Misc. Erotica ❤️ భావన & విజయ్ ❤️ అపరిచిత బంధం ❤️(రక్త కధనరంగం -1)

[Vinod kumar92]

Good Update

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: ముంబై ఇల్లు (శోభనపు పడకగది)

సమయం: ఉదయం 08:00 గంటలు
 
గత రాత్రంతా తీవ్రమైన అనురాగంలో, శారీరక భావోద్వేగాల వలయాల్లో మునిగిపోయి ఉన్న విజయ్, భావనలు ఆ ఉదయం ఒక్కసారిగా ఆ ఫోన్ మోతతో ఉలిక్కిపడి మేల్కొన్నారు.
 
సమయం ఉదయం 8 గంటలు అవుతోంది. అప్పటికే గర్భంతో ఉన్న భావన ఒళ్లంతా నొప్పులతో, అలసటతో ఉంది. సరిగ్గా అదే సమయంలో మొబైల్ రింగ్ అయింది... అది మోన్న రాత్రి వచ్చిన అదే 'ప్రైవేట్ నంబర్'!
 
ఫోన్ భావనకు కాస్త దగ్గరగా ఉండటంతో, భర్తను ఇబ్బంది పెట్టకూడదని ఆమెనే ఆ ఫోన్‌ను అందుకుంది. కానీ స్క్రీన్ పై ఆ 'ప్రైవేట్ నంబర్' ట్యాగ్ చూసి ఆమె మనసులో ఏదో తెలియని భయం, గుండెల్లో దడ మొదలయ్యాయి.
 
విజయ్ : (కళ్లు నులుముకుంటూ, వెంటనే అప్రమత్తమై) "భావన ...!  ఇంత పొద్దున్నే ఎవరిది ఫోన్? మన నానమ్మ కాదా?"
 
విజయ్: (భావన, వణుకుతున్న గొంతుతో) "శాంతంగా ఉండు విజయ్ , కంగారు పడకు...ఏం మాట్లాడకు"
 
విజయ్ వెంటనే ఆ ఫోన్ తీసుకుని కాల్ లిఫ్ట్ చేసి, గదిలోని అందరికీ వినిపించేలా 'స్పీకర్' ఆన్ చేశాడు. అవతలి వైపు నుండి వినిపిస్తున్న ఆ గొంతు వినగానే ఇద్దరి గుండె ఒక్క క్షణం ఆగిపోయింది...
 


అది అలేఖ్య గొంతు! ఆమె శ్వాస ఆయాసంగా ఉంది, బతికే సమయం చాలా తక్కువగా ఉందన్న మృత్యు భయం ఆ స్వరంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
 
అలేఖ్య: (ఫోన్‌లో, ప్రాణం పోతున్న ఆయాసంతో, కన్నీటి వేదనతో) "విజయ్... నాకు తెలుసు, నీ జీవితంలో నాకు దక్కాల్సిన స్థానం లేదు అని ఇంకా అది నా కల అని నాకు పూర్తిగా తెలుసు!
 
నేను ఎప్పుడూ నీకూ, భావన అక్కకూ మధ్యలో రావాలని కోరుకోలేదు... రాను కూడా! నేను ఇక మీదట ఎన్ని రోజులు బతుకుతానో నాకే తెలియదు.
 
కానీ చనిపోయే లోపు నా మనసులో ఉన్న కొన్ని ఆఖరి కోరికలను నీ ద్వారా తీర్చుకోవాలనిపిస్తోంది, ప్లీజ్... నాకోసం ఈ మూడు విషయాలు చేయి విజయ్!
 
మొదటగా... మా అమ్మ నాన్నలను నేను సరిగ్గా ఈ జన్మలో చూసుకోలేకపోయాను, వాళ్లకు దూరం అయ్యాను. చిన్నప్పుడే నాకు సొంత వాళ్లు లేరన్న లోటు కూడా రాకుండా నన్ను ప్రాణంగా పెంచి పెద్ద చేసిన ఆ తల్లిదండ్రులకు... మళ్లీ నాకు జన్మంటూ ఉంటే వాళ్ల కడుపునే పుట్టి సేవ చేసుకునే భాగ్యం కల్పించమని చెప్పు విజయ్!
 


ఇక రెండోది... దేవి అమ్మను నన్ను క్షమించమని చెప్పు. నేను ఆ పరిస్థితులలో ఉండలేక, నన్ను నేను ఆపుకోలేక ఎవరికి చెప్పకుండా అక్కడి నుంచి వచ్చేసాను. ఆ అమ్మ రుణం నేను తీర్చుకోలేకపోయాను...
 
ఇక ఆఖరిగా... భావన అక్కను ప్రాణంతో సమానంగా చూసుకో విజయ్! అక్కకు నువ్వంటే ప్రాణం... నిన్ను నమ్మి సర్వస్వం అర్పించింది, ఆమెను ఎప్పుడూ కంటికి రెప్పలా కాపాడుకో. మీ ఇద్దరూ ఈ లోకంలో ఎప్పటికీ నూరేళ్లు చల్లగా, సంతోషంగా ఉండాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను... విజయ్, నేను..."
 
(అంతలోనే అవతలి వైపు లైన్ ఒక్కసారిగా కట్ అయింది... ఆ ఫోన్ పూర్తిగా మూగబోయింది.)
 


(ఆ మాటలు విన్న భావన కళ్లల్లో నుంచి కన్నీళ్లు ఉబికివచ్చి గదిని తడిపాయి. విజయ్ కూడా అదే నిశ్శబ్ద వేదనలో, దిక్కుతోచని స్థితిలో కూరుకుపోయాడు. 



ఏమీ మాట్లాడలేక, గొంతు పెగలక... కేవలం భావన వణుకుతున్న చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని అలాగే నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయాడు.)
 
భావన: (కన్నీళ్లను గుప్పిలితో తుడుచుకుంటూ, ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతున్న గొంతుతో) "విజయ్... అసలు అలేఖ్యకి ఏమైనా జరిగితే... నేను నా జీవితాంతం నన్ను నేను క్షమించుకోలేను!
 
నేను ఇప్పటికే ప్రేమించిన నా ఇద్దరు అక్కలను కోల్పోయాను... ఇప్పుడు మరో చెల్లిని కోల్పోయే శక్తి నాలో లేదు. మనం ఎలాగైనా అలేఖ్యను కాపాడుకుని తీరాలి, వెతికి పట్టుకుందాం విజయ్!
 
విజయ్: భావన అది సరే కానీ... అలేఖ్య ఇప్పుడే ఆ దేవి అమ్మ గురించి ఏదో చెప్పింది కదా... అసలు ఆ అమ్మ ఎవ..."
 
(భావన మాట పూర్తి కాకముందే... అకస్మాత్తుగా విజయ్ మొబైల్ మళ్లీ మోగింది! ఈసారి ఊరి నుంచి స్వయంగా నానమ్మే ఫోన్ చేసింది. ఆ టెన్షన్‌లో భావనే వెంటనే ఆ ఫోన్ రిసీవ్ చేసుకుంది.)
 
భావన: (వణుకుతున్న గొంతుతో) "చెప్పండి నాని..."
 
నానమ్మ: (అవతలి వైపు నుంచి బోరున విలపిస్తూ) "ఏమని చెప్పాలి తల్లి... మన వల్ల ఒక అభం శుభం తెలియని నిండు ప్రాణం, ఆ పిల్లకు ఏం జరుగుతుందో తెలియని దారుణమైన పరిస్థితి వచ్చింది!


 
ఎవరికీ కనపడకుండా ఆ అలేఖ్య ఎటో వెళ్లిపోయింది... దేశం అంతా వెతికారు కానీ ఎలాంటి ఆచూకీ దొరకడం లేదు! అక్కడ ఆ పిల్లను తలచుకుని వాళ్ల అమ్మానాన్న ఇద్దరూ నిద్రహారాలు మాని కళ్లు కాయలు కాచేలా ఎదురుచూస్తున్నారు అంటా తల్లి!
 
భావన: మీకు ఈ విషయం ఎవరు చెప్పారు?
 
నానమ్మ: అసలు నిజం చెప్పాలంటే...ఒకరకంగా నీ కొడుకె దీనికి కారణం , పాపం ఎంత అలరీ ముద్దుగా ఉండే ఆ బిడ్డ జీవితాన్ని నాశనం చేశాడు. ఈరోజు ఇప్పుడే వాళ్ళ పెదనాన్న వచ్చి అడిగి వెళ్లిపోయారు.
 
అలేఖ్యతో పాటు ఆ రోజు మన ఇంట్లోకి వచ్చిన ఆ పూనమ్ దేవి... సొంత అమ్మ కాదు కాదంటా, కానీ ఆ రోజు ఆమె ఆ బిడ్డను కన్నతల్లిలా గుండెల్లో పెట్టుకుని పెంచింది ఏమో అనిపించింది!
 


ఆమె మాట్లాడిన తీరు ఆ బిడ్డని అర్ధం చేసుకున్న విధానం అసలు ఇతరుల పిల్లల్ని అంత ప్రేమగా చూసుకోవడం అంటే నిజంగా తల్లి ప్రేమ విలువ ఏంటో ఆ పూనమ్ దేవికి మాత్రమే తెలుసు..."
 
భావన: (గుండె ఆగినంత పనై, గట్టిగా అరుస్తూ) "నానమ్మ! ఏమన్నారు?... ఎవరు? ఆ అమ్మ పేరు ఏంటి? మరోసారి చెప్పు నానమ్మ!"
 


(పక్కనే ఉన్న విజయ్, ఫోన్‌లో ఉన్న నానమ్మ ఇద్దరూ ఒకేసారి గొంతు కలిపి అన్నారు.)
 
విజయ్ & నానమ్మ: "పూనమ్ దేవి!"
 
(ఆ పేరు వినగానే భావన ప్రపంచమే ఒక్కసారిగా తలకిందులైనట్లయింది. ఆమె కళ్లల్లో నిండిన నీళ్లు అడ్డుకట్టలు తెంచుకుని ఉప్పెనలా ముంచెత్తాయి.)
 
భావన: (వెక్కివెక్కి ఏడుస్తూ, తల బాదుకుంటూ) "నానమ్మ... మా... మా అక్క బతికే ఉందా?... నిజంగా మా అమ్మ బతికే ఉందా నానమ్మ!"
 
నానమ్మ: (ఏడుపు ఆపుకోలేక, గొంతు బొంగురుపోగా) "అవును తల్లి... అక్క ఏంటి ఆమె ఎవరో నీకు తెలుసా . నువ్వు ఇంతగా తపించిపోతున్నావు ఆ పూనమ్ దేవి బతికే ఉంది!
 
భావన: నానమ్మ నాకనటు లోకంలో అమ్మ ,అక్క ఇంకా అన్నీ ఆమె .. ఆమె నన్ను పెంచింది.. నా ప్రాణం ఆమె పెట్టిన బిక్ష , ఆమె నా తల్లి కంటే ఎక్కువ......"


 
నానమ్మ: అమ్మ భావన , నేను చెప్పేది విను .. లోకం ఒకోసారి చాలా చిన్నగా అనిపిస్తుంది. చూశావా తన బిడ్డ ఇన్ని రోజులు కలిసి నీతో నీ కొడుకుతో ఉన్న మనం గుర్తించలేదు.కానీ ఇప్పుడు ఆ బిడ్డకి ఏమి అయిన ఐతే మీ అక్క ముందు మనం తల కూడా ఎత్తుకోలేము
 
భావన: లేదు నానమ్మ నేను ఉండగా అలేఖ్య కి ఏమి కాదు నేను ఆమెని క్షేమంగా తీసుకు వస్తాను
 
నానమ్మ: అమ్మ మీరు కూడా ఇక్కడికి రండి పాపం ఆ తల్లి మనసు తిండి తిప్పలు లేకుండా అలానే ఉండిపోయింది. ఒక్కసారి ఆమెని వచ్చి కలువు..
 
భావన: మా అమ్మ ఎక్కడ ఉంది ఇప్పుడు..
 
నానమ్మ: ఆమె వైజాగ్ లో ఉంటుంది. ఇప్పుడు వచ్చిన అతను ఆమెని కాలవడానికే వెళ్ళాడు. విజయ్ కి ఆమె ఎక్కడ ఉండేది తెలుసు తల్లి
 
భావన : సరే నానమ్మ నేను మళ్ళీ చేస్తాను
 
(ఫోన్ మాట్లాడటం ఐపోయక భావనకి అన్నీ అర్ధం అవుతున్నాయి, అంటే విజయ్ కి ముందే తెలుసు అని ఆమె మనసులో మొదలవగానే భావన మెదడు పూర్తిగా మొద్దుబారిపోయింది.
 
ఆమె వెంటనే నోటిపై చేయి వేసుకుని, మంచం మీద నుంచి కింద నేల మీద పడిపోయింది. తన తలను రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని ఆమె భూమిపై కూర్చుని గుండెలు పగిలేలా ఏడ్వడం మొదలుపెట్టింది. ఆమెకు అసలు ఆ క్షణం నిజమో కాదో నమ్మశక్యం కావడం లేదు.)
 
"అసలు... నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు? మా అమ్మ బతికి ఉందని నాకెందుకు చెప్పలేదు?... విజయ్‌ నీకు ముందే తెలుసు కదా! మరి తెలిసి కూడా ఎందుకు దాచావు? నన్ను ఎందుకు ఇంత మోసం చేశావు ?
 


నా బతుకు ఇంత నరకంలా మారుతుంటే... నా అక్క బతికే ఉందని నాకెందుకు చెప్పలేదు విజయ్..." అంటూ విలవిలలాడిపోయింది.
 
విజయ్: (భావనను హత్తుకోబోతూ, కన్నీళ్లతో తల వంచుకుంటూ) "భావనా... నన్ను క్షమించు! నేను కావాలని దాచలేదు..."
 
భావన: (విజయ్‌ని గుండెపై బాదుకుంటూ, తోసేస్తూ) "వద్దు! నన్ను తాకకు! నీకు అన్నీ తెలిసి కూడా నువ్వు నన్ను ఎందుకు మోసం చేశావు విజయ్?
 
నా జీవితంలో నేను రోజూ ఆ దేవుడికి దండం పెట్టుకుని కోరుకున్న మొదటి కోరిక... 'నాకు నా అమ్మను, నా అక్కను మళ్లీ చూపించు స్వామి' అని! వాళ్ళని తలచుకొని రోజు లేదు.
 
అలాంటిది మా అమ్మ బతికే ఉందని నీకు ముందే తెలిసినా... నన్ను ఇంత క్షోభ పెడుతూ నువ్వు ఎందుకు దాచావు? నా వెర్రితనాన్ని చూసి నా వెనుక నవ్వుకున్నావా?"
 
(విజయ్ భావనను ఎంతో కష్టపడి తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, కన్నీరు కార్చుతూ ఆమె కళ్లలోకి చూశాడు. అతని కళ్లలోనూ పశ్చాత్తాపం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.)
 
విజయ్: "భావనా... నీ బాధ నాకు తెలుసు, నాకూ గుండె పగిలిపోతోంది. నేను అలేఖ్యను తీసుకుని, నీకోసం ఆ అమ్మను కలిసి నిన్ను ఆమె వద్దకు చేర్చాలనే వైజాగ్ వెళ్లాను!
 
కానీ అక్కడ పరిస్థితులు పూర్తిగా ఆ గొడవలు, కుట్రల వల్ల తారుమారయ్యాయి. నువ్వు అప్పుడు నన్ను వదిలి ఒంటరిగా వెళ్లిపోయావు... ఆ పూనమ్ దేవి అమ్మే నన్ను ప్రాణాలతో కాపాడుకుని నాకు వైద్యం చేసింది . ఆ రోజు నువ్వు కాపాడిన ఆ ఆఫీసర్‌ని కూడా ఆ అమ్మే కాపాడింది!
 
కానీ ఆ అమ్మ నాతో స్పష్టంగా చెప్పింది... 'బాబూ, ఈ రక్తపాతానికి, గొడవలకు దూరంగా ఉండు. నువ్వు మళ్లీ ప్రమాదంలో పడతావు, నీ కుటుంబానికి కూడా ముప్పు ఉంది' అని హెచ్చరించింది.
 
పైగా నువ్వు అప్పుడు నాపైన ఉన్న కోపం ఇంకా ఆ రోజు జారీనా గొడవ చూసి ఎక్కడ నీకు ఏమి అయిన అవుతుంది ఏమో అని చెప్పలేదు, మళ్ళీ నువ్వు  గర్భంతో ఉన్నావు అని తెలిశాక...
 
ఇంకా అసలు ఆ నిజం బయటికి చెప్పకోడాడు అనుకున్న .. లోపల ఉన్న బిడ్డ కోసం . ఆ టెన్షన్ నీకు చెబితే ఏమవుతుందోనని భయపడి చెప్పలేకపోయినాను భావనా!
 
నన్ను క్షమించు... నేను నిన్ను మోసం చేయాలని ఏనాడూ అనుకోలేదు, నా ప్రాణం పోయినా నీకు చెడు చేయను!"
 
(విజయ్ చెబుతున్న మాటలు వింటూ భావన గొంతుబొంగురుపోయేలా గుక్కపట్టి ఏడ్చింది. 



ఆమె కన్నీళ్లు ఒక్క క్షణం కూడా ఆగలేదు. చాలా సేపటి వరకు విజయ్ చేతుల్లోనే ఉండిపోయి ఆమె పూర్తిగా అలిసిపోయింది.)
 
భావన: మా అమ్మ ఇప్పుడు డాక్టర్ అయిందా ..
 
విజయ్: అవును , చాలా పెద్ద మంచి డాక్టర్ ..
 
(కొద్దిసేపటికి భావన తన కన్నీళ్లను బలవంతంగా ఆపుకుని, ఎంతో గంభీరమైన, దృఢమైన గొంతుతో విజయ్ వైపు చూసింది. 

ఆమె కళ్లలో ఇప్పుడు భయం లేదు, కన్నతల్లిగా భావించిన పూనమ్ దేవిని  కలుసుకోవాలన్న తపన, చెల్లిని కాపాడుకోవాలన్న పట్టుదల కనిపిస్తున్నాయి.)
 
విజయ్ : (నిర్ణయించుకున్న ముఖంతో, గట్టిగా) "భావన... ఇంక ఆలస్యం చేయవద్దు. మనం ఇప్పుడే వైజాగ్ బయలుదేరదాం. అలేఖ్యను ప్రాణాలతో కాపాడుకోవాలి... ఆమెని రక్షించి, మీ అమ్మకు నువ్వు ఇవ్వాల్సిన ఆ ప్రేమ బహుమతిని తీర్చాలి! మా అమ్మ ప్రేమించే ఆ అమ్మను నేను మళ్ళీ కలుసుకోవాలి."
 
భావన : కానీ వాళ్ళ నుండి అలేఖ్యని నేను ఒంటరిగా కాపాడలేకపోవచ్చు. కానీ మా అమ్మ కచ్చితంగా ఆ పని చేయగలదు, నేను ఆమె వెనుక ఉన్న అంటే అమ్మకి మరింత ధైర్యంగా ఉంటుంది.
 
విజయ్: సరే భావన, ముందు పూనమ్ అమ్మ దగ్గరికే వెళ్దాం.
 
భావన : (భావన నుదుటిపై ఎంతో గాఢంగా, గౌరవంగా ముద్దుపెట్టి, ఉద్వేగంగా) "కచ్చితంగా విజయ్ ... నువ్వు చెప్పినట్టే చేద్దాం. అలేఖ్యను కాపాడుకుని, మా అమ్మను మనం కలుసుకుందాం. నువ్వు లేచి త్వరగా తయారవ్వు... నేను ఇప్పుడే మన ఇద్దరికీ వైజాగ్ టికెట్లు బుక్ చేస్తున్నాను!"
 
భావన తన ప్రాణం అయిన తన అమ్మని కలవడానికి అలానే అమ్మ కూతురు అయిన అలేఖ్యని కాపాడటానికి తాను జ్ఞాపకంగా దాచుకున్న పూనమ్ దేవి కనపడని ఆయుధాన్ని బయటికి తీసింది..
 
అన్నీ సిద్దం చేసుకుని తన గమ్యం ఇప్పుడు వైజాగ్ వైపు కొండంత ఆశతో , కళ్ళల్లో ఎప్పుడెప్పుడు అమ్మని కలుస్తామా అనే కోరికతో బయలుదేరింది.

విజయ్ వాళ్ళ నానమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళింది ఎవరు, అసలు వాళ్ళకి ఎలా తెలిసింది, ఇప్పుడు అక్కడ ఉన్న పూనమ్ దేవి ప్లేస్ లో ఉన్న సీమ దొరికిపోతే ఆమె పరిస్థితి ఏమిటి 

[appalapradeep]

Super update

[Chowdary1234]

Nice update

[krish1983]

Now it is more interesting

[sahamira]

Super bro

[Terminator619]

Finally bhavanaku pponam devi brathike undani telisindi...superb..awsome update

[ash.enigma]

బొంభాట్ kickass update bro

[Vinod kumar92]

Good Update

[Sunnysunnysunny]

కధ ఫ్లాష్‌బ్యాక్ ...............................కాలేజ్ విధ్వంసం జరిగిన రాత్రి............................................

 
ప్రదేశం: అండర్‌గ్రౌండ్ రాక్షస సామ్రాజ్యం (మెయిన్ హైడౌట్ - డెత్ ఫోర్ట్రెస్)
సమయం: కాలేజ్ విధ్వంసం జరిగిన రాత్రి
 
చీకటి గుహల మధ్య భయంకరమైన నల్లటి రాతి కోట. చుట్టూ మండుతున్న కాగడాలు, విషపు వాయువుల పొగలు.
 
ఒళ్లంతా కట్టుకట్టిన బ్యాండేజీలు, విరిగిన చేయి, విరిగిన కాలుతో నడవలేక నడవలేక ఈడ్చుకుంటూ... రణధీర్ భుజంపై ఆనుకుని లోపలికి అడుగుపెట్టాడు ఆధీర. రక్తపు వాసన గుహ అంతటా వ్యాపించింది.
 
అక్కడ ఎత్తైన నల్లటి రాతి సింహాసనంపై కూర్చుని ఉన్నాడు... ఈ మొత్తం రాక్షస సామ్రాజ్యానికి అధిపతి, మృత్యు స్వరూపుడు రాకా!
 
ఆధీర రక్తసిక్తమైన స్థితిని చూసి రాకా ఎర్రటి కళ్లు మరింత రౌద్రంతో మెరిశాయి.
 
ఆధీర: (రక్తపు దగ్గుతో, తీవ్రమైన నొప్పితో వణుకుతూ) "రాకా... వాళ్లు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నారు! మనం 25 ఏళ్ల క్రితం ఖతమైపోయారు అనుకున్న 'బ్లాక్ స్క్వాడ్' నేటికీ సజీవంగా ఉంది! నేను ఖచ్చితంగా చెప్పగలను...
 
ఈరోజు నాతో పోరాడిన ఆ ముసుగు యోధురాలు (భావన), 25 ఏళ్ల క్రితం నన్ను చావు అంచుల వరకు తీసుకెళ్లిన ఆ ఆడపులి కంటే పదిరెట్లు ఎక్కువ వేగం, తిరుగులేని యుద్ధ నైపుణ్యం కలిగి ఉంది!"
 
రణధీర్: (ముందుకు వచ్చి) "అవును రాకా... వైఎస్ఆర్ స్టేడియంలో మన 50 కేజీల RDX బాంబు డిఫ్యూజ్ అవ్వడం, అసలు ఫుడ్ ట్రక్ స్టేడియం లోపలికి రాకుండా పక్కాగా సీక్రెట్ ఆర్మీ రంగంలోకి దిగడం చూస్తే... ఇదంతా ఆ బ్లాక్ స్క్వాడ్ వేసిన వ్యూహమే అని స్పష్టమవుతోంది!"
 
రాకా సింహాసనం నుండి నెమ్మదిగా లేచాడు. అతడి పెదవులపై ఒక క్రూరమైన, రాక్షస చిరునవ్వు వికసించింది.
 
రాకా: "హహాహాహా! ఇది కూడా మంచిదే ఆధీరా! వాళ్లు బ్రతికి ఉన్నారంటే... మన అసలైన సామ్రాజ్య విస్తరణకు మార్గం దొరికినట్లే! ఆ రక్తపు వారసత్వంలోంచి వచ్చే శక్తులే నా అసలైన టార్గెట్.
 
వాళ్ల కడుపున పుట్టే ఆ అద్భుత రక్తం ప్రపంచాన్ని శాసించగలదు. నాకు వాళ్లలో ఒక్కరైనా ప్రాణాలతో దక్కాలి! ఈసారి మనం బలంతో కాదు...
 
వాళ్ల అత్యంత బలహీనమైన పాయింట్లపై దెబ్బకొట్టి ఆడుకుందాం. ఆధీరా... వెంటనే సురేష్ చోప్రాతో సీక్రెట్ మీటింగ్ ఏర్పాటు చేయి!"
 
రణధీర్: "గురువుగారూ... సురేష్ చోప్రా చిన్న కూతురు అల్కా కూడా ఆ ముగ్గురిలో ఒకరు కదా! మరి అతడు తన కూతుర్ని మనకు అప్పగించడానికి ఒప్పుకుంటాడా?"
 
రాకా: (వికృతంగా గర్జిస్తూ) "హహాహా! ఈ రాకా ఎత్తుగడల ముందు ఎంతటి వాడైనా తలవంచాల్సిందే! గేమ్ ఎలా ఆడాలో నాకు తెలుసు... మీరు ఏర్పాట్లు చేయండి!"
 
అప్పుడే డెహ్రాడూన్ లో పూనమ్ దేవి చేతిలో దెబ్బతిని, అభి, అన్ష్‌ల దాడి నుండి చావుతప్పి ప్రాణాలతో బయటపడ్డ ఇద్దరు రంగా , అజిత్ గుహలోకి ప్రవేశించి సాష్టాంగపడ్డారు.
 
అజిత్ : "ప్రభూ... మమ్మల్ని క్షమించండి! డెహ్రాడూన్ లో మేము వెళ్లిన పని జరగలేదు. అక్కడికి అకస్మాత్తుగా 'పూనమ్ దేవి' అనే ఒక మృత్యుమూర్తి వచ్చింది. ఆమె మా ప్లాన్ మొత్తాన్ని సెకన్లలో తుడిచిపెట్టేసింది!"
 
రాకా: (కోపంతో రాయిని పిండి చేస్తూ) "ఒకే సమయంలో... వరుసగా రెండు చోట్లా మన ప్లాన్లు ఎలా విఫలమయ్యాయి?! ఆ పూనమ్ దేవి ఎవరు? ఆమె పూర్తి జాతకం నా ముందు పెట్టండి!"
 
అనుచరులు భయంతో వణికిపోతూ బయటకు వెళ్లగానే... రాకా తనలో తాను వికృతంగా నవ్వుకున్నాడు.
 
రాకా: (మనసులో) "ఆ ముగ్గురు పవిత్ర కన్యలు... అందులో ఆ బ్లాక్ స్క్వాడ్ నెత్తురు పారే ఆడదాని కడుపున పుట్టిన ప్రాణం నా చేతికి దొరికితే... ఆ శక్తినంతా నా వశం చేసుకుని, ఈ భూమండలాన్ని నేనే పాలిస్తాను! ఈ అవకాశం మళ్లీ రాదు... హహాహా!"
 
ప్రదేశం: సముద్ర తీర రహస్య బంగ్లా (రాకా x సురేష్ చోప్రా మీటింగ్)
సమయం: 5 రోజుల తర్వాత - అర్థరాత్రి 12:00 గంటలు
 
వైజాగ్ సముద్ర తీరంలోని ఒక నిర్మానుష్య ప్రాంతంలో భారీ భద్రత నడుమ రాకా, సురేష్ చోప్రా ఎదురెదురుగా కూర్చున్నారు.
 
రాకా: "సురేష్ చోప్రా! నా లెక్కలు చాలా స్పష్టం. నేను వెతుకుతున్న ఆ ముగ్గురు కన్యలు నాకు కావాలి! వాళ్లని నా దగ్గరకు చేర్చడంలో ఎవరు అడ్డువచ్చినా నిలువునా నరికేస్తాను!"
 
సురేష్ చోప్రా: "రాకా... నీ సామర్థ్యం గురించి నాకు తెలుసు. కానీ నువ్వు అనుకుంటున్నంత సులభం కాదు ఇది! ఆ 'డెత్ ఏంజెల్స్' రక్షణ వలయాన్ని దాటి వాళ్లని ముట్టుకోవడం అసాధ్యం!"
 
రాకా: "డెత్ ఏంజెల్స్ అయినా, ఇంకెవరైనా సరే... ఈ రాకా కత్తికి బలి కావాల్సిందే! నాకు కావలసిన ఆ ముగ్గురు ఎవరో తెలుసా?
 
ముంబై సిటీ సెక్యూరిటీ అధికారి కమిషనర్ కూతురు అలేఖ్య,
 
వైజాగ్‌లోని ఒక సాధారణ కుటుంబానికి చెందిన రితిక,
 
నీ చిన్న కూతురు అల్కా! వీరి ముగ్గురిలో నీ కూతురే పెద్దది. ఆ ఇద్దరికంటే నాకు అల్కా అత్యంత కీలకం!"
 
సురేష్ చోప్రా: (ఉలిక్కిపడి, సీరియస్‌గా) "రాకా! ఇది అన్యాయం! నీకు కావాలంటే వర్షను తీసుకో... కానీ అల్కా చాలా అమాయకురాలు, ఆమె జోలికి రావద్దు! మిగిలిన ఇద్దరినీ పట్టుకోవడానికి నేను సహాయం చేస్తాను."
 
రాకా: (బల్లపై బలంగా బాదుతూ) "సురేష్ చోప్రా! నాకు ఏమి కావాలో నేను చెప్పాను... నీ అభిప్రాయం అడగలేదు, అర్థమైందా?! నీ బాధేంటో నాకు తెలుసు.
 
అల్కా పుట్టినరోజు దాటితే కానీ ఆమె పేరు మీద ఉన్న వేల కోట్ల ఆస్తి నీ పేరు మీదకి రాదు కదా! ఆస్తి నీ చేతికి రాగానే అల్కాని నా చేతుల్లో పెట్టు... నాకేం అభ్యంతరం లేదు!"
 
సురేష్ చోప్రా: ( నవ్వుతూ) "వినడానికి బాగుంది రాకా. కానీ నా దారిలో ' డెత్ ఏంజెల్ ' అనుష్క అతిపెద్ద అడ్డంకిగా ఉంది. నువ్వు ఆమెను అంతం చేస్తే , మిగిలిన పని నేను పూర్తి చేస్తాను!"
 
రాకా: " సరే! ఆమె వివరాలు నాకు పంపు. ఈ 20 రోజుల్లో మన మిషన్ పూర్తి కావాలి. ఒక్క శత్రువు కూడా ప్రాణాలతో మిగలకూడదు! రణధీర్ నీతో వస్తాడు , అతడికి కావాల్సిన సౌకర్యాలు చూడు."
 
సురేష్ చోప్రా తలాడించి అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
 
రాకా వెంటనే రణధీర్‌ని పిలిచాడు:
 
రాకా: " రణధీర్... ముందు ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు (అలేఖ్య , రితిక) లపై నిఘా పెట్టండి. ఎవరికీ ఎలాంటి అనుమానం రాకూడదు. వాళ్లని రహస్యంగా బంధించి ఉంచండి
 
అల్కా పుట్టినరోజు వరకు వేచిచూసి ఆ ముగ్గురినీ ఒకేసారి నా దగ్గరకు తీసుకురండి! అలాగే సురేష్ చోప్రా ఇచ్చే ఆ వ్యక్తిని (అనుష్కను) ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు చూసి సైలెంట్‌గా మట్టుబెట్టండి. మీ అన్నలా ఆవేశపడకు... జాగ్రత్తగా వ్యూహం అమలు చేయండి!"

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: వైజాగ్ సీక్రెట్ పోర్ట్ & అగాధ సముద్రం (డీప్ సీ షిప్ - 25 కి.మీ దూరం)

సమయం: 3 రోజుల తర్వాత - రాత్రి 02:00 గంటలు
 
వైజాగ్ చేరుకున్న రణధీర్ గ్యాంగ్ అలేఖ్య కదలికలపై నిరంతరం నిఘా పెట్టింది.
 
సీమ ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పకుండా, అర్ధరాత్రి వేళ ఒంటరిగా ఎయిర్‌పోర్ట్‌కు బయలుదేరిన అలేఖ్యను రణధీర్ ముఠా మధ్యదారిలోనే అత్యంత వ్యూహాత్మకంగా అడ్డగించి కిడ్నాప్ చేసింది!
 
ఆమెను వైజాగ్ తీరానికి 25 కిలోమీటర్ల దూరంలో సముద్రం మధ్యలో లంగరు వేసి ఉన్న ఒక భారీ డెత్ షిప్‌లోకి తరలించారు.
 
ఆ షిప్‌లో ఆధీర పంపిన 50 మంది కరుడుగట్టిన నరరూప రాక్షసులు, సురేష్ చోప్రా సమకూర్చిన 30 మంది అత్యంత ప్రమాదకరమైన ప్రైవేట్ కిల్లర్స్ కాపలాగా ఉన్నారు.
 
వాళ్ల ప్రధాన లక్ష్యం... అనుష్కను చంపడం, రితికను ఎత్తుకురావడం, మరియు బ్లాక్ స్క్వాడ్ అంతుచూడటం!
 
ప్రదేశం: సముద్ర నౌకలోని చీకటి గది (అలేఖ్య బంధీ & ఆఖరి ఆశల ముగింపు)
సమయం: కిడ్నాప్ అయిన 4 రోజుల తర్వాత
 
చీకటి కొట్టు లాంటి ఆ గదిలో... చేతులకు ఇనుప గొలుసులు వేసి బంధించి ఉంది అలేఖ్య. గడిచిన నాలుగు రోజులుగా ఆమె కనీసం బొట్టుడు నీళ్లు కూడా ముట్టలేదు, అన్నం తినలేదు. ఆమె ముఖం పూర్తిగా పాలిపోయి, పెదవులు ఎండిపోయాయి.
 
తలుపు తీసుకుని రణధీర్ ఒక ప్లేట్‌లో ఆహారంతో లోపలికి వచ్చాడు.
 
రణధీర్: "చూడు అలేఖ్యా... నువ్వు ఇలా పస్తులుండి చచ్చిపోతే మా ప్లాన్ దెబ్బతింటుంది. అందుకే నీకు ఒక అద్భుతమైన ఆఫర్ ఇస్తున్నాను. నువ్వు ఈ భోజనం మొత్తం తింటే... రోజుకు ఒక్కసారి ఎవరికైనా ఒక్క ఫోన్ కాల్ చేసుకునే అవకాశం ఇస్తాను!"
 
ఆ మాట వినగానే అలేఖ్య కళ్లల్లో చిన్న ఆశ మెరిసింది.
 
(అలేఖ్య మనసులో)



"నేను బతికే అవకాశాలు ఎలాగూ లేవు... చనిపోయే ముందు ఆఖరిసారిగా విజయ్ గొంతు వింటే చాలు!"
 
అలేఖ్య ఆబగా ఆ ప్లేట్‌లోని ఆహారాన్ని కేవలం రెండు నిమిషాల్లో తినేసింది.
 
రణధీర్ నవ్వుతూ తన జేబులోంచి ఒక శాటిలైట్ ఫోన్ తీసి ఆమె చేతిలో పెట్టాడు.
 
రణధీర్: "ఇది నాన్-ట్రాకబుల్ శాటిలైట్ ఫోన్. నీకు కేవలం 89 సెకన్లు మాత్రమే సమయం ఉంది! ఆ సమయం ముగియగానే కాల్ ఆటోమేటిక్‌గా కట్ అయిపోతుంది. తీసుకో!"
 
అలేఖ్య వణుకుతున్న వేళ్లతో వెంటనే విజయ్ పర్సనల్ నంబర్‌కు డయల్ చేసింది!
 
ప్రదేశం: విజయ్ సీక్రెట్ బెడ్‌రూమ్ (మరో ప్రపంచం)
సమయం: అదే రాత్రి 11:30 గంటలు
 
అటువైపు... గాయాల నుండి కోలుకున్న విజయ్, తన తల్లి భావనతో కలిసి ఒక సురక్షితమైన రహస్య ప్రదేశంలో ఉన్నాడు.
 
గదిలో టేబుల్ పైన ఉన్న విజయ్ ఫోన్ గట్టిగా మోగింది. స్క్రీన్ పైన 'అలేఖ్య' అని పేరు కనిపించింది.
 
విజయ్ కంగారుగా ఫోన్ వైపు చేయి చాచబోయాడు. కానీ సరిగ్గా అదే క్షణంలో... పక్కనే ఉన్న భావన ఆ ఫోన్‌ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుంది.
 
భావన: (ప్రేమగా, చిరునవ్వుతో) "విజయ్... ఎన్నో ఏళ్ల విరహం తర్వాత, ఎన్నో రక్తపాతాల తర్వాత ఈరోజు మనం ఇలా ఒక్కటయ్యాం. ఈ రాత్రి మన మధ్య ఏ ఒక్క అడ్డంకి, ఏ ఒక్క డిస్టర్బెన్స్ ఉండకూడదు నాన్నా..."
 
భావన ఆ ఫోన్ కాల్‌ను కట్ చేసి, స్విచ్ఛాఫ్ చేసి పక్కన పడేసింది! ఆత్మీయ అనుబంధాల లోకంలో తల్లికొడుకులు మునిగిపోయారు.
 
ప్రదేశం: సముద్ర నౌక (అలేఖ్య గుండె పగిలిన ఆర్తనాదం)
 
అటు నౌకలో... ఫోన్ కలవకపోవడంతో అలేఖ్య కన్నీళ్లతో మళ్లీ మళ్లీ డయల్ చేసింది.
 
"ద నంబర్ యు ఆర్ కాలింగ్ ఈజ్ స్విచ్ఛాఫ్!" అనే రికార్డెడ్ వాయిస్ మాత్రమే వినిపించింది!
 
సరిగ్గా 89 సెకన్లు ముగియగానే... రణధీర్ ఆమె చేతిలోంచి ఫోన్‌ను కసిగా లాక్కున్నాడు!
 
రణధీర్: "నీ సమయం ముగిసింది పాపా!" అంటూ వికృతంగా నవ్వుతూ తలుపులు వేసుకుని వెళ్లిపోయాడు.
 
అలేఖ్య ఆ చీకటి గదిలో మోకాళ్లపై కూలబడిపోయింది. ఆమె కళ్లల్లోంచి కన్నీరు వర్షంలా కారుతోంది. గుండె బద్దలయ్యేలా ఆ చీకటి సముద్రపు అలల మధ్య ఒంటరిగా రోదించింది:
 
(అలేఖ్య తన మనసులో రోదిస్తూ)


"దేవుడా... నన్ను ఎందుకు బతికించావు? నా కన్నతల్లిదండ్రులతో పాటే నన్ను కూడా ఆనాడే చంపేయాల్సింది కదా!
 
నా కోసం పిల్లలు కూడా వద్దనుకుని నన్ను ప్రాణంగా పెంచిన నా ముంబై అమ్మానాన్నలు ఇప్పుడు నా కోసం ఎంతలా తల్లడిల్లుతున్నారో... నేను ప్రాణంగా ప్రేమించిన విజయ్ కూడా నాకు దక్కకుండా పోయాడు.
 
ఆరోజు పూనమ్ దేవి అమ్మ 'నేను చూసుకుంటాను, వెళ్లొద్దు' అని చెప్పినప్పుడు ఆమె మాట విని ఉండాల్సింది... నేనే వినకుండా తప్పు చేశాను!
 
ఈ రాక్షసుల చేతుల్లోంచి నేను సజీవంగా బయటపడలేను... దేవుడా, నన్ను ఇంక బాధపెట్టకు, నన్ను త్వరగా నీ దగ్గరకు తీసుకెళ్లిపో తండ్రీ... తీసుకెళ్లిపో!"
 
అగాధ సముద్రం మధ్యలో అలేఖ్య బంధీ కాగా... అటు వైజాగ్ నగరంలో రాకా రాక్షస కూటమి 'డెత్ ఏంజెల్స్' పై ఆఖరి దాడికి బాణాలు ఎక్కుపెట్టింది!
 
ప్రదేశం: ముంబై సిటీ సెక్యూరిటీ అధికారి కమిషనర్ హెడ్ క్వార్టర్స్ — కమిషనర్ ఛాంబర్
సమయం: సాయంత్రం 07:45 గంటలు
 
ఛాంబర్ లోపల ఏసీ చల్లటి గాలి వీస్తున్నా కమిషనర్ ముఖంపై చెమటలు పడుతున్నాయి. టేబుల్ మీద ఉన్న వేర్వేరు నగరాల సెక్యూరిటీ అధికారి ఫైళ్లు, సిడిఆర్ (CDR) రిపోర్టులు, మ్యాపులు అన్నీ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
 
నగరంలో వేలమందికి భద్రతనిచ్చే ఆ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ ఉన్నతాధికారి, నాలుగు రోజులుగా కంటిమీద కునుకు లేకుండా తన ఒక్కగానొక్క కూతురు అలేఖ్య కోసం కన్నీరుమున్నీరవుతున్నారు. ఎదురుగా ఉన్న ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ మీద అలేఖ్య ఫొటో నిశ్చలంగా కనిపిస్తోంది.
 
ఫోన్ ఎత్తి వణుకుతున్న చేతులతో నేషనల్ సెక్యూరిటీ 'రా' (RAW) చీఫ్ డైరెక్ట్ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ శాటిలైట్ లైన్‌కు డయల్ చేశారు.
 
రా చీఫ్ (పెద్దనాన్న): "చెప్పు తమ్ముడూ... ఈ టైమ్‌లో పర్సనల్ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ లైన్‌లో కాల్ చేశావంటే ఏదో తీవ్రమైన విషయం ఉండే ఉంటుంది. అంతా క్షేమమేనా?"
 
కమిషనర్ ఒక్కసారిగా భావోద్వేగాన్ని ఆపుకోలేకపోయారు. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ హోదా, గంభీరత అన్నీ కొట్టుకుపోయి కేవలం ఒక నిస్సహాయ తండ్రి మాత్రమే మిగిలారు.
 
కమిషనర్ (అలేఖ్య తండ్రి): (గొంతు రుద్దమై, కన్నీళ్లతో) "అన్నా... సర్వనాశనం అయిపోయింది అన్నా! మన అలేఖ్య... నా ప్రాణం అన్నా వాడు... నాలుగు రోజులుగా కనిపించకుండా పోయింది.
 
నగరంలో ప్రతి అంగుళం వెతికించాను. రహస్యంగా ఇన్వెస్టిగేషన్ టీమ్స్ పెట్టాను. కానీ ఒక్కటంటే ఒక్క క్లూ కూడా దొరకడం లేదు. చివరికి ఆమె వైజాగ్ వెళ్లి అల్కాను కలిసినట్లు తెలిసింది.
 
ఆ తర్వాత నుండి మొబైల్ స్విచ్ఛాఫ్. ఇంట్లో వాళ్లమ్మ క్షణక్షణం చచ్చి బతుకుతోంది అన్నా... నా చేతులు కట్టేసుకున్నాయి. నువ్వే ఏదో ఒకటి చేసి నా కూతురిని నాకు తెచ్చివ్వాలి అన్నయ్యా!"
 
అవతలి వైపు నిశ్శబ్దం. దేశ రక్షణ పగ్గాలు చేతబట్టిన రా చీఫ్ మెదడులో ఆలోచనలు తీవ్ర వేగంతో పరిగెత్తాయి. వైజాగ్, అల్కా, పూనమ్ దేవి నెట్‌వర్క్... ఈ పేర్లు వినగానే ఏదో ప్రమాదకరమైన ముప్పు ముంచుకొస్తోందని ఆయన అనుభవజ్ఞుడైన మెదడు పసిగట్టింది.
 
రా చీఫ్: (కంచు కంఠంతో, భరోసా ఇస్తూ) "తమ్ముడూ! కన్నీళ్లు తుడుచుకో. నువ్వు ఒక సిటీ కమిషనర్‌వి, అంతకంటే ముఖ్యంగా ఒక తండ్రివి. గుండె దిటవు చేసుకో.
 
మన ఇంటి ఆడబిడ్డ మీద చేయి వేసే ధైర్యం ఈ దేశంలో ఎవరికీ లేదు. వైజాగ్ గడ్డ మీద ఏం జరుగుతోందో నేను చూసుకుంటాను.
 
అలేఖ్య బాధ్యత నాది. నేను రంగంలోకి దిగుతున్నాను... ఇక నువ్వు ఏమాత్రం అధైర్యపడకు."
 
కాల్ ముగియగానే రా చీఫ్ తన వ్యక్తిగత ఫోన్ నుండి వైజాగ్‌లోని పూనమ్ దేవి నంబర్‌కు వరుసగా రింగ్ చేశారు. అటువైపు రింగ్ అవుతూనే ఉంది కానీ ఎవరూ లిఫ్ట్ చేయలేదు.
 
అధికారికంగా సెర్చ్ ఆపరేషన్ మొదలుపెడితే ముంబై కమిషనర్ కూతురు కిడ్నాప్ అయిందనే వార్త దావానలంలా వ్యాపించి శత్రువులు అలేఖ్యకు హాని తలపెట్టే ప్రమాదం ఉందని గ్రహించిన రా చీఫ్, స్వయంగా రంగంలోకి దిగాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వెంటనే స్పెషల్ ఫ్లైట్‌లో వైజాగ్ బయలుదేరారు.
 
మొత్తం అలేఖ్య వైజాగ్ వెళ్ళిన దగ్గర నుండి అన్నీ డీటైల్స్ రా చీఫ్ కి ఫ్లయిట్ లో అందించారు. అలాగే ఆమె వైజాగ్ కి దగ్గరలో ఒక పల్లెటూరులో 4 రోజులు ఉన్న విషయం కూడా తెలుసుకున్నాడు.
 
అలేఖ్య మాకు చెప్పకుండా అక్కడ ఉండే అంత ఫ్రెండ్స్ ఎవరు ఉన్నారు , అనుకున్నాడు, అలాగే ఆమె ఉన్న 4 రోజులు ఆమె సెల్ టవర్ లొకేషన్ కి అల్కా లొకేషన్ కి అసలు సంబందం లేదు.
 
రా చీఫ్ వెంటనే ఆ ఊరు డీటైల్స్ అండ్ అక్కడికి వెళ్ళడానికి ఒక వెహికల్ అరేంజ్ చేయండి అని చెప్తాడు. ముందు ఆయన అన్నీ ఆధారాలు తీసుకుని పూనమ్ దేవిని కలవాలి అని అనుకున్నాడు.
 
 
……………………………………24 గంటల ముందు .......................
 
మరొక వైపు సురేష్ చోప్రాకు ఆందోళన కలిగింది. అయేషా, ఇంకా ఆమె అమ్మ ఇద్దరు  ఉన్న ఇంటిని వదిలి ఎప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్లిపోయారో అతనికి అర్దం కాలేదు . అతను వెంటనే సోనియాని గట్టిగా పిలిచాడు.
 
సురేష్- అయేషా ఇంకా వాళ్ళ అమ్మ తప్పించుకున్నారు

సోనియా- ఇది ఎలా సాధ్యం? అక్కడ ఉన్న వెదవలు ఏం చేస్తున్నారు వాళ్ళు వెళ్ళింది కూడా వారికి తెలియదు. ఆమె ఎప్పుడు వెళ్లిపోయింది?

సురేష్- అది ఇంకా తెలియదు.

సోనియా- నీ మనుషులు ఛీ ఎందుకు పనికిరారు .. అనుష్కకి మీ మనుషుల గురించి తెలిసి ఉంటుంది, ఆమె కేవలం అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది. అవకాశం దొరకగానే ఆమె మాయమైపోయింది.


అప్పుడే అక్కడికి ఇంటి పనిమనిషి వచ్చి సురేష్ చోప్రా ముందు నిలబడి ,అయ్యా గారు ......


సురేష్ - ఏమైంది, కనిపించడం లేదా, నేను పనిలో ఉన్నా. దెంగేయ్

పనిమనిషి - అయ్యా, మిమ్మల్ని కలవడానికి ఎవరో వచ్చారు. అది చాలా ముఖ్యమైన విషయం అంటున్నాడు.

సురేష్ - తర్వాత ఆఫీసులో కలుస్తా అని చెప్పు , నేను ఇంట్లో సమావేశాలు పెట్టను.

పనిమనిషి - అతను అనుష్క అనే ఒకరి గురించి మాట్లాడాలనుకుంటున్నాడని చెప్పాడు.

సురేష్ - ఏంటి, వాళ్ళని పిలిచి నా ప్రైవేట్ గదిలో కూర్చో. నేను వస్తున్నాను.

సోనియా - ఎవరు అయి ఉంటారు?

సురేష్ – తెలియదు చూద్దాం.

సురేష్, సోనియా గదికి చేరుకునేసరికి, వారి ముందు ఇద్దరు పురుషులు కూర్చుని ఉన్నారు.
 
సురేష్ - మీరెవరు? అనుష్క గురించి మీకేం తెలుసు?

ఆద్మీ - మాకు చాలా తెలుసు, కానీ మీరెందుకు ఆమెకు సహాయం చేస్తున్నారు?

సురేష్ - సహాయమా? మేమెందుకు ఆమెకు సహాయం చేయాలి?

ఆద్మీ - మా భూమి కొనడానికి మీ బోర్డు సభ్యుడు ఆమెకి కోట్ల రూపాయలు ఇచ్చాడు, అయినా మీరెందుకు సహాయం చేయరని అంటున్నారా?

.........అవును అక్కడికి వచ్చిన  ఇద్దరు అజయ్, యష్. అమెరికా నుండి వచ్చారు.......

అజయ్ మాటలు విని సురేష్, సోనియా నిశ్చేష్టులయ్యారు. సురేష్ వెతుకుతున్నది ఈ ఇద్దరి కోసమే. వాళ్లే స్వయంగా అతని దగ్గరికి వచ్చారు.

సురేష్ - ఏం జరిగింది, ఎలా జరిగింది, అంతా సరిగ్గా చెప్పండి. నేను అనుష్కకి సహాయం చేయలేదు. అతని పేరు నీకు తెలుసా?

అజయ్- అవును, అతను మీ డైరెక్టర్ల బోర్డులో ఉన్నాడు, సుమిత్ మెహతా.

సుమిత్ మెహతా పేరు వినగానే సోనియా నోరు తెరిచింది, సురేష్ కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాడు కానీ అతనికి సుమిత్ మీద కొన్ని అనుమానాలు ఉన్నాయి, ఈ రోజు అది నమ్మకంగా మారింది.

సోనియా- ఏం మాట్లాడుతున్నావ్, అతను ఎందుకు ఇలా చేస్తాడు?

సురేష్- నేను నీ ఆ వెధవని ముందే అనుమానిస్తున్నానని చెప్పా నీకు.

అజయ్- నేను సుమిత్‌ను వెతకడానికి మీ ఆఫీసుకు వెళ్ళాను, అప్పుడు సుమిత్‌కు బదులుగా మీతో మాట్లాడదామని అనుకున్నాను, మేము అక్కడ కలుసుకోలేకపోయాము, అందుకే ఇంటికి వచ్చాను.

సురేష్- నువ్వు చాలా మంచి పని చేశావు, నీకేం తెలుసు, అనుష్క గురించి అంతా చెప్పు.

అజయ్- ఆమె మా ఊరిలో తన భర్త మరియు 6 మంది పిల్లలతో నివసిస్తుంది.

సురేష్- 6 మంది పిల్లలా?
 
యష్- అవును.

సురేష్- మీకేం తెలుసు ఆమె గురించి?

అజయ్- ముందు అతనితో నీకున్న సంబంధం ఏమిటో చెప్పు.

సురేష్- ముందు నీ శత్రుత్వం ఏమిటో చెప్పు.

అజయ్- మా మధ్య గాఢమైన శత్రుత్వం ఉంది, అది మమ్మల్ని నాశనం చేసింది.

సురేష్- ఆమె నాకు కూడా అదే చేసింది, నేను 20 ఏళ్లుగా ఆమె కోసం వెతుకుతున్నాను.

అజయ్- ఎందుకు?

సురేష్- ముందు చెప్పు, ఆమె ఎప్పటి నుండి అక్కడ ఉంటుంది, నీకు ఇంకేం తెలుసు, అంతా చెప్పు.

అనుష్క వాళ్ళ ఊరికి రావడం నుండి భూమి కొనడం వరకు జరిగిన మొత్తం కథను అజయ్, సురేష్ మరియు సోనియాలకు చెప్పాడు. సోనియా మరియు సురేష్ షాక్‌తో చూస్తుండగానే అజయ్ ఆ కథ చెప్పాడు.

సురేష్- అంటే ఆమెకి ఆరుగురు పిల్లలకి , వాళ్ళ తండ్రి ఎవరో ఎవరికీ తెలియదన్నమాట.

అజయ్- నేను చెప్పిన దాని ప్రకారం, నేను ఇద్దరికి తండ్రిని.

సురేష్- ఆ పిల్లలు ఎక్కడ ఉంటారు?

అజయ్- ఆమె ఊరి బయట ఒక ఇల్లు కొన్నది, సుమిత్ సహాయంతో అందులో ఉంటున్నారు. ఇద్దరు అబ్బాయిలు హైదరాబాద్ లో చదువుతున్నారని విన్నాను.

సురేష్ ముఖంలో ఒక ప్రమాదకరమైన చిరునవ్వు మెరిసింది. సరిగ్గా అప్పుడే సురేష్ ఫోన్ మోగడం మొదలైంది

సురేష్- క్షమించండి, మీరంతా టీ లేదా కాఫీ తాగండి, ఈ కాల్ మాట్లాడి నేను వస్తాను. సురేష్ బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

ఫోన్‌లో సురేష్- రణధీర్ చెప్పు .
 
రణధీర్- నాకు రితిక ఎక్కడ ఉందో తెలిసింది

సురేష్- నేను రేపు అక్కడికి వస్తున్నాను. అతన్ని మీ సేఫ్ హౌస్‌లో ఉంచండి, ఏమీ చేయవద్దు. భయపడవద్దు, ఈసారి ఎవరు వచ్చిన ప్రాణాలతో బయటికి వెళ్లకోడదు.


రణధీర్- మా అన్నయ్య పైన చెయ్యి వేసిన దానిని నేను నా చేతులతో చంపే నేను ఇక్కడ నుండి వెళ్తాను.
 
సురేష్ రణధీర్ తో ఫోన్ మాట్లాడి పెట్టేశాక తిరిగి లోపలికి వచ్చాడు. "ఏమైనా తీసుకున్నారా? అని అజయ్ అడిగాడు.
 
అజయ్ - "హా తీసుకున్నాం  సార్."

సురేష్- వాళ్ళు ఇప్పుడు ఎక్కడున్నారో చెప్పగలరా?

అజయ్- వాళ్ళు ఇదే ఊరిలో ఉండి ఉంటారు.

సోనియా- వాళ్ళు అక్కడ లేరు.

అజయ్- వాళ్ళు ఊరిలో ఉన్న మా భవనంలో ఉండి ఉంటారు.

సురేష్- చాలా థాంక్స్ . ఇప్పుడు మీరు ఎక్కడికి వెళ్తారు?
 
అజయ్- మీరు ఇది ఎందుకు చేశారో తెలుసుకోవడానికే మేము వచ్చాము, కానీ బహుశా మిమ్మల్ని మోసం మీ మనిషే మోసం చేశారేమో. మేము రేపు మా అమ్మను కలిసి తిరిగి వెళ్తాము.
 
సురేష్- మీరు ఇక్కడే ఉండి, రేపు నాతో కలిసి మీ ఊరుకి వెళ్దాం. ఆ అనుష్క మీద మీరు ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనుకోవడం లేదా?

అజయ్- మేము అదే కోరుకుంటున్నాము. నేను ఆమెను చంపాలనుకుంటున్నాను.

సురేష్- నాకు మీ సహాయం కావాలి

యష్- కానీ నువ్వెందుకు అలా చేస్తున్నావు

సురేష్- మన ఇద్దరికీ ఒకే శత్రువు ఉన్నాడు కాబట్టి 
 
మరుసటి రోజు అందరికీ ఏదో పండగ రాబోతోందని ఇద్దరూ అంగీకరించారు , సురేష్ చోప్రా, సోనియా, అజయ్ మరియు యష్ చండీగఢ్ నుండి వైజాగ్ బయలుదేరారు……

[Sunnysunnysunny]

-----------------అలేఖ్య డెడ్ లైన్ మిషన్ రోజు-----------------------------------

 
ప్రదేశం: విజయ్ పల్లెటూరు — అమ్మమ్మ పెంకుటిల్లు
సమయం: మరుసటి రోజు ఉదయం 08:00 గంటలు
 
పల్లెటూరి మట్టి వాసన, చెట్ల నీడల మధ్య ఉన్న పాత పెంకుటింటి ముందు నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కార్ ఆగింది. రా చీఫ్ సాధారణ కుర్తా-పైజామాలో కేవలం డ్రైవర్‌తో దిగారు. చుట్టుపక్కల ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా పదిమంది కమాండోలు సాధారణ పౌరుల్లా రహస్య కాపలా కాస్తున్నారు.
 
రా చీఫ్ ఇంటి ప్రధాన ద్వారం వద్దకు వచ్చి నెమ్మదిగా తలుపు తట్టారు.
 
విజయ్ అత్తయ్య వచ్చి తలుపు తీసింది. ఎదురుగా హుందాగా, గంభీరంగా నిలబడిన వ్యక్తిని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది.
 
రా చీఫ్: "నమస్కారం అమ్మా... నేను అలేఖ్య వాళ్ల పెద్దనాన్నను."
 
విజయ్ అత్తయ్య: (ఒక్కసారిగా కంగారుపడుతూ, చేతులు జోడించి) "అయ్యో... రండి, రండి అయ్యా! లోపలికి రండి. అలేఖ్య గురించి మీరు వస్తారని అనుకోలేదు. దయచేయండి."
 
ఆమె రా చీఫ్‌ను విశాలమైన హాలులోకి తీసుకెళ్లి మంచినీళ్లు, వేడి కాఫీ అందించింది. లోపలి గది నుండి విజయ్ అమ్మమ్మ నెమ్మదిగా చేతికర్ర పట్టుకుని వణుకుతూ బయటకు వచ్చింది. ఆ ఇంట్లో ఏదో అపరాధ భావన, తెలియని బాధ గాల్లో తేలుతున్నట్లు రా చీఫ్ పరిశీలనా దృష్టికి అర్థమైంది.
 
రా చీఫ్: (చాలా మర్యాదగా, గౌరవపూర్వక గొంతుతో) "నమస్కారం అమ్మా. నా పేరు తెలుసు కదా... నేను అలేఖ్య పెద్దనాన్నను. మీతో కొద్దిసేపు మాట్లాడాలని వచ్చాను. మీరు ఏమీ దాచుకోకుండా నాకు అన్నీ వివరంగా చెప్తారని ఆశిస్తున్నాను."
 
ఆ వృద్ధురాలి కళ్లలో ఒక్కసారిగా కన్నీటి పొరలు కమ్మాయి. చేతులు జోడిస్తూ రా చీఫ్ వైపు చూసి గద్గద స్వరంతో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.
 
అమ్మమ్మ: "నాయనా... ఏ ముఖం పెట్టుకుని నీతో మాట్లాడమంటావు? మీ బిడ్డ సాక్షాత్తూ మహాలక్ష్మి లాంటిది నాయనా. నా మనవడు విజయ్‌కి ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తానని ఆ బంగారు తల్లికి నేనే స్వయంగా మాట ఇచ్చాను. ఇంట్లోనే ఉంచుకుని నాలుగు రోజులు కంటికి రెప్పలా చూసుకున్నాను.
 
కానీ... విధి ఎంత విచిత్రమైనదో చూడు నాయనా. నా మనవడు అంతకుముందే వేరొక అమ్మాయిని ప్రేమించాడు. ఆ పిల్లేమో ఇప్పుడు కడుపుతో ఉంది. నా మనవడి పరిస్థితి చూసి నేను ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకోలేకపోయాను నాయనా... నీ బిడ్డను తీవ్రంగా బాధపెట్టాను."
 
రా చీఫ్ ముఖంలో ఎలాంటి మార్పు రానివ్వకుండా చాలా శ్రద్ధగా వింటున్నారు.
 
అమ్మమ్మ: (చీర కొంగుతో కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ) "నాలుగు రోజుల క్రితం ఆ పిల్ల ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోయేటప్పుడు ఆ కళ్లల్లో ఉన్న నీళ్లు, ఆ మూగ రోదన నా గుండెను ఇప్పటికీ కోసేస్తున్నాయి నాయనా. 'అమ్మా... నాకు ఎవరూ లేరు, నేను మా అమ్మ దగ్గరకు వెళ్తున్నాను' అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది. ఆ అమ్మ ప్రేమలో అయినా నా బిడ్డ ప్రశాంతంగా ఉంటుందని సరిపెట్టుకున్నాను. ఆవిడ పేరు కూడా ఏదో చెప్పింది..."
 
విజయ్ అత్తయ్య: (వెంటనే కల్పించుకుంటూ) "అవునయ్యా... పూనమ్ దేవి అమ్మగారు అని చెప్పింది."
 
'పూనమ్ దేవి' అన్న పేరు వినగానే రా చీఫ్ కళ్లల్లో ఒక మెరుపు మెరిసింది. ఆయన లేవబోయారు. కానీ ఆ వృద్ధురాలు ముందుకు వచ్చి ఆయన చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది.
 
అమ్మమ్మ: (రా చీఫ్ కళ్లల్లోకి నేరుగా చూస్తూ, ఆందోళనగా) "ఆగు నాయనా... నీ ముఖం చూస్తుంటే నాకు ఏదో భయంగా ఉంది. నీ కళ్లల్లో బాధ కంటే ఏదో భయంకరమైన ఆందోళన కనిపిస్తోంది. నిజం చెప్పు నాయనా... నా బంగారు తల్లి క్షేమంగానే ఉంది కదా? ఆ పిల్లకు ఏ కష్టం రాలేదు కదా?"
 
రా చీఫ్ క్షణకాలం నిశ్చేష్టుడైపోయారు. తన తమ్ముడి కూతురికి ఇంతటి ఆప్యాయత చూపించిన ఆ కుటుంబాన్ని చూసి మనసులోనే నమస్కరించుకున్నారు.
 
రా చీఫ్: (ఆమె చేతిపై తన చేయి వేసి, నెమ్మదిగా) "ఏమీ లేదమ్మా... ఆ అమ్మాయి నాలుగు రోజుల క్రితం ఆ ఇంటి నుండి ఎవరికీ చెప్పకుండా వెళ్లిపోయింది. నాలుగు రోజులుగా ఆమె కోసం వెతుకుతున్నాం.
 
మీకు ఆమె గురించి ఏ చిన్న సమాచారం తెలిసినా వెంటనే నాకు చెప్పండి. ఇది నా వ్యక్తిగత ఫోన్ నంబర్. వీలైతే ఒకసారి మీ మనవడు విజయ్‌తో కూడా మాట్లాడి వివరాలు తెలుసుకోండి. నేను ఇప్పుడు చాలా ముఖ్యమైన పని మీద వైజాగ్ వెళ్లాల్సి ఉంది."
 
ఆయన జేబులోంచి తన కాంటాక్ట్ కార్డు తీసి ఇచ్చారు.
 
రా చీఫ్: "అమ్మా... మీ ఆరోగ్యం ఏమాత్రం బాగాలేదు. చాలా నీరసంగా ఉన్నారు. బయట కారులో మా డాక్టర్ ఉన్నారు. వారిని లోపలికి పంపిస్తాను, మీకు అవసరమైన వైద్యం చేసి మందులు ఇస్తారు. దయచేసి కాదనకండి."
 
అమ్మమ్మ: (కన్నీళ్లతో) "నాయనా... మా వల్ల నీ బిడ్డ బాధపడితే, మా కోసం నువ్వు ఇంత సాయం చేస్తున్నావా?"
 
రా చీఫ్: (చిరునవ్వుతో) "మా బిడ్డకు మీరిచ్చిన ప్రేమ ముందు ఇదెంత అమ్మా... ఉంటానమ్మా, ఆరోగ్యం జాగ్రత్త."
 
రా చీఫ్ చేతులు జోడించి నమస్కరించి, వేగంగా అడుగులు వేస్తూ బయటకు వచ్చారు. కారు డోర్ తెరిచి కూర్చుంటూనే డ్రైవర్‌తో కమాండింగ్ వాయిస్‌లో చెప్పారు:
 
రా చీఫ్: "లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్, వైజాగ్... ఫుల్ స్పీడ్!"
 
ఫార్చ్యూనర్ కారు దుమ్మురేపుతూ వైజాగ్ వైపు దూసుకెళ్లింది.
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ వైపు వెళ్తున్న హైవే — రా చీఫ్ కారు
సమయం: ఉదయం 08:45 గంటలు
 
బ్లాక్ ఫార్చ్యూనర్ కారు వైజాగ్ వైపు వేగంగా దూసుకుపోతోంది. వెనుక సీట్లో కూర్చున్న రా చీఫ్ ముఖంలో ఆలోచనల సుడిగాలి తిరుగుతోంది. ఆయన చేతిలో ఉన్న ట్యాబ్‌లో ఇంటెలిజెన్స్ తాజా రిపోర్టులు కనిపిస్తున్నాయి.
 
ఆయన పరిశీలనాత్మక మెదడుకు కొన్ని విషయాలు అస్సలు పొంతన కుదరడం లేదు.
 
కాలేజీలో ఆ భయంకరమైన నరమేధం, దాడి జరిగిన రోజు... పూనమ్ దేవి అసలు వైజాగ్ నగరంలోనే లేదని, ఆమె లొకేషన్ డెహ్రాడూన్ వైపు ట్రేస్ అయిందని ఇంటెలిజెన్స్ గట్టిగా చెబుతోంది.
 
అంతేకాకుండా, దేశంలోనే అత్యున్నత హోదాలో ఉంటూ తనకంటే పై స్థాయిలో శాసించే పూనమ్ దేవి...
 
ఫోన్ కాల్‌లో ఎంతో వినయంగా తనను "థాంక్స్ సర్" అని సంబోధించడం ఆయనకు వచ్చిన అనుమానాలను మరింత బలపరిచింది.
 
అక్కడ ఉన్నది నిజంగా పూనమ్ దేవేనా? లేక పూనమ్ స్థానంలో ఇంకెవరైనా ఉన్నారా? అలేఖ్య అదృశ్యం వెనుక ఏం జరుగుతోంది?
 
ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానం దొరకాలంటే నేరుగా అల్కాతో మాట్లాడటమే సరైన మార్గమని భావించి, ఆయన నేరుగా అల్కా పర్సనల్ నంబర్‌కు డయల్ చేశారు.
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ — అల్కా బెడ్‌రూమ్
సమయం: ఉదయం 08:47 గంటలు
 
కిటికీ తెరల నుండి ఉదయపు లేత ఎండ లోపలికి పడుతోంది. రాత్రంతా అమ్మ ఒడిలో తలపెట్టుకుని నిశ్చింతగా నిద్రపోయిన అల్కా, పక్కనే ఉన్న ఫోన్ నిరంతరాయంగా రింగ్ అవుతుండటంతో కళ్లు నలుపుకుంటూ లేచింది.
 
స్క్రీన్ మీద నంబర్ చూసి ఎవరో తెలీక, ఇంకా నిద్ర మత్తులోనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడింది.
 
అల్కా: (బద్ధకంగా, బొంగురుపోయిన గొంతుతో) "హలో... ఎవరండీ?"
 
రా చీఫ్: (చాలా ఆప్యాయంగా, మృదువైన గొంతుతో) "హలో అమ్మా... నేను అలేఖ్య వాళ్ల పెద్దనాన్నను. ఎలా ఉన్నావు బుజ్జీ?"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కాకు ఒక్క క్షణంలో నిద్రమత్తు మొత్తం ఎగిరిపోయింది. ఫోన్ గట్టిగా పట్టుకుని వెంటనే బెడ్ మీద కూర్చుంది.
 
అల్కా: "అయ్యో... అంకుల్! మీరా?! నమస్తే అంకుల్... నేను చాలా బాగున్నాను. మీరు ఎలా ఉన్నారు? అయినా... మీరు అలేఖ్య పక్షాన నాకు ఫోన్ చేసి ఉంటే మాత్రం... నేను ఆ దొంగ ముఖం దానితో అస్సలు మాట్లాడను అని దానికి ముందే చెప్పేయండి!"
 
రా చీఫ్: (ఆమె అమాయకత్వానికి చిన్నగా నిట్టూరుస్తూ) "ఎందుకు బుజ్జీ... అంత కోపం వచ్చింది నా బిడ్డ మీద?"
 
అల్కా: (కళ్లల్లో బాధ, అంతులేని ఆప్యాయతతో కూడిన కోపం కలగలిసి) "మరి కాదా అంకుల్?! అంత మంచి ఫ్రెండ్‌ని అనుకున్నాను. నాతో కనీసం ఒక్క మాట కూడా చెప్పకుండా... కేవలం మా అమ్మకి మాత్రమే చెప్పి ముంబైకి పారిపోయింది! పోనీ అక్కడికి వెళ్లాకైనా ఫోన్ చేసిందా అంటే అదీ లేదు. నన్ను అసలు పట్టించుకోవడమే మానేసింది!"
 
అల్కా అమాయకమైన ఆ మాటలు వింటుంటే రా చీఫ్ గుండె మరింత బరువెక్కింది. అలేఖ్య ఇంకా ముంబైకి చేరలేదనే చేదు నిజం ఆ పిల్లకు తెలీదని ఆయనకు అర్థమైంది.
 
రా చీఫ్: (గొంతులో గాంభీర్యాన్ని, ఆందోళనను దాచుకుంటూ) "సరే సరే బుజ్జీ... నీ కోపం న్యాయమైనదే. కానీ నేను నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడటానికి ఫోన్ చేశాను."
 
అల్కా: "ఏంటి అంకుల్... ఏదైనా సీరియస్ విషయమా?"
 
రా చీఫ్: (నెమ్మదిగా, స్పష్టంగా) "అమ్మా అల్కా... అలేఖ్య నాలుగు రోజుల క్రితం మీ ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చాక ఎక్కడా కనిపించలేదు. నాలుగు రోజులుగా ముంబైలో కానీ, ఎక్కడా కానీ ఆమె జాడ లేదు. మేము అన్నిచోట్లా గాలిస్తున్నాం. నీకు ఏమైనా సమాచారం తెలుసా అమ్మా?"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! చేతిలోని ఫోన్ వణికిపోయింది.
 
అల్కా: (దిగ్భ్రాంతితో, గట్టిగా అరుస్తూ) "వాట్?! అంకుల్... ఏం మాట్లాడుతున్నారు?! అలేఖ్య కనిపించకపోవడం ఏంటి?! లేదు లేదు... నా బంగారు తల్లికి ఏమీ కాదు! అంకుల్... నేను ఇప్పుడే మా అమ్మకి చెప్తాను. మా అమ్మను రంగంలోకి దించితే నిమిషాల్లో అలేఖ్యను వెతికి పట్టుకొస్తుంది!"
 
రా చీఫ్: (వెంటనే కంగారుగా ఆమెను ఆపుతూ) "వద్దు బుజ్జీ... ఆగు! నువ్వు ఇప్పుడు ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పొద్దు. నేను స్వయంగా వైజాగ్ వస్తున్నాను. మీ అమ్మతో నేను ఒంటరిగా కొన్ని కీలకమైన విషయాలు మాట్లాడాలి. నువ్వు అస్సలు కంగారు పడకు. నా బిడ్డను కాపాడే బాధ్యత నాది. నీకు అలేఖ్య నుండి ఏదైనా మెసేజ్ వచ్చినా, ఫోన్ వచ్చినా వెంటనే నాకు చెప్పు."
 
అల్కా క్షణకాలం ఆలోచించి, విజయ్ గురించి గుర్తొచ్చి కంగారుగా చెప్పింది.
 
అల్కా: "అంకుల్... నాకు తెలిసి అలేఖ్య విజయ్ అనే అబ్బాయిని ప్రేమించింది. కానీ ఆ అబ్బాయి వేరే అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకోవాల్సి రావడంతో అలేఖ్య తట్టుకోలేక చాలా బాధపడింది. ఆ బాధలోనే ఏదైనా అఘాయిత్యం చేసుకుందో లేక అక్కడ ఏదైనా జరిగిందో తెలీదు... మీరు వెంటనే ఆ విజయ్ ఎవరో కనుక్కోండి అంకుల్!"
 
రా చీఫ్: "ఆ విషయం నేను ఇప్పటికే కనుక్కున్నాను బుజ్జీ. నువ్వు దాని గురించి ఆలోచించకు. మీ అమ్మ ఇంట్లో ఒంటరిగా ఎప్పుడు ఉంటారు?"
 
అల్కా: "అంకుల్... మీరు ఒక 11:00 గంటల సమయంలో రండి. అప్పుడు సోను, మిగతా వాళ్లు ఎవరూ ఉండరు. ఇంట్లో కేవలం మా అమ్మ, వర్ష అక్క మాత్రమే ఉంటారు."
 
రా చీఫ్: "సరే బుజ్జీ... జాగ్రత్తగా ఉండు. నీకు ఏ సహాయం కావాలన్నా నాకు నేరుగా కాల్ చేయ్. టేక్ కేర్ అమ్మా."
 
అల్కా: "థాంక్స్ అంకుల్... ప్లీజ్ అలేఖ్యను కాపాడండి."
 
కాల్ ముగియగానే అల్కా గుండెల్లో అలజడి మొదలైంది. ఒకవైపు ప్రాణ స్నేహితురాలు ప్రమాదంలో ఉందనే భయం... ఇంకోవైపు రా చీఫ్ రాకతో ఇంట్లో ఏం జరగబోతోందోననే ఉత్కంఠ!
 
ఇటు హైవేపై రా చీఫ్ కారు వైజాగ్ లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ వైపు మరింత వేగంగా దూసుకెళ్లింది. ఆయన మనసులో గడియారం ముల్లు 11:00 గంటల సమయానికి వేగంగా కదులుతోంది!
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ — లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ మెయిన్ గేట్ & VIP లాంజ్
సమయం: ఉదయం సరిగ్గా 11:00 గంటలు
 
లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ ప్రధాన ద్వారం వద్ద భద్రతా సిబ్బంది నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కారును అడ్డుకున్నారు. కారు దిగిన రా చీఫ్, సెక్యూరిటీ హెడ్ చెవిలో ఒక సీక్రెట్ మిలిటరీ పాస్‌వర్డ్ మరియు తన అధికారిక హోదాను వెల్లడించారు.
 
ఆ మాట వినగానే సెక్యూరిటీ సిబ్బంది వెన్నులో వణుకు పుట్టింది. వెంటనే ఇంటర్‌కామ్‌లో లోపల ఉన్న సీమకు సమాచారం అందించారు.
 
రిసీవర్ పట్టుకున్న సీమ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
 
(సీమ తన మనసులో)


"రా చీఫ్ స్వయంగా ఇక్కడికి వచ్చారా?! దేశాన్ని శాసించే అత్యున్నత స్థాయి అధికారి నేరుగా ఇక్కడికి రావడం వెనుక ఏదో మహా ప్రళయమే ఉండి ఉంటుంది. నా అక్క పూనమ్ ఇక్కడ లేదన్న నిజం ఆయనకు తెలిసిపోయిందా? లేక ఇంకేమైనా ప్రమాదం ముంచుకొచ్చిందా?"
 
సీమ: (గొంతులో గాంభీర్యాన్ని తెచ్చుకుంటూ) "ఆయన్ని గౌరవంగా లోపలికి రానివ్వండి."
 
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ — మెయిన్ హాల్
సమయం: ఉదయం 11:05 గంటలు
 
రా చీఫ్ హుందాగా, మిలిటరీ నడకతో లోపలికి అడుగుపెట్టారు. హాల్లో ఉన్న వర్ష ఆయనను చూడగానే క్షణాల్లో గుర్తుపట్టింది. అల్కాకు ఉన్న ఏకైక ప్రాణ స్నేహితురాలు అలేఖ్య పెద్దనాన్నే ఈయన అని వర్షకు బాగా తెలుసు.
 
వర్ష వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, గౌరవంగా ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి ఆశీర్వాదం తీసుకుంది.
 
వర్ష: (కళ్లల్లో స్వచ్ఛమైన ఆప్యాయతతో) "నమస్తే అంకుల్! చాలా రోజుల తర్వాత కనిపించారు. ఎలా ఉన్నారు అంకుల్?"
 
రా చీఫ్: (ఆమె తల నిమిరి, వాత్సల్యంతో) "నేను బాగున్నాను అమ్మా వర్షా. నువ్వు బాగున్నావా? నీ చదువు, పనులు అన్నీ బాగున్నాయా?"
 
అప్పుడే పై మెట్ల నుండి పూనమ్ రూపంలో ఉన్న సీమ హుందాగా కిందకు దిగి వచ్చింది.
 
ఆమెను చూడగానే రా చీఫ్ కళ్లల్లో 25 ఏళ్ల నాటి జ్ఞాపకాలు మెదిలాయి. 25 ఏళ్ల క్రితం తను చూసిన పూనమ్ దేవి ఇప్పటికీ చెక్కుచెదరని అదే తేజస్సుతో కనిపించింది. కానీ... ఆమె కళ్లల్లో పూర్వపు రౌద్రం కంటే, ఏదో తెలియని లోతైన నిశ్శబ్దం, వైద్య వృత్తికి సంబంధించిన ఒక దృఢత్వం కనిపించాయి.
 
రా చీఫ్ ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసి, పూర్తి మిలిటరీ ప్రొటోకాల్‌తో ఆమెకు సెల్యూట్ చేశారు.
 
రా చీఫ్: "జైహింద్... ఎలా ఉన్నారు పూనమ్ గారూ?"
 
సీమ (పూనమ్ లా): "బాగున్నాను చీఫ్. కూర్చోండి."
 
సీమ వెంటనే పక్కనే ఉన్న వర్ష వైపు చూసింది.
 
సీమ: "వర్షా... నువ్వు కాసేపు లోపలికి వెళ్లు తల్లి. నేను ఈయనతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి."
 
వర్షకు ఏదో తేడాగా అనిపించినా, అమ్మ మాటకు ఎదురుచెప్పలేక తల ఊపి అమ్మ నేను ఎలాగో సన్నీని కలవడానికి అల్కా దగ్గరికి వెళుతున్న వచ్చాక మాట్లాడతా బై అంకుల్ ..
 
సీమ: విను తల్లి ఇద్దరు కలిసి రండి సాయంత్రం ఇంకా నేను చెప్పింది గుర్తు ఉండిగా జాగ్రత్త
 
ప్రదేశం: హాల్ (ఏకాంత సంభాషణ)
సమయం: ఉదయం 11:10 గంటలు
 
హాల్లో పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్ ఆవరించింది. రా చీఫ్ సూటిగా విషయానికి వచ్చారు.
 
రా చీఫ్: "పూనమ్ గారూ... నేను మీ సమయాన్ని వృథా చేయదలచుకోలేదు. నా అంచనా నిజమైతే ఈ విషయం మీకు ముందే తెలిసి ఉంటుంది. అలేఖ్య మీ ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చిన తర్వాత... గత నాలుగు రోజులుగా కనిపించకుండా పోయింది!"
 
ఆ మాట వినగానే సీమ ముఖం ఒక్కసారిగా తెల్లబోయింది! ఆమె కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. విజయ్ దూరమయ్యాడన్న తీవ్ర వేదనతో అలేఖ్య ఏమైనా ప్రాణాపాయం చేసుకుందా అనే భయం ఆమె గుండెను పిండేసింది.
 
సీమ: (కళ్లల్లో ఆందోళనతో) "నాకు... నాకు ఈ విషయం తెలీదు చీఫ్!"
 
రా చీఫ్: "కనీసం ఆమె ఎక్కడికి వెళ్తుందో కూడా మీకు చెప్పలేదా? అల్కాని అడిగితే మీతో మాట్లాడి ముంబైకి బయలుదేరిందని చెప్పింది. కానీ ఎయిర్‌పోర్ట్ వద్ద ఆమె ఫోన్ స్విచ్ఛాఫ్ అయింది. ఆ తర్వాత ఆమె గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు."
 
సీమ: (బాధగా) "ముంబైలో తన ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్తానని నాతో చెప్పింది. కానీ నేను వద్దని వారిస్తున్నా వినకుండా, నాకు తెలియకుండా అర్ధరాత్రి వెళ్లిపోయింది. తెలిస్తే నా బిడ్డను ఆ స్థితిలో ఒంటరిగా అస్సలు వదిలేదాన్ని కాదు!"
 
రా చీఫ్: (కళ్లు తీక్షణంగా చూస్తూ) "పూనమ్ గారూ... నాకు ఆధీర ముఠా మీద తీవ్రమైన అనుమానం ఉంది. కాలేజీలో ఆ నరమేధం జరిగిన తర్వాత వాడు ఊరికే ఉంటాడని నేను అనుకోను. అసలు ఆ రోజు ఏం జరిగింది? మీరు ఆ రోజు ఇక్కడ ఎందుకు లేరు?"
 
సీమ: (సర్దుకుంటూ) "అది... అది నా వ్యక్తిగత విషయం. నేను ఇప్పుడు మీకు అన్నీ చెప్పలేను. కానీ అలేఖ్యను కాపాడటానికి నా ప్రాణాలు అడ్డం వేస్తాను!"
 
రా చీఫ్: "ఆధీర డెన్ నుండి ఒక వ్యక్తి ప్రాణాలతో బయటపడటం దాదాపు అసాధ్యం పూనమ్ గారూ! అది మీకంటే ఎవరికీ బాగా తెలీదు. ఇది మీరు ఒంటరిగా చేయగలిగే ఆపరేషన్ ఎంతమాత్రం కాదు. చెప్పండి...
 
మా వైపు నుండి ఏం చేయాలో ఆదేశించండి. నేను నా బిడ్డను కోల్పోలేను! చిన్నప్పుడే కన్నతల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకుంటే... నా తమ్ముడు, నా మరదలు పిల్లలు కూడా వద్దనుకుని అలేఖ్యను కంటికి రెప్పలా ప్రాణంగా పెంచుకున్నారు. ఇప్పుడు వాళ్లు పడుతున్న నరకాన్ని నేను ఒక పెద్దనాన్నగా చూడలేకపోతున్నాను పూనమ్ గారూ!"
 
ఆ మాటలు వింటుంటే సీమ గుండె నిలువునా కరిగిపోయింది. కళ్లెదుట దేశపు సర్వోన్నత గూఢచారి వ్యవస్థ ఉంది, కమాండోలు ఉన్నారు, కానీ తన అక్క లేని ఆ శూన్యం ఆమెను ఊపిరాడకుండా చేస్తోంది.
 
రా చీఫ్: "పూనమ్ గారూ... ఏం ఆలోచిస్తున్నారు? మీరు ఒంటరిగా రంగంలోకి దిగితే ఆ రాక్షసులు మిమ్మల్ని ఏం చేస్తారో ఊహించలేం. మిమ్మల్ని కోల్పోతే ఈ మిగిలిన పిల్లల భవిష్యత్తు కూడా నాశనమైపోతుంది!"
 
సీమ కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు రాలాయి. ఇక నిజాన్ని దాచడం అసాధ్యమని ఆమె గ్రహించింది.
 
సీమ: (వణుకుతున్న పెదవులతో) "చీఫ్... నేను మీకు ఒక పరమ రహస్యం చెప్పాలి. దయచేసి ఇది మన ఇద్దరి మధ్యే ఉండాలి... ఎవరికీ తెలియకూడదు!"
 
రా చీఫ్ ముఖంలో తీవ్రమైన ఆశ్చర్యం, అనుమానం కనిపించాయి.
 
సీమ: (నిశ్చలంగా, సూటిగా) "మీరు అనుకుంటున్న పూనమ్ దేవిని నేను కాదు!"
 
ఆ మాట పిడుగులా పడింది! రా చీఫ్ ఒక్కసారిగా కుర్చీలోంచి పైకి లేచారు!
 
రా చీఫ్: "వాట్?!"
 
ఆయన మెరుపు వేగంతో తన కోటు లోపలి నుండి గన్‌ను తీసి, నేరుగా ఆమె నుదుటికి గురిపెట్టారు!
 
రా చీఫ్: (కళ్లు ఎర్రబడి, గర్జిస్తూ) "హూ ఆర్ యు?! నా ముందే నిలబడి నాతోనే నాటకాలు ఆడుతున్నావా? అసలైన పూనమ్ దేవి ఎక్కడ?!"
 
సీమ ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఒక డాక్టర్‌కు ఉండే అద్భుతమైన ప్రశాంతతతో తన చేతులను క్రిందికి దించి చెప్పింది.
 
సీమ: "నేను పూనమ్ దేవి సొంత చెల్లెలిని... డాక్టర్ సీమ! చండీగఢ్‌లో శత్రువుల దాడిలో చిక్కుకున్న నన్ను కాపాడటానికి అక్క అక్కడికి వచ్చింది.
 
నన్ను కాపాడే పోరాటంలో అక్క తీవ్రంగా గాయపడి ప్రస్తుతం కోమాలో ఉంది. కానీ ఆమె ప్రాణాలకు ఎలాంటి ప్రమాదం లేదు, అత్యంత సురక్షితంగా ఉంది.
 
అక్క చెప్పిన మాట కోసం, అక్క పిల్లల ప్రాణాల కోసం నేను పూనమ్‌గా ఇక్కడికి వచ్చాను. ఈ విషయం ఇంట్లో ఉన్న ఈ పిల్లలకు కూడా తెలీదు.
 
ఇప్పుడు నా బిడ్డల్లో ఒకరైన అలేఖ్య ప్రాణాపాయంలో ఉందని తెలిసి నిజం చెప్పక తప్పలేదు చీఫ్! మీరే ఏదో ఒకటి చేసి అలేఖ్యను తీసుకురండి... లేకపోతే అక్క కోమా నుండి లేచాక నన్ను ఎప్పటికీ క్షమించదు!"
 
రా చీఫ్ గన్‌ను నెమ్మదిగా కిందికి దించారు. దేశ అత్యున్నత నిఘా అధిపతి కూడా ఒక్క క్షణం ఆ మాటలకు స్తంభించిపోయారు.
 
రా చీఫ్: "నేను వెంటనే మీ అక్కను చూడాలి సీమ గారూ!"
 
సీమ: "అవసరం లేదు చీఫ్. నేను స్వయంగా డాక్టర్‌ని. అక్క హెల్త్ అప్‌డేట్స్ ప్రతి క్షణం నాకు అందుతున్నాయి. ఆమె శరీరానికి అయిన గాయాలన్నీ మానిపోయాయి, కోమా నుండి స్పృహలోకి రావడమే మిగిలింది."
 
రా చీఫ్: (తల పట్టుకుంటూ) "సరే సీమ గారూ... పరిస్థితి నాకు అర్థమైంది. కానీ ఆ రోజు కాలేజీలో పిల్లలను, మీ అందరినీ ఆ ఆధీర నుండి కాపాడింది ఎవరు?"
 
సీమ: "ఆమె ఎవరో నాకు తెలీదు చీఫ్. కానీ ఆమె కూడా దేశ అత్యున్నత రహస్య కమాండో ఫోర్స్‌కు చెందిన వ్యక్తి అని మాత్రం చెప్పగలను. ఒంటిపై ఆ నల్లటి కమాండో సూట్ ఉంది.
 
ఆమె రక్తమోడుతుంటే స్వయంగా నేనే ఆమెకు క్లిష్టమైన సర్జరీ చేసి ప్రాణాలు కాపాడాను. కానీ స్పృహ రాగానే ఆమె ఎవరికీ కనిపించకుండా వెళ్లిపోయింది."
 
రా చీఫ్: (కంగారుగా) "ఆమె ఎక్కడుందో ఏదైనా చిన్న క్లూ అయినా మీకు తెలుసా? ప్లీజ్ చెప్పండి! ఇప్పుడు ఆమె తప్ప మనకు ఎవరూ సహాయం చేయలేరు! ఆధీర సామ్రాజ్యాన్ని సాధారణ మానవ శక్తితో ఎదిరించడం అసాధ్యం. మీ అక్కలాంటి దైవిక శక్తులు ఉన్న యోధులకు మాత్రమే అది సాధ్యం!"
 
సీమ: (ఒక్క క్షణం ఆలోచించి) "ఆగండి చీఫ్! ఆ రోజు ఆ ఆఫీసర్‌ని ఒక చిన్న పాప, ఇంకా గాయపడిన ఒక అబ్బాయి ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు. ఆ పాపే ఆమెను హాస్పిటల్ నుండి సురక్షితంగా తీసుకెళ్లింది."
 
రా చీఫ్: "ఎవరు వాళ్లు?"
 
సీమ: " ఆ పాప నిజంగా మా అక్క కూతురేమో అనిపించింది. ఇక్కడున్న పిల్లలందరి కంటే చిన్నదైనా... ఆమె చూపుల్లో ఉన్న గంభీరం , ఆమె కళ్లల్లో ఉన్న ఆ తెగువ , తెలివితేటలు నేను ఎవరిలోనూ చూడలేదు!
 
ఆమె పేరు రితిక . మా సోను చదివే కాలేజీలోనే చదువుతోంది. కానీ ఆ ఘోరం జరిగిన తర్వాత ఆమె మళ్లీ ఇక్కడికి రాలేదు."
 
రా ఆలోచనల్లో పడ్డారు. తన జేబులోంచి ఒక ప్రత్యేకమైన గోల్డ్ ప్లేటెడ్ కార్డ్ తీసి సీమకు అందించారు.
 
రా చీఫ్: " సరే సీమ గారూ... నేను ఆ రితికను , ఆ ఆఫీసర్‌ను ట్రాక్ చేస్తాను. ఇది నా డైరెక్ట్ సీక్రెట్ శాటిలైట్ కాంటాక్ట్ కార్డ్. మీకు ఏ అత్యవసర పరిస్థితి వచ్చినా దీని ద్వారా నన్ను క్షణాల్లో చేరుకోవచ్చు.
 
అలాగే... మీ అక్క ఎప్పుడు కళ్లు తెరిచినా ఆమెకు ఒక్క మాట చెప్పండి... ' తమ ప్రాణ సమానుల్లో ఎవరో ఒకరు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నారు! ' అని."
 
సీమ: ( ఆశ్చర్యంగా) "అంటే ?"
 
చీఫ్: " ఆధీర రాక్షస సామ్రాజ్యాన్ని భూస్థాపితం చేయగల శక్తి మీ అక్క ప్రాణాలైన బ్లాక్ స్క్వాడ్ కి మాత్రమే ఉంది! ఆ రోజు కాలేజీలో పిల్లలు ప్రాణాలతో మిగిలారంటే...
 
వారిలో ఒకరు కచ్చితంగా అక్కడికి వచ్చి ఉండాలి! ఆ మిస్టరీని నేను ఛేదిస్తాను. మన లేఖకు ఏమీ కాకుండా నేను సురక్షితంగా తీసుకొస్తాను... నన్ను నమ్మండి!"
 
అలాగే మీ అక్క బ్రతికి ఉన్న విషయం ఎట్టి పరిస్థితిలో ఎవరికి చెప్పకండి. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నేను వచ్చినట్లే కచ్చితంగా ఎవరో వస్తారు . ఈ సమయంలో అది తెలిస్తే మీ అక్క ప్రాణాలకి ప్రమాదం.
 
రా సీఎంకు ధైర్యం చెప్పి హుందాగా బయటకు నడిచారు .
 
కారు ఎక్కుతూనే ఆయన తన కమాండో టీమ్‌కి వైర్‌లెస్‌లో ఆర్డర్ వేశారు:
 
రా చీఫ్: " అర్బన్ డివిజన్... టార్గెట్ ప్రొఫైల్: రితిక! ఆ అమ్మాయి ఎవరు ? ఆమె వెనుక ఉన్న రహస్య ఆఫీసర్ ఎవరు ? గంటలో నాకు పూర్తి సమాచారం కావాలి!"
 
వైజాగ్ సముద్ర తీరంలో ఒకవైపు బంధీ అయిన అలేఖ్య... మరోవైపు ముసుగు వీడని భావన , అనుష్కల ఆచూకీ కోసం రా చీఫ్ వేట... 

[Akhil2544]

After longtime awaiting for the tense story when we go along with the story goosebumps arise automatically, what a story sunny garu and one more villian raka AA e babu kadhu kadha

[Sunnysunnysunny]

----------------అనుష్కపధకం --------------------------------

 
ప్రదేశం: ఊరిలోని పాత ఇల్లు & రహస్య ప్రాంతం
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలు
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా 12:00 గంటల సమయం. ఊరిలోని పాత ఇంటి ముందు ఒక నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కారు వచ్చి నిశ్శబ్దంగా ఆగింది. కారులోంచి 'రా' (RAW) చీఫ్ సాధారణ కుర్తా-పైజామాలో, కేవలం డ్రైవర్‌తో కలిసి దిగారు. చుట్టుపక్కల ఎవరికీ ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా పదిమంది స్పెషల్ కమాండోలు సాధారణ పౌరుల్లా రహస్య కాపలా కాస్తున్నారు.
 
రా చీఫ్ ఇంటి ప్రధాన ద్వారం వద్దకు వచ్చి నెమ్మదిగా తలుపు తట్టారు. అనుష్క ఊహించినట్లే ఆయన లోపలికి అడుగుపెట్టారు.
 
కాపలాదారుడు- "ఎవరు కావాలి సార్?"
 
రా చీఫ్- "నేను రితికను కలవాలి."
 
ఆ మాట వినగానే అనుష్క చెప్పిన ప్లాన్ గుర్తొచ్చి కాపలాదారుడు- "ఒక్క నిమిషం సార్" అని తన జేబులోంచి ఆ శాటిలైట్ ఫోన్‌ను తీసి ఆయన చేతిలో పెట్టాడు.
 
కాల్ కనెక్ట్ అవ్వగానే అవతలి వైపు నుండి అనుష్క చిరునవ్వుతో కాల్ లిఫ్ట్ చేసింది. రా చీఫ్ కూడా ఆ ఫోన్ చూసి లోలోపల నవ్వుకున్నారు. 'నేను ఇక్కడికి వస్తానని ముందే పసిగట్టింది... తను కచ్చితంగా పాత బ్లాక్ స్క్వాడ్ టీమ్ మెంబరే!' అనే బలమైన నమ్మకం ఆయనకు కలిగింది.
 
రా చీఫ్- "హలో."
 
అనుష్క- "హలో మిస్టర్..."
 
రా చీఫ్- "నేను రా (RAW) చీఫ్‌ని. మీరు మీ ఐడెంటిటీని బయటపెట్టరని నాకు తెలుసు. ఇక్కడ ఏం జరుగుతుందో కూడా మీకు స్పష్టమైన అవగాహన ఉందని భావిస్తున్నాను. రితికను మీరు కాపాడుతున్నారంటే... ఆమె మీకు చాలా కావలసిన వ్యక్తి అని అర్థమవుతోంది."
 
అనుష్క- "అవును చీఫ్, సరిగ్గానే అర్థం చేసుకున్నారు. చెప్పండి... మీ ప్లాన్ ఏంటి? అలేఖ్యను కాపాడటానికి ఏం చేయాలి?"
 
రా చీఫ్- "ముందు ఆమె ఎక్కడుందో కనిపెట్టాలి. నాకు ఇంకా ఎలాంటి ఆధారాలు దొరకలేదు. కేవలం ఆ దాడి వెనుక ఉన్నది ఎవరో ఒక బలమైన అనుమానం మాత్రమే ఉంది."
 
అనుష్క- "ఎవరు అని అనుకుంటున్నారు చీఫ్?"
 
రా చీఫ్- "మీరు 25 ఏళ్ల కిందట ఎవరి సామ్రాజ్యాన్ని అయితే పూర్తిగా నాశనం చేశామని అనుకున్నారో... వాళ్లే! ఆధీర!"
 
ఆ పేరు వినగానే అనుష్క గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! నోట్లోని మాట గొంతులోనే నిలిచిపోయింది. ఇన్ని రోజులు తన బిడ్డ వెనుక పడుతున్నది కేవలం సురేష్ చోప్రా మాత్రమే అనుకుంది... కానీ ఇది ఆమె ఊహకు మించిన మహోగ్ర ప్రమాదం! ఆధీర ముఠా నుండి రితికను కాపాడటం ఒంటరిగా సాధ్యమయ్యే పని కాదు.
 
అనుష్క వెంటనే తన భయాన్ని, ఆందోళనను నియంత్రించుకుని గంభీరంగా మాట్లాడింది.
 
అనుష్క- "ఆధీర నెట్‌వర్క్‌ను ఒంటరిగా ఎదుర్కొని ఓడించలేమని మీకు తెలుసు కదా చీఫ్?"
 
రా చీఫ్- "అవును, నాకు తెలుసు. అందుకే నా బిడ్డ అలేఖ్యను కాపాడుకోవడానికి మీ సహాయం కోరి వచ్చాను. వాళ్లు ఎలాగైనా రితిక కోసం వస్తారు... ఒకవేళ వాళ్ల చేతికి రితిక దొరికితే మాత్రం ఆ బిడ్డ ప్రాణాలు వదులుకోవాల్సిందే!"
 
అనుష్క- "ఇక ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకండి చీఫ్! ఎవరికీ ఏమీ కాదు. మీరు ముందు అలేఖ్య ఎక్కడుందో లోకేషన్ ట్రాక్ చేయండి, నేను ఇక్కడ సిద్ధంగా ఉన్నాను. సరైన లొకేషన్ దొరకగానే దానికి తగినట్లుగా మనం నెక్స్ట్ ప్లాన్‌తో దాడి చేద్దాం."
 
రా చీఫ్- "థాంక్యూ. ఖచ్చితంగా సాధిద్దాం."
 
రా చీఫ్ ఆ ఫోన్‌ను తనతోనే ఉంచుకుని, తన బిడ్డను కాపాడుకోవడానికి ఒక బలమైన ఆశ దొరికిందన్న ధైర్యంతో అక్కడి నుండి బయలుదేరారు.
 
అయితే, అనుష్క ఎవరి కోసమైతే ఎదురుచూస్తోందో... ఆ ప్రమాదకర ముఠా మాత్రం ఈ ఊరి పాత ఇంటికి రాలేదు! ఎందుకంటే... రితిక మరియు ఆమె కుటుంబం ప్రస్తుతం ఎక్కడ దాక్కున్నారో రణధీర్ అప్పటికే కనుక్కున్నాడు. రక్తపాతం సృష్టించడానికి రణధీర్ నేరుగా ఆ దిశగానే బయలుదేరాడు!
 
--------------------భావన పధకం -------------------------------
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్ & లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్
సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు
 
(ముంబై నుండి ఉదయం 9 గంటలకు బయలుదేరిన భావన, విజయ్‌లు తమ ప్రాణమైన పూనమ్ దేవిని కలుసుకోవాలన్న అంతులేని ఆశతో, ఆరాటంతో సరిగ్గా ఉదయం 11 గంటలకు వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్‌కు చేరుకున్నారు. క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఒక క్యాబ్ ఎక్కి నేరుగా లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ వద్దకు వెళ్లారు.)
 
(అక్కడికి చేరుకోగానే విజయ్ సెక్యూరిటీ సిబ్బందికి తన పేరు చెప్పి, లోపలికి వెళ్లడానికి అనుమతి కోరాడు. ఆ పేరు విన్న వెంటనే... లోపల నుండి సీమ (పూనమ్ దేవి) సెక్యూరిటీతో...)
 
సీమ: (లోపల నుండి కంగారుగా) "అతన్ని క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే లోపలికి పంపండి!"
 
(సెక్యూరిటీ గేట్ తెరవగానే కారు లోపలికి వెళ్లడంతో... అప్పటికే గర్భంతో ఉన్న భావన భావోద్వేగాన్ని ఆపుకోలేకపోయింది. ఆమె తన పరిస్థితిని, కడుపులో బిడ్డ ఉన్న విషయాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోయింది. కారు ఆగడమే తరువాయి... వేగంగా కార్ దిగి, 'అమ్మా... అమ్మా!' అని పిలుస్తూ వెర్రిదానిలా పరిగెత్తడం మొదలుపెట్టింది.)
 
విజయ్: (వెంటనే వెనకాలే పరుగెత్తుకుంటూ, భయంతో అరుస్తూ) "భావనా!... భావనా! ఆగు... అలా పరుగెత్తకు! ప్లీజ్ ఆగు!"
 
(అయినా భావన ఎవరి మాటా వినకుండా, ప్రాణం పోతున్నంత పట్టుదలతో పరుగెత్తింది. అప్పటికే ఆ పేరు విన్న సీమ కూడా హడావిడిగా తన రూమ్ నుండి హాల్ వైపునకు రావడానికి బయలుదేరింది.)
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ హాల్
సమయం: ఉదయం 11:15 గంటలు
 
(ఎదురుగా పరుగెత్తుకుంటూ వస్తున్న ఒక మహిళను చూసి... సీమ మొదట ఆమె అలేఖ్య అనుకుని తన చేతులు చాచింది. ఆమె కళ్లల్లో కూడా ఆనందభాష్పాలు ఉప్పొంగుతున్నాయి. కానీ దగ్గరకు వచ్చి సరిగ్గా చూసేసరికి... సీమ నిలువునా దిగ్భ్రాంతి చెందింది! ఆమె అలేఖ్య కాదు... భావన!)
 
(ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నది పూనమ్ దేవి రూపంలో ఉన్న సీమను చూడగానే... సుమారు 20 ఏళ్ల కిందట తాను కోల్పోయిన తన ప్రాణమైన అమ్మ జ్ఞాపకాలు భావన కళ్ల ముందు మెరిశాయి. చిన్నపిల్లలా, ఊపిరి ఆగిపోతున్నంత పనై ఆమె సీమను గట్టిగా 'దుప్' మంటూ కౌగిలించుకుంది!)
 
భావన: (విలవిలలాడిపోతూ, గుండెలు బాదుకుంటూ) "అమ్మా... నన్ను క్షమించు అమ్మా! నన్ను క్షమించు... నువ్వు లేవు అనుకున్నాను, అనుష్కతో పాటు నిన్ను కూడా కోల్పోయానని ఒక అబద్ధపు జీవితంలో ఇరవై ఏళ్లు నరకం అనుభవించాను... నన్ను క్షమించు అమ్మా! నన్ను వదిలిపెట్టి మాత్రం వెళ్ళిపోవద్దు అమ్మా... నీ బిడ్డ ఇక ఎక్కడికీ పోదు, అసలు వెళ్లదు..."
 
(అంతలోనే వెనకాలే పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చిన విజయ్‌ని చూసి, సీమ మొదట ఏమే అతని భార్య అయి ఉంటుంది అనుకుంది.)
 
భావన ఏడుపు ఆపుకోలేక, ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ ఎక్కిళ్ళు పెడుతూ ఏడుస్తూ ఉంది అప్పుడే వెనుక ఉన్న విజయ్ "భావన ప్లీజ్ అలా ఎడవకు బిడ్డకి ఏమి అయిన అవుతుంది..."
 
భావన అనే పేరు వినగానే సీమ ఒక్క క్షణం గుండె గట్టిగా నిజంగా నా బొమ్మ ఏమే నా అనే ఆశతో..
 
సీమ: (ఒక్కక్షణం నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయి, భావనను వెనక్కి జరిపి ఆమె ముఖాన్ని రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, కళ్లలోకి తేరిపార చూస్తూ ఒక్కసారిగా గట్టిగా అరిచింది) "అమ్ము... నిజంగా నువ్వు... నువ్వు మా అమ్మువేనా?!"
 
భావన: (విపరీతంగా ఏడుస్తూ, తల ఊపుతూ) "అవును అమ్మా... నేనే నీ అమ్మును అమ్మా!"
 
(ఆ క్షణంలో ఆ తల్లికూతుళ్లిద్దరూ ఎంతసేపు అలా కౌగిలించుకుని ఏడ్చారో వారికే తెలియదు. ఆ ఇరవై ఏళ్ల వేదన, ఆ దూరం అంతా ఆ కన్నీళ్ల రూపంలో కరిగిపోయింది. కసెపటికి సీమ కొద్దిగా తేరుకుని, భావన ముఖం అంతా తన చేతులతో తుడుస్తూ, ముద్దులు పెడుతూ...)
 
సీమ: (గొంతు గడగడ వణుకుతుండగా) "ఎన్ని రోజులు అయింది నా బంగారు బొమ్మను చూసి... నిన్ను విడిచిపెట్టను అమ్ము, అసలు వదలను!"
 
(అప్పుడే సీమ చూపు పక్కనే నిలబడి ఉన్న విజయ్ పై పడింది.)
 
సీమ: (విజయ్‌ని చూసి, భావనతో) "అతనేనా భావనా..."
 
భావన: (తల ఊపుతూ) "అవును అమ్మా..."
 
(కానీ భావన ముఖంలో ఏదో దాస్తున్న భయం, ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించాయి. అది సీమకు ఇట్టే అర్థమైంది.)
 
సీమ: (గీత గీసినట్లుగా, గంభీరంగా) "అమ్ము... నేను నీతో కొంచెం ఏకాంతంగా మాట్లాడాలి. విజయ్, నువ్వు కొంచెం ఇక్కడే బయట ఉండు." అని భావన చెయ్యి పట్టుకుని తన గదిలోకి తీసుకెళ్లింది.
 
ప్రదేశం: సీమ ప్రత్యేక గది
సమయం: ఉదయం 11:30 గంటలు
 
(గదిలోకి వెళ్లగానే సీమ భావనను కూర్చోబెట్టి, ఎంతో ప్రశాంతంగా, గంభీరమైన గొంతుతో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.)
 
సీమ: "అమ్ము... నేను నీకు గుర్తున్నానా? చిన్నప్పుడు నువ్వు ఆశ్రమానికి వచ్చినప్పుడు, నిన్ను కొన్ని రోజుల పాటు ఆ పూనమ్ దేవితో పాటు మరో వ్యక్తి కూడా ఎత్తుకుని తిప్పారు నిన్ను , అనూని... గుర్తుందా?"
 
భావన: (అమాయకంగా, గందరగోళంగా) " ఏంటమ్మా నువ్వు మాట్లాడేది?ఆ అప్పుడు సీమ అక్క ఉండేది "
 
సీమ: (కళ్లల్లో నీళ్లు నింపుకుంటూ, భావనను గట్టిగా హత్తుకుని) "అమ్ము..నేను పూనమ్ దేవిని కాదు! నీ సీమ అక్క !"
 
(ఆ మాట వినగానే భావన గుండె ఒక్క క్షణం ఆగిపోయినట్లయింది. పూనమ్ అమ్మ నిజంగానే చనిపోయిందా అన్న నిజాన్ని జీర్ణించుకోలేక ఆమె నోటి నుంచి మాట రాలేదు, ఒక శిలావిగ్రహంలా అలా నిలబడిపోయింది.)
 
భావన: (వణుకుతున్న పెదవులతో, గుసగుసగా) "అంటే... అంటే మా అమ్మ..."
 
సీమ: (భావన పరిస్థితి అర్థం చేసుకుని, ఆమె భుజాలపై చేయి వేసి) "భయపడకు అమ్ము... నిజమైన పూనమ్ దేవి అమ్మ బతికే ఉంది! నేను ఆమె సొంత చెల్లినే. మేమిద్దరం కవల పిల్లలలా ఒకేలా ఉంటాము.
 
అందుకే ఆ రోజు ఎవరికీ నిజం తెలియకుండా నేను ఆ పాత్రలో ఉండాల్సి వచ్చింది. ప్రస్తుతం మీ అమ్మ మన ఇంట్లోనే... ఒక దురదృష్టకరమైన ప్రమాదంలో గాయపడి 'కోమా'లో ఉంది!"
 
(ఆ మాట వినగానే భావనకు ప్రాణం లేచివచ్చినట్లయింది. ఆమె కళ్లలో ఆనందంతో పాటు ఆరాటం ఉప్పొంగింది.)
 
భావన: (ఆత్రుతగా, కన్నీళ్లతో) "అమ్మ బతికే ఉందా అమ్మా! అయితే నన్ను వెంటనే తీసుకెళ్లు... మా అమ్మను ఇప్పుడే చూడాలి! తను ఎక్కడ ఉంది? నాకు చూపించు అమ్మా!"
 
సీమ: (భావన చేతులు గట్టిగా పట్టుకుని, ఆపుతూ) "అమ్ము... ముందు నువ్వు నిన్ను నువ్వు కంట్రోల్ చేసుకో. నీ ఆరోగ్యం నీకు తెలుసు కదా, ఇప్పుడు నీకు ఒంటరిగా లేదు, కడుపులో బిడ్డ ఉన్నాడు.
 
నేను మీ అమ్మకు దూరంగా ముప్పై ఏళ్లుగా ఉన్నాను... ఆ అమ్మకు నిన్ను చూడాలని ఎంత తపన ఉందో తెలుసా?
 
నీకు ముందే ఎందుకు చెప్పలేదంటే, నువ్వు ఒక షాడో లాగా ఎప్పుడూ ప్రమాదాల బారిన పడకుండా ఉండాలని ఆ అమ్మ కోరుకుంది.
 
కానీ అన్నింటికంటే ముఖ్యం... ముందు మనం మన అలేఖ్యను కాపాడుకోవాలి! అలేఖ్య తండ్రి ఎవరో తెలుసా? మన దేశ అత్యున్నత నిఘా సంస్థ 'రా' (RAW) చీఫ్!
 
ఆయన కొద్దిసేపటి క్రితమే ఇక్కడికి వచ్చి వెళ్లారు . ఆయన ఒక అమ్మాయిని (రితికాను) వెతుక్కుంటూ వెళ్లారు, అదే ఇక్కడ కాలేజ్ లో జరిగిన గోడవలో ఉన్న అమ్మాయిని , ఇంకా నువ్వు ఆరోజు అక్కడే ఉన్నవా."
 
భావన: (ఉలిక్కిపడి) "అలేఖ్య... రితిక? ఆ రోజు నేను అక్కడ ఉన్నాను అమ్మా..."
 
సీమ: "అవును అమ్ము! ఆ రోజు నువ్వు అక్కడ ఏం చేశావో నీకు తెలుసా? నీ అమ్మ కన్నపేగు అయిన ఆ సొంత రక్తంతో పాటు, నీ అక్క ప్రేమించిన ఎంతో మంది బిడ్డలను నువ్వు ఆ రోజు కాపాడావు!"
 
భావన: (ఆశ్చర్యంగా) "అంటే... నేను కాపాడిన వాళ్లలో..."
 
సీమ: "అవును అమ్ము! నీ అక్క సొంత బిడ్డలు, కుటుంబసభ్యులు కూడా అక్కడే ఉన్నారు. అందుకే నువ్వు వాళ్లను కాపాడగలిగావు."
 
భావన: (కన్నీరు కారుస్తూ) "అమ్మ... నేను మా అమ్మను చూడాలి, ఆ పిల్లను కూడా కాపాడుకోవాలి!"
 
సీమ: "అమ్మ ఇప్పుడు ఆ స్థితిలో ఉంది, అలేఖ్యను కాపాడుకోకపోతే రేపు మనకు కన్నతల్లి ముందైనా తల ఎత్తుకునే హక్కు ఉండదు. నువ్వు వెంటనే రంగంలోకి దిగు అమ్ము. నువ్వు ఒంటరిగా వెళ్లలేవు... మన సైబర్ టీమ్ సాయంతో, RAW చీఫ్ సహాయంతో ఆ పాపను మనం కాపాడుకోవాలి."
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ (సైబర్ కంట్రోల్ రూమ్)
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలు
 
(సీమ వెంటనే భావనను తీసుకెళ్లి లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్‌లో ఉన్న అత్యాధునిక 'సైబర్ టీమ్' రూమ్ వద్దకు తీసుకువెళ్లింది. భావన తన ముఖానికి మాస్క్ వేసుకుని, ఎంతో నిపుణురాలిలా లోపలికి అడుగుపెట్టింది.)
 
సీమ: (సైబర్ టెక్నీషియన్లతో) "మీరందరూ బయటకి వెళ్లండి...!"
 
(అందరూ అక్కడి నుంచి బయటకు వెళ్లిపోగానే... భావన తన వెంట తెచ్చిన ఫోన్‌ను టేబుల్ పై పెట్టింది. ఆమె వేళ్లు కీబోర్డ్ మీద మెరుపు వేగంతో కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ముంబై నుండి విజయ్ ఫోన్‌కు వచ్చిన ఆ 'ప్రైవేట్ నంబర్'ను ఎన్‌క్రిప్ట్ చేసి, నేరుగా దేశ శాటిలైట్ మొబైల్ సర్వర్లను హ్యాక్ చేయడం ప్రారంభించింది!)
 
(కేవలం 5 నిమిషాల్లోనే ఆ ప్రైవేట్ నంబర్ తాలూకు ఒరిజినల్ శాటిలైట్ కోఆర్డినేట్స్ భావన స్క్రీన్‌పై కనిపించాయి. ఆ వెంటనే అలేఖ్య మాట్లాడిన ఆ చివరి లొకేషన్‌ను శాటిలైట్ ద్వారా ట్రేస్ చేయడం మొదలుపెట్టింది.)
 
(మరో 5 నిమిషాల ఉత్కంఠ తర్వాత... భావన ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు వెలిగింది. ఆమె స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ సీమను పిలిచింది.)
 
భావన: (సంతోషంగా) "చూడు అక్కా... ఇదిగో అలేఖ్య లొకేషన్! ఇక్కడ ఒక షిప్  సముద్రంలో ఆగి ఉంది... దాని థర్మల్ ఇమేజింగ్ మన స్క్రీన్‌పై స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. అక్కడ శత్రువులు ఎంతమంది ఉన్నారనేది కూడా మనం ఈ థర్మల్ ఇమేజ్ ద్వారా పక్కాగా కనిపెట్టవచ్చు!"
 
సీమ: (స్క్రీన్ చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందుతూ) "అమ్మా... అక్కడ చూడు, ఇప్పటికే శత్రువులు ఆ షిప్ నిండా చాలా మంది ఉన్నారు! సుమారుగా 70 నుంచి 80 మంది సాయుధులు ఉన్నట్లున్నారు... మరి ఇంత మంది ఉంటే మనం ఎలా అమ్ము?"
 
భావన: "నీ దగ్గర రా (RAW) చీఫ్ నంబర్ ఉందా అక్కా... నేను కనుక్కొన
 
సీమ : ఆగు ఆగు ఉంది .!"
 
సీమ: (కంగారుగా ఆమె చేయి పట్టుకుని) "వద్దు వద్దు అమ్ము... తొందరపడి నేరుగా ఒక్క దానివే వెళ్లకు. ప్రకారమే. నీకు కానీ నీ కడుపులో ఉన్న బిడ్డకి ఏంఅయిన ఐతే నేను తట్టుకోలేను అమ్ము ... ఆ తర్వాతే మిగతాది!"
 
భావన: (కన్నీళ్లతో, దృఢమైన నిశ్చయంతో) "సరే అమ్మా... నాకు ఏమి కాదు నేను మాట ఇస్తున్న. కానీ అంతకంటే ముందు ఆ అలేఖ్య ప్రాణాలను కాపాడటం నా మొదటి బాధ్యత."
 
సీమ: నువ్వు అలేఖ్యని తీసుకుని నేరుగా నువ్వు తెలుసుకోలేని లొకేషన్ కి వెళ్ళు , కొన్నాళ్ళు కనీసం బిడ్డ పుట్టే వరకు అయిన ప్లీజ్ ప్రశాంతంగా బ్రతకండి.
 
ఆ మాట వినగానే భావన మళ్ళీ సీమ ని గట్టిగా హత్తుకుని ఏడుస్తూ సరే అమ్మ అని చెప్పింది..
 
సీమ: గుర్తుంచుకో “ అక్క షాడో ఎప్పటికీ బయటికి తెలియకోడదు”
 
భావన: నా నియమం నాకు గుర్తుంది అమ్మ నేను ఇప్పుడు వెళ్తున్న, తిరిగి అలేఖ్యతో కలిసి అమ్మ దగ్గరికి చేరుకుంటా అని అక్కడ నుండి బయలు దేరింది.
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ కారిడార్
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:20 గంటలు
 
(భావన అక్కడి నుంచి బయటకు వచ్చి, పక్కనే ఉన్న విజయ్‌ని తనతో పాటు తీసుకువెళ్లింది. తన బ్యాగ్‌లో ఉన్న ల్యాప్‌టాప్ తీసి ఆన్ చేసి, అందులో నుండి RAW చీఫ్‌కు కాల్ చేయడానికి 'నాన్-ట్రేసబుల్ వాయిస్ ఛేంజర్' సాఫ్ట్‌వేర్‌ను ఆన్ చేసింది. ఎలాంటి గొంతు గుర్తుపట్టలేని విధంగా వాయిస్ మార్చుకుని ఆ అత్యున్నత స్థాయి నంబర్‌కు కాల్ కలిపింది.)
 
(ఫోన్ రింగ్ అవ్వగానే అవతలి వైపు నుండి దేశ అత్యున్నత నిఘా అధిపతి అయిన RAW చీఫ్ గొంతు గంభీరంగా వినిపించింది.)
 
RAW చీఫ్: "హలో... హూ ఈజ్ దిస్? (ఎవరు మీరు?)"
 
భావన: (మార్చబడిన గొంతుతో, చాలా ప్రశాంతంగా కానీ కఠినంగా) "చీఫ్... మీ ప్రయాణం, మీ ప్రయత్నాలు ఎలా జరుగుతున్నాయి?"
 
RAW చీఫ్: (ఆశ్చర్యంగా, కోపంగా) "ఎవరు నువ్వు? నా పర్సనల్ సెక్యూర్ లైన్‌కి నీకెలా నంబర్ దొరికింది? అసలు ఏం కావాలి నీకు?"
 
భావన: "ఆ ప్రశ్నలన్నీ ఇప్పటికీ పక్కన పెట్టండి చీఫ్. అలేఖ్య ఎక్కడ ఉందో... ఆ లొకేషన్ ఎక్కడో నాకు కచ్చితంగా తెలుసు! అక్కడ సుమారు 80 మంది సాయుధ శత్రువుల వద్ద ఆమె బందీగా ఉంది. నేను అలేఖ్యను సురక్షితంగా కాపాడుకుని బయటకు తీసుకువస్తాను... కానీ , నేను చెప్పిన ప్లాన్ ప్రకారం ఇది జరగాలి!"
 
RAW చీఫ్: "అసలు నువ్వు ఎవరో చెప్పకుండా నీ మాట నేను ఎందుకు నమ్మాలి? నీకు అసలు ఏం కావాలి?"
 
భావన: "చూడండి చీఫ్... నేను అంతకంటే ఎక్కువ వివరాలు ఇప్పుడు చెప్పలేను. కానీ మీకు ఒక్క మాట ఇస్తున్నాను... నేను అలేఖ్యను సేవ్ చేసిన వెంటనే , మొట్టమొదట మీకే కాల్ చేసి ఆమెతో మాట్లాడతాను.
 
నన్ను నమ్మండి! నాకు ఇప్పుడు మీ ఇండియన్ నేవీ పూర్తి సపోర్ట్ కావాలి. 500 మీటర్ల రేంజ్ టార్గెట్‌ను పిన్-పాయింట్ కచ్చితత్వంతో ధ్వంసం చేసే మూడు నేవీ వార్‌షిప్‌లు మనకు ఆపరేషన్ కోసంగాలి!"
 
RAW చీఫ్: (ఒక్క క్షణం ఉలిక్కిపడి) "నేవీ సపోర్టా?! అసలు నువ్వు ఆడుతున్న ఆట ఏంటి..."
 
భావన: "మాకు టైం చీఫ్ లేదు! నా తర్వాత కాల్ మీకు సరిగ్గా మధ్యాహ్నం 1:30 గంటలకు వస్తుంది... అప్పటికి నేవీ అప్రమత్తంగా ఉండాలి. జై హింద్!"
 
(టప్ ఫోన్ కట్ అయింది! ముంబైలోని RAW చీఫ్ తన టేబుల్ ముందు కూర్చున్నాడు, ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తుల మాటలకు ఏం చేయాలో తోచక బిత్తరపోయి చూస్తుంది.)
 
భావన RAW చీఫ్ కి ఒక ఇమేజ్ వచ్చింది, అది కూడా థర్మల్ ఇమేజ్ .. అది చూసి RAW చీఫ్ కన్ఫర్మ్ చేసుకున్నాడు.. అతను తన ఆర్డర్ పంపడం మొదలు పెట్టాడు.
 
(వైజాగ్ లో భావన తన ల్యాప్‌టాప్ మూసివేసి , పక్కనే ఉన్న విజయ్ వైపు చూసింది. ఆమె కళ్లల్లో కన్నీళ్లు... ఒక చెల్లిని కాపాడుకోవాలన్న, కన్నతల్లిని కలుసుకోవాలన్న ఆకలి, ఆవేశం ఆ క్షణంలో ఆమెను ఒక యోధురాలిలా మార్చేశాయి.)

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: RAW కార్యాలయం వైజాగ్

సమయం: మధ్యాహ్నం 12:30 గంటలు
 
ఫోన్ కట్ అయిన కొద్ది క్షణాల్లోనే రా చీఫ్ సెక్యూర్ టెర్మినల్‌కు ఒక ఎన్‌క్రిప్టెడ్ థర్మల్ ఇమేజ్ రిసీవ్ అయింది.
 
ఆ చిత్రంలో సముద్ర తీరానికి సమీపంలోని ఒక రహస్య బేస్ , దాని లోపల బంధించబడిన అలేఖ్య , ఆమె చుట్టూ కాపలా కాస్తున్న దాదాపు 80 మంది స్పష్టంగా నమోదయ్యాయి.
 
అది చూసిన వెంటనే ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి చెప్పిన ప్రతి మాట అక్షరాల నిజమని రా చీఫ్‌కు స్పష్టమైంది.
క్షణాల వ్యవధిలో ఆయన బ్లాక్ స్క్వాడ్ మెంబర్ కి శాటిలైట్ ఫోన్‌కు అత్యవసర కాల్ చేశారు.
 
ఫోన్ రింగ్ అవ్వగానే అనుష్క వెంటనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసింది.
 
అనుష్క: "చెప్పండి చీఫ్ , లొకేషన్ దొరికిందా ?"
 
రారాజు: చీఫ్ (చాలా గంభీరంగా) " నాకు ఇప్పుడే ఒక ఎన్‌క్రిప్టెడ్ శాటిలైట్ కాల్ వచ్చింది. ఒక అజ్ఞాత వ్యక్తి నుండి అలేఖ్య బందీగా ఉన్న లొకేషన్ తాలూకు లైవ్ థర్మల్ ఇమేజ్ అందుకుంది.
 
అక్కడ 80 మంది ఆధీర సాయుధ బలగాలు ఉన్నాయి. ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి పక్కా వ్యూహంతో , పూర్తి ప్లానింగ్‌తో రంగంలోకి దిగుతున్నాడు. కానీ , గ్రౌండ్‌లో ఈ రెస్క్యూ మిషన్‌ను లీడ్ చేయడానికి నాకు మీలాంటి సమర్థవంతమైన వారి నాయకత్వం కావాలి!"
 
అనుష్క: "ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి నేవీ సపోర్ట్ అడిగారా ?"
 
రారు: చీఫ్ (ఆశ్చర్యపోతూ) "అవును! మూడు నీవీ వార్‌షిప్‌లు సిద్ధం చేయమన్నారు. మధ్యాహ్నం 1:30 గంటలకు తదుపరి కాల్ వస్తుంది.... మీరు వెంటనే నీవీ పోర్ట్‌కు చేరుకోండి.
 
అక్కడి నుండి మిమ్మల్ని నేరుగా ఒక యుద్ధ నౌక వద్దకు తీసుకువెళ్లేలా ఏర్పాట్లు చేశాను. మీ గుర్తింపు అత్యంత రహస్యంగా , పూర్తిగా సెక్యూర్డ్‌గా ఉంటుంది. నా బిడ్డ అలేఖ్యను ఎలాగైనా కాపాడండి!"
 
అనుష్క: "మీరు దేనికీ ఆందోళన చెందకండి చీఫ్. ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి సమాచారం కరెక్ట్ ఐతే విజయం మనదే. నేను ఇప్పుడే నేవీ పోర్ట్‌కు బయలుదేరుతున్నాను. అలేఖ్యను సురక్షితంగా మీ ముందుకు తీసుకువస్తాను!"
 
అనుష్క ఫోన్ పెట్టేసి , తన కమాండో సూట్ ధరించి , రెస్క్యూ మిషన్ కోసం నెవీ పోర్ట్ వైపు వేగంగా అడుగులు వేసింది. మనసులో తన పిల్లలు ఇక్కడ సేఫ్ గా ఉన్నారు అనుకుని ఆమె బయలు దేరింది.
 
------------------- సురేష్ చోప్రా & రణధీర్ పధకం -------------------
 
ప్రదేశం: నగరం వెలుపల ఉన్న సీక్రెట్ ఫామ్‌హౌస్ & రితిక దాగి ఉన్న ప్రాంతం
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:00 గంట
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా ఒంటి గంట సమయం. ఒకవైపు రెస్క్యూ మిషన్ కోసం సముద్ర తీరంలో నౌకలు సిద్ధమవుతుండగా , మరోవైపు నగర శివారులలో ఊహించని భయంకరమైన కుట్ర వేగంగా అమలవుతోంది.
 
రణధీర్ తన వేటను ప్రారంభించి , రితిక దాగి ఉన్న ఖచ్చితమైన రహస్య ప్రదేశాన్ని కనిపెట్టేశాడు. ఆమెను బంధించి తీసుకురావడానికి తన సాయుధ ముఠాతో నేరుగా అక్కడికే దూసుకెళ్తున్నాడు.
 
నగరం వెలుపల నిర్మానుష్యంగా ఉన్న ఒక రహస్య ఫామ్‌హౌస్‌లో డెహ్రాడూన్ నుండి ప్రత్యేకంగా వచ్చిన అజయ్ , యష్ , సురేష్ చోప్రా , సోనియా అంతా ఒకేచోట చేరారు. వారి కళ్లల్లో క్రూరమైన పగ , విజయగర్వం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
 
వాళ్ళు అంత కలిసి ఒకే కార్ లో వెళ్తున్నారు ఒక ప్రదేశానికి చాలా వేగంగా ముందు ఆమె అంతం చూడాలి అని అనుకున్నారు.
 
రణధీర్ రితికను , ఆమెతో పాటు ఉన్న అనుష్కను బంధించి ఇక్కడికే తీసుకొస్తాడని వాళ్లంతా ఉన్నారు.
 
సురేష్ చోప్రా: (క్రూరమైన నవ్వుతో) "రణధీర్ రంగంలోకి దిగాడంటే ఇక అనుష్క ఆట ముగిసినట్లే! రితికను ఇక్కడికి తీసుకురాగానే , అటు సముద్ర తీరంలో బందీగా ఉన్న అలేఖ్యను కూడా వెంటనే ఇక్కడికి షిఫ్ట్ చేయాలి."
 
సోనియా: "అవును... ఆ తర్వాత మన అల్కాను కానీ లేకపోతే అనుష్క తో మనకి కావాల్సిన ఆస్తి పైన సంతకాలు పెట్టించి పని ముగించాలి! ఈ ప్లాన్ అమలైతే ఇక మన సామ్రాజ్యానికి ఎదురే ఉండదు!"
 
అజయ్ & యష్: (ఆవేశంగా) " మనల్ని ముప్పతిప్పలు పెట్టిన ఆ వంశం అంతా ఈ రోజుతో సమాధి అయిపోవాలి! ఆ లంజని మేమే చంపాలి ....."
 
అయితే , పరిస్థితి అత్యంత భయానకంగా మారింది.అనుష్క ఇప్పటికే ఆపరేషన్ లీడ్ చేయడానికి నేవీ వార్‌షిప్ వైపు వెళ్లిపోయింది. అత్యంత రహస్యంగా ఉంచిన ఆ సేఫ్ హౌస్ లొకేషన్ వివరాలు సన్నీకి కూడా తెలియవు.
 
అటు అనుష్క లేక , ఇటు ఎలాంటి ప్రొటెక్షన్ ఫోర్స్ లేకుండా... కేవలం నలుగురు అమాయకులైన కుటుంబ సభ్యులు మాత్రమే ఆ ఇంట్లో ఉన్నారు.
 
మృత్యువుల రణధీర్ ఆ ఇంటి గుమ్మం వైపు దూసుకొస్తున్న విషయం తెలియక ఆ కుటుంబం తీవ్రమైన ప్రమాదంలో చిక్కుకుంది.
 
----------------------------సీమ ఊహించని మలుపు -------------------------
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:00 గంట
 
సీమ కి తన ఫోన్ పెద్ద శబ్దం చేస్తూ మొగుతుంది. ఉలిక్కిపడిన సీమ చాలా కంగారుగా ఆ ఫోన్ రిసీవ్ చేసుకుంటుంది. ఆ ఫోన్ లో వాళ్ళు చెప్పిన మాటలు విన్న సీమ కళ్ల నుండి ధారగా కన్నీళ్ళు వస్తున్నాయి.
 
ఇక తన జ్ఞాపకం ఇక్కడితో ముగిసిపోతుంది అని ఆమెకు తెలుసు. కానీ పిల్లలకి ఇంత దగ్గర అయ్యాక వాళ్ళు తాను ............అనే ఆలోచన ఆమెని చంపేస్తుంది.
 
 ఇక చివరగా .. ఏమి చేయలేక వర్షకి అల్ చేసింది..
 
సీమ: తల్లి నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు, ఇంకా అల్కా , సోనూ ని కూడా బాగా చూసుకో.. ఈదారు కొట్టుకుంటూ అల్లరి చేస్తారు , నువ్వు వాళ్ళని చిన్న పిల్లలను చూసుకో..
 
తల్లి చెప్పిన మాటలు విన్న వర్ష కంట్లో రక్తపు కన్నీళ్ళు కారిపోతున్నాయి. నోట్లో మా కూడ రావట్లేదు. అది చూసిన పక్కనే ఉన్న అల్కా ..
 
అప్పటికే కింద పడిన అక్క ఫోన్ తీసుకుని ఎవరా అని చూసింది.. అందులో పూనమ్ అమ్మ అని చూడగానే.. అమ్మ ఏమైంది అక్కని ఏడిపిస్తున్నాను.
 
సీమ: ఏడుస్తూ బుజ్జి తల్లి నేను నిన్ను చాలా మిస్ అవుతాను.. జాగ్రత్త అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేస్తుంది . భయం భయంగా
 
సీమ అంతగా కంగారు పెట్టిన భయం ఏంటి , ఆమె ముందు ఎవరు ఉన్నారు ? సీమ కి ఏమి కాబోతుంది.
 
నిజంగానే మళ్ళీ వాళ్ళు ఇద్దరు ఆనాధాలు అయిపోతారు ఏమో అనుకున్న ఇద్దరు అక్కడే కూర్చొని ఏడవడం మొదలు పెట్టారు .. వర్ష ప్రేమగా అల్కాని దగ్గరికి తీసుకుని ఏమి కాదు అమ్మకి ఏమి కాదు అని కూడా ఏడుస్తుంది.. ఇవి ఏమి తెలియని సోనూ రాత్రి జరగబోయే తన కల కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు.

[ash.enigma]

Mastuga raastunnaru Sunny bro

[Sunnysunnysunny]

విశాఖపట్నం సముద్ర తీరం – ఆపరేషన్ బ్లూ ప్రింట్
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ కోస్ట్ (సముద్ర తీరం)
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:10 గంటలు
 
వైజాగ్ సముద్ర తీరంలో ఉద్రిక్తత తారాస్థాయికి చేరింది. సూర్యుడు నడి నెత్తిపై కాలుస్తుండగా, ఆ తీరంలో ఒకవైపు రా (RAW) చీఫ్ ఆదేశాలతో నేవీ యుద్ధ నౌకలు సిద్ధమవుతున్నాయి. 

సరిగ్గా అదే సమయంలో, తీరానికి కొద్ది దూరంలో ఉన్న ఒక ప్రైవేట్ జెట్టీ వద్ద భావన తన టెక్నికల్ కమాండో సూట్‌ను ధరించి నిలబడి ఉంది.
 
ఆమె ముఖంలో ఎలాంటి భయం లేదు; కేవలం ఒక యోధురాలికి ఉండాల్సిన ప్రశాంతత, పకడ్బందీ వ్యూహం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె పక్కనే ఆందోళనగా నిలబడి ఉన్న విజయ్ వైపు ఆమె తిరిగి చూసింది.
 
విజయ్: (గుండెల్లో దడతో) "భావనా... నువ్వు ధరించిన ఈ సూట్, నువ్వు వేసుకున్న ఈ ప్లాన్... ఇది సామాన్యమైనది కాదు. శత్రువులు 80 మంది ఉన్నారు, అదీ అత్యాధునిక ఆయుధాలతో షిప్‌లో బలంగా కూర్చుని ఉన్నారు. నువ్వు నిజంగా ఒంటరిగా ఆ సాహసం చేయగలవా?"
 
భావన (అనుష్క): (విజయ్ చేతిని గట్టిగా నొక్కుతూ, గంభీరమైన గొంతుతో) "ఇది కేవలం సాహసం కాదు విజయ్... నా చెల్లి అలేఖ్య ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి నేను చేయాల్సిన ధర్మయుద్ధం. నా వెనుక నా భర్త అయిన నువ్వు ఉన్నావు, నా కన్నతల్లి దీవెనలు ఉన్నాయి. నేను ఓడిపోయే ప్రసక్తే లేదు!"
 
అని చెప్పి, ఆమె అప్పటికే తాను ముందస్తుగా కొనుగోలు చేసిన ఒక హై-స్పీడ్ టాక్టికల్ స్పీడ్ బోట్ వైపు అడుగులు వేసింది. ఆ బోట్ పూర్తిగా ఆపరేషన్ కోసం మోడిఫై చేయబడింది. 
 
ప్రదేశం: స్పీడ్ బోట్ డెక్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:15 గంటలు
 
బోట్ స్టార్ట్ చేసే ముందు, భావన తన టాబ్లెట్‌ను ఓపెన్ చేసి నేవీ వార్‌షిప్స్ కమాండర్లకు మరియు రా (RAW) సిబ్బందికి తన ఫైనల్ ఆపరేషన్ ప్లాన్‌ను బ్రీఫ్ చేయడం ప్రారంభించింది.
 
అప్పటికే ఆమె ఒక సెక్యూర్ కనెక్షన్ ఏర్పాటు చేసింది .
 
ఆమె గొంతులో ఆ దేశ అత్యుత్తమ ఇంటెలిజెన్స్ ఏజెంట్‌కు ఉండాల్సిన పదును కనిపించింది.
 
భావన: (ట్యాబ్ స్క్రీన్ పై మ్యాప్ చూపిస్తూ) "లిసన్ ఎవ్రీఒన్... మన ఆపరేషన్ ప్లాన్ 'జీరో క్యాజువాలిటీ' (Zero Casualty) సూత్రంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. వినండి..."

త్రీ-వే ఎన్విరాన్‌మెంట్ (Three-Way Encirclement):
 
"మన మూడు ఇండియన్ నేవీ వార్‌షిప్స్ శత్రువు ఉన్న ఆ ప్రధాన షిప్‌కు సుమారు 500 మీటర్ల దూరంలో... మూడు వైపల నుండి ఆ షిప్‌ను పూర్తిగా చుట్టుముట్టి ఉంచాలి. శత్రువుల రాడార్‌కు మనం దొరకకుండా 'స్టెల్త్ మోడ్'లో ఉండాలి."
 
ఫిషింగ్ బోట్ కవర్ (The Cover):
"ప్రధాన నౌకకు 150 నుండి 100 మీటర్ల రేంజ్‌లోకి మన నేవీ వార్‌షిప్స్ నేరుగా వెళ్లవు. శత్రువులకు ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా, మన ఆపరేషన్ బృందం ఒక సాధారణ 'ఫిషింగ్ బోట్' (చేపల వేట నౌక) రూపంలో అత్యంత నిశ్శబ్దంగా ఆ షిప్ దగ్గరికి వెళ్తుంది."
 
జామింగ్ & కమ్యూనికేషన్ బ్లాక్-అవుట్ (Jamming):
 
"మనం టార్గెట్ దగ్గరికి చేరుకోగానే... మొదటి అడుగుగా ఆ షిప్ లోపల ఉన్న 'జామర్'ను ఆన్ చేయాలి. దీనివల్ల ఆ షిప్‌లో ఉన్న శత్రువుల అంతర్గత కమ్యూనికేషన్ (Walkie-talkies & Mobile systems) పూర్తిగా డిసేబుల్ అయిపోతుంది. బయటి ప్రపంచంతో వాళ్లకు సంబంధాలు తెగిపోతాయి."
 
స్మోక్ బాంబ్ స్ట్రైక్ (Oxygen-Suppressed Smoke Attack):
 
"నా రెండో కమాండ్ అందగానే... మూడు వార్‌షిప్స్ నుండి ఒకేసారి అత్యంత కచ్చితమైన కోఆర్డినేట్స్‌తో 'స్మోక్ బాంబ్స్' ప్రయోగించబడతాయి. ఆ పొగ గాల్లోని ఆక్సిజన్‌ను పీల్చేసుకుంటూ, శత్రువులను క్షణాల్లో స్పృహ కోల్పోయేలా చేస్తుంది. అయితే...
 
గుర్తుంచుకోండి! మన అలేఖ్య బందీగా ఉన్న ఆ ఒక్క రూమ్ మినహా, షిప్‌లోని మిగతా ప్రతీ మూలా ఈ స్మోక్ కమ్ముకోవాలి. ఆ కోఆర్డినేట్స్ అన్నీ నేను ఇప్పుడే సిస్టమ్‌లో ఫీడ్ చేస్తున్నాను."
 
ఎంట్రీ & రెస్క్యూ (The Rescue Mission):
 
"ఈ ఆపరేషన్‌లో షిప్ లోపలికి ఎంటర్ అయ్యేది కేవలం నలుగురు మాత్రమే, అలేఖ్య ఉన్న గదిని సురక్షితంగా క్లియర్ చేసి, ఆమెను ప్రాణాలతో బయటకు తీసుకువస్తాం."
 
ఫైనల్ డిస్ట్రక్షన్ (Total Eradication):
 
"మేము అలేఖ్యను తీసుకుని సురక్షితంగా బయటకు రాగానే... ఆ షిప్‌లోని టైమ్-బాంబ్స్ ఆన్ చేయబడతాయి. ఆ తర్వాత ఆ షిప్ సముద్రంలో పూర్తిగా మునిగిపోవాలి. శత్రువులకు సంబంధించి ఒక్క చిన్న క్లూ కూడా భూమిపై మిగకూడదు!"
 
కమాండర్ ప్రామిస్ – చివరి అడుగు

ప్రదేశం: స్పీడ్ బోట్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:22 గంటలు
 
అన్ని వివరాలను క్షుణ్ణంగా వివరించిన తర్వాత, భావన తన కమ్యూనికేషన్ మైక్‌ను ఆన్ చేసి రా (RAW) చీఫ్‌తో నేరుగా మాట్లాడింది.
 
భావన: (అత్యంత గంభీరంగా) "చీఫ్... నేను మీకు మాట ఇస్తున్నాను. ఈ ఆపరేషన్‌కి వెళ్తున్న టీమ్ మాత్రమే కాదు... అక్కడ శత్రువుల చెరలో ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్న మన అలేఖ్య కూడా...
 
ఒక్క చిన్న గాయం (Single Casualty) కూడా లేకుండా క్షేమంగా మీ ముందుకు వస్తుంది. నాపై నమ్మకం ఉంచండి."
 
అవతలి వైపు నుంచి రా చీఫ్ గొంతులో గర్వం, కన్నీటితో కూడిన ఉద్వేగం స్పష్టంగా వినిపించాయి.
 
రా చీఫ్: (గద్గద స్వరంతో) "దేవుడు నీకు తోడుగా ఉంటాడు అమ్మా... నా బిడ్డను కాపాడే బాధ్యత నీకే అప్పగిస్తున్నాను!"
 
భావన కాల్ కట్ చేసింది. ఆమె తన పక్కనే ఉన్న విజయ్ వైపు చూసి ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వింది.
 
భావన: "విజయ్... నువ్వు ఇక్కడే ప్రశాంతంగా ఉండు. నేను వెళ్లి నా చెల్లిని, మన కుటుంబాన్ని కాపాడుకుని వస్తాను."
 
అని చెప్పి, ఆమె ఆ హై-స్పీడ్ స్పీడ్ బోట్‌ను స్టార్ట్ చేసింది. ఆ శూన్యంలో చీల్చుకుంటూ ఆ బోట్ సముద్రపు అలలపై తుఫానులా దూసుకెళ్లింది.
 
వైజాగ్ నేవీ పోర్ట్ కంట్రోల్ రూమ్‌లో ఉద్రిక్తత పరాకాష్టకు చేరుకుంది. కొద్దిసేపటి క్రితమే ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి  నుండి వచ్చిన శాటిలైట్ కాల్ తాలూకు ఆడియో రికార్డింగ్‌ను, ఆమె ఇచ్చిన ప్లాన్‌ను RAW చీఫ్ పరిశీలిస్తున్నారు.
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఆపరేషన్‌కు బయలుదేరుతున్న నేవీ కమాండో అనుష్క తన ట్యాబ్ ద్వారా నేరుగా రా చీఫ్‌తో కమ్యూనికేషన్‌లో ఉంది.
 
RAW చీఫ్: (గొంతులో తీవ్రమైన ఆందోళన, గంభీరత ఉట్టిపడుతుండగా) "నువ్వు వింటున్నావా? ఇప్పుడే మనకు ఒక అజ్ఞాత వ్యక్తి నుంచి అత్యంత కీలకమైన సమాచారం అందింది.
 
సముద్ర మధ్యలో ఉన్న ఆ భారీ నౌకలో మన అలేఖ్య బందీగా ఉంది. దాదాపు 80 మంది అత్యాధునిక ఆయుధాలు కలిగిన శత్రువులు ఆమెను కాపలా కాస్తున్నారు."
 
అనుష్క: (తన కమాండో హెల్మెట్ సద్దుకుంటూ, నిబ్బరంగా) "చెప్పండి చీఫ్... ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఇచ్చిన ప్లాన్ ఏంటి? మనం నేవీ వార్‌షిప్స్‌తో అటాక్ చేద్దామా?"
 
RAW చీఫ్: "అదే అసలు సమస్య! ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ప్లాన్ చాలా ప్రమాదకరమైనది, అలాగే అత్యంత పకడ్బందీ అయినది. శత్రువులకు ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా
 
మూడు నేవీ వార్‌షిప్స్ 500 మీటర్ల దూరంలో స్టెల్త్ మోడ్‌లో ఉంటాయి. ఆ తర్వాత కేవలం ఒక సాధారణ 'ఫిషింగ్ బోట్' రూపంలో మనవాళ్లు ఆ షిప్ దగ్గరికి వెళ్లాలి.
 
లోపల ఉన్న కమ్యూనికేషన్‌ను జామర్ ద్వారా పూర్తిగా బ్లాక్ చేసి, ఆక్సిజన్ పీల్చేసుకునే స్మోక్ బాంబ్స్‌తో శత్రువులను స్పృహ కోల్పోయేలా చేయాలనేది ఆ వ్యూహం."
 
అనుష్క: (ఆశ్చర్యంగా) "అంటే ఆ షిప్ మీద నేరుగా పూర్తి స్థాయి సైనిక దాడి జరగదా?"
 
RAW చీఫ్: "లేదు! ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఇచ్చిన ఆదేశాల ప్రకారం... ఈ ఆపరేషన్‌లో షిప్ లోపలికి ఎంటర్ అయ్యేది కేవలం ఒక్కరే! ఎలాంటి ప్రాణనష్టం (Zero Casualty) జరగకూడదనే ఉద్దేశంతో ఆ ప్లాన్ డిజైన్ చేయబడింది.
 
అనుష్క... అలేఖ్యను ఏ పరిస్థితుల్లోనూ ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తికి (అతను ఎవరో మనకు ఇంకా తెలియదు) అప్పగించకుండా, పూర్తిగా సురక్షితంగా నేరుగా మన కస్టడీలోకి తీసుకువచ్చి నా ముందుకు చేర్చాల్సిన బాధ్యత పూర్తిగా నీదే!"
 
ప్రదేశం: నేవీ పోర్ట్ జెట్టీ (యుద్ధ నౌక డెక్)
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:28 గంటలు
 
అనుష్క ఒక్క క్షణం ఆలోచించింది. ఆ నౌకలో 80 మంది సాయుధులు ఉన్నారు. ఒకవేళ ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ముఖం వెనుక ఎవరిదైనా ప్రమాదకరమైన కుట్ర ఉంటే?
 
అలేఖ్య ప్రాణాలకు ముప్పు వాటిలితే? ఆ ఆలోచన రాగానే అనుష్క మనసులో ఒక బలమైన నిర్ణయం తీసుకుంది.
 
అనుష్క: (గట్టిగా, ఎలాంటి తడబాటు లేకుండా) "చీఫ్... మిగతా ముగ్గురు కమాండోలను నాతో పాటు పంపకండి. ఆ ముగ్గురూ నాతో రావద్దు... అది చాలా ప్రాణాపాయం, అనవసరమైన రిస్క్! నేను ఒక్కదాన్నే ఆ షిప్‌లోకి వెళ్తాను."
 
RAW చీఫ్: (ఉలిక్కిపడి) "ఏంటి నువ్వు మాట్లాడేది?! అక్కడ 80 మంది శత్రువులు ఉన్నారు! నువ్వు ఒక్కదానివి వెళ్తే ఎలా? అది ఆత్మహత్యతో సమానం!"
 
అనుష్క: "లేదు చీఫ్... ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ప్లాన్ ప్రకారం, అక్కడ స్మోక్ బాంబ్స్ పడిన తర్వాత శత్రువులంతా దాదాపు అచేతనంగా మారిపోతారు.
 
అలాంటి సమయంలో పెద్ద సైనిక బలగం లోపలికి వెళ్తే గందరగోళం ఏర్పడి శత్రువులు అలేఖ్యను బందీగా అడ్డుపెట్టే అవకాశం ఉంది. అందుకే ప్రొఫెషనల్ అయిన నేను ఒక్కదాన్నే వెళ్లడం అత్యంత సురక్షితం.
 
నేను ఆ షిప్‌లోకి రహస్యంగా ప్రవేశించి, అలేఖ్యను ఒంటరిగా కాపాడుకుని బయటికి తీసుకువస్తాను."
 
RAW చీఫ్: (కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండి,) "సరే... నీ సామర్థ్యం మీద నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది. జాగ్రత్తగా వెళ్ళు."
 
అనుష్క: "మరో ముఖ్యమైన విషయం చీఫ్... నేను అలేఖ్యను సురక్షితంగా రెస్క్యూ చేసిన వెంటనే, ఆ షిప్ లొకేషన్‌కి ఒక హై-స్పీడ్ స్పీడ్ బోట్ వచ్చి చేరుకునేలా నేవీ అధికారులను ఆదేశించండి.
 
అలేఖ్య సేఫ్ అని నాకు కన్ఫర్మ్ అయిన క్షణమే, మేము ఆ బోట్ ఎక్కి ఇక్కడికి సురక్షితంగా చేరుకుంటాము. ఆ ఏర్పాట్లు మాత్రం పక్కాగా ఉండాలి!"
 
RAW చీఫ్: "అలాగే అనుష్క! ఇప్పుడే నేవీ కమాండర్‌కు ఆ ఆదేశాలు ఇస్తున్నాను. నీకోసం ఆ స్పీడ్ బోట్ ఎప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటుంది."
 
ప్రదేశం: సముద్రం మధ్యలోని శత్రువుల నౌక (Target Ship)
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:35 గంటలు
 
అనుష్క కాల్ కట్ చేసింది. ఆమె ధరించిన బ్లాక్ ట్యాక్టికల్ సూట్, నైట్-విజన్ గ్లాసెస్, అత్యాధునిక సైలెంట్ పిస్టల్ ఆమెను ఒక నిప్పుల కణికలా మార్చేశాయి.
 
నేవీ సమకూర్చిన ఆ ప్రత్యేకమైన ఫిషింగ్ బోట్... శత్రువుల రాడార్‌కు దొరకకుండా అత్యంత నిశ్శబ్దంగా ఆ భారీ నౌక వెనుక వైపునకు చేరుకుంది. ఎలాంటి శబ్దం చేయకుండా ఒక గ్రాపింగ్ హుక్ సహాయంతో అనుష్క ఆ నౌక పైకి ఎక్కింది.
 
అప్పుడే ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఇచ్చిన ప్లాన్ ప్రకారం... నేవీ వార్‌షిప్స్ నుండి ప్రయోగించబడిన ఆక్సిజన్-సప్రెస్డ్ స్మోక్ బాంబ్స్ ఆ షిప్ పైకి దూసుకొచ్చాయి. క్షణాల వ్యవధిలో ఆ నౌకలోని ప్రతీ మూలా దట్టమైన తెల్లటి పొగ అలుముకుంది!
 
ఆ పొగ పీల్చిన సాయుధ శత్రువులు ఒక్కొక్కరుగా స్పృహ కోల్పోయి నేలకూలడం మొదలుపెట్టారు. అలేఖ్య బందీగా ఉన్న ఆ ఒక్క గది మినహా మిగతా షిప్ అంతా ఇప్పుడు పూర్తిగా అనుష్క గుప్పిట్లోకి వచ్చింది.
 
తన గన్‌ను సిద్ధం చేసుకుంటూ, అలేఖ్యను కాపాడే ఆ చరిత్రాత్మక పోరాటానికి అనుష్క ఒక్కతే ఆ దట్టమైన పొగను చీల్చుకుంటూ ముందుకు అడుగుపెట్టింది!

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: నగర శివార్లలోని సురక్షిత గృహం (సేఫ్ హౌస్)


సమయం: మధ్యాహ్నం 01:15 గంటలు
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా 1:15 అయింది. ఇంటిలోని పిల్లలకు మధ్యాహ్న భోజనం కోసం ఏమైనా తినుబండారాలు తీసుకువస్తానని చెప్పి ప్రసాద్ కొద్ది నిమిషాల క్రితమే ఆ ఇల్లు దాటి బయటికి వెళ్లాడు.
 
అనుష్క ముందుచూపుతో ఆ సేఫ్ హౌస్ చుట్టూ ఎలాంటి ప్రమాదం రాకుండా అత్యంత శిక్షణ పొందిన 10 మంది హైలీ ట్రెయిన్డ్ ఎలైట్ కమాండోలను కాపలాగా ఉంచింది. కానీ, దేవుడు రాసిన రాతను, ముసలోడైన సుమిత్ మెహతా పన్నిన పకడ్బందీ వ్యూహాన్ని ఆ కాపలా తట్టుకోలేకపోయింది!
 
అకస్మాత్తుగా సుమిత్ మెహతా మనిషి అయిన 'అధీర' తనతో పాటు ఏకంగా 30 మంది సాయుధ హంతకులతో కలిసి ఆ సేఫ్ హౌస్ పై తుఫానులా పడ్డాడు. ఆ 10 మంది కమాండోలు ఎదురుదాడి చేసేలోపే...
 
కేవలం ఒక్క నిమిషం వ్యవధిలో అధీర గ్యాంగ్ తమ ఆటోమేటిక్ గన్‌లతో ఆ పది మందిని కాల్చి చంపేసింది! రక్తపు మడుగులో ఆ రక్షకులు నేలకొరిగారు.
 
క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా అధీర తన మనుషులతో కలిసి ఆ సేఫ్ హౌస్ ప్రధాన ద్వారాన్ని ఒక శక్తివంతమైన మినీ-బాంబుతో పేల్చి లోపలికి దూసుకెళ్లాడు!
 
లోపల...
 
ఆ భారీ పేలుడు శబ్దం వినగానే లోపల ఉన్న రితిక, అయేషా, మీనాక్షి ముగ్గురూ భయంతో వణికిపోయారు. గుండెలు గుబేలుమంటుంటే ఏం చేయాలో తోచక బిక్కుబిక్కుమంటూ కూర్చున్నారు. కానీ రితిక మాత్రం ధైర్యం కోల్పోలేదు.
 
ఆమె వెంటనే తన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను తీసుకుని, అత్యవసరంగా తన తల్లికి కాల్ చేసింది... కానీ లైన్ కలవలేదు. వెంటనే సన్నీకి ట్రై చేసింది... ఆ నంబర్ కూడా బిజీగా వస్తూనే ఉంది.
 
పరిస్థితి చేయి దాటిపోతోందని గ్రహించిన రితిక కళ్లు మూసుకుని, జ్ఞాపకంగా సోనూ వాళ్ళ అమ్మ (పూనమ్ దేవి) తన మెడలో వేసిన ఆ ప్రత్యేకమైన లాకెట్‌ను గట్టిగా గుండెలకు హత్తుకుంది. క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా ఆ నంబర్‌కు చివరి ప్రయత్నంగా డయిల్ చేసింది.
 
ఈసారి కూడా కాల్ కలవలేదు... కానీ ఆటోమేటిక్‌గా ఒక ఆప్షన్ వచ్చింది: "Please leave a voice mail after the beep..."
 
రితిక కళ్ల నుంచి కన్నీళ్లు కారుతుండగా, వణుకుతున్న గొంతుతో ఆ వాయిస్ మెయిల్ రికార్డ్ చేయడం ప్రారంభించింది...
 
రితిక: (ఏడుపు ఆపుకుంటూ, ఆయాసంగా) "అమ్మా... నా కుటుంబం మొత్తం ఇప్పుడు ప్రాణాపాయంలో ఉంది, మహా ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నాం! నేను నిన్ను మళ్లీ కలుసుకోలేకపోతున్నాను...
 
నన్ను క్షమించు అమ్మా. నాకు ఏమైనా పర్వాలేదు, కానీ నా కుటుంబాన్ని నువ్వే కాపాడాలి అమ్మా..."
 
ఆఖరి మాట పూర్తి కాబోతుండగా... వెనుక నుంచి క్రూరంగా నవ్వుకుంటూ గదిలోకి దూసుకొచ్చిన అధీర, రితిక జుత్తును గట్టిగా పట్టుకుని లాక్కొచ్చాడు!
 
"అమ్మా...!" అని రితిక పెట్టిన ఆర్తనాదం ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనించింది. అధీర మనుషులు భయంతో వణుకుతున్న అయేషా, మీనాక్షీలను కూడా జుట్టు పట్టుకుని బలవంతంగా ఈడ్చుకెళ్లారు. రి

తిక చేతిలో ఉన్న ఫోన్ అప్పటికే 'వాయిస్ మెయిల్ సెండింగ్' మోడ్‌లో ఉంది... కానీ ఫైనల్‌గా ఆ 'Send / OK' బటన్ నొక్కడానికి ముందే ఆ ఫోన్ నేలపై పడిపోయింది! ఆ చివరి సందేశం ఆ గట్టునే ఆగిపోయింది. 
 
ప్రదేశం: సేఫ్ హౌస్ హాల్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:25 గంటలు
 
రణధీర్ విజయగర్వంతో పకపకా నవ్వుతూ తన జేబులో నుంచి ఫోన్ తీసి నేరుగా సురేష్ చోప్రాకు కాల్ చేశాడు.
 
రణధీర్ : (క్రూరమైన నవ్వుతో) “జాబ్ డన్! ఇక్కడ రితిక, అనుష్క పిల్లలు నా అదుపులో ఉన్నారు. ప్లాన్ ప్రకారం వీళ్లను ఎక్కడికి తీసుకురావాలి?"
 
అవతలి వైపు నుంచి సురేష్ చోప్రా గొంతు గెలుపు నవ్వులతో వినిపించింది.
 
సురేష్ చోప్రా: "అద్భుతం! నువ్వు అనుకున్నదాని కంటే ముందే ముగించావు. అయితే ఒక చిన్న విషయం... అక్కడ మిమ్మల్ని అడ్డుకోవడానికి అనుష్క ఆ కమాండోలను పంపి ఉంటుందే, ఆ అనుష్క అక్కడ ఉందా?"
 
రణధీర్ : "లేదు! ఆ అనుష్క ఇక్కడ ఎక్కడా లేదు!"
 
సురేష్ చోప్రా: (భయంకరంగా నవ్వుతూ) "అనుష్క లేకపోతే ఇంకా మంచిది! నువ్వు ఆ ముగ్గురిని తీసుకుని వెంటనే నేను చెప్పిన సీక్రెట్ లొకేషన్‌కు బయలుదేరి రా. అక్కడ నీకు, వాళ్ళ అందరికీ ఒక అదిరిపోయే 'సర్‌ప్రైజ్ గిఫ్ట్' కూడా సిద్ధంగా ఉంది!" అని చెప్పి ఫోన్ కట్ చేశాడు.
 
ప్రదేశం: సేఫ్ హౌస్
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:00 గంటలు
 
మరికొద్ది నిమిషాల్లో మధ్యాహ్నం 2 గంటలు అయింది. పిల్లల కోసం తినుబండారాలు పట్టుకుని సంతోషంగా ఇంటికి తిరిగొచ్చిన ప్రసాద్... ఆ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఒక్కక్షణం కంగుతిన్నాడు!
 
తన జీవితంలో ఏది జరగకూడదని భయపడ్డాడో, సరిగ్గా అదే అక్కడ జరిగి ఉంది. ఇల్లంతా రక్తపు మడుగుగా మారింది. కాపలాగా ఉండాల్సిన కమాండోలు విగతజీవులుగా పడి ఉన్నారు.
 
ఇంట్లోకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి చూస్తే... తన ముద్దుల కూతుళ్లు ముగ్గురూ (రితిక, అయేషా, మీనాక్షి) అక్కడ లేరు! ఆ గదిలో వాళ్ళ మొబైల్ ఫోన్లు మాత్రమే నేలపై చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
 
ప్రసాద్ గుండె ఒక్క క్షణం ఆగిపోయినట్లయింది. ఆయన కాళ్ళు వణికిపోయాయి. వెంటనే తన ఫోన్ తీసి ఆందోళనగా అనుష్క నంబర్‌కు డయిల్ చేశాడు... కానీ నెట్వర్క్ లేకపోవడమో లేదా బిజీగా ఉండటమో వల్ల కాల్ కలవలేదు.
 
దిక్కుతోచని స్థితిలో ప్రసాద్ వెంటనే సన్నీకి ఫోన్ చేశాడు.
 
రింగింగ్ వెళ్లిన వెంటనే సన్నీ కాల్ లిఫ్ట్ చేశాడు.
 
సన్నీ: (అవతలి వైపు నుంచి ఆత్రుతగా) "హలో నాన్న ... చెప్పండి, అందరూ సేఫ్‌గా ఉన్నారా?"
 
ప్రసాద్: (బోరున ఏడ్చుకుంటూ, వణుకుతున్న గొంతుతో) "సన్నీ... సన్నీ! మనల్ని ముంచేశారు నాయనా! ఇంట్లో... ఇంట్లో నా పిల్లలు కనిపించడం లేదు!
 
కాపలా వాళ్లందరినీ ఎవరో దారుణంగా చంపేశారు... రితిక, పిల్లలు ఎక్కడికి వెళ్లారో అసలు తెలీడం లేదు సన్నీ!"
 
సన్నీ చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ఒక్క క్షణం జారిపడిపోయినంత పనైంది. ఆ వార్త వినగానే సన్నీ గుండె వేల ముక్కలైపోయింది. ప్రపంచం తలకిందులైనట్లు అతని కాళ్ల కింద భూమి కదిలిపోయింది.
 
సన్నీ: (కన్నీళ్లను ఆపుకోలేక, ఊపిరి ఆడక విలవిలలాడిపోతూ) "నాన్న... ఏంటి నువ్వు మాట్లాడుతున్నది?! అసలు వాళ్ళు ఎక్కడికి వెళ్లి ఉంటారు? ఒక పని చేయి నాన్న ...
 
నువ్వు వెంటనే ఊళ్ళో నుంచి కొద్ది మంది నమ్మకమైన వాళ్ళను పోగేసుకుని బయలుదేరు. నేను ఇక్కడ కొన్ని అనుమానాస్పద ప్రాంతాలు చెబుతాను... నువ్వు ఆ ప్రదేశాలన్నింటిలోనూ వెతుకు, ఎక్కడైనా జాడ దొరికితే వెంటనే నాకు ఇన్ఫార్మ్ చేయి!"
 
సన్నీ ఆవేశంగా ఫోన్ కట్ చేసి, వెంటనే తన తల్లికి కాల్ చేయడానికి ప్రయత్నించాడు... కానీ అప్పటికే అనుష్క సముద్రంలో, సైబర్ మిషన్‌లో ఉండటంతో ఆ ఫోన్ కలవడం లేదు!
 
కనీసం తల్లికి కూడా విషయం చెప్పలేని ఆ నిస్సహాయ స్థితిలో సన్నీ గుండెలు బాదుకుంటూ పిచ్చోడిలా ఏడ్వడం మొదలుపెట్టాడు. వైజాగ్ గడ్డపై మరో పెను తుఫాను విరుచుకుపడటానికి రంగం సిద్ధమైంది.
 
ప్రదేశం: విశాఖపట్నం సముద్ర తీరం & సముద్ర మధ్యలోని శత్రువుల నౌక
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:00 గంటలు
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా 2 గంటలు అయింది. విశాఖపట్నం సముద్రపు అలల హోరు మధ్య, అజ్ఞాత గొంతుతో భావన నేరుగా రా (RAW) చీఫ్‌కు తన ఆపరేషన్ ప్రారంభ సూచనలను అందించింది.
 
భావన: (మార్చబడిన గొంతుతో, అత్యంత గంభీరంగా) "చీఫ్... ఆపరేషన్ ప్రారంభం అయింది. సమయం ఆసన్నమైంది!"
 
అదే సమయంలో, పక్కనే ఆందోళనగా నిలబడి ఉన్న విజయ్ వైపు తిరిగి భావన కఠినమైన ఆదేశాలు జారీ చేసింది.
 
భావన: "విజయ్... నువ్వు వెంటనే మరొక హై-స్పీడ్ బోట్ తీసుకుని, టార్గెట్ షిప్‌కు సరిగ్గా 300 మీటర్ల దూరంలో మాకోసం వేచి ఉండు. నేను అలేఖ్యతో బయటికి రాగానే మనం ఇక్కడి నుంచి కదలాలి. ఎలాంటి పొరపాటు జరగకూడదు!"
 
అంతేకాదు, సమీపంలోనే తన బోట్ పక్కన ఉన్న ఒక స్థానిక ఫిషింగ్ బోట్ మనిషిని పిలిచి, తన వద్ద ఉన్న భారీ మొత్తాన్ని అతనికి అందిస్తూ...
 
భావన: "నేను నీకు చెప్పిన ప్లాన్ గుర్తు ఉంది కదా? సరిగ్గా నేను చెప్పిన క్షణంలో నీ బోట్‌ను యాక్టివేట్ చేయాలి. లేకపోతే మేము ఇక్కడ నుంచి ప్రాణాలతో బయటపడలేం! నీ డబ్బు నీకు ముందే చేరింది... ఇప్పుడు నా కమాండ్ కోసం ఎదురుచూడు."
 
ఫిషింగ్ బోట్ మనిషి: (గడగడ వణుకుతూ, భయంతో తల ఊపుతూ) "సరే మేడమ్... మీరు చెప్పినట్లే చేస్తాను!"
 
ఆ క్షణంలో భావన ఒక దైవదూతలా, ఒక భీకరమైన కమాండోలా తన ఆపరేషన్ బోట్‌ను స్టార్ట్ చేసి నేరుగా ఆ శత్రువుల నౌక వైపు దూసుకెళ్లింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో... నౌక మరో వైపు నుంచి, ఏ క్షణంలో ఏం జరుగుతుందో తెలియని నిశ్శబ్దంతో అనుష్క కూడా ఒంటరిగా ఆ షిప్‌ను సమీపిస్తోంది! 
 
ప్రదేశం: టార్గెట్ షిప్ (శత్రువుల ప్రధాన నౌక)
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:25 గంటలు
 
ఈ భారీ పరిణామాలు ఏవీ తెలియని ఆ షిప్‌లోని సాయుధులు, గూఢచారులు ఎంతో ప్రశాంతంగా తింటూ, తాగుతూ కాలక్షేపం చేస్తున్నారు. వారికి ఏ క్షణంలో మృత్యువు ముంచుకొస్తుందనే కనీస అప్రమత్తత కూడా లేదు.
 
అయితే, కేవలం అలేఖ్యను బందీగా ఉంచిన ఆ ప్రత్యేక గదిలో ఉన్న ఆ ఐదుగురు మాత్రం ఎంతో ఉత్కంఠగా ఎదురుచూస్తున్నారు. "ఇంకా అధీర నుంచి కానీ, లేదా మన బాస్ సుమిత్ చోప్రా నుంచి కానీ ఎలాంటి ఫోన్ కాల్స్ రాలేదేంటి?" అని వాళ్లు ఒకరినొకరు టెన్షన్‌తో ప్రశ్నించుకుంటూ గదిలో గిరికీలు కొడుతున్నారు.
 
బయట ఏం జరుగుతుందో తెలియని ఆ మాయ ప్రపంచంలో వాళ్ళు కాలం గడుపుతుండగా... కాలం మాత్రం వారి ఉసురు తీయడానికి ఉరుకులు పరుగులు పెడుతోంది.
 
ప్రదేశం: షిప్ డెక్ & కారిడార్లు
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:30 గంటలు
 
సరిగ్గా మధ్యాహ్నం 2:30 నిమిషాలు కావడంతోనే... ఆ సముద్రం మీద ఊహించని మహా ప్రళయం విరుచుకుపడింది!
 
నాలుగు దిక్కుల నుంచి మూడు నేవీ వార్‌షిప్స్ అత్యంత కచ్చితమైన కోఆర్డినేట్స్‌తో ప్రయోగించిన వందలాది 'ఆక్సిజన్-సప్రెస్డ్ స్మోక్ గ్రెనేడ్స్' (Smoke Grenades) ఆ షిప్ పైకి ఆకాశం నుండి వర్షంలా కురిశాయి!
 
"ధూమ్... ఢీమ్..." అనే శబ్దాలతో ఆ బాంబులు పగలగానే... క్షణాల వ్యవధిలో ఆ నౌక మొత్తం దట్టమైన, విషపూరితమైన తెల్లటి పొగతో కమ్ముకుపోయింది. అదొక దట్టమైన మబ్బుల సముద్రంలా మారిపోయింది!
 
అక్కడ అసలు ఏం జరుగుతుందో, ఆకాశం నుంచి పడుతున్నది ఏంటో తెలుసుకునే లోపే... ఆ పొగను పీల్చిన షిప్‌లోని సుమారు 50 మంది సాయుధులు ఎలాంటి కేక పెట్టే అవకాశం కూడా లేకుండా ఒక్కొక్కరుగా స్పృహ కోల్పోయి నేలకూలిపోయారు!
 
కానీ, ఆ షిప్ లోపలి లోతుల్లో ఉన్న దాదాపు 40 మంది శత్రువులు మాత్రం తేరుకుని, అత్యవసరంగా అలేఖ్య ఉన్న ఆ గది వైపునకు పరుగులు తీశారు!
 
ప్రదేశం: అలేఖ్య బందీగా ఉన్న గది
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:32 గంటలు
 
ఆ గది లోపల దట్టమైన పొగ కమ్ముకుంటుండగా, విపరీతమైన ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతున్న పరిస్థితిలో అలేఖ్య ఒంటరిగా బిక్కుబిక్కుమంటూ కూర్చుంది. అకస్మాత్తుగా బయట జరుగుతున్న ఆ భీకర శబ్దాలు, ఆ పేలుళ్లు చూసిన ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది.
 
"ఇదంతా... ఇదంతా నాకోసమే జరుగుతుందా?!" అని ఆమె ఆలోచిస్తుండగానే... ఆమె మెదడులో రెండు పేర్లు మెరిశాయి.
 
“ఒకవేళ నా పెద్దనాన్న (RAW చీఫ్) పంపిన వాళ్లు వచ్చారా? లేక... లేక నా ప్రాణమైన భావన అక్క నాకోసం వచ్చిందా?!”
 
ఆ ఆలోచన రాగానే అలేఖ్య కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు ఉప్పొంగాయి. ఆమె పెదవులపై ఒక అమాయకమైన, నమ్మశక్యం కాని చిరునవ్వు వెలిగింది.
 
"నిజంగానే... నిజంగానే నా అక్క నాకోసం వచ్చిందా?!" అని ఆమె ఉద్వేగంతో గట్టిగా అరుస్తూ తన గది తలుపు వైపు చూసింది.
 
ప్రదేశం: షిప్ లోపలి ప్రవేశ ద్వారాలు
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:35 గంటలు
 
సరిగ్గా మధ్యాహ్నం 2:35 నిమిషాలకు... ఆ భీకరమైన, శ్వాస ఆడದ దట్టమైన పొగను, శత్రువుల అడ్డును చీల్చుకుంటూ ఒక అద్భుతం జరిగింది.
 
ఒక వైపు నుంచి అత్యాధునిక ఆక్సిజన్ మాస్క్ ధరించి, చేతిలో డెత్-డీలింగ్ అసాల్ట్ రైఫిల్‌తో అనుష్క అత్యంత వేగంగా ఆ షిప్‌లోకి ఎంటర్ అయింది!
 
మరో వైపు నుంచి... తన చెల్లిని కాపాయాలన్న కసితో, కన్నతల్లిని కలుసుకోవాలన్న తపనతో, ముఖానికి ఆక్సిజన్ మాస్క్ ధరించి ఒక ప్రళయ రుద్రురాలిలా భావన అదే షిప్ లోపలికి మరో మార్గం గుండా దూసుకొచ్చింది!
 
ఆ దట్టమైన తెల్లటి పొగ తెరలను చీల్చుకుంటూ ముందుకు వస్తున్న ఆ ఇద్దరు యోధురాళ్ల నీడలు ఆ షిప్ గోడలపై భయానకంగా కదిలాయి. 

శత్రువుల గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెత్తించే ఆ భీకరమైన నిశ్శబ్దంలో... అలేఖ్యను కాపాడే ఆ చరిత్రాత్మక యుద్ధం ఇప్పుడు పరాకాష్టకు చేరుకుంది!

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: విశాఖపట్నం RAW కంట్రోల్ రూమ్


సమయం: మధ్యాహ్నం 02:37 గంటలు
 
విశాఖపట్నం RAW కంట్రోల్ రూమ్‌లోని మెయిన్ స్క్రీన్ ముందు రా చీఫ్, ఆయన కింద పని చేసే ఆఫీసర్లు కళ్లు ఆర్పకుండా చూస్తున్నారు. సముద్ర మధ్యలో ఉన్న ఆ భారీ నౌక లోపల అనుష్క ధరించిన టాక్టికల్ బాడీ కెమెరా (Cam) నుండి లైవ్ విజువల్స్ నేరుగా ఆ స్క్రీన్‌పై ప్రసారమవుతున్నాయి.
 
ఆ నౌక అంతా దట్టమైన తెల్లటి పొగ కమ్ముకుని ఉంది. ఆ పొగ మధ్యలో... అధీర పంపిన ఆ ఏడు, ఎనిమిది అడుగుల ఎత్తు ఉన్న, అరివీర భయంకరమైన దాదాపు 40 మంది హైలీ ట్రైన్డ్ హంతకులు స్పృహ కోల్పోయి, రక్తం కక్కుతూ అచేతనంగా పడి ఉన్నారు.
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో, కంట్రోల్ రూమ్‌లోని టెక్నీషియన్లు వెంటనే ఒక కీలకమైన పని చేశారు. ఆపరేషన్ సజావుగా సాగడం కోసం, ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి (భావన) ఉపయోగిస్తున్న కమ్యూనికేషన్ ఫ్రీక్వెన్సీని నేరుగా అనుష్క కమ్యూనికేషన్ సిస్టమ్‌కు లింక్ చేశారు.
 
కంట్రోల్ రూమ్ రేడియోలో:
 
“క్లియర్... క్లియర్...” అనే మాటలతో భావన, అనుష్కలు ఇద్దరూ లోపలికి అడుగుపెడుతున్న సంకేతాలు వినిపించాయి.
 
అయితే భావన చాలా నిమగ్నమై ఉంది. తన అసలు గొంతు బయటకు రాకుండా, ఎవరికీ తాను ఎవరో చిన్న క్లూ కూడా దొరకకూడదని తన కమ్యూనికేషన్ వాయిస్‌ను పూర్తిగా 'ఎన్‌క్రిప్టెడ్ రోబోటిక్ వాయిస్' రూపంలో సెట్ చేసుకుంది.
 
‘ఒక షాడోలా..... రావాలి... ఎవరి కంటికీ చిక్కకూడదు, ఎక్కడా జాడ దొరకకూడదు... అదే నా అసలు బలం!’ అనే తన నిబంధనకు ఆమె కట్టుబడి ఉంది.
 
ప్రదేశం: టార్గెట్ షిప్ కారిడార్
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:40 గంటలు
 
దట్టమైన పొగను చీల్చుకుంటూ ముందుకు వెళ్తున్న భావనకు అస్సలు అర్థంకాని ఒక విషయం తట్టింది. ఆమె వెంటనే తన ఆడియో లింక్ ద్వారా అనుష్కను హెచ్చరించింది.
 
భావన (ఎన్‌క్రిప్టెడ్ గొంతుతో): "అనుష్క... హోల్డ్! ఇక్కడ ఒక విషయం గమనించాలి. మెయిన్ షిప్ ఎంట్రెన్స్ దగ్గర కానీ, కిచెన్‌లో కానీ, కాక్‌పిట్‌లో కానీ ఒక్క శత్రువు కూడా కదల్లేదు. అంటే అర్థం...
 
వాళ్లంతా పారిపోలేదు, అందరూ ఒకే చోట గుమిగూడారు. ప్రైమరీ టార్గెట్ అయిన అలేఖ్య ఉన్న ఆ ఒక్క గదిలోనే వీళ్లంతా మూగారు. టేక్ పొజిషన్!"
 
అనుష్క: "అర్థమైంది! నేను బ్యాక్ సైడ్ నుంచి కవర్ చేస్తాను..." అని చెప్పి అనుష్క కొద్దిగా వెనక్కి తగ్గి మరో వైపు నుంచి అటాక్ చేయడానికి పొజిషన్ తీసుకుంది.
 
సరిగ్గా ఆ క్షణంలో... జీవితంలో సరిగ్గా 20 ఏళ్ల తర్వాత ఆ ఇద్దరు అక్కాచెల్లెళ్లు (భావన మరియు అనుష్క) ఒకరికొకరు ఎదురుపడ్డారు!
 
ఇద్దరూ ముఖానికి ఆక్సిజన్ మాస్క్‌లు ధరించి ఉన్నారు, పైగా ఆ దట్టమైన పొగ కమ్ముకుని ఉండటంతో ఒకరినొకరు సరిగ్గా గుర్తుపట్టలేకపోయారు. కానీ, ఆ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు దాటుకుని వెళ్తున్న ఆ ఒక్క క్షణంలో...
 
వారి మనసుల్లో ఏదో తెలియని, వర్ణించలేని ఒక తీవ్రమైన భావోద్వేగం, ఒక రక్త సంబంధపు స్పందన కలిగింది! అది ఏంటో ఆ క్షణంలో వారికి అంతుచిక్కలేదు.
 
అయినప్పటికీ, అనుష్క తన సహజ సిద్ధమైన ధైర్యంతో ఆ షాడో (భావన) వైపు చూసి మెల్లగా అంది...
 
అనుష్క: "టేక్ కేర్... నేను చూసుకుంటాను!"
 
భావన ఆ మాట విని ముఖంపై ఒక చిన్న, ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు నవ్వుకుంది. ఆ తర్వాత ఇద్దరూ వేర్వేరు దిశల నుంచి ఆ గదిని చుట్టుముట్టడానికి ముందుకు కదిలారు.
 
భావన మెల్లగా అలేఖ్యను బందీగా ఉంచిన ఆ భారీ ఉక్కు తలుపు వద్దకు చేరుకుంది. తలుపు తాళం వేసి ఉంది. ఆమె తన వద్ద ఉన్న ఒక అత్యాధునిక చిన్న మైక్రో-ఎక్స్‌ప్లోజివ్‌ను ఆ డోర్ లాక్ వద్ద అతికించి, మెల్లగా రిమోట్ బటన్ నొక్కి పేల్చింది!
 
"టాప్!" అనే చిన్న శబ్దంతో ఆ డోర్ లాక్ పగిలిపోయింది.
 
కానీ, లోపల అప్పటికే అప్రమత్తంగా ఉన్న ఆ 40 మంది భయంకరమైన సాయుధులు ఆ పేలుడు శబ్దం వైపు ఒక్కసారిగా గన్స్ గురిపెట్టి చూశారు!
 
భావన తల కొద్దిగా ముందుకు పెట్టి లోపలికి తొంగి చూసింది. గదికి సరిగ్గా అవతలి మూలన... అలేఖ్యను కుర్చీకి కట్టేసి, నోటికి టేప్ వేసి బంధించి ఉంచడాన్ని వాళ్ళు స్పష్టంగా చూశారు.
 
భావన (రేడియోలో): "రోజర్ దట్... సౌత్ 40 సేఫ్! టార్గెట్ కార్నర్‌లో ఉంది."
 
అనుష్క వెంటనే స్పందించి, తన సూట్‌లో ఉన్న మరో మినీ-ఎక్స్‌ప్లోజివ్‌ను ఆ గదికి వ్యతిరేక దిశలో ఉన్న గోడపై పెట్టి పేల్చింది!
 
ఆ పేలుడు ధాటికి లోపల ఉన్న శత్రువులు ఎటు చూడాలో అర్థం కాక అయోమయంలో పడ్డారు. సరిగ్గా అదే అదనుగా... రెండు వైపుల నుంచి ఆ గదిలోకి ఇద్దరు యోధురాళ్లు ఒకేసారి దూసుకెళ్లారు!
 
అనుష్క చేతిలో రెండు పొడవైన పదునైన కత్తులు మెరుస్తున్నాయి, వీపు వెనుక M416 అసాల్ట్ రైఫిల్ సిద్దంగా ఉంది. అటు వైపు నుంచి వస్తున్న భావన చేతిలో మాత్రం ఎలాంటి ఆయుధం లేదు! ఆమె పూర్తిగా నిస్సాయుధురాలిలా, కేవలం తన ఒంటి చేతి నైపుణ్యంతో బరిలోకి దిగింది.
 
వారి ముందర ఉన్న ఆ 40 మంది హంతకులు ఎవరూ సాధారణమైన మనుషులు కాదు. ఒక్కొక్కరూ ఏడు, ఎనిమిది అడుగుల ఎత్తుతో రాక్షసుల్లా ఉన్నారు. వారి కళ్లలో విపరీతమైన రక్తదాహం ఉంది. ఆ నౌక నుంచి ప్రాణాలతో బయటపడాలంటే ఆ ఇద్దరు మహిళలను ముక్కలు చేయాలని వాళ్ళు నిర్ణయించుకున్నారు.
 
కానీ... వాళ్లెదురుగా ఉన్నది మనుషులు కాదు, సాక్షాత్తు మృత్యువు!
 
లోపలికి అడుగుపెట్టిన వెంటనే అనుష్క మెరుపు వేగంతో కదిలింది. శత్రువులు తేరుకునే లోపే... విసిరిన రెండు కత్తుల వేగానికి ఇద్దరు హంతకుల తలలు మొండెం నుంచి తెగి గాల్లో ఎగిరిపడ్డాయి!
 
RAW కంట్రోల్ రూమ్‌లో ఈ లైవ్ విజువల్స్ చూస్తున్న రా చీఫ్, ఆఫీసర్లు ఒక్కసారిగా నిలువునా షాక్ తిన్నారు! కనురెప్పపాటు కాలంలో... కేవలం కళ్లు తెరిచి మూసేలోపు అనుష్క అంత వేగంగా తలలు నరికివేయడం చూసి వాళ్ల గుండెలు ఆగిపోయినంత పనైంది.
 
'అనుష్క ఎందుకు మిగతా ముగ్గురు కమాండోలను వద్దు, ఒంటరిగా వెళ్తాను అని చెప్పింది?' అనేదానికి అసలు కారణం ఇప్పుడు ఆ చీఫ్‌కు స్పష్టంగా అర్థమైంది! అనుష్క ఒక సైనిక యంత్రంలా పోరాడుతోంది.
 
ఇక మరోవైపు... ఎలాంటి ఆయుధమూ లేకుండా, కేవలం ఖాళీ చేతులతో శత్రువుల మధ్య నిలబడి ఉన్న భావనను చూసి ఒక రాక్షసుడు ఉగిపోయాడు.
 
"చావురా!" అంటూ అతను తన చేతిలోని పొడవైన కత్తితో భావన గొంతు కోయడానికి విపరీతమైన వేగంగా ముందుకు దూసుకొచ్చి గాలిలో కత్తి విసిరాడు!
 
కానీ భావన చాలా సింపుల్‌గా, ఒక నీటి అలలా కిందికి వంగి ఆ వారాన్ని తప్పించుకుంది. అంతే... మరుక్షణంలో ఆమె తన బాడీ సూట్‌కు అమర్చి ఉన్న ఒక చిన్న పాకెట్ కత్తిని మెరుపు వేగంతో బయటికి తీసి, తనను చంపడానికి వచ్చిన ఆ శత్రువు గొంతులోకి అత్యంత కచ్చితత్వంతో గుచ్చి వదిలేసింది! ఆ శత్రువు ఒక్క కేక కూడా పెట్టకుండా అక్కడికక్కడే కుప్పకూలిపోయాడు.
 
ఆ గదిలో ఇప్పుడు ఒక భీకరమైన మారణహోమం జరుగుతోంది. అనుష్క తన కత్తులతో శత్రువులను చీల్చి చెండాడుతుండగా ... శత్రువుల గుంపు వెనుక నుంచి అనుష్కపైకి అటాక్ చేయడానికి ప్రయత్నించిన ఇద్దరు పెద్ద రాక్షసులను భావన గమనించింది.
 
అనుష్క ఒకరితో పోరాడుతున్న సమయంలో, మరొకడు వెనుక నుంచి పెద్ద కత్తితో అనుష్కపైకి దూకబోయాడు!
 
సరిగ్గా ఆ ఆపద సమయంలో... భావన ఒక చిరుతపులిలా గాల్లోకి దూకి, ఆ శత్రువు చేతిని విరిచి, వాడి దగ్గర ఉన్న కత్తిని లాక్కుని క్షణాల వ్యవధిలో వాడి గుండెల్ని చీల్చేసింది.
 
అనుష్కకు ప్రతి క్షణం ఒక షాడోలా మారి భావన రక్షణ కల్పిస్తోంది. ఆ ఇద్దరూ కలిసి ఆ గదిలోని శత్రువులను ఒక్కొక్కరిగా నేలకూలుస్తున్నారు.
 
కట్టేసి ఉన్న కుర్చీలో నుంచి ఇదంతా చూస్తున్న అలేఖ్య కళ్లలో నీళ్లు నిండిపోయాయి. ఆ పోరాడుతున్న ఇద్దరినీ చూసి ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ‘ఇద్దరూ ప్రాణాలకు తెగించి నాకోసం వచ్చారు... అసలు వీళ్లలో ఎవరు ఏంటి?
 
ఆ కత్తులతో పోరాడుతున్నది నా అక్క అనుష్కనా? మరి ఆయుధం లేకుండా అద్భుతంగా శత్రువులను అంతం చేస్తున్న ఆ అజ్ఞాత రూపం ఎవరిది?’ అని అలేఖ్య మనసులో ఉద్వేగంతో ప్రశ్నించుకుంది.
 
కంట్రోల్ రూమ్‌లో ఈ దృశ్యాలన్నీ చూస్తున్న రా చీఫ్ నోటి వెంట మాట రాలేదు.
 
రా చీఫ్: (వణుకుతున్న గొంతుతో, దిగ్భ్రాంతిగా) "ఓ మై గాడ్... అసలు ఆయుధం లేకుండా ఒక మనిషి ఇంత క్రూరంగా, ఇంత నిపుణురాలిగా శత్రువులను ఎలా అంతం చేయగలదు?! అసలు ఎవరీ అజ్ఞాత వ్యక్తి... ఈ దేశానికి ఈమె ఏ దేవుడిచ్చిన వరం?"
 
ఆ షిప్ లోపల ప్రవహిస్తున్న రక్తం, ఆ గదిలో మారుమోగుతున్న శత్రువుల ఆర్తనాదాలు... ఆపరేషన్‌ను ఒక సరికొత్త శిఖరానికి చేర్చాయి!
 
ఆ గది ఇప్పుడు ఒక రణరంగంగా మారింది. దట్టమైన పొగ, గాల్లో ఎగురుతున్న రక్తం, శత్రువుల భీకరమైన అరుపులతో ఆ ప్రాంతం దద్దరిల్లిపోతోంది. అనుష్క చేతిలోని రెండు పొడవైన కత్తులు ఒక మృత్యువులా మెరుస్తుండగా... భావన మాత్రం ఎలాంటి ఆయుధం లేని ఖాళీ చేతులతో, ఒక నిశ్శబ్ద తుఫానులా ఆ శత్రువుల గుంపులోకి దూసుకెళ్లింది!
 
ముగ్గురు రాక్షసులు లాంటి భారీ కాయం ఉన్న హంతకులు ఒక్కసారిగా గర్జించుకుంటూ అనుష్కపైకి దూసుకొచ్చారు.
అనుష్క ఏమాత్రం బెదరలేదు. ఒక కాలును నేల మీద బలంగా ఆనించి, గాల్లోకి అద్భుతమైన ఫ్లయింగ్ కిక్ ఇచ్చింది!
 
ఆ తన్ను తాకిన వేగానికి ముందున్న వాడి దవడ పగిలి కింద పడ్డాడు. అదే క్షణంలో ఆమె తన చేతిలోని కుడి కత్తితో రెండో వాడి గొంతును కోసి, ఎడమ కత్తితో మూడో వాడి గుండెల్ని చీల్చేసింది! కళ్లెం తెగిన గుర్రంలా ఆమె చేసిన ఆ దాడికి ఆ ముగ్గురూ ఒక్క సెకెన్ కూడా బతకలేదు.
 
మరోవైపు... నలుగురు హంతకులు కలిసి భావనను చుట్టుముట్టారు.
!"ఒకడు పెద్ద ఇనుప రాడ్‌తో ఆమె తలపై కొట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. భావన చిరునవ్వు నవ్వుతూ, మెరుపు వేగంతో కిందకి వంగి వాడి కాళ్లను విరగ్గొట్టింది!
 
ఆ నొప్పితో వాడు కింద పడగానే, వాడి చేతిలో ఉన్న ఇనుప రాడ్‌ను లాక్కుని మరో ఇద్దరి తలలను ఒకే దెబ్బతో కొట్టి నేలకూల్చింది. నాల్గో వాడు వెనుక నుంచి పట్టుకోబోతే, వాడి చేతివేళ్లను విరిచి, వాడి తలను గోడకేసి బలంగా గుద్దింది! ఆ శబ్దం ఆ గది అంతటా ప్రతిధ్వనించింది.
 
కంట్రోల్ రూమ్‌లో లైవ్ స్క్రీన్ చూస్తున్న రా చీఫ్, ఆఫీసర్లు తమ సీట్లలో నుంచి లేచి నిలబడ్డారు. ఆ ఇద్దరు ఆడపులులు కలిసి చేస్తున్న ఆ పోరాటం చూస్తుంటే ఒంటి మీద రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటున్నాయి.
అనుష్క తన వీపు వెనుక ఉన్న M416 అసాల్ట్ రైఫిల్ తీసి, గది మధ్యలో ఉన్న శత్రువుల గుంపుపై తూటాల వర్షం కురిపించింది!
 
"ఢిష్యుమ్... ఢిష్యుమ్..." అంటూ ఆ గన్ శబ్దానికి 10 మంది హంతకులు క్షణాల్లో నేలకొరిగారు. గన్ అయిపోగానే, మళ్లీ కత్తులతో విరుచుకుపడింది.
 
ఇక భావన పోరాట శైలి అయితే వేరే లెవెల్! ఆమె ఒక గూఢచారిలా, ఒక మార్షల్ ఆర్ట్స్ నిపుణురాలిలా ప్రతీ శత్రువు వీక్ పాయింట్‌ను టార్గెట్ చేసింది. ఒకడు వెనుక నుంచి కత్తితో పొడవబోతుంటే...
 
భావన వాడి చేతిని పట్టుకుని, గాల్లోనే ఒక రౌండ్ తిరిగి వాడి తలనే కింద ఉన్న నేలకేసి బలంగా కొట్టింది! మరో ఇద్దరిని తన కాళ్లతో గాల్లోకి లేపి కిందకు విసిరేసింది. ఆమె కదిలే వేగానికి, ఆ పొగ మధ్యలో ఆమె ఒక నల్లటి నీడలా (Shadow) మాత్రమే కనిపిస్తోంది!
 
కేవలం మూడు నిమిషాల వ్యవధిలో... ఆ గదిలో ఉన్న 40 మందిలో ముప్పై తొమ్మిది మంది హంతకులు రక్తపు మడుగులో విగతజీవులుగా పడి ఉన్నారు.
 
ఇప్పుడు మిగిలింది కేవలం ఒక్కడే! ఆ గుంపుకి లీడర్‌గా ఉన్న, దాదాపు తొమ్మిది అడుగుల ఎత్తు ఉన్న ఒక అతిభయంకరమైన రాక్షసుడు! వాడి శరీరం అంతా కండలతో, ముఖంపై పెద్ద మచ్చలతో ఉంది. వాడు పిచ్చివాడిలా అరుస్తూ, చేతిలో ఉన్న రక్తం కారుతున్న పెద్ద కత్తితో నేరుగా భావన పైకి దూకాడు!
 
"నిన్ను ముక్కలు ముక్కలుగా నరుకుతాను!" అంటూ వాడు విసిరిన ఆ కత్తి పోటుకు గాలి కూడా వణికిపోయింది.
 
కానీ భావన ఏమాత్రం భయపడకుండా, నేరుగా వాడి వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళింది! వాడు కత్తి దించే లోపు... భావన గాల్లోకి ఎగిరి, తన రెండు కాళ్లతో వాడి మెడను గట్టిగా లాక్‌ వేసింది!
 
ఆ భారీ కాయం ఉన్న వాడు ఆ బరువును తట్టుకోలేక తూలిపడ్డాడు. అదే అదనుగా భావన కింద పడుతూనే వాడి ఛాతిపై కూర్చుని, తన రెండు గుద్దులతో వాడి ముఖాన్ని నుజ్జునుజ్జు చేసేసింది! చివరికి వాడి చేతిలోనే ఉన్న ఆ కత్తిని లాక్కుని, వాడి గుండెల్లోకి దింపి ఆ పోరాటానికి ఒకే ఒక్క దెబ్బతో ముగింపు పలిచింది!
 
 
ప్రదేశం: శత్రువుల నౌక (బందీల గది)
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:00 గంటలు
 
ఆఖరి శత్రువు కూడా నేలకూలడంతో ఆ గదిలో రక్తసిక్తమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. అనుష్క వేగంగా అలేఖ్య దగ్గరకు వెళ్లి ఆమెను కట్టేసిన తాళ్లను విప్పేసి, ఆమె చేయి పట్టుకుని లేపింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో సమయం మధ్యాహ్నం 3 గంటలు అయింది.
 
అనుష్క: (అలేఖ్యను పట్టుకుంటూ) "సరే... ఇక పద, ఇక్కడి నుంచి బయటపడాలి."
 
అనుష్కతో పాటు అలేఖ్య ఒక చేయి పట్టుకోగా, మరో వైపు నుంచి భావన కూడా వచ్చి అలేఖ్య మరో చేయి పట్టుకుని నిలబడింది.
 
అది చూసిన RAW చీఫ్ వెంటనే శాటిలైట్ ఫోన్ ద్వారా అనుష్కతో మాట్లాడాడు.
 
RAW చీఫ్ (ఫోన్‌లో): “నేను ముందే చెప్పాను కదా, ఆ అమ్మాయి నాతోనే రావాలి అని!"
 
ఆ మాట వినగానే అనుష్క ఒక్కక్షణం ఆగిపోయింది. ఆ అజ్ఞాత రూపంలో (మాస్క్ వేసుకుని ఉన్న) భావన వైపు ఆమె కోపంగా చూసింది.
 
అనుష్క: (ఆ అజ్ఞాత షాడోతో) "నా దారి నుంచి తప్పుకో! నాకూ మధ్యలో నువ్వు రావడానికి వీలు లేదు..." అని అరుస్తూ, భావనకు ఒక భీకరమైన 'ఫ్లయింగ్ కిక్' ఇవ్వడానికి గాల్లోకి ఎగిరింది!
 
కానీ భావన అత్యంత ప్రశాంతంగా, ఒక మెరుపులా పక్కకు తప్పుకుంది. అనుష్క షాట్ మిస్ అయింది.
 
RAW చీఫ్ (ఫోన్‌లో ఆందోళనగా): " వద్దు... ఆమెను ఏమీ చేయకు, నా బిడ్డ అలేఖ్య నాకు కావాలి!"
 
భావన (మార్చబడిన ఎన్‌క్రిప్టెడ్ గొంతుతో): "మీకు కావాలంటే... నన్ను ఓడించి ఆ అమ్మాయిని తీసుకెళ్లండి!" అని సవాల్ విసిరింది.
 
అనుష్కకు పట్టరాని కోపం వచ్చింది. ఆమె మెరుపు వేగంతో వరుస దాడి (attacks) చేయడం మొదలుపెట్టింది. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా... అనుష్క వేస్తున్న ప్రతీ ముష్టిఘాతాన్ని, ప్రతీ కిక్‌ను భావన ఎంతో సులువుగా డిఫెన్స్ (Defense) చేస్తూ వస్తోంది తప్ప, ఆమెపై తిరిగి ఒక్క దాడి కూడా చేయడం లేదు!
 
భావనకు తెలుసు... వచ్చిన ఆఫీసర్ కేవలం తన పై అధికారి ఆదేశాలను, విధులను మాత్రమే పాటిస్తోందని భావన మనసులో అనుకుంది.
 
అందుకే ఆమెపై చేయి చేసుకోవడానికి ఆమె మనసు ఒప్పుకోలేదు. కేవలం అనుష్క దాడిని మాత్రమే ఆమె అడ్డుకుంటూ వచ్చింది.
 
కానీ అనుష్కకు మాత్రం సహనం నశించింది. 'ఈ షాడో నన్ను కావాలనే ఎగతాళి చేస్తోంది' అని భావించి, ఆమె తన సర్వశక్తిని ఉపయోగించి మెరుపు వేగంతో కదిలింది.
 
ఈసారి ఊహించని విధంగా ఒక పవర్‌ఫుల్ అటాక్ చేసి, భావనను బలంగా కింద పడేసింది!
 
భావన కింద పడినప్పటికీ, వెంటనే లేచి నిలబడి ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వుకుంది.
 
భావన: "ఇక చాలు... నేను నిన్ను గాయపరచాలని అసలు అనుకోవడం లేదు!"
 
అనుష్క ఆగ్రహంతో ఊగిపోతూ మళ్లీ వేగంగా ముందుకు దూసుకొచ్చింది. కానీ భావన ఈసారి కూడా చాలా సింపుల్‌గా తప్పుకుని, అనుష్క కడుపులో ఒక పవర్‌ఫుల్ 'స్మాష్' (Smash) ఇచ్చింది! ఆ దెబ్బ తాకిన వేగానికి అనుష్క వెనక్కి దూసుకెళ్లి కొద్ది దూరంలో పడిపోయింది.
 
ప్రదేశం: టార్గెట్ షిప్ డెక్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:02 గంటలు
 
సరిగ్గా అప్పుడే... చాలా సేపటి నుంచి తన తల్లికి (అనుష్కకు) ఫోన్ చేయాలని ప్రయత్నిస్తున్న సన్నీ ఎమర్జెన్సీ కాల్ కలిసింది!అనుష్క దగ్గర ఉన్న ఆ ఎమర్జెన్సీ ఫోన్ రింగ్ అయింది. ఆ కాల్ ఎవరిదో అనుష్కకు బాగా తెలుసు.
 
ఆమె ఎలాగైనా ఆ ఫోన్ తీసి మాట్లాడాలి అనుకుంది. కానీ అప్పటికే సమయం మధ్యాహ్నం 3 గంటలు కావడంతో, ఆమె ఆ ఫోన్‌ను రిసీవ్ చేసుకుని త్వరగా కట్ చేయాలని భావించింది.
 
అనుష్క: (ఆయాసపడుతూ, ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి) "సన్నీ... నేను ఇప్పుడు పనిలో ఉన్నాను, తర్వాత మాట్లాడతాను..." అని కట్ చేయబోయింది.
 
కానీ అవతలి వైపు నుంచి సన్నీ పెట్టిన ఆర్తనాదం ఆ షిప్‌లో ఉన్న అనుష్కని నిశ్చేష్టులను చేసింది.
 
సన్నీ (ఫోన్‌లో ఏడుస్తూ): "అమ్మా...! అమ్మా... మనల్ని ఎవరో దారుణంగా మోసం చేశారు! యష్, అజయ్ ఇక్కడికి వచ్చేశారు... అంతకంటే పెద్ద విషం ఏంటంటే అమ్మా... నా అక్కలను... వాళ్లు... వాళ్లు ఎవరో ఎత్తుకెళ్లిపోయారు అమ్మా!!"
 
"ధడూమ్..." అన్నట్లుగా ఆ మాట అనుష్క గుండెల్లో దిగబడింది!
 
అనుష్క చేతిలో ఉన్న ఫోన్ జారి కింద పడిపోయింది. ఆమె రెండు మోకాళ్లపై నేల మీద కుప్పకూలిపోయింది. ముఖానికి ఉన్న ఆ మాస్క్ లోపల ఆమె గుండె పగిలిపోయి వెక్కివెక్కి ఏడుస్తున్న ఆవేదన ఎవరికీ కనిపించలేదు, కానీ ఆ మౌన రోదన ఆ సముద్ర గాలిని కూడా స్తంభింపజేసింది.
 
‘ఏది జరగకూడదని భయపడ్డానో... సరిగ్గా అదే జరిగింది!’
 
అనుష్క అలా విగతజీవిలా నిర్జీవంగా కూరుకుపోవడం చూసిన భావన గుండె కూడా చలించిపోయింది. ఆమె ఆందోళనగా పరుగెత్తుకుంటూ అనుష్క దగ్గరకు వచ్చింది.
 
భావన: (కంగారుగా, ఆందోళనగా) "ప్లీజ్... దయచేసి ఇక్కడి నుంచి త్వరగా బయటపడదాం రండి! లేకపోతే మనం ఇప్పటివరకు చేసిన ఈ పోరాటమంతా వృథా అయిపోతుంది... అర్థం చేసుకోండి!"
 
అనుష్క ఎలాంటి బదులూ ఇవ్వలేదు. ఆమె కన్నీళ్లతో ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ, కేవలం ఒక్కటే మాట అన్నది.
 
అనుష్క: (వణుకుతున్న గొంతుతో) "I'm leaving..." (నేను వెళ్తున్నాను...)
 
అని చెప్పి, ఆమె మృత్యువును సైతం లెక్కచేయకుండా వేగంగా పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, అప్పటికే అక్కడ సిద్ధంగా ఉన్న తన స్పీడ్ బోట్ ఎక్కి ఆ నౌకను వదిలి క్షణాల వ్యవధిలో దూరంగా వెళ్లిపోయింది.
 
ప్రదేశం: షిప్ డెక్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:06 గంటలు
 
అనుష్క వెళ్లిపోయాక, భావన తన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను తీసుకుని నేరుగా RAW చీఫ్‌తో మాట్లాడింది.
 
భావన: "చీఫ్... నేను ఇచ్చిన మాట ప్రకారం, ఇదిగో చూడండి!" అని చెప్పి, భావన తన ముఖానికి ఉన్న ఆ మాస్క్‌ను ఒక్క క్షణంలో తొలగించి, తన అసలు ముఖాన్ని నేరుగా అలేఖ్య వైపు తిప్పింది.
 
అలేఖ్య ఉలిక్కిపడి, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేసి చూసింది.
 
అలేఖ్య: (గొంతు గగ్గోలుపెడుతుండగా) "అక్కా...!...
 
అనగానే ఇష్ .. అని సైగ చేసింది .
 
నీవు... నిజంగా నువ్వు నాకోసం వచ్చావా!" అని భావనను గట్టిగా కౌగిలించుకుని విలవిలలాడిపోయింది.
 
భావన: (కళ్లల్లో నీళ్లతో, నవ్వుతూ) "అలేఖ్య... నువ్వు బాగున్నావా తల్లి?"
 
అలేఖ్య: (భావన బుగ్గలపై ముద్దుపెట్టుకుంటూ, ఉద్వేగంగా) " ఈ ఫోన్ లో మాట్లాడు ..." అని భావన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను బలవంతంగా లాక్కుని RAW చీఫ్‌కు అందించింది.
 
అవతలి వైపు నుంచి RAW చీఫ్ గొంతు భావోద్వేగంతో వణికిపోయింది.
 
RAW చీఫ్ (ఫోన్‌లో): "తల్లీ... నువ్వు నిజంగా క్షేమంగానే ఉన్నావా అమ్మా?"
 
అలేఖ్య: (ఏడుపు ఆపుకోలేక) "పెదనాన్నా... నేను చాలా బాగున్నాను! కానీ ఇప్పుడు అంతకంటే ఎక్కువ సంతోషంగా ఉన్నాను, ఎందుకంటే నా ప్రాణాలు కాపాడిన వారు నా దగ్గరే ఉన్నారు !"
 
ఆ మాట వినగానే RAW చీఫ్ మనసు ఒక్కసారిగా తేలికపడింది. ఆ అవతలి గొంతులో ఉన్న ఆనందాన్ని బట్టి... ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఎవరో కాదు, విజయ్‌ ఏమో అని ఆయన పక్కాగా నిర్ధారించుకున్నారు.
 
RAW చీఫ్: "సరే తల్లీ... మీరంతా సంతోషంగా ఉండటమే నాకు ముఖ్యం. కానీ ఇక్కడ మీ అమ్మానాన్నలు మాత్రం నీ కోసం తీవ్రమైన ఆందోళనలో ఉన్నారు..."
 
అలేఖ్య: (కంగారుగా) "పెదనాన్నా... నేను ఇప్పుడే మీ అందరి దగ్గరికి వస్తాను, అమ్మతో మాట్లాడతాను... ప్లీజ్ నన్ను పంపించండి!"
 
భావన: (మళ్లీ ఫోన్ తీసుకుని) "చీఫ్... నేను మీకు త్వరలోనే మళ్లీ కాల్ చేస్తాను. అలేఖ్య కూడా క్షేమంగా మీ దగ్గరికి చేరుకుంటుంది... నేను మాటిస్తున్నాను!"
 
RAW చీఫ్: "సరే... జాగ్రత్త."
 
భావన కాల్ కట్ చేసింది. వెంటనే ఆమె, అలేఖ్య ఇద్దరూ కలిసి అక్కడి నుంచి సిద్ధంగా ఉన్న మరో బోట్ ఎక్కి ఆ షిప్‌ను వదిలి సురక్షితంగా బయటకు బయలుదేరారు.
 
సరిగ్గా వాళ్ళ బోట్ ఆ టార్గెట్ షిప్‌కు సురక్షితమైన దూరానికి రాగానే... భావన తన రిమోట్ డివైజ్ తీసుకుని ఒక బటన్ నొక్కింది.
 
"కబ్లూమ్...!"
 
అనే మహా భీకర శబ్దంతో ఆ శత్రువుల భారీ నౌక ముక్కలు ముక్కలై సముద్రంలో పూర్తిగా పేలిపోయింది! 

ఆ నౌకకు సంబంధించిన ఎలాంటి చిన్న క్లూ కూడా, ఏ శత్రువు ఆనవాడూ భూమిపై మిగలకుండా ఆ సముద్రపు అలల్లో కలిసిపోయింది. ఆపరేషన్ విజయవంతంగా ముగిసింది!
 
ప్రదేశం: సముద్ర మధ్యలో స్పీడ్ బోట్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:15 గంటలు
 
ఆపరేషన్ విజయవంతంగా ముగిసిన తర్వాత, రా (RAW) అధికారులకు ఎలాంటి చిక్కకుండా, తనను తాను పూర్తిగా గోప్యంగా ఉంచుకోవడానికి భావన ముందుగానే రెండు పక్కా ప్రణాళికలు (Plan A & Plan B) సిద్ధం చేసుకుంది. 

ఒకవేళ ఏ చిన్న పొరపాటు జరిగినా ఎలా తప్పించుకోవాలో ఆ వ్యూహాలు ఆమె మైండ్‌లో స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
 
కానీ ఆపరేషన్ అనుకున్నదానికంటే చాలా సాఫీగా, ఎలాంటి అవాంతరాలు లేకుండా ముగియడంతో భావనకు ఆ ప్లాన్లను ఉపయోగించాల్సిన అవసరం రాలేదు. ఆమె వెంటనే అలేఖ్యను తీసుకుని నేరుగా విజయ్ బోట్ ఉన్న ప్రాంతానికి చేరుకుంది.

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: సముద్రం మధ్యలోని బోట్ డెక్

సమయం: మధ్యాహ్నం 03:15 గంటలు
 
భావన ముందుగానే వేసుకున్న ప్లాన్ ప్రకారం ఆపరేషన్ అత్యంత సాఫీగా ముగిసింది. ఎవరికీ ఎలాంటి ప్రాణాపాయం జరగకుండా, శత్రువుల నౌకను పూర్తిగా తుడిచిపెట్టేసి భావన, అలేఖ్య ఆ షిప్ నుంచి సురక్షితంగా బయటపడ్డారు.
 
అక్కడి నుంచి నేరుగా అలేఖ్యను తీసుకుని భావన, అప్పటికే సముద్రంలో ఎదురుచూస్తున్న విజయ్ బోట్ దగ్గరకు చేరుకుంది.
 
బోట్‌లోకి అడుగుపెట్టగానే విజయ్‌ని చూడగానే అలేఖ్యకి మనసారా అతన్ని హత్తుకోవాలనిపించింది. కానీ పక్కనే భావన అక్క ఉంది అనుకుని ఆమె తన భావాలను అణచుకుంది. విజయ్ పక్కనే అలేఖ్య కళ్లలో నీళ్లతో నిలబడి ఉంది.
 
ఆ పరిస్థితిని ఇట్టే అర్థం చేసుకుని భావన... తన చేత్తో మెల్లగా అలేఖ్యను విజయ్ వైపు నెట్టి, తను నేరుగా బోట్ డ్రైవింగ్ సీట్ వైపు వెళ్లింది.
 
విజయ్ కూడా అలేఖ్య పడుతున్న ఆవేదనను, భయాన్ని గ్రహించి ఆమెను ఎంతో ప్రేమగా తన గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.
 
విజయ్: (అలేఖ్య తల నిమురుతూ) "ఏం కాదు అలేఖ్య... మేమంతా వచ్చేసాము కదా, ఇక భయపడకు... ఏడవకు తల్లి..." అని ఓదార్చాడు.
 
ప్రదేశం: హై-స్పీడ్ స్పీడ్ బోట్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:20 గంటలు
 
మరోవైపు... అక్కడి నుంచి వేగంగా బయలుదేరిన అనుష్క, తన బోట్‌లో ప్రయాణిస్తూనే వెంటనే తన భర్త ప్రసాద్‌కు మరియు సన్నీకి ఫోన్ చేసి మాట్లాడింది.
 
తరువాత తన ప్లాన్ వాళ్ళకి వివరించింది. ఇద్దరు ఒకేసారి కానీ అలా చేసిన వాళ్ళు ప్రాణాలతో విడిచిపెట్టరు.
 
అనుష్క: కానీ ముందు నేను నా పిల్లలని చూడాలి , వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నారో కనుక్కోవాలి. అలాగే వాళ్ళు కచ్చితంగా నన్ను రిజిస్ట్రేషన్ ఆఫీసు కి తీసుకు వస్తారు మీరు ప్లాన్ ప్రకారం చేయండి.
 
ఆ తర్వాత, తన ఫోన్ ద్వారా నేరుగా సన్నీ దగ్గర సోనియా నంబర్‌ తీసుకుని డైరెక్ట్ కాల్ చేసింది!
 
ఫోన్ రింగ్ అయిన క్షణంలోనే సోనియా ఫోన్ రిసీవ్ చేసుకుంది.
 
అనుష్క: మీకు ఏమి కావాలి.
 
సోనియా: (కంగారుగా) "హలో... ఎవరు? నువ్వు... నువ్వు అనుష్కవేనా?! అసలు నువ్వు ఏం చేశావు? అక్కడ షిప్‌లో ఉన్న మా వాళ్ల ఫోన్లు ఏవీ ఎందుకు కలవడం లేదు? అసలు అక్కడ ఏం జరిగింది?!" అని అడిగింది.
 
అనుష్క: (చాలా ప్రశాంతంగా, కానీ కోపంతో) " సోనియా... కంగారు పడుతున్నావు? షిప్ సంగతి పక్కన పెట్టు. అసలు నువ్వు ఏమనుకుంటున్నావు?" అనగానే, సోనియా ఫోన్‌ను పక్కనే ఉన్న సురేష్ చోప్రా చేతికి ఇచ్చింది.
 
-----------------------------గంట ముందు ------------------------------------------
 
ప్రదేశం: నగరం వెలుపల ఉన్న రహస్య ఫామ్‌హౌస్
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:30 గంటలు
 
కొద్దిసేపటి క్రితం... రణధీర్ ఆ ముగ్గురిని (రితిక, అయేషా, మీనాక్షి) ఈడ్చుకుంటూ వచ్చి ఆ ఫామ్‌హౌస్‌లోని పెద్ద హాల్‌లో నేల మీద కట్టేసి పడేశాడు.
 
అక్కడ అప్పటికే సురక్షితంగా కూర్చుని ఉన్న సురేష్ చోప్రా, సోనియా, అజయ్, యష్, సోహన్‌ల ఎదుట ఆ బందీలు భయంతో వణికిపోతున్నారు.
 
తమకు ఈ గతి పట్టించిన ఆ రాక్షసులందరినీ ఒకే చోట చూసేసరికి ఆ ముగ్గురి గుండెలు పగిలిపోయాయి. రితిక కళ్లలో మిగిలిన ఆ చిన్న ఆశ కూడా పూర్తిగా చనిపోయింది.
 
అక్కడే ఉన్న రణధీర్‌తో సురేష్ చోప్రా క్రూరంగా అన్నాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: "రణధీర్... నువ్వు వెళ్లి ఆ అలేఖ్యను కూడా ఇక్కడికి షిఫ్ట్ చేయి! ఆ అనుష్క ఏం చేయగలదో నీకు ఇంకా పూర్తిగా తెలియదు!"
 
రణధీర్: "ఆ అనుష్క ఒక్కటే ఏం చేస్తుంది, ఆమె ఎక్కడ ఉందో నేను ఇప్పుడే కనుక్కుంటాను!" అని బయలుదేరాడు.
 
కానీ మధ్యాహ్నం 2:30 దాటినా రణధీర్ ఎంత ప్రయత్నించినా ఆ షిప్‌లో ఉన్న వాళ్ల నంబర్లకు ఫోన్ కలవలేదు. అసలు అక్కడ ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవడానికి రణధీర్ స్వయంగా ఆ షిప్ వైపు బయలుదేరాడు.
 
ఇదిలా ఉండగా... ఫామ్‌హౌస్‌లో సోనియా వచ్చి రితిక, అయేషాలను ఎద్దేవా చేస్తూ మాట్లాడింది. ఆ మాటలకు చిన్నారి అయేషా కోపంతో ఊగిపోతూ, "మా అమ్మ నీలాంటిది కాదు!" అనడంతో సోనియా అయేషా చెంప పగలగొట్టింది!
 
ప్రదేశం: రహస్య ఫామ్‌హౌస్ హాల్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:25 గంటలు
 
ఫోన్ తీసుకున్న సురేష్ చోప్రా నవ్వుతూ మాట్లాడాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: "అనుష్క! నువ్వు ఎంత డ్రామా ఆడినా మాకు తెలుసు. నీ బిడ్డలు మా అదుపులోనే ఉన్నారు. వాళ్ళు నీకు ప్రాణంతో కావాలంటే... నువ్వు వెంటనే ఒంటరిగా మేము చెప్పిన ఈ లొకేషన్‌కు రా!" అంటూ ఆ ఫామ్‌హౌస్ అడ్రస్‌ను సెండ్ చేశాడు.
 
అనుష్కకు అసలు తన పిల్లలు ఎక్కడ ఉన్నారనే లొకేషన్ అప్పటికింకా తెలియదు; సరిగ్గా సురేష్ చోప్రా ఆ లొకేషన్‌ను ఫోన్ ద్వారా పంపినప్పుడే అనుష్కకు ఆ అడ్రస్ తెలిసింది!
 
అనుష్క: (కళ్లల్లో కన్నీళ్లతో, పగతో రగిలిపోతూ) "వస్తున్నాను... నా పిల్లలకు ఒక్క చిన్న గీత పడినా మీ అందరి అంతు చూస్తాను!" అని ఫోన్ కట్ చేసింది.
 
అనుష్క వెంటనే తన బోట్‌ను ఆ లొకేషన్ వైపునకు మళ్లించి, ఆ సీక్రెట్ ఫామ్‌హౌస్ ఉన్న తీరం వైపు అత్యంత వేగంగా దూసుకెళ్లింది.
 
---------------------------కొన్ని గంటల తరువాత-------------------------------------
 
ప్రదేశం: అడవి ప్రాంతంలోని లైట్లు లేని చీకటి ఫామ్‌హౌస్
సమయం: అర్ధరాత్రి 12:00 గంటలు
 
వైజాగ్ అడవి ప్రాంతం మధ్యలో ఉన్న ఆ ఫామ్‌హౌస్ బయట కంటికి కనిపించినంత మేర అంతా అంతులేని చీకటి అలుముకుని ఉంది. ఫామ్‌హౌస్ బయట లైట్లు పూర్తిగా ఆరిపోయి ఉన్నాయి... ఎవరో కావాలనే వాటిని దాచిపెట్టినట్లు, ఎవరి కంటా పడకుండా ఆ ప్రాంతాన్ని మృత్యువులా మార్చేశారు.
 
కానీ లోపల మాత్రం లైట్లు వెలుగుతున్నాయి. అయితే ఆ వెలుతురు చాలా దగ్గరకు వస్తే తప్ప బయటికి కనిపించడం లేదు. దూరం నుండి చూస్తే ఆ ప్రదేశం మొత్తం పూర్తిగా గాఢాకారపు చీకటిలోనే మునిగిపోయి ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది.
 
ఆ ఫామ్‌హౌస్‌లోని ఒక పెద్ద హాలులో... కొందరిని బలవంతంగా కుర్చీలకు కట్టేసి ఉంచారు. అనుష్క వద్ద ఉన్న ఆయుధాలన్నింటినీ బలవంతంగా లాగేసుకుని, ఆమెను కూడా అక్కడే ఉన్న పిల్లలతో పాటు కుర్చీకి కట్టేశారు.
 
తల్లిని అలా కట్టేసి ఉండటం చూసిన ఆ పిల్లలు గుండె పగిలేలా ఏడ్వడం మొదలుపెట్టారు. ఆ ఆర్తనాదాలు ఆ హాల్‌ను దద్దరిల్లజేశాయి.
 
కాసేపటికి అనుష్క గంభీరంగా, స్థిరమైన గొంతుతో పిల్లల వైపు చూస్తూ అన్నది.
 
అనుష్క: (ప్రశాంతంగా) "ఏడవకండి... నేను ఇక్కడే మీతో పాటు ఉన్నాను."
 
ఆ మాట వినగానే పిల్లలు తమ ఏడుపును బలవంతంగా ఆపుకుని కామ్‌గా నిలబడ్డారు.
 
అక్కడ అలా కుర్చీలకు కట్టేసి ఉన్న వారిలో... అనుష్క, అయేషా, మీనాక్షి, రితిక, రామ్, లక్ష్మణ్... అలాగే ముఖాలు ఫేస్ కవర్లతో కప్పబడి ఉన్న ఇద్దరు గుర్తుతెలియని వ్యక్తులు కూడా ఉన్నారు.
 
రామ్, లక్ష్మణ్‌లకు అసలు ఏం జరుగుతుందో, ఎందుకు ఈ పరిస్థితి వచ్చిందో అస్సలు అర్థం కావడం లేదు. అయేషా భయంతో వణికిపోతోంది, మీనాక్షి ముఖంలో తీవ్రమైన ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
 
కానీ ఆ కట్టేసి ఉన్న వారిలో ఇద్దరు మాత్రం ఏమాత్రం భయం లేకుండా అత్యంత నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు. ఒకరు అనుష్క కాగా, మరొకరు రితిక... ఇద్దరూ ఎలాంటి చలనం లేకుండా అంతా గమనిస్తూ అలాగే కూర్చున్నారు.
 
అప్పుడే హాల్‌లోకి ఇద్దరు వ్యక్తులు నవ్వుతూ లోపలికి వచ్చారు. వారి మొహాల్లో గెలుపు తాలూకు క్రూరమైన చిరునవ్వు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది... వాళ్లే అజయ్, యష్!
 
అజయ్: (ఎద్దేవా చేస్తూ) "ఏంటి నా ప్రేయసులు అందరూ ఇలా వచ్చారు? ఈరోజు మీరెందుకు ఇక్కడికి రావాల్సి వచ్చింది? మీరంతా నిజంగానే ఒక పెద్ద గందరగోళంలో ఉన్నారు... మీలాంటి ఈ వెధవలు కూడా!" అంటూ అతను అనుష్క కొడుకులై రామ్, లక్ష్మణ్‌లను చూసి తిట్టాడు.
 
రామ్: (ఆవేశంతో ఊగిపోతూ) "వెధవల్లారా... మా అమ్మతో మర్యాదగా మాట్లాడండి!"
 
యష్: (హేళనగా నవ్వుతూ) "హహహ... ఎందుక్రా అంతలా ఎగురుతున్నావు? కొద్దిసేపట్లో మీరందరూ ఎగరడం శాశ్వతంగా ఆపేస్తారు!"
 
లక్ష్మణ్: (కోపంతో రగిలిపోతూ) "వెధవల్లారా... ఒక్కసారి నా చేతులు విప్పండి, అప్పుడు ఎవరు ఎగురుతారో, ఎవరు పడతారో మీకే చూపిస్తాను!"
 
అప్పుడే ఒక బిగ్గరైన, గంభీరమైన గొంతు ఆ హాల్‌లో ప్రతిధ్వనించింది.
 
"బ్రావో... బ్రావో! ఇది ఊహించినదే...
 
ఆ గొంతు వినగానే అనుష్క గుండె ఒక్క క్షణం వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది. కానీ ఆమె ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఆమె కళ్లలో ఆసక్తి, మిగతా అందరి గుండెల్లో ప్రాణం పోతున్నంత భయం స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
 
అక్కడే ఒక కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్న సురేష్ చోప్రా నెమ్మదిగా లేచి అనుష్క ముందుకు వచ్చాడు. అతని ముఖంలో ఒక భయానకమైన చిరునవ్వు ఉంది.
 
సురేష్ చోప్రా: (వ్యంగ్యంగా) "ఎలా ఉన్నావు అనుష్క?"
 
మీనాక్షి: (కోపంతో అరుస్తూ) "ఓయ్ లాంజ కొడుకా..., మళ్ళీ మా అమ్మ పేరు నీ మాలిని నాలుక మీదకు రానీకు!"
 
అప్పుడే అక్కడ ఉన్న సోహన్ భయంతో వణికిపోయే గొంతుతో అరిచాడు... "నువ్వా...!"
 
సోహన్ కంగారుగా అటువైపు చూస్తున్నాడు. అతడు పడుతున్న ఆ కంగారును చూసి అజయ్, యష్ కూడా కొంచెం కంగారుపడ్డారు. సురేష్ చోప్రా దృష్టి కూడా వెంటనే సోహన్ వైపు మళ్లింది.
 
సురేష్ చోప్రా: (సోహన్‌ను చూస్తూ) "నీకు ఈమె తెలుసా?"