாயில்லை.... நேரம் கிடைக்கும்போதெல்லாம்.... அவள் ஆழ்மனதில் இருக்கும் வன்மம்  எட்டிப்பார்க்கும். என்னை குத்தி பேசுவாள். ஒன்று சாதித்திமிர். இன்னொன்று..... ஆரம்பத்தில் சொன்னேனே 'இந்தவார கடுப்பு'. அதற்கு காரணமான விஷயம். (அவளிடம் என் குடும்ப சங்கதிகள் எல்லாவற்றையும் உளறி இருந்தேன்).

நான் என் பிளாட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தபோது ஒரு வெறுமை உணர்ந்தேன். மற்ற இரண்டு ஜோடிகளுள் ஒன்று அவர்கள் ரூமில். மற்றொன்று நைட் டியூட்டி. நான் இனி என் ரூமில் தனியாக இருக்க வேண்டும். இன்னொரு பெண்ணை கரெக்ட் செய்ய எவ்வளவு நாள் / மாதம் ஆகுமோ? 

கட்டிலில் கட்டையை சாய்த்தேன். மெசேஜ் அலெர்ட். 

ஜனனியா தான் இருக்கும். என்ன இருந்தாலும் என் நினைப்பு விட்டுப்போகுமா.... பார்த்தால்....

அம்மா!

இவள் என்ன இந்த நேரத்தில்?

வாட்ஸ் ஆப்பில் வாய்ஸ் மெசேஜ். 

கேட்டேன்.

அடங்கொன்னியா!

போன் செய்தேன்.

"தினா" அம்மாவின் குரலை கேட்டு எத்தனை நாள்..... இல்லை.... வருஷங்கள் ஆச்சு!

"ம்.... சொல்லு" எந்த உணர்வும் இல்லாத என் குரல் எனக்கே என்னவோ போல இருந்தது.

"தினா...."

நான் அமைதியாக இருந்தேன். 

"தினா.... லைன்ல இருக்கியா?"

"நீ எங்க இருக்கே இப்போ?"

"திருப்பூர் பக்கத்துல..."

"போன வாட்டி வந்தேனே...."

"ஆங்..... அதே வீட்டுல தான்"

"ம்..."

"திக்கு தெரியாம இருக்கோம் தினா...."

"எனக்கு கொஞ்சம் டயம் கொடு..... யோசிச்சி சொல்றேன்"

"தினா...." பதட்டமும் அழுகையாக அம்மாவின் குரல்.

"நான் தான் சொல்றேன்ல"

"3 பொணம் விழ போகுது தினா. வேற வழியே இல்லாம போனதால தான் உன் கிட்ட கேட்டேன். வெட்கத்தை விட்டு சொல்றேன். நேத்து காலையில ஆளுக்கு 2 இட்லி சாப்பிட்டது.... (குரல் முற்றிலும் உடைந்து அழுகை.... அருகே இரண்டு பெண்கள்...'அம்மா' 'அம்மா' என்று அழுகை).... தினா. எல்லாத்துக்கும் சாரி பா. உன்னை மேலும் சங்கடப்படுத்த விரும்பலை. வெச்சிடுறேன்..."

"ஹேய்..... இரு இரு...."

"என்னப்பா"

"ஜி-பே இருக்கா?" 

"ம்.... இருக்கு"

"இதே நம்பரா?"

"ஆமாம்பா"

"கொஞ்சம் காசு அனுப்புறேன்"

"வேண்டாம் விடு..."

"இரு.... நான் சொல்றதை கேளு"

"சொல்லு தினா"

"நான் இங்கே மத்த பசங்க கூட தங்கி இருக்கேன். திடுதிப்புன்னு உன் கிட்டே இருந்து இத்தனை வருஷம் கழிச்சி மெசேஜ் வந்தா என்ன பண்ணுறது ஏது பண்ணுறதுன்னு யோசிக்கணும் இல்ல.... எனக்கு ஒரு 10-15 நாள் டயம் வேணும். ஒரு வீடு பார்க்குறேன். இங்கே வந்துடு"

"தினா... வந்து.... உன்.... உன் தங்கச்சிங்களுக்கு வேறு போக்கிடம் இல்ல..."

"வந்துடுன்னு சொன்னா உன்னை மட்டும் வர சொல்லலை. எவனுக்கோ முந்தி விரிச்சி வயித்துல ரெண்டு வாங்கிக்கிட்டியே..... அதுகளையும் கூட்டிக்கிட்டு வா. டிக்கெட் அனுப்புறேன். இப்போதைக்கு, வாடகை பாக்கின்னு சொன்னியே அது எவ்வளவு?"

சொன்னாள்.

"சரி.... அதையும், ரெண்டு வாரத்துக்கான சாப்பிட்டு செலவுக்கும் அனுப்புறேன்."

"சரிப்பா"

"எனக்கு கண்ணை கட்டுது. ரொம்ப அசதி. காலையில பேசுறேன்."

"சரி தினா. உனக்கு எப்படி...."

கட் செய்து விட்டேன். ஜி-பேயில் பணம் அனுப்பினேன்.

அம்மா என் வாழ்க்கையில் திரும்பி வருகிறாள். நல்லதோ கெட்டதோ. வரட்டும்.

2 வருஷத்துக்கு முன் பாட்டி இறந்த போது உண்மையில் பெரிய வெறுமை. அந்த சமயம் தான் ஜனனி லிவ்-இன் ஐடியாவை கொடுத்து.....

அப்பா இறந்தபோது எனக்கு 7 வயது. அம்மா விட்டு போனபோது ஏழரை வயது. பாட்டி தான் எல்லாமே. படிக்க வைத்தது பாட்டி தான். சென்னையில் சி.ஈ.ஜி.யில் படித்த காலத்தில் தைரியமாக என்னை ஊருக்கு அனுப்பியது பாட்டி தான். 

வேலை கிடைத்த சந்தோசத்தை சொல்ல ஊருக்கு வந்தபோது பாட்டி ஒரு அட்ரஸ்சை என்னிடம் கொடுத்து.... 'ஒரு எட்டு போய் அவ கிட்ட சொல்லிட்டு வா. என்ன இருந்தாலும் உன்னை பெத்தவ'

எனக்கு மனசு இல்லை தான். சுத்தமாக மனசு இல்லை. வெறுப்பு. ஆனாலும் பாட்டி சொல்லை தட்ட முடியவில்லை. 

அம்மாவை பார்க்கவும் வெறுப்பு. குமரேசனை பார்க்க அதை விட பெரிய வெறுப்பு. 

எங்கள் வீட்டு எதிர் வீட்டு மாடியில் குடியிருந்தது குமரேசன் குடும்பம். அப்போது குமரேசனுக்கு மிஞ்சிப்போனால் 20-21 வயசு தான் இருக்கும். அம்மாவிற்கு 25 வயதில் விதவைக்கோலம். புருஷனை இழந்து 2 மாசத்திற்கெல்லாம் என்னிடம் ஒரு மடித்த காகிதத்தை கொடுத்து 'தினா.... யாருக்கும் தெரியாம குமரேசன் கிட்ட கொடுத்திட்டு' என்று அனுப்பினாள் அம்மா. 

எனக்கு என்ன தெரியும். 7 வயசு பையன். 

குமரேசன் கொடுத்த காகிதத்தை அம்மாவிடமும், அம்மா கொடுத்ததை குமரேசன் இடமும் கொடுத்து வந்தேன். 

திருவிழா நாட்களில் எல்லோருடனும் கோவில் திடலில் இருக்கும்போது என்னை துணைக்கு அழைத்துக்கொண்டு 'வீட்டிற்கு போகிறேன். என்னவோ போல இருக்கு' என்று திருவிழா நடந்த 10 நாட்களில் 4 நாட்கள் வீட்டிக்கு அழைத்து வந்துவிடுவாள் அம்மா. என்னை வாசலில் நிற்க வைத்து, குமரேசனை வீட்டிற்குள் கூட்டிச் செல்வாள். ஊரே திருவிழாவில். எங்கும் நிசப்தம். அம்மாவின் முனகல்களை தவிர. சில நேரம் வீட்டை சுற்றி வருவேன். எல்லா ஜன்னல்களில் அடைத்து இருக்கும். 

குமரேசன் போன பின்பு எனக்கு சோறூட்டுவாள். 'யார் கிட்டேயும் சொல்லக்கூடாது' என்று சத்தியம் வாங்குவாள்.

2 மாதங்கள் கழித்து ஊரே சிரித்தது. 5 மாசம் முன்பு விதவையான என் அம்மா சுசீலா 2 மாசம் முழுகாமல் இருந்தால் வேறென்ன செய்யும் ஊர். 

என் அப்பா, அம்மாவின் சொந்த தாய் மாமன். என் பாட்டியின் தம்பி. 

பாட்டி அம்மாவை அடித்தார். திட்டினார். 

 

ஒரு வாரம் கழித்து ஒரு விடியல் காலை தெருவில் மீட்டிங் போடாத குறையாக ஆங்காங்கே சின்னச்சின்ன கூட்டங்கள். அம்மா குமரேசனுடன் ஓடி விட்டாள். 

நான் ஏழரை வயதிரிக்கும் போது ஓடியவளை 21 வயதில் பார்க்க போனேன். என் கையைப்பிடித்துக்கொண்டு விம்மினாள். **, ** வயதுகளில் இரண்டு பெண் குழந்தைகள் இருந்தன. 'ஹரிதா, சங்கவி' என்று அறிமுகப்படுத்தினாள் அம்மா. என்னை யார் என்று அவர்களிடம் சொல்லவில்லை. (at least என் முன்னே சொல்லவில்லை).

வறுமை கோட்டிற்கு சற்று மேலே இருந்தது குடும்பம். வெளுத்துப்போன நைட்டி என்ன கலரில் இருந்திருக்கும் என்று ஊகிக்க முடியவில்லை. ஒரு அக்குளில் இருந்த ஓட்டை வழியே அம்மாவின் அக்குள் முடி எட்டிப்பார்த்தது. சாப்பிட்டு விட்டுப் போ என்று கட்டாயப்படுத்தினாள். ஞாயிற்றுக்கிழமையான அன்று கீரை குழம்பு வாசம். இரண்டு பெண்களும் மிரட்சியோடு பார்த்துக்கொண்டு இருந்தன. எப்படியும் ஒரு பிள்ளை இருக்கும் என்று தெரியும் (ஓடிப்போகும்போதே கர்பமாக இருந்தாளே). எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று கொஞ்சம் தாராளமாகவே பழங்களும், கேக்குகளும் வாங்கி வந்திருந்தேன். நான் இருக்கும் வரை அவை பிரிக்கப்படவில்லை. டீ கொடுத்தாள் (45 மில்லி தண்ணீரில் 5 மில்லி பால் கலந்து கொதிக்கவைத்து மலிவான டீத்தூளால் topping செய்யப்பட்ட டீ). 'அவங்க இப்போ வந்திடுவாங்க' என்றாள். நம்பர்கள் தேய்ந்துபோன பட்டன் போனில் இவளும் இவளது மூத்த மகளும் 4-5 முறை முயற்சித்தும் மறுமுனையில் போன் எடுக்கப்படவே இல்லை. 

 

மொத்தமாக 47 நிமிடங்கள் இருந்தேன். கிளம்பி விட்டேன். மெயின் ரோட்டை பிடித்தவுடன் திருப்பூரில் இருந்து சேலம் செல்லும் பஸ் வந்தது. என் நல்ல நேரம் கை காட்ட.... நிறுத்தினார். திரும்பிப்பார்க்காமல் ஏறினேன். 

அடுத்து பாட்டி இருந்தபோது...... வந்தவளை என் இரண்டு சித்திகளும் அசிங்கப்படுத்தி துரத்தியபோது.... நான் கண்டுகொள்ளவில்லை. இரு சித்திக்களின் வார்த்தைகளும் ரொம்பவே தடித்து அருவருக்கத்தக்க வகையில் இருந்தன என்பதை எல்லோரும் கண்டித்தும் நான் பாட்டி முகத்தை தவிர வேறு எதையும் கவனிக்கவில்லை. (பெரிய சித்தி 'அரிப்பு அடங்காத வேசி முண்ட.... எங்கடி வந்தே'; சின்ன சித்தி - அம்மாவை விட 8 வயசு இளையவள் 'ஓடி போன கண்டார ஒலி முண்ட..... எவனை பார்க்க வந்தே').

கருமாதி முதலியவை மூத்த மகளான என் அம்மா இல்லாமல் தான் நடந்தது. 

இப்போது மீண்டும் அம்மா!  
      
அன்றிரவு தூக்கம் ஆழ்ந்தும் அமைதியானதாகவும் இருந்ததாக அடுத்தநாள் காலை உணர்ந்தேன். 

வீடு தேட தொடங்கி இரண்டாவது வீடே சிறப்பாக அமைத்தது. 1 BHK தான். நல்ல இடம். அட்வான்ஸ் கொடுத்தேன். அந்த வார இறுதியில் என் பொருட்களை இடம் மாற்றினேன். கட்டில், டைனிங் டேபிள் என்று எதுவும் இல்லை. இதுகளுக்கு தேவையும் இல்லை. 

நல்ல 42 இன்ச் ஸ்மார்ட் டிவி வாங்கினேன், வைஃபை கனெக்ஷன் ரெடி.  அடுப்பு, சிலிண்டர், பிரிட்ஜ், ஒரு சோஃபா, ஒரு சிங்கிள் கட்டில் (ஹாலின் ஒரு ஓரத்தில்.... எனக்கு), 3 பாய்கள், மடிக்கக்கூடிய மெல்லிய மெத்தைகள் (குளிர் காலத்தில் வெறும் பாயில் படுக்க முடியாதே பெங்களூரில்), duvets, சில தலையணைகள், 4 பிளாஸ்டிக் சேர்கள்.....

எல்லாம் ரெடி. இப்போதைக்கு இவை போதும்.

போன் செய்தேன்....

"எப்போ வரே"

"நாளைக்கு?"

எனக்கு சிரிப்பு வந்தது.

"சரி.... எந்த தட்டுமுட்டு சாமானும் எடுத்து வரக்கூடாது. நீங்க 3 பேர். உங்களுக்கான டிரஸ், அத்தியாவசிய பொருட்கள். அவ்வளவு தான்" 

"சரி தினா"

அடுத்தநாள் இரவு பேருந்தில் (ஸ்லீப்பர்) 3 டிக்கெட்டுகள் எடுத்து வாட்ஸ்அப்பில் அனுப்பினேன்.  

3ம் நாள் காலை ஆவலோடு மெஜெஸ்டிக்கில் காத்திருந்தேன்.

[meenafan]

Thank you @Muthukdt bro

[meenafan]

அன்று மாலை ஆஃபீஸ் விட்டு வரும்போது செம பசி. மணி 8. 
 
டிவி பார்த்துக்கொண்டு இருந்த 2 குட்டிகளும் எழுந்து அட்டென்சன் பொசிஷனில் நின்றன.
 
"வா தினா" அம்மா சாயம் போய் என்ன கலர் என்று கண்டுபிடிக்க முடியாத புடவையில்.
 
காலையில் டிபன் வாங்கிக்கொடுத்து, வீட்டிற்கு டாக்சியில் அழைத்து வந்து விட்டுவிட்டு, 2 கிலோ சிக்கென் & 2 பால் பாக்கெட்டுகள் வாங்கி கொடுத்துவிட்டு ஆஃபீஸ் போய் விட்டேன். முந்தய தினமே மளிகை & காய்கறிகள் வாங்கி வைத்திருந்தேன்.
 
"காபி போடவா தினா"
 
"வேண்டாம். பசிக்குது. என்ன சாப்பாடு".
 
"சிக்கன் குழம்பும் வறுவலும் பண்ணிட்டேன். சாதமும் சூடா இருக்கு"
 
"இரு. freshup ஆகிட்டு வரேன்"
 
அம்மா புரியாமல் விழிக்க... அவள் கன்னத்தை கிள்ளி "குளிச்சிட்டு வரேன். பட்டிக்காடு" என்று சொல்லிவிட்டு ரூமிற்குள் போனேன். ரூமில் கொடி கட்டி இருந்தது. ஒரு இத்துப்போன புடவை, தொட்டால் கிழிந்துவிடும் ஜாக்கெட், இது என்ன டீ வடிகட்டியா.... ஓ! பிளாட்பார கடையில் வாங்கி அம்மா உடுத்தி போட்ட பிரா, யாரும் சொல்லாமே கிராமத்திரமாக அடையாளம் காட்டிக்கொள்ளும் இரண்டு செட் சுடிதார்கள்.....
 
என் சட்டையை அதே கொடியில் போட்டுவிட்டு, பேண்ட்டை ஹாங்கரில் மாட்டினேன். துண்டை கட்டிக்கொண்டு ஜட்டி பனியனையும் கொடியில் போடும்போது தான் ஞாபகம் வந்தது..... இந்த வாரம் வாஷிங் மெஷின் வாங்கணும்.
 
குளித்து ஷார்ட்ஸ் போட்டுக்கொண்டு வந்தேன்.  
 
"சாப்பாடு போடவா தினா"
 
"இரு" ஏனோ 'அம்மா' என்ற சொல்லை தவிர்த்தே வந்தேன். சொல்ல வரவில்லை, தோன்றவில்லை.
 
"இதுங்க சாப்பிட்டிச்சிங்களா" தலையை துவட்டியபடியே கேட்டேன்.
 
"இன்னும் இல்ல. நீ சாப்பிட்ட பின்னாடி சாப்பிடுங்க"
 
"எல்லோரும் சேர்ந்தே சாப்பிடுவோம். மதியம் என்ன செஞ்சே"
 
"தக்காளி குழம்பாட்டம் வெச்சேன்"
 
"சிக்கன் செய்யலை?"
 
"நீ சாயந்திரம் தானே வருவேன்னு சொன்னே. அதான் இப்போ செஞ்சேன்"
 
அம்மாவை முறைத்தேன். "பாவம் இதுகளுக்கு தானே வாங்கினேன். (இருவர் பக்கம் திரும்பி).... குட்டிகளா இங்க வாங்க"
 
இரண்டும் சற்றே மிரண்டபடி வந்தன.
 
"என்ன செல்லங்களா அப்படி பார்க்குறீங்க? நான் யாரு?"
 
"அண்ணா" ஒன்றன் பின் ஒன்றாக சொல்லின.
 
இருவரையும் இழுத்து அணைத்துக் கொண்டேன். "இனிமே உங்களுக்கு நான் தான் எல்லாம். இப்படி பயப்பட கூடாது". யாரை நான் அருவருப்பாக நினைத்தேனோ அந்த பெண்களின் நிலை என் மனதை மாற்றிவிட்டது. நல்ல அழகான அம்சமான பிள்ளைகள். வறுமையின் காரணமாக சத்துக்குறைவு. சன்னமாக இருந்தன இரண்டும்.
 
அம்மா கண்களில் நீர் வழிந்தது. அவளைப்பார்த்து புன்னகைத்து தலையசைத்தேன். அவளும் வந்து என்னை கட்டிக்கொண்டாள். பெண்களின் சராசரி உயரத்தை விட சற்று கூடுதல் உயரம் அம்மாவிற்கு. 5'6" இருப்பாள். பாட்டி, சித்திகள் எல்லோருமே இதே உயரம் இருப்பார்கள்.
 
ஆனால், இரண்டு பெண்களும் 5'1" தான் இருக்கும். ஒவ்வொருத்தியும் 30-35 கிலோ தான் இருப்பார்கள் போல. 
 
"அண்ணன் கால்ல விழுங்கடி" என்றாள் அம்மா.
 
"எதுக்கு" என்றேன்
 
"உன் பெரிய மனசுக்கு.... (கை கூப்பினாள்).... நாதியத்த ஜென்மங்க இதுங்க...."

 
 
"அதுங்க என்ன தப்பு பண்ணிச்சிங்க. பாவம். விழுறதுன்னா நீ தான் விழணும்." சொன்ன அடுத்த நொடி என் காலில் விழுந்துவிட்டாள் அம்மா... "ஹேய்.... ச்சீ ச்சீ.... எழுந்திரு. அசிங்கமா என் கால்ல விழுற" வலுக்கட்டாயமாக தூக்கினேன். அவள் கைகள் கூப்பியபடியே இருந்தது. "எனக்கு மன்னிப்பெல்லாம் கிடையாது தினா. தெரியும். இருந்தாலும் வெட்கத்தை விட்டு கேக்குறேன். என்ன மன்னிச்சிடுப்பா". கூப்பிய கைகளோடு என் மார்பில் சாய்ந்தாள். அழைத்தும் என்று விட்டுவிட்டேன். அவளை இதமாக அணைத்து தலையை வருடிவிட்டேன்.
 
"எவ்ளோ நேரம் அழுவே..... பசிக்குது..... 3 பேத்துக்கும் சாப்பாடு எடுத்து வை". அழுகையை துடைத்துக்கொண்டு, "சாரி பா.... சாரி" என்று புடவையை தூக்கி சொருகிக்கொண்டு கிச்சனுக்கு போனாள்.
 
என் இருபக்கமும் ஒவ்வொருத்தியை உட்கார வைத்தேன்.
 
3 தட்டுகளில் சோற்றை போட்டாள் அம்மா. என் தட்டில் 4 பீஸ்கள் + குழம்பு ஊற்றினாள். மற்ற இரண்டு தட்டுகளில் தலா ஒரு சின்ன பீஸ் & குழம்பு. என் தட்டில் கை நிறைய (கரண்டி இருந்தும் கையில் எடுக்கும் பட்டிக்காடு) வறுத்த சிக்கன் பீஸ்கள்.
 
நான் பொறுமையாக இரண்டு குழம்பு பீஸ்களை பெரியவள் தட்டிலும், இரண்டை சின்னவள் தட்டிலும் வைத்தேன். வறுத்த சிக்கனையும் அவ்வாறே பிரித்து வைத்தேன்.
 
"என்ன தினா.... சிக்கன் வேணாமா?"
 
அவளுக்கு பதில் சொல்லவில்லை. 
 
"என்ன படிக்கிறீங்க செல்லங்களா"
 
இருவரையும் முந்திக்கொண்டு அம்மா சொன்னாள் "பெரியவா +2 எழுதி இருக்கா, சின்னவ 10வது எழுதி இருக்கா". அவளுக்கு என்னுடன் ஒரு உரையாடலை நடத்தவேண்டும். புரிந்தது. இருந்தாலும் நான் தவிர்த்தேன்.
 
"பரீட்சை எழுதிட்டு தான் தற்கொலைக்கு பிளான் பண்ணீங்களா?"
 
இரண்டும் என்னை வெறித்தன.
 
"சரி, சரி, சாப்பிடுங்க... (அம்மாவை பார்த்து...) ரெண்டு கிலோ சிக்கன் வாங்கி வந்தேனே. இவ்வளவு தான் இருக்கு"
 
"பிரிட்ஜில வெச்சிருக்கேன் பா. 4 நாளைக்கு வருமே"
 
தலையில் அடித்துக்கொண்டேன். "பஞ்சத்துல அடிப்பட்டா மாதிரி வந்திருக்கீங்களே 3 பேரும். இன்னைக்கு சாப்பிட தானே வாங்கி வந்தேன். சரி.... உனக்கு இருக்கா" என்று குழம்பு சட்டியை பார்த்தேன்.
 
"இருக்கு தினா. நீ சாப்பிடு"
 
குழம்பு ருசியாக இருந்தது. எனக்கென்று வைத்துக்கொண்ட ஒரே சிக்கன் வறுவலும் நன்றாக இருந்தது. அம்மா கைமணம் எனக்கு நினைவில்லை. பாட்டி கைமணம் தான் நினைவில் உண்டு. பாட்டியை ஞாபக படுத்தும் ருசி.
 
அம்மாவை பார்த்தேன். துவண்டு இருந்தாள். தோள்களும் மார்பகங்களும் தளர்ந்து இருந்தது. இருந்து அழகாக இருந்தாள். ஆன்ட்டி விரும்பிகளுக்கு குறைவில்லாத கிளர்ச்சி கொடுக்கக்கூடியவளாக இருந்தாள். (ஜனனியோடு ப்ளூ பிலிம் பார்க்கையில் நான் அதிகம் ஆன்ட்டி வகை பெண்களை விரும்பிப்பார்ப்பேன். நீ சரியான aunty-heroடா என்பாள்!)
 
"வீடு பிடிச்சிருக்கா" இருவரையும் கேட்டேன்.
 
"ம்...பிடிச்சிருக்கு" பெரியவள். "சூப்பரா இருக்குன்னா" சின்னவள். அம்மாவை பார்த்தேன் "ரொம்ப நல்லா இருக்கு தினா"
 
"நீயும் சாப்பிடு. மணியாகுதில்ல" கனிவாக சொன்னேன்.
 
மறுபேச்சில்லாமல் தட்டை வைத்துக்கொண்டாள். மூன்று பேரும் சிந்தாமல் சிதறாமல் சாப்பிட்டது என் மனதை பிசைந்தது. நல்ல சாப்பாடு சாப்பிட்டு எத்தனை நாட்கள் ஆனதோ. நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவள், இப்படி சீரழிந்து நிற்பது வேதனையாக இருந்தது. இதுகள் இரண்டும் பாவம். பிறந்ததில் இருந்தே கஷ்டப்படுகின்றனவோ?
 
"நல்ல டிரஸ் எதுவும் இருக்கா"
 
"ஒன்னு ரெண்டு இருக்கும் தினா"
 
"வர்ற வெள்ளிக்கிழமை சாயந்திரம் போட்டுக்கோங்க. ஷாப்பிங் போறோம். முதல்ல உங்க 3 பேத்துக்கும் நல்ல டிரஸ் எடுக்கணும்."
 
மூவர் முகத்திலும் ஒளி வெளிச்சம்.
 
"செல்லங்களா, சாப்பிட்டு போய் தூங்குங்க"
 
நான் கைகழுவி விட்டு பால்கனிக்கு சென்றேன். பெங்களூரின் மிதமான குளிர் சிகரெட்டை ஞாபகப்படுத்தியது. ஒன்றை பற்றவைத்தேன். நண்பன் ஒருவனின் போன் கால். பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். ஜனனி பற்றி பேசத்தான் அழைத்திருக்கிறான். முடிந்துபோன கதையை பற்றி பேச ஒன்றும் இல்லை என்றேன்.
 
"விடு மச்சான். அவளை விட பெட்டரா கிடைக்கும். உன்னை தேடி வரும்" என்று போனை வைத்தான்.
 
அரைமணி நேரம் இருக்கும். பாத்திரங்கள் கழுவப்படும் ஓசையும் எடுக்கப்படும் ஓசையும் கேட்டுக்கொண்டே நண்பனுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். இப்போது லைட்கள் அணைக்கப்பட்டு இருந்தன. 
 
அம்மா அருகில் வந்து நின்றாள்.
 
பால்கனி இடுப்பளவு சுவரும், அதற்கு மேலே இரும்பு க்ரில்லும் போட்டிருக்கும்.
 
"ரெண்டும் தூங்கிடிச்சிங்களா"
 
"ம்"
 
"நீ தூங்கல?"
 
ஒன்றும் சொல்லாமல் என்னை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
 
அவள் தோளில் கைபோட்டு என் பக்கம் இழுத்தேன். அவள் கண்களில் மீண்டும் கண்ணீர்.
 
"ஏய்..... என்ன திரும்ப அழுகை?"
 
என் மீது சாய்ந்துக் கொண்டாள். நான் ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து பற்ற வைத்தேன். அம்மா முன்னால் சிகரெட் குடிக்கும் மகன்.
 
பால்கனியின் ஒரு கோடியில் சிறிய திண்டு இருந்தது. பூந்தொட்டிகள் வைப்பதற்காக இருக்கும். அவளை இடுப்போடு அணைத்தபடி திண்டிற்கு சென்றேன். நான் உட்கார்ந்துக் கொண்டு அம்மாவை அருகில் நிற்கவைத்தேன்.
 
5'11" உயரமான நான் உட்கார அவள் நிற்க ஒரே உயரத்தில் இருந்தோம். அவள் என் தலையை கோதினாள்.
 
கொஞ்சம் கிண்டிப்பார்க்க நினைத்தேன்.
 
"நீ உன் அப்பா மாதிரியே இருக்கே". நான் அதற்கு பதில் சொல்லவில்லை.
 
"இதுங்க ரெண்டு இனி இங்கேயே இருக்கட்டும். நான் பார்த்துக்குறேன். நீ கவலைப்படாதே"
 
எச்சில் விழுங்கினாள். "உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னு தெரியல தினா"
 
"நன்றி எல்லாம் அப்புறம் சொல்லு.... (அவள் முகத்தின் அருகே புகை விட்ட படியே).... நீ அவன் கிட்ட திரும்ப போறதுன்னா போய்க்கோ"

 
 
மிரண்டு என்னை பார்த்தாள். "யார் கிட்ட"
 
"குமரேசன் கூடத்தானே வாழ்ந்து வந்தே.... இல்ல வேற யாராச்சுமா"
 
பாவமாக என்னைப்பார்த்தாள். "ஏன் தினா இப்படி எல்லாம் பேசுற. அந்த ஆளை நம்பி போய் நேத்து வரைக்கு சீரழிஞ்சேன்"
 
நான் அவளை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். தேம்பித்தேம்பி அழுதாள். நல்ல அழு. உன்னால் எவ்வளவு கேவலப்பட்டு இருப்பேன். 
 
"ஒரு வேலைக்காரியா இருந்துட்டு போறேன் தினா. என்னை விட்டுடாதே"
 
"உன்னால குமரேசன் இல்லாம இருக்க முடியுமா?"
 
"அந்த ஆள் எங்களை விட்டு போய் 3-4 மாசம் ஆகுது"
 
"ஆம்பள சுகம் இல்லாம உன்னால இருக்க முடியாதே"
 
அதிர்ச்சியோடு என்னை பார்த்தால்.
 
"என்ன அப்படி பார்க்கிறே.... நல்லா கிளம்பிப்போன என் அப்பா ஆக்சிடெண்ட்ல இறந்து 2 மாசத்துக்கெல்லாம் குமரேசனுக்கு லவ் லெட்டர் கொடுத்து விட்டவ தான நீ?"
 
தலை குனித்து விம்மினாள்.
 
"ஒரு பொண்ணு ரெண்டாவது கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது தப்பில்லை. நீ பண்ண கூத்தெல்லாம் ரொம்ப தப்பு. ராணியாட்டம் வெச்சிருந்த மனுஷன் செத்து 2 மாசம் கூட உன்னால உன் உணர்வுகளை அடக்க முடியலையா?"
 
அப்படியே என் காலடியில் குத்துக்காலிட்டு உட்கார்ந்துக் கொண்டு அவள் கால்களை கட்டிக்கொண்டு தலை குனிந்து அழுதாள்.
 
மேலும் ஒரு சிகரெட் காலியானது.
 
"எழுந்திரி"
 
நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.
 
"அடச்சீ எழுந்திரி"
 
கை கொடுத்தேன். பிடித்து எழுந்தாள்.
 
"உன்னை மாதிரியே இன்னொருத்தியும் என்னை ஏமாத்திட்டு ஓடிட்டா"
 
"ஆங்...?" நிமிர்ந்து என்னை பார்த்தாள்.
 
"ம்.... 8 வருஷமா காதலிச்சோம். 2 வருஷம் கூட சேர்ந்து வாழ்ந்தோம்.... லிவ்-இன் தெரியுமா..... கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி சேர்ந்து வாழறது.... நம்பினேன்..."
 
என் மார்பை தடவிக்கொடுத்தாள்.
 
"என்னாச்சி தினா"
 
"எவனோ அமெரிக்க மாப்பிள்ளையாம்...."
 
"அடிப்பாவி...."
 
அவள் கழுத்தில் மங்கிப்போய் இருந்த மஞ்சள் கயிற்றை தூக்கினேன். மஞ்சள் கிழங்கில் கட்டி இருந்தது.... "குமரேசன் கட்டின தாலிய இன்னும் நெஞ்சுல சுமக்கிறியே.... அதான் அவன் மேல இன்னும் காதோல் இருக்கோன்னு கேட்டேன்"
 
"நானே கட்டிக்கிட்டது..." சன்னமான குரலில் சொன்னாள்.
 
"அடிப்பாவி.... தாலி கூட கட்டாதவனுக்கு தான் ரெண்டு புள்ளை பெத்து கொடுத்தியா..."
 
தலைகுனிந்து நின்றாள்.
 
"உன்னை கட்டிக்கிட்டு இருந்தாலும் பரவாயில்லை. வெச்சிருந்திருக்கான். ச்சை"
 
இன்னொரு சிகரெட்டை எடுத்தேன்.
 
"ஏண்டி முண்ட.... அவன் ஒரு ஆளுன்னு அவனுக்கு வெப்பாட்டியா இருந்திருக்கே..... எவனாவது பெரிய மனுஷனுக்கு வெப்பாட்டியா இருந்திருந்தாலும் பிரயோஜனம் உண்டு!"     
 
வேறென்ன செய்வாள்.... விசும்பினாள்.
 
குனிந்திருந்த அவள் முகத்தை நிமிர்த்தினேன். "ரெண்டு வருஷம் கூட வாழ்ந்தவ கொடுத்த சொகத்தை மறக்க முடியல. அவளை கட்டிக்கிட்டு படுத்து பழகிட்டேன்..... இப்போ தூக்கம் வரமாட்டேங்குது. உன் கஷ்டம் புரியுது..... இந்த காலத்துல ரெண்டாவது கல்யாணத்துக்கு நிறைய மேட்ரிமோனி சைட்டுகள் இருக்கு. மாப்பிள்ளை பாக்கலாமா..... "
 
"ஐயோ... அதெல்லாம் வேண்டாம்டா. இந்த வயசுக்கு மேல.... ச்சீ ச்சீ...."
 
"என்ன வயசாயிடிச்சி உனக்கு. 42-43 தானே..."
 
"ஐயோ... வேண்டாம்டா. உனக்கு கல்யாணம் பண்ணனும். இதுங்க ரெண்டு இருக்கு. இதுங்களை நினைச்சா தான்...."
 
"அதுங்கள பத்தி கவலைப்படாதே..... நான் பார்த்துக்கிறேன். நீ பண்ண பாவத்தை நான் தானே சுமக்கனும். பரவாயில்லை. கெட்டத்தலையும் நல்லது.... ரெண்டும் நல்ல குணமான குட்டிங்க தான். என் பொறுப்பு. உன்ன பத்தி தான்...."
 
"உன் காலடியில கிடக்கிறேன் டா..."
 
"உன்னை நம்பலாமா"
 
"சத்தியம் தினா. என்னை நம்பு"
 
"நான் என்ன சொன்னாலும் கேட்பியா?"
 
கேள்விக் குறியோடு என்னை பார்த்தாள்.
 
"என் பேச்சை கேட்டு நடப்பியா"
 
"நிச்சயமா தினா"
 
"ஓடிப்போக மாட்டியே"
 
மீண்டும் அழ முயற்சித்தாள். அவள் உச்சந்தலை, கன்னங்கள், மூக்கு, தாவாங்கட்டை என்று முத்த மழைப்பொழிந்தேன்.

[meenafan]

நன்றி நண்பர்களே - உங்கள் ஊக்கத்திற்கும் கருத்துக்களுக்கும்.


கள்ள ஓல் சுசீலாவை நிறுத்தி நிதானமாக பிரித்து மேயவிடுவோம். உங்கள் ஆதரவையும் கருத்துக்களையும் தொடர்ந்து நல்கவும்.

நன்றி 
Meenafan,
சுசீலா & தினா. 

[meenafan]

என்னுடைய மற்றொரு கதையான "பூங்காற்று திரும்புமா"விற்கும் தங்கள் ஆதரவை கொடுக்கவும்.


https://xossipy.com/thread-75285.html

நன்றி.

[meenafan]

என்னை இறுக கட்டிக்கொண்டாள்.


"நீ என்னை செருப்பால அடிச்சி இருந்தா கூட இவ்வளவு வலிச்சிருக்காது தினா. நான் பண்ண பாவத்துக்கு என்ன பிராயச்சித்தம் பண்ணப்போறேன்னு தெரியல"

"பாவமா? லூசு. பாவம் புண்ணியத்துல எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை."

"உன்னை பார்க்க வரலைன்னு என் மேல உனக்கு கோவம் இல்லையா"

"ஆரம்பத்துல ஒன்னும் புரியல. அப்பா இருந்தப்போ கூட நீயும் அப்பாவும் டவுன் வீட்டுல இருப்பீங்க. நான் பெரும்பாலும் பாட்டி கூடத்தானே இருப்பேன்.... பாட்டி கூடவே இருந்ததால, நீ போனதுக்கு பெறவும் ஒன்னும் தோணல. ஆனா, சுத்தி இருந்தவங்க முணுமுணுப்பு தான் வாட்டும். யாருக்கும் பாட்டி முன்னாடி வந்து பேச தைரியம் கிடையாது. குறிப்பா உன் ரெண்டு தங்கச்சிங்களும் தான் உனக்கு வில்லிங்க. பாட்டி இல்லாத நேரத்துல உன்னை பத்தி பக்கம் பக்கமா புரளி பேசுவாளுங்க. சுனந்தா சித்தி வெளியூருல வாக்கப்பட்டதால ஊருக்கு வரும்போது தான் புரளி பேசுவா.... சுகந்தி சித்திக்கு நீ போகும் போதே கல்யாணம் ஆகி இருந்துச்சி இல்ல..."

"ஆமாம்.... அவ கல்யாணத்துக்கு லைட்டு, ஆடியோ போட வந்த குமரேசனை பார்த்தேன். அவ கல்யாணம் ஆகி 3 மாசத்துக்கெல்லாம் மாமா (என் அப்பா) இறந்துட்டாரே"

"சுகந்தி சித்தி உள்ளூர்லயே வாக்கப்பட்டு உன் பேரை டேமேஜ் பண்ணுறதை தான் முழுநேரமா செஞ்சா"

"என் ரெண்டு தங்கைகளுக்கும் சின்ன வயசுல என் மேல பொறாமை உண்டு."

"பாட்டி யார்கிட்டையும் எதுவும் பேசுவதில்லை. ஆனால், என்னை மட்டும் யாரை நம்பியும் விட மாட்டாங்க. உன் மேல உன் ரெண்டு தங்கைகளுக்கும் என்ன பொறாமைன்னு பின்னாடி தான் எனக்கு புரிஞ்சிது"

என்ன நிமிர்ந்து 'என்ன புரிஞ்சிது' என்பதை போல பார்த்தாள்.

"நீ பொறந்தப்பவே நீ உன் மாமனுக்கு தான்னு பேசிட்டாங்களாமே. நீயும் சின்ன வயசுல இருந்து உன் மாமாவை என் அப்பாவை புருஷனாத்தான் பார்த்தியாமே"

கண் கலங்கினாள். "ஆமா தினா. நினைவு தெரிஞ்ச நாள்ல இருந்து என் புருசனாத்தான் நினைச்சேன்"

"ம்..... அப்பா மெர்ச்சண்ட் நேவியில இருந்து சம்பாதிச்ச பணத்தை எல்லாம் உன் பேர்ல தானே சொத்தா வாங்கினார். அது தான் உன் தங்கைகளுக்கு பொறாமை."

"அதுங்க அப்போ விவரம் தெரியாத வயசு தானே"

"போடி லூசு. நீ மட்டும் தான் இன்னமும் விவரம் தெரியாதவ. அதுங்க பிஞ்சிலேயே பழுத்ததுங்க" ஒரு ப்ளோவில் அம்மாவை 'டி' போட்டு பேசிவிட்டேன். இருந்தாலும் எனக்கு பிடித்தது.

எங்கேயோ வெறித்து பார்த்துக்கொண்டு இருந்தவள்....  "உன் பாட்டி என்னை மன்னிச்சாங்களா?" 

நான் பெருமூச்சு விட்டேன். 

"நீ ஓடிப்போறதுக்கு முன்னாடி உனக்கும் பாட்டிக்கும் என்ன நடந்ததுன்னு தெரியாது. ஆனா..... நீ போனதுக்கு பெறவு ஊருல 2-3 விதவை பெண்களுக்கு மறு கல்யாணம் பண்ண பாட்டி நிறைய ஸ்டேப் எடுத்தாங்க. நீ போனப்போ விதவையான பொண்ணு மறு கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது ஏதோ அசிங்கம் மாதிரி நான் நினைச்சிருந்தேன். ஆனா.... பாட்டி மத்தவங்களுக்கு பண்ணி வெச்சப்போ அது தப்பில்லையோன்னு தோணிச்சி. நீ வந்து பார்ப்பேன்னு பாட்டி எதிர்பார்த்திருக்கலாம். ஆனா நீ வராதது நல்லது. நம்ம ஊருல ஜாதி சங்கங்கள் ரொம்ப பிசியா இருந்த நேரம். அவன்.... குமரேசன் கரகாட்ட குடும்பமாமே...... நீ மட்டும் அம்மாவை பார்க்கணும், பையனை பார்க்கணும்னு வந்திருந்தே கொன்னே போட்டிருப்பானுங்க. நீ வராதது பாட்டிக்கு ஒரு விதத்துல நிம்மதியும் கூட."

அவள் மூச்சு விடும் சப்தம் தான் கேட்டது. வெறித்து பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள். அவளை அறியாமல் கண்ணீர் வழிந்திக்கொண்டு இருந்தது. 

"எனக்கும் காலப்போக்குல காதல், கல்யாணம் மாதிரி சமாச்சாரங்கள் பத்தி ஒரு புரிதல் வந்துச்சி. ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பிடிச்சிருந்தா போதாதான்னு தோணுச்சு. நீ பண்ணது கூட பெருசா பாடலை. என்ன ஒன்னு செய்வன திருந்தச்செய் சொல்றா மாதிரி நீ சரியா செஞ்சிருக்கலாம்"

மூக்கை சீந்தினாள்.

"என்னை பத்தி அம்மா உன்கிட்ட ஏதும் சொல்லியிருக்கா ?"

"முதல் முறை உன்னை பத்தி பேசுனது.... எனக்கு வேலை கிடைச்சப்போ தான். உன்னை பார்த்துட்டு வந்தப்போ.... பாட்டியா கேட்டா சொல்லிக்கலாம்னு இருந்தேன். பாட்டியும் நான் ஏதும் சொல்வேனோன்னு பார்த்தாங்க. நீ மனசுக்கு பிடிச்சவனோட நல்லா இருக்கிறதா நினைச்சிக்கட்டும்னு நானும் ஏதும் சொல்லலை"

'அம்மா', 'அம்மா' என்று அழத்தொடங்கினாள். 

அழைத்தும் என்று விட்டுவிட்டு நான் கிட்சன் சென்று பாலை சுடவைத்தேன். 

"அண்ணா" பின்னல் இருந்து குரல் கேட்டது.

மூத்தவள் சங்கவி. 

"என்ன செல்லம் தூங்கலையா"

அமைதியாக இருந்தாள் சங்கவி.

"ஹரிதா தூங்குறாளா"

"ம்.... தூங்குறா"

"காபி போட்டு கொண்டு வரியா எனக்கும் அதுக்கும். உனக்கு வேணும்னாலும் போட்டுக்க" இப்போது கூட அம்மா என்று சொல்ல வாய் வரவில்லை. 

"சரிங்கண்ணா"

பால்கனி சென்று தரையில் அவள் பக்கம் உட்கார்ந்தேன். 

"நான் ஏன் உசுரோட இருக்கேன்னு தெரியல டா"

"நீ சரியான விஷயத்தைக்கூட தப்பு தப்பாத்தான் பண்ணுவே"

புரியாமல் என்னை பார்த்தாள்.

"நீ மட்டும் கொஞ்சம் நிதானமா இருந்திருந்தா பாட்டியே உனக்கு ஒரு நல்ல இடத்துல மறுகல்யாணம் பண்ணி வெச்சிருப்பாங்க. அவன் கூட அசிங்கம் பண்ணாம இருந்திருந்தா கூட எப்படியோ ஊரை சமாளிச்சு அவனையே கூட உனக்கு கட்டி வெச்சிருப்பாங்க. எல்லாத்துலயும் தப்பு தப்பாத்தான் முடிவெடுப்பே. நீ எப்படி பாட்டி வயித்துல வந்து பிறந்தே? பாட்டியை பார்த்தா ஊரே வாயடைச்சிக்கும். அவ்வளவு மரியாதை. உனக்கு சின்ன வயசுல இருந்தே படிப்பு வராதுன்னு சொல்வாங்க. படிக்காட்டி கூட பரவாயில்லை. ஒரு பொம்பளையா பொறுப்பா யோசிக்கிறியா?"

அமைதியாக இருந்தாள். 

"உன் அரிப்புக்கு 2 பொட்ட பிள்ளைகளை பெத்து வெச்சிருக்கே. அதுவும் ஊதாரி ஆம்பளைக்கு. இந்த லட்சணத்துல உசுர விடணும்னு சொல்றே. உன்னைப்பத்தி மட்டுமே யோசிப்பியா?"

சங்கவி இரண்டு காபி டம்ளர்களோடு வந்தாள். 

"உனக்கு வேண்டாமா செல்லம்"

"வேண்டாம்னா. நிறைய சாப்பிட்டுட்டேன்" எத்தனை நாள் பசியோ!

"உட்காரு"

அவள் தயங்கி தயங்கி உட்கார்ந்தாள். அம்மா இழுத்துக்கொண்டு இருப்பதை எந்த பெண் தான் ரசிப்பாள். என்னவோ ஏதோ என்று பயம். சங்கவியை அருகில் இழுத்து அணைத்துக்கொண்டே...

"ஒன்னும் இல்ல தங்கம். நானும் என் டார்லிங்கும் பல நாளா பார்த்துக்கலையா... அதான் பழைய கதையெல்லாம் பேசுறோம்.... (காபி டம்ளரை அம்மா பக்கம் தள்ளி)... காபி குடி." என்றேன்.

சங்கவிக்கும் ஹரிதாவிற்கும் நீண்ட கூந்தல். ஜடை இடுப்பு வரை இருந்தது. 

"உன் முடி சூப்பரா இருக்கு செல்லம். நல்லா மெயின்டைன் பண்ணுற"

புன்னகைத்தாள் சங்கவி.

அம்மா பக்கம் திரும்பி... "டார்லிங். இன்னைக்கு எவ்வளவு அழணும்னு தோணுதோ அழுத்துக்கோ. நாளையில இருந்து பொறுப்பா நடந்துக்கோ"

காபியை உறிஞ்சிக்கொண்டே "ம்" கொட்டினாள் அம்மா.

"இனிமே தினம் நான் சொல்லுற டயட் சார்ட் மெயின்டைன் பண்ணனும். நாள் கிழமை பார்க்காம ரெண்டு குட்டிகளுக்கும் தினம் காலையில பிரேக் பாஸ்ட்ல ஒரு முட்டை கொடுக்கணும். நம்ம வீட்டுல செவ்வாய், வெள்ளி, சனி நான்வெஜ் சாப்பிட மாட்டோம். நீ அவன் கூட இருந்தப்போ எப்படி இருந்தியோ.... ஆனா இனிமே நம்ம வீட்டு பழக்கம் தான் சொல்லிட்டேன். மத்த 4 நாளும் கண்டிப்பா சிக்கன் இல்லனா மீன் இல்லனா மட்டன். இன்னும் 3 மாசத்துக்குள்ள இவளுங்க 2 பேத்தையும் நல்லா புஷ்டியா கொழு கொழுன்னு ஆக்கணும்"

"சரி பா" என் மறுபக்க தோளில் சாய்ந்துக்கொண்டாள்.

"நீயும் வாடி போயிருக்க. பழையபடி கும்முன்னு ஆகணும்"

"ஏய்..." என்று என் தொடையில் செல்லமாக அடித்தாள். 

"சொல்லுறது தினா இல்ல. ராஜ்குமார்." 

நிமிர்ந்து திரும்பி என்னைப்பார்த்து "நீ அப்படியே உன் அப்பா மாதிரி தான்டா இருக்கே"

"அவருக்கு பெத்திருந்தேன்னா அவரை மாதிரி தான் இருப்பேன்"

"போடா" என்று என்னை செல்லமாக அடித்தாள்.     

என் வலது பக்கம் என் அணைப்பில் இருந்த சங்கவியிடம் இருந்து என் தொடையில் விழுந்த கண்ணீர் என்னை அவள் பக்கம் திரும்பச்செய்தது. 

"நீ ஏன் அழுவுற சங்கவி?"

சரியான அமுக்குணி. அதிகம் பேசமாட்டாள் போல. கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டாள். 

"நான் உனக்கு பண்ண பாவத்தை விட இதுக்கு பண்ணது தான் அதிகம். நல்ல சோறு நிம்மதியா சாப்பிட்டதில்லை. பாவம். இந்த பாவி வயித்துல வந்து பிறந்ததே அதுங்க ரெண்டும் போன சென்மத்துல பண்ண பாவம் தான்" என்றாள் அம்மா.

"செருப்பால அடிப்பேன். அதுங்களுக்கு என்ன தெரியும். அதுங்கள சொல்றே. ஓடிப்போன எல்லாரும் புள்ளைங்கள இப்படித்தான் கஷ்டப்படுத்துதுங்களா. நீ சொகுசா இருக்கணும்னு நினைச்சிருக்கே. அதுங்க கஷ்டப்பட்டிருக்குங்க." சங்கவியை மேலும் அணைத்துக்கொண்டேன்.

"நானும் கஷ்டப்பட்டேன். பீஸ் மடிக்கிற வேலைக்கு போனேன். அங்கே சூப்பர்வைசர் கூட சேர்த்து வெச்சி என்னை பேசி அசிங்கப்படுத்துனான். அவன் யோக்கியதை தெரிஞ்சி இவங்க பாட்டி என்னை அவங்க ஊர் திண்டுக்கல் பக்கம், அங்கே கூட்டி போயி குடும்பம் வெச்சுது. மசாலா கம்பெனி வேலைக்கு போனேன். எல்லோரும் பொம்பளைங்க தான். அவனுக்கு அங்கேயே வேலை கிடைச்சுது. 5 வருஷம் நல்லாத்தான் போச்சி. அவனுக்கு சேர்க்கை சரியில்லை. அங்க இருந்தா சரி வராதுன்னு அவன் அம்மாவும் தங்கச்சி புருஷனும் திரும்ப திருப்பூர் பக்கத்துல குடி வெச்சாங்க. டெய்லரிங் பண்ணேன். நாங்க மூணு பேரும் கோவிலுக்கு போயிருந்த நேரம்.... மெஷினை வித்து அந்த காசை எடுத்துக்கிட்டு எவ கூடவோ ஓடிட்டான். சங்கவி கிட்ட கேளு.... நான் ஒரு நாலாவது சொகுசா இருந்தேனான்னு..... சொல்லு டி சனியனே.... வாயை திற" சற்றே ஆவேசமாக சொன்னாள் அம்மா. நான் அவள் முதுகில் தடவிக்கொடுத்து ஆசுவாசப்படுத்தினேன்.

"ஆமாண்ணா.... அம்மா நிறைய கஷ்டப்பட்டுச்சி. தினந்தினம் அடி வாங்கும். நானும் ஹரிதாவும் கூட லீவு நாள்ல பேக்கரியில் வேலைக்கு போவோம். எங்க காசையும் அப்பா எடுத்து போயி செலவு பண்ணிடுவாரு" அவள் உதடுகள் துடித்தன. அவளை என் மடியில் தலை வைத்து படுக்க வைத்தேன். 

சற்று நேரம் கனத்த அமைதி.  அம்மா அழுது ஓய்ந்திருந்தாள். என் தோளில் சாய்ந்து கண் அசந்திருந்தாள்.

சங்கவி தூங்கி போயிருந்தாள். ஆழ்ந்த உறக்கம்.

மெல்ல அம்மாவை எழுப்பினேன். தூக்கிவாரி போட்டு எழுந்தாள். தான் எங்கிருக்கிறோம் என்பது கூட நினைவில்லை போல. என்னைப்பார்த்து திகைத்தாள். அவளை ஆசுவாசப்படுத்தி - "போய் தூங்கு. நான் சங்கவியை தூக்கிக்கிட்டு வரேன்". 

சார்ந்திருந்த முந்தானை & தளர்ந்து இருந்த மார்பகங்கள் மேல் என் பார்வை பட்டுக்கொண்டு இருந்ததை கவனித்து சங்கடப்பட்டாள். முந்தானையை சரிசெய்துக்கொண்டாள்.  

"வேண்டாம் தினா. இரு அவளை எழுப்புறேன்."

"நல்லா தூங்குறா"

"அதுக்கு.... அவ ஒன்னும் சின்னப்புள்ளை இல்ல" எழுப்ப போனவள் இடுப்பில் கிள்ளி 'மூடிக்கிட்டு இரு' என்று சைகை காண்பித்தேன். 

தொட்டு தூக்குவது கூட தெரியாமல் அப்படி ஒரு தூக்கம். 40 கிலோ தேறினாலே அதிகம். சூத்தில் கொஞ்சம் சதை, பெரிய சைஸ் நெல்லிக்காய் அளவிற்கு முலைகளைத்தவிர உடம்பில் சதை என்று எங்கும் இல்லை. 

ரூமில் ஹரிதா பக்கத்தில் அவளை படுக்கப் போட்டேன். அம்மா கழிவறை சென்று வந்து சங்கவி பக்கத்தில் படுத்தாள். 

நான் ஹாலில் இருந்த கட்டிலில் படுத்தேன். 

போன மாதம் என் நிலைமை வேறே. ஜனனியோடு என் எதிர்காலத்தை அமைத்துக் கொள்வதில் தான் எண்ணம் இருந்தது. இன்று ஜனனி ரொம்ப தூரம் போய் விட்டாள். எங்கோ தூரத்தில் இருந்த ஒருத்தி என்னை தேடி வந்துள்ளாள்..... இரண்டு புதிய சொந்தங்களோடு. 

எப்போது கண்ணசைந்தேன் என்று தெரியவில்லை. காலையில் எழுந்தபோது ப்ரெஷ்ஷாக இருந்தது. நன்றாக தூங்கியுள்ளேன். 

"அம்மா, அண்ணா எழுந்துட்டாங்க" ஹரிதா குரல் கேட்டது. 

"இரு காபி கலக்குறேன்" அம்மா குரல்.

நான் தான் காபி போட்டு ஜனனியை எழுப்பவேண்டும். இன்று எனக்கு சேவை செய்ய 3 தேவதைகள் இருக்கின்றன. அம்மா குளித்து முடித்திருந்தாள் என்பது அவள் முகத்திலும் நெற்றி & வகிட்டில் இருந்த புதிய குங்கும பொட்டிலும் தெரிந்தது. பழைய நைட்டி தான். முகத்தில் புன்னகையும் கையில் காபியமாக வந்தவளை பார்க்க.... இவளுக்கு 30 வயசு என்றாலும் நம்புவார்கள். 

 

இவளுக்கு ஒரு நல்ல ஆளாக பார்த்து கட்டி வைத்து என்னுடனேயே வைத்துக்கொண்டால், இவள் உடல் தேவைகளும் பூர்த்தியாகும், ஒரு நீண்ட கால solution கிடைக்கும். எவனுக்கு கொடுத்து வைத்திருக்கிறதோ என் அழகு அம்மாவை கட்டி ஆள. 

குளித்து முடித்து டிபன் சாப்பிட்டு கிளம்பும் போது, மறக்காமல் வழியில் இருந்த பெருமாள் கோவிலில் வேண்டிக்கொண்டு..... ஆபீஸ் போனவுடன் இரண்டாம் கல்யாணங்கள் சம்பந்தப்பட்ட மேட்ரிமோனி வெப்சைட்டுகளை தேடினேன். நாளை வெள்ளிக்கிழமை. நல்ல துணி எடுத்துக்கொடுத்து அதில் என் அழகு சுசீலாவை போட்டோ எடுத்து ஆல்பம் அப்லோட் செய்யவேண்டும் என்று முடிவெடுத்தேன்.  

[meenafan]

"யாரோ ஒருத்தி" அவர்களுக்கு என்  மனமார்ந்த நன்றி.

ஒரு கதைப்பதிவை விட நீளமான விமர்சனப்பதிவு. வாழ்த்துகள்.

தங்கள் பதிவிற்கான பதில்:

1) கள்ளக்காதல் & அதனால் ஒரு பெண் எடுக்கும் முடிவானது அவளது பிள்ளைகளை  பெரிதும் பாதிக்கும். குறிப்பாக மகன் - அதுவும் தாயால் விட்டுச்செல்லப்பட்ட மகனின் மனநிலை நிச்சயமாக வேறு மாதிரி தான் இருக்கும். இளம் வயதில் பிரிந்துச்சென்ற தாயை - 

a) அவன் வெறுக்கத்தானே செய்வான். அவளைப்பற்றி ஊரார் பேசிய வசைமொழிகளை அவனும் அவளைப்பற்றி பேசத்தான் செய்வான். இங்கே தினா சற்றே மன முதிர்வோடு அவளை ஏற்றுக்கொண்டாலும், அவன் கேட்ட சொற்களை அவன் பிரயோகிக்க ஏன் தயங்குவான்.  

b) அவன் தாயாக பார்க்கத் தோன்றுமா? 25 வயதில் இருப்பவனுக்கு ஏழு வயதுவரை மட்டும் தாயாக இருந்தவளை, அதன் பின் காணாமல் போனவளை எப்படி தாயாக பார்க்கத்தோன்றும். ஒரு தந்தை தன் குடும்பத்தை விட்டு போய், பல ஆண்டுகள் கழித்து திரும்ப வந்தால் அவரை எப்படி குடும்பம் பார்க்குமோ அப்படித்தானே தினாவும் பார்ப்பான். 

2) இங்கே தினா ஒரு cosmopolitan mindsetற்கு tune ஆகிவிட்டான். தப்பு பண்ணுறது தான். அதுக்காக என்ன பண்ண. அடிக்கவோ கொல்லவோ முடியுமா. ஆனால், அடுத்தவர் தப்பால் ஒரு தப்பும் செய்யாத தான் பட்ட வேதனைகளை சொற்களால், அதுவும் உரிமையோடு சொல்வதில் தவறில்லை தானே!

தொடர்ந்து ஆதரவு அளிக்கவும்.

மீண்டும் மனமார்ந்த நன்றிகள் பல.

[meenafan]

வணக்கம். நான் சுசீலா. தினாவோட அம்மா....


புரியுது. நீங்க எல்லாம் என் மேல கோவமா இருக்கீங்கன்னு. போக போக நீங்களே என்னை புரிஞ்சிப்பீங்க. என் மகனும் என் அம்மாவும் என்னை புரிஞ்சிக்கிட்டதே போதும் எனக்கு.

இந்த வீட்டுக்கு வந்து 24 மணி நேரம் ஆகுது. 

அவனும் ஆபீஸ் கிளம்பிட்டான். எங்களை மதிய சாப்பாட்டுக்கு சிக்கன் கிரேவி செய்துக்க சொன்னான். ராத்திரி சப்பாத்தி போட்டு வைக்க சொன்னான். அவனுக்கு ராத்திரி சப்பாத்திக்கு தனியா புதுசா, சூடா சிக்கன்ல ஏதாவது செய்யணும். 

சங்கவி குளிக்க கிளம்பினாள். "அம்மா அண்ணா துணிகளையும் துவச்சிடுறேன்"

"சரி டி"

அதற்குள் ஹரிதா... "அம்மா அண்ணா துணிகளை நான் துவைக்கிறேன் ப்ளீஸ்"

சங்கவி எரிச்சலோடு "அம்மா நான் தானே முதல்ல கேட்டேன்" 

ஹரிதா விடாமல் "அம்மா ப்ளீஸ்"

"ரெண்டு கழுதைகளும் துவைக்க வேண்டாம். நானே அவன் துணிகளை துவைச்சிக்கிறேன்"

"அம்மா ப்ளீஸ்" இரண்டும் ஒரே நேரத்தில்.

என் மகள்களை பொறுத்தவரை வேலை செய்ய தயங்காதுகள். இந்த காலத்து பிள்ளைகள் போல அடம் பிடிப்பதோ, விலை உயர்ந்த பொருள் கேட்பதோ கிடையாது. குடும்ப கஷ்டம் தெரிய வைத்து வளர்த்திருக்கிறேன். அந்த பெருமை எனக்குண்டு.

"என்னங்கடி இப்டி போட்டி போடுறீங்க? சக்காளத்தி சண்டை மாதிரி"

ஹரிதா மூக்கு விடைக்க "அம்மா நேத்து ராத்திரி இவ அண்ணாவுக்கு காபி போட்டு கொடுத்திருக்கா"

"எனக்கும் சேர்த்து தான் போட்டா. இப்போ என்ன அதுக்கு. நீ தூக்கிக்கிட்டு இருந்தே"

"இவ மட்டும் அண்ணா கிட்ட நல்ல பேரு எடுக்க நினைக்கிறாம்மா" ஹரிதா விடுவதாக இல்லை. 

"தினாவை ரெண்டு பேத்துக்கும் பிடிச்சிருக்கா"

"ரொம்ப" கோரஸாக....

சங்கவி சொன்னாள் "அண்ணா இல்லம்மா அவரு. நமக்கு கடவுள் மாதிரி. அதுலேயும் எங்க ரெண்டு பேத்துக்கும்"

"அதென்ன ரெண்டு பேத்துக்கும் தனியா?"

"உன்னை அவர் ஏத்துக்கிட்டது வேற. போனா போகுது. நம்ம அம்மான்னு ஏத்துக்கிட்டு இருக்கலாம். எங்களை அவர் ஏத்துக்கு முடியாதுன்னு சொல்லியிருந்தா? நினைச்சாலே குலை நடுங்குதும்மா"

ஹரிதா என்னை கட்டிக்கொண்டு "எங்க திரும்ப பரிமளா பாட்டி வீட்டுக்கு போயிடுவோமோன்னு பயந்தேன் மா". அவள் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. சங்கவியும் என்னை கட்டிக்கொண்டாள். 

"அழாதீங்க புள்ளைங்களா. கடவுள் நம்ம கைவிடல"

"அண்ணன் கைவிடலன்னு சொல்லு" என்றாள் சங்கவி.

"சரிப்பா.... உங்க அண்ணன் நம்மை கைவிடல. ரொம்பநாள் கழிச்சு என் பையன் துணிகளை துவைக்க சான்ஸ் கிடைச்சிருக்கு. நான் துவைச்சிக்கிறேன். நாளைக்கு சங்கவி. நாளை கழிச்சி ஹரிதா. இப்படி ரொட்டீன் வெச்சிக்குவோம்."

"சரி.... இப்போ நான் முதல்ல குளிச்சிட்டு வர்றேன்" சங்கவி தோளில் இருந்த துண்டை புடிங்கிக்கொண்டு ஹரிதா பாத்ரூமிற்குள் ஓடி கதவை தாழிட....

"பாரும்மா..." 

"சரி விடு டி"

நான் கிச்சனுக்கு சென்றேன். சங்கவி என்னை கட்டிக்கொண்டு... "அம்மா"

"என்ன டி"

"நேத்து நைட்டு ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லையே"

"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல புள்ள" அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டேன்.

"அவருக்கு உன் மேல நிறைய கோவம் இருந்திருக்கும் இல்ல"

"அவன் பெரிய மனுஷன் டி. ஓரளவு என்னை புரிஞ்சிக்கிட்டான்." என் மார்புகள் விம்மின.

"அம்மா"

"ம்"

"அண்ணா என்ன சொன்னாலும் கேட்டுக்க. அடிச்சா கூட வாங்கிக்க.... அடிக்கெல்லாம் மாட்டாரு. நீ நிறைய அடிவாங்கி இருக்கேன்னு நான் சொன்னப்போ அவர் உடம்பே நடுங்கிடுச்சி தெரியுமா"

"ம்..."

"அண்ணன் பேச்சுக்கு மறு பேச்சு பேசாத ப்ளீஸ்."

"சரிங்க மேடம்" அவள் தலையை கோதியபடியே.

"நான் எப்போ ரூமுக்கு வந்து படுத்தேன்?"

"நீ எங்கடி வந்தே. அவன் தான் உன்னை தூக்கிக்கிட்டு வந்து ரூமில போட்டான்"

அவள் கன்னங்களும் மூக்கு  நுனியும் சிவப்பதை பார்க்கிறேன். மாநிறம் தான் (இரண்டு பெண்களுமே). "அண்ணாவே என்னை அவர் கையால தூக்கினாரா"

என் பிறந்த வீட்டு ஆட்கள் எல்லோருமே நல்ல பெர்சனாலிட்டி. ஆண்கள் எல்லோரும் நல்ல கம்பீரம். கெத்தாக இருப்பார்கள். ஊரில் பெரிய குடும்பம் வேறு. பெண்கள் விருப்பம் கொள்வதில் வியப்பில்லை தான்.... அதற்காக.... முறை இல்லாமலா...

"இல்ல.... எதிர்த்த பிளாட்ல இருக்குற இந்திக்காரர் கையை வாடகைக்கு எடுத்து வந்து தூக்கினார் உன் அண்ணர். "

"போம்மா"

"உனக்கு அண்ணன் டி அவன். புரிஞ்சிக்கோ"

அவள் முகம் சுருங்கியது நன்றாகத் தெரிந்தது. 

வெங்காயம் நறுக்கும் வேலையை அவளுக்கு கொடுத்துவிட்டு நான் பூண்டை உரிக்கத்தொடங்கினேன். வேளையில் சங்கவி எப்போதும் சுட்டி. 5 நிமிடங்களுக்குள் வெங்காயம் உரித்து, அடுத்து இஞ்சியை கழுவி தோலுரித்து சின்ன சின்னதாக நறுக்கி வைத்துவிட்டாள். அதே போல சமையலும் நன்றாக செய்வாள். அவள் அப்பனுக்கு பிடித்தபடி காரமாக சமைப்பதில் எக்ஸ்பெர்ட். 

"சாயந்தரம் உன் அண்ணனுக்கு சப்பாத்தி போட்டு வைக்கிறியா"

மீண்டும் அவள் முகத்தில் 1000 வாட்ஸ் பல்ப். "சரிம்மா. தொட்டுக்க என்ன பண்ணனும்"

"அதை நான் பண்ணிக்கிறேன்" வேண்டுமென்றே சொன்னேன். 

"என்னம்மா" மீண்டும் முகம் சுருங்கியது. அடிப்பாவி.... அண்ணன் டி அவன் உனக்கு. 

"அவளும் போட்டிக்கு வருவா"

"அவ சப்பாத்தி போடட்டும். நான் கிரேவி செய்றேன் மா. ப்ளீஸ்."

"சரி சரி"

"நீயே அவ கிட்ட சொல்லிடு"

"ம்.... எவ்ளோ நேரம் குளிப்பா. போய் பாரு. நீயும் சீக்கிரம் குளிச்சிட்டு வா"

சங்கவி பாத்ரூம் அருகில் சென்றாள். "சீக்கிரம் வாடி" 

"வந்துட்டேன் வந்துட்டேன்" 

10 நிமிஷம் ஆச்சு..... "அம்மா" சங்கவி கத்தினாள்.

எப்பவும் லூட்டி அடிக்காதுங்க. இப்போ என்ன புதுசா...

"என்னடி" பாத்ரூம் கிட்ட போனேன். 

"இங்க பாரு. அண்ணா டிரஸ் எல்லாம் தொவைச்சிட்டா"

எனக்கே கடுப்பு வந்தது. சரி. விட்டுப்புடிப்போம். "சரி, நீ குளிச்சிட்டு வா".

அடுப்பில் உலை வைத்தேன். மதியத்திற்கு சிக்கன் கிரேவி செய்யத்தொடங்கினேன். துணிகளை எல்லாம் காயப்போட்டு விட்டு, நான் சொல்லாமலே எனக்கு உதவ வந்துவிட்டாள் ஹரிதா. கொத்தமல்லியை ஆயக்கொடுத்தேன். 

"அம்மா"

"ம்"

"அண்ணா ஜட்டியில் என்னம்மா பிசு பிசுன்னு இருந்துச்சி"

எனக்கு தூக்கி வாரி போட்டது. "இதுக்குத்தான்... நான் துவைச்சிக்கிறேன்னு சொன்னேன்."

"நீ துவைச்சா மட்டும் பிசுபிசுன்னு இருக்காதா?"

"3 வேளை நல்ல சோறு தின்ன உடனே எகத்தாளமா."

முகம் வாடி தலை குனிந்தாள். இது சரிப்பட்டு வராது. தெளிவாக பேசிவிட வேண்டியது தான்.  

மூவரும் மதியம் சாப்பிட உட்கார்ந்தோம். இருவரும் தட்டை எதிரில் வைத்துக்கொண்டு உட்கார, நான் சோற்று சட்டியை திறக்கவே இல்லை. அமைதியாக இருந்தேன்.

"என்னாச்சும்மா" சங்கவி தான் பேச்சை தொடங்கினாள்.

"உங்க ரெண்டு பேர் கிட்டேயும் ஒன்னு கேட்கணும்"

"என்னம்மா" ஆர்வமாக ஹரிதா கேட்டாள்.

"பெங்களூருலயே தினா கூட இருந்திடலாமா இல்ல..... உங்க பரிமளா பாட்டி கிட்ட போயிடலாமா?"

"ஐயோ அம்மா" இருவரும் ஒரே நேரத்தில். சங்கவி சொன்னாள் - "ஏம்மா இந்த விபரீத கேள்வி. நான் தான் சொன்னேனே..." 

"ஷ்ஷ்" ஆள்காட்டி விரலை வாயின் குறுக்கே வைத்து காண்பித்து அடக்கினேன்.

"தினா நல்ல குடும்பத்து பையன். நானும் அந்த குடும்பத்துல பிறந்திருந்தாலும் கேடு கெட்டு போயிட்டேன். அது பழைய கதை. அதை விடுங்க. உறவு முறை ரொம்ப முக்கியம். நல்ல குடும்பத்துக்கு அது தான் அழகு. எனக்குத் தெரிஞ்சு தினா அதுல ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருக்கான். நீங்களும் அப்படியே நடந்துக்கணும். அவன் உங்களுக்கு அண்ணன். அத்தான் இல்ல. புரிஞ்சிதா"

"ம்" இருவரும் கோரஸாக.

"சத்தியம் பண்ணி சொல்லுங்க எந்த விதத்துலேயும் தப்புத்தண்டா பண்ண மாட்டோம்னு"

"அண்ணா எனக்கு போடுற சோத்து மேல சத்தியமா சொல்றேன் மா, அண்ணா விருப்பத்துக்கு சொல்லுக்கு மாறா எதையும் நினைக்கவும் மாட்டேன். செய்யவும் மாட்டேன்" ஆவேசமா தன் தட்டின் மேல் சத்தியம் செய்தாள் சங்கவி.

"நானும் தான் மா." சங்கவி மாதிரியே ஹரிதாவும் செய்தாள். 

"நல்லது. சாப்பிடலாம்". இருவருக்கும் சோற்றை போட்டு, எனக்கும் போட்டுக் கொண்டேன்.

[meenafan]

இந்தக் கதையில் வரும் 4 கதாபாத்திரங்களும் அவரவர் வெர்ஷனில் கதையை நகர்த்துவார்கள். ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்திற்கும் தனி கலர் font பயன்படுத்தப்படும்.


நன்றி.
Meenafan

[meenafan]

Thank you friends for all the support and messages.

[meenafan]

Super
ஆனா அண்ணன்
அத்தான் இல்லை என்று சத்தியம் வாங்கிட்டாளே

சுசீலா சொன்னது அப்படி. ஆனால் சங்கவி என்ன சொல்லி சத்தியம் பண்ணினாள்னு இன்னொரு தடவை படிச்சி பாருங்க நண்பா.

[meenafan]

நன்றி நண்பர்களே - Chellapandiapple, Sexluver_007, MolaRasigan, Punidhan, Royal enfield, Manojj மற்றும் ஆதரவு கரம் நீட்டும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும்.

[meenafan]

ஆசிரியர் குறிப்பு / கருத்து. (கதையின் அங்கம் அல்ல)


இன்செஸ்ட் / adultery போன்றவை ஏதோ வெள்ளைக்காரன் / அமெரிக்கர்களின் கண்டுபிடிப்பு போல நம்மை நம்ப வைக்கிறார்கள். உண்மையில் மனிதன் வாழும் இடங்கள் அனைத்திலும் இவை இரண்டும் உண்டு. 

குறிப்பாக - இந்தியாவில். 

ஒரு உதாரணம் சொல்கிறேன். தாய்மாமனை ஒரு பெண் கல்யாணம் கட்டுவது தமிழ்நாட்டில் 97% மக்களிடையே மரபு. ஆந்திராவில் கிட்டத்தட்ட 60% மக்களிடமும் கூட இந்த பழக்கம் உண்டு. (கர்நாடகம் பற்றி எனக்கு தெரியவில்லை.) ஆனால் - கேரளத்தில் பொதுவாக கிடையாது. மகாராஷ்டிரம் தொடங்கி வடக்கே எங்கே சென்று நீங்கள் - நான் என் அக்கா மகளை மணந்தேன் என்று சொன்னால், அதை இன்செஸ்ட் என்பார்கள். 

இன்னும் சொல்லப்போனால் வடநாட்டில் - அத்தை மகன் / மகள்; மாமன் மகன் / மகள் போன்றவையும் சகோதர உறவு முறையே - எப்படி பெரியப்பா / சித்தப்பா / பெரியம்மா / சின்னம்மா or சித்தி மகன் / மகளை பார்க்கிறோமோ அப்படி.

ஆக - இந்தியாவிற்குள்ளேயே ஒரு ஊரில் அனுமதிக்கப்பட்ட உறவுமுறை மறு ஊரில் இன்செஸ்ட். 

ஆனால் - அதே வட இந்தியாவில் - மரபு / அனுமதிக்கப்பட்ட வழக்கம் என்று ஒன்று இருந்தாலும், நடைமுறை வழக்கமாக - ஒரு சகோதரனின் மனைவி மற்ற சகோதரிகளுக்கும் உடல் சேவை செய்ய வேண்டியிருப்பது (அவளது கணவன் வெளிநாட்டிலோ ராணுவத்திலோ பணியாற்றுவான்), ஒரு மகனால் அவன் மனைவியை தாயாக்க முடியவில்லையென்றால் மற்ற மகன்களிடம் அந்த பொறுப்பை கொடுப்பது / மாமனார் எடுத்துக்கொள்வது, கணவனை இழந்த ஒரு பெண் அவள் புகுந்த வீட்டின் மற்ற ஆண்களுக்கு சொந்தமானவளாக மாறுவது என்பதெல்லாம் - இதெல்லாம் 4 சுவருக்குள் நடப்பவை தானே, இதில் என்ன இருக்கு - என்று வடநாட்டில் collective consciousness (கூட்டு மனசாட்சி) உள்ளது. ஆக, இன்செஸ்ட் என்பது தினம்தினம் எல்லா இடங்களிலும் நடப்பவை. ஆனால் உள்ளாடை மாதிரி உள்ளுக்குள் மட்டும் இருப்பது. 

ஒரு அறிஞர் திருடாதே என்று அறிவுரை சொன்னால் என்ன அர்த்தம்? அந்த சமூகத்தில் திருட்டு பழக்கம் அதிகம் நிலவுகிறது என்று தானே அர்த்தம்! வள்ளுவர் கள்ளுண்ணாமை பற்றி மாய்ந்து மாய்ந்து எழுதியது - அவர் காலத்தில் குடிகாரர்கள் எண்ணிக்கை & தொல்லை அதிகம் இருந்ததால் தானே! screentime addiction பற்றி வள்ளுவர் ஏன் எழுதவில்லை? அவர் காலத்தில் இல்லாத கெட்ட பழக்கத்திற்கு அவர் அறிவுரை கூற முடியாது இல்லையா!

அது போல இன்செஸ்ட் பற்றி பல அறிவுரைகள் பல மாநிலங்களில் அந்தந்த உள்ளூர் அறிஞர்கள் சொல்லியுள்ளனர். 

ஆந்திராவில் - "உன்னை பெற்றவளையும், நீ பெற்றவளையும் புணராதே" என்ற பழமொழி ரொம்ப பேமஸ். இதே போன்ற பழமொழியை ஒரு மார்வாடி நண்பன் ஒரு get togetherல் சொல்ல, அதற்கு ஒரு குஜராத்தி நண்பனும், எங்கள் ஊரிலும் இதே போன்ற பழமொழி உண்டு என்று சொன்னான். 

ஆக - 

கோவிட் காலத்தில் மாஸ்க் போடாதவர்களுக்கு அனுமதி இல்லை என்று board வைத்ததன் காரணம் - சிலர் இதை பின்பற்றவில்லை என்று எப்படி அர்த்தமாகிறதோ அப்படி.....

மேலே சொன்ன பழமொழிகளில் கூட பெற்ற தாயையும், தான் பெற்ற மகளையும் மட்டும் தான் புணரவேண்டாம் என்கின்றனர். ஆனால் யாரும் சகோதரிகளை, அண்ணன் / தம்பி மனைவியை, மாமன் மகளை, அத்தையை, சித்தியை புணரவேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. 

Adultery பற்றிய மாஸ்டர் கிளாஸ் வேண்டுமா - தெய்வத்திரு. தி.ஜானகிராமன் அவர்களின் நாவல்களை படிக்கவும். 'அம்மா வந்தாள்', 'மரப்பசு' போன்றவை மாஸ்டர்பீஸ். ஒரு மகன் தன் தாய் ஆண்சுகம் வேண்டி படி தாண்டுவத்தை எப்படி அணுகுகிறான், எப்படி ஞாயப்படுத்துகிறான் என்று கலக்கி இருப்பார். சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்ற படைப்புக்களின் சொந்தக்காரர். 

இந்தி (முன்ஷி பிரேமசந்த் நாவல்கள் for example), தெலுங்கு, மராத்தி என்று - இன்செஸ்ட் / அடல்டரி பற்றிய பல இலக்கிய படைப்புகள் வந்துள்ளன. எல்லாம் சர்வதேச இலக்கிய தரத்துடனான படைப்புகள். 

சுந்தரராமசாமியின் "புளியமரத்தின் கதை" நாவலில் - சொத்து பிரிப்பில் பிரச்சனை வரக்கூடாது என்று ஒரே பெண்ணை அண்ணன் தம்பி கட்டி வாழ்வது, குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது பற்றி சொல்லிவிட்டு, இதை அவர்கள் வழக்கம் என்கிறார். இன்றும் கீழ்காணும் பகுதிகளில் ஒரே பெண்ணை அந்த குடும்ப சகோதரர்கள் அனைவரும் கல்யாணம் கட்டும் சமூக வழக்கம் உண்டு:  

Jaunsar-Bawar, Uttarakhand
Kinnaur, Himachal Pradesh
Lahaul, Spiti and parts of Kullu, Himachal Pradesh
Ladakh and Zanskar

(இவர்கள் ஒவ்வொரு இனமும் தங்களை மகாபாரத பாண்டவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் என்று சொல்லிக்கொள்கின்றனர்). 

ஒரு பெண்ணுக்கு பல கணவர்கள் / துணைவர்கள் இருப்பதை POLYANDRY என்பர். இதில் இரு வகை:

1) Fraternal Polyandry - ஒரு குடும்பத்தின் சகோதர்களை மணக்கும் பெண் (பாஞ்சாலி எப்படி 5 பாண்டவர்களின் மனைவி ஆனாலோ - அந்த வகை. மற்றொரு உதாரணமும் மகாபாரதத்தில் உண்டு - குந்தியின் சக்களத்தி மந்த்ரா. இவள் இரட்டையர்களான அஷ்வினி குமார்களுடன் படுத்து நகுலன் & சகாதேவனை பெற்றாள்)

2) Non-Fraternal Polyandry: வெவ்வேறு குடும்ப ஆண்களுக்கு மனைவியாக இருப்பவள். இதற்கும் உதாரணம் மகாபாரதத்தில் உண்டு. குந்தி. இவளுக்கு தாலி கட்டியவன் பாண்டு (அவன் ஆண்மை இல்லாதவன் - ஒரு ரிஷி சாபத்தால்). எமதர்மன் மூலம் மூத்த பாண்டவனான தர்மன் எனும் யுதிர்ஷ்டனை பெற்றாள். வாயு பகவானிடம் படுத்து பீமனை பெற்றாள். இந்திரனுடன் படுத்து அர்ஜுனனை பெற்றாள். (சூரியன் மூலம் கர்ணனை பெற்றாள். ஆனால் அது pre-marital affair. கணக்கில் வராது). 

இன்னொரு Non-Fraternal Polyandry மகாபாரதத்தில் உண்டு. பாண்டு, அவன் ஒன்றுவிட்ட அண்ணன் திருதிராஷ்டிரன் ஆகியோருக்கு இனிஷியல் + ராஜ்யத்தில் வாரிசு உரிமை கொடுத்த அப்பாவான விசித்திரசித்தன், குழந்தை இல்லாமல் இறந்து போக, அவன் அம்மா தன் விதவை மருமகள்களை வேத வியாசர் என்னும் மகரிஷியிடம் 'நியோகம்' பண்ண அனுப்புகிறாள். நியோகம் என்றால் வேறொன்றும் இல்லை. ஓப்பது. குழந்தை கொடுப்பது. இதற்கென்றே பல மன்னர்கள் ரிஷிகளை payrollலில் வைத்திருந்தனர். (ஆக fertility problem என்பதும் இந்தியாவில் புதிதல்ல). அப்படி வியாசருக்கு பிறந்தவர்கள் தான் - திருதிராஷ்டிரன் (இவன் வழித்தோன்றல்கள் கௌரவர்கள்), பாண்டு (இவன் வழித்தோன்றல்கள் பாண்டவர்கள்).

குழந்தை இல்லாத பெண்களை திருவிழாக்களில் freeயாக திரியவிட்டு பிடித்த வாலிபனோடு அவள் இருட்டில் ஒதுங்கி, அடுத்த திருவிழாவிற்கு கைக்குழந்தையோடு வருவது - தமிழ்நாடு, கேரளா, மகாராஷ்டிரா ஆந்திராவில் சகஜமாக அந்நாளில் நடந்த ஒன்று. குஜராத்தில் நவராத்திரி காலத்தில் டாண்டியா ஆட்டம் ஆடுவார்கள். யார் வேண்டுமானாலும் யாருடன் வேண்டுமானாலும் ஆடலாம். ஒரே ஜாதி /சமூக அந்தஸ்த்தில் இருந்தால் போதும். 2004ல் NDTV செய்தியில் ஒரு ரிப்போர்ட் - டாண்டியா காலத்தில் அதிக எண்ணிக்கையில் பெண்கள் கர்பம் ஆவதாக. இதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று விலாவாரியாக சொல்ல வேண்டுமா?

சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். நம் முன்னோர்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் இல்லை. 

தமிழ்நாட்டின் பல கோவில் கோபுரங்களில் BJ, doggy, த்ரீசம் என்று பல சிலைகள் உள்ளன. சூத்தடிப்பது வரை. ஒரு கோவில் பழமையான கோவிலா இல்லை பிரிட்டிஸ்காரன் இந்தியா வந்த பிறகு கட்டப்பட்ட கோவிலா என்பதை கோபுரத்தை பார்த்தே சொல்லிவிடலாம். 

எடுத்துக்காட்டு 1: ஈரோடு மாவட்டம் சென்னிமலை முருகன் கோவிலில் (கந்தர் சஷ்டி கவசம் எழுதப்பட்ட ஸ்தலம்) சில கோபுரங்களில் சூப்பராக மேலே சொன்ன மாதிரி சிலைகள் உண்டு. இந்தக்கோவில் 500-800 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்ட authenticated கோவில்.

எடுத்துக்காட்டு 2: மைலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவில் கோபுரத்தில் பெண்கள் எல்லாம் ஜாக்கெட் போட்டு இருப்பார்கள். இது பழமையான கோவில் கிடையாது. பிரிட்டிஷ் காலத்தில் நம்மாட்கள் கட்டிய கோவில் (ஆற்காடு நவாப் கொடுத்த நிலத்தில் கட்டியது).   

ஆக - 

செக்ஸ் புதிரும் இல்லை புனிதமும் இல்லை. வாழ்வியல். அத்தியாவசியம். த்ரீசம் சிலையை கோவில் கோபுரத்தில் வைத்த நம் முன்னோர்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் இல்லை. அதிலும் இருவகை த்ரீசம் சிலைகள் உண்டு - 2 ஆண் + 1 பெண்; 2 பெண் + 1 ஆண். Both Polygamy and Polyandry was practiced. கேரளத்தின் 'தரவாடு' வழக்கம் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யுங்கள். செமையாக இருக்கும்.

ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்பது ***** Marriage Act 1955 வந்த பின்னர் இந்தியாவில் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட ஒன்று. இதனை அன்றைய நாடாளுமன்றத்தில் கடுமையாக எதிர்த்த பல பெரிய மனிதர்கள் உண்டு. குறிப்பாக ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்னும் சட்ட விதியை!

இன்று நாம் பண்பாடு, கலாச்சாரம் etc etc என்று சொல்பவை நம் முப்பாட்டங்களுக்கே தெரியாத ஒன்று. time machine மூலம் நீங்கள் 100 ஆண்டுகளுக்கு பின்னே போய் உங்கள் முப்பாட்டனார் இடத்தில் இன்றைய நடைமுறையை சொன்னால் - போங்கடா போக்கத்தவங்களா என்பார்.

இவ்வளவு நீண்ட விளக்கம் எதற்கென்றால், வரலாறு, உண்மை பண்பாடு தெரியாமல் - அதெப்படிங்க ஒரு தம்பி அக்காவை ஓப்பான், ஒரு பெண் கொழுந்தனுக்கு முந்தானை விரிப்பாள், மாமன் பொண்டாட்டியை யாராவது ஓப்பாங்களா என்றெல்லாம் கேள்வி கேட்பவர்களுக்கு. 

"சொல்வதெல்லாம் உண்மை" போன்ற டுபாக்கூர் நிகழ்ச்சிகளில் ஆண் பெண் சேர்க்கையை TRPக்காக hype கொடுத்து களங்கப்படுத்தலாம். லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன் போன்ற @#$^&*க்களை நம்பி ஏமாறாதீர்கள் நண்பர்களே!

அன்பு, அன்யோன்யம், காதல் - இவை தான் அடிப்படை. இந்த அஸ்திவாரத்தில் கட்டப்படும் எந்த உறவும் தவறில்லை.   

[meenafan]

சுசீலா தான் தொடர்கிறேன்:


சாயந்திரம் கேசரி செஞ்சேன். அதே சேமியாலயே கொஞ்சம் கிச்சடியும் செஞ்சேன். தினாவிற்கு ஈவினிங் ஸ்நாக்ஸ் ஆகுமே!

தினாவிற்கு என்ன பிடிக்கும், பிடிக்காதுன்னு கூட எனக்கு தெரியாது. என்ன அம்மா நான். அது சரி, அவனுக்கும் எனக்கும் அம்மா-மகன்ற உறவு இருக்குதா என்ன? அவன என் வயிற்றில் பெத்தேன், என் முலைப்பால குழந்தையாக அவன் இருந்தப்போ கொடுத்தேன். அவ்ளோ தானே எங்களுக்குள்ள இருக்குற  பந்தம். 

அவன் 2 வயது ஆகுற வர மாமா (என் முதல் கணவர் / அவன் அப்பா) மெர்ச்சண்ட் நேவியில் இருந்தார். கடல்ல 6 மாசம், கரையில 6 மாசம். நான் என் அம்மா வீட்டில் தானே இருந்தேன். அதுக்கப்புறம் தானே அந்த ஆக்சிடென்ட்..... சரி, இப்போ அதை பத்தி பேசல. பெறவு சொல்றேன்.

மதியம் போன் பண்ணான். 6.30க்கெல்லாம் வந்திடுவேன். நாம ரெண்டு பேரும் வெளிய போகணும்னு. என் கிட்ட இருந்த 2 நல்ல சேலையில ஒன்னை எடுத்தேன்.  முகம் கழுவுனேன். சேலை மாத்தினேன். ரெண்டும் பொறாமையா பாக்குதுங்க. இதுங்களும் இதுங்க சத்தியமும். 

மணி 6.25. போன் வந்துச்சி. அவன் தான். "கீழே நிக்கிறேன். வா." 

"வீட்டுக்கு வந்து காபி டிபன் சாப்பிட்டு கிளம்பலாமே தினா"

"டிஃபனா? என்ன டிபன்?" 

"சேமியா கேசரி செஞ்சிருக்கேன். கொஞ்சம் சேமியா கிச்சடியும் செஞ்சேன்"

"ம்.... சூப்பர். இருந்தாலும் நேரம் ஆகுது. வந்து பொறுமையா சாப்பிடுறேன். நீ ரெடியா இருக்கியா இல்லையா?"

"நான் ரெடி. இதோ வரேன்"

"குட்டிங்கள நல்லா தாழ்ப்பாழ் போட்டுக்க சொல்லு"

"ம்.... சரி".

ரெண்டுகிட்டேயும் சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன். 

 

லிப்டில் கீழே போகணும். நாங்க இருக்குறது 4வது மாடி. எந்த பட்டனை அமுத்தனும்? எதுக்கு வம்பு.... படியில இறங்கிட்டேன்.

பைக்கில நின்னுக்கிட்டு இருந்தான். 

"ஏன் லிப்ட்ல வரல"

"எந்த பட்டன அமுக்கணும்னு தெரியல டா"

"சரி வண்டியில ஏறு. வீட்டுக்கு போகும்போது சொல்லித்தரேன்"

ஏறினேன். 

பைக்கில் பின்னால் உட்கார்ந்து பயணம். எத்தன வருஷமாச்சு! இவன் அப்பா கூட போனது. குமரேசன் கூட சில சமயம் ஓசி பைக் கிடைச்சா உண்டு. அதுவும் ரொம்ப வருஷமாச்சு. 

சிங்கர் ஷோரூம். தையல் மெஷின் வாங்கவா வந்திருக்கோம்? சொன்னாத்தானே!

"தையல் மெஷினா வாங்கப்போறோம்"

"ம்... நீ சொன்னியே தைப்பேன்னு"

"ஆமா தினா. எனக்கு நல்லா தெரிஞ்ச வேலை அதான். ஆரி வர்க் கூட பண்ணுவேன்"

"அது யார் ஆரி?"

"அது மணிங்க எல்லாம் வெச்சி பண்ணுற ஒரு எம்பிராயிடறி"

"சரி.... வா பார்ப்போம்"

என் தோள்ல கைபோட்டு கூட்டிக்கிட்டு போனான். கொஞ்சம் சங்கடமா இருந்துச்சி.

சின்ன வயசுலயே தையல் கத்துக்கிட்டவ நான். டெயிலரிங் எக்ஸாம் லோயர் பாஸ் பண்ணேன். ஹயர் கிளாஸ் போனேன்... எக்ஸாம் போகல. திருப்பூர்ல நிறைய கத்துக்கிட்டேன். நல்லதா போச்சு.... வீட்டுல இருந்து சம்பாதிக்கலாம். அவனுக்கும் உதவியா இருப்பேன். 

நல்ல மாடலா பார்த்துட்டோம். விலை அதிகமாயிடுச்சி போல. 'பார்த்துக்கலாம்'னு கண்ணை காட்டினான். 

"இருக்குற காசெல்லாம் போட்டு வாங்குறேன். உருப்படியா சம்பாதிச்சு குடு"

"சரி டா"

"அப்புறம்...."

"ம்..."

"இரு"

சேல்ஸ் ஆள் நகர்ந்ததும்.... "கும்முன்னு இருக்க இந்த புடவையில" என்று கண்ணடித்தான். எனக்கு உடம்பெல்லாம் என்னவோ மாதிரியாயிடிச்சி.

திரும்ப சேல்ஸ் மேன் வந்தான். "முடிவு பண்ணிட்டீங்களா சார்"

"பண்ணிட்டோம் ப்ரோ. இந்த மாடல்"

"உங்க வைஃப்புக்கு டிரைனிங் தேவைப்படுமா?" 

"இல்ல என் வைஃப் நல்லா தைப்பாங்க" என் தோள் மேல் கைபோட்டு சொன்னான் தினா. அடப்பாவி. வைஃப்பா. நான் சின்னதா முறைத்தேன். 

"நாளைக்கு மத்தியானம் டெலிவரி கொடுத்திடுவோம் சார்"

"நோ ப்ராபளம்"

பில் போட சேல்ஸ்மேன் நகர்ந்ததும் "என்ன முறைப்பு"

நான் ஒன்னும் சொல்லலை. 

"உன்னை என்னையும் பார்த்தா அப்படி தோனியிருக்கு போல இருக்கு. நான் என்ன பண்ண"

"நீ சொல்ல வேண்டியது தான"

"என்னன்னு...."

என்னன்னா? அடப்பாவி. நான் உனக்கு அம்மா டா. சொல்லத்துடித்தாலும்.... சும்மா இருந்தேன்.

"இரு. பில் பே பண்ணிட்டு வரேன்"

எனக்கு உணர்ச்சி வேகமா இருந்துச்சி. இவன் என்னைப்பத்தி என்ன தான் நினைக்கிறான்? என்னை பார்த்தா இவனுக்கு வைஃப் மாதிரியா இருக்கு. பார்க்க வயசு குறைவா தெரிவேன் தான். அதுக்கு?

"வா கிளம்புவோம். பக்கத்துல புடவை கடை இருக்கு" மறுபடியும் என் தோள்ல கைபோட்டு நடந்தான். வேணும்னு தான் பண்ணுறான் போல. 

"வீட்டுல நீ புடவை தான் கட்டுவியா"

"இல்ல டா. நைட்டி போடுவேன்"

"எது.... இந்த தலைகாணி உறை மாதிரி இருக்குமே அதா?"

சிரித்தேன்.  

புடவைகள் பார்த்தோம். நான் உடுத்தி இருந்த மாதிரி (ஹாஃப்-வாயில்) புடவைகளை காட்டச்சொன்னான். நல்ல கலெக்ஷன். 2 எடுத்தேன். இன்னும் 2 எடு என்றான். அடுத்து ஒரு காட்டன் சில்க் - அவனே செலக்ட் பண்ணான். பில் என்ன வருமோன்னு எனக்கு கவலை. அங்கேயே 4 நைட்டிகள் எடுத்தோம். 

"வேற"

"போதும் தினா"

"முண்டம். இப்போதைக்கு போதும்னு சொல்லு"

"சரி.  இப்போதைக்கு போதும்"

விலை பரவாயில்லை. வெளியே வந்தோம். மல்லிகைப் பூ வாங்குனோம். சாமி படத்துக்கும் அம்மா படத்துக்கும் போட கதம்பம் வாங்குனோம். 3 பப்ஸ் & 3 சுவீட் பண், கொஞ்சம் மிக்ச்சர் வாங்கினான் தினா.

"நைட்டு என்ன சாப்பாடு"

"நீ சப்பாத்தி கேட்டியே"

"ஆமாம்..."

"ஹரிதா சப்பாத்தி போட்டிருக்கா, சங்கவி சிக்கன் கிரேவி செஞ்சிருக்கா"

"நீ கேசரியும் கிச்சடியும் செஞ்சிருக்கே"

"ம்... ஆமான்டா"

"சூப்பர் செல்லம். ம்..... 8 வருசமா ஹாஸ்டல், பேச்சிலர் லைப் தான். ஜனனி கூட இருந்தப்பயும் பேச்சிலர் லைப் மாதிரி தான். என்ன பொம்பள சுகம் கிடைச்சுது. மத்தபடி ஒரு வேலையும் செய்யமாட்டா மூதேவி. இப்போ எனக்கு கனவா நனவாண்னே தெரியல"

"ஏன் டா அப்படி சொல்றே"

"3 தேவதைங்க என் வாழ்க்கையில வந்திருக்கீங்க..... நிலைச்சு இருப்பீங்களா.... இல்ல நட்டாத்துல விட்டுட்டு ஓடிடுவீங்களான்னு பயமா இருக்கு"

முனுக்குன்னு என் கண் குளமாயிடிச்சி. "ஏன் தினா இப்படி பேசுற.... நான் தான் சொன்னேன்ல..."

"அதில்ல டி.... என் பயத்தை சொன்னேன்" பேச்சு வாக்குல டி போட்டு பேசுனது சுருக்குன்னிச்சி.

நான் மவுனமா நடந்தேன். 

"என்ன... டி போட்டு பேசுறானேன்னு கோவமா"

அவன திரும்பி பார்த்தேன்... என் தோள்ல கைபோட்டு என்னை அவன் பக்கம் அணைச்சிக்கிட்டு நடந்தான். "உன்னை அம்மாவா மட்டும் நினைச்சிருந்தேன்னா.... பழசெல்லாம் தான் நியாபகம் வரும். ஒரு பிரெண்டா பார்க்க விரும்பறேன். ஒரு துணையா.... அப்போ தான் நாம புது லைஃபை தொடங்க முடியும். பழசெல்லாம் மறந்திடுவோம். என்ன சொல்றே" அணைப்பை இறுக்கினான். 

நான் டக்குன்னு ஒன்னும் சொல்லல. யோசிச்சா.... இதுவும் சரிதான். எதுக்கு பழய பேச்செல்லாம்? அப்போ.... பழைய பேச்சோட பழைய உறவுகளையும் மறக்கணும். பழைய உறவு முறைகளையும்.... இல்லையா.....

பன்னிக்குட்டியோட சேர்ந்து கன்னுக்குட்டியும் கெட்டுப்போனதுன்னு எங்க ஊர் பக்கம் சொல்வாங்க. சாக்கடையில உழண்டுட்டு வந்த கன்னுக்குட்டி நான். என்னை கழுவி தொழுவத்துல கட்டுனாலும் சரி, வாசல்ல நாய்க்குட்டிய கட்டுற இடத்துல கட்டுனாலும் சரி...    

"என்ன யோசன பலமா இருக்கு?"

"ஒன்னும் இல்ல டா... நீ சொல்றது ரொம்ப சரின்னு படுது"

"இவன் சொல்லுறத கேட்டு தான ஆகணும். வேற வழி இல்லையேன்னு சொல்றே.... புரியுது"

"ச்ச ச்ச.... நீ சொல்றதோட ஞாயம் புரியுது"

"நான் உன்ன கம்பெல் பண்ணல...." பைக்கில் ஏறினான்.

"இல்ல தினா. உனக்கும் எனக்கும் அம்மா-மகனா சொல்லிருக்கிறா மாதிரி ஏதும் இல்ல. உனக்கு அம்மாவா நான் ஒன்னும் செய்யல..." பைக் ஸ்டார்ட் ஆகிடிச்சி. ஏறிக்கிட்டேன்.

"நான் உன்ன குத்தம் சொல்லல.... பழச பேசவே விரும்பல. புது லைஃபா பார்ப்போமே..."

"எனக்கும் அது சரின்னு படுது"

"அப்புறம் இன்னொரு விஷயம் இருக்கு..... "

"என்ன தினா..."

"ஹேய்..... இரு ஒரு நிமிஷம்" வண்டியை ஓரம் கட்டினான். ஒரு போஸ்டரை படித்தான். நம்பர் நோட் பண்ணிக்கிட்டான். எல்லாம் இங்கிலீஷுல இருந்துச்சி.... போன் செஞ்சி முதல்ல இங்கிலீஷிலே பேசினான். அப்புறம் தமிழ்ல பேசுனான். 'பீஸ் எவ்வளவு?' 'எவ்ளோ மாசம்' இப்படி போச்சு அவன் பேச்சு. 

பேசி முடிச்சதும் கேட்டேன் "என்ன தினா"

"தமிழ் பசங்களுக்கு கன்னடா கிளாஸ் எடுக்குறாங்களாம். நம்ம அபார்ட்மெண்ட் பக்கம் தான் அட்ரஸ் போட்டிருக்கு. அதான் ரெண்டையும் சேர்த்து விடலாம்னு"

"அதுக்கு வேற தனி செலவு ஆவுமே"

"இங்க தான் அதுங்கள படிக்க வெக்க போறோம். கன்னடம் தெரிஞ்சா தான் நல்லது"

"உனக்கு எது சரின்னு படுதோ..."

அப்பார்ட்மெண்ட் வந்தாச்சு. பைக்கை நிறுத்திட்டு வந்தான். "என்னமோ சொல்ல வந்தே. அந்த போஸ்டரை பார்த்துட்டு விட்டுட்டே" என்றேன்.

"ஓ... இரு" லிப்ட்ல ஏறாம என்னை தனியா கூட்டி போனான். சுத்தி முத்தி பார்த்துட்டு.... "ஒன்னு சொல்வேன். ப்ளீஸ் என்னை தப்பா நினைச்சிக்காத"

"என்ன தினா"

"சத்தியமா உனக்கு வலிக்கனும்னு இல்ல.... வேற வழி இல்லாம...."

"என்ன சொல்ல வர"

"வந்து.... ரொம்ப சாரி... நான் ஒரு பொய்யை சுத்தி இருக்குற எல்லார் கிட்டையும் பல வருஷமா சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன். இன்னும் சொல்ல போனா என் காலேஜ், வேலையிடம் எல்லார் கிட்டேயும்..."

"என்ன பொய்"

"வருத்தப்படாத.... சாரி.... வந்து...."

"பரவாயில்ல தினா சொல்லு...."

"பாட்டி மட்டும் தான் எனக்கு. அப்பா-அம்மா இல்ல. பாட்டி தான் வளர்த்தாங்க. அப்படின்னு சொல்லிட்டேன்.... சாரி..."

செருப்பால அடிச்சா மாதிரி இருந்தாலும்.... ஞாயம் தானே. பொய் இல்லையே. "இதுல என்ன பொய் இருக்கு தினா?" நான் அவன் கண்ணை நேருக்கு நேரா பார்த்தேன். என் கண் கலக்குது தான்.... "உண்மையா தானே சொல்லியிருக்கே...."

அவன் ரெண்டு கையிலும் பைகள் இருந்துச்சி. என் கையிலும் பை. என் கிட்டே வந்தான். முகத்துக்கு கிட்ட அவன் முகம்....

"தினா.."

"ம்..."

"என்னை என்னன்னு இங்க சொல்லியிருக்க"

"ஹவுஸ் ஓனர் கிட்ட.... என் கசின்ஸ் வர்றாங்க. அவங்களுக்கு இப்போ யாரும் இல்ல. நான் தான் பாத்துக்குறேன்னு சொல்லியிருக்கேன்"

"கசின்ஸ் னா? புரியல" போன்ல அந்த கன்னடம் கிளாஸ் எடுக்குறவங்க கிட்டேயும் இந்த கசின்ஸ் வார்த்தையை 4-5 வாட்டி சொன்னான்.

"நீ ஒரு பட்டிக்காடு. கசின்ஸ்னா அத்த பொண்ணு, மாமா பொண்ணு, பெரியப்பா பொண்ணு, சித்தப்பா பொண்ணு, பெரியம்மா பொண்ணு, சித்தி பொண்ணு.... இதான் கசின்ஸ். பையனையும் குறிக்கும்."

"இதுல நான் என்ன மாதிரி கசின்ஸ் தினா?"

"கசின்ஸ் plural. கசின் singular"

"புரியல டா"

"உனக்கு போயி க்ராமர் கிளாஸ் எடுக்குறேன் பாரு"

"அதை விடு. நான் உனக்கு யாரோட பொண்ணு?"

"யாரோடதா இருந்தா என்ன. அவ்ளோ டீப்பா யாரும் கேட்க போறதில்ல"  

"இருந்தாலும் மாமா பொண்ணு கசினும் பெரியப்பா பொண்ணு கசினும் வேறவேற இல்லையா"

"ufff.... நீ சொல்லு என்னன்னு சொல்லட்டும்.."

"அதுங்க ரெண்டும் எனக்கு என்ன வேணும்?"

"உன் தங்கச்சிங்க"

"கூட பொறந்த தங்கச்சிங்களா"

"ம்..."

நான் தலை குனிஞ்சேன். புரியுது. அவன் என்னை யார் கிட்டேயும் அம்மான்னு அறிமுகம் செய்ய முடியாது. அம்மா செத்துட்டதா எல்லார் கிட்டேயும் சொல்லியிருக்கான். செத்த அவன் அம்மா செத்தவளாவே இருக்கட்டும்.... நான் என்னவா அவன் வாழ்க்கைக்குள்ள போக?

"என்னை சித்தின்னோ அத்தைன்னோ சொல்லலாமே.... அதுங்க என் மகள்களாவே இருக்கட்டுமே..."

"அத்தை sounds better"

"ம்?"

"முண்டம் முண்டம்.... நீ என் மாமா பொண்டாட்டி. இல்லாத மாமாவோட பொண்டாட்டி."

யோசிச்சி பார்த்தா.... யார் கிட்டேயும் என் அழுக்கு கதைய சொல்லவேண்டியது இல்ல. அதுங்க ரெண்டும் எப்போ யாருக்கு பொறந்துச்சுன்னும் சொல்ல வேண்டியதில்லை.... முக்கியமா நான் தினாவுக்கு ரத்த சொந்தம் இல்ல. ரத்த சொந்தமான மாமாவ கட்டினவ. எல்லாம் சரி. ஆனா....

"தினா" லிப்ட் பட்டனை அழுத்தினான். 

"இரு... முதல்ல என்ன பட்டன் பிரெஸ் பண்ணனும்னு சொல்றேன். மேல போக 4-அ அழுத்து. மேல இருந்து கீழ வர இந்த B பட்டன அழுத்து. அவ்ளோ தான். ம்..... இப்போ சொல்லு"

"நான் உன் மாமா பொண்டாட்டி. அதுங்க ரெண்டுக்கும் நீ...."

"அத்தான்"!
 

[meenafan]

சுசீலா தான் தொடருறேன்:


ஒரு அப்பா வீட்டுக்கு வந்தா புள்ளைங்க எப்படி சந்தோசப்படுமோ அப்படி தான் ரெண்டும் பண்ணுது நாங்க வீட்டுக்குள்ள நுழையுறப்போ. ரெண்டும் சந்தோசமா இருந்து இப்போ தான் பாக்குறேன்.

குமரேசனுக்கு புள்ளைங்க பாசம் எல்லாம் கிடையாது. ஒரு அப்பன், குடும்பத்தலைவன்னு அவன் தன்ன நெனைச்சு பார்க்கவும் இல்ல. பொறுப்பே இல்லாதவன். அவன் தப்பும் இல்லை....

கரகாட்டக்காரி பரிமளா மகன். அவங்க குடும்பத்த குறை சொல்லல.... வித ஒன்னு போட்டா சொர வேறா வருமா? அப்படியும் பரிமளா அவன ஐ.டி.ஐ. வரைக்கும் படிக்க வெச்சிருக்கா. இவனும் தொடக்கத்துல ஒழுங்கா தான் இருந்தான். முதல்ல கோயம்புத்தூர்ல ஒரு பெரிய ஹோட்டல்ல எலெக்ட்ரீஷியனா இருந்தானாம். அவன் நேரமா என் நேரமா தெரியல.... கூட்டாளி ஒருத்தன் பண்ண தப்புக்கு இவனையும் வேலைய விட்டு அனுப்பிட்டாங்க. அப்புறம் சேலம் டவுன்ல எங்களுக்கு தெரிஞ்ச பெரிய கல்யாண மண்டபத்துல வேலைக்கு இருந்தான்.... கெட்டிக்கார எலெக்ட்ரீஷியன்னு நல்ல பேரும் இருந்துச்சி.

அம்மாகாரிங்க ஆம்பள புள்ளைக்கு செல்லம் கொடுக்குறது தான். அதுலயும் இவனுக்கு அடுத்து 3 பொட்ட புள்ளைங்க. சொல்லவே வேணாம்....

ஒரு ஆம்பளைக்கு கடிவாளம் அவன் பொண்டாட்டி போடவேண்டியது. அவன் எனக்கு தாலி கட்டினானோ நானா கட்டிக்கிட்டேனோ..... நான் அவனுக்கு பொண்டாட்டியா தான வாழ்ந்தேன். 

பாவி நான் தான். அவன ஒழுங்கா கடிவாளம் போடாட்டியும் அடக்க ஒடுக்கமா இருந்திருந்தேனா நிச்சயம் அவனும் நல்லா இருந்திருப்பான்..... குடும்பமும் ஒழுங்கா இருந்திருக்கும். 

எனக்கு குமரேசன் மேல இருந்தது காதல் மட்டும் இல்ல. வெறி. என்னை விட 5 வயசு சின்னவன். ஆள் சிவப்பா இருப்பான். என் உயரம் தான். தொடக்கத்துல நான் சொல்லுறத எல்லாம் கேட்டான். சொல்லுறப்ப எல்லாம் கேட்டான்.

என்னை கூட்டிக்கிட்டு ஓடுனப்போ அவன் ஊருக்கு தான் போனோம். திண்டுக்கல் பக்கம். அந்த ஊரை விட்டு தள்ளி ஒரு சின்ன ஏரியா. மலையடிவாரத்துல. 20 வீடுங்க தான் இருந்துச்சி அந்த கலைவாணி நகர். எல்லோரும் ஆட்டக்கார குடும்பம். எப்பவும் ஏதாவது மியூசிக் கேட்டுக்கிட்டே இருக்கும். 

பரிமளாவ நானும் மாமியாரா பாக்கல, அவளும் என்னைய மருமகளா பாக்கல. அவளுக்கு முதல்ல பயம். பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ஆளுங்க வந்து வெட்டு குத்து ஆவுமோன்னு. நான் விதவை. அதனால எங்க ஆளுங்க பெருசா கண்டுக்கலன்னு நினைச்சேன் (இப்போ தினா சொல்லித்தான் புரியுது - அம்மா தான் என்னை காத்து இருக்காங்கன்னு!).

என்னய மரியாதையா 'தாயி'ன்னு தான் கூப்பிடுவா பரிமளா. நானும் என்னமோ தெரியல... அவள 'வா போ'ன்னு கூப்பிடுவேன். அவன் 3 தங்கச்சிங்களும் ரொம்ப மரியாதையா பழகுங்க. ஒரு சின்ன ஹால். அதை விட சின்ன ரூம் ஒன்னு. கிச்சன். வெளிய தனியா சீட் போட்ட கக்கூஸ். ஒரு கிணறு இருந்துச்சி, தண்ணிய தான் காணோம். பக்கத்துல குளிச்சிக்க வேண்டியது தான். 

என்னை கூட்டிக்கிட்டு வந்ததால அவனால சேலத்துக்கு வேலைக்கும் போக முடியல. பக்கத்து ஊர்களயும் திண்டுக்கல் டவுன்லையும் கிடைச்ச வேலைகள செஞ்சான். பரிமளாவும் அவ பொண்ணுகளும் ஆடி சம்பாதிக்கிறது ஒரு பக்கம். ஒழுங்கா இருந்திருக்கலாம்......

அவன ஒழுங்கா வேலைக்கு போக விடுறதில்ல. வயித்துல 3 மாசம் இருக்குறப்போ வந்தோம். அடுத்த 3 மாசம் வர..... எனக்கு 'அந்த' மூட் அதிகம் இருந்துச்சி. பாத்துக்க தான் பரிமளா இருக்காளே... வேற வீட்டு வேலையும் இல்ல. அதுலயும் வீட்டுக்கு முன்னாடி சின்ன திடல் மாதிரி. அங்க தான் 2-3 பொம்பளைங்க அவளுங்க மவளுங்க பிராக்டீஸ் பண்ணுவாளுங்க. அதுங்க ஆடுறதை பார்த்தெல்லாம் எனக்கு மூடு வரும்! உடனே ஆள் விட்டு குமரேசனை கூட்டி வர சொல்லுவேன் (அப்போல்லாம் செல்போன் இல்ல.... அது 2001-02 வருஷம்).

நான் பெரிய வீட்டு பொண்ணு. ரொம்ப ஸ்டிரிக்ட் குடும்பம். எங்க அம்மாவை பத்தி தினா சொன்னான் இல்ல. ராணி மங்கம்மா! வீட்டுல, தோட்டத்துலன்னு வேலை ஆளுங்க இருந்தும், யார் கிட்டேயும் சகஜமா பழக முடியாது. எங்க குடும்பத்துல பொண்ணுங்களுக்கு 10வது முடிச்சாலே கல்யாணம் தான். எனக்குத்தான் பதினேழு வயசு வரை காத்திருக்க வேண்டியதாச்சு. காரணம் மாமாவோட கப்பல் வேலை. குடும்பம்னா அப்பா-அம்மா தங்கச்சிங்க மட்டும்னு இல்ல. ஊருல பாதி பேரு சொந்தக்காரன். அக்கம் பக்க ஊர்கள்லயும் பாதிப்பேரு சொந்தக்காரன். வருஷம் 12 மாசமும் ஏதாவது விசேஷம், திருவிழா, கோவில் நிகழ்ச்சின்னு கூட்டம் கூடிக்கும். ஆனாலும் எனக்கு என்னவோ இறுக்கமான சூழல்ல இருக்குறா மாதிரியே இருக்கும். 

இங்கே ரொம்ப பிரீ. வீடே எங்க வீட்டு புழக்கடைய விட சின்னது. ஆனாலும் எனக்கு பிடிச்சி இருந்துச்சி. அது போக.... இங்க என்னை பார்த்து கைகட்டுறாங்க. பரிமளாவெல்லாம் எந்த விதத்துலேயும் மாமியார் மாதிரி நடந்துக்காதவ. ரொம்ப ப்ரெண்ட்லி. அதுலேயும் பரிமளாவும் சரி சுத்துப்பக்க பொம்பளைங்களும் சரி போடுற டிரஸ் இருக்கே.... பெரும்பாலும் ஜிகுமிகு ரகம். ஷிபான் மாதிரி, பான்சி புடவைங்க மாதிரி.... ஆனா மலிவு விலை சரக்கு. ஜாக்கெட் வேற எப்பவும் லோ-ஹிப் (அந்த பழக்கம் இப்போ வரை எனக்கு தொடருது). தலையில பேன்சி கொண்டை இல்லனா பேன்சி ஜடை. 

ஒருத்திக்கு ஒருத்தி பேசிக்கிறதே பல நேரம் ஆபாசமா / கிக்கா இருக்கும். அது கூட பரவாயில்ல.... மகன்காரனே அம்மாவ 'எங்கடி மினுக்கிக்கிட்டு கிளம்புற', 'எவன மயக்க இந்த சீலை' மாதிரி பேசுறது.... எனக்குள்ள என்னமோ பண்ணும். இதெல்லாம் என் குடும்பத்துல நான் நினைச்சிக்கூட பார்க்க முடியாது.  

சில நேரம் வகைதொகையே இல்லாம பகல் நேரத்திலேயே பரிமளா கிட்டேயே போய் "கொஞ்சம் உன் புள்ளைய வரவழைக்கிறியா.... எனக்கு அவன் வேணும்"னு சின்ன லஜ்ஜை கூட இல்லாம கேட்டிருக்கேன்.

"என் மவன் மேல அம்புட்டு ஆசையா தாயி"ன்னு கேட்பாளே தவிர, நீயெல்லாம் பொம்பளையான்னு கேட்டதில்லை. உடனே ஏரியாவில எந்த ஆம்பிளை கிடைச்சாலும் சைக்கிள் எடுத்துக்கிட்டு போயி குமரேசன கையோட கூட்டி வர வெச்சிடுவா.   

வீட்டுக்கு பின்னாடி நெருக்கமா படல் போட்டிருக்கும். காம்பவுண்டு சுவர விட பாதுகாப்பா இருக்கும். வெளிய இருந்து யாரும் உள்ள பார்க்க முடியாது. குறிப்பா குளிக்கும்போது. எனக்குன்னு பாத்ரூம் கட்டணும்னு பரிமளா சொன்னப்போ கூட வேணாம்னுட்டேன். திறந்த வெளியில குமரேசன் கூட சேர்ந்து குளிச்ச சுகமெல்லாம் இருக்கே.... (கொல்லை கதவை சாத்திட்டு தான்)

 

பரிமளா அப்பவும் "புள்ளத்தாச்சி பொண்ணு... சூதானமா.... தாயி"ன்னு தான் சொல்லியிருக்காளே தவிர, மத்த மாமியாருங்க மாதிரி என்னைக்கும் நடந்ததில்ல. 

பரிமளா ஞாபகமா இருக்கு. எனக்கு ரெண்டு பிரசவம் பார்த்தவ. தங்கமானவ.

"ஏய்.... என்ன யோசன? கேசரின்னே கிச்சடின்னே.... சீக்கிரம் கொண்டா. பசிக்குது" தினா குரல் கேட்டு திடுக்குன்னு ஆயிடிச்சு. பழசை அப்புறம் நினைச்சிக்கலாம்....

"அண்ணா நான் இன்னைக்கு காபி போட்டுத் தரேன்" ஹரிதா ஆர்வமா கேட்டா. 

"ஓகே பேபி"

என்னை இடிச்சிக்கிட்டு முந்தி போயி அடுப்பை பத்த வெச்சா. நான் தினாவுக்கு டிபன் எடுத்துக்கிட்டு வந்தேன். சங்கவி பைகளை ஆராய்ச்சி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தா.

"இந்த ஸ்நாக்ஸ் நாளைக்கு சாப்பிடுங்க குட்டிகளா. இப்ப டிபன் சாப்பிடுவோம். (என்னை பார்த்து) இதுங்க கேசரியும் கிச்சடியும் சாப்பிட்டுச்சிங்களா"

"இன்னும் இல்லை டா.... நீ வந்து தான் சாப்பிடுவேன்னு நிக்கிதுங்க"

"அப்போ அதுங்களுக்கும் வெச்சி கொடு"

"ஏய்.... சங்கவி போயி உனக்கும் ஹரிதாவுக்கும் வெச்சி கொண்டுவா" என்று அதட்டினேன். 

தினா இரண்டிலும் ஒவ்வொரு வாய் சாப்பிட்டு "சூப்பரா இருக்கு"ன்னான். சோபால அவன் பக்கத்துல உட்கார சைகை காட்டுனான். உக்காந்தேன். எனக்கு ஊட்டி விட்டான். 

"செமையா சமைக்கிற டி"ன்னான் காது கிட்ட.

ஒரு ஸ்டூலை போட்டு 2 காபி டம்பளரை அது மேல வெச்சா ஹரிதா. "நீங்க ரெண்டு குடிச்சிட்டீங்களா குட்டிகளா?"ன்னு கேட்டான் தினா. "நான் கிளம்பும்போதே போட்டுக்க சொல்லிட்டு தான் டா வந்தேன்"ன்னு நான் சொன்னேன். "குடிச்சிட்டோம்"னு சொன்னா சங்கவி. 

பாதி சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருக்கும்போதே காபியை உறிஞ்சினான் தினா. "சூப்பர் ஹரி செல்லம். செமையா இருக்கு காபி. 3 பேருமே சமையல்ல அசத்துறீங்க (என்னை பார்த்து) காபிய குடிச்சி பாரு. சூப்பர் காபி"

"நான் சூடா குடிக்க மாட்டேன்டா. ஆறட்டும்"

"ஹரி குட்டி" ஹரிதாவை இப்படி நாங்க யாரும் கூப்பிட்டதே இல்ல.

"அண்ணா" 

"அங்க ஒரு பெரிய கப் இருக்கு பாரு. கேப்ஜெமினி-ன்னு போட்டு. அதை கழுவிட்டு எடுத்து வா"

கொண்டுவந்தாள். செராமிக் கப். 

"அதோட காபிய கப்ல ஊத்து"

ஊத்தினா. 

தினா தன் டம்ளர் காபியையும் அதுல ஊத்தி எடுத்து குடிக்க ஆரம்பிச்சான். ஒரு வேல நிறைய காபி குடிக்க ஆச படுறான் போல. ஒரு வாய் கேசரி, ஒரு வாய் கிச்சடி, ஒரு சிப் காபி. அப்படியே எனக்கும் அப்பப்போ ஊட்டினான். ரெண்டும் கீழ உக்காந்து சாப்பிட்டுக்கிட்டே எங்கள நோட்டம் விடுத்துங்க.

பாதி கப் காபி இருந்தப்போ என் கிட்ட கொடுத்து "ஓரளவு ஆறிடுச்சி. இனிமே நீ குடி"ன்னான். அவன் எச்சி பண்ண காபி ருசியா தான் இருந்துச்சி.

"அண்ணனுக்கு நீ சமைச்சி போட்டதே இல்லையாமா?" சங்கவி கேட்டாள். ஏன்டி பழைய கதைய எடுக்குற...

"இதுக்கு சமைக்க தெரியும்னா இந்த ரெண்டு நாளாத்தான் எனக்கு தெரியும் சங்கவி". வாஸ்தவம் தான். அவனுக்கு எப்பவும் என் அம்மா சமைச்சி கொடுப்பாங்க. என் கையால இப்போ தானே சாப்பிடுறான்.

என்னை பார்த்து - "நீ வாழ்க்கையிலேயே பண்ண பெரிய நல்ல காரியம் எது தெரியுமா?"

என்ன சொல்லப்போறானோ - ஆர்வமா அவனை பார்த்தேன்.

"இதுங்கள நல்ல புள்ளைகளா வளர்த்திருக்கே. இந்த காலத்துல வரப்பட்டிக்காட்டுல பொறந்து வளர்ந்ததுங்க கூட 'சமைக்க தெரியாது'ன்னு பேஷனா சொல்லுறாளுக. ரெண்டும் தங்க கட்டிங்க" அவன் எச்சில் கையால் என் கன்னத்தை கிள்ளினான்.  

"குட்டீஸ்.... நாளைக்கும் 6.30க்குள்ள வந்திடுவேன். நாம எல்லோரும் ஷாப்பிங் போறோம். நாளைக்கு நைட்டு வெளியே சாப்பிடுவோம். சரியா"

"ஓகே ணா" ஒன்னு மாத்தி ஒன்னு. 

"அப்புறம்... ஏய் ... (தோளால என் தோளை இடிச்சி) நாளையில இருந்து மதியத்துக்கு லன்ச் கட்டித்தர முடியுமா டார்லிங்"

"என்ன டா கேள்வி. நானே உன் கிட்ட சொல்லணும்னு இருந்தேன். டிபன் பாக்ஸ் தான் நாங்க தேடிக்கிட்டு இருந்தோம்."  - சங்கவியும் கூட சேர்ந்து "ஆமாண்ணா. எங்கேயும் கிடைக்கல"ன்னு சொன்னா.

"ஓ... அது ஒன்னு இருக்கில்ல. சரி. நாளைக்கு சாயந்திரம் வாங்கிக்குவோம். அடுத்த வாரத்துல இருந்து கட்டித்தா"

"ம்... சரிடா. சனிக்கிழமை வேலைக்கு போமாட்டியா?"

"லீவு தான். சில நேரம் வேலை அதிகம் இருந்தா போவேன். இந்த வாரம் போவ மாட்டேன். உங்க கூடத்தான், சனியும் ஞாயிறும்"

"சூப்பர் ணா" சங்கவிக்கு உற்சாகம் தாங்கலை. "நான் சமைக்கிறேண்ணா" ஹரிதா பிட்டை போட்டாள். 

"சனிக்கிழமை லன்ச் சங்கவி செல்லம் & ஹரி குட்டி. ரெண்டு குட்டிகளும் சேர்ந்து ஒத்துமையா செய்யணும்" என்று தீர்ப்பு சொன்னான் தினா.

எனக்கு கண் கலங்கிடிச்சு. ஒரு குடும்பத்தலைவனா எல்லோரையும் அரவணைச்சு கொண்டு போறான் என் தினா. படிச்சவன் படிச்சவன் தான். 

[meenafan]

Thank you friends – Mak060758, Mr.Jackal, Rishikumar490, Dick123, sexluver_007, Muthukdt, Kishantamil, flamingopink – for your kind words of support.

 
Thank you all readers.

[meenafan]

மீண்டும் சுசீலா தான்.


வெள்ளிக்கிழமை. காலையிலயே நானும் ரெண்டு குட்டிகளும் குளிச்சிட்டு சாமிக்கு விளக்கு ஏத்திட்டோம். காலையில இட்லி சாம்பார். மதியத்துக்கு அதே சாம்பார். அவன் இன்னைக்கு ஆபீஸ்லேயே  சாப்பிட்டுக்குவானே. எங்களுக்கு உருளை கிழங்கு வறுவல். காலையில 10 மணிக்கெல்லாம் எல்லா வேலையும் முடிஞ்சிடிச்சு. அவளுங்க ரெண்டு பேரும் ஏதோ படம் பார்த்தாலுங்க. நான் பால்கனியில் உட்கார்ந்து வெளிய வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

போன் வந்துச்சி. பரிமளா. இவளுக்கு ஏன் மூக்கு வேர்க்குது?

"ஹலோ"

"தாயி.... நல்லாருக்கியா?"

"இருக்கேன். நீ எப்படி இருக்க"

"ஏதோ இருக்கேன்"

"ம்..."

"எங்க இருக்க இப்போ. வேணி போன் பண்ணுச்சி. வீட்டை காலி பண்ணிட்டியாம். ஆளை காணம்னு. எனக்கு பதட்டமாயிடிச்சி" வேணி திருப்பூரில் எங்கள் ஏரியாவில் இருந்த பரிமளாவோட சொந்தக்காரி. நாங்க பெங்களூரு வந்ததை யாருகிட்டேயும் சொல்லலை. கடன் எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. கடைசி பொட்டு தங்கம் வரைக்கும் செலவான பெறவு தானே பெங்களூரு வந்தோம். இவ கிட்ட என்ன சொல்றது?

"தாயி..."

"ம்..."

"எங்க இருக்க. நான் வாரேன்"

"ஒரு மயிரும் வேணாம். உன் மவன் உன் முன்னாடி தானே சொன்னான் - நீ போரடிச்சி போயிட்ட டி. எனக்கு இளசா வேணும்னு. நீ வாய மூடிக்கிட்டு தானே இருந்த. என் சக்காளத்திய வீட்டுக்கு கூட்டி போயி விருந்து வெச்சியாமே..."

"விருந்தா.... யாரு சொன்னா. அந்த தேவடியா மவன் அவள வீட்டுல விட்டுட்டு - நான் வார வரைக்கும் பாத்துக்கன்னு சொல்லிட்டு 4 நா(ள்) எங்கேயோ போயிட்டான். பெறவு வந்து கூட்டி போயிட்டான். அவ்வளவு தான். விருந்தெல்லாம் ஒன்னும் வெக்கலை" அவ தான் மவனையே தேவடியாமவன்னு சொன்னது எனக்கு சிரிப்பு வந்துடிச்சி.

"அந்த 4 நாள் நீ தானே ஆக்கிப் போட்டே"

"வாயும் வயிறுமா இருக்குற புள்ளைக்கு சோறாக்கி போட்டது குத்தமா"

சுரீர்ணிச்சி. தாயோளி. எத்தனை புள்ளைக்கி இந்த மன்மதகுஞ்சி அப்பா ஆவும்?

"தாயி..."

"என்ன சொல்லு"

"என்னகையா இருக்கீங்க.... என் பேத்திங்கள பாக்கணும்"

"எதுக்கு? தொழிலுக்கு ஆள் சேர்க்கவா"

"இப்படி எல்லாம் பேசாத..."

"அவளுங்களுக்கு கரகாட்டமும் கத்துக்கொடுத்த. நான் விடல. அந்த கோவத்துல உன் மவனுக்கு வேறொருத்திய செட் பண்ணி கொடுத்திட்ட" ஸ்கூல் லீவ் விட்டா அங்கே அனுப்பிடுவேன். அப்போ காத்துக்கொடுத்தா. 

"அபாண்டமான பேசாத தாயி. இப்பவும் நீ பெரிய வீட்டு பொண்ணுன்னு நான் கண்ணியமா போறேன்..."

"இல்லன்னா என்ன பண்ணுவ"

"தாயி...." விசும்புனா. என்ன டிராமா வேணா பண்ணு. 

"உன்ன கையெடுத்து கும்பிட்டு கேட்டுக்குறேன். என்னையும் என் மவள்களையும் விட்டுடு. எங்களுக்கு இப்போ தான் நல்ல காலம் வந்திருக்கு"

"தாயி.... போன கொடைக்கு நீ வந்து புலம்புனப்போ நான் என்ன சொன்னே(ன்)? குமரேசன் என் மவனா இருந்தாலும், அந்த தாயோளி கெட்டு குட்டிச்செவுராயிட்டான். நீ உன் கூடப்பெறந்தவக பக்கம் போயிடுன்னு சொன்னே(ன்). நீ தான்.... அதுக்கு வழியே இல்ல. எல்லாம் வெறி பிடிச்ச நாயிங்க. கொன்னாலும் கொன்னுடுவாளுகன்னே. சரி... வேற நல்ல ஆளா பார்த்துக்கோ.... உனக்கு வாழ நாள் இருக்கு. இவன் போறான் போன்னு சொன்னே(ன்). எத்தன பெத்தவளுக இப்படி சொல்லுவாளுக. உன் வாழ்க்க நல்ல இருக்கட்டும்னு நினைக்கிற சீவன் நான். நீ என்ன எப்படி நெனச்சாலும் சரி" திரும்ப விசும்பினா....

"இங்க பாரு.... நான் ஒன்னு சொல்வேன். நீ உனக்குள்ளேயே வெச்சிக்கோ. நான் மெட்றாஸ் வந்துட்டேன். இங்க ஒரு நல்ல மனுசன் எங்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்திருக்கார்" (குறிப்பு: கிராம வழக்கில் பெண்ணுக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பது என்பது nothing but 'வெச்சிக்கிறது')

ஏன் எனக்கு இப்படி ஒரு பொய் சொல்ல தோணுச்சின்னு தெரியல. என் மவன் கிட்ட வந்துட்டேன்னு சொல்ல வரல. ஏன்னு தெரியல.

"ஓ... சரி தாயி. நல்ல சேதி தான். ஆமா குட்டிகள என்ன பண்ணே?"

"அதுகளும் இங்க இருக்குங்க. அவரே படிக்க வெக்கிறேன்னு சொல்லிட்டார்"

"நீ வேணா அதுகளை இங்க அனுப்பிடேன். தொந்தரவு இல்லாம இருங்க..."

"அதெல்லாம் வேணாம்..."

"வீடு புடிச்சி வெச்சிருக்காரா"

"ம்.."

"அடிக்கடி வந்து போறாமாதிரியா..."

"அவருக்கு கல்யாணம் ஆகல...."

"இள வயசா?"

"ம்..."

"ஓ..." பரிமளா குரல் தேஞ்சிக்கிட்டு போச்சி.

"ஏன் இழுக்கிற"

"இந்த கண்டாரவொலி மவனே இளசு வேணும்னு போயிட்டான். அந்த மனுசன் எத்தனை நாளைக்கு உன்ன காப்பாத்துவாரு... குட்டிக மேலதான் கண்ணு போவும்..." 

"இங்க பாரு.... நான் சாக்கடையில் விழுந்து 18 வருஷம் ஆச்சு. இனி திரும்ப எங்க ஊர் பக்கமும் போவ முடியாது. அம்மாவும் இல்ல. என்ன பண்ண. நடக்குறது நடக்கட்டும். கட்டாயம் இதுகளை படிக்க வெச்சிருவேன்னு சத்தியம் பண்ணியிருக்காரு. இதுகளும் படிச்சிட்டா போதும்.... ஏதாவது வேலை வேட்டிக்கு போயிக்குங்க. இந்த காலத்துல எவ பத்தினியா இருக்கா... அப்படியும் எவனாவது இளிச்சவாயன் கட்டிக்க கிடைக்கிறான் இல்ல. அப்படி எவனாவது ஒவ்வொருத்திக்கும் கிடைப்பான். அப்போ கட்டிக்கிட்டு வாழட்டும். உன் மவன் இதுகளை படிக்க வெக்க போறதில்ல. நீயும் ஆட்டத்துல தான் விடுவ.... வேணாம் சாமி. எங்கள பத்தி இனி கவல படாத..... தயவு சேஞ்சி தொந்தரவும் பண்ணாத.... புண்ணியவான் தயவுல நல்ல சோறு திங்கிறோம். மண்ணள்ளி போட்டுடாத..."

"எனக்கேன் அந்த பாவம் தாயி. எனக்கு நிம்மதிதேன். என் ஒத்தாச தேவைப்பட்டா கூப்பிடு. நான் இருக்கேன்.... அப்புறம்.... " இதான் பரிமளா. நல்லவ. 

"என்ன அப்புறம்?"

"அந்தப் பய சொன்னான்னு குடும்பக்கட்டுப்பாடு பண்ணிக்காம டியூப் போட்டுக்கிட்டியே. எடையில் ஒரு வாட்டி மாத்துன.... இன்னும் போட்டிருக்கியா.... இல்ல.... "

ஐயோ. இப்போ தான் ஞாபகம் வருது. காப்பர்-டி போட்டிருக்கேன். மாத்தணும். ஒரு தடவ இல்ல. ரெண்டு தடவ மாத்தி இருக்கேன். அஞ்சு வருசத்துக்கு ஒருக்க மாத்தணும். இல்ல.... எடுத்திட்டு குடும்பக்கட்டுப்பாடு பண்ணிக்கணும்.

"தாயி..."

"ஆங்.... மாத்தணும்"

"உன் ஆம்பள ஆசைப்பட்ட ஒன்னு பெத்து தான் கொடேன். நீயும் திடமாத்தானே இருக்கே. நானெல்லா(ம்) 4 பெத்துக்கலையா..."

"ஆமா.... இந்த வயசுலயா.... "

"என்ன பெருசா வயசாயிடிச்சி. 40 இருக்குமா"

"43"

"எல்லாம் பெத்துக்கலாம்..."

என் பாவாடை ஈரமாயிடிச்சி.... பாவி முண்ட..... சிரிப்பும் வெக்கமும் வந்துச்சி. இன்னொன்னா.... ச்சீய்.

"சரி சரி. வெச்சிடுறேன். நீ ஒரு வெக்கம் கெட்ட முண்ட..."

"சரி தாயி.... உனக்கு சவுரியப்படுறப்போ பேசு. பிரசவ நேரத்துல ஒத்தாசைக்கு வர நா(ன்) ரெடி"

"ச்சீ.... வெய் போன"

கட் செய்திட்டேன். எனக்கு சிரிப்பு நிக்கல. ஒரு பொய் சொன்னா அது எவ்வளவு தூரம் கொண்டு போவுது. 

ம்.... பெருமூச்சு வந்துச்சி. ஒடம்பு சொவம் கொடுக்கவே ஆள் இல்லையாம். பிள்ளை வரம் யார்கிட்ட கேட்க! போன மாசம் வரைக்கும் அடுத்து என்ன பண்ணுறதுக்கு பயம். போன வாரம் வரைக்கும் தினா அனுப்புனா காசை முழுசா செலவு பண்ணாம சாப்பாட்டை பாத்துக்கணும்னு கவல. இப்போ.... நல்ல சோறு தின்ன உடனே.... கவட்டை நமச்சல். 

கேரட் ஒன்னு இருக்கு.... (மிச்சத்தை சாம்பார்ல போட்டுட்டேன்). சத்தம் காட்டாம சமயல் கட்டுக்கு போயி கேரட்ட எடுத்தேன். சேலை கட்டுறதுல இரு சவுரியும்.... இடுப்புல சொருகிக்கிட்டு, முந்தானைய மேல சொருகிக்கிட்டு பாத்ரூம் போனேன். சேலைய உருவி போட்டு... ஜாக்கெட்ட அவுத்துப்போட்டு.... (வீட்டுல பிரா போடமாட்டேன்), பாவாடைய தூக்கி.... கேரட்டை சொருகுனேன்.... சுத்திலும் டைல்ஸ் வெச்ச செவுரு.... மொலை காம்பை அதுல தேய்ச்சேன்... ஜில்லுன்னுச்சி..... கேரட்டை சொருவி எடுத்தேன்.... யப்பா.... எவ்ளோ நாளாச்சு. 6 மாசம் இருக்கும் ஆம்பள கைபட்டு. இந்த கேரட்டுக்கும் வழி இல்லையே அப்போ!

தினா சொன்னா மாதிரி இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிவெக்கிறதா இருந்தா பிகு பண்ணிக்காம பண்ணிக்கணும். என் முலை ரெண்டும் ஆம்பள வாய் படாம வாடி கெடக்கே! வேக வேகமா கேரட்டை விட்டு எடுத்தேன். முடியல டா சாமி! நல்லவனோ கெட்டவனா.... படுக்கைக்கு ஒரு ஆம்பள வேணும்! இனிமே முடியாது. 

"அம்மா எங்க இருக்க... அம்மா..." சங்கவி குரல்.

"அம்மா" பாத்ரூம் கதவு தட்டப்படுது... தட்டுறது ஹரிதா.

என்னாச்சி சனியங்களுக்கு.... "ம்..." முனகினேன்.

"தையல் மெஷின் கொண்டுவந்திருக்காங்க..." 

"வர்றேன்" நிம்மதியா விடுறாங்களா. அப்படியும் அடிச்சி திரவம் வரவெச்சிட்டேன். கேரட்டை நல்லா கழுவி.... ஜாக்கெட் புடவை உடுத்தி, கேரட்டை ஜாக்கிரதையா இடுப்புல சொருவிக்கிட்டு வந்தேன்.

வந்தவன் தமிழ மென்னு முழுங்கி மெஷின் பத்தி விளக்கினான். ஒரு வழியா அவன் போனதும்....

"என்ன ஆச்சி. எவ்ளோ நேரம் பாத் ரூம்ல?" கேட்டா சங்கவி. இதுங்க எப்பவும் பொது கக்கூஸ் போயே பழகிடிச்சிங்க. அங்க 2-3 நிமிஷம் தானே....

"வயிறு சரி இல்லடி"          

ரெண்டும் மெஷினை பார்க்குறதுல பிசி. நான் கிச்சன் வந்து, இன்னொருக்கா கேரட்டை கழுவி..... துருகி வெச்சேன். கொஞ்சம் தயிர் இருந்திச்சி. கேரட்டை அதுல போட்டு, கொஞ்சம் தாளிச்சு கொட்டி உப்பு போட்டு.... கேரட் பச்சடி ரெடி!

 

சாப்பிடும்போது ஹரிதா கேட்டா "இது என்னம்மா தயிர்ல கேரட் போட்டிருக்க "

"கேரட் பச்சடி புள்ள"

"நல்லா இருக்கு. இது வர செஞ்சதே இல்லையே..."

"இது வரைக்கும் ரொம்ப கேரட் வாங்குனதே இல்லையே. அதான். சாப்பிடுங்க"

நானும் ஒரு வாய் சாப்பிட்டு பார்த்தேன். நால்லா தான் இருந்துச்சி.

"அண்ணனுக்கு இல்லையா" சங்கவி கேட்டா....

"அவனுக்கு இன்னொரு நாள் செஞ்சி தரேன். "

[meenafan]

இவள் மீது சின்ன வயசுல இருந்தே உயிரை வைத்திருந்த புருஷனான தாய் மாமா செத்து ஆறே மாசத்துல எதிர்த்த வீட்ல இருந்த தன்னைவிட வயசுல குறைந்தவனுக்கு புண்டையை விரிச்சிட்டா.சரி அது அரிப்பை அடக்க முடியாத வயசுன்னு வைத்துக் கொள்ளலாம்.

இப்போ கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னால தான் கஞ்சிக்கு வழியில்லை சாக போறோம்னு மகனுக்கு போன் பண்ணி அழுதாள்.


இப்போ வயித்துக்கு கஞ்சி கிடைத்ததும் புண்டைக்கு கஞ்சி வேணும்னு நினைக்கிறா.அவளுடைய பையன் இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறேன்னு விளையாட்டுக்காக சொன்னானோ என்னவோ இவள் அதை மனசுல வெச்சிக்கிட்டு வயசுக்கு வந்த பிள்ளைகளை பற்றி கூட நினைக்காம அவளோட புண்டை நிறைஞ்சா போதும்னு நினைக்கிறா.

யப்பா சாமி இவ சாதாரண ஆள் கிடையாது பெரிய அரிப்பெடுத்த முண்டை.இவளோட அரிப்பெடுத்த புண்டைக்குள்ள கொல்லி கட்டையை தான் விட்டு சொருகணும்.

இவளோட முதல் புருஷன் இவ பேருல வாங்கிக் கொடுத்த நகை நிலம் எல்லாம் என்ன ஆனது நண்பா.அந்த குமரேசன் கூட ஓடுறப்போ எல்லாத்தையும் சுருட்டிட்டு தான் ஓடுனாளா இந்த அரிப்பெடுத்த ஓடுகாலி.

அந்த குமரேசனுக்கு ஒரு பாயாசத்தை போட்டு பியூச பிடுங்கி போடுங்க. 

addiction உள்ள ஆட்கள் அப்படித்தானே! குடிகாரன் இருக்கான். இனி திருந்திடணும்னு வைராக்கியமா இருக்கான். ஆனாலும் அவன் மனசுல அப்பப்போ சபலம் வரத்தானே செய்யும். அது மாதிரி தான் காஜியும். 

//நகை நிலம் எல்லாம் என்ன ஆனது// that's the highlight. இப்படிப்பட்ட ஆட்களை நிஜ வாழ்க்கையில பார்த்ததன் தாக்கம் தான் 'சுசீலா'. ஆனால் நான் பார்த்த ஆட்கள் ஆண்கள். பொதுவா பெண்கள் ரொம்ப கவனமா இருப்பாங்க. ஆனால்..... அரிப்பு எடுத்த பெண்கள்?! ஓடுகாலி பெண்கள் மன ஓட்டம் எப்படி இருக்கும்? பணமா அரிப்பா? சொத்தா சுகமா? இப்படி ஓடிப்போன சில சிறுக்கிகள் பின்னாளில் சொத்தில் பண்ணுன்னு கேஸ் போட்டதெல்லாம் நடந்திருக்கு. 

in fact இன்னும் ஒரு 2-3 episode பிறகு இது பத்தி ஒரு மேட்டர் வெச்சிருக்கேன். நம்ம conversation ஒரு spoiler தான். 

//குமரேசனுக்கு ஒரு பாயாசத்தை// அது இன்னொரு spoiler நண்பா. கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்க ப்ளீஸ்.

ஒரு ஓடுகாலியை அவளோட மன ஓட்டத்தில் இருந்து நாம் பார்க்கணும். 

இன்னொன்று - ரொம்ப கட்டுப்பாடான சூழல்ல வளர்றவங்க சுதந்திரம் கிடைச்சா எப்படி அதை misuse பண்ணுவாங்க. எனக்கு தெரிந்த பையன் ஒருத்தன். பெற்றோர் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட். அவன் +2ல மாவட்ட அளவில் ரேங்க் எடுத்தான். என்ஜினீரியரிங் தமிழ்நாட்டின் டாப் காலேஜில். என்ன ஒன்னு..... ஹாஸ்டல்! சுதந்திரம் என்ன பண்ணுச்சி. பையன் கஞ்சா பொறுக்கி ஆகி, பாக்கெட் மணி, வீட்டுல திருடுன பணம்னு எல்லாத்தையும் பொம்பள மேட்டருல செலவு பண்ணி.... அவன் அம்மாவையே கெடுக்க முயன்று, மனநல ட்ரீட்மெண்ட் போய், 4 வருஷ முடிவுல 18 அரியர். அடுத்த 3 வருஷம் போராடியும் 6 பேப்பர் தான் கிளியர் பண்ணுனான்..... அப்புறம் மனம் உடைஞ்சி தற்கொலை. தப்பு அவனுக்கு கிடைச்ச சுதந்திரத்தின் மேல இல்ல.  டைமிங் சரியா அமையல. 

அது போலத்தான்..... 
  
வசதியான கணவன் இருந்தும் அரிப்பெடுத்த குன்றத்தூர் அபிராமி என்ன பண்ணுனா..... அன்றாடம் காய்ச்சி பிரியாணி மாஸ்டர் கூட 'கூட' ரெண்டு பிள்ளைகளை கொண்டாள். ஆனால்... நம்ம சுசீலா அவ்வளவு மோசம் இல்லை. 

சோறு கிடைக்கும் வரை அடங்கி இருந்த உணர்ச்சிகள் சோறும் நல்ல வாழ்விடமும் கிடைச்ச பின்னாடி அடங்கி இருக்குமா? 

moreover உடல் தேவைகளும் அடிப்படை தேவைகளில் ஒன்று தானே!

[meenafan]

மீண்டும் மீண்டும் சுசீலா தான்.


"அம்மா மெஷின் சூப்பரா இருக்கு" பூரித்தாள் ஹரிதா.

"அண்ணன் உனக்கு பாத்து பாத்து தாம்மா செய்யுறாரு" குத்தலோடு சங்கவி.

"என்னடி பெருசா கண்டுட்டே"

"புடவையெல்லாம் சூப்பர் மா. அண்ணன் செலெக்ஷன் தானே"

"ம்..." லேசாக வெட்கப்பட்டேன். "நாம எல்லோரும் தான் இன்னைக்கு ஷாப்பிங் போறோமே... உங்களுக்கு துணி எடுக்க" சமாளித்தேன்.

"அம்மா எனக்கு ஒரு ஜீன்ஸ் மா" சங்கவி கெஞ்சினாள்.

"இங்க பாருங்கடி. நம்ம வீட்டு ஆம்பள அவனா என்ன எடுத்துத்தறானோ. நாம சந்தோஷமா வாங்கிக்கணும். இது வேணும் அது வேணும்னு கேக்க கூடாது"

"நானா கேக்கல.... நீயா சொல்லேன்"

"அவனுக்கு என்னை விட உங்க ரெண்டு பேத்தையும் தான் ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. நான் உங்களுக்கு சிபாரிசு பண்ண தேவையே இல்ல."

"சரி நானே.... இல்ல வேணாம். அண்ணாவுக்கு தெரியும் எனக்கு என்ன நல்லா இருக்கும்னு" அவள் முகத்துல சின்ன வெட்கம். 

"அம்மா புது மெஷின்ல யாரு துணிமா முதல்ல தைக்க போறே" ஆர்வமா கேட்டா ஹரிதா.

"வேற யாரு துணி? நம்ம ஹீரோ துணி தான்" முகமெல்லாம் கிண்டலா சங்கவி. 

அட. இது கூட நல்ல ஐடியா தான். நான் நல்ல ஜென்ட்ஸ் சட்டை தைப்பேன். ஆனா..... துணி?

"நேத்து வாங்குன புடவைகளுக்கு ஜாக்கெட் தைக்கலாம்னு இருந்தேன்"

"இதுக்கு முன்னாடி புது மெஷின் பார்த்திருக்கியா? ஒரு பழைய மெஷின் வெச்சிருந்தே அதையும் அந்த ஆள் வித்துட்டாரு" - சங்கவி சிறுக்கிக்கு எவ்ளோ எகத்தாளம்!

"ஏய்.... நான் தையல் கத்துக்குறேன்னு சொன்ன உடனே எங்க அம்மா புது மெஷின் வாங்கித்தாந்தங்க. தெரியுமா" பெருமையா சொன்னேன்.

"ம்ஹும்..... நான் மட்டும் நல்ல குடும்பத்துல பிறந்திருந்தேன்னா அங்கேயே செட்டில் ஆகி இருப்பேன்" எனக்கு குத்தியது. 

"அவனுக்கு சட்டை தைக்க துணி வாங்கணுமே"

"இந்தாம்மா" ரூமில இருந்து ஒரு கவர் கொண்டுவந்த ஹரிதா.

"என்னடி இது" 

"அண்ணா என்னை அவங்க திங்ஸ் க்ளீன் பண்ண சொன்னாங்க இல்ல. அப்போ கிடைச்சுது. சட்டை பிட்டு"

சேலம் ஏ.ஆர்.ஆர்.எஸ். கடை பை அது. ஒரு வேலை அம்மா இருந்தப்போ யாராவது வெச்சி கொடுத்திருப்பாங்க!

"அளவெடுக்க ஒரு சட்டையும் கொண்டு வா"

துணி சுமார் குவாலிட்டி தான். வெச்சி கொடுக்கவே விப்பாங்களே அந்த மாதிரி சட்டை பிட்டு. யாரோ ஊர்க்காரன் வாங்கி தந்திருக்கான். என்ன பண்ணலாம். சட்டை எப்படியும் ஊர்நாட்டான் மாதிரி தான் இருக்கும். துணி அளவும் கொஞ்சம் கூட இருக்கு. மெஷின் கிட்ல இருந்து அளவெடுக்குற டேப் எடுத்து அவன் சட்டையை அளவெடுத்தேன். நீளம் கொஞ்சம் கூட குறிக்க சொன்னேன்.

"ஏம்மா நீளம் அதிகமா" கேட்டா ஆர்வ கோளாறு சங்கவி.

"சொன்னத செய் டி"

அரை கை அளவு தான் எடுத்தேன். சட்டை துணியை எடுத்து மார்க் பண்ண ஆரம்பிச்சேன். எனக்குள்ள ஆர்வமும் உறுதியும் வந்துச்சி. நான் யார்னு என்னை நம்பி மெஷின் வாங்கித்தந்த என் பையனுக்கு நிரூபிக்கணும். இடையில அவனுக்கு மெஷின் வந்த செய்திய வாய்ஸ் மெசேஜா அனுப்ப சொன்னேன்.

மணி மதியம் 1 தான் ஆகுது. அவன் வர எப்படியும் 6.30 ஆயிடும். இந்த சுசீலா யாருன்னு காட்டுறேன்.

ரெண்டு பேரும் என்னை சுத்தி நின்னு வேடிக்கை பார்த்தாளுக. நான் பள்ளிக்கூட கணக்குல வீக்கு தான். ஆனா டெயிலரிங் கணக்குல எப்பவும் சரியா இருந்திருக்கேன். மெஷினோட வந்த துணி நறுக்குற கத்திரிக்கோல் செமையா வேலை செஞ்சிது. இதுவே சினிமாவா இருந்தா ஒரு பில்ட்-அப் பாட்டோ இல்ல குறைஞ்சபட்சம் BGMமோ போட்டிருப்பாங்க.

 

பர பரன்னு வேலை பார்த்தேன். ஊர்ல ரெண்டும் எனக்கு உதவுங்க. இங்க நானே பார்த்துக்கிறேன் நீங்க வேடிக்கை மட்டும் பாருங்கன்னு சொல்லிட்டேன். 3 மணி நேரம். தனி ஆளா துணிய pattern எடுக்குறதுல இருந்து, கட் பண்ணி, தைக்கிறது வரை. 

ஹெம்மிங் பாக்கி இருந்துச்சி. 

"அம்மா குர்தா மாடல்ல இருக்கே" ஆச்சர்யமா கேட்டா சங்கவி.

"ஆமாண்டி"

"இந்த துணிக்கு குர்தா மாடல் டிப்ரெண்ட்டா இருக்குமா. ஆனா நல்லா இருக்கு" இன்னும் ஆச்சர்யம் குறையாம சங்கவி சொன்னா.

"சூப்பர்மா.... காபி போடவா" ஹரி குட்டி.

"போடு டி ஹரி குட்டி." சோபாவுல வந்து சாய்ஞ்சேன். 

"3 பட்டன் வரும் இல்ல"

"ம்.... மார்க் பண்ணியிருக்கேன் பாரு"

"நான் பண்ணிடட்டா"

"ம்...."

கிச்சன்ல இருந்து.... "அப்போ நானு" என்றாள் ஹரிதா.

"உனக்கும் வேலை இருக்கு. காபி போட்டு கொண்டுவா முதல்ல. அப்புறம் சொல்றேன்."   

3 பேரும் காபி குடிச்சோம். "எனக்கு என்ன வேலை" திரும்ப ஹரிதா கேட்டா. "வீட்டை பெருக்கு முதல்ல. அவ பட்டன் தைக்கட்டும். அடுத்து நான் ஹெம்மிங் பண்ணுவேன். அப்புறம் தான் ஒரு முக்கியமான வேலை இருக்கு. நீ தான் பண்ணனும்"

"ம்... சரி".

பட்டன் வெச்சாச்சு. நானும் ஹெம்மிங் பண்ணிட்டேன். விரிச்சி பார்த்தா செமையா இருந்துச்சி. 

"இந்த ஹரி குட்டி. சூப்பரா அயர்ன் பண்ணனும். நீ பண்ணுற அயர்ன் நம்ம ஹீரோ சொக்கிடனும்"

நான் முகம் கழுவ போனேன். மனசுக்கு நிறைவை இருந்திச்சி. மூத்திரம் போறப்போ தான் கேரட் மேட்டர் ஞாபகம் வந்துச்சி. அட.... மணி இப்போ 5 இருக்கும். இவ்ளோ நேரமா எனக்கு எந்த அரிப்பும் வரல. அப்போ.... 

இனி.... உழைக்கணும். அவனும் நிறைய செலவு பண்ணுறான். பாவம், அவனுக்கு யார் இருக்கா செய்யா. நான் தான் சம்பாதிச்சு குடுக்கணும். இந்த சுசீலா யாருன்னு காட்டுறேன்!

எல்லோரும் வேலை முடிச்சிட்டோம். டயம் இருக்கு. கொஞ்சம் சேமியாவும் இருக்கு. வெள்ளிக்கிழமை வேற. பாயாசம் செஞ்சி விளக்கு ஏத்தினா நல்லது தான். வெள்ளை பொருள் படைச்சி வெள்ளிக்கிழமை சாயந்திரம் விளக்கேத்துனா லட்சுமி வீடி தேடி வருவான்னு சொல்வாங்க. 

 *
பாயசம் செஞ்சி விளக்கு ஏத்தினோம். 

காலிங் பெல். மணி 6.15 தான். தினா வந்துட்டான்.

"ஹாய் செல்ல குட்டீஸ்... என்ன வீடே கமகமன்னு.... வாவ்.... நைஸ்" ரெண்டு அவனை கட்டிக்கொண்டன. 

என்னை பார்த்து என் கன்னத்தில் கிள்ளி "என்ன டி செல்லம் ஸ்பெஷல்?"னு அவன் கேட்க, இதுங்க ரெண்டும் என்னை ஒரு மாதிரி பார்க்குதுங்க. இதுங்க முன்னாடி இப்போ தான் முதல் முறையா என்னை டி போட்டு பேசுறான்.

"அண்ணா இன்னைக்கு உங்களுக்கு ஒரு சர்பிரைஸ் வெச்சிருக்கோம். உங்க செல்லம் உங்களுக்காக மெனக்கெட்டு சூப்பரா பண்ணியிருக்கு" என்றாள் சங்கவி. 

"என்ன சர்பிரைஸ்.... சீக்கிரம் காட்டுங்க..."

"முதல்ல பாயாசம் சாப்பிடு டா"

"முதல்ல சர்ப்பிரைஸ்." 

அதே கடை கவர்ல நீட்டா அயர்ன் பண்ணி பேக் பண்ணியிருந்தா ஹரிதா. கொண்டு வந்தா.

"ஒரு சட்டை பிட்டு இருந்துச்சி டா. அதான்..." 

பிரித்து பார்த்தான். "வாவ்.... குர்தா.... இரு பாக்குறேன்..." 

போட்டிருந்த சட்டையை கழட்டி சங்கவி கிட்ட கொடுத்துட்டு, இதை வாங்கி போட்டுக்கிட்டான். எனக்கே ஆச்சரியம். ரொம்ப சரியா இருந்திச்சி. 

"ஹேய்... எப்படி அளவு எடுத்த. செம ஃபிட்டா இருக்கு. சூப்பர் டி"

எனக்கு கண் கலங்கிடிச்சி. என்னை வந்து கட்டிக்கிட்டான். நெத்தியில 3 முத்தம் குடுத்தான். "சூப்பர் டி செல்லம். குட் வர்க்"

"அண்ணா அம்மா நல்ல டெய்லர் தான் அண்ணா. என்ன பீஸ் வர்க் தான் பார்க்கும். அது போட்டுக்குற ஜாக்கெட், நாங்க போடுற சுடி அது தான் தைக்கும். அக்கம் பக்கத்துல நிறைய ஜாக்கெட் தாச்சி கொடுக்கும்" சங்கவி சொல்ல... என்னை பெருமையா பார்த்தான். 

"சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க செல்லங்களா.... நம்ம சுசி டார்லிங்க்கு நான் ஏற்கனவே ஒரு ஆர்டர் பிடிச்சிட்டேன். நாளைக்கு கஸ்டமர் நம்ம வீட்டுக்கு வந்து மெடீரியலும் அளவும் குடுப்பாங்க". 

"வாவ்... சூப்பர் ணா" ஹரிதா கூவினாள் 

"அண்ணா நான் இது கிட்ட சொன்னேன். அண்ணன் உனக்கு எல்லாத்தையும் பார்த்து பார்த்து பண்ணுறார்னு. (என்னை பார்த்து) இப்போ பாரு..... மதியம் மெஷின் வந்துச்சி. சாயந்திரம் ஆர்டர்"

"நிச்சயம் உன் பேரை காப்பாத்துவேண்டா" கலங்குண கண்களோட சொன்னேன்.

"இந்த 500 ரூபா" 

"எதுக்குடா"

"தையல் கூலி"

"டேய் என்னடா நீ..."

"லூசு... இன்னைக்கு வெள்ளிக்கிழமை. நான் தான் உனக்கு முதல் போனி. முதல் கஸ்டமர். இந்த பிடி. இனிமே கலக்கோ கலக்குன்னு கலக்குற"

"இப்போவாவது பாயாசம் குடிடா"

"இரு பிரெஷ்-அப் ஆகிட்டு வர்றேன். நீங்களும் ரெடி ஆகுங்க செல்லங்களா."

...

ஒரு வழியா நாங்க ஷாப்பிங் கிளம்புனோம். அட.... என் சேலைக்கு மேட்சா அவன் டி-ஷார்ட்.

"என்ன சொல்லிவெச்சி மேட்சிங்கா போட்டு வறீங்களா ரெண்டு பேரும்" என் காதை கடித்தாள் சங்கவி. அப்பப்பா... எப்போ பாரு இவளுக்கு என் மேல பொறாமை. 

டாக்சிக்காக காத்திருந்தப்போ.... "அண்ணா ரெண்டு பேரும் ஜோடியா நில்லுங்க ஒரு போட்டோ எடுக்குறேன். உங்க ஐபோனை கொடுங்களேன்" - சங்கவி.

"என் செல்லம் நாம 4 பேரும் செல்பி எடுத்துக்கலாமே"

"எடுத்துக்கலாம் ணா முதல்ல இது. ப்ளீஸ்."

"ஓகே" போனை கொடுத்தான். 

என்னை பக்கத்துல இழுத்து தோள் மேல கைபோட்டு.. கிளிக்.

"அண்ணா அடுத்து என் கூட" சங்கவி போனை ஹரிதா கிட்ட கொடுத்தாள். 

அதே போஸ். க்ளிக்.

"அண்ணா என் கூட" ஹரிதா இப்போ ஜோடியா நின்னா.... சங்கவி க்ளிக் பண்ணா.

3 போட்டோவையும் பார்த்தா.... ஹரிதா "அண்ணா உங்களுக்கும் அம்மாவுக்கும் தான் ஜோடிப்பொருத்தம் சூப்பரா இருக்கு" எனக்கு வெட்கமாயிடிச்சி.

"குட்டிகளா.... இன்னும் 3 மாசம் நல்லா சாப்பிடுங்க. இங்க இதே இடத்துல போட்டோ எடுப்போம். அப்போ பார்ப்போம். இப்போ நீங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்ப ஒல்லியா இருக்கீங்க. கொஞ்சம் வெயிட் போடுங்க.... அப்புறம் பார்க்கலாம்"

"நிச்சயமா ண்ணா" சங்கவி என்னை ஒரு மாதிரி பார்த்து சொன்னாள். இவளுக்கு நான் என்ன சக்காளத்தியா. ரொம்பத்தான் பண்ணுறா. 

அவனும் நானும் எடுத்துக்கிட்டா போட்டோவை மட்டும் எனக்கு அனுப்புனான். அவன் அப்பா கூட எடுத்துக்கிட்டா மாதிரியே இருந்திச்சி. இவனுக்கும் அதே கம்பீரம்.

[meenafan]

I'm back. தினா here.


இப்போ குடும்பஸ்தன் இல்லையா. அப்பப்போ பிசியா ஆயிடுது. சரி வாங்க.... நம்ம மேட்டருக்குள்ள போவோம்.

கமெர்ஷியல் ஸ்ட்ரீட்ல ஒரு சில கடைகள் எனக்கு நல்ல பழக்கம். எல்லாம் என் ex ஜனனியால தான். எவ்ளோ வாங்கி தந்திருக்கேன். அங்கே தான் என் செல்ல குட்டீசை கூட்டி போனேன். நம்ம ஜிகிரி தோஸ்த் ஷிவண்ணாவோட கடை. 

"வா குரு.... என்ன ரொம்ப நாளா காணல"-ன்னு வரவேற்றார். கன்னட ஆட்கள் மச்சி, மாமா, மாப்பிள்ளை மாதிரி 'குரு'ன்னு சொல்வாங்க.

"அது பெரிய கதை குரு. அவ விட்டு போயிட்டா" 

"ஐயோ இன்னா குரு சொல்றே...."

"விடு குரு.... இது என் கசின்ஸ். ஊர்ல இருந்து வந்திருக்காங்க. இன்னைக்கி ஷாப்பிங் வேட்டை இங்க தான்"

"சூப்பர் குரு... பாருங்கோம்மா. அல்லாம் பெஸ்ட் மெட்டீரியல்ஸ்..."

உள்ளே போனோம். 

ரெண்டு குட்டிகளுக்கும் ஜீன்ஸ் காட்ட சொன்னேன். நம்ம கடை மாதிரி.... எல்லோரும் பழக்கம். கெங்கம்மான்னு ஒரு அக்கா ரொம்ப நல்லாவே தெரியும் (அவங்க கிருஷ்ணகிரி ஆள் தான்). அவங்க தான் காட்டுனாங்க. ஆளுக்கு 2 ஜீன்ஸ் நானே செலெக்ட் பண்ணேன். அப்புறம்.... ரெண்டுக்கும் டாப்ஸ். அதுங்களே போதும்னு சொல்லியும் வித விதமா நானே செலெக்ட் பண்ணேன் (பெரும்பாலும் ஸ்லீவ் லெஸ்). ஷார்ட்ஸ், லாங் ஸ்கிர்ட்ஸ், மினி ஸ்கர்ட்ஸ், சிம்மிஸ்னு நான் தான் எடுத்தது.  அதுங்க வேலை ஒவ்வொண்ணை fit check பண்ணுறது மட்டும் தான். டாப்ஸ்ல கூட டி-ஷர்ட் மாடல் கொஞ்சம். டாங்க்-டாப் ரகம் தான் நிறைய. 

கெங்கம்மா அக்காவை தனியா கூப்பிட்டு.... "அக்கா இதே மாதிரியே பெரியவளுக்கும் எல்லாம் வேணும்"னேன். 

"பார்த்தா கல்யாணம் ஆனவ மாதிரி இருக்கா"

"ஆமாம்.... புருஷன் விட்டுட்டு போயிட்டான்.... நான் தான் பாத்துக்குறேன்"

அக்கா நமுட்டு சிரிப்பு சிரிச்சிகிட்டு போயிட்டாங்க. 

"நீ இங்க வா" அக்கா சுசிலாவ கூப்பிட்டாங்க.... (சாரி பிரெண்ட்ஸ்..... அவளை 'அம்மா'ன்னு சொல்ல மனசு வரமாட்டேங்குது... அதுக்காக அவ பழைய விஷயங்களை கிளர்றேன்னு நினைக்காதீங்க. அவ எனக்கு புதுசா வாழ்க்கையில அறிமுகமான பொண்ணு மாதிரி பார்க்க விரும்புறேன். ஒரு பிரெண்டா. ஒரு girl bestieயா. இனிமே நோ அம்மா. ஒன்லி சுசிலா)

"என்ன?" சுசி போனா....

"இந்த டாப்ஸ் trial பாத்துட்டு வா"      

"எனக்கா?" என்னை பார்த்தாள் சுசி. அவள் காது கிட்டே சொன்னேன்.... "மூடிக்கிட்டு நான் எடுத்து தர்றத trial பார்த்துட்டு வா" அப்படியே அக்காவை பார்த்து..."ஒரு ஜீன்சும் அப்படியே இவளுக்கு கொடுங்கக்கா. மொத்தமா trial பார்க்கட்டும்"

'என்னடா இதெல்லாம்'ங்குற மாதிரி என்னை பார்த்தா. நான் சிரிச்சேன். திரும்ப அவ கிட்ட ரகசியமா "ஜட்டி போட்டிருக்கியா"ன்னு கேட்டேன். "ம்கூம்... சொல்லி இருந்தா சுடிதார் போட்டு வந்திருப்பேன் இல்ல". 

சிட்டில தான் புடவை கட்டினாலும் ஜட்டி போடுறாங்க சில பெண்கள். புடவைக்கு உள்ளாடை உள்பாவாடை மட்டும் தான். பீரியட்ஸ் டயத்துல ஜட்டி போட்டாலும் ஓகே... மத்த நேரத்துல பொதுவா ஜட்டி போட மாட்டாங்கன்னு தெரியும். அதான் கேட்டேன். 

"சரி சரி.... கமுக்கமா போய் போட்டு பாரு. வெளிய வந்து காட்டணும் என் கிட்ட"

என்னை செல்லமா முறைச்சிட்டு போனா. 

2-3 நிமிஷம் கழிச்சி trial ரூம்ல இருந்து வந்தா.... எனக்கு தூக்கிடிச்சி. டி-ஷர்ட் ஜீன்ஸ், அவ வழக்கமா வெக்கிற பொட்டு, ஜடைனு ஹோம்லி முகம் + செக்சியான உடம்புன்னு இருந்தா. 

 

டக்குன்னு அக்கா ஒரு டாங்க் டாப்பை கொடுத்து, "இந்தா பாப்பா இதையும் trial பாரு"ன்னாங்க. (அக்காவுக்கு 35-38 வயசுக்குள்ள தான் இருக்கும்.)

டாங்க் டாப்பா.... உலகம் தாங்காதுடா சாமி!

2 நிமிஷம் கழிச்சி வந்தா... த்தா.... என்னால முடியல....

 

"இந்தா அப்படியே இந்த லாங் ஸ்கிர்ட்டை trial பாரு" அக்கா கொடுத்தாங்க. 

 

அவள் போன பின்னாடி, அக்கா கிட்டே ரகசியமா "அக்கா ஷார்ட் ஸ்கிர்ட், ஷார்ட்ஸ், இவ சைசுக்கு இருக்கா?"

"இருக்குபா.... இவ போடுவாளா..."

"சும்மா வீட்டுல போட்டுக்க தான்"

அக்கா திரும்ப ஒரு நமுட்டு சிரிப்போட துணி எடுக்க போயிட்டாங்க. 

லாங் ஸ்கிர்ட் அம்சமா இருந்திச்சி. இனிமே இவளை வெளிய கொண்டு வரப்போ இப்படி மாடர்னா கூட்டி வரணும். 

3 பேத்துக்கும் ப்ரா, ஜட்டி எடுத்தோம். 

ஷிவண்ணா கடையில எப்பவும் விலையோ குறைவு, தரமோ உயர்வு. அவருக்கும் அக்காவுக்கும் ஒரு தாங்க்ஸ் சொல்லிட்டு பக்கத்துல சவுக்கத் பாய் கடையில இதுகளுக்கு நல்ல செருப்பு, குட்டிகளுக்கு ஸ்நிக்கர்ஸ் வாங்கிக்கிட்டு கொஞ்ச தூரம் போனா..... சின்ன கிச்சன்வேர் கடை. அங்கே எனக்கும் ரெண்டு குட்டிகளுக்கும் லன்ச் பாக்ஸ் வாங்கினோம். எப்படியும் அதுங்களுக்கு காலேஜ் போக வேணுமே!

ஒரு வழியா ஷாப்பிங் முடிச்சிட்டு.... 4 பேரும் ரெண்டு கையிலும் கனக்க பைகள். கையேந்தி பவன்ல தான் டிபன் வாங்கித்தந்தேன். எனக்கு பெரிய ரெஸ்ட்டாரெண்ட்ஸ் பிடிக்காது. 4 பேருமே செம பசியில இருந்தோம். நல்லா சாப்பிட்டோம்.   

டாக்சி பிடிச்சி வீட்டுக்கு வந்தோம். எங்க அபார்ட்மெண்ட் பக்கத்துல ஒரு மினி-சூப்பர் மார்க்கெட் உண்டு. அங்க உங்களுக்கு பிடிச்ச மாதிரி 3 ஐஸ்க்ரீம் வாங்கி வாங்கன்னு காசு குடுத்து ரெண்டு குட்டிகளையும் அனுப்பிட்டு காத்திருந்தோம். 3 galaxy கோன் ஐஸ் வாங்கி வந்துச்சிங்க. 

வீட்டுக்குள்ள போனா எனக்கு ரொம்ப டயர்ட்.

"அண்ணா 3 ஐஸ் தான் வாங்க சொன்னீங்க" கேட்டா சங்கவி.

"ஆமா சங்கவி. நீங்க ரெண்டு குட்டிகளும் ஆளுக்கு ஒன்னு சாப்பிடுங்க. நானும் அவளும் ஒன்னை ஷேர் பண்ணிக்கிறோம்"னு சுசீலை காட்டினேன். 

"ஏண்ணா என் கூட ஷேர் பண்ணிக்க மாட்டீங்களா?" பாவமா கேட்டா சங்கவி  

"அவ்ளோ தானே சங்கவி.... உன்னோடதையும் நக்குறேன். போதுமா"

"அண்ணா என்னோடது" போட்டிக்கு வந்தாச்சு ஹரிதா.

"ஹரி குட்டியோடத நக்காமலா..." 

"அப்போ நீங்க முதல்ல கொஞ்சம் சாப்பிட்டு குடுங்க" ஹரிதா முந்திக்கிட்டா. மேல பிரிச்சி நீட்டுனா...

"ஹரி குட்டி... என் எச்சி பரவாயில்லையா"

"எனக்கு அது தாண்ணா வேணும்" என் வலது மடியில உட்காந்துகிட்டா.

சங்கவி சும்மா விடுவாளா.... இடது மடியில உட்க்காந்துக்கிட்டா...

"அண்ணா சுத்தி நக்குங்கண்ணா" ஹரிதா சொல்ல.... நக்கி குடுத்தேன்.

"நீங்க சாப்ப்பிட்டது போக தாண்ணா நான் சாப்பிடுவேன்" சங்கவி நீட்ட 

"அவளுக்கு எவ்வளவு சப்பிணேனோ அவ்வளவு தான் உனக்கும். உங்க ரெண்டு பேத்துக்குள்ள எப்பவும் பேதம் பார்க்க மாட்டேன் சங்கவி"ன்னு சொல்லிட்டு ஹரிதா கோனை சப்பினா அளவுக்கு சப்பி கொடுத்தேன். 

'என்ன இதெல்லாம்'ங்குற மாதிரி பார்த்துக்கிட்டு இருந்தா சுசீலா.

"நம்ம ஐஸ்க்ரீமை பிரிட்ஜில வை. அப்புறம் சாப்பிடலாம்"ன்னேன். வெச்சிட்டு, துணி பைகளை உள் ரூமுக்கு எடுத்து போனா சுசீலா. இதுங்க ரெண்டும் ரசிச்சி ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிட்டுச்சிங்க. 

துணி எல்லாம் அடுக்கிட்டு மூணு பேரும் டிரஸ் மாத்திட்டு வந்துச்சிங்க. சுசீலாவுக்கு நேத்து வாங்குன நைட்டி சூப்பரா இருந்துச்சி. இதுங்க ரெண்டுக்கும் இன்னைக்கு வாங்குன சிம்மீஸ் வகை கவுன் தான். ஸ்லீவ் லெஸ். ரெண்டு குட்டிகளுக்கும் அங்குள்ல முடி. 

"ரெண்டு பேரும் இங்க வாங்க..."

"என்னண்ணா"

ஒவ்வொருத்தி அக்குள் முடியையும் பிடிச்சி இழுத்து.... "தலையில தான் 4 முழத்துக்கு ஜடை இருக்கே... இங்கே ஏண்டி புதர் வளக்குறீங்க?"

ரெண்டும் வெட்கப்பட்டுச்சிங்க.... "அதுவா வளருது டா" என்றாள் சுசி. 

"உனக்கு காடே இருக்கும் போல. அதான் வேர்வை நாத்தம். அக்குளை ஷேவ் பண்ணி சுத்தமா வெச்சிக்க தெரியாதா"

"ஷேவா? பொம்பளைங்க எப்படி டா ஷேவ் பண்ணுறது" 

"கிழிஞ்சிது.... பொம்பளைங்களுக்குன்னு க்ரீம், ரேசர் எல்லாம் இருக்கு வாங்கி தரேன். சங்கவி.... நீயும் ஹரிதாவும் இன்னமும் பட்டிக்காடாட்டும் இருக்க கூடாது. ரெகுலரா ஷேவ் பண்ணனும். கை அக்குள்ல மட்டும் இல்ல..... கால் கவட்டையிலயும்."

"டேய்.... அதுங்க கிட்ட போயி..."

"போடி லூசு..... personal hygiene. அதனால தான் உங்க மேல ஸ்மெல் வர்றது. டியோடெரன்ட் வாங்கினோம் ஞாபகம் இருக்கா... "

சங்கவி "ஆமாண்ணா"

"எப்படி யூஸ் பண்ணனும்னு தெரியுமா"

"விளம்பரத்துல பார்த்திருக்கோம்"

"விளம்பரத்துல வர்ற பொண்ணு அங்குள்ல புதர் இருந்திச்சா?"

"இல்ல" ஹரிதா சிரித்தாள்.

"சோ..... மூணு பேரும் ஒருத்தர் மாத்தி ஒருத்தருக்கு நல்லா ஷேவ் பண்ணி விட்டுக்கணும்"

"ம்" ரெண்டும் கோரஸா. 

"சுசீ" அவளை பேர் சொல்லி கூப்பிட்டது 3 பேத்துக்கும் சின்ன அதிர்ச்சி.

"சொல்லு டா" குரல் கம்மிடிச்சி.

"நாளைக்கு 10-10.30 என் பிரென்ட் வித்யா துணி கொண்டு வருவா. நீட்டா நீ இருக்கணும்"

"ம்"

"உங்க 3 பேத்தையும் என் கசின்ஸ்னு சொல்லியிருக்கேன். 3 பேரும் அக்கா தங்கச்சி.... இனிமே வெளி உலகத்துக்கு நீங்க 3 பேரும் அக்கா தங்கச்சி. புரியுதா கேர்ள்ஸ்."

ரெண்டும் ஒன்னை ஒன்னு பாத்துக்கிச்சுங்க. வழக்கம் போல சங்கவிக்கு சந்தேகம் "உங்கள எப்படி அண்ணா கூப்பிடனும்" 

"கசினை அண்ணான்னு கூப்பிட்டா தப்பில்ல" அவ மூஞ்சி ஏன் சுருங்குது.

"அப்போ எங்க பெரிய அக்கா உங்கள எப்படி கூப்பிடனும்" சுசீலாவை காட்டி கேட்டா 

"அவ என்னை விட வயசு கூட.... சோ..... பேர் சொல்லி கூப்பிடட்டும். நானும் அவளும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பேர் சொல்லி கூப்பிடுவோம்"

"கசின்னா.... நீங்க எங்களுக்கு யார் பையன்" ஹரிதா ரொம்பவே உஷார்.

"நீங்க 3 பேரும் எனக்கு மாமா பொண்ணுங்க"

"அப்போ நீங்க எங்களுக்கு அத்தான்" சங்கவி கண்ணு மின்னுச்சு.

"அத்தானை அண்ணான்னு கூப்பிடலாம்"

"அதை நாங்க பார்த்துக்குறோம் அத்தான்" ஹரிதா பிஞ்சிலேயே பழுத்தது போல.

"ஏய்.... உதை வாங்குவே. அப்புறம் இதெல்லாம் வெளி உலகத்துக்கு தான். வீட்டுல நான் உங்களுக்கு அண்ணன் தான்."

"ஒரு வேல வெளிய பழக்க தோஷத்துல உங்கள அண்ணானு கூப்பிட்டுட்டோம்னா சங்கடமாயிடும். வீட்டுலேயும் அத்தான்னே கூப்பிட்டு பழகிடுறோம்" சொன்னா சங்கவி.

"அடிப்பாவிகளா உங்கள இன்னசென்ட்னு நெனச்சா..." ரெண்டு பேர் காதையும் பிடிச்சி திருவுனேன். 

"குட்டிகளா.... மண்டேல இருந்து உங்க ரெண்டு பேத்துக்கும் கன்னடா கிளாஸ் இருக்கு. டெய்லி. டான்ஸ் கிளாசும் ஏற்பாடு ஆயிடும்"

"சரிண்ணா"

"டான்ஸ் எதுக்குடா. கம்ப்யூட்டர் கிளாஸ் போனாலும் நல்லது இல்லையா" கேட்டாள் சுசிலா.

"எனக்கு தெரியும் டி. குட்டிகளா.... கன்னடா ரொம்ப முக்கியம். அடுத்து உங்களுக்கு காலேஜ் போறப்போ ரொம்ப தேவைப்படும். ஒழுங்கா கத்துக்கணும். விளையாட்டா இருந்தா அண்ணனுக்கு ரொம்ப கோவம் வரும்."

"அத்தானுக்குன்னு சொல்லுங்க" சங்கவி குறும்பாக சிரித்தாள்.

"ஏய்.... நிஜமாவே நீங்க இப்படித்தானா...... "

"இதுல என்ன தப்பிருக்கு அத்தான்..... ப்ளீஸ் கோச்சிக்காதீங்க." சங்கவி கெஞ்சினா.

"சரி போயி படுங்க..."

"டிவி பாக்குறோமே அத்தான்..." ஹரிதா கேட்டப்போ.... இந்த அத்தான் என்னை கடுப்பேத்துச்சி. எப்படி மாறிட்டாளுக. ச்சை.

"நீ என்ன பண்ணப் போறே சுசி" அவ என்னை 'என்ன பண்ணனும்'னு பார்த்தா.....

"மணி 10 ஆகுது. ஒரு ஜாக்கெட் தைக்க முடியுமா?"      

"ஜாக்கெட்டா"

"ஆமாம்.... நாளைக்கு வித்யா கிட்ட ஒரு சாம்பிள் காட்ட"

"ம்.... தச்சிடுறேன்..."

"ஜாக்கெட்டை... ஸ்லீவ் லெஸ்ஸா தை"

"ஆங் .." ஆச்சரியமா பார்த்தா. கண்ணடிச்சேன். ஒரு நமுட்டு சிரிப்பு சிரிச்சிட்டு வேலைய ஆரம்பிச்சா.

"இங்கிலிஷ் படம் பார்க்கலாமா சங்கவி"

"ம்..." செம ஆர்வமா.

"சண்டை படம் டி.... கழுத" 

"உங்க கூட பார்க்கணும். அவ்ளோ தான்." சங்கவி விவரமானவ தான் போல.

தையல் மெஷினை உள் ரூம்ல போட்டுவிட்டேன். ஹால்ல லைட் அணைச்சிட்டு Ford & Ferrari படம் போட்டேன்.

ரெண்டும் பாதியிலேயே தூங்கிடிச்சிங்க.

படம் முடியரத்துக்கும்.... ஜாக்கெட் தைச்சி முடிக்கவும் சரியா இருந்துச்சி. ஜாக்கெட் பார்க்க நல்லா இருந்துச்சி. 

"நாளைக்கு இதை போட்டுக்கோ. அவங்க லைவா உன் skillsஐ பார்க்கட்டும்."

"ம்..."

"இன்னைக்கு வாங்குன ப்ரால இருந்து ஒன்னை போடு"

அவள் என்னை பார்த்து 'போதும்டா' என்பது போல முறைச்சா. அவ மூக்கு மேல ஒரு கிஸ் பண்ணிட்டு தூங்க போனேன். 

அடுத்த நாள்..... சனிக்கிழமை.

டான்னு 10 மணிக்கு வித்யாவும் அவ அம்மாவும் வந்திட்டாங்க. வித்யா அம்மா போலீஸ்காரி மாதிரி நோண்டி நோண்டி யாரு இவங்க மூணு பேர், எப்படி இவங்க அப்பாம்மா இறந்தாங்க, ஏன் சுசீலா புருஷன் விட்டு போனான், எங்க இதுங்க ரெண்டும் படிச்சுதுங்கன்னு கேட்டுக்கிட்டே இருந்தாங்க. நேத்து ரிகர்சல் நல்ல யூஸ்புல்லா இருந்திச்சி. 

ரூமுக்கு வித்யாவும் அவங்க அம்மாவும் சுசீலாவை கூட்டி போயி, அவ போட்டிருந்த ஜாக்கெட்டை அக்குவேறு ஆணிவேரா ஆராய்ஞ்சி.... 

"நல்லா தைக்கிறா சுசீலா..... இந்தாடிம்மா எங்க ரெண்டு பேருக்குமான ஜாக்கெட் துணி இருக்கு. ஆரி வர்க் தெரியுமோ நோக்கு?"

"தெரியும் மாமி. ஆனா டூல்ஸ் இல்ல..." என்னை பார்த்தா சுசி 

"ஓ!" மாமி.... அதான் வித்யா அம்மா என்னை பார்க்க...

"ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லம்மா... சுசி என்ன வாங்கணும்னு தெரியும் இல்ல. இன்னைக்கே கூட வாங்கிடலாம்"

"எனக்கு என்னமோ சுசி சூப்பரா தைப்பானு நம்பிக்கை இருக்குடி விது"

"எனக்கும்மா"

"மெஷர்மெண்ட்ஸ் குடுத்துட்டோம் வெற்றி" வித்யா அம்மா சொன்னாங்க. ஆமாம் ப்ரெண்ட்ஸ் என் official பெயர் வெற்றிவேல் ராஜ்குமார் (இதுல ராஜ்குமார் என் அப்பா). வீட்டுல தினேஷுனு கூப்பிட பேர் வெச்சாங்க. தினேஷ் தினாவா ஓடிக்கிட்டு இருக்கு. என் கலீக்ஸ் பொறுத்தவரை வெற்றிவேல் (எ) வெற்றி.

"நாலு நாள்ல முடிச்சிடுவியா சுசீ" வித்யா கேட்டாள்.

"முடிச்சிடுவேன் மேடம்" என்றாள் சுசிலா 

"மேடம்லாம் எதுக்கு. வித்யான்னே கூப்பிடு"

"இன்னைக்கு சாயந்திரம் வந்து ஜாக்கெட் trial பார்த்துட்டீங்கன்னா.... மேல ஆர்ட் வர்க் பண்ண நல்லா இருக்கும்."

"இன்னைக்கே ரெண்டு ஜாக்கெட்டும் முடிச்சிடுவியா"

"ம்.... (என்னை பார்த்தாள் சுசிலா) சமையல் கூட புள்ளைங்க தான் இன்னைக்கு. ரெண்டு ஜாக்கெட் முடிச்சிடலாம்" 

"புள்ளைங்களா?"

"தங்கைங்க.... சின்ன புள்ளைங்க இல்லையா"

"ஓ.... சரிடிம்மா. நாங்க கிளம்புறோம்"

"ஆன்ட்டி காபி குடிங்க." ஹரிதா நீட்ட....

"தாங்க்ஸ் டி. உன் பேர் என்ன?" வித்யா புன்சிரிப்போடு எடுத்துக்கிட்டா. மாமி சற்று தயங்கி எடுத்துக்கிட்டாங்க. 

"ஹரிதா"

"காபி சூப்பர் ஹரிதா" முழு மனசோட வித்யா சொன்னா.

"தாங்க்ஸ் க்கா"

காபி குடிச்சிட்டு அவங்க கிளம்புனாங்க.

"எவ்ளோ கேள்வி. யப்பப்பா..."

"அத்தான் அத்தான்.... நாங்க ஒன்னும் சொதப்பிடலையே" சங்கவி குறும்பா கேட்டா.

"நல்லா பண்ணீங்க. பட், இனிமே சீரியஸ்ஸா இருக்கணும். விளையாட்டு இல்லை. சுசி.... நல்லா பண்ணு. என் ஹெல்ப் வேணும்னா சொல்லு"

"நான் பண்ணிடுவேன்டா. இதுங்க தானே இன்னைக்கு சமையல்"

"எஸ்.... குட்டீஸ் போய் சமையலல்ல தூள் கிளப்புங்க"

சுசிலா வேலையில கவனமா இருந்தா. பார்க்க சந்தோஷமா இருந்திச்சி. மதியம் சாப்பிட உட்காருறப்போ.... "இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல ரெண்டு ஜாக்கெட்டும் ரெடியா இருக்கும் டா"ன்னா. 

"அப்புறம் என்ன வேலை டி?"

"அதுக்கு அப்புறம் தானே அவன் சொன்ன டிசைன் எல்லாம் பண்ணனும். கல்லு வைக்கணும். அதெல்லாம். அளவு சரின்னு சொல்லிட்டாங்கன்னா, அடுத்தடுத்து மத்த வேலை பண்ணிடலாம்"

"சரி, நீ முடிச்சிட்டு சொல்லு. நாம பர்ச்சேஸ் பண்ணிட்டு வந்திடலாம். சாயந்திரம் அவங்க வந்து ஓகே சொல்லிட்டா மத்த வேலைய பாரு"

சாயந்திரம் 5 மணிக்கெல்லாம் நாங்க ஆரி வர்க் மெட்டீரியல்ஸ் வாங்கிட்டோம். 6.15க்கு வித்யாவும் அவங்க அம்மாவும் வந்தாங்க. சுசிலா கூட 2 பேரும் ரூமுக்குள்ள போய் கதவை தாழ்ப்பாழ் போட்டுக்கிட்டாங்க.

15 நிமிஷம் கழிச்சி முதல்ல வித்யா தான் வந்தா. எனக்கு என்ன feedback இருக்குமோன்னு ஒரு பதட்டம். 

"டேய் வெற்றி.... யாருடா இவ" excitedடா இருந்தா 

"ஏன் வித்யா"

"செம்ம டா"

"நல்லா தைச்சி இருக்காளா" என் பதட்டம் எனக்கு.

"நல்லாவா.... சூப்பர் டா. perfect. she's a pro. இனிமே மை பெர்சனல் டெய்லர் இஸ் சுசீலா ஒன்லி."

"அப்பாடா... thats nice வித்யா"

"அவ இங்க தானே இருப்பா"

"இங்க தான் இருப்பா. அவ புருஷன் விட்டு போயிட்டான். அப்பா அம்மாவும் இல்ல. poor கேர்ள்"

"ஓகே ஓகே."

வித்யா அம்மா வந்தாங்க. "she's the best வெற்றி".

எனக்கு பெருமையாவும் நிம்மதியாவும் இருந்துச்சி. சுசிலா என்னை let down பண்ணல. பேரை காப்பாத்திட்டா. 

அன்னைக்கெல்லாம் அவ ஜாக்கெட் வர்க்ல பிசியா இருந்தா. அடுத்தநாள் கறி எடுத்தேன். அவ தான் சமைச்சா. வழக்கம் போல செம சூப்பர். அன்னைக்கு சாயந்திரம் வரை தொடர்ந்து வேலை பார்த்தா. 

திங்கள் நான் ஆபீஸ் போயிட்டேன். லன்ச் கட்டிக்கொடுத்தா. மதியம் லன்ச் சாப்பிட்டு நல்லா இருக்குன்னு சொல்ல போன் பண்ணேன். "ரெண்டு ஜாக்கெட்டும் ரெடி"ன்னு சொன்னா. வித்யா கிட்டே சொன்னேன். அவ என் கூடவே ஈவினிங் வர்றேன்னு சொல்லிட்டா. 

சாயந்திரம் வித்யா அம்மா நேரா வந்திட்டாங்க. ரெண்டு பேரும் ரொம்ப ஹாப்பி. 

"வித்யா மத்த ப்ரெண்ட்ஸ் கிட்டேயும் ரெக்கமென்ட் பண்ணு ப்ளீஸ்."

"sure வெற்றி. ஆமாம்.... பிசினெஸ் பேர் என்ன?"

சுசி என்னை பார்க்க....நான் சொன்னேன் "சங்ரிலா பேஷன்".

"நைஸ். போன் நம்பரும் அனுப்பு. நம்ப வாட்ஸ் அப் குரூப், எங்க பஜனை வாட்ஸ் அப் குரூப்னு எல்லாத்துலயும் ரிவ்யூ போட்டிடுறேன்"

"நம்பர் நாளைக்கு தரேன். புதுசா இதுக்குன்னு ஒன்னு வாங்கிடுறேன்"

அவர்கள் கிளம்பினார்கள்.

"அத்தான்..." கிட்ட வந்தா சங்கவி.

"ஏய் சங்கவி. அவங்க தான் போயிட்டாங்க இல்ல"

"அதில்ல.... அதென்ன சங்ரிலா?"

"அதானே" சுசீலாவும் கேட்டா.

"என் 3 டார்லிங்ஸ் பேர்ல இருந்து நான் எடுத்த பேர்."

"புரியல அத்தான்" ஹரிதா குழம்ப....

"பேப்பர் எடுத்து வா..." 

கொண்டுவந்த. "சங்கவி-ல இருந்து 'சங்', ஹரிதா-ல நடு எழுத்து 'ரி', சுசிலா-ல  கடைசி எழுத்து 'லா'. அதான் சங்ரிலா"

"வாவ்..." சங்கவி கூவினாள்.

"எங்க ரெண்டு பேர் பேர்ல இருந்து ஒரு எழுத்து தான் எடுத்து இருக்கீங்க, சங்கவி பேர்ல இருந்து மட்டும் 2 எழுத்து எடுத்து இருக்கீங்க" ஹரிதா கம்பளைண்ட் பண்ண....

"ஹரிதா, சுசிலா ரெண்டு பேருமே 3 எழுத்து. சங்கவி 4 எழுத்து. அதான் ஒன்னு எக்ஸ்டரா"

"உன் பேரும் இருக்கிறா மாதிரி வெச்சிருக்கலாமே டா" சுசி கொஞ்ச....

"என் செல்லக்குட்டீஸ் இதயங்கள்ல தானே நான் வாழறேன்"

நாட்கள் ஓடிச்சு. சுசிலா தையல் & சமையல்ல பிசி ஆனா. ரெண்டு குட்டிகளையும் முடிஞ்சவரை வேலை வாங்குன்னு சொல்லி இருந்தேன். இதுங்களும் கன்னடா கிளாஸ், டான்ஸ் கிளாசுன்னு பிசி ஆச்சுங்க. கூடவே சுசீலாக்கு உதவியும் பண்ணி, தையலும் கத்துக்க டிரை பண்ணுச்சிங்க. 

ரெண்டு பேத்துக்கும் ரிசல்ட் வந்துச்சி. மோசம் இல்லாத அளவுக்கு மார்க். ஒரு நாள் நாங்க 4 பேரும் பிரென்ட் கிட்ட கார் இரவல் வாங்கிட்டு திருப்பூர் போய் ஸ்கூல்ல மார்க் சீட், டி.சி. வாங்கி வந்தோம். 

சங்கவிய பி.எஸ்.சி. பேஷன் டிசைன் சேர்த்தேன். ஹரிதாவுக்கு பத்தாவது மார்க் நல்லா இருந்ததால சிரமம் இல்லாம GITTல டிப்ளமா இன் டெக்ஸ்டைல் டெக்நாலஜி கோர்ஸ்ல அட்மிஷன் கிடைச்சுது. 

"3 வருஷத்துக்கு ஒழுங்கா படிங்க"ன்னு சொல்லி வெச்சேன். 

இவளுக வந்த நேரமோ இல்ல ஜனனி என்னை விட்டு போன நேரமோ தெரியல.... எனக்கும் நல்ல பிராஜெக்ட் கிடைச்சுது. நானும் பிசி.

6 மாசம் உருண்டோடிடுச்சி. ரெண்டு குட்டிகளுக்கும் முதல் செமஸ்டரும் முடிஞ்சிது. எனக்கும் என் ப்ராஜெக்ட்ல மேஜர் பிரேக்-த்ரூ ஆச்சு. டிசம்பர் மாசம்....... உலக செய்திகள்ல சீனாவுல ஏதோ கோவிட்னு ஒரு நோய் பரவுறதா செய்தி. 

இந்த கேப்புல நான் ஒரு காரும் வாங்கினேன். எனக்கும் வெக்கேஷன் கேட்டிருந்தேன். ஒரு ட்ரிப் பிளான் பண்ணலாம்னு இருந்தோம்.

அன்னைக்கு வெள்ளிக்கிழமை. அதிகாலை 2 மணி. 

சுசிலா போன் அடிச்சுது. குளிர் காலம். நாங்க 4 பேரும் ஒண்ணா தான் படுத்திருந்தோம். 

சுசி பாவம். வேலையும் பெண்டு நிமிருது. நிறைய ஆர்டர்ஸ். நல்லா போய்க்கிட்டு இருந்துது. அவளுக்கு ஹெல்ப் பண்றதால ரெண்டு குட்டிகளும் கூட அசந்து தூங்கிச்சிங்க. 

யார் இந்த நேரத்துல....

நான் தான் போன் எடுத்தேன். டிஸ்பிளேல 'பரிமளா'ன்னு காட்டுச்சி. என்ன இந்த நேரத்துல 

"ஹலோ.."ன்னேன்.

"ஐயா.... சுசிலா இருக்கா" குரல்ல அழுகை. 

"ம்... பக்கத்துல தான் படுத்திருக்கா. என்னாச்சி...."

"ஐயா.... வந்து.... அதை கொஞ்சம் எழுப்புங்களேன்..."

சுசிலா எழுந்திட்டா... "யாரு?" உளறலா கேட்டா.

"பரிமளா"

போனை வாங்கி "என்ன இந்த நேரத்துல"

"....."

சுசி படுக்கையை விட்டு எழுந்தா.... "எப்போ... "

"......"

"அப்படியா...."

"..... " 

"என்னால இப்ப ஒன்னும் சொல்ல முடியாது. பெறவு சொல்றேன்" வெச்சிட்டா.

"என்னடி ஆச்சி"

"குமரேசன் செத்துட்டானாம். திண்டுக்கல் ஜி.எச்.ல" 

"ஓ.... பாடி எங்க கொண்டு போவாங்க..." 

"அவங்க ஊருக்கு" 

"சரி.... கிளம்புவோம்"

"அங்கேயா" 

"ஆமாண்டி. உன்னை வெச்சி வாழ்ந்தவன் இல்லையா. இதுங்க ரெண்டுக்கும் அவன் தானே அப்பன். நீங்க 3 பேரும் இருக்க வேண்டாமா"

"நீயும் வரியா" 

"ம்...."

யோசிச்சாள். 

"என்னடி யோசனை...."

"பரிமளா கிட்ட பையன் கூட இருக்கேன்னு சொன்னதில்ல"

"நல்லது பண்ணே. அங்கே போய் உன் பையன்னு யார் கிட்டேயும் சொல்ல விரும்பல. யாருக்கும் என்னை தெரியாது இல்லையா. என்ன சின்ன வயசுல தெரிஞ்சவன் செத்து கிடக்கான்... சோ.... "

"என்ன சொல்லுறது" மென்னு முழுங்குனா.

யோசிக்காம சொன்னேன்..."பாய் பிரெண்டுன்னு சொல்லு. என் கூட தான் வாழறேன்னு சொல்லு". என்னை உத்து பார்த்தா.... நைட் லாம்ப் வெளிச்சத்துல கூட அவ பார்வை எனக்கு நல்லா புரிஞ்சிது. 

ரெண்டு குட்டிகளையும் எழுப்பி விட்டேன். முதல்ல சுசிலா கிளம்பினா. ரெண்டும் அழவே இல்ல. மூஞ்சி தொங்கி இருந்தது. 

3.15 ஆயிடிச்சு காரை கிளப்ப. 

இன்னைக்கு என் வாழ்க்கையில ஒரு முக்கியமான நாள்.